Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Εκλογές με λίστα

Posted by sarant στο 10 Σεπτεμβρίου, 2015


Οι εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου δεν θα γίνουν με σταυρό προτίμησης στους βουλευτές, αλλά με λίστα, ή αλλιώς με «δεσμευμένους συνδυασμούς» όπως διάβασα κάπου ότι λέγεται, στο πιο επίσημο. Δεν ξέρω βέβαια αν όντως είναι αυτή η επίσημη ορολογία. Πάντως, ο ισχύων εκλογικός νόμος, αφού εκθέσει με κάθε λεπτομέρεια τις διατάξεις που διέπουν τη σταυροδοσία, στην τελευταία παράγραφο αναφέρει:

Σε περίπτωση που οι βουλευτικές εκλογές διενεργούνται μέσα σε δεκαοκτώ μήνες από τις προηγούμενες, δεν εφαρμόζονται για τις εκλογές αυτές οι περί εκλογής βουλευτών με σταυρό προτιμήσεως διατάξεις του παρόντος, αλλά οι περί σειράς καταλήψεως εδρών διατάξεις (λίστα) του Π.Δ. 152/1985, που επαναφέρονται σε ισχύ και εφαρμόζονται κάθε φορά για την περίπτωση αυτή.

Η λογική της διάταξης αυτής είναι να μην υποβάλλονται οι υποψήφιοι βουλευτές για δεύτερη φορά στα δυσβάστακτα έξοδα μιας ατομικής προεκλογικής εκστρατείας μέσα σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα. Η εκλογή υποψηφίων με λίστα πρωτοεμφανίστηκε στις εκλογές του 1985 και τότε είχε τον χαρακτήρα μεταρρύθμισης που ήταν υπόσχεση του ΠΑΣΟΚ πριν από το 1981, αφού ο σταυρός προτίμησης είχε θεωρηθεί μια από τις παθογένειες της πολιτικής μας ζωής, που γεννούσε πελατειακές σχέσεις και διαφθορά.

Η εκλογή με λίστα εφαρμόστηκε λοιπόν σε πανελλαδική κλίμακα στις εκλογές του Ιουνίου 1985, αλλά πρέπει να πούμε ότι η έννοια του συνδυασμού με προκαθορισμένη τη σειρά εκλογής των υποψηφίων υπήρχε ήδη στους βουλευτές Επικρατείας, ένας θεσμός που πρωτοεμφανίστηκε στις εκλογές ή του 1974 ή του 1977 (δεν με βοηθάει η μνήμη μου), καθώς και στην εκλογή ευρωβουλευτών το 1981 -αν και, στις τελευταίες ευρωεκλογές ίσχυσε ο σταυρός προτίμησης, χάρη σε μια μακιαβελική κίνηση του μεγάλου εκλογομάγειρου Ευ. Βενιζέλου.

Μετά τις εκλογές του 1985 η λίστα επικρίθηκε διότι δίνει τη δυνατότητα στον αρχηγό του κάθε πολιτικού κόμματος να επιβάλλει σιδηρά κομματική πειθαρχία με την απειλή του αποκλεισμού των διαφωνούντων βουλευτών από τις εκλόγιμες θέσεις της λίστας στις επόμενες εκλογές. Υπάρχουν βέβαια οι εσωκομματικές εκλογές, αλλά αυτές προϋποθέτουν κόμματα με εδραιωμένες διαδικασίες δημοκρατικής λειτουργίας, κάτι που μόνο στην ανανεωτική αριστερά υπήρχε, η οποία, πράγματι, αποφάσιζε από τη δεκαετία του 1990 τη σειρά των ευρωβουλευτών της στη λίστα με εσωκομματικά δημοψηφίσματα (όχι πάντοτε χωρίς παρατράγουδα). Από την άλλη, η λίστα προσφέρει στο κόμμα τη δυνατότητα να τοποθετήσει έναν συνεργαζόμενο σε εκλόγιμη θέση -χωρίς βέβαια αυτό να είναι απαραιτήτως κάτι θετικό.

Στις εκλογές του Ιουνίου 2012, που επίσης εφαρμόστηκε η λίστα, στα περισσότερα κόμματα η τοποθέτηση στη λίστα έγινε με τη σειρά που είχε προκύψει από τις εκλογές με σταυρό ένα μήνα νωρίτερα, τον Μάιο. Τώρα, οι δυο εκλογές απέχουν όχι ένα μήνα αλλά σχεδόν οχτώ, κι έτσι έχει κυλήσει πολύ περισσότερο νερό στ’ αυλάκι. Βασικός παράγοντας που αναστατώνει τα πράγματα, η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και η δημιουργία της ΛΑΕ (καθώς και η αποστασιοποίηση άλλων στελεχών), οπότε εκ των πραγμάτων τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ είχαν πολλές κενές θέσεις. Στις περιφέρειες, πάντως, που δεν είχαν αποχωρήσεις, η σειρά του Γενάρη τηρήθηκε. Στη ΛΑΕ έγιναν μερικές αλεξιπτωτικές μεταπηδήσεις, όπως της Ραχήλ Μακρή από τη γενέθλια Κοζάνη στο υπόλοιπο Αττικής, ενώ και ο Κώστας Λαπαβίτσας από την Ημαθία, όπου δεν είχε ελπίδα εκλογής, προτίμησε την Αχαΐα, που εκλέγει περισσότερους άρα και προσφέρει περισσότερες ελπίδες. Φυσικά πήραν και οι δυο την πρώτη θέση στις αντίστοιχες λίστες.

Ωστόσο, εμείς εδώ λεξιλογούμε -κι επειδή λίστες δεν υπάρχουν μόνο στα ψηφοδέλτια των κομμάτων αλλά και σε χίλιους δυο ακόμα τομείς της ζωής μας, αναδημοσιεύω κομμάτια από ένα παλιότερο άρθρο μας (του 2012) το οποίο μιλούσε για τις λίστες με αφορμή όχι τις εκλογές αλλά τη λίστα Λαγκάρντ.

Η λίστα λοιπόν είναι λέξη που την πήραμε δάνειο από τα ιταλικά (lista), αλλά η αρχή της βρίσκεται σε μια παλαιογερμανική ρίζα, και η αρχική της σημασία δεν ήταν ο κατάλογος, αλλά η λωρίδα χαρτιού, η ταινία, σημασία που διατηρείται ίσαμε σήμερα (π.χ. στα γερμανικά Leiste είναι η ούγια των υφασμάτων, σημασία που άλλωστε την έχει και το αγγλικό list). Από τις λωρίδες χαρτιού, που έγραφαν ονόματα, το ένα μετά το άλλο, ονομάστηκε στα γαλλικά liste ο κατάλογος ονομάτων ή άλλων ομοειδών πραγμάτων, σημασία που τελικά επικράτησε και διαδόθηκε και στις άλλες γλώσσες, και (μέσω ιταλικών όπως είπαμε) στα ελληνικά· στη γλώσσα μας η λέξη μπήκε αρκετά παλιά, αν σκεφτούμε ότι τη βρίσκουμε στη Βαβυλωνία (1836), στη σκηνή της φυλακής, όπου ο Χιώτης ξενοδόχος ζητάει να πληρώσουν τον λογαριασμό, που τον έχει βέβαια παραφουσκώσει, και όταν οι άλλοι διαμαρτύρονται τους λέει «εν ηξέρω αν έφαγες πολύ ή λίγο, στη λίσταν τόσον είν’ περασμένον».

Για καιρό η λέξη «λίστα», σαν ξενόφερτη και λαϊκή, έμενε στη σκιά των ντόπιων συνωνύμων της (κατάλογος, ας πούμε), αλλά τις τελευταίες δεκαετίες έχει καθιερωθεί, βοηθούμενη και από τη μεγάλη επιρροή της αγγλικής γλώσσας. Είχαμε επίσης τις εκλογές με λίστα (και χωρίς σταυρό προτίμησης) στη δεκαετία του 1980 αλλά και τις πρόσφατες, τη λίστα αναμονής, αλλά και τη μαύρη λίστα — που, να μην το ξεχνάμε, ξεκίνησε από τους καταλόγους ανεπιθύμητων συνδικαλιστών εργατών που σύντασσαν οι αμερικανοί εργοδότες, ενώ θα θυμηθούμε και τη μαύρη λίστα του Χόλιγουντ, των σκηνοθετών και ηθοποιών που ήταν κομμένοι από ταινίες επειδή ήταν κομμουνιστές. (Ένα παράδοξο: ενώ μιλάμε για μαύρη λίστα και σπανιότατα για μαύρο πίνακα, όταν θέλουμε να αναφερθούμε μονολεκτικά σε κάποιον black-listed δεν λέμε «μαυρολισταρισμένος» αλλά, έστω και σπάνια, «μαυροπινακισμένος»).

Τεράστια διάδοση βρήκε και η λέξη λίστα χάρη στην πληροφορική, όπου οι διάφορες λίστες είναι ψωμοτύρι. Σήμερα τα μέσα δικτύωσης είναι το Φέισμπουκ, το Τουίτερ, τα ιστολόγια και άλλα ακόμα πιο καινούργια, αλλά πριν από δέκα-δεκαπέντε χρόνια, όταν τίποτε από αυτά δεν υπήρχε, η επικοινωνία και αλληλεπίδραση των χρηστών γινόταν με λίστες συζήτησης, που καθεμιά τους είχε επικεφαλής, στο ελληνικό Διαδίκτυο, έναν λίσταρχο, όπως εύθυμα τον ονόμαζαν. Φυσικά οι λίστες με τους ληστές ομοηχούν μόνο στη γενική πληθυντικού, των λιστών ή ληστών, όπου μπαίνει στο παιχνίδι της ομοηχίας και το κερκυραϊκό Λιστόν.

Το οποίο Λιστόν κι αυτό από την ίδια ρίζα προέρχεται, όχι όμως από τη λίστα των ευγενών όπως λέει ο τοπικός μύθος, ότι τάχα μόνο όσοι ήταν γραμμένοι σε κάποια λίστα είχαν δικαίωμα να κάθονται στα τραπεζάκια του, αλλά από το βενετικό liston, δηλαδή έναν μακρόστενο τόπο κατάλληλο για περίπατο, όπως αυτός που υπήρχε στην πλατεία του Αγίου Μάρκου στη Βενετία (διατηρείται εδώ η παλιά έννοια της λέξης lista, η μπορντούρα, η λωρίδα). Στον ιστότοπό του ο Δήμος Κέρκυρας θεωρεί «μια από τις επικρατέστερες» την εκδοχή της λίστας των ευγενών, ενισχύοντας τη διαιώνιση του μύθου, ενώ δεύτερη αναφέρει την προέλευση από το… αρχαίο ελληνικό «λιστόν» (ικεσία, τάχα επειδή περνούσαν από εκεί οι λιτανείες του Αγίου), μια εκδοχή που τη βρίσκω τόσο αστεία που δεν νομίζω ότι χρειάζεται ανασκευή. Πάντως, όσα λέει στη συνέχεια για ευγενείς που κάθονταν στα τραπεζάκια κάτω από τις αψίδες και ποπολάρους που κοιτούσαν από μακριά δεν μπορεί να έγιναν επί Ενετών, διότι τις αψίδες τις έφτιαξαν οι Γάλλοι. Είναι βέβαια αλήθεια ότι προπολεμικά, ας πούμε, οι άνθρωποι του λαού αποφεύγαν να περάσουν από το Λιστόν («δεν έκανε») κι έκαναν το γύρο.

Ο ειδικός σύμβουλος του ιστολογίου για κορφιάτικα θέματα μού έστειλε έναν σύνδεσμο προς έναν πίνακα του Γ. Σαμαρτζή με τίτλο «Νυξ εν Κερκύρα (Λιστόν)», ζωγραφισμένον το 1913, που δείχνει το Λιστόν όπως φαίνεται από το Πεντοφάναρο.

Αυτά για το Λιστόν. Όσο για την τιμωρία των ληστών και την αξιοποίηση των λιστών, πριν από τρία χρόνια είχα γράψει ότι κρατάω μικρούτσικο καλάθι -ειδικά αν στις επικείμενες εκλογές βγει η λίστα της Νέας Δημοκρατίας, που έχει όχι λίγα κοινά μέλη με τη λίστα Λαγκάρντ.

 

 

Advertisements

92 Σχόλια to “Εκλογές με λίστα”

  1. oxtapus said

    Reblogged στις Oxtapus *blueAction.

  2. Κουνελόγατος said

    Και η λίστα του Σίντλερ, ταινία που δεν έχω δει, όμως δεν άρεσε σε φίλους των οποίων το γούστο εμπιστεύομαι σε γενικές γραμμές.
    Καλημέρα, βλέπω αρκετά μεγάλη συμμετοχή στο χθεσινό (ή όχι;;;).

  3. Γς said

    Καλημέρα

    Λίστα δεν είναι και το μικρό όνομα της Λίστας Λαγκάρντ;

  4. Γς said

    >Φυσικά οι λίστες με τους ληστές ομοηχούν

    Και θυμήθηκα τον χορατατζή Ηλία Ηλιού.

    Μόλις του είχαν συστήσει τον Μποδοσάκη, ο οποίος για να σπάσει τον πάγο του λέει:

    -Ξέρετε κύριε Πρόεδρε [της ΕΔΑ] από μια άποψη είμαι σοσιαλισής κι εγώ.

    -Σοσιαλιστής είπατε; Πως έχω την εντύπωση ότι είστε σκέτος Ληστής;

  5. Γς said

    >η επικοινωνία και αλληλεπίδραση των χρηστών γινόταν με λίστες συζήτησης, που καθεμιά τους είχε επικεφαλής, στο ελληνικό Διαδίκτυο, έναν λίσταρχο

    Νικοκύρη, θέλω μια βεβαίωση που να πιστοποιεί ότι διετέλεσα λίσταρχος την ηρωϊκή εκείνη εποχή.

  6. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Υπάρχει η (αξέχαστη) Λόλα, απ’ την παράσταση «Μπαμ Τριαλαλό», του Θεάτρου Καισαριανής, σε μουσική του Κραουνάκη και στίχους του Σωτήρη Χατζάκη:

    «Η μάνα μου μού τό ‘λεγε μωρό μου
    Λολάρα είσαι έγκλημα, μικρό μου.
    Κουνήσου και διπλάρωσε τον άντρα,
    γιατί θα μείνεις έξω από τη μάντρα.

    Μα εγώ τους ξέφυγα απ’ τη λίστα,
    γιατί είμαι η Λόλα, η αρτίστα.»

  7. cronopiusa said

    Κιναισθητική απομνημόνευση λίστας

  8. spiral architect said

    […] χάρη σε μια μακιαβελική κίνηση του μεγάλου εκλογομάγειρου Ευ. Βενιζέλου. […]

    Μόνο εκλογομάγειρος; Σκέτος σατανάς. Σε όποιο σπίτι μπει ο κερατάς τα καταστρέφει όλα. 👿
    Προχθές η σύντροφος είχε ανοιχτή την τιβί όπου ο Βαγγέλης έδινε συνέντευξη στη Σία. Εγώ κάτι χαρχάλευα στην κουζίνα και ακούω μια φωνή απ το σαλόνι: «Η τηλεόραση έσβησε μόνη της!»
    «Είχε το Βενιζέλο και δεν άντεξε», απάντησα.
    Μα να πάω μέσα μετά και να βλέπω παράθυρα διαλόγου σε μαυρη οθόνη «περιμένετε λίγο, ή συσκευή επανεκκινεί» η συσκευή επανεκκίνησε 2-3 φορές, άλλαξε λειτουργικό, χάλασαν οι ρυθμίσεις οθόνης και ήχου, ο Βαγγέλης ούρλιαζε και εν κατακλείδει ξαναπήρα απο ένα φίλο το Spyder για να ρυθμίσω σωστά τα χρώματα, για να βλέπω τις ταινίες μου.

    Είδα χθες το ντιμπέι με μια ελαφριά απόχρωση του πράσινου στο μόνιτορ. 😛 Σήμερα θα φάω καναδυό ώρες να το ρυθμίσω σωστά. 🙄

  9. Παναγιώτης Κ. said

    Play list στα ραδιόφωνα. Από όσο μπόρεσα να καταλάβω δεν είναι και το καλύτερο για ένα ραδιόφωνο να γεμίζει με αυτό τον τρόπο το πρόγραμμά του.
    Και… φυσικά λίστα γάμου…

  10. Κουνελόγατος said

    8. Το ξεκίνημα του σχολίου σου, είναι ό,τι ΑΚΡΙΒΩΣ ήθελα να γράψω. Όποια -μην πω τίποτα πρωί-πρωί- πέτρα κι αν σηκώσεις, θα τον βρεις από κάτω.

  11. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Στο πρώτο 24ωρο είχαμε πάνω από 1100, άρα θα πάμε κάπου 1600-2000.

    5: Βεβαίως και διετέλεσας λίσταρχος!

  12. Tsopanakos said

    Νομίζω ότι ο «μαυροπινακισμένος» είναι κυπριακή λέξη. Προσωπικά δεν άκουσα ποτέ από στόμα Ελλαδίτη.
    Όσο για το … απαρτχάιντ 😉 του Λιστού, ναι μεν οι αψίδες χτίστηκαν μετά την Ενετοκρατία, αλλά όταν έφυγαν οι Γάλλοι, οι αριστοκράτες ξεμύτισαν πάλι (Καταχθόνιοι).

  13. Tsopanakos said

    …δεν *την* άκουσα…

  14. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    The LIst of all Lists.

  15. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    Μαυροπινακισμένος; Ο Χριστός κι η μάνα του ! Μαύρο πρόβατο, αποκλεισμένος, «κομμένος», «σταμπαρισμένος», αλλά όχι αυτό ! Εντάξει, οι Κύπριοι λένε και «μαυροσακούλες» τις σακούλες σκουπιδιών.

    Στα σταυρόλεξα βρίικουμε συχνά τον ορισμό : Κατάλογος (ξ.λ.), που μας ζητάει να γράψουμε «λίστα». Ωστόσο, αν και παλιότερα δεν υπήρχε,σήμερα πια υπάρχει μεγάλη διαφορά καταλόγου και λίστας.
    Λίστα θεωρούμε κάτι που περιέχει μόνο ονοματεπώνυμα, ενώ ο κατάλογος περιέχει και παραπάνω στοιχεία : ο τηλεφωνικός κατάλογος π.χ., περιείχε συμπληρωματικά στοιχεία όπως το τηλέφωνο, η διεύθυνση, παλιότερα και το επάγγελμα, ενώ φυσικά οι εμπορικοί κατάλογοι γνωστών πολυκαταστημάτων ή εταιριών, παρέχουν όσο πιο πλήρη πληροφορία για τα διατιθέμενα προϊόντα.

    Γι αυτό άλλωστε η «λίστα» είναι συχνά «μονοδιάστατη» και μακριά, ενώ ο κατάλογος «δισδιάστατος», μορφής περιοδικού.

    Τέλος, ο κατάλογος, βγάζοντας κάτι πιο επίσημο, ως ελληνική λέξη, χρησιμοποιείται στα πιο βαριά και δύσκολα, αντικαθιστώντας την ξένη : η λίστα των επιβατών, αλλά ο κατάλογος των θυμάτων του δυστυχήματος. Πεθαίνοντας οι άνθρωποι, γίνονται από λίστα, κατάλογος… 🙂

    Προσωπικά είμαι αντίθετος στην εκλογική λίστα, την οποία θεωρώ επίφαση δημοκρατικότητας και τελικά «προβατοποίηση» της πολιτικής ζωής. Ίσως όμως να είναι χρήσιμη, υπό τις συνθήκες που επιλέγουμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι, πρόσωπα, σε τούτη δω τη χώρα, αλλά και υπό τις συνθήκες που τα πρόσωπα αυτά προσπαθούν να εξασφαλίσουν την ψήφο μας…

  16. Γς said

    Φραντς Λιστ, ο πανέμορφος κλασικός συνθέτης που τρέλαινε τις γυναίκες. Του πέταγαν εσώρουχα επί σκηνής και προσπαθούσαν να κόψουν μπούκλες από τα μαλλιά του!…

  17. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    16. Σιγά να μην ήταν κι ο Έλβις,ρε χρυσαύγουλο…

  18. Πάνος με πεζά said

    Σω-λίστας, αυτός που κατάφερε να μπει στην εκλογική λίστα. Κατά το «σώγαμπρος». 🙂

  19. hyz said

    «λίστα» για τα ψώνια στο super market.

  20. LandS said

    @15 «Γι αυτό άλλωστε η «λίστα» είναι συχνά «μονοδιάστατη» και μακριά, ενώ ο κατάλογος «δισδιάστατος», μορφής περιοδικού»
    Πίνακα το λέμε 🙂

    Στη Πληροφορική έχουμε και τη γλώσσα Lisp (List Processing) Πριν 35 χρόνια ήταν πολύ ιν επειδή τη χρησιμοποιούσαν σε πρότζεκτ(ς) Τεχνητής Ευφυΐας . Ένας δικός μου, μου είχε μάθει το πισί μου της εποχής εκείνης το παιχνίδι των 10 ερωτήσεων (Animal, Plant or Mineral). Μετά από λίγο καιρό σου εύρισκε ότι και να του έβαζες.

  21. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Ναι, υπήρχε και η Lisp

    12-15: Πράγματι, είναι συχνότερη στην Κύπρο.

  22. Πάνος με πεζά said

    @ 19 : Lisp έμαθα κι εγώ, προγραμματίζοντας το AutoCAD. Είχε μια παραλλαγή της (;) την AutoLISP. Τώρα έχει πάει σε VBa και αρκετές ωραίες παλιές εφαρμογές δεν τρέχουν… 😦

    – Ναι, όχι ακριβώς και πίνακας όμως. Ο κατάλογος π.χ. ενός εστιατορίου, ειδικά ο «τουριστικός», που έχει και φωτογραφίες, δεν είναι πίνακας…

  23. Y. G. said

    Πολυ ενδιαφερουσα η σημερινη αναρτηση του Νικοκυρη.

    Η Λιστα (οποιαδηποτε λιστα) ειναι το πιο βαθεια πολιτικο και επικινδυνο κειμενο. Γιατι κρυβει εντεχνα το κριτηριο ταξινομησης και επιλογης αποβαλλοντας το κοντεχτ και προβαλλοντας μια ξενη λογικη … π.χ. αλφαβητικη σειρα, απαριθμιση. Η λιστα ειναι πανουργο πραγμα, γιαυτο και στα γερμανικα μπορει κανεις να μιλησει για την List von Listen, την πονηρια των λιστων.

  24. Τι όμορφη ή πρώτη εικόνα της Χρονοποιούσας! Και παρόλο που δεν μου μοιάζει ο μικρός, θα μπορούσα να πάρω όρκο ότι είχε τραβηχτεί από την ταράτσα του (άλλοτε) σπιτιού μου, Κνωσού 21… Είναι όμως ζωγραφιά, όχι φωτογραφία, και είναι από την Τεχερανη (ας είναι καλά ο παντογνώστης Γούγλης)!

  25. nestanaios said

    Όλες οι λέξεις με ετυμολογία είναι ελληνικές επειδή η ετυμολογία είναι ελληνική.
    Η «ΛΙΣΤΑ’ ετυμολογείται.
    Αφαιρούμε την πτωτική κατάληξη «α» και μένουμε με το θέμα «ΛΙΣΤ».
    Μία συλλαβή, ένα θέμα.
    Στοιχείο, στοιχείο, αποκαλύπτουμε την έννοια.
    Λ είναι το στοιχείο της φυσικής διαστολής και συνεκδοχικά το «διαστέλλω», το «επεκτείνω», το «απλώνω» και τα όμοια.
    Ι είναι επιτατικό μόριο και επιτάσσει το μεγάλο.
    Στ είναι μια στάση.
    Είναι προφανές ότι εδώ έχουμε μια στάση επιτεταμένου «Λ». ΛΙ.
    Στάση επιτεταμένης διαστολής, επεκτάσεως.
    Ἄν αντικαταστήσουμε την «λι» με το «ε», έχουμε εστ και αυτό είναι στάση ψυχής, κινήσεως και το χρησιμοποιούν οι ξένοι.

  26. Avonidas said

    λίστα για τα ψωνια στο super market…

    Η μάνα μου ειχε τη συνήθεια να μαζεύει τα ψηφοδέλτια και να τα χρησιμοποιεί για να γράφει τις λίστες του σούπερ μάρκετ.

    Της έκανα πλάκα, όποτε μου δινε να πάω για ψώνια: «από ποια πλευρά τα ψώνια θες;» 😛

  27. LandS said

    @22 Αν έχεις πράματα σε μια αράδα έχεις λίστα. Αν αραδιάσεις αράδες πραγμάτων έχεις πίνακα. Ότι και νάναι τα πράματα.

  28. Παναγιώτης Κ. said

    @8.
    Ενώ στο λέγειν είναι ασυναγώνιστος και μπορεί να κάνει το μαύρο, άσπρο και ξανά μαύρο δεν έχει παρόμοιες επιδόσεις στη γραφή. Το έχω τσεκάρει.
    Ένας καλά διαβασμένος συνάδελφός μου εδώ και πολλά χρόνια είχε πει τούτη την κουβέντα:Αν δεν πατάς στην μέθοδο του ιστορικού υλισμού δεν μπορείς να βάλεις σε τάξη τα πράγματα.Το είχε πει με αφορμή τη διδασκαλία του μαθήματος της Έκθεσης.
    Δεν μου έβγαλε λοιπόν μια τέτοια κατάρτιση ο Βενιζέλος.
    Θα ήθελα πάντως να μου πει κάποιος, ποιο είναι το πολιτικό όραμα του συγκεκριμένου πολιτικού;
    Πάντως τον Αλέξη τον είχε προειδοποιήσει να μη βιαστεί και ότι θα τον γ….στην Ευρώπη όπερ και συνέβη.(Άρθρο του Παπαχρήστου στα Νέα).

  29. Πάνος με πεζά said

    @ 22 : Ο πίνακας συνήθως δουλεύει «έχω το Χ, βρίσκω το Υ (ή το Υ1, το Υ2, το Υ3…)». Δε δουλεύουν όλοι οι κατάλογοι έτσι. Αλλά δε θα τα χαλάσουμε !

  30. LandS said

    @28 Το να λες το άσπρο μαύρο και πάλι άσπρο δεν σημαίνει ότι το κάνεις κιόλας. Ότι στο γράψιμο δεν τό έχει, κάτι δείχνει για την ποιότητα των επιχειρημάτων του. Δεν πρόκειται βεβαίως για επιχειρήματα αλλά για φράσεις του τύπου «και ένας βλάκας ξέρει ότι τα σπαγγετόδεντρα καρποφορούν αρχές Απριλίου» που βγαίνουν από το στόμα του με ρυθμό πολυβόλου.
    Πρώτα εξαγγέλει, μετά αποφασίζει και στο τέλος σκέφτεται.

  31. Παναγιώτης Κ. said

    Απογοητευτικό χαρακτήρισε η Ζωή το ντιμπέιτ και «αυτός ο κονσερβοποιημένος τρόπος συζήτησης» έχει ξεπεραστεί.
    «Εξυπηρετεί να εκφεύγουν από καίρια ερωτήματα εκείνοι που πρέπει να απαντήσουν».

  32. gbaloglou said

    28 (τέλος)

    Αυτό μου το είχε πει και ένας … ταξιτζής λίγες μέρες μετά τις εκλογές: «πως πάει με αριστερές θέσεις στους δεξιούς εταίρους με τόση αυτοπεποίθηση» («και χωρίς λαϊκή εντολή για (ενδεχόμενη) έξοδο από το ευρώ», συμπλήρωσα εγώ); [Απάντηση (η πιο ανώδυνη): την αυτοπεποίθηση την απέκτησε στις σχολικές καταλήψεις … λόγω της σιωπηρής επιδοκιμασίας μικροαστών γονέων φορτωμένων μετεμφυλιακά και μεταπολιτευτικά συμπλέγματα.]

  33. Y. G. said

    A.. . και φυσικα η ωραιοτερη λιστα ολων των εποχων ειναι του Μπορχες

    El Emporio celestial de conocimientos benévolos … en el cual se escribe que los animales se clasifican en:

    (a) pertenecientes al emperador,
    (b) embalsamados,
    (c) amaestrados,
    (d) lechones,
    (e) sirenas,
    (f) fabulosos,
    (g) perros sueltos,
    (h) incluidos en esta clasificación,
    (i) que tiemblan como enojados,
    (j) innumerables
    (k) dibujados con un pincel finísimo de pelo de camello,
    (l) etcétera,
    (m) que acaban de romper un jarrón,
    (n) que de lejos parecen moscas.

  34. LandS said

    @31 Τη σκέφτεσαι να ήταν στους δημοσιογράφους; Θα είχαμε βρει το πετρέλαιο στο Αιγαίο, είχε τελειώσει η κρίση, θα είχαν εξαγγελθεί οι εκλογές της περαμεθεπόμενης τετραετίας και αυτή θα έκανε ακόμα την τρίτη ερώτηση.

  35. Y. G. said

    31 —Απογοητευτικό χαρακτήρισε η Ζωή το ντιμπέιτ και «αυτός ο κονσερβοποιημένος τρόπος συζήτησης»

    Ενω ο δικος της μακροσυρτος, καθαρευουσιανικο-λεγκαλιστικος, ανυποφορος τροπος, γνωστος απο σκηνες δικαστηριων παλιων ελληνικων ταινιων ειναι φρεσκοκομμενος απο το μποστανι.

  36. Περί λιστών και ταξινομήσεων, μου επιτρέπετε; https://dytistonniptiron.wordpress.com/2010/09/21/sahlins/ (επειδή έχει και πλάκα)

  37. Α, έχουμε κι αυτό (δεν το έχω διαβάσει, είχα διαβάσει όμως ένα βιβλίο του Νίκου Δήμου με παρόμοιο τίτλο): http://www.kastaniotis.com/book/978-960-03-5106-4

  38. Y. G. said

    @36

    +

  39. 38 ευχ 🙂

  40. giorgos said

    Νά πώς διαχειρίζονταν αυτές τίς καταστάσεις στό Βυζάντιο προκειμένου νά μήν υπάρχει οικογενειοκρατία
    αλλά καί νά περιορίσουν τήν διαφθορά .

    «Ενα άκόμη άπό τά έπιχειρήματα μέ τά όποία έπιζητείται νά ύπερκαλυφθή τό νόημα τής Αναγεννήσεως διά τής ίστορικής δράσεως τής Μεταρρύθμισης πρό τού Λουθήρου είναι καί τό γεγονός ότι ό Πάπας Γρηγόριος είσήγαγε τήν άγαμία τού κλήρου , ύπονομεύοντας έτσι τό έθιμικό δίκαιο τών ((Germanen)) πού είχε βάση τήν οίκογένεια . Στό λογικό αύτό πρόβλημα μόνο ύπό ((νοτίου κατόπτρου)) είναι δυνατόν νά δοθή άπάντηση ίκανοποιητική . Η άγαμία τού κλήρου ένέχει προφανώς τό νόημα μιάς συνθετώτερης πολιτικής διαχειρίσεως ώργανωμένων κοινωνικών συνόλων , πέραν τών άπλών κοινωνικών δομών .
    Στήν Ανατολή , τήν άφαντάστου έλικτικότητος διπλωματία τών Βυζαντινών , όπως καί τών φυσικών συνεχιστών των άργότερα τών Οθωμανών , τήν διεξάγουν άποκλειστικά εύνούχοι . Πρέπει φυσικά νά έπιφυλαχθή κανείς άπό τήν σύγχρονη κατανόηση μερικών τών πραγμάτων τούτων , σύμφωνα μέ τήν όποίαν οί εύνούχοι άποτελούσαν τήν χειρότερη μορφή σκλάβων, (Βλ. A.Wirz :»sklaverei und kapitalistisches Weltsystem» 1984 ,σελ.46-47 .
    διότι ή δουλεία στήν Ανατολή , προστατευομένη άπό τό ίδιο τό Κοράνι , ήταν άπλώς ένας τρόπος άμβλύνσεως τών ταξικών καί κοινωνικών άντιθέσεων , ένα μέτρο Δημοκρατίας . Διά τής ((σκλαβιάς)) ό κοινός θνητός μπορούσε νά βρή προσβάσεις στά άνώτατα έπίπεδα τής έξουσίας καί τής κοινωνικής πυραμίδος .
    Είναι άλλωστε καί σήμερα γνωστόν ότι ή άσκηση τής πολιτικής πράξης ή διαχειρίσεως τών κοινών προυποθέτει άξιοσέβαστα ποσοστά άποχής καί αύτοθυσίας γιά πολλά τών κατά κόσμον .
    Φαίνεται ότι καί οί άνθρωποι παληότερα δέν ήσαν άδαείς τών πραγμάτων τούτων . Τά τάγματα τών Γενιτσάρων , τών όποίων ή κοινωνική σημασία σέ μιά στρατιωτικο-θρησκευτικώς ώργανωμένη κοινωνία είναι προφανής , είχαν σάν άπαραίτητο προσόν τήν άγαμία . Πολλώ μάλλον κάτι τέτοιο ήταν προφανές γιά τήν ίδεολογία τού Χριστιανισμού , ό όποίος είχε νά συνδυάση έν έαυτώ καί τό θρησκευτικόν άσκητικόν ίδεώδες .
    Τό κατά πόσον ή άγαμία προκύπτει ή όχι άπό τίς Γραφές , δέν έχει σημασία . Η έρμηνεία τών Γραφών είναι καί φιλολογική έργασία , είναι όμως κυρίως καί κατανόηση τού κλίματος , όπου αύτά τά πράγματα έγεννήθηκαν . Καί στούς χώρους αύτούς , ή άγαμία έθεωρήθηκε πάντα άπαραίτητη προυπόθεση γιά τήν διαχείριση τού έκκλησιαστικού σώματος .
    Μέσα στό πνεύμα ((οίκονομίας )) τής Ανατολής , άγαμοι παρέμεναν μόνο τά άνώτερα ίερατικά στρώματα διά διατάξεων τού ίδιου τού Ιουστινιανού , τίς όποίες κατωχύρωσε ή Τρουλλαία Σύνοδος τώ 692 . Στήν αύστηρότερη διοικητικώς όργάνωση τού δυτικού Χριστιανισμού , άκριβώς λόγω τών άνωμάλων ίστορικών δεδομένων πού τόν ύποχρέωναν σ’ αύτή , ή άγαμία έπεξετάθη σέ όλόκληρον τόν κλήρο . «

  41. LandS said

    @37 Κάπου είχα διαβάσει ότι αυτός ο κατάλογος πλοίων δεν είναι Ομηρικός αλλά φτιαχτός από τους γραφιάδες που έβαλε ο Πεισίστρατος να καταγράψουν τα Έπη. Ή έστω το κομμάτι που λέει για τους Αθηναίους και τα πλοία τους να προστέθηκε τότε.

  42. 41 Νομίζω το δεύτερο (είχα διαβάσει κι εγώ κάπου)

  43. Παναγιώτης Κ. said

    @33. Μας μιλάς για Μπόρχες και μένουμε…
    Δώσε και μία μετάφραση!

  44. spiral architect said

    Κυκλοφορεί (και οσονούπω μάλλον θα επιβεβαιωθεί) ότι το Θείον Βρέφος επανεμφανίζεται στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ.
    Και ιδού, το καταπέτασμα του ναού εσχίσθη εις δύο από άνωθεν έως κάτω, και η γη εσείσθη και αι πέτραι εσχίσθησαν,
    και τα μνημεία ηνοίχθησαν και πολλά σώματα των κεκοιμημένων αγίων ανέστησαν…
    (Κατά Ματθαίον 27:51,52)

  45. LandS said

    @43 στο 36 θα βρεις ότι ζητάς και όχι μόνο!

  46. Σχετικά με τις εκλογές και τους «μαυροπινακισμένους» και το συναφές μαύρισμα της ψήφου σημείωσα τις προάλλες μια έκφραση που βρήκα στο Αντιδικτατορικό κίνημα της Κρήτης (εκδ. 1965) του Βαγγέλη Χατζηαγγελή. Αναφερόμενος στον Μεταξά λέει πως «ο λαός σε κάθε εκλογή τον έκανε αράπη». Είχα την εντύπωση ότι την έχω ξαναδεί και κάπου αλλού αλλά η αναζήτηση στο γκούγκλ με τον όρο «τον έκανε αράπη» μου έβγαλε μόνο δυο συναφή τουίτερ .

  47. Πάνος με πεζά said

    @ 44 : Στην τιμητική τελευταία θέση, ο Κώστας Λαλιώτης. Η προτελευταία έκλεισε; Με Άκη;

  48. Παναγιώτης Κ. said

    @45 (Lands) Γιαυτή λοιπόν τη λίστα πρόκειται! Την είχα διαβάσει στο Μπόρχες και είχα μείνει ενεός!
    Πως τελικά δουλεύει το μυαλό των ανθρώπων ήταν το ερώτημα που μου είχε δημιουργηθεί!:)

  49. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>στο πιο επίσημο
    Εδώ και πίνακας και λίστα και κατάλογοι-επισημότερα δε γίνεται 🙂
    http://www.ypes.gr/el/elections/
    ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 66
    Διάλυση της Βουλής, προκήρυξη εκλογής Βουλευτών και σύγκληση της νέας Βουλής
    Π Ι Ν Α Κ Α Σ
    Των κυριοτέρων προθεσμιών που αφορούν στη διενέργεια των γενικών βουλευτικών εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου 2015
    Στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015, δεν απαιτείται σταυρός προτίμησης
    Κατά την ψηφοφορία, δεν τίθεται στο ψηφοδέλτιο σταυρός προτίμησης υπέρ των υποψηφίων, δεδομένου ότι οι υποψήφιοι εκλέγονται κατά τη σειρά που αναγράφονται στο συνδυασμό του κόμματος (λίστα). Σε περίπτωση όμως που τεθεί από εκλογέα σταυρός προτίμησης, το ψηφοδέλτιο αυτό δεν είναι άκυρο, αλλά προσμετράται υπέρ του συνδυασμού

    Εγγραφή στους εκλογικούς καταλόγους
    http://www.ypes.gr/el/Elections/NationalElections/DeputyElections/ElectionCatalogue/

    περί ετεροδημοτών πληροφοριακό:
    Υπ΄ αριθμ. 34/30359/31-08-2015 εγκύκλιος του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης ΑΔΑ:Ω533465ΦΘΕ-5ΡΟ
    ΘΕΜΑ: «Ψηφοφορία Ετεροδημοτών».
    http://www.ypes.gr/UserFiles/f0ff9297-f516-40ff-a70e-eca84e2ec9b9/egk34-31082015.pdf

  50. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    49.>>Σε περίπτωση όμως που τεθεί από εκλογέα σταυρός προτίμησης, το ψηφοδέλτιο αυτό δεν είναι άκυρο, αλλά προσμετράται υπέρ του συνδυασμού
    Επ΄ ευκαιρία, η γνώμη μου είναι ότι δεν θα έπρεπε να δίνεται αυτή η δυνατότητα γιατί έτσι μπορούν να έλέγξουν οι κατά τόπους κομματάρχες την εκλογική «πελατεία» τους.Να επιβεβαιώσουν ότι ψήφισες το κόμμα που συμφωνήσατε,υποδεικνύοντας να βάλεις σταυρό στον τάδε (που δεν παίζει ρόλο παρά μόνο ως σημάδι) και το ψηφοδέλτιο πάει στο κόμμα και στη λίστα του.

  51. Γς said

    17:

    >ρε χρυσαύγουλο…

    Χρυσαύγουλο είν ο κώλος σου.
    [και να τον χαίρεσαι, εσύ κι οι άλλοι].

    Αμάν πιά.

  52. Κουνελόγατος said

    47. «@ 44 : Στην τιμητική τελευταία θέση, ο Κώστας Λαλιώτης. Η προτελευταία έκλεισε; Με Άκη;»
    Όχι, διάβασα ότι αυτήν την καπάρωσαν οι Τσουκάτος-Μαντέλης. Ο Άκης είναι στη φυλακή. :mrgreen:

    Υ.Γ. Ειρήνη ημίν, υμίν κλπ.

  53. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ακούω τώρα μια διαφήμιση:»όσο μεγάλη κι αν είναι η λίστα των σχολικών»…ελάτε σ΄ εμάς…
    Επίκαιρη λίστα κι αυτή.

  54. IN said

    Δεν διάβασα τα σχόλια, απλώς έκανα μία γρήγορη αναζήτηση με κανά δυο λέξεις κλειδιά, οπότε δεν είμαι σίγουρος αν έχει ειπωθεί ήδη: οι βουλευτές Επικρατείας καθιερώθηκαν για πρώτη φορά το 1974 (όχι 1977).

  55. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    52.α Τί μας έλεγε η κυρία Φώφη ψες αργά; ότι το νοικοκύρεψε το σπίτι.Αυτό εννοούσε; ότι έφερε και τα στοιχειά στο πατερό; ωρρραία!

  56. Τώρα θυμήθηκα πως στα ιταλικά ταυτόχρονα με τη lista χρησιμοποιείται και ο catalogo, πρβλτ η σχετική άρια του Λεπορέλο από τον Ντον Τζιοβάνι.

  57. IN said

    Κι άλλη διόρθωση, χωρίς ακόμη να έχω διαβάσει τα σχόλια (πάλι η αναζήτηση με «Ραχήλ» και «Μακρή» δεν μου βγάζει να έχει γραφτεί ήδη κάτι). Η Ραχήλ Μακρή είναι δεύτερη, όχι πρώτη, στη λίστα της ΛΑΕ στο Υπόλοιπο Αττικής. Πρώτος είναι ο Π. Λαφαζάνης, ο οποίος, όμως, ως αρχηγός του κόμματος έχει τη δυνατότητα να είναι και αλλού υποψήφιος (και είναι στη Β’ Πειραιώς όπου είχε πριν εκλεγεί). Αν πάρει έδρα και στις δύο περιφέρειες η ΛΑΕ ο Λαφαζάνης θα έχει να επιλέξει ανάμεσα στις δύο αυτές έδρες, οπότε μπορεί να κρατήσει την Β’ Πειραιώς και να εκλεγεί η Ραχήλ στο Υπ. Αττικής (μπορεί, όμως, να γίνει και το αντίθετο). Η Μακρή, πάντως, στη σχετική δήλωσή της έσπευσε να προεξοφλήσει ότι η θέση δεν είναι εκλόγιμη!

  58. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    46: Είναι πιο γλαφυρή μορφή της έκφρ. «τον μαύρισαν».

    50 Το έχω σκεφτεί κι εγώ αυτό. Ειδικά σε πολυεδρικές περιφέρειες προσφέρει άφθονες δυνατότητες καλπονοθείας. Ο κομματάρχης σου δίνει σταυρωμένο το ψηφοδέλτιο (στον 1ο, τον 3ο και τον 18ο της λίστας) και το βράδυ ο άνθρωπός του που είναι εκλογ αντιπρόσωπος προσέχει αν θα βγει.

    57 Ο Λαφαζάνης θα κρατήσει την ιστορική του έδρα στη Β’ Πειραιώς, άρα η 2η θέση της ΡΜακρή ουσιαστικά είναι πρώτη.

  59. Πάνος με πεζά said

    Υπήρξε κι ένα τηλεπαιχνίδι «Η λίστα», με το Χρήστο Φερεντίνο. Mε τον παρουσιαστή να φωνάζει σε κάθε επιτυχία των παιχτών «ΕΙΝΑΙ στη λίσταααααα».

  60. Gpoint said

    # 57,8

    Προσωπικά θεωρώ δύσκολο το 3 % για τι κόμμα του Λαφαζάνη αλλά δεν είμαι και τόσο καλός στα προγνωστικάΠάντως και να το πάρει το πολιτικό του μέλλον θα είναι ανάλογο της (πρωτοπόρας) Δημάρ

  61. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    58.β. Μου έτυχε να είμαι δικ.αντιπρόσωπος και να βρούμε 2 ψηφοδέλτια της ίδιας παράταξης με σταυρωμένους όλους τους υποψήφιους .Ένα κατεβατό.Τα κηρύξαμε άκυρα. Ούτε υπέρ της παράταξης.Κρίναμε ότι ήταν εξώφθαλμο.Ας το πήγαιναν στο εκλογοδικείο.Μια καλή τακτική,που μου την είπαν οι παλιοί κι εμένα, είναι να εξετάζει η Εφορευτική Επιτροπή τις αμφίβολες περιπτώσεις ακυρωσίας ψηφοδελτίων στο τέλος.Έτσι βλέπεις,όσο γίνεται καθαρότερα τί μπορεί να συμβαίνει.

  62. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    57>>θα κρατήσει την ιστορική του έδρα
    θα κρατήσει ιστορική την έδρα, αλί.
    60. Τζη,κι εγώ το ίδιο φοβάμαι και πόσο είναι κρίμα που στους καταλόγους ,κατά τόπους, άνθρωποι αξιόλογοι θα βγουν εκτός βουλής αν δεν πιάσει το μέτρο

  63. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Είπα, κανένα τραγουδάκι για τις λίστες;
    Ωπ! Ναι! αυτό που έχει το θρυλικό ραμόνι με την οδό… Γραφημώνος 🙂
    Τ’ όνομά μου μες στις λίστες απ’ τα πλοία,
    στα αεροπλάνα, στα φτηνά ξενοδοχεία.

  64. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>τη μαύρη λίστα του Χόλιγουντ, των σκηνοθετών και ηθοποιών που ήταν κομμένοι από ταινίες επειδή ήταν κομμουνιστές.

  65. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

  66. Πάνος με πεζά said

    @ 62 : Mακριά από την έδρα του, κι ας είναι κι ένα πόντο…

  67. Πάνος με πεζά said

    @ 65 : Ωραία η φωτό, με Βότση-Φυντανίδη πρώτο τραπέζι-πίστα…Μετά, απλώς η Ελευθεροτυπία βάρεσε κανόνι…

  68. IN said

    Ας γράψω κι ένα ουσιαστικότερο σχόλιο. Σκόπιμο είναι να δούμε λίγο σε βάθος χρόνου την ιστορία της επιλογής βουλευτή, ανάμεσα σε περισσότερους υποψηφίους του ίδιου κόμματος.

    Το εκλογικό σύστημα που ίσχυε από το 1864 μέχρι το 1923 (αυτό με τα σφαιρίδια, που μας έχει κληροδοτήσει και όλες τις εκφράσεις με το «μαύρο») ήταν, στην ουσία, πλειοψηφικό με κοινό «ψηφοδέλτιο» όλων των υποψηφίων όλων των κομμάτων. Ο εκλογέας μπορούσε να διαλέξει τους βουλευτές που θα εκπροσωπούσαν την περιφέρειά του ανάμεσα σε όλους τους υποψηφίους. Μπορούσε να ψηφίσει άσπρο (που ισοδυναμεί με σταυρό προτίμησης) ή μαύρο για κάθε υποψήφιο και στο τέλος εκλεγόταν αυτοί που είχαν μαζέψει τα περισσότερα άσπρα σφαιρίδια (δηλαδή, με τη σημερινή ορολογία, σταυρούς).

    Φυσικά ψηφοδέλτιο δεν υπήρχε (γι’ αυτό το έβαλα σε εισαγωγικά), αλλά το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο όπως αν είχαμε σήμερα ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο με όλους τους υποψηφίους όλων των κομμάτων και μπορούσες να βάλεις σταυρό σε όποιους από τους υποψηφίους ήθελες να ψηφίσεις. Με την δημιουργία και την ανάμειξη των κομμάτων, το σύστημα έγινε αυστηρά πλειοψηφικό, αφού κάθε κόμμα επέλεγε αριθμό υποψηφίων ίσο με τον αριθμό των εδρών της περιφέρειας και υποδείκνυε στους οπαδούς του να ψηφίσουν μόνον αυτούς τους υποψηφίους και να μαυρίσουν όλους τους άλλους.

    Η μέθοδος αυτή φαίνεται πως ήταν αποτελεσματική, φαίνεται δηλαδή ότι, ως επί το πλείστον, οι ψηφοφόροι ακολουθούσαν τις υποδείξεις του κόμματός τους και δεν έκαναν ανάμειξη (panachage, που λένε οι Γάλλοι και το έχουμε ακόμα και σήμερα στο Λουξεμβούργο), μεταξύ υποψηφίων περισσοτέρων κομμάτων. Έτσι, το κόμμα που έπαιρνε τις περισσότερες ψήφους σε μία περιφέρεια εξέλεγε όλους τους υποψηφίους του και οι άλλοι κανέναν. Επομένως, το σύστημα ήταν πλειοψηφικό και η σειρά κατάταξης μεταξύ των υποψηφίων του ίδιου κόμματος δεν είχε σημασία. Αρκεί να σε είχε προτείνει το κόμμα. Μια και εδώ λεξιλογούμε, που λέει κι ο Νίκος, προφανώς από την πρακτική αυτή (να προτείνει δηλαδή κάθε κόμμα το δικό του «συνδυασμό» από τους περισσοτέρους υποψηφίους που υπήρχαν) βγήκε και η ονομασία «συνδυασμός» για τον κατάλογο υποψηφίων του κάθε κόμματος.

    Τα σφαιρίδια καταργήθηκαν το 1923 και προβλέφθηκε σύστημα με ψηφοδέλτια και σταυρό προτίμησης. Ωστόσο, στο μεσοπόλεμο και μέχρι τουλάχιστον το 1956 οι επιλογές στο εκλογικό σύστημα ήταν κάπως πρωτόγονες: Από τη μία υπήρχε η αναλογική, που σήμαινε σχεδόν απλή αναλογική, οπότε έπαιζε μεγάλο ρόλο ο σταυρός προτίμησης, αφού περισσότερα κόμματα μπορούσαν να πάρουν έδρες στην ίδια περιφέρεια και είχε σημασία ποιος από τους περισσότερους υποψηφίους του κάθε κόμματος θα έπαιρνε την έδρα. Από την άλλη υπήρχε το πλειοψηφικό, οπότε ο σταυρός δεν είχε καμία σημασία γιατί το κόμμα που πλειοψηφούσε εξέλεγε όλους τους υποψηφίους του. Να σημειωθεί ότι το κάθε κόμμα είχε ακριβώς τόσους υποψηφίους όσες και οι έδρες της περιφέρειας. Η πρακτική να έχει περισσότερους είναι πολύ-πολύ νεώτερη, νομίζω το 1989 καθιερώθηκε.

    Είχαμε, έτσι, και τότε κάτι ανάλογο με την σημερινή πρακτική, που αν δεν υπάρχει κυβερνητική σταθερότητα επαναλαμβάνονται οι εκλογές αλλά αυτή τη φορά χωρίς σταυρό. Τότε, οι δεύτερες εκλογές γινόταν με πλειοψηφικό, στο οποίο ο σταυρός δεν έπαιζε κανένα ρόλο. Αυτό έγινε το 1932 (εκλογές με αναλογική και ουσιαστική ισοδυναμία βενιζελικών – αντιβενιζελικών) και 1933 (πλειοψηφικό – επικράτησαν οι αντιβενιζελικοί) και, κατά κάποιο τρόπο, το 1952 (πλειοψηφικό και νίκη Παπάγου, ενώ οι προηγούμενες δύο εκλογές, 1950 και 1951, είχαν γίνει με αναλογική και είχαν δώσει αδύναμη πλειοψηφία στα κόμματα του Κέντρου).

    Πάντως, το 1952 (δεν ξέρω για παλιότερα) το πλειοψηφικό είχε ένα μικρό ρήγμα: ο ψηφοφόρος ενός κόμματος (ας πούμε του Παπάγου) μπορούσε να διαγράψει δύο, νομίζω, το πολύ υποψηφίους από το ψηφοδέλτιο του κόμματός του και να γράψει με το χέρι από κάτω ένα ή δύο ονόματα υποψηφίων άλλων κομμάτων. Με αυτόν τον τρόπο νομίζω βγήκαν ένας – δυο φιλελεύθεροι βουλευτές σε περιφέρειες όπου είχε πλειοψηφήσει ο Παπάγος.

    Το σύστημα αυτό (που δεν έχει καμία χρησιμότητα ή εφαρμογή σήμερα) έχει αφήσει ως κατάλοιπο κάτι διευκρινίσεις για τις «εγγραφοδιαγραφές» υποψηφίων στις σχετικές εγκυκλίους που μοιράζονται στους δικαστικούς αντιπροσώπους πριν τις εκλογές (ίσως και στην ίδια τη νομοθεσία, δεν θυμάμαι) που φυσικά, για τις σημερινές συνθήκες, είναι εντελώς ακατανόητες και δημιουργούν εύλογες απορίες στους ενδιαφερομένους που αγνοούν το ιστορικό.

  69. Αιμ said

    Για το #25 είπε ότι γιατρός να μην του λεμε οχι ;

  70. sarant said

    61 Σωστή ταχτική.

    68 Ευχαριστώ για το σχόλιο. Πάντως, να προσθέσω ότι η λέξη «συνδυασμός» υπήρχε και παλαιότερα σε χρήση, και στις εκλογές με σφαιρίδιο. Στην περιφέρεια τάδε, που είχε συνολικά 10 υποψηφίους, λέγανε ότι ο Α. ο Β. και ο Γ. είναι ο «συνδυασμός» π.χ. των Λαϊκών. Ή, προκειμένου για ανεξάρτητους υποψήφιους, ότι ο Χ. κατεβαίνει «σε συνδυασμό» με τον Ψ. δηλ. αλληλοϋποστηρίζονται.

  71. nestanaios said

    69. Καλό!

  72. Πέπε said

    31 —Απογοητευτικό χαρακτήρισε η Ζωή το ντιμπέιτ και «αυτός ο κονσερβοποιημένος τρόπος συζήτησης»

    Ε, δε χρειάζεται η Ζωή για να δούμε το αυτονόητο. Ο τρόπος διεξαγωγής ήταν ανεκδιήγητος.

    -Προάγεται ο μονόλογος, αποκλείεται ρητά ο διάλογος. Ο παρουσιαστής επανέλαβε ένα σωρό φορές «μην κάνουμε διάλογο, μην κάνουμε συζήτηση». Διάλογος στη δημοκρατία; Α πα πα…
    -Πριμοδοτείται το πλαίσιο λειτουργίας έναντι του τι λέγεται. Όχι απλώς απαγορευόταν να πεις κάτι αν είχε τελειώσει ο χρόνος σου (ο παρουσιαστής εκανε μερικές παραχωρήσεις αλλά με απροκάλυπτη δυσφορία), ανεξαρτήτως του πόσο σημαντικό μπορούσε να είναι αυτό, αλλά άκουσα και το ανήκουστο, όταν προς το τέλος είχαν αρχίσει να το ξηλώνουν: «παρακαλώ ολοκληρώστε την απάντησή σας για να τηρηθεί η διαδικασία»!!! – όχι για ν’ ακούσουμε τι έχετε να πείτε αλλά για να τιμηθεί η θεότης Διαδικασία. Όλα αυτά με το πρόσχημα ότι τα κόμματα συμφώνησαν να είναι έτσι κι όχι αλλιώς.
    -Κερδίζει τις εντυπώσεις όποιος πολιτικός (δευτερευόντως και δημοσιογράφος) έχει αναπτύξει την εντελώς ειδική δεξιότητα να μιλάει καλά υπ’ αυτές τις συνθήκες, δεξιότητα εντελώς ανεξάρτητη από το αν επί της ουσίας έχει κάτι να πει, πόσο μάλλον από το αν θα το εφαρμόσει κιόλας.
    -Υποβιβάζεται βάναυσα η προσωπικότητα των συμμετεχόντων, που καλούνται να συμπεριφερθούν σαν ρομποτάκια. Μου θύμιζε τις αεροσυνοδούς των μικρών αεροσκαφών που υποδύονται το ηχογραφημένο μήνυμα: μας βλέπουν, τις βλέπουμε, μας λένε κάτι (καλωσήρθατε στην πτήση κλπ.), αλλά δε μας κοιτάνε, δε μας απευθύνονται, απλώς μιμούνται μια φωνή σ’ εκείνο το μικρόφωνο που μοιάζει με τηλέφωνο.
    -Ένας κακοήθης συμμετέχων μπορεί να προκαλέσει έναν άλλο όσο θέλει, ξεροντας ότι ο άλλος δε θα έχει δυνατότητα να απαντήσει.

    Ασφαλώς, όταν διεξάγεται κανονικός διάλογος και συζήτηση στην τηλεόραση, συνήθως παρεκτρέπεται και φωνάζουν όλοι μαζί «μη με διακόπτετε». Αλλά είναι λύση αυτή, «επειδή τσογλάνια δεν ξέρετε από διάλογο τώρα θα σας λιώσω» ;

  73. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Amanaman! O Πωλ ο Τζερούλανος στο ρίαλ.
    Ρε πάτε καλά; Ούτε 2,5% δε θα πάρετε.Αντρίχιασα.

  74. IN said

    70 β: Μα αυτό λέω κι εγώ ρε Νίκο, ότι η (εκ πρώτης όψεως παράξενη) λέξη «συνδυασμός» για το σύνολο των υποψηφίων ενός κόμματος (αντί για «κατάλογος» ή «λίστα» όπως λέγεται αλλού, π.χ. Parteiliste στα Γερμανικά που, με τις σημερινές συνθήκες, μας φαίνεται πιο λογικό) προέρχεται, ακριβώς, από την εποχή των σφαιριδίων όπου, από τους 10 υποψηφίους, το Λαϊκό κόμμα έλεγε στους οπαδούς του: ψηφίστε τον 1ο, τον 3ο και τον 7ο, έκανε δηλαδή έναν συνδυασμό ορισμένων υποψηφίων, εξ ού και καθιερώθηκε ο όρος «Λαϊκός συνδυασμός» που μας έμεινε ακόμα και όταν καταργήθηκε ο ενιαίος κατάλογος υποψηφίων και κάθε κόμμα παρουσιάζει τον δικό του κατάλογο (τον οποίο εξακολουθούμε να τον λέμε «συνδυασμό»).

  75. joshephine said

    2. Kε Κουνελόγατε ,μην εμπιστεύεσθε το γούστο των φίλων σας καθόλου, διότι η »Λίστα του Σίντλερ» είναι από τις κορυφαίες στιγμές στην ιστορία του αμερικάνικου κινηματογράφου και του σκηνοθέτη Στήβεν Σπήλμπεργκ…κοινώς αριστούργημα…σε καθηλώνει,αν και
    ξεπερνάει την συνηθισμένη διάρκεια….το DVD το φυλάω σαν κάτι πολύτιμο….

  76. Πάνος με πεζά said

    @ 73 : Πολύ Ρίαλ ακούς, να το κοιτάξεις… Εγώ τον βαρέθηκα από κανα χρόνο πριν, και την έκανα κατά Παραπολιτικά. Που βέβαια είναι το αδελφό πλοίο με έδρα τον Πειραιά. Ακόμα ένας σταθμός που ζει λέγοντας «Πάρτε μια εφημερίδα», απλώς είναι πιο φρέσκος…

  77. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    76 Εχω καιρό να πάρω ταξί και δεν ξέρω αν οι ταξιτζήδες ακούνε ακόμα Ρίαλ. Έναν καιρό όλοι άκουγαν Σκάι, μετά όλοι Ρίαλ, λες και τους υποχρέωνε με ποινή αποκλεισμού το συνδικάτο 🙂

  78. Πάνος με πεζά said

    [Μιχάλης Νικολάου mode on]

    Αντίθετα με τη λίστα, στις εκλογές με σταυρό, πρέπει να θυμάσαι ποιους να σταυρώσεις.
    Eντός του παραβάν, χρειάζεται ικανότητα αλίστου μνημης…

    [Μιχάλης Νικολάου mode off]

  79. sarant said

    Και πού να δεις τι γίνεται όταν έχεις δίλημμα και ταλαντεύεσαι μεταξύ δύο λιστών -σαν τον Χριστό.

  80. Πάνος με πεζά said

    @ 77 : Το πρώτο που κάνει ένας ρ/σ είναι να «πιάσει» τους ταξιτζήδες. Ο «Παραπολιτικά» έκανε ακριβώς αυτό, βάζοντας ταξιτζήδες σε ζωντανή σύνδεση να λένε για την κίνηση.

  81. joshephine said

    ‘Ετσι, για την ιστορία η Λίστα του Σίντλερ, πήρε 8 Όσκαρ!!!…
    Ουάου!!…

  82. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    77. Ό,τι ακούει η(κρίσιμη) μάζα 🙂
    79. 🙂

  83. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    79.δίλημμα και ταλαντεύεσαι μεταξύ δύο λιστών
    Λιστέρια

  84. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    79>>ταλαντεύεσαι μεταξύ δύο λιστών -σαν τον Χριστό.
    «Ταλαντεύεσαι»; δεν πιάσαν τα καρφιά!
    (τουητίζω)

  85. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>εκλογές με λίστα
    Λιστική επιδρομή.

  86. spiral architect said

    Με λίστα, με λίστα και που πήγε ο νους μου πρωινιάτικα: Μελίστας. :/

  87. spiral architect said

    Εκλογές έρχονται κάθε τέσσερα (;) χρόνια, αλλά κάποια πράγματα στη ζωή μας έρχονται κάθε χρόνο τέτοια εποχή.

    Καλή σχολική χρονιά λοιπόν! 🙂

  88. Πάνος με πεζά said

    Και η κλισεδούρα : «Το πρώτο κουδούνι χτυπάει σήμερα…». Φεύγω για σχολείο ! Πάει η κόρη μου πρώτη Δημοτικού ! Σαν ψέμματα…
    (ελπίζω να μη δω κανένα πολιτικό αγιασμό…) 🙂

  89. Γς said

    88:
    >ελπίζω να μη δω κανένα πολιτικό αγιασμό…

    Μαμάδες όμως;

  90. Γς said

    88, 89:

    Κι ο τελευταίος αγιασμός που βρέθηκα

  91. sarant said

    86 Mπρρρ!

    88: Αντε, όλα καλά! Δες και το σημερινό άρθρο σε λίγο!

  92. Παναγιώτης Κ. said

    @89.:) 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: