Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Μετακατοχικές περιπέτειες

Posted by sarant στο 22 Απρίλιος, 2015


Εδώ και κάμποσο καιρό δημοσιεύω, κάθε δεύτερη Τρίτη (και σήμερα κατ’ εξαίρεση Τετάρτη), αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης” (εκδ. Ερατώ, 1995, εξαντλημένο), που είναι μια βιογραφία του παππού μου, του Νίκου Σαραντάκου (1903-1977), ο οποίος είχε το ψευδώνυμο Άχθος Αρούρης (που είναι ομηρική έκφραση και σημαίνει ‘βάρος της γης’). Η σημερινή συνέχεια είναι η τεσσαρακοστή και είναι η πρώτη του 9ου κεφαλαίου, που έχει ακριβώς τον τίτλο «Μετακατοχικές περιπέτειες». Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Βρισκόμαστε στη Μυτιλήνη στις αρχές του 1945.

mimis_jpeg_χχsmallΣύλληψη με την κατηγορία του στασιαστή

Παρά τον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ και της Πολιτοφυλακής και την κατάλυση της «Εαμοκρατίας», η κατάσταση στη Λέσβο δεν άλλαξε και πολύ. Η αποδοχή του ΕΑΜ από τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού και το κύρος της εαμικής ηγεσίας, ιδίως μετά το χειρισμό της απόκρουσης των Άγγλων κατά τα Δεκεμβρια­νά, ήταν τόσο μεγάλες ώστε να συντηρείται το ίδιο υψηλό φρόνημα και η ατμόσφαιρα της έξαρσης των μεταπελευθερωτικών μηνών. Άλλωστε το 136 Τάγμα Εθνοφυλακής, αποτελούμενο από Λέσβιους έφεδρους και στελεχωμένο από ντόπιους αξιωματικούς, δεν προσφερόταν για την προώθηση των σκοπών που οι Άγγλοι σε συνεργασία με τους ακροδεξιούς της κυβέρνησης Βούλγαρη προωθούσαν: να σπρώξουν τη χώρα στον εμφύλιο σπαραγμό εξαπολύοντας άγρια τρομοκρατία κατά των αριστερών.

Μπήκε θέμα να απομακρυνθεί το 136 Τάγμα και να αντικατασταθεί με άλλη μονάδα εγγυημένης εθνικοφροσύνης. Το πρώτο βήμα ήταν η αντικατάσταση του διοικητή του, συνταγματάρχη Σοφοκλή Βουρνάζου, που ήταν Λέσβιος και συμπαθών το ΕΑΜ (είχε κάποτε διατελέσει μέλος του) με ξένο και εθνικόφρονα. Βέβαια ο νέος διοι­κητής, ο μανιάτης συνταγματάρχης Κυβέλος, ήταν άνθρωπος συνε­τός και μετρημένος. Ο ποιητής αναγνώρισε στο πρόσωπό του τον παλιό του υπολοχαγό στη Θεσσαλονίκη και πήγε να τον δει. Η συνά­ντησή τους ήταν πολύ εγκάρδια. Και πάλι η Δεξιά δεν ικανοποιήθηκε. Η παραπληροφόρηση συνεχίστηκε. Οι αθηναϊκές εφημερίδες “Βραδυνή”, “Ακρόπολις”, “Ελληνικόν Αίμα” και άλλες άρχισαν να δημοσιεύουν κατασκευασμένες και ψευδείς ειδήσεις «περί τρομο­κρατίας των ελασιτών εις Λέσβον», ορισμένες από τις οποίες ξεπερνούσαν κάθε όριο. Όταν για παράδειγμα έφτασε στη Μυτιλήνη ο νέος νομάρχης έγιναν έντονες και οργανωμένες αποδοκιμασίες της κυβερ­νητικής πολιτικής και παρά την προστασία της Εθνοφυλακής ορισμέ­νοι χειροδίκησαν κατά δύο χωροφυλάκων της συνοδείας του νομάρ­χη. Το σχετικά ασήμαντο αυτό επεισόδιο μεταμορφώθηκε από τη “Βραδυνή” σε «κακοποίησιν και αιχμαλωσίαν του Νομάρχου από οπλισμένους ελασίτας, οι οποίοι τον μετέφερον εις άγνωστον τοπο­θεσίαν, ενδεχομένως δε τον έχουν ήδη εκτελέσει». Ο χαίρων άκρας υγείας και απολύτως ασφαλής στο γραφείο του Νομάρχης δεν έκρι­νε σκόπιμο να στείλει κάποια διάψευση. Τελικά πήρε άδεια και έφυγε στην Αθήνα. Τον αναπλήρωσε ο νομάρχης Χίου Σταματιάδης, άνθρωπος του Γεωργίου Παπανδρέου, φανατικός αντικομμουνιστής, που σε συνεργασία με τον νεοφερμένο εισαγγελέα Κωστόπουλο και τους τοπικούς εκπρόσωπους της δεξιάς σχεδίασαν μεθοδικά το χτύ­πημα του ΕΑΜ στο νησί.

Αρχές Απριλίου μεταφέρθηκε στη Λέσβο το 149 Τάγμα Εθνοφυ­λακής, που το συνόδευαν δυσοίωνες φήμες για φόνους, ξυλοδαρμούς και βιαιοπραγίες. Οι νέοι μουσαφίρηδες, που ο λεσβιακός λαός ονό­μασε «μπουραντάδες», στρατωνίστηκαν στο Διδασκαλείο, στη νότια πλευρά της πόλης και από την πρώτη μέρα επιδόθηκαν στο έργο για το οποίο προορίζονταν. Οι μπουραντάδες σταματούσαν και ερευνού­σαν όποιον περνούσε από το δρόμο μπροστά στο στρατόπεδο. Αλίμο­νό του αν έβρισκαν επάνω του εαμικές εφημερίδες. Οι προπηλακισμοί και οι ξυλοδαρμοί άρχισαν να δημιουργούν ατμόσφαιρα τρομο­κρατίας και φόβου για πρώτη φορά μετά από οχτώ μήνες απόλυτης ησυχίας και τάξης.

Στις 8 Μαΐου παραδόθηκε άνευ όρων η χιτλερική Γερμανία. Ο πόλεμος στην Ευρώπη τέλειωσε. Ο λαός της Μυτιλήνης ξεχύθηκε ασυγκράτητος σε διαδήλωση πανηγυρισμού, που εξελίχθηκε σε λαϊ­κή γιορτή. Oι μπουραντάδες έβλεπαν τις εκδηλώσεις κίτρινοι από χολή και μίσος. Οι περισσότεροι ήταν πρώην συνεργάτες του κατακτητή. Την ίδια νύχτα, καλυμμένοι από το σκοτάδι, έσπασαν τα γρα­φεία του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ και του ΚΚΕ, τα λεηλάτησαν και τους έβα­λαν φωτιά. Η πρωτοφανής στα χρονικά της Λέσβου ενέργεια ξεσή­κωσε θύελλα διαμαρτυριών. Την άλλη μέρα μπροστά στη Νομαρχία πραγματοποιήθηκε διαδήλωση διαμαρτυρίας κατά την οποία το πλήθος μπήκε στο κτίριο και κάποιες γυναίκες έδειραν το διευθυντή της. Η αφορμή είχε βρεθεί.

Ο εισαγγελέας χαρακτήρισε τη διαδήλωση στάση κι έδωσε εντο­λή για βίαιη διάλυση των συγκεντρωμένων, όχι στο 136 Τάγμα, που τυπικά ήταν ακόμα υπεύθυνο για την τήρηση της τάξης, αλλά στο 149 Τάγμα Εθνοφυλακής, που είχε στο μεταξύ καταλάβει θέσεις γύρω από τη Νομαρχία. Οι μπουραντάδες άρχισαν αμέσως να πυροβολούν το πλήθος. Έπεσε ο πρώτος νεκρός του εμφυλίου πολέμου στη Λέσβο, ο εργάτης Γιώργος Πετράς. Την επομένη άρχισε βροχή μηνύσεων με την κατηγορία της στάσης κατά των στελεχών του ΕΑΜ.

Στις φυλακές της Λαγκάδας

Ο ποιητής πιάστηκε στο γραφείο του στην Τράπεζα στις 6 Ιουνίου. Ο φίλος του ο Χαράλαμπος ο Κανόνης δεν πιάστηκε, γιατί έλειπε με αναρρωτική άδεια και αμέσως πέρασε στην παρανομία. Ύστερα από σύντομη κράτησή του στην Ασφάλεια, που βρισκόταν στο ίδιο κτίριο, όπου άλλοτε στεγαζόταν το υποκατάστημα της Αγροτικής Τράπεζας, στην οδό Αρίωνος, ο ποιητής μεταφέρθηκε στις φυλακές της Λαγκάδας. Οι πρώτοι εαμίτες κρατούμενοι βρήκαν τις φυλακές σχεδόν άδειες, γιατί τότε φιλοξενούσαν καμιά πενηνταριά ποινικούς κατάδικους και υπόδικους και κάπου είκοσι δοσίλογους, και σε άθλια κατάσταση από πλευράς καθαριότητας. Πολύ γρήγορα και καθώς καθημερινά φτάναν φουρνιές πολιτικών κρατουμένων, βάλαν μπρος και τις μεταμόρφωσαν. Όλοι οι τοίχοι, που ήταν κατάστικτοι από λιωμένους κορέους και πάσης φύσεως ακαθαρσίες, ασβεστώθηκαν, τα πατώματα πλύθηκαν, τα αποχωρητήρια απολυμάνθηκαν. Ο ποιη­τής εγκαταστάθηκε στο θάλαμο 10, τον αποκληθέντα «θάλαμο των διανοουμένων», όπου μεταξύ άλλων ήταν ο Ηλίας ο Παρασκευαΐδης, διαπρεπής γεωλόγος και λόγιος, ο Νίκος ο Σωτηράκης, μαθηματικός και λόγιος, ο Πάνος ο Ευαγγελινός, φαρμακοποιός και λόγιος, ο Μανώλης ο Δεμερτζής, φυσικός, ο Φοίβος Ανατολέας, ζωγράφος, ο Λευτέρης ο Κιοσκλής, ο Τάκης ο Αμπατζής, δικηγόροι, ο Νιόνιος ο Χατζής και άλλοι. Σε έμμετρη επιστολή που έστειλε πολλά χρόνια αργότερα στον Πάνο τον Ευαγγελινό, ο ποιητής αναθυμάται τους συγκρατούμενούς του:

Ήταν ποικίλοι και πολλοί
-λουλούδι – μυρουδιά, βιολί-
ο Κόρακας, ο Σωτηράκης
υπέρποτε τσαγκός ο Λιας
-που τότες είχε αφήσει μούσι-
Βαρύς σερέτης ο Μουκάκης
βραχνά τραγούδαγε την «Τράκα»

[…]

Ήταν κι ο Νιόνιος ο Χατζής
ο Λάσκαρης, ο Δεμερτζής
ο Θείελπις ο μακαρίτης
απ’ τήν Αγιάσσο κάποιος νέος
που ’χω ξεχάσει τ’ όνομά του.
Ο «εκτελεστής» μας ο Αλκαίος
με τα συχνά παράπονά του
ο Αμπατζής, ο Πλωμαρίτης
κι ο Λευτεράκης ο Κιοσκλής
ξεχωριστός μέσ’ στην παρέα
που ήταν στις φάρσες μερακλής
και τις οργάνωνε έτσι ωραία
μέσα στα τέσσερα ντουβάρια,
που παρά τρίχα κάποιο βράδυ
να γίνουμε μαλλιά κουβάρια
και να μας φάει το σκοτάδι.

Ο Απόστολος Αποστόλου, ο «Δάσκαλος» [Γραμματέας της Νομαρχιακής του ΕΑΜ και αργότερα, για είκοσι και πάνω χρόνια, δήμαρχος της Μυτιλήνης] στο βιβλίο του Μνήμες γράφει σχετικά:

«…Ήταν ένας Θαυμάσιος άνθρωπος ο Νίκος… Μεταπελευθερωτικά διώχτηκε κι αυτός και κλείστηκε στις φυλακές της Μυτιλήνης. Τον θυμάμαι πάντα με πολλή αγάπη. Ήταν ο πιο ζωντανός άνθρω­πος της φυλακής. Μαζί με άλλους δύο, τον Διονύση Χατζή και τον Στρατή Γαλάνη, έστησε ολόκληρο Εργαστήρι μέσα στη φυλακή, όπου έφτιαχναν διάφορα χρήσιμα πράγματα για μας και τους έξω. Κι όταν το βράδυ μαζευόμασταν στο θάλαμο, αυτός μας διασκέδαζε με τις εύθυμες ιστορίες του. Ήταν ανεξάντλητος. Ακόμα και μαθήματα ρωσικής μας έκανε. Κι εγώ υπήρξα ένας από τους μαθητές του…»

Σύντομα οργανώθηκε η διαβίωση των κρατουμένων. Καθιερώθη­καν μαθήματα για τους αναλφάβητους αλλά και επιμορφωτικοί κύ­κλοι για τους εγγράμματους. Οι κρατούμενοι καθηγητές βρήκαν μπόλικη δουλειά. Αργότερα άρχισαν να γίνονται πολιτιστικές εκδη­λώσεις και στο τέλος ανεβάσαν και θέατρο με σατιρικά σκετς. Μεγά­λη προσοχή δόθηκε στη σωματική αγωγή. Ο κρατούμενος καθηγητής σωματικής αγωγής Κουφέλης τους έκανε κάθε πρωί γυμναστική, ενώ οργανώθηκε ομάδα βόλεϊ.

Υστερογραφο: Δεν θα το αναγνωρίσατε οι περισσότεροι, αλλά το ποίημα του παππού μου είναι φτιαγμένο πάνω στο πατρόν ενός «αντιπατριωτικού» ποιήματος του Βάρναλη, που έχει τον τίτλο «Εξαγνισμός» και δεν έχει συμπεριληφθεί στα Άπαντά του. Περισσότερα, μαζί με άλλες στροφές (ή άλλη παραλλαγή) της παράφρασης, εδώ.

Advertisements

48 Σχόλια to “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Μετακατοχικές περιπέτειες”

  1. atheofobos said

    Βαρύς σερέτης ο Μουκάκης
    βραχνά τραγούδαγε την «Τράκα»

    Άραγε να είναι αυτό το τραγούδι που τους ήταν γνωστό πριν ηχογραφηθεί;

  2. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Πόσο καιρό έμεινε στη φυλακή ο παππούς;
    (ή, έχει και συνέχεια και βιάζομαι;)

  3. Γς said

    Α, εσύ θέλεις να σου πούμε και τον δολοφόνο του βιβλίου.
    Περίμενε

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Δεν νομίζω ότι ήταν αυτό, αλλά δεν ξέρω θετικά.

    2: Καλά σου λέει ο Γς, βιάζεσαι 🙂

  5. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Κοίτα τώρα, να γνωστοποιήσω θέλω μια βροντερή σύλληψη και προσαγωγή στην Ευελπίδων αλλά θα είναι ιερόσυλο για τούτο νήμα. Συλλήψεις και συλλήψεις (Γς,δε θέλω να το πας αλλού 🙂 ) Εποχές και εποχές

  6. Γς said

    Πάει μόνο του. Αλλά για πες ποιον μπαγλαρώσανε;

  7. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    6. Φώτης Μπόμπολας ,αλλά τώρα είπε ο Χ»νικολάου ότι υπάρχει και συνεπώνυμος ξάδερφος.

  8. Γς said

    Ο Μπόμπολας;
    Ποιον συνέλαβε;

  9. Γς said

    >Ποιον συνέλαβε; [ο Μπόμπολας]

    Ποιος τα λέει αυτά;
    Ο Χατζηνικολάου ο Νικόλαος;
    Ο Μεσογαίας ή ο ξάδελφός του΄

  10. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>βραχνά τραγούδαγε την «Τράκα»
    Ίσως αυτό

    7.Λεωνίδας ,ο αδελφός του εκδότη,ξεκαθάρισε

  11. Γς said

    10 β:

    http://www.newsbomb.gr/ellada/news/story/579635/synelifthi-o-leonidas-mpompolas-gia-ti-lista-lagkanrt

  12. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    ή αυτό που ταιριάζει πολύ σ αυτή τη συντροφιά όπως ξέρουμε το πνέυμα της από τον Άχθο Αρούρη σε πρηγούμενα:
    {Ώπα, ώπλες φέρτε μπύρες να μεθύσουμε.
    Σπάστα!
    Τράκα, τράκα τα ποτήρια να τσουγκρίσουμε.

  13. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    12: Υπάρχει περίπτωση να είναι και ντόπιο τραγούδι.

  14. Γς said

    Ενώ αν υπήρχε βραχιολάκι, πιθανόν να ήταν σε κατ οίκον περιορισμό. Δεν μπορούσε να περιμένει;

    Κρύο αλλά αλλού θέλω να το πάω:
    Νέα Υόρκη και ένας Ελληνοαμερικάνος έλεγε στο γιό του να μην είναι ανυπόμονος και τέτοια.
    -Ο Παππούς σου έκανε 30 μέρες με το πλοίο για να έρθει εδώ.
    -Γιατί δεν έπαιρνε αεροπλάνο;
    -Δεν είχε τότε.
    -Ας πεερίμενε

  15. Δεν συνηθίζω …διάλογο με απελθόντας. Σέβομαι όλους τους ιδεολόγους, είτε συμφωνώ είτε διαφωνώ μαζί τους. Απλά προσθέτω ότι ο εκ Σερρών καπετάνιος του ΕΑΜ και στη συνέχεια του ΔΣ, πήρε εντολή από το «κόμμα» να φύγει για το Μπούλκες την 15 Μαρτίου 1945 (για περισσότερες πληροφορίες …εδώ είμαστε!).

  16. spiral architect said

    Μην μπο-μπολίαζετε την ανάρτηση με βρομιές! 😛

  17. Γς said

    Εγώ φταίω. Παρέσυρα και την ΕφηX2

  18. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Διαβάζοντας τα κείμενα του βιβλίου που μας παραθέτει (και τον ευχαριστούμε) ο Νικοκύρης, ο κάθε ανοιχτόμυαλος, μπορεί να καταλάβει ποιοί και με ποιό τρόπο εξουσιάζουν τον κόσμο. Άλλωστε σχεδόν απαράλλαχτα, το «κόλπο» λειτουργεί ως τα τώρα, και οι λαοί το ίδιο, κάνοντας τα ίδια με τότε λάθη.

  19. Ο Λευτέρης Κιοσκλής που αναφέρεται δεν πρέπει να είναι άλλος απ’ τον μετέπειτα βουλευτή (κλπ) Λέσβου του ΠΑΣΟΚ..

  20. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>Οι νέοι μουσαφίρηδες, που ο λεσβιακός λαός ονό­μασε «μπουραντάδες»

    «Μπουραντάδες»

  21. Νικοκύρη,

    στο μεσότιτλο

    Στις φυλακές της Λαγκάόας –>Λαγκάδας

    OCR demon 😈

  22. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    21.Στις φυλακές της Λαγκάόας –>Λαγκάδας
    Άστο ωρέ καμουφλασμένο :στις αλυκές της εξωτικής Λαγκαόας πιαίνανε πες.
    ξεκίναγαν οι μετακομίσεις στους τόπους διακοπών.
    {Πώς βγήκε θαρρείς Σκύλε «να σε πήγαινα βαρκάδα,πέρα στην Παλιά Λαγκάδα» }
    Μετά ακολούθησαν τα γνωστά νησιά αναψυχής…:(
    Πικροσουρρεαλιστική διάθεση σήμερα

  23. Earion said

    Νικοκύρη, είμαι στην αρχή της ανάγνωσης αλλά δεν μπορώ να συγκρατηθώ. Διακόπτω το διάβασμα και σχολιάζω.

    Αναπηδώ και μόνο που διαβάζω για τους λέσβιους εφέδρους. Αντιλαμβάνεσαι το διφορούμενο.

    Αλλά δεν σταματώ στο ευτράπελο. Σημειώνω την αναπάντεχη αυτή συνάντηση, αληθινό «πετράδι του στέμματος», ως αντιπαράδειγμα για μία από τις πολλές εμμονές μου με την ορθογραφία.

    Κεφαλαίο αρχικό στα εθνικά, όπως το θέλει η από αιώνων τυπογραφική και ορθογραφική παράδοση της νέας ελληνικής, ή πεζό, κατά τις συνταγές των πρόσφατων από Θεσσαλονίκης μάγων;

    Επιλέγουμε το δύτερο; Ιδού τα αποτελέσματα.

  24. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Μια και έκανε την χμμ..αρχή ο αγαπητός Εarion ,να συνομολογήσω και τη δική μου αναπήδηση στους «λέσβιους εφέδρους»,όπως και στο » κάποιες γυναίκες έδειραν το διευθυντή της.» Στο σημείο αυτό μού ήρθε η σκέψη: «Λεσβίες, όνομα και πράμα!» 😳

  25. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα και τις διορθώσεις (χαίρομαι που με διαβάζετε τόσο προσεχτικά)

    23 Εαρίωνα, εγώ βάζω κεφαλαίο αρχικό στα εθνικά ή τουλάχιστον πιστεύω ότι πρέπει να μπαίνει. Η αλήθεια είναι όμως ότι με εθνικοτοπικά καμιά φορά δυσκολεύομαι. Εδώ, απλώς δεν το σκέφτηκα, άφησα αυτό που είχε το κείμενο του πατέρα μου.

  26. sarant said

    19 Φυσικά για αυτόν πρόκειται -και άλλοι αναφερόμενοι είναι γνωστοί σε τοπική κλίμακα.

  27. Γενικά, όταν ο εθνικός προζδιοριζμός είναι επίθετο γράφεται με πεζό, πχ,

    αμερικάνοι φονιάδες των λαών

    όταν είναι ουσιαστικό γράφεται με κεφαλαίο, πχ

    Φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι

    👿

  28. Γς said

    24:
    >Λεσβίες, όνομα και πράμα!

    @αμούνε και δέρνουν

    [ήθελε ν α συνεχίσει]

  29. τσκ… τσκ… τσκ…

    δεν έχετε όρια μερικοί-μερικοί

  30. sarant said

    27 Αυτή είναι η τακτική της Θεσσαλονίκης αλλά όχι της σχολικής γραμματικής.

    29 Εχει κάτι το αρχοντικό ο τρόπος υπερπήδησης των εμποδίων

  31. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>με την κατηγορία της στάσης κατά των στελεχών του ΕΑΜ.
    στάση κατά του πολιτεύματος,κατά της έννομης τάξης,να ήταν το κατηγορητήριο;

  32. Και πάλι η Δεξιά δεν ικανοποιήθηκε. Η παραπληροφόρηση συνεχίστηκε. Οι αθηναϊκές εφημερίδες “Βραδυνή”, “Ακρόπολις”, “Ελληνικόν Αίμα” και άλλες άρχισαν να δημοσιεύουν κατασκευασμένες και ψευδείς ειδήσεις «περί τρομο­κρατίας των ελασιτών εις Λέσβον», ορισμένες από τις οποίες ξεπερνούσαν κάθε όριο.

    Πριν 70 χρόνια, ε;

    Σα να μην πέρασε μια μέρα.

    https://twitter.com/hashtag/xreokopia_nd?f=realtime&src=hash

  33. a said

    πολύ ευκολα μεταστραφηκε η φιλοεαμικη λεσβος ένα ταγμα μπουρανταδων ηταν αρκετο

  34. sarant said

    33 Ποιος σας είπε ότι μεταστράφηκε; Το 1951 παραδόθηκαν οι τελευταίοι αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού.

    32 Σιγά μην το πουν αυτό οι ειδήσεις.

  35. 33 Μεταστράφηκε; Πότε και δεν το πήρα χαμπάρι; (τα ποσοστά της αριστεράς στη Λέσβο όλ’ αυτά τα χρόνια, μάλλον δεν δείχνουν μεταστροφή νομίζω).

  36. 34 Μαζί γράφαμε!

  37. Ωραίο κείμενο
    Τελικά βρέθηκε η «Τράκα» ;

  38. sarant said

    37 Όχι, δεν βρέθηκε.

  39. Ηλεφούφουτος said

    Η αλήθεια είναι ότι και με την παλιά γραμματική (Τριανταφυλλίδη) και με τη νυν (Holton-Φιλιππάκη) τα Αμερικάνος, Λέσβιος, Έλληνας κλπ γράφονται σε κάθε περίπτωση με κεφαλαίο.

  40. Earion said

    27, Σκύλε της Β.Κ., θα διατυπώσω καλύτερα, αν μου επιτρέπεις, τον κανόνα που εισηγείται η σχολή που θέλει να γράφονται τα εθνικά με αρκτικό πεζό:

    Τα εθνικά γράφονται με αρκτικό κεφαλαίο όταν προσδιορίζουν απόλυτα (δηλ. χωρίς άλλη ιδιότητα) το πρόσωπο ή τα πρόσωπα, π.χ. οι Αμερικάνοι είναι φονιάδες των λαών. Όταν τα εθνικά προσδιορίζουν άλλα ουσιαστικά, τότε γράφονται με αρκτικό πεζό, π.χ. οι αμερικανοί στρατιώτες είναι φονιάδες.

    Η δικαιολογία του κανόνα είναι πως τα εθνικά είναι ουσιαστικοποιημένα επίθετα.

    Ας δώσουμε μια σύντομη απάντηση σε αυτό, για να κλείσουμε την παρένθεση (που μας περισπά εντέλει από την απόλαυση του κειμένου) και για να ενδυναμώσουμκε την πίστη του Νικοκύρη στην ορθή άποψη:

    Τα εθνικά δεν είναι επίθετα. Ποτέ δεν ήταν επίθετα. Αν ήταν θα είχαν τρία γένη (απαραίτητο γνώρισμα των επιθέτων). Και προσοχή να μη γίνεται σύγχυση: άλλο το επίθετο ο αγγλικός, η αγγλική, το αγγλικό (γνησιότατο επίθετο, με τρία γένη), κι άλλο τα εθνικά ο Άγγλος, η Αγγλίδα (το …; …) που είναι ουσιαστικά. Αλλά και στη σύνταξη η χρήση τους δίπλα σε άλλα ουσιαστικά δεν αλλάζει τη φύση τους. Απορώ πώς μπορεί να θεωρεί κανείς ότι μια λέξη είναι ουσιαστικό, όταν βρίσκεται στην πρόταση μόνη της, αλλά μεταλλάσεται σε ουσιαστικοποιημένο επίθετο όταν συνοδεύει άλλα ουσιαστικά. Στο παράδειγμα που έφερα πιο πάνω, ας πούμε, με τους Αμερικανούς στρατιώτες, έχουμε δύο αλλεπάλληλα ουσιαστικά. Αν σώνει και καλά θέλουμε να κάνουμε βαθιάς δομής ανάλυση, τότε να δεχτούμε όχι ότι το ένα προσδιορίζει το άλλο, υπαγόμενο σε αυτό (οι στρατιώτες είναι Αμερικανοί), αλλά ότι υπονοείται ένα άλλο γενικής σημασίας ουσιαστικό, ας πούμε το άνθρωποι, οι οποίοι άνθρωποι είναι ταυτόχρονα και ισοβαρώς και Αμερικανοί και στρατιώτες (και φτιάχνουν όλα μαζί το υποκείμενο του κατηγορυμ.ένου φονιάδες).

    Δηλαδή:

    οι Αμερικανοί (άνθρωποι) + οι στρατιώτες (άνθρωποι) –> ρήμα + κατηγορούμενο.

    Επιπλέον, ένα τυπικό επιχείρημα: Απ’ όσες γραμματικές ή συντακτικά έχω ψάξει μόνο δύο βρήκα να ασχολούνται με το ζήτημα, ο Τζάρτζανος στο Συντακτικό της δημοτικής (1947) και οι Holton-Mackridge-Φιλιππάκη στη Γραμματική τους (1999, σ. 285). Ο μεν Τζάρτζανος κεφαλαιογραφεί τα εθνικά, χωρίς να τα συζητά, οι δε άλλοι ρητά δεν κατατάσσουν τα εθνικά στα επίθετα αλλά στα ουσιαστικά. Αν έχει βρει κανείς την αντίθετη άποψη να συζητείται τεκμηριωμένα σε γραμματική ή συντακτικό, ας μου την υποδείξει, θα είμαι υποχρεωμένος.

  41. Θενκς!
    Γράφω εμπειρικά και με κριτήριο τα διαβάσματά μου.
    Εντάξει, για σκύλος καλά τα καταφέρνω…

    πάρε ένα ωραίο χαμόγελο!

    είναι και της σχετικής εποχής…

  42. sarant said

    40 Και εκτός αυτού σε ορισμένες περιπτώσεις έχεις διλήμματα αν θες να εφαρμόσεις την άποψη της Θεσσαλονίκης -είχε γράψει ένα γουστόζικο απόσπασμα ο Γιάννης Χάρης αλλά δεν το βρίσκω τώρα.

  43. Γς said

    41:

    >Εντάξει, για σκύλος καλά τα καταφέρνω…

    ένα ωραίο χαμόγελο!

    Κι ήταν η εποχή που μπορούσες όλη την GenBank να την στριμώξεις σε 5-6 δισκέτες. Ε, σε μια από αυτές που περίσσευε λίγος χώρος είχα στριμώξει κι ένα περίεργο προγραμματάκι Windows 1.0, μόλις μερικά Ks, που κάποιος Μπιλ Γκέιτζ θα το έκανε λέει λειτουργικό σύστημα!
    Τον επόμενο χρόνο οι δισκέτες γίνανε 44, Και μετά ούτε να το σκέφτεσαι.

    Ηρωϊκές, όμορφες, αξέχαστες εποχές. Συζητούσα με τον φίλο μου τον P. Sharp για την ευθυγράμμιση ακολουθιών DNA. Και ξαφνικά όταν μαζί με τον Higgins άρχισαν να δουλεύουν στο περιβόητο CLUSTAL μπούκαρε η Ωραία μας Κυρία σαν όμορφη μουσική εικόνα στα ψυχρά προγράμματα της Βιοπληροφορικής που δεν υπήρχε ουτε σαν όνομα.
    Φατσούλα Σόρκατ.

    Ναι ήταν κι o Doolittle στη Λα Χόγια στο Σαν Ντιέγκο, από τους πρωτοπόρους κι αυτός. Γιατί γελάς μου είχε πει.
    -Τίποτα

    Και κοίτα να δεις. Ολοι αυτοί είχαν να κάνουν και με το Τρίνιτι Κόλετζ του Δουβλίνου. Κι ο συγγραφέας του Πυγμαλίωνα Ιρλανδός ήταν.
    Κάτι τέτοιες συμπτώσεις ομορφαίνουν τις αναμνήσεις μας.

    «Ενα βροχερό απόγευμα έξω από το Κόβεντ Γκάρντεν μια αναμαλλιασμένη λαϊκή ανθοπώλις, η Ελάιζα Ντούλιτλ (Όντρεϊ Χέπμπορν) διασταυρώνεται με τον περίφημο καθηγητή γλωσσολογίας Χένρι Χίγκινς

    0:00:00 Overture
    0:03:25 Why Can’t The English?
    0:06:03 Wouldn’t It Be Loverly?
    0:10:25 I’m An Ordinary Man
    0:15:11 With A Little Bit Of Luck
    0:17:39 Just You Wait
    0:20:37 The Rain In Spain
    0:22:50 I Could Have Danced All Night
    0:26:47 Ascot Gavotte
    0:29:56 On The Street Where You Live
    0:31:56 You Did It
    0:35:57 Show Me
    0:38:38 Get Me To The Church On Time
    0:41:35 A Hymn To Him
    0:45:11 Without You

  44. # 43

    Στο Ράδιο Σίτυ, πλατεία Κολιάτσου, δεκαετία του 60

  45. Γς said

    Χρόνια Πολλά Γιώργη πσαρά!

  46. sarant said

    Χρόνια πολλά Γιώργο!

  47. Earion said

    Σκύλε και Γς, ευχαροιτώ για τα δωράκια. Για αντιχάρισμα, δείτε αυτό. Μπορεί να σας αρέσει. 🙂

  48. Γς said

    47:
    >Άλλο πληροφορία, άλλο γνώση· άλλο βία, άλλο δύναμη.

    Ενδιαφέρουσα περιήγηση του άσματος στις διάφορες γλώσσες, στην Βικιπαίδεια.

    Εγώ το έψαξα κσι στις διάφορες εκτελέσεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: