Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα μυστήρια της πλατείας Πιγκάλ

Posted by sarant στο 13 Σεπτεμβρίου, 2019


Ωραίος τίτλος για αστυνομικό μυθιστόρημα, δεν βρίσκετε; Ταιριαστό θα ήταν, θα μπορούσε να το έχει γράψει ο Σιμενόν -βέβαια θα έδινε κάποιον άλλο τίτλο, αλλά ο Έλληνας εκδότης, για πιο εμπορικό, θα τον άλλαζε, για να παραπέμψει στα Μυστήρια των Παρισίων, το μυθιστόρημα του Ευγενίου Σύη (Sue, όπως η Πέγκυ) που ηταν μεγάλο σουξέ στην εποχή του και περίγραφε τον υπόκοσμο του Παρισιού δίνοντας αφορμή να εμφανιστούν και ανάλογα «Μυστήρια» και στην ελληνική, για την Κωνσταντινούπολη. Ταιριάζει και με την πλατεία Πιγκάλ, που ήταν από τις μάλλον πονηρές περιοχές του Παρισιού το πάλαι ποτέ.

Αλλά τέτοιο μυθιστόρημα δεν έχει γραφτεί, απ’ όσο ξέρω. Κι ο τίτλος είναι δικός μου, επειδή το υπόλοιπο άρθρο δεν είναι. Δεν εννοώ ότι αναδημοσιεύω έτοιμο άρθρο από αλλού, αλλά ότι στηρίζομαι στη δουλειά που έκαναν άλλοι, εδώ και χρόνια, στο μεταφραστικό φόρουμ Λεξιλογία.

Το ζαχαροπλαστείο της φωτογραφίας, βέβαια, πήρε το όνομά του από την παριζιάνικη πλατεία, την πλατεία Πιγκάλ (place Pigalle). Tο Παρίσι είναι πάντοτε συνδεδεμένο και με τη μόδα και με τη γαστρονομία.

Πιγκάλ, άλλωστε, ήταν και το όνομα ενός κινηματογράφου στο κέντρο της Αθήνας -στα Πατήσια θαρρώ.

Όμως, πέρα από εμπορικές ονομασίες, η λέξη «πιγκάλ» στα καθ’ημάς, σημαίνει και κάτι άλλο, ένα αντικείμενο απαραίτητο μεν αλλά που γι’ αυτό αποφεύγουμε να μιλάμε και πολύ περισσότερο να το εκθειάζουμε.

Πιγκάλ είναι το βουρτσάκι με το οποίο καθαρίζουμε την τουαλέτα. Πώς άραγε το άδοξο αυτό εργαλείο πήρε το φινετσάτο όνομα της παριζιάνικης πλατείας;

Το ερώτημα τέθηκε χτες ή προχτές στην ομάδα Υπογλώσσια του Φέισμπουκ, οπου κάποιο μελος δημοσίευσε τη φωτογραφία που βλέπετε και αναρωτήθηκε πώς είναι δυνατόν να διαλέξουν ένα τόσο αταίριαστο όνομα.

Ωστόσο, όπως προέκυψε από τη συζήτηση, πολύς κόσμος αγνοούσε ότι το βουρτσάκι λέγεται έτσι ή το είχε μάθει σχετικά πρόσφατα. «Στη Θεσσαλονίκη δεν το λέγαμε» είπε κάποιος. Να το μολογήσω, ούτε κι εγώ ήξερα πως το βουρτσάκι λέγεται έτσι και έφτασα τα πενήντα μου και το έλεγα, εντελώς πεζά και αντιτουριστικά, βουρτσάκι, αλλά πριν από κάμποσα χρόνια έγινε στη Λεξιλογία η σχετική συζήτηση και από τότε εξευρωπαΐστηκα.

Μάλιστα, όπως θα δείτε στη συζήτηση, ο Ζάζουλας της Λεξιλογίας επιμένει σε μια λεπτή διάκριση, ότι πιγκάλ είναι το πλήρες σετ «βουρτσάκι+υποδοχή» ενώ το βουρτσάκι σκέτο λέγεται απλώς βουρτσάκι (και όχι Μονπαρνάς, ξέρω γω), αλλά στην πράξη τη διάκριση αυτή δεν την τηρούν όλοι.

Το ΛΚΝ και ο Μπαμπινιώτης (3η έκδοση) δεν έχουν λήμμα «πιγκάλ». Χρηστικό και ΜΗΛΝΕΓ, δηλ. τα νεότερα λεξικά, το έχουν, όπως και το Βικιλεξικό. Αυτό ενισχύει την άποψη πολλών ότι ο όρος είναι σχετικά καινούργιος ή έστω έγινε ευρύτερα γνωστός σχετικά πρόσφατα.

Για την ετυμολογία του, το Βικιλεξικό αναφέρει:

Ίσως από την πλατεία Pigalle του Παρισιού, που είχε πάρει το όνομά της από τον γλύπτη Jean-Baptiste Pigalle και γύρω από την οποία ζούσαν τόσοι πολλοί ζωγράφοι, λογοτέχνες και καλλιτέχνες, ώστε να ονομαστεί Νέα Αθήνα (Nouvelle Athènes). Πώς από τις βούρτσες και τα πινέλα των ζωγράφων φτάσαμε στο πιγκάλ παραμένει άγνωστο. Ίσως να ήταν το όνομα κάποιας εταιρείας που κατασκεύαζε πιγκάλ.

Αλλά βέβαια στη Λεξιλογία το είχαμε (το είχαν, γιατί εγώ απλώς παρακολουθούσα) ψάξει πολύ περισσότερο. Θα εκθέσω εδώ σύντομα την ιστορία αυτή. Προειδοποιώ πάντως ότι δεν έχει χάπι εντ, παναπεί δεν βρίσκουμε τον δολοφ… καμιά πειστική εκδοχή για το πώς ονοματίστηκε πιγκάλ το βουρτσάκι.

Καταρχάς, ο όρος «πιγκάλ» για το βουρτσάκι δεν φαίνεται να υπάρχει στα γαλλικά ουτε σε καμιά άλλη ευρωπαϊκή γλώσσα απ’ αυτές από τις οποίες δανειζόμαστε λέξεις. Είναι δηλαδή αυτόχθων.

Αυτό και μόνο υποβάλλει την ιδέα ότι είναι εμπορική ονομασία, όπως εικάζει και το Βικιλεξικό. Μια εταιρεία που έφτιαχνε οικιακό εξοπλισμό, ανάμεσά τους και βουρτσάκια, ονομαζόταν Pigalle, οπότε τα βουρτσάκια, που θα είχαν επάνω το σήμα της, θα ονομάστηκαν έτσι.

Λογικότατο. Με τον ίδιο τροπο έχουν ονοματιστεί κι άλλα αντικείμενα. Έτσι προέκυψε, ας πούμε, ο όρος «πομόνα» (η αντλία) –δείτε εδώ.

Μόνο που δεν βρέθηκε καμιά τέτοια εταιρεία.

Δεύτερη εκδοχή, να είναι κατευθείαν η πλατεία Πιγκάλ που γέννησε το βουρτσάκι πιγκάλ. Δηλαδή, να το είδαν Έλληνες τουρίστες στο Παρίσι και να το ονομάτισαν έτσι. Αλλά γιατί να το είπαν Πιγκάλ και όχι Μονπαρνάς ή κάποια άλλη από τις αμέτρητες γειτονιές του Παρισιού;

Τρίτη εκδοχή. Η Παλάβρα της Λεξιλογίας πρόσεξε ότι στα τουρκικά υπάρχει η λέξη bigal που σημαίνει «κοντάρι». Το ίδιο το βουρτσάκι της τουαλέτας στα τούρκικα λέγεται tuvalet fırçası (δηλαδή βούρτσα τουαλέτας!) αλλά θα μπορούσε να το παρομοιάζει κανείς με κοντάρι (θυμάστε στον στρατό που μας έδιναν ένα κοντάρι να σκοτώσουμε το θερίο;)

Το κακό είναι ότι η τουρκική λέξη είναι μάλλον σπάνια. Αλλά η σοβαρότερη αντένδειξη για τουρκική προέλευση είναι πως η λέξη «πιγκάλ» εμφανίστηκε σχετικά πρόσφατα και μένει ασυμμόρφωτη στο ελληνικό τυπικό. Όμως, τα τουρκικά δάνεια είναι όλα σχεδόν παλιότερα από τον εικοστό αιώνα και, το κυριότερο, έχουν προσαρμοστεί. Δηλαδή, αν υπήρχε αντικείμενο bigal της καθημερινότητας, και μεταφερνόταν στα ελληνικά, θα το λέγαμε μπιγάλι ή πιγκάλι ή κάτι ανάλογο, όπως κάναμε πχ με το χάλι (hal) και το ντουλάπι (dolap), δεν θα το αφήναμε απροσάρμοστο.

Τέταρτη εκδοχή. Να είναι εμπορική σύντμηση, πχ Pl.Gal. (Πλαστικά Γαλαξίας), που διαβάστηκε Πιγκάλ. Εικασία που δεν στηρίζεται σε κάποια απτά τεκμήρια.

Πέμπτη εκδοχή. Στην Ήπειρο λέγεται, ιδιωματικά, πίγκος η βρωμιά. Ωστόσο το βουρτσάκι πιγκάλ είναι λέξη αστική. Προϋποθέτει τουαλέτα.

‘Εκτη εκδοχή, περσινή. Ο Ζάζουλας πάλι μάς θύμισε πως υπάρχει μια γαλλική λέξη πιγκάλ που συνδέεται με… τον εδραίο χώρο. Είναι η λέξη pygal, ελληνικής αρχής, πυγαίος αφού πυγή είναι τα οπίσθια -γι’ αυτό και οι κλισεδιάρηδες δημοσιόγραφοι λένε καλλίπυγη όποια γυναίκα θέλουν να παινέψουν. (Κι εγώ καμιά φορά αν θέλω να παινεθάψω κάποιον λέω πως έχει πυγαίο ταλέντο).

Πώς όμως μια τέτοια λόγια λέξη, του ιατρικού πιο πολύ λεξιλογίου, να έφτασε στα ελληνικά; Από την αργκό φοιτητών ιατρικής; Πάλι απίθανο.

Οπότε; Μηδέν εις το πηλίκον; Τι μάθαμε;

Όποιος θέλει απλώς απαντήσεις, δεν έμαθε τίποτα. Το βουρτσάκι πιγκάλ παραμένει «αγνώστου ετύμου», όπως και εκατοντάδες άλλες λέξεις.

Ο Δρ. Ζίμπενμαλ της Λεξιλογίας συνοψίζει εδώ τη μέθοδο:

Το όνομα κάθε αντικειμένου που χρησιμοποιούμε έχει κάποια σχέση με τον σκοπό του ή την προέλευσή του. Γι’ αυτά που έχουν ξενική προέλευση, είτε τα εισάγουμε μαζί με το όνομά τους, είτε τα βαφτίζουμε με ένα ξενικό όνομα επειδή παρακούσαμε το δύσκολο ξένο, είτε τα βαφτίζουμε από τον προμηθευτή τους.

Στην πρώτη περίπτωση, θα πρέπει προφανώς να χρησιμοποιείται ήδη το συγκεκριμένο όνομα για το αντικείμενο (ή κάποιο παρεμφερές) σε κάποια ξένη γλώσσα από αυτές με τις οποίες έχει επαφή η ελληνική γλώσσα, τηρώντας πάντα και τις αρχές της ομοχρονίας. Με άλλα λόγια, δεν μπορεί να βρίσκουμε κάθε μέρα στα ελληνικά λέξεις με θιβετιανή προέλευση π.χ., αλλά ούτε λέξεις από τα ετρουσκικά στα σημερινά ελληνικά.

Για τη δεύτερη και την τρίτη περίπτωση υπάρχουν πολλά παραδείγματα στη σύγχρονη γλώσσα μας. Μερικά από αυτά μας έχουν απασχολήσει και βρίσκονται διάσπαρτα στο φόρουμ.

Ο επιστημονικός τρόπος μελέτης σε μια σκοτεινή περίπτωση όπως αυτή του πιγκάλ είναι να διατυπώσεις μια υπόθεση και να την ελέγξεις.

Εδώ ελέγξαμε λοιπόν πρώτα πρώτα αν χρησιμοποιείται αυτός ο όρος σε ξένη γλώσσα (από αυτές που έχουν επαφή με τα ελληνικά) και διαπιστώσαμε πως όχι.

Μετά σκεφτήκαμε το προφανές, τη σύνδεση με την πλατεία Πιγκάλ και τις ειδικές εγκαταστάσεις στον περιβάλλοντα χώρο της. Όμως δεν φτάνει να πεις ότι επειδή υπάρχει η πλατεία Πιγκάλ, το συγκεκριμένο ματζαφλάρι βαφτίστηκε στα ελληνικά πιγκάλ. Γιατί όχι σόχο ή τρούμπα; Και από ποιον και πότε; Χωρίς τεκμηριωμένες απαντήσεις σε τέτοιες ερωτήσεις, δεν υπάρχει σύνδεση.

Στη συνέχεια, φάνηκε πιθανόν ελπιδοφόρα μια ενδεχόμενη σύνδεση με τουρκικό μπιγκάλ = κοντάρι. Όμως ούτε στα τούρκικα φαίνεται διαδεδομένη αυτή η λέξη, ούτε ο συσχετισμός με τη βούρτσα της τουαλέτας είναι άμεσος. Εντάξει, θα μπορούσε να υποθέσει κανείς (αν ήταν τεκμηριωμένα κάποια ξεχασμένη τούρκικη λέξη της σλανγκ π.χ. του 19ου αιώνα) ότι κάποιος Σμυρνιός επιχειρηματίας που ήρθε στην Ελλάδα, αποφάσισε να την εκγαλλίσει για να πλασάρει τα βουρτσάκια του. Χωρίς στοιχεία όμως, είναι επιστημονική σκέτη φαντασία.

Από εκεί και πέρα, μπορεί να υπάρξουν όποιες υποθέσεις θέλει να κάνει ο καθένας. Χωρίς τεκμηρίωση, είναι από άσκοπες μέχρι ενοχλητικές, από παράλογες μέχρι αστείες.

Αυτή τη στιγμή, το πιθανότερο μοιάζει κάποια συσχέτιση με εμπορική επωνυμία. Χωρίς στοιχεία όμως για το πού και το πότε και το πώς, ούτε αυτό μπορεί να τεκμηριωθεί.

Έτσι είναι, κάποιες φορές η έρευνα δεν δίνει σίγουρα αποτελέσματα.

Αλλά πού θα μας πάει, αργά ή γρήγορα θα λυθεί το μυστήριο της πλατείας Πιγκάλ. Αν τυχόν συμβάλει σ’ αυτό και τούτο εδώ το άρθρο, πολύ θα καμαρώσω.

Υ.Γ.

Ο νατσουλιστής βέβαια δεν έχει πρόβλημα. Τα βουρτσάκια ονομάστηκαν έτσι από τον κοσμαγάπητο ποιητή Γεώργιο Δροσίνη, που ζούσε στο Παρίσι το 1898, σε ένα διαμέρισμα πάνω στην πλατεία Πιγκάλ. Μια μέρα λοιπόν …. (συμπληρώστε ελεύθερα).

 

195 Σχόλια to “Τα μυστήρια της πλατείας Πιγκάλ”

  1. Είπα κι εγώ, βρέθηκε η λύση στο μυστήριο, αλλά πού.

  2. Λοζετσινός said

    Καλημέρα
    Αν θυμάμαι καλά στο «Ο καιρός των τσιγγάνων » του Κουστουρίτσα , κάποια έκανε δώρο στο ζευγάρι που παντρεύονταν ένα πιγκάλ. Στον κινηματογράφο δίπλα μου άγνωστος σχολίασε: Πιγκάλ για δώρο: Εκεί πρωτάκουσα τη λέξη

  3. Μπετατζής said

    άσχετο με το θέμα, σχετικό όμως με το πώς ονοματίζουμε διάφορα πράγματα.

    όταν χτυπάμε τα χέρια μας μεταξύ τους, το λέμε παλαμάκια. Όταν χτυπάμε τα δάχτυλα του ενός χεριού στο σκοπό του τραγουδιού, αντίχειρα με μέσο συνήθως, πώς στο καλό το λέμε ;;; δαχτυλάκια ;;; ή δεν έχει όνομα ;; αληθινή είναι η απορία.

  4. 3 Σα να το έχουμε ξανασυζητήσει αυτό κάποτε. Στράκα μήπως;

  5. Παναγιώτης Κ. said

    Έχουμε πολλά παραδείγματα όπου η χρήση ξενικής ονομασίας για κάποιο αντικείμενο κατά κάποιο τρόπο του…προσθέτει αξία.
    Δεν είναι το ίδιο για τα αυτιά της μαντάμ Σουσούς η γούνα από κουνέλι και η…λαπέν. 🙂

  6. leonicos said

    Πιγκάλ είναι το βουρτσάκι με το οποίο καθαρίζουμε την τουαλέτα.

    Έχω ακούσει να το λένε έτσι στα καταστήματα. Δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ τον όρο

  7. leonicos said

    από τότε εξευρωπαΐστηκα

    ακολούθησα;

  8. Παναγιώτης Κ. said

    Παρόλο που στράκες σημαίνει άλλο πράγμα εγώ θα το χρησιμοποιούσα και σε αυτή την περίπτωση. Στράκες με τα δάχτυλα.

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3 Στράκες λέμε, θαρρώ.

  10. Georgios Bartzoudis said

    «και περίγραφε τον υπόκοσμο»
    # Πως σου ήρθε Νοικοκύρη αυτό το «περίγραφε»; Τόσο …μπουρτζουτζίδικο σου φάνηκε το …καϊμένο το περιΕγραφε; Ακόμα κι η αναλφάβητη μάνα μ’ έλεγε ότι «έμαθι κι έγραφι του ‘ο’ μι του κουντύλ(ι)»! Άιντε τώρα …περίγραφε πώς σου ήρθε η έμπνευση!
    # Σε ότι αφορά το πιγκάλ, και γω το ήξερα ως βούρτσα (και λίγο …χειρότερα!). Ως πιγκάλ το έμαθα από το γυναικαριό!

  11. Παναγιώτης Κ. said

    5. Όπως και το αποχωρητήριο δεν «ακούγεται» το ίδιο με το WC.

  12. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Μέχρι που να τα βρείτε με το πιγκάλ, αυτό το βουρτσάκι (βουρτσάκι στα νεώτερα χρόνια, παλιότερα ένας Θεός ξέρει..) στην Ποντιακή λέγεται/λέγονταν «σκατήφτερον», και χρησιμοποιούνταν από την μητέρα μου, ΚΑΙ ως υβριστικό.. 🙂

  13. Neo Kid said

    Ε, ότι θα διάβαζα σήμερα για το Πιγκαλ του Κρεμενιωτη…😃
    Το καλύτερο ζαχαροπλαστείο Λαμίας και περιχώρων χωρίων.
    Τώρα είναι στην οδό Κύπρου. Παλιά ήταν στο κέντρο στο στενό δρομάκι με τα μπιλιαρδάδικα ( κοίτα να δεις που δε θυμάμαι το όνομα γμ το Αλτσχάιμερ γμώ! Οδος Ανδρούτσου;)

  14. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Η κατακλείδα μου θύμισε, σε συνδυασμό με τη θεματολογία την πιο σύντομη έκθεση, με θέμα «Το πρώτο χιόνι»

    «Βγήκ η μάναμ το πρωί να χεσ’, ωπ, χιόν’!»

  15. leonicos said

    Δεν ξέρω αν θα το θεωρήσετε σχετικό ή όχι, αλλά το πιγκάλ είναι η κορυφή του παγόβουνου με απροσμέτρητο βάθος.

    Γιατί ο φόνος λέγεταο φόνος; γιατί ο πόνος (ό,τι και αν σημαίνει στο μάκρος της ιστορίας του) σημαίνει πόνος; Γιατί το άλγος σημαίνει άλγος. Και ας αφήσουμε τις λέξεις που μπορούν ν’ αναχθούν σε ηχομιμητικά, βελάζω, ουρλιάζω κοκ, αυτά ειναι προφανή. Αλλά γιατί το /pat/ σημαίνει πατέρας και /mat/ μητερα ή /fart-brat/ αδελφός; Τι προαγματικά σημαίνουν οι λέξεις δέλφις, όρνις, κοκ; Όχι τη σημασία που κατέληξαν να έχουν, αλλά την πρωτογενη σημασία τους. Η γλώσσα έχει πολλά μυστικά τελικώς

    Και το πιγκάλ pigal

  16. leonicos said

    12

    σκατήφτερον

    η μάνα μου έλεγε υβριστικά σκατόφτυαρο, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα.

    Πάντως διερωτώμαι αν όντως η λέξη είναι ποντιακή ή απλώς μπεν τροβάτο. Το σκατήφτερον απαιτεί τουαλέτα με λεκάνη, και οι πόντιοι, όπως και όλοι οι άλλοι έλληνες, δεν είχαν όταν σχηματιζόταν η διάλεκτος.

    Εμεις στις Κουκουβάουνες δεν είχαμε εξαεριστηρα πάνω από την ηλεκτρική κουζίνα. Ανοίγαμε απλώς το παράθυρο.

  17. Conspiraki Theologist said

    Ως πιγκάλ το έμαθα νομίζω στις αρχές αυτού του αιώνα (ή στο τέλος του προηγούμενου). Σίγουρα πάντως πολύ πριν μάθω ότι τα «ξυλάκια για τα αυτιά» μονολεκτικά λέγονται μπατονέτες. Αλήθεια, πόθεν το τελευταίο?

  18. leonicos said

    3 και 8

    στράκες (με τα δαχτυλα)

    υποθετω πως και το ‘κάνεις τράκες’ ή ‘αυτο το ρούχο κάνει στράκες’ αυτό εννοεί, ότι προκαλεί τέτοιον ενθουσιασμό που κάνεις στράκες με τα δάχτυλα

  19. leonicos said

    17

    και πού να δεις το κυρ-ντάν για την οδοντογλυφίδα, και τα μακαρόνια ‘α ντεντε’

  20. leonicos said

    Παω Κοϊντο

  21. 17 bâton το μπαστούνι (και μάλιστα ομόρριζες λέξεις), bâtonette το μπαστουνάκι. Εγώ ήξερα τις μπατονέτες, το πιγκάλ όμως το έμαθα από τη συζήτηση στη Λεξιλογία.

  22. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    19 Το πουρφάν το ξέρεις Λεώνικε? 🙂

  23. sarant said

    17 Ως συνήθως με πρόλαβε ο Δύτης!

  24. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @16.Μπεν τροβάτο αποκλείεται αφ’ενός γιατί η μητέρα μου ήταν μιά αμόρφωτη χωριατοπούλα και αφ’ ετέρου, το άκουσα κι από άλλους. Το πιθανότερο είναι ότι πρόκειται για διασταλτική σηματοδότηση, από άλλες, παραπλήσιες, καθαριστικές χρήσεις των φτερών. 🙂 (Πάντως, η Ποντιακή δεν πάει απαραίτητα πολύ πίσω στον χρόνο. Μπορεί να είναι ..πολιτισμικό επίτευγμα 🙂 νεωτέρων χρόνων, άλλως: Νεοποντιακή κατάκτηση και λέξη.)

  25. Θρακιώτης said

    Αγαπητοί φίλοι,

    αναγκάζομαι να επέμβω, για να δώσω λύση στο πρόβλημα που προέκυψε (αγνώστου προελεύσεως η ετυμολογία του «πιγκάλ» της τουαλέτας). Το κάνω, όχι βεβαίως διότι είμαι ανθρωπιστής και μού αρέσει να βοηθώ τον πλησίον μου, αλλά για να αποδείξω ότι οι ιδεοληψίες του κ. Σαραντάκου και των χριστιανών + μπολσεβίκων αναγνωστών του παρόντος Ιστολογίου ΔΕΝ πρόκειται να τους αφήσουν να βρούν μόνοι τους την απάντηση, όπως άλλωστε συμβαίνει σε μιά σειρά άλλα θέματα (λαθρομετανάστευση κλπ.). Έξεστι χριστιανοίς και μπολσεβίκοις μή λύειν προβλήματα, ως γνωστόν…

    ΕΧΟΥΜΕ και ΛΕΜΕ: Ο μερακλής σχολιαστής κ. Gpoint κι ίσως μερικοί ακόμη αναγνώστες σίγουρα θα έχουν ακουστά τον θρυλικό πορνοκινηματογράφο των Αμπελοκήπων «Λίνα» (Δημητσάνης και Φθιώτιδος, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το σούπερ μάρκετ «Α-Β»). Η «Λίνα» ήταν μακράν ο πρώτος κινηματογράφος στην Ελλάδα που πρόβαλε σκληρό πορνό (ολόκληρη ταινία και ουχί τσόντα) εν έτει σωτηρίω 1977. Επί δύο ολόκληρα χρόνια (1977-78) γινόταν Λαϊκό Προσκύνημα και οι ουρές των θεατών για να μπούν μέσα στο «Λίνα» φτάνανε μέχρι κάτω στο νοσοκομείο «Ελπίς», δηλαδή 250-300 μέτρα ουρές. Οι προβολές άρχιζαν στις 4 μ.μ. και ο κόσμος μαζευόταν από τις 2 μ.μ. όπως γινόταν παλιά στα γήπεδα. Τότε βγήκαν και οι περίφημες φράσεις «Οι πρωϊνοί να φεύγουν», «τσόντα και ξερό ψωμί», «Ήρθαμε από τα Μέγαρα», «Βάλε τσόντα, θα πεινάσεις» κλπ. Είναι παραπάνω από βέβαιον ότι ο (24χρονος τότε…) σχολιαστής Gpoint που ζούσε εκείνη την εποχή στους Αμπελοκήπους, είχε παρακολουθήσει επανειλημμένως τις πορνοπροβολές του «Λίνα», οπότε για περισσότερες λεπτομέρειες ρωτήστε εκείνον…

    Ξαναγυρίζω στο θέμα μας: Η «Λίνα» πρόβαλε κατ’ εξοχήν γαλλικό πορνό, που εκείνη την εποχή έκανε θραύση παγκοσμίως, γιατί είχε γαλλική φινέτσα: Ήταν εξ ολοκλήρου γυρισμένο στο Παρίσι, έδειχνε τα αξιοθέατά του και απέπνεε παριζιάνικο άρωμα. Μία από τις γαλλικές ταινίες που κάνανε τεράστιο σουξέ στο «Λίνα» εκείνη την εποχή ήταν και η περίφημη «Place Pigalle» (παραγωγής 1976) με την θρυλική + πανέμορφη Brigitte Lahai και την αδικοχαμένη (πήγε από ναρκωτικά στα 38 της…) Cathy Stewart (1956-1994)

    Σε πεντέξι σημεία της ταινίας, οι δύο πρωταγωνίστριες (που κάνουν τις πουτάνες της παριζιάνικης κακόφημης συνοικίας «Place Pigalle») πάνε στην τουαλέτα του μπουρδελοξενοδοχείου και φτύνουν την γονή (όπως έλεγαν οι ΑΗΠ τα ψ@λοχύματα…) που άφησε στο στόμα τους ή στο στήθος τους ο πελάτης. Αμέσως μετά, σκουπίζουν την λεκάνη της τουαλέτας με το γνωστό βουρτσάκι και τραβάνε το καζανάκι. Από αυτές τις 5-6 σκηνές της πορνοταινίας «Place Pigalle», που σάρωνε το 1977-78 στην «Λίνα» μάθανε οι Ρωμιοί το σκουπάκι της τουαλέτας και το είπανε «πιγκάλ» από τον τίτλο της ταινίας και το όνομα της θρυλικής παριζιάνικης συνοικίας όπου βουρβουλακιάζουν οι φτηνές πόρνες…

  26. Μιας και δεν βλέπω να προχωράει η διερεύνηση του μυστηρίου, να βάλω κάτι για τα αυριανά μεζεδάκια: «Πρωτοβουλίες για να μπει τέλος στην ανεξέλεγκτη αλίευση των Τούρκων στο Αιγαίο». Όπερ εστί μεθερμηνευόμενον «σταματήστε να ψαρεύετε ανεξέλεγκτα Τούρκους στο Αιγαίο» 🙂

  27. Κωστής Ανετάκης said

    12: Κι η γιαγιά μου κι ο παππούς μου, μικρασιατικής καταγωγής, έλεγαν το «σκατόφτυαρο» και μάλιστα το χρησιμοποιούσαν υβριστικά, ειδικά για γυναίκες… μειωμένης ηθικής. Δεν ξέρω όμως αν έφεραν τη λέξη αυτή απ’ τα χωριά τους, την Ολυμπιάδα και τον Σταυρό, ή αν την υιοθέτησαν στη Θεσσαλονίκη. Θυμάμαι ωστόσο τη γιαγιά μου να περιγράφει τη σκηνή που μάλωσε με τη συγκάτοικο στο διαμέρισμα όπου έμεναν μετά τον Πόλεμο (ναι, τότε δύο και τρεις οικογένειες μοιράζονταν ένα σπίτι) κι η προκομμένη πήρε το σκατόφτυαρο και πασάλειψε τα πιατικά της γιαγιάς μου, με αποτέλεσμα να πέσει ξύλο στο τέλος…

  28. nikiplos said

    3, 3, 18@, το είχαμε ξανασυζητήσει και είχαμε φθάσει σε δύο όρους:
    1. Ο λόγιος αποκρότημα
    2. Στράκες ή τράκες ο λαϊκός… αν και στράκες στα λαϊκά είναι κι άλλα πράγματα πχ το χτύπημα της παλάμης στη φτέρνα, στο πάτωμα, σε κάποιον που θαυμάζει το χορό μας για να δείξουμε πως ανταποδίδουμε το θαυμασμό (γρήγορο, πιασάρικο, δυνατούτσικο χάδι ας πούμε).

  29. Αναστό said

    Μ’ αρέσει που είστε δω χάμου τόσοι γραμματιζούμενοι και δεν μπορείτε 2 γαϊδουριών άχυρα να χωρίσετε δεν μπορείτε.

    Όλος ο κόσμος ξέρει ότι όταν έχει σκ@τ@ στη λεκάνη, κάποιος και κάπως πρέπει να πα να τα «βγάλ'». Ε και μετά πολύ θέλει; Λίγο μυαλό βρεεε…

  30. Jago said

    Σωστή η υποψία στο 17 για τη χρήση της λέξης, με προσαρμοσμένη αναζήτηση στο Google μάλλον η παλιότερη χρήση ανάγεται στο 2002.

    Για τον κινηματογράφο:
    Πιγκάλ (Πατησίων 318, Κλωναρίδη, χειμερινός, 1350 θέσεις). Από τους μεγαλύτερους κινηματογράφους της Αθήνας, στην ακμάζουσα τότε Πατησίων […] Το παριζιάνικο όνομά του (ακόμα τότε δεν είχε επικρατήσει να λέγονται έτσι οι βούρτσες τουαλέτας) προφανώς λόγω της ξενομανίας της εποχής και για λόγους
    ανταγωνιστικούς προς τους γειτονικούς κινηματογράφους.

    Μάνος Γαϊτάνος, Οι κινηματογράφοι που αγαπήσαμε (διατίθεται σε δωρεάν πεντέφι αν το ψάξετε, είναι πάρα πολύ καλό).

    Επίσης στην Πατησίων 12 υπήρχε το πολυτελές κοσμικό κέντρο «Πίγκαλς» (Pigal’s αναφέρεται κάπου διαδικτυακά αλλά δεν μπορώ να το διασταυρώσω), κάποιου Κόκκαλη, όπου γνώρισε δόξες από τα εγκαίνια του με την ιστορική συνεργασία του Μανώλη Χιώτη με τον Τάκη Μπίνη μεταξύ 1948-53. (τις πληροφορίες τις αντλώ από το πολύτιμο «Βίος Ρεμπέτικος» του Τάκη Μπίνη).

  31. Αναστό said

    Πάντως, να επιβεβαιώσω ότι το πιγκάλ ήταν σαφώς στο καθημερινό λεξιλόγιο στους κύκλους του εμπορίου ειδών υγιεινής, από τότε που άνοιξε ο πατέρας μου το μαγαζί του, εκεί γύρω στο 1980.

  32. Θρασύμαχος said

    http://cineanamnisi.blogspot.com/2012/06/blog-post_767.html

    http://1.bp.blogspot.com/-1Uj2hubRaCE/UTTa5CqkQ0I/AAAAAAAAIhQ/u28KkCs-ST0/s1600/πιγκαλ+πατησιων+23031998.bmp

  33. Jago said

    Κάποιος πιο πάνω που αναφέρει μια πορνοταινία ως Place Pigalle το 1977, σαφώς πρόκειται για την Der Frauenarzt vom Place Pigalle μόνο που κυκλοφόρησε το 1983.

    https://www.imdb.com/title/tt0305587/

  34. gpoint said

    # 25

    Μανιαμούνια, πάλι γράφεις ό,τι σου κατέβει και για το στοίχημα κλάνεις μπαρμπούνια και κουτσομούρες μαζί μετά τις τελευταίες «επιτυχίες» σου.
    Στην Λίνα δεν έχω πάει ποτέ, δεν μ’ ενδιαφέρει το πορνό, αντίθετα οι τσόντες με την άπειρη πλάκα που γινότανε στην Ευα στον Αγ. Αρτέμη και μετά στο Νέγκρο με Γκουσγκούνη, Τίνα Σπάθη κ.λ.π.ήτανε χάπεννινγκ ανεπανάληπτα που όποιος δεν τα έζησε έχει κενά. Αλλες εποχές.

  35. Divolos said

    Ο νατσουλιστής βέβαια δεν έχει πρόβλημα. Τα βουρτσάκια ονομάστηκαν έτσι από τον κοσμαγάπητο ποιητή Γεώργιο Δροσίνη, που ζούσε στο Παρίσι το 1898, σε ένα διαμέρισμα πάνω στην πλατεία Πιγκάλ. Μια μέρα λοιπόν …. (συμπληρώστε ελεύθερα).

    Και συμπληρώνω:
    Μιά μέρα λοιπόν κατά την πρωινή του συνήθεια στο μπάνιο, προσπαθούσε να τελειώσει το ποίημα «Η ξενούλα». Ηταν το τελευταίο που του έλειπε ώστε να προχωρήσει στην έκδοση της δεύτερης ποιητικής συλλογής του. Ο χρόνος πίεζε πολύ και η ομοιοκαταληξία δεν έβγαινε. Αναγκάστηκε λοιπόν να τελειώσει το ποίημα όπως φαίνεται παρακάτω, γνωρίζοντας ότι οι περισσότεροι αναγνώστες δεν γνωρίζουν την πλατεία και θα νομίζουν πως πιγκάλ λέγεται το βουρτσάκι εκεί εις τα Παρίσια:

    Η ξενούλα (πρώτη έκδοση)

    Ξενούλα μου, για σένα,
    που μ’ έκανες στα ξένα,
    ώρες καλές να ιδώ,
    στου χωρισμού την ώρα,
    βαριά θλιμμένος τώρα,
    τραγούδια τραγουδώ.

    Μα εσένα δεν σ’ αγγίζω,
    φρούδες τρέφω ελπίδες,
    για σένα ο έρωτάς μου,
    είναι πολύ μπανάλ,

    και τώρα εγώ δακρύζω
    (απ’ τις αιμορροΐδες),
    την χέστρα καθαρίζω,
    καλά με το πιγκάλ.

    Βέβαια μετά την πρώτη έκδοση (που βγήκε τελικά σε πολύ λίγα αντίτυπα) ο ποιητής ξανάγραψε το ποίημα και τελικά έχει επικρατήσει και είναι γνωστή σε εμάς η δεύτερη εκδοχή. Όμως το αρχικό ποίημα πρόλαβε και κυκλοφόρησε στην εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας «πατρίς», τον Φεβρουάριο του 1900. Από εκεί οι Αθηναίοι που πάντοτε θέλανε να φαίνονται πολυμαθείς και ευρωπαίοι υιοθέτησαν την λέξη.

  36. loukretia50 said

    Bonjour!
    Θέλετε μια γρήγορη τσάρκα με αυτοκίνητο στο Παρίσι, περνώντας και από την Πλας Πιγκάλ?
    A 1976 French short film directed by Claude Lelouch, showing a high-speed drive through Paris. The film shows an eight-minute drive through Paris during the early hours (05:30) of a Sunday morning in August https://www.maff.tv/watch/4c7b25dd-b29e-4539-b00a-a5df975bc2dd (when much of Paris is on vacation).

  37. loukretia50 said

    Tίτλος : «C’etait un rendez-vous»
    https://www.imdb.com/title/tt0169173/

    έφυγε σπινταριστό!

  38. nikiplos said

    25@ bullshits που λέμε και στο Ιλινόι. Αμέσως μετά, σκουπίζουν την λεκάνη της τουαλέτας με το γνωστό βουρτσάκι και τραβάνε το καζανάκι
    Το προϊόν αυτό ανακατεμένο με σίελο δεν απαιτεί πιγκάλ για να φύγει στην τρύπα… Απλός καταιονισμός χρειάζεται και οι συνήθεις γυναίκες που αναφέρεστε το έκαναν συνήθως στα ντους ή στο νιπτήρα… Δεν χρειάζεται να διπλωθούν στα τέσσερα για να απορρίψουν στη λεκάνη, ο νιπτήρας είναι ψηλότερα και βολικοτερος.

    Μια κάποτε μου είχε πει πως το έκανε μόνο σε εκλεκτούς πελάτες αυτό και πως ο νιπτήρας ήταν το σημείο που απέρριπτε. Μάλιστα η ίδια έβαζε πάντα δίπλα στο νιπτήρα ένα ποτήρι τσίπουρο, κι έπινε μια γουλιά για απολύμανση…

    καλή η ευφάνταστη προσπάθεια…

  39. sarant said

    36 Α, ενδιαφέρον. Πέντε το πρωί, όπως πηγε ο Πλεύρης στα Εξάρχεια.

    35 Καλό!

    31 Χρήσιμη αυτή η πληροφορία.

  40. Jago said

    Ε βρε gpoint, είπαμε πως ο ανακατωσούρας διαθέτει «πυγαίο ταλέντο».

  41. nikiplos said

    27@ και αλλού. Σκατόφτυαρο δεν είναι το βουρτσάκι… Είναι μικρό φτυαράκι, για να πετάγονται τα κόπρανα από το καθήκι, που ήταν διαδεδομένο εκείνη την εποχή στις πόλεις για αφόδευση…

  42. nikiplos said

    Το πιγκάλ ως ορολογία για το βουρτσάκι τουαλέτας το πρωτοείδα γραμμένο στα Practiker στο Ελληνικό, αρχές 90ς. Το τύπωναν και στα προσπέκτους που έχωναν στις εφημερίδες. (άλλη μια ενδιαφέρουσα λέξη: προσπέκτους). Για να το έκαναν αυτό τότε και στα Ελλήνικος, πάει να πει πως ήταν καθιερωμένος όρος τουλάχιστον για τους εμπόρους των ειδών υγειινής. Φροντάει η Γαλλία, αλλά αυτά μας έρχονταν τότε από Ιταλία και Γερμανία… Έψαξε κανείς σε αυτές τις γλώσσες?

  43. nikiplos said

    Εδώ κάτι ενδιαφέρον:
    https://en.wikipedia.org/wiki/Xylospongium

  44. loukretia50 said

    Kαι δύο παλιά τραγούδια που ελπίζω να εκτιμήσει ο Γουσού!
    Place Pigalle https://youtu.be/wpj_ksmQfVk Maurice Chevalier
    Pigalle https://youtu.be/O95z-cXKTdw Patachou

  45. nikiplos said

    Να πούμε πως στα υδραυλικά υπάρχουν παράξενοι όροι… Στο στρατό καθώς ήμασταν Μηχανικοί του ΕΜΠ, συχνά επισκευάζαμε τα καζανάκια, ιδίως αλλάζαμε το κάτω λάστιχο-φλάτζα που ήταν και η συνήθης αιτία διαρροών στο καζανάκι. Αυτά η πιάτσα τα έλεγε σαμπρίνες. Ίσως από κάποια ιταλική παραφθορά, σαμπρίνα, η μικρή σαμπρέλα…

    Στη φωτό, το κάτω μαύρο στρογγυλό λάστιχο:

  46. angelos said

    Νομίζω ότι κλειδί είναι να αποσαφηνιστεί το πόσο παλιός είναι ο όρος / η χρήση του.
    Και εγώ είμαι ανάμεσα σε αυτούς που έμαθαν τη λέξη σχετικά πρόσφατα (5-10 χρόνια) και νομίζω ότι είμαστε πολλοί. Λογικά, ψάχνουμε για μία πολύ πρόσφατη…πυγή, άρα και πιο εύκολο να βρεθεί(;).
    Και επειδή, βέβαια, ως αντικείμενο υπάρχει από πολύ παλιότερα (για εμένα από «πάντα», άρα 40+ χρόνια – λογικά και αρκετά πιο πριν), ίσως μέσω διαφημίσεων, εκπομπών κ.τ.λ. της πρόσφατης εποχής, θα μπορέσει πιο εύκολα να βρεθεί μια άκρη.

  47. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Θυμήθηκα ένα ωραίο (όχι πολυακουσμένο) τραγούδι, που ταγουδούσε η Λαμπέτη στην «Γλυκειά Ίρμα» (μουσική: Σπανός, στίχοι Παπαδόπουλου):

    Άν γύριζε ξανά
    φωτιές, βεγγαλικά,
    θα χόρευαν παντού
    τριγύρω απ’ την Πιγκάλ.

    Ως εγχειρίδιο υγιεινής της τουαλέτας μόλις σήμερα έμαθα το όνομα. (Πόσα, άραγε, ακόμη πράγματα κάνουμε που είχε περιγράψει πρώτος ο Δροσίνης…)

  48. Πουλ-πουλ said

    «αλλά θα μπορούσε να το παρομοιάζει κανείς με κοντάρι (θυμάστε στον στρατό που μας έδιναν ένα κοντάρι να σκοτώσουμε το θερίο;)»
    Εξού και γονδολιέρης, δλδ. ο φαντάρος με το μεγάλο κοντάρι σαν αυτό που κρατάει ο γονδολιέρης.

  49. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Πάντως ό,τι και να πείτε το σημερινό είναι ωραίο κομμάτι να διαβάζεις τρώγοντας το μεσημεριανό σάντουιτς.

  50. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Μόλις έμαθα ότι πέθανε ο Νάνος Βαλαωρίτης.

  51. mitsos said

    Καλημέρα
    Ο επί της Τενέδου καλοκαιρινός κινηματογράφος Πιγκάλ ( στο ύψος της Αγ. Ζώνης ) ήταν στα εφηβικά χρόνια μου από τους αγαπημένους.
    Λειτουργεί ακόμα ή λειτούργησε μέχρι πρόσφατα σαν Δημοτικός Κινηματογρ’αφος με το όνομα «Στέλλα»

    Θυμάμαι ότι το είχαμε συζητήσει και στην παρέα του 80 κάτι … Ο ειδικότερος της παρέας – μια και η οικογένεια διέθετε κατάστημα που εμπορευόταν είδη σχετικά – είχε υποθέσει ότι υπήρχε κάποια εταιρεία ίσως PG L(imited) . Τότε η έρευνα ήταν δύσκολη και κανείς δεν σκέφτηκε να το ψάξει. Πάντως τώρα βλέπω πως ο γκούγκλης δίνει εταιρείες με παραπλήσια αρχικά που έχουν όμως ιδρυθεί μετά το 90 και το αντικείμενό τους είναι άσχετο με την τουαλέτα .

  52. Κων/νος said

    Η προέλευση της λέξης πιγκάλ από κάποια εμπορική ονομασία φαίνεται να είναι όντως η πιθανότερη. Επειδή όμως αυτό το αντικείμενο είναι πολύ κοινό, δεν νομίζω να βρούμε εταιρεία με αυτό το όνομα, αλλά μάλλον την ονομασία κάποιου συγκεκριμένου μοντέλου που έκανε μεγάλες πωλήσεις κάποια περίοδο και τελικά καθιερώθηκε. Κάποιος που ασχολείται πολλά χρόνια με τον κλάδο ίσως να θυμάται πότε άρχισε να πρωτοχρησιμοποιείται η λέξη σε εμπορικούς καταλόγους κλπ. Και εγώ πάντως συνάντησα για πρώτη φορά τη λέξη γύρω στο ’90 – πιο παλιά το λέγαμε απλώς βουρτσάκι.

  53. Κων/νος said

    Επίσης, λέξη με παρομοίως (νομίζω) άγνωστη ετυμολογία είναι και το μανό, το βερνίκι νυχιών. Πιθανώς και αυτό να προέρχεται από κάποια εμπορική ονομασία.

  54. Triant said

    Κάποιος Π. Γκαλ. ίσως;

  55. Κιγκέρι said

    Βρετιμαθαίνεικανείς!

    https://en.m.wikipedia.org/wiki/Xylospongium

  56. nikiplos said

    55@ επανάληψη του 43@?

  57. sarant said

    17-21-23 Ανταποκριτής από τη Γαλλία λέει: Coton-tige τα λέμε τα bâtonnets ouatés (όχι bâtonnette)

    Περίπτωση καλοριφέρ (που λέγεται radiateur στα γαλλικά)

  58. Κιγκέρι said

    Ουπς! Δεν το είδα!

  59. Πέπε said

    @16:

    > > Πάντως διερωτώμαι αν όντως η λέξη είναι ποντιακή ή απλώς μπεν τροβάτο. Το σκατήφτερον απαιτεί τουαλέτα με λεκάνη, και οι πόντιοι, όπως και όλοι οι άλλοι έλληνες, δεν είχαν όταν σχηματιζόταν η διάλεκτος.

    Υπάρχει και ποντιακή λέξη για τα ποπκόρν: τσακλία. Μάλλον η διάλεκτος δεν έπαψε ποτέ να σχηματίζεται. Όπως άλλωστε και η κοινή ελληνική!

    @3, 9 κλπ.:

    Οι στράκες με τα δάχτυλα, εδώ στην Κρήτη λέγονται μπαλονάκια.

    @10:
    Θα συμφωνήσω με τον κ. Μπαρτζούδη: το «περίγραφε» είναι αφύσικο και βεβιασμένο.

    _______________________________________

    Εγώ πάντως χεστρόξυλο το λέω.

  60. ΓιώργοςΜ said

    57 Μπατονέτες έλεγαν και κάτι αλμυρά σνακ, μήπως από εκεί; Λετ…

  61. nikiplos said

    Πιστεύω πως η λύση θα δοθεί σχετικά εύκολα από δύο πηγές:
    α. Καταστήματα πώλησης υδραυλικών ειδών/σιδηρικών που εκεί θα υπάρχουν περιγραφές σε τιμολόγια.
    β. Τιμολόγια προμηθειών ή προσφορών δημόσιων οργανισμών σε τέτοια υλικά. Στο Διαύγεια βρίσκω την παλαιότερη αναφορά στο 2012, αλλά πριν από τότε δεν πολυλειτουργούσε το ΔΙΑΥΓΕΙΑ.
    Εδώ στη σελίδα 2 αρ9:
    http://www.tanagra.gr/wp-content/uploads/2011/08/%CE%91.O.%CE%95.-255.2011.pdf

    Εικάζω πως εκεί κάπου στις αρχές 90ς και τέλη 80ς να καθιερώθηκε ο όρος, αλλά δεν είχαμε μηχανοργανωθεί ακόμη… Στο πράκτικερ πάντως θυμάμαι ότι το είχα δει το 1993 και αυτό δεν αμφισβητείται…

  62. Πέπε said

    Πάντως, απ’ όσα διάβασα, πιγκάλ είναι η μόνη λέξη που:
    α) είναι σαφής, χωρίς να χρειάζεται επεξηγήσεις (ένα βουρτσάκι – τι βουρτσάκι; – βουρτσάκι για την τουαλέτα)
    β) είναι κόσμια, τη λες σε οποιοδήποτε περιβάλλον

    Άρα είναι πετυχημένη λέξη. Περίεργο -αλλά και κρίμα- που δεν την ξέρουν τόσοι. Ας κάνουμε μια καμπάνια να διαδοθεί.

  63. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @43. Στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, εργαλείο σφουγγοκωλάριων..

  64. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @59α. Σωστά! Δεν έπαψε να χτίζεται επειδή μιλιέται ακόμη, ως ΜΗΤΡΙΚΗ γλώσσα, από χιλιάδες- κυρίως κατοίκους ποντιακών χωριών της Μακεδονίας..

  65. Γιάννης Ιατρού said

    57: όπου η ονομασία ‘ραντιατέρ’ είναι επιεικώς παραπλανητική, γιατί η μετάδοση της θερμότητας γίνεται κυρίως με μεταγωγή (στον αέρα) και λιγότερο μέσω της ακτινοβολίας. Το γερμ. Heizkörper (θερμαντικό σώμα) είναι πιό σωστό.

  66. Θρακιώτης said

    Αγαπητοί φίλοι,

    «σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν», είπε ο ραββίνος Χριστός στον ραββίνο Σαούλ (Πράξεις 26,14). Όλοι αντιλαμβάνεστε ότι έχω από πίσω μου ένα ολόκληρο Επιτελείο κι όποιος σχολιαστής τόλμησε να αμφισβητήσει τα λεγόμενά μου, καταντροπιάστηκε και ξαναμπήκε στο καβούκι του ταπεινωμένος…

    Θα προσπαθήσω να απαντήσω σε όσους τόλμησαν να αμφισβητήσουν την μεγαλειώδη αποκάλυψη που έκανα στο σχόλιο 25, παρακάμπτοντας τους σκληρούς (για να μη πώ «μεσαιωνικούς»…) νόμους του Σαραντακείου Ιστολογίου που δεν επιτρέπουν ουδέ κάν τους συνδέσμους προς μία πορνοταινία…

    1) Αφελέστατε κ. Jago (33): Η ταινία που αναφέρετε, είναι η «Place Pigalle Νο2» και συγκεκριμένα η γερμανική βερσιόν της (οι ηθοποιοί στην πρωτότυπη ταινία μιλούν γαλλικά). Πρωταγωνιστεί βεβαίως και πάλι η αξέχαστη Cathy Stewart (είναι η κοπέλλα στην αρχή της ταινίας που της κάνει αιδοιολειχία ο γυναικολόγος της), αλλά όχι και η θρυλική Brigitte Lahaie. Εγώ μιλώ για την πρώτη «Place Pigalle» (1976), την οποία μπορώ ανά πάσαν στιγμήν να αναρτήσω στο παρόν νήμα, αν – φυσικά – μού δώσει την άδεια ο φίλος κ. Σαραντάκος. Εννοείται με πλήρη βιβλιογραφική τεκμηρίωση των 4-5 σκηνών όπου γίνεται το φτύσιμο της γονής στην τουαλέτα και το βούρτσισμα με το «πιγκάλ»…

    2) Αγαπητέ κ. Gpoint (34), μπερδέψατε πάλι τις βούρτσες με τις @ούτσες: Οι ταινίες με Τίνα Σπάθη, Γκουσγκούνη κλπ. είναι σεξοκωμωδίες (soft porno). Εγώ σάς μιλάω για σκληροπυρηνικές (hardcore) πορνοταινίες, που πρώτη φορά προβλήθηκαν στην Ελλάδα απο το σινέ «Λίνα». Η ειδοποιός διαφορά των δύο ειδών είναι το ανδρικό πέος σε στύση που εισέρχεται σε κάποια οπή…

    3) Αγαπητέ φίλε κ. Νίκιπλε (38), όταν μου επιτρέψει ο κ. Σαραντάκος να αναρτήσω το «Place Pigalle No1» θα δείτε ότι στις επίμαχες σκηνές οι δύο πρωταγωνίστριες (Brigitte Lahaie, προφέρεται «Λαέ»…) + Cathy Stewart, αφού πετάνε την γονή του πελάτη στην τουαλέτα, κάθονται στην λεκάνη, αφοδεύουν και μετά τρίβουν με το βουρτσάκι. Είναι χαρακτηριστικές οι σκηνές της ταινίας, εξ ού και οι Ρωμηοί θεατές αποκαλούσαν «πιγκάλ» από το 1978 και μετά το βουρτσάκι της τουαλέτας…

    4) Τί είδους κόσμια λέξη είναι το «πιγκάλ», κύριε Πέπε μου (62β); Αφού παραπέμπει στην κακόφημη συνοικία «Place Pigalle» του Παρισιού (ακριβώς στους πρόποδες της Μονμάρτης) όπου συχνάζουν φτηνές πόρνες. Κι όπως θα αποδείξω σε λιγάκι (αν ο κ. Σαραντάκος μού επιτρέψει να αναρτήσω εδωπέρα την γαλλική πορνοταινία «Place Pigalle No1» – 1976), η ονομασία «πιγκάλ» για το βουρτσάκι της τουαλέτας βγήκε από τις 4-5 σκηνές ενός σκληροπυρηνικού γαλλικού πορνό που έκανε μεγάλο σουξέ το 1977-78 στο σινέ «Λίνα».

    Δεν σε ψυλλιάζει, κύριε Πέπε μου, η επί τόσες ώρες απόλυτη σιωπή του κ. Σαραντάκου, του κακόψυχου Ιατρού, του χριστιανού λογίου κ. Blogotinanai, της γαλλοτραφούς Λουκρητίας, του κύρ Σταύρου, του Λεώνικου, του γαλλομαθούς σοφού Νέστορα του Ιστολογίου κ. Άγγελου και του κύρ Γιάννη Κουβάτσου; Αν έλεγα παλαβομάρες, κάποιος από όλους αυτούς θα είχε βγεί να με κράξει. Αφού το ξέρεις ότι αφορμή ψάχνουν…

  67. Γς said

    Σκάψου να τον ρωτούσα πως λένε γαλλικά το σκουπάκι της τουαλέτας.

    Το balai de chiottes δηλαδή

    https://caktos.blogspot.com/2015/10/blog-post_27.html

  68. gpoint said

    # 66

    Μανιαμούνια, αν δεν δώσεις κανένα στοίχημα (άφοβο εννοείται ( κανένας δεν σε πιστεύει

  69. spiridione said

    Το είχαμε κάπου ξανασυζητήσει νομίζω, σκληρό καρύδι το πιγκάλ.
    Από μία έρευνα στα εμπορικά σήματα βρήκα ένα σήμα pigal για οδοντόκρεμα τη δεκαετία του 1970, ένα για γυναικεία εσώρουχα και ντεσσού τη δεκαετία του 1990 και ένα πρόσφατο για γεωργικά είδη. Τα ξένα pigal ή pigalle δεν τα κοίταξα, είναι πολλά.
    https://www.tmdn.org/tmview/welcome.html#

    Λέω μήπως, όπως διάλεξαν για τη σαγιονάρα μια χαρακτηριστική λέξη της χώρας προέλευσης του προιόντος, που ήταν και ονομασία γνωστής ταινίας τότε, κάτι παρόμοιο να έκαναν και με το πιγκάλ. Δεν ξέρω αν η χώρα προέλευσης του πιγκάλ ήταν η Γαλλία, αλλά τα είδη τουαλέτας νομίζω ότι είναι συνδεδεμένα με τα γαλλικά.

  70. Jago said

    66. Μοναδικέ και πολυτιμότερε σχολιαστή του ιστολογίου του Σαραντάκου, με το πυγαίο σας ταλέντο, δεν ασχολήθηκα λεπτομερώς με το ότι κάνατε χοντρό σφάλμα αναφερόμενος στη συμμετοχή της Brigitte Lahaie ενώ το σωστό για την Cathy Stewart ήταν πως συμμετείχε στην παραγωγή της ταινίας που γυρίστηκε μεταξύ 1981-82 και διανεμήθηκε τον επόμενο χρόνο. Μας παραθέσατε ένα πορνολίκνο που αποδεικνύει το αυταπόδεικτο, το γκουγκλάρανε σίγουρα πλείστοι άλλοι συνδαιτημόνες, πως είναι δεκαετίας του 1980. Περιμένουμε λοιπόν την επιβεβαίωση με ξεκάθαρο πορνολίκνο πως είναι του 1976 γιατί οι διεθνείς βιβλιοθήκες κινηματογραφικών adult ταινιών, καθώς και οι βιογραφίες των συγκεκριμένων ηθοποιών, δεν εντοπίζουν καμία τέτοια ταινία εκείνης της χρονιάς. Κοινώς, τα κάνατε για άλλη μια φορά μπάχαλο. Προτιμήστε να εντρυφήσετε στα Χρονικά του Μορέως, αν το Coe είναι το αιδοίο ή να βρείτε μια λέξη μήπως την είπε εκείνος ο Μούμμης Μαμράκιος τον 5ο αιώνα μΧ, κάτι σαν *ορθοπαιδικός* γιατί τα γαμούσαν από το *ορθόν*. Το καταλάβαμε πλέον πως λειτουργεί το μυαλό σας οπότε τα κουβαδάκια σας και σε άλλη πορνοπαραλία.

  71. Minuit, place Pigalle είναι φράση που άκουγα μικρός τη μητέρα μου να λέει, χωρίς να ξέρω σε τι αναφερόταν. Την ξαναθυμήθηκα με τη σημερινή κουβέντα, και μόλις εμαθα — ας είναι καλά ο Γούγλης κι αυτοί που τον τροφοδοτούν! — πως είναι τίτλος μυθιστορήματος του Μορίς Ντεκομπρά, που έγινε και ταινία (δύο φορές μάλιστα) στο Μεσοπόλεμο.
    Το πιγκάλ όμως ως βουρτσάκι ποτέ δεν το είχα ξανακούσει — αφού στην αρχή δεν κατάλαβα πού ήταν το αστείο με το λαμιώτικο ζαχαροπλαστείο! Mόνο την πλατεία του Παρισιού και τον κινηματογράφο της Πατησίων ήξερα…

  72. … αν υπήρχε αντικείμενο bigal της καθημερινότητας, και μεταφερνόταν στα ελληνικά, θα το λέγαμε μπιγάλι ή πιγκάλι ή κάτι ανάλογο, όπως κάναμε πχ με το χάλι (hal) και το ντουλάπι (dolap), δεν θα το αφήναμε απροσάρμοστο. …

    Προσθέτω και το καθιερωμένο ομοιοκατάληκτο μαγκάλι από το mangal.

    (Πύραυνο, λέει – δεν το ήξερα!)

  73. … μια λεπτή διάκριση, ότι
    πιγκάλ είναι το πλήρες σετ «βουρτσάκι+υποδοχή» ενώ
    το βουρτσάκι σκέτο λέγεται απλώς βουρτσάκι …

    Θα έλεγα ότι πιγκάλ είναι το βουρτσάκι σκέτο,
    ενώ η υποδοχή, δικαιωματικά,
    πλας πιγκάλ

  74. Γιάννης Ιατρού said

    Καλά πάμε… .
    Ο ένας (#66)γράφει …κι όποιος σχολιαστής τόλμησε να αμφισβητήσει τα λεγόμενά μου, καταντροπιάστηκε…, ο άλλος έγραψε χθες …με την γνωστική σας ανεπάρκεια..

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    32,51
    Για το θερινό σινέ Πιγκάλ
    Ο Δημοτικός Κινηματογράφος Στέλλα έχει προϊστορία: αποτελεί συνέχεια του Πιγκάλ που άνοιξε το 1969 και λειτούργησε ανελλιπώς για 21 καλοκαίρια, μέχρι το 1989. Μετονομάστηκε σε Δημοτικός Κινηματογράφος Στέλλα το 1992, όταν ξανάνοιξε από τον Δήμο Αθηναίων, και έκλεισε τις πόρτες του το 2010.
    Και φτάνουμε στις 19 Ιουλίου 2018. Ο Δημοτικός Κινηματογράφος Στέλλα(…) έτοιμος να υποδεχτεί παλιούς θαμώνες και νέους κινηματογραφόφιλους εκεί που ήταν πάντα: στο νούμερο 34 της οδού Τενέδου, στην Φωκίωνος Νέγρη.
    Τα ιστορικά στοιχεία προέρχονται από τη μελέτη του Δημήτρη Φύσσα «Τα Σινεμά της Αθήνας 1896-2013 – Ιστορίες του Αστικού Τοπίου».*
    n2life.gr/culture/cinema/article/634529/istoriko-therino-sinema-xananoigei-sthn-kypselh.html

    * https://periodikotrypa.files.wordpress.com/2013/10/cebaceb9cebdceb7cebcceb1cf84cebfceb3cf81ceb1cf86cebfceb9.pdf

  76. sarant said

    60 Όμως στα γαλλικά είναι αρσενικό το μπαστουνάκι, le bâtonnet

    69 Xμμμ… καλές ιδέες

    72 Ναι μπράβο

    73 🙂

  77. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    74 Γιάννημ
    τρολάκια ειν κι ας τραγουδούν, τρολάκια ειν κι ας λένε…

  78. spiridione said

    Για το Πίγκαλ’ς εδώ
    http://mpouzoukimpouzouksides.blogspot.com/2016/12/Pigals-Athens-Chiotis-Mitsakis-Bebis-Binis.html#

  79. Conspiraki Theologist said

    @59 πριν το μάθω ως πιγκάλ, το έλεγα » ξεσκατίρι»

  80. Θρακιώτης said

    1) Σοφέ Νέστορα του Ιστολογίου, κύριε Άγγελε (71),

    Μία μόνο περίπτωσις υπάρχει να πληροφορηθεί ο πολύς κόσμος πόθεν η ονομασία «πιγκάλ» για το βουρτσάκι της τουαλέτας: Με το κύρος που σάς διακρίνει, βγείτε σοφέ Νέστορα και ζητήστε από τον κ. Σαραντάκο να μού επιτρέψει να αναρτήσω (σ.σ.: αύριο Σαββάτο, γιατί τώρα φεύγω…) την ταινία «Place Pigalle No-1» (1976) με Brigitte Lahaie + Cathy Stewart, για την οποία γράφω στα σχόλια 25 και 66.

    2) Εξαιρετικά αφιερωμένο στον κ. Gpoint (68), μήπως και ρεφάρουμε…

    Για το Σαββατοκύριακο έχουμε να σάς προτείνουμε δύο σίγουρα στο Stoiximan, ώστε να πάτε Ταμείο να εισπράξετε. Το πρώτο σίγουρο σάς το δίνει το Επιτελείο μας και είναι ο άσος ξερός του Ατρομήτου στο μάτς του Σαββάτου στο Περιστέρι με τον καταπτοημένο ΠΑΟΚ (απόδοση 5,85).

    Το δεύτερο σίγουρο σάς το δίνει ο γνωρίζων τα παρασκήνια της Θεσσαλονίκης, κ. Gpoint, και είναι το ξερό διπλό του ΠΑΟ (απόδοση 4,85) στον αγώνα της Κυριακής με τον Άρη στου Χαριλάου.

    Παίξτε άφοβα τον άσσο του Ατρομήτου και το διπλό του Παναθηναϊκού και θα μάς ευγνωμονείτε σε λίγες ώρες…

    3) Αφελέστατε κύριε Jago (70),

    έχετε μαύρα μεσάνυχτα από την Ιστορία της Γαλλικής Βιομηχανίας Πορνοταινιών και εκτίθεστε με κάθε λέξη που ξεστομίζετε… To imdb.com δεν καταγράφει τις περισσότερες γαλλικές πορνοταινίες που παρήχθησαν πρίν το 1980. Όποτε θέλετε σάς το αποδεικνύω, εφόσον μού επιτρέψει ο κ. Σαραντάκος να αναρτήσω εδώ τους κατάλληλους συνδέσμους

  81. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    69 >>pigal για οδοντόκρεμα τη δεκαετία του 1970
    Την χρησιμοποιούσα! Η κρέμα της ήταν με κόκκινη ρίγα!

    Καλώς σας βρήκα στον κόσμο του …πιγκάλ. Ιδέα δεν είχα γι΄αυτή την ευρωπαϊκού …αέρα ονομασία του βουρτσακίου αποπάτου.

  82. spiridione said

    Επίσης, υπήρχε ξενοδοχείο Πιγκάλ στην Αγ. Κωνσταντίνου

    http://athensville.blogspot.com/2011/11/blog-post.html

    Και είχε ο Διαμαντούλης του Καλούα μπαρ Πιγκάλ στην Ακαδημίας τη δεκαετία του 1970.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=124&pageid=87016&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASYASRASLASSASEASTAAgASUASYASJASZ&CropPDF=0

  83. spiridione said

    Και θέατρο Πιγκάλ στη Φρεαττύδα (κέντρο Λελούδα)

  84. ΣΠ said

    Ένα ιδιαίτερο πιγκάλ:
    https://www.etsy.com/listing/605577936/donald-trump-toilet-brush-the-original

    (Νικοκύρη, σβήσε το σχόλιο που είναι σε αναμονή. Έκανα λάθος)

  85. LandS said

    Μου κάνει εντύπωση που δεν χρησιμοποιήθηκε η λέξη της τρισχιλιετούς «ξυλοσπόνγκιον»
    https://en.wikipedia.org/wiki/Xylospongium

    Πέπε (στο 59) κοντά έπεσες

  86. Jorge said

    Στο στρατό, την αγγαρεία στην τουαλέτα , την χαριτολογουσαμε σαν «αη Γιώργης», ενθυμού το στυλιζαρισμένο εικόνισμα.

  87. loukretia50 said

    Σε διάφορες ταινίες νουάρ χρησιμοποίησαν πλάνα από την πλας Πιγκάλ.
    «….the boulevard Pigalle, comprising the streets on the lower slopes of the butte, in the eighteenth arrondissement, and those to the south, in the ninth arrondissement. (See Ginette Vincendeau on the relation of Montmartre to Pigalle in her book Jean-Pierre Melville: an American in Paris, p.107.) This, according to the clichés, is an underworld Montmartre of sex-trade and criminality, with at its hub the neon-bathed place Pigalle. Here, Montmartre and Pigalle are interchangeable terms. This was not a secret world: Pigalle had an international reputation, attracting tourists to its cabarets and stripclubs, as well as filmmakers wanting to give an authentic air to their fictional gangsters…»
    The Paris of ’50s Noir: Becker, Dassin and Melville
    https://www.thecinetourist.net/paris-noir-becker-dassin-melville.html

    Αναφέρεται και σχετικό βιβλίο με πολλές φωτό , που δε βρίσκω ον λάιν ενώ υπάρχει.
    Patrice Bellon: «Pigalle: le roman noir de Paris»

    Du rififi chez les hommes https://youtu.be/xoMj7-wrv7k Jules Dassin 1955
    Και το τραγούδι με τη λέξη που αγνοούσα για χρόνια.
    Έχω την εντύπωση ότι η ταινία είχε προβληθεί με τον τίτλο «Ριφιφί στην Πλας Πιγκάλ».

    YΓ. 1 Εκείνο το «περίγραφε» …. δεν έχω λόγια να περιγράψω πόσο άσχημο μου φάνηκε.
    2. Αποδεικνύεται ότι όπως είναι πανεύκολο να συσκατωθεί ένα αθώο νήμα, τόσο εύκολα μπορεί να εμπνεύσει άρθρο ένα μαραφέτι με παραπλανητικά κομψό όνομα !

  88. gpoint said

    # 80

    Βρε κουτοπόνηρε μανιαμούνια εγώ σου είπα ΕΣΕΝΑ να παίξεις τον ΠΑΟ κι αν χάσεις ε και τι έγινε σάμπως με τα δικά σου πας ταμείο ; μια φορά κοιμήθηκε ο θεός στις 47 προβλέψεις που έχεις κάνει !!!
    Μην το πλασσάρεις λοιπόν στους άλλους γιατί εγώ δεν το πρότεινα σε άλλους μόνο σε σένα επειδή είσαι τοπ (κλας) σχολιαστής

  89. Ωραίες φωτογραφίες (και ταινίες), Λουκρητία!
    Η τελευταία, το τέλος του Ριφιφί, είναι στη Μπελβίλ και σήμερα είναι αγνώριστη, μόνο η ράμπα έχει μείνει ίδια σε μια περιοχή που δεν έχει αλλάξει πάρα πολύ κατά τα άλλα (πάνω από το Περ-Λασαίζ).
    Γύρω από την Πιγκάλ, αν δεν κάνω λάθος, είναι γυρισμένα και τα «400 χτυπήματα» (εκεί μεγάλωσε ο Τριφό).

  90. Καλά θυμόμουν: https://www.thecinetourist.net/les-400-coups-paris-locations.html Πιγκάλ και περίχωρα, και η ίδια η πλατεία στη φωτό στο τέλος του άρθρου.

  91. aerosol said

    Δηλώνω βαθύτατα απογοητευμένος που αναφέρονται καθημερινώς οι χριστιανοί + μπολσεβίκοι αναγνώστες του παρόντος Ιστολογίου ενώ αποκρύπτονται εντέχνως (γιατί άραγε; δεν συμφέρει κάποιους;) οι πολυάριθμοι αναρχοβασιλικοί.

  92. BLOG_OTI_NANAI said

    12,16: Υπάρχει με αυτή τη σημασία:

  93. ΣΠ said

    90
    Και το Μουλέν Ρουζ του Τζον Χιούστον.

  94. BLOG_OTI_NANAI said

    74: Γιάννη, δεν είμαστε καλά… Πότε είχε σχέση η συμμετοχή μου τόσα χρόνια εδώ με τις ηλιθιότητες που γράφει μονίμως αυτός ο μαλάκας και κάνεις αυτή την επίθεση; Με βρίζεις χωρίς καν να σε ενοχλήσω;

  95. atheofobos said

    …και ανάλογα «Μυστήρια» και στην ελληνική, για την Κωνσταντινούπολη.

    Όχι μόνο για την Κωνσταντινούπολη αλλά υπάρχουν και για την Αθήνα,
    Ο Αριστείδης Ν. Κυριάκος αρχισυντάκτης στην εφημερίδα Χρόνος του Χαιρόπουλου, είχε γράψει -Τα μυστήρια των Αθηνών.

  96. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @92. Ανεπανάληπτε BLOG! Πιθανότατα αυτή θα ήταν η αρχική του σημασία, που «επεκτάθηκε» καταλλήλως από την μάνα μου και άλλους! 🙂

  97. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεοτερα!

  98. Χαρούλα said

    Στον εξοπλισμό των ξενοδοχείων ήταν ήδη καθιερωμένη η λέξη από το 1980. Και σε βιβλία-σημειώσεις και σε καθημερινή χρήση από τις καμαριέρες, χωρίς να αναρωτιέται κανείς για την προέλευση της λέξης…😊

  99. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    59β: Επιβεβαιώνω τον Πέπε ως προς τα κρητικά μπαλονάκια. Συνήθως λέμε «χτυπώ ή παίζω μπαλονάκια» (Τα τελευταία χρόνια, βέβαια, όλο και περισσότεροι «κάνουν μπαλονάκι(α)». 🙂 )
    Εκτός από αποκρότημα, λόγιο είναι και το δακτυλοκρουσία (Μπαμπινιωτικόν;)
    Θα μπορούσε και το ’’ανάμεικτο’’ : δακτυλοκρότημα.

    87, ΛΟΥ. Ευχαριστούμε!
    Υπήρξε και η ταινία «Sois belle et tais-toi» (1958), που προβλήθηκε το 1959 στην Ελλάδα ως «Έγκλημα στην Πλας Πιγκάλ» (Μιλέν Ντεμονζό, Αλέν Ντελόν, Ζαν-Πολ Μπελμοντό – στα ξεκινήματά τους!!). Δεν βρήκα ελληνική αφίσα, αλλά:

  100. loukretia50 said

    35. Ομολογώ ότι με καθήλωσε η ιστορία σας, αν και θα την προτιμούσα λίγο πιο θρίλερ, η αγωνία πρέπει να κορυφώνεται πριν γίνουν όλα… anyway!

    Μια μικρή αλλαγή στη χρονική σειρά δημοσίευσης των επίμαχων στίχων με τη γαλλική εσάνς, νομίζω ότι εξηγεί πειστικότερα το γεγονός ότι ο ρομαντικός ποιητής Γ.Δροσίνης, βασικός ύποπτος για την πρώτη εμφάνιση της πολύ σικ λέξης «πιγκάλ»* στην Αθηναϊκή κοινωνία, είχε αρχικά αναφερθεί στην πλας Πιγκάλ, όπου και διέμενε.

    / * που η αχαλίνωτη φαντασία του βρήκε για να ριμάρει με το μπανάλ.
    ( Ανάξιο σχολιασμού το γεγονός ότι η ρίμα σε πάει πρώτη κι αν δε θέλει…
    Τέλος πάντων, είχε συγχυστεί ο ταλαίπωρος).

    Όμως βρίσκω πιο πιθανό να έγραψε πρώτη την πιο κομ ιλ φο βερσιόν, είτε για τον εκδότη είτε για τη μοιραία, κάπως έτσι :
    Και τώρα εγώ δακρύζω
    και σβήνουν οι σφραγίδες
    στα γράμματα που σκίζω
    Μα μένει το Πιγκάλ (σνιφ!)

    Πόνος πλημμυρίζει κάθε στίχο, σαφέστατη αναφορά στην πλατεία, εκεί χτυπά η τρυφερή καρδιά του ποιητή.
    Και νομίζει πως εκεί θα μείνει, όπως λένε οι απανταχού πονεμένοι μετά την απομάκρυνση του σκοτεινού αντικείμενου του πόθου**, « θάχουμε για πάντα το Παρίσι», μέχρι να πορευθούν για τη Ρώμη.

    /** α-χα! γλίτωσα τους έμφυλους ή μη τύπους!

    ¨Ομως η προσπάθειά του απέτυχε, χάθηκε στη σκόνη, από τη στιγμή που δεν υπήρξε καμιά ανταπόκριση.
    Αναπόφευκτα κι εκείνος τα πήρε και έκανε τις ρίμες …
    Στο μεταξύ οι κουλτουριάρηδες γαλλομαθείς φίλοι του, σχολίαζαν ως εξής :

    – Ήταν όντως η κατάσταση μπανάλ
    – Καμιά σχέση με μπαλάντα μεντιεβάλ
    – Η μαντάμ έκοψε λάσπη α σεβάλ
    – Και ο νέος δακρυσμένος, το οβάλ
    της λεκάνης καθαρίζει με πιγκάλ
    ΛΟΥ
    oh, merde.. ça m’est egal!
    Que d’ idées splendides j’ai jeté… τοις κυσί…
    και φταις εσύ!
    “Hypocrite lecteur, mon semblant, mon frère…”

    H κουλτούρα δεν κρύβεται, λέγω!

    ———————————-
    Χαιρετώ, με τραγουδάκι
    – Fais-moi une place https://youtu.be/GF_MInbyiVA Julien Clerc
    Το προτιμώ με τη Φρ.Αρντύ, αλλά αυτό έχει πιο ατμοσφαιρικό βίντεο… πιο νουάρ!

  101. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Αφού ο Δροσίνης γλίτωσε από νατσουλιστές και δύσοσμα πιγκάλ, να σας καληνυχτίσω με λίγα σπαράγματα ποιημάτων του που έθρεψαν κάποτε τις ψυχές (κάποιων από) μας..

    [..]Τώρα ποὺ θὰ φύγω καὶ θὰ πάω στὰ ξένα
    καὶ θὰ ζοῦμε μῆνες, χρόνους χωρισμένοι,
    ἄφησε νὰ πάρω κάτι κι ἀπὸ σένα,
    γαλανὴ πατρίδα πολυαγαπημένη,
    ἄφησε μαζί μου φυλαχτὸ νὰ πάρω
    γιὰ τὴν κάθε λύπη κάθε τι κακό,
    φυλαχτὸ ἀπὸ ἀρρώστια, φυλαχτὸ ἀπὸ Χάρο,
    μόνο λίγο χῶμα, χῶμα ἑλληνικό.

    Χῶμα τιμημένο, ποὔχουν ἀνασκάψει
    γιὰ νὰ θεμελιώσουν ἕναν Παρθενώνα,
    χῶμα δοξασμένο, ποὔχουν ροδοβάψει
    αἵματα στὸ Σούλι καὶ στὸ Μαραθώνα,
    χῶμα πὄχει θάψει λείψαν᾿ ἁγιασμένα
    ἀπ᾿ τὸ Μεσολόγγι κι ἀπὸ τὰ Ψαρὰ
    χῶμα ποὺ θὰ φέρνει στὸν μικρὸν ἐμένα
    θάρρος, περηφάνια, δόξα καὶ χαρά.[..]

    και…
    …………………………..

    [..]Τὴν ἅγια νύχτα τὴ Χριστουγεννιάτικη
    λυγοῦν τὰ πόδια
    καὶ προσκυνοῦν γονατιστὰ τὴ φάτνη τους
    τ᾿ ἄδολα βώδια.

    Κι᾿ ὁ ζευγολάτης ξάγρυπνος θωρώντας τα
    σταυροκοπιέται
    καὶ λέει μὲ πίστη ἀπ᾿ τῆς ψυχῆς τ᾿ ἀπόβαθα,
    Χριστὸς γεννιέται![..]

  102. Γιάννης Ιατρού said

    94: Που είδες το βρίσιμο; Κριτική σ΄αυτό που έγραψες χθες είναι, όχι επίθεση. Δεν συγκρίνω άτομα, μόνο την υπεροψία σε δύο σχόλια.

  103. sarant said

    99 Έχει κι ένα τραγούδι ο Γκενσμπούρ μ’ αυτό τον τίτλο αλλά βλέπω πως βγήκε ένα χρόνο μετά την ταινία

    και εδώ:
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/03/30/sergelaskaratos/

    100 !

  104. Πέπε said

    @12: > > σκατήφτερον
    @92: > > σκατίφτερο

    Κάποτε στο σλανγ.γκρ είχε αναπτυχθεί (αλλά όχι πολύ) ένας προβληματισμός για το αν λέξεις όπως σκατίφλωρος και σκατίπουστα θα έπρεπε να γράφονται με -ι- ή με -η-. Ήταν θετικό μεν ότι το ζήτημα δεν έλαβε διαστάσεις ορθοπ*δικές, αφετέρου όμως λύση δε βρέθηκε.

  105. Γς said

    81:

    >>pigal για οδοντόκρεμα τη δεκαετία του 1970

    Ωχ, και δεν κρατιέμαι να μην παραφράσω το παλιό ανέκδοτο με την οδοντόπαστα και τον ελέφαντα:

    -Ξέρεις πως μπορείς να ξεχωρίσεις την οδοντόπαστα από το σκουπάκι της τουαλέτας;

    -…

    -Το βάζεις στο στόμα σου. Αν μπαίνει εύκολα είναι οδοντόβουρτσα Αν μπαίνει δύσκολα τότε είναι το σκουπάκι της τουαλέτας.

    ————

    έγραφα «οδοντόβουρτσα» κι εκείνη τη στιγμή ακουγόταν η ίδια λέξη σε μια διαφήμιση της ΤιΒι.

    Κόμον φαινόμενον. Οταν όμως σου συμβεί με κάτι απίθανες, σπάνιες, λέξεις…

  106. Γς said

    1ο5:

    >-Ξέρεις πως μπορείς να ξεχωρίσεις την οδοντόπαστα από το σκουπάκι της τουαλέτας;

    να ξεχωρίσεις την οδοντόβουρτσα από το σκουπάκι της τουαλέτας;

  107. Ναι, ο ελέφαντας πού είναι όμως;

  108. Πέπε said

    107

    Να τος:

  109. Περιονουσκιας said

    «Ξυλοσπόνγκιον»; Θου, Κύριε… Ξυλοσπόγγιον.

  110. BLOG_OTI_NANAI said

    Υπάρχει μια εβραϊκή λέξη που χρησιμοποιείται για το (θρησκευτικά) ακάθαρτο. «Pigul». Την χρησιμοποιεί και ο Κων/νος Οικονόμος (είναι τυπωμένη λάθος «figul» και διορθώνει κατόπιν ως Pigul). Αλλά δεν ξέρω πως προφέρεται ή αν θα μπορούσε να έχει σχέση:

  111. Γς said

    107:

    Το παλιό ανέκδοτο έλεγε:

    -Ξέρεις πως μπορείς να ξεχωρίσεις μια οδοντόπαστα από έναν ελέφαντα;

    -…

    -Πρέπει να ξέρεις. Αν πας στο περίπτερο και ζητήσεις μια οδοντόβουρτσα και ο περιπτεράς σου δώσει έναν ελέφαντα πως θα καταλάβεις ότι δεν είναι οδοντόβουρτσα;

    -Πως;

    -Το βάζεις στο στόμα σου. Αν χωράει είναι οδοντόβουρτσα, αν όχι ελέφαντας

  112. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @104. Την ποντιακή λέξη μάλλον πρέπει να την γράψουμε με (ι), αφού έτσι παραδίδεται σε λεξιλογικό κείμενο. Τα άλλα, όμως, γεννούν ερωτηματικά αφού, όσες φορές τις έχω ακούσει, τις άκουσα ως σκατ[ό]φλωρος, σκατ[ό]πουστα..

  113. BLOG_OTI_NANAI said

    110: Και έτσι:

  114. Γς said

    111:

    Πάλι τα ‘ίδια:

    να ξεχωρίσεις μια οδοντόβουρτσα από έναν ελέφαντα;

  115. Αχ, από αυτά τα ανέκδοτα… Σαν το άλλο, πώς καταλαβαίνεις ότι ένας ελέφαντας μπήκε στο ψυγείο (από τις πατημασιές στο βούτυρο).

  116. mitsos said

    Ίσως και να είναι
    pigul = Ακάθαρτο, βρώμικο (σαν το κρέας του χοίρου )
    ή ανίερο , απαγορευμένο
    το αντίθετο του halal

    https://ohr.edu/4539

    ϊσως κάποιος που σκαμπάζει από Τορά ;

  117. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πιγκάλ τουαλέτας Κάκτος

  118. sarant said

    115 Και πώς θα χωρέσεις τέσσερις ελέφαντες σε ένα Φολκσβάγκεν

    (Δυο μπροστά και δύο πίσω)

  119. Θρακιώτης said

    Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει σε αυτό το Ιστολόγιο: Από τις 11.36 το πρωΐ (σχόλια 25 + 66 + 80) έχω αποκαλύψει την προέλευση της ονομασίας «πιγκάλ» για το βουρτσάκι της τουαλέτας. Και έχω παρακαλέσει κάποιους σχολιαστές με κύρος (Άγγελος κλπ.) να ζητήσουν από τον κ. Σαραντάκο να μού επιτρέψει να αναρτήσω εδώ μερικούς συνδέσμους που απαγορεύει ο άγραφος νόμος του Ιστολογίου. ΚΙ ΟΜΩΣ: Ουδείς φιλοτιμήθηκε να το ζητήσει!..

    Διερωτώμαι πραγματικά αν όντως σάς ενδιαφέρει η αναζήτησις της Αλήθειας σε αυτό το Ιστολόγιο ή απλώς το να είσαστε πολιτικώς ορθοί. Τί να πώ; Εις ένδειξιν διαμαρτυρίας, αποσύρομαι από τα Σχόλια για 24 ώρες. Θα επανέλθω Σαββάτο βράδυ, μετά την νίκη του Ατρομήτου επί του αδύναμου ΠΑΟΚ

  120. Γιάννης Ιατρού said

    116: Καλή σκέψη μεν, αλλά δεν βλέπω να εξηγεί γιατί είναι τόσο πρόσφατη (μερικές δεκαετίες) η ονομασία αυτή για το βουρτσάκι και επίσης το χαλάλ κλπ. ήταν λίγο γνωστό προ μερικών δεκαετιών εδώ στην Ελλάδα σαν όρος για να σχηματιστεί το αντίθετο, που είναι κι αυτό και πολύ ειδικός όρος και σε γλώσσα λίγο διαδεδομένη εδώ.

    117: λες να ζητήσει ποσοστά;; 🙂

  121. ΣΠ said

    119
    Μα δεν χρειάζεται να αναρτήσεις τους συνδέσμους. Είσαι τόσο έγκυρος που σε πιστεύουμε.

  122. Πέπε said

    @112:
    Φυσικά τις έχεις ακούσει με -ο-. Το θέμα είναι, όταν τις λέμε με [i] (σπανιότερο αλλά υπαρκτό, και με κάπως διαφοροποιημένη φόρτιση), πώς θα το γράψουμε;

    Για το ποντιακό, δε θεωρώ αρκετό το ότι κάποιος κάποτε το έγραψε με γιώτα. Γιατί το έγραψε με γιώτα; Είναι βέβαιο ότι δεν το έγραψε τυχαία; Και, βασικά, υπάρχουν κι άλλα τέτοια σύνθετα στα ποντιακά, με συνδετικό [i] αντί ο;

  123. Γς said

    117:

    Κάνουμε και ντελίβερι

  124. Πέπε said

    συμπλ. @122β:

    Τώρα που ξαναείδα και το ερμήνευμα, «φτυάρι με το οποίο καθαρίζουν τη κοπριά από τοις μάντρες» (#92), είμαι βέβαιος ότι δε θα ακολουθήσω την ορθογραφία του με κλειστά μάτια!

  125. sarant said

    121 🙂

  126. angelos said

    Η μητερα μου (που σε κατι τετοια εχει μνημη ελεφαντα) ειναι σιγουρη οτι το πρωτακουσε πριν απο περιπου 30 χρονια απο υπαλληλους σε μαγαζια του ειδους.

  127. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Το 110 του BLOG είναι πολύ πιθανή προέλευση, αλλά το χρησιμοποιούν οι εβραϊκής καταγωγής;

  128. BLOG_OTI_NANAI said

    Αλλού αναφέρεται αυτό:

  129. Υπάρχει πράγματι στη Βίβλο η εβραϊκή λέξη πιγκούλ=βρώμιος, που λέγεται για χαλασμένο κρέας και παρόμοια, αλλά από πού κι ως πού να πέρασε στα ελληνικά, και μάλιστα στις τελευταίες δεκαετίες, και αλλάζοντας και το τονισμένο της φωνήεν, για να ονομάσει ένα συγκεκριμένο σκεύος που δεν είναι και από τη φύση του δυσώδες, αν και χρησιμοποιείται για καθάρισμα ακαθαρσιών;;

  130. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    81, ΕΦΗ-ΕΦΗ
    Πιγκάλ οδοντόκρεμα δεν θυμάμαι… Σ’ έμπλεξε η παρόμοια κατάληξη. 🙂 Μάλλον εννοείς τη Σινιάλ (κυκλοφορεί ακόμα). Για δες: https://www.retromaniax.gr/vb/uploads/monthly_2018_12/17542.thumb.jpg.6b6cd476057ee0a1238ff52b713b95f8.jpg

    Για το βουρτσάκι πιγκάλ έψαξα λίγο για εταιρείες, μοντέλα κλπ -δεν βρήκα τίποτα. Πέτυχα, όμως, τις πολύτιμες 🙂 😀 οδηγίες χρήσης, εδώ: https://previews.123rf.com/images/denboma/denboma1409/denboma140900002/31425915-instructions-de-toilette-de-l-utilisateur.jpg

  131. Με πρόλαβε ο Άγγελος.

    Εν τέλει δεν βλέπω να βγαίνει άκρη με την ετυμολογία και μάλλον είναι από τις περιπτώσεις που είναι εντελώς τυχαία: ποιος ξέρει, μπορεί κάποιος πλασιέ να επινόησε το όνομα που παραπέμπει σε γαλλική φινέτσα για να πλασάρει το προϊόν στους λιανέμπορους (γιατί ίσως αυτό το συμπέρασμα μπορούμε να το βγάλουμε από τη συζήτηση, ότι ήταν ονομασία πιο διαδεδομένη στους επαγγελματίες αρχικά -ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, είδη κιγκαλερίας ξερωγώ- και πολύ πιο πρόσφατα διαδόθηκε στον απλό χρήστη).

  132. BLOG_OTI_NANAI said

    129: Νομίζω ότι ο συσχετισμός του ακάθαρτου με την τουαλέτα δεν θα ήταν δύσκολος, ειδικά αν αναλογιστούμε την χρόνια διαμάχη με τους Εβραίους. Το πρόβλημα είναι ότι δεν βλέπω χρήση της λέξης στην καθομιλουμένη, τουλάχιστον με κοντινή ορθογραφία για να πει κανείς ότι συσχετίστηκε. Αν για παράδειγμα υπήρχε κανένα «ο πιγκάλης» ή «πιγκούλης» = ο βρωμιάρης, θα σκεφτόταν κανείς την πιθανότητα συσχετισμού, αλλά κάτι παρόμοιο δεν βρήκα. Υπάρχει ένας «πίγγαλος»= τύπος σαύρας, ένας «Πέγκαλας» ποταμός που αναφέρει ο Παυσανίας, μια ινδική γιορτή «Pigol». Τίποτα σχετικό.

  133. 131, … ονομασία πιο διαδεδομένη στους επαγγελματίες αρχικά -…,
    είδη κιγκαλερίας ξερωγώ- …

    Πιθανόν σε
    είδη πιγκαλερίας

  134. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    131.Μικ-ιος
    Α μπράβο! Η σινιάλ ήταν η ριγέ! Αυτό το μπέρδεψα αλλά και η πιγκάλ υπήρξε. Την είχα φέρει στο νου μου διαβάζοντας το νήμα, πριν ακόμη φτάσω στο σχόλιο 69 του Spiridione.

    Ένα σχόλιό μου μαρμαγκώθηκε, χαράς το πράμα δηλαδή, ένα γρούνι λασπωμένο ήταν. «Πιγκάλ κατάσταση» έγραφα, αυγαταίνοντας το 116 του Μήτσου.

  135. Γς said

    Πιγκάλ, τουαλέτα κλπ

    Κι έχετε υπόψη σας ότι μπορείτε να κολλήσετε Aids αν καθίσετε σε λεκάνη τουαλέτας WC.

    [Οταν δεν έχει σηκωθεί ο προηγούμενος]

  136. Γς said

    Και το πιγκάλ της Λεμονιάς

    https://caktos.blogspot.com/2016/05/blog-post_44.html

    Τα ΚΑΚΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ η Μαρία Λεμονιά και η Ελένη Καραμίχαλου

  137. Γς said

    44:

    Εδα [και άκουσα] την Patachou σου στο Pigalle και με λίγωσες.

    Εχει μια ώρα που ξύπνησα πριν πέσω σε διαβητικό κώμα.

    Γλυκόζη 42 mg/dL ! Δεν έβλεπα μπροστά μου έτρεμα. Μόλις πρόλαβα μια ΕΨΑ απ το ψυγείο.

    Αν είχα όμως μερικά pâte-à-choux

  138. BLOG_OTI_NANAI said

    102: Γιάννη συνεχίζεις; Παίρνω λοιπόν μια φράση από το σχόλιο σου, και την… «συγκρίνω» λέγοντας «ο Γιάννης λέει αυτό, ο Μιχαλολιάκος λέει εκείνο, καλά πάμε«.
    Ποιου ή ποιων τη νοημοσύνη υποτιμάς με αυτά που γράφεις;
    Κι εγώ τουλάχιστον αντέδρασα σε επιθέσεις που δέχτηκα, εσύ όμως;

  139. gpoint said

    Φωτογραφικόν στιγμιότυπον από το φιλτράρισμα του νεκταροίνου… Χρώμα εξόχως επιθυμητόν. Ακολουθεί ψύξις, εκ νέου φιλτράρισμα των ιζημάτων και εμφιάλωσιις προς τελικήν ωρίμανσιν. Εκ των γευσιγνωστών ο Λάμπρος δεν δικαιούται ει μη μόνον μίαν δακτυλήθραν νεκταροίνου διότι εξέφρασεν αμφιβολίας πλείονας ή και ο Θωμάς πριν θέσει τας χείρας επί των τύπων των ήλων.
    (άντε επειδή είναι καλό παιδί να του το κάνουμε ρακοπότηρο εάν συμφωνεί η ελλανόδικος επιτροπή )

  140. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    138: Βγάζεις λάθος συμπεράσματα. Η σύγκριση είναι μεταξύ δύο τελείως διαφορετικών σχολιαστών που όμως συμπεριφέρονται στην συγκεκριμένη περίπτωση παρόμοια. Και στο αναλύω, μπας και το καταλάβεις πλέον:
    Το σχόλιο #74 με λίγα λόγια λέει, πως ένας με περιορισμένες γνώσεις (αριστερή περιοχή – mount) που καίγεται για αναγνώριση κι ένας άλλος, πολύ συχνός κι αυτός σχολιαστής, με πολλές γνώσεις (περιοχή δεξιά), *και οι δύο κάνουν* από ένα σχόλιο πολύ υπεροπτικό, υποτιμώντας είτε την νοημοσύνη είτε τις γνώσεις των άλλων. Τι, όχι;

  141. gpoint said

    Ποθ είναι ο Σεξπιρ να γράψει το…πσαρας, οι νο πσαράς !

  142. Γιάννης Ιατρού said

    139: Αθώος κε πρόεδρε 🙂
    (καλόπιοτο !)

  143. BLOG_OTI_NANAI said

    140: Εντάξει Γιάννη…
    Εσύ έγραψες κάτι σαν αυτό:

    «Καλά πάμε…
    Η Ελένη Λουκά είπε ότι κανείς δεν μπορεί να φέρει αντίρρηση σε αυτά που λέω για την ινδοευρωπαϊκή θεωρία, ο Μπαμπινιώτης έγραψε ότι γνωρίζω την γλωσσολογία καλύτερα από όσους μου επιτέθηκαν.
    Δυστυχώς φίλοι μου, αυτή είναι η κατάντια της υπεροψίας.
    »

    Τώρα που σου έδειξα τι ισχυρίζεσαι ότι έγραψες, νομίζω καταλαβαίνουμε όλοι ότι συνειδητά συνεχίζεις να μας δουλεύεις αντί να πεις ευθέως αυτό που εννοούσες. Σίγουρα είναι κάτι που δεν το περίμενα αλλά δεν τρέχει και τίποτα.

  144. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    116 και σαν το ίδιο το γρουνάκι ζωντανό!
    Πιγκάλ κατάσταση 🙂

    115 Αλλά πίσω από τις τριανταφυλλιές δεν τον βρίσκεις! 🙂

  145. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    Το 144 σχόλιο είχε ένα πρόβλημα στα χαρτιά του και διανυκτέρευσε στο φρέσκο.

    131 Μάλλον σωστά συνοψίζεις την κατάσταση.

  146. Γιάννης Ιατρού said

    143: …ο Μπ. έγραψε ότι γνωρίζω την .. καλύτερα από όσους…
    Αμ δεεε! ..για «ανεπάρκεια» έγραψε, απόλυτα κι όχι συγκριτικά, μην το αλλάζεις τώρα!
    Στο έγραψα και χθες πως είναι αμάρτημα … 🙂

  147. nikiplos said

    131@ Ίσως από κάποια μάρκα, κάποιος απλός πλασιέ ή μεγαλοεισαγωγέας να είχε την έμπνευση. Πάντως δεν νομίζω να «έπαιξε» πριν τα 80ς…

  148. BLOG_OTI_NANAI said

    146: Έλα τώρα Γιάννη που συνεχίζεις το δούλεμα. Και μόνο που έχω δηλώσει εδώ δεκάδες φορές άσχετος με τη γλωσσολογία ή τις θετικές επιστήμες, δεν θα μπορούσες ποτέ να συμπεράνεις ότι το «ανεπάρκεια» είναι απόλυτο! Καλύτερα λοιπόν μίλα ευθέως και όχι με τεχνάσματα. Το «απόλυτη γνωστική ανεπάρκεια» προκύπτει μόνο από τη φαντασία σου.

    Είναι ξεκάθαρο για όποιον τα διαβάσει, ότι τα προηγούμενα προκλητικά σχόλια ήταν γεμάτα νεοπαγανιστικού τύπου ατάκες περί ορθόδοξης εκκλησιαστικής ιστορίας και δήθεν «βεβαρυμένου ιστορικού παρελθόντος». Και είναι επίσης ξεκάθαρο ότι αυτά ειδικά σε τέτοια τα θέματα επιμένω και απαντάω. Το ίδιο και η πρόκληση μου στο τέλος του σχολίου αφορούσε Κοράνι και Καινή Διαθήκη. Πολύ συγκεκριμένα λοιπόν τα γνωστικά αντικείμενα οπότε ας αφήσουμε τα παιχνίδια.

  149. Κ. Καραποτόσογλου said

    Ο Χρ. Χαραλαμπάκης, Το Χρηστικό Λεξικό της Ακαδημείας, σ. 1252, αναφέρει:«πιγκάλ ουσ. (ουδ.) [άκλ.]): θήκη με βούρτσα για τον καθαρισμό της λεκάνης της τουαλέτας: επιδαπέδιο / επιτοίχιο ~ », ενώ ο Γ. Μπαμπινιώτης, Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας, Πέμπτη έκδοση, σ. 1642, μας πληροφορεί:πιγκάλ (το) (άκλ.) σετ με βούρτσα για τον καθαρισμό της λεκάνης της τουαλέτας, η οποία τοποθετείται σε ειδική θήκη δίπλα της.[ΕΤΥΜ. Αγν. ετύμου]».

    Η κατασκευή του πιγκάλ περιγράφεται ως:«Toilet brush and holder.The present invention relates to a toilet brush (1) and holder (10). The toilet brush (1) comprises a handle (2) and a brush head. The holder (10) comprises a container (11C) configured to hold disinfectant liquid. The holder (10) is configured: to support the toilet brush and bear the weight of the toilet brush in a first position, in which the brush head is spaced apart from liquid in the container; and to support the toilet brush in a second position, in which the brush head is at least partially immersed in liquid in the container. The holder (10) is configured for movement of the toilet brush (1) between the first and second positions by a user.(https://patents.google.com/patent/US20110162988A1/e).

    Η λ. πιγκάλ προσδιορίζει τόσο τη θήκη όσο και το βουρτσάκι, ενώ προσωπικά γνωρίζω τη λ. από τα μέσα της δεκαετίας του εξήντα. Η λ. προέρχεται από το αλβανικό pigál = Tülle der Kanne (το στόμιο του δοχείου, της κανάτας), pigël = stone-oil jar, και προφανώς προσδιόρισε αρχικά τη θήκη, το δοχείο, στο οποίο μπαίνει το βουρτσάκι, το οποίο όμως διατηρεί την εννοιολογική του αυτοτέλεια.

    Oda Buchholz, Wilfried Fiedler und Gerda Uhlisch, Wörterbuch, Albanisch – Deutsch, Leipzig 1977, σ. 423. St. Mann, Albanian – English, σ. 384.

    Κ. Καραποτόσογλου

  150. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    149 Κύριε Καραποτόσογλου, το σεβασμό μου! Ευχαριστούμε!
    Σας λέω ειλικρινά ότι σκεφτόμουν:
    Ο κος Καραποτόσογλου δεν έχει μιλήσει ακόμη! 🙂

  151. BLOG_OTI_NANAI said

    149: Καταπληκτικός όπως πάντα!

  152. Εδώ το πνεύμα αντιλογίας το καλό!
    Ευχαριστούμε, για μια ακόμα φορά. Έκπληξη η πληροφορία ότι η λέξη υπήρχε από το εξήντα. Παραμένω καχύποπτος: τι δουλειά έχει μια αλβανική λέξη στον προσδιορισμό ενός ευρωπαϊκότατου σκεύους, και μάλιστα χωρίς να έχει προηγηθεί ενδιάμεσος κρίκος; Εκτός αν οι αρβανίτες έλεγαν πιγκάλ οποιαδήποτε θήκη σαν την θήκη της εν λόγω βούρτσας.

  153. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Προφανώς μετά το ΄92 με την έλευση των Αλβανών, άρχισε να χρησιμοποιείται πολύ περισσότερο η λέξη κι έφτασε να λεξικογραφηθεί και ν΄αναρωτηθούν για την προέλευσή της οι σκαπανείς της γλώσσας κι εμείς μαζί 🙂 .

  154. Neo Kid said

    152. +1 ψήφο από μένα . Doesn’t make sense at all.

  155. BLOG_OTI_NANAI said

    Βρήκα πριν λίγο αυτό στο εικονογραφημένο λεξικό Βοσταντζόγλου του 1975: άραγε, μια που αναφέρεται σε είδη καθημερινής χρήσης και χρησιμοποιεί το όνομα «βούρτσα» και «ψήκτρα» (που παραπέμπει στην στρατιωτική χρήση, καθαρισμός/λίπανση σωλήνα πυροβόλων) να αποτελεί μια ένδειξη αβεβαιότητας για γενικευμένη τουλάχιστον χρήση του «πιγκάλ», ή θα μπορούσε να ελληνοποιήσει ο λεξικογράφος τη λέξη;

  156. Καλή ιδέα! Στο Αντιλεξικόν (1962, επανέκδ. 1998 – αλλά χωρίς προσθήκες λημμάτων, μόνο εικόνων) έχει την ψήκτρα, κ. βούρτσα αλλά καθόλου το πιγκάλ, ενώ για την οδοντογλυφίδα π.χ. έχει το άγνωστο σήμερα συνώνυμο «κουρντάν (cure-dent)».

  157. BLOG_OTI_NANAI said

    Απαντάω μόνος μου στα περί ελληνοποίησης: δεν φαίνεται πιθανό ότι θα αποσιωπούσε την ξενική λέξη διότι σε πολλές άλλες περιπτώσεις την παραθέτει.

  158. BLOG_OTI_NANAI said

    156: Άρα, υπάρχει μια ακόμα δυσκολία για το «πιγκάλ».

  159. mitsos said

    Ψήκτρες ονομάζονται τα βουρτσάκια για τον καθαρισμό των γυάλινων οργάνων του εργαστηριου χημείας κυρίως για δοκιμαστικούς σωλήνες .
    https://www.atas.gr/product.php?products_id=811

  160. Και τα συρμάτινα βουρτσάκια που «μαζεύουν» το ρεύμα από τον δρομέα του δυναμό.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%97%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B1%CF%82
    http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C123/487/3182,12849/

  161. Γς said

    160:

    Μόνο βουρτσάκια δεν είναι τα Καρβουνάκια-Ψήκτρες

    > που «μαζεύουν» το ρεύμα από τον δρομέα του δυναμό.

  162. dryhammer said

    Όλα τα βουρτσάκια που οι «τρίχες» τους είναι κατανεμημένες όπως του πιγκάλ και χρησιμοποιούνται για τον καθαρισμό του εσωτερικού κάποιου σωληνόσχημου, λέγονται ψήκτρες. Ψήκτρες βέβαια είναι κι άλλα «τριχωτά» για καθαρισμούς.

  163. Θρακιώτης said

    Να βγεί πάραυτα ο κ. Σαραντάκος και να πάρει θέση στην εντυπωσιακή αποκάλυψη του κορυφαίου εν ζωή Έλληνος ετυμολόγου, κ. Κ. Καραποτόσογλου (149). Δεν μπορείτε, κύριε Νίκο, να είστε ΚΑΙ με τον αστυφύλακα ΚΑΙ με τον χωροφύλακα…

    ΣΑΣ ΕΡΩΤΩ ευθέως, κύριε Νίκο: 1. Υφίσταται η λέξις «πιγκάλ» για το βουρτσάκι του καμπινέ από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, όπως ισχυρίζεται ο κ. Καραποτόσογλου;
    2. Δανειστήκαμε την λέξη από το αλβανικό pigál, όπως μάς βεβαιώνει ο κορυφαίος Έλλην ετυμολόγος;

    Εδώ σε θέλω κάβουρα που περπατάς στα κάρβουνα…

    ΥΓ: Αν εγώ είχα υποστηρίξει τέτοιου βεληνεκούς απιθανότητες, θα μού την είχαν ήδη «πέσει» πάνω από 10 σχολιαστές (προεξάρχοντος του Ιατρού και του Blogotinanai) και θα με βγάζανε φαντασιόπληκτο. Τώρα, επειδή οι απιθανότητες προέρχονται από τον κ. Καραποτόσογλου, όλοι αυτοί οι κύριοι λούφαξαν στο καβούκι τους και κρατούν στάσιν παλαιάς Αρσακειάδος…

  164. 161 Δεν είναι βουρτσάκια ε; Έτσι τα φανταζόμουν όταν κατάλαβα τι κάνουν και ότι δεν είναι ψύκτρες 🙂

  165. Γς said

    161:

    που πολλές φορές τις γράφουν λανθασμένα ψΥκτρες

    https://www.emkaparts.gr/eshop/el/-triveia-rupes/14–karvouna-rupes-le7.html

    Και μπλέκουν τις βούρτσες με, ουπς, τις ψήκτρες με τις ψύκτρες

  166. BLOG_OTI_NANAI said

    163: Μην παρεκτρέπεσαι στον τρόπο που αναφέρεσαι σε μερικούς ανθρώπους. Αν ποτέ έγραφες κάτι παρόμοιο με τον κ. Καραποτόσογλου θα το ψάχναμε. Εσύ όμως, όπως θυμάσαι, έγραψες ως «λύση» κάτι πιο αηδιαστικό κι από το ίδιο το πιγκάλ…

  167. BLOG_OTI_NANAI said

    Κανονισμός της αστυνομίας 1954, για τον καθαρισμό των αποχωρητηρίων χρησιμοποιούνται «ψήκτραι»:

  168. BLOG_OTI_NANAI said

    167: Ίσως όμως να μιλάει για απολύμανση με ασβέστη…

  169. Ναι, ψήκτρα είναι και το πινέλο.

  170. voulagx said

    #164 Δυτη, δεν εισαι ο μονος που μπερδευεις τις ψήκτρες με τις ψύκτρες. 🙂
    https://www.google.com/search?sxsrf=ACYBGNQ5262lCaaKQdw3d6Hd5BsIYS06Xg:1568490969094&q=%CE%A8%CE%AE%CE%BA%CF%84%CF%81%CE%B5%CF%82&tbm=isch&source=univ&client=firefox-b-d&sxsrf=ACYBGNQ5262lCaaKQdw3d6Hd5BsIYS06Xg:1568490969094&sa=X&ved=2ahUKEwivkK-YjNHkAhVPyKYKHVpMDg4QsAR6BAgJEAE&biw=1440&bih=736#imgrc=_

  171. Θρακιώτης said

    Κύριε Blog (166), πίσω έχει η αχλάδα την ουρά… Περίμενε λιγάκι, μέχρι να βγεί ο κ. Σαραντάκος και να δηλώσει ότι ΔΙΑΦΩΝΕΙ με την θεωρία του κ. Καραποτόσογλου, οπότε θα γίνει του Κουτρούλη ο Γάμος στο Ιστολόγιο…

    Μέχρι τότε, θέλω να σου πώ το εξής: Μάς μόστραρες στο σημερινό νήμα («Σταυρομεζεδάκια») τον Ωριγένη για να μάς πείσεις ότι οι χριστιανοί κάνανε το σημείον του σταυρού και πρίν το 300. Αν έχεις κότσια, βγές και πέστο σαφώς αυτό, κι όχι κρυπτόμενος πίσω από τον Μέγα Ωριγένη, τον οποίον εσείς οι αλιτήριοι ΑΦΟΡΙΣΑΤΕ, επειδής ήτο φανατικός οπαδός της Ελληνικής Μετενσαρκώσεως…

    ΣΕ ΕΡΩΤΩ, κύριε Blog: Όταν ο Θουκυδίδης λέει στο 7.25.5 «…ὅμως δ᾽ αὖθις οἱ Συρακόσιοι ἐσταύρωσαν…»

    και όλοι οι μεταφραστές μεταφράζουν…

    «…όμως αμέσως οι Συρακούσιοι έμπηξαν πολλούς πασσάλους…»

    δεν είναι ΟΛΟΦΑΝΕΡΟ ότι εσείς οι χριστιανούληδες να διαστρέψατε την σημασία του «σταυρού» και του «σταυρώνω», επειδής είδε κάποιο παλαβό όνειρο ο αρχιεγκληματίας Μέγας Κωνσταντίνος, σύμφωνα με τον αρχιαπατεώνα Ευσέβιο Παμφίλου, που είναι ο μόνος ιστορικός ο οποίος καταγράφει το «Εν τούτω νίκα»;

  172. Το ξέρω, το είπε κι ο Γς παραπάνω…

  173. Κουτρούφι said

    Να και μια άλλη πληροφορία (μάλλον άχρηστη). Στην ελληνική έκδοση του συστήματος ταξινόμησης Common Procurement Vocabulary (CPV) της Ε.Ε., που σχετίζεται με προμήθειες και δημόσιες συμβάσεις, αυτό το πράγμα αναφέρεται ως «βούρτσα αποχωρητηρίου» και έχει κωδικό 39224310-4. Φαντάζομαι, θα εννοείται το σετ (βούρτσα-θήκη) και δεν θα έχει η θήκη διαφορετικό κωδικό (στο CPV δεν είναι πάντα προφανές).

  174. Γς said

    171:

    >Μάς μόστραρες στο σημερινό νήμα («Σταυρομεζεδάκια») τον Ωριγένη

    Και θυμήθηκα τον φίλο μου Austin L. Hughes, καθηγητή στο Graduate School of Biomedical Sciences του University of Texas, στο Χιούστον

    Εκανα τον έξυπνο, ως συνήθως, σε μια διάλεξη και όπως πάντα με τα σεξουαλικά μου υπονοούμενα είπα κάτι για τον Αγιο Αυγουστίνο που έκοψε το πουλί του για να αγιάσει.

    Με διόρθωσε και μου είπε: «Οριτζινάις.»

    Δεν κατάλαβα και πήρε τη κιμωλία και έγραψε στον πίνακα στα ελληνικά:

    Ω ρ ι γ ε ν η ς.

  175. Μπα! κι άλλος που έχει μπλέξει με το CPV!

  176. BLOG_OTI_NANAI said

    171: Βατμαν, είχα δώσει ένα λινκ, γιατί δεν το διάβασες και έχεις ακόμα απορίες; Με απλά λόγια:

    Οι αρχαίοι Έλληνες προ της Ρωμαϊκής κατάκτησης, με το σταυρός, εννοούσαν πάσσαλος.
    Όμως, από τους Ρωμαίους η σταύρωση γινόταν με πολλούς τρόπους, ένας από τους οποίους ήταν αυτός με την προσάρτηση του Πατίμπουλουμ σε σταθερό κάθετο άξονα. Αυτή η προσάρτηση έδινε το τελικό σχήμα «Τ» ή «†» ανάλογα τη θέση τοποθέτησης.
    Όμως οι Έλληνες δεν δημιούργησαν άλλη ιδιαίτερη λέξη για αυτά τα σταυρικά σχήματα. Η λέξη τους παρέμεινε μία, «σταυρός», αλλά στη ρωμαϊκή εποχή μπορούσε να σημαίνει εξίσου και τα ρωμαϊκά σχήματα σταύρωσης «Τ» ή «†» που μας περιγράφουν ξεκάθαρα οι μαρτυρίες Βαρνάβα, Επίκτητου, Ωριγένη, Λουκιανού κ.λπ. που αναφέρει το ίδιο λινκ. Και φυσικά οι μαρτυρίες που μας βεβαιώνουν πέρα από κάθε αμφισβήτηση ότι ο σταυρός του Χριστού δεν ήταν πάσσαλος, είναι πολύ περισσότερες ΠΡΙΝ ακόμη την εποχή του Μ. Κων/νου.

  177. BLOG_OTI_NANAI said

    171α: Ο Νίκος σέβεται τον κ. Καραποτόσογλου και έχω καταλάβει ότι θεωρεί τιμητικό που ένας τόσο σημαντικός επιστήμονας που το όνομα του κυριαρχεί στη βιβλιογραφία, γράφει σχόλια εδώ. Κι αν ακόμα διαφωνεί με την λύση αυτή, όλοι γνωρίζουμε ότι το μόνο που δεν κάνει ο κ. Καραποτόσογλου είναι να γράφει «απιθανότητες» καθώς τιμά την επιστήμη του και το έχει αποδείξει στο έπακρο. Άλλωστε τη συγκεκριμένη λέξη που παρουσίασε στο σχ. 149 κανείς δεν είχε καταφέρει να τη βρει.

    171β: Για τι κότσια μιλάς, αφού αυτό ακριβώς έκανα, τον Ωριγένη επικαλέστηκα μια που μας δίνει μία από τις παλαιότερες και ξεκάθαρες μαρτυρίες. Το γεγονός της καταδίκης ενός εκκλησιαστικού συγγραφέα δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να μας δώσει ιστορικές μαρτυρίες για τον βίο της Εκκλησίας και άλλωστε καταδικάστηκε μόλις το 553 μ.Χ. όταν πλέον είχαν φτάσει στο απροχώρητο οι Ωριγενιστικές Έριδες που είχαν ταλαιπωρήσει την Εκκλησία επί ενάμιση αιώνα με τους διχασμούς που προκαλούσαν κάποιες αμφιλεγόμενες διδασκαλίες του.

  178. Πέπε said

    @173:
    > > Στην ελληνική έκδοση του συστήματος ταξινόμησης Common Procurement Vocabulary (CPV) της Ε.Ε., που σχετίζεται με προμήθειες και δημόσιες συμβάσεις, αυτό το πράγμα αναφέρεται ως «βούρτσα αποχωρητηρίου» και έχει κωδικό 39224310-4.

    Α, αυτό είναι ενδιαφέρον. Άρα, αντί να λέμε «πιγκάλ» (που δεν το ξέρουν πολλοί), «βουρτσάκι» (που δεν είναι αρκετά συγκεκριμένο», «σκατήφτερο» (που δεν ξέρουμε αν θέλει ήτα ή γιώτα) κλπ., μπορούμε απλά να λέμε «39224310-4» και να συνεννοούμαστε.

    Για όλα βρίσκονται λύσεις!

  179. Πέπε said

    @155, 157 κ.ά. συναφή:

    Το ότι ο κ.Καραποτόσογλου γνωρίζει προσωπικά τη λέξη πιγκάλ από τα μέσα ’60 δε σημαίνει ότι ήταν τόσο διαδεδομένη ώστε να λεξικογραφείται. Μια λέξη που να είναι ξένη, σπάνια, και σταδιακά να έγινε λιγότερο σπάνια, θα μπορούσε πιθανότατα να αποτελεί, ακόμη το 1975, νεολογισμό. Λοιπόν, νεολογισμοί περιορισμένης διάδοσης είναι λογικό να αντιμετωπίζονται με επιφυλακτικότητα από τους λεξικογράφους. Προφανώς το σελοτέιπ και τα άλλα παρόμοια θα είχαν ήδη καθιερωθεί σε βαθμό αξιολεξικογράφητο. 🙂

    (Θέλω να πω, ας μην κοιτάμε μόνο ποιες λέξεις του Βοσταντζόγλου είναι δάνειες – θα υπήρχαν κι άλλα κριτήρια. Σίγουρα πάντως η απουσία της λέξης από το λεξικό δε σημαίνει ότι δεν υπήρχε.)

    Το πώς μπορεί να έγινε δανεισμός από τα αλβανικά, για τέτοιο αντικείμενο, σε εποχή πρόσφατη (μετά από την υποχώρηση της τάσης για προσαρμογή των δανείων – όταν δηλαδή τα αλβανικά κατά κανένα τρόπο δεν ήταν από τις συνηθισμένες γλώσσες προέλευσης δανείων προς τα ελληνικά), αυτό κι εμένα με παραξενεύει.

  180. sarant said

    149 Κυριε Καραποτόσογλου, ευχαριστούμε πολύ. Δεν σας κρύβω ότι έλπιζα πως θα μας λέγατε τη γνώμη σας γι’ αυτό το δυσετυμολόγητο.

    152 Ωστοσο, έχω κι εγώ την επιφύλαξη του Δύτη.

    156 Το «κουρντάν» βεβαια δεν είναι αντιπαράδειγμα διότι το λέ(γα)νε πολύ οι Πολίτες.

    178 🙂 Οπως εκείνη η λέσχη με τα ανέκδοτα!

  181. Κ. Καραποτόσογλου said

    Στη σημαντική εργασία του Γ. Μπαμπινιώτη και των συνεργατών του, η λ. χαρακτηρίζεται, αγνώστου ετύμου, ενώ όσοι προσπάθησαν δεν μπόρεσαν να φτάσουν σε κάποιο αποτέλεσμα.
    Ο φίλος ο Δύτης αναφέρει:«Παραμένω καχύποπτος: τι δουλειά έχει μια αλβανική λέξη στον προσδιορισμό ενός ευρωπαϊκότατου σκεύους, και μάλιστα χωρίς να έχει προηγηθεί ενδιάμεσος κρίκος; Εκτός αν οι αρβανίτες έλεγαν πιγκάλ οποιαδήποτε θήκη σαν την θήκη της εν λόγω βούρτσας»· το πιγκάλ, όπως το ξέρουμε, είναι αμερικανικής κατασκευής και παρουσιάστηκε το 1932-1933, αυτο βέβαια δε σημαίνει ότι ο κόσμος δε χρησιμοποιούσε κάποια σχετικά αντικείμενα για τον καθαρισμό των ακαθαρσιών στις τουαλέτες·δηλαδή διάφορα πρόχειρα πιγκάλ υπήρξαν και υπάρχουν σε διάφορα μέρη του κόσμου, τα οποία αντικαταστάθηκαν από σύγχρονες κατασκευές, αλλά η π α λ α ι ά λέξη έμεινε και χρησιμοποιήθηκε για να προσδιορίσει το ν ε ω τ ε ρ ικ ό αντικείμενο.
    Τα ερωτήματα που τίθενται είναι σημαντικά και δεν απαντώνται εύκολα, καθώς ο ερευνητής βρίσκεται αντιμέτωπος με την
    π ε ν ί α των πηγών του.Το ζήτημα με είχε απασχολήσει από χρόνια και σταδιακά εξέταζα το γλωσσικό υλικό που θα έδινε μια ικανοποιητική απάντηση. Οι αλβανικές λέξεις pigál, pigël παρέχουν τη λ. πιγκάλ, και το σημασιολογικό μέρος καλύπτεται ικανοποιητικά, με όσες επιφυλάξεις μπορεί να έχει κανείς.

    Κ. Καραποτόσογλου

  182. Γς said

    39224310-4 [Σχ.178] Πάει και τελείωσε!

    Τις καρδιές μας θα χαλάσουμε τώρα; Είμαστε άντρες και τον λόγο μας τον κρατάμε!

  183. dryhammer said

    181,179, κλπ παραπίσω.
    Προς ενίσχυση της αρβανίτικης ετυμολογίας που λέει πως από τη λέξη που σημαίνει στόμιο, ονομάστηκε το βουρτσάκι για στόμια (χωρίς να χρειάζεται η αναφορά στη θήκη, άλλωστε κάποτε πουλιόταν και σκέτα), να προσθέσω την περίπτωση της μπατονέτας για τα αυτιά, που, όταν το προϊόν πρωτοεμφανίστηκε στην αγορά για να αντικαταστήσει το τυλιγμένο στο σπιρτόξυλο μπαμπάκι, πολλοί άνθρωποι (ιδίως οι πιο μεγάλοι) που δεν ήξεραν την ονομασία του, τα ζητούσαν σαν αυτιά. Έχω ακούσει ο ίδιος από κάποιους να ζητάνε «ένα σακουλάκι αυτιά», «ένα κουτάκι απ’ αυτά για τ’αυτιά», «δώσε μου δυο αυτιά και με ξύνουν»κλπ. Άλλωστε η μπατονέτα είναι πιγκάλ για τ’ αυτιά.

  184. Γς said

    181:

    >«ένα σακουλάκι αυτιά»,

    κι είπα να ανοίξω την τηλεόραση γαμώ την ατυχία μου, πρωί πρωί…..

  185. Γς said

    184->183

  186. dryhammer said

    184. Οπου δε θε ν΄ακού σφυριές, στον ατσίγγανο δεν πα

  187. Γς said

    186:

    Ναι, μας τό΄πες και στο σλανγτζηαρ

    https://www.slang.gr/definition/6709-kamarono-sa-gyftiko-skeparni

  188. dryhammer said

    Επανάληψις μήτηρ μαθήσεως (από το απολυτίκιο του Αη Ζενχάουερ)

  189. Γς said

    188:

    Επέστρεφε στα ίδια (από την Προς Ιάπωνας Α Επιστολή του Μακάρθουρ)

    και είχα από κάτω τη συλλεκτική εικόνα του με το I shall Returfn αλλά το κράτησε η Μαρμάγκο

  190. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @152. Εκεί το πνεύμα αντιλογίας το -συχνά- καλό! 🙂 Και τελικά, νομίζω ότι και εσύ, και ο Νίκος (180), και ο Καραποτσόγλου (181), λέτε το ίδιο πράγμα. Παραμένει προς επίλυσιν το ζήτημα..

  191. Γς said

    188:

    Επέστρεφε στα ίδια (από την Προς Ιάπωνας Α Επιστολή του Μακάρθουρ)

  192. BLOG_OTI_NANAI said

    156: Ακόμα και το «Κιουρντάν» βρίσκει κανείς σε κείμενα (το δεύτερο κείμενο είναι σατιρικό), αλλά το «πιγκάλ» (πέρα από πλατείες, καταστήματα ή θέατρα) πουθενά. Κανένα ίχνος, είτε με «ι», είτε με «υ», είτε με «η», είτε με ένα ή δύο «λ», είτε χωρίς «γ», είτε με κάποια κατάληξη επιπλέον μετά το «λ», είτε με λατινικούς χαρακτήρες. Αυτή η λέξη μοιάζει να επικράτησε από στόμα σε στόμα μέσα από τα μαγαζιά ειδών μπάνιου. Πιθανόν μόνο σε διαφήμιση θα μπορούσε κανείς να το πετύχει, πάντως ούτε στις εφημερίδες Εθνικής Βιβλιοθήκης, ούτε της Βουλής (που βέβαια δεν είναι ακόμα αναζητήσιμα όλα) δεν πέτυχα κάτι όπως «πιγκάλ μπάνιου/τουαλέττας» κ.λπ.
    Μέγα το μυστήριο του πιγκάλ.

  193. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    «Ανάμεσα στο 8ο και το 9ο διαμέρισμα της πόλης του Φωτός, στους πρόποδες της Μονμάρτης, βρίσκεται η συνοικία Πιγκάλ η οποία αποτελεί μία από τις γραφικότερες συνοικίες του Παρισιού και για χρόνια έχει την εικόνα της κακόφημης.

    Μπορεί η περιοχή να ήταν χώρος συγκέντρωσης καλλιτεχνών όπως ο Τουλούζ Λωτρέκ, ο Βαν Γκογκ, ο Μοντιλιάνι και Πικάσο αλλά υπήρξε και κέντρο του αγοραίου έρωτα του 19ου αιώνα και του πρώτου μισού του περασμένου αιώνα.

    Η περιοχή έγινε γνωστή για την έντονη νυχτερινή ζωή της αλλά και για τα πολλά κακόφημα μπαρ, sex shops, πορνεία αλλά και το περίφημο Moulin Rouge.

    Δεν είναι λίγοι οι κάτοικοι που φοβούνται να κυκλοφορήσουν στους δρόμους όταν νυχτώνει με αποτέλεσμα η συνοικία Πιγκάλ να είναι αποκομμένη από το υπόλοιπο Παρίσι και να θεωρείται υποβαθμισμένη.
    […]

    https://www.huffingtonpost.gr/2016/02/17/belle-epoque-maison-souquettaxidi_n_9241330.html

    Με αυτό το απόσπασμα σας βάζω στο κλίμα του Παρισιου του 1981 όπου έμεινα πάνω από μίνα.

    Ήμουν με μια παρέα ζωγράφων κυρίως, που δεν είχαν εισαχθεί στην ελληνική ΑΣΚΤ για πολλοστη φορα και είχαν ελθει για να δειξουν φακελλο και να δωσουν εξετάσεις στην National School Supérieure Des Beaux-Arts, μαζί με έναν αυστραλοελληνα ψηλό, δυνατό και περπατημένο παιδί.

    Σε κάποιον δρόμο της συνοικίας Πιγκάλ είδαμε κάποιες θεσπέσιες πόρνες και τότε τράβηξα μερικές φωτογραφίες. Τι άκουσα δεν λέγεται και δεν μου τα μετέφρασαν , καθότι δεν κατέχω τα «γαλλικά» 🙂 στα γαλλικά! Το μόνο που είδα ήταν κάτι μελαχρινοί κοντοί (μαρσιγιεζοι;, κορσικανοί ;,…) που άρχισαν να μας ακολουθούν αλλά είχαμε την τύχη να μην εμπλακούμε με κάμες, λάμες , κ.λπ.

    Το πιθανότερο ήταν να κατάλαβαν οτι δεν ειμασταν μυστικοί αστυνομικοί….

    Θα ψαξω να βρω τις φωτογραφίες για εμπλουτισμό :-)του κείμενου.

  194. Γς said

    193:

    >όπου έμεινα πάνω από μίνα.

    Με την Κλεμεντάιν την φόρτινάινερ;

    >ήταν χώρος συγκέντρωσης καλλιτεχνών όπως ο Τουλούζ Λωτρέκ,

    https://caktos.blogspot.com/2013/02/toulouse-lautrec.html

  195. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    194. από μίνα= από μήνα (με αυτόματη διόρθωση ) .

    Ταξίδι Αθήνα-Παρίσι με λεωφορείο ΟΣΕ 48 ώρες. (ενιαία Γιουγκοσλαβια, Ιταλία, Ελβετία, Γαλλια)
    Επιστροφή με magic bus. Ενδιαμέσως Παρίσι-Λονδίνο με auto stop.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: