Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κατερίνα, χρόνια πολλά!

Posted by sarant στο 25 Νοέμβριος, 2013


Σήμερα είναι της Αγίας Αικατερίνης, γιορτάζουν λοιπόν οι Κατερίνες, οπότε ευκαιρία είναι να τους κάνει και το ιστολόγιο ένα δώρο, δηλαδή να αφιερώσει ένα άρθρο στο όνομά τους, που έχει και ιδιαίτερο γλωσσικό ενδιαφέρον.

Η Κατερίνα είναι ένα από τα δημοφιλέστερα γυναικεία ονόματα. Από τη μελέτη του Χάρη Φουνταλή για τα ονόματα, προκύπτει ότι η Κατερίνα είναι το τρίτο συχνότερο γυναικείο όνομα. Φυσικά, το πρώτο συχνότερο όνομα είναι η Μαρία, τουλάχιστον προς το παρόν, γιατί αν κρίνω από τις συμμαθήτριες των παιδιών μου μπορεί σε πενήντα χρόνια να έχει γινει συχνότερο το Φαίδρα ή το Νεφέλη (εντάξει, υπερβάλλω). Όσο για το δεύτερο συχνότερο γυναικείο όνομα, είπα προς στιγμή να το βάλω σε κουίζ, αλλά τελικά είπα να το πάρει το ποτάμι, είναι η Ελένη.

Το επίσημο όνομα είναι, βέβαια, Αικατερίνη, αλλά δεν έχω ακούσει πολλές να τις φωνάζουν έτσι -ήδη και η Κατερίνα έχει τέσσερις συλλαβές, πράγμα που κάτι θειάδες μου στην Αίγινα το θεωρούσαν άτοπο, θυμάμαι, πριν από πολλά χρόνια όμως. Υπήρχε βέβαια η Μεγάλη Αικατερίνη, η τσαρίνα της Ρωσίας, αλλά οι αυτοκράτειρες επιτρέπεται να είναι πεντασύλλαβες (Γιεκατερίνα στα ρώσικα). Έτσι, παρόλο που το Κατερίνα στέκεται και μόνο του μια χαρά και είναι συχνότατο, έχει όμως και άφθονα χαϊδευτικά -παλιότερων εποχών κυρίως, διότι στις νεότερες γενιές υπάρχει γενικά μια αντιπάθεια στα χαϊδευτικά.

Να πούμε όμως πρώτα την ετυμολογία του ονόματος, η οποία είναι μάλλον περίπλοκη. Συγκεκριμένα, φαίνεται ότι στην αρχή βρίσκεται το γυναικείο (αμάρτυρο) όνομα *Εκατερίνα/Εκατερίνη, θηλυκό του Εκατερός/Εκάτερος που προέρχεται από την αντωνυμία εκάτερος = ο καθένας από τους δυο. Λίγο περίεργο φαίνεται να προήλθε κύριο όνομα από αντωνυμία, αυτή όμως είναι η πειστικότερη εκδοχή. Δεν φαίνεται πιθανή η πρόελευση από την Εκάτη, ενώ για το όνομα Εκατερός υπάρχουν στέρεες ελληνιστικές μαρτυρίες. Πάντως, το λεξικό Μπαμπινιώτη, που δέχεται την προέλευση αυτή, δίνει μτγν. όνομα ΑικατερίνΗ, ενώ στις πρωτογενείς πηγές εγώ βρίσκω αρχικό τύπο ΑικατερίνΑ -η Αικατερίνη θα μπορούσε να έχει προέλθει από τη γενική: η Αικατερίνα-της Αικατερίνης, απ’ όπου θα μεταπλάστηκε νέα ονομαστική.

Πάντως, από πολύ νωρίς υπήρξε παρετυμολογική σύνδεση με τη λέξη καθαρός, και αυτός είναι ο λόγος του th που εμφανίζεται στην αγγλική και τη γαλλική μορφή του ονόματος (Catherine). Η αγία Αικατερίνη, σύμφωνα με τη δυτική παράδοση, ήταν εξαιρετικά μορφωμένη και επειδή κατατρόπωσε στη θεολογική συζήτηση πενήντα εθνικούς σοφούς, ο αυτοκράτορας Μαξιμίνος διάταξε να πεθάνει με μαρτύρια. Ωστόσο, οι πρώτες διηγήσεις για τον βίο της εμφανίζονται πολλούς αιώνες μετά, και για το λόγο αυτό η Καθολική Εκκλησία την αφαίρεσε το 1969 από τον κατάλογο των αγίων, λόγω της έλλειψης στοιχείων για την ύπαρξή της. Όμως, φαίνεται ότι οι πιέσεις από τις απανταχού του κόσμου Κατερίνες (σε διάφορες βέβαια παραλλαγές ανά τον κόσμο) ήταν μεγάλες κι έτσι την επανέφερε, κατά παραχώρηση, το 2002. Υποστηρίζεται επίσης ότι η Αικατερίνη μπορεί να είναι το χριστιανικό αντίστοιχο της Υπατίας, δηλαδή πλασμένη από τους Χριστιανούς πάνω στο πατρόν της Υπατίας αλλά με το χριστιανικό θρήσκευμα.

Αυτά με την Αικατερίνη, ας επιστρέψουμε στην Κατερίνα και τα πολλά χαϊδευτικά της. Καταρχάς, Καίτη, που όταν ήμασταν στο γυμνάσιο μάς έδινε το εύκολο λογοπαίγνιο «Καίτοι η Καίτη….» κτλ. Έπειτα Κάτια. Παλιότερα, ήταν πολύ συχνό το Κατίνα, για το οποίο όμως θα μιλήσουμε πιο κάτω. Λέμε επίσης Κατερινιώ (Κατερνιώ στον Παπαδιαμάντη). Από την Κατίνα και η Κατίγκω, που φαντάζομαι θα το θεωρούν αφόρητα χωριάτικο πολλοί. Ακόμα πιο χωριάτικο, αλλά ίσως όχι πανελλήνιο, είναι η Κατέρω (π.χ. Ήπειρος, Επτάνησα, αλλά και στις Σέρρες το βρίσκω). Στην Κέρκυρα υπάρχει και το Κατέ. Χαϊδευτικό του Κατερίνα είναι και το Ρίνα, που γράφεται και Ρήνα, και Ρηνιώ και Ρηνούλα, αλλά βέβαια πάρα πολλές Ρήνες κα Ρηνούλες προέρχονται από το Ειρήνη. Έχουμε και το Κίττυ (όπως η αγωνίστρια ηθοποιός Κίττυ Αρσένη, που πέθανε πρόσφατα). Αν έχω παραλείψει καμιά τοπική παραλλαγή ή χαϊδευτικό (μάλλον βέβαιο), παρακαλώ συμπληρώστε. Βέβαια, επειδή το όνομα Κατερίνα έχει αντίστοιχά του σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες, υπάρχουν πάμπολλες παραλλαγές, όπως Καταλίνα, Κατίνκα, Τρίνα, Κάρεν κτλ.  Τέτοια μη συμπληρώστε.

Με βάση το γκουγκλοδιασημόμετρο, διασημότερες Κατερίνες, χτες που το κοίταξα, ήταν: η Κατερίνα Λέχου, η Κατερίνα Στικούδη, η Κατερίνα Γώγου και η Κατερίνα Μουτσάτσου. Καίτη μόνο η Γαρμπή, Κάτια η Δανδουλάκη, Κατίνα η Παξινού, διότι τα τελευταία 40 χρόνια αυτή η μορφή του ονόματος, συχνότατη κάποτε, τείνει να εκλείψει. Ο λόγος είναι, φυσικά, ότι, όπως λέει και το λεξικό, η «κατίνα» χρησιμοποιείται ως μειωτικός χαρακτηρισμός: α) γυναίκας που θεωρείται ότι υστερεί σε μόρφωση και παιδεία. β) ανθρώπου, συνήθ. γυναίκας, που σχολιάζει, κουτσομπολεύει. [Οι ορισμ0ί από το λεξικό ΛΚΝ]. Συνακόλουθα έχουμε και την κατινιά, την αναξιόπρεπη συμπεριφορά ιδίως.

Πώς όμως η Κατίνα έγινε κατίνα; Το θέμα είναι πολύ ενδιαφέρον. Κατά τη γνώμη μου, και όχι μόνο τη δική μου, η κατίνα ξεκίνησε ως ταξικά χρωματισμένος χαρακτηρισμός, από τις αστές προς τις λαϊκές γυναίκες. Το Κατίνα, αν και παλιότερα το έβρισκες και στις αστές, ήταν επίσης κατεξοχήν λαϊκό όνομα, που το είχαν πάρα πολλές υπηρέτριες (ναι μεν οι περισσότερες υπηρέτριες λέγονταν Μαρίες, αλλά το Μαρία δεν έχει άλλον πολύ συχνό τύπο κι έτσι δεν χρωματίστηκε). Με την επιρροή του γαλλικού catin (παλιοθήλυκο, τσουλί), που ασφαλώς θα ήταν γνωστό στις αστές, πήρε η Κατίνα τη σημασία της κατίνας, ή ίσως η κατίνα προήλθε από το catin με επιρροή του ονόματος Κατίνα.

Αυτή την προέλευση άλλωστε την υιοθετούν και τα μεγάλα λεξικά μας. Κάποιοι επισήμαναν (στο slang.gr όταν το είχαμε συζητήσει) ότι θα μπορούσε η κατίνα να προέρχεται από το τουρκικό kadin = γυναίκα, εξήγηση που φαίνεται ελκυστική. Ωστόσο, επειδή το «κατίνα» δεν φτιάχτηκε παλιά, στην ύπαιθρο και από τον απλό λαό αλλά σχετικά πρόσφατα (τον 20ό αιώνα και μάλιστα μεταπολεμικά, μάλλον) στην Αθήνα και από (μικρο)αστούς, η πιθανότητα για τουρκική προέλευση αδυνατίζει πολύ. Δεύτερον, το καντίνα = τουρκάλα (< kadin) υπήρχε παλιότερα (τρεις φορές στον Παπαδιαμάντη) χωρίς να έχει καταγραφεί, απ’ όσο ξέρω, καμιά άλλη, αποκλίνουσα ή ενδιάμεση σημασία. Οπότε, η προέλευση αυτή δεν με πείθει.

Απόηχος της εποχής που η Κατίνα δεν είχε ανεπανόρθωτα στιγματιστεί είναι το κόμικς «Μήτσος και Κατινάκι» του Διογένη Καμένου που άρχισε να δημοσιεύεται στην Ελευθεροτυπία με την έκδοσή της το 1975 (και ο Μήτσος είναι ο αρχετυπικός μέσος λαϊκός Έλληνας, άλλωστε). Να θυμηθούμε και την ατάκα «Κατίνα, σαλαμάκι» του Κ. Βουτσά από την ταινία Ο γόης του Δαλιανίδη, που μου τη θύμισε ένας φίλος από το Φέισμπουκ.

Υπάρχει και μια άλλη λέξη «κατίνα» ή μάλλον «κατήνα», αν όχι στα πανελλήνια ελληνικά, πάντως σε ιδιώματα -ας πούμε, στα μυτιληνιά. Αυτή η κατήνα είναι δάνειο από τα λατινικά (catena) και σήμαινε αρχικώς αλυσίδα και μετά σπονδυλική στήλη και κατ’ επέκταση πλάτη, ράχη. Οι πόρτες του Άδου ας χαλαστούν κι ας πέσουν οι κατήνες, λέει στον μεσαιωνικό Απόκοπο, ενώ στον Φορτουνάτο βρίσκουμε τη δεύτερη σημασία: ήκοψές μου τα νεφρά κι ήσπασες την κατήνα. Όπως είπα, η λέξη υπάρχει και στη μυτιληνιά διάλεκτο, και σε ένα αντάρτικο μυτιληνιό τραγούδι ακούγεται κι ο στίχος «μα ξπάσαν τα μλάρια, πετάξαν απ’ τς κατίνις τα σαμάρια» (επαναστάτησαν τα μουλάρια, πέταξαν από τις πλάτες τα σαμάρια). Όταν κάποιος Μυτιληνιός κουραζόταν πολύ ή σήκωνε μεγάλο βάρος, συχνά δεν έλεγε «ξεθεώθηκα» ή «κοψομεσιάστηκα» αλλά «ξεκατηνιάστηκα». Το σημερινό «ξεκατινιάζομαι» που το ακούμε και το λέμε ιδίως για καβγάδες στα παράθυρα των καναλιών, είναι μετεξέλιξη του διαλεκτικού «ξεκατηνιάζομαι», υπό την επιρροή του «κατίνα» που εδώ συναντάει την κατήνα.

Ας γυρίσουμε όμως στην Κατερίνα. Από την Κατερίνα, ή μάλλον την Αικατερίνη, δηλαδή από ένα εκκλησάκι της Αγίας Αικατερίνης, πήρε το όνομά της και η πόλη Κατερίνη, όπως είχαμε συζητήσει παλιότερα (και τότε, πριν από ένα χρόνο παρά τρεις μέρες, είχα υποσχεθεί στον φίλτατο Γρηγόρη να γράψω το σημερινό άρθρο -να που καμιά φορά τις τηρώ τις υποσχέσεις μου -έστω και με κάποια μικρή καθυστέρηση!). Το επώνυμο Κατερίνης πάλι, μάλλον είναι μητρωνυμικό.

Αλλά είπαμε πολλά και η Κατερίνα θα κουράστηκε. Ας την αποχαιρετίσουμε λοιπόν με μερικά τραγούδια. Υπάρχουν πάρα πολλά (αν και περισσότερα έχει η Άννα), αλλά αν διάλεγα ένα, όχι επειδή μ΄ αρέσει περισσότερο αλλά για ιστορικούς λόγους, θα ξεχώριζα το «Πάμε για ύπνο Κατερίνα» των Κατσαρού-Πυθαγόρα, με τον Γιάννη Πουλόπουλο:

Το τραγούδι βγήκε το 1971 και θυμάμαι ότι πολλοί ήταν εκείνοι που έβρισκαν αντιδικτατορικά υπονοούμενα στους στίχους -ίσως και να είχαν δίκιο, αλλά δεν με έπειθαν.

Αργότερα ξαναέγινε δημοφιλές το ρεμπέτικο «Άμαν Κατερίνα μου» του Τούντα:

ενώ από τις διεθνείς Κατερίνες, θα ξεχωρίσω, για λόγους Αστερίξ, την Καταλινέτα (τσι-τσι):

Ευχαρίστως να συμπληρώσετε με τραγούδια, ταινίες, βιβλία κτλ. για την Κατερίνα που γιορτάζει σήμερα (αλλά να βάζετε μόνο το λινκ στο γιουτουμπάκι, όχι την εικόνα, γιατί θα βαρύνει η σελίδα).

Και σε όλες τις Κατερίνες του ιστολογίου, χρόνια πολλά και να τις χαίρονται που τις αγαπάνε!

Advertisements

148 Σχόλια to “Κατερίνα, χρόνια πολλά!”

  1. spiral architect said

    Καλημέρα, καλή βδομάδα και χρόνια πολλά στις εορτάζουσες. 🙂
    Ενδιαφέρουσα περί ενός ονόματος ετυμολογική ανάρτηση.
    Και ένα παλιό ξένο άσμα για μια περίεργη Κατερίνα:

  2. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

  3. oxtapus said

    Reblogged this on Oxtapus *beta.

  4. ConspiRaki Theologist said

    αλλά να βάζετε μόνο το λινκ στο γιουτουμπάκι, όχι την εικόνα, γιατί θα βαρύνει η σελίδα : 0/2 μεχρι τώρα 🙂

  5. μήτσκος said

    Χαΐνηδες, «Κατερινιώ»

  6. Ευχαριστώ για την ανάρτηση, γιορτάζει κι η κόρη μου σήμερα, ώρα να μάθει πέντε πράματα… 🙂
    Χρόνια πολλά σε όλες που γιορτάζουν! (ή σε όσες; 🙂 )

  7. Πάνος με πεζά said

    Δυο σπάνια νεοκυματικά, ένα του Μιχάλη Βιολάρη κι ένα του πρόωρα χαμένου Δημήτρη Ζευγά, με τα χρόνια μου πολλά σε όλες τις εορτάζουσες !

  8. Χρόνια πολλά στις Κατερίνες –και ιδιαίτερα στην κόρη του Γρηγόρη 🙂

    Καταρχάς, Καίτη, που όταν ήμασταν στο γυμνάσιο μάς έδινε το εύκολο λογοπαίγνιο “Καίτοι η Καίτη….”

    Υπάρχει κι αυτή η ατάκα από τη «Λατέρνα» (Μα δεσποινίς Καίτη… –Πού ξέρετε τ’ όνομά μου; — Α, Καίτη σας λένε; Ο μαέστρος δεν είπε Καίτη, είπε «δεσποινίς, καίτοι…» –Ναι ναι, πώς λέει ο παπάς καίτοι καίτοι εν ειρήνη»). Όπου το «καίτοι καίτοι» του Αυλωνίτη είναι «έτι έτι«.

  9. sarant said

    Καλημέρα, καλή βδομάδα, χρόνια πολλά στις Κατερίνες, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    4: 0-5 πήγε το σκορ, φαντάσου να μην έλεγα τίποτα!

  10. Stella said

    Θυμηθείτε και την «Fete des Catharinnettes», παλιά γαλλική γιορτή, ιδ’ίως στην γαλλική επαρχία.

  11. τεμέτερον said

    και Κατερή, μάλλον ποντιακό δεν έχω ακούσει αλλού

  12. Πάνος με πεζά said

    Συγγνώμη για τα «ζωντανά» YT, την προτροπή την είδα μετά. Κι έτσι όπως το site δεν έχει δυνατότητα αναίρεσης…

  13. sarant said

    10: Σωστά.

    Να πούμε ότι και στα γαλλικά, το catin αρχικά δήλωνε τη λαϊκή γυναίκα και μετά τη γυναίκα επιλήψιμης διαγωγής.

  14. #8
    Ευχαριστώ πολύ!

  15. sarant said

    14: Γρηγόρη, πες της χρόνια πολλά και από μένα!

  16. #15
    Έγινε, ευχαριστώ.

  17. marulaki said

    #8 Καλά, η ατάκα με το έτι και έτι εν ειρήνη είναι απίστευτα έξυπνη! Πού το θυμήθηκες…!
    Χρόνια πολλά και από εμένα στις Κατερινούλες και τα Κατινάκια. Κρίμα το Κατίνα, όπως και το Μαρίκα οδεύουν προς εξάλειψη.

    Από μένα αφιερωμένο το Ρίνα – Κατερίνα
    του Μπίγαλη.

  18. sarant said

    Πρόσθεσα στο άρθρο την εξής παράγραφο (έχει και δύο λίκνους):

    Απόηχος της εποχής που η Κατίνα δεν είχε ανεπανόρθωτα στιγματιστεί είναι το κόμικς «Μήτσος και Κατινάκι» του Διογένη Καμένου που άρχισε να δημοσιεύεται στην Ελευθεροτυπία με την έκδοσή της το 1975 (και ο Μήτσος είναι ο αρχετυπικός μέσος λαϊκός Έλληνας, άλλωστε). Να θυμηθούμε και την ατάκα «Κατίνα, σαλαμάκι» του Κ. Βουτσά από την ταινία Ο γόης του Δαλιανίδη, που μου τη θύμισε ένας φίλος από το Φέισμπουκ.

  19. Πάνος με πεζά said

    Δηλαδή μόνο εγώ ήμουν ο χαζός που ακούγοντας τον ιερέα καταλάβαινα «Έτη και έτη εν ειρήνη»;

  20. Καλημέρα και χρόνια πολλά!

    Από τις θολές (πολύ) παιδικές αναμνήσεις που έχω, είναι και το σήριαλ της προϊστορικής εποχής «Βίβα Κατερίνα», με τον Κώστα Ρηγόπουλο και την Ελένη Ανουσάκη. (Την οποία Ελένη Ανουσάκη, μαζί με τον Κώστα Βουτσά, χαίρομαι που τους βλέπω σε μεγάλη ηλικία να στέκονται αξιοπρεπέστατα σε ρόλους. Με την προϋπόθεση πάντα ότι το κάνουν γιατί χαίρονται, και όχι γιατί είναι αναγκασμένοι).

  21. 19 Ε καλά, εγώ που πρωτάκουσα την ατάκα από τον Αυλωνίτη νόμιζα ότι όντως έλεγε «καίτοι, καίτοι εν ειρήνη» –μέχρι σήμερα.

  22. spiral architect said

    Η λιγόλογη Μαρία που γλύτωσε και η πολυλογού Κατερίνα που μόλις τοποθετήθηκε. 😆

  23. Μανιατολεσβιος said

    αυτο το Μυτιληνιο «κατηνα» εχει μπερδεψει πολλους αγροτικους γιατρους. «Γιατρε πονα η Κατηνα μου.- αληθεια? που ειναι, φερε τη μεσα»

  24. Αρκεσινεύς said

    Ἀπολυτίκιον
    Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

    Τὴν πανεύφημον νύμφην Χριστοῦ ὑμνήσωμεν, Αἰκατερίναν τὴν θείαν καὶ πολιοῦχον Σινᾶ, τὴν βοήθειαν ἡμῶν καὶ ἀντίληψιν· ὅτι ἐφίμωσε λαμπρῶς τοὺς κομψοὺς τῶν ἀσεβῶν τοῦ Πνεύματος τῇ δυνάμει, καὶ νῦν ὡς Μάρτυς στεφθεῖσα, αἰτεῖται πᾶσι τὸ μέγα ἔλεος.

    προσέξτε: Αικατερίναν

    Και στις περισσότερες εικόνες έτσι αναγράφεται: Αγία Αικατερίνα

  25. Οσες παλιά τις έλεγαν Κατίνες περί το 60-70 το γύρισαν σε Τίνες προς διάκρισην από τις Ντίνες-Κωνσταντίνες αλλά μπερδεύτηκαν με της Χριστίνες και κατέληξαν σε Κάθυ και Κάθρην και Κατρίν (τύφλα νάχει η Ντενέβ ! )
    Περίεργα τα λέτε στην Μυτιλήνη γιατί στην υπόλοιπη Ελλάδα τα μουλάρια λέγονται μπλάρια και όχι μλάρια.
    Η Καταρίνα πιάνεται ; Υπάρχει εκείνη η Μπλουμ που ψάχνει ην τιμή της ακόμα…

  26. Γς said

    Σήμερα γιόρταζε κι η Κάτε, η γερμανοσπουδαγμένη νονά μου.

  27. Α.Μ. said

    Ότι απ’ αυτό το ιστολόγιο θα έπαιρνα απάντηση για το όνομα του Ωκαταρινεταμπελλατσιτσιξ (από τον Αστερίξ στην Κορσική), ούτε που το φανταζόμουν!
    Στο χωριό μου (Εύβοια) έχουμε τη φοβερή απειλή «θα στα σπάσω τα κατίνια σ’, έλα ‘δω!!!».
    Καλημέρα σας και χρόνια πολλά στις Κατερίνες.

  28. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    4-9. Τί πρέπει νὰ κάνης γιὰ βγῆ μόνο ὁ σύνδεσμος;

  29. Πάνος με πεζά said

    Στη Σίφνο, που γενικά κόβονται πολλά γυναικεία ονόματα, η Κατερίνα γίνεται «το Κατέ» !

  30. vperle said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά στις Κατερίνες.
    Τη λέξη » ξεκατηνιάστικα» τη χρησιμοποιούσαν και στο χωριό μου στην ανατολική πλευρά της Όσσας στη Λάρισα.
    Για την πόλη της Κατερίνης που έγινε και πέρυσι συζήτηση, σε χάρτη του 1910 ,τότε που ήταν ακόμα εντεύθεν των Ελληνικών συνόρων αναγράφεται ως Κατερίνα.(εχω τον αντίστοιχο χάρτη για όποιον ενδιαφέρεται)

  31. spiral architect said

    @28: Make Link :: Πρόσθετα Firefox
    (υπάρχει και αντίστοιχο για Chrome)

  32. Α.Μ. said

    Η μάνα μου είναι Αικατερίνη, αλλά επικράτησε ως Κάτε: ο παππούς ήταν στην Αμερική κι όταν ήρθε για τη βάφτιση έφερε μαζί του τις μπουμπουνιέρες, κάτι πορσελάνινα πιατάκια , που έγραφαν επάνω Kate. Στον κόσμο φάνηκε πολύ φυσικό, σου λέει είναι το μισό της Κατερίνας – κι έτσι παρέμεινε.

  33. Άρτεμη said

    19 Είμαι κι’ εγώ ανάμεσα σ’ αυτούς τους χαζούς Αλλά ακόμα μού φαίνεται λογικότερο το έτΗ από το έτΙ 🙂

  34. Triant said

    Να μην ξεχνάμε και την Katarina Witt με τέσσερα παγκόσμια πρωταθλήματα και δύο χρυσά ολυμπιακά μετάλλια στο πατινάζ που έκανε και φωτογράφιση για το Playboy!

  35. Αρκεσινεύς said

  36. tsopanakos said

    Ένα άλλο λαϊκό / «χωριάτικο» υποκοριστικό είναι και το Νινίκα, αν και χρησιμοποιείται και για άλλα ονόματα των οποίων το θέμα τελειώνει σε -ν (Ιωάννα λ. χ.).

  37. Triant said

    @28
    Ή μπορείς να πάρεις και το δικό μου προγραμματάκι (χρειάζεται jre 7.0)

  38. Αρκεσινεύς said

    Η Καθολική εκκλησία έχει αρκετές αγίες Αικατερίνες: Γένουας, Λαμπουρέ, Ρίτσι, Σουηδή, Μπολόνιας, Σιένας. Από την τελευταία έχει εμπνευστεί ο Φρα Μπαρτολομέο στον πίνακά του ο μυστικός γάμος (με τον Χριστό).

    http://ebedoklis.pblogs.gr/2013/06/erga-zwgrafikhs-toy-fra-mpartolomeo.html

  39. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    Θα μπορούσε το άρθρο να αναφέρει επίσης την παλιά πρωταγωνίστρια και θιασάρχισσα κυρία Κατερίνα. (Ανδρεάδη λεγόταν)

  40. spiral architect said

    […] αν κρίνω από τις συμμαθήτριες των παιδιών μου μπορεί σε πενήντα χρόνια να έχει γινει συχνότερο το Φαίδρα ή το Νεφέλη […]

    Πριν καμιά εικοσαριά χρόνια ήταν μόδα η αρχαιοελληνική ονοματοδοσία και με κάμποσους παπάδες (ειδικά στην επαρχία) να τσινάνε στο άκουσμα της Φαίδρας, της Ηλέκτρας ή του Πλάτωνα.
    Είχα τύχει πριν χρόνια σε βάφτιση ενός Νικία σε χωριό στη Β. Ελλάδα όπου ο παπάς ξεστόμισε το αμίμητο «σιγά μην το βγάλετε και Ανταλκίδα».
    (διαβασμένος παπάς) 😀

    Τώρα πάντως έχουμε γυρίσει στα πιο παραδοσιακά ονόματα, ακόμα και τα διπλά ονόματα (παππούς/γιαγιά + άσχετος/η αρχαίοι) εκλείπουν.

  41. Επίχαρμος said

    Βεροιώτικη παραλλαγή: Κατίγκα ->Τίγκα και Κατίνα-> Τίνα (για να μπερδευόμαστε με τις Κωνσταντίνες.
    Άσχετο: για λόγο που δεν ξέρω, έχουμε και αρκετούς Μερκούριους ή Μέρκους, που επίσης γιορτάζουν σήμερα.
    Χρόνια πολλά σε όλους και όλες που γιορτάζουν.

  42. Πάνος με πεζά said

    Ο πιο γνωστός Μερκούριος είναι το σημείο ψησίματος παϊδακίων, στις πλαγιές της Πάρνηθας.
    Οι Μερκούρηδες είναι ερυθρόδερμοι σαν το Μερκουροχρώμ; 🙂

  43. Γς said

    28 @ Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου

    Για συνδέσμους (Λίκνους τους λέμε εδώ)
    υπάρχουν Οδηγίες προς Λικνιζομένους

  44. sarant said

    41-42: Ο πιο γνωστός Μερκούρης σ’ εμένα είναι ο Μερκούρης Κυρατσούς, πρώην βουλευτής από κειπάνω. Έχει ενδιαφέρον να δεις ποια βαφτιστικά ονόματα επιχωριάζουν σε κάθε μέρος.

  45. Υπάρχει βέβαια και το μαρτυρικό Κατίν, στην Πολωνία, (Βάιντα κλπ)

  46. Σε κάποιους Πόντιους υπάρχει το όνομα Χατούνα. Το έχουν κι οι Γεωργιανοί. Πρέπει να είναι το Κατίνα ,και αυτό ίσως να έλκεται από το τούρκικο kadin, με την τοπική προφορά, χατούν.

    Υπάρχει κι ένα Ηπειρώτικο τραγούδι, αργό:

    Τι τα-να-ριοπλέκεις τα-να-μαλιά, Ρηνιώ
    Ρηνιώ Κατερινιώ μου
    Το κέ-νε-ντισμά ναι γλέ-νε-ντισμα,Ρηνιώ,
    Ρηνιώ Κατερινιώ μου,
    αχ κι η ρόκα είναι σιργιάνι
    Κιο α-να-ργαλιός ει- ο α-να-ργαλιός ειναι
    είναι σκλαβιά μεγάλη.

    Ο Μπαρμπα-Μαθιός, τραγούδι που το ‘χα για μυτιληνιό,αλλά είναι από τη Σάμο, λέει -Σκέπασέ με Κατρινιώ με τον παλιόν αμπά…

    Κι ο Πέρυ Κόμο είχε τραγουδήσει μια Κατερίνα

  47. Δημήτρης Μ. said

    Μίλα Κατερίνα

  48. Γμτ. Το βαρύναμε

  49. Πάνος με πεζά said

    @ 44 : Πλέον είναι αείμνηστος ο Μερκούρης Κυρατσούς, έχουν δώσει το όνομά του σε αθλητικό τουρνουά και ορειβατικό καταφύγιο αφού.
    (Ωραία η ανάποδη σύνταξη, ε; Πως λένε «Γελάμε, αφού!», «Σε πιστεύω, η αλήθεια είναι…»)

  50. Η Κατερίνα έχει και δική της όπερα, η Κάτια Καμπάνοβα του Γιάνατσεκ αλλά γενικά κυρίως στις ρωσικές όπερες θα βρείτε πολλές Κατερίνες όπως η Κατερίνα Ισμαήλοβα στη Λαίδη Μάκβεθ του Μτσενσκ του Σοστάκοβιτς. Δεν βλέπω να θυμήθηκε κανείς ακόμα το περιοδικό Κατερίνα.

  51. spyroszer said

    Χρόνια πολλά στις Κατερίνες. Γρηγόρη χρόνια πολλά.
    Να θυμίσω και την επιθεώρηση του Ελεύθερου Θεάτρου «Συνέβη … στην Κατίνα» του 1978. Από το δημόσιεύμα της εποχής φαίνεται ότι δεν είχε πάρει ακόμα τότε την σημασία της κουτσομπόλας, ήταν κάτι σαν ένα σύμβολο της λαικής καθημερινής γυναίκας.
    «Στα δέκα σατιρικά και χορευτικά νούμερα της παράστασης, δεν υπάρχει κανένα συγκεκριμένο πρόσωπο που να υποδύεται την «Κατίνα». Το όνομα αυτό είναι περισσότερο χαρακτηρισμός των σκηνικών δρώμενων που σύμφωνα με τις προθέσεις του θιάσου, συνθέτουν την καθημερινή μας ζωή, την πολιτική, τα «θαύματα» στους δρόμους, το ποδόσφαιρο, την τηλεόραση, το καφενείο κα.
    Ίσως τη θέση που υιοθετεί η παράσταση απέναντι σ’ αυτά που σατιρίζει, να την εκφράζουν τα παρακάτω λόγια – στίχος που κλείνουν την έναρξη της επιθεώρησης:
    «Εμείς ό,τι αγαπάμε το κλαίμε το γελάμε
    βαθιά μες στην καρδιά μας το φυλάμε
    Εμείς ό,τι αγαπάμε το κλαίμε το γελάμε
    Κατίνα στο φινάλε σ’ αγαπάμε».
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=65&pageid=25981&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiASSASJAScASHASVASJAAi&CropPDF=0

  52. emma said

    http://manosstefanidis.blogspot.gr/2012/03/blog-post.html

  53. tamistas said

    Επιτρέψτε μου να ευχηθώ, από αυτό το βήμα, στη μητέρα και την κόρη μου (που δεν θα το διαβάσουν).

    Και να ευχηθώ σε όλες τις Κατερίνες, με τους στίχους του Εγγονόπουλου (από μνήμης):

    Είναι οι γυναίκες που αγαπάμε σαν λιμάνια … /
    οι νοσταλγοί τις ονομάζουν Κατερίνα…

  54. Γιάννης said

    Με αφορμή το σχόλιο ότι η Καθολική εκκλησία διέγραψε την Αγία Αικατερίνη: πρόσφατα διάβασα ότι έχει διαγράψει και την Αγία Βαρβάρα. Τι γίνεται εκεί πέρα; Διαγράφουν αβέρτα; Στο τέλος θα μείνουν με τον Ιωάννη-Παύλο Β, που είμαστε βέβαιοι ότι έζησε 😛

  55. Αλάστωρ said

    45. κε Γαβριηλίδη,
    Περεμπιπτόντως, το Κατύν είναι στη Ρωσία

  56. #40 «Τώρα πάντως έχουμε γυρίσει στα πιο παραδοσιακά ονόματα, ακόμα και τα διπλά ονόματα (παππούς/γιαγιά + άσχετος/η αρχαίοι) εκλείπουν.»

    Φτου, μόνο η δική μου γενιά την πάτησε έτσι (αυτό το Βασιλική-Λήδα μ’εχει βάλει σε πολλούς μπελάδες!!) 🙂

    Πάντως εδώ ο παπας του χωριού δεν είχε ιδιαίτερο θέμα με τα ονόματα των παιδιών μου που γεννήθηκαν στην Ουαλλία (Macsen και Arwen). Μάξεν είναι ο Μάξιμος στα ουαλλικά, αρα είμαστε εντάξει. Τη μικρή την βαφτίσαμε _και_ Μαγδαληνή (μόνο του το ξένο όνομα δεν του πήγαινε να το πει!), αλλά στα χαρτιά της δεν είχε πρόβλημα να την γράψει σκέτη Άργουεν.

  57. Πέπε said

    Στην Κάλυμνο «Κατίνα» είναι κυρίως υποκοριστικό του τοπικού ονόματος Καλοτίνα, αγνώστου σ’ εμένα ετύμου.

    Την κατήνα/καδένα την ήξερα, μαζί με διάφορα ιδιωματικά ή μη παράγωγά τους (π.χ. Κατηνιάρης: οικογενειακό όνομαστην Κάρπαθο, επαγγελματικό, που μάλλον πρέπει να σημαίνει «κλειδαράς» / καντενάτσος, ο σύρτης). Αλλά ότι από εκεί βγαίνει το ξεκατηνιάζομαι δεν πήγαινε ο νους μου!

    Ερώτηση:
    Μεταξύ των υποκοριστικών, υπάρχει κάποια αναγνωρισμένη διάκριση ανάμεσα σ’ αυτά που χρησιμοποιούνται σε μόνιμη βάση, ως ονόματα, και στα ευκαιριακά; Παράδειγμα: με βαφτίσαν Αικατερίνη, δηλαδή το όνομά μου είναι Κατερίνα, με φωνάζουν όμως Καίτη (υποκοριστικό σε μόνιμη χρήση), και σε κάποιες στιγμές μπορεί κανείς να μου πει «έλα βρε Καιτούλα μου!» (ευκαιριακό υποκοριστικό).
    Τουλάχιστον στην αθηναϊκή περιοχή του διαλεκτικού κενού, έχω την αίσθηση ότι το Κατερινιώ (θηλυκό) χρησιμοποιείται ευκαιριακά. Την Κατερίνα μπορεί να τη φανάξω Κατερινιώ, δε θα τη συστήσω ποτέ όμως έτσι, ούτε η ίδια θα συστηθεί έτσι ή θα υπογράψει ακόμη και το οικειότερο γράμμα έτσι ή θα πει στο τηλέφωνο «έλα, η Κατερινιώ είμαι». Το ίδιο δε ισχύει, νομίζω, για όλα τα αρσενικά σε -άκης / -άκος (έλα ρε Μητσάκο!), και τα περισσότερα θηλυκά σε -ούλα, -ίτσα, -ιώ, καθώς και τα ουδέτερα γυναικεία σε -άκι.. Ενώ δηλαδή παλιότερα υπήρχαν άνθρωποι που το εν χρήσει όνομά τους ήταν Χρηστάκης, Γιαννάκης, ακόμα και Γιαννουκάκος (όχι όμως Μαιρούλα ή Ελενίτσα – δε νομίζω τουλάχιστον), σήμερα αυτά λέγονται μόνο σε στιγμές τρυφερότητας.

  58. agapanthos said

    Έχω την αίσθηση ότι στην Πελοπόννησο χρησιμοποιείται το Κατερίνη, κυρίως από τους μεγαλύτερους σε ηλικία.

    Επίσης έχω ακούσει το χαϊδευτικό Τερίνα, αλλά δεν είναι συχνό.

  59. Γιάννης said

    με αφορμή το 56: Το παιδί αποκτά όνομα μέσω της ονοματοδοσίας. Και άλλο πράγμα είναι η ονοματοδοσία και άλλο η βάφτιση. Το ληξιαρχείο είναι υποχρεωμένο να δέχεται το όνομα του παιδιού στη συνέχεια της ονοματοδοσίας και μόνον. Η ονοματοδοσία μπορεί να γίνει και την ίδια μέρα της δήλωσης της γέννησης του μωρού στο ληξιαρχείο.
    Η βάφτιση καθορίζει απλώς το θρήσκευμα. Αν κατά τη βάφτιση δοθεί και (διαφορετικό) όνομα στο παιδί, αυτό δεν υπερισχύει της ονοματοδοσίας, που τυχόν έχει προηγηθεί.
    Με λίγα λόγια, δεν χρειάζεται να περιμένουμε να βαφτιστεί το παιδί για να αποκτήσει όνομα.
    Στην πράξη βέβαια, οι περισσότεροι γονείς, αγνοώντας τη διαδικασία, δηλώνουν το όνομα που θέλουν κατά τη βάφτιση και αυτό μεταφέρεται στο ληξιαρχείο, το οποίο δέχεται την πράξη βάφτισης και ως ονοματοδοσία, κακώς βέβαια, αλλά μάλλον θεωρείται γραφειοκρατικό να ζητάς επιπλέον δηλώσεις και υπογραφές για σκέτο το όνομα. Μερικοί ληξίαρχοι, πάντως, εξακολουθούν να απαιτούν την προσκόμιση πιστοποιητικού βάφτισης για να καταχωρίσουν στο παιδί όνομα, παρανόμως βεβαίως-βεβαίως.

    υ.γ. Σε μερικά παιδιά αβάπτιστα και χωρίς πράξη ονοματοδοσίας η ληξιαρχική πράξη γέννησής τους αναγράφει, στη θέση του ονόματος, «ακο» (ορθότερα α.κ.ο.). Αυτό σημαίνει «άνευ κυρίου ονόματος» και δεν συνιστά κύριο όνομα όπως μερικοί ληξίαρχοι έχουν πιστέψει.

  60. Πάνος με πεζά said

    Ε βέβαια, «ΑΚΟ» στα σταυρόλεξα είναι μάρκα καβουριών κονσέρβα ! 🙂

  61. marulaki said

    Αξίζει ίσως να σημειωθεί, σε επέκταση του #57 αυτό που έχουμε συζητήσει και αλλού, ότι δηλαδή στα σχολεία, στα βιογραφικά κλπ θα πρέπει να σημειώνεται κάπου και το όνομα με το οποίο έχει συνηθίσει κάποιος να τον φωνάζουν στο σπίτι. Για να μην έρχονται και σε δύσκολη θέση ορισμένοι με ονόματα που τους δόθηκαν αλλά δεν τους αρέσουν.

    #50 Jago, και η ΣούπερΚατερίνα σε μεγάλο μέγεθος

  62. Πάνος με πεζά said

    Πάντως όσον αφορά τον υπερθετικό, θυμάμαι πιτσιρικάς τη γιαγιά μου να λέει για μια «Κατινάρα». Το ίδιο είχα ακούσει και για Ελένη («Ελενάρα»). Εμπνευσμένα προφανώς από τα σχετικά αντρικά «Βαγγελάρας», «Κιτσάρας» κλπ., με τα οποία συχνά προσφωνούσαν «ογκώδεις» ανθρώπους, «μέχρι κει πάνω»…

  63. #51
    Σε ευχαριστώ.

  64. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα! Πολύ ενδιαφέροντα σχόλια!

    51: Μπράβο, την είχα ακούσει αυτή την επιθεώρηση (αλλά δεν την είχα δει)

    59: Το α.κ.ο. δεν το ήξερα…!

  65. «Η ονοματοδοσία μπορεί να γίνει και την ίδια μέρα της δήλωσης της γέννησης του μωρού στο ληξιαρχείο.»

    «και θα έπρεπε να γίνεται», θα προσέθετα εγώ αυθόρμητα. Τι διάβολο, δεν έχουν αποφασίσει ως τότε οι γονείς πώς θα πουν το παιδί;

    Αλλά (αν δεν κάνω λάθος) η ληξιαρχική ονοματοδοσία προϋποθέτει τη συναίνεση και των δύο γονιών — και τη μέρα που δηλώνεται η γέννηση, η μητἐρα μάλλον δεν είναι ακόμα σε κατάσταση να πάει αυτοπροσώπως στο ληξιαρχείο. Οπότε χρειάζεται… εξουσιοδότησή της! Είναι κι αυτός ένας λόγος που όσοι δεν είναι αποφασισμένοι για λόγους αρχής να μη βαφτίσουν το παιδί τους αφήνουν ως τότε την ονοματοδοσία του μπέμπη ή της μπέμπας. Πάλι καλά που δεν το λένε πια δράκο/δρακούλα…

  66. Ἀχιλλέας Τζάλλας said

    Πάντως τὸ ξεκατηνιάζομαι μὲ τὴν ἔννοια ξεθεώνομαι δὲν μοῦ εἶναι ἄγνωστο – καὶ τὸ θεωροῦσα μᾶλλον κοινὴ λέξη.

  67. Ηλεφούφουτος said

    «Το τραγούδι βγήκε το 1971 και θυμάμαι ότι πολλοί ήταν εκείνοι που έβρισκαν αντιδικτατορικά υπονοούμενα στους στίχους -ίσως και να είχαν δίκιο, αλλά δεν με έπειθαν.»
    Αυτό οφείλεται μάλλον στο ότι παράλληλα παιζόταν στην Αθήνα επιθεώρηση με παραλλαγή αυτού του τραγουδιού πιο… εξπλισίτ:
    «πάμε για ύπνο Κατερίνα, πάμε ν αλλάξουμε ;σκοπό;
    γιατί από μήνα σ’ άλλο μήνα φτάσαμε στον εξηκοστό»

    Στην ταινία με το Βουτσά υπάρχει κι η ατάκα «Κατίνα, Κατίνα, με ξεκατίνιασαν», η οποία ταιριάζει με τη διαλεκτική σημασία της λέξης.

    Πάντως ελληνική ταινία (σαχλή ομολογουμένως) που αξιοποιεί τις διάφορες παραλλαγές του ονόματος είναι αυτή:

    http://www.youtube.com/watch?v=ARgi3FwbRzw

    Κι αφού το ρίξαμε στα τραγουδιστικά:

    http://www.youtube.com/watch?v=boI5cTbPIHs

  68. stella said

    «ξεκατηνιαστηκε» μηπως σχετιζεται με το ιταλικο «scatenare». ητοι σπαζω αλυσίδες,,αποχαλινωνομαι?

  69. Όχι τόσο καλός όσο ο Μπίγαλης του Marulakiού με το Ρίνα – Κατερίνα, αλλά και ο Πασχάλης τρώγεται: Κατερίνα, Κατερινάκι, είσαι της ζωής τ’ αεράκι.

  70. gbaloglou said

    γκιουζέλ Κατερινιώ

  71. 67 τέλος: Μα βέβαια! Πώς ξεχάσαμε την Κατιούσα!

  72. Γς said

    Τι ξεχάσαμε;
    Ολα έχουν πάρει την κατιούσα.
    Ολα 😉

  73. Καλή εβδομάδα
    Οπως πάντα : BULLSEYE
    Μια και ανάφέρθηκες σε επώνυμες Κατερίνες θα ήθελα ν’αναφερθώ στην Κατερίνα Αποστόλου την Ηθοποιό και ερμηνεύτρια των έργων του Σκιαθίτη Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη , την θρυλική Αυγούστα στους Έμπορους των Εθνών και την Γυφτοπούλα στο ομώνυμο έργο που είμαι βέβαιος οτι το γνωρίζεις .
    Άλλωστε ο Παραγωγός , Δημήτρης Ποντίκας με τις δυο αυτές επιτυχίες στην Ελληνική Τηλεόραση έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό τον Μέγα Σκιαθίτη .

  74. munich said

    στη Γερμανία, που είχα ιδία εμπειρία, το όνομα του παιδιού το δηλώνεις στο μαιευτήριο και αυτοί το προωθούν στο ληξιαρχείο. αν δεν έχεις αποφασίσει ακόμα, σου δίνουν κάποιες μέρες χρόνο (καμια 20αριά, δεν μπορώ να πω με σιγουριά) και αν δεν το κάνεις αποφασίζει το ληξιαρχείο για το όνομα του παιδιού σου!!!

    πασ με τη γερμανική ληξιαρχική πράξη στην πρεσβεία/ προξενείο για να βγάλεισ τα ελληνικά χαρτιά (για διαβατήριο κτλ) και σου δίνουν τρεις ληξ, πράξεις, μια για σένα, μια να την πας στο ειδικό ληξιαχείο στην Ελλ΄δα και μια για …. τη βάφτιση, είτε το θες έιτε όχι!!!!

  75. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    72: Και βέβαια η Κατιούσα, μεγάλη παράλειψη!

  76. Γιάννης Σιδέρης said

    Κε Σαραντάκο, στην μονή του Σινά που βρέθηκα πέρυσι ως περιηγητής, ακουςα τους μοναχούς αλλά και κάποιους θεολόγους να λένε η Αγία ΑικατερίνΑ. Οταν ρώτησα μου είπαν ότι αυτό είναι το σωστό. Απλως το επισημαίνω μήπως έχετε κάποια γνώμη επ´ αυτού

  77. herko said

    54. Μήπως θυμάσαι πού το διάβασες για τη διαγραφή της αγίας Βαρβάρας από το εορτολόγιο. Λίγο που έψαξα στο google δε βρήκα κάτι σχετικό.

  78. cronopiusa said

    Χρόνια πολλά σ’ όλες τις Καιτούλες, Κατερίνες, Είκατερίνες, Κατίνες του ιστολογίου

    Προς Κατερίνα Περρωτή.
    Κατερίνα, αν και δεν ξέρω αν μας διαβάζεις, σου εύχομαι ό,τι το καλύτερο με Gül Pembe

  79. sarant said

    76: Όπως γράφω και στο άρθρο, κι εγώ στις πρωτογενείς πηγές τον τύπο ΑικατερίνΑ βρήκα, και εικάζω ότι το Αικατερίνη είναι μεταπλασμός από τη γενική.

  80. spyroszer said

    67. Δεν το ‘ξερα αυτό για την Κατιούσα στα ρωσσικά. Πύραυλοι Κατερινούλα δηλαδή.

  81. Κατιάνα Μπαλανίκα

  82. Γς said

    Катюша λοιπόν

  83. Γιάννης Σιδέρης said

    Συγνωμη. Ημουν προπετης. Οντως το γραψατε διαβασα καθετα το κειμενο!

  84. sarant said

    80: Έχουν μια ιστορία οι Κατιούσες, αλλά δεν την ξέρω καλά

    82: Μα δεν σας μάλωσα! 😉

  85. Γς said

    82, 85:
    Πάνω στην Катюша ήταν γραμμένος κι ο ύμνος του ΕΑΜ

  86. spiral architect said

    Katyusha Rocket Launcher 😉

  87. Γς said

    Κι οι Χιώτικες Κατιούσες

  88. Χρόνια πολλὰ στὶς ἑορτάζουσες καὶ ἀπὸ ἐμένα!

  89. Μια και δεν πρόκαμε κανένας, ας θυμίσω στους παλαιούς αναγνώστες του «Μικρού Ήρωα» την αγαπημένη του Παιδιού-Φάντασμα (ή Φαντάσματος) [και όλων ημών, βεβαίως, την εποχή εκείνη] κόρη του «Κεραυνού», την μία και μοναδική Κατερίνα των παιδικών μας χρόνων…

  90. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    90: Μπράβο, ήταν παράλειψη του άρθρου που δεν ανέφερε την Κατερίνα του Μικρού Ήρωα!

  91. Cole Porter’s «Kiss me Kate».

  92. BLOG_OTI_NANAI said

    Όσον αφορά ονόματα αγίων, ως επίσημη εκκλησιαστική εκδοχή τους μπορεί να θεωρηθεί μόνο αυτή που βρίσκεται στα βιβλία της Εκκλησίας που χρησιμοποιούνται κατά τη λειτουργική πράξη, όπως τα «Μηναία» (ένα βιβλίο για κάθε μήνα), το «Ωρολόγιον» κ.λπ.

    Στις 25 Νοεμβρίου, το Μηναίον κλίνει το όνομα ως εξής:

    Γενική = Αικατερίνης, π.χ. «τής θεοσόφου Μάρτυρος Αικατερίνης», «Μνήμη τής αγίας Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης»

    Στις υπόλοιιπες πτώσεις, Αικατερίνας, π.χ. «Αικατερίνα παμμακάριστε», «Αικατερίναν τήν θείαν».

    Το άρθρο του Ριζοσπάστη έχει πολλά προβλήματα και ενσωματώνει πολλούς λογοτεχνικούς μύθους. Π.χ. η γυμνή κοπέλα της εικόνας, εικόνα πλασματική που συνοδεύει τον μύθο ότι την σκότωσαν από ερωτικό σαδισμό, αποτελούν λογοτεχνικό μύθο. Η Υπατία όταν την σκότωσαν ήταν μια ηλικιωμένη γυναίκα, περίπου 60 ετών. Ακόμα και αν ισχύουν άλλες εκδοχές, δεν ήταν κάτω από 45 ετών, σίγουρα όχι η αιθέρια ύπαρξη που βλέπουμε στις λογοτεχνικές εικόνες αφού ήταν μια εξαιρετικά ασκητική γυναίκα, ανύπαντρη και φυσικά παρθένα. Δεν υπήρχε άλλωστε περίπτωση, ελεύθερη γυναίκα να χαίρει τέτοιας εκτίμησης από όλες τις πλευρές αν ήταν ερωτικά ελευθεριάζουσα. Την εποχή εκείνη, είτε για τους Χριστιανούς, είτε για τους ειδωλολάτρες, οι γυναίκες είτε ήταν παντρεμένες, είτε ήταν ανύπαντρες και παρθένες, είτε ήταν εταίρες.

    Βεβαίως, κανείς δεν κυνηγούσε να σκοτώσει την Υπατία, καθώς αν ήταν έτσι θα είχε δολοφονηθεί από πολύ καιρό, αφού ζούσε επί χρόνια πλαισιωμένη από χριστιανούς και είχε και χριστιανούς μαθητές, δύο από τους οποίους μάλιστα έγιναν και επίσκοποι. Η Υπατία πλήρωσε τον φανατισμό κάποιων που θεωρούσαν ότι η φιλόσοφος υποδαύλιζε τον Ορέστη ώστε να μην ειρηνεύσει με τον Κύριλλο, ο οποίος Ορέστης ευνοούσε διαρκώς το εβραϊκό στοιχείο, κάτι που οδήγησε σε ένα θλιβερό γεγονός με νεκρούς. Υπάρχει ένα άρθρο που λαμβάνει υπόψη τη βιβλιογραφία και ιδιαίτερα το βιβλίο της Maria Dzielska. (http://el.orthodoxwiki.org/%CE%A5%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1).

    Ταύτιση της Υπατίας με την Αικατερίνα δεν υπάρχει.
    Καταρχάς δεν είναι δυνατό να δεχτούν οι χριστιανοί ότι τιμούν ένα μυθικό πρόσωπο.
    Επίσης όμως, η παράδοση για ταύτιση τους είναι εξαιρετικά αδύναμη. Μάλιστα την αναφέρει ο π. Μεταλληνός, αλλά στην πραγματικότητα μόνο ως ιστορική πληροφορία αξίζει αυτή η ταύτιση, που στηρίζεται στη μαρτυρία κάποιου Βασ. Μυρσιλίδη, ο οποίος στη Λαοδίκεια έγινε αυτόπτης μάρτυρας σε μια γιορτή προς τιμή της Υπατίας. Επίσης μυθικό είναι το σενάριο που θέλει την Υπατία να είχε γίνει Χριστιανή.

  93. Κωστής K. said

    Στα χαϊδευτικά της Κατερίνας δέον όπως προστεθούν τα τοπικής εμβελείας και παρωχημένα πλέον «Καντή» (αρκετά συχνό στην Κρήτη στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, σπάνιο σήμερα) και «Κουνιώ» (βορειοθεσσαλικό, το ξέρω μόνο από προφ. μαρτυρίες).

  94. Νικολέτα said

    Χρόνια πολλά και στη δική μου τη μαμά λοιπόν!
    και σε όλες!
    καλό βράδυ!!

  95. spiral architect said

    Τη πριγκίπισσα Kέιτ ξεχάσαμε!

  96. Νίκος Παναγιωτόπουλος από Πάτρα said

    # 77 Για την Αγια Βαρβαρα μου το εχει πει
    καθολικος ιερεας.
    Την θεια μου τα αδελφια της την φωναζαν
    Καντω.
    Συγνωμη για το ατονικο αλλα εχει
    μπλοκαριστει το πληκτρολογιο.
    Χρονια Πολλα στις εορταζουσες..
    Νικος

  97. cronopiusa said

    ΚΑΤΙΝΑΚΙ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ, 1933, Κ. ΚΑΡΙΠΗΣ, ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΤΑΛΓΚΑΣ

    ΚΑΤΙΝΑΚΙ ΜΟΥ {ΜΑΡΙΚΑ ΠΑΠΑΓΚΙΚΑ} 1928

    Χατζηχρήστος-Μακαρόνας-Κατινούλα μάγισσα

  98. herko said

    93.
    Η εκκλησία εκχριστιάνισε πάρα πολλά πρόσωπα, υιοθέτησε λατρευτικές συνήθειες ειδωλολατρικές και γιορτές και πολλά δημοφιλή ονόματα αρχαίων τα φόρεσε το φωτοστέφανο του αγίου. Στα ερείπια αρχαίων ναών έχτισε χριστιανικούς ναούς κλπ. Αυτά τη βοήθησαν να στεριώσει. Η επικράτησή της έχει αρκετή βία, μίσος και αίμα. Αναπόφευκτο ως ένα βαθμό.
    Η εικονογραφία που ντύνει το θέμα στο Ριζοσπάστη αποδίδει τον τρόπο που η Τέχνη αφομοίωσε και εξέφρασε το γεγονός.
    Δεν έχει καθόλου λογοτεχνικές πηγές το κείμενο. Μεταξύ άλλων πηγών που χρησιμοποιήθηκαν είναι το Λεξικό Σουίδα, το πιο κοντινό στα γεγονότα.

  99. Jovan said

    Μήπως δεν είδα καλά;
    Λείπει το ΝΙΝΑ; (Νίνοσκα, και επιπλέον Νινέτα, Νανίνα, Νινόν και Νανά)

  100. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    100: Λείπει όντως, και κακώς λείπει, αλλά βέβαια το Νίνα μπορεί να είναι και Ειρήνη -ίσως και άλλα.

    97:Να και η Καντώ πλάι στην Καντή πιο πάνω. Ευχαριστώ!

  101. Γιάννης said

    77. Επίσης, για την Αγία Βαρβάρα:
    http://en.wikipedia.org/wiki/Saint_Barbara:
    «Because of doubts about the historicity of her legend, she was removed from the liturgical calendar of the Roman Rite in 1969 in Pope Paul VI’s motu proprio Mysterii Paschalis»

  102. herko said

    Για την αγία Βαρβάρα
    http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=5386992&textCriteriaClause=%2B%CE%92%CE%91%CE%A1%CE%92%CE%91%CE%A1%CE%91

  103. ππαν said

    Και για τον άγιο Στυλιανό θέλουμε ανάρτηση, Δεσπότη! Χρόνια πολλά, Στέλιο 🙂

  104. austerlitz said

    Ο περίφημος «βράχος της Κατίγκως» στον Λαϊλιά (το «δημοτικό σχολείο» των Σερραίων ορειβατών) απ΄όπου χαζεύει κανείς τον Όρβηλο, τα πατατοχώραφα της Βροντούς και στο βάθος Βουλγαρία. Δεν έχω ανταμώσει καμιά Κατίγκω πέραν αυτής, της βουνίσιας !

  105. sarant said

    104: Να σου πω, το σκέφτηκα, αλλά είπα ότι δυο συνεχόμενα άρθρα με το ίδιο θέμα δεν είναι καλή ιδέα. Οπότε, ο Στέλιος και η κουμπάρα μου θα περιμένουν ως του χρόνου.

  106. ππαν said

    Ε, τουλάχιστον έγραψες για την Κατερίνη.

  107. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    -Αγία Κατερίνα, τς Αγίας Αικατερίνας (έλεγε η λαλά μου το Κατερίνι).
    Κατινιό (το) φώναζαν μικρή την αδελφή μου
    και τ αγαπημένο:
    και είχα εσένα Κατινιώ

    -Κατιούσκα
    Katiuska

    Τα μάτια σου Κατερινιώ
    με πάνε ταξιδάκι
    και μου θυμίζουνε παλιό
    του Μάνου Χατζιδάκι

    – Αικατερινίδης (ο Λασιθιώτης λαογράφος).

    -Καίτη Χωματά, Καίτη Αμπάβη
    Ως Τιτή ξέρω μια Αικατερίνη.
    -«όφου πώς πονεί η κατίνα μου»,(η πλάτη μου) νόμιζα πως το λέμε μόνο τοπικά και είχα αναρωτηθεί από πού στο καλό βγαίνει.Τα υπόλοιπα μέρη στ΄ απανωκόρμι μας:καφάς(σβέρκο),κουτάλες,κατίνα ,ντιχαλά(νεφρά) πίσω, λαιμός,μπέτης,λάπα ,μπροστά.
    για τη Βαρβάρα,κράτει, μεθαύριο στα Νικολο-Βάρβαρα.Εξ άλλου προηγούνται Στέλιος-Στέλλα αύριο.Ήδη από τώρα!
    Χρόνια Πολλά Στέλλιοι-Στέλλες ολούθε

  108. sarant said

    Ναι, χρόνια πολλά στον Στέλιο και στη Στέλλα!

  109. Γς said

    108:

    >Χρόνια Πολλά Στέλλιοι-Στέλλες ολούθε

    Γιορτάζει κι η Στέλλα σήμερα,

    Στέλλα Στέλλα, κακιά κοπέλα

    -Φύγε Στέλλα! Κρατάω μαχαίρι!

    Το κάθε stella κι όλα τα stelle
    Ολες οι Στέλλες κι όλα τα αστέρια.

    Γιορτάζει σήμερα κι η Stella Artois;
    Η μπύρα καλέ που έφτιαξε ο Sebastian Artois στο Βέλγιο τότε.
    Που έβαλε το Stella για το αστέρι των Χριστουγέννων

    Αχ τι μου ήρθε πάλι.

    Στη βεράντα. Τα απίθανα εκείνα βράδια με τα παιδιά.
    Ο μεσαίος μου, ο Νίκος μου πηγαινοέρχεται κοιτάζοντας το φεγγάρι. Κατάλαβα τι τον απασχολούσε. Ετσι όταν ήταν από το πίσω μέρος της βεράντας του φώναξα:
    -Νίκο φέρε το φεγγάρι από εδώ. Ετρεξε λαχανιασμένος:
    –Αλήθεια εγώ το πήγα πίσω;

    Και το αστέρι μου, μια άλλη φορά:
    Στη βεράντα πάλι. Κοιτάζει τα άστρα μια νύχτα χωρίς φεγγάρι.
    –Μπαμπά, έχεις κάνα κουτάκι;
    -Τι κουτάκι;
    -Ένα κουτάκι, τόσο (μου έδειξε με τα χέρια της, περίπου σπιρτόκουτο).
    -Τι να το κάνεις;
    -Να βάλω τα αστεράκια.

    Το αστέρι μου, που λέγαμε.

  110. Emphyrio said

    Γαλανη, Γκατσος, Μουτσης. Ισως η καλυτερη Ρηνα-Κατερινα.

  111. ios said

    Νομίζω ότι λείπει η Κάκια, τύπος συνηθισμένος πριν πολλά χρόνια. Μια απλή αναζήτηση στο γκουγκλ δίνει τις πλέον γνωστές: Αναλυτή, Ιγερινού, Μένδρη, Παναγιώτου.

  112. agapanthos said

    Και μια Κατιούσα μετακομμουνιστική.

  113. spiral architect said

    Χρόνια πολλά στους Στέλιους και στις Στέλλες. Οσονούπω υποδεχόμαστε και τα νικολοβάρβαρα.

  114. vperle said

    Υπάρχει φυσικά και η Γεωργιανή Khatia Buniatishvili .

    http://en.wikipedia.org/wiki/Khatia_Buniatishvili

  115. sarant said

    Ναι, χρόνια πολλά στους σημερινούς, τον Στέλιο και τη Στέλλα,

    112: Κάκια, μπράβο, πολύ σωστό, μας είχε ξεφύγει!

  116. Alexis said

    «Απόηχος της εποχής που η Κατίνα δεν είχε ανεπανόρθωτα στιγματιστεί είναι το κόμικς “Μήτσος και Κατινάκι” του Διογένη Καμένου που άρχισε να δημοσιεύεται στην Ελευθεροτυπία με την έκδοσή της το 1975»

    Άρα λοιπόν ο «στιγματισμός» της Κατίνας και η μετάπτωσή σε …κατίνα πρέπει να έγινε αρκετά αργότερα γύρω στα τέλη των ’80ς (τουλάχιστον αυτό λέει η δική μου μνήμη και τα δικά μου ακούσματα).
    Με αυτή τη λογική θεωρώ απίθανο η προέλευση της λέξης να έχει σχέση με το κοινωνικό μοντέλο κυρίας-υπηρέτριας, το οποίο στα ’80ς είχε πλέον περάσει ανεπιστρεπτί. Μάλλον θα πρέπει να ξεκίνησε ως μειωτικός χαρακτηρισμός των πιο μορφωμένων αστών γυναικών προς τις λαϊκές γυναίκες, οι οποίες εκείνη την εποχή γνώριζαν ραγδαία κοινωνική και οικονομική άνοδο (ελέω …σοσιαλισμού βεβαίως, βεβαίως) 🙂

  117. Περίεργο που δεν το θυμηθηκε κανείς…..

    Στα τέλη των εβδομήνταζ (ή αρχές των ογδόνταζ;;), οι τοίχοι της Αθήνας είχαν γεμίσει μ’ ένα σύνθημα που έλεγε «Η κυρία Καίτη Ζει» κι έναι Κ σε κύκλο, και κάτι άλλα περί «καιτισμού»…

    Ήταν μια κυρία Καίτη, διευθύντρια γραφείου ερευνών (ντετέκτιβ τους λέγαν τότε), που είχε δολοφονηθεί κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες (και μάλον δεν εξιχνιάστηκε ποτέ ο φόνος, αν θυμάμαι καλά). Αυτό το «η κυρία Καίτη ζει», και το Κ σε κύκλο εμφανιζόταν στα ντουβάρια πολύ καιρό, ένα είδος μαύρου χιούμορ, πιστεύω….

  118. Είχα μια θεία που την φώναζαν Κατερούλω

  119. Γς said

    118:
    “Η κυρία Καίτη κι εγώ” Ξαρχάκος-Καίτη Ντάλη.
    Εδώ στον Πασατέμπο του Γιώργου Γιαννακόπουλου & Μανώλη Χιώτη

  120. Δεν βλέπω να θυμηθήκατε τον πολυκαταστροφικό τυφώνα Κατρίνα, που τεκμηρίωσε οριστικά τη φήμη ότι οι τυφώνες παίρνουν γυναικεία ονόματα επειδή έρχονται θερμοί και υγροί και φεύγουν παίρνοντας σπίτια κι αυτοκίνητα.

  121. michm said

    Να υπενθυμίσω ποίο ήταν το όνομα της στρίγκλας στο κλασσικό έργο “το ημέρωμα της στρίγκλας” (William Shakespeare The Taming of the Shrew); Κατερίνα Τυχαίο;
    αφιερωμένο στην αδελφή μου και την ανεψιά μου που εόρταζαν χθες.

  122. Γς said

    Αυτό δεν είναι αφιέρωση.
    Για απειλή φαίνεται. Ότι θα τις εξημερώσεις!

    😉

  123. leonicos said

    H Αγία Αικατερίνη ήταν αιγύπτια αγία, επομένως δεν έχει καμιά θέση το εκάτερος κλπ. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Αντώνιο, και το έχουμε ξανασυζητήσει εδώ, Ατ = δίσκος Ον = ήλιος, εξ ου και ο Άδωνις (της Κυβέλης όχι της Κυβέρνησης), ο Αντόν που υποκατέστησε την προφορά του τετραγραμμάτου (Γιαχβέ). Δυστυχώς για την Αικατερίνη δεν έχω σαφή εικόνα

  124. leonicos said

    Θυμίζω επιπλέον την ατονική περίοδο της Αιγύπτου, τον Αχνατόν ή Αχανατόν (19η δυναστεία) κ.ο.κ.

  125. marulaki said

    Και ο Άγιος Μηνάς ήταν Αιγύπτιος. Πολλοί οι Αιγύπτιοι άγιοι τελικά.

  126. Eug said

    Δεν είδα σε κανένα σχόλιο το «κατινάζ»…
    30: με ενδιαφερει ο χαρτης της Κατερίνας σε ψηφιακή μορφή (αν τον έχεις σκανάρει)

  127. σούζι said

    Συγνώμη που σχολιάζω σε παλιότερο ποστ αλλά είχα αφήσει καιρό το ιστολόγιο και τώρα δε χορταίνω να διαβάζω προς τα πίσω! Έχω μια απορία, αν η Αικατερίνη προέρχεται από το Εκάτερος/Εκατερός, πώς πάμε από το Ε στο Αι;

    Ελπίζω να μην το γράφει το ποστ και να μην το είδα, τρεις φορές διάβασα την παράγραφο :Ρ

  128. sarant said

    Α, πρέπει να το αφήσατε αρκετό καιρό -απαράδεκτη! (αστειεύομαι)

    Από το Ε στο Αι είναι πολύ εύκολο να πάμε, αφού είναι απλή ορθογραφική παραλλαγή.

  129. σούζι said

    χαχα απαράδεκτη ναι!

    Το φαντάστηκα, απλώς είπα να ρωτήσω γιατί θα μου φαινόταν πιο λογικό να πήγαινε στο πιο απλό, δηλαδή αντίστροφα, από το Αι στο Ε. Αλλά μάλλον είναι και παλιό μας βίτσιο να θεωρούμε πιο «αρχοντικές» τις λέξεις με ορθογραφικές φιοριτούρες.

    Ευχαριστώ πολύ!

  130. από μια Kate για μια Cathy: 🙂

  131. skolarikis said

    Καλησπέρα

    Μπορώ να βρώ κάπου τη μελέτη του Κακαβάνη για τα ονόματα (υπάρχει κατι για τα επώνυμα ?)

    Ευχαριστώ προκαταβολικά

  132. sarant said

    132: Δεν πρέπει να την έχει εκδώσει, έχει γράψει άρθρα μεμονωμένα (γκουγκλίστε).

    Με τα επώνυμα δεν ασχολείται.

    Υπάρχουν άλλες μελέτες για τα επώνυμα. Του Τριανταφυλλίδη (Τα οικογενειακά μας ονόματα) έμεινε ημιτελής.

  133. cathy-ki said

    Καλησπέρα και να ευχαριστήσω για το πολύ ενδιαφέρον άρθρο για το όνομά μου 🙂 Καθώς το διάβαζα, δύο σκέψεις ήρθαν στο μυαλό μου:

    Σχετικά με την ετυμολογική ρίζα του ονόματος και την συσχέτιση με το«καθαρός», από όταν ήμουν παιδί θυμάμαι να διαβάζω παντού ότι το Αικατερίνη προέρχεται από το αεί + καθαρίνα (όσο απίστευτο κι αν μου φαινόταν τότε, μαλλον το συνήθισα τελικά) και χοντρικά ερμηνεύεται ως «αγνή».

    Η δε φιλόλογός μου στο γυμνάσιο επέμενε πως ο λόγος που το Κατίνα πήρε τόσο αρνητική χροιά ήταν επειδή ήταν η γυναίκα του Καδή>Κατή > γυναίκα του Κατή = Κατίνα, και που όταν αυτός γυρνούσε σπίτι τής ανέφερε όλες τις λεπτομέριες για τις υποθέσεις που ρύθμιζε μέσω της εξουσίας του και αυτή την άλλη μέρα έβγαινε και τα έλεγε στις γειτόνισσες (=κουτσομπόλα).

    Σήμερα λοιπόν, διαπιστώνω πως ό,τι ήξερα για το όνομά μου δεν ισχύει 🙂 Μάλλον το πιο ενδιαφέρον δώρο που έλαβα φέτος.

    Να είστε καλά!

  134. sarant said

    134: Πολύ χαίρομαι με το σχόλιό σας! Χρόνια πολλά, όσο προλαβαίνω!

  135. Αγάπη said

    Μιας και το επικαιροποιήσαμε, πού είναι η Κατίνα Παξινού;

    Ο Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, εγγονός της, λέει πως τού ζητούσε να την φωνάζει με το επίθετό της σε αντίθεση με την άλλη του γιαγιά
    Κατιούσα είναι και ένα υποβρύχιο
    https://en.wikipedia.org/wiki/Katyusha

  136. Σωτήρης Βατικιώτης said

    Σε Κεφαλονιά η Σιόρα Κάτε !

  137. Λ said

    Παιδιά το Κατίν δεν είναι ούτε στην Πολωνία ούτε στη Ρωσία. Είναι στη Λευκορωσία.

  138. Μαρία said

    138
    Στη Ρωσία είναι.

  139. Λ said

    139. Ναι σωστά το μπέρδεψα με το Χατίν.

  140. Αλεξία Καστανάκη said

    Και στο «Χάθηκα» του Μίκη Θεοδωράκη, σε στίχους Γιάννη Θεοδωράκη, ακούγεται – πολύ συμπαθητικά – το λαϊκό όνομα «Κατινιώ» ( https://www.youtube.com/watch?v=TMS6rZOftsg ).
    Υπάρχει βέβαια και η «Κατερινιώ» στο γλυκύτατο τραγούδι «Με το πρώτο λεωφορείο» του Δήμου Μούτση σε στίχους Γιάννη Λογοθέτη ( https://www.youtube.com/watch?v=ui0tjfUe0DQ )

  141. sarant said

    Να βάλω κι ένα Κατινάκι του Μάρκου Βαμβακάρη,
    όπου μέσα στο τραγούδι την αποκαλεί και Κατινιώ

  142. Τόλης said

    Την κόρη μου την φωνάζω Τίνκα, και πολύ μου αρέσει. Είναι διάσημο χαιδευτικό οπως και το » Τίνγκω» ή »Τίνκου». Για τους μακεδονες…

  143. sarant said

    143 A, ευχαριστώ!

  144. Bolko said

    Το άρθρο αυτό το βρήκα από τύχη και τελικά έλυσε την απορία και τη δική μου, και της μητέρας μου. Δεν ξέραμε καν από πού ακριβώς προέρχεται το όνομα, επειδή τη μαμά μου Καίτη την λένε.. Εγώ το θεωρούσα Μεσαιωνικό αλά ετυμολογία δεν ήξερα, η μάνα από την άλλη έλεγε ότι μάλλον θα είναι ρώσικο. Ναι, αλλά η μονή της Αγ. Αικατερίνης στο Σινά είναι παλαιότερη από το ρωσικό κράτος. Επομένος είναι παλαιότερο. Η μητέρα μου δυσανασχετεί με το όνομά της, της φαίνεται παλιομοδήτικο και θα ήθελε τουλάχιστον να την φωνάζουν «Κίττυ»! Εμένα φυσικά δε μ’αρέσει καθόλου αυτή η αμερικανιά. Άλλοι την φωνάζουν Καίτη, άλλοι Κατερίνα. Ναι, αλλά αν είναι πράγματι ελληνικό το όνομα, πώς έγινε και το ε από τον εκάτερο τράπηκε σε αι;

  145. spatholouro said

    Ο Τσούκας («Μικρό λεξικό σεξουαλικών όρων», Αθήνα 1982) δίνει και «κατινότσαρδο»=πορνείο/σπίτι ποόρνης

  146. nikiplos said

    όταν ήμουν μικρό παιδί, ένας υπέργηρος, αλλά καθόλα παρουσιαστικός Κούτσαβος είχε φωνάξει τη γιαγιά μου (Κατίνα) από το δρόμο (στην Ακαδημία Πλάτωνος) ως «Κατινάρα». Κι η γιαγιά μου του είχε απαντήσει από το μπαλκόνι:
    «πρόσεξε Μάκη, γιατί οι μάγκες γέρνανε από την πολύ μαγκιά!»
    (Κωνσταντινουπολίτισσα στην καταγωγή, ήταν αυθυρόστομη)

    μετά από 20 έτη και πλέον έμαθα τι εννοούσε με το «γέρνανε»…
    🙂

  147. sarant said

    145 Ίδια προφέρονταν τότε το αι και το ε. Δεν είναι δύσκολο να μπει το ένα στη θέση του άλλου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: