Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η τρόικα, το μνημόνιο, οι κόκκινες γραμμές

Posted by sarant στο 15 Ιουνίου, 2010


Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε προχτές (13.6) στην κυριακάτικη Αυγή. Εδώ έχω προσθέσει μερικά πράγματα.

Κάποιες φορές η λέξη του μηνός είναι μία και επιβάλλει αμέσως την παρουσία της, κάποτε οι υποψήφιες λέξεις είναι πολλές και δυσκολεύομαι να διαλέξω, όπως τούτο το μήνα. Και η αναβολή της μιας εβδομάδας, που έγινε για το αφιέρωμα στη μνήμη του Άγγελου Ελεφάντη, αντί να βοηθήσει να κατασταλάξω μάλλον περιέπλεξε τα πράγματα, αφού μπήκαν στη μέση κι άλλες λέξεις που έγιναν κομμάτι της επικαιρότητας. Θα μπορούσα να μιλήσω για την πειρατεία, ας πούμε, αλλά προτιμώ να μείνω στα δικά μας.

Οπότε, στην εσωτερική επικαιρότητα, μία από τις λέξεις που κυριαρχούν είναι κι αυτή η τρόικα, που έχει αφηνιάσει και ζητάει όλο και σκληρότερα μέτρα –κι αμέσως μόλις έντρομοι οι υπουργοί μας συμμορφωθούν, η τρόικα κάνει ρελάνς στον εαυτό της, κατά παράβαση κάθε χαρτοπαιχτικής δεοντολογίας, και ζητάει τρίδιπλα. Αλλά παρασύρομαι, εμείς εδώ λεξιλογούμε. Η λέξη τρόικα λοιπόν είναι δάνειο από τα ρώσικα μάλλον μέσω των γαλλικών. Στα ρώσικα, τρόικα είναι το αμάξι ή το έλκηθρο που το σέρνουν τρία άλογα, είναι όμως και το τριάρι στα χαρτιά. Μεταφορικά, πήρε τη σημασία της ομάδας τριών ατόμων που ασκούν από κοινού κάποια εξουσία.

Οι πρώτες εφαρμογές της λέξης με τη μεταφορική σημασία στις ευρωπαϊκές γλώσσες φαίνεται να είναι σε ρωσικά συμφραζόμενα: στη δεκαετία του 1920 στα γαλλικά, για τους Στάλιν-Ζινόβιεφ-Κάμενεφ που είχαν κάνει μέτωπο κατά του Τρότσκι, αλλά και μεταπολεμικά, στα αγγλικά, για την τριανδρία που άσκησε την εξουσία στη μεταβατική περίοδο μετά τον θάνατο του Στάλιν. Τότε πρέπει να πέρασε και στα ελληνικά σε μεταφορική χρήση, στη δεκαετία του 1950 δηλαδή. Με τον καιρό, η λέξη εφαρμόστηκε σε κάθε λογής περιπτώσεις τριών προσώπων στην εξουσία: διάσημη τρόικα ήταν της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αντιπροσώπευε την ΕΕ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Αλλά αυτή που μας νοιάζει και μας καίει είναι η τωρινή τρόικα, που λέγεται έτσι διότι περιλαμβάνει τρεις εκπροσώπους, έναν από την ΕΕ, έναν από το ΔΝΤ κι έναν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Θα προσέξατε βέβαια ότι στη λέξη τρόικα η μεταφορική σημασία έχει ανατρέψει την εικόνα της κυριολεκτικής: στην αρχική τρόικα, ο αριθμός τρία αναφέρεται στα άλογα που σέρνουν το αμάξι, ενώ στη μεταφορική οι τρεις επιβαίνουν στο άρμα της εξουσίας, κρατούν στα χέρια τους τα ηνία –και έχουν ίσαμε έντεκα εκατομμύρια υποζύγια, τουλάχιστον στη δική μας περίπτωση. Η τρόικα είναι διεθνής λέξη, βέβαια· κάπου διάβαζα ότι στο Λίβανο υπάρχει σύστημα τρόικας για την άσκηση της εξουσίας (Πρόεδρος-Πρωθυπουργός-Πρόεδρος Βουλής), αν όμως ο ένας εκ των τριών διαφωνεί, τότε αυτό λέγεται doika –σα να λέμε «δόικα», αστείος όρος.

Αλλά ας αφήσουμε το Λίβανο στα βάσανά του κι ας γυρίσουμε στα δικά μας. Η τρόικα η δική μας επικαλείται το μνημόνιο, οπότε ας δούμε κι αυτή τη λέξη. Υπήρχε και στα ελληνιστικά χρόνια, όπου σήμαινε μάλλον «κατάστιχο», αλλά είναι σπανιότατη. Την ανέστησαν τον 19ο αιώνα οι λόγιοι για να αποδώσουν το memorandum, λέξη λατινική, από το γερούνδιο του ρήματος memorare (υπενθυμίζω) που τη χρησιμοποιούσαν αυτούσια οι μεγάλες ευρωπαϊκές γλώσσες, πρώτη απ’ όλες η αγγλική. Είναι λέξη της διπλωματίας, και σημαίνει ένα σημείωμα που περιέχει σύνοψη των πληροφοριών που υπάρχουν για ένα θέμα ή εκθέτει τις θέσεις μιας κυβέρνησης για ένα ζήτημα. Οι παλιότεροι θα θυμούνται το επεισόδιο που είχε δημιουργηθεί με το μνημόνιο το 1974, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε καταγγείλει, από το μπαλκόνι της κεντρικής προεκλογικής του ομιλίας στο Σύνταγμα ότι υπήρχε μνημόνιο που έλεγε ότι Καραμανλής και Μαύρος είχαν ζητήσει από τον Κίσινγκερ να κρατηθούν μυστικές έως τις εκλογές οι επικείμενες συμφωνίες για το Κυπριακό. Εκείνο το μνημόνιο προκάλεσε μεν καβγά μεταξύ Γ. Μαύρου και Α. Παπανδρέου, αλλά ξεχάστηκε γρήγορα. Το τωρινό, που άλλοτε μαζεύει κι άλλοτε απλώνει σαν λάστιχο και που επιβάλλει το ξεθεμέλιωμα του ασφαλιστικού και την αντικατάσταση των συντάξεων με επιδόματα απορίας, υπάρχει φόβος να αφήσει αναμνήσεις ανεξίτηλες.

Ζητούν και πάλι, διαβάσαμε πρόσφατα, κάποιοι κυβερνητικοί βουλευτές να καθορίσει η κυβέρνηση τις κόκκινες γραμμές της στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα. Αυτές οι κόκκινες γραμμές ακούγονται πάρα πολύ τον τελευταίο καιρό. Πρόκειται για φράση νεότατη, που δεν έχει συμπληρώσει δέκα χρόνια στη γλώσσα μας, και φυσικά δεν έχει μπει στα λεξικά, αλλά που είναι νέα και στα αγγλικά, απ’ όπου πρέπει να τη δανειστήκαμε. Εδώ πρέπει να πω ότι έγινε ολόκληρη συζήτηση στο φόρουμ Λεξιλογία που αν ενδιαφέρεται κανείς μπορεί να πάει να τη διαβάσει εκεί, εδώ μεταφέρω πολύ συνοπτικά τα συμπεράσματα που έβγαλα εγώ.

Την έκφραση red line τη χρησιμοποιούσε πολύ η αγγλική διπλωματία επί εποχής Γκόρντον Μπράουν στις διαπραγματεύσεις στην ΕΕ. Βλέπετε, κόκκινη γραμμή στις διαπραγματεύσεις είναι τα ζητήματα εκείνα τα οποία η κάθε πλευρά θεωρεί αδιαπραγμάτευτα, στα οποία δεν πρόκειται να υποχωρήσει με κανένα τρόπο. Ίσως η έκφραση στα αγγλικά να είναι μετεξέλιξη της παλιότερης draw the line, και να επηρεάστηκε από την κινηματογραφική ταινία The thin red line του 1999, που βέβαια ήταν πολεμική. Πάντως, στις δικές μας διαπραγματεύσεις με την τρόικα η κόκκινη γραμμή έχει καταντήσει ανέκδοτο, αφού όσες κόκκινες γραμμές έβαλε η κυβέρνηση αναγκάστηκε να τις σβήσει άρον άρον και να τις χαράξει ξανά και ξανά, όλο και πιο πίσω, οπότε έχει πια το χρώμα τους ξεθωριάσει, αχνό ροζ έγινε και διακεκομμένο. Ίσως πρέπει οι πολίτες να τραβήξουν τη δική τους κόκκινη γραμμή, σκέφτομαι.

131 Σχόλια to “Η τρόικα, το μνημόνιο, οι κόκκινες γραμμές”

  1. LandS said

    «The Thin Red Line» όπως με πληροφορεί λανθασμένα η μνήμη μου αναφερόταν στην ηρωική αντίσταση Βρετανών στρατιωτών με τα χαρακτηριστικά κόκκινα χιτώνια τους, («Red Coats» τους αποκαλούσαν οι ρέμπελοι άποικοι στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ)απέναντι σε στίφη Ινδών, σε μια από τις πολλές εξεγέρσεις τους (μικρός διάβαζα Κίπλιγκ – συγγνώμη). Ως έκφραση συμβολίζει (και εδώ σταματάει το λάθος) την αντίσταση στην «τελευταία γραμμή άμυνας» σε διαπραγματεύσεις.

    Στη πραγματικότητα η (όχι και τόσο ηρωική) αντίσταση των κοκκινοχιτώνων (μαζί με Τουρκικά τμήματα) έλαβε χώρα στον πόλεμο της Κριμαίας εναντίον του ιππικού των Ρώσων. Και παρόλο που οι Εγγλέζοι περηφανεύονται, το Σύνταγμα που απλώθηκε σε βάθος δύο αντί τεσσάρων ήταν Σκωτσέζικο.
    Έχει ενδιαφέρον επειδή ο διοικητής των Βρετανών, κατά δήλωσή του, θεωρούσε τους Ρώσους ανάξιους και τον έπαιρνε να απλωθεί και ας μην ήταν συνεχείς οι βολές. Τα όπλα τότε ήταν «βάστα Τούρκο να γεμίσω» και η μία σειρά πυροβολούσε, η δεύτερη σημάδευε, η τρίτη τάπωνε, και η τέταρτη έριχνε στην κάννη τη μπαρούτη και το βόλι.
    Από την άλλη ο Ρώσος διοικητής θεώρησε ότι ο αντίπαλός του δεν μπορεί να ήταν τόσο βλάκας ώστε να νομίζει ότι θα αναχαίτιζε του Κοζάκους με τις ελάχιστες βολές που είχε περιθώριο μέχρι να του την πέσουν, και φοβούμενος ενέδρα από ισχυρές δυνάμεις κρυμμένες πίσω από αυτό που έβλεπε, διέταξε αναστροφή (κατά τους Ρώσους) ή υποχώρηση (σύμφωνα με τους Άγγλους).

    Ο Μπαρμπαγιάννης ο Σκαρίμπας, το είχε πει: «Όλες τις μάχες, τις έχει κερδίσει ένας βλάκας στρατηγός σε βάρος ενός πιο βλάκα».
    Και η τοποθέτηση «κόκκινων γραμμών» δείχνει στρατιωτική νοοτροπία.

  2. LandS, νομίζω έχεις μπερδέψει λίγο τις ταινίες. Το Thin Red Line του Τέρενς Μάλικ αναφέρεται στον πόλεμο του Ειρηνικού, αυτή που έχεις στο μυαλό σου πρέπει να είναι η κλασική «Επέλαση της Ελαφράς ταξιαρχίας» με τον Έρολ Φλιν, όπου όμως ήταν το αγγλικό ιππικό που έκανε την έφοδο κατά των ρωσικών κανονιών.
    Εγώ διαβάζω και τώρα Κίπλινγκ, πάντως!

  3. LandS said

    Όχι, δεν αναφέρομαι σε ταινίες αλλά σε πραγματικό επεισόδιο του πολέμου της Κριμαίας, που ενέπνευσε ποίημα του Κίπλιγκ, και όχι – όπως νόμιζα – σε κάτι από την Ινδία). Ο συγγραφέας της νουβέλας για το Γκουαλντακανάλ έχει βάλει το Tommy του Κίπλιγκ για να δείξει από που εμπνεύστηκε το τίτλο της νουβέλας του.

    Η άλλη χοντρή μαλακία που στοίχισε πολύ περισσότερες ζωές και έγινε πολλές φορές ταινία, έγινε στο ίδιο σχεδόν πεδίο στον ίδιο πόλεμο.

  4. Ενώ η επέλαση της ελαφράς ταξιαρχίας έγινε ποίημα από τον Τένυσον, νομίζω.

  5. LandS said

    Εκτός αυτού ήταν το ιππικό των Βρετανών εναντίον του πυροβολικού των Ρώσων. Και ενώ η «λεπτή κόκκινη γραμμή» απώθησε (λέμε τώρα) τους Ρώσους, οι Ρώσοι πυροβολητές αποδεκάτισαν του Βρετανούς.

    Υ.Γ. Ότι υποτιμητικό γράφω για την «Ελαφρά Ταξιαρχία» έχει να κάνει με τη στρατιωτική μονάδα στο επεισόδιο του Κριμαϊκού πολέμου και σε καμιά μα καμιά περίπτωση με την όντως, και πέραν πάσης αμφιβολίας ένδοξη και με πραγματικά ηρωικούς οπαδούς, ποδοσφαιρική ομάδα «Απόλλων Αθηνών».

  6. akindynos said

    Για την κόκκινη γραμμή έγραψε ένα ωραίο ο Στάθης

    «Η κόκκινη γραμμή του Γιώργου μπροστά στο ΔΝΤ», επιμένουν στους θλιβερούς τους βερμπαλισμούς ορισμένοι -σιγά το κραγιόν…

    Ο ορισμένοι το πήρε πολύ βαριά (συν τοις άλλοις το εξέλαβε ως αμφισβήτηση της τεστοστερόνης του) και την επομένη από τη ραδιοφωνική του εκπομπή του έκανε ένα λούσιμο του Στάθη άλλο πράγμα.

  7. π2 said

    Το μνημόνιον έχει και άλλες συμπαραδηλώσεις, μακάβριες αλλά επίκαιρες, με την αλλαγή ενός μόνο γράμματος. Καταρχάς, η αρχαία του χρήση είναι όντως εξαιρετικά σπάνια (απαντά μόνο σε παπύρους, απ’ όσο βλέπω) και δεν είναι οποιοδήποτε κατάστιχο αλλά οποιαδήποτε επίσημη καταγραφή των αρχών του τόπου. Η λέξη προέρχεται ασφαλώς από τον μνήμονα, λέξη που, πέρα από την προφανή σημασία, δηλώνει και τον αρχειοφύλακα σε πολλές περιοχές από την ελληνιστική περίοδο και έπειτα (και το αρχειοφυλακείο λέγεται μνημονείον).

    Αλλά ηχητικά η λέξη θυμίζει μια άλλη ομόρριζη λέξη: το μνημόριον. Το μνημόριον (ή μημόριον, που είναι και ο συχνότερος όρος, ή μεμόριον, ή μνημούριον, ή μνημούριν, ή μημούριν και πάει λέγοντας), είναι το πρωτοχριστιανικό επιτύμβιο μνημείο στον βορειοελλαδικό χώρο. Ο όρος αποδίδει τον λατινικό όρο memoria (που χρησιμοποιείται με τον ίδιο τρόπο στην πρωτοχριστιανική Β. Αφρική), και δηλώνει αρχικά όχι οποιοδήποτε επιτύμβιο μνημείο, αλλά ειδικότερα το επιτύμβιο μνημείο όσων μαρτύρησαν για την πίστη τους (μετά ο όρος εκδημοκρατίστηκε).

    Άιντε να δούμε πόσο θα μαρτυρήσουμε κι εμείς με το δικό μας μνημόνιον. 😛

  8. Άντε βρε παιδιά γιατί το κάναμε κινηματογραφοστρατιωτικό το νήμα με την πρώτη, εγώ με τον LandS (αλλά θυμήθηκα ποια ήταν η μάχη, η περίφημη μάχη της Μπαλακλάβα, και εδώ η ταινία· ο LandS μπερδεύτηκε γιατί στο φιλμ εμφανίζεται όντως ένας Ινδός ηγέτης σύμμαχος των Ρώσων, αυτός που στο τέλος όσοι ιππείς καταφέρνουν να φτάσουν στην πυροβολαρχία τον τρυπάνε με τη λόγχη. Αχ, παιδικές προβολές βωβών ταινιών σε συντόμευση, Ταρζάν, Έρολ Φλυν και γουέστερν).

    Ακίνδυνε, το δεύτερο λινκ είναι λάθος;

  9. sarant said

    Ακίνδυνε, πες λίγο περισσότερα.

    Πιδύε, μπράβο ρε συ, ήθελα να συμπληρώσω κι αυτά και το ξέχασα, αλλά εσύ τάγραψες καλύτερα.

    Μνήμων βέβαια και όποιος θυμάται -μισέω μνάμονα συμπόταν που έλεγε κάποιος (το έχει ο Πλούταρχος).

  10. elvizcaino said

    Είχα πάντοτε ενδοιασμούς για τη χρήση αυτού του φόρουμ, αλλά νομίζω δεν βλάπτει σε αυτό το σημείο να υψώσω μία φωνή αντίρρησης σχετικά με την υποβάθμιση ορισμένων εννοιών που ασφαλώς δεν συμβάλλει στην αξία της πληροφόρησης που περιέχεται σε αυτό και μάλλον θρυμματίζει τις προσδοκίες κάποιων συμμετεχόντων. Σίγουρα είναι υποβάθμιση εννοιών και μονολεκτική άρνηση πολλών σελίδων της ιστορίας με ταξικές καταβολές προπαγάνδας να αποκαλεί κανείς τους επαναστάτες του Πολέμου της Ανεξαρτησίας «ρέμπελους» και «άποικους», συνδυάζοντας έτσι χιμαιρικά δύο σκοπιές ταξικής ρητορικής. Η λέξη «χιτώνια» με παραπέμπει μάλλον σε φασιστική ορολογία, «μελανοχίτωνες» κττ. Φράσεις όπως «βάστα Τούρκο να γεμίσω» προκαλούν δυσανάλογο θυμικό εντυπωσιασμό και αφαιρούν ανεπανόρθωτα από την αξία οποιασδήποτε ανάλυσης. Η υποβάθμιση ολοκληρώνεται με την παράθεση του λεξιλογίου του «Μπαρμπαγιάννη» Σκαρίμπα και την ποιοτική εξειδίκευση της λέξης «βλ…» σε «χ… μ…». Υπάρχουν τρόποι να υποτιμήσει κάποιος μία στρατηγική χωρίς να καταφεύγει σε τέτοιους είδους «αδρούς» εντυπωσιασμούς, σεβόμενος κάπως το ακροατήριό του. Δεν θέλω να θεωρηθεί ουδόλως ότι στρέφομαι κατά ενός συγκεκριμένου προσώπου, οι αντιρρήσεις μου είναι αποκλειστικά «κατά πράγμα», και γιαυτό θα πρόσθετα ότι δεν με εκφράζουν καθόλου χρήσεις όπως η «υποκοριστική» μετάφραση όρων Πληροφορικής «πιντεφί, γουγλίζω» κλπ. καθώς και φρασεολογία του τύπου «λεκανός».

  11. sarant said

    Αγαπητέ, καλά κάνετε και αποπροσωποποιείτε τις αντιρρήσεις σας.
    Φοβάμαι όμως ότι έχετε μια κάπως ιδιότυπη αντίληψη για τη συζήτηση, η οποία κατά τη δική μου γνώμη μπορεί να κερδίσει σε ζωντάνια χωρίς να χάσει σε ουσία με τη χρήση κάποιων από τους όρους που σας ενόχλησαν.

  12. akindynos said

    Δύτη, σωστό είναι το λινκ.

    Από χαρακτηρισμούς έχω συγκρατήσει το ασταθής σκιτσογράφος, κι από καταγγελίες ότι βρωμάει η ανάσα του (μα το θεό).

  13. Ακίνδυνε, ποιον εννοείς όμως, τον Παπαχρήστο;

  14. akindynos said

    Ναι, τον Παπαχρήστο. Δεν ξέρω αν ο Στάθης εννοούσε κι άλλους, ο Παπαχρήστος όμως έκανε λες και του είχε πατήσει τον κάλο.

  15. Δεν ήξερα ότι είχε και εκπομπή. Θυμάμαι όμως τι έγραφε για τον ΓΑΠ όταν ήταν με το Βενιζέλο. 😉 Έχω την εντύπωση ότι τα Νέα είναι ο πρωταθλητής της κωλοτούμπας στον ελληνικό τύπο, μπορεί να κάνω και λάθος βέβαια.

  16. LandS said

    #8 Το μπέρδεμα οφείλεται στην ταύτιση εκ μέρους μου του έργου του Κίπλιγκ με τον απολογητισμό του Βρετανικού Ιμπεριαλισμού στην Ινδία. Ο Tommy (δηλ. ο ‘γενικευμένος’ Βρετανός φαντάρος) στην νεανική μου φαντασία πολεμούσε Ινδούς.

    #10. Αγαπητέ, οι επαναστάτες του Πολέμου της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ αποκαλούνται «Rebels» από τους ίδιους τους πατριώτες Αμερικανούς, και οι αντίπαλοί τους (Βρετανικά στρατεύματα αποτελούμενα κυρίως από Γερμανούς μισθοφόρους) αποκαλούνται Redcoats από τα κόκκινα χιτώνια που φορούσαν, και πως να το κάνουμε, ο δόκιμος στρατιωτικά όρος για αυτό το ένδυμα είναι «χιτώνιο», και αυτή η λέξη χρησιμοποιείται και σήμερα στις παραγγελίες ρουχισμού των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.
    Επί πλέον ο Πόλεμος της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ είχε αντιπάλους τους Βρετανούς και τους Αποίκους, και όχι τους «αυτόχθονες» της Αμερικανικής Ηπείρου. Η σημαία των Ηνωμένων Πολιτειών έχει 13 λωρίδες σε ανάμνηση των 13 Collonies που ξεσηκώθηκαν.
    Ειρήσθω εν παρόδω, ότι η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας περιέχει Αρχές που στην Ευρώπη διατυπώθηκαν ανάλογα μετά από δεκατρία χρόνια, με την Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, και σε σχέση με την Αυτοδιάθεση των Λαών σαρανταεπτά χρόνια. Έτσι μπορούμε να πούμε ότι η Ανθρωπότητα τις Αρχές της Ισότητας, της Ελευθερίας και της Αυτοδιάθεσης, τις χρωστάει στους Αμερικανούς παιδιά του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού.

    Για τα άλλα, έχετε δίκιο, αυτή ήταν η πρόθεσή μου. Να δείξω πόσο δίκιο είχε ο Χαλκιδέος.
    Εσείς πως θα χαρακτηρίζατε την σε παράβαση κάθε λογικής και καθιερωμένης στρατιωτικής τακτικής έφοδο ιππικού κατ’ ευθείαν εναντίον πυροβόλων; Ηρωισμό; Ανοησία; ή «χ… μαλακία»

  17. LandS said

    Ένας Γάλλος Στρατάρχης την χαρακτήρισε: «C’est magnifique, mais ce n’est pas la guerre. C’est de la folie»

    Στη Βικιπέδια αναφέρεται ότι η τελική φράση,είναι «rarely quoted».

  18. Γιατί να ψάχνουμε πάντα περίπλοκες εξηγήσεις για το κάθε τι;
    Αναφέρομαι στις κόκκινες γραμμές που ίσως απλά να προέρχονται από τους λογιστικούς υπολογισμούς. Η κόκκινη γραμμή είναι η διαχωριστική γραμμή κάτω από την οποία δεν εισάγονται νέα δεδομένα.
    Ως προς τις φυσικές ιδιότητες το κόκκινο χρώμα έχει το μεγαλύτερο μήκος κύματος από όλα τα χρώματα του ορατού χρωματικού φάσματος και φαίνεται από μακρυά ακόμη και σε συνθήκες περιορισμένης ορατότητας. Αυτός είναι και ο λόγος που όλα τα σήματα κινδύνου αλλά και τα πίσω φώτα των αυτοκινήτων είναι κόκκινα.

  19. Μπουκανιέρος said

    #4
    Noble six hundred!

  20. LandS said

    #18 Στη Λογιστική οι αριθμοί που γράφονται με κόκκινη μελάνη αντιπροσωπεύουν ζημιές. Είναι η μόνη περίπτωση που στο χειρόγραφο σύστημα επιτρεπόταν η χρήση κόκκινης μελάνης.
    Αυτό που λέτε είναι η διπλή γραμμή, η οποία, όπως και οι απλές ήταν μπλε ή μαύρη.

    Επίσης, σε τουλάχιστον ένα σεμινάριο Management που έλαβα μέρος (τόοοοτε που λάβαινα μέρος σε τέτοια) οι ινστρούχτορες (προς αποφυγή παρεξηγήσεων:τα σεμινάρια ήταν στα αγγλικά και τους εισηγητές τους έλεγαν instuctors) μας έλεγαν, «όταν θέτεις τελευταία γραμμή άμυνας, εκεί καταλήγεις» με την έννοια ότι έτσι κοιτάς να μη χάσεις και όχι να κερδίσεις όσα περισσότερα λεφτά γίνεται για το αφεντικό σου, ως οφείλει να κάνει ένα golden boy.

  21. #19 ο Τένυσον και το θλιμμένο υστερόγραφο του Κίπλινγκ: You wrote we were heroes once, sir. Please, write we are starving now.

  22. elvizcaino said

    Κύριε LandS: Άλλο «rebel» (όπως χρησιμοποιείται σε αγγλόφωνα κείμενα, χωρίς connotations που παραπέμπουν στην ταξική προέλευση ή και στην προσωπικότητα και τον τρόπο ζωής μίας πολιτικοποιημένης ομάδας) και άλλο «ρέμπελος» στο εκ των πραγμάτων ελληνικό context του. Δεν νομίζω αναγκαστικά ότι η λέξη «χιτώνιο» ή η λέξη «καραβάνα» κάνει θαύματα για το ηθικό των στρατευμένων. Αν θυμάμαι καλά, όποτε οι Αμερικανοί αναφέρονται στους ιδρυτές τους με
    αυτή την ορολογία, τους αποκαλούν colonists, το οποίο θα ήταν πιο δόκιμο να αποδοθεί ελληνιστί ως «αποικιστές». Ο όρος colonia είχε μάλλον αποτροπαϊκή σημασία από τους Ρωμαϊκούς χρόνους. Θα σεβόμουν υπερβολικά οποιοδήποτε ακροατήριο για να κάνω κριτική με «γραφικούς» («colorful», προς αποφυγήν παρεξηγήσεως) όρους.

  23. marulaki said

    18 Στράβωνα, η διαχωριστική γραμμή κάτω από την οποίαν δεν καταχωρούνται νέα δεδομένα είναι διπλή μπλε ή μαύρη (π.χ. βιβλία δεύτερης κατηγορίας στο τέλος του μήνα ή της χρήσης). Κόκκινο μελάνι όπως λέει και ο LandS χρησιμοποιείται μόνο στις ζημιές και στον έλεγχο του ΣΔΟΕ (θεός φυλάξοι!). Επιφυλάσσομαι ωστόσο, διότι η μηχανογράφηση επικράτησε και ίσως να γινόταν κάτι τέτοιο παλαιότερα.

  24. μήτσκος said

    Σημειώνω ότι στη γλώσσα που μιλάνε οι ακατανόμαστοι βόρειοι γείτονες της Ελλάδας υπάρχει η λέξη τρόιτσα (тројца), η οποία σημαίνει «τριάδα». Για παράδειγμα, η Αγία Τριάδα είναι Sveta Trojca. Παρόμοιες λέξεις υπάρχουν και στις λοιπές χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας (πχ trojica στη Σερβία).

  25. Νίκος Μαστρακούλης said

    #18, @Στράβων: Όντως το κόκκινο χρώμα έχει το μεγαλύτερο μήκος κύματος, όμως ΔΕΝ είναι αυτό το χρώμα (μήκος κύματος) που διακρίνει ευκολότερα το ανθρώπινο μάτι. Το μάτι είναι εξόχως ευαισθητο σε φως με μήκος κύματος γύρω στα 555 νανόμετρα, δηλ. κίτρινο προς κιτρινοπράσινο (προκειμένου για φως πολύ χαμηλής έντασης, το μάτι ξεχωρίζει ευκολότερα χρώμα γύρω στα 500 νανόμετρα, δηλ. πράσινο προς τιρκουάζ).

    Ο λόγος που τα σήματα κινδύνου (ή και εγρήγορσης) έχουν κόκκινο χρώμα δεν έχει να κάνει με την ευαισθησία του ματιού σε αυτό, αλλά με την αυτόματη σωματική/ψυχολογική αντίδραση που το χρώμα αυτό προκαλεί από πολύ παλιά στον άνθρωπο: κυρίως έκκριση αδρεναλίνης, με ό,τι αυτή συνεπάγεται (ταχυκαρδία, ταχεία αναπνοή κλπ). Με δυο λόγια, τα σήματα κινδύνου είναι κόκκινα επειδή το αίμα είναι κόκκινο…

    #22, @Elvizcaino: Δεν είμαι βέβαιος ότι κατανοώ το σκεπτικό σας.

    Οπωσδήποτε, μένοντας αυστηρά στο μεταφραστικό μέρος, το χαρακτηριστικό κόκκινο χιτώνιο του (παλιού) βρετανικού πεζικού (των Redcoats) δύσκολα μπορεί να αποδοθεί με λέξη καλύτερη από το χιτώνιο. Άλλωστε δεν είναι χλαίνη, αμπέχωνο, τζάκετ, σακάκι κλπ, χιτώνιο είναι.

    Και η λέξη colonists, τόσο γενικότερα όσο και στο συγκεκριμένο συμφραζόμενο, δεν είναι δόκιμο να αποδοθεί ως «αποικιστές», αλλά ως «άποικοι». Η λέξη «αποικιστές» αντιστοιχεί ακριβέστερα στη λέξη «colonizers».

    Τέλος, το σχόλιό σας περί αποτροπαϊκής σημασίας του όρου «colonia» δεν μου είναι κατανοητό χωρίς κάποια επεξήγηση.

  26. #25 Το φαντάστηκα ότι κάποιος θα το έλεγε αυτό με το κίτρινο (εξ ου και οι προβολείς ομίχλης είναι κίτρινοι) αλλά είπα να μην το κάνω τόσο πολύπλοκο και αρκέστηκα στο μήκος κύματος. Όπως και αν το δεις όμως το κόκκινο είναι προειδοποιητικό.

  27. enema said

    Όποιος πολίτης-υποζύγιο αρέσκεται σε κόκκινες γραμμές, ας ξοφλήσει πρώτα τα χρέη του.

  28. #24 Μήτσκος Μόλις είπες την πρώτη αναφορά σε τρόικα. Ήταν η αγία (αδιαίρετη και ομοούσια) τριάδα, μια τρόικα χωρίς διάκριση εξουσιών. Στο Βυζάντιο η τρόικα ήταν ο Αυτοκράτορας, ο Πατριάρχης και η Ιερά σύνοδος.
    Τρόικα είχαμε και στην ΕΣΣΔ με θεό (μούμια Λένιν), πατέρα (Στάλιν) και άγιο πνεύμα (την Κ.Ε).
    Η τρόικα είναι ένας έντεχνος τρόπος εξουσίας που δεν μπορείς να αμφισβητήσεις γιατί δεν ξέρεις από που σου’ρχεται. Ακόμη και η Πυθία τρίποδο είχε. Επομένως ας βάλουμε και λίγη τριγωνομετρία στην συζήτηση γιατί μάλλον η τρόικα είναι συνυφασμένη με το τρίγωνο.

  29. #27 Τι εστί χρέος; Εγώ τα δικά μου τα έχω πληρώσει χιλιάδες φορές με το Φ.Π.Α. των αγορών μου. Για τα υπόλοιπα «ντεμέκ» χρέη ας έρθουν να τα πάρουν. Έχω πολλές απαντήσεις να τους δώσω, σεμνές και άσεμνες.

  30. Ηλεφούφουτος said

    LandS καλά όλα τ άλλα που λες και συμφωνώ, όμως και οι αυτοχθονες εσφάγησαν για τα καλά από τους αποίκους στον πόλεμο Ανεξαρτησίας.
    Ο Τσόμσκι στα γραφτά του έχει κάνει συχνά αναφορές σε τέτοια περιστατικά καθώς και στο ότι συχνά οι Ινδιάνοι πολέμησαν μαζί με τον αγγλικό στρατό, γιατί ήξεραν ότι τους περίμεναν πολύ χειρότερα από τους άλλους (και όντως τους εκμηδένισαν σταδιακά, όσο σε καμία άλλη χώρα της αμερικανικής ηπείρου). Μια εικόνα του πολέμου πολύ διαφορετική από αυτή που μαθαίναμε παιδιά όσοι διαβάζαμε Μπλεκ!

    Το λιβανέζικο doika μού θυμίζει το αγγλικό trialogue για τη συζήτηση ή τη διάσκεψη ανάμεσα σε τρία μέρη, που βασίζεται σε μάλλον συνειδητή παρετυμολόγηση του di- απ το dialogue, η οποία γίνεται άνετα και στα Ελληνικά (η μητέρα όταν νευρίαζε μ έλεγε «διάβολε και τρίβολε»). Βέβαια, αν το trialogue μεταφερθεί ως έχει στα Ελληνικά, όπως έχει γίνει κατά καιρούς με άλλα δάνεια ξένων λέξεων που φτιάχτηκαν με ελληνικό «υλικό» (π.χ. ορθοπε(αι)δικός), θα έχουμε τριάλογο, που μάλλον θυμίζει το ρωσικό έλκυθρο με τα τρία άλογα απ το οποίο προέκυψε η τρόικα, κι έτσι ο κύκλος ολοκληρώνεται και τριγωνίζεται, μπορώ να πω.

  31. Τέλος, για να Πλουταρχίσω και λίγο, ζητώ συγνώμη για την μονοπώληση των τελευταίων σχολίων, το τρία είναι μαγικός αριθμός. Είναι το άθροισμα του πρώτου περιττού αριθμού με τον πρώτο άρτιο. Ως εκ τούτου μπορεί να παράξει τα πάντα. Επομένως με συμμαχία των δύο (οποιονδήποτε δύο) και με τον τρίτο ελεύθερο εξτρέμ μπορεί να επεκταθεί σε όλο το επίπεδο και σε οποιοδήποτε επίπεδο. Εν ολίγοις ΤΡΟΙΚΑ=ΕΞΟΥΣΙΑ.

  32. Μαρία said

    >Το λιβανέζικο doika μού θυμίζει

    Εμένα πάλι, για να υποβαθμίσω τη συζήτηση μια και μας προέκυψε νέος Δελαποτέτοιος, μου θυμίζει το θα σου κάνω τα τρία δύο.

  33. Ηλεφούφουτος said

    Στο ίδιο ΠΝΕΥΜΑ (τονίζω τη λέξη) αλλά κρατώντας και ένα επίπεδο, θα παραπέμψω σε ένα στριπ του Αρκά από τη ζωή μετά θάνατον, το οποίο δεν ξέρω πώς να βρω διαδικτυακά γι αυτό θα το περιγράψω:
    Λέει ο άγγελος στο μακαρίτη ότι ο Σατανάς κάποτε ήταν κι αυτός άγγελος, εξεδιώχθη όμως γιατί έκανε χοντρά αστεία, όπως μια φορά που έτρεχε μ ένα γάτο στο ένα χέρι και κάτι πούπουλα στο άλλο και φώναζε αλλόφρων «Συμφορά! Συμφορά! Να συγκληθεί αμέσως η Αγία Δυάδα!»

  34. elvizcaino said

    Μαρία: Το επίπεδό σας μου θύμισε γιατί είχα ενδοιασμούς για αυτό το φόρουμ από την αρχή. Οποιοσδήποτε περαιτέρω διάλογος μου φαίνεται περιττός.

  35. sarant said

    Επειδή έχω πολλή-πολλή δουλειά δεν μπόρεσα σήμερα να συμμετάσχω όσο θα ήθελα στη συζήτηση -επιφυλάσσομαι. Ωστόσο, αγαπητέ Elvizcaino, η ανάγνωση του ιστολογίου (δεν είναι φόρουμ -εσείς που τόσο επιμένετε στην ακρίβεια της ορολογίας, πώς το παραβλέψατε;) δεν είναι υποχρεωτική.

  36. Ηλεφούφουτος said

    σχ. 34, πωπω ούτε επίτηδες να το ‘χα κάνει, που μίλησα για επίπεδο!

    Πάντως, Εlvizcaino, περιττός ή όχι, ο διάλογος είναι αν μη τι άλλο δύσκολος όταν γράφουμε με τόσο δύσκαμπτη σύνταξη όπως αυτή του σχ. 10 ή όταν χρησιμοποιούμε λέξεις με σημασία διαφορετική από την κανονική τους (π.χ. αποτροπαϊκός), ενώ ταυτόχρονα απαιτούμε από τους άλλους να μη χρησιμοποποιούν λέξεις με σημασίες που όντως έχουν (π.χ. ρέμπελος με τη σημασία του εξεγερμένου).

  37. Παύλος said

    «… θα σου κάνω …»

    Θα σου κάνω ή θα μου κάνεις; (συγγνώμη elviz).

  38. voulagx said

    Νιωθω πολυ πεσμενος, πολυ νταουν

  39. ΣοφιαΟικ said

    Βουλαγξ, δες το πιο χαρωπό πρόσωπο των ρέμπελων του Λονδίνου

    να σου φτιάξει τη διάθεση.

  40. Κόκνεϊ Ρέμπελ! Μπράβο βρε παιδιά, τι ωραία.

  41. Μαρία said

    >όταν χρησιμοποιούμε λέξεις με σημασία διαφορετική από την κανονική τους (π.χ. αποτροπαϊκός)
    Μάλλον όταν χρησιμοποιούμε ανύπαρκτες λέξεις και με σημασία… (π.χ. αποτροπιαστικός)

    Παύλο, σου απαντάω προς αποτροπιασμόν :-), μόνο σαν απειλή το ξέρω.

  42. π2 said

    Τώρα που ρίξαμε το επίπεδο, ας σπαμάρω λίγο, μια που βλέπω και τον Δύτη: ελληνοτουρκικού ενδιαφέροντος ανάρτηση στου ΝικΝικ.

  43. Την είδα, τι τον ανακάλυψα τον γουγλαναγνώστη έστω και αργά!

  44. Παύλος said

    Μαρία και το άλλο απειλή είναι!
    Τώρα είδα στο slang ότι υπάρχουν και τα δύο.

  45. Nicolas said

    Κι οι ιδέες βρωμάνε:
    http://www.sos-racisme.org/Mefiez-vous-des-idees-qui-puent.html#img

    Καλά δεν γράφεται « παιρετέρο » (κατά το Θαπατέρο);

  46. Ηλεφούφουτος said

    sx. 41, η λέξη αποτροπαϊκός υπάρχει ώς όρος στη λαογραφία/εθνολογία κλπ. για αντικείμενα, ξόρκια, σταθερές φράσεις κά που χρησιμοποιούνται για να διώχνουν τα κακά πνεύματα.

    Βέβαια εν προκειμένω απλώς χρησιμοποιείται αντί του «αποτροπιαστικός» για εντυπωσιασμό καθό ξενίζον.

    θυμήθηκα τώρα μια ραδιοφωνική εκπομπή με καλεσμένο έναν τύπο σαν τους ξερόλες των ιδιωτικών καναλιών β’ κατηγορίας, ο οποίος ρητόρευε, ρητόρευε, ρητόρευε και πού και πού πετούσε και κάτι ντεμέκ όρους του τύπου «λαότητες» («οι πολιτισμοί διαφόρων λαοτήτων» και τέτοια).
    Κάποια στιγμή ο δημοσιογράφος τού λέει ότι παίρνουν τηλέφωνο ακροατές και ρωτούν τι είναι αυτές οι λαότητες, οπότε και ο καλός σου χωρίς να τα χάσει και με το ίδιο πάντα στιλ αυθεντίας απαντά με μια αοριστία διευκρινίζοντας «είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται από τη διεθνή επιστημολογία .
    Παραγωγικές καταλήξεις στην υπηρεσία της αναβάθμισης του λόγου.

  47. Μαρία said

    >η λέξη αποτροπαϊκός υπάρχει ώς όρος στη λαογραφία/εθνολογία κλπ. για αντικείμενα, ξόρκια, σταθερές φράσεις κά που χρησιμοποιούνται για να διώχνουν τα κακά πνεύματα

    Μη με τρελαίνεις, στη λαογραφία τον έμαθα κι εγώ τον αποτροπιαστικό χαρακτήρα π.χ. του φαλλού 🙂 ή του μεγαρικού σκώμματος.
    αποτροπιάζω/αποτροπιασμός η τελετή/ αποτροπιαστικός
    Δε θα αντικαταστήσουμε τώρα μια υπαρκτή λέξη με μια άντε μη πω.

  48. προτιμῶ τὸν ὅρο «τριανδρία». ἂν βέβαια ὑπάρχει γυναῖκα ἀναγκαστικὰ καταφεύγουμε στὴν τρόικα ποὺ μᾶς ἔφερε καὶ τέτοια περεστρόικα.

  49. παρόραμα: ὑπάρχῃ

  50. sarant said

    Μαρία (47) θα συμφωνήσω με τον Ηλεφού, κι εγώ ξέρω λέξη «αποτροπαϊκός» που σημαίνει «που διώχνει το κακό», δηλ. είναι σύμφωνο με την αρχαία σημασία της λέξης «αποτροπιασμός». Ο αποτροπιαστικός είναι αυτός που προκαλεί αποτροπιασμό με τη νέα έννοια της λέξης. ΛΚΝ και ΛΝΕΓ δεν έχουν τη λ. αποτροπαϊκός, αλλά έχει κάμποσες γκουγκλιές.

  51. Μαρία said

    Ο λόγος που δεν την έχουν είναι επειδή δεν χρειάζεται. Δεν ξέρω ποιος την έφτιαξε(μεταφραστές; νέοι επιστήμονες που σπούδασαν στην Εσπερία;) ούτε αμφιβάλλω οτι θα έχει γουγλιές. Αποτροπιασμός, σημείωσα και παραπάνω, ήταν η τελετή για αποτροπή του κακού Αποτροπιαστικός, πάντα στα συγκεκριμένα συμφραζόμενα, είναι αυτός που σχετίζεται με την τελετή.
    Αν φτιάζουμε επίθετο απ’ το αποτρόπαιο, για να σημαίνει αυτό που λες, πρέπει πάλι να ξέρουμε την αρχαία σημασία, που την έχει βέβαια το λεξικό αλλά δε νομίζω οτι λέει κανείς το φυλαχτό αποτρόπαιο.
    Ούτε ήταν τόσο αγράμματη η καθηγήτριά μου που έλεγε αποτροπιαστικός.

  52. sarant said

    Ηλεφού, καλό παράδειγμα ο… τριάλογος, σαν τη δόικα. Και μια τρίαινα με σπασμένη τη μια αιχμή, θα την πούμε άραγε δίαινα;

    Στράβωνα (18) για την κόκκινη γραμμή, όλα όσα λες είναι σωστά -αλλά δεν εξηγούν για ποιο λόγο η έκφραση είναι τόσο νέα και στην αγγλική γλώσσα. Δες τη συζήτηση στη Λεξιλογία.

  53. π2 said

    Για το αποτροπαϊκός νομίζω πως έχουν δίκιο και οι δύο πλευρές. Ο Ήτα Φήτα και ο Νίκος έχουν δίκιο να υπαινίσσονται πως ο όρος είναι τόσο τρέχων που δεν έχει νόημα να αρνούμαστε ότι θα έπρεπε να υπάρχει -μου φαίνεται τόσο τρέχων που δεν είχα καν σκεφτεί την προέλευσή του.

    Από την άλλη, η Μαρία έχει κάποιο δίκιο ότι ο σχηματισμός του όρου δεν είχε και πολύ νόημα. Όχι απλώς δεν είναι αρχαίος -και υποκαθιστά αρχαίους όρους- αλλά έχω την εντύπωση πως είναι αντιδάνειο από το apotropaic, το οποίο ρητά σχηματίστηκε από το αποτρόπαιος και σαφώς προηγείται (τέλη 19ου) από το ελληνικό αποτροπαϊκός.

    Σε μια προσπάθεια σύνθεσης λοιπόν, ας πούμε πως η Μαρία έχει δίκιο αλλά θα ήταν χαμένη μάχη να επιμείνει. 😛

  54. π2 said

    A, και ο Γεωργακάς το έχει το αποτροπαϊκός, παραπέμποντας στην Καρούζου για τον νεολογισμό.

  55. sarant said

    Πιδύε, πρέπει να έχεις δίκιο ότι είναι αντιδάνειο.

  56. Μαρία said

    Οτι είναι απ’ το αγγλικό ήμουν σίγουρη, το υπαινίχτηκα με κακία και παραπάνω.
    Αλλά μου κάνει εντύπωση που το χρησιμοποιούσε η Καρούζου.

    Πιδύε, είδες όμως λημματάρα ο Γεωργακ. στο αποτροπιαστικός 🙂
    Τι να επιμείνω! Εδώ τον παιδεραστή τον κάνανε παιδόφιλο κι εγώ θα τα βάλω με έναν αποτροπαϊκό;

  57. Nicolas said

    Ε, όχι και δίαινα, δικράνι το λέμε! 😉
    Αλλά στη δουλειά μας (παλιά μας τέχνη…) το λέμε diène!
    Πως λέμε, βούτα ένα διένιο; κι από κει βγήκε το βουταδιένιο:

    [Εβριθινκ ιζ γκριικ κλπ.]

  58. Alfred E. Newman said

    @35 sarant

    >Ωστόσο, αγαπητέ El… η ανάγνωση του ιστολογίου δεν είναι υποχρεωτική.<

    Καλά τώρα το λέτε αγαπητέ Νικοκύρη;
    Αδίκως λοιπόν πήγαν τα ξενύχτια προκειμένου να διαβάσω όλα τα κείμενα; :mrgreen:
    Η διευκρίνηση αυτή θα έπρεπε να υπάρχει στο "about". 😆

  59. Μπουκανιέρος said

    Για το αποτροπαϊκός, το έθεσε σωστά ο π2 στο 53 (όλοι δίκιο).
    Όντως παλιότερα το λέγαμε αποτροπιαστικός, όντως με ξένισε όταν λανσαρίστηκε το αποτροπαϊκός, αλλά τι να γίνει, το συνήθισα.
    Η ιδέα ήταν μάλλον να διαχωριστεί από την τρέχουσα σημασία του «αποτροπιασμού».
    Κάπως σαν το δίδυμο πληροφοριοδότης/πληροφορητής.
    Το αν τέτοιες διακρίσεις είναι πράγματι χρήσιμες (και σε ποιο βαθμό δημιουργούν μιαν αργκό των ειδικών, κρατώντας μακριά τον όχλο) είναι μεγάλη κουβέντα.

  60. Μαρία said

    Αφού δε σας ενοχλεί που μια υπαρκτή λέξη εκτοπίζεται απο μια αγγλικούρα, εγώ κάνω πάσο.

  61. Στην Τρίτη Λυκείου, είχαμε φτιάξει με τον κολλητό μου έναν αλφαβητικό κατάλογο, ας πούμε, υβριστικών εκφράσεων. Τιμητική θέση είχε ο «αποτρόπαιος», μαζί με τον «αποκρουστικό».

    (Ο υφολόγος μέσα μου λέει, Γράφεις τώρα σαν τον Κορνήλιο)

    Αποτροπαϊκά σύμβολα θυμάμαι να διδάχτηκα κι εγώ, πάντως.

  62. sarant said

    Τον έχετε κρατήσει τον κατάλογο;

    (Κάποτε διάβαζα σε κάποιον τις βρισιές του Χάντοκ από έναν ΤενΤεν. Εξεγέρθηκε στο «απαίσιε αρχιηλίθιε»)

  63. Κάπου τον έχω, πρέπει να ψάξω στην κούτα με τα ενθύμια…

  64. Μπουκανιέρος said

    #κάπου παραπάνω
    Στο πρώτο (ελληνικό) βιβλίο που διάβασα για τον Αμερ. Εμφύλιο, οι Νότιοι ονομάζονταν Ρέμπελοι.
    Και στη Σαλονίκη μου άρεσε η ταμπέλα ΟΔΟΣ ΡΕΜΠΕΛΟΥ.

    #48 Κι άμα είναι γυναίκες κι οι τρεις;

  65. Μπουκανιέρος said

    #25
    «τα σήματα κινδύνου είναι κόκκινα επειδή το αίμα είναι κόκκινο…»

    Αυτό είχε υποστηρίξει ο Έντγκαρ Λιτς (Leach, να που χρειάζεται να το γράψουμε και λατινικά), μιλώντας για συνειρμό του κόκκινου με το αίμα, «που σίγουρα ανάγεται στην πρώιμη παλαιολιθική εποχή».
    Ο Μάρσαλ Σάλινς όμως είχε απαντήσει παρατηρώντας ότι το κόκκινο δεν είναι πάντα αρνητικό ή ένδειξη κινδύνου, αφού μπορεί να σημαίνει επίσης την υγεία, το σφρίγος, τον ανδρισμό ή την έντονη σεξουαλικότητα και τις γιορτές και αργίες («red-letter days») – για να μη μιλήσουμε για ειδικότερους συμβολισμούς π.χ. στο χριστιανισμό ή στην πολιτική (και μιλάμε μόνο για τη δυτική παράδοση). Έτσι κι αλλιώς, «το ‘αίμα’ που σημαίνεται με το κόκκινο δεν είναι το αίμα καθαυτό αλλά η πολιτισμική σημασία του αίματος».

  66. Ίσως πάλι είναι κάτι άλλο:

  67. Αλήθεια, τι σημαίνει «πολυπληθές κλιμάκιο της τρόικας στην Αθήνα» που διάβασα πρόσφατα στο http://www.madata.gr ; Πόσα πλήθη απαρτίζουν πια αυτές τις τρόικες; Όχι τίποτ’ άλλο, να ξέρω να τρομοκρατηθώ.

  68. #56 ὑπάρχει ὅμως ἡ λέξι φιλόπαις μὲ τὴν ἴδια σημασία. γι’ αὐτὸ κι ἐγὼ ἐπιμένω ὅτι τὸ ὀρθὸ εἶναι φιλομόφυλος καὶ ὄχι ὁμοφυλόφυλος, φιλόζῳος καὶ ὄχι ζῳόφιλος. ὁ δὲ ἀγαπῶν τὴν ζωὴ ξεχωρίζει ἀπὸ τὸν ἀγαπῶντα τὰ ζῷα διότι τὸ ω του εἶναι σκέτο.

  69. Νίκος Μαστρακούλης said

    #65 @Μπουκάν: Εντελώς δίκιο, γι’ αυτό μίλησα για «σήματα κινδύνου (ή και εγρήγορσης)». Ίσως έπρεπε να προσθέσω «ή ακόμη και ερεθισμού» (ξέχασα τον Ηλία Πετρόπουλο σε άλλο νήμα, φαίνεται).

    Άλλωστε, η έκκριση αδρεναλίνης μια χαρά συμβάλλει σε όλες τις σχετικές λειτουργίες (αίσθηση κινδύνου, εγρήγορση, ερεθισμό). Και, εντέλει, το νόημα των σημάτων «κινδύνου» είναι ακριβώς να τραβήξουν την προσοχή και να προκαλέσουν εγρήγορση, όχι απαραίτητα να δηλώσουν κάτι αρνητικό.

    Από την όλη συζήτηση για την κόκκινη γραμμή (εδώ και στη Λεξιλογία), η αίσθησή μου είναι ότι πλάστηκε (από τους Βρετανούς; από τους Βρυξελλιώτες;) πάνω στο «draw the line» για να εξειδικεύσει τη σημασία «(draw the) final line». Το κόκκινο έχει αποκτήσει καθολικά στη Δύση (μεταξύ άλλων και λόγω των σηματοδοτών κυκλοφορίας) και την έννοια του «μη περαιτέρω», χωρίς να απαιτείται η συμβολή της βρετανικής στρατιωτικής παράδοσης και της ταινίας («thin red line»). Δεν αποκλείω να συνέβαλαν αυτά στον σχηματισμό της έκφρασης, λέω απλώς ότι δεν είναι καθόλου απαραίτητο να συνέβαλαν.

  70. sarant said

    Νίκο Μ.: συνονόματε, πιθανότατα είναι έτσι όπως τα λέτε στην τελευταία σας παράγραφο, και είναι εύστοχο αυτό που λέτε για Βρυξελλιώτες (μπορεί να είναι και Βρετανοί Βρυξελλιώτες)’ αλλά πρέπει να έπαιξε ρόλο η ταινία Thin red line αν κρίνουμε από το πότε αυξάνονται θεαματικά οι εμφανίσεις της έκφρασης.

    Μαρία, ομολογώ ότι εγώ μέχρι τώρα δεν ήξερα πως το ‘αποτροπιαστικός’ είχε παλιότερα και τη σημασία του σημερινού «αποτροπαϊκού». Ο Ηλεφού που επίσης δεν το ήξερε δικαιολογείται γιατί είναι ακόμα ξεπεταρούδι, εγώ όμως όχι.

  71. sarant said

    Παναγιώτη Κονιδάρη, το «πολυπληθές κλιμάκιο της τρόικας» δεν θυμίζει λίγο την τριμελή επιτροπή με τα πεντέξι άτομα;

  72. Ηλεφούφουτος said

    Εεεε, ναι, και μένα δεν μ αρέσει αυτή η ρύπανση με όρους, όταν μία απλή και διάφανη λέξη φτάνει και περισσεύει (π.χ. πληροφοριοδότης για κάθε χρήση, είναι άλλωστε αγλωσσολόγητο να πιστεύει κανείς ότι μία σημασία καπαρώνει τη λέξη, σαν να είναι η λέξη άδειο κέλυφος και μόνο ένα ζωάκι/σημασία μπορεί να το κατοικήσει) αλλά στην περίπτωση του «αποτροπαϊκός» τέτοιο θέμα δεν έβλεπα καν, αφού δεν ήξερα καν τη δεύτερη σημασία του «αποτροπιαστικός». Στο μυαλό μου υπάρχει πλήρης διάκριση ανάμεσα στις δύο σημασίες και στις δύο λέξεςι αντίστοιχα.

  73. π2 said

    Νομίζω πως αυτό με την επιτροπή το είχε πει ο Νίκος Βαμβακούλας. Εμένα μου θυμίζει και τους δύο πολυπληθέστερους Γαλάτες που αναφέρουν οι δύσμοιροι λεγεωνάριοι,

  74. Ηλεφούφουτος said

    Μήπως φταίει που τον κατέγραψε η κάμερα να λέει «γιου.. φάουλ» και του αποδίδουν μετά ό,τι κουλό ειπώθηκε και δεν ειπώθηκε εν Ελλάδι, κάτι σαν αρσενική Άντζελα δηλαδή;

  75. marulaki said

    Εμένα αυτό μου θυμίζει τον Αρκά ‘Πώς λέγεται ένα τέρας με πολλά κεφάλια – Επιτροπή’ (προφανώς αντί Λερναίας Ύδρας)

  76. π2 said

    Ηλεφούφουτε δεν ξέρω, πάντως το γκούγκλισμα τριμελής επιτροπή + Βαμβακούλας δίνει πληθώρα αποτελεσμάτων.

  77. Λευτέρης said

    triumverate:Κάπως σχετικό δεν είναι;

  78. Λευτέρης said

    #60
    Και το «φανταστικός» έτσι δεν το κατάπιαμε;

  79. #78 Και που είσαι ακόμη. Η αγορά καθορίζει τη γλώσσα.
    Ειδικά όμως το φανταστικός έχει παραποιήσει ολόκληρο πολιτισμό αν σκεφτείς ότι παραποιημένο το συναντάμε στη μουσικοί (φανταστικές κλίμακες), άλγεβρα (φανταστικοί αριθμοί) κ.α.

  80. Γενικότερα υπάρχει κόλλημα της εξουσίας με το τρία.

    – Αν παρατηρήσει κάποιος ειδικά τους ομιλητές του ΠΑΣΟΚ αναφέρονται παραδοσιακά σε τρίπτυχα. Από την εποχή του Ανδρέα ακόμη η λέξη «τρίπτυχο» ήταν στην ημερήσια διάταξη.

    – Η τριμελής επιτροπή είναι κάτι σαν την λέσχη Μπίλντερμπεργκ και με αποσπασμένα μέλη της τελευταίας.
    – Ακόμη και στη μουσική μια συγχορδία ορίζεται από τρεις νότες.
    – Τρία σημεία ορίζουν επίπεδο (στον Ευκλείδειο κόσμο)
    – Η Τρωάς μάλλον προέρχεται από το Truisa των Χετταίων που αφορά τα στενά του Ελλησπόντου, μια περιοχή ταυτισμένη με την εξουσία καθώς ήλεγχε το δρόμο του σίτου (και όχι μόνο).
    – Με τρόικα ξεκίνησε η Σικελική εκστρατεία (Νικίας, Αλκιβιάδης, Λάμαχος)
    – Φυσικά η καταστροφικότερη τριάς της ανθρωπότητας: Πυρ, Γυνή και Θάλασσα.
    -Τέλος τρία σημεία ορίζουν τμήματα τέτοια ώστε να ακολουθούν τις χρυσές αναλογίες του χρυσού κανόνα των Πυθαγορείων με εφαρμογές σε όλες τις τέχνες και επιστήμες μεταξύ των οποίων και την πεντάλφα.

    – Άλλα τρία που όρισαν την ιστορία της ανθρωπότητας: τρίαινα (του Ποσειδώνος), τριακόσιοι (Λεωνίδα, Βουλευτές), το τρία ορίζει τον νικητή σε πολλά αγωνίσματα, τρεις χάριτες, τριάκοντα τύραννοι, η τριακοστή ημέρα είναι η πρώτη ημέρα κάθε νέου σεληνιακού μήνα (http://www.astro.gr/galaxy/orbits/le.htm), η τριήρης ήταν το μεγάλο ναυτικό όπλο της αρχαιότητας,….

    Τυχαίο; Δε νομίζω.

  81. Αχ, αχ, δεύτερη φορά στη ζωή μου (μετά από μια σχεδόν εφιαλτική προφορική εξέταση στο ΑΠΘ) αδυνατώ να θυμηθώ πώς τον λένε αυτό το νόμο. Στα λαϊκά παραμύθια, λέει, όλα γίνονται σε τριάδες, οι δοκιμασίες, οι ήρωες, τα πάντα. Νόμος του Όλρικ, του Όρλικ, κάτι τέτοιο.

  82. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Η τριμερής διάκριση του Dumezil για την ινδοευρωπαϊκή κοινωνία, πιάνεται?

  83. Μπουκανιέρος said

    #81
    Υπάρχει και το Trioedd Ynys Prydein…

  84. sarant said

    Και τι είναι αυτό για όσους δεν ξέρουν καλά ουαλικά;

  85. Μπουκανιέρος said

    Τριόιδ Άνις Πραντάιν, οι Τριάδες του Νησιού της Βρετανίας.
    Ας πούμε μια εγκυκλοπαιδική (ή έστω μνημονική) σύνοψη της παλιάς μυθολογίας, όπου τα πάντα κατατάσσονται σε ομοειδείς τριάδες.
    Το πράγμα έχει πολύ ενδιαφέρον (και προεκτάσεις), αλλά δεν μπορώ να το αναπτύξω τώρα.

  86. sarant said

    Αν πρόσεξες, όλες οι λέξεις είναι ελληνικές: τριόιδ από το τριάδες, άνις από το νήσος (με το επιφώνημα α μπροστά, α! νήσος!) και πραντάιν από το ελληνικό Βρετανία.

  87. Νίκος Μαστρακούλης said

    #86: Γι’ αυτό άλλωστε ονομάστηκαν Ουαλλοί, από το «αγλαοί»! Φως αγλαόν αντί του των Σκότων σκότους! 😛

  88. Μια φορά λέμε Ο-λανδία, Ιρ-λανδία, Ισ-λανδία αλλά όχι και Σκοτ-λανδία.
    Σκοτία είναι στα αρχαία αλλά και στα ποντιακά το σκοτάδι.
    Επίσης δε λέμε Ιγγ-λανδία αλλά Αγγλία.
    Οι Άγγλοι υποστηρίζουν ότι το England προέρχεται από . Ενδεχομένως όμως να είναι από το ugly = χωρίς κλέος.
    Τυχαίο; Δε νομίζω! 🙂

  89. Μαρία said

    Δύτη, τρία πουλάκια κάθονται κλπ, Όλρικ. Αλλά αυτός έκανε τη σύνδεση με την Αγιατριάδα, πράγμα που αμφισβητήθηκε.

  90. Μπράβο βρε Μαρία, παραλίγο να με κόψει η Σκουτέρη τότε…

  91. Νομίζω ὅτι καὶ τὸ De bello gallico ξεκινᾷ μὲ τὴν τριμερῆ διάκρισι τῆς Γαλατίας. Κάνω λάθος;

  92. #90 Δύτη, ἦταν ἡ δική σου μάχη στὶς Κυνός Κεφαλές; 😛

  93. Μαρία said

    Α ξεχάσαμε και το τρίηχο ή τριολέ. Αν κάποιοι πάρουν μέρος σ’ ένα τριολέ, μπορεί και να στρώσουν 🙂

  94. Και το διασημότερο παιδικό παιχνίδι (από παιδιά μας προπαγανδίζουν). Την τρίλιζα.
    Για τα άλλα γνωστά τρία δεν θα πω για να μη μας κόψει ο οικοδεσπότης.
    Το τρίτο γράμμα του αλφαβήτου είναι η λέξη της αναπαραγωγής. Τ.Δ.Ν.

  95. τρία παιδιά Βολιώτικα, τρεῖς τὸ λάδι τρεῖς τὸ ξίδι τρεῖς καὶ τὸ λαδόξιδο.

  96. π2 said

    Στις 3/3/1803 ιδρύεται στην Πορτογαλία το Colégio Militar, από τον στρατηγό Τέσσερα* Ρέμπελο.

    Τυχαίο; Δεν νομίζω.

    *Ναι, το ξέρω πως δεν προφέρεται έτσι το Teixeira αλλά δεν μπορούσα να αντισταθώ. 😀

  97. Και τελικά τρία θα πάρει και η τρόικα. Ίσως πρέπει να στείλουμε ένα από τα τρία πουλάκια να τους το τριαγουδήσει ότι τρεις θα είναι οι ώρες τους και ότι δεν θα πάρουν ποτέ τα τρια-κόσια δις.

  98. στὶς 3/3/1953 ἔγινε ἡ νομισματικὴ μεταρρύθμισι τοῦ Μαρκεζίνη ἢ θυμοῦμαι λάθος;

  99. 33 ετών ο Μ. Αλέξανδρος, 33 και ο Ιησούς

  100. π2 said

    Θεόκριτος, Ειδ. 17.81-85: ο Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος διαφεντεύει 33.333 πόλεις.

  101. καὶ 33.333 στίχοι ἡ Καζαντζάκειος Ὀδύσσεια

  102. sarant said

    Πολύ ωραία όλα τα παραδείγματα.

    Κι οι παλιοί κουμουνιστές (και όχι μόνο) λειτουργούσαν συνωμοτικά με το σύστημα των τριάδων.

  103. http://www.inews.gr/37/se-rekor-33-eton-oi-times-tou-kakao.htm

  104. Alfred E. Newman said

    H τριάδα εμφανίζεται σε διάφορες θρησκείες και φιλοσοφικές δοξασίες. Nα μερικά παραδείγματα:

    Aιγύπτιοι: Όσιρις, Ίσις, Ώρος
    Bουδιστές: Bούδας (σοφία), Nτάρμα (νόμος), Σανγκ (αρμονία)
    Bραχμανιστές: Bράχμα, Bισνού, Σίβα
    Eλευσίνια: Ίακχος, Περσεφόνη, Δήμητρα
    Zωροαστρικοί: Ωρομάσδης Mίθρας Aριμάν
    Oρφικοί: Φάνης, Oυρανός, Kρόνος
    Πλάτων: Iδέες, Στοιχεία, Kόσμος
    Φοίνικες: Aσταρώθ, Mίκον, Σεμάλ
    Xριστιανισμός: Πατήρ, Yιός, Άγιο Πνεύμα

  105. τρία τα κακά της μοίρας μας…

  106. Στράβων (88), ώρες-ώρες αναρωτιέται κανείς με κάποια ανησυχία αν αστειεύεσαι ή μιλάς σοβαρά!

  107. Both my friend. Στο 88 ακολούθησα το πνεύμα του 85-87.

  108. Στο πνεύμα της δόικας, και το trigeta «και οι τρεις» της Μπισλάμα (της γλώσσας πίτζιν της Βανουάτου), δλδ threegether, κατ’ αναλογίαν του together «μαζί» (που αναλύθηκε ως two-gether). Έτσι, tugeta man «μαζί άντρες > και οι δύο άντρες», trigeta man «και οι τρεις άντρες». Περιγραφή από το μακαρίτη Terry Crowley

  109. sarant said

    Νικ, δηλαδή τριικός αριθμός, έτσι;

  110. @110 Σαραντ: Ναι, και το έναυσμα για να πλαστεί η λέξη ήταν ακριβώς το ότι στις γλώσσες της περιοχής υπάρχει δυικός και τριικός αριθμός, που οι πίτζιν όφειλαν να αντικατοπτρίσουν. (Εγγλέζικες λέξεις, αυστρονησιακή σκέψη…)

  111. Τὸ Ἀσταρὼθ εἶναι πληθυντικὸς τῆς Ἀστάρτης (ὅπως λέμε Ἀθῆναι). Συνήθως αὐτὰ τὰ τρίγωνα εἶναι ἕνας θεὸς στὴν ἐνεργητική του ἀρσενοκοιτικὴ ἐκδοχὴ καὶ στὴν παθητικὴ κιναιδική του, ἡ δὲ θυληκὴ θεότης εἶναι ἡ θεὰ τῆς μητριαρχικὴς κιναιδικῆς λατρείας. Καμμία σχέσι μὲ τὸ τρισυπόστατο τοῦ ἑνὸς θεοῦ τῶν Χριστιανῶν.

    #109 νομίζω κάτι ψιλοαναφέρει καὶ ὁ Ῥοΐδης στὰ εἴδωλα.

  112. […] https://sarantakos.wordpress.com/2010/06/15/troika/ […]

  113. Hanabi said

    Πολύ καλό κείμενο, μπράβο! 🙂

  114. mindkaiser said

    Δε βλέπω κανένας να έχει αναρτήσει όμως την πρέπουσα μουσική επένδυση του άρθρου, οπότε διορθώνω την παράληψη.

  115. Τώρα και συνθετικό της ονομασίας μας. Πώς λέμε Βαρντάρσκα Ματσεντόνια…

  116. sarant said

    Στάζιμπε, πρώτο μπαίνει το όνομα του σπόνσορα. Όπως λέμε Σκόντα Ξάνθη.

  117. Voulagx said

    #118 Για ιστορικη δικαιωση προκειται. Τζαμπα την πηραμε την Τροια;

  118. Για να μην μείνει αιωρούμενο το #117, σ’ αυτό τρόικα είμαστε εμείς!

  119. Κωστας said

    Τώρα εξηγειται γιατι φλομοσαν τον κοσμο με εκπομπες στην τηλεοραση όπου υπαρχουν οι τρεις κριτές. Αν το καλοσκεφτειτε ολες αυτές οι χαζοεκπομπες εχουν ΠΑΝΤΑ 3 μαλακες κριτες, αυστηροτατους, που δειχνουν οτι αυτοι κανουν κουμαντο σε ολα. Και λιγα χρονια μετα μας ηρθε η ΤΡΟΙΚΑ. Τυχαιο;;; Δ Ν
    Αλλωστε μετα το BigBrother δεν γεμισανε τη χωρα με καμερες;;;

  120. betatzis said

    Προσοχή, ακολουθεί σεντόνι.

    Τις προάλλες που συζητούσατε τον Μεντρεσέ και τον πλάτανο, έσπαγα την κεφαλή μου να θυμηθώ που έχω ξανασυναντήσει τον Μεντρεσέ. Τελικά το βρήκα, άμα το βρήκα όμως και ξαναθυμήθηκα το απόσπασμα, θεώρησα ότι είναι πιο ταιριαστό να το βάλω εδώ, αφού έχει και γκραν σουξέ η ανάρτηση, όπως μας πληροφόρησε ο Νικοκύρης. Για όποιον βαριέται, και επειδή πολλές φορές για αλλού ξεκινάω και αλλού καταλήγω, η αναφορά στον Μεντρεσέ είναι στην προ-προτελευταία παράγραφο.

    «Η Ελλάς, μεταξύ άλλων δανείων, οφείλει και εξήκοντα εκατομμύρια προς τινάς τραπεζίτας. Των εξήκοντα εκατομμυρίων οι τόκοι είναι εγγυημένοι από τας τρεις προστάτιδας Δυνάμεις, ώστε οι τραπεζίται, αναφορικώς προς αυτό το δάνειον κοιμώνται ήσυχοι. Επί πολλά έτη η Ελλάς δεν επλήρωνε τους τόκους αυτού, προφασιζόμενη ότι δεν είχε με τι, και όμως οι τραπεζίται επληρώνοντο μέχρις οβολού. Από ποιόν ; από τους εγγυητάς, από την Ρωσσίαν, την Γαλλίαν και την Αγγλίαν.
    Οι εγγυηταί αυτοί μίαν ημέραν εσκέφθησαν ότι οι Έλληνες, ναι μεν εφαίνοντο και ελέγοντο ευγνώμονες δια τοιαύτην καλωσύνη, αλλά πληρωμή πολλών εκατομμυρίων τακτικώς κατ΄ έτος γινομένη, χάριν προστατευομένου έστω και ως η Ελλάς, αποβαίνει φορολογία βαρεία, έστω και εις πλουσίους και δυνατούς ως αυτοί οι τρεις. Ο εις είπε τότε προς τον άλλον – Έλθετε να εξετάσωμεν, μήπως οι πονηροί αυτοί Έλληνες, έχουν χρήματα δια να πληρώσουν τους τόκους, και λέγουν ότι δεν έχουν δια να τα φάγουν μεταξύ των ή μήπως σπαταλούν τα χρήματά των όπου δεν πρέπει, και έπειτα όταν πρόκειται περί της τιμής και του πουγγίου των, δεικνύουν το ταμείον των κενόν.
    Η πρότασις αύτη εγένετο παραδεκτή παμψηφεί και μίαν άλλην ημέραν επαρουσιάθησαν εις τα Αθήνας τρεις απεσταλμένοι. Άγγλος, Γάλλος και Ρώσσος. Εζήτησαν ακρόασιν παρά τω υπουργώ των εξωτερικών, τω είπον ότι ήλθον δια να εξετάσωσι τα έσοδα και τα έξοδα της Ελλάδος εν προς εν, και τω έδειξαν τα συστατικά των γράμματα.
    Μεγάλη κίνησις εις τα Αθήνας αμέσως. Συμβούλια υπουργικά επί συμβουλίων. Ο τύπος μαίνεται, τα Χαυτεία κατακραυγάζουν. Η αστυνομία διπλασιάζει τους κλητήρας. Το φρουραρχείον διατάττει και την ημέρα περιπολίας ! Πως ! έγραφον αι εφημερίδες. Τολμούν ακόμη οι Φράγκοι να χωθούν και εις την μύτη μας ! Με τι δικαίωμα ! αλλά με τι δικαίωμα ! έχουν την αξίωση να τους δείξωμεν τι κερδίζομεν και τι εξοδεύομεν! Τι θα έλεγον αυτοί, αν εστέλλομεν τον Φωστηρόπουλον εις το Λονδίνον να εξετάση εν προς εν τα έσοδα και τα έξοδα του Βρεττανικού κράτους ;
    – Ακούς υπουργοί ! εκραύγαζε το πλήθος εις τα Χαυτεία. Τους δέχονται ακόμη και τους στέλλουν να κατοικήσουν εις το ξενοδοχείον της Αγγλίας με δημόσια έξοδα! Και δεν τους ρίπτουν εις τον Μενδρεσέ, δια να τους μάθουν ότι Κίνα δεν είναι η Ελλάς!
    Εν τούτοις μετά ένδεκα υπουργικά συμβούλια, απεφασίσθη να ζητήση η Κυβέρνησις εξηγήσεις από τους εν Αθήναις πρέσβεις των τριών εκείνων Δυνάμεων, περί της αποστολής των ξένων.
    Οι πρέσβεις απήντησαν αμέσως και εις ολίγας λέξεις :
    – Εστάλησαν από τας αυλάς των δια να εξετάσουν τον προϋπολογισμόν της Ελλάδος και να παρατηρήσουν εάν περισσεύουν χρήματα, ή αν είναι δυνατόν να περισσεύουν ………….»

    Ανωνύμου, Η στρατιωτική ζωή εν Ελλάδι, 1870

    Στο κείμενο, εκτός από το μονοτονισμό, οι άνω τελείες αντικαταστάθηκαν με κανονικές γιατί δεν ξέρω πως μπαίνουν οι ρημάδες.

  121. sarant said

    Ταιριάζει εδώ, σ’ευχαριστώ. Ώστε η τρόικα είχε έρθει και τότε 🙂

  122. Χάρης 58 said

    Νομίζω ότι οι πολιτικοί μας σήμερα χρησιμοποιούν την έκφραση «κόκκινη γραμμή» με την έννοια που έχει η κόκκινη γραμμή στα όργανα μέτρησης με δείκτη. Όπως στο στροφόμετρο και το ταχύμετρο του αυτοκινήτου ή τα πιεσόμετρασε διάφορα μηχανήματα. Το σημείο δηλαδή που δεν επιτρέπεται να ξεπεραστεί. Το όριο.

  123. sarant said

    Πολύ πιθανό να έχεις δίκιο, αγαπητέ.

  124. […] https://sarantakos.wordpress.com/2010/06/15/troika/#comment-36958 […]

  125. […] https://sarantakos.wordpress.com/2010/06/15/troika/#comment-36958…προτείνω να διαβάσετε και την συζήτηση κάτω από το άρθρο… […]

  126. […] 16 Ιουνίου, 2010 στο 18:54 Μια φορά λέμε Ο-λανδία, Ιρ-λανδία, Ισ-λανδία αλλά όχι και Σκοτ-λανδία. Σκοτία είναι στα αρχαία αλλά και στα ποντιακά το σκοτάδι. Επίσης δε λέμε Ιγγ-λανδία αλλά Αγγλία. Οι Άγγλοι υποστηρίζουν ότι το England προέρχεται από . Ενδεχομένως όμως να είναι από το ugly = χωρίς κλέος. Τυχαίο; Δε νομίζω!   […]

  127. […] 19 Φεβρουαρίου, 2011 στο 12:09 […]

  128. […] 16 Ιουνίου, 2010 στο 19:06 Και το διασημότερο παιδικό παιχνίδι (από παιδιά μας προπαγανδίζουν). Την τρίλιζα. Για τα άλλα γνωστά τρία δεν θα πω για να μη μας κόψει ο οικοδεσπότης. Το τρίτο γράμμα του αλφαβήτου είναι η λέξη της αναπαραγωγής. Τ.Δ.Ν. […]

  129. […] βέβαια λεξιλογήσει για το μνημόνιο από νωρίς, από τον Ιούνιο του 2010, όμως στο ίδιο άρθρο μιλούσαμε και για άλλες λέξεις […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: