Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μισέλ Καζές, Δαβίδ Σουλάμ και μια πρόταση προς την Πρόεδρο της Βουλής

Posted by sarant στο 29 Μαΐου, 2015


Πριν από μερικές μέρες, η Πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου είχε την πρωτοβουλία να καλέσει το Σώμα να τηρήσει ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη, που συμπληρώνονταν 52 χρόνια από τη δολοφονία του.

Η πρωτοβουλία της Ζωής Κωνσταντοπούλου ήταν αξιέπαινη, αφού ο Λαμπράκης, ανεξάρτητα από την πολιτική του τοποθέτηση, είναι ο μοναδικός, απ’ όσο ξέρω, εν ενεργεία βουλευτής που βρήκε τον θάνατο κατά την άσκηση της πολιτικής του δραστηριότητας και εξαιτίας αυτής δολοφονήθηκε από παρακρατικούς κύκλους.

Το ίδιο βράδυ που τραυματίστηκε θανάσιμα ο Λαμπράκης, οι παρακρατικοί είχαν επιτεθεί και στον Γιώργο Τσαρουχά, επίσης βουλευτή της ΕΔΑ, και τον είχαν τραυματίσει αρκετά σοβαρά -τελικά το έργο τους το ολοκλήρωσε η δικτατορία λίγα χρόνια αργότερα, οι δε αξιωματικοί της αστυνομίας (Καραμπέρης και άλλοι) που τον βασάνισαν μέχρι θανάτου (και παρασημοφορήθηκαν από το χουντικό καθεστώς) καταδικάστηκαν το 1979, επί κυβερνήσεως ΝΔ, σε ελαφρές ποινές -στο κάτω-κάτω, κομμουνιστή είχαν σκοτώσει, δεν είχαν ληστέψει τράπεζα.

Τον Γιώργο Τσαρουχά τον έχει τιμήσει η Βουλή των Ελλήνων, θαρρώ πρόπερσι, σε ειδική εκδήλωση, μαζί με τον Λαμπράκη. Υπάρχει όμως ένα άλλο χρέος της Βουλής, αυτό ανεξόφλητο, και πιστεύω πως η σημερινή ΠτΒ μπορεί να το ξεπληρώσει, οπότε υποβάλλω ευσεβάστως την πρότασή μου.

Κατά πάσα πιθανότητα, τα ονόματα Μισέλ Καζές και Δαβίδ Σουλάμ δεν θα σας λένε τίποτε. Βέβαια, τα έχω αναφέρει καναδυό φορές στο ιστολόγιο, αλλά παρεμπιπτόντως -δεν περιμένω να τα θυμάστε. Ο Μισέλ Καζές και ο Δαβίδ Σουλάμ ήταν Έλληνες Εβραίοι της Θεσσαλονίκης, κομμουνιστές, που διετέλεσαν βουλευτές και που εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς στην Κατοχή.

Δεν ξέρω πολλά στοιχεία για τους δυο αυτούς ήρωες, υποθέτω πως οι αριστεροί Θεσσαλονικιοί θα ξέρουν περισσότερα -βλέπω ας πούμε να αναφέρεται το όνομά τους σε άρθρο του (τότε δημοτικού συμβούλου, αλλά βουλευτή πλέον) Τριαντάφυλλου Μηταφίδη, από το 2008, ο οποίος έχει ως πηγή μια ανακοίνωση του Δημοσθένη Δώδου («Η Θεσσαλονίκη προς τον 20ό αιώνα: το τέλος της ανεκτικής πόλης», που έγινε αργότερα και βιβλίο) αλλά που δεν την έχω δει. Θα γράψω λοιπόν δυο-τρία πράγματα που έχω βρει εδώ κι εκεί, και ευχαρίστως να συμπληρώσετε με σχόλιά σας. Πάντως, αν γκουγκλίσετε τα ονόματα των δυο εκτελεσθέντων βουλευτών δεν θα βρείτε παρά ελάχιστα στοιχεία.

Ο Δαβίδ Μποχώρ Σουλάμ, επαγγελματίας, βγήκε βουλευτής στις εκλογές του Νοεμβρίου 1926, τις πρώτες που έγιναν μετά την ανατροπή της δικτατορίας του Πάγκαλου. Στις εκλογές αυτές συμμετείχε και το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών, Αγροτών και Προσφύγων, που ήταν εκλογικός συνασπισμός με κορμό το ΚΚΕ. Οι εκλογές έγιναν με απλή αναλογική κι έτσι στον νομό Θεσσαλονίκης (που αντιστοιχούσε στις σημερινές περιφέρειες Α’ και Β’ Θεσσαλονίκης και Κιλκίς) το Ενιαίο Μέτωπο, που πήρε ποσοστό 10,9%, έβγαλε δυο βουλευτές από την πρώτη κατανομή και άλλον έναν από τη δεύτερη. Πολλοί Εβραιοι ψηφισαν το Ενιαίο Μέτωπο, που έτσι έβγαλε βουλευτές στη Θεσσαλονίκη τον Ζακν Βεντούρα, τον Σεραφείμ Μάξιμο και τον Δαβίδ Σουλάμ. Ο Μάξιμος είχε εκλεγεί βουλευτής και στη Λάρισα, και προτίμησε να κρατήσει αυτή την έδρα, κι έτσι τελικά εξελέγη και ο πρώτος επιλαχόντας, ο Γρηγ. Παπανικολάου. Συνολικά, το Ενιαίο Μέτωπο εξέλεξε δέκα βουλευτές, όλους από τη Λάρισα και βορειότερα. Ήταν η πρώτη φορά που εκλέγονταν κομμουνιστές βουλευτές.

Τα άλλα κόμματα κατηγόρησαν το ΚΚΕ ότι ψηφίζεται κατεξοχήν από μειονότητες, και σε μεταγενέστερο άρθρο του ο Ριζοσπάστης επισήμαινε ότι μόνο οι εργάτες και μικροαστοί εβραίοι ψήφισαν το Ενιαίο Μέτωπο, ενώ οι εύποροι στράφηκαν στην Εβραϊκή Πολιτική Ένωση, που είχε εκλέξει δύο βουλευτές με αμιγώς εβραϊκό ψηφοδέλτιο -και επισήμαινε επίσης ότι στον εβραϊκό τύπο της Θεσσαλονίκης γίνονταν λυσσαλέες αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε σιωνιστές και κομμουνιστές.

Η Βουλή του 1926 είχε 286 βουλευτές. Από τις εκλογές του 1926 δεν προέκυψε αυτοδυναμία για κανέναν σχηματισμό κι έτσι σχηματίστηκε οικουμενική κυβέρνηση. Τον Ιούνιο του 1927 ο Δαβίδ Σουλάμ και ο Γρ. Παπανικολάου φυλακίστηκαν, χωρίς να ζητηθεί άρση της ασυλίας τους, επειδή κρίθηκαν ηθικοί αυτουργοί της «στάσεως» των καπνεργατών.

Οι εκλογές του 1928 έγιναν με πλειοψηφικό κι έτσι το ΚΚΕ, που έτσι κι αλλιώς σπαρασσόταν από εσωτερικές έριδες, δεν έβγαλε βουλευτή. Πάντως, στο ψηφοδέλτιο Θεσσαλονίκης συμμετείχε και πάλι ο Δαβίδ Σουλάμ -αν και σε ξεχωριστή ενότητα, αφού οι «ισραηλίτες» ψήφιζαν χωριστά σε ιδιαίτερο «εκλογικό σύλλογο».

Ο Μισέλ Καζές, τυπογράφος στο επάγγελμα, εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης στις αμέσως επόμενες εκλογές, του Σεπτεμβρίου 1932, που έγιναν και πάλι με σύστημα απλής αναλογικής. Το Ενιαίο Μέτωπο πήρε 4,97% και εξέλεξε 12 βουλευτές -3 από αυτούς στη Θεσσαλονίκη. Ο Καζές εξελέγη από την ξεχωριστή «ισραηλιτική» ποσόστωση, μαζί με τον Αλλαλούφ του Λαϊκού Κόμματος.

kazes2Σε διάφορες πηγές, ακόμα και στα επίσημα πρακτικά της Βουλής του 1932, το επώνυμο του βουλευτή Θεσσαλονίκης αναφέρεται επίσης και ως «Γκαζές», αλλά νομίζω πως το σωστό είναι «Καζές», γνωστό εβραϊκό επώνυμο (βλ. και τη Σχολή Καζές, σήμερα Δημοτικό Βρεφοκομείο).

Στο σύντομο διάστημα που έμεινε βουλευτής, ο Καζές πρόλαβε να ενοχλήσει -κάποιες δηλώσεις του σε δικαστήριο για την αυτονόμηση της Μακεδονίας και Θράκης θεωρήθηκαν αντεθνικές, ο εβραϊκός τύπος έγραψε ότι δεν είναι εβραίος, η δε Μακεδονία, η βενιζελική εφημερίδα (που ενέπνευσε αργότερα τους εμπρηστές του Κάμπελ) έγραψε ότι «είτε κομμουνιστής, είτε σοσιαλιστής, είτε συντηρητικός, ο Εβραίος μένει πάντοτε Εβραίος».

Η Βουλή του 1932 δεν μπόρεσε να δώσει βιώσιμη κυβέρνηση κι έτσι σε λίγους μήνες, τον Μάρτιο του 1933, ξανάγιναν εκλογές, αυτή τη φορά με πλειοψηφικό. Το Ενιαίο Μέτωπο πήρε σχεδόν το ίδιο ποσοστό, χωρίς όμως να εκλέξει βουλευτές. Ο Καζές ήταν πάλι υποψήφιος.

Τον Ιούλιο του 1934 ο Καζές συνελήφθη και εκτοπίστηκε στην Ανάφη. Κατά τη σύλληψή του βασανίστηκε στο αστυνομικό τμήμα, σύμφωνα τουλάχιστον με το ρεπορτάζ του Ριζοσπάστη -απ’ όπου και η φωτογραφία (δεν υπάρχει ονλάιν, είναι από το φύλλο της 10.7.34).

Δεν ξέρω τι έγινε στη συνέχεια, αν και στοιχεία θα μπορούν να βρεθούν. Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο να έμεινε στις εξορίες ίσαμε τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου και στη συνέχεια να παραδόθηκε στους Ναζί από το εθνοπροδοτικό αυτό καθεστώς (κάτι τέτοιο συνέβη με πολλούς).

Βρίσκω ότι οι δυο βουλευτές, Καζές και Σουλάμ, εκτελέστηκαν το 1942 (για τον Καζές βρήκα και ημερομηνία: 14-2-1942), ενώ κάπου βρίσκω να αναφέρονται, και οι δυο, ως «Καβαλιώτες». Αυτά βρήκα, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία πως, αν γίνει έρευνα, ενόψει της οφειλόμενης τιμής που πρέπει να τους αποδοθεί, θα βρεθούν πολύ περισσότερα στοιχεία.

Γιατί άραγε να μην ξέρουμε σχεδόν τίποτα για τους δυο εκτελεσμένους βουλευτές; Από πλευράς επίσημης πολιτείας, δεν είναι και τόσο περίεργο, αφού μετά την απελευθέρωση βρέθηκαν στην εξουσία εκείνοι που πλούτισαν από τη συνεργασία με τους Γερμανούς και (ειδικά στη Θεσσαλονίκη) από τις κλεμμένες εβραϊκές περιουσίες. Η σιωπή του Δήμου Θεσσαλονίκης επίσης εξηγείται από παρόμοια ένοχη συνείδηση -κατά σατανική σύμπτωση, η πρώην Σχολή Καζές (είπαμε, απλή συνωνυμία με τον εκτελεσμένο βουλευτή), που την έκλεισαν οι Ναζήδες το 1942 (και λίγο αργότερα έστειλαν στον θάνατο το προσωπικό της) καταπατήθηκε από το Δήμο, και έγινε δημοτικό βρεφοκομείο, και ακόμα και σήμερα καταπατημένη είναι -απλώς, το 2014 ο Δήμος Θεσσαλονίκης συμφώνησε να πληρώνει ενοίκιο (από τώρα και στο εξής) στην Ισραηλιτική κοινότητα. (Το συγκεκριμένο βρεφοκομείο έγινε διαβόητο πριν από χρόνια για αγοραπωλησίες βρεφών, όλη η ιστορία εδώ). Ίδια ιστορία δηλαδή με τα εβρέικα μνήματα που πάνω τους είναι χτισμένο το ΑΠΘ ή που τα ξέχωσαν και έχτισαν σπίτια πάνω τους οι λεβέντες Κρητικοί στα Χανιά αμέσως μόλις η εβραϊκή κοινότητα της πόλης πήρε την άγουσα για τον θάνατο φορτωμένη σε ένα γερμανικό πλοίο -και που το τέλος της επέσπευσαν οι Άγγλοι που το βούλιαξαν.

Ως εδώ, εξηγείται η σιωπή για τον Σουλάμ και τον Καζές. Κάπως πιο δυσκολοεξήγητη είναι η σχετική σιωπή από δυο άλλες μεριές. Η ισραηλιτική κοινότητα, ας πούμε, ελάχιστα προβάλλει τα δυο επιφανή μέλη της (εκλεγμένοι βουλευτές ήταν!) που εκτελέστηκαν από τους Ναζί. Δεν μπορώ να μη σκεφτώ ότι αυτό γίνεται επειδή ήταν κομμουνιστές.

Αλλά και το ΚΚΕ σιωπά. Δεν θυμάμαι να έχω δει καμιά αναφορά στον Ριζοσπάστη για τους δυο εκτελεσμένους βουλευτές του κόμματος. Αυτό είναι περίεργο, διότι το ΚΚΕ τιμά τους νεκρούς του με μεγάλη επιμέλεια. Κι όμως, αν γκουγκλίσετε «Καζές» ή «Σουλάμ» στο rizospastis.gr, που έχει την ύλη της εφημερίδας ακόμα και πριν από το 2000, δεν θα βρείτε καμιά αναφορά στους δυο εκτελεσμένους κομμουνιστές βουλευτές. Ίσως η παράλειψη της μνημόνευσης να οφείλεται σε ενδεχόμενη διαφοροποίηση των δυο αγωνιστών -αλλά δεν έχω κανένα τέτοιο στοιχείο, ούτε και είναι πολύ πιθανό, τουλάχιστον για τον Καζές, που ξέρουμε ότι ήταν στο κόμμα το 1934, δηλαδή μετά την εσωκομματική πάλη και τις αποχωρήσεις της δεκαετίας του 1920. Δεν μπορώ να μη φοβηθώ ότι η αποσιώπηση οφείλεται στο ότι ήταν Εβραίοι. [Στο δοκίμιο ιστορίας του ΚΚΕ υπάρχει αναφορά στους δύο βουλευτές]

Εκτός όμως από Θεσσαλονικιοί, εβραίοι και κομμουνιστές, ο Μισέλ Καζές και ο Δαβίδ Σουλάμ ήταν και βουλευτές. Και η Βουλή των Ελλήνων έχει κι αυτή ανεξόφλητο χρέος απέναντί τους -πολύ περισσότερο που, αν δεν κάνω λάθος, ο Μισέλ Καζές και ο Δαβίδ Σουλάμ είναι οι μοναδικοί βουλευτές που εκτελέστηκαν από τους ναζιστές. Η απόδοση τιμής στους εκτελεσμένους βουλευτές θα δείξει ότι η Βουλή των Ελλήνων δίνει μεγάλη σημασία στην ιστορική μνήμη. Και εκεί που ολιγώρησαν (αν όντως ολιγώρησαν) η ελληνική πολιτεία, ο Δήμος Θεσσαλονίκης, οι ισραηλιτικές κοινότητες και το ΚΚΕ, ας έρθει η Βουλή να τιμήσει τους δυο ήρωες.

Αυτή την πρόταση υποβάλλω στην κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου, Πρόεδρο της Βουλής.

Υστερόγραφο: Σε σχόλιο εγέρθηκε αμφισβήτηση για το αν οι δυο βουλευτές όντως εκτελέστηκαν, με το (όχι παράλογο) επιχείρημα ότι δεν αναφέρεται τίποτα για την εκτέλεσή τους σε ορισμένα βασικά συγγράμματα σχετικά με τον εβραϊσμό της Θεσσαλονίκης. Η βασική πηγή που έχω για την εκτέλεση είναι το άρθρο του Δημοσθένη Δώδου «Η Θεσσαλονίκη προς τον 20ό αιώνα: Το τέλος της ανεκτικής πόλης», που περιλαμβάνεται στον συλλογικό τόμο «Άουσβιτς. Το γεγονός και η μνήμη του», σε επιμ. Βασιλικής Γεωργιάδου και Άλκη Ρήγου (Καστανιώτης, 2007).

Βρήκα το βιβλίο και φωτογράφησα τη σχετική σελίδα, σ. 57, εδώ. Όπως βλέπετε, ο Δώδος δηλώνει ρητά: «Από όλους όσοι είχαν διατελέσει βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου και ήταν εν ζωή κατά τη διάρκεια της Κατοχής, μόνο δύο εκτελέστηκαν από τις γερμανικές δυνάμεις: ο Δαβίδ Σουλάμ και ο Μισέλ Καζές, βουλευτές της εκλογικής περιφέρειας Θεσσαλονίκης (1926 και 1932 αντιστοίχως).

Μέχρι σήμερα, τόσο η πόλη που εκπροσώπησαν ούτε και η ίδια η Βουλή των Ελλήνων αγνοούν το γεγονός«.

Λείπει βέβαια οποιαδήποτε τεκμηρίωση, αλλά για την εκτέλεση, του Καζές τουλάχιστο, υπάρχει και άλλη πηγή, έστω και διαδικτυακή, που κάπου θα στηρίζεται. Οπότε, ναι μεν μπαίνει ερωτηματικό, δηλαδή πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω το θέμα, αλλά προς το παρόν δεν μπορούμε να απορρίψουμε την εκτέλεση των βουλευτών Καζές και Σουλάμ.

Δεύτερο υστερόγραφο. Πήρα μέιλ που νομίζω ότι αποδεικνύει πέρα από κάθε αμφιβολία την εκτέλεση του Δαβίδ Σουλάμ και του Μισέλ Καζές:

Το υλικό της πιο επισταμένης έρευνας που έχει γίνει για τα θύματα της Κατοχής στη Θεσσαλονίκη υπάρχει στο βιβλίο «Ο φόρος του αίματος στην κατοχική Θεσσαλονίκη» (Παρατηρητής 2001).

Το υλικό προέρχεται από έρευνα που ξεκίνησε από το Δήμο Θεσσαλονίκης (διοίκηση Μαναβή) τον Ιούνιο του 1984 στα πλαίσια του εορτασμού των 2300 χρόνων και σταμάτησε το 1986 από τη διοίκηση Κούβελα.
Και εκτός από βιβλιογραφία και τύπο της εποχής αφορά έρευνα και στα ληξιαρχεία

Έχει Παράρτημα με κατάλογο εκτελεσθέντων, όπου αναφέρονται και ο Γκαζές και ο Σουλάμ

σελ.223
Γκαζές Μισέλ, 37 χρονών γεννημένος σε Καστοριά, ημ/νία εκτέλεσης 30/12/1942

σελ.241
Σουλάμ Δαυίβ, Εβραίος, ημ/νία εκτέλεσης 14/2/1942

Σύμφωνα με το βιβλίο:

Σελ 164-165: Για την εκτέλεση της 30 Δεκ 1942
Στις 30 Δεκ 1942  εκτελέστηκαν  28 άτομα στο Κόκκινο Σπίτι, οι περισσότεροι κομμουνιστές από την Ανατολική Μακεδονία, κρατούμενοι στην Ανάφη από την εποχή Μεταξά μέχρι το 1942. Τότε μεταφέρθηκαν με πλοίο στη Θεσσαλονίκη για να παραδοθούν στις βουλγαρικές αρχές. Όσοι αρνήθηκαν να πάρουν τη βουλγαρική υπηκοοτητα έναντι της ελευθερίας τους και μετά από προσπάθειες συγγενών και φίλων παρέμειναν τελικά στις φυλακές της σχετικά ασφαλέστερης Θεσσαλονίκης.

Εκτελέστηκαν επιλεγόμενοι από τους Γερμανούς όταν αυτοί ζήτησαν από τις αρχές της πόλης κατάλογο 40 ατόμων για εκτελεσθούν σε αντίποινα κάποιας επίθεσης.

Ο Γκαζές συγκαταλέγεται στα 3 επώνυμα στελέχη του ΚΚΕ που αναφέρει ονομαστικα το βιβλίο:
«πρώην βουλευτής και γνωστός για τις κατηγορίες εναντίον του για «χαφιεδισμό» από το Γ.Σιάντο»

Σελ 158-159: Για την εκτέλεση της 7 και 14 Φεβρ 1942

Σύμφωνα  με τα γραφόμενα αφορά
Κλιμακωτή εκτέλεση 10+10 ατόμων σε αντίποινα για δυναμιτιστική δολιοφθορά σε γερμανικά αυτοκίνητα

Στα γραφόμενα ο Σουλάμ δεν αναφέρεται ονομαστικά.

Advertisements

177 Σχόλια to “Μισέλ Καζές, Δαβίδ Σουλάμ και μια πρόταση προς την Πρόεδρο της Βουλής”

  1. Θρασύμαχος said

    Στο μεταξύ λύθηκε ο γρίφος για την πρόσφατη αντισημιτική εκτροπή της γειτονικής Καβάλας, καθώς ο πραγματικός υπαίτιος φρόντισε http://www.xronometro.com/mitropoli-anakoinosi/ ν’ αποκαλυφθεί από μόνος του.

  2. atheofobos said

    …..ο μοναδικός, απ’ όσο ξέρω, εν ενεργεία βουλευτής που βρήκε τον θάνατο κατά την άσκηση της πολιτικής του δραστηριότητας και εξαιτίας αυτής.

    Έχει προηγηθεί στις 1-5-1948 η δολοφονία του Χρήστου Λαδά ,υπουργού Δικαιοσύνης.από τον Μουτσογιάννη της ΟΠΛΑ

  3. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Ναι, έτσι.

    2: Σωστά, πρέπει να ήταν βουλευτής ο Λαδάς. Και είναι και ο Παύλος Μπακογιάννης το 1989.

  4. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Καλημέρα. Νικοκύρη έχεις κι ένα μέιλ.

  5. βκ said

    2,3: Συνοπτικά από τη wikipedia: Ο Παύλος Μπακογιάννης εκλέχθηκε βουλευτής (Ευρυτανίας) τον Ιούνιο του 1989 και είχε ενεργό ρόλο στο σχηματισμό της κυβέρνησης Τζαννετάκη ως διαπραγματευτής μεταξύ του κόμματός του και του Συνασπισμού. Δολοφονήθηκε από την τρομοκρατική οργάνωση «17 Νοέμβρη» την 26η Σεπτεμβρίου 1989.

  6. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Με αντιδράσεις από κάποιες δημοκρατικές δυνάμεις (δεν είπα «υγιείς»), η Ζωή Κωνσταντοπούλου μπορεί να ακούσει την πρόταση.

    Αλλά και το σημερινό άρθρο είναι καλό μνημόσυνο -εγώ δεν ήξερα τίποτα γι’ αυτούς.

  7. IN said

    Νίκο, πολύ ενδιαφέρουσα η σημερινή ανάρτηση. Νομίζω, όμως, ότι παρασύρεσαι από αριστερό οίστρο και πού και πού γράφεις υπερβολές.

    Για τον θάνατο του Τσαρουχά βρίσκω στην «Μακεδονία» της 9ης Ιουνίου 1979 ότι οι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν στις εξής ποινές: Στέφανος Καραμπέρης, 10 χρόνια, Φωκίων Καραπάνος, 5 χρόνια, Αναστασιάδης, 22 μήνες, Τασόπουλος, 10 μήνες, Σταματόπουλος, 12 μήνες. Σίγουρα όχι ελαφρές ποινές για τους δύο πρώτους. Σημασία έχει, επίσης, γιατί καταδικάστηκαν: Η κατηγορία για τον θάνατο του Τσαρουχά ήταν (κατά τραγική ειρωνεία) η ίδια με αυτή για τον θάνατο του Λαμπράκη: θανατηφόρα σωματική βλάβη (και όχι ανθρωποκτονία, δηλαδή τυπικά νομικά δεν μιλάμε για δολοφονία). Η διαφορά συνίσταται στο ότι στην ανθρωποκτονία υπάρχει πρόθεση του δράστη να σκοτώσει το θύμα, ενώ στην θανατηφόρα σωματική βλάβη υπάρχει πρόθεση απλώς να το τραυματίσει (να του προκαλέσει σωματική βλάβη), ο δράστης όμως αδιαφορεί (αμέλεια) για το ενδεχόμενο η σωματική βλάβη να προκαλέσει το θάνατο του θύματος. Λεπτές διακρίσεις, που συχνά όμως μεταφράζονται σε όχι αμελητέα διαφορά στην ποινή.

    Ο Τσαρουχάς συνελήφθη από την αστυνομία και οδηγήθηκε στο κλιμάκιο της ΚΥΠ στη Θεσσαλονίκη, όπου κακοποιήθηκε (παρά το γεγονός ότι, ο φουκαράς, τους προειδοποίησε ότι πάσχει από την καρδιά του). Συνεπεία της κακοποίησης επήλθε ο θάνατός του, τυπικά από έμφραγμα. Το δικτατορικό καθεστώς προσπάθησε να συγκαλύψει τα πράγματα, ωστόσο μετά την πτώση της δικτατορίας αποκαλύφθηκε η αλήθεια. Η δικαστική διερεύνηση είχε δύο σκέλη: αφενός τον φόνο του Τσαρουχά (την «θανατηφόρα σωματική βλάβη» αυστηρά νομικά) αφετέρου την συγκάλυψη. Ο δεύτερος κατηγορούμενος, που ήταν στρατοδίκης, καταδικάστηκε μόνον για την συγκάλυψη. Γενικότερα, από την απόφαση προκύπτει το (συνηθισμένο, ως ένα βαθμό) πρόβλημα σε τέτοιες περιπτώσεις: είναι προφανές ότι τον Τσαρουχά τον σκότωσε η δικτατορία (με την έννοια ότι η κακοποίησή του οδήγησε στον θάνατό του από καρδιά) αλλά δεν είναι καθόλου εύκολο να προσωποποιήσεις τις ευθύνες, ιδίως σε ό,τι αφορά τα κατώτερα όργανα: ποιος ακριβώς αστυνομικός, ή στέλεχος της ΚΥΠ έκανε τι ακριβώς; Τελικώς την πλήρωσε βαρύτερα απ’ όλους (όπως έπρεπε) ο επικεφαλής του κλιμακίου της ΚΥΠ στη Θεσσαλονίκη, δηλαδή ο Καραμπέρης, γνωστός πραξικοπηματίας και ήδη καταδικασμένος σε 15 χρόνια φυλακή για τη συμμετοχή του στο πραξικόπημα. Αυτός, ο Καραπάνος και ο Αναστασιάδης οδηγήθηκαν στη φυλακή μετά την καταδίκη τους (22 μήνες δεν ήταν εξαγοράσιμη ποινή τότε).

    Χωρίς επίσης να θέλω να υπερασπιστώ όσους καταπάτησαν εβραϊκές περιουσίες μετά την κατοχή (και δεν νομίζω να ήταν και λίγοι) νομίζω μία τόσο βαριά κατηγορία όπως «μετά την απελευθέρωση βρέθηκαν στην εξουσία εκείνοι που πλούτισαν από τη συνεργασία με τους Γερμανούς και (ειδικά στη Θεσσαλονίκη) από τις κλεμμένες εβραϊκές περιουσίες» θέλει τουλάχιστον μία συγκεκριμένη αφορά σε ένα-δυο ονόματα: σε ποιους ακριβώς αναφέρεσαι;

    Τέλος, και η αναφορά στο Λαμπράκη ως μοναδικό εν ενεργεία βουλευτή που βρήκε το θάνατο κατά την άσκηση της πολιτικής του δραστηριότητας αποδεικνύεται ατυχής. Εκτός από τον Λαδά, που σου ανέφερε παραπάνω ο Atheofobos, και τον Μπακογιάννη το 1989, έχουμε, πολύ νωρίτερα, και τον πρωθυπουργό (και φυσικά βουλευτή) Θεόδωρο Δηλιγιάννη που δολοφονήθηκε το 1905, ενώ ήταν εν ενεργεία. Και δεν αποκλείω, αν ψάξουμε καλύτερα, να βρούμε κι άλλα παραδείγματα.

  8. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Ο Καποδίστριας ,δεν ήταν μεν εκλεγμένος αλλά διορισμένος, αλλά ήταν πολιτικός, και «βρήκε τον θάνατο κατά την άσκηση της πολιτικής του δραστηριότητας και εξαιτίας αυτής.». Σωστά;

  9. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    7: Να πω την αλήθεια, δεν βρήκα κάπου την ετυμηγορία στη δίκη των δολοφόνων Τσαρουχά και στηρίχτηκα στη Βικιπαίδεια,που ανέφερε «ελαφρές ποινές». Καλά που τα προσδιορίζεις. Παντως ο Καραμπέρης ήταν ήδη έγκλειστος.

  10. IN said

    8: Εκλεγμένος ήταν Καποδίστριας, απλώς δεν ήταν βουλευτής.

  11. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    10. Εννοούσα εκλεγμένος από το λαό.

  12. IN said

    9 β: Πράγματι, ο Καραμπέρης ήταν ήδη έγκλειστος λόγω του πραξικοπήματος. Ωστόσο και τον φόνο Τσαρουχά τον πλήρωσε, διότι έγινε συγχώνευση των δύο ποινών (15 χρόνια για το πραξικόπημα και 10 για τον Τσαρουχά) και κάθισε 5 επιπλέον χρόνια στη φυλακή.

    Το Biblionet έχει βιογραφικό του (γιατί μας άφησε και απομνημονεύματα) εδώ: http://www.biblionet.gr/author/93644/%CE%A3%CF%84%CE%AD%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%82_%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%AD%CF%81%CE%B7%CF%82

    Το βιογραφικό προέρχεται προδήλως (από τη γλώσσα και την ορολογία) από τα δικά του βιβλία.

    Αντιγράφω: Την 8ην Φεβρουαρίου 1975, ενεκλείσθη εις τάς φύλακας και κατεδικάσθη εις κάθειρξιν 15 ετών δια την συμμετοχήν του εις την Επανάστασιν.Απεφυλακίσθη την 11ην Ιανουαρίου 1990 εις ήλικίαν 69 ετών, εκτίσας ποινήν 15 περίπου ετών εκ της συνολικώς καταλογισθείσης καθείρξεως 20 ετών (5 επιπλέον έτη και δι’ ετέραν υπόθεσιν συναφή με την Επανάστασιν) δια λόγους υγείας και κατ’ έφαρμογήν διατάξεως αποφυλακίσεως υπό όρους μετά την συμπλήρωσιν των 2/3 της συνολικής ποινής.

    «ετέρα υπόθεσις συναφής με την Επανάστασιν» ήταν να βάζεις τους υφισταμένους σου να δέρνουν καρδιοπαθή και να σου μένει στα χέρια (για ηθική αυτουργία σε αυτό, αλλά και στην συγκάλυψη, καταδικάστηκε ο Καραμπέρης).

    Πέθανε το 2008 σε ηλικία 87 ετών.

  13. sarant said

    «δι’ ετέραν υπόθεσιν, συναφή με την Επανάστασιν»!

  14. IN said

    11: Μ’ αυτή τη λογική ούτε ο Τσίπρας δεν είναι εκλεγμένος από το λαό (πρωθυπουργός – βουλευτή τον έβγαλε ο λαός). Μην αρχίσουμε τώρα αυτή τη συζήτηση, βλ. την ανάρτηση του Νίκου για το Χίτλερ που (δεν) βγήκε με εκλογές.

  15. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Βασανιστές …, διαχρονικά και μέχρι σήμερα, τα χείριστα υποπροϊόντα κένωσης!

  16. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    14. Δεν θα μου κάνεις υπόδειξη ποια συζήτηση θ’αρχίσω ή όχι! Όποιος ψήφισε Σύριζα είχε απόλυτη επίγνωση ότι ψηφίζει εμμέσως πλην 100% σαφώς τον Τσίπρα για πρωθυπουργό.

  17. Λαμπρινή said

    Στο βιβλίο τού Λέων Α. Ναρ «Οι Ισραηλίτες βουλευτές στο Ελληνικό Κοινοβούλιο (1915-1936)», εκδ. Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, αναφέρονται ανάμεσα στους υπόλοιπους Ισραηλίτες και οι Καζές και Σουλάμ, με αρκετές πληροφορίες σχετικά με τη δράση τους. Καθώς το βιβλίο επικεντρώνεται στις εκλογικές διαδικασίες και την πολιτική δράση ως το 1936, δεν βρίσκω στοιχεία για τον θάνατό τους. Ωστόσο, ο τελευταίος Ισραηλίτης βουλευτής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο (εκλογές Ιανουαρίου 1936) ήταν ο Θεσσαλονικιός Αλμπέρτο Τσενίο, ο οποίος εκτοπίστηκε στο Άουσβιτς το 1943, όπου και θανατώθηκε. Ο Σουλάμ εκλέγεται το 1926 και δεν επανεκλέγεται μετά το 1928, ενώ ο Καζές εκλέγεται το 1932 και δεν επανεκλέγεται μετά το 1935. Δεν ήταν λοιπόν τυπικά βουλευτές, όταν εκτελέστηκαν, αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η Βουλή δεν οφείλει να τους τιμήσει. Κοντά σε αυτούς, προφανώς πρέπει να αναφερθεί και να τιμηθεί και ο Τσενίο, ως μέλος της τελευταίας προκατοχικής Βουλής των Ελλήνων.

  18. Πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση Νίκο. Ξεχνάτε επίσης και τον Στέφανο Σαράφη, ήταν ήδη βουλευτής της ΕΔΑ όταν φονεύτηκε.

  19. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «Ως εδώ, εξηγείται η σιωπή για τον Σουλάμ και τον Καζές. Κάπως πιο δυσκολοεξήγητη είναι η σχετική σιωπή από δυο άλλες μεριές. Η ισραηλιτική κοινότητα, ας πούμε, ελάχιστα προβάλλει τα δυο επιφανή μέλη της (εκλεγμένοι βουλευτές ήταν!) που εκτελέστηκαν από τους Ναζί. Δεν μπορώ να μη σκεφτώ ότι αυτό γίνεται επειδή ήταν κομμουνιστές.

    Αλλά και το ΚΚΕ σιωπά. Δεν θυμάμαι να έχω δει καμιά αναφορά στον Ριζοσπάστη για τους δυο εκτελεσμένους βουλευτές του κόμματος. Αυτό είναι περίεργο, διότι το ΚΚΕ τιμά τους νεκρούς του με μεγάλη επιμέλεια. »

    Ήρωες είναι αυτοί που εξυπηρετούν τον σκοπό μας, οι υπόλοιποι, είναι αναλώσιμοι.

    «Αυτή την πρόταση υποβάλλω στην κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου, Πρόεδρο της Βουλής.»
    Τα ειλικρινή μου συγχαρητήρια Νίκο, πολύ αξιέπαινη πρωτοβουλία, ασχέτως που δεν θα εισακουσθεί απο την κυρά Ζωή, και την Βουλή γενικώς.

  20. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Οπτικοποιημένη αναφορά στους Καζέζ και Σουλάμ θαρρώ ότι υπάρχει σε ένα DVD που κυκλοφόρησε (ίσως για τα 90χρονα του ΚΚΕ) 🙄 με το Ριζοσπάστη πριν κάμποσα χρόνια. Δεν είμαι σίγουρος όμως.
    Ενδεχομένως αρχείο περί αυτών να έχει ο Ελισσαίος Βαγενάς. 😉

  21. Πολύ ενδιαφέρον!

    Να αρχίσομε να σπαμάρομε το president@parliament.gr ;

    Παρεμπιπτόντως, και οι φτωχοί της Θεσσαλονίκης εκμεταλλεύτηκαν τον αφανισμό των εβραίων συμπολιτών τους. Στο μέτρο που τους αναλογούσε, φυσικά.

  22. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    17: Ευχαριστώ πολύ για τις πληροφορίες. Ασφαλώς οι Καζές και Σουλάμ δεν ήταν βουλευτές αλλά «διετέλεσαν» βουλευτές, και αυτή η ιδιότητα δεν χάνεται, Όπως η Βουλή τιμά τα αποθανόντα μέλη της ακόμα κι αν πεθάνουν σε βαθύ γήρας, πολλά χρόνια μετά την αποχώρησή τους από την πολιτική, έτσι θα έπρεπε να είχε τιμήσει και τους Καζές και Σουλάμ ως εκτελεσθέντες. Και ασφαλώς αξίζει τιμή και στον Τσενίο, που ομολογώ ότι δεν τον γνώριζα. Η Βουλή του 1936 έχει μια ιδιαίτερη σημασία, διότι διαλύθηκε από τη δικτατορία του Μεταξά -και η ΠΕΕΑ είχε καλέσει ως αριστίνδην εθνοσύμβουλους τους βουλευτές της Βουλής του 1936 (π.χ. τον Καρασεβδά).

    18: Είπαμε, για τον Σαράφη ήταν σκοτεινή περίπτωση -‘όπως και για τον (βουλευτή) Παναγούλη ας πούμε

    20: Πάντως ο Ριζοσπάστης δεν έχει γράψει τίποτα την τελευταία εικοσαετία (περίπου). Μακάρι να το διορθώσει.

  23. IN said

    17, 22: Προτελευταία βουλή σου έγραψε, Νίκο, η Λαμπρινή, όχι τελευταία. Η προτελευταία ήταν η Βουλή (καλύτερα, Ε’ Εθνοσυνέλευση) που εκλέχτηκε, νομίζω, το Μάιο του 1935, μετά την αποτυχία του Βενιζελικού κινήματος της 1ης Μαρτίου 1935, προχώρησε στην παλινόρθωση της μοναρχίας και διαλύθηκε μετά την επιστροφή του Γεωργίου Β’ για να εκελεγεί η Βουλή του 1936, η οποία ονομαζόταν Γ΄ Αναθεωρητική. Αυτή ήταν και η τελευταία προκατοχική Βουλή (διαλύθηκε από το βασιλιά 4.8.1936, με αίτημα του Μεταξά).

    Η Ε’ Εθνοσυνέλευση ήταν μονομερής αντιβενιζελική, λόγω αποχής των βενιζελικών και από αυτό υποθέτω ότι ο Τσενίο ανήκε στην αντιβενιζελική παράταξη.

  24. atheofobos said

    Σχετικά με τον θάνατο του στρατηγού Σαράφη υπάρχει ένα ενδιαφέρον άρθρο του καθηγητή Γιάννη Σακκά
    http://www.kathimerini.gr/788679/article/epikairothta/ellada/o-8anatos-toy-strathgoy-st-sarafh

  25. Ξερόλιδης said

    Το ΚΚΕ δεν αναφέρεται στα μέλη του, τα οποία έφυγαν από αυτό (π.χ Πουλιόπουλος)

    Η υπόθεση είχε εμπλέξει και τον Βεντούρα. Από ότι έχω βρει, ήταν μια μικρή αναφορά σε εβραικό περιοδικό για «αυτοδιάθεση» ή «αυτονομία» και μετά ξεκίνησε δίκες μέσα στη βουλή. Τα φασιστοειδή αναφέρουν ότι αυτό έγινε επειδή μέσα στη βουλή ο Βεντούρα ή ο Σουλάμ ζήτησαν την αυτονομία της Μακεδονίας.
    Ο Βεντούρα διαγράφηκε ως λικβινταριστής, δηλαδή όσοι δεν θέλανε καθοδήγηση από την γ’ Διεθνή, και διαφωνούσαν με το σύνθημα της αυτονομίας της Μακεδονίας.

    Μετά δεν ξέρω ποιοι οι δρόμοι τους. Θεωρώ πάντως ότι θα ήταν σε ένα βαθμό μη ΚΚΕδες.

  26. sarant said

    23 Η Λαμπρινή έγραψε για τους βουλευτές που εξελέγησαν τον Ιανουάριο 1936, και αποτέλεσαν την τελευταία προκατοχική Βουλή, τη Βουλη του 1936,

    25 Ευχαριστώ -θέλει λίγο ψάξιμο αν ήταν η υπόθεση Βεντούρα ή άλλη.

  27. Πήγα στο λινκ για το θάνατου του στρατηγού Στέφανου Σαράφη και δίπλα είχε μια από τις πιο αποκαλυπτικές έρευνες της Καθημερινής:

    Οι φτωχότεροι, τα μεγάλα θύματα της κρίσης

    Καλά, δεν θα το πίστευα, ε; Όπως είχα πέσει από τα σύννεφα όταν δημοσιεύτηκε στην ίδια καλή εφημερίδα μια συνταρακτική έρευνα που έλεγε πως οι κάτοικοι της Εκάλης έχουνε μεγαλύτερο προσδόκιμο επιβίωσης από τους κατοίκους της Δραπετσώνας!

  28. Μάλιστα…

    Εγώ από Σουλάμ μόνο την ξακουστή γυναίκα ήξερα.

    Το 1942 ήταν στα πράγματα το Κ4Α ή είχαν διορίσει κυβέρνηση οι γερμανοί κατακτητές ;
    (απορία ανιστόρητου)

  29. Μια μικρή διόρθωση στο κείμενο, είναι ΖαΚ Βεντούρα κι όχι Ζαν. Σύμφωνα με μια λιτή βιογράφηση του Αλ. Δάγκα* για τον Βεντούρα, είχε καταφύγει στο Βραχάσι Λασιθίου στην Κρήτη και συνελήθφη μετά από κατάδοση. «Του έσπασαν τα γυαλιά (είχε μεγάλη μυωπία) και τον έβναλαν στα βαγόνια για τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Η γυναίκα και το παιδί του πνίγηκαν κατά τη μεταφορά από την Κρήτη με καράβι» παραθέτει ο συγγραφέας μια μαρτυρία μάλλον του Εμμ. Σπανάκη που τον έκρυβε. Πέθανε στο Άουσβιτς και το καράβι πρέπει να είναι προφανώς το Δαναΐς που βούλιαξε το αγγλικό υποβρύχιο.

    *Αλ. Δάγκας, Το κράτος κατά του κομμουνισμού (Ο χαφιές, στην παλιότερη έκδοση), σελ 340. Έχει και δυο αναφορές στον Σουλάμ.

  30. Θρασύμαχε (1), τις ασυναρτησίες της Μητρόπολης τις σχολιάσαμε εδώ προ ημερών. Η ανακοίνωσή της πάντως δεν αποδεικνύει ότι αυτή επηρέασε τη Δήμαρχο: μπορεί απλώς να εμφορείται και αυτή, όπως δυστυχώς και πολλοί άλλοι συνέλληνες, από το ίδιο πνεύμα…

  31. 28 είχαν διορίσει την κυβέρνηση Τσολάκογλου

  32. http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%85%CE%B2%CE%AD%CF%81%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7_%CE%93%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85_%CE%A4%CF%83%CE%BF%CE%BB%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CE%B3%CE%BB%CE%BF%CF%85_1941

  33. G, αστειεύεσαι; Δεν ξέρεις ότι από την αρχή της Κατοχής σχημάτισε κυβέρνηση ο στρατηγός Τσολάκογλου, τον διαδέχτηκε στις αρχές Δεκεμβρίου 1942 ο καθηγητής Λογοθετόπουλος και αυτόν τέσσερις μήνες αργότερα ο πολιτικός Ιω. Ράλλης; Αλλά φυσικά οι Γερμανοί δεν περίμεναν τη σύμπραξη των οργάνων της Ελληνικής Πολιτείας (έτσι αυτοαποκαλούνταν το κατοχικό κράτος, μη θέλοντας ούτε Βασίλειο να ονομάζεται, ούτε Δημοκρατία) για να τουφεκίσουν ή να κρεμάσουν όποιον ήθελαν…
    Θα ήθελα (και ο Νικοδεσπότης, υποθέτω) να ξέρω γιατί ακριβώς σκοτώθηκαν οι δύο βουλευτές. Το 1942 ο διωγμός των Εβραίων της Ελλάδας δεν είχε ακόμα αρχίσει. Εκτελέστηκαν ως κομουνιστές, μόνο για τα φρονήματά τους; Είχαν πιαστεί για αντιστασιακές πράξεις; Είχαν πιαστεί όμηροι και τουφεκίστηκαν για αντιστασιακές πράξεις άλλων;

  34. # 31

    στο κείμενο αναφέρεται πως η Κ4Α παρέδωσε τους εβραίους στους ναζί. Ο Τσολάκογλου εκπροσωπούσε την Κ4Α ;

  35. # 33

    Αγγελε την εποχή μου στο σχολείο ιστορία των νεοτέρων χρόνων ουσιαστικά δεν κάναμε κι ο ίδιος ουδέποτε ασχολήθηκα θεωρώντας πως στην βαρετή ιστορία μαθαίνεις 29 άχρηστα πράγματα μήπως το 30ο σου τύχει χρήσιμο, αντίθετα με την μυθολογία που την βρίσκω γοητευτική και ωφέλιμη.

  36. Ριβαλντίνιο said

    «Σαράφης»

    Αυτό το «δολοφονήθηκε» στο αγαλμά του στην παραλιακή πότε θα το αφαιρέσουν ?
    ——————————————————————————————————————————
    @ 22α sarant «αλλά «διετέλεσαν» βουλευτές, και αυτή η ιδιότητα δεν χάνεται»

    Να τιμηθεί και αυτός ?

    «Θα πολεμήσει στα Δεκεμβριανά, θα εκλεγεί βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδας το 1946, όμως στις αρχές του 1947 θα εγκαταλείψει την έδρα για να πάρει μέρος στον Εμφύλιο και το Μάρτη θα σκοτωθεί απ’ τους αντάρτες έξω απ’ το Λιδωρίκι σε ηλικία μόλις 36 ετών.»

    http://iteanet.blogspot.gr/2010/05/blog-post_8452.html

    Με τους «Έξι» τι γίνεται ?

    Με τον Ανδρέα Μιχαλακόπουλο ?

    ———————————————————————————————————–

    «Καποδίστριας,Δηλιγιάννης»

    Και τους δυο τους έφαγαν Μανιάτες !!!
    ———————————————————————————————————
    «κάποιες δηλώσεις του σε δικαστήριο για την αυτονόμηση της Μακεδονίας και Θράκης θεωρήθηκαν αντεθνικές»

    Αν πραγματικά έκανε ήταν ! Και δεν του πρέπει καμία τιμή …..
    ————————————————————————————————————-

    «Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο να έμεινε στις εξορίες ίσαμε τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου και στη συνέχεια να παραδόθηκε στους Ναζί από το εθνοπροδοτικό αυτό καθεστώς (κάτι τέτοιο συνέβη με πολλούς).»

    Κατοχική κυβέρνηση δεν είχαμε ? Τσολάκογλου ? Ποια 4η Αυγούστου ? Ποιοι είναι οι άλλοι πολλοί ?

  37. Οι τεταρτοΑυγουστιανοί μπορεί να μην είχαν, τυπικά, την εξουσία επί Κατοχής, στελέχωναν όμως τους μηχανισμούς, κρατικούς και παρακρατικούς, καθώς ήξεραν πρόσωπα και πράγματα.

  38. Αγάπη said

    http://ingossip.gr/paraxena/9549-to-gnorizes-ayto-poia-mystike-panarchaia-epiklese-leme-en-agnoia-mas-otan-leme-ten-alphabeto
    «Αυτό το κερί πού να το βάλω;» που λέει και το γνωστό ανέκδοτο;

  39. Ριβαλντίνιο said

    @ 37 Σκύλος
    Κάποιοι μπορεί, κάποιοι όχι. Κάποιοι ήταν τεταρτοΑυγουστιανοί, κάποιοι όχι. Επίσημα ο Τσολάκογλου και οι Γερμανοί τους 4Αυγουστιανούς και τους οπαδούς του βασιλιά τους κυνήγησαν.

  40. 39, ε, τους 4Α ειδικά δεν τους ξεθέωσαν κιόλας!
    Και οι βασιλικοί, μη νομίζεις, σκέτες «γλάστρες» ήσαντε, άπαξ και την έκανε ο Ρηξ δι’ Αίγυπτον.

  41. LandS said

    @28, 24, 39

    «δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο να έμεινε στις εξορίες ίσαμε τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου και στη συνέχεια να παραδόθηκε στους Ναζί από το εθνοπροδοτικό αυτό καθεστώς (κάτι τέτοιο συνέβη με πολλούς) »

    Που λέει ότι το τεταρταυγουστιανό καθεστώς παρέδωσε κρατούμενους το 1942;
    Η εκτέλεση έγινε το 42.

  42. atheofobos said

    39-40
    Θα έλεγα πως η διάκριση γινόταν μεταξύ γερμανόφιλων και αγγλόφιλων.
    Ο ίδιος ο Λογοθετόπουλος είπε χαρακτηριστικά απογοητευμένος σε μια συζήτηση που του παρατήρησαν:
    -Κύριε Πρόεδρε, γιατί δεν προσέχετε περισσότερο τα εσωτερικά; Όλα έχουν ξεχαρβαλωθεί. Η Αστυνομία, τα Υπουργεία…
    – Τι θέλετε να κάμω, κυρία μου, δεν μπορώ να βρω συνεργάτες. Όλοι οι Έλληνες είναι αγγλόφιλοι.

    H συζήτηση στο:
    Β- ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΟΓΟΘΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – ΚΑΤΟΧΗ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2011/03/blog-post_19.html

  43. leonicos said

    Νοικοκύρη (βλέπεις σήμερα δεν περιορίζομαι στο Νικ Νοικ και το Σερ Σαρ) συγχαρητήρια για το θέμα που ανακίνησες. Υπόσχομαι να μη σου ξανακολλήσω (τουλάχιστο μέχρι την Δευτέρα). Είναι πολύ συγκινητικό.

    Από το άρθρο:
    είτε κομμουνιστής, είτε σοσιαλιστής, είτε συντηρητικός, ο Εβραίος μένει πάντοτε Εβραίος

    Μα είναι αυτονόητο· το ίδιο συμβαίνει και με τον Έλληνα πιστεύω. Γι’ αυτό φαγώνονται μεταξύ τους πιο πολύ απ’ όλους τους άλλους λαούς, και φαγώνονταν και θα φαγώνονται· επειδή είναι ίδιοι.

    Από το άρθρο:
    Δεν μπορώ να μη σκεφτώ ότι αυτό γίνεται επειδή ήταν κομμουνιστές.

    Ελπίζω να έχεις άδικο. Πιστεύω πως έχεις άδικο. Απλώς τα τρέχοντα γεγονότα είναι πάρα πολλά ίσως. Υποθέτω ότι μετά από αυτή την παρακίνηση κάτι θα κάνουν. Και φυσικά θα πρέπει ν’ αναφέρεται πάντα ότι ο Νίκος Σαραντάκος ανακίνησε το θέμα το 2015. Ελπίζω να μη μας πως το είχαν υπ’ όψη τα προηγούμενα 60 χρόνια. Απλώς ξέχασαν.

    Από το άρθρο:
    Δεν μπορώ να μη φοβηθώ ότι η αποσιώπηση οφείλεται στο ότι ήταν Εβραίοι.

    Υποσχέθηκα να μη σου ξανακολλήσω μέχρι τη Δευτέρα, από υπερβάλλοντα ζήλο κι ενθουσιασμό. Αν όμως δεν είχα δώσει αυτή την υπόσχεση θα το χαρακτήριζα κακεντρέχεια. Πρέπει να συνέβη ό,τι και με τους προηγούμενους.

    ΣΗΜ: Ο Γς φταίει για όλα

  44. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    41 και πριν: Βρε παιδιά, τον Απρίλιο του 1941 για αρκετές μέρες, ενώ οι Γερμανοί προέλαυναν και η κυβέρνηση έφευγε, υπήρχε κενό εξουσίας. Οι υπευθυνοι των στρατοπέδων ήταν τεταρταυγουστιανοί και δεν άφησαν τους εξόριστους να φύγουν, αλλά αντίθετα τους παρέδωσαν στους Γερμανούς.

  45. # 41

    θέμα ελληνικών, όταν λέει «από το εθνοπροδοτικό αυτό καθεστώς» το «αυτό» παραπέμπει στο προηγούμενο καθεστώς που είναι της 4Α.
    Αν έλειπε το αυτό θα αναφερόταν στο του Τσολάκογλου

  46. LandS said

    @36 Αυτός δεν ήταν που δολοφόνησε (σόρι …εκτέλεσε) τον Κωνσταντίνο Βάρσο του ΕΛΑΣ προκαλώντας τη διάλυση του 5/42 από την αντίδραση του Αρη;
    Αυτός δεν «αυτονομήθηκε» από τον Ψαρρό και τον Καρτάλη και δρούσε κυρίως εναντίον του ΕΛΑΣ με συνέπεια να αδυνατίσει η αποτελεσματικότητα του αγώνα κατά των Γερμανών του 5/42;

  47. leonicos said

    Μη χαλάσουμε τις καρδιές μας όπως όλοι οι άλλοι εκτός ιστολογίου.

    Όλα είναι γνωστ΄πα κι επώδυνα.

    Μπράβο Νίκο που έριξες φως σ’ ένα ζήτημα. Μην το σκοτώσουμε!

  48. Ριβαλντίνιο said

    @ 44
    Αν γίνουμε σχολαστικοί θα δούμε ότι δεν έγιναν ακριβώς έτσι τα πράγματα. Επίσης θα βρούμε πολλές αντικρουόμενες απόψεις για το παρασκήνιο, ποιος παρέδωσε ποιον και ποιος απελευθέρωσε ποιον. Και όλα αυτά φυσικά θα οδηγήσουν σε διενέξεις και δεν θα λύσουν κανένα πρόβλημα. Γι’αυτό εγώ λέω να μην τιμά κανείς κανένα για τα τελευταία 150 χρόνια για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο.
    —————————————————————-

    @ 46
    Πες ότι ήταν έτσι ( αν και απ’την αντίθετη πλευρά υπάρχουν άλλες απόψεις). Επειδή διετέλεσε βουλευτής να τον τιμήσουμε ?
    Αυτόν που είπε για αυτονόμηση της Μακεδονίας γιατί να τον τιμήσουμε ?

  49. Ριβαλντίνιο said

    @ 42
    Ναι. Νομίζω έχεις απόλυτο δίκιο.

  50. G (45), η φράση του Νικοκύρη δεν αναφέρεται στις κατοχικές κυβερνήσεις — αναφέρεται στο γεγονός ότι καταρρέοντας και εγκαταλείποντας την Ελλάδα, η κυβέρνηση, επίγονοι της 4ης Αυγούστου (ο Μεταξάς είχε πεθάνει από τον Ιανουάριο του 1941), κράτησε στις φυλακές και στις εξορίες τους πολιτικούς κρατουμένους και εκτοπισμένους, παραδίδοντάς τους έτσι στους κατακτητές. Οι κακές γλώσσες λένε ότι και το ΚΚΕ έδωσε γραμμή στα κρατούμενα μέλη του να ΜΗΝ αποδράσουν — ίσως διότι ακόμα ίσχυε το γερμανοσοβιετικό σύμφωνο. Ευτυχώς για τους Ελληνες κομουνιστές, η όποια σύγχυση τους είχε δημιουργηθεί από αυτό διαλύθηκε δυο μήνες αργότερα, όταν ο Χίτλερ επιτέθηκε στην ΕΣΣΔ…

  51. Αγάπη, όπως συνήθιζε να λέει ο πατέρας μου (αν και δεν νομίζω πως ήταν δικό του), μόνον η ανθρώπινη βλακεία μπορεί να δώσει μια ιδέα του απείρου. Η δική μου απορία όμως είναι η εξής: πώς είναι δυνατόν Έλληνας ελληνόφωνος, όσο ανελλήνιστος κι αν είναι, να πιστέψει έστω και για μια στιγμή ότι «Αλ φα, βη τα Γα! Αμα δε Ελ, τα εψ ιλών» κλπ. μπορεί να είναι ελληνικά;

  52. Ιάκωβος said

    Πολύ ενδιαφέρον, δεν είχα ακούσει γι αυτούς.

    Νίκο, μια χαζή πρακτική ερώτηση. Με ποιο τρόπο έκανες στην πρόεδρο της Βουλής τη συγκεκριμένη πρόταση; Διαδικαστικα, δηλαδή, πως έφτασε στα χέρια της ;

  53. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    51. Το καλυτερότερο είναι η «ποιητική αδεία» για να (μας) βγει η Ψυχή στο τέλος -Ψι ,Χι,Ω πάει η αλφαβήτα ,ε; 😆

  54. 52

    ένας καλός τρόπος είναι η ευρεία αναδημοσίευση

    http://left.gr/news/misel-kazes-david-soylam-kai-mia-protasi-pros-tin-proedro-tis-voylis

  55. Ιάκωβος said

    Η αλήθεια είναι οτι επί Κατοχής φτιάχτηκαν περιουσίες .Κυρίως από εργολάβους οικοδομών που συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς. Δεν μου φαίνεται τυχαία η οικοδομική ανάπτυξη των μεταπολεμικών χρόνων. Οι κατασκευαστές ήταν οι μόνοι που είχαν χρήμα και διαπλοκή με τις κυβερνήσεις. Ο Ιός κατά καιρούς έχει δημοσιεύσει διάφορα για τους οικονομικούς δοσίλογους.

    http://www.iospress.gr/ios2010/ios20100403.htm

    Αυτό που μου κάνει εντύπωση γκουγκλάροντας, είναι το πόσα ακροδεξιά μπλογκ μιλάνε κατά των δοσιλόγων της κατοχής, αν και οι ποστάροντες προέρχονται από τον ίδιο ακριβώς πολιτικό χώρο με τους κουίσλινγκ.

  56. 55 στο υ.γ.

    Πόσα θάχαν να πούν οι ψυχολόγοι και οι ψυχίατροι επ’ αυτού…
    Τι καταπιεσμένοι πόθοι, τι συμπλέγματα κατωτερότητας, … παπαπα!

  57. Ιάκωβος said

    43, Leonicos

    «είτε κομμουνιστής, είτε σοσιαλιστής, είτε συντηρητικός, ο Εβραίος μένει πάντοτε Εβραίος

    Μα είναι αυτονόητο· το ίδιο συμβαίνει και με τον Έλληνα πιστεύω. Γι’ αυτό φαγώνονται μεταξύ τους πιο πολύ απ’ όλους τους άλλους λαούς, και φαγώνονταν και θα φαγώνονται· επειδή είναι ίδιοι.»

    Αυτά συνέβαιναν επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και άντε μέχρι τον ΒΠΠ. Τώρα, που στην Ελλάδα δεν μείνανε και πολλοί Εβραίοι, νομίζω οτι κυριαρχεί ο παλιός καλός ναζιστικός (και πιο παλιός) αντισημιτισμός που αναζωπυρώνουν οι παπάδες και τον χάφτουν όσων ο νους ρέπει προς τις συνομοσιολογίες. Και φυσικά σιγοντάρει και η στάση του κράτους του Ισραήλ με τα καρβουνιασμένα Παλαιστινόπουλα.

  58. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  59. Ιάκωβος said

    Τώρα το ότι είμαστε ίδιοι, αυτό ισχύει. Ακόμα και σε γονιδιακό επίπεδο.Η σκηνή του τσακωμού στο Βιολιστή στη στέγη θα μπορούσε να περιγράφει (στυλιζαρισμένα βέβαια) κάθε Ελληνικό παζάρι ή καφενείο.

    Νομίζω ότι διαχρονικά, στα μάτια των δυτικών κυρίως των βόρειων κακοζωισμένων βαρβάρων, οι καλόβολοι πολυλογάδες, καλοφαγάδες εκλεπτυσμένοι και πολιτισμένοι νότιοι εμφανιζόντουσαν με τα ίδια στερεότυπα. Του καλοπερασάκια, αυτουνού του ψεύτη που είναι καλός στο εμπόριο και το παζάρι, στο μπλα μπλα αλλά δεν του αρέσει η δουλειά, που διασκεδάζει χωρίς ενοχές, εκφράζει τα συναισθήματά του χωρίς να συγκρατιέται, εκεινού που η μουσική του είναι παθιασμένη και έξαλλη και, μαζί με αυτά, του έκφυλου, του γυναικά κλπ.

    Πρέπει να είναι πολύ παλιά αυτή η ιστορία, χιλιάδων χρόνων, ίσως ακόμα και από την εποχή της διάδοσης της γεωργίας και της κτηνοτροφίας στη βόρεια Ευρώπη, που όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι μάλλον έγινε με μετακίνηση πληθυσμών και όχι με πολιτιστική διάχυση. Ο Βάρβαρος παντού νοιώθει έτσι για τον πολιτισμένο.

    Ειδικά το στερεότυπο του τεμπέλη νότιου που κάθεται στον ήλιο και τα ξύνει,πιστεύω ότι λειτουργεί και σήμερα στη Γερμανία κι αλλού σε σχέση με το Grexit.

  60. Νικος Κ. said

    Πολύ ενδιαφέρον (και) το σημερινό άρθρο. Δεν ήξερα ότι το ΑΠΘ κτίσθηκε πάνω σε Εβραίικα μνήματα. Έψαξα και βρήκα τον χαρακτηριστικό τρόπο με τον οποίο αναφέρεται σ’ αυτό το γεγονός ο αξέχαστος Κωστής Μοσκώφ:
    «Στο συλλημένο ισραηλιτικό νεκροταφείο φύτρωσε νέο καύχημα η Φιλοσοφική, η Αρχιτεκτονική … Ο «νέος Ιακωβίνος» και οι πόνοι της γέννησής του, οι οικοδόμοι της, οι φοιτητές της, πλημμύρισαν, ως νέο μύρο, ξεχείλισαν από τον ναό του Πολιούχου, ποτίζουν τώρα το Ιπποδρόμιο, την Εγνατία ή την Τσιμισκή …»
    (Κ. Μοσκώφ, Θεσσαλονίκη, τομή της μεταπρατικής πόλης,Β’ έκδοση, εκδ. Στοχαστής, σελ. 218).

  61. SOL said

    ΚΑΖΕΣ και ΣΟΥΛΑΜ ΣΤΟ ΔΟΚΙΜΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΚΕ

    Και όμως υπάρχει αναφορά από το Κ.Κ.Ε. στους δύο.
    Καταρχάς για τον ΣΟΥΛΑΜ υπάρχει αναφορά και στην αναζήτηση του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ σε ιστορικό άρθρο. Αλλά και στο «ΔΟΚΙΜΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε. Α’ ΤΟΜΟΣ , 1918-1949 » υπάρχει αναφορά του ως εκλεγμένου βουλευτή ( σελίδα 180 , παραπομπή 1). Η διαφορά είναι πως και στις δύο αναφορές αναφέρεται ως «Δαυίδ Σουλά» και όχι ως «Δαβίδ Σουλάμ».

    Επίσης ο ΚΑΖΕΣ αναφέρεται στο ίδιο Δοκίμιο ως εκλεγμένος βουλευτής (σελίδα 240) με τη διαφορά ότι αναφέρεται ως «Μισέλ Γκαζέ» και όχι «Μισέλ Καζές». Υπάρχει ακόμα μια αναφορά στο ίδιο Δοκιμίο (σελίδα 331 , παραπομπή 1) όπου αναφέρεται ο «Γκαζές» που ενδέχεται να είναι το ίδιο πρόσωπο. Εδώ αναφέρεται ανάμεσα σε άλλα «9 μέλη της Κ.Ε., εκλεγμένα από το 6ο Συνέδριο του ΚΚΕ και 6 ακόμα καθοδηγητικά στελέχη, συνολικά 15 άτομα» που πήραν μέρος το Μάη 1938 σε συνεδρίαση της Κ.Ε. .

  62. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    52 Η πρόταση γίνεται… διά του παρόντος, Ιάκωβε!

    60 Μου λένε φοιτητές της γενιάς μου ότι οι επιτάφιες πλάκες ήταν παρατημένες δώθε κείθε στην πανεπιστημιούπολη

  63. sarant said

    61 Σε ευχαριστώ για τη διόρθωση. Πράγματι, στον Ρ. υπάρχει μία αναφορά στον Σουλάμ, ότι ήταν ένας από τους 10 βουλευτές που εκλέχτηκαν το 1926, και (κακώς) τον λέει Σουλά.

    Το δοκίμιο κακώς δεν το κοίταξα. Αν κατάλαβα καλά, όμως, δεν αναφέρει πουθενά τη θυσία τους, έτσι δεν είναι; Αναφέρει απλώς τα ονόματά τους στους βουλευτές που εβγαλε το Κόμμα το 1926 και το 1932, αντίστοιχα. Που σημαίνει ότι όντως το ΚΚΕ δεν έχει τιμήσει τους δύο αυτούς νεκρούς.

    Ο Γκαζές της συνεδρίασης του 1938 μπορεί να μην είναι το ίδιο πρόσωπο -όπως προκύπτει από μέιλ φίλου, ο οποίος ίσως επανέλθει τις επόμενες μέρες με περισσότερα στοιχεία.

  64. SOL said

    63 Ναι δεν προκύπτει κάποια παραπέρα ιδιαίτερη τιμητική εκδήλωση.
    Τον Γκαζέ τον ανέφερα απλώς επειδή το Γκαζέ και το Καζέ μοιάζει με το Γκαζές. Δεν έχω εξακριβώσει κάτι.

  65. 62β

    Δεκαετία ’70-’80 και προφανώς παλιότερα, ταφόπλακες απ’ τα εβραίικα μνήματα ήταν πεζοδρόμια και πλακόστρωση σε αυλές της Πάνω Πόλης.

  66. SOL said

    Μετά από όλα αυτά να πούμε και κάτι ακόμα.
    Αν όντως οι Σουλάμ και Καζές δολοφονήθηκαν , αλήθεια είναι πως αξίζουν να μνημονεύονται .
    Αλλά να μην ξεχνάμε δυό πράγματα.
    Πρώτον ότι είναι δύο από τους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς κομμουνιστές ,αριστερούς του μεσοπόλεμου,της αντίστασης,του εμφύλιου . Πάμπολλοι ακόμα υπάρχουν που δεν έχουν τιμηθεί. Οι Κομματικές Οργανώσεις του ΚΚΕ σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας πχ στην Πελοπόννησο ακόμα ζητάνε από κάθε ενδιαφερόμενο να φέρει στοιχεία και ονόματα νεκρών διότι δεν είναι όλοι καταγεγραμμένοι επίσημα . Θέλω να πω πως δεν είναι και λίγοι οι νεκροί .
    Και δεύτερον πως παρά την υπαρκτή ιδιαιτερότητα πως δολοφονήθηκαν κομμουνιστές βουλευτές να πούμε πως στο ΚΚΕ το βουλευτικό αξίωμα έχει μια συγκεκριμένη αξία. Το δημόσιο πρόσωπο δεν είναι πάνω από τον απλό αγωνιστή που τον κρέμασαν ή τον πέταξαν σε μια πηγάδα. Το «βουλευτιλίκι» δε σου δίνει γαλόνια στο ΚΚΕ.

    Με τα παραπάνω δε λέω ότι δεν χρειάζεται να μνημονεύονται ή να τιμηθούν.
    Λέω απλώς πως είναι τέτοια η σφαγή που ποιόν να πρωτοτιμήσεις, ιδιαίτερα αν είσαι πολιτικό κόμμα με όλες τις λειτουργίες που οφείλει να έχει ένα πολιτικό κόμμα και όχι κάποιος «όμιλος για την ιστορική μνήμη» και μόνο.
    Κατά την άποψη μου λοιπόν η πρόταση μάλλον προς την κυρία Ζωή απευθύνεται.

  67. sarant said

    66 Μα, εγώ την πρόταση στην Πρόεδρο της Βουλής την απεύθυνα. Αν τώρα τύχει και τη διαβάσει και το Ιστορικό Τμήμα και δούμε μεθαύριο κι ένα ιστορικό άρθρο στον Ρ. πολύ θα χαρώ.

  68. 67

    Ο Μάκης Μ. να καταδεχθεί να ξαναγράψει την ιστορία του κόμματος για δυό εβραίους οππορτουνιστές;

  69. Από συνέντευξη του Μπέου στο Metropolis 95,5 :

    Για τον Πλατινί, τι να πούμε; Που ήταν έξω από το Μαξίμου και έλεγε «δεν μπορούμε να επέμβουμε αν δεν ολοκληρωθούν τα ποινικά δικαστήρια» και όταν βγήκε από τον χασισοπότη πρωθυπουργό, την ντροπή της Ελλάδας, είπε «άλλαξαν τα δεδομένα» και διέλυσαν μια ομάδα;

    Ποιόν ζωγραφίζει ;

  70. Ιάκωβος said

    62,Sarant

    Γιατί όχι και ένα επίσημο γράμμα, έστω μέιλ, προς την Πρόεδρο της Βουλής, Αγαπητή Κα Κωνσταντοπούλου…

    Νομίζω ότι αυτό αφενός θα ήταν το σωστό από την άποψη της ευγένειας, πως να το πούμε, της τυπικότητας, της σωστής τελετουργίας τελοσπάντων, αφετέρου μόνο έτσι θα μπορεί κανείς να είναι σίγουρος (σχεδόν σίγουρος) ότι θα το πληροφορηθεί αλλά κυρίως ότι θα το λάβει υπόψη.
    Δεν νομίζω ότι έχει το χρόνο να ξεκοκαλίζει τα μπλογκ και τις εφημερίδες.

  71. sarant said

    70 Μπορείι να γίνει και αυτό -αλλά αφού το άρθρο αναδημοσιεύτηκε σήμερα από το left.gr μάλλον θα το δει η ΖΚ

  72. Ριβαλντίνιο said

    Λοιπόν, στενά αν το δούμε θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Τσολάκογλου ήταν πρώην μεταξικός. Δεν ήταν μόνο τα στρατιωτικά καθήκοντα που είχε επί δικτατορίας, αλλά και πιο πριν, το 1923 στο κίνημα Γαργαλίδη[βενιζελικός]-Λεοναρδόπουλου[βενιζελικός]-Ζήρα[βασιλικός]

    «Πολύ σύντομα λοιπόν, όλοι οι αξιωματικοί που δεν συμμετείχαν στην φατρία αυτή[Πλαστήρα, Γονατά, Οθωναίου και άλλων βενιζελικών] και αδικούνταν στις προαγωγές οργάνωσαν μια συνωμοσία για την ανατροπή των Πλαστήρα – Γονατά. Βασική συνιστώσα των συνωμοσιών ήταν και οι βασιλόφρονες αξιωματικοί, οι οποίοι είχαν εξοργιστεί από την άδικη εκτέλεση των «έξι», αποζητούσαν εκδίκηση από τους Βενιζελικούς, όπως και διατήρηση του Θρόνου στην Ελλάδα πάση θυσία. Η οργάνωση των αξιωματικών ονομάστηκε «ομάδα Ταγματαρχών» και είχε ως κύριους αρχηγούς, τους Γεώργιο Τσολάκογλου, Κωνσταντίνο Μανιαδάκη, Πολύζο και Σκυλακάκη. Τα μέλη της οργάνωσης ονομάζονταν και «Μαύροι» λόγω των μαύρων κοκάλινων δαχτυλιδιών που φορούσαν ως ένδειξη πένθους για την εκτέλεση των «έξι». Οι αξιωματικοί αυτοί βρίσκονταν σε παράλληλη συνεννόηση με τον Ιωάννη Μεταξά, αρχηγό των «Ελευθεροφρόνων» και βασικό πολιτικό ηγέτη των βασιλοφρόνων.»

    http://www.istorikathemata.com/2012/11/general-panagiotis-gargalidis-a-biography-1870-1942.html

  73. sarant said

    72 Δεν ήξερα ότι ο Τσολάκογλου είχε σύνδεση με το κίνημα του 1923, μερσί!

  74. Ριβαλντίνιο said

    @ 73
    Και εγώ το είχα βρει τυχαία εδώ http://www.istorikathemata.com/2012/11/general-panagiotis-gargalidis-a-biography-1870-1942.html και εδώ

    σε μια περίοδο μάλιστα που αναρωτιόμουν αν ο Τσολάκογλου ήταν βασιλικός ή βενιζελικός.

    (Να κρατήσουμε και μια πισινή μήπως πρόκειται για άλλον Τσολάκογλου ).

  75. Ριβαλντίνιο said

    Και η άσχετη-άχρηστη πληροφορία της ημέρας. Λέει παραπάνω ο σύνδεσμος

    «Ο Παναγιώτης Γαργαλίδης γεννήθηκε στην Μεσσήνη Μεσσηνίας το 1870. Ο πατέρας του ήταν δημόσιος υπάλληλος και η καταγωγή του ήταν από την Καλαμάτα.»

    Πιο συγκεκριμένα

    Η οικογένεια Γαργαλάκη-Γαργαλέα-Γαργαλίδη ήταν Μανιάτες. Προγονοί τους οι Βυζαντινοί αριστοκράτες Μούζαλοι απ’το Αδραμμύτιο της Μ.Ασίας. Το 1258 εγκαταστάθηκαν στην Μάνη.
    Ο Παναγιωτάκης Γαργαλέας ήταν αγωνιστής του ’21. Ο γιος του Θεόδωρος αρχικά έγινε στρατιωτικός (ανθυπολοχαγός). Έπειτα όμως παραιτήθηκε και έγινε δάσκαλος. Μάλιστα άλλαξε το ονομά του σε Γαργαλίδης και είναι ο πατέρας του στρατηγού Γαργαλίδη.

    http://www.etlasp.gr/images/8-h.doc

    (Όλα τα παραπάνω με κάθε επιφύλαξη).

  76. JEK said

    Μπράβο Νίκο! Πολύ καλή δουλειά!
    Ενδιαφέρει να μάθουμε το πως συνελήφθησαν κλπ.
    Γενικά πάντως,ελάχιστοι εβραίοι κατάφεραν να διαφύγουν στα βουνά με τον ΕΛΑΣ.

  77. physicist said

    Καλή ιδέα άμα σε λένε Γαργαλέα ν’ αλλάξεις το επίθετό σου σε Γαργαλίδη, πού να πάει το μυαλό του αλλουνού ότι είσαι το ίδιο πρόσωπο. Ενώ, ας πούμε, αν το έκανες Παπαδόπουλος θα έκανε μπαμ το πράγμα.

  78. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    76: Νάσαι καλά. Για το πώς πιάστηκαν, κι αν δεν τους παρέδωσαν στους Γερμανούς οι δεσμώτες τους, θα μάθουμε αν γίνει ευρύτερη έρευνα.

    75: Όλες οι μεγάλες μανιάτικες οικογένειες λένε πως κατάγονται από βυζαντινό άρχοντα, το ίδιο και οι κρητικές (από τα δώδεκα αρχοντόπουλα)

  79. Ριβαλντίνιο said

    @ 77 physicist
    Δεν αλλάζουν όλοι τα ονοματά τους γιατί θέλουν να κρυφτούν. Πολλοί το κάνουν για άλλους λόγους, ακόμη και «έτσι για την πλάκα τους».

    @ 78 β
    Εκτός από μια οικογένεια που λέει από έναν αρχαίο Λακεδαιμόνιο στρατηγό ! Νομίζω το έχω ξαναπεί.

  80. physicist said

    #79. — Αλλάζω κι εγώ το δικό μου, από δω και πέρα να με λέτε Φυσικόγγονα. Έχω καταγωγή από το Διγενή Ακρίτα εγώ που με βλέπεις, δεν είμαι όποιος-όποιος. 🙂

  81. Ριβαλντίνιο

    79α

    Υπάρχει κι ο Τάκης Μιχαλόλιας, που τόκοψε για να μην τονε μπερδεύ’νε με το αδερφάκι του. Αλλά το βοηθάει, όποτε μπορεί, το φουκαργιάρικο, το ναζίδι…

  82. Ριβαλντίνιο said

    @ 80 physicist
    Και οι απόγονοί σου Φυσικογγονιάνοι ! 🙂

    @ 81 Σκύλος
    Για άλλους αποτελεί ντροπή το επώνυμο τους και άλλοι αποτελούν οι ίδιοι ντροπή γι’αυτό. 🙂

  83. Ριβαλντίνιο said

    @ 80 physicist
    «καταγωγή από το Διγενή Ακρίτα»

    Εγώ από τον Λαχανοδράκοντα.

  84. Ριβαλντίνιο said

    Μέρα που ήταν χτες και δεν είπαμε τίποτα.

    Εδώ ο Ιπτάμενος Ολλανδός κλέβει την ψυχή του Πορθητή.

    Δυτική γκραβούρα. Πεθαίνει ο Πορθητής και ο Όξω από εδώ παραλαμβάνει την ψυχή του !

  85. physicist said

    Μπα, από εικονομάχους κρατάει η σκούφια σου, παικταρά μου;

  86. Ριβαλντίνιο said

    @ 85 physicist
    Ντρέπομαι … 😦

  87. Βάταλος said

    Αγαπητοί κύριοι: Επιτρέψατε και εις τον ογδοηκοντούτην γερο-Βάταλον να προσθέση ωρισμένας απόψεις επί της παρούσης αναρτήσεως…

    Ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμην που απόψε θα είμαι πολύ σκληρός με τους Ρωμιούς αναγνώστας του παρόντος Ιστολογίου, οίτινες υποκρίνονται με κάθε ευκαιρίαν ότι αγαπούν τον κ. Σαραντάκον, προφανώς με την υστερόβουλον σκέψιν να του ζητήσουν ρωμέικον ρουσφέτι, ότε ο κ. Τσίπρας του αναθέσει κάποιον υπουργείον…

    1) Μοί προξενεί κατάπληξιν ότι καίτοι διέρρευσαν 15 ώραι από την ανάρτησιν του παρόντος κειμένου εις τον ουρανόν του Διαδικτύου, δεν ευρέθη είς (ούτε είς!) αναγνώστης να προστατεύση τον κ. Σαραντάκον από την πρωτοφανή γκάφαν που πάει να διαπράξη. Ομιλώ διά γκάφαν ανταξίαν ενός Κωνσταντίνου Κουκίδη, μιάς ελληνικής γλώσσης που αγαπούν οι υπολογισταί και άλλα τοιαύτα ακροδεξιά φληναφήματα που έχει ξεμπροστιάσει την τελευταίαν 5ετίαν το παρόν ιστολόγιον. Ήδη (είμαι εις θέσιν να γνωρίζω) τα νεοδημοκρατικά + τα ακροδεξιά ιστολόγια τρίβουν τας χείρας των διά την σημερινήν ανάρτησιν του κ. Σαραντάκου (τον επερίμεναν από ετών να υποπέση εις κάποιαν γκάφαν, ως γνωρίζητε, διότι τους έχει μπεί στο μάτι με την ανελέητον κριτικήν του εις τα Ελληνο-Χριστιανικά Ιδεώδη) και ετοιμάζουν ανελέητον επίθεσιν εις τους διανοουμένους του Σύριζα, μόλις η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου υιοθετήση την Σαραντάκειον πρότασιν διά να τιμηθούν οι δύο Εβραίοι υπό της Ρωμέικης Βουλής…

    2) Όλα οφείλονται εις την αθεράπευτον επιπολαιότητα και τον ωχαδερφισμόν των Ρωμιών: Εις πρόσφατον σχόλιόν μου, παρεκάλεσα τους αναγνώστας του παρόντος Ιστολογίου να χρησιμοποιούν την απλουστέραν εντολήν της Google δια ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΗΝ αναζήτησιν, ώστε Α) να μη κουράζουν τον κ. Σαραντάκον με τας καθημερινάς απορίας των αν έχη ασχοληθή το ιστολόγιον με κάποιον θέμα και Β) Να εκατονταπλασιάσουν την ισχύν του γκουκλαρίσματός των, ερευνώντες αποκλειστικώς εις εν και μόνον ιστότοπον. Η πανίσχυρος αυτή εντολή είναι απλουστάτη: Εις το κουτάκι της αναζητήσεως Google θέτομε την ερευνητέαν λέξιν, μετά την λέξιν «site» και κατόπιν την αρχικήν διεύθυνσιν του ιστολογίου. Υποτεθείσθω ότι επιθυμώμε να μάθωμε τι έχει γράψει εις το παρελθόν ο κ. Σαραντάκος διά την ηρωΐδα του Πολυτεχνείου Ηλένιαν Ασημακοπούλου. Θέτομεν εις το κυτίον της Google την εξής εντολήν: Ηλένια site:https://sarantakos.wordpress.com και μας βγάζει όλας τας επιθυμητάς αναρτήσεις, ακόμη κι αν η αναφορά έχει γίνει εις τα σχόλια.

    3) Εισέρχομαι πάραυτα εις το θέμα: Αν κάποιος Ρωμιός αναγνώστης ήθελε να προστατεύση τον κ. Σαραντάκον, θα έπρεπε να ερευνήση τι γνωρίζουν διά τους Μισέλ Καζές και Δαβίδ Σουλάμ το «Κεντρικόν Ισραηλιτικόν Συμβούλιον Ελλάδος» και η «Ισραηλιτική Κοινότης Αθηνών». Η εντολή είναι απλή: Σουλάμ site:http://www.kis.gr/. Το πανίσχυρον ψαχτήρι της Google μας βγάζει διάφορα παλιά τεύχη των «Εβραϊκών Χρονικών» και ως 7η καταχώρησιν μάς βγάζει το μνημειώδες βιβλίον του Steven Bowman «Η αντίσταση των Εβραίων στην Κατοχική Ελλάδα» (έκδοσις Κ.Ι.Σ.Ε. 2012)

    http://www.kis.gr/files/BOWMAN%20teliko%202013.pdf

    εις το οποίον δεν αναφέρεται ούτε λέξις διά τον Μισέλ Καζές, ενώ διά τον Δαβίδ Σουλάμ (σελίς 174) αναφέρεται απλώς ότι έλαβε μέρος εις την Εθνικήν Αντίστασιν!.. Αναφέρει απλώς διά τρείς Καζές (Μωρίς, Άρης και Σαμουήλ) ουδείς των οποίων εξετελέσθη…

    ΚΑΙ ΕΡΩΤΩ, αγαπητέ κ. Σαραντάκο: Αν οι Καζές και Σουλάμ είχον εκτελεσθεί υπό των Ναζί, νομίζετε ότι δεν θα το εγνώριζε ο μέγας Στήβεν Μπάουμαν; Αλλά ούτε και εις το άλλο έξοχον βιβλίον του «The agony of Greek Jews 1940-45»

    http://freescienceengineering.library.elibgen.org/view.php?id=408623 (πατήσατε το κομβίον GET διά να το κατεβάσητε…)

    αναφέρει το παραμικρόν δια΄τους Σουλάμ και Καζές ο μέγας Μπάουμαν!.. . Αντιλαμβάνεσθε τώρα, κ. Σαραντάκο, πόσον σας παρεπλάνησαν οι πληροφοριοδόται σας (λέγε με Τριαντάφυλλο Μηταφίδη) και πήγατε να κάμετε μνημειώδη γκάφαν, που θα έμενε ως ανεξίτηλον στίγμα εις το βιογραφικόν σας; Αν ακόμη δεν επείσθητε από τας αποκαλύψεις του γέροντος Βατάλου, ερευνήσατε (σείς ή κάποιος φιλότιμος Ρωμιός αναγνώστης σας) με την εντολήν ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΗΣ αναζητήσεως που σας έδωσα εις όλα τα τεύχη των «Εβραϊκών Χρονικών», του ΚΙΣΕ και της «Ισραηλιτικής Κοινότητος Αθηνών», και θα ιδήτε ότι ποτέ δεν έχουν αναφερθεί εις την εκτέλεσιν των Καζές και Σουλάμ που εσείς υπαινίσσεσθε. Λέτε οι δαιμόνιοι Εβραίοι να άφηναν ανεκμετάλλευτον έν τοιούτον ιστορικόν γεγονός και να επέτρεπαν εις κάποιον Σαραντάκον να τους κλέψη την δόξαν και να τους ανοίξη τα μάτια τον Μάϊον του σωτηρίου έτους 2015. Να είμεθα σοβαροί, αγαπητέ κ. Νίκο…

    4) Παραμάκρυνε η αποψινή μου παρέμβασις και θα την περατώσω ενημερώνων ότι: Εις το τεύχος 140 των «Εβραϊκών Χρονικών» (Νοέμβριος – Δεκέμβριος 1995, κατεβάσατέ το εδώ http://www.kis.gr/scanned/T140.pdf ) ο κ. Σάμ Χασσίδ έχει έν θαυμάσιον άρθρον διά τους Εβραίους βουλευτάς εις την Βουλήν των Ελλήνων (1915-36), εις το οποίον μνημονεύει τους Δαβίδ Σουλάμ και Μ. Καζές, χωρίς να διευκρινίζη αν ο Μ. Καζές λεγόταν Μωρίς (ως γράφει ο Μπάουμαν) ή Μισέλ, ως αναφέρεται εις την παρούσαν ανάρτησιν.

    Μετά πλείστης τιμής
    Β.

    ΥΓ: Είμαι βέβαιος ότι αρκετοί φιλότιμοι αναγνώσται (και ο ίδιος ο κ. Σαραντάκος) θα βγάλουν λαυράκια αν ερευνήσουν τους ιστοτόπους του Κ.Ι.Σ.Ε. και της Ι.Κ.Α. με τον τρόπον που τους υπέδειξα. Ενημερώνω, απλώς, ότι ο 80ούτης γερο-Βάταλος ευρήκε όλα τα ανωτέρω ερευνών μόνος του και μόνον διά μισήν ώραν….

  88. sarant said

    87 Βάταλε, υπάρχει πιθανότητα να έχεις δίκιο και να έχω κάνει γκάφα, οπότε το άρθρο αυτό πάει για πέταμα. Δεν μπόρεσα να βρω πουθενά την αρχική πηγή του άρθρου του Μηταφίδη, που είναι η ανακοίνωση του Δημοσθένη Δώδου, που έγινε και βιβλίο αργότερα. Ωστόσο, και από αλλού βρίσκουμε αναφορές στις εκτελέσεις των δυο βουλευτών.

    Οπωσδήποτε, είναι ισχυρό επιχείρημα ότι δεν μνημονεύεται τίποτα στο άρθρο του Χασίδ ή στο βιβλίο του Μπάουμαν. Ας μπει ένα μεγάλο ερωτηματικό στο άρθρο.

  89. Βάταλος said

    Αγαπητέ κ. Σαραντάκο, σάς συγχαίρω διά την τιμιότητά σας να παραδεχθήτε δημοσίως την γκάφαν σας εις ολιγώτερον από μισήν ώραν. Ειλικρινώς με εκπλήξατε και σάς ευχαριστώ από καρδιάς…

    Μετά πλείστης τιμής
    Β.

    ΥΓ: Ελπίζω να κάμουν την αυτοκριτικήν των και οι φανατικοί Ρωμιοί αναγνώσται σας που σάς άφησαν ακάλυπτον εις την χλεύην των Νεοδημοκρατών + των Ακροδεξιών επί 15 συνεχείς ώρας…

  90. sarant said

    Βάταλε, πρέπει να βρούμε την ανακοίνωση του Δ. Δώδου. Προς το παρόν εχουμε ερωτηματικό.

  91. Ριβαλντίνιο said

    @ 89 Βάταλος
    «εις την χλεύην των Νεοδημοκρατών + των Ακροδεξιών επί 15 συνεχείς ώρας»

    Πού τον χλεύασαν? Για δώσε σύνδεσμο ? Εγώ με ένα γρήγορο γκουγκλάρισμα δεν βρήκα τίποτα .

  92. Βάταλος said

    Νεαρέ Ριβαλντίνιε,

    δεν είπα ότι τον έχουν χλευάσει, αλλά ότι ετοιμάζονται να το κάμουν. Όχι τόσον εναντίον του κ. Σαραντάκου, όσον εναντίον όλης της «Ιντελλιγκέντσιας» του Σύριζα, μόλις η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου υιοθετήσει την σαραντάκειον πρότασιν. Ελπίζουν έτσι να ισοφαρίσουν την γκάφαν του Δ. Αβραμοπούλου όστις την δεκαετίαν του 1990 ως Δήμαρχος Αθηναίων έστησεν ηρώον του ανυπάρκτου Κ. Κουκίδου εντός του στρατοπέδου της Προεδρικής Φρουράς επί της Ηρώδου του Αττικού. Το οποίον ηρώον υπάρχει ακόμη και ουδείς τολμά να το ξηλώση, διά να μή χαρακτηρισθή ανθέλλην!..

    Μάλιστα, προσφάτως εφωτογραφήθη εις το μνημείον του Κουκίδη και ο ΠτΔ Πάκης Παυλόπουλος

    http://www.protothema.gr/politics/article/476536/paulopoulos-stous-euzones/

    Β.

    ΥΓ: Δεν θα δυνηθώ να απαντήσω εις άλλον Ρωμιόν αναγνώστην, διότι πηγαίνω για ύπνο. Θα επανέλθω αύριον το μεσονύκτιον

  93. Μαρία said

    Δαυίδ Μποχώρ Σουλάμ ο Δάγκας στο άρθρο του για το ΚΚΕ στην ιστορία του Βιβλιοράματος, Δαυΐδ Μπουχάρ Σολάν στα πρακτικά της βουλής. http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/f3c70a23-7696-49db-9148-f24dce6a27c8/%CE%A0%CE%A1%CE%92_%CE%A0%CE%95%CE%A1.%CE%91_%CE%A3%CE%A5%CE%9D.%CE%91_1926-1927_1.pdf σ. 4

  94. sarant said

    Βρήκα το βιβλίο με το άρθρο του Δώδου και πρόσθεσα το εξής υστερόγραφο:

    Υστερόγραφο: Σε σχόλιο εγέρθηκε αμφισβήτηση για το αν οι δυο βουλευτές όντως εκτελέστηκαν, με το (όχι παράλογο) επιχείρημα ότι δεν αναφέρεται τίποτα για την εκτέλεσή τους σε ορισμένα βασικά συγγράμματα σχετικά με τον εβραϊσμό της Θεσσαλονίκης. Η βασική πηγή που έχω για την εκτέλεση είναι το άρθρο του Δημοσθένη Δώδου «Η Θεσσαλονίκη προς τον 20ό αιώνα: Το τέλος της ανεκτικής πόλης», που περιλαμβάνεται στον συλλογικό τόμο «Άουσβιτς. Το γεγονός και η μνήμη του», σε επιμ. Βασιλικής Γεωργιάδου και Άλκη Ρήγου (Καστανιώτης, 2007).

    Βρήκα το βιβλίο και φωτογράφησα τη σχετική σελίδα, σ. 57, εδώ. Όπως βλέπετε, ο Δώδος δηλώνει ρητά: «Από όλους όσοι είχαν διατελέσει βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου και ήταν εν ζωή κατά τη διάρκεια της Κατοχής, μόνο δύο εκτελέστηκαν από τις γερμανικές δυνάμεις: ο Δαβίδ Σουλάμ και ο Μισέλ Καζές, βουλευτές της εκλογικής περιφέρειας Θεσσαλονίκης (1926 και 1932 αντιστοίχως).

    Μέχρι σήμερα, τόσο η πόλη που εκπροσώπησαν ούτε και η ίδια η Βουλή των Ελλήνων αγνοούν το γεγονός».

    Λείπει βέβαια οποιαδήποτε τεκμηρίωση, αλλά για την εκτέλεση, του Καζές τουλάχιστο, υπάρχει και άλλη πηγή, έστω και διαδικτυακή, που κάπου θα στηρίζεται. Οπότε, ναι μεν μπαίνει ερωτηματικό, δηλαδή πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω το θέμα, αλλά προς το παρόν δεν μπορούμε να απορρίψουμε την εκτέλεση των βουλευτών Καζές και Σουλάμ.

  95. JEK said

    Εδώ που τα λέμε βρε Νίκο μου, έχει μεγάλη διαφορά αν πήγαν από σφαίρα το ’42 ή από αέριο το ΄43;

  96. sarant said

    95 Όχι βέβαια, αλλά έχει διαφορά αν πέθαναν από καρδιά το 1939 ή από γερατειά το 1979 🙂 Μ’ άλλα λόγια, πρέπει (έτσι κι αλλιώς θάπρεπε) να διερευνηθεί.

  97. JEK said

    Οπωσδήποτε να διερευνηθεί!
    Οι πιθανότητες συνηγορούν για βίαιο τέλος. Οπότε η αξία της πρότασής σου παραμένει ακέραια.

  98. 53, …51. Το καλυτερότερο είναι η «ποιητική αδεία» για να (μας) βγει η Ψυχή στο τέλος -Ψι ,Χι,Ω πάει η αλφαβήτα ,ε; 😆 …

    Κιντ, για το σχετικό με την ψυχή στο τέλος της αλφαβήτας, υπάρχει και το μνημονικό για την αλφαβήτα ανάποδα* (από το τέλος):

    Ω!
    Ψυχή
    Φυεί

    Τα
    Σιρόπι
    Ω!

    Ξύνει
    Μήλα
    Κα

    Ίθι
    Ήζει
    Ε!

    Δέλτα
    Γαβ**
    Ή α!

    ——-
    * στο μοτίβο του Αρκά «την ξέρω την αλφαβήτα, αλλά όχι με την σειρά»!
    ** αφιερωμένο εξαιρετικά σε γνωστό σχολιαστή!

  99. Γς said

    59:

    Εκτός από το καλαμπούρι μου, ακολουθεί σοβαρή παρατήρηση στο τέλος.

    >Ακόμα και σε γονιδιακό επίπεδο.[…] Πρέπει να είναι πολύ παλιά αυτή η ιστορία, χιλιάδων χρόνων, ίσως ακόμα και από την εποχή της διάδοσης της γεωργίας και της κτηνοτροφίας στη βόρεια Ευρώπη, που όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι μάλλον έγινε με μετακίνηση πληθυσμών και όχι με πολιτιστική διάχυση. […] Ειδικά το στερεότυπο του τεμπέλη νότιου που κάθεται στον ήλιο και τα ξύνει,

    Α, είναι πολύ απλό θα το ξαναψάξουμε όπως στη δεκαετία του 70 που οι Μενότσι, Πιάτσα και Καβάλι Σφόρτσα στην περίφημη-μάπα εργασία τους στο Σάιανς [Synthetic maps of human gene frequencies in Europeans].

    Η πρώτη συνιστώσα της γονιδιακής τους ανάλυσης [PCA] ήταν η διάδοση της γεωργίας, που λες.

    Σίγουρα θα βρούμε και το «στερεότυπο του τεμπέλη νότιου».
    [γι αυτά που ξύνει, δεν είμαι σίγουρος ότι θα τα βρούμε 😉 ]

    Και τώρα η γλωσσολογική παρατήρηση:

    Είχε κάνει μπαμ η εργασία αυτή τότε και θα περίμενα οι διάφοροι ελληνο[γλωσσικοι, ντιενεϊκοί και τέτοια] να είχαν προβάλλει αρκούντως την αποκάλυψη, ότι μία από τις συνιστώσες, της Ανάλυσης Κυρίων Συνιστωσών των γονιδιακών συχνοτήτων [η τέταρτη αν θυμάμαι καλά] ήταν η Ελληνική Γλώσσα!

    Πως τους ξέφυγε;

  100. Γς said

    Το λίκνο

  101. Pedis said

    # 99 – «που οι Μενότσι, Πιάτσα και Καβάλι Σφόρτσα στην περίφημη-μάπα εργασία»
    Γιατί «μάπα»;

  102. sarant said

    98 Ωραιος!

  103. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    101. Yποθέτω mappa (o χάρτης (map) στα ιταλιάνικα . Synthetic maps…κ.λ.π.
    (αποτυχημένη (αλίμονο!) απόπειρα λογοπαιγνίου δηλαδή…)

  104. Pedis said

    # 103 – Α, ναι. Διότι αυτή η δουλειά είναι αρκετά γνωστή και πρωτοποριακή. Δεν είμαι σε θέση να κρίνω πόσο, αν και έχω διαβάσει (επιφανειακά) δύο βιβλία του Σφόρτσα, και είναι αρκτά σάουντ τα συμπεράσματά.

  105. Γς said

    101, 104:

    Ο κακομοίρης ο Γς την έχει φάει την PCA με το κουτάλι. Την εποχή εκείνη. Αλλά και πιο πριν που δεν υπήρχαν εμπορικά προγράμματα αλλά ούτε και αλγόριθμοι στο διαδίκτυο [Ποιο διαδίκτυο] είχα θαυμάσιες εφαρμογές της μεθόδου.

    Είχα έναν πολύ αγαπητό [μπορεί να με διαβάζει γκουχ γκουχ] καθηγητή αλλά και πολύ περίεργο.
    Εχοντας αντιληφθεί της δυνατότητες της μεθόδου κάθε λίγο και λιγάκι περνούσα τα πάντα από PCA.

    Εχω υποπλογίσει εγώ αϊγκεν βάλιους και βέκτορς από Δροσόφιλες μέχρι κότες [να φάν κι οι κότες].
    Ηταν η εποχή που ο Σόκαλ έκανε κάτι ανάλογο με την ανάλυση συχνοτήτων για την επιβεβαίωση ιστορικών μεταναστεύσεων πληθυσμών.
    Ηταν όμως ο μακαρίτης ο Σόκαλ σοβαρός. Σε αντίθεση με την ομάδα των ΜΠΚ-Φ που είδαν τα πάντα στις κύριες συνιστώσες της μεθόδου.

    Η συνιστώσα που ειχε φθίνουσες τιμές από Βορά προς Νότο ήταν η .. θερμοκρασία. Η αντίστοιχη από Ανατολή προς Δύση ήταν η μετανάστευση [της Γεωργικής Επανάστασης], αποκλείοντας το ενδεχόμενο της πολιτιστικής διάχυσης, που λέει και ο Ιάκωβος.
    Κλπ κλπ. Δεν έχω το ανάτυπο της εργασίας αυτή τη στιγμή και δεν υπάρχει στο διαδίκτυο για να σου δείξω την ευκολία ερμηνείας των υπολοίπων συνιστωσών.
    Η ελληνική γλώσσα ήταν μια από αυτές (!)
    Ω, ποία η διαφορά με την προσέγγιση του Ρόμπερτ Σόκαλ.

    [Εχω τσακωθεί με τον δικό μου στο σπίτι του Σοκαλ στο Στόννι Μπρουκ, για το χαρτί αυτό. Κι αυτός, ο καθηγητής μου, με άφησε την άλλη μερα να περιμένω που θα πηγαίναμε στον Λιούντιν στη Βοστώνη. -Μπορεί κιιι απ το φόβο του, πως οδηγώ-. Τόσο περίεργος, αλλά σπουδαίος καθηγητής και Ακαδημαϊκός ο μπαγάσας]

    Αν βρω τα ανάτυπα [που τα έχω αμπαλαρισμένα, άνω από 10 χιλιάδες εργασίες!] τα λέμε.
    Στο μεταξύ θα βρώ κάποια ευκαιρία για ωραίες ιστορίες με PCA και δράκους 😉

  106. Pedis said

    # 105 – «λλά και πιο πριν που δεν υπήρχαν εμπορικά προγράμματα αλλά ούτε και αλγόριθμοι στο διαδίκτυο [Ποιο διαδίκτυο] είχα θαυμάσιες εφαρμογές της μεθόδου.»
    Καλά, αλλά numerical recipies θα είχες, κι αν όχι, οι σχετικέςμέθοδοι της αριθμητικής ανάλυσης είναι γνωστές εδώ και κάναν αιώνα (Πόσο αρχαίος είσαι ρε Γς?) .Αλλο πράγμα, βέβαια, τι συμπεραίνεις από τα αποτελέσματα και αν υποπίπτεις στο αμάρτημα του reification … Ορθα;

  107. Ιάκωβος said

    Γς,
    οι δράκοι ευπρόσδεκτοι. Πάντως η Μέθοδος Pricipal Component analysis είναι πολύ ενδιαφέρουσα και από Καβάλλι Σφόρτσα μέχρι σήμερα η γενετική έχει προχωρήσει πολύ, εσύ θα ξέρεις καλύτερα. Τόσο που είναι δύσκολο να παρακολουθήσει κανείς αν δεν είναι ειδικός. Καθημερινά βγαίνουν αναλύσεις με μεγαλύτερη ευκρίνεια αλλά και εντελώς καινούρια πράματα. Πχ Φαίνεται οτι το λεγόμενο junk DNA δεν είναι και τόσο του πεταμάτου και ακόμα κάποιοι ψιθυρίζουν ότι η απόλυτη πίστη πως τα επίκτητα χαρακτηριστικά δεν κληρονομούνται πρέπει να μπει σε αμφισβήτηση.Τζάμπα δηλαδή μέχρι πέρσι φτύναμε όλοι τον Στάλιν για την υπόθεση Λισένκο και το στάρι της Σιβηρίας;

    Πάντως οι ακροδεξιοί σκίζουν τα ρούχα τους για το Ελληνικό DNA, ενώ από τη μελέτη του γονιδίου πολλές από τις μπούρδες της ταύτισης του Έθνους με την φυλετική καταγωγή έχουν καταρρεύσει. Ούτε οι Τούρκοι είναι Μογγόλοι, ούτε οι Έλληνες διαφέρουν ριζικά από άλλους Βαλκάνιους, ούτε οι Άγγλοι είναι διαφορετικής καταγωγής από τους «Κέλτες» Ιρλανδούς.

    Είχα διαβάσει ότι κάποιοι ισχυρίζονται πως οι νεολιθικοί άντρες καλλιεργητές στην Κεντρική Ευρώπη είχαν μεγαλύτερη πέραση στις παλαιολιθικές γκόμενες κι αυτό φαίνεται από τη διαφορά της καταγωγής ανδρών και γυναικών, όπως συνάγεται από την ανάλυση του Υ και του μιτοχονδριακού DNA.

    Λογικό φαίνεται. Προκειμένου να περιμένει η γυναίκα τον ψηλό ξανθό γεροδεμένο και κουρασμένο κυνηγό πότε θα γυρίσει με το όροξ στην πλάτη για να δει χαρά στα σκέλια της, καλός κι ο κοντός μαυριδερός, που αν μη τι άλλο, έχει φαΐ στην αποθήκη του κάθε μέρα. 🙂 Και ελεύθερο χρόνο.

  108. JEK said

    Κρατάω λοιπόν το πιθανότερο σενάριο: κρατούμενοι ή εξόριστοι της 4Α,παραλαβή-παράδοση στους ναζί,τρομοκρατική ενέργεια ΕΑΜ,τσίμπημα από το σωρό( κομμουνιστής+εβραίος=πάει πολύ,εκτέλεση.

    Φίλοι κλπ συγγενείς έφυγαν από την καμινάδα.

    Και πάλι Νίκο,νάσαι καλά για το μνημόσυνο.

  109. sarant said

    108 Ναι, αυτό είναι το πιο πιθανό σενάριο.

  110. Pedis said

    Σχετικό :
    «Τελική λύση» α λα ελληνικά
    http://www.efsyn.gr/arthro/teliki-lysi-la-ellinika

    Από την μία φιλοσιωνιστική πολιτική, από την άλλη άρνηση των εγκλημάτων κατά των Εβραίων. Συμβιβάζονται;
    Αμέ! Οι πρώτοι είναι «φίλοι μας», προστατευόμενοι του αφεντικού και υπάρχει η φιλοδοξία να τους «γίνουμε» και μπιστικοί. Οι δεύτεροι ήταν θύματα, δηλ αδύναμοι και «κορόιδα». Ενώ οι «έξυπνοι» και «δυνατοί» χάρηκαν τις περιουσίες των «κορόιδων» και οι απόγονοί τους φοβούνται μην κληθούν να δώσουν λογαριασμό. (Διότι, όπως λένε και οι εκπρόσωποι της εκκλησίας, δεν φταίει η ελλάς για το ότι οι (Έλληνες) Εβραίοι αφανιστηκαν στα στρατόπεδα του θανάτου. Ένας γερμανός λοχίας με δύο φαντάρους εςες τους βρήκαν, τυς μέτρησαν, τους βάλαν στα βαγόνια και κάνας λοχαγός έκλεψε και έθαψε ολομόναχος τους θυσαυρούς των περιουσιών τους. Έτσι; )

  111. 110 Pedis

    ακόμη περ’σότερο: τους πρώτους τους ξεφορτωθήκαμε γιατί ήτανε «παράσιτα» και «μας τρώγανε τα πλούτη». Τα εγγόνια τους, όμως, τα γλείφουμε γιατί είναι «μάγκες».

    Δες εδώ από έναν πείσμονα και φιλέρευνο φίλο

    http://www.giannena-e.gr/Ihnilatontas%20tin%20Istoria/65-Vrazitoulis_Thessalonikeis_Evraioi_Sto_Bergen-Belsen.aspx

  112. Pedis said

    # 111 – ενδιαφέρον.

  113. Γς said

    Ναι πολύ ενδιαφέρον.
    Κι οι πετρούλες στα μνήματα μου θύμισαν τις μεγάλες πέτρες στο μνημείο του ολοκαυτώματος κοντά στη συναγωγή δίπλα στον Κεραμεικό.

  114. Pedis said

    # 111 – Σκύλε και σια – βάλε τα ψαχτήρια-καταβεστάρια για να κατεβάσεις το (πολύ ενδιαφέρον)
    A. Apostolou – Strategies of evasion : avoiding the issue of collaboration and indifference during the Holocaust in Greece.
    Εγώ το έχω διαβάσει στο συλλογικό τόμο : Collaboration with the nazis (ed. R. Stauber)

  115. JEK said

    Από το μάζωμα των Εβραίων στα Γιάννενα έχουν διασωθεί εξαιρετικές φωτό ως προς την ποιότητα και τραγικές ως προς το απεικονιζόμενο.
    Εικάζω ότι κάποιος εντεταλμένος στρατιώτης,εφοδιασμένος με LEICA ή CONTAX, ευσυνείδητα τεκμηρίωσε και αρχειοθέτησε για τα περαιτέρω.
    Επ’ αυτού βγάζουμε το καπέλο στους Γερμανούς.

    Απροπό δεν γνωρίζω πως ανεβαίνουν φωτό στον ιστότοπο. Μπορεί κάποιος να με διαφωτίσει;;
    Ευχαριστώ.

  116. Ριβαλντίνιο said

    @ 115 JEK

    Απ’το ιντερνέτι είναι πολύ εύκολο. Πατάς κλικ πάνω στην εικόνα που θες για να εμφανιστεί και αντιγράφεις εδώ την διευθυνσή της φροντίζοντας στο τέλος να υπάρχει το jpg (ή ότι άλλο γράφει σε g, png κ,λπ.).

    Π.χ. http://a.disquscdn.com/uploads/medi aembed/images/2101/8464/original.jpg
    (το κενό που άφησα στο media μεταξύ I και a τα εσύ δεν τα αφήνεις)

    Όταν το βάλεις ενωμένο (δηλαδή κανονικά ) βγαίνει αυτό

  117. JEK said

    Ριβαλντίνιο: Ευχαριστώ,αλλά εννοώ δικές μου φωτό. Από το αρχείο μου.

  118. 114

    τόπχιασα 😉

    117

    πρέπει νάναι ανεβασμένες κάπου στο ίντερνετ, αλλιώς δεν γίνεται 😦

  119. sarant said

    117-118: Ναι, πρέπει να τις ανεβάσεις σε picasa ας πούμε ή σε κάποιο άλλο σάιτ.

    Αν είναι μία-δυο, μου τις στέλνεις και τις ανεβάζω εγώ.

  120. sarant said

    Πρόσθεσα ένα μεγάλο υστερόγραφο, διότι πήρα μέιλ στο οποίο αναφέρεται μια έγκυρη πηγή, που μνημονεύει και τον Σουλάμ και τον Καζές.
    Αξίζει να το διαβάσετε:

    Το υλικό της πιο επισταμένης έρευνας που έχει γίνει για τα θύματα της Κατοχής στη Θεσσαλονίκη υπάρχει στο βιβλίο «Ο φόρος του αίματος στην κατοχική Θεσσαλονίκη» (Παρατηρητής 2001).

    Το υλικό προέρχεται από έρευνα που ξεκίνησε από το Δήμο Θεσσαλονίκης (διοίκηση Μαναβή) τον Ιούνιο του 1984 στα πλαίσια του εορτασμού των 2300 χρόνων και σταμάτησε το 1986 από τη διοίκηση Κούβελα.
    Και εκτός από βιβλιογραφία και τύπο της εποχής αφορά έρευνα και στα ληξιαρχεία

    Έχει Παράρτημα με κατάλογο εκτελεσθέντων, όπου αναφέρονται και ο Γκαζές και ο Σουλάμ

    σελ.223
    Γκαζές Μισέλ, 37 χρονών γεννημένος σε Καστοριά, ημ/νία εκτέλεσης 30/12/1942

    σελ.241
    Σουλάμ Δαυίβ, Εβραίος, ημ/νία εκτέλεσης 14/2/1942

    Σύμφωνα με το βιβλίο:

    Σελ 164-165: Για την εκτέλεση της 30 Δεκ 1942
    Στις 30 Δεκ 1942 εκτελέστηκαν 28 άτομα στο Κόκκινο Σπίτι, οι περισσότεροι κομμουνιστές από την Ανατολική Μακεδονία, κρατούμενοι στην Ανάφη από την εποχή Μεταξά μέχρι το 1942. Τότε μεταφέρθηκαν με πλοίο στη Θεσσαλονίκη για να παραδοθούν στις βουλγαρικές αρχές. Όσοι αρνήθηκαν να πάρουν τη βουλγαρική υπηκοοτητα έναντι της ελευθερίας τους και μετά από προσπάθειες συγγενών και φίλων παρέμειναν τελικά στις φυλακές της σχετικά ασφαλέστερης Θεσσαλονίκης.

    Εκτελέστηκαν επιλεγόμενοι από τους Γερμανούς όταν αυτοί ζήτησαν από τις αρχές της πόλης κατάλογο 40 ατόμων για εκτελεσθούν σε αντίποινα κάποιας επίθεσης.

    Ο Γκαζές συγκαταλέγεται στα 3 επώνυμα στελέχη του ΚΚΕ που αναφέρει ονομαστικα το βιβλίο:
    «πρώην βουλευτής και γνωστός για τις κατηγορίες εναντίον του για «χαφιεδισμό» από το Γ.Σιάντο»

    Σελ 158-159: Για την εκτέλεση της 7 και 14 Φεβρ 1942

    Σύμφωνα με τα γραφόμενα αφορά
    Κλιμακωτή εκτέλεση 10+10 ατόμων σε αντίποινα για δυναμιτιστική δολιοφθορά σε γερμανικά αυτοκίνητα

    Στα γραφόμενα ο Σουλάμ δεν αναφέρεται ονομαστικά.

  121. JEK said

    «πρώην βουλευτής και γνωστός για τις κατηγορίες εναντίον του για «χαφιεδισμό» από το Γ.Σιάντο»

    Ωχ βρε Νίκο μου..εδώ βγαίνουν και οι πληγές,το σαράκι του κόμματος..
    Αργότερα κι Γιώργης «χαφιές» και πιο μετά ο συνονόματός σου με άλλη διατύπωση..
    Τι ιστορία κι αυτή..

  122. Γς said

    >γνωστός για τις κατηγορίες εναντίον του

    γνωστός από τις κατηγορίες εναντίον του[;]

  123. sarant said

    121 Ε, ναι

    122 Έτσι μου το έστειλαν, αν το έγραφα εγώ θα έβαζα «από»

  124. nestanaios said

    Πέρα από τον Γρηγόρη Λαμπράκη και πολλούς άλλους Αρκάδες, υπάρχει ένας Αρκάς τοῦ οποίου το όνομα, δυστυχώς, μόνον
    o Βασίλης Λεβέντης τολμά να αναφέρει. Αλέξανδρος Παπαναστασίου λέγεται και έχει προσφέρει σε αυτόν τον τόπο πολύ
    περισσότερα από μία ζωή. Τα βασιλικάκια και τα βενιζελάκια και τα παγκαλάκια και τα μεταξάκια και τα πλαστηράκια και τα
    καραμαλάκια και τα παπανδρεάκια και τα μητσοτακάκια είναι νανάκια μπροστά του.

  125. Χατζηδημητράκος Νίκος said

    Ατυχές (δυστυχώς) το άρθρο σας κ. Σαραντάκο, τουλάχιστον στο μέρος της αποδιδόμενης κριτικής στο ΚΚΕ. Δεν θα επεκταθώ στην πρότασή σας προς την πρόεδρο της Βουλής επειδή η γνώμη της για την εσωτερική λειτουργία του ΚΚΕ και την ηθική που διαμορφώθηκε γενικότερα στο κομμουνιστικό κίνημα, μάλλον απέχουν. Ίσως αυτό να είναι και δική σας αντίληψη αλλά αυτονόητα είναι και δικαίωμά σας.
    Προέκυψε, λοιπόν, από την πρότασή σας ένα θέμα ιστορικής δικαίωσης δύο προσώπων που σε μια ομολογουμένως δύσκολη εποχή (διώξεων του κομμουνιστικού κινήματος) είχαν τη δική τους συμμετοχή και πορεία μέσα σ’ αυτό. Η εθνική καταγωγή τους σίγουρα ένα ακόμα στοιχείο ενδιαφέρον για την ιστορία αλλά σε καμιά περίπτωση δεν νομίζω ότι μπορεί να θεωρηθεί στοιχείο βάση του οποίου διαμορφωνόταν η ιστορική αποτίμηση προσωπικών δράσεων από το ΚΚΕ. Αντίθετα, θα έλεγα, ότι για το ΚΚΕ η συμμετοχή μειονοτικών ομάδων στις γραμμές του και οι θέσεις υπεράσπισής τους που πήρε, αποτέλεσαν αφορμή διώξεων και απένταξης του από τον λεγόμενο «εθνικό κορμό». Η δεδομένη διεθνική κουλτούρα του ΚΚΕ δεν δημιουργεί όμως και την εξ ορισμού υποχρέωση δικαίωσης, της προσωπικής διαδρομής όποιου κάποια στιγμή πέρασε από τις γραμμές του. Φαντάζομαι ότι θα συμφωνείται σ’ αυτό. Δεν μπορεί, με λίγα λόγια, να προβάλλεται σαν ηρωική η στάση κάποιου που όντως συμμετείχε για ένα διάστημα της ζωής του στους αγώνες του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος αλλά στην πορεία άλλαξε ρότα ή ιδιώτευσε. Φυσικά υπάρχουν ηθικά όρια για την τελική κρίση, ανάλογα με την περίπτωση του καθενός. Μέχρι που έφτασε αυτή η αλλαγή ρότας (απλή αποστράτευση, ιδεολογική διαφωνία, δήλωση μετανοίας, συνεργασία με την ασφάλεια κλπ). , ποιο είναι το εξεταζόμενο από την ιστορία άτομα (απλός οπαδός, μέλος του κόμματος, ανώτερο ή ανώτατο στέλεχος) και πολλοί άλλοι παράγοντες που εμπλέκονται στην τελική αποτίμηση. Φυσικά περιπτώσεις λαθών (ολέθριων μερικές φορές) υπήρξαν. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να ισοπεδώνονται τα πάντα και να αναζητούμε φαντάσματα εκεί που δεν υπάρχουν. Αυτό μπορούμε να το αποφύγουμε αν πριν την προβολή τέτοιων υποθέσεων εξαντλήσουμε τουλάχιστον την ιστορική έρευνα που αναδεικνύει τις πραγματικές διαστάσεις των πραγμάτων.
    Υπάρχει φυσικά το αντικειμενικό πρόβλημα της δύσκολης προσέγγισης αυτής της εποχής του μεσοπολέμου (με την ελλιπή δημοσίευση αρχειακού υλικού και εργασιών που την αφορούν). Αλλά αν προσπαθήσουμε λίγο, πολλές φορές βρισκόμαστε μπροστά σε στοιχεία που δίνουν εξηγήσεις για την αποφυγή συστηματικών αναφορών σε δράσεις προσώπων. Βρισκόμαστε συνήθως μπροστά στις αρνητικές πλευρές της δράσης τους και τότε αρχίζει να ξεκαθαρίζει το νήμα της σχετικής απαξίωσης της προηγούμενης δράσης τους.
    Σταματώντας εδώ την (κουραστική ίσως) εισαγωγή μου, αναφέρω και τα πρόσθετα στοιχεία που πρέπει να έχετε υπ’ όψη σας για τους λόγους ελλιπούς αναφοράς, σε ιστορικά κείμενα, της δράσης των δυο εν λόγω εβραίων κομμουνιστών.
    Ο Σουλάμ Δαβίδ (βουλευτής το 1926) διαγράφτηκε από το ΚΚΕ, γιατί συντάχθηκε με την ομάδα Μάξιμου-Πουλιόπουλου. Μετά την τροτσκιστική στροφή τους, δεν τους ακολούθησε αλλά επαναπροσέγγισε το ΚΚΕ και εντάχθηκε στις γραμμές του (σαν στέλεχος μάλιστα στην Θεσσαλονίκη). Κατά την περίοδο της δικτατορίας συνελήφθη και υπέγραψε δήλωση μετανοίας. Δυστυχώς η δήλωση μετανοίας δεν ήταν μια απλή αποκήρυξη των ιδεών του και του ΚΚΕ αλλά συνοδευόταν με παράδοση και άλλων συντρόφων του στην ασφάλεια. Αυτό το κομμάτι, όπως καταλαβαίνεται, δύσκολα μπορεί να ξεπεραστεί και να «συγχωρεθεί» στην τελική αποτίμηση της δράσης ενός πρώην αγωνιστή, με βάση την ηθική που κυριάρχησε στο κομμουνιστικό κίνημα. Η αποστράτευση και η ιδεολογική διαφωνία ξεπερνιούνται, για την προδοσία όμως μάλλον τα πράγματα δυσκολεύουν.
    Ο Μισέλ Καζέ (ή Γκαζέ), ήταν μέλος της Κ.Ε. του κόμματος, υπεύθυνος για τον παράνομο τεχνικό μηχανισμό. Λίγο καιρό μετά τη σύλληψή του και τη δήλωση μετανοίας που υπέβαλε κι’ αυτός, χτυπήθηκε και άλλο κομμάτι του παράνομου μηχανισμού (εκεί συνελήφθη και ο Σιάντος που τον κατηγόρησε για χαφιέ). Αντίστοιχα, ο Καζέ κατηγόρησε αργότερα σε έκθεσή του στην Ακρό, τον Σιάντο για χαφιέ. Αυτά ήταν αποτελέσματα της κατάστασης στην οποία είχε περιέλθει ο μηχανισμός του κόμματος μετά τα συνεχή χτυπήματα που δέχτηκε από την ασφάλεια. Το πιο πιθανό είναι και οι δυο (Καζέ και Σιάντος) να πέσανε θύματα της καλοστημένης παγίδας που είχε στήσει η ασφάλεια και τελικά άδικα να κατηγορούσε ο ένας τον άλλο. Αυτό όμως δεν αναιρεί τις επιπτώσεις που έχει το ολίσθημα του Καζέ να υπογράψει δήλωση μετανοίας (με βάση τη βαρύτητα της στελεχικής του θέσης).
    Τελειώνω με μια διόρθωση-συμπλήρωση. Οι δύο εβραίοι κομμουνιστές βουλευτές δεν ήταν οι μόνοι που εκτελέστηκαν από τους ναζί. Στις 12 Δεκέμβρη 1943, στο Χαϊδάρι, εκτελέστηκε και ο Βασίλης Βερβέρης, μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ και βουλευτής Ροδόπης το 1932 και 1936 (η καταγωγή του ήταν από το Άργος Ορεστικό).

    Χατζηδημητράκος Νίκος

  126. sarant said

    Κύριε Χατζηδημητράκο, σας ευχαριστώ πολύ για την εκτενή και μεστή απάντησή σας που φωτίζει πολλά σημεία, αλλά και συμπληρώνει την πρότασή μου, ειδικά με την αναφορά και του Βασίλη Βαρβέρη, που ούτε κι αυτός, υποθέτω, έχει τιμηθεί από τη Βουλή.

    Μήπως έχετε στοιχεία για τις χρονολογίες εκτέλεσης των Σουλάμ και Καζές; Είναι αυτές που αναφέρονται στο σχόλιο 120;

    Τα στοιχεία που εισφέρατε εξηγούν πράγματι (έστω, εν μέρει) τη σιγή του ΚΚΕ -αλλά βέβαια δεν αναιρούν την υποχρέωση της Βουλής να τιμήσει τα, τρία πλέον, εκτελεσμένα μέλη της.

  127. κε Χατζηδημητράκο, πολύ ενδιαφέρουσα η συνεισφορά σας

    αλλά όταν γράφετε « αλλά στην πορεία άλλαξε ρότα ή ιδιώτευσε» είναι σαν να ξεχνάτε ή να παραβλέπετε πως στο τέλος τους τουφέκισαν οι Γερμανοί.

  128. Spiridione said

    Ειλικρινής απορία – δεν το ξέρω το θέμα: Αυτούς που υπέγραφαν δήλωση μετάνοιας δεν τους απελευθέρωναν;

  129. 128

    Ναι. Η δήλωση δημοσιευόταν σε μεγάλες εφημερίδες και ο δηλωσίας επέστρεφε στο χωριό του.
    Έτσι κι αλλιώς, γνωστός ήταν πλέον στις αρχές κι όποιαν ώρα ήθελαν τον ξαναμάζευαν.
    Ορισμένοι υπέβαλαν δήλωση κατ’ εντολήν του κόμματος για να βοηθήσουν τον παράνομο μηχανισμό αλλά καθώς η εντολή ήταν απόρρητη, η απελευθέρωσή τους μάλλον συνέτεινε στο μανιαδάκειο μπάχαλο με τις δύο κεντρικές επιτροπές και τους τρεις «Ριζοσπάστες».

  130. Spiridione said

    129. Α, ευχαριστώ. Το ρωτάω γιατί ο Νικοκύρης παραπάνω αναφέρει ότι οι δύο εκτελεσθέντες ήταν φυλακισμένοι από την εποχή του Μεταξά και παραδόθηκαν στους Γερμανούς μετά την κατάκτηση αν κατάλαβα καλά (ο Καζές σίγουρα). Επομένως τι έγινε, έκαναν δήλωση μετάνοιας, τους απελευθέρωσαν και μετά τους ξανασυνέλαβαν;

  131. sarant said

    130 Υπόθεση έκανα κι εγώ.

  132. Spiridione said

    131. Στο σχ. 120 αναφέρεται για τον Καζέ ότι έτσι έγινε.

  133. Χατζηδημητράκος Νίκος said

    Για τις ημερομηνίες, κ. Σαραντάκο, δεν έχω κάτι απολύτως σίγουρο. Επισημαίνω μια πρόσθετη αναφορά (δεν μπορείς να την πεις πηγή, γιατί δεν αναφέρει στοιχεία) τον κατάλογο ονομάτων που παραθέτει ο Α. Παπαπαναγιώτου στις «Αναμνήσεις» του Γιάννη Ιωαννίδη. Εκεί αναφέρει ότι ο Μισέλ Γκαζέ «Από την Ακροναυπλία μεταφέρθηκε στο Σανατόριο Πέτρας Ολύμπου και από κει στο στρατόπεδο Παύλου Μελά. Εκτελέστηκε από τους κατακτητές το φθινόπωρο του 1942». Τα στοιχεία που προκύπτουν από αυτή την αναφορά είναι ότι ο Γκαζέ ήταν στην Πέτρα όταν έγινε η απόδραση των στελεχών του ΚΚΕ που είχαν μεταφερθεί εκεί από την Ακρό αλλά ο ίδιος δεν συμμετείχε. Σε ότι αφορά την ημερομηνία εκτέλεσής του βλέπετε ότι υπάρχει διαφορετική εκδοχή (φθινόπωρο και όχι 30/12/1942). Μια γενική διαπίστωση που μπορώ να κάνω, είναι ότι υπάρχουν μεγάλες δυσκολίες για την έγκυρη ταυτοποίηση τέτοιου είδους πληροφοριών. Και οι περιπτώσεις πληροφοριών που προκύπτουν από αναμνήσεις είναι ελεγχόμενες αλλά και οι επίσημες καταγραφές σε ληξιαρχεία και εφημερίδες της εποχής έχουν αποδειχτεί μη έγκυρες πολλές φορές (προσωπικά έχω εντοπίσει αναφορά σε μαρτυρολόγιο και εφημερίδα της εποχής για θάνατο αγωνιστή του ΔΣΕ που ζει και βασιλεύει). Νομίζω ότι το πιο σπουδαίο είναι να επικεντρωθείτε στην βεβαίωση του θανάτου των εν λόγω προσώπων (που δεν νομίζω ότι μπορεί να αμφισβητηθεί), γιατί σε σίγουρες ημερομηνίες δεν θα οδηγηθείτε.

    127. Σκύλος, όχι σε καμιά περίπτωση δεν ξεχνώ ότι στο τέλος τους εκτέλεσαν οι γερμανοί (αυτοί άλλωστε εκτελέσουν τελικά και εβραίους που είχαν συνεργαστεί μαζί τους, νομίζοντας ότι έτσι θα σωθούν). Η ένστασή μου ήταν για τις παρατηρήσεις που έγιναν σε σχέση με την περιορισμένη αναφορά από το ΚΚΕ και το Ριζοσπάστη (νομίζω ότι ο κ. Σαραντάκος εννόησε το πνεύμα). Ο θάνατός τους από το ναζιστικό βόλι τους εντάσσει σαφώς στα θύματα της φασιστικής θηριωδίας (αν αυτό θέλατε να προσθέσω).

    128. Τις περισσότερες φορές αυτό γινόταν. Αλλά για περιπτώσεις στελεχών το τέλειο « ξεζούμημα » ήταν ο τελικός σκοπός. Έτσι σε πολλές περιπτώσεις ζητήθηκε και δεύτερη δήλωση (περίπτωση Βελουχιώτη), σε άλλες έμπρακτη συνεργασία με την ασφάλεια για πίεση των αμετανόητων (περίπτωση επίσκεψης Μανωλέα στην Ακρό), να αναφέρουμε και την γνωστή δημιουργία «ασφαλίτικου» ΚΚΕ και Ριζοσπάστη. Δεν έλειψαν όμως και οι περιπτώσεις στελεχών (όπως ο Γκαζέ) που η υπερορία τους συνεχίστηκε και μετά το «σπάσιμό» τους, είτε από έλλειψη βεβαιότητας της ασφάλειας για την «ειλικρίνεια» του «σπασμένου» είτε από σκοπιμότητα και σχεδιασμούς για επηρεασμό και άλλων κομμουνιστών για ανάλογη στάση.

    Χατζηδημητράκος Νίκος

  134. Ευχαριστώ!

    Και για αντίδωρο, ιδού:

    http://left.gr/news/exoristoi-sto-nisi-toy-thanatoy

  135. sarant said

    133 Ευχαριστώ πολύ. Έχετε δίκιο ότι προέχει το ότι εκτελέστηκαν -η ακριβής χρονολογία είναι επικουρικό στοιχείο.

  136. Βάταλος said

    Αγαπητοί κύριοι, επιτρέψατέ μοι μίαν παρέμβασιν επί της παρούσης αναρτήσεως…

    Συγχαίρω τον βετεράνον κουκουέν κ. Χατζηδημητράκον διά την αποκάλυψίν του ότι τόσον ο Σουλάμ, όσον και ο Γκαζές ήσαν ΔΗΛΩΣΙΑΙ και πιθανότατα κατέδωσαν εις τους Ναζί τους κουκουέδας συντρόφους των. Ούτως εξηγείται η εκκωφαντική σιωπή του Μπάουμαν, του ΚΙΣΕ, της ΙΚΑ και του Εβραϊκού Μουσείου, το οποίον τον Απρίλιον του 2014 διωργάνωσεν ειδικόν συνέδριον διά τους Εβραίους που έλαβον μέρος εις την Εθνικήν Αντίστασιν και δεν ανέφερε λέξιν διά τους Γκαζέν και Σουλάμ. Ίδετε το σχετικόν έντυπον που εξέδωσαν τότε οι κύριοι του Εβραϊκού Μουσείου, εις επιμέλειαν του εγκύρου ιστορικού της Κατοχής, κ. Ιάσονος Χανδρινού

    2) Από την πλευράν μου, συνεισφέρω εις την παρούσαν ανάρτησιν τί γράφει διά τον Σουλάμ εις το περίφημον βιβλίον του «Τα παρασκήνια του ΚΚΕ» ο πρώην Γενικός Γραμματεύς του Ελευθέριος Σταυρίδης (1925-26) http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%AD%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%A3%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82 και πόθεν πηγάζει η φράσις της εφημερίδος «Μακεδονία» ότι οι Εβραίοι παραμένουν πάντοτε Εβραίοι

    Συμφώνως, λοιπόν, με τον Σταυρίδην, ο Ζάκ Βεντούρα εσαπωνοποιήθη εις τους Ναζιστικούς φούρνους. ΕΡΩΤΩ: Διατί ο κ. Σαραντάκος δεν ζητεί από την Πρόεδρον της Βουλής να τιμήση και τον σαπωνοποιηθέντα βουλευτήν Βεντούρα;

    3) Περαίνων, επιτρέψατέ μοι να εκφράσω την άποψιν ότι ο Γκαζές είναι αυτός που κατέδωσεν εις την Ηγεσίαν του ΚΚΕ τον Γιώργην Σιάντον ως πράκτορα της «Intelligence Service» και ουχί το αντίθετον, όπως γράφει εις την ανάρτησίν του ο ρέκτης κ. Σαραντάκος. ΙΔΟΥ τί γράφει εις τας περιφήμους «Αναμνήσεις» του ο Ηγέτης (μαζί με τον Σιάντον) του ΚΚΕ επί Κατοχής, Γιάννης Ιωαννίδης (κουρεύς εις το επάγγελμα!) σελίς 53:

    Μετα πάσης τιμής
    Β.

  137. Γς said

    >εσαπωνοποιήθη εις τους Ναζιστικούς φούρνους

    αγαπητέ μου, σας διαβάζω, αλλά είναι μερικά πράγματα [όπως αυτό το παραπάνω] που ούτε ο Γς δεν μπορεί να αντέξει να τα διαβάζει στο μπλοκ αυτό.
    Να λέμε και καμιά μαλακία αλλά όχι και έτσι.

    Συγγνώμη
    και
    Μετα πάσης τιμής
    Γς

  138. Βάταλος said

    Αγαπητέ κ. Γς (σχόλιον 137)

    αυτήν ακριβώς την έκφρασιν χρησιμοποιεί ο Σταυρίδης. Ο Ζάκ Βεντούρα εσαπωνοποιήθη. Θέλετε να λογοκρίνω εγώ τον Σταυρίδην, εν ονόματι του πολιτικώς ορθού;

    Β.

  139. Γς said

    Όπως και να έχει το πράγμα καλό θα ήταν να αποφεύγονται οι [εν πολλοίς εγκωμιαστικές και χαιρέκακες] αναφορές σε αυτόν τον μύθο.

  140. Χατζηδημητράκος Νίκος said

    Δεν συνηθίζω να απαντώ σε προβοκατόρικες παρεμβάσεις του τύπου που επιχείρησε ο Βάταλος. Το αντισημιτικό όμως περιεχόμενο των υπαινιγμών του, που προσπαθεί να το στηρίξει και στην δική μου παρέμβαση, με αναγκάζει να κάνω αυτή την εξαίρεση.
    Πουθενά δεν γράφτηκε ότι οι εν λόγω δυο βουλευτές κατέδωσαν ομοεθνείς τους στους γερμανούς. Αυτό που γράφτηκε είναι ότι ο Σουλάμ, δυστυχώς, στην δήλωση μετανοίας που υπέβαλε κατέδωσε συντρόφους του στην ασφάλεια. Αυτά, κατά την περίοδο της Μεταξικής δικτατορίας.
    Δεν ξέρω αν η «εκκωφαντική σιωπή του Μπάουμαν, του ΚΙΣΕ, της ΙΚΑ και του Εβραϊκού Μουσείου» για τους Γκαζέ-Σουλάμ είναι προϊόν της τραγικής κατάληξης (σε πολιτικό επίπεδο) των δυο εβραίων αλλά θα επισημάνω ότι το έργο του Μπάουμαν (το οποίο δεδομένης της έλλειψης ανάλογης βιβλιογραφίας θεωρώ καλή συμβολή) διακρίνεται και από άλλες ελλείψεις. Υποθέτω ότι είναι αποτέλεσμα της λειψής μελέτης αυτών των δεκαετιών της ελληνικής ιστορίας.
    Το πώς «αποδεικνύει» ο Βάταλος την παράδοση του Σιάντου στην ασφάλεια από τον Γκαζέ, με βάση τις αναμνήσεις του Ιωαννίδη, δείχνει και την σκοπιμότητά του να παρουσιάσει το άσπρο μαύρο. Πουθενά ο Ιωαννίδης δεν ισχυρίζεται κάτι τέτοιο. Αντίθετα μάλιστα, αρκετά χρόνια μετά, δικαιώνει τον Γκαζέ για την κατηγορία του εις βάρος του Σιάντου. Εδώ να επισημάνω και την άλλη πλευρά της φασιστοειδούς αντίληψης του Βατάλου, περί ταξικού δικαιώματος στην πολιτική ηγεμονία (αφού μας θυμίζει ότι ο Ιωαννίδης ήταν κουρεύς εις το επάγγελμα).
    Όσο για την «συμβολή» του Βατάλου που επιχειρείται με την παραπομπή στο πόνημα του Σταυρίδη για την ιστορία του ΚΚΕ, τι να πει κανείς. Από το ΚΚΕ και την αριστερά γενικά πέρασαν και θα περάσουν διάφορα λαμόγια και τυχοδιώκτες (άλλοι εξ επαγγέλματος σταλμένοι άλλοι περιμένοντας πολλά και βρίσκοντάς τα σκούρα τελικά). Σημασία έχει ότι όλοι αυτοί κατέληγαν να επιπλέουν στα προϊόντα που παράγει το συνώνυμο, του Βατάλου, μόριο του σώματος (αν δεν κάνω λάθος για την αρχαία του εκδοχή, κ. Σαραντάκο).

    ΥΓ. Κατανοώ την ευαισθησία σας, αγαπητέ κ. Σαραντάκο, περί ελευθερίας του λόγου και αποφυγής κάθε λογοκρισίας, αλλά πως αντέχεται τη δυσοσμία του ρατσισμού; Αν πάντως έγινα κι εγώ αιτία (υπενθυμίζοντας τα παράγωγα του βατάλου) να ενισχύσω αυτή τη δυσοσμία, συγχωρέστε με αλλά εγώ δεν την αντέχω.

    Χατζηδημητράκος Νίκος

  141. sarant said

    Κύριε Χατζηδημητράκο, ευχαριστώ για τις διευκρινίσεις, αν και δεν ήταν απαραίτητες, με την έννοια ότι και οι αρχικές σας τοποθετήσεις είχαν σαφές νόημα -που ο Βάταλος μάλλον σκόπιμα παρερμήνευσε (άρα διαστρέβλωσε). Γενικά δεν επεμβαίνω στις συζητήσεις. Πού και πού, δίνω κίτρινες κάρτες, που γίνονται κόκκινες σε επανάληψη. Τότε ο δράστης αποκλείεται, αν και τίποτα δεν τον εμποδίζει να επανέλθει με άλλο ψευδώνυμο και με άλλο και με άλλο και με άλλο.

    Ο Βάταλος πήρε μόλις μια κίτρινη κάρτα.

  142. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Για σκέτο υβρεολόγιο και αισχρές προσβολές κατ’εξακολούθηση, γίνεται απλή παρατήρηση; ή είναι free of charge?

  143. sarant said

    Δεν είμαστε από πάνω συνεχώς βρε Κιντ!

  144. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    143. Δεν αναφέρομαι στον αξιότιμο Καπετάνιο, βέβαια…

  145. Ξερόλιδης said

    Καλημέρα σας και καλό μήνα,

    Στο βιβλίο του Φαράκου, Άρης Βελουχιώτης το χαμένο αρχείο σελ 217
    σε επιστολή του ο Σιάντος προς τον Ιωαννίδη γράφει:
    «Σχετικά με την υπόθεση του Γκαζέ-Σκαφίδα ο πρώτος εκτός απ’τ’άλλα είναι και τρελός αλλά ο δεύτερος το έκανε σκόπιμα και μελετημένα για να πετύχει την αποφυλάκιση του(..)»

    Ο Φαράκος σε υποσημείωση του στη σελίδα 220 γράφει για τον Γκαζέ:
    5. Μισέλ Γκαζές, στέλεχος του ΚΚΕ, υπεύθυνος του τεχνικού μηχανισμού της ΚΕ, συνελήφθη κατά τη δικτατορία του Μεταξά, παραδόθηκε στους κατακτητές, από τους οποίους και εκτελέστηκε το φθινόπωρο του 1942. Για να δικαιολογήσει τις δικές του υποχωρήσεις, είχε με έκθεση του κατηγορήσει τον Σιάντο ως χαφιέ. Αυτή, κυρίως, και χρησιμοποιήσε αργότερα ο Ζαχαριάδης.

    Ο Σιάντος κατηγορεί τον Γκαζέ -πιθανόν όταν ακόμη ζούσε- ως τρελό και προσθέτει «εκτός απ’τ’άλλα(σ.!!!) είναι και τρελός» ενώ και ο Φαράκος αναφέρει ότι είχε υποχωρήσεις. Λογικό απόλυτα να συμπεράνουμε ότι είχε κάνει δήλωση, απλά αυτό δεν είναι ξεκάθαρο. Ο Νεφελούδης πάντως σε βιβλίο του που αναφέρεται και στον Σκαφίδα (ήταν συγγενείς), δεν βρήκα να γράφει κάτι για τον Γκαζέ.

    Διαφωνώ με τον κύριο Σαραντάκο ότι το ΚΚΕ δεν μιλάει για τον Γκαζέ επειδή ήταν Εβραίος, θεωρώ ότι δε μιλάει για αυτόν επειδή οι αγωνιστές του ΚΚΕ μετά την Απελευθέρωση δεν μιλάγανε για αυτόν -για κάποιον λόγο πιθανή απάντηση η δήλωση- καθώς και μετά οι επίγονοι του Γκαζέ δεν είχανε σχέσεις με το ΚΚΕ, επίσης και ότι οι φυσικοί απόγονοι του Γκαζέ δεν ασχολήθηκαν ή απλά δεν υπήρξαν. Το ίδιο έγινε και με τον ιδρυτή της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ζ.Βεντούρα, έφυγε από το ΚΚΕ, και το ΚΚΕ τον ξέχασε. Δεν έγινε για άλλον λόγο. Αν υπάρχει διάσπαση, τότε η τομή στις σχέσεις ΚΚΕ και Ελλήνων Εβραίων πρέπει να υπολογιστεί αρκετά αργότερα από το 1950 και μέχρι τότε δεν νομίζω ότι υπάρχουν αναφορές για Βεντούρα, Σουλάμ, Γκαζέ, ενώ στα σίγουρα τότε θα έπρεπε να υπήρχανε.

    Ο Μπαρτζιώτας στο βιβλίο του για την Ακροναυπλία αναφέρει τον Γκαζέ ως Μωυσή, και τον έχει με την υποσημείωση ότι εκτελέστηκε την δεκαετία του 1940.

    Ο κύριος Χατζηδημητράκος, αν είχε την καλοσύνη να μας έδινε μια λίγο καλύτερη παραπομπή για την δήλωση του Γκαζέ ώστε να επαληθευτούν και τα όσα αναφέρει ο Φαράκος.

  146. Ξερόλιδης said

    Να προσθέσω μόνο ότι πέρα από τον Βέρβερη, Σουλάμ, Γκαζέ υπήρχε και ο πασίγνωστος Στέλιος Σκλάβαινας (βουλευτής το 1932&36), ο οποίος και εκτελέστηκε την πρωτομαγιά του 44 από τους Γερμανούς στην Καισαριανή. Ούτε και αυτόν μνημονεύει το ΚΚΕ, καθώς τον θεωρούσε δηλωσία, χωρίς να έχει κατηγορίες περί ουσιαστικής προδοσίας. Από αυτά που έχω καταλάβει, το ΚΚΕ όσα ανώτατα στελέχη έκαναν δήλωση τα απομόνωνε για πάντα. Μόνο στα ανώτερα και μεσαία στελέχη του ΚΚΕ (πχ Βελουχιώτης) δόθηκε δεύτερη ευκαιρία από το κόμμα.

  147. JEK said

    Μάλλον άκλαυτη θα πάει η ευγενική πρόταση του Σαραντάκου.
    Όταν αρχίζουν τα όργανα για δηλώσεις και δηλωσίες,προσωπικά αισθάνομαι οδύνη.
    Και μια ελαφριά ναυτία όταν διαβάζω τις σκέψεις του Ιωαννίδη.

  148. Χατζηδημητράκος Νίκος said

    Για να ανακεφαλαιώνουμε (και ελπίζω να τελειώσουμε) με την συζήτηση περί πρώην βουλευτών που εκτελέστηκαν, περί δηλώσεων μετανοίας κλπ.
    Σωστά ο Ξερολίδης προσθέτει και τον Σκλάβαινα στον κατάλογο (είναι μάλιστα η πιο ανώτερη περίπτωση από άποψη ιεραρχίας στα καθοδηγητικά όργανα του ΚΚΕ, αφού ήταν μέλος του Π.Γ.). Στην περίπτωσή του μάλιστα αξίζει να σημειωθεί ότι η δήλωση μετανοίας που έκανε (αυτή που δημοσιεύτηκε τουλάχιστον 21-12-1938), πήρε μεγάλη δημοσιότητα στον τύπο της εποχής αλλά διακρινόταν από την απλή «μεταμέλειά» του για την μέχρι τότε δράση του. Ούτε συντρόφους του φαίνεται να προδίδει, ούτε αποκηρύσσει ανοιχτά το ΚΚΕ. Η επανάκαμψή του στο κίνημα, παρότι τελικά κατέληξε στο ΕΑΜ, έγινε κατ’ αρχήν μέσα από την ομάδα του Μάθεση. Αυτό δημιούργησε προφανώς πρόσθετες αρνητικές εντυπώσεις στους φυλακισμένους της Ακρό (όπου κατέληξε ο Σκλάβαινας μετά την σύλληψή του). Δυστυχώς εκτελέστηκε και δεν του δόθηκαν περιθώρια να δείξει αν η επανάκαμψή του θα ήταν και ουσιαστική ένταξή του πάλι στο λαϊκό κίνημα. Είναι, σίγουρα, από τις πιο τραγικές περιπτώσεις.
    Η διαπίστωση στην οποία προβαίνει ο Ξερολίδης για την κομματική αποκατάσταση πρώην δηλωσιών, δεν είναι σωστή κατά τη γνώμη μου. Το θέμα το αντιμετώπισε το 7ο συνέδριο του ΚΚΕ και η 3η Ολομέλεια της Κ.Ε. (1947). Δεδομένης της αγωνιστικής στάσης πολλών δηλωσιών κατά την περίοδο της κατοχής έγιναν πολλές αποκαταστάσεις. Κριτήριο δεν ήταν η προηγούμενη στελεχική θέση κάποιου στο ΚΚΕ αλλά η μετέπειτα στάση του. Φυσικά η αυστηρότητα στην τελική κρίση, έπαιρνε υπ’ όψη της και αυτό τον παράγοντα. Δεν ήταν όμως θέσφατο. Επανασυνδέσεις με το κίνημα γίνανε και από ανώτατα και ανώτερα στελέχη, πολύ δε περισσότερο από απλά μέλη και οπαδούς. Ο Μάξιμος π.χ. επανασυνδέθηκε με το κίνημα, άσχετα αν αργότερα επέλεξε μοναχική πορεία. Κριτήριο φυσικά ήταν και η στάση του καθενός απέναντι στην ασφάλεια (αν δηλαδή συνεργάστηκε και πρόδωσε). Δεν μπορούσε άλλωστε να γίνει αλλιώς. Να το πω απλά, δεν μπορείς να δίνεις συγχωροχάρτι σε κάποιον που έκαψε κόσμο. Ούτε σε κάποιον που έφτασε να συνεργάζεται όχι μόνο με την ασφάλεια αλλά και τις κατοχικές δυνάμεις (περίπτωση Μανωλέα π.χ.). Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, έχεις πόλεμο. Και ο πόλεμος, δυστυχώς, έχει και θύματα, όσο σκληρό και αν ακούγεται αυτό.
    Για τις δηλώσεις μετανοίας, τέλος, των Σουλάμ και Γκαζέ. Η δήλωση του Σουλάμ δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Μακεδονία στις 27-4-1939. Η δήλωση του Γκαζέ (όπως και των υπολοίπων που συνελήφθηκαν μαζί του για την υπόθεση των τυπογραφείων) δεν δημοσιοποιήθηκαν ποτέ στον τύπο. Υπήρχε σκοπιμότητα γι’ αυτό. Η ασφάλεια μετά από τη σύλληψή του επεδίωκε το ολοκληρωτικό χτύπημα του παράνομου ανθρώπινου και τεχνικού μηχανισμού του ΚΚΕ (πράγμα που σχεδόν το κατάφερε). Τότε μάλιστα άρχισε και το στήσιμο της Προσωρινής Διοίκησης (πλαστό ΚΚΕ). Έτσι, παρατηρείται μια αλλαγή στην δημοσιοποίηση δηλώσεων μετανοίας (κυρίως στελεχών), πάντα φυσικά σύμφωνη με τους σχεδιασμούς της ασφάλειας του Μανιαδάκη για ενίσχυση της χαφιεδοφοβίας και της ενίσχυσης εσωτερικών τριβών στο ΚΚΕ. Η επιβεβαίωση της υποχώρησης του Γκαζέ προκύπτει από τις (λαθεμένες σε ότι αφορά το ζήτημα της προδοσίας) που έγιναν μετά και από εκθέσεις στελεχών που αφορούσαν τις συλλήψεις εκείνης της εποχής. Η πιο αναμφισβήτητη όμως επιβεβαίωση είναι η έκθεση για τις συλλήψεις και την υπόθεση Σιάντου του ίδιου του Γκαζέ. Εκεί φαίνεται η υποχώρηση στην οποία προέβη ο Γκαζές, με τη δική του φυσικά εξήγηση για τους λόγους που οδηγήθηκε σ’ αυτή. Κατανοώ την χαλκέντερη αμφιβολία του Ξερολίδη για αναλυτικά στοιχεία, αφού με τις λεπτομέρειες αυτών των υποθέσεων δεν ασχολήθηκε, δυστυχώς, κανένας ιστορικός. Μη βιάζεστε όμως. Γίνεται προσπάθεια για ολοκληρωμένη διασταύρωση πολλών νέων στοιχείων και αρχειακών υλικών που θα δώσουν, νομίζω, απαντήσεις. Από αυτή την άποψη, άλλωστε, θεώρησα βεβιασμένη την κριτική του κ. Σαραντάκου προς το ΚΚΕ και το Ριζοσπάστη και παρενέβην, με τα κουραστικά ίσως σχόλιά μου. Σε ότι αφορά αυτή καθ’ αυτή την πρότασή του για οφειλόμενη τιμή από την Βουλή, των τεσσάρων πλέον βουλευτών, σαν θύματα του φασισμού, δεν νομίζω ότι η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας την καθιστά άκλαυτη, όπως ισχυρίζεται ο JEK. Το ότι υποχώρησαν κάποια στιγμή κάποιοι από τον ταξικό αγώνα δεν αποτελεί πανάκεια για την εγκληματικότητα του φασισμού. Αυτό δεν αλλάζει.

    Χατζηδημητράκος Νίκος

  149. sarant said

    148 Eυχαριστώ για την απάντηση. Πάρτε υπόψη σας ότι όταν επέκρινα το ΚΚΕ δεν γνώριζα τα περί δηλώσεων. Οι δικές σας απαντήσεις όπως και η συμβολή άλλων βοήθησαν ώστε το άρθρο να γίνει πολύ καλύτερο, μαζί και η πρόταση προς τη Βουλή για (πλέον) Βαρβέρη, Καζές, Σκλάβαινα και Σουλάμ.

  150. JEK said

    Μισό παιδιά,για να καταλάβω κι εγώ: από μεριάς ΚΚΕ η πρόταση περνάει ή σκαλώνει στις δηλώσεις;
    Το αρχειακό υλικό που γράφει ο Χ»δημητράκος, εννοεί του Περισσού;;

  151. sarant said

    Απ’ όσο ξέρω ο Ν.Χ. δεν μιλάει για το αρχείο του Περισσού, αλλά ας το πει ο ίδιος.

  152. «η πρόταση προς τη Βουλή για (πλέον) Βαρβέρη, Καζές, Σκλάβαινα και Σουλάμ.»
    Και Βεντούρα;

  153. sarant said

    Αν το επεκτείνουμε και σε όσους βρήκαν το θάνατο στα στρατόπεδα (λογικό) είναι ο Βεντούρα και ο Τσενίο.

  154. Χατζηδημητράκος Νίκος said

    Το αρχειακό υλικό, για το οποίο έγραψα JEK, είναι αυτό που διαθέτω και συνεχίζω να εμπλουτίζω σε ότι αφορά την μεσοπολεμική (αλλά και μετέπειτα) ιστορία του ΚΚΕ και του εργατικού κινήματος. Μέρος του προέρχεται και από το αρχείο που διαθέτει το ΚΚΕ αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Δεν θα μπορούσε άλλωστε, αφού το αρχείο κατακρεουργήθηκε στη Ρουμανία, με αποτέλεσμα μέρος του να βρίσκεται στα ΑΣΚΙ. Αλλά και των ΑΣΚΙ το κομμάτι δεν είναι άμοιρο λεηλασίας (από την περίοδο της παραμονής του στα Σκόπια της πάλαι ποτέ Γιουγκοσλαβίας). Εκτός αυτής της αντικειμενικής αδυναμίας, για την πλήρη και αντικειμενική αποκατάσταση ιστορικών δεδομένων της εποχής που αφορούν πρόσωπα και γεγονότα, απαιτείται και υλικό που προέρχεται από τα αρχεία της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ, από κρατικά και ιδιωτικά αρχεία αλλά και υλικό που προκύπτει από δευτερογενείς αναφορές του τύπου και εκδόσεων της εποχής αλλά και ύστερες. Όλο αυτό το υλικό χρειάζεται, να αποκαλυφθεί, να ελεγχθεί για την πιστότητά του και να διασταυρωθεί, έτσι ώστε να δίνει τελικές ορθές και κατά το δυνατόν ολοκληρωμένες ιστορικές πληροφορίες. Λέω κατά το δυνατόν, γιατί πρέπει να συνυπολογίσετε ότι μεγάλο μέρος του υλικού έχει οριστικά χαθεί, εξαιτίας της παρανομίας που πέρασε το κομμουνιστικό κίνημα και εξαιτίας της έλλειψης φροντίδας που υπήρχε για πολλές δεκαετίες από το ελληνικό κράτος. Για να καταλάβετε μέχρι που φτάνει το πρόβλημα, να αναφέρω ότι υπάρχει και η άποψη (εν πολλοίς σωστή από ιστορική άποψη) ότι και το αλόγιστο κάψιμο των φακέλων συνετέλεσε στην οριστική καταστροφή πληροφοριών χρήσιμων για την ιστορία (θα μου πεις τώρα: και ποιος μας εγγυάται ότι αν δεν καιγόταν δεν θα συνέχιζαν να αποτελούν τεκμήρια για χαρακτηρισμό πρόσώπων και οικογενειών). Όλα αυτά σας τα αναφέρω, κάνοντας κατάχρηση του χώρου του ιστολογίου και κινδυνεύοντας να θεωρηθώ ιδιαίτερα σχολαστικός και «ψείρας», αλλά επισημαίνοντας ότι βαρέθηκα να διαβάζω κατά καιρούς ανιστόρητες ανακρίβειες, ελλιπείς ιστορικές αναλύσεις, ακόμη και αντικρουόμενες ιστορικές πληροφορίες. Αυτή η κατάσταση ενίσχυσε την πεποίθησή μου ότι πρέπει να μπει μια τάξη σε όλα αυτά. Τουλάχιστον η ιστορική έρευνα να γίνει σοβαρή κάποια στιγμή. Νομίζω ότι το χρωστάμε αυτό στην ιστορία του κινήματος. Λεπτομέρειες, για το αρχειακό υλικό που διαθέτω, για το από πού προέρχεται και τι ακριβώς περιέχει δεν αναφέρω, όχι γιατί έχω κανένα κόλλημα περί προσωπικής ανακάλυψης ή ιδιοκτησίας (φαινόμενο που δυστυχώς υπάρχει σε πολλούς) αλλά γιατί επιθυμώ ότι δημοσιοποιώ ή δίνω σε άλλους να είναι τεκμηριωμένο και το δυνατόν ολοκληρωμένο. Ιδιαίτερα αυτό ισχύει όταν πρόκειται για δράσεις προσώπων, που όπως καταλαβαίνεται κρύβουν τον κίνδυνο απαξίωσης ή υπερτίμησης, πράγμα που δεν το θεωρώ δόκιμο. Κλείνοντας (ελπίζω οριστικά αν δεν προκύψουν νέα ερωτήματα) θα αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των δυσκολιών που υπάρχουν για την έρευνα τέτοιου υλικού. Αφορά τον βουλευτή Ροδόπης του ΚΚΕ (στις εκλογές του 1926), Σινόκα Αθανάσιο (ή Σινώκα ή Σινίκα). Οι τρεις ακουστικές και ορθογραφικές εκδοχές του ονόματός του είναι υπαρκτό πρόβλημα που προκύπτει από το ιστοριογραφικό υλικό που διαθέτω. Αν συνυπολογίσετε και την μετέπειτα εκλογή του Σινάκου (βουλευτή Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ), το πρόβλημα περιπλέκεται πιο πολύ. Σημειώστε ότι πρόκειται για άτομα που δεν είχαν καμιά σχέση. Και δεν εννοώ μόνο το γκουγκλάρισμα που θα επιχειρήσει κάποιος στο εν λόγω πρόσωπο αλλά και λάθος εκτιμήσεις που έχουν κάνει πολλοί για το τι αφορά και ποιόν, βασισμένοι μάλιστα σε αρχειακό υλικό. Από την μέχρι τώρα, λοιπόν έρευνα που έχω κάνει, φαίνεται ότι το σωστό όνομα είναι Σινόκας. Η πολιτική σχέση του με το ΚΚΕ διακόπτεται εξ αιτίας της προσχώρησής του στην ομάδα του Πουλιόπουλου αλλά είναι από αυτούς που επανακάμπτει κατά την περίοδο της κατοχής. Για το τέλος του, δεν έχω καμιά πληροφορία μέχρι στιγμής. Και κάνω τον εξής συλλογισμό (που μπορεί να μην ισχύει φυσικά). Αν η συμμετοχή του Σινόκα στην Εθνική Αντίσταση (ή και στο ΔΣΕ) κατέληξε σε έναν ηρωικό θάνατο, μήπως τελικά η λίστα των προτάσεων του κ. Σαραντάκου από 2 (που έγινε 3 και μετά 4) γίνει 5 βουλευτές;

    Χατζηδημητράκος Νίκος

  155. Γς said

    106 @ Pedis

    >Καλά, αλλά numerical recipies θα είχες, κι αν όχι, οι σχετικές μέθοδοι της αριθμητικής ανάλυσης είναι γνωστές εδώ και κάναν αιώνα

    Εμ, δεν είναι έτσι. Τίποτα δεν υπήρχε για την ανάλυση μοριακών δεδομένων π.χ. Αλλά και ούτε μοριακά δεδομένα υπήρχαν. Ο προσδιορισμός της αλληλουχίας των βάσεων του DNA μόλις άρχιζε.
    Μιλάμε για μια εποχή, 1970, που ένας ενθουσιώδεις Ελληνοαμερικανός βιολόγος άρχισε την διάλεξή του σε επιστήμονες με την …συνταρακτική αποκάλυψη ότι υπάρχουν 4 βάσεις και 20 αμινοξέα.
    Και πετάχτηκε όρθια η φίλη μου η Χριστίνα Ζιούδρου:
    -Τι πατάτες είναι αυτές ρε; Που νομίζεις ότι ήρθες; Στους Παπούα της Αφρικής;

    Και μετά γκάζι!
    Το ίδιο και με τα φυλογενετικά. Βρήκα μόλις μια μέθοδο ανάλυσης, την Upgma της μεταHenning εποχής.
    Και σε τόσα άλλα.
    Και χωρίς πισιά και διαδίκτυο. Φτύσαμε αίμα.
    😦

  156. Γς said

    107 @ Ιάκωβος

    >Πάντως οι ακροδεξιοί σκίζουν τα ρούχα τους για το Ελληνικό DNA, ενώ από τη μελέτη του γονιδίου πολλές από τις μπούρδες της ταύτισης του Έθνους με την φυλετική καταγωγή έχουν καταρρεύσει.

    Και θυμήθηκα έναν τέτοιο [τον φίλο μου Τάδε Ταδόπουλο] που τον αποκάλεσα σε ένα συνέδριο, Καθηγητή της Μαχόμενης Γενετικής.
    Και του άρεσε.

  157. Αγγελική said

    Νίκο, συγχαρητήρια, πολύ καθυστερημένα, για την εξαιρετική ανάρτηση. Είναι καιρός να βγουν απ’ το σκοτάδι και τη σιωπή οι αδικημένοι της Ιστορίας και το άρθρο σου είναι μια σημαντική συμβολή προς αυτή την κατεύθυνση.
    Ως τελευταία και καταϊδρωμένη θα ήθελα να δώσω κι εγώ μερικές πληροφορίες, τις οποίες αυτή τη στιγμή δεν μπορώ, δυστυχώς, να τεκμηριώσω. Κάποτε, ασχολήθηκα επιστημονικά με τα επίσημα αλλά και τα υπόλοιπα κείμενα του ΚΚΕ και θυμάμαι χαρακτηριστικά να καταγγέλλεται-μάλλον κατά την γνωστή πρακτική του ΚΚΕ εναντίον των διαφωνούντων- ο Γκαζές μαζί με τον Δαμασκόπουλο ως χαφιές. Απ’ ό,τι θυμάμαι επρόκειτο για κείμενα προκατοχικά. Μου είχε κάνει εντύπωση η αναφορά σε ονόματα που δεν γνώριζα καθόλου και δεν είχα μπορέσει να βρω στοιχεία γι’ αυτά τα άτομα, η ταυτότητα των οποίων καλυπτόταν από πέπλο σιωπής. Λίγο μετά, νομίζω, διάβασα ότι η οικογένεια του Παύλου, αν δεν απατώμαι, Δαμασκόπουλου ζήτησε να αποκατασταθεί ο συγγενής τους από το Κόμμα, ως άδικα σπιλωμένος, αίτημα το οποίο έγινε δεκτό. Η αιρετική στάση του Γκαζέ( αν πρόκειται, βέβαια, για τον Μισέλ Καζέ) καθώς και η εβραϊκή του ταυτότητα, είναι πιθανόν να συνέβαλαν στην μετατροπή του σε αποδιοπομπαίο τράγο και στην πλήρη εξάλειψη του ονόματός του από τον κατάλογο των μαρτύρων του ΚΚΕ. Ο Δαμασκόπουλος αποκαταστάθηκε. Αυτός όμως;
    Τα κείμενα, γραμμένα με τον γνωστό καταγγελτικό τρόπο, γεμάτα σκληρές εκφράσεις και μ’ αυτό τον χαρακτηριστικό «ξύλινο» λόγο, ήταν τουλάχιστον 3 ή 4.Επίσης, η αναφορά στην «προδοσία» των συγκεκριμένων χρησίμευε ως χρονική αρχή, ως αφετηρία, για να υπάρξει η συνέχεια στο δια ταύτα, δηλαδή τη γραμμή και τους στόχους του Κόμματος. Μου είναι πολύ δύσκολο πια να ανατρέξω σ’ αυτά, γιατί δεν θυμάμαι σε ποια συλλογή ήταν και δεν νομίζω να εμπεριέχονται στις εκδόσεις των επισήμων κειμένων του ΚΚΕ. Ερευνητές, ωστόσο, των ΑΣΚΙ νομίζω ότι θα μπορούσαν να βοηθήσουν.

  158. Αγγελική said

    Έκανα λάθος σχετικά με το μικρό όνομα του Δαμασκόπουλου που ήταν, τελικά, Παντελής. Μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο με οδήγησε στο blog. Aνεμούριον που τον παρουσιάζει ως τον Ντρέϋφους της ελληνικής Αριστεράς. Δεν κατάφερα να κοπυπαστάρω το λίκνο, λόγω, μάλλον της γνωστής ατζαμοσύνης(!) μου, αλλά το μεταφέρω: anemourion.blogspot.gr/2015/03/blog-spot-16.htm

  159. JEK said

    Χατζηδημητράκος: Ευχαριστώ για την λεπτομερή σου απάντηση,αλλά: αν δεν εξαντλώ την υπομονή σου,διευκρίνισέ μου αν το στίγμα της «δήλωσης» και εφόσον δεν συνοδεύεται από συνεργασία,αποτελεί στοιχείο μη αναγνώρισης της θυσίας.

  160. Αγγελική said

    Το βιβλίο του γιου του Δαμασκόπουλου, Γιάννη, καθώς και η συνέντευξη του Γιάννη Γαλανόπουλου, σχετικά με την αποκατάσταση του Π. Δαμασκόπουλου από το ΚΚΕ εσ. – βλ. Ανεμούριον-τοποθετούνται χρονικά στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Νομίζω, αλλά μπορεί και να σφάλλω, ότι ο τελευταίος αποκαταστάθηκε και από το ΚΚΕ στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Αν γνωρίζει κάποιος κάτι σχετικά με το ζήτημα, ας γράψει.

  161. sarant said

    160: Νομίζω κι εγώ ότι ο Δαμασκόπουλος αποκαταστάθηκε τότε που λες.

  162. Ξερόλιδης said

    Όντως οι αδικημένοι της Ιστορίας όπως ο Δαμασκόπουλος πρέπει να αποκατασταθούν κάποτε, και να μιλήσουμε για αυτούς που του διώξαν όπως ο Σιάντος και ο Πλουμπίδης αυτοί δηλαδή οι Σταλινικοί που φτιάξανε το έπος του ΕΑΜ. Ο Δαμασκόπουλος αν δε κάνω λάθος ήταν και φίλος του Ζαχαριάδη
    «Μια εξήγηση για τη βιαστική εκτέλεση του Παντελή Δαμασκόπουλου είναι ότι, τότε, η ηγεσία Σιάντου-Ιωαννίδη-Θέου κ.λπ. έμαθε πως ο Νίκος Ζαχαριάδης ζούσε σε γερμανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης. Κι ακόμα, ήξερε πως ο πόλεμος πλησιάζει στο τέλος του κι ότι ο Νίκος Ζαχαριάδης»

    οπότε, επιτέλους ας αποδώσουμε και τις ευθύνες εκεί που πρέπει. Δηλαδή στον καθοδηγητή για ένα φεγγάρι της ΟΠΛΑ Πλουμπίδη που προσωπικά φέρει ευθύνη για το χαμό του Δαμασκόπουλου.

    Οι άδικα σπιλωμένοι από την Ιστορία είναι μόνο τα στελέχη του ΚΚΕ, όπου ενώ φτιάξανε το ΕΑΜ, και επιβίωσαν δια πυρός και σιδήρου καταδικάζονται επειδή κάνανε (αν κάνανε) μερικά λάθη. Να σημειωθεί μόνο ότι υπάρχουν περιπτώσεις στελεχών του ΚΚΕ όπου ενώ παίρνανε καταγγελίες ότι ο τάδε ήταν χαφιές, αυτοί δεν παίρνανε μέτρα εναντίον του με αποτέλεσμα το ξεκλήρισμα οικογενειών, εγώ αυτούς του θεωρώ μεγαλύτερους εγκληματίες γιατί με την απάθεια τους ξεκληρίστηκε κόσμος μη κομματικός και όχι λίγα στελέχη πρώτης γραμμής. Πότε θα καταδικάσουμε αυτούς τους εγκληματίες ΟΠΛΑτζήδες που ενώ παίρνανε αναφορές ότι ο τάδε είναι χαφιές αυτοί το ρίχνανε στον ψευδόανθρωπισμό με αποτέλεσμα εκατοντάδες νεκρούς; Πότε θα γραφτούν πορίσματα για τα ειδεχθή εγκλήματα τους; Μη ξεχνάμε ότι στο μπλόκο της Κοκκινιάς, οι χαφιέδες ήταν πρώην στελέχη του ΕΑΜ. Πότε θα ρίξουμε το ανάθεμα στους ΟΠΛΑτζήδες της περιοχής όπου δε προστάτεψαν τον κοσμάκι;
    Δεν διαφωνώ ότι έγιναν λάθη και παραλείψεις, αλλά α)δε θεωρώ ότι όποιον κατηγόρησε το ΚΚΕ ως χαφιέ, ντε φάκτο δεν ήταν, ειδικά όταν είχε κάνει σκληρή δήλωση εναντίον του β)όταν είσαι επαναστάτης και έχεις διαμορφώσει προσωπικά ως ανώτατο στέλεχος την αντίληψη περί προδοσίας(=δήλωση), όταν έρθει η σειρά σου για τους κανόνες που εσύ θέσπισες δεν μπορείς να δηλώνεις εσύ ή η οικογένεια σου ως αδικημένος.

    Οι άνθρωποι που κατηγορούσαν πρώην συντρόφους τους ως «χαφιέδες» με «ξύλινη γλώσσα» ενώ φτιάξανε το μαζικότερο κόμμα στην Ελληνική Ιστορία δεν ήταν τρελοί ή αιματολάγνοι. Υπήρχαν πάμπολοι χαφιέδες από στελέχη πρώτης γραμμής όπως το νο2 του ΚΚΕ ο Τυριμός. Ο Δαμασκόπουλος δεν ξέρω αν ήταν ή όχι. Τότε όμως θεωρήθηκε ως τέτοιος σε εμπόλεμη κατάσταση με ότι συνεπάγεται αυτό. Αν ήταν εσφαλμένη υπόθεση πρέπει να κριθεί βάση των τότε δεδομένων και της κρισιμότητα της στιγμής και όχι βάση ενός ουδέτερου άχρονου ανθρωπισμού.

    Το πόρισμα
    https://www.marxists.org/ellinika/odmaaa/apokatastasi_170588.htm
    εμπεριέχει πολλά «εγκλήματα» του ΚΚΕ, γραμμένο κυρίως από συγγενείς των θυμάτων ή πολιτικούς αντιπάλους του ΚΚΕ και προσπαθούσε να βγει από τα αριστερά στο τότε ΚΚΕ, βέβαια αποσιωπά ότι πολλές φορές τα θύματα ήταν οι πρώην θύτες. Κάποια στιγμή όμως να γράψουμε και την Αλήθεια, επειδή ο καθένας ότι γράφει για εγκλήματα του ΚΚΕ τον αναπαράγει το Βήμα και η Καθημερινή δεν σημαίνει ότι αυτά που γράφει είναι και σοβαρά.

    H κυρία Αγγελική που βρίσκει την «αιρετική στάση» του Γκαζε ή που στηρίζει ότι η «εβραική του ταυτότητα» τον έκαναν αποδιοπομπαίο τράγο, θα ήθελα να το ξέρω.
    Βολεύει σε κάθε παραμύθι να υπάρχει και ένας δράκος, βολεύει ο δράκος να είναι οι σταλινικοί ηγέτες του ΚΚΕ, και οι καλοί το ΕΑΜ, τα μεσαία στελέχη, ο Ελληνικός λαός, ο Βελουχιώτης. Για να χρησιμοποιήσω τον Ελεφαντή
    Για το κάθε στέλεχος του ΚΚΕ επι Κατοχής:
    εφόσον σκέπτονται έτσι οι επίγονοι και σημερινοί του αντίπαλοι, τότε θα πρέπει να του αποδώσουν κι όλα τα καλά και μεγάλα του κομμουνιστικού κινήματος, πράγμα που δεν συνηθίζουν βέβαια.

  163. Ξερόλιδης said

    Η βια ήταν πάντα σταλινική
    http://www.kathimerini.gr/319272/article/epikairothta/ellada/ta-8ymata-ths-stalinikhs-vias-den-apokatasta8hkan-akomh

    Όταν εν καιρώ πολέμου υπήρξαν λιποταξίες, οι εκτελέσεις των λιποτακτών ήταν σταλινισμός.
    Όταν εν καιρώ ειρήνης στο Μπουλκες υπήρχαν φράξιες το 45 ενάντια στη συνθήκη της Βάρκιζα, η πολιτική του ΚΚΕ εναντίον τους και υπέρ της ειρήνης στην Ελλάδα ήταν σταλινισμός.

    Η βια του ΚΚΕ, δεν ήταν ποτέ ηλίθια, άστοχη, λανθασμένη, επιπόλαια ή πρωτοβουλία ενός στελέχους που είχε πάρει άθλιες αποφάσεις, ήταν πάντα ένα μόνιμο αποτέλεσμα μιας σταλινικής σκέψης που έτεινε πάντα στη βία.
    Κάθε μικρό ίχνος βίας, εμπεριέχει μια μικρή Αλήθεια ιστορίας του ΚΚΕ που αποδεικνύει ότι το ΚΚΕ =Σταλινισμός, Δεν υπήρξαν συνθήκες, γεγονότα, υπάρχει μόνο βία η οποία εξηγεί ακόμα και αυτά τα γεγονότα.
    Έτσι για το άνω σύνδεσμο, οι κατηγορίες ενάντια στον Δαμασκόπουλο ήταν «αστείες»

    Οι πρώτοι διδάξαντες του νέου κύματος του Καλύβα, Μαραντζίδη ήταν από το ΚΚΕ εσωτερικού. Αυτοί βάλανε τα γερά θεμέλια, ο Καλύβας απλά έβαλε τα τούβλα του.

  164. Γς (156), αν ο φίλος σου Τάδε Ταδόπουλος είναι ο Κώστας Τριανταφυλλίδης, τον έχεις ήδη κατονομάσει εδώ και δυο χρόνια!

  165. Γς said

    164:

    Ναι.
    Της μαχόμενης πατριωτικής γενετικής!

  166. Χατζηδημητράκος Νίκος said

    Καθυστερημένα (λόγω μη δυνατότητας πρόσβασης στην κουβέντα) απαντώ στη συνέχεια που δόθηκε.
    159. JEK, νομίζω ότι το πνεύμα των παρεμβάσεών μου είχε δώσει απάντηση στο ερώτημά σου αλλά ας επαναλάβω πιο συγκεκριμένα. Φυσικά και ΔΕΝ αποτελεί στοιχείο μη αναγνώρισης της θυσίας τους, η δήλωση μετανοίας. Άλλο το ένα και άλλο το άλλο. Άλλο πράγμα η κομματική αποκατάσταση (που δυστυχώς ο θάνατός τους την καθιστά αδύνατη) και άλλο η αναγνώριση της θυσίας τους αφού έτσι κι αλλιώς υπήρξαν θύματα του φασισμού. Να προσθέσω φυσικά ότι καθήκον της ιστορικής επιστήμης είναι και η αντικειμενική έκθεση της δράσης του καθένα, τέτοια που ήταν. Με τις ηρωικές στιγμές της προσφοράς του και με τις μελανές που προέκυψαν από την υποχώρησή του. Έτσι πρέπει να λειτουργεί η ιστορική επιστήμη. Με αντικειμενικότητα και χωρίς αφορισμούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα έλλειψης αντικειμενικότητας (ή και άγνοιας της ιστορίας) και αφοριστικής επανάληψης ιστορικών «δεδομένων» αποτελεί και η παρέμβαση της Αγγελικής (να υποθέσω μετά τρούλου;). Αφού μας ενημερώνει ότι ασχολήθηκε «επιστημονικά» με το θέμα και πλαταίνει την συζήτηση για τους βουλευτές που εκτελέστηκαν, επιχειρεί με αναφορές στον Παντελή Δαμασκόπουλο (ευτυχώς διόρθωσε το όνομά του) να γενικεύσει το θέμα με ανιστόρητα συμπεράσματα. Αλλά με «δεν μπορώ, δυστυχώς, να τεκμηριώσω», «αν δεν απατώμαι» και «γιατί δεν θυμάμαι σε ποια συλλογή ήταν» ΔΕΝ γράφεται ιστορία. Μόνο παραποίηση και μεροληπτική εξέταση των πραγμάτων προκύπτει από τέτοιου είδους «επιστημονικές» εξετάσεις. Αν και άσχετο με την ανάρτηση (όπως ξεκίνησε), αναφορά για την υπόθεση Δαμασκόπουλου από την επιτροπή κομματικού ελέγχου υπάρχει στα τέλη του 1984 (τον απαλλάσσει από τις κατηγορίες της χαφιέδικης δράσης). Η δήλωση μετανοίας του όμως είναι γεγονός. Υπάρχουν επίσης το γράμμα του στο Π. Γ, όπως και το γράμμα του Π.Γ. προς τον Δαμασκόπουλο, καθώς και εκθέσεις άλλων μελών για την υπόθεσή του. Είμαι σίγουρος ότι η έρευνα θα φέρει στο φως και άλλα στοιχεία, πολύτιμα για την εξέταση της υπόθεσης αυτής. Από το μέχρι τώρα στοιχεία που έχω υπ’ όψη μου, προκύπτει βέβαια το γεγονός της μη στοιχειοθέτησης του χαφιεδισμού αλλά προκύπτουν και βάσιμα στοιχεία για παραγοντισμό και ελιτισμό στη δράση του. Τα αδύναμα αυτά στοιχεία του χαρακτήρα του Δαμασκόπουλου, φυσικά και δεν είναι τεκμήρια για τις κατηγορίες με βάση τις οποίες αντιμετωπίστηκε σαν χαφιές. Τα αναφέρω, επικουρικά, για να δείξω ότι η ιστορική αποκατάσταση των γεγονότων είναι σύνθετη υπόθεση.

    Χατζηδημητράκος Νίκος

  167. Ξερολίδης said

    Οι του «μετατρούλου» είναι οπαδοί του νέου κύματος Ιστορίας.
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2013/10/11/ploumpidis-bibliografia/

  168. sarant said

    Η Βασιλική Μετατρούλου είναι φίλη μου προσωπική και του ιστολογίου και δεν έχει σχολιάσει σε αυτό το άρθρο, αν και περιστασιακά σχολιάζει στο ιστολόγιο.

  169. Χατζηδημητράκος Νίκος said

    Ατυχές, άστοχο και εν τέλει λάθος το λογοπαίγνιό μου. Μπέρδεψα την Βασιλική με την Αγγελική. Φυσικά ζητώ συγγνώμη. Αυτά παθαίνει όποιος βιάζεται. Όπως η Βασιλική που έκανε τον Παντελή, Παύλο (η Καθημερινή τον είχε κάνει Περικλή). Κ. Σαραντάκο, ζητώ κι από σας συγγνώμη για την βεβιασμένη μου «πατατιά» σε βάρος της φίλης σας.
    Εννοείται, φυσικά, οτι όλα τα υπόλοιπα, σε σχέση με το περιεχόμενο της παρέμβασης, ισχύουν.

    Χατζηδημητράκος Νίκος

  170. JEK said

    Χατζηδημητράκο: ΟΚ και ευχαριστώ πάλι.

  171. Αγγελική said

    Δεν περίμενα ότι θα ξεσήκωνε τέτοιο σάλο το μικρό μου σχόλιο που αφορούσε μόνο την συνεμφάνιση των ονομάτων του Μισέλ Γκαζέ και Παντελή Δαμασκόπουλου σε κείμενα του ΚΚΕ με την κατηγορία του χαφιεδισμού. Κινούμενη στο πνεύμα της ανάρτησης του Νίκου, και επειδή θυμήθηκα τα αιτήματα για αποκατάσταση του Π. Δαμασκόπουλου, συνηγόρησα υπέρ της μνημόνευσης του Μισέλ Γκαζέ μαζί με όλους τους λησμονημένους αγωνιστές. Κρίνοντας μάλιστα τον Γκαζέ κατ’ αναλογία προς την περίπτωση του Δαμασκόπουλου, ο οποίος υπήρξε διαφωνών, κατέταξα και τον Γκαζέ στην ίδια κατηγορία γνωρίζοντας λίγα πράγματα για την πορεία του. Πιστεύω, όμως, πραγματικά, και αυτό το έχω διαπιστώσει σε πολλές περιπτώσεις, ότι η εβραϊκή ταυτότητα λειτουργεί ως στιγματισμός.
    Όσον αφορά τα περί επιστημονικής ή μη ενασχόλησης μου με το ζήτημα, δήλωσα εξ αρχής ότι κάνω ένα απλό σχόλιο από ένα υλικό που δεν το διαθέτω πλέον και έχω σταματήσει να ασχολούμαι μ’ αυτό εδώ και, τουλάχιστον, δέκα χρόνια. Δεν έγραψα επιστημονική ανακοίνωση, όπου είναι απαραίτητη η χρήση βιβλιογραφίας και αρχειακής και λοιπής τεκμηρίωσης, ούτε θεωρώ ότι «έτσι γράφεται η Ιστορία». Συνήθως, που λένε, προσέρχομαι με την βιβλιογραφία μου, αυτή τη φορά, καλή τη πίστει και χωρίς να θεωρώ αναγκαία τη χρήση διαπιστευτηρίων, έγραψα κάτι βιαστικό, το οποίο όμως ισχύει, (αναφέρομαι στην κοινή αποκήρυξη των δύο προσώπων) γι’ αυτό ζήτησα την συνδρομή ερευνητών των ΑΣΚΙ για την εξακρίβωση του χρόνου και της ημερομηνίας.
    ΄Έχοντας ως παράδειγμα την ιδιαίτερα δημοκρατική, ευγενική και ανεκτική στάση του Νικοκύρη, όχι μόνο στο επίπεδο των διαφορετικών γνωμών αλλά και στην περίπτωση αστήρικτων προσωπικών επιθέσεων, και συμμετέχοντας χρόνια στο ιστολόγιο με πολύ καλή διάθεση απέναντι στην πλειονότητα των σχολιαστών, εξεπλάγην με το ειρωνικό και εριστικό πνεύμα του σχολίου 166, το οποίο δεν προάγει τον διάλογο.

  172. Χατζηδημητράκος Νίκος said

    Για την απάντηση της Αγγελικής (171).

    Ισχυρίζεστε ότι η παρέμβασή μου (σε ότι σας αφορά τουλάχιστον) διακρίνεται από «ειρωνικό και εριστικό πνεύμα» και ότι «δεν προάγει τον διάλογο». Δικαίωμά σας βέβαια να διατηρείται τις απόψεις σας αλλά θα μου επιτρέψετε να επανέλθω μάλλον δριμύτερος. Κατ’ αρχήν να διευκρινίσω ότι τα δείγματα δηκτικής γραφής που χρησιμοποίησα (τα σημεία εκείνα δηλαδή που αμφισβητούν την επιστημοσύνη και την τεκμηρίωση της αρχικής σας παρέμβασης) δεν αποτελούν το κύριο σημείο του σχολίου μου σε βάρος σας. Το περιεχόμενο του σχολίου σας ήταν η αφορμή για να προβώ σε μια ολοκληρωτικού τύπου αμφισβήτηση. Αν σας ενοχλεί αυτό, υπόσχομαι ότι δεν θα το επιχειρήσω άλλη φορά αλλά θα είμαι πιο αναλυτικός και συγκεκριμένος στην κριτική (ή στη διάψευση) σχολίων σας. Και γίνομαι πιο συγκεκριμένος.
    Είναι προφανές ότι εσείς, με το σχόλιό σας, παρεκκλίνατε την συζήτηση πάνω στην πρόταση του κ. Σαραντάκου. Το αναγνωρίζετε άλλωστε. Αυτό βέβαια δεν θα ήταν κακό αν συμπλήρωνε την πρόταση ή έστω αν συνέβαλε στην εξέταση γενικότερων ιστορικών ζητημάτων της εποχής. Θα ισχυροποιούσε, προφανώς, την πρόταση και θα την καθιστούσε, ιστορικά τουλάχιστον, πιο ολοκληρωμένη. Το ύφος όμως του σχολίου σας αλλά και το ουσιαστικό του περιεχόμενο, όχι μόνο δεν συμβάλουν σ’ αυτό αλλά αντικειμενικά προβοκάρουν την πρόταση. Τι θέλω να πω. Όλο το σχόλιό σας διακρίνεται από εμπάθεια σε βάρος του ΚΚΕ, αυτής της περιόδου. «Ανακαλύπτεται» μάλιστα υποθετικές «ιστορίες» και αναζητάτε να σας βοηθήσουν ερευνητές των ΑΣΚΙ με «κείμενα» που μάλλον είναι ανύπαρκτα ή στην καλύτερη των περιπτώσεων η μνήμη σας τα συγχέει και τελικά τα διαστρεβλώνει σε ότι έχει να κάνει με το πραγματικό περιεχόμενό τους. Χρεώνεται μάλιστα, αυτό το ολίσθημα της μνήμης σας, στην «γνωστή πρακτική του ΚΚΕ εναντίον των διαφωνούντων».

    1. Ισχυρίζεστε ότι έπεσε στην αντίληψή σας κείμενο στο οποίο καταγγέλλεται «ο Γκαζές μαζί με τον Δαμασκόπουλο ως χαφιές». Τέτοιο κείμενο, καθοδηγητικού οργάνου του ΚΚΕ, μάλλον είναι απίθανο να υπάρχει. Η υπόθεση Δαμασκόπουλου (η αρχική απομόνωσή του) ξεκίνησε τον Μάη του 1938. Ανοιχτά καταγγέλθηκε, αφού ήδη είχε υπογράψει δήλωση μετανοίας, τον Ιανουάριο του 1939. Στα καθοδηγητικά όργανα που ασχολήθηκαν με αυτή την υπόθεση ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΓΚΑΖΕΣ. Στις ανακοινώσεις που βγήκαν για τον Δαμασκόπουλο συνυπήρχαν και καταγγελίες για Σκλάβαινα και Μανωλέα. Αυτές οι ανακοινώσεις έγιναν και με την συμμετοχή του Γκαζέ. Ο Γκαζές συνελήφθηκε τον Οκτώβριο του 1939 και «έσπασε» λίγες μέρες μετά. Στις 30-11-1939 βγήκε στο Ριζοσπάστη ανακοίνωση για την υποχώρησή του και βέβαια δεν υπάρχει καμία αναφορά στον Δαμασκόπουλο.

    2. Ισχυρίζεστε ότι «Η αιρετική στάση του Γκαζέ( αν πρόκειται, βέβαια, για τον Μισέλ Καζέ) καθώς και η εβραϊκή του ταυτότητα, είναι πιθανόν να συνέβαλαν στην μετατροπή του σε αποδιοπομπαίο τράγο και στην πλήρη εξάλειψη του ονόματός του από τον κατάλογο των μαρτύρων του ΚΚΕ». Ομολογώ ότι πρώτη φορά συναντώ άποψη για «αιρετική στάση του Γκαζέ». Που την ανακαλύψατε αλήθεια; Κανένας (απ’ ότι ξέρω) δεν ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο μέχρι σήμερα. Από κείμενα μάλιστα του ίδιου του Γκαζέ, φαίνεται ότι όχι μόνο «αιρετικός» δεν ήταν σε σχέση με τις επιλογές της τότε ηγεσίας του ΚΚΕ αλλά και συνδιαμορφωτής αυτών των επιλογών. Σε ότι δε αφορά τον καθαρό υπαινιγμό σας για αντισημιτική προκατάληψη του ΚΚΕ, μάλλον θα πρέπει να ξαναδιαβάσετε την ιστορία του και να πάψετε να αναζητείται φαντάσματα εκεί που δεν υπάρχουν. Το ΚΚΕ (που μπορεί να έχετε όποιες ενστάσεις και διαφωνίες για την ιστορική του πορεία, δικαίωμά σας), όχι μόνο αντισημιτικό δεν ήταν αλλά λοιδορήθηκε επανειλημμένα για την συμμετοχή στις γραμμές και στην ηγεσία του, του εβραϊκού στοιχείου. Δεν θα κουράσω με παράθεση στοιχείων, γιατί και η ίδια η ανάρτηση του κ. Σαραντάκου καταμαρτυρεί τα αντίθετα. Μπορείτε μάλιστα να ψάξετε σε εκδόσεις του ΚΚΕ την άποψη που υπάρχει για την συμβολή της Φεντερασιόν ή για τα χιλιάδες θύματα των εβραίων από τον φασισμό. Όλα αυτά βέβαια δεν σημαίνουν ότι πρέπει να υπάρξει κάποια ειδική μεταχείριση στην τελική αποτίμηση προσωπικών δράσεων. Η εθνική καταγωγή κάποιου, δεν αποτελεί πανάκεια για τυχόν υποχωρήσεις ή προδοσίες που έκανε.

    Από μόνα τους, όπως βλέπετε, τα παραπάνω στοιχεία που παραθέτω καθιστούν τα δικά σας σχόλια ανίκανα για την προαγωγή του διαλόγου (για τον οποίο δεν έχω καμία αντίρρηση). Μπορείτε, βέβαια, να τα ελέγξετε και να επανέλθετε, αν αυτό δεν αποτελεί κατάχρηση του χώρου που μας έδωσε στο ιστολόγιο του ο κ. Σαραντάκος. Ελπίζω όμως, αυτή την φορά, να γίνει με στοιχεία και όχι με ανιστόρητα συμπεράσματα.

    Χατζηδημητράκος Νίκος

  173. Και τον ‘Σουλάμ Δαυίδ (α/α 809), βουλευτής του Λαϊκού Μετώπου’,
    και τον ‘Καζές ή Μαλές Μισέλ, από την Καστοριά, γεννήθηκε 1905 (α/α 381)’
    τους αναφέρει το ΚΚΕ στους τόμους ‘Επέσαν για τη ζωή’ της Σϋγχρονης Εποχής, έκδοση της ΚΕ του ΚΚΕ,
    με ημερομηνίες 14/2/1942 και 30/12/1942 αντίστοιχα.

  174. Χεχεχεχε, έμαθα σήμερα ότι είμαι και ‘οπαδός του νέου κύματος’.

    Ευθυκρισία το λένε;;;

    Ε ναι, μάλλον είμαι, πως να υποστηρίξω το αντίθετο;;;

    🙂

    Μια μικρή περιήγηση στο περιβόλι των ΜεταΑναθεωρητών του Φερόμενου και Λεγόμενου ΝΕου Κύματος (aka ρεύμα Καλύβα-Μαραντζίδη)
    http://xyzcontagion.wordpress.com/2013/07/11/neo-kyma-maflenek-kondylia/

  175. sarant said

    173 Ευχαριστώ Βασιλική. Υπάρχει λοιπόν έστω η στοιχειώδης αναγνώριση.
    Για τον Καζές δεν αναφέρει βουλευτική ιδιότητα. Και για τον Σουλάμ, το «Λαϊκού Μετώπου» είναι ανακρίβεια, αλλά τέλος πάντων.

  176. http://left.gr/news/ekdilosi-afieroma-stoys-thessalonikeis-voyleytes-poy-exontosan-oi-nazi

    ΔΙΕΘΝΗΣ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ

    ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ

    ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΑΦΙΕΡΩΜΑ

    ΣΤΟΥΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΠΟΥ ΕΞΟΝΤΩΣΑΝ ΟΙ ΝΑΖΙ

    Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2016, 6.30 μ.μ.

    αίθ. Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης

    ΟΜΙΛΗΤΕΣ:

     -Λέων Α. Ναρ, Δρ Φιλολογίας Α.Π.Θ.- συγγραφέας του βιβλίου, «Οι Ισραηλίτες βουλευτές στο Ελληνικό Κοινοβούλιο (1915-1936)», έκδοση Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων

     -ΔΗΜ. ΔΩΔΟΣ, πρ. αναπληρωτής καθηγητής ΑΠΘ, αντιπροεδρος Ε.Δ.Ι.Α. Κ.-Δ. Μακεδονίας 1940-’74

     – ΜΑΡΙΑ ΚΑΒΑΛΑ, ιστορικος, διδάσκουσα ΑΠΘ

    Την εκδήλωση συντονίζει ο δημοσιογράφος Απόστολος Λυκεσάς

    ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: Οι βουλευτές Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ

    ————————-

    Απ΄ όσους είχαν διατελέσει βουλευτές της εκλογικής περιφέρειας Θεσσαλονίκης, έπεσαν θύματα της ναζιστικής θηριωδίας οι παρακάτω:

    1) Αλλαλούφ Δανιήλ (1881-1943) Ασφαλιστής

    Πολιτεύθηκε στις εκλογές του 1920 ως ανεξάρτητος, του 1928 με το Λαϊκό Κόμμα, εκλέχθηκε τις εκλογές του 1932 με το Λαϊκό Κόμμα στον «Εκλογικό Σύλλογο Ισραηλιτών Θεσσαλονίκης», του 1933 με το Λαϊκό Κόμμα στον «Εκλογικό Σύλλογο Ισραηλιτών Θεσσαλονίκης» και τέλος εκλέχθηκε στην Ε΄ Εθνοσυνέλευση του 1935 με τα «Συμπράττοντα Κυβερνητικά Κόμματα».

    Εξοντώθηκε στο Auschwitz – Birkenau.

    2) Βεντούρα Ζάκ (1901- 1943) Δημοσιογράφος,

    Ιδρυτικό μέλος του ΣΕΚΕ (1918) και της ΕΣΗΕΜ-Θ (1923.). Υπεύθυνος έκδοσης της εφημερίδας «Αβάντι».

    Εκλέχθηκε βουλευτής στις εκλογές του 1926 με τον συνδυασμό του «Ενιαίου Μετώπου εργατών, αγροτών, προσφύγων».

    Εξοντώθηκε στο Auschwitz – Birkenau .

    3) Καζές Μισέλ (1905 – 30/12/1942) Τυπογράφος

    Εκλέχθηκε βουλευτής το 1932 με τον συνδυασμό του «Ενιαίου Μετώπου εργατών και αγροτών» . Ήταν υποψήφιος το 1933 στον «Εκλογικό Σύλλογο Ισραηλιτών Θεσσαλονίκης», καθώς και στις επαναληπτικές της 2/7/1933.

    Στις εκλογές του 1935 ήταν υποψήφιος με τον συνδυασμό του «Παλλαϊκού Μετώπου Δημοκρατικών Ελευθεριών».

    Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου τον εκτόπισε στην Ανάφη, όπου παρέμεινε κρατούμενος μέχρι το 1942. Οι αρχές παρέδωσαν στις δυνάμεις κατοχής 45 εξόριστους «Αναφιώτες», οι οποίοι μεταφέρθηκαν στη Θεσσαλονίκη.

    Εκτελέστηκε μαζί με άλλους 27 «Αναφιώτες», στις 30 Δεκεμβρίου 1942, στο διαβόητο Κόκκινο σπίτι του συνοικισμού Δόξας, ως αντίποινα για σαμποτάζ στον σιδηροδρομικό σταθμό Γουμένισσας. Οι υπόλοιποι «Αναφιώτες» εκτελέστηκαν την 1η Μαρτίου 1943.

    4) Γκατένιο Λεόν (1863; – 1943)

    Εκλέχθηκε βουλευτής στις εκλογές της 6/12/1915 με τον «Κυβερνητικό Συνδυασμό». Πολιτεύτηκε στις εκλογές του 1935 με την «Ένωσιν Βασιλοφρόνων».

    Εξοντώθηκε στο Auschwitz – Birkenau .

    5) Μπενσαντζή Μιντές (1881 – 1943) Δημοσιογράφος, εκδότης εφημερίδας

    Εκλέχθηκε στις εκλογές του 1926 με την «Εβραϊκή Πολιτική Ένωσιν», στις εκλογές του 1928 με τον «Συνδυασμό Ανεξαρτήτων» στον «Εκλογικό Σύλλογο Ισραηλιτών Θεσσαλονίκης» και πολιτεύθηκε στις εκλογές του 1932 ως Ανεξάρτητος στον «Εκλογικό Σύλλογο Ισραηλιτών Θεσσαλονίκης».

    Εξοντώθηκε στο Auschwitz – Birkenau.

    6) Σιακκή Ισαάκ (1880 – 1943) Έμπορος

    Εκλέχθηκε στις εκλογές του 1920 με το Λαϊκό Κόμμα, το 1926 με την «Εβραϊκήν Πολιτικήν Ένωσιν», ήταν υποψήφιος του Λαϊκού Κόμματος στον «Εκλογικό Σύλλογο Ισραηλιτών Θεσσαλονίκης» στις εκλογές του 1928, εκλέχθηκε γερουσιαστής του «Λαϊκού Κόμματος» στον «Εκλογικό Σύλλογο Ισραηλιτών Θεσσαλονίκης» στις γερουσιαστικές εκλογές του 1932, πολιτεύθηκε ως μεμονωμένος υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές του 1935 και στις εκλογές του 1936 πολιτεύθηκε με τη «Γενικήν Λαϊκήν Ριζοσπαστικήν Ένωσιν».

    Εξοντώθηκε στο Auschwitz – Birkenau.

    7) Σουλάμ Δαυίδ (1880? – 14/2/1942) Επαγγελματίας

    Εκλέχθηκε στις εκλογές του 1926 με τον συνδυασμό του «Ενιαίου Μετώπου εργατών, αγροτών, προσφύγων».

    Εκτελέστηκε, σε άγνωστο μέρος, στις 14 Φεβρουαρίου 1942, μαζί με άλλα 9 άτομα, ως αντίποινα για υλικές ζημιές σε αυτοκίνητα του γερμανικού στρατού. Με την ίδια αιτιολογία είχαν εκτελεστεί στις 7 Φεβρουαρίου άλλα 10 άτομα.

    8) Τσενίο Αλβέρτος (1898 -1/5/1943) Έμπορος

    Εκλέχθηκε στις εκλογές του 1936 με τη «Γενικήν Λαϊκήν Ριζοσπαστικήν Ένωσιν».

    Ηταν ο τελευταίος Εβραίος βουλευτής της εκλογικής περιφέρειας Θεσσαλονίκης.

    Εξοντώθηκε στο Auschwitz – Birkenau.

  177. sarant said

    176
    Πολύ ωραίο νέο, ήταν κάτι επιβεβλημένο, τιμή στους βουλευτές που το πρότειναν!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: