Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Γιατί οι γυναίκες χαίρονταν περισσότερο το σεξ στον σοσιαλισμό

Posted by sarant στο 18 Αύγουστος, 2017


Έχω πει ότι τώρα το καλοκαίρι (αλλά και το φθινόπωρο, ως τον Νοέμβριο ας πούμε) επειδή έχω κάποιες άλλες υποχρεώσεις θα βάζω περισσότερες αναδημοσιεύσεις και επαναλήψεις άρθρων. Ως τώρα δεν έχω τηρήσει με συνέπεια αυτή την… υπόσχεση, οπότε επανορθώνω σήμερα αναδημοσιεύοντας ένα άρθρο της Kristen Godshee, που αρχικά δημοσιεύτηκε στη Νιου Γιορκ Τάιμς. Πέρα από το ενδιαφέρον του, ένας επιπλέον λόγος που με παρακίνησε να το αναδημοσιεύσω ειναι ότι πρόσφατα δημοσιεύτηκε και στο Χάφινγκτον Ποστ, όμως με ανεξήγητες περικοπές αλλά και κωμικά λάθη, μεταφραστικά ή επιμέλειας (ακόμα και του κορέκτορα: κάπου η Κολλοντάι γίνεται… Κολωνία!)

Εδώ το δημοσιεύω ολόκληρο και με καλή μετάφραση, που τη βρήκα στο ιστολόγιο του Άκη Γαβριηλίδη -ίσως το έχει μεταφράσει ο ίδιος, αν και δεν το λέει ρητά. Έκανα πάντως μερικές επουσιώδεις αλλαγές.

Όταν οι Αμερικανοί σκέφτονται τον κομμουνισμό στην Ανατολική Ευρώπη, φαντάζονται ταξιδιωτικούς περιορισμούς, ζοφερά τοπία με γκρίζο τσιμέντο, δυστυχισμένους άντρες και γυναίκες να ξεροσταλιάζουν σε ουρές για να ψωνίσουν από άδεια μαγαζιά, και μυστικές υπηρεσίες να παρακολουθούν την ιδιωτική ζωή των πολιτών. Μολονότι πολλά από αυτά ισχύουν, το συλλογικό μας στερεότυπο για τη ζωή στον κομμουνισμό δεν λέει όλη την αλήθεια.

Ίσως κάποιοι να θυμούνται ότι οι γυναίκες του ανατολικού μπλοκ απολάμβαναν πολλά δικαιώματα και προνόμια άγνωστα στις φιλελεύθερες δημοκρατίες εκείνη την εποχή, μεταξύ των οποίων σημαντικές κρατικές επενδύσεις στην εκπαίδευση και την κατάρτιση, την πλήρη ενσωμάτωσή τους στο εργατικό δυναμικό, γενναιόδωρες άδειες και επιδόματα μητρότητας και εγγυημένη δωρεάν παιδική φροντίδα. Αλλά υπάρχει και ένα πλεονέκτημα που δεν έχει προσεχτεί πολύ: οι γυναίκες υπό τον κομμουνισμό απολάμβαναν περισσότερη σεξουαλική ευχαρίστηση.

Μια συγκριτική κοινωνιολογική μελέτη μεταξύ Ανατολικογερμανών και Δυτικογερμανών μετά την επανένωση το 1990, διαπίστωσε ότι οι γυναίκες στην Ανατολή είχαν διπλάσιους οργασμούς από τις δυτικές. Οι ερευνητές έμειναν κατάπληκτοι με αυτή τη διαφορά, ιδίως επειδή οι γυναίκες της Ανατολικής Γερμανίας υπέφεραν από το περίφημο διπλό βάρος της επίσημης δουλειάς και του νοικοκυριού. Αντίθετα, οι γυναίκες της μεταπολεμικής Δυτικής Γερμανίας έμεναν στο σπίτι και επωφελούνταν από όλες τις συσκευές εξοικονόμησης εργασίας που παρήγε η ακμάζουσα καπιταλιστική οικονομία. Έκαναν όμως λιγότερο σεξ, και λιγότερο ικανοποιητικό σεξ, από γυναίκες που έπρεπε να περιμένουν στην ουρά για να πάρουν χαρτί υγείας.

Πώς εξηγείται αυτή η πτυχή της ζωής πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα;

Ας πάρουμε την περίπτωση της Άνα Ντουρτσέβα από τη Βουλγαρία, η οποία ήταν 65 ετών όταν την πρωτογνώρισα το 2011. Έχοντας ζήσει τα πρώτα 43 της χρόνια υπό τον κομμουνισμό, συχνά παραπονιόταν ότι η νέα ελεύθερη αγορά εμπόδιζε τους Βούλγαρους να αναπτύσσουν υγιείς ερωτικές σχέσεις.

«Σίγουρα, κάποια πράγματα ήταν άσχημα εκείνη την εποχή, αλλά η ζωή μου ήταν γεμάτη έρωτα», είπε. «Μετά το διαζύγιό μου, είχα τη δουλειά μου και το μισθό μου και δεν χρειαζόμουν κάποιον άντρα να με στηρίξει. Μπορούσα να κάνω ό,τι μου άρεσε».

Η κυρία Ντουρτσέβα ήταν ανύπαντρη μητέρα για πολλά χρόνια, αλλά επέμεινε ότι η ζωή της πριν το 1989 ήταν πιο ευχάριστη από την αγχωτική ύπαρξη της κόρης της, που γεννήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970.

«Το μόνο που κάνει είναι δουλειά και πάλι δουλειά» μου είπε το 2013, «και όταν γυρίζει σπίτι τη νύχτα είναι πολύ κουρασμένη για να βρεθεί με τον άντρα της. Αλλά αυτό δεν έχει πολλή σημασία, γιατί και αυτός κουρασμένος είναι. Κάθονται μαζί μπροστά στην τηλεόραση σαν τα ζόμπι. Όταν ήμουν στην ηλικία της, το γλεντούσαμε πολύ περισσότερο».

Πέρυσι, στην Ιένα, μια φοιτητούπολη στην πρώην Ανατολική Γερμανία, μίλησα με την Ντανιέλα Γκρούμπερ, που είναι στα τριαντακάτι και παντρεύτηκε πρόσφατα. Η μητέρα της, που γεννήθηκε και μεγάλωσε με το κομμουνιστικό σύστημα, την πίεζε να κάνει παιδί.
«Δεν καταλαβαίνει πόσο πιο δύσκολο είναι τώρα –ήταν τόσο εύκολο για τις γυναίκες πριν πέσει το Τείχος», μου είπε. «Είχαν παιδικούς σταθμούς και νηπιαγωγεία, έπαιρναν άδεια μητρότητας και μετά η δουλειά τους τις περίμενε. Εγώ δουλεύω με συμβάσεις και δεν μου μένει χρόνος για εγκυμοσύνες».

Αυτό το χάσμα γενεών ανάμεσα σε κόρες και μητέρες που ενηλικιώθηκαν πριν και μετά το 1989 στηρίζει την ιδέα ότι οι γυναίκες ζούσαν πιο ικανοποιητικά την περίοδο του κομμουνισμού. Και αυτή την ποιότητα ζωής τη χρωστούσαν, εν μέρει, στο γεγονός ότι αυτά τα καθεστώτα έβλεπαν τη γυναικεία χειραφέτηση ως κεντρική για τις προηγμένες κοινωνίες του «επιστημονικού σοσιαλισμού», όπως πίστευαν ότι ήταν.

Τα κομμουνιστικά κράτη της Ανατολικής Ευρώπης χρειάστηκαν βέβαια τη γυναικεία εργασία για να υλοποιήσουν τα προγράμματά τους για ταχεία εκβιομηχάνιση μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά τα ιδεολογικά θεμέλια της ισότητας ανδρών και γυναικών είχαν τεθεί από τον Άουγκουστ Μπέμπελ και τον Φρίντριχ Ένγκελς τον 19ο αιώνα. Μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους μπολσεβίκους, η δραστηριότητα του Βλαντιμίρ Λένιν και της Αλεξάντρας Κολοντάι οδήγησαν σε μια πραγματική σεξουαλική επανάσταση στα πρώτα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης. Η Κολοντάι υποστήριζε ότι η αγάπη πρέπει να απελευθερωθεί από οικονομικούς υπολογισμούς.

Η Ρωσία έδωσε πλήρη δικαιώματα ψήφου στις γυναίκες το 1917, τρία χρόνια πριν από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι μπολσεβίκοι φιλελευθεροποίησαν επίσης τους νόμους περί διαζυγίου, εγγυήθηκαν τα αναπαραγωγικά δικαιώματα και προσπάθησαν να κοινωνικοποιήσουν την οικιακή εργασία επενδύοντας σε δημόσια πλυντήρια και λαϊκές καντίνες. Οι γυναίκες επιστρατεύθηκαν στο εργατικό δυναμικό και έγιναν οικονομικά ανεξάρτητες από τους άνδρες.

Στην Κεντρική Ασία τη δεκαετία του 1920, Ρωσίδες ξεκίνησαν σταυροφορία για την απελευθέρωση των μουσουλμάνων γυναικών. Αυτή η απ’ τα πάνω εκστρατεία συνάντησε βίαιη αντίδραση από τοπικούς πατριάρχες που δεν ενθουσιάζονταν με την ιδέα να απελευθερώσουν τις αδελφές και τις κόρες τους από τα δεσμά της παράδοσης.

Στη δεκαετία του 1930, ο Ιωσήφ Στάλιν αντέστρεψε πολλά από αυτά τα πρώτα βήματα, απαγορεύοντας τις αμβλώσεις και προωθώντας την πυρηνική οικογένεια. Ωστόσο, η οξεία έλλειψη ανδρικής εργασίας που ακολούθησε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ώθησε άλλες κομμουνιστικές κυβερνήσεις να προωθήσουν διάφορα προγράμματα για τη χειραφέτηση των γυναικών, τα οποία περιλάμβαναν και έρευνα χρηματοδοτημένη από το κράτος σχετικά με τα μυστήρια της γυναικείας σεξουαλικότητας. Οι περισσότερες γυναίκες της Ανατολικής Ευρώπης δεν μπορούσαν να ταξιδέψουν στη Δύση ή να διαβάσουν ελεύθερο τύπο, αλλά ο επιστημονικός σοσιαλισμός έφερνε κάποια οφέλη.

«Ήδη το 1952, σεξολόγοι στην Τσεχοσλοβακία άρχισαν να διεξάγουν έρευνες για τον γυναικείο οργασμό και το 1961 οργάνωσαν συνέδριο αφιερωμένο αποκλειστικά στο θέμα αυτό», μου είπε η Κατερίνα Λίσκοβα, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Masaryk στην Τσεχική Δημοκρατία. «Επικεντρώθηκαν στη σημασία της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών ως βασικού συστατικού της γυναικείας απόλαυσης. Κάποιοι μάλιστα ισχυρίστηκαν ότι οι άνδρες πρέπει να μοιράζονται τις οικιακές εργασίες και την ανατροφή των παιδιών, αλλιώς δεν προκύπτει σεξουαλική ικανοποίηση».

Η Αγκνιέσκα Κοσιάνσκα, ανθρωπολόγος στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας, μου είπε ότι οι Πολωνοί σεξολόγοι πριν από το 1989 «δεν περιόριζαν το σεξ στις σωματικές εμπειρίες και υπογράμμιζαν τη σημασία κοινωνικών και πολιτισμικών παραγόντων για τη σεξουαλική ευχαρίστηση». Ήταν η απάντηση του κρατικού σοσιαλισμού στην ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής: «Ακόμη και η καλύτερη διέγερση, όπως έλεγαν, δεν οδηγεί στην ηδονή εάν μια γυναίκα είναι αγχωμένη ή εξαντλημένη απ’ τη δουλειά, ανησυχεί για το μέλλον της και την οικονομική σταθερότητα».

Σε όλες τις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας, η επιβολή του μονοκομματισμού οδήγησε σε ριζική αναθεώρηση του οικογενειακού δικαίου. Κρατικές γυναικείες επιτροπές προσπάθησαν να επανεκπαιδεύσουν τα αγόρια ώστε να δέχονται τα κορίτσια ισότιμα ως συντρόφους και προσπάθησαν να πείσουν τους συμπατριώτες τους ότι η ανδροκρατία ήταν κατάλοιπο του προ-σοσιαλιστικού παρελθόντος.

Μολονότι έμφυλες μισθολογικές ανισότητες και εργασιακοί διαχωρισμοί εξακολούθησαν να υφίστανται, και μολονότι οι κομμουνιστές δεν κατήργησαν την πατριαρχία στο νοικοκυριό, οι κομμουνίστριες απολάμβαναν ένα βαθμό αυτάρκειας που λίγες δυτικές γυναίκες θα μπορούσαν να φανταστούν. Οι γυναίκες στο ανατολικές μπλοκ δεν αναγκάζονταν να παντρευτούν, ή να κάνουν σεξ, για τα λεφτά. Το σοσιαλιστικό κράτος κάλυπτε τις βασικές τους ανάγκες, και χώρες όπως η Βουλγαρία, η Πολωνία, η Ουγγαρία, η Τσεχοσλοβακία και η Ανατολική Γερμανία διέθεταν επιπλέον πόρους για να στηρίζουν ανύπαντρες μητέρες, διαζευγμένες και χήρες. Με αξιοσημείωτες εξαιρέσεις τη Ρουμανία, την Αλβανία και τη Σοβιετική Ένωση του Στάλιν, οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης παρείχαν πρόσβαση σε σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και άμβλωση. Αυτό μείωσε το κοινωνικό κόστος της τυχαίας εγκυμοσύνης και διευκόλυνε τη μητρότητα.

Κάποιες φιλελεύθερες φεμινίστριες στη Δύση αναγνώρισαν απρόθυμα αυτά τα επιτεύγματα, αλλά υπήρξαν επικριτικές ως προς τα επιτεύγματα του κρατικού σοσιαλισμού επειδή αυτά δεν προέκυψαν από ανεξάρτητα γυναικεία κινήματα παρά αντιπροσώπευαν ένα είδος χειραφέτησης από τα πάνω. Πολλές πανεπιστημιακές φεμινίστριες σήμερα δοξολογούν τη δυνατότητα επιλογής, αλλά επίσης ασπάζονται έναν πολιτιστικό σχετικισμό υπαγορευόμενο από τις επιταγές της διατομεακότητας. Οποιοδήποτε πολιτικό πρόγραμμα εκ των άνω που επιδιώκει να επιβάλει ένα καθολικό σύνολο αξιών, όπως τα ίσα δικαιώματα για τις γυναίκες, αντιμετωπίζεται ως τελείως ντεμοντέ.

Το αποτέλεσμα, δυστυχώς, ήταν ότι πολλές από τις προόδους της απελευθέρωσης των γυναικών στις πρώην χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας χάθηκαν ή αντιστράφηκαν. Η ενήλικη κόρη της κ. Ντουρτσέβα και η νεότερη κ. Γκρούμπερ αγωνίζονται τώρα να επιλύσουν προβλήματα επαγγελματικής ζωής που κάποτε είχαν λύσει οι κομμουνιστικές κυβερνήσεις για τις μητέρες τους.

«Η Λαϊκή Δημοκρατία μού είχε δώσει την ελευθερία μου», μου είπε κάποια στιγμή η Ντουρτσέβα. «Ο εκδημοκρατισμός μού στέρησε κάποια από αυτή την ελευθερία».

Όσο για την Γκρούμπερ, δεν έχει ψευδαισθήσεις για τις βαναυσότητες του ανατολικογερμανικού κομμουνισμού· απλώς επιθυμεί «τα πράγματα να μην ήταν τόσο σκληρά τώρα».

Επειδή προάσπιζαν την ισότητα των φύλων –στην δουλειά, στο σπίτι και στην κρεβατοκάμαρα- και ήταν πρόθυμες να την επιβάλουν, οι κομμουνίστριες που κατείχαν θέσεις στον κρατικό μηχανισμό θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν πολιτιστικοί ιμπεριαλιστές. Αλλά η απελευθέρωση που επέβαλαν μεταμόρφωσε ριζικά εκατομμύρια ζωές σε ολόκληρο τον κόσμο, και ανάμεσά τους τη ζωή πολλών γυναικών που περπατούν ακόμα ανάμεσά μας ως μητέρες και γιαγιάδες ενηλίκων στα δημοκρατικά πλέον κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η επιμονή αυτών των συντρόφων στην ανάγκη κυβερνητικής παρέμβασης μπορεί να ακούγεται ανυπόφορη για τις μεταμοντέρνες ευαισθησίες μας, αλλά μερικές φορές η αναγκαία κοινωνική αλλαγή –η οποία σύντομα καταλήγει να θεωρείται ως η φυσική τάξη πραγμάτων- προϋποθέτει μια διακήρυξη χειραφέτησης από τα πάνω.

Η Kristen R. Ghodsee είναι καθηγήτρια ρωσικών και ανατολικοευρωπαϊκών σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας και συγγραφέας πολλών βιβλίων για τον ευρωπαϊκό κομμουνισμό και τα επακόλουθά του, με πλέον πρόσφατο το Red Hangover: Legacies of 20th-Century Communism.

Advertisements

124 Σχόλια to “Γιατί οι γυναίκες χαίρονταν περισσότερο το σεξ στον σοσιαλισμό”

  1. georgeilio said

    Ενδιαφέρον

    Αύγουστος Μπέμπελ (1840-1913), φυσικά.

    Γνωστή και η πλατεία Μπέμπελ (Bebelplatz) του Βερολίνου, απέναντι από το Πανεπιστήμιο Χούμπολντ και την Κρατική Βιβλιοθήκη, τόπος καψίματος βιβλίων την εποχή των εθνικοσοσιαλιστών.

    Επί της ουσίας – και νομίζω προκύπτει κι από τις τελευταίες παραγράφους: Μια ορισμένη νοσταλγία ασφαλώς είναι δικαιολογημένη και αναγκαία, αντιστροφή της κίνησης του τροχού της ιστορίας δεν είναι, όμως, δυνατή.

  2. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το άγχος και η ανασφάλεια σκοτώνουν τη διάθεση για έρωτα και για πολλά άλλα ωραία πράγματα. Γεγονός. Οι σοβιετικοί άνθρωποι δεν είχαν ελευθερία, αλλά είχαν τουλάχιστον τροφή, στέγη, εκπαίδευση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. «Ελευθερία θέλαμε, δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα θέλαμε, δεν θέλαμε πείνα, ανεργία, ανισότητα, αμορφωσιά, νταβατζήδες και ολιγάρχες, δεν θέλαμε καπιταλισμό» λέει ένας τέως σοβιετικός πολίτης στη Σβετλάνα Αλεξίεβιτς, μαρτυρία που περιλαμβάνεται, μαζί με πολλές άλλες, στο συ-γκλο-νι-στι-κό βιβλίο της «Το τέλος του κόκκινου ανθρώπου», ένα βιβλίο που αν δεν το διαβάσεις, δεν μπορείς να καταλάβεις σε βάθος τι συνέβη σ’ αυτές τις χώρες πριν αλλά και μετά το 1989.
    https://www.googleadservices.com/pagead/aclk?sa=L&ai=DChcSEwiXzL-1m-DVAhUBu-0KHbf9BAUYABAAGgJkZw&ohost=www.google.gr&cid=CAASE-RoaKNlTzspIFZSZVBxM6bZmYY&sig=AOD64_32G7bRi4XuEQKVWe-t3-JBnMxWNw&q=&ved=0ahUKEwiY4by1m-DVAhVCJ8AKHUFFADkQ0QwIGA&adurl=

  3. plintirio said

    Πρώτο σχόλιο ή όχι, τόσα χρόνια μετά από την κατάρρευση των κομμουνιστικών κρατών έχει αρχίσει δειλά η εκτίμηση από την άλλη πλευρά
    των όσων πραγματικά επιτεύθηκαν εκεί.

  4. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Χωρίς να διαφωνώ, θα θυμάσαι ότι τα περί ιστορίας που δεν γυρίζει πίσω λεγόντουσαν και το 1980 σε σχέση με το ενδεχόμενο καπιταλιστικής παλινόρθωσης.

    2 Αυτό το βιβλίο μου έχει ξεφύγει.

  5. «Το γ’ρούν(ι) κι τη μούτσκα τ’ να κόψ΄, πάλι θα σκάβ(ει)» έλεγαν οι παλιοί. Μερικοί, δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι το 70/χρονο «πείραμα» του σοσιαλισμού απέτυχε παταγωδώς.
    Έζησα για λίγο στη Δ.Γερμανία το 1973-74 και μπορώ να διαβεβαιώσω ότι οι …καπιταλίστριες Δυτικογερμανίδες απολάμβαναν θαυμάσια το σεξ!
    Σε ότι αφορά τα κομμουνιστικά καθεστώτα, έχω να πω τα εξης (απαντώντας στη …διαπίστωση ότι «οι γυναίκες στο ανατολικές μπλοκ δεν αναγκάζονταν …να κάνουν σεξ, για τα λεφτά»), έχω να πω τα εξής. Επισκέφτηκα τη Βουγαρία το 1983. Οι περισσότερες …κομμουνίστριες (και δεν εννοώ τις ιερόδουλες) ξεβρακώνονταν για λίγα λέβα (καλά, μην πω για δολάρια. Μόνο με τη μυρωδιά τους έρχονταν …σε οργασμό).

  6. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    2: Γιάννης Κουβάτσος
    …Το άγχος και η ανασφάλεια σκοτώνουν τη διάθεση για έρωτα και για πολλά άλλα ωραία πράγματα…

    Ακριβώς!
    Και να μην απορούμε για την κατάσταση στην Ελλάδα του σήμερα (και του χθες βεβαίως-βεβαίως).
    Γνωρίζω πολλά, νέα σχετικά, ζευγάρια που δεν αποφασίζουν σήμερα να κάνουν οικογένεια επειδή είναι τελείως αβέβαια για το μέλλον τους. Χωρίς να θεωρώ πως αυτή η κατάσταση που επικρατεί είναι ο μόνος λόγος. Σίγουρα υπάρχουν κι άλλοι πολλοί, αλλά αυτή η ανασφάλεια είναι ένας σημαντικός παράγοντας.

  7. Σχολιαστής said

    Ένα σχετικό ανέκδοτο από την πρόσφατη συνέντευξη της Μαρίας Τοντόροβα:

    …Η «μετα-κομμουνιστική νοσταλγία» δεν υποδηλώνει πως ο κόσμος επιθυμεί να επιστρέψει «στον πραγματικό σοσιαλισμό». Αποτελεί κρίσιμη αντίδραση στην απώλεια της ασφάλειας, της σταθερότητας και της ευημερίας, αλλά επίσης στην απώλεια μιας συγκεκριμένης μορφής κοινωνικοποίησης. Υπάρχει ένα αστείο που αποτυπώνει πλήρως την αμφιθυμία για το κομμουνιστικό παρελθόν.

    Μια γυναίκα ξυπνάει τη νύχτα, πετάγεται από το κρεβάτι και τρέχει στο μπάνιο όπου ανοίγει το φαρμακείο. Στη συνέχεια τρέχει στην κουζίνα και ανοίγει το ψυγείο και τέλος κοιτάζει απ’ το παράθυρο στον δρόμο. Μετά γυρίζει ανακουφισμένη στην κρεβατοκάμαρα. Τότε ο άνδρας της τη ρωτά τι συνέβη, και του απαντά «είδα έναν φρικτό εφιάλτη, είδα πως είχαμε τα χρήματα να αγοράσουμε φάρμακα, πως το ψυγείο ήταν γεμάτο και πως οι δρόμοι ήταν ασφαλείς και καθαροί». Ο άνδρας της ρωτά «και γιατί αυτό ήταν εφιάλτης;», οπότε του λέει «νόμισα πως είχαν ξαναπάρει την εξουσία οι κομμουνιστές».

    http://www.kathimerini.gr/921312/article/proswpa/proskhnio/mia-istorikos-poy-spaei-stereotypa

  8. georgeilio said

    1-4: α. Εννοώ ότι ο «Άουγκουστ Μπάμπελ» πρέπει να διορθωθεί.
    β. Εννοώ ότι ΜΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΗ φάση του σοσιαλισμού δεν μπορεί να επιστρέψει. Κάθε εποχή έχει τη μοναδικότητά της, παρ’ όλες τις ομοιότητες και τους παραλληλισμούς με άλλες.

  9. Προτρέπω τους φίλους του ιστολογίου να διαβάσουν το βιβλίο «Ένας διστιχιζμένος κομονιστής», του Μπατσιούλα. Πρόκειται για αυτοβιογραφία ενός απλού (και αμετανόητου) κομμουνιστή.

  10. http://dissertationreviews.org/archives/4636
    https://sovietmoviesonline.com/melodrama/2-moskva-slezam-ne-verit.html

  11. sarant said

    8 Δίκιο έχεις, το διόρθωσα.

  12. Annoying said

    Φαίνεται εξάλλου και από την πληθώρα των γυναικών σε υπουργικές και αρχηγικές θέσεις στα κομμουνιστικά καθεστώτα. Τι, όχι;

  13. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Ὡραῖο τὸ ἄρθρο ἀλλὰ μοῦ θύμισε κι ἕνα ἀνέκδοτο.. Ἡ Ἑλένη ἦταν ἐργαζόμενη μητέρα καὶ σύζυγος κι ἔκανε στὸ σπίτι ὅλες τὶς δουλειές. Ὁ ἀνδρας της ὁ Γιῶργος ἦταν ὁ τυπικὸς ἄνδρας ποὺ ἐπιστρέφει στὸ σπίτι ξαπλώνει στὴν πολυθρόνια διαβάζει τὴν ἐφημερίδα του ἀφήνοντας τὰ παπούτσια του δίπλα στὸν καναπέ, κάνει μπάνιο κι ἀφήνει τὸ μπάνιο γεμᾶτο νερά, ἀφήνει τὶς πετσέτες στὸ κρεβάτι, τρώει στὸν καναπὲ καὶ παρατάει τὰ πιάτα στὸ τραπεζάκι, ἀλλὰ τὸ σπίτι ἦταν πάντα στὴν τρίχα χάρη στὴν Ἑλένη. Μιὰ μέρα ὅμως ἡ Ἑλένη διηγήθηκε στὶς φίλες της τὸ ἑξῆς περιστατικό:«γύρισα σπίτι μετὰ τὴ δουλειὰ καὶ τί νὰ δῶ. Ὁ Γιῶργος εἶχε στρώσει τὰ κρεβάτια, εἶχε ξεσκονίσει, σκουπίσει, σφουγγαρίσει, καθαρίσει τὰ τζάμια, πετάξει τὰ σκουπίδια, εἶχε βάλει πλυντήριο, εἶχε ἁπλώσει τὰ ροῦχα, εἶχε σιδερώσει, εἶχε καθαρίσει τὰ μπάνια, εἶχε μαγειρέψει, βοηθοῦσε τὰ παιδιὰ στὰ μαθήματα, πραγματικὰ δὲ χρειάστηκε νὰ κάνω τίποτα, δὲν κούνησα τὸ μικρό μου δαχτυλάκι». «Μπά, εἶπαν οἱ φίλες καὶ ποῦ ὀφείλεται αὐτὴ ἡ ἀλλαγή;». «Τὸ ἴδιο ἀναρρωτιόμουν κι ἐγώ, μέχρι ποὺ βρῆκα στὸ μπάνιο ἕνα περιοδικὸ γυρισμένο σὲ ἕνα ἄρθρο ποὺ ἔλεγε ὅτι ἡ γυναῖκα ἀποδίδει καλύτερα στἀ ἐρωτικὰ παιχνίδια ὅταν ὁ ἄνδρας της τὴ βοηθάει στὶς δουλειὲς τοῦ σπιτιοῦ». «Καὶ μετὰ τί ἔγινε;» ρώτησαν οἱ φίλες. «Τί θέλετε νὰ ἔγινε κορίτσια, ἦταν τόσο ἐξαντλημένος ὁ Γιῶργος ποὺ δὲν εἶχε καμία ὄρεξη γιὰ ἐρωτικὰ παιχνίδια»
    Ἠθικὸ δίδαγμα: Καλὸ εἶναι ὁ ἄνδρας νὰ βοηθάει τὴ γυναῖκα του στὶς δουλειὲς τοῦ σπιτιοῦ ἀλλὰ μὴν τὸ παρακάνει

  14. Γιάννης Ιατρού said

    5: Georgios Bartzoudis
    ….ξεβρακώνονταν για λίγα λέβα…

    Αυτό με τις γυναίκες σε κράτη του Αν, μπλοκ που γράφεις είναι γνωστό, συνεχίζεται όμως σε πολλά απ΄αυτά και σήμερα, που έχει αλλάξει το καθεστώς. Και σε άλλες χώρες, βλ. Ασία, υπάρχουν παρόμοια θέματα. Επίσης θυμάμαι την εντύπωση που είχαμε στην Γερμανία του 1960-1980 για τις Γιουγκοσλάβες (με μόνιμη εκεί παραμονή). Γενικά ήταν περισσότερο ελεύθερες στις σχέσεις τους, κι ας μη μένανε σε χώρα με κομμουνιστικό. καθεστώς. Επομένως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν την συμπεριφορά σ΄αυτό το θέμα.

    … μπορώ να διαβεβαιώσω ότι οι …καπιταλίστριες Δυτικογερμανίδες απολάμβαναν θαυμάσια το σεξ…
    Μα η συγκριτική μελέτη που αναφέρεται στο άρθρο της Kristen Godshee δεν αμφισβητεί αυτό.

  15. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα.
    Αν εξαιρέσεις κάποιες κλισέ εκφράσεις (σιδηρούν παραπέτασμα, κλπ) είναι μια ενδιαφέρουσα διαχρονική κοινωνιολογική μελέτη.

  16. sarant said

    12 Πράγματι, η χαμηλή συμμετοχή γυναικών στα ανώτατα κλιμάκια της εξουσίας (διότι στα μεσαία υπήρχαν πολλές) είναι μελανό στίγμα για τον υπαρκτό σοσιαλισμό.

  17. atheofobos said

    Είδα όλο το ενδιαφέρον βίντεο αλλά δεν είδα πουθενά να αναφέρεται η συγκριτική κοινωνιολογική μελέτη μεταξύ Ανατολικογερμανών και Δυτικογερμανών. Ποιος την έκανε και που και πότε δημοσιεύτηκε ;

  18. Παναγιώτης Κ. said

    Πολλοί εδώ στη χώρα μας περάσαμε από μια φάση εξιδανίκευσης αυτών των καθεστώτων και, μαθαίνοντας την πραγματικότητα, προσγειωθήκαμε…ανωμάλως.
    Δεν οφειλόταν στο γεγονός ότι δεν γνωρίζαμε. Η αντιιμπεριαλιστική μας στάση όχι μόνο μας έκανε να θεωρούμε ως προπαγάνδα το οτιδήποτε αρνητικό για αυτές τις χώρες αλλά είχε ακυρώσει και την κρίση μας. Λες και σε αυτές τις χώρες δεν έμεναν άνθρωποι κανονικοί με τα συν και τα πλην τους αλλά, άνθρωποι τάχα ανώτερης συνείδησης.

    Από τον κανόνα δεν εξαιρέθηκε ούτε η Αλβανία. Αναφέρομαι ειδικά σε αυτήν επειδή έχω γνωρίσει αρκετούς αλβανούς και κανένας θαυμασμός δεν μου προέκυψε. Κανέναν σοσιαλιστικό άνθρωπο δεν είδα στο πρόσωπό τους.
    Αυτό όμως που παραμένει μόνιμη σε μένα απορία είναι εξής: Το καθεστώς δεν είχε κάποιους δικούς του οπαδούς για να το υπερασπιστούν; Πως συνέβη και κατέρρευσαν όλα αυτά τα καθεστώτα; Και όχι μόνο αυτό. Βλέπουμε στις μέρες μας σε αυτές τις χώρες η ακροδεξιά να έχει πάρει για τα καλά κεφάλι.

    Οι νοσταλγοί εκείνης της εποχής λέτε να είναι παρόμοιοι με κάποιους δικούς μας νοσταλγούς της δικτατορίας;

  19. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όσον αφορά τη συμμετοχή των γυναικών στα ανώτατα κλιμάκια της εξουσίας, δεν νομίζω ότι οφείλεται τόσο στο είδος του καθεστώτος, όσο στην κουλτούρα και τις παραδόσεις των χωρών αυτών. Οι χώρες της ανατολικής Ευρώπης δεν φημίζονται για τις φεμινιστικές τους παραδόσεις.

  20. 17 Η συγκεκριμένη έρευνα μάλλον είναι το ντοκιμαντέρ το ίδιο: https://searchworks.stanford.edu/view/10715547

  21. Γιάννης Κουβάτσος said

    Παναγιώτη, σου συστήνω να διαβάσεις το βιβλίο που προτείνω στο σχόλιο 2. Η ανάγνωση αυτού του εκπληκτικού ντοκουμέντου θα σου ξεκαθαρίσει πολλές από τις απορίες που εκφράζεις στο σχόλιό σου.

  22. Γιάννης Ιατρού said

    17: Atheofobos
    Ίσως να βρούμε άκρη από τον σύνδεσμο (πιντιεφι) που αναφέρεται πρός το τέλος, εκεί την παράγραφο που αρχίζει με ..Κάποιες φιλελεύθερες φεμινίστριες στη Δύση αναγνώρισαν απρόθυμα αυτά τα επιτεύγματα,…

  23. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    18. Στὶς περισσότερες πρώην σοσιαλιστικὲς χῶρες οἱ ἄνθρωποι νοσταλγοῦν τὸ οἰκονομικὸ σύστημα τοῦ σοσιαλισμοῦ. Σὲ αὐτὸ τὸ συμπέρασμα ἔχω καταλήξει. Ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς Ἀλβανοὺς ὅλοι οἱ ἄλλοι τὸ νοσταλγοῦν. Προσοχὴ ὅμως. Δὲ νοσταλγοῦν τὸ αὐταρχικὸ καθεστώς, τὶς παρακολουθήσεις, τὸ ὅτι δὲν μποροῦσαν νὰ μιλήσουν ἐλεύθερα ἢ νὰ ταξιδἐψουν στὸ ἐξωτερικό. Νοσταλγοῦν τὸ ὅτι εἶχαν ἐξασφαλισμένη ἐργασία, τὸ ὅτι δὲν εἶχαν ἆγχος νὰ χάσουν τὸ σπίτι τους ἢ νὰ πεθάνουν ἀπὸ τὴν πείνα, νοσταλγοῦν ὅτι εἶχαν χρόνο νὰ διασκεδάσουν, νὰ ζήσουν καὶ δὲ δούλευαν γιὰ νὰ μαζέψουν πλοῦτο καὶ νὰ θέλουν ἀκόμη πιὸ πολὺ ἀλλὰ τὸ ὅτι ἦταν εὐτυχισμένοι μὲ λιγότερα. Ὅσον ἀφορᾶ τὶς οὐρὲς καὶ τὰ ἄδεια μαγαζιά, ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ σπούδασαν ἐκεῖ μαθαίνω ὅτι δὲν ἦταν πάντα .ἔτσι. Αὐτὸ συνέβη τὴν ἐποχὴ τοῦ Γκαρμπατσόφ, ὅπου εἶχε δρομολογηθεῖ σὲ συνεργασία μὲ τοὺς Ἀμερικάνους μιὰ ἐπάνοδο στὸν καπιταλισμό

  24. atheofobos said

    20
    Εάν είναι έτσι τότε τα συμπεράσματα του άρθρου ρωτώντας 5 από δώ και 5 από κεί, είναι σαν τις «δημοσκοπήσεις» που δημοσιεύουν οι κομματικές εφημερίδες που πάντοτε είναι ευνοϊκές για το κόμμα!

  25. Γιάννης Ιατρού said

    20: Δύτα
    βρίσκω εδώ …: https://www.secarts.org/print.php?no=820&lang=de στην παραπομπή (11)
    ..Der Leipziger Soziologe Kurt Starke brachte 1980 eine Studie heraus, in der das Sexualverhalten von Westdeutschen und DDR Bürgern miteinander verglichen wurde. Das Ergebnis zeigte klar, dass die Menschen im Sozialismus ein weitaus mehr erfülltes und befriedigtes Sexualleben hatten als die Westdeutschen. Ebenso waren die Aufgeschlossenheit und die Aufklärung der Jugend im Osten fortgeschrittener während im Westen stattdessen Sexindustrie und Pornographie boomten. Der krasse Gegensatz ist in der amüsanten Dokumentarverfilmung der Studie „Liebte der Osten anders? Sex im geteilten Deutschland“ von André Meier gelungenerweise veranschaulicht…

  26. Παναγιώτης Κ. said

    @2. Οι προσωπικές εμπειρίες του καθενός (για μένα μιλώ…:) ) δεν αποτελούν αποδεικτικά στοιχεία για να κρίνουμε συνολικά μια κατάσταση. Μας υποψιάζουν όμως για την πραγματικότητα.

    Οι δικές μου λοιπόν εμπειρίες δεν βεβαιώνουν ότι στις χώρες αυτές οι άνθρωποι απολάμβαναν τροφή, στέγη,εκπαίδευση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε υψηλότερο βαθμό από τις χώρες της δυτικής Ευρώπης της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης.
    Μιλώ για την μεταπολεμική περίοδο και ειδικότερα, από το ΄50 και μετά.

  27. Πέπε said

    > > Εδώ το δημοσιεύω ολόκληρο και με καλή μετάφραση

    Μιας και εδώ λεξιλογούμε, ας μου επιτραπεί να επισημάνω κάποια σημεία που βρίσκω αδύναμα. Δε θα το έκανα σ’ ένα χώρο που να είναι συνολικά αφιερωμένος στο θέμα που πραγματεύεται το άρθρο – δεν το κάνω από λαθοθηρία αλλά από γλωσσικό ενδιαφέρον, επειδή θεωρώ ότι ο χαρακτήρας του ιστολογίου το ενθαρρύνει. Διατηρώ κάθε σεβασμό στη δουλειά του μεταφραστή, είτε είναι ο Α. Γαβριηλίδης είτε άλλος.

    μίλησα με την Ντανιέλα Γκρούμπερ, που είναι στα τριαντακάτι και παντρεύτηκε πρόσφατα

    (Ξεκάρφωτη χρήση προφορικού ύφους, άσχετου με το ύφος του υπόλοιπου κειμένου.)

    Αυτή η απ’ τα πάνω εκστρατεία συνάντησε βίαιη αντίδραση από τοπικούς πατριάρχες που δεν ενθουσιάζονταν με την ιδέα να απελευθερώσουν…

    Αμερικανιά. Αυτό το είδος εμβόλιμου χιούμορ είναι ακαλαίσθητο στα ελληνικά επειδή, και πάλι, διαταράσσει την ενότητα του ύφους. (Κατά τη γνώμη μου βέβαια είναι ακαλαίσθητο ανεξαρτήτως γλώσσας, αλλά φαίνεται ότι σε κάποιες γλώσσες/χώρες είναι αποδεκτό.)

    Πολλές πανεπιστημιακές φεμινίστριες σήμερα δοξολογούν τη δυνατότητα επιλογής

    ???

    Ο εκδημοκρατισμός μού στέρησε κάποια από αυτή την ελευθερία

    Αμετάφραστος, στην ουσία, αγγλισμός. Μέρος αυτής της ελευθερίας. (Αν το πρωτότυπο έλεγε «πολλή» ή «λίγη», θα πήγαινε καλύτερα και στα ελληνικά. Το «κάποια» [some] δεν πάει.)

    οι κομμουνίστριες που κατείχαν θέσεις στον κρατικό μηχανισμό θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν πολιτιστικοί ιμπεριαλιστές.

    Αυτό μπορεί και να ξέφυγε, το βρίσκω πιο συγγνωστό. Πολιτιστικές ιμπεριαλίστριες.

    Δε θα προσθέσω την ένστασή μου για την άσχημη λέξη «διατομεακότητα», γιατί σίγουρα κάποιος θα αποδείξει ότι έχει καθιερωθεί.

    Κι ένα τυπογραφικό:

    «οι γυναίκες στο ανατολικές μπλοκ δεν αναγκάζονταν…»

  28. uctlich said

    Το βιβλίο της Αλεξίεβιτς είναι πράγματι εξαιρετικό και πρέπει να διαβαστεί.
    Δυο απορίες διαβάζοντας το κείμενο: (α) «Η Ρωσία έδωσε πλήρη δικαιώματα ψήφου στις γυναίκες το 1917, τρία χρόνια πριν από τις Ηνωμένες Πολιτείες.» – Πότε ακριβώς έκαναν χρήση των πλήρων δικαιωμάτων αυτών; και (β) «Στην Κεντρική Ασία τη δεκαετία του 1920, Ρωσίδες ξεκίνησαν σταυροφορία για την απελευθέρωση των μουσουλμάνων γυναικών.» Σήμερα τις Ρωσίδες αυτές μάλλον θα τις χαρακτήριζαν ως ισλαμοφοβικές, κρυπτορατσίστριες, φιλελούδες και δεν ξέρω τι.

  29. Γιάννης Ιατρού said

    25: (συνέχεια)
    Σε αυτή τη διπλ. εργασία ( http://othes.univie.ac.at/356/1/01-28-2008_0201524.pdf ) υπάρχουν πολλές σχετικές παραπομπές

  30. sarant said

    28 Αμέσως, έγιναν εκλογές το 1917 (πριν από την Οκτωβριανή). Και στη συνέχεια, επανειλημμένα. Εκλογές γίνονταν, άσχετα αν δεν ήταν όπως στη Δύση. Το δεύτερο σκέλος το θεωρώ ανάξιο απάντησης.

    27 Το ‘πανεπιστημιακές φεμινίστριες» να μη χρεωθεί στον Άκη Γ., είναι δικό μου, το πρωτότυπο είχε academic feminists και ο Άκης το είχε αποδώσει «ακαδημαϊκές φεμινίστριες» αλλά το άλλαξα θεωρώντας ότι υπάρχει ενδεχόμενο παρεξήγησης (ότι ασχολούνται με τον φεμινισμό ακαδημαϊκά, δηλ. θεωρητικά μόνο).

    Το τριαντακάτι δεν με ενοχλεί, είναι πολύ πιο οικονομική διατύπωση από τις εναλλακτικές.

  31. Παναγιώτης Κ. said

    @21. Γιάννη, θα διαβάσω οπωσδήποτε το βιβλίο αυτό. Από τα περιεχόμενά του φαίνεται σημαντικό.
    Η γενιά μου είχε ζωηρό ενδιαφέρον για τον υπάρξαντα σοσιαλισμό και αυτό το ενδιαφέρον με συνοδεύει μέχρι σήμερα.
    Περιμένω λοιπόν όχι μόνο να λύσω απορίες αλλά και να επαναπροσδιοριστώ ως πολίτης διότι γενικώς, κάτι δεν πάει καλά…

    Το βιβλίο που διάβασα τελευταία και μου άρεσε είναι το : Έλληνες της Ρωσίας: Στοχαστές και φιλόσοφοι του 20ου αιώνα. Συγγραφέας του ο Θ.Χ.Κεσσίδης καθηγητής φιλοσοφίας και ακαδημαϊκός.

  32. spiral architect 🇰🇵 said

    Υπάρχει μια γλυκανάλατη έκφραση, που συνοψίζει το κείμενο: «Όταν σου λείψει κάτι, τότε θα καταλάβεις πόσο πολύ το αγαπάς». Η σταδιακή έλλειψη κοινωνικής πολιτικής από τα δυτικά κράτη, η «κρίση», τα διάφορα Hartz, σε συνδυασμό με την πολιτική αστάθεια και τις πολεμικές εστίες που πολλαπλασιάστηκαν μετά την κατάρρευση της ΣΕ, κάνει πολλούς μεσήλικες ανατολικούς και δυτικούς να αναπολούν το παρελθόν. Μαζί τους είναι και πολλοί νεότεροι που ακούν τις διηγήσεις τους βλέποντας ταυτόχρονα τη σκληρή τους διαβίωση.

    Όπως λέει ο μύθος και στον παράδεισο που ζούσαν οι πρωτόπλαστοι, όπου έτρωγαν, έπιναν και τα’ λιαζαν, χωρίς να’ χουν ανάγκη κανέναν, υπέκυψαν στην προπαγάνδα του όφι και την πάτησαν.
    Κακό της κεφαλής τους. 😉

  33. Πέπε said

    @30β:
    Δηλαδή φεμινίστριες που είναι πανεπιστημιακές.

    Ή πανεπιστημιακοί; Τέλος πάντων που είναι στο πανεπιστήμιο.

    Πάντα υποστηρίζω τύπους όπως «πολιτική μηχανικός», «οικονομική σύμβουλος» κλπ., αφού το πρώτο μέρος του όρου είναι επίθετο και σχηματίζει κανονικά θηλυκό. Σε περιπτώσεις όμως όπως «ακαδημαϊκός», «πανεπιστημιακός» κλπ., όπου έχουμε ουσιαστικοποιημένο επίθετο, δεν είμαι βέβαιος αν ο ξεχωριστός θηλυκός τύπος εξυπηρετεί: εδώ λ.χ. μοιάζει σαν να είναι επίθετο που προσδιορίζει το «φεμινίστριες», και άργησα λίγο να καταλάβω τι εννοεί.

    Θα μου πεις, κι αν ήταν άντρες, «πανεπιστημιακοί φεμινιστές», πάλι δε θα μπορούσαμε να το πάρουμε σαν επίθετο;

    Ίσως είναι θέμα σειράς των λέξεων: «φεμινιστές πανεπιστημιακοί» είναι ίσως σαφέστερο.

    Σίγουρα βρισκόμαστε σ’ ένα σημείο της γλώσσας που είναι κάπως προβληματικό, και όπου καμία λύση (απ’ όσες μπορώ να φανταστώ) δεν είναι τέλεια.

  34. sarant said

    32 Δεν είναι σύμπτωση το ότι μόλις έπεσε ο υπαρκτός άρχισε και η εξασθένιση της κοινωνικής πολιτικής στα μεγάλα δυτικά κράτη

  35. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δεν μίλησα, Παναγιώτη, για υψηλότερο επίπεδο. Είπα απλώς ότι είχαν τα βασικά σχεδόν όλοι και αυτά τα βασικά τα έχασαν οι περισσότεροι μετά το ’89. Είμαι ο τελευταίος που θα μιλήσει υπέρ του (αν)ύπαρκτου σοσιαλισμού, αλλά νομίζω ότι τα υπό συζήτηση θέματα πρέπει να φωτίζονται από όλες τις πλευρές.

  36. giorgos said

    Σήμερα μπορεί νά άναπολούν τό παρελθόν , ΄΄ομως τότε τούς «βασάνιζαν» άλλα πράγματα..
    «….Η καταγωγή τού «σοσιαλιστικού άνθρώπου» δέν βρίσκεται στόν Μάρξ άλλά στίς πολιτιστικές έκείνες έμπειρίες , τών όποίων τήν σημασία μπορεί εύκολα νά διερευνήση κανείς στό έργο τών ρώσων λογοτεχνών τού περασμένου αίώνα ή καί στόν Σολζενίτσυν σήμερα . Πρόκειται γιά τίς άριστοκρατικές νοοτροπίες περί προσώπου πού έκληρονόμησε ό άνατολικός Χριστιανισμός άπό τήν έλληνική άρχαιότητα καί μέσω τής θρησκευτικής του συμβολικής κατέστησε κατά ψυχικήν διάσταση ύπαρξιακό βίωμα τού άτόμου . Αύτό διαφέρει αίσθητά άπό τόν ύπαρξισμό ώς «φιλοσοφικό κίνημα» , διότι δέν έχει διανοητικήν διάσταση . Ο «ύπαρξισμός» στήν Δύση (τό σπουδαιότερο φιλοσοφικό κίνημα τού παρόντος αίώνος ) δέν έδωσε τίποτε σάν κίνημα καί βιαστικά ένταφιάσθηκε άπό τούς «μεταμοντέρνους» καί «μεταστρουκτουραλιστές» φιλοσόφους . Δέν ήταν δυνατόν νά δώση , παρά τό όποιο άνθρωπιστικό του νόημα (ό Braudel σέ κάποια θέση τού προαναφερθέντος έργου του άντιπαραθέτει στόν Σάρτρ ότι ή δουλεία είναι φυσική κατάσταση τών μαζών !…) , διότι άπλούστατα άντετίθετο στήν παραγωγή .
    Ο Βλαδίμηρος Σολόβιεφ , πού διετύπωνε τίς μεταφυσικές άρχές τού δικού του ύπαρξισμού πολύ πρίν έμφανισθή ό ύπαρξισμός σάν «κίνημα» στήν Δύση , λέει κάποια στιγμή : «Εφησυχασμένη συνείδηση άποτελεί έφεύρεση τού διαβόλου» . Νά ένας όρισμός κατάλληλος γιά θεατρικούς συγγραφείς καί καθόλου γιά έργάτες…Στόν μεταφυσικό ύπαρξισμό τού προσώπου (τού «ριγμένου» στόν κόσμο μεταξύ καλού καί κακού , όπως θά λέγαμε σέ ύπαρξιακή διάλεκτο ) , όντως ή συνείδηση δέν μπορεί νά είναι ποτέ ήσυχάζουσα . Εδώ όμως γεννιέται καί τό πρόβλημα : μπορεί μιά «άνήσυχη » συνείδηση νά πάη ήρεμα κάθε πρωϊ στό έργοστάσιο νά κάνη τό ίδιο πού έκανε χθές καί προχθές , πρίν δέκα ή είκοσι χρόνια ? Αύτή είναι ή καταγωγή άποτυχίας τού σοσιαλισμού . Τήν όποίαν τό κράτος δέν μπόρεσε νά άποφύγη , διότι άκριβώς τήν μετωνόμασε σέ ¨σοσιαλιστική ήθική»…
    Από τό βιβλίο «τό άνατολικό ζήτημα σήμερα»

  37. dryhammer said

    Για την Αλβανία που ξέρω κάτι παραπάνω (σε σχέση με το τί γινόταν στίς άλλες χώρες του τότε υπαρκτού σοσιαλισμού -απο διηγήσεις ναυτικών για τα ανταλλάγματα για ένα σαπούνι του βαποριού, για μερικά δολάρια, και όποιοι έκαναν την κουμπάνια τους κι είχαν κάλτσες γυναικείες ή τζήν μαζί τους περνούσαν ζωή χαρισάμενη) μια και η γυναίκα μου είναι Αλβανή, τα βασικά (δουλειά, σχολειό, περίθαλψη) υπήρχαν, όπως τα περιγράφουν. Οι ελευθερίες ήταν σε επίπεδο χούντας ή Β. Κορέας, κρέας κι άλλα με δελτίο, έφαγαν και φάλαινα γιατί ο Χότζας εξήγαγε το κρέας και τα τσέπωσε με τους κολλητούς, ρεύμα ορισμένες ώρες (πουλούσε και ρεύμα έξω) μέχρι τα ονόματα των παιδιών τα έπαιρναν απο κατάλογο (για να εξαφανιστούν τα χριστιανικά και μουσουλμανικά ονόματα). Για σεξουαλική απελευθέρωση δε συζητάμε γιατι τα ήθη ήταν σε επίπεδο ορεινής Ελλάδας των ’50 (παρθενία, ανύπαντρη εικοσάρα=γεροντοκόρη κλπ) αλλά σε περίπτωση διαζυγίου ο νόμος ευνοούσε τη γυναίκα, που κρατούσε το σπίτι και τα παιδιά. Τώρα, άστα και γάμησέτα. Δέν νοσταλγούν το Χότζα, αλλά αυτά που χάθηκαν κι εκείνα, χωρίς όμως να έρθουν αυτά πού θα τους έφερνε ο καπιταλισμός. Δλδ έτσι ωγροί κι αλλιώς βρεμένοι, πάλι χάσανε…

  38. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.
    Καλὰ ἔκανες καὶ τὸ ἀναδημοσίευσες, Νικοκύρη. Ξεκίνησα νὰ τὸ διαβάσω στὸ Χάφιγκτον Πὸστ, ἀλλὰ τὸ παράτησα στὴ μέση. Δὲν διαβαζόταν.

    Δὲν ξέρω πόσο ἀξιόπιστη ἐπιστημονικὰ ἦταν ἡ ἔρευνα ποὺ ἐπικαλεῖται τὸ ἄρθρο, ἀλλὰ τὰ συμπεράσματα μοῦ φαίνονται εὔλογα.

  39. dryhammer said

    38. Αυτο το Χάφ, δεν σε υποψίασε οτι γίνονται μισές δουλειές;

  40. atheofobos said

    Στο 41:18 του βίντεο ακούμε ότι το 1972 σχεδόν οι μισές από τις Ανατολικογερμανίδες δήλωσαν ότι δεν είχαν ποτέ ένα πραγματικό οργασμό, ενώ στα μέσα της 10ετιας του 80 το ποσοστό αυτό ήταν μόνο 15% Προφανώς αυτό οφείλεται στο ότι όπως αναφέρει προηγουμένως το βίντεο, έγινε τότε στην Ανατολική Γερμανία μια έκρηξη στην ενημέρωση για την σεξουαλική ζωή.
    Όλα αυτά βέβαια δεν επιβεβαιώνουν τον συμπερασματικό τίτλο του άρθρου ότι οι γυναίκες χαίρονταν περισσότερο το σεξ στον σοσιαλισμό!
    13
    Το ανέκδοτο αυτό επιβεβαιώνει το αντίστοιχο ελληνικό με τον άντρα να κάθεται και την γυναίκα να ξεπατώνεται στην δουλειά οπότε όταν την ρώτησαν πως το ανέχεται αυτό εκείνη απάντησε: τον θέλω ξεκούραστο στο κρεβάτι!

  41. cronopiusa said

    Soviet Women Remember Socialism

  42. Παναγιώτης Κ. said

    @38. Τι σύμπτωση! Αυτή ήταν και η δική μου αντίδραση.

  43. Γς said

    Δεν ξέρω για το Σεξ στον Σοσιαλισμό αλλά μπορώ να πω για το Σεξ το τωρινό. Το Μνημονιακό.

    Απόλαυση…

    Αν έβαζαν και λίγο σάλιο…

  44. Γιάννης Κουβάτσος said

    4. Προμηθεύσου το, Νικοκύρη. Εκτός από τη σημαντικότητά του ως ντοκουμέντου, έχει και μεγάλη λογοτεχνική αξία. Κάθε αφήγηση και ένα εκπληκτικό διήγημα.

  45. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  46. Γεροτάσος said

    Σχόλια 2, 4.

    Νῖκο, τό βιβλίο πού προτείνει ὁ Γιάννης δέν τό ἔχω διαβάσει. Ἔχω καλή φίλη, παλαιότερα βιβλιοκριτικό, τῆς ὁποίας τίς προτάσεις ἐκτιμῶ καί έμπιστεύομαι πολύ. Μοῦ τό πρότεινε ὡς ἀπολύτως ἀπαραίτητο πρός ἀνάγνωση. Εἶναι κι αὐτό στήν μακρά λίστα…

  47. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η απόλαυση/ποιότητα του σεξ εξαρτάται από την ποιότητα της αντίληψης που έχεις γι΄αυτό, σε συνθήκη που επιτρέπει/υποστηρίζει το να ξεδιπλώνεται αυτή σου η αντίληψη.

  48. Pedis said

    Όσα αναφέρονται στο άρθρο σχετικά με τις κοινωνικές υπηρεσίες προσφερόμενες στη γυναίκα-εργαζόμενη-μητέρα στις σοσιαλιστικές χώρες -με παραλλαγές και σε διαφορετιό βαθμό από χώρα σε χώρα εξαιτίας της ιστορικής-κοινωνικής εξέλιξης της καθεμιάς από αυτές- παρόλο τον πιπεράτο τίτλο και το ανέκδοτο για τη μετρησιμότητα των οργασμών …

    είναι γνωστά

    αλλά ξεχασμένα ή υποτιμημένα εξαιτίας της υπερτριαντακονταετούς μηχανής στο φουλ της νεοφιλελού προπαγάνδας και ράντικαλ σικ ΜΚΟ περί «ελευθερίας» και υπεράσπισης των «ατομικών δικαιωμάτων» στην καπιταλιστική ζούγκλα.

    —–

    Από παλιότερο σχόλιο (για να φλυαρίες με δεδομενα):

    Ποσοστό βουλευτικών εδρών σε διάφορες χώρες (στοιχεία ΟΗΕ)
    —————————————————————————————-

    1975

    Αλβανία 33.2 %

    ΕΣΣΔ 32.1 %

    Κίνα 22.6 %

    Λ.Δ. Γερμανίας 31.8 %

    Ουγγαρία 28.7 %

    Πολωνία 15.9 %

    Τσεχοσλοβακία 26 %

    —–

    Αυστραλία 0.0 % !!

    Αυστρία 7.7 %

    Γαλλία 1.6 % !

    Ιαπωνία 1.4 %

    Φιλανδία 23 %

    Ο.Δ. Γερμανίας 5.8 %

    Ελλάδα 2.0 %

    Ιταλία 3.8 %

    Σουηδία 21.4 %

    Ην. Βασίλειο 4.3 !

    ΗΠΑ 3.7 !

    = = = = = = = = = = =

    1987

    Αλβανία 28.8 %

    ΕΣΣΔ 34.5 %

    Κίνα 21.2 %

    Κούβα 33.9 %

    Λ.Δ. Γερμανίας 32.2 %

    Ουγγαρία 21.7 %

    Πολωνία 20.2 %

    Τσεχοσλοβακία 29.5 %

    —–

    Αυστραλία 6.1 % !!

    Αυστρία 11.5 %

    Γαλλία 6.4 % !

    Ιαπωνία 1.4 %

    Φιλανδία 31.5 %

    Ο.Δ. Γερμανίας 15.4 %

    Ελλάδα 4.3 %

    Ιταλία 12.9 %

    Σουηδία 28.5 %

    Ην. Βασίλειο 6.3 !

    ΗΠΑ 5.3 !

    —–

    https://unstats.un.org/unsd/demographic/products/Worldswomen/WW1990.pdf

  49. Pedis said

    Κι ένα αρκετά ενδιαφέρον σχετικό άρθρο για την άλλη μπάντα στο New York Review of Books

    The Abortion Battlefield
    Marcia Angell

    Women couldn’t vote in the United States until 1920 (fifty years after African-American men), and until 1936 they could lose their citizenship if they married a foreigner and lived abroad. As for their children, citizenship was conferred by the father, not the mother. Until 1968, job ads could specify whether men or women would be hired, and that year women were paid on average 58 cents for every dollar earned by men. Remarkably, women could be denied credit without a man’s signature until 1974, and until 1978 they could be fired from their jobs if they became pregnant.

  50. spiral architect 🇰🇵 said

    «Ακόμη και η καλύτερη διέγερση, δεν οδηγεί στην ηδονή εάν μια γυναίκα είναι αγχωμένη ή εξαντλημένη απ’ τη δουλειά, ανησυχεί για το μέλλον της και την οικονομική σταθερότητα»

    Δεν κρατήθηκα να μη βάλω τη φωτό 😉
    (το κλικ ιδία ευθύνη)

  51. sarant said

    Το βράδυ που έπεσε το τείχος, η Μέρκελ, καθηγήτρια τότε, ήταν στη σάουνα.

  52. Γεροτάσος said

    51.
    Μόνη;

  53. Σηλισάβ said

    Φοβερό που μιλάμε μόνο άντρες για τις γυναίκες χωρίς αυτές;

    Η γυναίκα για να χαρεί τον έρωτα πρέπει να μην τρέμει το εξώγαμο, τον κοινωνικό στιγματισμό και την οικονομική δυσκολία μιας εγκυμοσύνης και της ανατροφής. Στους δυτικούς έκανε εντύπωση ότι βρίσκανε γκόμενα με αντάλλαγμα ένα μπλου τζην, μάλλον επειδή ήταν πολύ πιο δύσκολο να βρεις γκόμενα στο δυτικό κόσμο λόγω των δυσκολιών. Και στη Σουηδία που υπάρχουν παροχές για τα παιδιά, οι γυναίκες είναι πολύ πιο απελευθερωμένες σεξουαλικά.

    Όταν κέρδισαν οι μπολσεβίκοι την εξουσία, επέβαλλαν ένα οικογενειακό δίκαιο τρομερά φιλελεύθερο: Γάμος μέχρι και 5 ατόμων, ανεξαρτήτως φύλου, αυτόματα διαζύγια κλπ. Το δίκαιο αυτό, στα πλαίσια της οικοδόμησης του «Σοσιαλιστικού Ανθρώπου», σχεδιασμένο απο την Κρούπτσκαγια κυρίως, είχε την τύχη κάθε μεταρρύθμισης από τα πάνω η οποία δεν λαμβάνει υπ’ όψη τους κάτω: Έγινε χαμός από γάμους, διαζύγια και εγκυμοσύνες, καθώς για να νομιμοποιήσεις κοινωνικά τον δεσμό σου έπρεπε να παντρευτείς.
    (Μην ψάχνετε για το οικογενειακό δίκαιο τα ελληνικά, δεν θα βρείτε).

    Στην ΕΣΣΔ τα διαζύγια ήταν πολλά (για την εποχή πάντα) μέχρι το τέλος, 3 έως 5 ανά 11 γάμους. Η θέση της γυναίκας δεν ήταν σε όλο το ανατολικό μπλοκ η ίδια, διέφερε σε κάθε χώρα ή σοβιετική δημοκρατία.
    Όσοι πήγαν φοιτητές στα Βαλκάνια πρίν το 89 μπορούν να μας πουν. Στην Ορθόδοξη Ρωσία ήταν περίπου όπως στην Ελλάδα εκείνη την εποχή. Από Αρμενία και κάτω, ματωμένα σεντόνια την πρώτη νύχτα του γάμου, υποχρεωτική παρθενία κλπ. Μιλάω με γυναίκες από αυτές τις περιοχές και φρίττω!! Κι εδώ οι ΚΚΕδες μας έλεγαν για την περίοπτη θέση της γυναίκας στις χώρες αυτές (κι εμείς τους πιστεύαμε!!).

    Εδώ κοτζάμ Φίλμπυ, ο μεγαλύτερος κατάσκοπος των Σοβιετικών στη Δύση, όταν κατέφυγε στην ΕΣΣΔ απογοητεύτηκε καθώς ο απελευθερωμένος σεξουαλικά παράδεισος που περίμενε, απλά δεν υπήρχε!(ήταν ομοφυλόφιλος)

  54. sarant said

    52 Μετά τη δουλειά είχε πάει, όπως έκανε ταχτικά. Όχι ιδιωτική΄σάουνα βέβαια.

  55. Γιάννης Ιατρού said

    50α: Σπειροειδή,
    είναι και σε «αγρανάπαυση» ο …Λάμπρος, ασκητεύων εν τω ερημητηρίω αυτού, να μας δώσει τα φώτα του 🙂

    52: Γηραιέ, κάτι είχε δείξει παλιά ο ΣΚΑΙ στην εκπομπή όλοι μαζί μπορούμε 🙂

  56. Γιάννης Ιατρού said

    Πάει και η Ζωή Λάσκαρη. Ζωή σε λόγου μας.

  57. Λ said

    Δεν διαβασα το αρθρο και τα σχολια ακομα αλλα νομίζω πως δεν εχει να αναρτηθει το παρακατω ενδιαφερον βιμεακι

  58. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    53. >>Όσοι πήγαν φοιτητές στα Βαλκάνια πρίν το 89 μπορούν να μας πουν.
    «4 Μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες» Κριστιάν Μουνγκίου
    https://el.wikipedia.org/wiki/4_%CE%BC%CE%AE%CE%BD%CE%B5%CF%82,_3_%CE%B5%CE%B2%CE%B4%CE%BF%CE%BC%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CF%82_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_2_%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%82

  59. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    56.

  60. gpoint said

    Θα μιλήσω με παραβολή κι όποιος καταλάβει κατάλαβε…

    Κάπου στα 70’s για πρώτη φορά η ελληνική τηλεόραση θα έδειχνε και τα 52 παιχνίδια του Μουντιάλ καλοκαιριάτικα…
    Φίλος μου φρεσκοπαντρεμένος με σινεφίλ που δεν άντεχε το ποδόσφαιρο αλλά ήταν και αυτή του » κι οι δυό μαζί» (ακόμα),συμφώνησε μαζί της την μια μέρα να βλέπουν ποδόσφαιρο και την άλλη σινεμά.
    – Μπράβο σας, πολύ σωστό, έτσι πρέπει να κάνουν τα ζευγάρια κι άλλα τέτοια ακούστηκαν από πολλούς φίλους του φίλου
    – Χάνω εγώ 26 παιχνίδια ρε μαλάκες και τι μου λέτε εσείς…

  61. gpoint said

    Οσον αφορά την γυναικεία σεξουαλική ικανοποίηση υπάρχουν κι άλλες λύσεις που δεν εξαρτώνται από το πολίτευμα όπως υποστηρίζουν κάποιοι τραγουδιστά…

  62. agapanthos said

    5. Κύριε Μπαρτζούδη, να με συμπαθατε κιόλας, αλλά δεν θα θεωρούσα έναν άνθρωπο που πληρώνει για να κάνει σεξ πολύ ειδικό σε θέματα γυναικείας ικανοποίησης.

  63. Γιάννης Ιατρού said

    Μέχρι τη Φιλανδία φτάσανε γμτ$%@&…

  64. Γιάννης Ιατρού said

    62: Αγάπανθε, να είμαστε δίκαιοι, ο Γ.Μ. στο #5 δεν είπε πως το έκανε, είπε πως το παρατήρησε.

  65. Νίκος Κ. said

    Το καράβι της αγάπης συντρίφτηκε πάνω στην καθημερινή ρουτίνα.
    Βλαντίμιρ Βλαντίμιροβιτς Μαγιακόφσκι

    Στη φωτογραφία με τη Λίλια Μπρικ:

  66. Στο θέμα αυτό δεν ήταν ούτε είναι όλα ρόδινα στον σοσιαλιστικό παράδεισο (θυμάμαι πρόσφατα την σεξιστική παρενόχληση υπαλλήλων στην πρεσβεία της Βενεζουέλας στην Αθήνα).
    Να τα λέμε κι αυτά: https://www.theguardian.com/commentisfree/2017/aug/14/men-on-left-sexist-labour-womens-rights?

  67. Γιάννης Ιατρού said

    63: Και κατεβαίνουν προς τα κάτω, νομίζω. Προ ολίγου και στη Γερμανία παρόμοιο επεισόδιο!

  68. spiral architect 🇰🇵 said

    @51: Του μέντορά της πάντως του ξηγήθηκε αλμυρό φιστίκι.

  69. 67 Βούπερταλ

  70. spiral architect 🇰🇵 said

    @55α: Κατσ’ καλά, μη και μπαίνουμε δω μέσα περπατώντας τοίχο-τοίχο! 😮

  71. dryhammer said

    70. https://www.youtube.com/watch?v=0MgsCbjabbQ

  72. spiral architect 🇰🇵 said

    Μιας και το’ φερε η μέρα. 😐

  73. ΣΠ said

    Το άρθρο αφορά κυρίως το πόσο μπροστά ήταν οι σοσιαλιστικές χώρες σε θέματα ισότητας και κοινωνικής προστασίας των γυναικών. Ο τίτλος επιλέχθηκε για να τραβήξει την προσοχή. Δεν υπάρχει σοβαρή κοινωνιολογική έρευνα που να δείχνει αυτό που λέει ο τίτλος. Το βίντεο που βαφτίστηκε «συγκριτική κοινωνιολογική μελέτη» μιλάει για κάποια στατιστικά στην αρχή χωρίς να τα παρουσιάζει και μετά διάφοροι ειδικοί και μη αναλύουν γιατί στην Ανατολική Γερμανία οι γυναίκες ευχαριστιούνταν το σεξ περισσότερο απ’ ό,τι στην Δυτική. Για τις υπόλοιπες σοσιαλιστικές χώρες τίποτα. Συμπέρασμα: Η κ. Ghodsee έγραψε ένα άρθρο για να εξηγήσει και να αναλύσει κάτι που δεν προκύπτει από πουθενά ότι ισχύει.

  74. Babis said

    #5 «…ξεβρακώνονταν για λίγα λέβα…»

    Που το αποδίδεις αυτό;
    Πάντως όχι στην φτώχεια, γιατί οι μανάδες μας και οι γιαγιάδες μας την δεκαετία του ’50 έζησαν την ίδια η και μεγαλύτερη φτώχεια, αλλά δεν ξεβρακωνόντουσαν για λίγες δραχμές.

    Δύο πράγματα μπορώ να σκεφτώ ή πρόκειται για μύθο ή ο κομουνισμός κάνει τις γυναίκες τσούλες. 🙂

  75. spiral architect 🇰🇵 said

    @74: Αμα έχεις μπάρμπα ναυτικό στο Μπουργκάς, στη Βάρνα και στo Κίελο … 🙄

  76. Πάντως η κινηματογραφική υπερεσία του στρατού της ΛΔΓ ήξερε να γυρίζει τσόντες, πολλά χρόνια πριν ο Περράκης γυρίσει τη «Λούφα και Παραλλαγή».

  77. Θέμα πολύ επίκαιρο και πλέον δεν είναι παράδοξο να ειναι παράδοξο ότι μια από τις ναυαρχίδας του λιμπεραλισμου στην Αμερική, η Χάφιγκτον να ξετρυπώνει τα αγαθά του κουμμουνισμού.
    Παράδοξο δεύτερο και όχι τόσο άσχετο: αλήθεια αυτή η ελληνίδα, η Χαφιγκτον πως συνδέει το γεγονός ότι με το χρήμα και το όνομα του συζύγου έγινε επιτυχημένη και «αυτοδημιούργητη» επιχειρηματίας;
    Παράδοξο επίσης το γεγονός πως ο » νικημένος» κουμουνισμος από τον καπιταλισμό φαίνεται να εξωραΐζεται και να περνάει από την πίσω πόρτα σε Ευρώπη και Αμερική: Στην Ε.Ε με μια συγκεντρωτική ανεξέλεκτη-μη εκλεγμένη,καλά το είπα Νικοκύρη;- και ανεξέλεγκτη Κομισιόν, ενώ
    σε Ε.Ε και Πολιτείες είναι πλέον ολοφάνερη η προσπάθεια για επικράτηση διεθνιστικών αντιλήψεων και ακραίων φεμινιστικών και δικαιωματιστικων ιδεοληψιών.

    Αλήθεια, δεν θα είναι παράδοξο αν η κομμουνιστική Ανατολή κατέρρευσε επειδή έγινε γυναικοκεντρική-φεμινιστική-μητριαρχική και ενδεχομένως το ίδιο μέλλον να επιφυλάσσεται για τη Δύση;

  78. Αν μου επιτρέπεται,επίσης, μια αντίστοιχη έρευνα για τα ποσοστά σεξουαλικής ικανοποίησης των ανδρών στα δυο καθεστώτα θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ή μήπως μια τέτοια έρευνα θα θεωρείτο σεξιστική, ρατσιστική, μη πολιτικά ορθή κτλ.
    Άληθεια, κάτι που νομίζω ότι δεν το έχει επισημάνει κανείς: ο λόγος για το πολιτικά ορθό, δεν σας φέρνει συνειρμούς με το ορθό της κατώτερης ανατομίας του εντέρου;

    Αν και νομίζω ότι τις περισσότερες φορές είναι πιο εύστοχη η εναλλακτική ερμηνεία

  79. Κ. Σαραντάκο βλέπω ότι τα σχόλια μου είναι σε αναμονή ενώ από κάτω συνεχίζουν να αναρτώνται σχόλια. Είναι τεχνικό το θέμα ή υπάρχει κάποια πολιτική,πόσον αφορά το σχολιασμό; Τα σχόλια μου είναι δηκτικά ίσως, αλλά και ενδεικτικά μιας άλλης άποψης , εκφρασμένης κόσμια. Δεν υπάρχει λόγος να σας παρακαλάω φυσικά ούτε θα στιγμάτισω οργισμένα αυτήν την λογοκρισία. Απλά ενώ διαβάσω ένα μπλογκ, χωρίς να συμφωνώ απαραίτητα με τις απόψεις του και τη στάση του, για να διαμορφώσω άποψη για τα πράγματα, βλέπω με λύπη μου ότι την πρώτη φορά που έθεσα την άποψη μου για ένα ζήτημα, αυτή λογοκρίθηκε.
    Αν φοβάστε τη γνώμη του άλλου σημαίνει απλά ότι ενισχύεται την πεποίθηση του ότι είναι σωστή…

  80. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @74. Babis said:
    » #5 «…ξεβρακώνονταν για λίγα λέβα…»Που το αποδίδεις αυτό;
    Πάντως όχι στην φτώχεια, γιατί οι μανάδες μας και οι γιαγιάδες μας την δεκαετία του ’50 έζησαν την ίδια η και μεγαλύτερη φτώχεια, αλλά δεν ξεβρακωνόντουσαν για λίγες δραχμές.
    »

    Κάποιες τὸ ἔκαναν στὴν Κατοχὴ καὶ ἀμέσως μετά. Τὸ λέει καὶ τὸ τραγούδι:
    Τὰ κορίτσια πού ᾿χαν πρῶτα Γερμανοὺς
    τώρα ἔχουν Ἐγγλεζάκια…

    Σὲ πιὸ περιορισμένη κλίμακα καὶ σὲ πιὸ δύσκολες συνθῆκες, συγκριτικὰ μὲ τὶς χῶρες τοῦ «Ὑπαρκτοῦ». Τὰ ἤθη, ὅμως, ἦταν πολὺ πιό συντηρητικὰ στὴν Ἑλλάδα τῆς Κατοχῆς καὶ τοῦ Ἐμφύλιου.

  81. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεοτερα σχόλια!

    77-79 Το πρώτο σχόλιο κάθε σχολιαστή πρέπει να εγκριθεί από μένα για να δημοσιευτεί. Στη συνέχεια, δημοσιεύονται χωρίς έγκριση. Επειδή είχα πάει για ψώνια και μετά κάπου αλλού, έτυχε να απουσιάσω πεντέξι ώρες από την οθόνη και τα σχόλιά σας να περιμένουν στην καραντίνα. Δεν υπάρχει κανένας περιορισμός, όπως υποθέσατε -εφόσον τα σχόλια είναι κόσμια.

  82. 62 agapanthos said: 5. Κύριε Μπαρτζούδη, να με συμπαθατε κιόλας, αλλά δεν θα θεωρούσα έναν άνθρωπο που πληρώνει για να κάνει σεξ πολύ ειδικό σε θέματα γυναικείας ικανοποίησης.

    Την απάντηση σου την έδωσε, περίπου πλήρη, στο 64, ο Γιάννης Ιατρού

    74 Babis said: #5 «…ξεβρακώνονταν για λίγα λέβα…». «Που το αποδίδεις αυτό; Πάντως όχι στην φτώχεια, γιατί οι μανάδες μας και οι γιαγιάδες μας την δεκαετία του ’50 έζησαν την ίδια η και μεγαλύτερη φτώχεια, αλλά δεν ξεβρακωνόντουσαν για λίγες δραχμές. Δύο πράγματα μπορώ να σκεφτώ ή πρόκειται για μύθο ή ο κομουνισμός κάνει τις γυναίκες τσούλες»

    Δεν το απέδωσα πουθενά. Έγραψα ότι είδα!

  83. Γς said

    Mark Twain Elementary και Pershing Middle School ήταν δυο σχολεία στο Χιούστον, που πήγαιναν τα πιτσιρίκια μου.

    Και καλά ο Mark Twain, για τον Pershing δεν είχα ιδέα ποιος ήταν.

    Μέχρι που απόψε ο Πρόεδρος …

    https://www.reader.gr/news/diethni/nea-gkafa-tramp-epikaleitai-astiko-mytho-poy-den-yparhei-gia-tin-timoria-ton

  84. Babis said

    #75
    Δεν έχω, γιαυτό δεν ήξερα ότι μόνο σ αυτά τα λιμάνια οι ναυτικοί βρίσκουν εύκολες γυναίκες ενώ στα υπόλοιπα λιμάνια του κόσμου δυσκολεύονται πολύ. 😛

    #80
    Απάντησες μόνος σου.
    Αν και είναι συνηθισμένο σε όλες τις κοινωνίες κάποιοι άνθρωποι, και όχι μόνο γυναίκες ή οι φτωχοί, να κάνουν έκπτωση στις ηθικές τους αξίες προκειμένου να πάρουν κάποιο κέρδος.
    Το ότι μπορούσες να βρεις κάποιες γυναίκες που δέχονταν να εκδοθούν για ένα μικρό αντάλλαγμα δεν δείχνει κάτι για την συγκεκριμένη κοινωνία.

    Το ερώτημα είναι, κάποιος άνθρωπος σε αυτές τις χώρες μπορούσε να επιβιώσει χωρίς να κάνει έκπτωση στις ηθικές του αρχές και χωρίς να βασίζεται στην ελεημοσύνη;
    Χωρίς να ισχυρίζομαι ότι έχω πλήρη εικόνα από τις συζητήσεις μου με δεκάδες μετανάστες από αυτές τις χώρες, νομίζω πως ναι.

    Νομίζω ότι το κίνητρο τους για να αποτινάξουν το σύστημα τους ήταν οι γεμάτες βιτρίνες της δύσης.

  85. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Συμπτωματικά το απόγευμα έπεσα πάνω σε συνομιλία του Νάνου Βαλαωρίτη με την Ιωάννα Κλεφτόγιαννη στο ραδιόφωνο 24.7,πάνω στη στιγμή, προς το τέλος της κουβέντας τους, που έλεγε ότι στην Αμερική απόλαυσε στις κοπέλες (μεταξύ αυτών περιλαμβάνω και τη γυναίκα μου είπε γελαστά) τη σεξουαλική τους άνθιση/απελευθερωση σε αντίθεση με τις συντηρητικές αγγλίδες.Πότε ήταν αυτά, για πότε λέει, μάλλον μετά ,αλλά κοντά στο ΒΠΠ.

  86. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η κουβέντα μας είναι ότι (ή αν) οι γυναίκες στον υπαρκτό χαίρονταν περισσότερο το σεξ. Η πορνεία/το πληρωμένο σεξ, εκεί -εδώ-τότε-τώρα, είναι άλλο θέμα ,άλλης έρευνας νομίζω. Δυστυχώς συχνότατο να μπερδεύεται η σεξουαλικότητά μας με την (εν δυνάμει-αει στο διάολο πια!) εκπόρνευση.

  87. ΣΠ said

    5 Οι περισσότερες …κομμουνίστριες (και δεν εννοώ τις ιερόδουλες) ξεβρακώνονταν για λίγα λέβα

    Όταν λέτε οι περισσότερες υποθέτω ότι εννοείτε πάνω από το 50% του γυναικείου πληθυσμού της Βουλγαρίας. Πόσο ήταν το στατιστικό δείγμα (αριθμός γυναικών που γνωρίσατε) πάνω στο οποίο βασίσατε τον συγκεκριμένο ισχυρισμό;

  88. Κουτρούφι said

    Η χαρά του Έλληνα ναυτικού ήταν (δεν ξέρω αν είναι ακόμη) η Βραζιλία, με το αζημίωτο πάντως (Dryhammer ριχτα). Ο μακαρίτης ο πατέρας μου έλεγε ότι ελεύθερη φάση γινόταν στη Σουηδία (έρλυ σιξτις). Για τις ανατολικές χώρες οι διηγήσεις που έχω είναι αυτές του dryhammer (#37).

  89. sarant said

    88 Με το αζημίωτο;

  90. Κουτρούφι said

    #89. Ε, ναι. Εννοώ εκδιδόμενες γυναίκες. Στη Βραζιλία είχε άλλη αίσθηση. Οι γυναίκες δενόταν με συγκεκριμένους. Ξέρανε πότε το τάδε καράβι περνούσε (σιγά μην πω πέρναγε) το Γιβραλτάρ με κατεύθυνση το Σάντος ή το Ρίο. Κάθε μία είχε το δικό της από το πλήρωμα και τον περίμενε.

  91. gpoint said

    #89

    Βόρεια Βραζιλία, ναι… το σκεπτόμουνα να πάω αλλά τελικά προτίμησα να παντρευτώ… όταν χώρισα έμεινα με τα (τότε) πιτσιρίκια μου κι όταν μεγάλωσαν ήταν πια πολύ αργά

  92. cronopiusa said

    LIVE: Protesters march against ‘Islamisation of Europe’ rally in Barcelona after yesterday’s attack

    Pablo Neruda: Σκύβω εκεί κάθε βράδυ

  93. Alexis said

    Ενδιαφέρον άρθρο, αλλά επί της ουσίας νομίζω πως ο Atheofobos στο σχόλιο 17 έχει δίκιο: Η κοινωνιολογική μελέτη που αναφέρεται στο άρθρο είναι στην πραγματικότητα ένα ντοκιμαντέρ με συνεντεύξεις ανθρώπων που έζησαν στην Ανατολική Ευρώπη πριν και μετά την πτώση του «υπαρκτού».
    Άρα το συμπέρασμα είναι εντελώς αμφισβητήσιμο, αφού στηρίζεται σε προσωπικές μαρτυρίες και όχι σε πραγματική επιστημονική έρευνα.

  94. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  95. Alexis said

    Να δεχτώ ότι η σημερινή εργαζόμενη γυναίκα της Δύσης που δουλεύει εξαντλητικά για ένα κομμάτι ψωμί δεν μπορεί να απολαύσει το σεξ λόγω κούρασης, άγχους, πολλαπλών υποχρεώσεων κλπ.
    Μα οι «γυναίκες της μεταπολεμικής Δυτικής Γερμανίας που έμεναν στο σπίτι» όπως λέει το άρθρο, για ποιο λόγο δεν μπορούσαν να απολαύσουν το σεξ; Τι τις εμπόδιζε;
    Ίσως θα πρέπει να αναμένωνεν επ’ ολίγον την παρέμβαση γνωστού μεταμεσονύχτιου ελληνόψυχου σχολιαστή, ειδικού και σε σεξουαλικά ζητήματα, ίνα μας διαφωτίση. 🙂

  96. Γιάννης Κουβάτσος said

    Babis, δεν είναι έκπτωση στις ηθικές αξίες και στην αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου να ανέχεται να αποφασίζουν άλλοι ποια βιβλία δικαιούται να διαβάσει, ποιες ταινίες να δει, ποια μουσική ν’ ακούσει, αν και πού θα ταξιδέψει; Συνάδει με τις αξίες ενός αξιοπρεπούς ανθρώπου να μην μπορεί να κριτικάρει και να αμφισβητήσει ό,τι του φαίνεται στραβό στην ίδια του τη χώρα; Δεν ατιμάζει τον άνθρωπο μόνο η πορνεία αλλά και η καταπίεση.

  97. cronopiusa said

    Pirate Jenny Bertolt Brecht, Kurt Weill (1928) Nina Simone – Live 1964

    Άντρα μοναχικέ, πελάτη απελπισμένε,
    π’ απόψε πάλι θα ζητάς κάποια κοπέλα
    να το θυμάσαι ό,τι αν σκέφτεσαι ή σου λένε:
    τις ρίξαν με το ζόρι στα μπουρδέλα.

    Σοφία Κολοτούρου

  98. Alexis said

    #96: Πολύ σωστά.

  99. Γς said

  100. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα και λεκανόστ!

  101. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    95. «Χριστιανούλες» 🙂 🙂

  102. Γς said

    Лека нощ, βεβαια μετά από τέτοια βουλγαροσυζήτηση …

  103. Γς said

    102 -> 100

  104. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πάντως για σεξ/ερωτική πράξη μιλάμε ,όχι για αγοραίο σεξ/πορνεία, κι αν το απολαμβάνει καλύτερα μια γυναίκα που έχει λυμένα τα θέματα εκπαίδευσης/μόρφωσης/υγείας/κατοικίας/εργασίας, δεν της έχουν πιπιλίσει τον εγκέφαλο με παρθενίες/αμαρτίες κοκ, αν μεγαλώνει ισότιμα με τ΄αγόρια, αν έχει ενημερωθεί στο σχολειό της για τις λειτουργίες του σώματός της και μορφώθηκε/καλλιεργήθηκε έτσι που «ν’ακούσει την ψυχή της»… διότι αυτή (θα επρεπε να) ήταν η γυναίκα της πρώτης προς ουρανόν έφοδου. Τη δεύτερη, καλύτερα…
    Λεκανόστ.

  105. Γς said

    95, 101:

    >που έμεναν στο σπίτι» όπως λέει το άρθρο, για ποιο λόγο δεν μπορούσαν να απολαύσουν το σεξ; Τι τις εμπόδιζε;

    Μα το σπίτι πρώτα πρώτα.

    Το καλύτερο σεξ είναι με τον γκόμενο, πάντα.

    Ετσι δεν γίνεται και με μας μανάρια μου;

    [πλην μερικών επιβλαβών για την πιάτσα, περιπτώσεων]

  106. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη, αλλά βρίσκω τον τίτλο του άρθρου ατεκμηρίωτο και προπαγανδιστικό.

    Ταξίδεψα στη Σοφια όταν ο υπαρκτός σοσιαλισμός έπνεε τα λοίσθια. Ο πράκτορας, όταν πήγα να κλείσω τα εισιτήρια, μου έκλεισε πονηρά το μάτι και μου σύστησε να πάρω κανένα τζην ή μερικά ζευγάρια καλτσον. Εγώ πήγα με τη γυναίκα μου, δεν ασχολήθηκα με τέτοια, είδα όμως άλλους να νταραβεριζονται.

    Δεν ξέρω να ερμηνεύσω κοινωνιολογικά το φαινόμενο.

  107. Dimi said

    Πραγματικά,πως μπερδεύουν ορισμένοι την γυναικεία σεξουαλικότητα με την πορνεια?
    Υπάρχει μια υπόρρητη ιδέα ότι η πορνη είναι μια ελεύθερη σεξουαλικα γυναίκα?
    Ένα επάγγελμα είναι που βασίζεται πάνω στην ιδέα ότι η αντρική σεξουαλικότητα είναι αναπόδραστη,πιεστική που πρέπει να ικανοποιείται και επι χρημασι πχ στα λιμάνια, ενώ οι γυναίκες μια χαρά μπορούν και επιβάλλεται να την τιθασεύουν.
    Όσο θα υπάρχει η πορνεια μπορούμε να μιλάμε για ισότητα,δικαιώματα και σεξουαλικη απελευθέρωση?

  108. Γς said

    104:

    >η γυναίκα της πρώτης προς ουρανόν έφοδου. Τη δεύτερη, καλύτερα…

    η γυναίκα της της Παρισινής Κομμούνας και της Οκτωβριανής επανάστασης …

    Καληνύχτα

  109. Γιάννης Ιατρού said

    Το είπα και πιό πάνω, καλά που ο Λάμπρος ασκητεύει (μόνο από σχολιασμό, ε; 🙂 ) σήμερα.

    101: 🙂 🙂 🙂 🙂

    100: Ο δεκανέας αλλαγής, που είναι; Καληνύχτα Νίκο. 🙂

    95: (τέλος) καλομελέτα εσύ ….

  110. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    δεν προλαμβάνω να είπω πολλά απόψε, και ευτυχώς (εδώ που τα λέμε), διότι θα άρπαζα κατακέφαλα 5 πορτοκαλιάς κάρτας, προς ζημίαν – ασφαλώς – του Ιστολογίου, του οποίου η άνοδος είναι κατακόρυφος αφ’ ότου επανεμφανίσθην: Ήδη σήμερον (συμφώνως προς την έγκυρον Alexa) εσκαρφάλωσεν εις την 1.608ην θέσιν του Ρωμέικου βαθμολογικού πίνακος. Κιι αν με αφήκουν οι χριστιανομπολσεβίκοι εχθροί μου να μακροημερεύσω μέχρι τέλους Αυγούστου, θα υπάγη ανέτως εις το 1.550, ρεκόρ διετίας και βάλε

    1) Ειλικρινώς δεν κατανοώ ποίον είναι το θέμα που θέτει η παρούσα ανάρτησις: Κατά δήλωσίν των, αι γυναίκες των Ανατολικών Χωρών δηλώνουν πως εχαίροντο καλύτερον το βινείν επί Υπαρκτού. Χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι: Το άρθρον ομοιάζει με τα γνωστά γελοία άρθρα που βαθμολογούν ποίος Λαός έχει το μεγαλύτερον πέος και όλαι αι μετρήσεις είναι «κατά δήλωσιν». Αστεία πράγματα.

    Αν θέλετε την γνώμην μου (προϊόν μακροχρονίου πείρας), αι κεντροευρωπαίαι (Τσέχαι, Ουγγαρέζαι, Σλοβάκαι, κλπ.) τα κάμνουν όλα εις το σέξ χωρίς τύψεις, επειδή είναι άθεαι. Αντιθέτως, αι Ρωσσίδες, αι Πολωναί κλπ. δεσμεύονται από την καταπιεστικήν θρησκείαν των, ήτις δεν τους επιτρέπει ούτε κάν την κλειτορίδα των να ψαύουν, ότε βινούνται, πράγμα θεμελιώδες διά την γυναικείαν ικανοποίησιν, που όμως ουδείς εσκέφθη να αναφέρη μετά από 14,5 ώρας εις τον ουρανόν του Διαδικτύου.. Διό και αι ανωτέρω κεντροευρωπαίαι έδωκαν νέαν ώθησιν εις την Παγκόσμιον Πορνοβιομηχανίαν, μετά την πτώσιν του Υπαρκτού: Διότι τα κάμνουν όλα με όλους, χωρίς ρατσισμούς, χωρίς να σιχαίνωνται κλπ.

    Δεν θα με πιστέψητε, αλλά συμβαίνει το εξής: Επί αιώνας ο Χριστιανισμός δεν ήτο καλύτερος από το Ισλάμ εις το θέμα της κλειτορίδος: Ημπορεί να μή προέβαινε εις κλειτοριδεκτομάς, ωστόσον απέκρυπτε από τα κοράσια την θεμελιώδη λειτουργίαν του οργάνου αυτού διά την γυναικείαν ηδονήν. Το πρώτον βιβλίον που επεσήμανε την σημασίαν της κλειτορίδος διά τον οργασμόν των θηλέων ήτο το μνημειώδες «The book of Nature» (1861) του αγγλικανού πάστορος James Ashton. Καταβιβάσατε εδώ

    2) Γνωρίζω ότι θα σάς δυσαρεστήσω, αλλά οι αρχαίοι Έλληνες είχον απαντήσει εις το ερώτημα αν ο ανήρ δικαιούται να αισθάνεται ηδονήν κατά το βινείν, όταν η γυναίκα δεν αισθάνεται ή ακόμη και ότε τον απεχθάνεται. Είναι η απάντησις του μαθητού του Σωκράτους, Αριστίππου του Κυρηνέως και την καταγράφει ο Μέγας Πλούταρχος εις τον περίφημον «Ερωτικόν» του: Και το ψάρι όταν το τρώμε, δεν ευχαριστιέται, αλλά αυτό δεν εμποδίζει την ιδικήν μας ηδονήν!

    3) Περαίνων, δηλώ ότι μοί προκαλεί αλγεινοτάτην εντύπωσιν (και δεικνύει περιτράνως την χαμηλήν μόρφωσιν των αναγνωστών του παρόντος Ιστολογίου) ότι επί 14,5 ώρας ουδείς αναγνώστης εφιλοτιμήθη να αναφέρη την περίφημον απάντησιν του Μάντη Τειρεσίου εις το ερώτημα που του έθεσαν ο Ζεύς και η Ήρα: Ποίος αισθάνεται μεγαλυτέραν ηδονήν κατά το βινείν; Ο ανήρ ή η γυνή; Η γυνή ασφαλώς, 9 φοράς περισσοτέρας από τον άνδρα!.. «Το είχον λύσει και αυτό το πρόβλημα οι Έλληνες», γράφει ο ειδήμων Φρόϋντ, και είχον δίκαιον! Μεταφέρω από την ρωμέικην Βικιπαιδείαν

    Επειδή γνωρίζω τί «μαμούνι» είναι ο κ. Σαραντάκος, του αποκαλύπτω ότι πηγή της ιστορίας αυτής είναι ο λατίνος συγγραφεύς Γάϊος Ιούλιος Υγίνος (ιστορία υπ’ αριθμόν 75) και ευρείαν χρήσιν της κάμνει ο Οβίδιος εις τας «Μεταμορφώσεις» του.

    Μετά τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

    ΥΓ: Προς Θεού, μή αγοράσετε το βιβλίον την Νομπελιστρίας 2015 Σβετλάνας Αλεξίεβιτς που υμνεί ο αδαής αναγνώστης Κουβάτσος εν τω σχολίω 2. Είναι απαράδεκτον προχειρογράφημα: Αι τάχα συνεντεύξεις με απλούς κατοίκους της Ρωσσίας είναι γέννημα της φαντασίας της και γενικώς δεν θα καταλάβετε τίποτε. Η Κοινότης μας σάς το προσφέρει από την προσωπικήν της βιβλιοθήκην, διά να αντιληφθήτε του λόγου το ασφαλές. Πού είναι ο δαιμόνιος αναγνώστης Ιατρού επί 14,5 ώρες να προστατεύση τον κ. Σαραντάκον από του να σκάση 18 ευρώ δια να αγοράση αυτό το σκουπίδι;

  111. Γς said

    ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 1 ΧΡΟΝΟ ΠΡΙΝ

    Το αγόρι περιμένει ήσυχα στο κάθισμά του.
    Μόλις που σαλεύει για να επεξεργαστεί τον χώρο που βρίσκεται. Χαμένος στον χώρο και τον χρόνο, προσπαθεί να καταλάβει τi συμβαίνει αγγίζοντας πρώτα τα μαλλιά του κι έπειτα το μάγουλό του.
    Το μικρό του χέρι γεμίζει αίμα.
    Το σκουπίζει στο κάθισμα…

  112. giorgos said

    96. Οί σοβιετικοί είχαν άναπτύξει σέ πολύ μεγάλο βαθμό τήν έπιστήμη.
    Επιστήμη χωρίς κοινωνική ελευθερία , δέν είναι δυνατόν νά ύπάρξει , λέει ό καθηγητής κ. Κ.Γεωργούλης.
    » Ἡ ἐπιστήμη ἀπαιτεῖ εἰδικὸ κοινωνικὸ κλῖμα γιὰ ν’ ἀναπτυχθῆ. Προϋποθέτει τὴν κοινωνικὴ διεργασία, πού ὡριμάζει τό μυαλὸ πρὸς τὴν ἀφαιρετικὴ κατεύθυνση. Αὐτὴ ἡ διαφορὰ μεταξὺ ἐπιστήμης καὶ τέχνης, εἶναι καὶ ὁ κυριωτερὸς ἐσωτερικὸς χαρακτηρισμός τους. Ἡ ἐπιστήμη προϋποθέτει ἀκόμη καὶ ἄλλα πνευματικὰ ἀπαιτούμενα, ὅπως κοινωνικὴν ἐλευθερία. Μία κοινωνία πού παράγει ἐπιστήμη δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ εἶναι μία ἀνελεύθερη κοινωνία. Ὅπως παρατηρεῖ ὁ Κ. Γεωργούλης, ἡ ἐπιστήμη «ὄχι μόνον τὴν ἀφηρημένην σκέψιν ἀναπτύσσει ἀλλὰ καὶ τό κριτικὸν πνεῦμα . . . καί οὕτω μᾶς συνηθίζει νὰ μὴ ἀποδεχώμεθα τίποτε δογματικῶς. Ἡ ἀνάπτυξις τοῦ κριτικοῦ πνεύματος εἶναι ἰδιαιτέρως ἀπαραίτητος εἰς τὴν ἐποχή μας, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ λαϊκαὶ μάζαι ἀκριβῶς διὰ τὴν ἔλλειψιν κριτικοῦ πνεὺματος ὑφίστανται ὁμαδικὴν ὑποβολὴν καὶ ἐν συνεχείᾳ δικτατορικὴν ἐπιβολὴν . . . τὰ μαθηματικὰ καλλιεργοῦν καὶ τὴν ἠθικήν συνείδησιν, κάμνουν τόν ἄνθρωπον εὐσυνείδητον, διότι καταδεικνύουν ὅτι ἡ ἀλήθεια δὲν εἶναι ὑποκειμενικὸν τι γεγονός, ἄλλα ὅτι ὑπάρχει μία ἀλήθεια ἐξ ἀντικειμένου [6], ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἴτε τό θέλομεν εἴτε ὄχι. . . συντελοῦν δὲ ἀκόμη καὶ εἰς τὴν αἰσθητικὴν καλλιὲργειαν . . .».

    Ποιὲς εἶναι οἱ χῶρες πού παράγουν σήμερα ἐπιστήμη, ὅλοι πάνω κάτω ξέρουμε. Αὐτό σημαίνει ὅτι μᾶλλον χρειάζεται νὰ τροποποιήσουμε τοὺς μύθους μας καὶ ἕνας πολὺ διαδεδομένος μῦθος σ’ ἐμᾶς εἶναι ὅτι οἱ λαοὶ πού ζοῦν μὲ τὴν τέχνη εἶναι «ἐλεύθεροι», ἐνῷ ἡ ἐπιστήμη μπορεῖ νὰ καλλιεργηθῆ καὶ μέσα σὲ δικτατορίες.

    Τό ἀντικείμενο μίας ἐπιστήμης καθορίζεται ἀπό τὴν ἐξέλιξη τῆς ἴδιας τῆς ἐπιστήμης καὶ ἡ ἐπιστήμη ὡς σύνολη ἀνθρώπινη λειτουργία ρυθμίζεται ἀπό σκοπιμότητες βιολογικές. Ἂν σήμερα δὲν μποροῦμε νὰ δώσουμε ἕναν ὁρισμὸ τοῦ περιεχομένου τῆς Φιλοσοφίας εἶναι ἐπειδὴ δὲν μποροῦμε νὰ δώσουμε ἀνάλογο ὁρισμὸ οὔτε γιὰ τὰ Μαθηματικά, οὔτε γιὰ τὴν Φυσική, οὔτε γιὰ τὴν Βιολογία. Μὰ ὅποιον ὁρισμὸ καὶ ἂν δίναμε, σὲ λίγα χρόνια θὰ εἶχε τροποποιηθῆ.»

  113. Γς said

    112:

    >Οί σοβιετικοί είχαν άναπτύξει σέ πολύ μεγάλο βαθμό τήν έπιστήμη.
    Επιστήμη χωρίς κοινωνική ελευθερία , δέν είναι δυνατόν νά ύπάρξει , λέει ό καθηγητής κ. Κ.Γεωργούλης.

    κλπ κλπ

  114. cronopiusa said

  115. Babis said

    #96
    Σωστά.
    Το πρόβλημα μου είναι ότι δεν έχω καθαρή εικόνα για το ποια ακριβώς ήταν η κατάσταση των ατομικών ελευθεριών σε αυτές τις χώρες. Διαφορετικοί άνθρωποι περιγράφουν διαφορετικά την ζωή τους εκεί, και φαίνεται ότι δεν ήταν σε όλες τις χώρες το ίδιο.
    Πάντως για μένα το σίγουρο είναι ότι το στρεβλό καθεστώς διακυβέρνησης ήταν ο σωστός λόγος για να αποκηρύξουν οι πολίτες τα καθεστώτα αυτά.

  116. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πράγματι, το βιβλίο της Αλεξίεβιτς δεν ενδείκνυται για ηλίθιους.

  117. sarant said

    116 🙂

  118. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μια μαρτυρία:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.vice.com/gr/article/gvpjb9/milwntas-me-tin-giagia-mou-gia-tis-12-ektrwseis-tis&ved=0ahUKEwjB4JWQ6uHVAhXhKsAKHSJ4DnQQFggdMAE&usg=AFQjCNFa9iv3nZ1XMXhoT2hA0Buq24oxLA

  119. Γιάννης Ιατρού said

    116: Και να σημειώσουμε, πως το προσφερόμενο από τον γνωστό σχολιαστή, περιέργως πως, δείχνει να έχει 451 σελίδες αντί των σωστών 474 σελίδων. Επιπλέον δείχνει να είναι γεωμετρικά παραμορφωμένο το εξώφυλλό του. Και τα δύο αυτά είναι σημάδια πως έχει υποστεί επεξεργασία και γι αυτό προειδοποιούμε σχετικά με την αξιοπιστία του κλπ.

    Αυτή η «προσωπική βιβλιοθήκη» της γνωστής κοινότητος όλα τα απολειφάδια φαίνεται πως έχει μαζέψει ….

    Το αυθεντικό Secondhand Time της Σβετλάνας Αλεξίεβιτς, έκδοσης 2016 🙂 , θα το βρέιτε εδώ.

  120. Αιμ.Παν. said

    Με αφορμή το 104 και ιδίως το 110, ελάχιστα αναφέρθηκε η κατά πολύ «ελαφρότερη» παρουσία της θρησκείας/εκκλησίας και όλων των ενοχών που δημιουργεί, σαν σημαντική παράμετρος της αυξημένης απόλαυσης/ερωτικής ικανοποίησης των «από κει» κυριών… ίσως το σιδηρούν παραπέτασμα τις βοηθούσε να λειτουργούν καλύτερα «αφανώς» πίσω του… 😛 ο χριστιανισμός (και όχι μόνο) πάντα δυσκολευόταν με τον έρωτα που δεν είχε υπό έλεγχο.

  121. Γιάννης Ιατρού said

    120: Σωστά.
    Πως και του ξέφυγε του γνωστού σχολιαστή; Πάει, τον πήραν τα χρόνια νωρίς (κραιπάλες 🙂 ), κι ούτε 60ντέρης δεν είναι!

  122. 87 ΣΠ said: 5 Οι περισσότερες …κομμουνίστριες (και δεν εννοώ τις ιερόδουλες) ξεβρακώνονταν για λίγα λέβα
    Όταν λέτε οι περισσότερες υποθέτω ότι εννοείτε πάνω από το 50% του γυναικείου πληθυσμού της Βουλγαρίας. Πόσο ήταν το στατιστικό δείγμα (αριθμός γυναικών που γνωρίσατε) πάνω στο οποίο βασίσατε τον συγκεκριμένο ισχυρισμό;

    Εσύ «ΣΠ» όταν πηγαίνεις ταξίδια αναψυχής κάνεις στατιστικές έρευνες;;

  123. ΣΠ said

    122
    Όχι, και γι’ αυτό δεν κάνω ατεκμηρίωτα γενικά σχόλια του τύπου «Οι περισσότερες …κομμουνίστριες (και δεν εννοώ τις ιερόδουλες) ξεβρακώνονταν για λίγα λέβα».
    Αν λέγατε «κάποιες» ή «οι περισσότερες από αυτές που είδα» δεν θα έλεγα τίποτα.

  124. Ο όρος διατομεακότητα που έχετε μεταφράσει μάλλον το intersectionality, αποδίδεται συνήθως στα ελληνικά φεμινιστικά κείμενα (δηλαδή στα μόνα που έχουν ασχοληθεί με τον όρο αυτό!) ως «διαθεματικότητα».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: