Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Χτες έριξε καρεκλοπόδαρα

Posted by sarant στο 17 Ιανουαρίου, 2013


Χτες έριξε βροχή, έριξε μπόρα, έριξε καρεκλοπόδαρα. Απ’ ό,τι λένε, και σήμερα θα βρέξει, αλλά εμείς εδώ δεν μετεωρολογούμε· λεξιλογούμε, οπότε δεν θα ασχοληθώ με προβλέψεις και με καιρικά φαινόμενα, ακραία ή μη· θα συζητήσουμε σήμερα για τα γλωσσικά, ή μάλλον, για να το προσδιορίσω ακριβέστερα, για τα φρασεολογικά της ραγδαίας βροχής, της δυνατής μπόρας.

Όπως είπα στον τίτλο, «χτες έριξε καρεκλοπόδαρα». «Ρίχνει καρεκλοπόδαρα» είναι η πιο συνηθισμένη έκφραση της γλώσσας μας για τη ραγδαία βροχή. Καμιά φορά, το συντομεύουμε σε «ρίχνει καρέκλες», παραλλαγή που νόμιζα ότι είναι πατέντα της οικογένειάς μου, αλλά βλέπω ότι (φυσικά!) είναι αρκετά διαδεδομένη. Η άλλη πολύ διαδεδομένη έκφραση που έχουμε για τη δυνατή βροχή, είναι ότι «βρέχει με το τουλούμι». Το τουλούμι (από το τουρκ. tulum) είναι το ασκί, κυρίως από κατσικίσιο δέρμα.

Γιατί λέμε ότι ρίχνει καρεκλοπόδαρα όταν βρέχει πολύ; Κατά πάσα πιθανότητα, θέλουμε να πούμε ότι είναι τόσο μεγάλη η ένταση της βροχής, που είναι σαν να μην πέφτουν μεμονωμένες σταγόνες αλλά συνεχή υδάτινα ραβδιά -μακριά και σχετικά παχιά, σαν τα πόδια της καρέκλας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πρωτοτυπία της εικόνας βοήθησε στη διαιώνιση της έκφρασης. Υπάρχει άλλωστε και μια παραλλαγή, «βρέχει καλαπόδια» που δίνει περίπου την ίδια εικόνα, μια και τα καλαπόδια είναι κι αυτά ραβδόμορφα. Άλλωστε, παρόμοια εικόνα έχουν κι οι Γάλλοι, που λένε «il tombe des hallebardes», παναπεί «ρίχνει λόγχες» -όχι ακριβώς λόγχες, hallebarde είναι ο μεσαιωνικός λογχοπέλεκυς, η αλαβάρδα, αλλά ας μην επεκταθούμε εκεί, πάντως έχουμε πάλι ένα μακρύ και συμπαγές αντικείμενο. Και στα ολλανδικά λένε het regnet pijpenstelen, παναπεί ρίχνει λαβές από πίπες, πάλι ένα μακρύ πράγμα.  Και μια άλλη γαλλική έκφραση είναι il tombe des cordes, ρίχνει σκοινιά, που δίνει πάλι την έννοια της συνεχούς νερένιας στήλης που πέφτει από τον ουρανό.

Υπάρχει και στη γλώσσα μας μια παρόμοια έκφραση, έστω και σε διαλέκτους. Στη Μυτιλήνη και στη Χίο λένε «βρέχει σιτζίμι», όπου σιτζίμι είναι το λεπτό γερό σκοινί, λέξη τουρκική· άλλωστε και στα τούρκικα υπάρχει απαράλλαχτη έκφραση, sicim gibi yağmur. Κατ’ επέκταση, «σιτζίμι» λέγεται η μπόρα, π.χ. Με το σιτζίμι βγήκες όξω, λωλός είσαι; Ίσως το λένε και στην Κρήτη, διότι στον Κρητικό του Πρεβελάκη βρίσκω: Ο ουρανός έριχνε τώρα σιτζίμι το νερό.

Η άλλη έκφραση που ανέφερα παραπάνω, «βρέχει με το τουλούμι», εξηγείται πανεύκολα: εδώ η έμφαση δίνεται στη μεγάλη ποσότητα του νερού που πέφτει, σαν να το ρίχνει κάποιος με το ασκί. Υπάρχουν κάμποσες τοπικές ή λιγότερο συνηθισμένες παραλλαγές που βασίζονται στην ίδια εικόνα: βρέχει/ρίχνει με το ασκί, βρέχει με το δερμάτι [είδος ασκιού], ρίχνει τουλούμια και μπαρδάκια [σταμνιά], ρίχνει με την τρόμπα (την αντλία). Η εικόνα αυτή, του δοχείου, υπάρχει σε κάμποσες άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, πράγμα διόλου παράδοξο, άνθρωποι είναι και οι ξένοι. Στα γερμανικά, μεταξύ άλλων, λένε es regnet wie aus Eimern (δηλ. βρέχει (σαν από) κουβάδες), στα γαλλικά il pleut à seaux (πάλι κουβάδες), στα ιταλικά piove a catinelle (λεκάνες), στα ισπανικά està lloviendo a cántaros (σταμνιά). Παρόμοια εικόνα και στα βουλγάρικα, όπου λένε вали като из ведро (κουβάς, ίδια έκφραση και στα ρώσικα) και αυτό το βέντρο είναι ίδια λέξη με τη δική μας βεδούρα ή βεδούρι, ξύλινο κυλινδρικό δοχείο που έχουν οι τσοπάνηδες, περίπου συνώνυμο της καρδάρας. Και στα αγγλικά λένε it’s raining buckets, ρίχνει κουβάδες, αν και δεν είναι αυτή η γνωστότερη αγγλική έκφραση για τη ραγδαία βροχή. Ελληνική έκφραση «ρίχνει κουβάδες» δεν ξέρω να έχουμε και δεν βρήκα τίποτα γκουγκλίζοντας.

Βέβαια, η γνωστότερη (τουλάχιστον εδώ σ’ εμάς) αγγλική έκφραση για τη δυνατή βροχή είναι άλλη, είναι η it’s raining cats and dogs, ρίχνει γάτες και σκύλους, ή γατόσκυλα που λένε πολλοί. Η προέλευση της αγγλικής φράσης έχει προβληματίσει πολύ τους Αγγλοσάξονες συναδέλφους και δεν έχουν καταλήξει σε οριστική εξήγηση. Σύνοψη των θεωριών μπορείτε να βρείτε στον υπέροχο ιστότοπο του Michael Quinion. Η συνηθέστερη εξήγηση είναι ότι τα παλιά χρόνια με τις αχυροσκεπές, οι μπόρες παρασέρναν οτιδήποτε βρισκόταν πάνω στη σκεπή, μεταξύ των οποίων σκύλους και γάτες. Ο Κουίνιον βρίσκει πειστικότερη τη συμβολική εξήγηση, όπου οι γάτες συμβολίζουν τη βροχή και τα σκυλιά τον άνεμο. Υπάρχουν κι άλλες θεωρίες: μια φίλη που ζει στην Αγγλία είχε ακούσει ότι το cats and dogs είναι οξφορδιανή παραφθορά του ελληνικού «καταρρακτωδώς», που το βρίσκω απίθανο. Πάντως, υπάρχουν κι άλλες παρόμοιες περίεργες εκφράσεις, σε διάφορες γλώσσες, όπου βρέχει ζώα ή και ανθρώπους. Έτσι, στα γαλλικά λένε il pleut des grenouilles, ρίχνει βατράχια, μια έκφραση που υπάρχει και στα ελληνικά, αν και δεν ακούγεται πολύ. Πιο περίεργη είναι η γερμανική έκφραση es regnet Schusterjungen, που καταλέξη σημαίνει «ρίχνει παραγιούς τσαγκάρηδων» -και περιέργως ολόιδια έκφραση υπάρχει και στα δανέζικα.

Αναφέραμε πιο πάνω το «βρέχει καταρρακτωδώς», που είναι μια λόγια φράση για όποιον δεν θέλει να λερώσει τα χέρια του με τουλούμια και καρεκλοπόδαρα. Λόγιο κλισέ είναι και το «άνοιξαν οι καταρράκτες του ουρανού», που είναι επιβίωση του βιβλικού «οι καταρράκται του ουρανού ηνεώχθησαν» από τη Γένεση της Παλαιάς Διαθήκης, εκεί που μιλάει για τον κατακλυσμό του Νώε. Και λέμε βέβαια ότι «έκανε κατακλυσμό» ή μιλάμε για «κατακλυσμιαία βροχή», όπως λέμε και το λίγο λαϊκότερο «άνοιξαν οι ουρανοί». Θα υπάρχουν και άλλες εκφράσεις, αλλά τώρα μου διαφεύγουν.

Πάντως, και ευτυχώς, νομίζω ότι η χτεσινή νεροποντή δεν προκάλεσε πολλές ζημιές, μόνο κάμποσα υπόγεια πλημμύρισε και τους οδηγούς ταλαιπώρησε. Ιστορική θα μείνει η νεροποντή του 1994 που την απαθανάτισε ο Ρασούλης, φροντίζοντας μάλιστα να τονίσει το παράδοξο, ότι ανάμεσα στους πνιγμένους εκείνης της φοβερής βραδιάς ήταν κι ένας εφοπλιστής. Κατ΄ εξαίρεση βέβαια: οι πλημμύρες, όπως και οι περισσότερες φυσικές καταστροφές, τις φτωχογειτονιές χτυπάνε συνήθως και τους φουκαράδες. Πιο παλιά, φονική ήταν η πλημμύρα του 1977 (ή αρχές 78;) που έπνιξε τις δυτικές συνοικίες -είχα μια περιπέτεια σχετική με την πλημμύρα εκείνο το βράδυ, αλλά δεν είναι δημοσιεύσιμη. Την αθανασία έχει κερδίσει και μια πλημμύρα του 1933 ή 1934, αφού την έκανε τραγούδι ο Μάρκος Βαμβακάρης:

Δεν πρόλαβα να ψάξω τις παλιές εφημερίδες και να ταυτοποιήσω την πλημμύρα που έπνιξε Καμίνια και Αγιασωτήρα, Περιστέρι και Μοσχάτο, αν και αμυδρά θυμάμαι κάτι να έχω διαβάσει για το θέμα. Όποιος ξέρει, συμπληρώνει -αλλά με τον Μάρκο κλείνει ταιριαστά το άρθρο μας το σημερινό.

Advertisements

256 Σχόλια to “Χτες έριξε καρεκλοπόδαρα”

  1. ππαν said

    Καλημέρα.
    Το τραγούδι του Ρασούλη δεν το ήξερα, μα λέει και που πλημμύρησαν τα αρχεία του ΚΚΕ!

  2. λένα said

    Το «βρέχει βατράχια», έχει κυριολεκτική σημασία, νομίζω. Από κει και το «βατραχούπολη», για τον Λαγκαδά της Σαλονίκης, ο οποίος, μέχρι και τη δεκαετία του ’60, όταν τα αυτοκίνητα ήταν ακόμα λιγοστά, ήταν γεμάτος βατράχια. Λένε λοιπόν οι πιο παλιοί, ότι δύο φορές, σήκωσε ο αέρας τα ακόμα περισσότερα βατράχια της λίμνης του Λαγκαδά (λίμνη που σήμερα αποτελεί ένα από τα πιο σύντομα ανέκδοτα, μια που κατάφεραν να την εξαφανίσουν), και τα ‘ριξε πάνω στην πόλη. Λένε ότι το είδαν οι ίδιοι, δηλαδή, όχι ότι «άκουσαν να λένε».

  3. Књаз Неретве said

    Η πλημμύρα στην οποία αναφέρεστε ήταν στις 2 Νοεμβρίου 1977. Ήμουν παιδί και είχα τόσο τρομάξει να βλέπω τους δρόμους να έχουν γίνει ποτάμια και γι αυτό έχει τόσο εντυπωθεί στη μνήμη μου
    Επίσης δείτε αυτό:
    http://www.ert.gr/ert-arxeio/item/25050-KATASTROFIKES-PLHMMYRES-STH%CE%9D-AThH%CE%9DA (Πλημμύρες Μπουρναζίου)
    Και πιο πρόσφατες οι πλημμύρες του Κηφισού, όταν κατασκευαζόταν ο αυτοκινητόδρομος στο «Ποτάμι» εν όψει των ΟΑ2004 (Ιούλιος 2002) με τη Βάσω να επιθεωρεί με γαλότσες τα εργοτάξια και το Σκάι να ξεκινά την εκστρατεία να φύγει ο Σημίτης

  4. atheofobos said

    Αντιγράφω από εδώ:
    http://www.koutouzis.gr/xolera-listeies-kakokairia.htm

    Το 1896,14 Νοεμβρίου, μια σφοδρή καταιγίδα έπληξε την ευρύτερη περιοχή του Πειραιά, και πλημμύρισαν Φάληρο, το Μοσχάτο τα Καμίνια και ο Ρέντης: πνίγηκαν 17 άτομα και καταστράφηκαν σπίτια και κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις.

    5-6/11/1961: Μία από τις χειρότερες καταιγίδες που έπληξαν την Αθήνα και τον Πειραιά ήταν αυτή στις 5 και 6 Νοεμβρίου του 1961. 44 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους 300 τραυματίστηκαν ενώ 3700 έμειναν άστεγοι μετά από τις έντονες βροχές οι οποίες είχαν σαν αποτέλεσμα να ξεχιλίσει ο Κηφισός ποταμός με αποτέλεσμα τα Λιόσια, το Περιστέρι, το Μπουρνάζι και το Μοσχάτο να πνιγούν στο νερό και στη λάσπη. Η ξαφνική νεροποντή έφερε την καταστροφή αφού χείμαροι νερού προερχόμενοι από την Πάρνηθα έπιαναν τον κόσμο στον ύπνο και ισοπεδώνουν τα πάντα στo πέρασμά τους.

    Το 1977, 2 Νοεμβρίου, πρωτοφανής θεομηνία (πλημμύρες, πνιγμοί και καταστροφές) πλήττει την Αθήνα και τον Πειραιά, από τον Κορυδαλλό μέχρι το Φάληρο και τον Πειραιά. Τότε τα νερά στον Ηλεκτρικό Σταθμό ανέβηκαν μισό μέτρο. Στις 11 το βράδυ για να περάσω από την Αγία Τριάδα προς Αγία Σοφία, αφού άφησα το αυτοκίνητό μου στο Δημοτικό, μπήκα στο νερό μέχρι τη μέση και περπάτησα μέσα σ αυτό προσεχτικά 1 ώρα. Στον Ηλεκτρικό Σταθμό, μέσα στο τραίνο, είχαν εγκλωβιστεί πολλά άτομα που προσπαθούσε να ελευθερώσει η Αστυνομία με επικεφαλής τον Αστυνομικό Διευθυντή Βασίλη Μπούσιο – η Πυροσβεστική που να πρωτοτρέξει. Τότε έχασαν τη ζωή τους 36 άτομα, πνίγηκαν σε υπόγεια στον Κορυδαλλό, σε αυτοκίνητα στο Ικόνιο και τα περισσότερα παρασύρθηκαν από χείμαρρους που δημιουργήθηκαν από τα ψηλά του Κορυδαλλού και του Κερατσινίου και έφτασαν στη θάλασσα, στο Φάληρο.

  5. Књаз Неретве said

    Μιας και αναφερόμαστε σε υδρολογικά φαινόμενα θυμάμαι από το πολυτεχνείο πως κάποιες αρχαίες ή λόγιες λέξεις επιβιώνουν στο τεχνικό λεξιλόγιο: αγωγός ομβρίων, υετόγραμμα, κατακρημνίσματα

  6. Καλημέρα Νικοκύρη,

    Τα λεξικά δίνουν το «Schusterjungen regnen» ως βερολινέζικο (δεν το είχαμε ξανακούσει στο σπίτι μας). Στα αυστριακά γερμανικά υπάρχει όμως το «Schnürlregen» (βρέχει κορδόνια) για τη βαριά και συνεχή βροχή.

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Μπορεί να έχετε δίκιο, αυτό που λέτε είναι λογικό.

    3-4: Ευχαριστώ, κι εγώ θυμόμουν Νοέμβριο (πριν από τις εκλογές της 20ής Νοε. 1977, γιατί θυμάμαι μια συζήτηση) αλλά πρόσφατα ένας φίλος επέμενε ότι η πλημμύρα έγινε αρχές 1978.

  8. bbk said

    «ρίχνει παραγιούς τσαγκάρηδων»
    Χαχαχα, θα το λέω κι εγώ.
    «οτιδήποτε βρισκόταν πάνω στη σκεπή, μεταξύ των οποίων σκύλους και γάτες»
    Σκύλοι στη στέγη; Νόμιζα ότι είχαν ανέβει μόνο για τις ανάγκες παλιού ανεκδότου!
    Η καταρρακτώδης εκδοχή του cats and dogs είναι κατηγορία κιμονό…

  9. Να ευχαριστήσω τον Αθεόφοβο (#4) που μου έδωσε το σωστό πλαίσιο για τις δύο τελευταίες πλημμύρες, που είμαι αρκετά μεγάλος να τις θυμάμαι και τις δυο, αλλά εξίσου μεγάλος ώστε να μη θυμάμαι πια σωστά τους χρόνους.

    Στην πλημμύρα του ’77 θυμάμαι, πολύ έντονα ακόμη, πώς ο πατέρας μου (που δούλευε τότε μέχρι αργά το βράδυ κάπου στη Β’ Πειραιά) εγκλωβίστηκε μέσα στο λεωφορείο της επιστροφής όλη τη νύχτα και είχαμε τρελαθεί μέχρι να επιστρέψει, σώος και αβλαβής, το επόμενο πρωί. Την άλλη μέρα μάθαμε ότι εκεί, πολύ κοντά, γκρεμίστηκε μια μάντρα από τα νερά που είχαν εγκλωβιστεί στο φραγμένο οικόπεδο και πνίγηκαν έξι ή εφτά άνθρωποι. Θυμάμαι, επίσης, ότι καμιά βδομάδα αργότερα υπήρχε διεθνές σκακιστικό τουρνουά (στη Νέα Σμύρνη) και σε όλο το μήκος της Συγγρού στην είσοδο της Νέας Σμύρνης υπήρχαν ακόμη μεγάλοι νερόλακκοι.

    Θυμάμαι, επίσης, πολύ πιο μικρός, και τη μεγάλη πλημμύρα του ’61, καθώς τότε ζούσαμε στην παραλία, στο Μοσχάτο, κοντά στην εκβολή του Κηφισού (στο αδιέξοδο στενάκι πίσω από του Νάκα) και το νερό είχε περάσει το ενάμιση μέτρο. Ακόμη θυμάμαι τον πατέρα μου να με φορτώνει στον σβέρκο του και να διασχίζει τριάντα μέτρα νερό για να μας βγάλει στη λεωφόρο Ποσειδώνος, όπου τα νερά είχαν πιο λογικό ύψος και από όπου καταφέραμε να φύγουμε προς συγγενικό σπίτι…

  10. Γς said

    Ρίχνει παπάδες!;

    >μια και τα καλαπόδια είναι κι αυτά ραβδόμορφα.

    Ραβδόμορφα δεν είναι.
    Μάλλον από τα καρεκλοπόδαρα .

  11. Књаз Неретве said

    @7. Θυμόμουν ότι το 1978 (όχι τις αρχές) είχαμε μια δυνατή πλημμύρα που μάς έφερε στη μνήμη το Νοέμβριο του 1977
    Τελικά γκούγκλισα και βρήκα αυτό:
    http://meteoparea.blogspot.gr/2009/07/o-1887.html

  12. ΠΑΝΟΣ said

    Έχω ακούσει και την έκφραση «κατεβάζει παπάδες».Η ίδια έκφραση μπορεί να σημαίνει και κάτι άλλο.Λένε για δεξιοτέχνες μουσικούς,»παίζει παπάδες».ή κάπως έτσι..

  13. Νέο Kid Στο Block said

    Στο Βερολίνο αποκαλούν Schusterjungen και τα σικαλένια ψωμάκια : roggenmehl brot (roggenmehl=αλεύρι από σίκαλη)
    Ίσως γιατί παλιά θεωρούνταν «ταπεινά» , ψωμί «των ραφτάδων» ξέρω γώ..?
    Βάζω μια πιθανότητα να προέρχεται από εκεί το Es regnet Schusterjungen καθότι πιο λογικό το «βρέχει ξεροκάρβελα» από το «βρέχει παραγιούς» 🙂

    Συνηθίζεται τελευταία νομίζω και το Es regnet Hunde und Katzen (=βρέχει γατόσκυλα) που πιθανολογώ ότι είναι αγγλισμός (μόνο εμείς θα έχουμε; 🙂 )

  14. spyroszer said

    Ναι το «ρίχνει παπάδες» το έχω ακούσει και εγώ, είναι αρκετά συνηθισμένο.

    Μην ξεχάσουμε και το «it’s rainin’ men».

  15. τυφλόμυγα said

    Συνηθισμένο -και μάλλον λαϊκό- είναι και το ρίχνει παπάδες– το 8.

    Όπως και το 3β έτσι κι εγώ θυμάμαι τις πλημμύρες στο Μοσχάτο. Τότε, σε κάθε νεροποντή ξεχείλιζε ο Κηφισός και γίνονταν καταστροφές στις γύρω περιοχές.

  16. τυφλόμυγα said

    Πάλι δεν πρόλαβα. 😥

  17. Νέο Kid Στο Block said

    Eπίσης , καθότι τα γατόσκυλα δεν είναι ηλίθια να κάθονται στις στέγες όταν βρέχει, πιθανολογώ η εγγλέζικη έκφραση να βγήκε από τα μεταμαθηματικά (aftermath) των δυνατώ βροχοπτώσεων ,που είναι οι πλημύρες.
    Όταν κατεβαίνει ποτάμι μπορει να συμπαρασυρει και γατόσκυλα (και αυτοκίνητα και σπίτια ενίοτε).

  18. Γς said

    Κι η μέρα που λα πλoυί βιεντρά της νιότης μας…
    …τουά ε μουά, λε πλυ ρίσε ντι μόντε…
    Και μετά Ντομένικο Μοντιούνο πιόβε πιόβε …Τσιάου τσιάου μπαμμπίνα ουν μπάτσο ανκόρα…

  19. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια, μου αρέσει πώς οι προσωπικές αναμνήσεις του καθενός συνδυάζονται.

    6: Κορδόνια στην Αυστρία, σκοινιά αλλού, σιτζίμι εδώ κι απέναντι, ταιριάζει.

    Ναι, παπάδες είναι κάπως πασπαρτού για το πολύ ή το πολύ καλό.

  20. Γς said

    Αντε κι αυτό, πριν το πείτε

  21. Austerlitz said

    Ο συμβίος μου (που είναι Γερμανός) λέει πως η έκφραση με τους παραγιούς δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη όσο αυτή με τους κουβάδες. Οι παραγιοί τσαγκάρηδων λέει, χρησιμοποιούσαν πολλά μικρά, λεπτά καρφάκια για να διορθώσουν τα παπούτσια, οπότε και η καταρρακτώδης βροχή μοιάζει με αυτά τα καρφάκια των τσαγκάρηδων – έτσι τουλάχιστον έμαθαν στο σχολείο.
    Ένας τέντζερης καλημέρες.

  22. Stardark said

    Καλημέρα, στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ της 8/11/61 που μπορεί να βρεθεί από τη σελίδα της Εθνικής βιβλιοθήκης δείτε αν θέλετε το άρθρο με «εντυπώσεις και σχέδια» του Μίνου Αργυράκη για την πλημμύρα στο Μπουρνάζι.

  23. Η νησιώτικη έκφρααση έιναι «βρέχει τρούμπα» ή «βροχή τρούμπα» προφανώς παραφραση του βρέχει με την τρούμπα.

    Στο άρθρο ο νικοκύρης αναφέρει την έκφραση «Υπάρχουν κάμποσες τοπικές ή λιγότερο συνηθισμένες παραλλαγές που βασίζονται στην ίδια εικόνα: βρέχει/ρίχνει με το ασκί, βρέχει με το δερμάτι [είδος ασκιού], ρίχνει τουλούμια και μπαρδάκια [σταμνιά], ρίχνει με την τρόμπα (την αντλία).»

    Οπότε εγώ προσθέτω την παραλαγή «τρούμπα» που πρ΄πει να ήταν η ναυτική εκφραση για την αντλία που έβγαζε τα νερά από το αμπάρι ή έφερνε νερό στο πλοίο. Αν και ο Σεγδίτσας αναφέρει και το «τρόμπα» (σελίδα 101 του pdf εδώ http://www.eugenfound.edu.gr/appdata/documents/books_pdf/e_j00002.pdf)

    Ο Παλάσκας αναφέρει μόνο το «τρούμπα» http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/f/a/2/metadata-01-0000358.tkl&do=76691.pdf&pageno=18&pagestart=1&width=417&height=600&maxpage=240&lang=en

  24. Γς said

    Τι ήταν κι εκείνη η (μακάβρια) νεροποντή που ξήλωσε ένα μέρος του νεκροταφείου στη Νέα Φιλαδέλφεια και μετέφερε σε ρέματα και δρόμους οστά, φέρετρα και κρανία…

  25. Γς said

    Βροχή αλλά και ανομβρία:
    Είχε στεγνώσει η Θεσσαλία. Καταστροφή. Μέχρι που δεν ξέρω ποιος μητροπολίτης της περιοχής έβαλε τα δυνατά του και έγινε το θαύμα: Ανοιξαν οι ουρανοί.
    –Αγιος, άγιος!
    Ελα όμως που δεν έκλεισαν κι όλας. Εβρεχε συνέχεια βδομάδες. Πλημύρισαν τα πάντα. Καταστροφή.
    Κι ο ‘Αγιος’ εξαφανισμένος για λόγους ασφαλείας…

  26. μήτσκος said

    2 & «il pleut des grenouilles»
    Ναι, έχει συμβεί να πέφτουν βατράχια από τον ουρανό (όπως και ψάρια, αράχνες, σκουλήκια).
    http://en.wikipedia.org/wiki/Raining_animals

    Υπάρχει και μια σχετική σκηνή στην ταινία «magnolia», ξεκινάει με ένα βατράχι να σκάει στο παρμπρίζ του Τομ Κρουζ.

  27. μήτσκος said

    Είμαι μικρός για να θυμάμαι πλημμύρες το 1977, θυμάμαι όμως ότι στην ταινία «Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι» (1980) το υπόγειο που μένει ο Βέγγος με την οικογένειά του πλημμυρίζει μια νύχτα ενώ κοιμούνται. Υποθέτω ότι η έμπνευση θα προήλθε από τα πραγματικά γεγονότα του 77.

    Ελπίζω μόνο να μην μπερδεύω τις ταινίες.

  28. ΣοφίαΟικ said

    Αυτό το καταρρακτωδως το έχω ακούσει κι εγώ και μου φάνηκε εξωφρενικό. Λεέι υποτίθεται ο μορφωμένος κατ-άρακτο-ντόους κι ακούει ο απλός λαός cat-μπλα μπλα-dogs. Κι αντί να σκεφτέι το αφεντικό τρελλάθηκε και μιλαέι ακαταλαβίστικα πρωί πρωί, υιοθετέι την έκφραση όπως όπως κι η έκφραση διαδίσεται σε όλη τη χώρα. Τρέκα Γκύρευε!
    ΥΓ Όχι πως δεν έχει η Αγγλία κάτι παραφθαρμένα τοπωνύμια και επίθετα που οφείλονται στο ότι ο λαός παράκουγε τα γαλλικά της αριστοκρατίας και προσπαθουσε να βρει κάποιες λέξεις της δικής του γλώσσας κοντινές ηχητικά.

  29. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα επόμενα!

    23: Ναι, τρόμπα-τρούμπα είναι παραλλαγές.

  30. Stardark said

    Γς αυτή η νεροποντή στη Φιλαδέλφεια ήταν το 77;

  31. μήτσκος said

    «-είχα μια περιπέτεια σχετική με την πλημμύρα εκείνο το βράδυ, αλλά δεν είναι δημοσιεύσιμη»

    Σίγουρα; Έχω την εντύπωση ότι σας «τρώει»…
    Πάντως ό,τι γράψετε μεταξύ μας θα μείνει. Εμείς τάφος.

  32. ππαν said

    Επειδή αναφέρθηκε η Τρούμπα:
    http://www.lifo.gr/mag/features/3576

  33. Βρέχει λες; Αυτό δεν είναι βροχή, χέλια ρίχνει!
    [Φράση εξ Ηλείας, που άλλοτε είχε τις όμορφες λίμνες της Αγουλινίτσας – γενέτειρας του ποιητή Τάκη Σινόπουλου – και της Μουριάς. Με νοστιμότατα ψάρια και χέλια. «Αν φας ψάρι της Μουριάς και πιεις νερό του Τσερνοτά, τον Πύργο δεν τον λησμονάς», λέγανε τότε]

    Καλημέρα.

  34. Την βροχή του 61 την θυμόμουνα, το πότε ακριβώς μου διέφευγε. Βρέθηκα στην πλατεία κυψέλης όπου παίζαμε, πιτσιρικάς και φοβόμουνα να ανηφορίσω προς το σπίτι. Είχε ένα παλιό τηλεφωνικό θάλαμο που η πόρτα του συγκρατιότανε με μια χοντρή αλυσίδα περίπου μισό μέτρο από το έδαφος. Εκεί κούρνιασα να περάσει το κακό μέχρι να καλμάρει λίγο η μπόρα και νάρθουν απ’ το σπίτι να με πάρουνε.
    Το 77 δεν ήμουνα στην Αθήνα και δεν είχα εμπειρία

    Γου σου, το τσιάο τσιάο μπαμπίνα πολύ γλυκιά ανάμνηση, γκράτσι…κόμε πρίμα

  35. vikar said

    17 «μεταμαθηματικά (aftermath) των δυνατώ βροχοπτώσεων» άάΆ¨ΑΑαάχχαχαάχαχαχαχαχχαχα!..

  36. Τσούρης Βασίλειος said

    Καλημέρα σας (Τι καλημέρα, στα Γιάννινα πριν έριχνε παπάδες αλλά τώρα παραγάληνε!)

    Θυμηθείτε κι αυτό :
    Μα σ’αγαπώ και κοίτα ανοίγουν οι ουρανοί,
    Οι ουρανοί που τόσο δύσκολα ανοίγουν…

    Μην ξεχνάτε και τον επιστημονικό τρόπο μέτρησης της βροχής (σε χιλιοστά ύψους) καθώς και την κωδικοποίηση της Μετεωρολογίας ανάλογα με την έντασή της.

  37. sarant said

    36: παραγάληνε;

  38. Τσούρης Βασίλειος said

    37. Ναι το λέμε όταν βρέχει πολύ και περιμένουμε να κοπάσει το φαινόμενο, μαλλον να γαληνέψει.
    πχ – Κάτσε να παραγαλήνει λίγο και μετά φεύγεις.

  39. Γς said

    Εκείνη τη νύχτα της Κυριακής 5 Νοεμβρίου του 1961 μια πρωτοφανής κακοκαιρία έπληξε την Αττική.
    Ηταν από αυτές που συμβαίνουν κάθε 50 χρόνια. Ημουν 16 χρονών και στα 60 τόσα χρόνια που πέρασαν δεν έχει ξαναγίνει κάτι τέτοιο. Εύχομαι να μην συμβεί και στα επόμενα 50 χρόνια της ζωής μου.
    40 νεκροί, τεράστιοι όγκοι νερού. Ολη η Αθήνα μια λιμνοθάλασσα.
    Μόνο που το σκέπτομαι ανατριχιάζω με το ενδεχόμενο να είχε συμβεί μετά το σκέπασμα και μετατροπή σε οδικές αρτηρίες του Κηφισού και Ιλισού. Κάτι για το οποίο ίσως η φύση μας εκδικηθεί.
    Ηταν τέτοια η αγανάκτηση του κόσμου που αν είχε γίνει η συμφορά πριν τις εκλογές της προηγούμενης Κυριακής το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό. Ισως και να μην είχαμε ζήσει τις πολιτικές εξελίξεις που οδήγησαν στο 1967.

  40. Στο γαλλόφωνο Βέλγιο και στη Βόρεια Γαλλία χρησιμοποιούμε τη λέξη drache ( ρήμα dracher, το γερμανικό dreschen ). Δεν είναι βέβαια η μπόρα (hallebardes), αλλά η δυνατή η πολύ δυνατή βροχή. Στο Βέλγιο , η «drache nationale » είναι πολύ διαδεδομένη και αναφέρεται ειδικά στη βροχή της 21 Ιουλίου.Στις 21 Ιουλίου, ημέρα της εθνικής γιορτής γίνεται η στρατιωτική παρέλαση με συνοδευτικό στοιχείο , συνήθως, τη δυνατή βροχή. Ολοι λοιπόν αναμένουν την « εθνική νεροπομπή », μάλλον με ευθυμία, εφόσον είναι γνωστό ότι οι Βέλγοι δεν είναι ιδιαίτερα εθνικιστές.
    Βρυξέλλες

  41. Γς said

    30:
    Ναι, το 77 ήταν. Μεγάλες καταστροφές και τότε. Πολλοί νεκροί, ανάμεσά τους κι ο φίλος μου ο Γιάννης. Πνίγηκε μέσα στο αυτοκίνητό του..

  42. spiral architect said

    Το άσμα της ημέρας από εμένα:

    Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες καθώς και στον πυροβολημένο. :D.

  43. Γς said

    34:
    >Γου σου, το τσιάο τσιάο μπαμπίνα πολύ γλυκιά ανάμνηση, γκράτσι …κόμε πρίμα

  44. sarant said

    39: Ε όχι και 60 χρόνια από το 1961! Πάντως, κάπου έχω μια γελοιογραφία του Μποστ, ίσως την ανεβάσω κάποτε.

    40: Θεσμός η βροχή στις 21 Ιουλίου, ε; Juillet pourri, που λένε.

  45. # 39

    Βρε γουσού τι άλλο αποτέλεσμα να είχαν οι εκλογές του 61 ;;;;;;;;
    Αφού λίγο-πολύ ήταν σαν τα παιχνίδια του φετεινού Ολυμπιακού !!!!!

    – Μάνα πάω Καραϊσκάκη
    – Με ποιόν παίζετε ;
    – Με την Καβάλα
    -Θα σε περιμένω για φαΐ, τώρα δεν έχουν Αγαπούλα
    -Οχι πέσε για ύπνο, ΜΠΟΡΕΙ ν’ αργήσω

  46. Αρκεσινεύς said

    1937. Τελείωσε η λιτανεία και ο παπάς: Και τώρα, ας ανοίξουν οι καταρράκτες τ’ ουρανού. Έ, όχι, παπά, κι οι καταρράχτες!, ήρθε αυθόρμητα η απάντηση από τον ψάλτη.

    Οι πλημμύρες στο Μπουρνάζι το 1961 αποδόθηκαν από την ΕΡΕ στις πυρηνικές δοκιμές της Σοβιετικής Ένωσης!!!.
    Αν κάποιος μπορεί να βρει κάτι.

    Άραγε οι προηγούμενες πλημμύρες στην ίδια περιοχή προπολεμικά σε ποιον αποδόθηκαν;

  47. Πάντως το ρεκόρτο έχουν οι βάζελοι σ’ ένα ματς κυπέλλου την δεκαετία του 60 όπουισοφάρισαν την Προοδευτική που προηγήθηκε στο 89 κάπου μετά το 103 !!!!

  48. agriada52 said

    Τα καλαπόδια πράγματι δεν ειναι ραβδόμορφα, είναι ομοιώματα ποδιών που τα χρησιμοποιούν οι τσαγκάριδες. Όσο για βατράχια, και τώρα στην Εγνατία οδό, στο ύψος του Λαγκαδά, έχει μια ταμπέλα που γράφει «Προσοχή βατράχια στο δρόμο»

  49. Alexis said

    Επίσης «βρέχει με το κανάτι» άλλη παραλλαγή της φράσης με το τουλούμι.

    Μια άλλη φράση που λέγεται για τη δυνατή βροχή είναι και η «δαρτή βροχή», όταν δηλ. οι στάλες είναι χοντρές και κάνουν έντονο θόρυβο πέφτοντας κάτω. Την αναφέρει κι ο Καζαντζάκης στον «Καπετάν Μιχάλη», πρέπει να είναι πανελλήνια έκφραση.

    Τα καλαπόδια δεν είναι τα ξύλινα καλούπια παπουτσιών μέσα στα οποία βάζουν οι τσαγκάρηδες τα παπούτσια για να τους δώσουν σχήμα; Άρα λοιπόν γιατί ραβδόμορφα; Μάλλον είναι παραφθορά της φράσης «βρέχει καρεκλοπόδαρα».

    Γς, δεν έχω εμπειρία από το 61 αλλά και η νεροποντή του 77 ήταν πάρα, μα πάρα πολύ μεγάλη. Έβρεχε ασταμάτητα και με σφοδρότητα για ώρες (από νωρίς το απόγευμα μέχρι τα μεσάνυχτα).

  50. ΣοφίαΟικ said

    Ο Γς εννούσε 50 χρόνια από το ’61, και θα ζήσει κι άλλα 60 χρόνια ο ίδιος, κι ελπίζιε να μην ξκαναγίνει. ΄Καλα΄δεν το καταλα΄
    βα, Γς;

  51. Γς said

    50:
    και λίγα βάζω

  52. sarant said

    48-49: Δίκιο έχετε, είχα στο νου μου εκείνο το ραβδί (σαν καλόγερος) που έχω δει σε μερικά τσαγκάρικα, από το οποίο κρεμάνε πολλά καλαπόδια.

  53. τυφλόμυγα said

    Στην Κρήτη όταν παίζαμε μικρά λέγαμε μου έβαλε καλαπόδι όπως λένε στην Αθήνα μου έβαλε τρικλοποδιά.

  54. Γς said

    52:
    48 και 49 ε;
    Εγώ δηλαδή (#10) μούλος είμαι;

  55. Αρκεσινεύς said

    Άνοιξαν οι βρύσες τ’ ουρανού.
    Δεν ξέρω αν γράφτηκε.

  56. sh said

    όπως αναφέρθηκε και σε προηγούμενο σχόλιο η βροχή ζώων δεν είναι ασυνήθιστη.
    η σκηνή από την ταινία μανόλια μου έχει μείνει αξέχαστη:

    νομίζω και μία φορά να έχει γίνει κάτι παρόμοιο σε μια περιοχή θα ήταν αρκετό να περάσει στη γλώσσα των κατοίκων

  57. Τσούρης Βασίλειος said

    Την ξαφνική και δυνατή βροχή με μεγάλες σταλαγματιές (που δεν διαρκεί πολύ) εμείς τη λέμε γαζέπ(ι). Πρέπει νά είναι τούρκικη λέξη και παλιά οι χωριανοί φοβόντουσαν μην έρθει κάνα γαζέπ(ι) όταν είχαν τον τρίφλλα (τριφύλλι) απλωμένο.

    Εγραψα σταλαγματιά και θυμήθηκα που στα παλιά σπίτια με σκεπή από μαυρόπλακες όταν καμμιά φορά έβαζαν νερό , φώναζαν το μάστορα να » πιάκ(ει) τ΄σταλαγματιά» δηλαδή να δώσει λύση στο πρόβλημα.

  58. mitsi vrasi said

    Χθες σε τοίχο του φουμπού: εδώ στο Χαλάντρι εκτός από Μπένιδες ρίχνει και Πάγκαλους.

  59. Ηλεφούφουτος said

    Και γιατί να συσχετίσουμε τα καλαποδια με τα καρεκλοπόδαρα και όχι με τους μαθητευόμενους τσαγκάρηδες; Θα μείνει μάλλον ένα ακόμα άλυτο μυστήριο για την επιστήμη μαζί με τα γατόσκυλα της Αγγλικής και το πώς προκύπτουν οι βροχές ζώων.

    Μία σχολαστική παρατήρηση: ο βουλγαρικός και ρωσικός κουβάς τονίζεται «βεντρό».

  60. sarant said

    57: Το γαζέπι το έχω και στις Λέξεις που χάνονται, και είναι πολύ ενδιαφέρουσα λέξη, γιατί σημαίνει όχι μόνο την ξαφνική θύελλα αλλά και την απροσδόκητη συμφορά, αλλά και τον μεγάλο θυμό. Από το τούρκικο gazap, οργή.

    58: Καλό!

  61. Όταν ήρθε ο Παπανδρέου στα πράματα το 1964, κατήγγειλε ότι η προηγούμενη κυβένηση πλήρωνε «σοβιετολόγους» και «ψιθυριστές», με εντολές όπως «να ψιθυρισθεί εις τον λαόν ότι διά τας πλημμύρας του Μπουρναζίου πταίει η Σοβιετική Ρωσία».
    Είχε κάνει κι ο Μητρόπουλος μια γελοιογραφία που έδειχνε τον ψιθυριστή να ψιθυρίζει στο σοβιετολόγο «Μάσες τέλος!»

  62. Γς said

    57:
    >φώναζαν το μάστορα να ” πιάκ(ει) τ΄σταλαγματιά” δηλαδή να δώσει λύση στο πρόβλημα.

    Στην Astoria (NY) οι έλληνες φωνάζουν τον …»ρουφιάνο»

  63. Το 1977 θυμάμαι πως μια δύστυχη γυναίκα που την είχε παρασύρει ο Κηφισός βρέθηκε πνιγμένη στην… Αίγινα!

  64. Τσούρης Βασίλειος said

    62. Γιάννη γιατί ρουφιάνο;

  65. Εγώ από την άλλη όταν ήμουν μικρός θυμάμαι ότι σπάνια άκουγα βρέχει καρεκλοπόδαρα. Αυτό που χρησιμοποιούσαμε πιο πολύ ήταν το «βρέχει με τους κουβάδες» (αλλά ποτέ «ρίχνει κουβάδες» που δεν το έχω ακούσει πουθενά) ή «βρέχει με τα καντάρια» που δεν είδα να το έχει αναφέρει κανείς και ίσως είναι παραφθορά από τα κανάτια. Και έχω ακούσει πολύ και το «βρέχει βατράχια» αλλά ποτέ «ρίχνει βατράχια».
    Στα γαλλικά δεν έχω ακούσει ποτέ τις hallebardes, όλοι οι γνωστοί μου λένε «il pleut des cordes».

  66. munich said

    «ρίχνει καντάρια έξω» και «βρέχει με το καντάρι» είναι φράσεις που μου ρχονται στο μυαλό για τη δυνατή βροχόπτωση

  67. Γς said

    64:
    Γιατί επισκευάζει τις στέγες (roof)

  68. Τσούρης Βασίλειος said

    65. Ναι το λέμε κι εμείς: Ρι(χ)ν(ει) καντάρια όξω!

  69. Τσούρης Βασίλειος said

    67 Πολύ καλό δεν πήγε το μυαλό μου 🙂

  70. munich said

    αυτό το βρέχει βατράχια το έχω ζήσει μιαν άνοιξη που κάναμε ολιγοήμερες διακοπές σε ένα αγκριτουριστικο ψηλά στη λίμνη Γκάρντα στην Ιταλία (ελπίζω να την λένε έτσι στα ελληνικά). Ενώ έβρεχε ξαφνικά ο δρόμος κατακλύστηκε από αμέτρητα βατράχια που σάλτερναν και πάνω στο αμάξι μας . Έτσι που χοροπηδούσαν ήταν πράγματι σαν να έπεφταν από τον ουρανό!

  71. Συνάδελφοι, η βροχή είναι δύο ειδών: ράιθρου και στρέιθρου. Τα υπόλοιπα περιττεύουν:

  72. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Ἕνα εἶναι σίγουρο. Στὶς 11/11/2004 στὴ Χαλκιδικὴ ἔβρεξε παπάδες

  73. Καλημέρες, μελαγχολικές και θλιμμένες. Οι σταλαγματιές της καθημερινής πίκρας μας, έχουνε γίνει σκληρό βασανιστήριο… Στάλα-στάλα, σαν ψιλόβροχο, διαλύουνε τις ζωές μας.
    Η ανάγκη μας πια για αλληλεγγύη και συντροφικότητα πρέπει να γίνει ο κεραυνός, που θα φέρει τη μεγάλη μπόρα για να ξεπλύνει τα σημεία των καιρών!

    Από βροχές, σταλαγματιές, στάλες, σταγόνες και τόσα σχετικά άλλα με το «βρέχει» …πλημμύρα! στο ελληνικό τραγούδι!
    Από το «Απόψε άρχισε να ψιλοβρέχει κι ο νους μου πάλι σε σένα τρέχει» ώς τα «Στάλα-στάλα πέφτουνε τα δάκρυα βροχή (Τι σου ’κανα και μ’ εγκατέλειψες) – «Τις φωτιές για σένα πηδάμε ώσπου να ’ρθει βροχή» (Ο κυρ-Αντώνης) – «Μα κυρά μου εσύ, σαν τι να λες με την αυγή και κοιτάς τ’ αστέρια που όλο πέφτουν σα βροχή» (Οδός ονείρων) – «Μία η άνοιξη, ένα το σύννεφο, χρυσή βροχή, βροχή που χόρευε σε κάμπο ώριμο ως το πρωί» (Μη μιλάς άλλο γι αγάπη) – Βρέχει, αστράφτει, σκοτεινιάζει κι οι καιροί αλλάζουνε, μα τα μάτια που ‘χουν φύγει πίσω δεν κοιτάζουνε» (Οι ουρανοί) – Ένα παράπονο και ένα δάκρυ, πρώτο φθινόπωρο, πρώτη βροχή (Πρώτο φθινόπωρο) – «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου, φωτιά που μ’ έχει κάψει» – «Ας ήτανε να πνιγώ σα μια σταγόνα μέσα στα χείλια σου εγώ βροχή μου» (Βροχή μου) – «Του κόσμου η βροχή δε μας πειράζει, εμείς που ζούμε μοναχοί» (Μην κλαις) – «Βρέχει στη φτωχογειτονιά, βρέχει και στην καρδιά μου» – «Κι αν χιονίζει και αν βρέχει τ’ αγριολούλουδο αντέχει» (Το αγριολούλουδο)…

    Θα μοιραστώ μαζί σας για σημερινή ακρόαση, το πολυ-πολυ-πολυαγαπημένο μου… που ειδικά τούτο τον καιρό το ακούω συχνότατα!


    Βροχή στα δειλινά
    [Στίχοι Κώστας Κινδύνης-Μουσική Γιάννης Γλέζος] 1969
    1η εκτέλεση: Γιάννης Πουλόπουλος – 2η εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

    Μου κάψανε τη στέγη κεραυνοί
    και μ’ άρπαξ’ η βροχή και με κρατάει,
    δεν ψάχνω δε ρωτώ πού πήγε τ’ όνειρο
    πώς έφυγ’ η αγάπη και πού πάει.

    Βροχή στα δειλινά, ελπίδα πουθενά
    τη φτώχεια μου φτωχότερη τη βλέπω.
    Παράθυρα κλειστά, τα όνειρα σβηστά
    κι εγώ ξερό κλαρί στη μέση στέκω.

    Περιστεράκι της φτωχιάς μου αυλής
    που σ’ είχα συντροφιά κι ελπίδα μόνη,
    ξεψύχησες απόψε μες στα χέρια μου
    και κλείσαν τώρα τ’ ουρανού οι δρόμοι.

    Βροχή στα δειλινά, ελπίδα πουθενά
    τη φτώχεια μου φτωχότερη τη βλέπω.
    Παράθυρα κλειστά, τα όνειρα σβηστά
    κι εγώ ξερό κλαρί στη μέση στέκω.

  74. @71 – Τιπού, καλά! Η ατάκα της ημέρας!!! 🙂

  75. Αντιφασίστας said

    Καλημέρα!
    Βρέχει κρουνηδόν, λέει ο καθαρολόγος πατέρας μου.
    2 Νοεμβρίου 1977 έπεσε εκείνη η κατακλυσμιαία βροχή. Το θυμάμαι γιατί εκείνη την ημέρα έπαιζε ο Παναθηναϊκός με την Μπρυζ, 1-0 με γκολ του Γονιού, ήμουν στο γήπεδο και η μάνα μου είχε τρελαθεί από την αγωνία της.
    Το τραγουδάκι της ημέρας:

  76. Αντιφασίστας said

    Καλημέρα!
    Βρέχει κρουνηδόν, λέει ο καθαρολόγος πατέρας μου.
    2 Νοεμβρίου 1977 έπεσε εκείνη η κατακλυσμιαία βροχή. Το θυμάμαι γιατί εκείνη την ημέρα έπαιζε ο Παναθηναϊκός με την Μπρυζ, 1-0 με γκολ του Γονιού, ήμουν στο γήπεδο και η μάνα μου είχε τρελαθεί από την αγωνία της.

  77. Αντιφασίστας said

    Διπλό το έστειλα; Δεν πάω καλά!

  78. Γς said

    69:

    Α, δεν τα ξέρεις τα Ελληνοαμερικάνικα.
    Ελεβέτα, το ανσανσέρ
    Οπερέτα, η οπερέϊτορ, τηλεφωνήτρια
    Και πάμε λέγοντας.

    Περιμέναμε μια φίλη μας ένα πρωί. Εφτασε κάποτε
    -Σόρι, αλλά άργησε να έρθει το κασέρι.
    Από το μπακάλικο του άντρα της ερχόταν. Το κασέρι θα ήταν.
    -Κασέρι; Ελλοηνικό κασέρι;
    -Νόου, δε τσέλνταρ τσίζ, κασέρ (cashier).

  79. sarant said

    61: Θα ψάξω τη γελοιογραφία, μπορεί να τη βρω.

    65: Ούτε το «βρέχει με τους κουβάδες» μπόρεσα να βρω στο γκουγκλ. Ευχαριστώ για τις hallebardes.

    71: Έτσι μπράβο, περιττεύει κάθε άλλη συζήτηση!

    73: Γεια σου Μισιρλού, πολύ ωραίο το τραγούδι αλλά πολύ μελαγχολικό…

    76: Ναι, κρουνηδόν, καλή προσθήκη.

  80. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    72. 11/9 ἤθελα νὰ γράψω

  81. Προσγολίτης said

    Στο χωριό μου λένε:
    Ρίχνει με το καρδάρι.

    *
    Επίσης:
    Γύρ(ι)σε με τ(η) γούλ(η)* κάτ(ω)

    –––––––––––
    *το στόμιο του μπουκαλιού (και όχι μόνο)

    *

    Και τούτο:
    Βγήκε τη νύχτα έξω να κατουρήσει. Μπαίνοντας, τον ρωτά η γυναίκα του:
    ––Ξαστέρωσε καθόλ(ου);
    ––Δε μ’ άφ(η)καν οι σταλαματιές να κ(οι)τάξω απάν(ω).

    *

    Τότε…:
    Τηλεφωνούσα απ’ τα Γιάννινα στο χωριό:
    ––Βρέχει, μάνα;
    ––Μωρέ, το ’πνιξε!
    [Άλλες φορές πάλι:
    ––Μωρέ, γύρ(ι)σε τον κόσμο ανάποδα!].

    *

    Κι ένα σχετικάσχετο:
    «Για μια στάλα βροχής
    κάναμε λιτανείες και προσευχές.
    Μα σαν ξεσπάσαν
    οι κρουνοί τ΄ ουρανού
    κρατήσαμε τις ομπρέλες
    ανοιχτές
    μην τύχει και βραχούμε».

  82. Γς said

    Κι η Χρυσή Βροχή.

    Αυτοί ήταν Θεοί!

    Δίας, Δανάη, Περσέας, Μέδουσα, Πήγασος, Ανδρομέδα, Αθηνά και η ασπίδα της, Τύρινθος, Μυκήνες.

  83. Κασσάνδρα said

    » ότι ανάμεσα στους πνιγμένους εκείνης της φοβερής βραδιάς ήταν κι ένας εφοπλιστής.»
    Οι κακές γλώσσες λένε ,ότι πνίγηκε προσπαθώντας να επιβεβαιώσει στην γυναίκα του ότι ήταν αλλού.
    Και άλλες εκφράσεις στα γερμανικά.
    es regnet in Stroemen,es regnet κuebelweise.
    ( τα γερμανικά είναι του άντρα μου,το πληκτρολόγιο μου δεν έχει umlaut)

  84. Γς said

    83:
    >τα γερμανικά είναι του άντρα μου,το πληκτρολόγιο…

    … είναι δικό μου

  85. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

  86. Αρκεσινεύς said

    .Όταν εμφανιστούν βατράχια στον δρόμο, είναι προμήνυμα βροχής.

    Αυτό λένε στο χωριό μου. Μήπως δίνει μια εξήγηση;

  87. Τσούρης Βασίλειος said

    Μετά από μεγάλες νεροποντές » κατέβαζαν¨» οι λάκκοι και τα ποτάμια

    Ρούσα παπαδιά

    Σαν πήρα έναν κατήφορο, την άκρη το ποτάμι
    και το ποτά, άντε ρούσα παπαδιά, και το ποτάμι ήταν θολό

    και το ποτάμι ήταν θολό, θολό κατεβασμένο κλπ

    Θυμάμαι πριν 45 περίπου χρόνια αρκετά μικρά παιδιά του χωριού που έρχονταν στο Δημοτικό από τα σπίτια τους κι έπρεπε να περάσουν από ρέματα και λάκκους ¨κατεβασμένους».
    Όλοι φορούσαν τότε μπότες λαστιχένιες (γαλότσες) αλλά αρκετές φορές το ύψος του νερού ήταν μεγάλο και οι γαλότσες γέμιζαν μέχρι πάνω οπότε μετά το πέρασμα αδειάζαν το νερό, ξαναφορούσαν τις γαλότσες και συνέχιζαν…

    Αυτές οι «κατεβασιές » μου θυμίζουν και τις αντίστοιχες του Ολυμπιακού εκείνη την εποχή! 🙂

  88. sarant said

    87: Ο Κοτζιούλας έγραφε, μέσα στην κατοχή, για τον κόκκινο στρατό:

    Αλλά η Αρκούδα η κοκκινότριχη αγρυπνά
    και σαν κατεβασιά βουερή θα ξεμπουκάρει

  89. καλά, ποῦ ἔρριξε καρεκλοπόδαρα; χαμπάρι δὲν πῆρα! κἄτι ψιχάλες ἔφαγα μόνο χθὲς στὸν νυκτερινό μου περίπατο.

  90. Ηλεφούφουτος said

    Καλώς τηνε τη Μισιρλού και με την ευκαιρία να δραχθώ και να ρωτήσω μήπως και μου λυθεί η απορία τόσων χρόνων:
    πώς καταλαβαίνετε το στίχο “Τις φωτιές για σένα πηδάμε ώσπου να ’ρθει βροχή” (Ο κυρ-Αντώνης) ;
    Πώς δείχνει αυτό πόσο αγαπάμε κάποιον;

  91. Αρκεσινεύς said

    Αν και νησιώτης, θυμήθηκα την κατεβασιά του τραγουδιού.

  92. μηα μηα γρεα κε ανεδης said

    Η χρυσή βροχή του Γς στο 82 μου θύμισε τα πριν την πολιτιστική επανάσταση « σύννεφα και βροχή» στην Κίνα. 🙂

    83. Κασσάνδρα, είπαμε… όχι και έτσι.

  93. Αρκεσινεύς said

    Βρίσκω στα χιώτικα τη φράση:»τα πάτησε ντο νερό «, όταν έχουν πλημμυρίσει τα πάντα από πολύ δυνατή βροχή

  94. # 54

    Για να βρεις την συνισταμένη πρέπει ν’ αλλάξεις συνιστώσα !

    Πάντως σύμφωνα με την Μαχαμπαράτα όταν κανένας δεν δίνει σημασία στις συμβουλές σου παει να πει πως πλησιάζεις την σοφία (του Βιράτα)

  95. Καλαχώρας Λεώνικος said

    Απορώ που δεν άκουσα από κανένα το comme les vaches pissent

  96. Τσούρης Βασίλειος said

    Ο Κοτζιούλας πέρασε και της τρίχας το γεφύρι κι έγραψε και το ποίημα.
    Η Λυσιά ή Λεσιά που λέμε εμείς ενώνει το Λοζέτς με τους Χ(ου)λιαράδες και είναι συρματογέφυρα που μάλλον την έφτιαξαν οι Ιταλοί και την περνούσαμε κι εμείς όταν πηγαίναμε μικροί
    Όταν πάω στο χωριό θα ρωτήσω τον 97χρονο μπάρμπα Γιάννη Ζ. να μου πει αν προυπήρχε αλλη κατασκευή.
    Πάντως πριν μία εβδομάδα μου είπε Χλιαράς ότι κοντά εκεί ύπήρχε μύλος ( στη δική τους μεριά).

    Για την αρκούδα που λές είχα ακούσει πολλές φορές το νούνο μου να την αναφέρει 🙂

  97. gmallos said

    Η τρούμπα μπορεί να ρίχνει και βατράχια αν είναι σε λίμνη ενώ αν είναι σε θάλασσα ρίχνει ψάρια. Γιατί ως τρούμπα ή σίφουνα ξέρω το φαινόμενο που μοιάζει με τον κυκλώνα αλλά είναι πιο χαμηλής έντασης. Ο αέρας πάνω από μια υγρή επιφάνεια στριφογυρίζει με αποτέλεσμα να τραβάει νερό (να τρομπάρει δηλαδή) που το ρίχνει εκεί που καταλήγει το πάνω μέρος του. Και μαζί με το νερό, τραβάει και ό,τι άλλο υπάρχει μέσα του.

  98. Αντιφασίστας said

    90: Οι πρώτες εκτελέσεις, Ηλεφού, τον έχουν αλλιώς τον στίχο. Λένε: τ’ άστρα πηδάμε και τις φωτιές μετράμε. Η Μούσχουρη και η Μαρινέλα με τον Καζαντζίδη έτσι το λένε. Αργότερα αποκαταστάθηκε η σημερινή και πιο λογική (;) μορφή των στίχων.
    Αλλά ο πιο λεβέντης Αντώνης είναι αυτός:

  99. Καμιά φορά βρέχει και νότες…

  100. 1. «ρίχνει παρα-γιούς τσαγκάρηδων».
    Δηλαδή, εγώ που είμαι γιος τσαγκάρη, την γλύτωσα παρα-τρίχα…

    2. «μπαρδάκια [σταμνιά]»
    Η Σμυρνιά γιαγιά μου αποκαλούσε κάποιον «μπαρδακοβούλωμα» με χλευαστική έννοια.

  101. bernardina said

    Βάλτε ήχο! 🙂

  102. Γς said

    95:
    >comme les vaches pissent

    Εχουμε σταματήσει στο πουθενά (προ GPS εποχή) και ρωτάω όρθιος από την άλλη μεριά του αυτοκινήτου μια κυρία που ήταν στη βεράντα της, που είμαστε και πως θα πάμε εκεί που θέλαμε.
    Την ίδια στιγμή επειδή μια κύστη έχω κι εγώ comme les vaches έκανα και το πιπί μου.
    Μπαίνω τελικά μέσα και συνεχίζουμε. Οπότε μου λέει η δικιά μου, που άκουγε περίεργους ήχους όσο εγώ συζήταγα, πιπί faisant:
    -Γιάννη, μην στεναχωρηθείς πολύ, αλλά μας έχει τρυπήσει το ψυγείο.

  103. spyroszer said

    Για το τραγούδι του Μάρκου κάπου είδα ότι ο Κουνάδης λέει ότι ηχογραφήθηκε το 1935 και αφορά πλημμύρα του 1935. Αλλά βέβαια μπορεί να αφορά και παλιότερο γεγονός, αφού δεν ξέρουμε πότε έγραψε το τραγούδι και πλημμύρες σχεδόν κάθε χρόνο γίνονταν. Το 1934 πάντως βλέπω ότι έγιναν μεγάλες πλημμύρες.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=65&dc=7&db=2&da=1934

    Είναι ενδιαφέρον ότι στο τραγούδι του Μάρκου υπάρχουν και οι στίχοι:
    Με παράσυρε το ρέμα, βρε
    Μάνα μου δεν είναι ψέμα
    Που το εννοούσε βέβαια εδώ κυριολεκτικά ο Μάρκος, τους οποίους πήρε ο Τσιτσάνης και έγραψε το γνωστό τραγούδι.

  104. Γς said

    101:
    Αχ, και το κάναμε στο νηπιαγωγείο πριν ένα αιώνα.
    Καλά, 60 χρόνια. Εκζακτεμόν!

  105. Γς said

    104:
    >Καλά, 60 χρόνια. Εκζακτεμόν!

    Πρίν 65 (Εξήντα πέντε) χρόνια παρακαλώ!
    Το 1948!

  106. Αρκεσινεύς said

    Ο κατακλυσμός του Δευκαλίωνα, Απολλοδώρου βιβλιοθήκη Α΄

    VII, 2

    Προμηθέως δὲ παῖς Δευκαλίων ἐγένετο. οὗτος βασιλεύων τῶν περὶ τὴν Φθίαν τόπων γαμεῖ Πύρραν τὴν Ἐπιμηθέως καὶ Πανδώρας, ἣν ἔπλασαν θεοὶ πρώτην γυναῖκα. ἐπεὶ δὲ ἀφανίσαι Ζεὺς τὸ χαλκοῦν ἠθέλησε γένος, ὑποθεμένου Προμηθέως Δευκαλίων τεκτηνάμενος λάρνακα, καὶ τὰ ἐπιτήδεια ἐνθέμενος, εἰς ταύτην μετὰ Πύρρας εἰσέβη. Ζεὺς δὲ πολὺν ὑετὸν ἀπ᾽ οὐρανοῦ χέας τὰ πλεῖστα μέρη τῆς Ἑλλάδος κατέκλυσεν, ὥστε διαφθαρῆναι πάντας ἀνθρώπους, ὀλίγων χωρὶς οἳ συνέφυγον εἰς τὰ πλησίον ὑψηλὰ ὄρη. τότε δὲ καὶ τὰ κατὰ Θεσσαλίαν ὄρη διέστη, καὶ τὰ ἐκτὸς Ἰσθμοῦ καὶ Πελοποννήσου συνεχέθη πάντα. Δευκαλίων δὲ ἐν τῇ λάρνακι διὰ τῆς θαλάσσης φερόμενος ἡμέρας ἐννέα καὶ νύκτας ἴσας τῷ Παρνασῷ προσίσχει, κἀκεῖ τῶν ὄμβρων παῦλαν λαβόντων ἐκβὰς θύει Διὶ φυξίῳ. Ζεὺς δὲ πέμψας Ἑρμῆν πρὸς αὐτὸν ἐπέτρεψεν αἱρεῖσθαι ὅ τι βούλεται· ὁ δὲ αἱρεῖται ἀνθρώπους αὐτῷ γενέσθαι. καὶ Διὸς εἰπόντος ὑπὲρ κεφαλῆς ἔβαλλεν αἴρων λίθους, καὶ οὓς μὲν ἔβαλε Δευκαλίων, ἄνδρες ἐγένοντο, οὓς δὲ Πύρρα, γυναῖκες. ὅθεν καὶ λαοὶ μεταφορικῶς ὠνομάσθησαν ἀπὸ τοῦ λᾶας ὁ λίθος. γίνονται δὲ ἐκ Πύρρας Δευκαλίωνι παῖδες Ἕλλην μὲν πρῶτος, ὃν ἐκ Διὸς γεγεννῆσθαι λέγουσι, Ἀμφικτύων ὁ μετὰ Κραναὸν βασιλεύσας τῆς Ἀττικῆς, θυγάτηρ δὲ Πρωτογένεια, ἐξ ἧς καὶ Διὸς Ἀέθλιος.

    Οι Έλληνες είναι λιγότερο μυθολόγοι από τους Εβραίους.

  107. MelidonisM said


    rain cats and dogs
    etymology unknown. Perhaps from Ancient Greek κατά (cata, “against”) and δόξα (doxa, “opinion, expectation”)….
    βρέχει κατά δόξα, όχι δοξασμένα,
    αλλά έτσι του κάπνισε του καιρού :-)….
    +
    του Σοπέν το πρελούδιο «της σταγόνας της βροχής

    ….
    αντιθέτως, σας βρίσκετε κανένα περιφραστικό συνώνυμο του ψιχαλίζει π.χ. βρέχει με τη σύριγγα….

  108. Αρκεσινεύς said

    107. Μονολεκτικό:πιτυλίζει, όχι το αρχαίο.

  109. Γς said

    Με
    την
    πρώτη
    σταγόνα
    της
    βροχής
    σκοτώθηκε
    το
    καλοκαίρι

  110. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    95: Έχεις δίκιο, το είχα σκοπό να το γράψω και το παρέλειψα!

    100: Το λένε ακόμα μερικοί που ξέρω 🙂 Υποτιμητικό, αλλά πρέπει να είναι και μικρόσωμος-κοντόχοντρος ο άλλος

    103: Μπορεί να είναι και μοτίβο αδέσποτο το ρεφρέν

    107: Α, αυτό ήταν το απροσδιόριστο ελληνικό που αναφέρει ο Κουίνιον στο λινκ που έδωσα;

  111. Μαρία said

    Βροχή καθόρ’ λέμε παραδοσιακά για τη μπόρα.
    Πώς ετυμολογείται το καθόρι και αν έχει σχέση με το όριο δεν έχω ιδέα.

  112. Christos said

    Βρέχει ζώα… κυριολεκτικά!

    http://en.wikipedia.org/wiki/Raining_animals

  113. MelidonisM said

    108 καλό θα ήταν και ένα «φτύνει/χύνει ο Δίας!»;-)

    110
    unlikely occurrence είναι πάντως το παράδοξον,
    όχι το «κατάδοξον»
    Other suggestions include derivation from a similar sounding but unspecified Greek aphorism which meant “an unlikely occurrence”, or that it is a corrupted version of a rare French word, catadoupe, meaning a waterfall.
    http://www.worldwidewords.org/qa/qa-rai1.htm
    έμαθα και το ελληνογαλλικό catadupe/catadoupe (κατα(γ)δούπος)

  114. τυφλόμυγα said

    #107τέλος, Δε ξέρω την ετυμολογία της, μα είναι τόσο ωραία η λ. ψιχαλίζει.

  115. Ηλεφούφουτος said

    Το ‘παμε; Δεν το ‘παμε. Στα Τσέχικα βρέχει με το ποτιστήρι (leje jako z konve).

  116. Βασίλης Ορφανός said

    Στο Ηράκλειο για το «βρέχει καταρρακτωδώς» έχουμε την έκφραση «δε βρέχει, μονο τρέχει». Για τη δυνατή βροχή λέμε ότι «κάνει αγκινάρια», δηλαδή είναι τόσο δυνατή, που όταν πέφτει μια σταγόνα, κάνει το νερό που έχει ήδη μαζευτεί να σηκώνεται σαν αγκινάρι, δηλ. σαν το άγκιστρο που έχει το αδράχτι στο πάνω μέρος του. Τη μπόρα (και μάλιστα τη σύντομη) τη λέμε «ομπρουλιά» (μάλλον από το «όμβρος»).

  117. Αρκεσινεύς said

    113. Ο Δίας, λέει η μυθολογία, ως ζωογόνος βροχή εισέρχεται στον κόλπο της γης που γονιμοποιεί έτσι τα σπέρματα που περικλείει. Βλέπε Βιργιλίου Γεωργικά II, 325

  118. Pilot said

    106.
    Αρκεσινεύς είπε
    17 Ιανουαρίου, 2013 στις 16:22
    Ο κατακλυσμός του Δευκαλίωνα, Απολλοδώρου βιβλιοθήκη Α΄

    VII, 2

    Προμηθέως δὲ παῖς Δευκαλίων ἐγένετο. οὗτος βασιλεύων τῶν περὶ τὴν Φθίαν τόπων γαμεῖ Πύρραν τὴν Ἐπιμηθέως καὶ Πανδώρας…..

    Βρε Γς, πάνε 10 λεπτά που γράφτηκε το παραπάνω σχόλιο, κι ακόμη να αναφερθείς σε μια παρόμοια δική σου περίπτωση….
    Φιλικά

  119. spyroszer said

    Άσχετο. Ένα ωραίο σχόλιο του Βέλτσου:

    » Lapsus linguae
    Δεν μπόρεσε να αποφύγει το γλωσσικό ολίσθημα, κατά την ομιλία του στη Βουλή, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου.
    Το lapsus του θα μπορούσε κάλλιστα να συμπεριληφθεί στα παραδείγματα που δίνει ο Φρόυντ στην Ψυχοπαθολογία της καθημερινής ζωής. Το «συγκάλεσα σύσκεψη» μετατράπηκε εκ παραδρομής σε «συγκάλυψα σύσκεψη».
    Αυτοαποκάλυψη, εκνευρισμός; Πάντως, το ασυνείδητο ξέρει γράμματα!»

  120. Austerlitz said

  121. Μια που δεν το αναφέρατε…

    Ζευς ύει

  122. marulaki said

    Στη Βίβλο πάντως μία από τις επτά πληγές του Φαραώ είναι μια βροχή από ακρίδες, όχι;

  123. Αντιφασίστας said

    Κι εδώ έχουμε μια διαφορετική βροχή 😉

  124. Αρκεσινεύς said

    118. Έβαλα τα γέλια μόλις σε διάβασα. Από καιρό ήθελα να γράψω κάτι σχετικό, αλλά συγκρατιόμουνα. Είχα έναν συνάδελφο στο σχολείο που μια λέξη του έλεγες κι αμέσως θα σου αφηγούνταν μια προσωπική του ιστορία. Ολοι σπούσαμε πλάκα. Να ναι καλά. Έχω να τον δω μερικά χρόνια.

  125. Μαρία said

    123 Καλή ώρα, όπως εδώ:

    Νίκου Εγγονόπουλου, Τα γκωλ-ποστ

    Άκουγε τις καμπάνες που βαρούν
    και τ’ορειχάλκου τις δονήσεις
    όπου τρυπάν τον καθαρό
    -του κυριακάτικου πρωινού-
    αγέρα.

    Άραγες οι καμπάνες τι να μηνούν;
    Θα τις ακολουθήσουν μήπως
    ύμνοι, τραγούδια, χαρές
    ή πολυβόλα θ’ αντηχήσουνε
    απαίσια
    να σπείρουνε
    τον όλεθρο ολούθε;

    Ένα σας λέω:
    όλοι να τρέξουμε αμέσως
    στα γκωλ-ποστ
    παιδιά!
    στα γκωλ-ποστ!
    Στα γκωλ-ποστ
    άγρυπνοι
    -ακοίμητοι φρουροί-
    πανέτοιμοι
    το μάτι εδώ εκεί
    να γρηγορούμε·

    μην αρχινήσουνε να πέφτουνε
    τα τέρματα
    βροχή

    και

    ηττηθούμε.

  126. Αρκεσινεύς said

    121. Ο Μάρκος Αυρήλιος γράφει (τα εις εαυτόν 5,7) πως οι Αθηναίοι παρακαλούσαν στις περιόδους ξηρασίας «ὗσον, ὗσον, φίλε Ζεῦ, κατά τῆς ἀρούρας τῶν Ἀθηναίων καί τῶν πεδίων» .

  127. Αρκεσινεύς said

    119. Το σχολιάσαμε με τη γυναίκα μου. Γλώσσα λανθάνουσα. Έλεγα πως θα το έγραφα το Σάββατο μαζί με κάποια άλλα του Παπακωνσταντίνου..

  128. Προσγολίτης said

    Πριν σας καληνυχτίσω, ένα Προσγολίτειο:

    Σε λίγες ώρες, πώς μπορεί μια μ π ό ρ α να σ’ αλλάξει!:
    να σου ασπρίσει τα μαλλιά ή και να στα… ξεβάψει.

  129. Γς said

    Χειμώνας βαρύς, κρύο πολύ
    κι εκείνο το βράδυ το φεγγάριδε βγήκε,
    τα σύννεφα χαμηλώσανε
    και η βρόχα έπεφτε, στρέιτ θρου.

  130. Γς said

    118:

    >Βρε Γς, πάνε 10 λεπτά που γράφτηκε το

    Ασεβέστατε!

  131. spyroszer said

    127. Επειδή δεν βλέπουμε όλοι Βουλή κάνε μια σούμα το Σάββατο !

  132. Αντιφασίστας said

    119: Στην κοιλάδα με τους ροδώνες, έτσι; Ποιος ξέρει γιατί έγραφε το γκολ με ωμέγα.

  133. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    118: 🙂

    119: Πού μπήκε αυτό το σχόλιο;

  134. Αντιφασίστας said

    132: 125, όχι 119.

    Τις πταίει; Μήπως τα παιδιά των καταλήψεων;
    http://www.inews.gr/202/syriza-agria-kai-ratsistiki-i-dolofonia-tou-metanasti-sta-petralona.htm

  135. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Μουσκίδι, παπί, σας βρήκα. Και πήρε μόλις να «ψιχαλίζει γρήγορα» πάλι.
    »η βρόχα έπεφτε ρέιθρου»‘(ο Γιωργάρας ο Ζαμπέτας)
    «Ο ουρανός βρέχει αρκούδες» (λες όμως να εννοεί τις πραγματικές;).(Ο Γιωργάκις ο Νδαλάρας)
    «κράτησα τη ζωή μου κάτω απ το πλάγιασμα της βροχής»(τη βροχή που δέρνεται απ τον αέρα, το εικονοπλάθω εγώ).(Γιώργος Σεφέρης)
    βροχή Γιώργηδες
    «Κοιτάζω τη βροχή.Βροχή μου.ίδια τα μάτια σου καλή μου.και ‘οπως βρέχει στα πεζοδρόμια κυλάει ο νους σ΄ ονειροδρόμια». (Λαθρεπιβάτες,νομίζω)
    Στην Ανατ.Κρήτη λέμε «βρέχει απού σπιθίζει» και » ‘ερριξε μια ομπρά» (σύντομη ‘εντονη βροχόπτωση}
    «Ρίχνει Θεός στο Θεό». (το λέει μια φίλη μου απ την Αρκαδία)
    Υδροσίφουνες στο Αιγαίο (σιφουνες με νερό)-το έγραφε, προ ετών ,πρωτοσέλιδο ο Επενδυτής ως το φαινόμενο που θα επαναλαμβάνεται τοπικά, ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής.
    Σύννεφο με πανταλόνια» (τρύπια !)
    Κάθε φορά που θάρθεις βρεχει
    Μ επιασε βροχή στο δρόμο

  136. Αρκεσινεύς said

    123. Να έχετε κι εσείς οι βάζελοι κάτι να θυμάστε!

  137. sarant said

    135: Ωραία συλλογή!

  138. Γς said

    124:
    >Ολοι σπούσαμε πλάκα
    Να δεις αυτός τι πλάκα … σπούσε, εσπούσε; Πως το λες μωρε;
    Εκεί στην Αμοργό(;)

  139. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    τη μαντινάδα μου ξεχωριστά

    Γίνου κερά μου σύννεφο
    και βρέξε στην αυλή μου
    να πάρω βρόχινο νερό
    να πλύνω την πληγή μου

  140. Γς said

    135:
    >η βρόχα έπεφτε ρέιθρου

    Η βρόχα έπεφτε, στρέιτ θρου (#129)

  141. Αρκεσινεύς said

    138. Ακριβώς εκεί στην Αμοργό:σπούσαμε πλάκα ή αφού δε σου αρέσει η ντοπιολαλιά: σπάγαμε πλάκα κι εκείνος καμάρωνε.

  142. axmmanoula said

    Μια πρόταση για μελλοντικό άρθρο. «Empathy» και «εμπάθεια» http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=BG46IwVfSu8

  143. Αρκεσινεύς said

    139. Αναστενάζω θλιβερά με πόνο στην καρδιά μου,
    νύχτα και μέρα σα βροχή τρέχουν τα δάκριά μου.

  144. ππαν said

    142: έχει αναφερθεί, ανάμεσα σε άλλες ψευδόφιλες. Σα να θυμάμαι και παλιά συζήτηση, στα σχόλια, η Μαρία θα το βρει 🙂

  145. gryphon said

  146. sarant said

    142: Ναι, πρέπει να το έχουμε αναφέρει. Πάντως είναι καλό θέμα 🙂

  147. sarant said

    Επειδή ακούμε και τη Βουλή, έμεινα άναυδος όταν προ ολίγου ο Βενιζέλος είπε, έτσι στη ρύμη του λόγου του, ότι έχει πάρει στο σπίτι του αντίγραφα των αμυντικών σχεδίων της χώρας, από τότε που ήταν υπουργός Αμύνης. Αναρωτιέμαι, συνηθίζεται αυτό; Το κάνει κάθε υπουργός;

    Δηλαδή πρέπει να θωρακίσουμε το σπίτι του Βενιζέλου, μην του κλέψουν οι εχθροί της χώρας τα αντίγραφα;

  148. ππαν said

    Μα δεν το έχουμε θωρακίσει έτσι κι αλλιώς; Εδώ τον Λαυρεντιάδη τονε φύλαγε βατραχάνθρωπος!

  149. Αρκεσινεύς said

    147. Νίκο, ναι όλοι οι υπουργοί το κάνουν. Φεύγοντας παίρνουν μαζί τους και τα αρχεία, αντίγραφα εννοείται.

  150. Αντιφασίστας said

    147: Προφανώς, οι εχθροί της χώρας έχουν στα χέρια τους τα πρωτότυπα σχέδια. 🙂

  151. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    147. Ανοιξα για να γράψω ακριβώς αυτό. ‘Εκανε στη συνέχεια και καλαμπουράκι ότι τα κρατάει (τα αντίγραφα του αμυντικού σχεδιασμού της χώρας) για να κάνει πραξικόπημα όταν αναλάβει τη διακυβέρνηση ο ΣΥΝ !

  152. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Τους πολέμους (κάθε είδους) διεξάγουν και κερδίζουν αυτοί που κατέχουν την π λ η ρ ο φ ο ρ ί α.

  153. Έκλεψε την ιδέα από μια ιστορία του Σέρλοκ Χολμς, αυτή με τους χάρτες του Ναυαρχείου.

  154. sarant said

    153: Α μπράβο, κι εγώ το σκέφτηκα!

  155. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    τι βρέχει τώρα στη Βουλή; -σάλια

  156. Αρκεσινεύς said

    147. Έχεις αλιεύσει πολλά; Εκτός από τον Παπακωνσταντίνο δεν άκουσα κανέναν άλλον.

  157. ππαν said

    Σήμερα ήταν κι ο κασιδιάρης;

  158. sarant said

    156: Είπε κι ο Βενιζέλος ένα «αναδύουν μια νοσηρή αντίληψη», είπε κι ο Τσίπρας ένα «μετέρχεται μέσων»

  159. Μαρία said

    144 Θυμάμαι αυτό:
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/06/28/epamera-5/#comment-7827

  160. ππαν said

    159: Όχι, δεν θα το έβρισκες 🙂

  161. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    o Bεν. είπε και «πόσα απίδια πιάνει ο σάκος» ( μπα,ψάρια πιάνει)

  162. Γς said

    161:
    Και παίρνει και βάζει (βάνει) και βγάζει και έχει. Σε καμιά εκατοστή αποτελέσματα μόνο μια φορά βγήκε το ‘χωράει’. Αυτό δεν είναι το σωστό;

  163. sarant said

    Πόσα απίδια βάζει/βάνει ο σάκκος, λέμε συνήθως. Το πιάνει ας πούμε ότι ήταν της στιγμής

  164. ππαν said

    Ε και το αναδύει στιγμαίο φαίνεται. Το μετέρχομαι+γενική ήταν εξεπίτηδες.

  165. ππαν said

    Με συγκίνηση βλέπουμε τον σάκο με διπλό κ 🙂

  166. sarant said

    165: Ε, μου ξέφυγε 🙂

  167. Από το in.gr :
    «Με όρους μαφίας ρίχνετε στα σκυλιά τον πιο αδύναμο κρίκο για να κλείσει άρων-άρων η υπόθεση» δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας από το βήμα της Βουλής

    Αυτός ο …άρων (του άρονος άραγε ; ) ξάδερφος του …Αάρων θα είναι

  168. Νέο Kid Στο Block said

    Η Βουλή των Ελλήνων σε πλήρη μαθηματική άνοια!! 😆 😆 😆
    Nα αθροίσ κανεις ή να μην αθροίσ;;

  169. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Επειδή πρόκειται περί του Βενιζέλου (ως και η Δημουλά αναφέρθηκε στη ρητορική του).
    Ο σάκκος με 2 κ άν είναι ευρύχωρος! ανάλογο με εκείνο του Μάνου Χατζηδάκι (θα το ξέρετε-εδώ είστε σα’ί’νια), που τον ρώτησαν γιατί γράφει το επώνυμό του με γιώτα κι εκείνος απάντησε, γιατί το ήτα με παχαίνει.

  170. Γς said

    163:

    Πόσα απίδια … ο σάκος.

    Χωράει 159,000
    Έχει 70,900
    Πιάνει 59,600
    Βάνει 45,000
    Βάζει 28,100
    Βγάζει 20,500

  171. sarant said

    167: Να κληθεί ο Σαββόπουλος, που ξεχωρίζει την προφορά του ο από το ω, να μας πει αν ο Τσίπρας είπε «άρον» ή «άρων»¨:)

  172. sarant said

    170: Πάντως, επειδή το είχαμε συζητήσει παλιά στο ιστολόγιο, «πιάνει» έχει χρησιμοποιήσει και ο Μακρυγιάννης, όπως και ο φίλτατος π2.

  173. Γς said

    169:
    Από το ιταλικό sacco δεν είναι;

  174. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    περί «προκαταρκτικής επιτροπής» λέει στο αυτί μου μια Μαριτίνα σε ανταπόκριση από τη Βουλή. Τέλειο. Στην Ανταρκτική γίνονται αυτά.Στον Αρκτικό Κύκλο, αποκλείεται

  175. Γς said

    168:
    Σε πλήρη ανία.
    Βαριέμαι πλήτω και δεν πάν να μαμηθούνε

  176. sarant said

    173: Όχι, είναι αρχαίο, μάλλον σημιτικό δάνειο. Και από την αρχαιότητα γράφεται και με ένα και με δύο κ (πιο συχνά με δυο). Ως εκ τούτου, ακόμα κι ο Μπαμπινιώτης το γράφει «σάκος».

  177. # 171
    ακόμα γελάω (ή μήπως γελάο ;; θα ρωτήσω τον Νιόνιο πως του ακύγεται )

  178. Καλησπέρα. Να προσθέσω και τη νιγριτινή εκδοχή: τη βροχή που πέφτει τόσο δυνατά ώστε να μη μπορείς να δεις μπροστά σου, τη λένε καθόρ(ι). Κάποιοι το συνδέουν με το καθορώ, αλλά δεν πείθομαι.

  179. Γς said

    174:
    Τί λέει μωρέ η κρύα;
    Λέει τίποτε;

  180. Μαρία said

    178 βλ. 111 🙂

  181. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Έλεγα ότι το »ολίσθημα» θα ήταν από ανάλογες εκφράσεις : να δούμε «πόσα καντάρια «, ή «τί ψάρια» πιάνει .

  182. 180: Σε όλα τα Σέρρας το λέμε δηλαδή;

  183. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

  184. Μαρία said

    182 Κι αλλού στη βόρεια Ελλάδα πρέπει να το λένε. Να δούμε αν γουγλίζεται.

    174 Πώς έπρεπε δηλαδή να την πει; Ή κάτι δεν κατάλαβα;

  185. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    179.’Ελεε στο ακουστικάκι μου νέα από το Κυνοβούλιο.(Την ακούσατε την έκφραση »παγερή νυφίτσα» για έναν από τους περί την λίσταν δορυφόρους;)Το ακουστικάκι ‘εχει μέσα του -στικάκι και πρέπει να προσέχω.

  186. Γς said

    174, 184:
    …προκανταρκτική!

  187. Γς said

    185:
    Τι ώρα τελειώνει το Μαριτινάκι απ τη βουλή;

  188. Αρκεσινεύς said

    Δεν τα ξέρουμε όλα. Όλοι κάνουμε λάθη. Ας προσέχουμε λοιπόν.

  189. munich said

    Άντε πάλι με το Σαββόπουλο… αν τουλάχιστον λεγόταν σαββοπουλέων δεν θα κλινόταν…

  190. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    «Εξέταση» , Όχι; πάει το λουκούμι.

  191. μηα μηα γρεα κε ανεδης said

    173.
    Παίζει και το Saccullarius… Γι΄ αυτό ορισμένοι Σακελλάριοι γράφουν τό όνομά τους μὲ 2 κάπα.

  192. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    187. Τώρα τώρα θα πει ο Πρόεδρας

  193. Αρκεσινεύς said

    «Είναι ιερό άβατο οι λογαριασμοί και οι σκελετοί στις ντουλάπες σας και αγωνιάτε μην αποκαλυφθούν. Σκελετοί σκανδάλων με παρονομαστή την συγκάλυψη και την ατιμωρησία». Τσίπρας.

    Δεν πολυκατάλαβα τον… αριθμητή.

  194. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    193. δεν ακούς τριγμούς κοκκάλων (κοκάλων, οστέων-οστών);

  195. Αρκεσινεύς said

    http://www.iefimerida.gr/news/86393/%CE%B1%CF%80%CF%8C-70-%CE%AD%CF%89%CF%82-500-%CE%B4%CE%BF%CE%BB%CE%AC%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%AD%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CE%BD
    Για να νιώσετε υπερήφανοι διαβάστε την τελευταία παράγραφο.

  196. Αρκεσινεύς said

    194. Αν ακούγονται, δεν υπάρχει άβατο και μάλιστα ιερό.

  197. Αρκεσινεύς said

    http://www.iefimerida.gr/news/86388/%CE%B7-%CE%B4%CE%BF%CF%85-%CF%83%CE%B7%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%AD%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%AD%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%B1%CE%BD-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%80%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B5%CF%82

    147-151. Να γιατί προνοούν οι υπουργοί και παίρνουν μαζί τους τα αρχεία. Και κακώς κάνουν που παίρνουν τα αντίγραφα!

  198. Αρκεσινεύς said

    Μαρία, είχα ζητήσει με το σχ. 46 μήπως κάποιος μπορεί να βρει κάτι.

  199. sarant said

    191: Ο σακελλάριος είναι δάνειο από τα λατινικά (άρα αντιδάνειο).

    193: Ο αριθμητής ποικίλλει, ο παρονομαστής είναι ίδιος, άρα τα κλάσματα είναι ομώνυμα.

  200. # 195
    Σ’ αυτήν την τελευταία παράγραφο ταιριάζουν οι στίχοι που τραγούδαγε ο Βοσκόπουλος :

    Για στάσου, για στάσου, για στάσου
    στο προτελευταίο σκαλι
    με ποιόν πας να φύγεις ΣΤΟΧΑΣΟΥ
    και ΠΟΙΟΝ πας ν’ αφήσεις, τρελλή

  201. Μαρία said

    198 Στο Μπουρνάζι το πόσο;

    Μετράω τώρα πόσοι ψηφίζουν επιδεικτικά μόνο στην 1η κάλπη. Μετά θα δούμε και τις εφημερίδες.

  202. sarant said

    198-201: Το αυριανό άρθρο απαντάει στα ερωτήματά σας 🙂

  203. Αρκεσινεύς said

    http://www.ert-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=98582&autostart=0

    Νίκο, προκαταβολικά ευχαριστούμε.

  204. Ανδρέας «Κουπονιώτης» said

    Εχω ακούσει και την έκφραση «Τι βρέχει; Τα κέρατά του ρίχνει»
    Πάντως στη Βουλή έβρεξε κάλπες… (Στις δυο τελευταίες ψιχαλίζει)

  205. 73. Μισιρλού, «μια τόσο μακρινή απουσία» ήταν μια ωραία ταινία του γλυκύτατου Σταύρου Τσιώλη. Δεν είναι ανάγκη να εφαρμόζεις εσύ το περιεχόμενό της!

  206. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    στάγδην βραδαίως ενδοφλεβίως
    γιατ είν αβίωτος αυτός ο βίος

    «ριπίζει» και »τσικνίζει» και »σταλα΄ι΄κοβρέχει» : απρόσωπα ρήματα της μικρής παρίδας για το ψιλόβροχο ή το χιονόνερο.

  207. sarant said

    σταλαϊκοβρέχει, καλό!

  208. Άρτεμη said

    Επειδή ελαφρώς μπερδεύτηκα και έχασα το νούμερο, ρίχνω γενικώς και αορίστως τη συνέχεια για το βρέχει cats and dogs (γατόσκυλα;): ο μύθος λέει πως στην αποθήκη κάτω από τη στέγη, σαν σοφίτα, έβαζαν τη νύχτα τα οικόσιτα και ο αέρας που συχνα συνοδεύει τη μπόρα παράσερνε τις κακοφτιαγμένες στέγες και έπεφταν έξω οι γάτες και οι σκύλοι…
    Ξεχάσαμε τους βροχοποιούς; http://www.youtube.com/watch?v=oFt6FF0ke2E και http://alfeiospotamos.pblogs.gr/2012/10/o-brohopoios-binteo.html
    Κυκλοφορεί η ιστορία – αντίστροφη τού σημερινού σας θέματος – για την ξηρασία σ’ ένα χωριό τής Κρήτης: οι χωρικοί απαιτούσαν να οργανώσει ο παπάς λειτανία για να προκαλέσει βροχή. Πολύ δισταχτικά, και δικαίως, ο παπάς τούς κάλεσε για την επόμενη Κυριακή στον λόφο. Πήγε πρώτος και τούς περιμενε. Όταν τους είδε να πλησιάζουν, ολόκληρο το χωριό, τούς κοίταξε με προσοχή, τους ξανακοίταξε αγριότατα και έβαλε τις φωνές: «Βρε άπιστοι, βρε αμαρτωλοί, ήρθατε να ζητήσετε βροχή και κανείς σας δέν έφερε ομπρέλα!» Τούς έδιωξε και διέσωσε το καλό όνομα τής εκκλησίας.

  209. sarant said

    208: Καλό αυτό με τον παπά!

  210. Ρουμ. said

    -Βρέχ’ μι του καρδάρ’
    -Ρίχν’ μια βρουχή, καθόρ’, φράσεις ιδιωματικές

  211. Άρτεμη said

    Γράφει η Mariaanna Pineda στο φέισμπουκ

    Στις μέρες της βροχής

    Στη Mari Carmen

    Θα ξέρεις δια της παρούσης ότι θα επιδεινωθεί η ζωή.
    Mariano Maresca

    Αρκετά περίεργα
    η ζωή είχε περάσει χλιαρά
    μέσα απ’ το κορμί σου στο δικό μου.

    Ακούω την κρύα βροχή να μαζεύεται
    πάνω στις τσίγκινες στέγες
    και η νύχτα με παγιδεύει
    στον αιώνιο ιδρώτα της ησυχίας της.
    Ίσως
    θα έπρεπε να σε ξυπνήσω, να σε κάνω να μοιραστείς
    αυτό το προαίσθημα
    της μακρινής ομορφιάς
    με το οποίο μπερδεύτηκα μόλις μια στιγμή
    πριν επιστρέψω σε σένα
    που εγκαταλείπεσαι
    στην υπέροχη παρουσία
    της αναπνοής σου.

    Περνούν αργά τ’ αυτοκίνητα.
    Ακούω επίσης
    την καρδιά σου μακρινή
    να περνά χαράματα μέσα απ’ τη βροχή
    και με φοβίζει η σκιά
    της τόσης οικειότητας.

    Είναι αργά.
    Ένας γράφει τη ζωή του σ’ ένα ποίημα,
    αναλύει τον έρωτα
    και προσαρμόζεται
    να συνεχίσει ως έχει, μαζί με το κορμί σου
    που ίσως με θυμάται ακόμα
    γυμνό μέσα στα σεντόνια,

    ή τις βροχερές νύχτες, που μας επιβεβαιώνουν
    ότι η ζωή, ενδεχομένως υπέροχη,
    δεν είναι πάντα διαθέσιμη
    και ότι μερικές φορές προκύπτει ακόμη και μεγάλη,
    φοβερή όπως τώρα,
    εν τω μεταξύ, να φοβάμαι να σε φιλήσω τυχαία.

    Το ξέρω. Γίναμε ξένοι
    μας μιλούν σημάδια πολύ οικεία,
    αγχωμένοι στους δρόμους
    μιας νέας πόλης,
    ελπίζοντας ότι ίσως να μας φωτογραφίσουν
    μπροστά σ’ αυτό τον έρωτα και τις ουλές του,
    αυτό που συγχέουμε με τα δικά μας αισθήματα
    ή ίσως
    -τις νύχτες της τρέλας-
    με μια αίσθηση υγρασίας στα μάτια.

    Ωστόσο με λίγα λόγια συνοψίζονται
    σχεδόν όλες οι μέρες,
    των συλλαβών τους συμπεριλαμβανομένων
    στους στίχους μου και στην ευτυχία.
    Χλιαρά τα χρόνια
    μας αποκαλύπτουν
    ότι τίποτα πια δεν υπάρχει χωρίς τον ιδρώτα σου και τον δικό μου,
    ότι είμαστε ακόμη πολύ σεμνότυφοι
    όταν εκπλησσόμεθα
    φοβούμενοι το πάθος,
    γεμάτοι άσχημα, ανομολόγητα ένστικτα.

    Γι αυτό, ενώ βρέχει,
    ευχαριστώ το κορμί σου μες στα σεντόνια
    κι αυτό το μελαγχολικό πάθος
    να χαϊδεύω τους μηρούς σου,
    αρκετά παράξενους
    και υπέροχους σαν ένα όνειρο
    που μόλις φτάνει.

    II

    Ο Νοέμβριος
    μπορεί να είναι μια κατάκτηση,
    γιατί επιστρέφει πάλι
    πάνω στις τέντες,
    στις καρφίτσες από μίμηση μαργάρου,
    στα φτηνά ντεμισεζόν παλτά
    όπου εσύ κρυβόσουν
    ξαφνικά και ο πόθος μου.

    Κι επιστρέφει
    με την αδέξια υπομονή της πίστης,
    όπως η μελωδία
    από ένα παλιό τραγούδι που θυμόμαστε.
    Ξέρεις πια ότι το φθινόπωρο,
    παραπάνω από το μουσκεμένο
    φτέρωμα των δένδρων,
    παραπάνω απ’ το φως κι απ’ τη γη την ίδια,
    ήταν ένα ακυρωμένο ραντεβού, χαμένο ανάμεσά μας.

    Τώρα
    μας αγκαλιάζει ο χρόνος ασθενικά στα πόδια,
    σπάζοντάς μας το βήμα, απομακρύνοντας τα φύλλα
    των αναρρηχητικών,
    ενώ όλα είναι ίδια και μας αναγγέλει
    εκείνη την παλιά ανάμνηση μπερδεμένη από τις ώρες,
    εκείνα τα καραβάνια
    των ημερών χωρίς αίσθηση
    που περνούσαν βουίζοντας μπροστά από τα μάτια,
    που έφερναν μαζί τους
    μονάχα δυο κορμιά ερωτευμένα ή φοβισμένα.

    Και δεν είναι πια η συνήθεια να με πλησιάζεις,
    παίρνοντάς μου τη ζώνη, ποθώντας σε
    μ’ έναν πόθο γαλάζιο σαν ένας άνεμος ήσυχος
    ή να περνάς αργά
    όταν βαραίνουν τα φύλλα κάτω απ’ τα πόδια
    και οι καμπάνες τρίζουν
    σκαλωμένες στα δέντρα.

    Και δεν είναι η συνήθεια να σ’ ακολουθήσω,
    να μάθω να σταματώ στις βιτρίνες
    και να ακούω τη φωνή σου να φτάνει, κατρακυλώντας στο αυτί
    σώζοντας την απόσταση
    που ταιριάζει ανάμεσα σε δυο κορμιά.
    Ήταν η ζωή λοιπόν
    εκείνη που μας θύμιζε,
    με τις ξεκάθαρες σειρήνες των καραβιών της
    και τα κοσμήματά της,
    ότι ακολουθούσε σφύζοντας ανάμεσά μας,
    κατεστραμμένη,
    νεφελώδης και εφήμερη
    όπως το ξηρό σπέρμα
    πάνω στο κρύο πια δέρμα
    ότι τόσο έxουμε αγαπηθεί και σχεδόν πάντα.
    Ή ίσως προτιμάμε
    μια γιορτή έρωτα όπου συναντιόμαστε
    για να καταφέρουμε να δούμε
    αυτό που δεν ιδώθηκε ποτέ..

    Δεν γνωρίζεις ότι το σώμα σου
    τις νύχτες χωρίς καιρό όπως αυτή,
    συγχέεται ξαφνικά με το χάραμα,
    που το κρατά κοιμισμένο δίπλα μου.

    Αλλά ο Νοέμβρης επιστρέφει
    με την αδέξια υπομονή της πίστης
    (τα ίχνη του έρωτα πάνω στους ώμους
    όπως ένα καραβάνι με ανάκατες λεπτομέρειες),
    και ίσως μπορεί να είναι μια κατάκτηση,
    γιατί όλα είναι πιο σαφή.

    Θυμάμαι
    τις πρώτες αγκαλιές, μόνοι,
    κολλημένοι στον τοίχο,
    δραπετεύοντας από τη βροχή
    μιας παλιάς πόλης,
    φρεσκοερωτευμένοι ακόμη,
    ευτυχισμένοι και νευρικοί.
    Ή την ξαφνική υγρασία των μαλλιών σου
    μουσκεμένα από έρωτα κι από την καταιγίδα
    στους ανοιχτούς κάμπους
    ίδια με τα κορμιά μας στην έξαψη του Αυγούστου.
    Και τις νύχτες της κακόκεφης ειρήνης
    όπου αγωνίζεται ο έρωτας ενάντια στο κρύο,
    τουρτουρίζοντας κάτω από τα σύννεφα
    πάνω στο κρεβάτι της παγωνιάς.
    Και θυμάμαι
    τη βροχή απαλή, αργή, να γρατζουνάει τα τζάμια
    όπως γρατζουνάω τη σάρκα σου,
    με τον ίδιο τρόπο που ο χρόνος μας γρατζουνάει
    κάποτε αποκαλύπτοντας
    ότι είναι επίσης όμορφος ο έρωτας στην ανάκληση μνήμης
    και τη συνενοχή.

    Ανοίγουμε το μπαλκόνι
    αλυχτώντας στο φεγγάρι
    με το κορμί τεντωμένο ψηλά,
    όμορφοι σαν λύκοι
    που τώρα καταλαβαίνουν την κατεύθυνση απ΄την οποία έρχονται,
    που τώρα γνωρίζουν την εποχή στην οποία ζουν.

    Είναι ένα φως διαφορετικό
    από τα περιβάλλοντα.

    Πάνω στο δέρμα σου συνθλίβονται
    οι σταγόνες της βροχής
    και η γη εκτείνεται κηλιδωμένη σαν μια τίγρη.

    III
    Μας επισκέπτεται ο έρωτας. Έχει το σπίτι
    μια ανάμνηση τυφλή
    του ήλιου πάνω στα μπράτσα
    και το μελαγχολικό πάθος των βοτάνων στο δέρμα.

    Θα πρέπει ν’ αγκαλιάσουμε σοβαρά
    αυτό το γκρίζο πρωινό όλων των νοσταλγιών
    και να συμβιβαστούμε με το φως
    το οποίο αρχίζει να μας εκνευρίζει
    κάτω από τις πόρτες
    σαν ένας μυστικός θεατής τον οποίον πρέπει να ανεχτούμε.

    Είναι πάρα πολλά πράγματα.
    Φαίνεται ότι ο χρόνος κυλά αδιάφορα,
    ξένος ανάμεσά μας
    που έχουμε μιλήσει τόσο πολύ για τη ζωή
    για να φτάσουμε έγκαιρα στ’ ανοιχτά της μάτια,
    στη ροζ θηλή της
    στην υπέροχη πια καμπύλη των κορμιών
    που ψάχναμε μαζί,
    βιαστικά,
    ανοίγοντας φερμουάρ
    μ’ αυτήν την ανυπομονησία των ερωτευμένων.

    Ο ήλιος
    που δείχνει την αβέβαιη σάρκα των χειλιών σου
    πλησιάζει έρποντας και μου θυμίζει
    πως είναι δυνατόν να ξανατρέξουμε
    ενώ σβήνονται αργά τα τελευταία αστέρια.
    Πριν να γεννηθείς και να γεννηθώ
    κάποιος έπρεπε να ζήσει σ’ αυτά τα δωμάτια
    να τα υποφέρει ακριβώς μόνο τις βδομάδες,
    που κατοικήθηκαν από πόθους μισοπραγματοποιημένους.

    Οι άνθρωποι της μοναξιάς.

    Ίσως όλα να αξίζουν
    αν μια μέρα…

    Εμείς
    που τίποτα δεν κάναμε, ούτε καν ένα σπίτι.

    Είναι πιο σοφός ο έρωτας όταν ξημερώνει,
    όταν πια αρχίζει να ακούγεται το πρωί,
    στον μακρύ δρόμο, τον έρημο απ’ τη σάρκα σου.

    Luis García Montero
    Mετ. Μαριάννα Τζανάκη

  212. Παλιοσειρά said

    78:
    Το πιό διασκεδαστικό ελληνοαμερικάνικο είναι νομίζω το σωσοκύριε (social security) – δεν είμαι αυτήκοος, μου το μεταφέρανε. Ένα άλλο που είχα ακούσει μικρός (το 70) από μιά υπερεβδομηκοντούτη, τότε, ελληνοαμερικάνα θεία, και ίδρωσα να το καταλάβω, ήταν το «μιτήριο». Τελικά εννοούσε το ύφασμα, για την ακρίβεια μάλλον το χονδρό ύφασμα ταπετσαρίας, αυτό που λέμε «στόφα», πράγμα που οδηγεί και στην ετυμολογία του: material, όπως ακριβώς η στόφα προέρχεται από το stuff. Στόφα βέβαια λένε και τη θερμάστρα (stove)

    Και γιά να επιστρέψουμε στο κύριο θέμα: τα καλαπόδια δεν είναι βέβαια ραβδόσχημα, είναι όμως ελαφρώς ατρακτοειδή.

  213. ππαν said

    Καλαπόδι λέμε και την άσχημη γυναίκα.

  214. sarant said

    212: Στόφα ή στούφα λέμε τη θερμάστρα και σε μέρη της Ελλάδας. Αλλά το σωσοκύριε είναι το καλύτερο!

    210: Το καθόρ το είπαν και παραπάνω, αλλά η ετυμολογία παραμένει μυστήριο.

  215. Πέπε said

    Όπως είπατε κ. Σαραντάκο, στα ισπανικά βρέχει a cantaros –> με τα κανάτια.

    Άραγε ισχύει ή είναι πορτοκαλισμός ότι cantaro είναι κάποιο αρχαίο αγγείο που ονομαζόταν κάνθαρος;

  216. ΠΑΝΟΣ said

    στόφα στούς φούρνους.λέγανε ένα ζεστό,κλειστό μέρος,όπου τοποθετούσαν τις πάσες με τις φρεσκοπλασμένες φραντζόλες,ώστε μετά από λίγη ώρα να φουσκώσουν και μετά φούρνισμα.

  217. sarant said

    215: Όχι, δεν είνα πορτοκαλισμός, έχει περάσει στα λατινικά cantharus, και από εκεί σε ιταλικά, ισπανικά.

    216: Α, ωραία!

  218. @90 – Ηλεφού μας, δεν γνωρίζω επακριβώς πώς το λέει ο ποιητής…
    Εμένα με καλύπτει να σκέφτομαι πως εννοεί ότι (υπερ)πηδάω κάθε εμπόδιο, κάθε δυσκολία, κάθε παλιό κακό και ξεκινάω μια νέα αρχή.
    Σαν το έθιμο με το πήδημα της φωτιάς, που η λαογραφία το ερμηνεύει ως κάθαρση [«να φύγουν όλα τα κακά»]. Αλλάζω το ριζικό μου προς το καλύτερο.

    Κι όπως είπε @98-ο Αντιφασίστας, υπάρχουν οι δυο -γνωστές- ηχογραφημένες εκδοχές:
    1η – και μαζί σου τ’ άστρα πηδάμε, τις φωτιές για σένα μετράμε… (Νάνα Μούσχουρη-1961, και Διαμαντής Πανάρετος, και Καζαντζίδης, και Γαβαλάς κλπ)
    2η – και μαζί σου τ’ άστρα μετράμε, τις φωτιές για σένα πηδάμε… (Χατζιδάκις, και Νταλάρας, και λοιπές νεότερες)
    καθώς, και άλλες δυο ψιλοάγνωστες:
    3η – και μαζί σου τ’ άστρα κοιτάμε, τις φωτιές για σένα μετράμε… (Ζωή Κουρούκλη και Βίκυ Λέανδρος)
    4η – τις φωτιές για σένα μετράμε και μαζί σου τ’ άστρα κοιτάμε… (Τέρης Χρυσός)

    Το τραγούδι «Ο κυρ-Αντώνης» ερμηνεύτηκε σε πρώτη εκτέλεση από τη Νάνα Μούσχουρη στο Γ’ Φεστιβάλ Τραγουδιού του Ε.Ι.Ρ (Ιούλιος 1961) και λίγους μήνες μετά πρωτοηχογραφήθηκε από την ίδια.
    Την ίδια εποχή σχεδόν ηχογραφείται και σε πιο λαϊκές ερμηνευτικές εκδοχές από τους Στέλιο Καζαντζίδη-Μαρινέλλα, και τους Πάνο Γαβαλά-Ρία Κούρτη.
    Ακολουθούν πολλές άλλες εκτελέσεις [Ζωή Κουρούκλη, Νινή Ζαχά, Βίκυ Λέανδρος έως και τις πολλές σημερινές νεότερες ερμηνείες].
    Η πιθανή εξήγηση για το κατοπινό «διορθωτικό» από τον Χατζιδάκι, μπορεί να είναι πως έγινε λάθος στους στίχους, στην πρώτη ζωντανή ερμηνεία της Μούσχουρη στο φεστιβάλ, το αφήσανε έτσι -επιτούτου- και στην ηχογράφηση, και οι επόμενες εκτελέσεις ακολούθησαν ακριβώς το ίδιο λάθος! Όμως κάποια στιγμή (δεκαετία ’70) ο Χατζιδάκις το διόρθωσε «στη λογικότερη» μορφή και οι νεότερες εκτελέσεις αυτή πια ακολουθούν.

    [αν και τι σημασία έχει πού και τι πηδάμε!] 🙂

  219. Για την «Πλημμύρα» του Βαμβακάρη :

    @Νίκος Σαραντάκος:
    Την αθανασία έχει κερδίσει και μια πλημμύρα του 1933 ή 1934, αφού την έκανε τραγούδι ο Μάρκος Βαμβακάρης. Δεν πρόλαβα να ψάξω τις παλιές εφημερίδες και να ταυτοποιήσω την πλημμύρα που έπνιξε Καμίνια και Αγιασωτήρα, Περιστέρι και Μοσχάτο, αν και αμυδρά θυμάμαι κάτι να έχω διαβάσει για το θέμα. Όποιος ξέρει, συμπληρώνει...
    @103 – spyroszer
    Η «Πλημμύρα» του Βαμβακάρη κυκλοφορεί στην αρχή του 1935 -η ηχογράφηση όπως δείχνουν τα στοιχεία του δίσκου, πρέπει να έχει γίνει Δεκέμβρη 1934. Η έρευνα αποδεικνύει, τελικά, πως περιγράφει τη μεγάλη πλημμύρα σε Πειραιά και Αθήνα, στις 22 Νοεμβρίου 1934, που είχε δυστυχώς και επτά θύματα.
    Όλος ο Τύπος, εκείνες τις μέρες, μιλάει για πρωτοφανή νεροποντή, με το μεγαλύτερο ύψος νερού από ποτέ [έως και 1,5-2 μέτρα νερό!]
    Από Κολοκυνθού, Κολωνό, Περιστέρι, Πυριτιδοποιείο (η προπολεμική ονομασία της περιοχής του Αιγάλεω), Μοσχάτο, Τζιτζιφιές, Νέο Φάληρο, Καμίνια, Αγια-Σωτήρα (η προσφυγική παραγκούπολη της Παλ. Κοκκινιάς, ανάμεσα στα εκκλησάκια Μεταμόρφωσης Σωτήρος -στη Θηβών- και Αγίων Αναργύρων), Λιπάσματα (Δραπετσώνα) η περιοχή όλη είχε γίνει κανονική θάλασσα. Ο Κηφισός και ο Ιλισσός ξεχύλισαν ορμητικά και παρέσυραν ό,τι έβρισκαν στο πέρασμά τους. Καταποντισμός και θρήνος!

    ΕΘΝΟΣ, 23-11-1934, 1η σελ. – Η μεγάλη πλημμύρα με τραγικές φωτογραφίες

    ΕΘΝΟΣ, 23-11-1934, 5η σελ. – Η καταγραφή των τεράστιων καταστροφών ανά συνοικία και τα θύματα…

    [Μέσα σ’ όλη την τραγικότητα του άρθρου βλέπει κανείς και τη μεγάλη παραφροσύνη της εποχής… Σημειώνει ο αρθρογράφος: «…οι κομμουνιστές ηθέλησαν να αρπάσουν το πτώμα του πνιγέντος, αλλά τους ημπόδισεν η αστυνομία, η οποία και τους διέλυσε…» !!!]

    Όλες εκείνες τις μέρες, ο Τ. ΜΩΡ. [ο Τίμος Μωραϊτίνης, άραγε;] στη στήλη του «ΑΤΤΙΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ» καταπιάνεται με τη μεγάλη πλημμύρα. Και το εξαιρετικό είναι πως, στις 24-11-1934, αφού θυμίσει την τρομερή παλιά πλημμύρα του 1899 με τους 60 νεκρούς, προβλέπει πως θα γίνουν τα ίδια αίσχη και ακριβώς πανομοιότυπες καταστροφές από τον Κηφισσό, λόγω της αδιαφορίας της πολιτείας για έργα και υποδομές, τον Νοέμβριο του 1960 !!!
    (Εεε, ένα χρόνο έπεσε έξω, από την πλημμύρα του 1961, που ανάρτησες σήμερα).

    ***

    Πλημμύρα [Μάρκος Βαμβακάρης – 1935]

    Με την φετεινή πλημμύρα, βρε
    Όρη και βουνά επήρα
    Είδα μάνα να φωνάζει, βρε
    Και βαρειά ν’ αναστενάζει
    Το μωρό, το μικρό, το παιδί μου
    Σώσε μου το και πάρ’ τη ζωή μου

    Έπεσα για να το σώσω, βρε
    Κόντεψα να μη γλιτώσω
    Με παρέσυρε το ρέμα, βρε
    Μάνα μου δεν είναι ψέμα.

    Μεσ’ το ρέμα κολυμπούσα, βρε
    Να το σώσω δε μπορούσα
    Μόλις βγήκα στη στεριά
    Δυο παιδιά και μια γριά.
    Σ’ ένα δέντρ’ ανεβασμένοι, βρε
    Εγλυτώσαν οι καϋμένοι.

    Περιστέρι και Μοσχάτο, βρε
    Τα ‘καν’ όλα άνω κάτω.
    Καμίνια και Αγιά Σωτήρα, βρε
    τα ‘πνιξ’ όλα η πλημμύρα.

  220. sarant said

    Μισιρλού, όταν έλεγα πως περιμένω κάποιον να μου τα ντοκουμεντάρει εσένα κυρίως σκεφτόμουν και πολύ-πολύ χαίρομαι.

    Ναι, ο Τ.Μωρ. είναι ο Μωραϊτίνης.

  221. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    214.Στούπα όμως είναι η πυκνή χιονόπτωση και ο χιονιάς γενικώς. Στουπίζει:χιονίζει

    βροχάδες είναι οι βροχερές μέρες,ανεβροχάδες η ανομβρία(αναβροχιά αλλού) αλλά ανεβροχάδα (στον ενικό και μόνη της η λεξη) η μια μέρα που κανει ανάπαυλα η βροχή ανάμεσα σε συνεχόμενες βροχερές.
    Η άβροχη μέρα σε χειμώνα καιρό λέγεται «καλλονή». Λένε:Ευτυχώς έκαμε 2-3 καλλονές κι επομάζωξα τς ελιές.
    ‘Οταν ξαστερώνει μετά τη βροχή: «εξεκαλλόνισε».
    Θυμήθηκα και το «ήβρεχε μα ήβρεχε.Του γέρο διαόλου». και
    »το ργυάκι ήσυρνε κεφάλια

  222. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    219, 220 κ.π. ευχαριστώ για τα προσφερόμενα.Τα όλα-όλα

  223. Αντιφασίστας said

    Εξεκαλλόνισε! Τι υπέροχη λέξη!
    Και ο Παπαδιαμάντης μας περιγράφει μια πλημμύρα στην Πλάκα:
    http://www.papadiamantis.org/index.php?option=com_content&view=article&id=370:04-20-to-8alasswma-1906&catid=58:narration&Itemid=54

  224. Τώρα γιατί εγώ σαν στούπα ξέρω τον σωρό από πέτρες καιχώμα που φιάχναν οι βουδιστές σε τάφους και λατρευτικά σημεία ;

  225. Αντιφασίστας said

    Στούπα στα αραβικά σημαίνει γιαλός, παραλία. Απο κει, κατά την επικρατέστερη εκδοχή, πήρε το όνομά της και η Στούπα στη μεσσηνιακή Μάνη.

  226. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    223. Λες να ‘επρεπε καλονή και εξεκαλόνισε από το καλή (μέρα);
    Ο Παπαδιαμάντης σου έξοχος. Το ονάριον, σπαρταριστή εικόνα

  227. #225

    Υπάρχει βέβαια και η μαλαστούπα που χρησιμοποιούσαν οι ψαράδες στα νυχτερινά ψαρέματα δλδ στουπί με πετρέλαιο

  228. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    224, 225 Και Άραβες και Οθωμανοί πέρασαν από το νησί.Όλα πιθανά. Εκανα πλάκα πριν σε μια ξαδέλφη μου και της είπα στο τηλέφωνο: Σα να μου φαίνεται πως στουπίζει εδώ.Απάντηση:Ο νους σου το βάνει.Μακάρι να ‘ριχνε λίγο χιονάκι. Μα μάλλον ψιχαλίζει καημένη

  229. Αρκεσινεύς said

    Τὸ ὑπηρετικὸν προσωπικὸν ἤρχισε νὰ ρίπτῃ τώρα ἄφθονα πριονίδια εἰς τὸ ἔδαφος κάτω.

    Aυτό φανερώνει πως οι πλημμύρες ήταν συχνές, αφού ήταν εφοδιασμένοι με τα απαραίτητα σε τέτοιες περιπτώσεις πριονίδια.

  230. Αντιφασίστας said

    225: Σωστά. Αν και στην περίπτωση της Στούπας η δεύτερη εκδοχή είναι ότι οι χωρικοί έβαζαν στη θάλασσα τα στουπιά, δηλαδή φυτικές ίνες λιναριού, για να μαλακώσουν. Παναγιώτης Στούπας, παρεμπιπτόντως, λεγόταν και ο γνωστότερος ταγματασφαλίτης της Μεσσηνίας.
    226: Πιθανόν και ας μας το ξεκαθαρίσουν όσοι γνωρίζουν. Πάντως με μάγεψε αυτή η λέξη. Τελικά οι άνθρωποι του λαού ήταν οι μεγαλύτεροι ποιητές, πριν φυσικά τους διαφθείρει γλωσσικά η τηλεόραση. Τα δημοτικά τραγούδια, οι παροιμίες, τα παραμύθια, μνημεία λόγου! Στην Ήπειρο π.χ. είχα ακούσει να αποκαλούν την έγκυο δίψυχη. Μεγαλειώδης λέξη!

  231. Αντιφασίστας said

    229: Ναι, η Αθήνα εκείνη την εποχή ήταν μάλλον αβίωτη. Όλο χωματόδρομους, όταν φύσαγε σηκωνόταν η σκόνη σύννεφο, όταν έβρεχε όλα μες τη λάσπη. Οι πιο πολλοί Αθηναιογράφοι συγγραφείς του 19ου αιώνα και αρχών του 20ου παραπονιούνται γι’ αυτό το θέμα (Ροϊδης, Ξενόπουλος κ.α.).

  232. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    230. H ‘εγγυος όμως -κρατήσου- λέγεται…βαρεμένη ! (προφανώς εκ του βάρους που φέρνει) .»‘Οταν ‘ημουν βερεμένη το γιο μου». Η ετοιμόγεννη είναι «κατέβαρη». Τα γλυκά κεράσματα για το χαρμόσυνο γεγονός «καλοψίκια» (για να μην την αφήσουμε χωρίς ευτυχή τοκετό ).Το ψίκι του γάμου -που λεν αλλού, θα σχετίζεται

  233. Αντιφασίστας said

    232: Λέξεις όλο ζωντάνια και χυμούς!

  234. Γς said

    232:
    Ψίκι, από το οψίκιον, από το λατινικό obsequium της ακολουθίας και της πομπής που έγινε και κοτζάμ (εδαφικό) θέμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
    Και που διασώθηκε στην πομπή του γάμου σε μας και στην κηδεία των Γάλλων (obsèques).

    Πόσα ξέρετε, που τώρα τα μαθαίνω…

    Γάμος (δύο πίσω μου, ξεμπέρδεψα)
    Κηδεία (φευ, μία κι αυτή μπροστά. Σήμερα μια μέρα πιο κοντά).
    😦

  235. Γς said

    232:
    >‘Οταν ‘ημουν βερεμένη το γιο μου

    Κάτσε, τώρα με στέλνεις στον Βερέμη, ενώ είχα στο νού μου τον Βαρεμένο…

  236. Μπουκανιέρος said

    Νίκο, το 1977 (τα άμεσα προσωπικά αλλού), είχε πνιγεί κι ο αδερφός ενός δικού μας, αν θυμάσαι.

  237. Γς said

    225:
    >Στούπα στα αραβικά σημαίνει γιαλός, παραλία. Απο κει, κατά την επικρατέστερη εκδοχή, πήρε το όνομά της και η Στούπα στη μεσσηνιακή Μάνη.

    Σλάβικο μου μυρίζει, αν και δεν αποκλείεται η άλλη (Ελληνική) εκδοχή της κατεργασίας των στουπιών (στυππεῖον).
    Αραβικά τοπωνύμια στην Πελοπόννησο έχουμε;
    Ασε που δεν υπάρχει τέτοια λέξη στα Αραβικά. Υπάρχει όμως στα Αρβανίτικα που περικλείει τη σημασία της παραλίας ή του γιαλού!

    Υποπτεύομαι ότι διάβασες κάπου το ‘Αρβανίτικα’ ως ‘Αραβικά’.
    😉

  238. Γς said

    224: (ζε πουάν)

    Μη μου πεις ότι είσαι εκείνος ο Ελληνας με το καλάμι του ψαρέματος στα 1500 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, στα κατσάβραχα του Κατμαντού;

  239. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    235 ε γμτ. «βαρεμένη»
    βερέμης και βερεμιάρης: ο αρρωστιάρης, ο χτικιάρης

    Αντάρτης,κλέφτης και φονιάς
    τροζός και βερεμιάρης
    θα καταντήσω κοπελλιά
    ανέ με μ παντονιάρεις ( βάλεις στη μ πάντα )

  240. spyroszer said

    219. Μισιρλού ωραία (τι ωραία δηλαδή μαύρα κι άραχνα), ευχαριστούμε.
    Υπάρχει το Έθνος στην Εθνική Βιβλιοθήκη;

  241. Αντιφασίστας said

    237: Το καλοκαίρι μού το ‘λεγε ένας γεροδάσκαλος σε μια καφετέρια στη Στούπα. Ξέρεις, απ’ αυτούς που όταν πάρουν σύνταξη ασχολούνται με τα λαογραφικά του τόπου τους. Η γλωσσολογία και η ετυμολογία δεν είναι τα δυνατά μου σημεία και έτσι τον πίστεψα.

  242. Πέπε said

    219: Μισιρλού, πολύ ενδιαφέρουσα η τεκμηρίωση για την Πλημμύρα του Βαμβακάρη.

    Πάμε ξανά το δεύτερο λινκ; Βγάζει το ίδιο με το πρώτο.

  243. sarant said

    237-241: Δεν υπάρχουν αραβικές λέξεις από στ-, έτσι δεν είναι; Και οι γεροδάσκαλοι συχνά αναπαράγουν μύθους. Αλλά δεν έχω ασχοληθεί και δεν έχω αντιπρόταση,

  244. sarant said

    242: Αν πατήσεις στο κάτω μέρος της οθόνης, σου βγαζει και την 5η σελίδα

  245. @240-spyroszer
    Υπάρχει και το «Έθνος» και ίσως κι άλλα που δεν μας επιτρέπουν να δούμε… Όμως, ο ψαγμένος Ακίνδυνος, σε σχόλιό του στο ιστολόγιο του θαυμάσιου Δύτη, μας το αποκαλύπτει με μια ….λιγδιασμένη μαϊμουδιά! 🙂

    @242-Πέπε
    Έκανα λινκάρισμα δυο φορές την ίδια σελίδα…
    Να, κατευθείαν, και το πρωτοσέλιδο.

  246. Εκεί που ψαχούλευα για το μπαρντάκι, έπεσα σε βροχή !

    Τουρκική έκφραση:
    bardaktan boşanırcasına yağmur yağıyor – βρέχει (χύνει/ρίχνει) γάτες και σκύλους

  247. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Χθες (και σήμερα) που είναι επίσης βροχάδες μέρες, άκουσα την έκφραση »έριχνε καλιακούδες» (από αρκαδιανή φίλη).

  248. Άρτεμη said

    Και επιστρέφουμε εις τα ίδια έναν μήνα μετά… κατακλυσμός σήμερα

  249. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Tου Νώε το κιγκλίδωμα

  250. sarant said

    Σήμερα είναι πολύ χειρότερα τα πράματα….

  251. Γς said

    Κάπου στην εκβολή της Πικροδάφνης σε κόβω αρχηγέ. Οβερ!
    Επιβεβαιώσατε. Οβερ

  252. sarant said

    Όχι, ευτυχώς δηλαδή.

  253. τυφλόμυγα said

    Φίλος έγραψε χτες στο gtalk ότι είναι λυπημένος με τόση κακοκαιρία. Εντελώς κυνικά, το παραδέχομαι, απάντησα: έλα εδώ να φτερνίζεσαι κάθε δέκα δευτερόλεπτα. Εμείς παγώνουμε ή νωρίς το πρωί ή αργά το βράδυ, δε βρεχόμαστε ποτέ. Αν αποφασίσει να ρίξει καμιά ψιχάλα στάζει σα ρακί και σταματάει γρήγορα. Νοτιάδες -ισχυροί ή λιγότερο- φυσάνε συνέχεια -σταματάνε μια δυο μέρες και μετά φτου κι απ’ την αρχή. Εσείς βιώνετε τα αποτελέσματα της πολιτικής και των πολιτικών, εμείς την κλιματική αλλαγή. Υπομονή. Πάντως, να το ξέρετε, δεν είναι ό,τι καλύτερο να πίνεις αντιισταμινικά μέσα στο «χειμώνα».

  254. sarant said

    Στάζει σα ρακί, πολύ καλό!

  255. Γς said

    Αν θέλετε το πιστεύετε. Εχει βγει εδώ ένας ήλιος…
    Για μπάνιο είναι.
    Μετά τον κατακλυσμό.
    Ισως και στην άλλη πλευρά του Υμηττού. Στην Αθήνα.
    Ας πει κάποιος

  256. […] τις σχετικές με τη δυνατή βροχή τις είχαμε συζητήσει πριν από κανα μήνα περίπου, και ως απόρροια εκείνου του πρώτου άρθρου είχα […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: