Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το άλλο χρυσάφι της γης, ξανά

Posted by sarant στο 4 Νοεμβρίου, 2020


Δεν πρόφταινα να γράψω φρέσκο άρθρο, είχα ετοιμασίες για ταξίδι. Οπότε, ξαναδημοσιεύω ένα παλιότερο άρθρο του ιστολογίου, που αρχικά είχε δημοσιευτεί πριν από εννιά χρόνια κι ένα μήνα, τότε που ήμασταν νεότεροι, ωραιότεροι και χωρίς κορόνα.

Παρόλο που πολλοί συμμετείχατε και στην τότε συζήτηση, ελπίζω να μη θυμάστε πολύ καλά το άρθρο -ενώ κάποιοι σίγουρα δεν θα το έχουν δει. Ενσωματώνω και μερικά από τα τότε σχόλια.

Οι πατατοφάγοι του Βαν Γκογκ (τμήμα)

Οι Ισπανοί κονκισταδόρες που έφτασαν στο Περού γύρω στο 1530 αναζητώντας χρυσάφι και ασήμι παρατήρησαν ότι οι Ίνκας έτρωγαν έναν περίεργο χυλό, που φτιαχνόταν από κάτι αποξηραμένους καρπούς –δοκίμασαν και άρχισαν να τρώνε και οι ίδιοι, και τελικά το έφεραν στην Ευρώπη, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι ήταν κάτι πολύ πολυτιμότερο από το χρυσάφι και το ασήμι. Ήταν η πατάτα.

Όταν σκεφτούμε πόσο δεμένη είναι η πατάτα σήμερα με το καθημερινό μας διαιτολόγιο, δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι πριν από λίγους αιώνες ήταν σχεδόν ή εντελώς άγνωστη (βέβαια το ίδιο ισχύει και με τη ντομάτα). Διότι, έστω κι αν έφτασε στην Ισπανία περί το 1550, η πατάτα άργησε πολύ να πάρει τη θέση που έχει σήμερα. Από την αρχή την αντιμετώπισαν με δυσπιστία, για διάφορους λόγους.

Καταρχάς, για κανα-δυο αιώνες κανείς δεν είχε σκεφτεί να την ξεφλουδίσει. Έπειτα, πολλοί δοκίμασαν να τη φάνε ωμή, με αποτέλεσμα να αρρωστήσουν –έτσι, διαδόθηκε ότι η πατάτα προκαλεί λέπρα. Απωθητικό ήταν και το γεγονός ότι φύτρωνε κάτω από τη γη, και έδωσε λαβή να αναπτυχθούν διάφορες δεισιδαιμονίες. Έπειτα, δεν έκανε καμιά εντύπωση έτσι όπως ήταν άοσμη και άγευστη. Την καλλιεργούσαν κυρίως για ζωοτροφή.

Το όνομα της πατάτας βγήκε από ένα μπέρδεμα. Οι Ισπανοί γνώρισαν δυο παρεμφερή φυτά στον Νέο Κόσμο: την πατάτα, στο Περού, που την είπαν papa, όπως είναι στην γλώσσα Κέτσουα, και τη γλυκοπατάτα, που την είπαν batata, λέξη των Ινδιάνων της Ισπανιόλας (το μεγάλο νησί που σήμερα είναι χωρισμένο στην Αϊτή και τη Δομινικανή Δημοκρατία). Από τη διασταύρωση των λέξεων papa και batata προέκυψε ο όρος patata, που αρχικά τον χρησιμοποιούσαν αδιακρίτως και για γλυκοπατάτες και για πατάτες, και που διαδόθηκε σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες, μεταξύ των οποίων και στα ελληνικά.

Όταν έφτασαν οι πρώτες πατάτες πεσκέσι στον Πάπα της Ρώμης από τους Ισπανούς βασιλιάδες, αυτός ανέθεσε στον βοτανολόγο Clusius να τις μελετήσει, κι ο Clusius σκέφτηκε να τις αποκαλέσει, σε όχι και πολύ καλά λατινικά, taratufli, μικρές τρούφες (η τρούφα είναι tartuffo στα σημερινά ιταλικά). Γιατί τρούφες; Επειδή ήταν κόνδυλοι που φύτρωναν κάτω από τη γη, όπως οι βολβοί της τρούφας. Ο Πάπας το taratufli το μετέτρεψε σε tartufoli, και από εκεί πέρασε στα γερμανικά (Kartoffel), αλλά και στα γαλλικά (cartoufle, άσχετο αν δεν έπιασε). Η γερμανική ονομασία περνάει στα ρωσικά (καρτόφελ) και σε άλλες γλώσσες (ρουμάνικα και βουλγάρικα: καρτόφ).

Οι Γάλλοι όμως, αντί να δανειστούν, έπλασαν μια καινούργια λέξη για τις πατάτες, τις είπαν «μήλο της γης», pomme de terre. Το μεταφραστικό αυτό δάνειο πέρασε και σε άλλες γλώσσες: στα νότια γερμανικά, Erdapfel, στα ολλανδικά aardappel, και βέβαια στα ελληνικά, γεώμηλον. Άλλοι, προτίμησαν να δουν «αχλάδια της γης», απ’ όπου το Grundbirn σε διάφορες γερμανικές διάλεκτες, το λουξεμβουργιανό Gromper, αλλά και το κροατικό krumpir και το παρεμφερές σέρβικο. Πάντως, και στα γαλλικά υπάρχει η λέξη patate, στη λαϊκή γλώσσα καθώς και σε διαλέκτους, ενώ έχει πάρει και μεταφορικές σημασίες όπως θα δούμε παρακάτω. (Στο Μετς της Γαλλίας πριν από δυο τρεις μήνες πήγα σε ένα πατατοεστιατόριο, που είχε τίτλο 100 patates).

Στο μεταξύ, οι επιστήμονες και η άρχουσα τάξη διέγνωσαν πρώτοι τη μεγάλη διατροφική αξία της πατάτας. Σ’ αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο ο γάλλος Παρμαντιέ, που ήταν φαρμακοποιός του στρατού στον επταετή πόλεμο· οι Γερμανοί τον έπιασαν αιχμάλωτο και στη φυλακή το σιτηρέσιο ήταν κατάλληλο μόνο για ζώα: πατάτες. Όταν γύρισε στη Γαλλία το 1763 άρχισε να προωθεί την κατανάλωση πατάτας, γράφοντας βιβλία στα οποία τόνιζε τη διατροφική της αξία, αλλά και με διάφορα τεχνάσματα, όπως ας πούμε όταν έπεισε τη Μαρία Αντουανέτα να φορέσει σε έναν μεγάλο χορό ένα στεφάνι από άνθη πατάτας. Τελικά, μερικές χρονιές με σιτοδεία αποδείχτηκαν το καλύτερο διαφημιστικό: μπρος στην πείνα, οι επιφυλάξεις ξεπεράστηκαν και ο κόσμος άρχισε να συνηθίζει την πατάτα και να μαθαίνει να τη μαγειρεύει όλο και καλύτερα (κάποτε σκέφτηκαν επιτέλους και να την τηγανίσουν!).

Η πατάτα έσωσε τους πολιορκημένους Παριζιάνους από την πείνα την περίοδο της πρώτης Κομμούνας, το 1795, όταν η επαναστατική κυβέρνηση διέταξε να φυτευτούν πατάτες παντού, ακόμα και στους κήπους του Κεραμεικού. Η Γαλλία άλλωστε θεωρείται ότι οφείλει την αύξηση του πληθυσμού της κατά τον 19ο αιώνα, που ήταν πολύ μεγαλύτερη απ’ ό,τι οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στο γεγονός ότι έδωσε μεγάλη σημασία στην καλλιέργεια της πατάτας, του «ψωμιού των φτωχών».

Κι άλλη μια χώρα επιδόθηκε με ζήλο στην καλλιέργεια της πατάτας και μάλιστα νωρίτερα κι απ’ τη Γαλλία, και σχεδόν διπλασίασε τον πληθυσμό της: ήταν η Ιρλανδία, που έφτασε τα 8 εκατομμύρια κατοίκους, που με μια δόση υπερβολής θα μπορούσαμε να πούμε ότι στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα όλοι οι Ιρλανδοί καλλιεργούσαν μόνο πατάτες και όλοι έτρωγαν μόνο πατάτες. Τότε χτύπησε η καταστροφή: ένας μύκητας, ο περονόσπορος, κατέστρεψε τη σοδειά του 1844 και, επειδή οι σπόροι για την επόμενη σοδειά προέρχονταν από τις φυτεμένες πατάτες, κατέστρεψε και τις σοδειές των επόμενων ετών. Ενώ οι χωρικοί λιμοκτονούσαν, οι γαιοκτήμονες συνέχιζαν να εξάγουν ενώ ο αγγλικός στρατός αρνήθηκε να ανοίξει τις αποθήκες του. Ο λιμός κράτησε ως το 1851. Πάνω από 1 εκατομμύριο πέθαναν, αλλά πολύ περισσότεροι αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν, είτε αμέσως είτε στις επόμενες δεκαετίες κι έτσι το 1911 ο πληθυσμός της Ιρλανδίας είχε πέσει στα 4,4 εκατομμύρια –όσα και το 1800. Ακόμα και σήμερα, η Ιρλανδία δεν έχει φτάσει τον πληθυσμό που είχε πριν από το κακό: σήμερα έχει (ολόκληρο το νησί) πληθυσμό γύρω στα 6,5 εκατομμύρια. (Μια λεπτομέρεια: κατά τον ιρλανδικό λιμό, βοήθεια έστειλε η Τουρκία -αναλυτικά εδώ, σε σχόλιο στο παλιότερο άρθρο).

Στην Ελλάδα η πατάτα εισάχθηκε επί Ιωάννη Καποδίστρια το 1828 –τότε ήταν που την είπαν και «γεώμηλο». Στις επιστολές του προς τον Εϋνάρδο φαίνονται καθαρά οι προσπάθειες που κατέβαλε ο κυβερνήτης για τη διάδοση της πατάτας. Ωστόσο, κι εδώ τα πρώτα βήματα ήταν διστακτικά. Όλοι θα έχουμε ακούσει, στο σχολείο συνήθως, μια γουστόζικη ιστορία, ότι τάχα ο Καποδίστριας στην αρχή έβαλε να μοιράσουν τζάμπα τις πατάτες αλλά δεν τις έπαιρνε κανείς· για να υπερνικήσει τη δυσπιστία των χωρικών, τότε, τις έκλεισε σε μιαν αποθήκη στο λιμάνι της Αίγινας (πολλοί λένε του Αναπλιού, αλλά με βάση τη χρονολογία αυτό αποκλείεται: η πρώτη πρωτεύουσα του Καποδίστρια ήταν η Αίγινα), που έβαλε να τη φρουρούν πάνοπλοι στρατιώτες –όμως, είχε δώσει εντολή στους φρουρούς να αποσυρθούν τη νύχτα ή να κάνουν ότι αποκοιμιούνται, και φυσικά οι ντόπιοι, που είχαν πεισθεί ότι κάτι πολύ πολύτιμο θα είναι αυτές οι πατάτες, άρχισαν να μπαίνουν στην αποθήκη και να τις κλέβουν!

Ωραία ιστορία, αλλά μάλλον δεν είναι αληθινή –δεν υπάρχει καμιά τέτοια μαρτυρία και ο Παλαιολόγος, που έγραψε εκτενώς για τα «γεώμηλα» από το 1828 και μετά δεν αναφέρει τίποτα. Επιπλέον… η ίδια ακριβώς ιστορία, με τις ίδιες λεπτομέρειες, λέγεται επίσης ότι συνέβη στη Γερμανία, στη Ρωσία με τη Μεγάλη Αικατερίνη (όπου, μάλιστα, διάβασα ότι η εκκλησία ήταν αντίθετη στην πατάτα επειδή… δεν την αναφέρει η Βίβλος) και στη Γαλλία, όπου ο Παρμαντιέ πήρε άδεια από τον Λουδοβίκο τον 16ο να φυτέψει πατάτες σε μια άγονη έκταση στο Νεγί (εκεί που είναι σήμερα μια από τις  ακριβότερες περιοχές του Παρισιού και όπου ήταν δήμαρχος ο Σαρκοζί) και, για να παρακινήσει τους συμπολίτες του να δοκιμάσουν, λέγεται ότι χρησιμοποίησε το τέχνασμα με τη φρουρά –στην περίπτωση του Παρμαντιέ, που κι άλλα διαφημιστικά τεχνάσματα είχε χρησιμοποιήσει, δεν αποκλείεται να αληθεύει η ιστορία.

Ανέφερα πιο πάνω τον Παλαιολόγο· εννοώ τον Γρηγόριο Παλαιολόγο, Φαναριώτη γεωπόνο και λόγιο, που έγραψε τον Πολυπαθή, ένα από τα πρώτα ελληνικά μυθιστορήματα. Ο Παλαιολόγος πρέπει να είναι αυτός που έβαλε τη λ. «γεώμηλον» στην ελληνική γλώσσα. Έγραψε πραγματεία για την πατάτα το 1828, και σε άλλα έργα γεωργικής οικονομίας δεν παύει να τονίζει τη μεγάλη διατροφική αξία της πατάτας που είναι πενταπλάσια του σιταριού. Καλλιέργησε κι ο ίδιος πατάτες, με επιτυχία, στους Αγγελόκηπους (έτσι λέγονταν τότε οι Αμπελόκηποι).

Αφού μπήκε τόσο αργά στη ζωή μας η πατάτα, δεν είναι περίεργο ότι δεν έχει εισχωρήσει και τόσο πολύ στη φρασεολογία μας και ότι οι εκφράσεις που θα δούμε είναι οι περισσότερες αστικές. Πατάτα λέμε τη γκάφα που κάναμε –την ίδια περίπου σημασία έχει και το γαλλικό faire une patate, οπότε μπορεί να είναι και δάνειο. Πατάτα λέγεται επίσης κάτι το αποτυχημένο, π.χ. ένα βαρετό φιλμ στον κινηματογράφο ή μια κακή κίνηση στο σκάκι. Για έναν γεροδεμένο αλλά δειλό, λέμε καμιά φορά «στήθος μάρμαρο, καρδιά πατάτα». Μια κατ’ εξαίρεση αγροτική έκφραση είναι η «άλλο κάρο με πατάτες!» που την έχω βρει σε συλλογές φράσεων σαν παράδειγμα ασυνεννοησίας αλλά σήμερα πιο πολύ χρησιμοποιείται σαν συνώνυμη της έκφρασης «άλλο καπέλο αυτό». Κι άλλη μια λαϊκή χρήση της πατάτας, στην έκφραση «απ’ όλα τ’ άστρα τ’ ουρανού μ’ αρέσουν οι ντομάτες κι απ’ όλα τα πετούμενα μ’ αρέσουν οι πατάτες» που νομίζω ότι στον Καραγκιόζη ακούστηκε.

Τέλος, το δύσκολο ζήτημα που προτιμάμε να μην καταπιαστούμε μαζί του, το λέμε «καυτή πατάτα», έκφραση που έχει χρησιμοποιηθεί κατά κόρον τελευταία στη δημοσιογραφική γλώσσα. Είναι δάνειο από το αμερικανικό hot potato. Και πράγματι, η πατάτα ζεματάει χαρακτηριστικά.

Είπαμε πώς λέγεται σε πολλές γλώσσες η πατάτα, αλλά ξεχάσαμε τα τούρκικα. Στα τούρκικα λοιπόν, η πατάτα λέγεται… patates. Προσοχή, patates είναι ο ενικός αριθμός. Προφανώς, τη λέξη την έμαθαν από ρωμιούς μανάβηδες ή εμπόρους που διαλαλούσαν «πατάτες». Κάτι ανάλογο έχει συμβεί και με τις ντομάτες (tomates στα τούρκικα) αλλά και με διάφορα ψαρικά (π.χ. barbunya). Όσο για την ποντιακή διάλεκτο, εκεί οι πατάτες λέγονται καρτόφια. Πολλοί πιστεύουν ότι πρόκειται για δάνειο από τα γερμανικά, και με μια έννοια είναι –αλλά όχι απευθείας από τα γερμανικά, διότι απευθείας επαφές Ποντίων και Γερμανών λίγες υπήρχαν πριν από τον 20ό αιώνα· τα ποντιακά δανείστηκαν την έκφραση από τα ρωσικά (όπου είναι επίσης καρτόφελ), όπου βέβαια η λέξη μπήκε από τα γερμανικά ως δάνειο.

Μεγάλο το ταξίδι της πατάτας, μεγάλη και η χάρη της που τρέφει τη φτωχολογιά!

186 Σχόλια προς “Το άλλο χρυσάφι της γης, ξανά”

  1. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλημέρα. Νικοκύρη είσαι άσχετος. Κρίμα τα τόσα Αστερίξ που έχεις ανεβάσει. Πατάτες πρωτοτηγάνισαν οι Βέλγοι.

  2. Vous m’épatâtes… 🙂 Καλό.

  3. Στον ωραία Μυτιλήνη έχουμε επώνυμο Γεωμηλάς. Δεν έχω όμως τεκμηριώσει κανένα καλό «γιόμπλου». Γιόμπλα τγαννστά.

  4. Κιγκέρι said

    Ορίστε και η σούπα Παρμαντιέ:

    https://illaboratoriodimmskg.blogspot.com/2013/02/potage-parmentier.html

  5. Υπάρχει και …μουσακάς παρμαντιέ. Αντί για μελιτζάνες απλά πουρέ(ς).

  6. dryhammer said

    Τη μάνα μου θυμήθηκα που μού ‘λεγε για τους Γερμανούς και τα κατώφλια στην Κατοχή.

  7. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα !

    3 Αναρωτιέμαι αν προήλθε από κάποιον εξευγενισμο-εξελληνισμό

  8. ΓΤ said

    «[…] σε διάφορες γερμανικές διάλεκτες, […] καθώς και σε διαλέκτους […]».

  9. Αντώνης said

    Καλημέρα.
    Cent patates: https://www.youtube.com/watch?v=2LkQ5dQwMh4

  10. Κιγκέρι said

    Και το τραγουδάκι της πατάτας από τον Τεμπέλη Δράκο:

  11. ΓΤ said

    Στις 09.10.2015, η «Νέα Κρήτη» αντέγραψε Σαραντάκο δίχως να αναφέρει την πηγή.
    https://www.neakriti.gr/article/eidiseis/1272621/o-kapodistrias-kai-oi-satanikes-patates/

  12. Εκτός από τις πατατοκεφτέδες υπάρχουν και πατατοδιακοπές οι και Kartoffelnferien λεγόμενες, ίσως, επειδή άλλοτε δίνονταν για να διευκολύνονται τα παιδιά του σχολείου να βοηθούν τους αγρότες γονείς στο μάζεμα της πατάτας.

  13. Με κάποιο τρόπο που μου διαφεύγει, η κροάτικη ονομασία έδωσε το τούρκικο kumpir, κάτι σαν γεμιστή πατάτα, φαΐ του δρόμου που βρίσκεις στην Κων/πολη.
    https://www.middleeastmonitor.com/20160415-turkish-kumpir/

  14. Στην ταινία «Ζητείται ψεύτης» ο μεγαλόσωμος ηθοποιός με την καράφλα και το μουστάκι (στην ταινία «Ο Ηλίας του 16ου» έπαιζε τον ρόλο του ξαδέλφου της υπηρέτριας) ειχε το όνομα Πατατιάς. Από τότε έτσι τον λέω, δεν ξέρω το πραγματικό του όνομα.

  15. phrasaortes said

    Πολύ ενδιαφέρον άρθρο. Μόνο μια διευκρίνιση, η πληθυσμιακή αύξηση της Γαλλίας ήταν πολύ μικρότερη τον 19ο αιώνα, σε σύγκριση με άλλες χώρες, όπως η Γερμανία ή η Μεγάλη Βρετανία.

  16. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    >> «άλλο κάρο με πατάτες!» που την έχω βρει σε συλλογές φράσεων σαν παράδειγμα ασυνεννοησίας αλλά σήμερα πιο πολύ χρησιμοποιείται σαν συνώνυμη της έκφρασης «άλλο καπέλο αυτό».
    – Από το λεξικό του Γ. Κάτου:

    Μ’ αυτή τη σημασία χρησιμοποιούμε την έκφραση στα μέρη μας.

    – Από το ίδιο λεξικό για την πατάτα γενικά και σχετικές εκφράσεις:
    http://georgakas.lit.auth.gr/dictionaries/index.php?option=com_chronoforms5&chronoform=ShowLima&limaID=11956

    12, ΓΤ
    Οποία έκπληξις!! 🙂 😎

  17. Ποιοι Βέλγοι πρωτοτηγάνισαν πατάτες;; Οι Βαλλόνοι ή οι Φλαμανδοί;

  18. Παναγιώτης Καραβουσιάνος.

  19. ΓΤ said

    Σχετικά με τα «Κοβιδιακά» του τραγουδιστή Πετράκου, ο Μανώλης Κοττάκης κρίνει ότι η επιχειρηματολογία τού εν λόγω επιστημονάρα διατυπώθηκε «σε άψογα ελληνικά μάλιστα, σε data». Πλήρης η γνώμη Κοττάκη στο https://www.gazzetta.gr/protoselida/politikes-efimerides/estia

    Και αφού μιλάει η «Εστία» για άψογα ελληνικά, δείτε στο πρωτοσέλιδό της, στλ. 1, αράδα 4, τα «ΔωδεκάνηΣΣα». Είναι να μην αρχίσω το ουίσκι πριν τις δώδεκα;

  20. Αντώνης said

    (18)
    Φαίνεται πως, στο Βέλγιο, πρώτοι τηγάνισαν τις πατάτες οι Βαλόνοι, και μάλιστα στη Ναμίρ ( βλ. π.χ. https://www.lepoint.fr/insolite/la-frite-est-elle-belge-ou-francaise-28-12-2012-1606534_48.php#).
    Αντίθετα, οι γνώμες των πατατοϊστορικών διίστανται ως το ποιοι, από τους Γάλλους ή τους Βέλγους, υπήρξαν οι πρώτοι πατατοτηγανιστές.

  21. ΓΤ said

    18@

    Οι Βαλλόνοι, όπως τεκμαίρεται από τη στάση του Μπαστουνοβλαχίξ.

  22. ymalliaros said

    Καλημέρα,
    Τους Γεωμηλάδες, παρόλο που τους ξέρω (όχι προσωπικά, από τα μαγαζιά τους: κασμηματοπωλεία – ρολογάδικα) δεν τους σκέφτηκα καθόλου. Αλλά για τους τρόπους που μαγειρεύουν οι Γερμανοί τις πατάτες πολλές σκέψεις. Οι περισσότεροι ξεκινάνε με το «βράζουμε τις πατάτες» και μετά συνεχίζουν παρακάτω. Εξαίρεση οι ολόκληρες ψητές του φούρνου (κι αυτές όχι πάντα) και οι τηγανητές που δεν λέγονται καρτόφελν αλλά πόμες (φρίτες) η γαλλική ονομασία με γερμανική προφορά.

  23. Κιγκέρι said

    Χοντροπατάτες λέγανε περιφρονητικά τους χοντρούς παλιότερα. Το λένε ακόμα άραγε;

    Χοντροπατάτας στα ελληνικά κι αυτός ο χαρακτήρας από την παιδική σειρά Τόμας το τρενάκι:

  24. Παναγιώτης Κ. said

    Για να αυξήσουμε την…παραγωγικότητα του ιστολογίου στις γεωγραφικές πληροφορίες σας δίνω επιγραμματικά το σχετικό φρεσκάρισμα που έκανα.

    Καραϊβική-Κούβα (όλοι την γνωρίζουμε).Κοντά στο ανατολικό άκρο της Κούβας βρίσκεται η Ισπανιόλα. Νησί με δύο κράτη: Το δυτικό τμήμα είναι η Αϊτή με πρωτεύουσα το Port -Au-Prince ( έχει εξελληνισμένο όνομα;) περίπου το 1/3 της συνολικής έκτασης της Ισπανιόλας και το ανατολικό είναι η Δομινικανή Δημοκρατία με πρωτεύουσα τον Άγιο Δομίνικο
    Ανατολικά της Δομινικανής Δημοκρατίας είναι το Πουέρτο Ρίκο με πρωτεύουσα το Σαν Χουάν.
    Νοτίως της Κούβας και δυτικά της Αϊτής είναι η Τζαμάικα με πρωτεύουσα το Κίνγκστον.
    Βόρεια της Κούβας είναι οι Μπαχάμες.
    Πάρτε και το παρακάτω λινκ με τον χάρτη της Καραϊβικής.
    https://gr.dreamstime.com/%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BA-%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CF%87%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B9%CF%8E%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%8A%CE%B2%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-image29392983

  25. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    18 Αυτοί που πολέμησαν τον Καίσαρα, δεν ξέρω τι ήντουσαν.

    14 Άλλη, παραδοσιακή συνταγή είναι οι πατάτες με ξυραφάκια. Στρητ φουντ σε διαδηλώσεις συνήθως.

  26. loukretia50 said

    The Potato Harvest by Jean Francois Millet 1855

    Song of the south – sweet potatoes !

  27. dryhammer said

    25. …η Δομινικανή Δημοκρατία … το Πουέρτο Ρίκο

    Βαποριστί η Δ/Ντ ομινικάνα (σπανιότερα Ντομίνικα) και το Πορτορίκο

  28. Alexis said

    Στο Ξηρόμερο τις λένε και πατάκες. Τα παιδιά μου όταν ήταν μικρότερα και θέλοντας να πειράξουν τη μαμά (Ξηρομερίτισσα γαρ…) έφτιαχναν διάφορα ωραία παράγωγα, όπως πατακάκια, πατακοσαλάτα, πατακοκεφτέδες κλπ.

  29. Παναγιώτης Κ. said

    Η φίλη μου η Στέλλα από τη Ν. Φώκαια Χαλκιδικής μου είπε την εξής, εντυπωσιακή σε μένα, πληροφορία:
    Ενώ λοιπόν στους ντόπιους περίσσευε το ελαιόλαδο περί τηγανητών πατατών δεν ήξεραν…
    Έπρεπε να έρθουν οι πρόσφυγες από τη Μ.Ασία για να τους δείξουν ότι οι πατάτες τρώγονται και τηγανητές και όχι μόνο βραστές, μαγειρευτές ή ως συστατικό της πατατόπιτας.
    Γενικώς οι πρόσφυγες έφεραν αρκετά πολιτιστικά στοιχεία.
    π.χ είπαν στους ντόπιους ότι και τα ελαιόδεντρα θέλουν κλάδεμα για να αυξήσουν την παραγωγή καρπού!

  30. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    29 Δλδ το κυβερνόν κόμμα με τόσους ακροδεξιοί μέσα είναι παττακοσαλάτα.

  31. Alexis said

    #15: Εγώ τον έλεγα Πανάγο γιατί η υπηρέτρια όποτε ζοριζόταν φώναζε «Πανάγοοο!»

  32. Alexis said

    #31: 🙂🙂🙂

  33. Παναγιώτης Κ. said

    Εντύπωση μου είχε κάνει όταν πριν κάμποσα χρόνια είχα δει ότι στους δείκτες ευμάρειας περιλαμβανόταν και η κατ΄άτομο ετήσια κατανάλωση πατάτας.

  34. ΓΤ said

    (Λάρισα, Δράμα και Ροδόπη στη σειρά για φουλ λοκντάουν…)

  35. Κώστας said

    23: Για την ακρίβεια, με γερμανική προφορά όταν το Pommes είναι μόνο του ([ˈpɔməs]), με γαλλική όταν συνοδεύεται από το frites ([pɔmˈfʁɪt]).

  36. Alexis said

    Τι έγινε ρε παιδιά, βγήκε ο πορτοκαλοβαψομαλλιάς ή όχι ακόμα;

  37. ΓΤ said

    37@
    https://www.nbc15.com/2020/11/04/decision-2020-interactive-map-of-the-presidential-race/

  38. Παναγιώτης Κ. said

    Αν αρχίσουμε να γράφουμε συνταγές μαγειρικής με βάση την πατάτα δεν θα τελειώσουμε εύκολα!
    Ωστόσο θα σας πω μία που όσες φορές την πρόσφερα σε φίλους, άδειασε η πιατέλα!
    Το όνομα της συνταγής: Πατάτες χωραφιάτικες.
    Τις ονόμασαν έτσι διότι τις έπαιρναν στο χωράφι για το κολατσιό ή και για το μεσημεριανό φαγητό.
    Τις βραστές πατάτες τις καθαρίζουμε και τις κόβουμε σε κομμάτια όπως στην πατατοσαλάτα.
    Στο τηγάνι βάζουμε λάδι -όχι πολύ- να κάψει, ρίχνουμε τις πατάτες ανακατεύουμε στο τηγάνι για πέντε λεπτά αφού έχουμε ρίξει κόκκινο γλυκό πιπέρι, ρίγανη και αλάτι.
    Τις τοποθετούσαν στο κλειδοπίνακο και απολάμβαναν ένα πεντανόστιμο φαγητό καθώς ήταν πεινασμένοι.

    Εναλλακτικά μπορούμε να τις συνθλίψουμε με ένα πιρούνι και να κάνουμε όπως πριν.

    Εννοείται ότι η συνταγή χωράει και παραλλαγές που ανεβάζουν το επίπεδο νοστιμιάς.Π.χ να τσιγαρίσουμε πράσο ή κρεμμύδι και να κάνουμε τα προηγούμενα.
    Με αυξημένη φαντασία μπορούμε να ανεβάσουμε και άλλο το επίπεδο της…αμαρτίας δηλαδή της νοστιμιάς.
    Μίλησε κάποιος για μπέικον;

  39. @ 21 Αντώνης.

    Καλό.

  40. @ 22 ΓΤ

    Καλό

  41. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    39 τέλος

    Όχι μπέικον. Με αγάδικον ή πασαλήδικον γίνονται καλύτερες.

  42. Παναγιώτης Κ. said

    Σε γκουρμέ καταστάσεις την πατάτα την τρώνε με τη φλούδα.

  43. Παναγιώτης Κ.
    Να και μερική άποψη του Κίνγκστον της Τζαμάικας.

  44. ΓΤ said

    Επιλογές Τετάρτης

    ΠΑΟΚ-Μπενφίκα (CHLW) 2/X (19,75)
    Παραλίμνι-Ολυμπιακός Λευκωσίας 2 ή 3 γκολ (1,87)
    Ανόρθωσις-Πάφος 1/Χ (12,75)
    ΠΑΣ-ΑΕΛ Χ/1 (3,95)
    Φέρεντσβαρος-Γιουβέντους Χ (5,35)

  45. Στα μέρη μου το λοκντάουν το λέμε λουκντάουν…

  46. Αγγελος said

    «Η πατάτα έσωσε τους πολιορκημένους Παριζιάνους από την πείνα την περίοδο της πρώτης Κομμούνας, το 1795, όταν η επαναστατική κυβέρνηση διέταξε να φυτευτούν πατάτες παντού, ακόμα και στους κήπους του Κεραμεικού.»
    Μα… πολιορκήθηκε το Παρίσι το 1795; Υπήρξε βέβαια μια επίθεση βασιλοφρόνων από τη Βανδέα τον Οκτώβριο, που αποκρούστηκε, και μια εξέγερση μέσα στο Παρίσι προς υποστήριξή της, που την κατέπνιξε γρήγορα ο Ναπολέων (13 Vendémiaire), αλλά πολιορκία όχι, απ’όσο ξέρω. Απεναντίας, ο επαναστατικός στρατός θριάμβευε στις Κάτω Χώρες και κυρίεψε στις 7 Ιουνίου και το άπαρτο κάστρο του Λουξεμβούργου!

  47. spyridos said

    Κι αυτοί οι Λουξεμβουργιανοί στριμωγμένοι από τρεις πλευρές να τους χτυπούν αλύπητα
    αλλά δεν υποκύπτουν.
    – Γεώμηλα, γεώμηλα, γεώμηλα
    – ΟΧΙ γεωάχλαδα

    Στη Γερμανία φτιάχνουν και ψωμί από πατάτα(αλευρο).
    Ισως εφεύρεση από χρονιές όπου η παραγωγή σταριού είχε καταστραφεί.
    Ηταν κάποτε δημοφιλές στη νοητή γραμμή Ανόβερου – Βερολίνου αλλά είχε εξαφανιστεί για χρόνια.
    Το έφτιαχναν μόνο μερικοί φούρνοι στο αν. Βερολίνο.
    Ξεκινώντας από το Κέπενικ εξαπλώθηκε πλέον σε όλο το Βερολίνο.
    Είναι νόστιμο και αν δεν μου το έλεγαν δεν θα καταλάβαινα ότι είναι φτιαγμένο από πατάτα.

    Στο Βέλγιο έχουν τις καλύτερες τηγανιτές πατάτες και τις βρίσκεις σε καθε γωνιά.
    Σε Φλαμανδία και σε Βαλλωνία.
    Και στις Βρυξέλλες παντού.
    Με κορυφαίο τον θρυλικό Maison Antoine

    στο https://media-cdn.tripadvisor.com/media/photo-s/07/df/b1/46/maison-antoine.jpg

  48. 47 Ούτε άλλωστε ήταν πια πρώτη Κομμούνα το ’95, αν δεν με απατά η μνήμη μου.

  49. loukretia50 said

    Μεγάλη φίρμα η πατάτα! Θεά!
    Axomamma / Inca / Goddess of Potatoes

    The political potato / the potato head
    English Protestants thought this was disgusting to have the potato as the staple food and not bread. One particular critic was William T. Cobbett, who believed that wheat bread was the natural food of most men and to replace bread with this gross, dirty root was unthinkable. He claimed that eating potatoes made the Irish into doglike creatures who were content to just do nothing but sleep and reproduce. The potato was nicknamed, «Lazy Root» and this is how the association today with being a couch potato or potato head originates.
    But, the main motive for condemning the potato-eating Irish was a political one….
    Potato FolkTales
    https://www.brownielocks.com/potato.html

    —————————————–
    Legend of the Potato
    The Sapallas were a peaceful and prosperous people who were invaded by the belligerent Karis, enslaved and reduced to misery. Choque, a young descendant from the last Sapalla cacique refused to acknowledge this state of things and cried out for help from the father of the gods, Pachacamac. He heard young Choque’s petition and showed him some seeds from a plant unknown to men of that time, telling him to plant it and eat its roots, but never touch the sprouts, flowers or leaves, as they were poisonous. The Sapallas did as they were told, but the Karis found the new plantations, confiscated them and ate everything the plants produced, except for the roots. As a consequence, they became ill and debilitated, prompting the former slaves to rebel against them and expel them from their land. The new plant was then considered as a divine gift, and called papa (potato).
    Bolivian myths and legends
    https://www.earthstoriez.com/legend-papa/

  50. Πέπε said

    > > ένα πατατοεστιατόριο, που είχε τίτλο 100 patates

    Cent patates.

    Το αντίθετο, ένα εστιατόριο που να σερβίρει τα πάντα εκτός από πατάτες, θα λεγόταν βέβαια Sans patates.

    (Τι θα είχαν να πουν επ’ αυτού οι ερασμίται; …)

  51. Για ZWAN δεν άκουσα τίποτα…

  52. Alexis
    Για τη σχετική τεκμηρίωση στις πατάκες…

  53. Αγγελος said

    crompîr λέγονται οι πατάτες και στη διάλεκτο της Λιέγης, αν δεν κάνω λάθος, προφανώς από το γερμ. Grundbirne.
    Και ουγγαρέζικα λέγονται krumpli, προφανώς από την ίδια πηγή, αλλά στην καθαρεύουσα λέγονται burgonya. Ήρθαν άραγε στην Ουγγαρία από τη Βουργουνδία;

  54. Αγγελος said

    Και brambory (από το Βρανδεμβούργο!) τσέχικα!

  55. spyridos said

    54

    και τα kumpir στα τούρκικα;

    Πριν δυό χρόνια πουλούσαν στην τοπική αγορά αυτό εδώ το φυτό
    Το Ποτάτομ. Θεά σου λέει η πατάτα, θεά κι η ντομάτα.
    Για 1 μήνα έτρωγα μόνο σπαλομπριζόλες.

  56. spyridos said

    συγνώμη για το τέρας που έστειλα.
    Εγώ έβλεπα μια μικρούτσικη φωτογραφία.

  57. loukretia50 said

    Kι άλλος στο κόλπο με τις βασιλικές πατάτες!

    The Potato King,
    King is Everywhere, 1886 is a painting by Robert Warthmuller
    King Frederic the Great (1712-1786) inspects the potato cultivation.

    https://www.litandphil.org.uk/blog/posts/2020/june/frederick-the-great-potato-king/

  58. geobartz said

    «απευθείας επαφές Ποντίων και Γερμανών λίγες υπήρχαν πριν από τον 20ό αιώνα?
    # Όμως κατά τον 20ο αιώνα οι Πόντιοι (αλλέως Λαζοί) το είχαν δίπορτο με τη Γερμανία. Όθεν και ΟΛΟΙ οι Έλληνες μετανάστες (καθιαυτού και όχι «παράτυποι» ή …πρόσφυγες) αποκαλούνταν Λαζογερμανοί! Είχα ακούσει και έναν Γερμανό κατά το (σωτήριον έτος) 1972 να τους λεει Laz-German!

    29 Alexis said: «Στο Ξηρόμερο τις λένε και πατάκες….».
    # Και στην (γενέθλια) πατρίδα της Προέδρου, λέγανε πατάκιασμα την εμφάνιση «οιονεί κονδύλων» στις ρίζες των καπνοφύτων. Ήταν μια «ασθένεια» (στην πραγματικότητα νηματώδεις σκώληκες) που απειλούσε τότε να εξαφανίσει την καπνοκαλλιέργεια στη Θράκη και τη Μακεδονία.

  59. Alexis said

    #59: Το έχω ακούσει κι εγώ το πατάκιασμα. Παρ’ όλο που οι κύστεις από τους νηματώδεις είναι πολύ μικρές, θυμίζουν ωστόσο μικρές πατατούλες.

    Ποια είναι η πατρίδα της Προέδρου;

  60. loukretia50 said

    The Talking Potato of Lisganagh (right) is still probably Ireland’s most famous talking vegetable apart perhaps from the Chatty Turnip of Tullystown.

    The gift of the gabby potato and other Irish legends
    https://www.irishtimes.com/life-and-style/people/the-gift-of-the-gabby-potato-and-other-irish-legends-1.2137104

    Little Gabby, a Furry Eyeful, just loves to talk. However, her constant babbling is driving her friends crazy and driving them away. She becomes sad and lonely until she meets a special friend who listens, understands, and explains.

    Γιατί σας βομβαρδίζω με όλα αυτά?
    Μα καλύψατε τέλεια το θέμα στο παλιό άρθρο!
    Μέχρι και απίθανες ιστορίες για την προέλευση του ονόματος
    (γειά σου Νεοκιντ! )

  61. Πέπε said

    @59
    Κανονικά άλλοι είναι οι Λαζοί. Γείτονες των Ποντίων στην αρχική τους πατρίδα, συγγενείς των Γεωργιανών, με λαϊκή κουλτούρα κοντινή με των Ποντίων.

    Το να λες «Λαζούς» (και Λαζογερμανούς / Λαζοντόιτς) τους Ποντίους ήταν μάλλον υποτιμητική έκφραση των άλλων Ελλήνων, που πιθανώς μάλιστα να υπονοεί και αμφισβήτηση της ελληνικότητάς τους, όπως τουρκόσποροι και άλλα παρόμοια αβρά. Ή, πιο αθώος (σχετικά) παραλληλισμός: σαν να λες Βλάχους διάφορους που δεν είναι Βλάχοι.

  62. loukretia50 said

    A fine romance – καθόλου πατάτα!

    Let’s call the whole thing off! – Ella F. and Louis Armstrong

    You like potato and I like potahto
    You like tomato and I like tomahto
    Potato, potahto, tomato, tomahto!
    Let’s call the whole thing off!

    Μάλλον του άρεσαν πάρα πολύ οι πατάτες!
    All That Meat And No Potatoes https://youtu.be/u0Kxho2fgF4 Louis Armstrong

  63. ΣΠ said

    το κροατικό krumpir και το παρεμφερές σέρβικο

    Στα σέρβικα krompir/кромпир. Όμως οι τηγανητές πατάτες λέγονται pomfrit/помфрит.

  64. ΣΠ said

    15
    Πάνος Καραβουσιάνος

    https://ellinikoskinimatografos.gr/karavousianos-panagiotis/

  65. ΚΩΣΤΑΣ said

    Κι εγώ έχω ακούσει σε περιοχές της Θεσσαλίας πατάκες, πατλιτζιάνες τις μελιτζάνες και μακεδονήσι τον μαϊαντανό.

  66. Alexis said

    #56: Για 1 μήνα έτρωγα μόνο σπαλομπριζόλες.

    Γιατί;
    Δεν πρόκειται για κάτι επικίνδυνο και φυσικά καμία σχέση με μεταλλαγμένα, που λένε διάφοροι άσχετοι.
    Η πατάτα και η τομάτα είναι συγγενικά φυτά, της ίδιας οικογένειας και του ίδιου γένους (Solanum tuberosum το ένα, Solanum lycopersicum το άλλο)
    Είναι απόλυτα συμβατά στον μεταξύ τους εμβολιασμό, πράγμα που σημαίνει ότι μπορείς να εμβολιάσεις τοματιά πάνω σε πατατιά και να πάρεις ένα φυτό όπως αυτό της φωτογραφίας, με υπόγειο τμήμα πατάτας και υπέργειο τομάτας.
    Είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα όπως όταν εμβολιάζουμε λεμονιά πάνω σε νεραντζιά, τεχνική ευρύτατα διαδεδομένη.
    Αυτό που δεν ξέρω να σου πω με βεβαιότητα είναι τι είδους θρέψη (διάβαζε λιπάσματα) χρειάζεται ένα τέτοιο φυτό ώστε να μπορέσει να μεγαλώσει και να ωριμάσει πατάτες στη ρίζα και τομάτες στο πάνω τμήμα του.
    Αλλά ούτε και η χρήση λιπασμάτων είναι κάτι εξ’ ορισμού επικίνδυνο, με την έννοια ότι πολύ σπάνια μπορεί ν’ αφήσει κατάλοιπα στους καρπούς επικίνδυνα για τον άνθρωπο.
    Τέτοιες περιπτώσεις είναι μεν υπαρκτές αλλά σχετικά σπάνιες, π.χ. μαρούλια με υπολείμματα νιτρικών, όταν αναπτύσσονται σε περιβάλλον με χαμηλή ηλιοφάνεια (βόρειες χώρες ή καλλιέργεια σε βροχερή περίοδο σε θερμοκήπια)

  67. faltsos said

    Φαίνεται ότι η πατάτα είναι αγαπημένο μοντέλο παιδικών παιχνιδιών, αναγνωσμάτων και θεαμάτων


  68. dryhammer said

    https://www.slang.gr/lemma/21712-patatadiko

  69. ΚΩΣΤΑΣ said

    Και υποψήφιο «πατάτα» λέω εγώ τον Μπάιντεν. Κρίμας οι Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ, δεν είχαν έναν σοβαρό μεσήλικα να κάνει περίπατο στις εκλογές; Πού το βρήκαν αυτό το ραμολί; Μήπως ήθελαν εσκεμμένα να χάσουν;

  70. Pedis said

    Η χρόνια καχυποψία των αγροτών ανά τη Ευρώπη και τους αιώνες στις προτάσεις (ουσιαστικά επιβολή) νέων καλλιεργειών δεν ήταν αδικαιολόγητη.

    Κι αυτό διότι όχι λίγες φορές οι αλλάγες επέφεραν (προβλεπόμενη και στοχευμένη) χειροτέρευση του διατροφικού καθεστώτος των αγροτών προς όφελος των κερδών από το εμπόριο των προιόντων που καλλιεργούνταν παραδοσιακά για τη διατροφή τους. Μεγάλο θέμα …

    Πάντως, ούτε το περιστατικό της πολιορκίας του 1795 ούτε και η σύνδεση με την καμπάνια για εκτεταμένη καλλιέργεια της πατάτας που αναφέρει ο Νικοκύρης δεν μου κολλάνε. Τυχόν διευκρινίσεις ευπρόσδεκτες.

  71. Pedis said

    Ξέχασα να πω: ενδιαφέρον και πλήρες άρθρο.

  72. faltsos said

    Και για μεγαλύτερα παιδιά

  73. spiridione said

    Όλιγα περί πατάτας.

    Περίφημη ήταν η πατησιώτικη πατάτα.

    Κατά τη διάρκεια του αποκλεισμού της Αθήνας, αρχές του 1917, είχε γίνει μεγάλη κινητοποίηση για τη φύτευση πατάτας παντού στην Αθήνα.
    Εδώ υπάρχει ένα φυλλάδιο (Γενάρης του 1917) του Πατριωτικού Συνδέσμου Ελληνίδων υπό την προεδρία της Βασίλισσας, όπου δίνονται οδηγίες για την καλλιέργεια της πατάτας. Παροτρύνονται και οι αστοί, όσοι μπορούν, να χρησιμοποιήσουν ακόμη και τον μικρό κήπο τους για καλλιέργεια πατάτας.

    Click to access 161700.pdf

    Διαβάζω σε εφημερίδες ότι τότε ο Δήμος Πειραιά έχει βγάλει απόφαση για καλλιέργεια πατάτας σε όλα ανεξαιρέτως τα γήπεδα και τους κήπους της πόλεως. Και το Πανεπιστήμιο Αθηνών αποφάσισε να φυτευτεί πατάτα από τους φοιτητές στο κηπάριο των προπυλαίων και στα νοσοκομεία Αιγινήτειο και Αρεταίειο. Και η Εκκλησία είχε εκδώσει εγκύκλιο να φυτευτούν πατάτες στα κτήματα και στους κήπους των Μονών.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=31024&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASYASJAScASEAScASJ&CropPDF=0

    Αλλά βέβαια το πρόβλημα συνέχισε να ταλαιπωρεί τους ανθρώπους, είναι γνωστό ότι μπήκε δελτίο στην πατάτα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης κλπ.
    Ένα μικρό άρθρο της 5-11-1917
    Βώλοι χρυσού
    Στομάχου σκιρτήματα με την χθεσινή χαρμόσυνον είδησιν, της από αύριον ενάρξεως της εκριζώσεως της πατάτας, από τα αβρά σπλάχνα της Αττικής γης. Είναι τα νέα ελληνικά χρυσωρυχεία τα οποία μία φορά και ένα καιρόν έφερον το χυδαίον όνομα «παληοχώραφα με πατάταν». Το υπουργείον έλαβε την πρόνοιαν να ορίση όπως η εκρίζωσις γίνεται κατά τας υποδείξεις των εργολάβων, οίτινες ανέλαβον τη μεταφοράν και συγκέντρωσιν του πολυτίμου καρπού. Αλλ’ αρκεί άραγε μόνη αυτή η υπόδειξις και δεν χρειάζονται και άλλα μέτρα σοβαρώτερα διά να εξασφαλισθή η ικανοποίησις – δεν λέγομεν ο χορτασμός – του γαργαλισθέντος αθηναικού στομάχου, του πολλού κόσμου; Ή θα εκριζωθή μεν η πατάτα από την γην, αλλά διά να μεταφυτευθή και χωνευθή εις τους προνομιούχους και αβροδιαίτους στομάχους κατά τους γνωστούς τρόπους;
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=32677&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASYASJAScASEAScASJ&CropPDF=0

  74. spiridione said

    Το κίνημα της πατάτας, έχει και λήμμα στη Βίκη
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%A0%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%84%CE%B1%CF%82

  75. loukretia50 said

    Pedis,
    Μύθος ή όχι, ήταν ήδη γνωστή αυτή η πρακτική, αποδίδονταν στον Γάλλο Parmentier αλλά και στο βασιλιά – πατάτα της Πρωσσίας -(σχ.58) , επομένως γιατί να μην την εφάρμοσε και ο Καποδίστριας?

    La ruse de Parmentier pour démocratiser la pomme de terre à Paris
    https://www.pariszigzag.fr/secret/histoire-insolite-paris/la-ruse-de-parmentier-pour-democratiser-la-pomme-de-terre-a-paris
    και
    How the potato came to Germany
    https://www.agropa.de/english/history-of-the-potato/index.html

    but
    (Αυτό νομίζω σ΄ενδιαφέρει).
    Les grands mythes de la gastronomie :
    Parmentier et la pomme de terre
    https://www.campus.uliege.be/cms/c_10043702/en/les-grands-mythes-de-la-gastronomie-parmentier-et-la-pomme-de-terre

  76. nikiplos said

    Στην πολύ καλή κωμική σειρά Two and a half men, στα επεισόδια που αξίζουν να βλέπει κανείς συνέχεια, και που φυσικά είναι με τον Τσάρλι Σιν, Στα επεισόδια που ο ανηψιός του Τσάρλι Χάρπερ, Τζέϊκ, μπαίνει στην εφηβεία, ασκείται σε πλάκες και χοντράδες με έναν φίλο του και συμμαθητή του, που είναι γιός μιας γκόμενας του Πατέρα του Άλαν.
    Σε εκείνα τα επεισόδια ο θείος Τσάρλι αποκαλεί τον ανηψιό του dickhead, που πολύ επιτυχημένα οι μεταφραστές αποδίδουν στα ελληνικά ως «πατατοκέφαλε».

    Σε τραγούδια, ένα γουστόζικο και αστείο, αλλά καλό να μάθεις να ακούς τα γαλλικά το: La Complainte de la Pomme de Terre του Blair.

  77. @ 88 ΚΩΣΤΑΣ
    Από το τουρκικό: patlıcan.

  78. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα! Ωραίες προσθήκες!

    47-49 Δεν θυμάμαι πού την είχα βρει αυτή την πληροφορία περί πολιορκίας και 1795, πρέπει να το διασταυρώσω.

    74-75 Α μπράβο!

  79. Χαρούλα said

    #62 Πέπε, ναι, οι Λαζοί όπως τα λες. Μέχρι το 2000 περίπου, εδώ τους διαχωρίζαμε. Όπως και τους καραμανλήδες. Οι νεώτεροι όμως δεν ξέρουν την διάκριση, πλην των ποντίων που ζούν ακόμη την μουσική και τα έθιμα τους.

    Λαζογερμανοί ήταν περιπαικτικός όρος. (Όχι υποτιμητικά τουρκόσποροι). Λέγαμε έτσι τους μετανάστες που εξιδανίκευαν την Γερμανία σε όλα, αλλά οι ίδιοι ήταν κολλημένοι σε συμπεριφορές που ήξεραν από τότε που έφυγαν. Η πιό περιγραφική-κοροϊδευτική φράση που λέγαμε γιαυτούς ήταν: πιάσ´ του παγούρ μι του βάσσερ!😊

  80. BLOG_OTI_NANAI said

    Βλέπω τη λέξη «γεώμηλο» λίγα χρόνια πριν το 1828, σε βιβλιοπαρουσίαση στον «Λόγιο Ερμή» του 1819:

    Ο Καποδίστριας το «γεώμηλο» στα γαλλικά:

  81. Triant said

    Μήπως μπορεί κανείς να μου λύσει μια πατατοαπορία;

    Σε κάποιο ταξίδι στην Ιταλία, συγκεκριμένα στο Σαλσοματζόρε, έτρωγα επί δύο εβδομάδες σχεδόν κάθε βράδυ στην ίδια πιτσαρία την ίδια πίτσα: Μπίσμαρκ – δηλαδή μια κανονική μοτσαρέλα-προσούτο στην οποία μόλις βγεί από τον φούρνο ρίχνεις ένα αυγό (απλώνεις το ασπράδι να ψηθεί και μετά σπας τον κρόκο, αριστούργημα). Την τελευταία βραδιά πρότεινα μεταξύ σοβαρού και αστείου στον σερβιτόρο με τον οποίο είχαμε γίνει φιλαράκια να έρθει στην Αθήνα να ανοίξουμε πιτσαρία. Δυστυχώς, γελώντας αρνήθηκε λέγοντας πως και αυτή δική του ήταν (μαζί με τον ψήστη και τον λογιστή) και ήταν πολύ ευχαριστημένος. Για να με αποζημιώσει όμως μου είπε τα μυστικά της ζύμης. Πρώτον το νερό εμφιαλωμένο και δεύτερον προσθέτεις τριμμένη πατάτα. Και εδώ έρχεται το ερώτημα: Ωμή ή βρασμένη; Δεν ρώτησα τότε και μου έχει μείνει η απορία.

  82. BLOG_OTI_NANAI said

    Άλλες επιστολές Καποδίστρια για την πατάτα:

  83. Χαρούλα said

    ΩΔΗ ΣΤΙΣ ΤΗΓΑΝΗΤΕΣ ΠΑΤΑΤΕΣ
    του Πάμπλο Νερούδα

    Τσιτσιρίζει
    το λάδι
    ζεσταίνοντας
    τη χαρά του κόσμου·
    οι τηγανητές
    πατάτες
    μπαίνουν
    στο τηγάνι
    σαν χιονισμένα
    φτερά
    πρωινού κύκνου
    και βγαίνουν
    χρυσωμένες από το τσιτσιριστό
    κεχριμπάρι της ελιάς.

    Το σκόρδο
    τούς προσθέτει
    το γήινο άρωμά του
    το πιπέρι,
    σκόνη που πέρασε από τους υφάλους,
    και
    ντυμένες
    ξανά
    με φιλντισένιο κοστούμι, γεμίζουν το πιάτο
    με την επανάληψη της αφθονίας τους
    και τη γήινη γευστική τους απλότητα.

    μετάφραση από τα ισπανικά: Ρήγας Καππάτος

  84. Γιάννης Ιατρού said

    κοιτάξτε να γίνει καμιά πατάτα…

  85. Χαρούλα said

    #82 Triant, αν κρίνω από τα νιόκι, που επίσης έχουν πατάτα στην ζύμη, η πατάτα βράζεται και μετά σε τρίφτη.

    Γενικά ο όρος Παρμαντιέ στην Μαγειρική, δηλώνει την ύπαρξη πατάτας στην παρασκευή. Έτσι εκτός απο την σούπα, έχουμε ομελέτα παρμαντιέ και hachis parmantier(πατατόπιτα).

  86. Pedis said

    # 76 – Ευχαριστώ για τα άρθρα. Θα τα κοιτάξω.

  87. BLOG_OTI_NANAI said

    Την ιστορία με τις φυλασσόμενες πατάτες του Καποδίστρια την πρωτοβλέπω και σε σχολικά βιβλία το 1933, και το 1934 σε πιο εκτενή μορφή. Αργότερα συνεχίστηκε η ανατύπωση στα αναγνωστικά του Δημοτικού της σύντομης μορφής του 1933:

  88. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    24 >>Χοντροπατάτες λέγανε περιφρονητικά τους χοντρούς παλιότερα. Το λένε ακόμα άραγε;
    Πραγματικός διάλογος γνωστού μου ζευγαριού : ο άντρας είναι χοντρούλης κι αυτή στέκα (μιλάμε «φέγγει»), και του λέει
    -κάνε πιο κει χοντροπατάτα μου.
    -μάλιστα τσιπς μου!

    82 >>προσθέτεις τριμμένη πατάτα. Και εδώ έρχεται το ερώτημα: Ωμή ή βρασμένη;
    βρασμένη!.

    Πατάτα (λέγεται ότι) βάνουν και στις (πειραγμένες) γραβιέρες, αυτές που είναι άνοστες-σαπουνέ. 😦

  89. spiridione said

    88. Το αναφέρει σαν ανέκδοτο ο Άννινος ήδη από το 1888
    https://books.google.gr/books?id=qW1DAQAAMAAJ&pg=PA412&dq=%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%84%CE%B1%CF%82+%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%AF%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%82&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwi6gNH6uujsAhUD_aQKHea7AigQ6AEwAHoECAAQAg#v=onepage&q=%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%84%CE%B1%CF%82%20%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%AF%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%82&f=false

    Αναφέρεται στη βιβλιογραφία ένα βιβλίο του Στέφανου Παραμυθιώτη ‘Καλλιέργεια των γεωμήλων ήγουν πατάτας, και χρήσης των ιδίων υπό τε των ανθρώπων και ζώων’, Κερκύρα, εν τη τυπογραφία της Διοικήσεως , 1817.

  90. BLOG_OTI_NANAI said

    88: Οι παλαιότερες εκδοχές της ιστορίας που βρίσκω είναι 1888 και 1898, ίσως να υπάρχουν και παλαιότερες βέβαια:

  91. BLOG_OTI_NANAI said

    90: Συμπέσαμε. Προφανώς λοιπόν η Κέρκυρα είχε τα πρωτεία.

  92. BLOG_OTI_NANAI said

    90: Το βιβλίο «…γεωμήλων ήγουν πατάτας…» το αναφέρει ο Legrand ως μετάφραση από τα ιταλικά:

  93. Γς said

    89:

    >προσθέτεις τριμμένη πατάτα. Και εδώ έρχεται το ερώτημα: Ωμή ή βρασμένη;

    Κι ήμουν χάλια και πυρέσσων χτες το βράδυ. Και τα χρειάστηκα.

    Κι είπα να δω άν έχω γεύση. Γιαούρτι, φέτα, αυγά, βραστές πατάτες στο ψυγείο.

    Βρασμένη πατάτα, κάτι σαν χαρτί στη γεύση.

    Τσεκάρισα και την όσφρηση. Μυρτώ: Πολύ νοθεία ρε παιδί μου

  94. Triant said

    Χαρούλα και Έφη, ευχαριστώ πολύ. Πραγματικά με βασάνιζε, περισσότερο μάλλον που δεν είχα απλώς ρωτήσει, τότε.

  95. Γς said

    Κι έχεις και τον Ευαγγελάτο στο Mega τώρα να λέει για Ανω και Κάτω Αριζόνα
    Ελπίζω ν αστειεύεται και να μην εννοεί North και South Arizona

  96. Costas X said

    Καλησπέρα.

    «…τη γλυκοπατάτα, που την είπαν batata…»

    «Μπατατόνες» οι γλυκοπατάτες στην Κέρκυρα.

  97. dryhammer said

    81α.
    Απορίες:
    Νοσήματα … ο Βήχας ο λεγόμενος Κάρκαλος ή καρκαλέτζης, είναι ο κοκκύτης;

    και
    Βιομηχανία …το Ταπιναμβούρ, που καλλιεργείται μάλιστα επωφελώς, τι είναι;

  98. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλησπέρα.

    Νόστιμο τὸ σημερινό.
    Καλὲς αὐτὲς οἱ ἐπαναλήψεις, ἀλλὰ μᾶς ἀνοίγουν τὴν ὄρεξη. 😉

    » άλλη μια λαϊκή χρήση της πατάτας, στην έκφραση «απ’ όλα τ’ άστρα τ’ ουρανού μ’ αρέσουν οι ντομάτες κι απ’ όλα τα πετούμενα μ’ αρέσουν οι πατάτες»

    Δὲν συμφωνῶ.

    Στὰ πετούμενα συγκαταλέγονται οἱ ντομάτες. 🙂

  99. Ιστορικές λεπτομέρειες:

    … Οι Ισπανοί γνώρισαν … την πατάτα, στο Περού, …
    Αφού πέρασαν από
    απάτατα βουνά
    απαντηθήκανε με τις πατάτες
    του καρπερού Περού

    … Οι Ισπανοί … την είπαν papa, … πεσκέσι στον Πάπα …
    Quite appropriately

    … αυτός ανέθεσε στον βοτανολόγο
    Clusius
    να τις μελετήσει, …
    Επειδή ήταν κόνδυλοι …

    Πρόκειται για τον γνωστό
    κονδυλοφόρο Κλουζώ.

  100. Μοι προξενεί αλγεινωτάτην το γεγονός ότι εις τον χορόν των μπιζελιών δεν προσεκλήθη το γεώμηλον. Εάν προκληθώ…

  101. Αντώνης said

    (98)
    Όντως, για κοκκύτη πρόκειται (γαλ. Coqueluche).
    Για το τοπιναμβούρ: https://fr.wikipedia.org/wiki/Topinambour

  102. BLOG_OTI_NANAI said

    98α: Απ’ ότι βλέπω, μάλλον ο κοκκύτης είναι:

  103. Και μια παλιά πατάτα του Νταν Κουέιλ: Potato-e

  104. BLOG_OTI_NANAI said

    98α και εδώ:

  105. spyridos said

    98

    Αυτό είναι ένα ηλιολούλουδο που έχει στις ρίζες του βολβούς που μοιάζουν λίγο με πατάτες.
    Τα έτρωγαν οι Ινδιάνοι κι έτσι τα έμαθαν κι οι Κερκυραίοι. ΔΕν γνωρίζω το ενδιάμεσο βήμα.
    Στην Καθημερινή ένας κολλημένος έγραφε για το μεγάλο κρίμα που δεν κρατήσαμε τις παραδοσιακή μας διατροφή,
    με παράδειγμα το τ. (WTF ???).
    Οι Ολλανδοί το έχουν σε κήπους παντού αλλά ελάχιστοι το τρώνε.
    Το λένε γεωάχλαδο μιας και το άλλο είναι το γεώμηλο.

    Η κατανάλωσή του έχει δυό προβληματάκια.
    Πρέπει να γίνει άμεσα γιατί ακόμα και στο ψυγείο χαλάνε πολύ γρήγορα.Επομένως δεν μπορεί να γίνει εμπορική χρήση.
    Το δεύτερο είναι οι ζάχαρες που έχει αυτή η ρίζα. Το έντερο δεν μπορεί να τις διαλύσει. Η παραγωγή αερίων είναι τεράστια.
    Μου έχουν πει. Δεν έχω εμπειρία προσωπική.
    Αλλά τώρα καταλαβαίνουμε γιατί η Καθημερινή και ο Μαρινάκης βρωμάνε και ζέχνουν.

  106. Χαρούλα said

    Ακόμη στο σπίτι μας εκτός από χρήση ως τρόφιμο,
    η μαμά μου έτριβε με πατάτα τις σόλες καινούργιων παπουτσιών για να μην γλυστρίσουμε.
    Σε ηλιακά εγκαύματα, όταν δεν είχαμε γιαούρτι, βάζαμε ροδέλες από πατάτα που πάντα υπήρχε στο σπίτι.
    Και φυσικά στα κουρασμένα μάτια για να …ζωντανέψουν.

  107. geobartz said

    60 Alexis said: «Το έχω ακούσει κι εγώ το πατάκιασμα. Παρ’ όλο που οι κύστεις από τους νηματώδεις είναι πολύ μικρές, θυμίζουν ωστόσο μικρές πατατούλες. Ποια είναι η πατρίδα της Προέδρου;
    # Ναι. Ήταν όχι κύστεις αλλά πολυάριθμοι σαρκώδεις σχηματισμοί, από μεγέθους φακής μέχρι μικρής πατάτας. Τα φυτά, και ολόκληρες οι καπνοφυτείες έσβηναν. Παρέμενε και η «μαγιά» στο χωράφι και χρειαζόταν 3-4 χρόνια αγρανάπαυση-αμειψισπορά για να εξαλειφθεί. Τελικά καταπολεμήθηκε με ανθεκτικές ποικιλίες. Στη Μακεδονία την «ασθένεια» τη λέγαμε απλώς «πατάτα».
    Σε ότι αφορά την (γενέθλια) πατρίδα της Προέδρου, βρίσκεται στα ανατολικότερα λημέρια του Τσιαούς-Αντών!

    62 Πέπε said: «Κανονικά άλλοι είναι οι Λαζοί. Γείτονες των Ποντίων στην αρχική τους πατρίδα, συγγενείς των Γεωργιανών, με λαϊκή κουλτούρα κοντινή με των Ποντίων. Το να λες «Λαζούς» (και Λαζογερμανούς / Λαζοντόιτς) τους Ποντίους ήταν μάλλον υποτιμητική έκφραση των άλλων Ελλήνων, που πιθανώς μάλιστα να υπονοεί και αμφισβήτηση της ελληνικότητάς τους, όπως τουρκόσποροι και άλλα παρόμοια αβρά. Ή, πιο αθώος (σχετικά) παραλληλισμός: σαν να λες Βλάχους διάφορους που δεν είναι Βλάχοι».
    # Καλά μας έλεγε η φιλόλογος στο Γυμνάσιο: Μη γράφετε πολλά. Όσα περισσότερα γράφετε τόσα πιο πολλά λάθη κάνετε. Και συ Πέπε, όχι μόνο κάνεις λάθη αλλά ολισθαίνεις από γκάφα σε γκάφα (ίσως διότι νομίζεις ότι όλοι οι άλλοι είναι σαν και σένα!). Μέχρι και η Χαρούλα (σχ.80) θέλησε να σε επαναφέρει στην τάξη!
    Επί της ουσίας (και αφήνοντας κατά μέρος το γεγονός ότι οι Πόντιοι συνηθίζουν να αυτοσαρκάζονται): «Πόντιον παιδίον, Λαζικόν κορίτς» έλεγαν στην (γενέθλια) πατρίδα της Προέδρου. Τραγουδούσαν και ένα λαζικόν (πέστο και πόντιον) άσμα: «Στων Λαζέων το χωρίο, σφάξαν έναν κοκορίο, έφαγε όλη η Σαμψούντα, χόρτασε κι η Τραπεζούντα».

    66 ΚΩΣΤΑΣ said: « Κι εγώ έχω ακούσει σε περιοχές της Θεσσαλίας πατάκες, πατλιτζιάνες τις μελιτζάνες και μακεδονήσι τον μαϊαντανό».
    # Ομοίως πως: Μακεδονιστί λέμε πατλιτζιάνια (τα) τις μελιτζάνες και μακεδονίσι(το) τον μαϊντανό.

  108. BLOG_OTI_NANAI said

    98β: Θα πρέπει να είναι ο «Ηλίανθος ο Κονδυλόρριζος»:

  109. BLOG_OTI_NANAI said

    109: Και «κτηνοτροφικά τεύτλα»:

  110. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @108. Γιώργο, ο Πέπε τα είπε πολύ καλά. Αυτά τα «τεκμηριωτικά» τραγούδια που αναφέρεις, «στων Λαζέων το χωρίο» κλπ. είναι σαν το «πί-πον-ντο» της Πουλουδιάς. Της πλάκας! 🙂

  111. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    81 κε Ωραία ευρήματα!

    82 Πίτσα Μπίσμαρκ, ε; Δεν την έχω ξανακούσει.

    86 Και με κιμά αυτο το χασίς 🙂

    100 Mιχάλη, τι κάνει ο Πρόεδρος;

    98β-109 Και στην Κύπρο γνωστότατο ως κολοκάσι

  112. BLOG_OTI_NANAI said

    110: Λάθος η σκέψη μου για το σχ. 110 και τη φράση «10 οκ. κτηνοτροφικών τεύτλων ή «τοπιναμπούρ»» όπου νόμισα ότι πρόκειται για εναλλακτικό όνομα. Όμως, φαίνεται και στο σχ. 109 ότι άλλο πράγμα τα «κτηνοτροφικά τεύτλα» και άλλο το «τοπιναμπούρ».

  113. 89 τέλος Τι μου θύμισες!
    Όταν ήμουνα μικρός δεν έτρωγα το τυρί. Και τυρί στο χωριό ήταν βασικά αυτό που έφτιαχνε στο σπίτι η μάνα μου: το μαλακό (σαν φέτα) τουλομοτύρι και το σκληρό λαδοτύρι. Το τουλομοτύρι μόνο κατ’ όνομα ήταν τέτοιο, δεν το βάζαν σε τουλούμια στα χρόνια μου αλλά σε άλμη κι όταν το θέλανε για πιο καλό (ειδικά για το Πάσχα) το έβαζαν σε γάλα. Ήταν σύντομης κατανάλωσης μετά το πήξιμο (είπαμε όπως φέτα). Το λαδοτύρι ήταν πιο στραγγισμένο στο σανίδι και μετά βαλμένο, για μακροχρόνια συντήρηση, σε λάδι. Βέβαια, ήταν κατσικίσιο, πρόβατα τότε δεν είχαμε κι έτσι ήταν αρκετά σκληρό.
    Κοντά σ’ αυτά τα δικά μας που δεν μου άρεσαν, δεν έτρωγα και τα αγοραστά. Μιας κι η δική μας παραγωγή ήταν μικρή πάντα αγοράζαμε τυρί. Τότε κυκλοφορούσε το κασέρι και ο «μύλος» το κεφαλοτύρι. Κάποια στιγμή σε μια μουσική έξοδο των δικών μου που με είχαν πάρει μαζί τους και τους έτρωγα το μεζέ του ούζου τους, τρώω κι ένα κομμάτι κασέρι. Ή το πήρα μόνος μου ή μου το δώσανε πάντως το έφαγα και δεν μου έκανε κακή εντύπωση, κάθε άλλο. Ήταν περίεργο για τυρί. Μαλακό και κίτρινο δεν θύμιζε καθόλου αυτά που ήξερα για τυριά. Επίσης ήταν κομμένο σε μπαστουνάκι, έμοιαζε με τις τηγανιτές πατάτες (πατάτες τηγανιζε στρογγυλές η γιαγιά μου μόνο, οι υπόλοιποι μακρόστενες).
    – Τι είν’ αυτό;
    – Τυροπατάτα μου λένε. Τις πατάτες τις αγαπούσα (όπως σχεδόν και κάθε μικρό παιδί). Σ’ αρέσει;
    – Ναι.
    – Ε, να ρωτήσει ο μπαμπάς πού το πουλάνε, να πάρουμε
    Πάει δήθεν στον πάγκο και μιλάει με τον καφετζή κι έρχεται και μου λέει πως το πουλάει ο τάδε μπακάλης. Συνεννοήθηκε και μ’ αυτόν και την άλλη μέρα με στέλνουν να αγοράσω τυροπατάτα! Κι αυτός μιλημένος μου έδωσε κασέρι χωρίς κανένα σχόλιο. Και τυροπατάτα έτρωγα για κάμποσο καιρό.

  114. ΓΤ said

    Αύριο θα ανακοινωθεί τρελό λοκντάουν…

  115. 112 για 100,
    Από υγεία καλά, η πρόβλεψη είναι για Μπάιντεν,
    δεν φαίνεται να
    ανατρα-μ-πεί.

    Η όλη κατάσταση μέχρι τώρα τραυματική.
    Μικρό, αλλά χαρακτηριστικό δείγμα:
    Πριν περίπου 30 χρόνια, Γκίνσμπεργκ και Σκαλία είχαν κυρωθεί στο Σουπρήμ Κορτ με σχεδόν καθολική ψήφο και από τα δύο κόμματα, παρότι αντιπροσώπευαν διαμετρικά αντίθετες φιλοσοφίες. Έκτοτε ανηλεής διαμάχη tit-for-tat και συνεχής διάβρωση προς τα κάτω, φτάνοντας στο απόλυτο μηδέν (παραβιάζει και τη θερμοδυναμική!)

    (Παρεμπ. ο Κλάρενς Τόμας ήταν εξαίρεση, λόγω Ανίτας Χιλ)

  116. 114 Χαχαχά, ωραία ιστορία αυτή!
    Και αυτό το «τους έτρωγα το μεζέ του ούζου τους», πόσο οικείο (και από τις δύο πλευρές πια, αν και η δική μου κόρη βγήκε λιγόφαγη) 🙂

  117. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Blog vs Spiridione: Σημειώσατε Χ. Είστε αχτύπητοι και οι δύο !!

    Κι αυτό από το μακρινό 1981…

  118. ΚΩΣΤΑΣ said

    Θεσσαλονίκη, δεν πάμε καλά, 823 κρούσματα σήμερα, προσεύχεστε για εμάς και φυλαχτείτε να μην έρθει και προς εσάς το κακό. Εμείς προσευχόμαστε για όλους.

    Τί θυμήθηκα! Ο πατέρας μου άκουγε στο ραδιόφωνο, στα χρόνια εκείνα, Ντόιτσε Βέλε, δίπλα του κι εγώ. Σε κάποια στιγμή, νομίζω ήταν ο Βάσος Μαθιόπουλος, είπε την έκφραση-ερώτηση «Έλληνες ή πατακοέλληνες;» Προς στιγμήν μπερδεύτηκα, γιατί μας λέει πατατοέλληνες; Γρήγορα συνήλθα, στο φαλακρό μυστρί αναφερόταν ο άνθρωπος. Αλήθεια, το όνομα Πατακός από που προέρχεται; καλλιεργητής γεωμήλων; 😜

  119. gpoint said

    # 82

    Οταν σου είπε εμφιαλωμένι νερό μάλλον το αεριούχο ενούσε

  120. BLOG_OTI_NANAI said

    118: 🙂

  121. Alexis said

    #115: Αύριο στις 12:00 διάγγελμα Μωυσή. Μήπως να πάω να κουρευτώ; 🙂

  122. Γιάννης Κουβάτσος said

    122: Ακόμα δεν πήγες; Εγώ έριξα ένα κοροναϊκό κούρεμα, γιατί την άνοιξη με μπερδεύανε με τον Βαλντεράμα και προφανώς όχι λόγω ποδοσφαιρικής δεξιοτεχνίας.☺

  123. dryhammer said

    102 – 113. Ευχαριστώ όλους για τις διευκρινήσεις.
    [Απογοητεύτηκα πάντως που δεν είναι σύνθετο (και δεν ζυμώνεται) «Το πίναμ’; Βουρ!». Άκου το κολοκάσι…]

  124. Triant said

    120: Δεν νομίζω. Απλώς το νερό της βρύσης εκεί δεν πινόταν από τα άλατα και για να ξεπλυθείς έπαιρνε ώρα. Άλλωστε το μέρος λέγεται Salsomaggiore Terme. Από την άλλη επειδή συνεννοούμασταν σε κάτι σαν Αγγλικά δεν το αποκλείω. Ξέρεις εσύ κάποιο τέτοιο κόλπο;
    Παρεπιφτού, τα πρώτα Ιταλικά που έμαθα ήταν ‘ουν μπικιέρε ντι άκουα μινεράλε νον γκασάτα περ φαβόρε’ μπας και μπορέσω να πιώ ένα ποτήρι νερό σαν άνθρωπος.

  125. Γς said

    Πατάτες:

    -Πατάτε;
    -Οχι! Καρέκλε

    Η πατάτα που τρίβαμε το παρμπρίζ όταν δεν είχαμε υαλοκαθαριστήρες

    Και πάμε να φύγουμε. Κι άρχισε να βρέχει.. Πάει να βάλει τους υαλοκαθαριστήρες, αλλα ποιους;

    -Κάποιος τους έκλεψε

    -Ναι! είχε προβλέψει ότι θα βρέξει.

  126. Triant said

    Από τη Ναυτεμπορική:

    Ο υπουργός Υγείας Βασίλης Κικίλιας αποκάλυψε, μιλώντας στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1, ότι η Κυβέρνηση έκανε δεκτή την πρόταση των λοιμωξιολόγων που πρότειναν καθολικό λοκντάουν για έναν μήνα, με εξαίρεση τη λειτουργία των δημοτικών, των νηπιαγωγείων και των παιδικών σταθμών.

    Η επιβολή του λοκντάουν αναμένεται να γίνει άμεσα, όπως τόνισε, ενώ τις λεπτομέρειες θα ανακοινώσει το πρωί της Πέμπτης ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Σωτήρη Τσιόδρα.

  127. mitsos said

    Καλησπέρα
    Εντάξει τηγανητή πατάτα …
    … ή πρώτη ανάμνηση απόλαυσης απο την προσχολική ηλικία. Να τρώς τηγανητή πατάτα ( με το χέρι βεβαίως ) με ζυμωτό ψωμί και φέτα ακούγοντας Κραγκιόζη από το σταθμό της Άμφισσας σε ένα ραδιόφωνο μεγαλύτερο σε μέγεθος από μένα.
    Πολύ αργότερα έμαθα πολλές συνταγές ( οφτές στη χόβολη με φιλαδέλφεια ροκφόρ και μυρωδικά και πολλές πολλές άλλες )

    Τελικά εδώ και χρόνια καταστάλαξα.
    Η σωστή πατάτα αλατίζεται καθώς τηγανίζεται και συνοδεύεται κάθε μεριδα με ττρία σουβλάκια ( καλαμάκια ) χοιρινά στα κάρβουνα και μισό λίτρο μπύρα παγωμένη.
    Πολύ ανθυγιεινά όλα αυτά, λέει ο ουρολόγος, και πειράζουν τον προστάτη , αλλά …

  128. Spiridione said

    Οι ΜΕΘ-non COVID είναι σήμερα 665, οι 478 είναι κατειλημμένες και οι 187 κενές (ποσοστό 28%).

    Στην Αττική λειτουργούν 323 ΜΕΘ-non COVID. Από αυτές, 258 είναι κατειλημμένες και 65 κενές (ποσοστό 20%). Στη Θεσσαλονίκη λειτουργούν 81 ΜΕΘ-non COVID. Από αυτές, 41 είναι κατειλημμένες και 40 κενές (ποσοστό 50%).
    Οι ΜΕΘ-COVID είναι σήμερα 348. Από αυτές, 220 είναι κατειλημμένες και 128 κενές (ποσοστό 37%).

    Οι ΜΕΘ-COVID που εξυπηρετούν τις ανάγκες της Θεσσαλονίκης είναι σήμερα 102. Από αυτές, 71 είναι κατειλημμένες και 31 κενές (ποσοστό 30%). Επίσης τα Νοσοκομεία της Αττικής, οι ΜΕΘ-COVID είναι σήμερα 144. Από αυτές, 104 είναι κατειλημμένες και 40 κενές (ποσοστό 28%).

    Οι συνολικές κλίνες που διατίθενται σε όλη τη χώρα για τη νοσηλεία επιβεβαιωμένων κρουσμάτων COVID-19 είναι 3.972. Οι ασθενείς με COVID-19 που νοσηλεύονται σήμερα είναι 1.503 (συνολικά ΜΕΘ, ΜΑΦ, ΜΕΛ, θάλαμοι αρνητικής πίεσης και απλές κλίνες)
    https://www.news247.gr/ygeia/koronoios-kateilimmenes-oi-2-stis-3-meth-erchetai-lockdown.9040599.html

  129. Μαρία said

    Διαλογή ασθενών στο νοσοκομείο της Γενεύης. Την άνοιξη το απέφυγαν αλλά τώρα κρίνεται αναπόφευκτο.
    https://www.rts.ch/info/suisse/11720773-tri-des-patients-inevitable-a-geneve-ou-lhopital-arrive-a-saturation.html

  130. sarant said

    114 Πράγματι, ωραία η τυροπατάτα!

    119 Εχω ακούσει πως παττακός στα κρητικά είναι κάτι υποτιμητικό (ασχημος; κοντός; ) αλλά δεν ξέρω αν ισχύει.

  131. Πάνος με πεζά said

    Τι περιμένατε παίδες; Με Πολυτεχνείο και Γρηγορόπουλο, να αφήσουν τον κόσμο να είναι έξω; Μια χαρά βολεύει το lockdown… Και ακόμα δεν είδατε τίποτα…Τη μεγάλη ήττα θα τη φάνε οι έμποροι, που θα τους κλείσουν το Δεκέμβρη, το μήνα που θα ρεφάρανε (χα χα) τη φετινή χρονιά, από την εορταστική κίνηση…

    Όσο για το θέμα, ο αλησμόνητος δίσκος του Χάρρυ Κλυνν, με ένθετο σιδερότυπο κιόλας, πολύ «προχώ» τότε…

  132. Υπάρχει και αυτό.

  133. Ευγενία Λώβη said

    131/119

    https://books.google.gr/books?id=dBwaAAAAIAAJ&q=%22%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CF%8C%CF%82%22&dq=%22%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CF%8C%CF%82%22&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwihlI781ensAhXOMewKHYrTB34Q6AEwAHoECAAQAg

  134. sarant said

    134 Mπράβο, αυτό είχα δει. Αλλά δεν το βρισκω στον Πιτυκάκη.

  135. William T. Riker said

    True story. Πριν μερικά χρόνια ένας φίλος μου διηγήθηκε στους μαθητές του, σε Λύκειο θαρρώ, την ιστορία με τον Καποδίστρια και τις πατάτες. Η πρώτη ερώτηση ήταν: Κύριε, και πώς τρώγανε τότε τις πατάτες; Κάτι απάντησε εκεί ο δικός μου και μετά του ήρθε η συμπληρωματική ερώτηση: Και πώς μαγειρεύανε, Κύριε, είχαν φωτιά τότε; Εκεί σε θέλω κάβουρα…

  136. Μαρία said

  137. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    119 – «Θεσσαλονίκη, δεν πάμε καλά, 823 κρούσματα σήμερα, προσεύχεστε για εμάς και φυλαχτείτε να μην έρθει και προς εσάς το κακό. Εμείς προσευχόμαστε για όλους.»

    Ηρέμησε Κώστα, ψυχραιμία χρειάζεται και διανοητική λογική κι όχι προσευχές, αυτές εμπίπτουν στην συναισθηματική λογική.
    Σκέψου λογικά και κάνε σύγκριση των αριθμών του Μαρτίου (1η ολική απαγόρευση) με τους σημερινούς, έχε κατά νού πως τα κρούσματα (κατά γενική παραδοχή από τους επιστήμονες παγκοσμίως) ήταν και είναι υπερπολλαπλάσια από τα μετρήσιμα ενώ οι θάνατοι, είναι ακριβώς οι μετρήσιμοι ή και λιγότεροι αν υποθέσουμε πως μπορεί κάποιοι να είναι «πλασματικοί» (που λέει κι ο πορτοκαλής 😂) ως πρός τον κορονοϊό. Όπως και νάχει, σε καμία περίπτωση δεν είναι περισσότεροι και δεν αποκρύπτονται.

    Δές κι αυτό https://www.star.gr/eidiseis/ellada/520398/korwnoios-katelhxan-deka-astheneis-se-liges-wres κάνε μια σύγκριση (πάντα με διανοητική λογική😊) σκέψου την ρητορική στην πρώτη απαγόρευση και ποιά μέτρα πήρε η αποΦασιστική κυβέρνηση των αρίστων το προηγούμενο διάστημα, (κι ας τους ψήφισες, είπαμε θα σκεφτείς με την διανοητική λογική😊) σκέψου επίσης για ποιό λόγο, ενώ η κατάσταση προσφερόταν ιδανικά, δεν έγινε ΚΑΜΙΑ στοιχειώδης αντιπολίτευση από ΚΑΝΕΝΑ κόμμα, και βγάλε συμπέρασμα για την ολική απαγόρευση.

    Μη τρελαίνεσαι καλέ μου φίλε, σκέψου λογικά, μη φοβάσαι, μην πανικοβάλλεσαι και κάνε το αυτονόητο, ΠΡΟΣΕΧΕ, ό,τι κάνουμε δηλαδή τόσα χρόνια στην καθημερινότητά μας με την γρίπη και τους όποιους γριπωμένους, στην προκειμένη περίπτωση, πρόσεχε λίγο παραπάνω αλλά ΟΧΙ ΠΑΝΙΚΟΣ, δεν βγαίνει η ζωή με συνεχή φόβο ρε φίλε κι αν έχεις προσέξει, είναι πολλά τα χρόνια που μας έχουν στην τσίτα Κώστα, ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ!

    Μη ξεχνάς πως ο λύκος στην αναμπουμπούλα ΧΑΙΡΕΤΑΙ.😊

    Υ.Γ – Κι ένα τελευταίο, επί του πιεστηρίου που λένε😂 ρίξε ρε συ μιά ματιά στα δεδομένα που μας δίνουν τα ΜΜΑ, και δές ποιές χώρες έχει ρημάξει ο κορονοϊός, ρε μπάς κι είναι ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ; 😂😂😂

    Καληνύχτα

    Θὰ σᾶς περιμένω

    Θὰ σᾶς περιμένω μέχρι τὰ φοβερὰ μεσάνυχτα ἀδιάφορος-
    Δὲν ἔχω πιὰ τί ἄλλο νὰ πιστοποιήσω.
    Οἱ φύλακες κακεντρεχεῖς παραμονεύουν τὸ τέλος μου
    ἀνάμεσα σὲ θρυμματισμένα πουκάμισα καὶ λεγεῶνες.
    Θὰ περιμένω τὴ νύχτα σας ἀδιάφορος
    χαμογελώντας μὲ ψυχρότητα γιὰ τὶς ἔνδοξες μέρες.

    Πίσω ἀπὸ τὸ χάρτινο κῆπο σας
    πίσω ἀπὸ τὸ χάρτινο πρόσωπό σας
    ἐγὼ θὰ ξαφνιάζω τὰ πλήθη
    ὁ ἄνεμος δικός μου
    μάταιοι θόρυβοι καὶ τυμπανοκρουσίες ἐπίσημες
    μάταιοι λόγοι.

    Μὴν ἀμελήσετε.
    Πάρτε μαζί σας νερό.
    Τὸ μέλλον μας θὰ ἔχει πολὺ ξηρασία.

  138. Γιάννης Ιατρού said

    127: Θόδωρε

  139. ΚΩΣΤΑΣ said

    119
    Λάμπρο, ευχαριστώ για το ωραίο σου σχόλιο. Η προσευχή – μην την παίρνεις με την καθαρά θρησκευτική σημασία – είναι κάτι ωραίο. Είναι εσωτερική συναισθηματική επιθυμία να επικρατεί το καλό για όλους τους συνανθρώπους μας. Προσευχηθείτε λοιπόν. 😉

    Δεν υπάρχει κανένας πανικός, η κοινή λογική όμως λέει ότι πρέπει υποβληθούμε σε κάποιους αυτοπεριορισμούς και αυτό δεν είναι ευχάριστο.

    Πάρτε μαζί σας νερό.
    Τὸ μέλλον μας θὰ ἔχει πολὺ ξηρασία

    Μ΄ αρέσει πολύ ο Μιχάλης Κατσαρός. Τον είχα εντοπίσει πριν χρόνια. Είναι και λίγο ανάρχας, γι΄ αυτό τον πάω και χαίρομαι που κάπου έχουμε ίδιες επιλογές.

    Να είσαι καλά φίλε μου, παραμένουμε αισιόδοξοι. 😂

  140. Μαρία said

    139
    Και με ήχο.

  141. ΚΩΣΤΑΣ said

    Το 140 –> στο 138 … από λάθη να φάνε και οι κότες 🤗

  142. Μαρία said

    129
    Για τα βαφτίσια των κλινών https://www.avgi.gr/gallery/podcasts/370916_anti-gia-nees-meth-i-kybernisi-kanei-baftisia-yparhoyson

  143. Γς said

  144. sarant said

    136 Η συμβολή της πατάτας στην ανακάλυψη της φωτιάς. 🙂

    Για τον Πρόεδρο δεν λέτε τίποτα όμως

  145. Γιάννης Ιατρού said

    145: Biden, ακόμα 6 χρειάζεται για τους 270, πιθανώς κερδίζει και Αριζόνα

  146. Γς said

    145:

    >Για τον Πρόεδρο δεν λέτε τίποτα όμως

    Αν δεν με βάλω απόψε, πότε θα με βάλω;

    http://caktos.blogspot.gr/2013/10/caktos-for-president.html

  147. William T. Riker said

    145 Για τον (απερχόμενο ελπίζω) Πρόεδρο τα είπε ωραία ο Bernie:

  148. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    134 Ναι «πατακιό» η πολύ κοντή γυναίκα. Λεγόταν υποτιμητικά για γυναίκες, αλλά και χαϊδευτικά για μικρά κοριτσάκια όταν προσπαθούσαν να ανακατευτούν σε δουλειές πολύ πάνω από τη δύναμή τους. «Φύγε παραπέρα πατακιό μου»

    Πατακώνω, κάθομαι με τρόπο απότομο κι ατσούμπαλο .
    Μτφ «επατάκωσε» έκατσε για τα καλά και δε φεύγει ,όπως περίπου μπαστακώθηκε

    Πατατιές (νεότερη ,εδώ-αθηναϊκή, έκφραση)
    «μεγάλη πατατιά», άστοχη συμπεριφορά ή κουβέντα, γκάφα

    Μπατάκες έλεγε τις πατάτες, μιλώντας τάχα την αρκαδική (Κυνουρία) λαλιά του, ο πεθερός μου.

    99>>κι απ’ όλα τα πετούμενα μ’ αρέσουν οι πατάτες»
    τα πατατούμενα 🙂

    105 >>κάρκαλου,το κατάξερο
    Κάρκανο και καρκανιάζω -κατάξερο καταξεραίνομαι
    Οι τηγανητές πατάτες εγενήκανε κάρκανο (ή εκαρκανιάσανε).
    Να πιω νερό γιατί εκαρκάνιασα τόση ώρα στον ήλιο.

    112 >>98β-109 Και στην Κύπρο γνωστότατο ως κολοκάσι
    Πούλλες ή πούλλες αντιναχτές, κολοκάσι μικρό τηγανητό.
    «Πούλλες» αποκαλούνται οι μικροί κόνδυλοι κολοκασιού, φυτού που καλλιεργείται σε διάφορες περιοχές της Κύπρου και κυρίως στα Κοκκινοχώρια. Η ονομασία «αντιναχτές» οφείλεται στην ανακίνηση της κατσαρόλας, κατά το τελικό ψήσιμο του φαγητού
    http://foodmuseum.cs.ucy.ac.cy/web/guest/parsintages/civitem/778
    Αντιναχτές, μικρές διαλεχτές πατάτες που πλένονται και τηγανίζονται ακαθάριστες

    Click to access cypriot_words.pdf

  149. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    149τέλος
    Φτου, μπήκε όλο το κατεβατό αντί μόνο το λινκ και δεν ξέρω αν είναι και έγκυρο 😦

  150. Πέπε said

    @101

    Τι δουλειά θα είχαν οι πατάτες στον χορό των μπιζελιών; Το τραγούδι ονομάζεται «Το πράσινο χρώμα». Δεν έχουν προσκληθεί ούτε ντομάτες, ούτε μελιτζάνες, ούτε κολοκύθες, ενώ συμμετέχουν άλλα πράσινα (το παπιγιόν κυρίως) που δεν είναι λαχανικά.

    (Η κολυμβήτρια Κινέζα στη μαγιονέζα είναι «Το κίτρινο χρώμα», ο Γιαουρτοπόταμος είναι «Το άσπρο χρώμα», η αρκούδα καφέ είναι «Το καφέ χρώμα». Πρόσεξε τους στίχοι.)

  151. Αράουτ said

    Αγαπητέ μου κύριε Σαραντάκο,

    γνωρίζετε πόσο σάς υπολήπτομαι. Με την σειρά μου κι εγώ γνωρίζω πόσο πολύ κι εσείς με εκτιμάτε, επειδή σάς λέω τα πράγματα στα ίσια, χωρίς να σάς γλείφω, όπως πράττει το 90% των υπολοίπων σχολιαστών. Ακούστε, λοιπόν, την κριτική μου για το παρόν άρθρο σας…

    Εκ πρώτης όψεως, ο μέσος αδαής Ρωμηός αναγνώστης που θα το διαβάσει, θα εκπλαγεί με το πόσο καλογραμμένο είναι και πόσες συμπυκνωμένες πληροφορίες περιέχει. Καθόλου δεν αμφιβάλλω ότι μερικοί ίσως το χαρακτηρίσουν και κομψοτέχνημα, άξιο να περιληφθεί στα σχολικά μας βιβλία…

    Ωστόσο, εμείς οι «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» ξέρουμε ότι το άρθρο σας περιέχει τρία (τουλάχιστον) βαρβάτα λάθη που «βγάζουν μάτι» και σάς εκθέτουν πανελληνίως. Θα σάς τα επισημάνω τηλεγραφικά, μήπως και διασώσουμε λίγη από την βαναύσως τρωθείσα εγκυρότητα του Σαραντακείου Ιστολογίου…

    1) Γράφετε: «εννοώ τον Γρηγόριο Παλαιολόγο, Φαναριώτη γεωπόνο και λόγιο, που έγραψε τον Πολυπαθή, ένα από τα πρώτα ελληνικά μυθιστορήματα. Ο Παλαιολόγος πρέπει να είναι αυτός που έβαλε τη λ. «γεώμηλον» στην ελληνική γλώσσα. Έγραψε πραγματεία για την πατάτα το 1828, και σε άλλα έργα γεωργικής οικονομίας δεν παύει να τονίζει τη μεγάλη διατροφική αξία της πατάτας που είναι πενταπλάσια του σιταριού. Καλλιέργησε κι ο ίδιος πατάτες, με επιτυχία, στους Αγγελόκηπους (έτσι λέγονταν τότε οι Αμπελόκηποι).»

    Αλλά, κύριε Νίκο, ο «Πολυπαθής» πρωτοεκδόθηκε το 1839 (όπως μάς βεβαιώνει η Ανέμη https://anemi.lib.uoc.gr/metadata/a/5/b/metadata-159-0000112.tkl) και δεν έχει καμμία σχέση με την πατάτα. Ο 2ος τόμος της «Γεωργικής και Οικιακής Οικονομίας» του Παλαιολόγου, τον οποίον υπαινίσσεσθε, εξεδόθη το 1835. Όντως εκεί γίνεται εκτενής λόγος για την πατάτα. Για κακή σας τύχη, όμως, ο Παλαιολόγος διακρίνει σαφώς την πατάτα από τα γεώμηλα ((βλέπε εδώ https://tinyurl.com/y2yw8ckt)), άρα είναι αδύνατον να είναι ο πρώτος που απεκάλεσε «γεώμηλα» τις «πατάτες» όπως λανθασμένα ενημερώνετε τους αδαείς αναγνώστες σας…

    2) Το ποιός πρώτος απεκάλεσε «γεώμηλα» τις «πατάτες» στο Ρωμέικο, σάς το αποκάλυψε εδώ και 9 ώρες ο διακεκριμένος χριστιανός λόγιος Blogotinanai στο σχόλιο 93, αλλά ούτε ο ίδιος δεν το πήρε χαμπάρι!.. Τόσο πολύ αποβλακώνει τον άνθρωπο η διαρκής μελέτη των χριστιανικών φληναφημάτων.

    Πρόκειται για τον Κερκυραίο διοικητικό υπάλληλο της Ιονίου Πολιτείας, Στέφανο Παραμυθιώτη, που το σωτήριον έτος 1817 μετέφρασε μία ιταλική έκδοση για την πατατο-καλλιέργεια και εξέδωσε το πρώτο ελληνικό βιβλίο-μετάφραση για την πατάτα. Η καλλιέργεια της πατάτας πήρε σύντομα μεγάλες διαστάσεις στα Επτάνησα, όπως προκύπτει και από την αλληλογραφία του Ιωάννη Καποδίστρια που ζητούσε από τον αδελφό του Βιάρο (Ιανουάριος 1828) να στείλει από την Κέρκυρα και τη Ζάκυνθο πατάτες στην Πελοπόννησο. Ο Καποδίστριας, πριν από την άφιξή του στην Ελλάδα (6/18 Ιαν. 1828), είχε ήδη στο νού του ένα πρόγραμμα για τη διάδοση της πατάτας και από τον Οκτώβρη του 1927 ζητούσε την έκδοση βιβλίου σχετικού με την πατάτα, επιθυμώντας την ευρύτερη διάδοσή της. Η Ελληνική Βουλή στις 12 Νοεμβρίου 1827 αποφάσισε να μεριμνήσει για την εισαγωγή της πατάτας, αλλά και για την επανέκδοση του βιβλίου για την πατάτα που είχε μεταφράσει ο Στέφανος Παραμυθιώτης στην Κέρκυρα το 1817.

    Το σημαντικότερο άρθρο για την ιστορία της πατάτας στο Ρωμέικο έχει γραφτεί τον Μάρτη του 2012 από τον «Πολιτιστικό Σύλλογο Καλαβρούζας» Αιτωλοακαρνανίας (βλέπε εδώ http://kalavrouza.blogspot.com/2012/03/blog-post_1282.html)

    3) Για το πώς ο Καποδίστριας κατέστησε γοητευτική την πατάτα στους Ρωμηούς, γράφει επί λέξει ο κ. Σαραντάκος: «Ωραία ιστορία, αλλά μάλλον δεν είναι αληθινή –δεν υπάρχει καμιά τέτοια μαρτυρία και ο Παλαιολόγος, που έγραψε εκτενώς για τα «γεώμηλα» από το 1828 και μετά δεν αναφέρει τίποτα. »

    Αλλά, κύριε Νίκο, τί δουλειά έχει ο Γρηγόριος Παλαιολόγος με τον Καποδίστρια; Άλλον θα έπρεπε να αναφέρετε ότι δεν γράφει τίποτα: Τον παππού του Ίωνα Δραγούμη, προσωπικό γραμματέα του Καποδίστρια και του Μαυροκορδάτου, Νικόλαο Δραγούμη, ο οποίος στον 1ο τόμο των «Ιστορικών Αναμνήσεών» του (Αθήναι 1879), το μόνο που αναφέρει για τα γεώμηλα είναι το εξής: (βλέπε εδώ https://tinyurl.com/yxtlpscl)

    «…χάριν των πενήτων, σιτοδείας επικρατούσης, προενόησε και περί φυτείας γεωμήλων, τότε
    πρώτον καλλιεργηθέντων εν τη Ανατολή» (σελίς 73).

    Αν ήταν αληθινή η ιστορία με τις πατάτες και τον Καποδίστρια, ο Ν. Δραγούμης θα την ανέφερε με λεπτομέρειες. Δεν ήταν, όπως δεν ήταν αληθινή η Κήρυξις της Επαναστάσεως την 25η Μαρτίου από την Αγία Λαύρα, γι’ αυτό και δεν την αναφέρει στα απομνημονεύματά του ο Παλαιών Πατρών Γερμανός.

    Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ούκ έχω…

  152. Πέπε said

    Η ιστορία με τις πατάτες του Καποδίστρια είναι διδακτικότατη, και είναι και ωραία. Το αν είναι πραγματική ή όχι έχει ελάχιστη σημασία. Αν δεν ήταν ο Καποδίστριας, θα μπορούσε να είναι ο Ναστραδίν Χότζας ή «ένας βασιλιάς σε μια μακρινή χώρα».

  153. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    153 >>είναι και ωραία. Το αν είναι πραγματική ή όχι έχει ελάχιστη σημασία. Αν δεν ήταν ο Καποδίστριας, θα μπορούσε να είναι ο Ναστραδίν Χότζας ή «ένας βασιλιάς σε μια μακρινή χώρα».
    Να και μια άλλη ρομαντική ιστορία για την ονομασία της *

    Για τις ονομαστές πατάτες Οροπεδίου Λασιθίου
    ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ:
    «Ο ρόλος των Αγροτικών Συνεταιρισµών και η συµβολή τους στις µέρες µας. Ηπερίπτωση του Αγροτικού Συνεταιρισµού Οροπεδίου Λασιθίου.»
    3.2.6 Συσκευαστήριο πατάτας – νωπών κηπευτικών – οσπρίων 45
    3.2.7 Ιστορικό Πατάτας 47
    3.2.8 Η εισαγωγή και η ονοµασία «ΠΑΤΑΤΑ» 49
    3.2.9 Εισαγωγή της Πατάτας στο Λασίθι και από εκεί σε όλη την Κρήτη 51
    3.2.10 Οι πρώτες ποικιλίες Πατάτας στο Λασίθι και ο αρχικός τρόπος καλλιέργειάς τους
    51
    3.2.11 Γιατί η λασιθιώτικη πατάτα είναι η καλύτερη 54
    3.2.12 Πιστοποιηµένες πατάτες σε όλη την Κρήτη από την ΕΑΣ Λασιθίου 55

    *η µεταφορά της πατάτας στην Ευρώπη από το Νέο Κόσµο (Αµερική) και το όνοµά της,σύµφωνα µε δηµοσίευµα της λασιθιώτικης εφηµερίδας «Ανατολή» στις 21-1-1938 που επικαλείται ένα έγκριτο καθηγητή µε το όνοµα Κωτούλα, σχετίζεται µε την αισθηµατική περιπέτεια ενός νεαρού Ισπανού αξιωµατικού, του δον Πιέντρο, που υπηρετούσε στο Περού και της όµορφης κόρης ενός ιθαγενούς φυλάρχου της περιοχής µε το όνοµα «Μπατάτα». Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του ο νεαρός αξιωµατικός, εκτός από την αγαπηµένη του πήρε µαζί του και τους εξωτικούς καρπούς (µεταξύ αυτών και πατάτες) που έτρωγε κατά τη διάρκεια της παραµονής του στο Νέο Κόσµο. Σαν έφτασε στην πατρίδα του την Ισπανία, οι συµπατριώτες του ακούγοντας το όνοµα «Μπατατα», που συνεχώς επαναλάµβανε, νόµιζαν ότι ήταν το όνοµα των εξωτικών κονδύλων, ενώ ήταν το όνοµα της αγαπηµένης του.
    http://repository.teiwest.gr/xmlui/bitstream/handle/123456789/4499/DE%20%CE%A0%CE%91%CE%93%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%9F%CE%A5%20%CE%95%CE%9C%CE%9C%CE%91%CE%9D%CE%9F%CE%A5%CE%95%CE%9B%CE%91%20-%20%CE%A0%CE%9B%CE%91%CE%A4%CE%97%20%CE%95%CE%99%CE%A1%CE%97%CE%9D%CE%97.pdf?sequence=1&isAllowed=y

  154. aerosol said

    Η Αριζόνα είναι σαφώς του Μπάϊντεν από νωρίς το ξημέρωμα. Ελπίζει και στη Νεβάδα, αλλά είναι ακόμα τσίμα τσίμα. Γύρισαν στους Δημοκρατικούς Μίτσιγκαν και Γουινσκόνσιν και αυτά τον έβαλαν στο παιχνίδι.
    Αλλά:
    Ακόμα κι έτσι τα κουκιά δεν βγαίνουν. Γι αυτό όλη η Αμερική κοιτά την Πενσυλβάνια, όπου προηγείται μεν ο Τραμπ αλλά απομένουν ψήφοι από την πρωτεύουσα (Φιλαδέλφεια) που είναι προπύργιο Δημοκρατικό. Χτες ο Μπάϊντεν είπε πως περιμένει τελικά να την κερδίσει. Αν συμβεί αυτό, το έχει το έπαθλο. Αν όχι, τελευταία ελπίδα η Τζώρτζια -όπου ίσως ελπίζουν να ανακοπεί το τραμπικό κύμα από τις ψήφους της πρωτεύουσας Ατλάντα. Το θρίλερ συνεχίζεται.

  155. Πέπε said

    @108

    > > Καλά μας έλεγε η φιλόλογος στο Γυμνάσιο: Μη γράφετε πολλά. Όσα περισσότερα γράφετε τόσα πιο πολλά λάθη κάνετε.

    Μωρέ καλά σάς έλεγε, πράγματι. Κρίμα που δεν την ακούσατε.

    Ένας δικός μου δάσκαλος έλεγε «όσο πιο πολλά λέμε, τόσο πιο λίγα ακούμε». Κρίνοντας από τις σημερινές σας πατάτες, ισχύει και για τα γραπτά.

    Εγώ λέω απλώς «διαβάζετε αυτά στα οποία απαντάτε, καθώς και όσα γράφετε εσείς».

  156. Χρήστος Π. said

    154 Έφη δική σου είναι η πτυχιακή; Που έγινε;

  157. Πέπε said

    @154

    Ο Δίας ήταν στο Ψυχρό και φύτευε πατάτες,
    κι ας πάψουν οι Ανωγειανοί να έχουν αυταπάτες.

    (Επειδή οι Ανωγειανοί λένε ότι ο Δίας ήτανε βοσκός στ’ ανωγειανό τ’ αόρι…, θα το ξέρεις προφανώς Έφη.)

  158. Avonidas said

    #155. Ακόμα κι έτσι τα κουκιά δεν βγαίνουν.

    Τι εννοείς; Αν ο Μπάιντεν πάρει τη Νεβάδα, έχει 6 εκλέκτορες, με Μίτσιγκαν και Γουινσκόνσιν αυτό μας κάνει 270, ήτοι τους μισούς συν έναν, μια χαρά βγαίνουν τα κουκιά.

  159. aerosol said

    #159
    Έχεις δίκιο ‘Αβο, εγώ μετρούσα εσφαλμένα 269!
    Πάντως -δεν γνωρίζω το σκεπτικό- όλοι μιλάν για την Πενσυλβάνια σαν το κλειδί, αν και ως τώρα υστερεί ο Μπάιντεν. Ίσως γιατί η Νεβάδα είναι οριακή και κάτι ξέρουν, ίσως γιατί το 270 θεωρείται επίφοβο, καθώς είναι δεδομένο πως θα ακολουθήσουν εκλογοδικεία και η μια έδρα είναι επίφοβη νίκη. Αν γνωρίζεις κάτι πες μου.

  160. aerosol said

    «έδρα» = εκλογικό κουκί, εκλέκτορας.

  161. loukretia50 said

    Δεν είναι πατάτα! Ο τίτλος είναι παραπλανητικός.
    Αν θέλετε να χαλαρώσετε, μια συμπαθητική ταινία, έχει πανέμορφα τοπία και Tom Courtenay (σιγά που θα το γράψω ελληνικά!)

    The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society https://youtu.be/vP9eDmX0ow0 (από τους παραγωγούς του «Τhe very exotic marigold hotel» (2011) με τις αγαπημένες μου κυρίες Μάγκυ Σμιθ και Τζούντυ Ντέντς- επίσης αφήνει ένα γλυκόπικρο χαμόγελο).

    Ο Μπορίς Βιαν έγραψε ένα ανάλαφρο τραγούδι με πατάτες στον τίτλο και -όσοι θέλουν – το ακούνε από τον Μωρίς Σεβαλιέ.
    – Pan, pan, pan, poireaux, pomme de terre https://youtu.be/A0QrYB6Oe2o Maurice Chevalier

  162. Avonidas said

    #160. Πράγματι, η Πενσυλβάνια θα έκανε μια νίκη του Μπάιντεν λίγο λιγότερο πύρρεια, παρότι τυπικά δεν τη χρειάζεται για να νικήσει.

    Το να κριθούν οι εκλογές στο νήμα δεν είναι από μόνο του πρόβλημα, η Αμερική είναι συνηθισμένη σε κάτι τέτοια. Το πρόβλημα είναι ότι σ’ αυτές τις εκλογές είχαμε πρωτοφανή συμμετοχή, εκτεταμένη επιστολική ψήφο, και κυρίως πολωμένη επιστολική ψήφο – κάποιες φορές 70/30 υπέρ του Μπάιντεν ή του Τραμπ. Και άρα οι προσπάθειες των Ρεπουμπλικανών για ανακαταμέτρηση θα είναι λυσσαλέες· και είναι πολύ πιθανότερο να γίνει ανακαταμέτρηση αν οι διαφορές είναι κάτω από 1%, κάτι που στο Μίτσιγκαν αποφεύχθηκε, αλλά δεν ξέρουμε τι θα γίνει στην Πενσυλβάνια ή στη Τζόρτζια – πόσο μάλλον στη Νεβάδα που θα αύριο βράδυ θα μετράει ακόμα (στο Βιλαμπάχαλο ακόμα τρίβουνε 😉 ).

  163. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    157. Το λινκ στο τέλος αφορά την πτυχιακή (και η ιστοριούλα είναι από κει). Είναι δυο φοιτητριών Πάγκαλου Εμμανουέλας και Πλατή Ειρήνης) στο ΤΕΙ Μεσολογγίου

    158. Του Δία τα εννιάμερα, αλίμονο! 🙂
    Ένας άλλος καυγάς είναι το ύψος του Ψηλορείτη και των Λευκών Ορέων.Οι Χανιώτες βάνουνε τρουλιά και αξιώνουν επαναμέτρηση! 🙂

  164. Avonidas said

    #163. Ό,τι και να γίνει, πάντως, με τις εκλογές, η ουσία είναι ότι ο Τραμπ επιβραβεύτηκε για 4 χρόνια αντικειμενικά πανάθλιας διακυβέρνησης. Με 200 χιλιάδες νεκρούς, η μισή Αμερική τον θέλει για Πρόεδρο. Ακόμα κι αν ο Τραμπ φύγει, αυτοί οι ψηφοφόροι θα μείνουν, κι αυτό δεν προμηνύει τίποτα καλό για το μέλλον.

  165. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    163 >>πολωμένη επιστολική ψήφοι ….οι προσπάθειες των Ρεπουμπλικανών για ανακαταμέτρηση θα είναι λυσσαλέες
    εμπιστολική 🙂

    Αν φτάσουν να κρίνουν τα δικαστήρια, …τραμπαλισμένες καταστάσεις

  166. aerosol said

    #163
    Νομίζω στη Τζώρτζια ήδη μιλούν για αναμέτρηση.

  167. aerosol said

    ανα… κατά… ανάκατα…
    Τέσπα, καταλαβαίνετε! 🙂

  168. Avonidas said

    #167. Για τους πολιτικούς ισχύει το ίδιο με τους ταχυδακτυλουργούς: μην ακούς τι λένε, κοίτα τα χέρια τους για να δεις τι κάνουν.

  169. aerosol said

    #169: Το είδα στους ΝΥΤ ως πιθανότερο αποτέλεσμα της αναμενόμενης διαφοράς.

  170. loukretia50 said

    Πατάτες – δηλητήριο
    D’après une légende, le tsar Pierre le Grand, faisant un voyage en Europe de l’Ouest en 1697, aurait envoyé en Russie un sac de pommes de terre. Pourtant, plus de cent ans après, le nouveau tubercule, appelé « pomme du diable », était encore considéré comme vénéneux. http://www.fao.org/potato-2008/fr/monde/europe.html
    (To 2008 – έτος πατάτας? )

    Εδώ πιο αναλυτικά : Ce que Pierre le Grand a ramené d’Europe en Russie
    https://fr.rbth.com/art/histoire/2017/08/24/ce-que-pierre-le-grand-a-ramene-deurope-en-russie_827602

    Είχαν τους λόγους τους λοιπόν οι Ρώσοι να τις λένε «pomme du diable» και να αντιδρούν δυναμικά στην υποχρεωτική καλλιέργεια του εξωτικού προϊόντος.
    «Potato riots» http://bse.sci-lib.com/article059602.html
    (κλικ στο μεταφραστήρι, εκτός αν κατέχετε το ρωσικόν)

    Κανείς δεν τους εξήγησε ποιο μέρος τρώγεται, και πολλοί δηλητηριάστηκαν από τη ζωηρή πρασινάδα.
    Είχαν και μια παροιμία « les pommes de terre sont maudites, le the doublement maudit, le café et le tobac triplement”
    L’alimentation dans les proverbes russes -Galina Kabakova
    https://www.persee.fr/doc/slave_0080-2557_2005_num_76_2_6944
    p.230

    Φυσικά αυτή η ιδιότητα ήταν γνωστή από παλιά στις χώρες παραγωγής.

    Για τη σούπερ Κατερίνα δε βρήκα συγκεκριμένα, χάζευα άλλες πιο juicy περιπέτειές της!

    Και επιστρέφω αγαπητοί ξάγρυπνοι σχολιαστές στα δικά μας.
    Άρνηση και καχυποψία, ο σοφός λαός περιφρόνησε εντελώς τις ξενόφερτες – παραλίγο να γράψω ιμπεριαλιστικές – πατάτες, οπότε φαίνεται λογικό ο Καποδίστριας που ήθελε να προωθήσει το προϊόν να χειρίστηκε το θέμα όπως και οι άλλοι ηγεμονέστεροι.
    ‘Ετσι δε γίνεται συνήθως?

  171. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τρώμε συχνά γλυκοπατάτες σε πολλές μαγειρικές,(σούπες,ψητές, πουρέ κλπ) άσπρες και κόκκινες.
    Το καλοκαίρι κάπου ξέμεινε μισή, παραμερισμένη και πήρε να βγάζει φύτρα. Στην αρχή την έβαλα σ΄ένα γυάλινο με λίγο νερό κι έβγαλε βλαστούς με φυλλαράκια. Δεν ξέρω αν ξέρετε αυτή την όμορφη πρασινάδα γλυκοπατάτας μόνο με τον κόνδυλο σε λίγο νερό. Μετά παραάπλωσε και τη φύτεψα σε μια μεγαλούτσικη γλάστρα με χώμα κι έγινε μια φουντωτή περικοκλάδα.Την καμαρώνω κι έχω περιέργεια πώς θα εξελιχθεί. Άραγε θα κάνει κονδυλοκαρπό μεσα στη γλάστρα; Μου θυμίζει τον παππού μου που στα παιδικά μου χρόνια είχε μόνιμα λίγες γλυκοπατατιές σε μιαν άκρη του κήπου μόνο για μας τα μικρά. Τις έψηνε στη θράκα του τζακιού και ήταν έκπληξη πάντα αυτή η γλυκειά γεύση, σαν κάστανο.Σπάνιο για την εποχή τότε, άγνωστο εκεί κάτω στους υπόλοιπους, δεν ξέρω πού τις είχε βρει αλλά έλεγε πως έχουν πολλές οι Ιταλοί και ταυτόχρονα αναφερόταν στον Τζιοβάνι,έναν Ιταλό που στην Κατοχή είχε φιλευτεί μαζί του. Δεν ξέρω αν το φαντάστηκα ή αν το είπε ποτέ ότι ο Τζιοβάνι του έμαθε να τρώει τις γλυκοπατάτες ή κι ότι του έδωσε και φύτεψε.

  172. gpoint said

    Νυκτερινόν :

    – Αλτ…Τις ει ;

    – Τζι !

    – Τι …Σάλτ !

  173. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αμερικανικές εκλογές: Ο Μπάιντεν «βλέπει» Λευκό Οίκο, ο Τραμπ Ανώτατο δικαστήριο
    https://www.efsyn.gr/kosmos/boreia-ameriki/267182_amerikanikes-ekloges-o-mpainten-blepei-leyko-oiko-o-tramp-anotato

  174. loukretia50 said

    ΕΦΗ- ΕΦΗ Είχε φιλευτεί? Παράξενο!
    Το ήξερα μόνο από το «φιλεύω» – κερνάω.

    ΥΓ Όταν θα δρέψεις τους καρπούς ελπίζω να προσέξεις
    ποιό μέρος γλυκοπατατιάς πρέπει να μαγειρέψεις!

  175. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    175 Ναι, εφιλευτήκαμε (φιλεύομαι), πιάσαμε φιλία. Δε λέγαμε στα μέρη μου τότε το φιλεύω ως προσφέρω/κερνώ. Τρατάρω ή κερνώ ή χαρίζω (μου δωκε χαριστική μια καρπούζα) μόνο.

    Λου, εννοείς ότι υπάρχει και κόνδυλος μη φαγώσιμος; Δεν έχω ιδέα αλλά από τη γλάστρα δε θα έτρωγα,κάπως δεν εμπιστεύομαι το αγοραστό λουλουδόχωμα, πάλι για καλλωπιστικό θα μείνει αν «δέσει».

  176. BLOG_OTI_NANAI said

    152: Στην πραγματικότητα εγώ βρήκα γεώμηλα το 1818 και 1819. Ταύτιση γεωμήλων και πατάτας το 1817 βρήκε ο spiridione στο σχ.90 και εγώ ανάρτησα την εικόνα στο σχ. 93

  177. loukretia50 said

    154, «…αισθηµατική περιπέτεια ενός νεαρού Ισπανού αξιωµατικού, του δον Πιέντρο, που υπηρετούσε στο Περού και της όµορφης κόρης ενός ιθαγενούς φυλάρχου της περιοχής µε το όνοµα «Μπατάτα»

    Και λαβ στόρυ με πατάτα? Αχ, τα νιάτα τα φευγάτα!

    Αλλιώς μου τα είπαν εμένα!

    Αν θέλουμε πιστεύουμε βερσιόν του νεαρού
    Δον Πέντρο που υπηρέτησε κάποτε στο Περού
    Και σφόδρα ερωτεύτηκε μια όμορφη κοπέλα,
    τα ψήσανε , την έπεισε «Ξέχνα το ντάντυ κι έλα»

    Όμως η ποθοπλάνταχτη ήταν φυλάρχου κόρη.
    – «Δεν είναι για τα μούτρα σου, ξεβράκωτο αγόρι».
    Τον έκοβε για ρέμπελο, κρατιόταν με το ζόρι
    να μην του πει «παράτα μας κι εσύ κι η λεβεντιά σου
    να βρεις μια λευκοκίτρινη, όπου περνάει η μπογιά σου».

    Ο νέος εμουλάρωσε, του είπε «Σερ, με θίγεις.
    Εγώ δε ζω χωρίς αυτή, το αίσθημα δεν πνίγεις».

    Είδε κι απόειδε ο φύλαρχος, γλιτώνει και την προίκα
    Και λέει οκ – απρόθυμος, και μπάι στην πιτσιρίκα.
    Επίσημη η τελετή, ο μορφονιός καμάρι
    Κι ένα ρεγάλο εξωτικό στο ζεύγος πριν σαλπάρει
    δίνει ο τάλας πεθερός σταφ για φρουτοσαλάτα
    νάχουνε να πορεύονται, μαζί και μια πατάτα.
    -«Πάρτη μικρή για σουβενίρ, ίδια είν’ η μαμά σου
    Να τη θωρείς σαν νοσταλγείς και θάμαστε σιμά σου».

    Εν πλω χαριεντιζόμενα τα δύο πιτσουνάκια
    Ανέμελα και ζωηρά, με γλύκες και ναζάκια.
    στα πάτρια σχεδίαζαν να γράψουν ιστορία
    μ’ εξωτικό μπαξέ λατέν ή σοκολατερία.

    Η κόρη όμως κράταγε στο μέρος της καρδιάς της
    σα φυλαχτό πολύτιμη πατάτα – της μαμάς της.
    Ο νέος, διαχυτικός, σε κάθε ευκαιρία
    Αγάπη εξεδήλωνε, συνάμα κι απορία:
    – «Μωρό, τι ‘ν τούτο το σκληρό που φύτρωσε εδώ πέρα?
    Αλί! Να βρούμε το γιατρό, να φέρει τη μαχαίρα».

    -«Μπατάτα!» – απαντάει μ’ αξάν – και γέλασαν κι οι δύο
    Γιατί ο μάγος έρωτας κάνει τον κόσμο αστείο.

    Κι έκτοτε συνθηματικά αντί λόγια σταράτα
    ο νέος για ιντίμισυ της φώναζε «Μπατάτα»!

    Μόνο οι συνταξιδιώτες τους κι οι ναύτες απορούσαν
    πώς μια πανέμορφη κυρά » Μπατάτα» αποκαλούσαν!
    ΛΟΥ
    Μια κόρη όταν παντρευτεί ξεχνάει το πατρικό της
    κι όνομα άλλο αποκτά στο βιογραφικό της
    Μα η πατάτα σταθερή – δίνει και το δικό της!

    =======================

    ΕΦΗ -ΕΦΗ Μην ανησυχείς, αν πετάξεις τα πράσινα, δε νομίζω να κινδυνεύεις, μόνο εγώ καταφέρνω να κάνω πατάτες να μην τρώγονται!

    buenos dias!

  178. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    Τι έγινε, δεν βλέπω τον δεκανέα αλλαγής. αλλάζει η βάρδια, η γυναικεία, πρωινο-νυχτιάτικη με τα στιχάκια 🙂 και τα αγροτικά 🙂 πήγε για ύπνο.

  179. Γιάννης Ιατρού said

    Χαχα, κάνουν κι άλλοι στιχάκια, εικονογραφημένα!

  180. Γιάννης Ιατρού said

    Ο Biden ακόμα δεν βγήκε, άρχισε τις εξαγγελίες. Πάντως καλό ακούγεται, να δούμε….

    Όπως τόνισε ο υποψήφιος των Δημοκρατικών για τον Λευκό Οίκο μέσω του Twitter, αναφερόμενος στην 20ή Ιανουαρίου 2021, όταν θα ορκιστεί ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ (αν βγει τελικά)
    …«Σήμερα, η…κυβέρνηση Τραμπ εγκατέλειψε επίσημα τη Συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα. Και σε ακριβώς 77 ημέρες, η κυβέρνηση Μπάιντεν θα επανενταχθεί σε αυτή»

    Biden tweeted on Wednesday night, reflecting his decision to reverse one of the key policies of the Trump administration on day one «Today, the Trump Administration officially left the Paris Climate Agreement. And in exactly 77 days, a Biden Administration will rejoin it».

  181. Γιάννης Ιατρού said

    181: λάθος σύνδεσμος στο τέλος: Εδώ το σωστό λινκ

  182. geobartz said

    111 Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said….
    # Έτσι είναι εάν έτσι νομίζετε!

    156 Πέπε said….
    # Παρουσιάζεις αισθητή βελτίωση. Μπράβο!

  183. spiridione said

    143. Ναι, μέσα στις non – covid ΜΕΘ προσθέτουν και αυτές του ιδιωτικού τομέα που στέλνουν απ’ τα δημόσια, αλλά και αυτές που δεν λειτουργούν γιατί δεν έχουν προσωπικό (π.χ. δωρεά στη Σωτηρία, 13 λειτουργούν απ’ τις 50). Και λένε διπλασίασαν τις ΜΕΘ.
    Και άλλο θέμα τι προσωπικό προσλαμβάνουν στις ΜΕΘ του ΕΣΥ.
    Και το δωράκι στις ιδιωτικές ΜΕΘ
    https://thepressproject.gr/dynatotita-afxisis-40-ton-meth-stis-idiotikes-klinikes-me-ton-idio-arithmo-prosopikou/

  184. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    178α Στήθος πατάτα 🙂 Ωραία η έμμετρη εκδοχή Λου!

    >>κάνω πατάτες να μην τρώγονται
    «Πράσινες τηγανιτές πατάτες» 🙂
    Αγαπούν το (ξηρό) σκοτάδι οι πατάτες . Σε χάρτινη σακούλα, καλαθάκι ψάθινο και μες το ντουλάπι, βαστούν μήνες. Αν βγάλουν ματάκια, απλώς τα μαδάς και τις τρως κανονικά.Επίσης κι αν σουφρώσουν δεν τρέχει τίποτα.Αυτές θένε φύτεμα αλλά εμείς να τις φάμε! Μόν αν πρασινίσουν ολότελα απορρίπτονται. Ένα καλοκαίρι είχανε μείνει μερικές στο ντουλάπι κάτω από το νεροχύτη, στο ορεινό χωριό και ως την ερχόμενη άνοιξη είχε γίνει ένα έργο τέχνης εκεί από κάτω. Έβγαλαν ρίζες κι απλώθηκαν προς όλες τις κατευθύνσεις. Κόλλησαν στον τοίχο και είχαν μια εικόνα ακριβώς σαν δίχτυα αράχνης. Ο γιος μου όταν είδε την κατάσταση αρχικά νόμισε ότι η θερία συκιά απόξω, είχε εισβάλλει με ριζώματα στο σπίτι, ενώ ήταν μόνο 5 ξανθές πατατούλες που ζητούσαν γην και ύδωρ εκεί μέσα. 🙂

  185. Γιάννης Ιατρού said

    185: άμα ζαρώσουν, γίνονται κάπως μαλακές. Αν (κατορθώσεις) να τις καθαρίσεις, βάλε τις στο νερό. Τσουτσουρεύουν κάπως (αν και μετά δεν θα έχουν και πολύ άμυλο, αλλά αυτό δεν είναι οπωσδήποτε κακό…😉).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: