Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η παιδεία, η παιδιά και ο κ. Κασιμάτης

Posted by sarant στο 12 Μαρτίου, 2014


Ένα γουστόζικο λαθάκι έκανε στη χτεσινή στήλη του ένας από τους μεγαλοδημοσιογράφους μας, που μάλιστα του αρέσει συνεχώς να διορθώνει τα υπαρκτά ή όχι γλωσσικά λάθη των άλλων. Θα μπορούσα να το αφήσω για τα σαββατιάτικα μεζεδάκια, αλλά προτίμησα να το παρουσιάσω σε αυτόνομο άρθρο, αφενός επειδή έχουμε να (ξανα)πούμε κάμποσα ενδιαφέροντα για την ετυμολογία και την ιστορία των λέξεων και αφετέρου επειδή και το θέμα που θίγει ο δημοσιογράφος έχει ενδιαφέρον.

paidiaskΑλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά. Στη χτεσινή στήλη του στην Καθημερινή, ο κ. Στέφανος Κασιμάτης επικρίνει την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας διότι καθυστέρησε να εκδώσει διαπιστωτική πράξη για τη διαθεσιμότητα του προσωπικού των πανεπιστημίων (ή ίσως μόνο του ΕΜΠ), και όταν τελικά την εξέδωσε περιλάμβανε μικρότερο αριθμό υπαλλήλων από τον συμφωνημένο, με αποτέλεσμα να μην υπογράφεται η απόφαση και να κινδυνεύουν όλοι οι υπάλληλοι με απόλυση αφού σε ένα μήνα εκπνέει το οχτάμηνο της διαθεσιμότητας. Αυτή τη συμπεριφορά του υπουργείου, τη χαρακτηρίζει κουτοπόνηρη και παιδαριώδη.

Δεν ξέρω αν είναι ακριβής η περιγραφή της κατάστασης (αν και θα με ενδιέφερε να το μάθω). Στέκομαι ωστόσο στην κατακλείδα του σχολίου του κ. Κασιμάτη, που τη μεταφέρω κοπιπαστηδόν: Με τέτοια ανόητα, παιδαριώδη καμώματα, δεν έχει νόημα να ονομάζεται το υπουργείο της Παιδείας. Θα ήταν ακριβέστερο να λέγεται της Παιδίας. Και ας ανοίξουν (ο κ. Αρβανιτόπουλος, ο κ. Λάσκαρης, όποιος είναι ο υπουργός τέλος πάντων…) το λεξικό να δουν τι σημαίνει αυτό…  Μάλιστα, τόσο πολύ άρεσε το εύρημα, που το έβαλαν και στον τίτλο της στήλης.

Στάζει ειρωνεία το κείμενο για την αμάθεια του υπουργού ή όποιου άλλου υπεύθυνου, που χρειάζεται να ανοίξει λεξικό για να μάθει τι σημαίνει «της Παιδίας». Μόνο που εδώ έχουμε, για πολλοστή φορά, μιαν ακόμα επιβεβαίωση του πανίσχυρου Νόμου του Μπούμεραγκ: προσπαθώντας ο κ. Κασιμάτης να βγάλει αγράμματους τους άλλους, φανέρωσε τη δική του ημιμάθεια. Βλέπετε, αν ανοίξει κανείς το λεξικό και αναζητήσει λήμμα «παιδία» δεν θα το βρει  -παιδία είναι μόνο ο πληθυντικός της λ. «παιδίον», π.χ. «τα παιδία παίζει» που λέγαμε στο πασίγνωστο παράδειγμα για την αττική σύνταξη. Λέξη παιδία δεν υπάρχει.

Η λέξη που αμυδρά θυμόταν ο κ. Κασιμάτης είναι η λέξη «παιδιά». Όχι ο πληθυντικός της λ. παιδί, αλλά «η παιδιά», με τη σημασία του υπαίθριου παιδικού παιχνιδιού, και, μεταφορικά, του χαριεντισμού. Η αρχική σημασία επιβιώνει και στο σύνθετο «αθλοπαιδιά». Η σημασία του χαριεντισμού εμφανίζεται π.χ. στην έκφραση «χάριν παιδιάς», που σημαίνει «στα αστεία, για να γελάσουμε».

Ακριβώς την έκφραση αυτή είχε εκμεταλλευτεί παλιότερα ο γελοιογράφος Γιάννης Καλαϊτζής, μετονομάζοντας, σε ένα έξοχο λογοπαίγνιο, το Υπουργείο Παιδείας σε «Υπουργείο χάριν παιδιάς», κάτι που πριν από μερικά χρόνια το επαναλάμβανε συστηματικά σε όσες γελοιογραφίες του τύχαινε να αναφερθούν σε αυτό το υπουργείο. Το ίδιο λογοπαίγνιο έχει χρησιμοποιηθεί και από άλλους, αλλά νομίζω πως η πατρότητα είναι του Καλαϊτζή. Ίσως μάλιστα επειδή στις γελοιογραφίες ο Καλαϊτζής έγραφε με κεφαλαία και χωρίς τόνους (ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΧΑΡΙΝ ΠΑΙΔΙΑΣ) να μπερδεύτηκε και ο κ. Κασιμάτης και να νόμισε ότι η λέξη είναι «παιδία».

Η παιδεία και η παιδιά μοιάζουν τόσο πολύ που θα περίμενε κανείς να ανάγονται στο ίδιο ρήμα. Πράγματι, ετυμολογικά συγγενεύουν, είναι όμως ξαδέρφια και όχι αδέρφια. Ανάγονται κι οι δυο στη λέξη «παις», αλλά η παιδεία παράγεται από το παιδεύω, ενώ η παιδιά από το ρ. παίζω. Ευκαιρία να επαναλάβω κομμάτια από ένα παλιό μου άρθρο, γραμμένο πριν από τρία χρόνια, για να αφηγηθώ την ενδιαφέρουσα ιστορία αυτών των λέξεων.

Η αρχή της αλυσίδας βρίσκεται στη αρχαία λέξη παις.  Παις ήταν κατά βάση το τέκνο, αγόρι ή κορίτσι (αν και θα βρείτε και σε αρχαία κείμενα, π.χ. στους Νόμους του Πλάτωνα, διατυπώσεις που θυμίζουν το υποτιθέμενο νεοελληνικό ή μανιάτικο «δυο παιδιά και τέσσερα κορίτσια»). Παις όμως ήταν και γενικά το άτομο νεαρής ηλικίας (εδώ ταιριάζει και το «Έλληνες αεί παίδες» που είπε τάχα ο Αιγύπτιος στον Σόλωνα), αλλά επίσης παις ήταν στ’ αρχαία και ο υπηρέτης, ακόμα και ηλικιωμένος — σημασία που επίσης επιβιώνει ή επιβίωνε μέχρι πρόσφατα, στο «παιδί» των μπακάλικων και των άλλων μαγαζιών, που μπορεί καμιά φορά να ήταν μεγάλος στην ηλικία, αν και συνήθως ήταν νέος. Το δικό μας «παιδί» προέρχεται από το παιδίον, που είναι υποκοριστικό της λέξης παις.

Από τη λέξη παις φτιάχτηκαν δυο σημαντικά ρήματα, το παίζω και το παιδεύω. Και τα δυο διατηρούνται ως τα σήμερα, αλλά το ένα έχει αλλάξει σημασία. Αρχικά «παιδεύω» σήμαινε «ανατρέφω, εκπαιδεύω κάποιον», όμως επειδή η εκπαίδευση συνοδευόταν από τιμωρίες, σιγά-σιγά, από τα ελληνιστικά κιόλας χρόνια, το ρήμα παίρνει και τη σημασία «ταλαιπωρώ, βασανίζω». Θα θυμάστε στις Παροιμίες της Παλαιάς Διαθήκης, ότι «όν αγαπά Κύριος παιδεύει»: η σημασία εδώ είναι τιμωρεί, όχι εκπαιδεύει, έτσι είναι η αγάπη. Αλλά και στην άλλη γνωστή παροιμία αμαρτίαι γονέων παιδεύουσιν τέκνα, που δεν είναι αρχαία, το παιδεύουν σημαίνει βασανίζουν, όχι μορφώνουν.

Πάντως, οι δυο σημασίες συνυπήρχαν για κάμποσο καιρό, έως και τον Μεσαίωνα, αφού στο λεξικό του Κριαρά βρίσκουμε π.χ. τη λέξη παιδεμένος να σημαίνει αλλού μορφωμένος κι αλλού βασανισμένος. Σήμερα βέβαια χρησιμοποιούμε το εκπαιδεύω για την αρχική σημασία και δεν υπάρχει σύγχυση, αν και μας έχει απομείνει το επίθετο παιδευτικός, ενώ η παιδεία σημαίνει αποκλειστικά την εκπαίδευση, αν και ο κυρΜέντιος του Βάρναλη θα θυμάστε πως παραπονιόταν ότι «τα παιδιά, τα καλοπαίδια παραβγαίνανε στην παίδεια» (με τον τόνο στην πρώτη συλλαβή) συναγωνίζονταν δηλαδή ποιο θα τον βασανίσει περισσότερο.

Το άλλο σημαντικό ρήμα της οικογένειας είναι το παίζω, που δεν έχει αλλάξει σημασία. Δεν αποκλείεται στην αρχή να σήμαινε «συμπεριφέρομαι σαν παιδί, παιδιαρίζω», αλλά ήδη από τον Όμηρο πήρε σημασίες όπως τις σημερινές: παίζω παιχνίδια (πεσσούς, κύβους), παίζω μουσικά όργανα, αστειεύομαι, πειράζω κάποιον (Πάντως, σήμαινε και «χορεύω», ήδη από παλιά). Βέβαια, η διασημότερη αρχαία φράση με το παίζω είναι «τα παιδία παίζει», που όλοι την ξέρουμε σαν δείγμα αττικής σύνταξης και που έχει γνωρίσει αμέτρητες ευτράπελες ή όχι τροποποιήσεις.

Η ετυμολογική σχέση του παιδιού με το παιχνίδι δεν υπάρχει στις λατινογενείς και στις γερμανικές γλώσσες, αλλά πριν βιαστούμε να βγάλουμε από την ετυμολογία συμπεράσματα για το πόσο σοφοί ήταν οι αρχαίοι μας πρόγονοι που ανακάλυψαν ότι το παιχνίδι προσιδιάζει στη φύση των παιδιών και έχει παιδευτικό ρόλο, να σκεφτούμε ότι και σε καμιά από τις παραπάνω γλώσσες δεν υπάρχει και η σχέση παιδείας και βασανιστηρίων· κι αυτή μόνο στα ελληνικά αναπτύχθηκε — κι αν δούμε πόσο πολύ βασανίζονται ολοχρονίς τα παιδιά μας για να περάσουν, εξουθενωμένα, άδεια, σε κάποιο πανεπιστήμιο (και να βγουν απασχολήσιμοι των 400 ευρώ) θα βρούμε εύστοχη την ετυμολόγηση.

Και σήμερα το ρήμα παίζω είναι πολύμορφο, κυριολεκτικά και μεταφορικά: παίζουμε ποδόσφαιρο ή σκάκι, μπιρίμπα ή βιολοντσέλο, ζάρια ή Άμλετ (υπάρχει εδώ και το ανέκδοτο, “απόψε παίζει ο Μπαλανόφσκι”). Και μεταφορικά όμως, μπορεί να παίζει κανείς με τη φωτιά, να παίζει το κεφάλι του κορώνα γράμματα ή να τα παίζει όλα για όλα όταν διακινδυνεύει, να παίζει με τον πόνο μας, να παίζει με τις λέξεις, να παίζει θέατρο, να παίζει κάτι στα δάχτυλα αν το ξέρει καλά, να παίζει κάποιον στα δάχτυλα αν τον έχει του χεριού του, να παίζει με ανοιχτά ή με κλειστά χαρτιά, να παίζει το τελευταίο του χαρτί, να παίζει σε δυο ταμπλό, να παίζει τον παπά αν θέλει να μας εξαπατήσει, κάποτε να παίζει διπλό παιχνίδι, μπορεί να μας παίζει όπως η γάτα το ποντίκι, ή να παίζει εν ου παικτοίς, όταν ασχολείται επιπόλαια με πράγματα σοβαρά, αλλά και να παίζει η κοιλιά του ταμπουρά όταν έχει πείνες, όχι παίζουμε, δεν είναι παίξε-γέλασε εδώ! Πάντως, το κρητικό και το κυπριακό «παίζω» με τη σημασία «χτυπάω, πυροβολώ» (του παίξανε δυο μπαλωθιές) δεν είναι από το παίζω, αλλά από το παίω.

Αλλά δεν τελειώσαμε. Κάποιος το παίζει κάτι όταν προσποιείται, ας πούμε το παίζει αθώος, ή το παίζει μεγάλος πολιτικός (ενώ είναι σκερβελές). Και βέβαια υπάρχει η νεότερη ορμητική εξέλιξη του παίζω που στέκεται μόνο του σαν απρόσωπο ρήμα με σημασίες «ενδέχεται, είναι πιθανό, είναι εφικτό» (και το αρνητικό απρόσωπο “δεν παίζει”, δηλαδή αποκλείεται). Και μέσα σ’ όλα αυτά έχουμε το υπουργείο Παιδείας το οποίο καμιά φορά φαίνεται να παίζει, σαδιστικά θα έλεγε κανείς, με τα νεύρα καθηγητών, μαθητών και γονιών, αλλά και να τους παιδεύει. Αλλά έπαιζαν και οι προηγούμενοι υπουργοί, όταν οι σχεδιασμοί τους συνήθως ήταν καταστρωμένοι με εξαιρετικήν επιπολαιότητα, φαίνονταν πράγματι να έχουν γίνει χάριν παιδιάς.

Πολύ εύστοχο ήταν τελικά το «Υπουργείο χάριν παιδιάς» του Γιάννη Καλαϊτζή. Παιδιάς όμως, όχι παιδίας -τα πάντα είναι ζήτημα παιδείας, που έλεγε και ο κ. Κασιμάτης τις προάλλες, όταν διόρθωνε ένα υποτιθέμενο λάθος (το «έχει παράξει») κάποιου πολιτικού.

 

Advertisements

97 Σχόλια to “Η παιδεία, η παιδιά και ο κ. Κασιμάτης”

  1. Γς said

    Καλημέρα Λεώ

  2. Γς said

    Δυο παιδιά και μια παιδίσκη.
    Παίζει το όργανό του.
    Γενικώς 😉

  3. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Στα σερβοκροατικά, το igrati και σήμερα χορεύω, παίζω μπάλα κλπ, ενώ το αυτοπαθητικό (σωστό είναι αυτό;) igrati se σημαίνει παίζω (με) παιχνίδια.

  4. ‘Οντως αξίζει να αναρωτηθεί κανείς για το πως έγινε και συδέθηκαν οι έννοιες «παιδί» και «παίζω» στα ελληνικά και όχι σε άλλες γλώσσες – σίγουρα τα παιδιά άλλων πλυθισμών έπαιζαν όσο και τα ελληνόφωνα!

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    3: Αυτοπαθές νομίζω.
    Υπάρχουν ακόμα σερβοκροάτικα; δεν είναι δυο… πολύ διαφορετικές γλώσσες;

  6. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Δίκιο έχεις, ο γελοιογράφος Καλαϊτζής έγραφε Υπουργείο χάριν Παιδιάς. 😀
    (γελοιογραφία του επί Διαμαντοπούλου)

  7. Mark said

    Αν και κάνει συχνά τέτοια λάθη ο Κασιμάτης, μου φαίνεται περίεργο να μην γνωρίζει την παιδιά.
    Παίζει μήπως να είναι σφάλμα του διρθωτή-τιτλατζή;

  8. «Αλλά και στην άλλη γνωστή παροιμία αμαρτίαι γονέων παιδεύουσιν τέκνα, που δεν είναι αρχαία, το παιδεύουν σημαίνει βασανίζουν, όχι μορφώνουν.»

    Νομίζω πως εδώ το βάρος πέφτει στην λέξη αμαρτία : αν την πάρουμεμε την χριστιανική της έννοια δλδ του ηθικού παραπτώματος τότε σίγουρα ταιριάζει η έννοια του βασανίζω στο παιδεύω, αν όμως της δώσουμε την αρχαΐζουσα έννοια της αστοχίας, του σφάλματος, το εκπαιδεύω ταιριάζει περισσότερο.

    Και επειδή το παιδεύουσιν αρχαιοπρεπίζει κλίνωπερισσότερο στην δεύτερη ερμηνεία αν και η φράση δεν είναι αρχαία.

  9. Μια ενδιαφέρουσα παραλλαγή της πολυσημίας αυτής έχουν τα τούρκικα, όπου oyun σημαίνει παιχνίδι, επίσης performance (πώς ακριβώς να το μεταφράσω αυτό;), για παράδειγμα orta oyunu, «παιχνίδι της μέσης/της πλατείας (περίπου)», που είναι ένα είδος παντομίμας, αλλά και «κόλπο, απάτη»· αντίστοιχα το ρήμα oynamak, εκτός από «παίζω» σημαίνει και «χορεύω» (παραδοσιακούς χορούς όμως, όχι βαλς). Η αρχική σημασία ήταν ακριβώς «γλέντι, χορός» πριν συμπεριλάβει και το παιχνίδι.

  10. tsopanakos said

    Δεν ξέρω πώς το λένε στα Γιουγκοσλάβικα, αλλά στο Ελλάντα λέμε ότι «κάποιος, καμιά φορά και υπουργός, τον παίζει» (αυτοπαθώς) 🙂

    (αφού ντράπηκε ο ΝΣ, πήρα την ευθύνη)

  11. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    7: Μπορεί να είναι και αβλεψία, αλλά λόγω της μεγάλης βαρύτητας που δίνεται στη λέξη (μπαίνει στον τίτλο, γίνεται παραίνεση να τη βρουν στο λεξικό) το θεώρησα απίθανο (όχι αδύνατο), πολύ περισσότερο που χρειάζεται διπλό παραπληκτρολόγημα για να γίνει παιδία η παιδιά.

  12. Νοτιος Κωλος said

    Στα.. Φλωρικα, τουλαχιστον τα τελευταια χρονια, το «παιζω» εχει και μια ερωτηματικη χρηση, για παραδειγμα:
    «Παιζει να ‘ρθεις το βραδυ;»

  13. Κασιδιάρης: Οταν κάθεστε και τον παίζετε είναι δυνατόν να κάνω εγώ εκδήλωση;

  14. marulaki said

    Αχ, Νικοκύρη, κι εγώ περίμενα σήμερα άρθρο για το πολιτικά ορθό για τα στενά της Μαλάκας.

  15. Ωραίο κείμενο, πολυπλόκαμο!
    Ήθελα να πω ότι το «παίζω παιγνίδι» θέλει διευκρίνιση, αν είναι τυχερό παιγνίδι με ζάρια ή αν είναι πνευματικό όπως το σκάκι, οπότε είναι πιο κατάλληλα άλλα ρήματα, όπως κυβεύω (διακυβεύω, διακύβευμα) για τα τυχερά παιγνίδια και πεσσεύω (κρίμα που δεν το λέμε) για τα υπόλοιπα.

  16. marulaki said

    Στην Κρήτη το ρήμα παίζω δεν παίζει μόνο στις μπαλωθιές (pun intended), αλλά ενίοτε ‘έπαιξα μια γλίστρα’ ήτοι γλίστρησα θεαματικά. Καλημέρα είπα; Δεν είπα. Καλημέρα λοιπόν! 😉

  17. spiral architect said

    Δηλαδή, τι υπονοεί ο Κασιμάτης με τη λέξη κουτοπονηριά; Ότι ο Αρβανιτόπουλος καλύπτει κωλυσιεργώντας τους διοικητικούς των πανεπιστημίων βάζοντας μικρότερο αριθμό υπαλλήλων, ή σκόπιμα δεν υπογράφει την διαπιστωτική με πρόσχημα τον αναγραφόμενο μικρότερο αριθμό υπαλλήλων απ’ τους συμφωνηθέντες με αποτέλεσμα να απολυθούν όλοι;
    Ας μας το ξεκαθαρίσει, άλλωστε ο Αρβανιτόπουλος δικό του παιδί είναι. 😉
    Πάντως η κουτοπονηριά ισχύει έτσι κι αλλιώς, γιατί ο Αρβ. κατηγορείται για μεροληπτικότητα στα Πα.Πει. και ΤΕΙ Πειραιά στην περιφέρεια όπου εκλέγεται και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο όπου διδάσκει.
    Βρείτε τα ρε παιδιά, μας μπερδεύετε! 😛

    @14: Οι άτλαντες του Καμπανά και της Άγκυρας των νιάτων μας έγραφαν «Στενόν της Μαλάκκας» και εμείς σβήναμε το ένα «κ». 😀

  18. @ 7 Mάλλον δεν πρόκειται για λάθος του διορθωτή-τιτλατζή.
    Στις 7.3.2014 – ο κ. Κασιμάτης στην «Κ» – γράφει τον (εκτελεσθέντα) Δημήτρη Μπάτση, ως «Δημήτρη».
    Τους εικονιζόμενους (σε συνοδευτική φωτογραφία του σχολίου) Παπουλή και Μαριόλη, ως «παχουλούτσικος» και «λιγνός» αντίστοιχα.
    Χιούμορ, λάθη και ρατσισμός.

  19. @ 18’΄οπου «Δημήτρης» βλέπε «Ανδρέας»

  20. Παιχνίδια δεν λέγονται σε πολλά μέρη και τα μουσικά όργανα (μάλλον επειδή παίζονται); Η δε γυναίκα μου, Θεσσαλονικιά μικρασιατικής καταγωγής, λέει παιχνίδια και τα στολίδια του χριστουγεννιάτικου δέντρου (δεν το’ χω ακούσει από άλλον).

  21. marulaki said

    #20 ‘Δέντρο με χρυσά στολίδια, με κουφέτα, με παιχνίδια, δώρα πάρετε παιδιά, απ’του δέντρου τα κλαδιά’ από τα Σερραίικα κάλαντα.

  22. Χαρίδημος el sevillano said

    Καλημέρα,

    Στα ισπανικά αντί του «παίζω» ένα όργανο, χρησιμοποιούν το ρήμα «ακουμπάω».

  23. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    20: Πολύ σωστά. Όχι μόνο παιχνίδια τα μουσικά όργανα, αλλά και παιχνιδιάτορες οι οργανοπαίχτες (τουλάχιστο έτσι τους λέγαν οι Μικρασιάτες).

    14: Κι αύριο μέρα είναι 😉

    15: Πολύ λεπτή τη θέλεις τη διάκριση, φίλτατε. (Υπάρχουν και μικτά παίγνια άλλωστε 😉

    12: Σωστά!

  24. Νίκος Πετρής said

    Αν η σύνταξη, το τυπογραφείο, η φωτοσύνθεση, ο δαίμων τέλος πάντων, μετακίνησε τον τόνο, δεν ευθύνεται ο κ. Κασιμάτης. Θεωρώ ότι είναι αδύνατον να έγραψε συνειδητά «παιδίας» και να μη γνωρίζει την διαφορά μεταξύ παιδείας και παιδιάς. Είναι φανερό ότι τον αδικείτε. Εκμεταλλευθήκατε την ευκαιρία γιατί φαίνεται δεν τον συμπαθείτε (θεωρώ).

  25. sarant said

    22-24: Τα σχόλια τα είχε πιάσει η σπαμοπαγίδα.

    24: Μια άλλη υπερασπιστική γραμμή θα ήταν να πούμε ότι εννοεί την αρχαία λέξη «παιδία» (που σημαίνει νεαρή ηλικία και παιδιάστικο φέρσιμο). Αλλά αυτό δεν πείθει επειδή η προτροπή «ανοίξτε το λεξικό» έπρεπε να είναι «ανοίξτε το Λίντελ Σκοτ ή τον Δημητράκο». τα μόνα λεξικά που έχουν την αρχαία λέξη.

  26. Καλημέρα.

    11 β: Δεν διαφωνώ γενικότερα, αλλά (ψείρας alert) δεν χρειάζεται διπλό παραπληκτρολόγημα. Αρκεί να χτυπηθεί ο τόνος πρίν το ι, αντί μετά το ι (και πριν το α).

  27. LandS said

    Παίζουμε ένα δεκάρικο ότι ο Κ. νομίζει ότι υπάρχει Λίντελ στη Σκωτία;

    «Παιχνίδια» έλεγε τα στολίδια του Χριστουγενιάτικου δένδρου και η Αραχωβίτισα μάνα μου.

  28. sarant said

    Κάποιος Κερκυραίος που ξέρω λέει «παιγνίδια», όχι από ευπρεπισμό αλλά επειδή έτσι το λένε στους Κορφούς.

  29. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    ’Η δε παιδιά άνεσίς της’… Αριστοτέλης, Ηθικά Νικομάχεια.

  30. Alexis said

    #20-27: Ναι, παιχνίδια τα έλεγε και η δική μου μάνα, εκ Θεσσαλονίκης ορμώμενη και ποντιακής καταγωγής.

    Στις μεταφορικές χρήσεις του «παίζω» προσθέστε και την πασίγνωστη αργκοτική έκφραση «τα ‘χω παίξει»

  31. Δημήτρης Μ. said

    20. Η Μαρίζα Κωχ και δυο ζυγιές παιχνίδια

    http://www.discogs.com/Μαρίζα-Κωχ-Η-Μαρίζα-Κωχ-Και-Δυο-Ζυγιές-Παιχνίδια/release/3709903

  32. Alexis said

    Στο αλφαβητάρι που διδάχτηκα εγώ στο Δημοτικό (αυτό με το «Λόλα να ένα μήλο») τα παιχνίδια γράφονται «παιγνίδια».
    Θυμάμαι καλά ότι μες στο παιδικό μου μυαλό ήταν μία μόνιμη πηγή απορίας (μαζί με τον «υπερήφανο κόκκορα» και την «μυίγα»), καθώς δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί πρέπει αλλιώς να μιλάμε και αλλιώς να γράφουμε…

  33. Ηλεφούφουτος said

    32, επί δύο. Την ίδια ακριβώς αντίδραση είχα κι εγώ (μόνο, δεν θυμάμαι υπερήφανο κόκκορα, δεν μου κολλάει και με τα άλλα).

    Θυμάμαι και την ανακούφισή μου όταν αργότερα διαπίστωσα ότι ήταν καθιερωμένη και η γραφή με χ.

  34. NM said

    «Πού’σαι παιδί;» : http://www.youtube.com/watch?v=CNFo3GOK_Cg
    (στο πρωτο λεπτο του βίντεο)

  35. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  36. Βαγγέλης από τη Χίο said

    #20 #23 Με προλάβατε. Και στη Χίο παλιά τα μουσικά όργανα λέγονταν παιχνίδια και οι οργανοπαίχτες παιχνιδιάτορες. Υπάρχει και σε παροιμία: «Ο τουρβάς χωρίς κρεμμύδια είν’ χορός χωρίς παιχνίδια»

  37. ΠΑΝΟΣ said

    Να μην ξέρει το παιδιάς; Απίθανο το βρίσκω.

  38. Μούλιος Τάτας said

    <>

    Ασχετο αλλά κατάληλο γιά μεζεδάκι ίσως και για μέθοδος …υποβοηθούμενης αναπαραγωγής !

  39. Γιάννης said

    Και στην Καβάλα, παιχνίδια τα λέγαμε! 😀

  40. sarant said

    38: Αχ, ό,τι μπαίνει σε γωνιώδεις αγκύλες χάνεται ανεπιστρεπτί!

  41. spiral architect said

    @37: Κοίτα να δεις τώρα Πάνο, αν πραγματικά ήξερε το «παιδιάς» και το’ γραψε έτσι, οφείλει η καλή εφημερίδα να ψέξει τον υλατζή ή το διορθωτή της. Αν παρ’ ελπίδα δεν το’ ξεραν και οι δυο τελευταίοι, ένα μέηλ για επιβεβαίωση στο συντάκτη θα αρκούσε για να λύσει την ασάφεια.
    Τουλάχιστον να ξέρουμε και να ψέγουμε και μεις τον Κασιμάτη για τις πολιτικές του απόψεις. 😉

  42. Μούλιος Τάτας said

    ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ

    — Προσοχή: Το αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει πρόωρη εγκυμοσύνη!
    Ημερησία – ‎πριν από 52 λεπτά‎

    Οι γυναίκες που πίνουν ακόμη και δύο ποτά την εβδομάδα κατά τους πρώτους τρεις μήνες της εγκυμοσύνης τους, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο να γεννηθεί πρόωρα το μωρό τους και να έχει βάρος μικρότερο του κανονικού, σύμφωνα με μια νέα βρετανική … —

    Ασχετο αλλά κατάληλο γιά μεζεδάκι ίσως και για μέθοδος …υποβοηθούμενης αναπαραγωγής !

    Ελπίζω να φαίνεται…

  43. sarant said

    42: Καλό για μεζεδάκι, ευχαριστώ!

  44. spiral architect said

    Ναι, αλλά κατάλαβαν τη πατατιά και το διόρθωσαν.
    (στο ΑΠΕ-ΜΠΕ δεν το βρήκα)

  45. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #42
    Το αλκοόλ μπορεί στ’ αλήθεια να προκαλέσει πρόωρη εγκυμοσύνη! 🙂

  46. Μαρία said

    Σχόλια στον Κασιμάτη

    Μηχανικός • μία μέρα πριν

    Να σας θέσω μία απορία μου – επιμορφωτικού χαρακτήρα. Μήπως εννοείτε «Παιδιάς» αντί του «Παιδίας»;

    Γιώργος Ι. Στάθης Μηχανικός • μία μέρα πριν

    Όχι. Εννοεί το παιδαριώδες του τρόπου, δεν εννοεί το χώρο παιχνιδιού.

    Ιωάννης Παπαδάκης • μία μέρα πριν

    Εχω την γνώμη ότι, παιδιάς εννοεί, αλλά το άφησε λόγω τονισμού.

  47. Αγγελική said

    Έξοχη ανάρτηση, Νίκο, ηχηρός κόλαφος στον πολύξερο σαρκαστή Κασιμάτη! Η διπλή αναφορά της λέξης( επικεφαλίδα και κείμενο) μας πάει προς την κατεύθυνση της άγνοιας και όχι του «τυπογραφικού» λάθους.

  48. sarant said

    46: Χτες το πρωί δεν είχαν γίνει, αλλά κι εγώ το σκέφτηκα, βλ. σχόλιο 25.

  49. leonicos said

    Νομίζω Σερ Σαρ ότι είσαι εντελός οφφ!

    Όντως περί παιδιάς πρόκειται, όμως όταν έχεις να πεις κάτι για το Υπουργείο Παιδείας, είναι πιθανό και δυνατ΄’ο να κρατήσεις τον τόνο και να παίδεις μόνο με το ει

  50. leonicos said

    Έπρεπε να το είχες αναφέρει τουλάχιστον ως υπόθεση ή ελαφρυντικό. Δεν ξέρω κάποιον που να μην ξέρει τις αθλοπαιδιές τουλάχιστον, και είναι… δεν θα είναι ο Κασιμάτης.

  51. Γς said

    42, 43:

    Και φυσικά το αλκοόλ προκαλεί εγκυμοσύνη.

    Πόσοι και πόσες λόγω αλκοόλ δεν επιτέλεσαν έστω και ακουσίως το πατριωτικό τους καθήκον [οξύ δημογραφικό μας πρόβλημα]

  52. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «Τα πάντα είναι ζήτημα παιδείας» ναί αλλα το πιο σημαντικό ζήτημα, είναι πού, πώς, και απο ποιόν την αποκτά κανείς, πάντως όχι απο τους εκπαιδευτικούς και στα εκπαιδευτήρια που ελέγχει το «υπουργείο χάριν παιδιάς».

  53. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    51 – Αν κρίνουμε απο το πόσοι πίνουν για να ξεχάσουν, ΠΟΛΛΟΙ.

  54. sarant said

    Nα ξεχάσουν τι όμως;

  55. Πέπε said

    > > Αλλά και στην άλλη γνωστή παροιμία «αμαρτίαι γονέων παιδεύουσιν τέκνα», που δεν είναι αρχαία, το παιδεύουν σημαίνει βασανίζουν, όχι μορφώνουν.

    Ναι; Το ήξερα όπως το εξηγεί στη δεύτερη εκδοχή ο GPoint (#8): τα σφάλματα των γονέων διδάσκουν τα παιδιά. Αλλά βέβαια το θέμα είναι πότε βγήκε η παροιμία, και τι σήμαιναν εκείνη την εποχή οι δύο βασικές λέξεις. Μέχρι να μάθω τη σωστή απάντηση, υποστηρίζω ότι αν η «αμαρτία» είχε τη χριστιανική έννοια, θα ήταν κάπως αντιφατικό (όχι πολύ χριστιανικό) να αποδίδονται οι αμαρτίες επί γενεάν τρίτην και τετάρτην όπως έκανε ο καταργημένος Θεός της ΠΔ, και άρα κλίνω προς την ερμηνεία «τα σφάλματα διδάσκουν».
    _______________

    > > Πάντως, [παίζω] σήμαινε και «χορεύω», ήδη από παλιά

    Ενδιαφέρον! Αυτή η ξεχωριστή σύνδεση με το χορό μού φέρνει στο νου τη νεότερη ξεχωριστή σύνδεση με τη μουσική, που ήδη αναφέρθηκε στα σχόλια («παιχνίδια» = όργανα, «παιχνιδάτορας» = οργανοπαίχτης).
    ______________

    > > Πάντως, το κρητικό και το κυπριακό «παίζω» με τη σημασία «χτυπάω, πυροβολώ» (του παίξανε δυο μπαλωθιές) δεν είναι από το παίζω, αλλά από το παίω.

    Κι αυτό ενδιαφέρον. Είναι επιβεβαιωμένο; Διότι υπάρχει και το «παίζω μια βόλτα / βόρτα», που μπορεί να σημαίνει απλώς κάνω μια βόλτα (περίπατο) ή φέρνω μια βόλτα στο χορό.

    _______________

    Στ’ αρχαία έχουμε παιδιά και παίγνιον. Στα νέα έχουμε μόνο παιχνίδι. Άραγε οι δύο λέξεις της αρχαίας αντιστοιχούν στα αγγλικά game / toy ή παίγνιον σημαίνει και τα δύο; Πάντως αν δεν ήξερα αγγλικά ποτέ δε θα σκεφτόμουν ότι πρόκειται για δύο διαφορετικές έννοιες (το παιχνίδι ως πράξη / ως αντικείμενο).

  56. antpap56 said

    Από τον Ιωάννη Κονδυλάκη, αν δεν με απατά η παίχτρα μνήμη: «Θα παίξω καμπάνα στη γειτονιά σου» (έλα ντε, πώς λεγόταν το διήγημα;).

  57. sarant said

    56: Μα… Η καμπάνα!
    http://www.sarantakos.com/kibwtos/mazi/kondulakhs_kampana.htm

  58. Νέο Kid Στο Block said

    Ένα πρόβλημα της Θεωρίας Παιγνίων, με ενδιαφέρουσες κοινωνικές προεκτάσεις:

    Ο άπληστος άνθρωπος βάδιζε σ’ενα μονοπάτι όταν βλέπει τον φθονερό να προπορεύεται. Σαν άπληστος που είναι, ανοίγει το βήμα για να τον προσπεράσει και ο φθονερός (ως φθονερός!) του βάζει τρικλοποδιά. Καταλήγουν να παλεύουν μανιασμένα και κάποια στιγμή ο ένας σηκώνει μια πέτρα για να σπάσει το κεφάλι του άλλου. Κάτω από την πέτρα όμως ήταν για καλή τους τύχη ένα μαγικό λυχνάρι, με την επιγραφή «Μία ευχή για σένα!» Ορμούνε και οι δυο να διεκδικήσουν το λυχνάρι, το τραβούν από δώ ,το τραβούν απο κεί, ΤΣΟΥΠ! πετιέται ένα τζίνι και τους λέει : «Kανονικά,προσφέρω την ικανοποίηση σε ένα άτομο, αλλά μιας και είστε δύο και έχω καιρό να ξεσκουριάσω, θα πραγματοποιήσω και στους δυο σας από μία ευχή. Αλλά δεν γίνεται να ακούσω παρά μόνο ένα αίτημα, έτσι θα κάνει ο ένας μία ευχή πρώτος και ο άλλος θα πάρει τα διπλά αυτομάτως!»
    Ερώτηση: Ποιος μίλησε πρώτος; και τι ζήτησε;

  59. spiral architect said

    @56: Είναι «η καμπάνα» με τον οξύθυμο Παπαδογιάννη και τη μαchαίρα του.
    Θα (σου) παίξω: Θα (σε) βαρέσω.
    (στα κρητικά)

  60. spiral architect said

    … με πρόλαβες! 🙂

  61. «Παίζει» και με την έννοια «δεν είναι σταθερά συνδεδεμένο λόγω κακής εφαρμογής, δεν είναι τοποθετημένο χωρίς υπερβολικές ανοχές». Πχ, «Έχει τζόγο (παιχνίδι;) ανάμεσα στον άξονα και το ρουλεμάν, και η ρόδα παίζει.»

  62. ἐδῶ ἄλλοι ἔκαναν τὴν παιδεία παιδί, στὸ ψαλμικὸ «δράξασθε παιδείας» ὁ Κασιμάτης ποὺ ἔκανε τὴν παιδιὰ παιδία εἶναι ἁπλῶς ἔνοχος πταίσματος!

  63. Μαρία said

    55 τέλος
    Αυστηρή διάκριση μεταξύ παιδιάς και παιγνίου δεν υπήρχε. Για το παιχνίδι αντικείμενο υπήρχε κι η λέξη άθυρμα, τώρα μόνο με τη μεταφορική σημασία. Βλ. και Σκαλαθύρματα του Ροΐδη.

  64. Άρτεμη said

    άσχετο, και με το συμπάθειο, αλλά μού ήρθε το μήνυμα με το σχετικό κείμενο την ώρα που διάβαζα τα χορταστικά για την παιδεία και την παιδιά: «Μην ξεχνάτε ότι η τρομοκρατία εφεύρει συνεχώς νέους τρόπους χτυπημάτων » Το διέπραξε ο πραγματογνώμων (μέλος τήςΕπιτροπής Διερεύνησης Ατυχημάτων & Ασφάλειας Πτήσεων) Ακριβός Τσολάκης σχετικά με την εξαφάνιση του Μαλαισιανού αεροσκάφους. Υπάρχει εδώ
    http://pitsirikidotnet.gr/2014/03/%CE%B1%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%BF-%CF%83%CE%B5%CE%BD%CE%AC%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%AD/

  65. χαρη said

    ένας συσχετισμός (από την ανάποδη – και από πολύ μακριά – και μέσω πιθανής μετάφρασης) τού «χορεύω» με το «παίζω» (το θυμόμουνα να βρίσκεται σε τραγωδία, αλλά γκουγκλίζοντάς το τώρα, ανακάλυψα ότι είναι τού αριστοφάνη 😳 ) (πάντως δεν πρόκειται για «κωμική έκφραση», νομίζω ότι δείχνει γενικά τον συσχετισμό (που πρέπει να ήταν διάχυτος ή αυτονόητος τότε) τού χορού με τη θεατρική πράξη και γενικά την παράσταση :

    αποχωρώντας ο χορός (νεφέλες) λέει (και είναι η τελευταία ατάκα τού έργου) : «Ἡγεῖσθ᾿ ἔξω· κεχόρευται γὰρ μετρίως τό γε τήμερον ἡμῖν» που σήμερα νομίζω θα’πρεπε να το πούμε «πάμε να φύγουμε, αρκετά παίξαμε σήμερα»

    μακρινή σχέση με τη συζήτηση πάντως, απλώς το θυμήθηκα κι είπα να το πω

    ………………….

    κατά τ’ άλλα, και περισσότερο επί τού θέματος, δεν νομίζω ότι πρόκειται για λάθος τού διορθωτή γιατί κάτι τέτοιοι μεγαλοσχήμονες συνήθως ζητάνε να δουν το άρθρο τους πριν τυπωθεί η εφημερίδα – ο κ.Κ. κττμγ δεν ήξερε απλώς τήν παιδιά, μολονότι μάλλον παίζει με τα νεύρα μας

  66. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    54 – Οι περισσότεροι το οτι βρέθηκαν παντρεμένοι, επειδή έκαναν παιδιά καταλάθος, (ή γιατι έπρεπε) και πλέον είναι εγκλωβισμένοι. Λίγοι άνθρωποι γεννούν συνειδητά τα παιδιά τους, και τα αγαπούν.

  67. leonicos said

    παιχνίδια και τα στολίδια του χριστουγεννιάτικου δέντρου, νόμιζα ότι λέγονται γενικά

    παίζω παιχνίδι= είμαι πονηρός, ανειλικρινής

    κάνω παιχνίδι = συμμετέχω

    ένα ανάλογο, ο Χ έγινε μπαίγνιο του (τον κάνει ό,τι θέλει). Την ερωτεύτηκε και τον έκανε μπαίγνιό της / μπαίγνιο της (δισύλλαβο)

  68. leonicos said

    Όχι Μαρία, [η λέξη άθυρμα, τώρα μόνο με τη μεταφορική σημασία] Εγώ τη λέξη τηνχρησιμοποιώ για παιχνιδοαντικεόιμενα, κούκλες, αλογάκια

    Ήμουνα κακός, αργοπορημένος, δεν καλημέρισα ούτε τον Γς, και τσαντίστηκα με τον εαυτό μου.

    Αύριο πάλιμε το καλό, και κατόπιν από Τετάρτη. Θα λείπω χωρίς πισι

  69. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    58 – Ωραίο το πρόβλημα ρε Kid, μετα απο πολύ σκέψη, υποθέτω οτι μίλησε ο φθονερός, και ζήτησε ένα R, χί, D. νομίζω οτι είναι πιο κοντά στην ψυχολογία του φθονερού.

  70. sarant said

    58-69: Nα το πάρει το ποτάμι (όχι του Σταύρου);

  71. Νεο Kid Στο Block said

    Λαμπρο, πλησιασες περισσοτερο απο ολους οσοι προσπαθησαν και αναγορευεσαι νικητης.:-)
    Ο απληστος ,επειδη ειναι απληστος,σκεφτεται: Ο,τι και να ζητησει ο αλλος,εγω θα παρω τα διπλα κι ετσι θα ειμαι διπλα κερδισμενος. Ως εκ τουτου,δεν μιλαει. Μιλαει λοιπον ο φθονερος και λεει: _Θελω να μου βγαλεις ενα ματι!
    Ηθικον διδαγμα: τον Κοσμο δεν τον κινει η απληστια (οπως νομιζουν οι παιγνιοθεωρητικοι μαθηματικοι, σαν τον υπεροχο ανθρωπο τρελογιαννο Νας),αλλα η ζηλοφθονια!

    Υγ. Το διαβασα καπου οπου εγραφε πως ειναι κελτικος λαικος μυθος/παραβολη, αλλα δεν αποκλειω να ειναι και παπαντζα αυτο. Τζινια και Κελτες,κολλαει; μπορει και να κολλαει ομως,ας πει κανας ειδικος αν ξερει.

  72. Μπουκανιέρος said

    63 Πρβλ «τζογάτουλο» (κερκ.), αρχικά παιγνίδι-αντικείμενο, αλλά σήμερα «άθυρμα» (άβουλος άνθρωπος, μπαίγνιο, «ψεύτικο» πράγμα).

  73. skol said

    71: Δεν θα μπορούσε να μιλήσει ο άπληστος και να πει π.χ. θέλω 1 μύριο συν όσα έχει ο άλλος. Οπότε θα πάρει ο άλλος 2 και αυτός 3

  74. skol said

    72: Θυμάμαι και τα τζογιά (καπάκια από μπίρες και αναψυκτικά που παίζαμε μικροί)

  75. Μαρία said

    72
    Ωραίο, το κάνατε giocattolàccio.

  76. Νέο Kid Στο Block said

    73. Ε,όχι ρε κουμπάρε. «1 μύριο + όσα έχει ο άλλος» σημαίνει 1 μύριο + όσα έχει ΤΩΡΑ στην τσέπη του (ή στο πουγκί στο Σάιρ 🙂 ) οπότε ο φθονερός παίρνει 2*(1+βαλάντιο φθονερού)=2*κέρδος απλήστου.
    Αν πεί «Θέλω 1 μύριο + όσα ΘΑ έχει ο άλλος» προκύπτει λογική αντινομία-παράδοξο ,καθότι ο άλλος θα πρέπει να πάρει 2+3 =5 ,αλλά τότε ο πρώτος θα πρέπει να πάρει 1+5 ,οπότε ο φθονερός θα πρέπει να πάρει 12…, και μπρος-πίσω επ’άπειρον..και τελικά το τζίνι τους δίνει το RchiD ,που είπε κι ο Λάμπρος. 🙂

  77. Κιλκίς said

    Στο μπάσκετ υπάρχει ο όρος «ποσοστό ευστοχίας εντός παιδιάς» (όχι σε βολές δηλαδή, μέσα στο παιχνίδι). Κι ας αναρωτιούνται μερικοί: εντός πεδιάδος?

  78. Νέο Kid Στο Block said

    Πάντως φίλε Σκολ,η σκέψη σου δίνει ωραίες παιγνιώδεις ιδέες. Μπορούν νομίζω να προκύψουν μάγκικα αιτήματα και ωραίες αντινομίες από το αίτημα όποιου μιλήσει πρώτος.
    -Θέλω τη μισή ευτυχία του άλλου – Ο β παίρνει 1/4 ευτυχίας (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό)
    -Θέλω τα διπλάσια απ’ό,τι πάρει ο άλλος- RchiDia for both (endless loop)
    -Θέλω άπειρα λεφτά! ?? 🙂

  79. skol said

    76: 🙂 Με μπέρδεψε λίγο η διατύπωσή σου. Νόμισα ότι ο άλλος θα πάρει τα διπλά αυτομάτως με τη διατύπωση της ευχής του πρώτου. Άρα θα εκπληρωθεί πρώτα για αυτόν(τον άλλο) η ευχή και μετά για τον πρώτο.

  80. sarant said

    77: Σωστά, η έκφραση «εκτός παιδιάς» και «εντός παιδιάς» έπρεπε να αναφερθεί.

  81. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    71 – Να σου πώ, για τον άπληστο είχα ακριβώς αυτή την σκέψη, για τον φθονερό επειδή νόμιζα οτι είναι τεχνητό πρόβλημα, κι όχι λαϊκός μύθος, δεν πήγε αλλού το μυαλό μου, σκέφτηκα απλά, καθημερινά, και ελληνικά.
    Αν είναι λαϊκός μύθος, ταιριάζει πιο πολύ για ανατολίτικος.

    Υ.Γ – Μια και ανακηρύχτηκα (άτυπος) νικητής, ελπίζω να μη κέρδισα αυτό που είπα πως ζήτησε ο φθονερός.!

  82. nestanaios said

    Από την λέξη παὶς δεν φτιάχτηκε τίποτα. Όλα φτιάχτηκαν από μερικά στοιχεία και στην περίιπτωσή μας τα εμπλεκόμενα στοιχεία είναι τα π, α, ι και δ για να έχουμε ένα θέμα ΠΑΙΔ. Το χωρίζουμε σε συλλαβές και έχουμε πα + ιδ.

    Το θέμα είναι παίδ και το κλίνουμε. Ονομαστική παίδ +ς και η γλώσσα αποβάλλει το δ προ του ς και έχουμε παίς. Γενική παιδ +ος. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά.

    Και πώς ετυμολογούν τα λεξικά και ετυμολογικά την λέξη παίς; Δυστυχώς δεν την ετυμολογούν και στην προσπάθειά τους γράφουν άλλα αντί άλλων. Η ετυμολογία είναι απούσα και είναι τόσο απλή.

    Το στοιχείο δ είναι μεταφορικό.
    Το ι είναι επιτατικό μόριο
    Το α είναι το στοιχείο που απεικονίζει τα σώματα (υλικά).
    Το π είναι το στοιχείο της πιέσεος, ενέργειας.
    Ιδ είναι η επιτεταμένη, μεγάλη μεταφορά.
    Πα είναι η σωματική πίεση, ενέργεια.
    Και όλα αυτά τα έχει ο παίδς (παίς).

  83. antpap56 said

    57: Ναι μπράβο! Ευχαριστώ και για τον σύνδεσμο, μια και το βιβλίο έχει παραχωθεί κάπου εδώ και καιρό.
    Εν παρόδω, το προσεχώς επερχόμενο ΠΕΔΥ αλλάζει και την ‘ορθογραφία’ και τους κανόνες του ‘παιχνιδιού’ της υγείας–και προσφέρεται για νέες λεξιλογικές προεκτάσεις και… παίγνια.

  84. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    58. Δεν παίζεσαι / απαιχτος!
    69,71,73. παιχτούρες ! 🙂

    «Μωρό παιδί χει; παίδεια έχει» ή «η ανεθροφή των παιδιώ είναι μεγάλη παιδωμή» (παιδεμός)

    Λέει του, πάρε το στρατί κι άμε στην πολιτεία
    και πέ τωνε πως έσφαξα τον πρώτο στη Τουρκία.
    Κι αν σε ρωτήξη και κιανείς ποιος είναι ο παιγνιώτης,
    πε του απού το Σέλινο πως ειν’ Αγερηνιώτης
    (Κρητικό δημοτικό )

    -Ποτέ μου γω δεν ήπαιξα σε πέρδικα δυο μπάλες
    μ΄αυτή ναι διαφορετική και θα τση παίξω κι άλλες
    -Παίξε μου χίλιες μαχαιριές μα δε θα νιώσω πόνο
    του χωρισμού σου η μαχαιριά θα με σκοτώσει μόνο.
    -Να με καλέσεις κοπελλιά στην αρραβώνιασή σου
    να παίξω ένα τσαμπί χορό με το ντελικανή σου
    -Παίξε μια σκαπετιά στη γης και σκύψε να ξανοίξεις
    τον πλούσιο ΄που το φτωχό αν τονε ξεχωρίσεις.

    56. Ναι! Ως απειλή : (κάτσε καλά)μη σου παίξουνε την καμπάνα.
    -Μου την έπαιξε= με κορόιδεψε.
    -Μην το παίζεις το μικιό , μην το κοροϊδεύεις
    -Παίζουνε μηχανή, στήνουνε παιχνίδι,απατεωνιά.

  85. nikiplos said

    Νεοκίδιε, το γνωρίζω ως ανέκδοτο με ανδρόγυνο που στο τέλος επιδεικνύει τη γυναικεία πονηρία (δήθεν). Δηλαδή ο ήδη πλούσιος σύζυγος γνωρίζοντας την απληστία της γυναικός του δεν μιλάει, ενώ η γυνή στρεφόμενη προς το τζίνι, αιτάται «ένα ελαφρό έμφραγμα»…

  86. Μπουκανιέρος said

    Δεν είναι εδώ ο χώρος για να γράφουμε τέτοια βαριά καταβατά, αλλά ας υπάρξει τουλάχιστον μια αναφορά στο κεφάλαιο «Η έννοια του παιχνιδιού όπως εκφράζεται στη γλώσσα» του Homo ludens (του Huizinga).

  87. Μαρία said

    86
    Α ωραία, στρίβουμε δια των ολλανδικών 🙂
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/11/20/rompuy/#comment-16783

  88. Γς said

    71:
    Ο Τρελόγιαννος “is a genius.” [όπως έλεγε η μιας γραμμής συστατική του] και στα 85 του. Με tτην “ισορροπία” του, το Νόμπελ του και την σχιζοφρένεια του. Θεός και άθεος.

    73:
    >θέλω 1 μύριο συν όσα έχει ο άλλος

    -Ρε ο παππούς μου ήταν 2 μέτρα. –Ο δικός μου 3. -Δέκα ο δικός μου. –Ο δικός μου 1000 και άλλα 1000.
    -Χμ. ο δικός μου ήταν ότι πεις και 1000 πάρα πάνω.
    -Οδικός μου ήταν τόσο ψηλός που σήκωνε το χέρι του και έπιανε τα σύννεφα.
    -Ηταν μαλακά τα σύννεφα; -Ναι, ήτανε.
    -Δεν ήταν σύννεφα. Ηταν τα @@ του δικού μου παππού!

  89. Γς said

    74:
    Καπάκια και Καπάκια

    Είναι κι αυτά τα καπάκια. Τα μαζεύει η κυρά μου κι οι θεούσες φίλες της. Για καλό σκοπό.

  90. # 66
    Λάμπρο τρία πράγματα δεν κάνει ο άνθρωπος αμα το καλοσκεφθεί ψύχραιμα

    α. δεν παντρεύεται
    β. δεν κάνει παιδιά
    γ. δεν υποστηρίζει άλλη ομάδα πλην του ασπρόμαυρου δικέφαλου

    Προσωπικά μόνο στην τρίτη περίπτωση το καλοσκέφθηκα όχι πως πέρασα άσχημα από τις δυο πρώτες-θέμα τύχης- αλλά μιλάμε με ψυχρά πάρε-δώσε κριτήρια. Και βέβαια χωρίς την βουτιά στην αβεβαιότητα δεν προχωρά η ζωή και είναι αστείο να κακολογουν τον οποιονδήποτε τζογαδόρο άνθρωποι που παντρεύονται χωρίς να ξέρουν πως θα είναι οι ΙΔΙΟΙ μετά από μερικά χρόνια ενώ προσπαθούν να μαντέψουν πως θα είναι το ταίρι τους ή τα παιδιά τους διαστρεβλώνοντας τα πάντα γι αυτό το όραμα «εγώ, το παιδί μου θα το κάνω επιστήμονα ! «

  91. Γς said

    90:
    “εγώ, το παιδί μου θα το κάνω επιστήμονα ! “

    η δικιά μου η φουκαριάρα [η μάνα μου] έλεγε
    «Το δικό μου παιδί δεν θα δουλεύει και την Κυριακή». Σύνηθες την εποχή εκείνη.
    Τελικά πέτυχε να μην δουλεύω και το Σάββατο 😉

    Νέβερ ον Σάντει, που θα έλεγε για την κόρη της κι η μαμά της Μελίνας

  92. Γιάννης said

    Για το «αίνιγμα»: τι θα γινόταν αν μιλούσε ο άπληστος και ζητούσε αθανασία (που νομίζω αυτό θα ήθελαν και όλοι οι κοινοί θνητοί);

  93. # 91

    Ναι φίλε μου, πλην όμως μας δουλεύεις και τα σαββατοκύριακα !

  94. leonicos said

    @68 Αυτοεπανόρθωση

    Να εξηγούμαι, δεν θα πω ποτέ ‘τα παιδιά παίζουν με τ’ αθύρματά τους’ ή ‘πάρε τ’ αθύρματά σου από δω,’ αλλά θα πω ‘το σπίτι ήταν άθυρμα γι’ αυτόν το σεισμό’

    Οπότε Μαρία, τώρα που το σκέπτομαι, βιάστηκα ν’ απαντήσω.

    Δεν πρόλαβα ακόμα τα ενδιάμεσα σχόλια μετά από το αυτοκριτικό δικό μου, και φαντάζομαι ότι ο Γς θα βρήκε την ευκαιρία να μου την πει

  95. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    90 – Gee θα συμφωνήσω μαζί σου στα δύο πρώτα, αν κι εγώ έχω μια οικογένεια σχεδόν ονειρική, περίπου όπως την φανταζόμουν μικρός, βασισμένη στην σεξουαλική ικανοποίηση του ζευγαριού, στην δημοκρατική διακυβέρνηση, και στην κυριαρχία του γέλιου στην καθημερινότητα μας. Δεν δίνουμε βάση στα μικρά και ασήμαντα, (τουλάχιστον όχι πάνω απο μία μέρα) θεωρούμε οτι όλα είναι μικρά και ασήμαντα, μόνο η υγεία είναι μεγάλη και σημαντική. Μετά απο 23 χρόνια γάμου (και 31 σχέσης) έχω καταλήξει στο συμπέρασμα, οτι στην ζωή ο καθένας βρίσκει αυτό που ψάχνει.
    Στο τρίτο η διαφωνία μου είναι χρωματική, το κιτρινόμαυρο είναι και καλύτερο και αυθεντικό.

    Υ.Γ – «Εγώ το παιδί μου θα το κάνω επιστήμονα» αυτή η φράση με όλες τις παραλλαγές της, είναι η βάση της δυστυχίας που βιώνουν απο την καταπίεση, τα περισσότερα παιδιά του κόσμου, πλούσια μεσαία και φτωχά. Έχοντας σαν βάση την εμπειρία της γυναίκας μου που είναι νηπιαγωγός, την δική μου απο την ενασχόλησή μου με τον αθλητισμό, (εκεί να δείς τι γίνεται, γονείς να ντοπάρουν τα παιδιά τους απο 8 χρονών, σώνει και καλά να γίνουν πρωταθλητές) με τα κοινά του δήμου και τα σχολεία, (πλέον απέχω συνειδητά απο το 2008) αλλα και απο την επαφή μου με γνωστούς και αγνώστους, έγραψα σε παραπάνω σχόλιο, οτι λίγοι άνθρωποι γεννούν συνειδητά τα παιδιά τους, και τα αγαπούν.
    Αργεί πολύ η μέρα που οι γονείς δεν θα λένε στα παιδιά τους, θα σου μάθω αυτό για να γίνεις εκείνο, αλλα, θα σου δείξω να μάθεις, και γίνε και κάνε ό,τι θέλεις.

  96. Vouts said

    Γεια σας,
    Ρωταω εδώ γιατί δεν βλέπω κατι σχετικό αλλού.
    Λέμε «σπουδάζω βοηθός εργοθεραπευτή» , «σπουδάζω για να γίνω βοηθός εργοθεραπευτή» ;;
    Αν ναι, υπάρχει αλλη συνταξη και ποιά είναι πιό «επίσημη» ;
    Ευχαριστώ

  97. sarant said

    Δεν είναι κακό το πρώτο (Σπουδάζω βοηθός τάδε). Μπορείς να πεις είτε βοηθός εργοθεραπευτή είτε βοηθός εργοθεραπευτής.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: