Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Βρίθουν τα προβλήματα;

Posted by sarant στο 8 Ιανουαρίου, 2021


Σήμερα είναι η επέτειος του θανάτου του αγαπημένου μου ποιητή Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, αλλά το καθιερωμένο κάθε χρόνο λαπαθιωτικό θέμα θα το βάλουμε μεθαύριο Κυριακή, που συνηθίζεται να έχουμε λογοτεχνικό υλικό. Για σήμερα θα εξοφλήσω μιαν οφειλή, αν και όχι από τις πολυκαιρισμένες -ένα φρέσκο χρέος.

Θα σχολιάσω μια γλωσσική αντιδικία, που εκτυλίχθηκε μέσα στις γιορτές. Είναι αλήθεια πως το θέμα το έχουμε σχολιάσει ήδη στο ιστολόγιο, αλλά επειδή ήμουν μακριά από τα κιτάπια μου δεν μπορούσα να γράψω το άρθρο νωρίτερα.

Λοιπόν, στις 16 Δεκεμβρίου, από τις στήλες της Καθημερινής, ο φίλος συγγραφέας Παντελής Μπουκάλας, στην ταχτική του επιφυλλίδα, αναφέρθηκε σε ένα ζήτημα που είχε φευγαλέα απασχολήσει την παραγλωσσοπολιτική επικαιρότητα, δηλαδή τις λέξεις επιδειξίας και επιδειξιομανης και τη λεξικογραφική τους αντιμετώπιση. Η επιφυλλίδα του Μπουκάλα είναι εδώ, αλλά εμάς θα μας απασχολήσει μόνο η κατακλείδα της:

…λάθη ξεφεύγουν και στον γραπτό λόγο, και μάλιστα γλωσσολόγων-«λογοθετών». Ο κ. Γ. Μπαμπινιώτης κατήγγειλε προχθές διά του φέισμπουκ τους «“εραστές τής γλωσσικής πλάκας”, που βρίθουν στη χώρα μας». Πρώτος ο ίδιος, φυσικά, θα διόρθωνε τον εαυτό του: «Η χώρα μας βρίθει εραστών…». Της βιασύνης τα παιδιά έχουν τον ίδιο νουνό: το Λάθος.

Εγραψε λοιπόν ο κ. Μπαμπινιωτης «οι εραστές της γλωσσικής πλάκας βρίθουν στη χώρα μας» και ο Μπουκάλας επισημαίνει το λαθάκι:

Σύμφωνα με όλα τα λεξικά, και με το λεξικό Μπαμπινιώτη (εικόνα), το ρήμα «βρίθω» είναι μεταβατικό και σημαίνει «είμαι γεμάτος από κάτι». Συντάσσεται με γενική ή με από + αιτιατική. Το λεξικό Μπαμπινιώτη, στην 5η του έκδοση, δίνει τις εξής παραδειγματικές φράσεις: η Ιστορία βρίθει παραδειγμάτων μεγάλων ανδρών με άδοξο τέλος // το μουσείο βρίθει από πίνακες μεγάλων ζωγράφων // το κείμενο βρίθει λαθών.

Με βάση το λεξικό Μπαμπινιώτη (αλλά και όλα τα άλλα σύγχρονα μεγάλα λεξικά μας), δεν είναι σωστό αυτό που έγραψε στο Φέισμπουκ ο κ. Μπαμπινιώτης, ότι «οι εραστές βρίθουν στη χώρα μας». Θα έπρεπε να διαλέξει ένα άλλο ρήμα, π.χ. «αφθονώ»: οι εραστές αφθονούν στη χώρα μας ή, όπως υπέδειξε ο Μπουκάλας: «η χώρα μας βρίθει εραστών…»

Αυτή η αμετάβατη χρήση του «βρίθω» με τη σημασία «αφθονώ» δεν υπάρχει σε κανένα από τα τέσσερα μεγάλα λεξικά μας, και δεν είναι καν τόσο συχνή ώστε να λεξικογραφηθεί (ενδεχομένως ως «καταχρηστική», όπως πχ η μεταβατική χρήση του «επικοινωνώ»). Πάντως, αν γκουγκλισετε, θα δείτε ότι υπάρχουν και άλλες εμφανίσεις του αμετάβατου «βρίθω» (σταχυολόγηση από το 2012 σε παλιό άρθρο της Λεξιλογίας).

Οπως εξηγεί ο Νίκος Λίγγρης σε εκείνο το άρθρο: Να πώς γίνεται το λάθος:
Από το Πρώτο Θέμα, ένας τίτλος είναι «Βρίθουν οι παραλίες της Κρήτης από παράνομους μασέρ» (φοβερή είδηση) και ένα άλλος έρχεται και κάνει το λάθος: «Βρίθουν οι χασισοφυτείες στην Κρήτη».

Δεκαπέντε μέρες αργότερα, ανήμερα της Πρωτοχρονιάς, είχαμε την απάντηση του κ. Γ. Μπαμπινιώτη. Διπλή απάντηση, αφού στο ίδιο άρθρο (υπό τύπον επιστολής προς τον διευθυντή) απαντά και σε άλλη επιφυλλίδα του Τάκη Θεοδωρόπουλου.

Εδώ αντιγράφω τα κομμάτια της επιστολής του κ. Μπαμπινιώτη που αφορούν τον Π. Μπουκάλα, ενώ δίπλα σε εικόνα δημοσιεύω μια περίληψη που δημοσίευσε ο κ. καθηγητής στο Φέισμπουκ.

Αλλο ζήτημα είναι –και έρχομαι σ’ αυτό διότι έχει γλωσσικό ενδιαφέρον– αν και ο κ. Παντελής Μπουκάλας στο ίδιο άρθρο, από κεκτημένη ταχύτητα ως εξαίρετος επιμελητής κειμένων συνηθισμένος στις διορθώσεις, διορθώνει… λαθεμένα και μια σωστή φράση σε δικό μου κείμενο «“οι εραστές τής γλωσσικής πλάκας” που βρίθουν στην χώρα μας» (την ήθελε: «Η χώρα μας βρίθει εραστών…»), εγκαλώντας με μάλιστα για βιασύνη («Καθημερινή» 16 Δεκ.). Ωστόσο, αυτός που βιάστηκε «να διορθώσει» είναι ο ίδιος ο κ. Μπουκάλας. Δεν φαίνεται να γνωρίζει ότι η Ελληνική (και γενικότερα η γλώσσα) επιτρέπει να χρησιμοποιούμε κατά περίπτωση ένα μεταβατικό ρήμα (ρήμα με συμπλήρωμα) και ως αμετάβατο (ρήμα χωρίς συμπλήρωμα). Κρίμα που ο κ. Μπουκάλας, με την άλλη του ιδιότητα, του συγγραφέα, δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι συχνά με πολλά ρήματα μπορούμε συχνά «ορθώς και νομίμως» να χρησιμοποιήσουμε ένα μεταβατικό ρήμα ως αμετάβατο, αναβαθμίζοντας το αντικείμενο σε λειτουργία υποκειμένου, ακριβώς για να το προβάλουμε λεκτικά («λειτουργική προοπτική της πρότασης»). Δεν απαιτώ, βεβαίως, να γνωρίζει ο κ. Μπουκάλας αυτό που γράφουμε με τον συνάδελφο Χρίστο Κλαίρη στη μεγάλη (1160 σελίδων) «Γραμματική τής Νέας Ελληνικής. Δομολειτουργική – επικοινωνιακή» (2011) ότι «Τα περισσότερα ρήματα τής Νέας Ελληνικής εμφανίζουν σε διαφορετικά περιβάλλοντα και τις δύο χρήσεις [μεταβατική και αμετάβατη]» (σελ. 611). Αλλά θα έπρεπε ίσως να γνωρίζει, αφού εισχωρεί στα βαθιά της γλώσσας μας, τι έχει πει πολύ πριν από μάς (από το 1946) ο μεγάλος εκπαιδευτικός-γλωσσολόγος Αχιλλέας Τζάρτζανος στη «Νεοελληνική Σύνταξη της Κοινής Δημοτικής» (1946, τόμ. Α΄ σελ. 234 κ.εξ.): «πλείστα ενεργητικά μεταβατικά ρήματα […] από μεταβατικά γίνονται αμετάβατα». Δίνει δε ο Τζάρτζανος πλήθος παραδειγμάτων: π.χ. «ο τσοπάνης βόσκει πρόβατα –τα πρόβατα βόσκουν στο βουνό, σκορπώ τα χρήματα – τα πρόβατα σκορπούν στα χωράφια, στεγνώνω τα ρούχα στον ήλιο – τα ρούχα στεγνώνουν στον ήλιο κ.ά.». Θα μπορούσα να μιλήσω και για τα περίφημα «εργαστικά ρήματα» («έσπασε τη λάμπα» – «η λάμπα έσπασε»), αλλά θα μάς πήγαινε πολύ μακριά. Ωστόσο, σπεύδω και με αυτή την ευκαιρία να δηλώσω ειλικρινώς –όπως το έχω κάνει συχνά σε δημόσιες συνεντεύξεις μου– ότι δεν θεωρώ τον εαυτό μου γλωσσικά αλάνθαστο παρά τις 12.500 σελίδες που έχω γράψει για τις λέξεις της γλώσσας μας στα εννέα (9) λεξικά μου. Ο κ. Μπουκάλας μάλλον διεκδικεί το αλάθητο.

Τελικά, λυπάμαι –για να σταθώ ταπεινά απέναντι στο εταστικό αξιολογικό βλέμμα τού κ. Θεοδωρόπουλου και στον τίτλο του άρθρου του– που δεν μπόρεσα να γίνω Παπαδιαμάντης, το γλωσσικό είδωλό του· με πολλή και σκληρή δουλειά πολλών χρόνων κατάφερα να γίνω τουλάχιστον Μπαμπινιώτης. Ισως είναι κάτι κι αυτό.

Ο κ. Μπαμπινιώτης είναι γνωστός για τη ρυθμιστική προσέγγιση που έχει στη γλώσσα, όταν αποδοκιμάζει τυπους που χρησιμοποιούνται ευρύτατα στο όνομα κάποιας θεωρητικής ορθότητας και όταν επιφυλάσσει στους «προσεκτικούς ομιλητές» το προνόμιο να χρησιμοποιούν αυτούς τους ορθούς τύπους (π.χ. θέλει το «πανεπιστημιόπολη» αντί του κοινού «πανεπιστημιούπολη»).

Εδώ όμως παρουσιάζεται με αναπάντεχη ευρυχωρία πνεύματος, και δέχεται ότι σε πολλές περιπτώσεις μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε «ορθώς και νομίμως» ένα μεταβατικό ρήμα ως αμετάβατο, αναφέροντας επιπλέον ότι τα περισσότερα ρήματα της νέας ελληνικής εμφανίζονται άλλοτε ως μεταβατικά και άλλοτε ως αμετάβατα.

Θα ήταν πολύ ευχάριστη αυτή η ξαφνική ευρυχωρία πνεύματος του κ. Μπαμπινιώτη, που έρχεται σε αντίθεση με δεκαετίες καταδίκης σφαλμάτων και αποκλινουσών χρήσεων, φοβάμαι όμως ότι σε αυτή του τη μεταστροφή ο κ. καθηγητής ελαύνεται αποκλειστικά, ή σχεδόν αποκλειστικά, από το ότι τούτη τη φορά πιάστηκε ο ίδιος σε αποκλίνουσα χρήση.

Το λέω αυτό επειδή ούτε στο γενικο λεξικό του, ούτε σε κανένα άλλο από τα άλλα λεξικογραφικά και γλωσσικά του έργα, δεν μας είχε ως τώρα μιλήσει για αυτή την «ορθή και νόμιμη» χρήση του ρ. βρίθω ως αμετάβατου με τη σημασία «αφθονώ». Αντίθετα, καταγράφει μόνο τη χρήση του ως μεταβατικού με τη σημασία «είμαι γεμάτος από»

Ετσι, στο γενικό λεξικό του δηλώνει σαφώς το βρίθω ως μεταβατικό (μετβ.) ενώ για άλλα ρήματα (π.χ. ανεβαίνω, βόσκω, αναφέρει ρητά: «αμετβ. και μετβ.»).

Αλλά και στο Λεξικό των δυσκολιών και των λαθών στη χρήση της νεοελληνικής επισημαίνεται βέβαια ότι το «βρίθω» συντάσσεται με γενική πτώση και δευτερευόντως με από και αιτιατική, αλλά δεν γίνεται μνεία της χρήσης του ως αμετάβατου. Δίνονται πέντε παραδειγματικές φράσεις, όλες μεταβατικές.

Σε ένα ακόμα λεξικογραφικό έργο του κ. Μπαμπινιώτη, το «Λεξικό των πιο απαιτητικών λέξεων της νέας ελληνικής», επίσης γίνεται λόγος για το «βρίθω», και πάλι επαναλαμβάνεται η σύνταξή του καταρχήν με γενική αλλά και με το «από+αιτ.» αλλά και πάλι δεν γίνεται πουθενά μνεια της δυνατότητας να χρησιμοποιηθεί το ρήμα ως αμετάβατο, ενώ και οι εφτά παραδειγματικές φράσεις που παρατίθενται είναι όλες με μεταβατικό το ρήμα.

Και σε γλωσσικό σημείωμα που δημοσιευεται στον παλιό ιστότοπο του κ. Μπαμπινιώτη επαναλαμβάνονται οι ίδιες πληροφορίες: σύνταξη με γενική, μονο μεταβατική χρήση.

Οπότε, νομίζω ότι ο τρόπος με τον οποίο ο κ. Μπαμπινιώτης δικαιολόγησε το λαθάκι που του καταλόγισε ο Π. Μπουκάλας οδηγεί σε αυτογκόλ, και μάλιστα από δύο απόψεις.

Καταρχάς, αν είναι «ορθή και νόμιμη» η χρήση του «βριθω» ως αμετάβατου με τη σημασία «αφθονώ» τότε γιατί δεν αποτυπώνουν τα λεξικά Μπαμπινιώτη αυτή την ορθή και νόμιμη χρήση; Γιατί δεν παρατίθεται έστω και μία παραδειγματική φράση του τύπου «τα παραδείγματα εσφαλμένης χρήσης βρίθουν»; Αν είναι ορθή και νόμιμη η χρήση και δεν καταγράφεται, τότε τα λεξικά Μπαμπινιώτη χρεώνονται ένα ψεγάδι.

Αλλά το πιο βασικό αυτογκόλ βρίσκεται αλλού: αν δεχτούμε ότι τα περισσότερα ρήματα της νέας ελληνικής μπορούν να είναι άλλοτε μεταβατικά και άλλοτε αμετάβατα, τότε δεν υπάρχει κανένα έρεισμα για να καταδικάζει ο κ. Μπαμπινιώτης ως καταχρηστικές χρήσεις του τύπου «η κυβέρνηση διέρρευσε την πληροφορία ότι…» ή «να επικοινωνήσουμε το μήνυμα» ή «ας το λήξουμε εδώ». Αμετάβατα είναι, που έγιναν μεταβατικά, με το σκεπτικό που αναφέρει πιο πάνω ο κ. καθηγητής. Εγώ ειμαι μαζί του, διότι δεν αποδοκιμάζω τις χρήσεις αυτές. Εκείνος όμως εμφανίζεται σαν τον δάσκαλο της παροιμίας, που δίδασκε και νόμον δεν εκράτει.

Θα μπορούσαμε επίσης να σχολιάσουμε μερικά ενοχλητικά σημεία της επιστολής Μπαμπινιώτη που δεν έχουν να κάνουν με γλωσσικά θέματα, όπως η αδικαιολόγητη αιχμή ότι, τάχα, ο Π. Μπουκάλας «μάλλον διεκδικεί το αλάθητο». Από πού κι ως πού όποιος βρίσκει ένα λάθος στον κ. Μπαμπινιώτη διεκδικεί το αλάθητο;

Όσο για την πέτρα του σκανδάλου, το ρήμα «βρίθω», θα την πω την αμαρτία μου. Το αντιπαθώ και δεν το πολυχρησιμοποιώ. Θεωρώ ότι είναι ένα «κουρελάκι» που το φοράμε για να δείξουμε ότι ανήκουμε στην ελίτ εκείνων που χρησιμοποιούν «απαιτητικές λέξεις». Πάντως, όταν το χρησιμοποιώ προτιμώ να το συντάσσω με αιτιατική.

Από την άλλη, έχω την εντύπωση ότι ακριβώς η χρήση του με γενική (που είναι και η παλιότερη, επισημότερη, πιο φανταχτερή) οδήγησε στην αμετάβατη ποικιλία του -όπως είχα γράψει σε παλιότερο μεζεδοσημείωμα, από το «βρίθει προβλημάτων η εκπαίδευση» είναι ένα βηματάκι μόνο να πεις «βρίθουν τα προβλήματα στην εκπαίδευση». Αν είναι σωστή η υπόθεσή μου, έχουμε ένα πολύ ωραίο παράδειγμα εκδίκησης ενός λόγιου ρήματος, που βρήκε έναν ανορθόδοξο τροπο για ν’ απαλλαγεί από τη σύνταξη με γενική.

Οπότε; Βρίθουν τα προβλήματα;

196 Σχόλια προς “Βρίθουν τα προβλήματα;”

  1. Κουνελόγατος said

    Σαν να το βλέπω νωρίς σήμερα. Καλημέρα σας.

  2. ndmushroom said

    Νωρίς νωρίς το άρθρο σήμερα, για εμάς τους πρωινός τύπους. Καλημέρα!

    Είναι προφανές ότι (και) εδώ ο Εθνικός Γλωσσολόγος αντιστρέφει την επιστημονική μέθοδο, και από το «η υπόθεση δεν επαληθεύεται, άρα έκανα λάθος» το γυρνάει στο «έκανα την υπόθεση, άρα η υπόθεση επαληθεύεται».
    Πάντως τα μεγαλύτερα μπερδέματα γίνονται με τους κινδύνους. Άλλος λέει «αυτό ελλοχεύει κίνδυνους», άλλος «εδώ ενέχουν κίνδυνοι», μέχρι και «εγκυμονούν κίνδυνοι» έχω δει (καλή τους λευτεριά!) 🙂

  3. Το βρίθει μου αρέσει να το χρησιμοποιώ για πλάκα ή ειρωνικά, πάντα με γενική:
    πχ
    -Αυτό το πουκάμισο θα βάλεις;
    -Γιατί, τι έχει;
    -Βρίθει λεκέδων!

    Αλλά δεν θα έλεγα ποτέ ‘βρίθουν οι μεζέδες’ στο τραπέζι.

    Πολύ σωστό επίσης αυτό με το αλάθητο. Αμετάβατο, ακούγεται σαν να εννοούσε τον εαυτό του.

  4. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Έτσι είναι τα πράγματα. Απαράδεκτο το σχόλιο του Μπαμπνιώτη. Είναι τελείως παιδαριώδες να ψάχνει να δικαιολογήσει ακροβατικά ένα λάθος. Αλλά η αλήθεια είναι πως απορώ πώς το έκανε. Δε λέω, κανείς δεν είναι αλάνθαστος, αλλά όποιος έχει τον λόγο και τον σχολιασμό του ως κύριο επάγγελμά του δεν περιμένεις να κάνει ακριβώς το λάθος που τόσο συχνά κατακεραυνώνει.

    > > μία παραδειγματική φράση του τύπου «τα παραδείγματα εσφαλμένης χρήσης βρίθουν»;

    Ε καλά τώρα, κακίες… 🙂

    > > Από την άλλη, έχω την εντύπωση ότι ακριβώς η χρήση του με γενική (που είναι και η παλιότερη, επισημότερη, πιο φανταχτερή) οδήγησε στην αμετάβατη ποικιλία του -όπως είχα γράψει σε παλιότερο μεζεδοσημείωμα, από το «βρίθει προβλημάτων η εκπαίδευση» είναι ένα βηματάκι μόνο να πεις «βρίθουν τα προβλήματα στην εκπαίδευση».

    Θα μπορούσαμε ίσως να σκεφτούμε και μια πιθανή παρετυμολογική επίδραση του «βράζω», που έχει και τέτοια σημασία και που είναι όντως και μεταβατικό και αμετάβατο:η πλατεία έβραζε από κόσμο / έβραζε ο κόσμος στην πλαατεία.

  5. Παναγιώτης Κ. said

    Ο «πόλεμος» (πρέπει να ) είναι εναντίον του (γλωσσικού) εαυτού μας όταν παρασυρόμαστε και χρησιμοποιούμε λέξεις που έχουν θέση σε κείμενα της καθαρεύουσας. Δεν είναι μόνο οι δύσκολες λέξεις. Κυρίως είναι η σύνταξή τους όπου πολλές φορές γίνεται το λάθος.

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια! Ως συνήθως μπέρδεψα τις ώρες γι αυτό και το σημερινό άρθρο δημοσιεύτηκε νωρίτερα. Δεν το έκανα επίτηδες 🙂

  7. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    >> Με βάση το λεξικό Μπαμπινιώτη (αλλά και όλα τα άλλα σύγχρονα μεγάλα λεξικά μας), δεν είναι σωστό αυτό που έγραψε στο Φέισμπουκ ο κ. Μπαμπινιώτης, ότι «οι εραστές βρίθουν στη χώρα μας».

    Ε κι αυτός ο χριστιανός, χάθηκε να γράψει » Η χώρα μας είναι γαμικουλοβριθής»?

  8. sarant said

    7 Όμως εραστές όχι με την κυριολεκτική σημασία αλλά «εραστές της γλωσσικής πλάκας» (πρόσεξε, όχι «της πλάκας» γενικώς!)

  9. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Αχ βρε Νικοκύρη, «της πλάκας» γενικώς ήταν το σχολιό μου 🙂

  10. Pedis said

    Ωραίος ο Μπαμπίς.

    «I don’t know what you mean by ‘glory,’ » Alice said.

    Humpty Dumpty smiled contemptuously. «Of course you don’t—till I tell you. I meant ‘there’s a nice knock-down argument for you!'»

    «But ‘glory’ doesn’t mean ‘a nice knock-down argument’,» Alice objected.

    «When I use a word,» Humpty Dumpty said, in rather a scornful tone, «it means just what I choose it to mean—neither more nor less.»

    «The question is,» said Alice, «whether you can make words mean so many different things.»

    «The question is,» said Humpty Dumpty, «which is to be master—that’s all.»

  11. Βάλε: «καταδίκης σφαλμάτων και αποκλινόντων χρήσεων» ( 🙂 ) να το χαρούμε…

  12. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    11 αποκλινουσών 🙂

  13. sarant said

    10 Εμ…

  14. Νέο Kid Al Afrikii said

    Βρίθετε όλοι αντιμπαμπινιωτισμού!

  15. Η κατακλείδα «Αν είναι σωστή η υπόθεσή μου, έχουμε ένα πολύ ωραίο παράδειγμα εκδίκησης ενός λόγιου ρήματος, που βρήκε έναν ανορθόδοξο τρόπο για ν’ απαλλαγεί από τη σύνταξη με γενική» πολύ σωστή. Το υφέρπον πρόβλημα (εκτιμώ) είναι οι δυσκολίες που δημιουργεί η χρήση/αχρησία/δυσχρησία/ευχρησία της γενικής πτώσης.

  16. Κιγκέρι said

    Καλή χρονιά και σε σένα μαρμάγκα, άσε με τώρα!

  17. ΓΤ said

    (Ευτυχώς που το χτεσινό προβληματοβριθές παιχνίδι του ΠΑΟΚ αντισταθμίζεται με την ελαιολυθρινοβριθή επικράτεια Γαλαξιδίου.)

    Είναι λυπηρό που ο Γλωσσάρχης δεν έχει καταλάβει ότι, όταν είσαι 81, οι πιρουέτες είναι αυτονοήτως επικίνδυνες. Και μπορεί να επαληθεύσει την παροιμία με τον γέρο και το πέσιμο. Κι αν ο Ομότιμος της Νόρμας είχε κάποτε άμβωνα την αράδα, νά που τώρα αυτός γίνεται ακμή ξυρού.

  18. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    14 Δε μου λεθ, εκεί που είθαι οι βρύθεθ βρίθουν πετρελαίου?

  19. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Δηλαδή συνειδητά («ορθώς και νομίμως»!) ο κ. Μπ. χρησιμοποίησε το μτβ. ‘βρίθω’ ως αμτβ. ;;
    Μπράβοοοο! Γλωσσικός ακτιβιστής εγεννήθη υμίν… 🙂

    Πάντως, με την απάντησή του είναι περισσότερο από προφανές ότι πάει να δικαιολογήσει (με σαθρά επιχειρήματα) το λάθος του. Αλλά έτσι εξακολουθεί –πρακτικά- να θεωρεί τον εαυτό του αλάνθαστο, αναιρώντας τον –απλώς δια το φαίνεσθαι…- ισχυρισμό του: «δεν θεωρώ τον εαυτό μου γλωσσικά αλάνθαστο…».

  20. nikiplos1 said

    Καλημέρα,

    Βάσει του νόμου του Μέφρυ θα κάνει κι ο ομότιμος κάποια λάθη. Είναι φύσει αδύνατον να μην κάνει κανείς λάθος. Εκ παραδρομής, είναι ζαλισμένο το κεφάλι του εκείνη την ώρα, είναι πολύ απασχολημένος ώστε να βάλει κάποιον άλλον να γράψει για ελόγου του, Κάποια αφηρημάδα σε αλλαγή στο κείμενο που θα αφήσει ξεχασμένες αντωνυμίες, αιτιατικές ή γενικές, αλλά γιατί όχι και μέσω κάποιας κοπιπαστάδας.

    Πάντως χωρίς να θέλω να υποστηρίξω κανέναν, να θυμίσω σε πολλούς ότι ο ΓΜ, ΔΕΝ είναι στο «αντίπαλο» στρατόπεδο:
    -είναι σφόδρα δημοτικιστής
    -είναι μονοτονιστής, μακριά από εκείνους που μας έχουν ζαλίσει τον έρωτα με τα πνεύματα και τις δασείες επειδή έκαναν ένα εξάμηνο στο γαλλικό ινστιτούτο, πριν το ρίξουν στις κοπάνες.
    -δεν ανήκει σε εκείνους που θέλουν αρχαία παντού (όπως ο σύλλογος των φιλολόγων ελλάδος ας πούμε) κλπ
    – δεν κάνει εργαλειακή χρήση της θέσης του ή της ειδικότητάς του καίτοι δεν αποφεύγει το κήρυγμα, ας πούμε δεν το κάνει με τον ίδιο τρόπο εκείνων που έβγαιναν και γκάριζαν για αγράμματο καταληψία Τσίπρα στα αδηφάγα μήδεια επειδή του ξέφυγε μια απεύθυνση ή μια λάθος γενική.

    Όποιος δουλεύει κάνει λάθη σε τελευταία ανάλυση, ενώ του συγχωρώ και τον όποιο γλωσσαμυντορισμό του.

    Μπορεί σήμερα να φαντάζει ως «συντήρηση» ή τεχνηέντως και εργαλειακά να προβάλλεται έτσι από τα μήδεια, εντούτοις έχω την αίσθηση, πως από αλλού μας έρχεται ο σκοταδισμός και η καθυστέρηση.

  21. Θεοδώρα said

    Καλημέρα σας και καλή χρονιά!
    Πολύ όμορφο το σημερινό άρθρο, πλήρες και κατατοπιστικό. Θα υποκύψω στον πειρασμό να σχολιάσω το ύφος του κ. Μπαμπινιώτη που σε λίγες γραμμές (από το μέσον της παραγράφου) προβάλει το βάθος και το εύρος των γνώσεών του υπονοώντας (όπως μου φαίνεται) πως είναι από τους ελάχιστους που τα διαθέτουν.

  22. 18 Θα θε βρίθω, αρκετέθ κρυάδεθ τέτοιου τύπου βλέπω στο τουίτερ!

  23. sergiopic said

    Βριθτον επιτέλους τον απαρέμφατο.

  24. Κιγκέρι said

    ….δεν είναι σωστό αυτό που έγραψε στο Φέισμπουκ ο κ. Μπαμπινιώτης, ότι «οι εραστές βρίθουν στη χώρα μας». Θα έπρεπε να διαλέξει ένα άλλο ρήμα, π.χ. «αφθονώ»: οι εραστές αφθονούν στη χώρα μας ή, όπως υπέδειξε ο Μπουκάλας: «η χώρα μας βρίθει εραστών»

    Προτιμώ τη δική σου πρόταση Νικοκύρη, τη χρήση δηλαδή του «αφθονώ», γιατί επιτρέπει τη διατήρηση της ίδιας σύνταξης, ενώ το «η χώρα μας βρίθει εραστών» που προτείνει ο Μπουκάλας μάλλον απαιτεί μεγαλύτερη αλλαγή της διατύπωσης.
    Θα ήθελα πάντως να δω την αρχική ανάρτηση του Μπαμπινιώτη, αλλά δεν μπορώ γιατί δεν έχω φέισμπουκ – όποιος μπορεί, ας το βάλει.

  25. Νέο Kid Al Afrikii said

    Η Ιστορία βρίθει αδικημένων επαναστατών… 😆

  26. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα και ζητώ συγγνώμη εκ μέρους της μαρμάγκας!

    24 Η αρχική ανάρτηση του Μπ. στο ΦΒ ήταν αυτή:

  27. sarant said

    20 Όχι και τόσο σφόδρα δημοτικιστής. Και τελευταία εκδίδει προσωπικά του έργα σε πολυτονικό.

  28. Αγγελος said

    Υπάρχει προηγούμενο.
    Ο άλλος εθνικός μας γλωσσολόγος, ο Χατζηδάκις, έγραψε κάποτε εκ παραδρομής «φυλαί… καταλαβόντες…» και ο Ψυχάρης τον ξεφώνισε• οπότε αντί ν´απαντήσει «πράγματι, λάθος έκανα, ήταν και μακριά η μετοχή από το ουσιαστικό που προσδιόριζε, bonus dormitat Homerus”, παρέθεσε … μια σειρά χωρία αρχαίων με ανάλογο λάθος! Αν θυμάμαι καλά, ο όλος διαξιφισμός περιλαμβάνεται στα Ρόδα και Μήλα, τόμος Γ´.

  29. LandS said

    από το «βρίθει προβλημάτων η εκπαίδευση» είναι ένα βηματάκι μόνο να πεις «βρίθουν τα προβλήματα στην εκπαίδευση»

    Λάθος. Δύο τα βηματάκια (λες και έχει σημασία αλλά να κάνουμε τους σπουδαίους 😁)

    α) βρίθει προβλημάτων η εκπαίδευση -> βρίθει από προβλήματα η εκπαίδευση
    β) βρίθει απο προβλήματα η εκπαίδευση -> βρίθουν τα προβλήματα στην εκπαίδευση

    Καλό είναι να κάνουμε το πρώτο βήμα αλλά όχι το δεύτερο. Γενικά προτιμώ «το δοχείο γεμίζει με υλικό» αντί «το υλικό γεμίζει το δοχείο». Ένας λόγος παραπάνω με το βρίθω= είμαι γεμάτος από κάτι και όχι γεμίζω κάτι με εμένα.

    Τη γενική μπορούμε να τη ξεφορτωθούμε.

  30. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ ᾿δῶ.

    @25. Ἡ Ἱστορία ἐπεναλαμβάνεται ὡς φάρσα.

    Ἑκατὸν τρία χρόνια (καὶ κάτι ψιλὰ) μετὰ τὴν ἔφοδο στὰ χειμερινὰ ἀνάκτορα ἔγινε ἡ ἔφοδος τοῦ ψεκασμεναριάτου (σίκ, 5μύρια+) στὸ Καπιτώλιο. 🙂

  31. Αιμ said

    Εντάξει να κάνει λάθος -όλοι κάνουν – αλλά να το υποστηρίζει και για σωστό με εκπλήσσει.
    Μήπως τα 80+ έτη του έχουν πλέον επηρεάσει και την ευθυκρισία του ; λετ

    Και κάτι άσχετο, αφού ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά της ελληνικής είναι οι πτώσεις προς τι το αντιγενικό μένος και δεν αναφέρομαι μόνο στον Νίκο ;

    Καλημέρα σας

  32. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    26 >> ας συνεχίσουν την πλάκα τους, είναι χρήσιμη κι αυτή για να μετράμε τα όρια της ένοχης ανοχής μας

    Χώρια που δεν τον ενοχλεί η γαλλικής προέλευσης πλάκα, τι είναι αυτό? Μόνο ως προσκλητήριο γλωσσικής ταλιμπάνωσης μπορώ να το εκλάβω. Δλδ όταν σωθεί η ένοχη ανοχή τους τι θα κάνουν? Θα βάλουν Όμηρο από το πρωτότυπο στα νηπιαγωγεία, όπως η υπουργάρα μας?

  33. leonicos said

    Εγραψε λοιπόν ο κ. Μπαμπινιωτης «οι εραστές της γλωσσικής πλάκας βρίθουν στη χώρα μας» και ο Μπουκάλας επισημαίνει το λαθάκι:

    Συγγνώμη

    Αν αυτό είναι το λαθάκι

    ποια είναι η ΛΑΘΑΡΑ;

    Εγώ δεν απαξιώνω τον Μπαμπινιώτη, ούτε σαν γλωσσολόγο ούτε σαν αγωνιστή, άσχετο αν δεν συμφωνώ πάντα με την άποψή του. Αλλά εδώ απέδειξε ότι δεν ανήκει στο κλαμπ των προσεκτικών ομιλητών

    Διότι το σωστό το ξέρει. Περί αυτού δεν υπάρχει αμφιβολία. Αλλά έγραψε λάθος, πάει να επι σκέφτηκε λάθος και η γλωσσολογική του συνείδηση δεν τον ειδοποιήσε έγκαιρα.

    Αυτό είναι η αρχή του ν’ αποδχτείς σιγά σιγά το λάθος ως σωστό

  34. Πέπε said

    @29
    > > Γενικά προτιμώ «το δοχείο γεμίζει με υλικό» αντί «το υλικό γεμίζει το δοχείο».

    Εξαρτάται τι ακριβώς θες να πεις. Έτσι ξεκομμένες οι δύο προτάσεις σημαίνουν το ίδιο και απλώς η πρώτη είναι πιο στρωτή ενώ η δεύτρη λίγο οριακή. Σε συγκεκριμένες περιστάσεις όμως μπορεί να θες να πεις κάτι που εκφράζεται καλύτερα με τη δεύτερη.

    Και μπορεί επίσης, κάποια σπάνια φορά, να επιλέξεις μια τρίτη εκδοχή: το δοχείο γέμει υλικού. Εδώ είναι που θέλει προσοχή:

    α) Εφόσον η φράση είναι έντονα αρχαιοπρρεπής, θα τραβήξει την προσοχή. Θα τη χρησιμοποιήσουμε όταν θέλουμε να προκαλέσουμε ακριβώς αυτό το εφέ, όχι όταν θέλουμε απλά να πούμε ότι ένα δοχείο είναι γεμάτο ετσι ουδέτερα.
    β) Επειδή ακριβώς είναι αρχαιοπρεπής, πολλοί θα την αποφύγουν. Θεμιτό κι αυτό, όμως κανένας νόμος δεν την έχει καταργήσει.
    γ) Για τον ίδιο λόγο (ότι είναι αρχαιοπρεπής), είναι δύσκολη. Πρέπει να θυμάσαι το αντικείμενο σε γενική. Και λόγω του (α), αν κάνεις λάθος θα το μάθει κι η κουτσή Μαρία. Άρα πρέπει να προσέχεις.

    Συνολικά δηλαδή έχεις πολλά να προσέξεις: και λάθος να μην κάνεις γιατί θα γίνεις καταγέλαστος σαν τον ποδηλάτη που σωρωβαλιάζεται από μία τελείως περιττή και φιγουρατζήδικη σούζα, αλλά και να διαχειριστείς σωστά το ιδιαίτερο υφολογικό αποτέλεσμα που προκαλεί η παρεμβολή αρχαϊσμών μέσα σ’ ένα κείμενο σημερινής δημοτικήθς.

    Πρέπει με λίγα λόγια να είσαι προσεκτικός ομιλητής!

    Αν όχι, και σου το επισημάνουν, εκεί γυρνάς και λες «α σόρι, έχετε δίκιο, ήμουν απρόσεχτος». Ούτε τα φληναφήματα του Μπαμπινιώτη, ούτε τις ψευτοσεμνές παραδοχές του Χατζηδάκη #28 που με το να παραδέχεται ένα σφάλμα προσπαθεί πλαγίως να εξισώσει τον εαυτό του με τον Όμηρο (τουλάχιστον ο Μπαμπινιώτης, ταπεινότερος κατά τούτο, ομολογεί ότι δεν έγινε Παπαδιαμάντης – ο άλλος έγινε Όμηρος!).

  35. Αρειανός said

    Όσο για την πέτρα του σκανδάλου, το ρήμα «βρίθω», θα την πω την αμαρτία μου. Το αντιπαθώ και δεν το πολυχρησιμοποιώ. Θεωρώ ότι είναι ένα «κουρελάκι» που το φοράμε για να δείξουμε ότι ανήκουμε στην ελίτ εκείνων που χρησιμοποιούν «απαιτητικές λέξεις».

    Σύμφωνοι. Αλλά, χωρίς παρεξήγηση, και το «ελαύνεται», που δεν είναι και ό,τι πιο εύχρηστο, δεν αναδίδει κάτι το εξίσου πομπώδες;

  36. Κιγκέρι said

    Διαβάζω τώρα το αρχικό σχόλιο του Μπ. και διαφωνώ και στο εξής: Οι εραστές της γλωσσικής πλάκας – όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ τουλάχιστον – έχουν μάλλον αυξημένη γλωσσική ευαισθησία, όχι περιορισμένη.
    Πολλή ξινίλα όμως…

  37. ΓΤ said

    Ο Κοκκιναράς, Πεντέλη αφού, έχει πυροφυλάκια. Δεν θα μπορούσε λοιπόν κάποιος συγκεκριμένος να μην αντισταθεί στον πειρασμό να βρίσκεται εκεί ψηλά και, μέσα από νελσώνεια διόπτρα καθηγεσίας, να κηρύττει. Υπάρχουν τελικά άμβωνες με διαβαθμίσεις. Αίτημα των καιρών η ελαχίστου βάθρου προσήνεια. Το γλυκά διάστροφο της υπόθεσης είναι ότι ένας αυτοδιορισθείς πυροφύλαξ που αφορμάται από διδακτισμό φτάνει να ανάβει φωτιές. Αδούλωτοι αετοί τα ρήματά μας, την πτώση τους αυτοί θα ισοζυγιάσουν.

  38. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

  39. Janix said

    Ισως τελικα ο κ.Μπαμπινιωτης (Bambin-ωτης) θα επρεπε να αναβαθμιστει σε Ριμπαμπινιωτης (Ribambito)?

  40. voulagx said

    Από: https://www.efsyn.gr/politiki/275910_mega-skandalo-telika-i-novartis
    Οσο για την κυβέρνηση και τους «μένουμε απληροφόρητοι σπίτι» έχουν ανάγει σε θέσφατα αλήθειας τον κ. Φρουζή, τον κ. Μανιαδάκη, δικαστικούς που για δικούς τους λόγους έδειξαν με το δάχτυλο συναδέλφους τους, μάρτυρες και κατηγορουμένους άλλων υποθέσεων και φυσικά πρώην και νυν κυβερνητικούς αξιωματούχους που αποφάσιζαν υπερτιμολογήσεις με την καλή τους την καρδιά.

  41. leonicos said

    Και λυπάμαι που θα το πω έτσι ξεκάθαρα

    Το κείμενο που παραθέτεις, ΜΟΝΟ εφόσον είναι σωστό, θα ήταν απλώς μια ε των ενόντων δικαιολογία των αδικαιολόγητων, αν περιοριζόταν στο γλωσσικο κομμάτι. Και θα ήταν ανεκτή από έναν τόσο σημαντικό και καταξιωμένο ειστήμονα.

    Εντάξει, ρε παιδιά, συμβαινει και αυτό…. κλπ, μώκο αυτό, μώκο κι εμείς, καταλάβαμε τι συνέβη. πάμε γι’ άλλα.

    Παραμερίζουμε το ότι αν ήταν ο κ Μπαμπινιώτης στη θέση του ισχυροτέρου, θα έγδερνε τον ξεφτυλισμένο αγράμματο που δεν ξέρει πώς συντάσσεται το βρίθω

    Εδώ όμως συνοδεύεται από προσωπική επίθεση και ψευδή αντιστροφή της πραγματικότητας και επίθεση με πρόθεση να απαξιώσει αυτον που τον έκρινε.

    Τα παραδείγματα που φέρνει είναι για γέλια. Τι σχέση έχει το ‘λάμπει’ και το ‘σπάω’ ως εύχρηστα κοινότοπα ρήματα, με το βρίθω, που είναι τουλάχιστον αρχαιοπρεπές; Είναι σα να γράψω συν Θεό αντί συν Θεώ, με τη δικαιολογία ότι καταργήθηκε η δοτική. Αν καταργήθηκε η δοτική δεν θα πεις συν Θεώ αλλά με τον Θεό, για να είσαι εντάξει.

    Συνεπώς θεωρώ, την απάντηση όπως δημοσιεύεται, κείμενο κατάπτυστο, που αγγίζει το όριο του ‘μειωμένου ή ελλειμματικού ήθους’.

  42. Πέπε said

    @31

    > > Και κάτι άσχετο, αφού ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά της ελληνικής είναι οι πτώσεις προς τι το αντιγενικό μένος και δεν αναφέρομαι μόνο στον Νίκο ;

    Επί καιρού σοβαρού γλωσσικού προβλήματος και διγλωσσίας, οι πρόγονοί μας αγωνίστηκαν σθεναρά και κατατρόπωσαν την καθαρεύουσα και τον αρχαϊσμό. Μέχρι να ολοκληρωθεί όμως αυτός ο αγώνας, διάφορα στοιχεία της καθαρεύουσας (γενικά διάφορα λόγϊα στοιχεία), ανεπηρέαστα από τον πόλεμο, συμβίωσαν ειρηνικά με τα λαϊκά δημοτικά στοιχεία, όπως οι πολίτες δύο εχθρικών λαών, και έγιναν μικτοί γάμοι και γεννήθηκαν παιδάκια μικτής καταγωγής.

    Τώρα, γενιές αργότερα, θεωρούμε χρέος μας να επιστρέψουμε στο πεδίο της μάχης όπου κείτονται τα αποκεφαλισμένα και τυμπανιαία πτώματα των στρατιωτών του εχθρού και να τους κόβουμε χέρια και πόδια.

    Μέσα στο πτωτικό σύστημα της ελληνικής, που από αιώνων απέβαλε τη δοτική και πολύ παλιότερα είχε αποβάλει καναδυοτρείς ακόμη πτώσεις κι έμεινε με πέντε και τώρα τέσσερις, η γενική είναι σε υποχώρηση. Είναι ο επόμενος αδύναμος κρίκος. Μακροπρόθεσμα, ίσως και το ίδιο το πτωτικό σύστημα να είναι σε πορεία υποχώρησης και σε μερικούς αιώνες ή γενιές να εξαλειφθεί από τη γλώσσα.

    Επειδή στο σύνολό του το πτωτικό σύστημα κρατάει ακόμη αρκετά καλά, δεν το πειράζουμε. Μη φάμε και καμιά σφαλιάρα. Του αδύναμου όμως, του πιθανώς υπό εξαφάνιση, της γενικής δηλαδή, πρέπει να του δώσουμε να καταλάβει.

    Και επειδή δεν είναι τόσο η γενική αυτή καθαυτή που υποχωρεί (συμβαίνει βέβαια κι αυτό) αλλά πιο συγκεκριμένα η σύνταξη με αντικείμενο σε γενική, αυτή είναι η πρώτη που πρέπει να πεθάνει. Λες και δε θα πεθάνει από μόνη της, εμάς περιμένει.

  43. Αγγελος said

    Συγνώμη, Πέπε (34), ο Χατζηδάκις ΔΕΝ αυτοσυγκρίθηκε με τον Όμηρο. ΕΓΩ είπα ότι θα μπορούσε να πει το γνωστό «κι ο Όμηρος αποκοιμιέται καμιά φορά» του Ορατίου.

  44. Πέπε said

    43
    Α, καλώς τότε.

    Δεν το είχα καταλάβει.

    Θα μπορούσα να το καταλάβω αλλά δεν πρόσεξα.

    Όχι πως έκανα και λάθος όμως: θεωρώντας βέβαιο ότι ο Χατζηδάκης ήξερε και χρησιμοποιούσε συχνά την παροιμία για τον Όμηρο, μπορούμε εύκολα να μαντέψουμε ότι θα σκεφτόταν κάτι τέτοιο έστω κι αν δεν το είπε…

    (Τρίχες. Μια πρόβα κάνω. Δεν είμαι αλάνθαστος όπως νομίζουν όλοι για τον εαυτό τους, απλώς δεν κάνω λάθη. Κι αν δεν έγινα ούτε Όμηρος ούτε Παπαδιαμάντης ούτε Μπαμπινιώτης ούτε Χατζηδάκης, έγινα όμως παγκοσμίως άγνωστος!) 😉

  45. leonicos said

    29 και 34

    Από πότε το ‘γεμίζω’ έγινε αμετάβατο;

    Έχω χάσει επεισόδια γλωσσικής εξέλιξης;

  46. leonicos said

    29 και 34

    αποκλειστικά αμετάβατο, εννοώ

  47. sarant said

    38 Aπαιχτος είσαι!

    35 Φυσικά, αλλά δεν το διάλεξα τυχαία -επειδή αναφέρομαι σε αυτόν το έβαλα, σαν σπόντα.

  48. @ 31 Αιμ

    >> […] αφού ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά της ελληνικής είναι οι πτώσεις προς τι το αντιγενικό μένος και δεν αναφέρομαι μόνο στον Νίκο ;

    Είναι οι πτώσεις ή η βαθμιαία εξαφάνισή τους και δυσχρησία τους, ιδιαίτερα της γενικής; 🙂

  49. Πέπε said

    @35
    > > Σύμφωνοι. Αλλά, χωρίς παρεξήγηση, και το «ελαύνεται», που δεν είναι και ό,τι πιο εύχρηστο, δεν αναδίδει κάτι το εξίσου πομπώδες;

    Μα τι κάθεστε και λέτε, και ο ένας και ο άλλος;

    Φυσικά και είναι πομπώδες το ελαύνεται. Και το βρίθει παρόμοια. Όταν θέλεις να εκφραστείς πομπωδώς, επιλέγεις από τα μέσα που θέτει στη διάθεσή σου η γλώσσα. Γι’ αυτό υπάρχουν οι πομπώδεις λέξεις. Από πού κι ως πού θεωρείται πρόβλημα αυτό; Άμα θες να εκφραστείς με μετριοπάθεια, θα κάνεις άλλες επιλογές. Θα ‘πρεπε δηλαδή να χρησιμοποιούμε μόνο όσες λέξεις είναι γκρίζες με 50-50 άσπρο-μαύρο; Ισαποστάκηδες κι έτσι; 🙂

  50. @ 42 Πέπε

    Καλό.

  51. Γιάννης Κουβάτσος said

    36: «Οι εραστές της γλωσσικής πλάκας – όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ τουλάχιστον – έχουν μάλλον αυξημένη γλωσσική ευαισθησία, όχι περιορισμένη.
    Πολλή ξινίλα όμως…»
    Συμφωνώ απολύτως. Και αυξημένη γλωσσική ικανότητα, συμπληρώνω. Επίσης, όσοι έχουν αυξημένη γλωσσική ευαισθησία, σίγουρα δεν μιλούν σαν να ‘χουν καταπιεί γλωσσικό μπαστούνι, όπως η Φλέσσα στην εκπομπή της με τον Μπαμπινιώτη.

  52. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Ακόμα κι αν κάποια λεξικά περιείχαν την χρήση του «βρίθω» ως αμετάβατου με την ένδειξη «καταχρηστική», πάλι λάθος θα ήταν για έναν προσεκτικό ομιλητή όπως ο κ. Μπαμπινιώτης.
    Επίσης, η παράθεση του συγγραφικού έργου του μου θυμίζει το νεοελληνικό «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;».

  53. ΣΠ said

    36, 51
    Με το «εραστές της γλωσσικής πλάκας» εννοεί αυτούς που φτιάχνουν τα μιμίδια «δεν είναι ___, είναι ___».

  54. ΣΠ said

    37
    Γουτάουα, επειδή κατά τεκμήριο είσαι προσεκτικός ομιλητής, σβήσε το «μην» από το «Δεν θα μπορούσε λοιπόν κάποιος συγκεκριμένος να μην αντισταθεί στον πειρασμό να βρίσκεται εκεί ψηλά…».

  55. ΣΠ said

    20
    Δεν ξέρω αν έχει αλλάξει άποψη, αλλά ο κ. Μπαμπινιώτης ήταν παλαιότερα υπέρ της διδασκαλίας των αρχαίων σε όλες της τάξης της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

  56. ΓΤ said

    54@

    «Γουτάουα» 🙂
    Απρόσεκτος είμαι, ρε μαν. Όπως αναβρύζουν κατατίθενται. Σβήσ’ τα όλα. Σβηστός πάω.

  57. sarant said

    53 Ναι, αυτούς εννοεί. Τους γελοιογράφους τούς παινεύει.

  58. ΓΤ said

    57@

    Μπορεί να μην έγινε Παπαδιαμάντης, αλλά (ο Κανονογλωσσίξ) έγινε καρτούν.

  59. Αράουτ said

    Και ο τελευταίος απόφοιτος Παλαιού Σχολαρχείου γνωρίζει ότι στο 26,14 των Πράξεων ομιλεί ο θείος Παύλος και διηγείται την συνομιλία του με τον ραββίνο Χριστό:

    «πάντων δὲ καταπεσόντων ἡμῶν εἰς τὴν γῆν ἤκουσα φωνὴν λαλοῦσαν πρός με καὶ λέγουσαν τῇ ἑβραΐδι διαλέκτῳ· Σαοὺλ Σαούλ, τί με διώκεις; σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν»

    Μετά το σημερινό ατυχέστατο άρθρο του αγαπητού μας κυρίου Νίκου, παραφράζοντας αυτή την φράση του ραββίνου Χριστού προς τον ραββίνο Σαούλ, θα μπορούσε να αναφωνήσει ο Μέγας Μπαμπινιώτης:

    «Σαραντάκο, Σαραντάκο, τί με διώκεις; σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν»

    1) Γράφει ο κ. Σαραντάκος: «Αυτή η αμετάβατη χρήση του «βρίθω» με τη σημασία «αφθονώ» δεν υπάρχει σε κανένα από τα τέσσερα μεγάλα λεξικά μας, και δεν είναι καν τόσο συχνή ώστε να λεξικογραφηθεί»

    Αλλά, κύριε Νίκο, τι είναι αυτά που λέτε; Εδώ και 15,5 αιώνες ο Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς έχει καταγράψει στο μνημειώδες Λεξικό του την αμετάβατη χρήση του «βρίθω» με την σημασία «αφθονώ»

    «Ευθηνέω-ώ» ως γνωστόν στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «αφθονώ»

    2) Ο πολύ αγαπητός σε όλους μας κύριος Νίκος, στην προσπάθειά του να διασώσει τον Μεσολογγίτη φιλαράκο του, Παντελή Μπουκάλα, διέπραξε γκάφα ολκής: Λησμόνησε να ψάξει το «ευαγγέλιο» του πατρός + του πάππου του, «Μέγα Λεξικόν Δημητράκου», το οποίο βεβαίως και αναφέρει την σημασία «αφθονώ» στο λήμμα «βρίθω» ως 5η σημασία του ανωτέρω λήμματος. Μόνο που ο Δημητράκος αντιγράφει λάθος τον Ησύχιο και αντί του ρήματος «ευθηνέω-ώ» με ήτα που σημαίνει «αφθονώ» νομίζει πως ο Ησύχιος ομιλεί για το ρήμα «ευθύνω» με ύψιλον που σημαίνει «οδηγώ ευθέως»!!..

    ΗΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ: Χάρις στο Επιτελείο μας, που με το παρόν μνημειώδες σχόλιο ξεκαθάρισε τα πράγματα (σ.σ.: η αμετάβατος χρήσις του «βρίθω» με την σημασία «αφθονώ» πρωτοκαταγράφεται τον 5ο μ.Χ. αιώνα από τον Ησύχιο), το σημερινό ατυχές άρθρο του κοσμαγάπητου κυρίου Σαραντάκου κατέληξε σε περιφανή νίκη του καθηγητού Μπαμπινιώτη

    Μπαμπινιώτης – Σαραντάκος 1-0 με αυτογκόλ του κυρίου Νίκου

    ΥΓ: Η ουσία είναι μία και ο μπακλαβάς γωνία: Με το σημερινό ανεκτιμήτου αξίας σχόλιο, το Επιτελείο μας εντόπισε ένα φοβερό λάθος του «Λεξικού Δημητράκού» που ασφαλώς αγνοούσε ακόμη κι ο φανατικός λαθοθήρας κ. Σαραντάκος: Στο λήμμα «βρίθω» ο Δημητράκος αντιγράφει λάθος τον Ησύχιο, μπερδεύοντας τα ρήματα «ευθηνέω-ώ» (= αφθονώ) και «ευθύνω» (= οδηγώ ευθέως).

  60. Αιμ said

    «Επειδή στο σύνολό του το πτωτικό σύστημα κρατάει ακόμη αρκετά καλά, δεν το πειράζουμε. Μη φάμε και καμιά σφαλιάρα. Του αδύναμου όμως, του πιθανώς υπό εξαφάνιση, της γενικής δηλαδή, πρέπει να του δώσουμε να καταλάβει.»

    Ευχαριστώ Πέπε αλλά εγώ μάλλον από …ιδεοληψία είμαι υπέρ του αδύναμου. Ξεκινάω αγώνα για την πλέρια παλινόρθωση της γενικής και θα ζητήσω από το Χτήνος να επιμεληθεί του μανιφέστου μας. Ο αντιγενικισμός δεν θα περάσει

  61. Κιγκέρι said

    60: Αν όμως έλεγες «ξεκινάω αγώνα υπέρ της πλέριας παλινόρθωσης της γενικής», θα κατάφερνες να στριμώξεις δυο γενικές ακόμα! 😛

  62. ΣΠ said

    59
    Και ο τελευταίος απόφοιτος Παλαιού Σχολαρχείου γνωρίζει τι σημαίνει «τα τέσσερα μεγάλα λεξικά μας». Αν διάβαζες την ανάρτηση της Λεξιλογίας, στην οποία παραπέμπει το άρθρο, θα έβλεπες ότι υπάρχουν δύο ακόμη λεξικά που έχουν την σημασία βρίθω=αφθονώ, που όμως δεν ανήκουν στα τέσσερα σύγχρονα μεγάλα λεξικά.

  63. Αράουτ said

    Κύρ Σταύρο μου (62), μή καταφεύγεις σε σοφιστείες για να διορθώσεις τα γεγονότα: Όταν εδώ και 15,5 αιώνες ο θρυλικός Ησύχιος Αλεξανδρεύς καταγράφει την αμετάβατη σημασία «αφθονώ» για το ρήμα «βρίθω», τί χρείαν έχομεν άλλων μαρτύρων ότι η χρήσις που έκαμε ο καθηγητής Μπαμπινιώτης είναι δόκιμος και καταγεγραμμένη στην Θεία Ελληνική Γλώσσα;

    Και πώς τολμά να γράφει ο κ. Σαραντάκος «…δεν είναι καν τόσο συχνή ώστε να λεξικογραφηθεί», όταν την έχει λεξικογραφήσει από τον 5ο αιώνα μ.Χ. ο Μέγας Ησύχιος

  64. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    60
    Ήγγικεν η ώρα της ενάρξεως του αγώνος υπέρ της πλήρους παλινορθώσεως της γενικής πτώσεως των ουσιαστικών της θείας και τρισχιλιετούς ελληνικής γλώσσης, της γεμούσης μεταβατικών τε και αμεταβάτων ρημάτων.

  65. gpoint said

    Μαρμαγξ !

  66. Alexis said

    #42: Πέπε, θεωρώ ότι γενικεύεις επικίνδυνα και αδικείς το Νικοκύρη.
    Απ’ όσο έχω καταλάβει, στα 12 και πλέον χρόνια που παρακολουθώ τα γραπτά του, σε καμία περίπτωση δεν έχει κηρύξει τον πόλεμο κατά των πτώσεων γενικά ή κατά της γενικής ειδικότερα.
    Η «γενικομανία» την οποία έχει κατ’ επανάληψη καυτηριάσει, είναι η κατάχρηση της σύνταξης με γενική, εκεί που δεν πρέπει και δεν χρειάζεται, και η οποία καταντάει κάποιες φορές να παράγει κωμικά έως και γελοία αποτελέσματα («Ζητείται κυρία για εργασία ομιλούσα της ρωσικής γλώσσας», «ο πρωθυπουργός εξέρχεται της οικίας του»).
    Από την άλλη οι ίδιοι συνήθως που χρησιμοποιούν κάποιες τερατώδεις συντάξεις με γενική, στα πλαίσια ενός ιδιότυπου σουσουδισμού, εξοβελίζουν τη γενική σε φράσεις όπως «ο κυβερνήτης της Καλιφόρνια», πράγμα που επίσης έχει κατ’ επανάληψη καυτηριάσει.

  67. ΓΤ said

    από την πτώση, στην παλινόρθωση: λογικό

  68. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    67 Επιδιώκουν τη γενική πτώση της γενικής πτώσης.

  69. gpoint said

    Ας ανατρέξομεν εις τας πηγάς του προβλήματος

    Αν δεν κάνω λάθος ούτε ο Ομηρος, ούτε κανένας άλλος κατέβηκε από τον Ολυμπο κρατώντας πλάκες με τους κανόνες της γραμματικής και του συντακτικού. Αυτοί διαμορφώθηαν στατιστικώς και αισθητικώς με τα χρόνια φιάχνοντας τοπικές διαλέκτους κ.τ.λ. μέχρι που προέκυψε η ανάγκη μας κοινής γλώσσας και πλακωθήκανε οι σοφοί της εποχής και την φιάξανε μεν για τα επίσημα κιτάπια αλλά στην Φωκιδα ο ημίονος εξακολουθεί να λέγεται το μπλαρ’.
    Με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση μπήκε στο σπίτι καθενός μια φωνή που μίλαγε-υποτίθεται- τα σωστά ελληνικά κι αρχίσανε τα προβλήματα του στυλ «να σε πω» ή «να σου πω» να απασχολούν τους επι(της)Φανής κ.λ.π. και μας προέκυψε ή ανάγκη να λύνει κάποιος αυτά τα προβλήματα,προεξάρχοντος του κυρίου Μπ.στις μέρες μας.
    Εδώ ,ομως έχουμε το οξύ μωρό…
    Ο κύριος Μπ βάζει τους κανόνες κατά την κρίση του
    Ο κύριος Μπ. δηλώνει πως ΔΕΝ είναι αλάνθαστος
    Ετερος κύριος Μπ. του βρίσκει ένα λάθος σύμφωνα με τους κανόνες του πρώτου κυρίου Μπ.
    Ο πρώτος κύριος Μπ ΑΛΛΑΖΕΙ τους κανόνες που θέτει ο ίδιος ώστε να είναι μεν αλάνθαστος αλλά να μπορεί να δηλώνει πως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ αλάνθαστος, ώστε να διαψεύδει τον εαυτόν του.

    Οπως αντιλαμβάνεστε το πρόβλημα ανάγεται στον χώρο της παιδοψυχολογίας.

    Ευχαριστώ όσους έκαναν τον κόπο να το διαβάσουν και συγχαίρω όσους το κατάλαβαν (εγώ όχι, απλά το έγραψα)

  70. atheofobos said

    Μπορεί να μην είναι επίκαιρο αλλά είναι φαίνεται διαχρονικό!
    Στο χθεσινό του άρθρο ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, όπως και στο παρελθόν ο Ραφαηλίδης, επαναλαμβάνει τον καλά εδραιωμένο μύθο γράφοντας:
    Σκεφτείτε μόνο πως όταν ιδρύθηκαν οι ΗΠΑ, για μια ψήφο έχασαν την ευκαιρία να είναι γλώσσα τους η αρχαία Ελληνική!!! (τα θαυμαστικά δικά του και αυτά δικά μου!!!)

  71. sarant said

    59 Το σχόλιο είναι χαρακτηριστικό για το πόσο ακατάλληλα είναι τα λεξικά «όλης της ελληνικής» όπως του Δημητράκου για τη συζήτηση της νέας ελληνικής.

  72. sarant said

    70 Μου κάνει μεγάλη εντύπωση αυτό!

  73. sarant said

    70-72 Πολύ θελω να ειρωνεύεται ο Γεωργ. αλλά πολύ φοβάμαι ότι το γράφει ειλικρινά.

  74. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    70, 72
    Μα δεν τους κόβει στοιχειωδώς γμτ? Μη έχοντας στις ΗΠΑ φυσικούς ομιλητές της αρχελλν, σε ποια γλώσσα θα συνεννοούνταν μέχρι να τη μάθουν? Και εφόσον θα είχαν γλώσσα συνεννόησης, γιατί να την αλλάξουν, και μάλιστα με κάποια της οποίας δεν υπήρχε στον κόσμο ολόκληρο κανένας φυσικός ομιλητής?

  75. venios said

    20 Δεν ξέρω κατά πόσο ο Μπαμπινιώτης «-είναι μονοτονιστής, μακριά από εκείνους που μας έχουν ζαλίσει τον έρωτα με τα πνεύματα και τις δασείες επειδή έκαναν ένα εξάμηνο στο γαλλικό ινστιτούτο, πριν το ρίξουν στις κοπάνες.», καθώς, αν δεν με απατά η μνήμη μου όταν προτάθηκε η κατάργηση των πνευμάτων ήταν υπέρ της διατήρησής τους, διότι η δασεία μας βοηθάει να σχηματίζουμε σύνθετα και εκθλίψεις, όπως λευχαιμία (αλλά γλυκαιμία) ή «ο Κύριος μεθ’ ημών» (αλλά «σουβλάκι με απ’ όλα»).
    Αν άλλαξε άποψη, όπως απέσυρε το «Βούλγαροι» από το λεξικό του ή έκανε το βρίθω και αμετάβατο αντί μόνο μεταβατικό, αυτό δείχνει μια ευλυγισία και μια προσαρμοστικότητα στις απαιτήσεις των καιρών…

  76. sarant said

    75 Για πολλά χρόνια τα βιβλία του τα εξέδιδε με μονοτονικό αλλά με δασεία.

  77. ΣΠ said

    64
    Τώρα που ξεκινήσατε, δεν κάνετε κάτι και με την δοτική;

  78. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Σκεφτείτε μόνο πως, όταν ιδρύθηκαν οι ΗΠΑ, για μια ψήφο έχασαν την ευκαιρία να είναι γλώσσα τους η αρχαία ελληνική!!!»
    Επίσης επαναλαμβάνει την ιστορία περί εξοστρακισμού των ομηρικών επών για λόγους πολιτικής ορθότητας. Και όλα αυτά στο γνωστό …διαλλακτικό ύφος του.
    https://www.in.gr/2021/01/08/apopsi/apo-ton-axillea-ston-mpafalo-mpil/

  79. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    77
    Εντάξει 🙂

  80. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Αν ήμουν σύμβουλος του Μπαμπινιώτη, δεν θα τον συμβούλευα να υιοθετήσει αυτό το ύφος (και το ήθος) της επιστολής του και θα του συνιστούσα να δείξει περισσότερη ανοχή στο λαθοθηρικό πάθος του Μπουκάλα που εντέχνως και παραπλανητικώς ο τελευταίος το μεταμφιέζει συχνά σε γλωσσική ελευθεριότητα (όποιος τον διαβάζει, καταλαβαίνει τί θέλω να πώ..). Το ότι, όμως, δεν περιλαμβάνεται σε κανένα από τα λεξικά του (και σε κάποια άλλα νεώτερα) η αμετάβατη σημασία του βρίθω, δεν νομίζω να είναι λόγος απόρριψης του επιχειρήματος του Μπαμπινιώτη, πολύ περισσότερο όταν αυτό οικοδομείται σε σελίδες του θείου Τζαρτζάνου και σε λήμματα λεξικών πολύ σπουδαιοτέρων και ογκωδεστέρων των δικών του.

  81. ΚΩΣΤΑΣ said

    Μισή ματιά στο άρθρο και καθόλου σχόλια, αργότερα. Μπαμπινιωτιάδας συνέχεια.

    Εισαγωγικά να πω ότι το βρίθω ήταν αστοχία του Μπάμπι. Προσωπικά θα προτιμούσα το αφθονώ. Ψάχνοντας όμως να βρούμε ανθυπολεπτομέρειες λαθών στον Μπ, .εμμέσως ομολογούμε ότι είναι ο κορυφαίος σήμερα εν ζωή γλωσσολόγος.
    .

    Για τον κυρ-Παντελή, το φιλαράκο μας, του αφιερώνω τους στίχους του Γκάτσου:

    Σταμάτα Παντελή το γλεντοκόπι
    δεν είναι πια στο χέρι σου οι ανθρώποι.
    ……………………………………………
    Αχ Παντελή! Πάει το πουλί.
    Κλαίνε σε Δύση κι Ανατολή.

    * Θα επανέλθω αργότερα με μια συγκλονιστική πρόταση, γλωσσολογικού ενδιαφέροντος, άσχετη με το σημερινό θέμα.

  82. Αρειανός said

    47 Δεν το είχα σκεφτεί έτσι. Ως σπόντα είναι ομολογουμένως πολύ εύστοχη επιλογή.

  83. Tsikaboum said

    Είμαι βέβαιος ότι κάποιος συμπολίτης μας δεν πέρασε στη σχολή που ήθελε επειδή χρησιμοποίησε στην έκθεση το ρημα βρίθω όπως ο κ. Μπαμπινιώτης.

  84. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    29/34 το υλικό γεμίζει (είναι γεμάτο) δοχεία! 🙂
    (αναλογικά με του Μπάμπι, κι ένας πληθυντικός)

    70. πού γράφει; Σχόλια από κάτω έχει;

  85. @ 83

    Ολέ ! (Συμφωνώ) 🙂

  86. Αράουτ said

    1) Αφελέστατε κύριε Βένιε (75),

    πώς είναι δυνατόν να άλλαξε άποψη ο Μπαμπινιώτης και να… «έκανε το βρίθω και αμετάβατο αντί μόνο μεταβατικό», όταν η αμετάβατη σημασία «αφθονώ» πρωτοκαταγράφεται το 470 μ.Χ. στον Ησύχιο και επαναλαμβάνεται στο «Μέγα Λεξικόν Δημητράκου»;

    – Επιπόλαιε κύριε Κώστα (81),

    πώς τολμάτε να λέτε ότι «… το βρίθω ήταν αστοχία του Μπάμπι, », όταν την ίδια ακριβώς «αστοχία» καταγράφουν το 470 μ.Χ. ο Μέγας Ησύχιος και το 1927 το «Μέγα Λεξικόν Δημητράκου»;

    2) Αγαπητέ μου κύριε Σαραντάκο (72 + 73), μάς έκλεψε την μπουκιά από το στόμα ο μαρτυριάρης κ. Αθεόφοβος (70). Όντως ο 84χρονος (γεννημένος το 1937) Κώστας Γεωργουσόπουλος πιστεύει στον Μύθο της μίας Ψήφου και το διαλαλεί με μεγάλη υπερηφάνεια στο χθεσινό άρθρο του στα «ΝΕΑ» του Μαρινάκη

    Το θέμα είναι αλλού, αγαπητέ μου κύριε Νίκο: Στο σχετικό λήμμα της Βικιπαίδειας , ο Σαραντάκος και το Ιστολόγιό του αναφέρονται ως μοναδική ελληνική πηγή για την κατάρριψη του Μύθου της μίας Ψήφου. Άρα, υποχρεούστε να παρέμβετε στο θέμα και να καταξεφτιλίσετε τα «ΝΕΑ» του Μαρινάκη και τον υπέργηρο αρθρογράφο τους…


    ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ, όμως, ΕΙΝΑΙ: Θα τολμήσετε να κράξετε (και δικαίως) στα αυριανά μεζεδάκια τον εσχατόγερο Γεωργουσόπουλο για την αγραμματοσύνη του, όταν προ 7 ημερών δεν είχατε τολμήσει να κράξετε για τον ίδιο ακριβώς λόγο τον φιλαράκο σας τον Χαραλαμπάκη; Και μάς γράψατε στα παλαιότερα των υποδημάτων σας όταν τολμήσαμε να σάς υποδείξουμε το περασμένο Σαββάτο την άρνηση του χριστιανούλη φιλαράκου σας να ελέγξει τους παρουσιαστές του «Σκάϊ» (Αλεξία Καμμένου + Δ. Καμπουράκη) που υπέπεσαν στο ίδιο ακριβώς λάθος με τον γερο-Γεωργουσόπουλο;

    Εδώ σε θέλω κάβουρα που περπατάς στα κάρβουνα

  87. Όταν η γενική πτώση σε –εως (που έδειχνε εθνικοφροσύνη) ήταν με τον χωροφύλαξ, ένας φίλος εκπαιδευτικός μου είχε πει:
    ‒ Σκέψου να κατέβει κάποιος με ένα πανό που να λέει «ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ». Θα τον μαζέψουν ή θα την γλιτώσει;

  88. ΚΩΣΤΑΣ said

    86β Σεβαστέ μοι και αξεπέραστε σχολιαστά κ. Αράουτ. Τώρα μόλις είδα την συνταρακτικήν σας αποκάλυψιν στο @59 σχόλιό σας, οπότε ομολογώ, ήμαρτον. 🤗

  89. ΣΠ said

    Από το Λεξικό Μπαμπινιώτη σχόλιο για το ρήμα «διαρρέω». Η χρήση του ως μεταβατικού χαρακτηρίζεται καταχρηστική. Για το «βρίθω» δεν έχει παρόμοιο σχόλιο.

    διαρρέω: παράγωγα. Το διαρρέω χρησιμοποιείται κανονικά ως αμετάβατο
    ρήμα, δηλ. χωρίς αντικείμενο (διέρρευσε η πληροφορία ότι…). ως
    μεταβιβαστικό χρησιμοποιήθηκε κυρίως στη φράση αφήνω (κάτι) να
    διαρρεύσει (Άφησαν από το Υπουργείο Χωροταξίας να διαρρεύσει ότι η
    νομιμοποίηση των αυθαιρέτων θα αρχίσει εντός των επομένων μηνών).
    ωστόσο, τα τελευταία χρόνια το διαρρέω άρχισε να χρησιμοποιείται
    καταχρηστικώς (αντί τού διοχετεύω) και ως μεταβατικό ρήμα
    (Κυβερνητικά στελέχη διέρρευσαν την πληροφορία ότι ετοιμάζονται
    σαρωτικές αλλαγές στην οικονομία). Παράγωγο τού διαρρέω με αμετάβατη
    και μεταβατική σημ. είναι η λ. διαρροή. Τελευταία, με μεταβατική ιδίως
    σημασία, χρησιμοποιείται και το διάρρευση (= διάδοση) πληροφοριών. Τε-
    λείως διαφορετική είναι η σημ. τού άλλου παραγώγου, τού διάρροια, που
    χρησιμοποιείται από τον Ιπποκράτη μέχρι σήμερα.

  90. Πέπε said

    #66
    Αλέξη, δεν είπα εγώ ότι ο Νικοκύρης είναι αντιγενικιστής έτσι γενικά! Η γενικομανία, είτε πρόκειται για ασυνταξίες με ρήματα που τους βάζουμε αντικείμενο σε γενική ενώ ποτέ δεν έπαιρναν, είτε πρόκειται για τυπικώς σωστές αλλά αχώνευτες φράσεις όπου η μία γενική προσδιορίζει την άλλη επί γενεές δεκατέσσερις, είναι πολύ σωστό να στηλιτεύεται. Όμως υπάρχουν κάποια ρήματα (όπως ακριβώς το «βρίθω») που στ’ αλήθεια παίρνουν γενική. Αυτά η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να τα προστατεύουμε μη χαθούν, γιατί ακριβώς είναι διαφορετικά από την πλειοψηφία, έχουν τη χάρη (μπορεί να μη συμφωνούν όλοι πως είναι χάρη) ότι είναι απαιτητικά στη χρήση τους, οπότε ο ακροατής τα απολαμβάνει όπως θα απολάμβανε μια θεαματική φάση σε κάποιον αθλητικό αγώνα (παρόλο που δεν τον βλέπει για καλλιτεχνικούς λόγους), και, τέλος, έχουν αυτή την αρχαιοπρέπεια η οποία ναι μεν μπορεί πανεύκολα να ξοκείλει σ’ ένα αντιπαθητικό και ακαλαίσθητο παπαδο-δασκαλο-χωροφυλακίστικο ύφος, ωστόσο με σωστή δοσολογία μπορεί να αναδειχτεί σ’ ένα από τα ενδιαφέροντα μπαχάρια στο ντουλάπι της γλωσσικής μας κουζίνας. Αν ο άλλος, μαγειρεύοντας μόνο μπαχάρι με ελάχιστο φαί, βγάζει εκτρώματα, δε σημαίνει πως φταίει το μπαχάρι.

    Η ιδέα να απαγκιστρωθούμε από οτιδήποτε αρχαιοπρεπές (που σημαίνει κυρίως: επιβιώματα από μορφές που παλιά ήταν ομαλές και σήμερα, ίδιες, είναι πια εξαιρέσεις) και να στραφούμε μονόπαντα προς ό,τι μοιάζει πιο λαϊκό, πιο αντιακαδημαϊκό, δηλαδή πιο «δημοτικό», με βρίσκει αντίθετο. Πλούτος της γλώσσας είναι η ποικιλία.

  91. Ποικιλία… Αρκεί να μην παρεμβαίνει η αστυνομία…

  92. ΓΤ said

    90@

    Ωραία μπάλα έπαιξες, ευωδιαστή αράδα. Ακριβώς αυτή η γενική είναι το πρέπον μοσχοκάρφι.

  93. Μαρία said

    90
    Το μανιφέστο του κρυφοκαθαρευουσιάνου, όπου η γλωσσική αναρχία μετονομάζεται σε ποικιλία.

  94. Nestanaios said

    78. Γιάννης Κουβάτσος.

    Προς το παρόν δεν υπάρχει επίσημη γλώσσα στις ΗΠΑ. Εγώ είμαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή θα γίνουν προτάσεις να διδάσκεται η ελληνική στα σχολεία σιγά σιγά, πολιτεία πολιτεία. Και αν γίνει αυτό, … πρίτουν εκπαιδευτικών.

  95. ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΤΖΑΛΛΑΣ said

    28 Ψυχάρης, Ρόδα και Μήλα, τόμος Γ, Βιβλιοπουλειό της Εστίας, Αθήνα 1906, σελίδες 340-351.

    http://digital.lib.auth.gr/record/149037/?ln=en

  96. eran said

    83. Έχω την αίσθηση ότι η χρήση μιας τέτοιας λέξης σε γραπτό πανελλαδικών δεν ψέγεται, έστω κι αν γίνεται λανθασμένα(;). Εδώ έχουν μαζευτεί οι μισοί γλωσσολόγοι και γλωσσολογούντες της χώρας και άκρη δε βγάλανε για το λάθος, από το μαθητή (μάλλον μαθήτρια) περιμένουμε να βγάλει το φίδι από την τρύπα;
    Και αυτό ακριβώς έχω να παρατηρήσω εν προκειμένω για τη στάση του Μπαμπινιώτη. Ενώ ως λεξικογράφος γνωρίζει ότι το λεξικό δεν είναι ο σερίφης που κηρύσσει παράνομη/λανθασμένη τη μη καταγεγραμμένη από το ίδιο χρήση ή σημασία, ο ίδιος έχει πρωτοστατήσει σε αυτή τη λαθοθηρία και έχει ταΐσει με πολλές παρεμβάσεις τους λαθοθήρες. Πρόσφατα δεν συζητήθηκε το εντέλλω/εντέλλομαι; Ο Μπ. βέβαια σ’ αυτό δεν πήρε θέση, όμως η κυρία καθηγήτρια στηρίχθηκε στο λεξικό του για να κατηγορήσει για αγραμματοσύνη την κυρία πολιτικό – παρά την αντίθεση άποψη του ΛΚΝ.

  97. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    95 Μπράβο, ωραίος καβγάς!

  98. Μαρία said

    95
    Με καταπληκτική συλλογή «πληγέντων περιοχών».

  99. Αιμ said

    64. Εγκρίνεται. Θα σας διαβάσω στο πλοίο μόλις φορτώσω

  100. spiridione said

    95. Ωραίο. Και εδώ η αρχική αναφορά, σελ. 12
    http://digital.lib.auth.gr/record/148581?ln=el

  101. @ 93 [Μπράβο] Μαρία 🙂

  102. ΓΤ said

    49
    386

  103. ΓΤ said

    Ξεκίνησε απεργίας πείνας
    ο μελισσοκόμος Κουφοντίνας

  104. Νέο θέμα από τον κύριο καθηγητή (συνεχώς στην επικαιρότητα λέω εγώ…). Θεοφάνεια ή Θεοφάνια; προτιμά τον δεύτερο όρο και εξηγεί.
    https://www.alfavita.gr/koinonia/341229_mpampiniotis-theofania-i-sosti-orthografia

  105. aerosol said

    #10
    Ωραιότερος ο Πεντίς!

    #41
    Άψογα και εύστοχα το θέτεις Λεώνικε!

    Συχνά ανακατεύουμε δυο ξεχωριστά θέματα. Το ένα είναι η «αντικειμενική» αλήθεια για ένα θέμα -γλωσικό, στην περίπτωσή μας- και οι διαφορετικές απόψεις των ανθρώπων. Το άλλο είναι η συμπεριφορά, το ύφος, ο τόνος του καθενός, και το τι δείχνει για τις προθέσεις και το ήθος τους. Και είναι συχνά δύσκολο να διαχωρίσεις την άποψη από την συμπεριφορά, να εκφράσεις επαρκώς σε τι διαφωνείς από τα δύο. Γι αυτό και προσωπικά θεωρώ πως…

    #20
    …ο Μπ. ανήκει όντως στο «αντίπαλο στρατόπεδο» από το δικό μου. Δεν αναφέρομαι στις σπουδαίες γνώσεις και το έργο του, και δεν τα ισοπεδώνω σε καμία περίπτωση. Αλλά ο τρόπος που συχνά τα χρησιμοποιεί δείχνει στοιχεία χαρακτήρα τα οποία με ενοχλούν ακόμα κι όταν πραγματολογικά τον παραδέχομαι. Μου έρχεται στο νου το εύγλωττο αγγλοσαξωνικό «you’re not wrong, you’re just an asshole».

  106. Κιγκέρι said

    95: Ώστε, Βιβλιοπουλειό(!) της Εστίας. Και γιατί όχι βιβλιοπουλιό, κατά το κρασοπουλιό; Εμένα πάντως μου ακούγεται κωμικό και νομίζω ότι κάτι τέτοιο εννοεί ο Πέπε όταν λέει πως «πλούτος της γλώσσας είναι η ποικιλία» κι εσείς τον κατηγορείτε για κρυφοκαθαρευουσιανισμό!

  107. Αράουτ said

    Μάς προξενεί κατάπληξη ότι μετά από 9,5 ώρες παραμονής του παρόντος άρθρου στον ουρανό του Διαδικτύου, ουδείς φιλοτιμήθηκε να αναρτήσει τον νέο «ρούμπο» που κατάφερε ο καθηγητής Μπαμπινιώτης έναντι του μεγάλου του αντιπάλου, κυρίου Σαραντάκου:

    Όταν τον περασμένο Απρίλη κατέστη παγκοσμίως αντιληπτό ότι ο covid-19 συνιστά Πανδημία, άνθρωπος του Επιτελείου μας είχε προτείνει με σχόλιο στον κύριο Νίκο να αναρτήσει το κλασικό κείμενο του Θουκυδίδου για τον Λοιμό των Αθηνών, ώστε να γίνει σε όλους αντιληπτή η τρισχιλιετής συνέχεια της Θείας Ελληνικής Γλώσσης.

    Ο κύριος Σαραντάκος, δυστυχώς, δεν μάς άκουσε. Μάς άκουσε, όμως, ο ελληνόψυχος Μπάμπι, που ανέβασε προ ολίγων ωρών στο Facebook την παρακάτω ανάρτηση – ράπισμα προς όλους τους αποδομητές που υποστηρίζουν πως άλλη γλώσσα είναι τα Ρωμέϊκα και άλλη τα Αρχαία Ελληνικά και πως τα περί Τρισχιλιετούς Συνεχείας είναι Μύθος των εθνικοπαραφρόνων

  108. sarant said

    106 Γιατί και το κρασοπουλειό κανονικά έτσι γράφεται, με ει (και από το ΛΚΝ)

    104 Δεν μας είπε ότι υπήρχαν και αρχαία Θεοφάνια, προχριστιανικά, με άλλο περιεχόμενο. Μάλλον το ξέρει, αλλά το θεώρησε άπρεπο να το πει.

  109. Pedis said

    Η σωστή ορθογραφία της λέξης αγΕιασμός (άλλο αρχαίο θρησκευτικό έθιμο)

    ως μέθοδος εξυγείανσης και απολύμανσης.

  110. Κιγκέρι said

    108β:

    Αχ, δεν άνοιξα το λεξικό, άνοιξα το μενού!
    Και πάλι όμως…

  111. Κιγκέρι said

    (Ωχ πάλι, 108α έπρεπε να γράψω 😕)

  112. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Σε κάποιο σημερινό σχόλιο, παλιότερα σε κάποιο άλλο, αλλά και σε ένα πολύ παλαιότερο κείμενο του Νικοκύρη είδα να χρησιμοποιείται η λέξη «μπαχάρι» ως συνώνυμο του γενικού όρου «μπαχαρικό/-ά». Βεβαίως, δεν είναι έτσι τα πράγματα και με την (μαγειρική) ασχετίλα σας 🙂 εξαναγκάζετε εμάς που ασχολούμαστε εμβριθώς με τα μαγειρικά πράγματα [<βρίθω!] να σας επαναφέρουμε στην τάξη.. 🙂

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%80%CE%B1%CF%87%CE%AC%CF%81%CE%B9

  113. Triant said

    94: Προς το παρόν δεν υπάρχει επίσημη γλώσσα στις ΗΠΑ
    Εδώ δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Μόνο την επικρατούσα θρησκεία ορίζει το Σύνταγμα.

    Εάν ο Μπ. συνειδητοποιούσε πόσο θα τον ανέβαζε στην εκτίμηση των περισσοτέρων το να έλεγε ‘ωχ ναι, έκανα λάθος’ θα έκανε το λάθος επίτηδες προκειμένου να το παραδεχτεί.

  114. sarant said

    113β Εμ!

  115. voulagx said

    «Την απόφαση της Δικαιοσύνης προκαταβάλλουν… κυβερνητικές πηγές»
    https://www.efsyn.gr/politiki/kybernisi/276012_tin-apofasi-tis-dikaiosynis-prokataballoyn-kybernitikes-piges
    Επιστρεπτέα προκαταβολή

  116. ΓΤ said

    Ο Μπαμπινιώτης 107@

    «του Θουκυδίδου» και ταυτόχρονα «της γλώσσας»

    «[…] οδήγησε στον θάνατο το 1/3-1/4 των Αθηναίων […]»
    Και μόνο αυτός ο τρόπος γραφής του ποσοστού των νεκρών δείχνει ότι μάλλον ο Λεξοφύλαξ νομίζει ότι το 1/3 είναι μικρότερο του ενός 1/4. Θα έγραφε άραγε ποτέ ο Χωροδεσπότης Κοκκιναρά «το 33%-25%»;

    Κρονόληρος στον κύβο…

  117. ΚΩΣΤΑΣ said

    Νικοκύρη, τηρώντας την υπόσχεση που έδωσα με την υποσημείωση του @81 σχολίου μου, σε ενημερώνω για κάποιο θέμα που εικάζω ότι μπορεί να σε ενδιαφέρει.

    Έχω στην κατοχή μου, σε χειρόγραφες φωτοτυπίες, σελίδες απομνημονευμάτων ενός στρατιώτη που κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πιάστηκε αιχμάλωτος από τον Δ.Σ. και τελικά οδηγήθηκε ως όμηρος στην Αλβανία, από την οποία επαναπατρίστηκε το 1957.

    Φυσικά δεν εστιάζω στην ιστορική αξία αυτού του ντοκουμέντου, η οποία επίσης είναι σημαντική, αλλά στο λεξιλογικό μέρος. Ο συντάκτης αυτών των απομνημονευμάτων ήταν απόφοιτος δημοτικού σχολείου και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το λεξιλόγιο, η μορφή γλώσσας, οι γραμματικοί κανόνες που εφάρμοζε, το πολυτονικό σύστημα, τα ορθογραφικά λάθη… γενικά η γραπτή λαϊκή γλώσσα κατά της δεκαετίας 1960-70, τότε έγραψε τα απομνημονεύματα. Επίσης είναι γραμμένο σε καλλιγραφικό στυλ.

    Δίνω ένα μικρό δείγμα αυτού του γραπτού τεκμηρίου, δεν έβαλα περισπωμένες και πνεύματα. και δεν μπόρεσα να αποτυπώσω το καλλιγραφικό στυλ.
    Αν υπάρχει ενδιαφέρον για γλωσσική έρευνα, τα λέμε.

    *Δεν το έχω με επίσημη παραχώρηση στα χέρια μου, ήρθε σε μένα από σπόντα! 😉

    ………………………………………………………………..

    «12 Αυγούστου 1947 πρωϊ. Γλυκοχαράματα. Όλα είχαν πια τελεόσει. Ήμασταν στα χέρια των ανταρτών. Από της 2 ½ μετά τα μεσάνυχτα. Συγκαιντροθήται μας φωνάζουν, μαζέψεται τούς τραυματίαις, και τούς σκοτωμαίνους, πρωτού μάς πιάσει η μέρα. Τότε και μής μαζέψαμαι ότι μπορούσαμαι. Και με μια γερή συνοδία από αντάρταις ξεκινήσαμαι άοπλοι και απελπισμένοι, στο δρόμο όπου μας πηγαίναν. Και οι υπόλιποι αντάρται, μαζέψανε τα ζώα που όσα ήχαν μείνει ζωντανά καθός και τα όπλα μας και ότι άλλο έπεσαι στα χέρια τους και πήραν το μονοπάτη. Εμείς όπως ήρθαμαι συνοδευόμενοι από αντάρταις κατυφορήσαμαι για τον Σαραντάπορο….»

  118. voulagx said

    #117 @ΚΩΣΤΑΣ: «χειρόγραφες φωτοτυπίες»; Μαλλον εννοείς «φωτοτυπίες, σελίδες χειρόγραφων απομνημονευμάτων» 🙂

  119. και με τον ρούμπο ακούστηκε το κλασσικό : γκέο-βαγκέο …

    μετά αρχίζει το κουτσό και έπεται το η Αννούλα στον γιατρό…

  120. ΚΩΣΤΑΣ said

    118 Ναι, χειρόγραφες σελίδες, σε φωτοτυπικά αντίγραφα.

  121. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @117. Κώστα, σπόντα- ξεσπόντα, νομίζω ότι μας το χρωστάς!

  122. Για το ωραίο κείμενο των Θουκυδίδου – Γεωργίου δεν θα έπρεπε να παρατηρήσουμε πως πράγματι υπάρχει συνέχεια αρχαίας γλώσσας και λόγιας εκφοράς / επιστημονικής ορολογίας;

  123. ΚΩΣΤΑΣ said

    121 Γιώργο, νομίζω ότι εσύ μπορείς να αποκτήσεις καλύτερη πρόσβαση σε αυτό το ντοκουμέντο. Αν η περιοχή Αθύρων – Πέλλας υπάγεται υγειονομικά στην δική σου αρμοδιότητα, θα σου δώσω στοιχεία να βρεις άκρη… 😉

  124. Μαρία said

    117
    Το μαζέψανΕ το αντέγραψες λάθος ή πρόκειται για ασυνέπεια του αιχμάλωτου;

  125. sarant said

    117 Ωραίο Κώστα, πολύ ενδιαφέρον. Να το βλέπαμε, αν γίνεται.

    117-124 Καλή παρατήρηση

  126. ΚΩΣΤΑΣ said

    124
    «Και οι υπόλιποι αντάρται, μαζέψανε τα ζώα» έτσι είναι γραμμένο, παρουσιάζει τέτοιες διπλοτυπίες και σε άλλα σημεία.

  127. Μαρία said

    Καινούρια άσκηση για το Μπαμπί.

  128. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @123 (125). Αν κατάλαβα καλά, ο Νικοκύρης σου έδωσε το πράσινο φως για να το ανεβάσεις εδώ. (Στο νοσοκομείο μου έρχονται αραιά και πού κάποιοι ασθενείς από εκεί, αλλά δεν έχω ιδιαίτερες κοινωνικές σχέσεις. Αν όμως κάποιος μου το φέρει ή μου το στείλει, με χαρά θα το δεχτώ).

  129. Πέπε said

    @93 (Μαρία), 112 (Κατσεύς)

    Πω ρε, τι είστε σεις εδω μέσα; Ούτε να κλάσει δεν τολμάει ένθρωπος! Η μία, κρυπτοκαθαρευουσιάνος – αναρχικό στοιχείο. Ο άλλος, ότι δεν ξέρει να μαγειρεύει. Τον μπελά του βρίσκει κανείς μαζί σας. 🙂

  130. ΓΤ said

    107@

    «Οὔτε γὰρ ἰατροὶ ἤρκουν»

    Αφήνοντας κατά μέρος ότι αυτό το «σπάραγμα» προβληματίζει τον ιδιοφυή Κικίλια σε βαθμό σπαραγμού καρδίας και αράς που δεν είχε γεννηθεί νωρίτερα ώστε να προφυλάξει τους Αθηναίους, καταλαβαίνουμε ότι, στο κύλισμα των αιώνων, το μόνο που αλλάζει είναι τα ρούχα μας…

  131. ΚΩΣΤΑΣ said

    125 Νικοκύρη, το όλον έργο είναι 200 σελίδες Α4, σχετικά πυκνογραμμένο. Προσωπικά δεν σκοπεύω να ασχοληθώ, και όπως είπα δεν μου παραχωρήθηκε επίσημα. Εκείνο που σκέφτομαι είναι να φωτογραφήσω κάποιες σελίδες και να στις διαβιβάσω με μέιλ. Αν το βρεις ενδιαφέρον και κρίνεις ότι μπορείς να τις παρουσιάσεις ή να τις εκμεταλλευτείς όπως εσύ κρίνεις, μου το λες. Νομίζω ότι έχω το μέιλ σου από παλαιότερες επικοινωνίες μας ή αν άλλαξε μου δίνεις άλλο.

  132. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @129. Για τα θέματα που ανοίγεις, δεν μπορώ να πώ και πολλά, εκτός από κάποιες παροιμίες που αποκαλύπτουν την σχέση μπαχαρικών με το πέρδεσθαι.. 🙂

  133. Πέπε said

    127

    Άραγε, αυτή η τάση να ονομάζουμε (μεταφράζοντας ή όπως είναι) το καθετί προέρχεται από κάποια συγκεκριμένη γλώσσα; Βλέπω κλικ+κολέκτ και μπορώ να υποθέσω τι θα είναι, αλλά γιατί να πρέπει να το πω κάπως;

    Στο πατρικό μου που είναι σε 4ο όροφο συνηθίζαμε να στέλνουμε πράγματα από την είσιδο στο σπίτι βάζοντάς τα μόνα τους στο ασανσέρ και ειδοποιώντας με το κουδούνι τον άλλον να το φωνάξει. Φαντάζομαι κι άλλοι θα το κάνουν. Πρέπει κι αυτό να το ονομάζουμε κάπως;

    Επίσης: η σύνταξη τύπου click and collect πρωτοεγκαινιάστηκε άραγε με το Wash and go, ή έχει βαθύτερες ρίζες, στο rock ‘n’ roll και το rythm ‘n’ blues;

  134. σαν σήμερα γεννήθηκε μια σπάνια φωνή… έφυγε νωρίς.

  135. ΓΤ said

    129@

    Εάν ο Πέπε είναι αναρχικός, εγώ πάω καρφί για αγιοκατάταξη 🙂

    Μαρία πολύτιμη. Παρακολουθεί τα σόσιαλ ακόμα και μες στο γλυκοΰπνι. Μπεσαλού εξορύκτρια απρεπειών. ΑΔΑ με πουστιές στον αέρα. Διδαχή.
    Κατσέας ανπαίκταμπλ. Στα καζάνια απ’ αχάραγα! Στο ‘να χέρι το μπαχάρι / στ’ άλλο χέρι το νυστέρι.

  136. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @135. Στο ‘να χέρι το μπαχάρι / στ’ άλλο χέρι το ζυμάρι, για αύριο.
    Άρτος σύμμεικτος με μαυροκούκκι και μπαχάρι 🙂
    (Γιάννη Ιατρού, σαν να μην σε είδα σήμερα..)

  137. sarant said

    131 Κώστα, το μέιλ δεν έχει αλλάξει, sarantπαπάκιpt.lu

    Συμφωνώ με την πρότασή σου, φωτογραφίζεις μερικές σελίδες που έχουν ενδιαφέρον και τις στέλνεις -και αν τις βρω ενδιαφέρουσες, που μάλλον θα τις βρω, τις μεταγράφω και τις δημοσιεύω.

  138. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @133. Πέπε said:

    » …Στο πατρικό μου που είναι σε 4ο όροφο συνηθίζαμε να στέλνουμε πράγματα από την είσιδο στο σπίτι βάζοντάς τα μόνα τους στο ασανσέρ και ειδοποιώντας με το κουδούνι τον άλλον να το φωνάξει. Φαντάζομαι κι άλλοι θα το κάνουν. Πρέπει κι αυτό να το ονομάζουμε κάπως;.

    Ring and collect. 🙂

  139. Μαρία said

    133
    Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση σχετικά με αυτήν την στρατηγική συνεργασία, η λύση Click & Collect περιλαμβάνει ειδικά διαμορφωμένες θυρίδες δεμάτων (KePol lockers), οι οποίες είναι εξαιρετικά ανθεκτικές (π.χ. σε ακραίες καιρικές συνθήκες, βανδαλισμούς κτλ.), ενώ μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε σε εσωτερικούς, είτε σε εξωτερικούς χώρους. https://www.in.gr/2021/01/08/b-science/technology/click-collect-erxetai-nea-ypiresia-gia-tin-eksypiretisi-paraggelion/

  140. ΚΩΣΤΑΣ said

    137 Ωραία! Νικοκύρη. Θα προσπαθήσω και κάτι καλύτερο. Αν και τα βιβλιοπωλεία είναι κλειστά, έχω φίλους βιβλιοπώλες. Αν μπορεί κάποιος να το σκανάρει ολόκληρο, το διασώζω κι εγώ ηλεκτρονικά, το παίρνεις κι εσύ.

    Προσωπικά δεν με απασχολεί η δόξα. Ως ασχολούμενος με τοπική ιστορία, τρία πράγματα με ενδιαφέρουν, η συλλογή, η διάσωση και η διάχυση στην κοινωνία αυτών των ιστορικών τεκμηρίων.

  141. Μαρία said

    140
    Και να διασφαλίσεις οτι, αν το δει κάποιος συγγενής του μακαρίτη, δεν θα διαμαρτυρηθεί.

  142. ΓΤ said

    αθλητική κίνηση

    ΟΣΦΠ-Μπάγερν 84-82

    @Πλέι-οφ Προκριματικών Παγκοσμίου Κυπέλλου Πόλο
    Γαλλία-Ελλάδα 3-12

  143. sarant said

    140 Ωραία. Δες και το 141

  144. ΚΩΣΤΑΣ said

    141 Αυτή είναι μια άλλη ιστορία. Η ενασχόλησή μου με ιστορικά θέματα είχε και τα σοβαρά και τα ευτράπελα θέματα. Τί προτιμάτε να σας διηγηθώ; Σε λίγο όμως, έχω κάτι να τελειώσω τώρα.

  145. voulagx said

    Αντιμέτωπος με παραβίαση καθήκοντος ενδέχεται να βρεθεί ο Τραμπ
    Τι σημαίνει παραβίαση καθήκοντος;

  146. Αιμ said

    129. Μη τους ξισυνιρίζισι Πέπε μ

  147. ΚΩΣΤΑΣ said

    141 και 143, τώρα που ήρθε και ο Νικοκύρης.

    Πάντα συγκέντρωνα υλικό, κυρίως χαρτούρα, ό,τι πιο παλιό, κιτρινισμένο, σχεδόν μουχλιασμένο. Όταν άρχισα επίσημα να γράφω, στη γειτονιά μου και μερικά τετράγωνα ολόγυρα καθιερώθηκα στα μάτια τους ως ο «ιστορικός» 🤣 της περιοχής. Έτσι ο καθένας ό,τι νόμιζε πως πρέπει ή ήθελε να δημοσιευθεί, μου το έφερνε με την παράκληση να γράψω κάτι γι΄αυτό. Έτσι μια μέρα παρουσιάζεται κάποιος και μου λέει ότι έχει έναν κουμπάρο στα Άθυρα που ο παππούς όταν ήταν φαντάρος τον έπιασαν αιχμάλωτο οι αντάρτες, τελικά τον πήγαν στην Αλβανία και έμεινε όμηρος για πολλά χρόνια και όταν επέστρεψε τα έγραψε όλα αυτά και μου έδωσε τις φωτοτυπίες. Του απάντησα ότι εγώ ασχολούμαι μόνο με τους Αμπελόκηπους αλλά αν δεν σε πειράζει άστα και μου τα άφησε κι εγώ αφού τα έριξα μια γρήγορη ματιά κάπου τα έβαλα. Ούτε τον ξαναείδα, ούτε θυμάμαι το όνομά του.

    Το αρχείο μου, ως προς την τακτοποίηση, είναι λίγο καλύτερο από του Γαβρόγλου. Χθες κάτι έψαχνα να βρω και γύρνα από εδώ, βγάλε από εκεί, έπεσα πάνω σε αυτές τις σελίδες. Σε σκέφτηκα τον Νικοκύρη, αλλά είπα να το ψάξω λίγο το θέμα. Μέσω τηλεφωνικού καταλόγου βρήκα σήμερα τον γιο του. Μένει στην Πέλλα. Τον ρώτησα αρχικά μήπως εκδόθηκαν σε βιβλίο οι αναμνήσεις του πατέρα του. Φάνηκε να μην ξέρει πολλά. Μου είπε ότι έγραφε ο πατέρας του σε κάτι τετράδια, κάτι έχουν, όχι τόσες πολλές σελίδες, έπαιρνε ο ένας, τα μοίραζε στον άλλον… Του επέστησα την προσοχή μόνο ό,τι έχουν να το φυλάξουν ως κόρη οφθαλμού και να το ψάξουν το θέμα. Απ’ ό,τι κατάλαβα όμως σαν να μην αντιλήφθηκε την αξία του γεγονότος. Γι΄αυτό υπαινίχθηκα και την εμπλοκή του Γιώργου Κατσέα, υπολογίζοντας μπορεί να περνάνε εκεί από τον μπαχτσέ του και να τους ξέρει… 😉

    Ηθικόν δίδαγμα: Επίσημη άδεια χρήσης πνευματικών δικαιωμάτων δεν βλέπω, ούτε σκοπεύω να ασχοληθώ… Κατά την κρίση σου, Νικοκύρη, απόσπασμα χωρίς ονόματα, για γλωσσική ανάλυση ίσως να μην δημιουργεί νομικά προβλήματα, αλλιώς το αφήνουμε. Τουλάχιστον ας διασωθεί και το αφήνουμε για παρακαταθήκη στους μελλοντικούς ερευνητές.

  148. Καλή επιτυχία στην αποκατάσταση κ.λπ.

  149. Πέπε said

    Πάντως παιδιά να πληκτρολογηθεί κείμενο κρατώντας επίτηδες τις ανορθογραφίες θα είναι τρομερά κοπιώδες.

  150. Μαρία said

    147
    Ντόπιος σλαβομακεδόνας ή πρόσφυγας ο αιχμάλωτος;

  151. ΚΩΣΤΑΣ said

    149 Πέπε, πιο τρομερό είναι η δυσκολία στην ανάγνωση. Επειδή το μάτι μας με τα πρώτα γράμματα αναγνωρίζει τη λέξη, η ανορθογραφία σε παραπέμπει σε άλλη λέξη νοητικά και είναι κόπος να αυτοσυγκεντρωθείς για να δεις τι ακριβώς λέει. Χώρια στο απόσπασμα που πληκτρολόγησα ο κορέκτορας αφαίρεσε τους τόνους από τις μονοσύλλαβες λέξεις.

  152. ΓΤ said

    147@

    Τι βούρκος είν’ αυτός, ρε μαν. Ο γιος να μην ξέρει για τον πατέρα. Εσύ να έχεις κομμένη σύνδεση, και να ξεθάβεις καταλόγους-βόδια του ΟΤΕ και κάτι κιτρινοατζέντες να ψάχνεις. Σκόρπια φύλλα να ανεμίζουν στων συγγενών τα ξεροβόρια. Φωτοτυπικά να χαλάνε, και να ξεθάβεις πολύγραφους. Ντεμέκ εμπλοκή Κατσέα μπας και μας σώσει το μαρούλι. Από μποστάνι τρώνε, και δεν μαρτυράνε τίποτα οι άθλιοι! Βγαίνεις έξω, με κίνδυνο να κρυώσεις, με την τελευταία ελπίδα-απόχη. Θέλει θερμίδα το πράμα. βάλε τίποτα στη γάστρα…

  153. ΚΩΣΤΑΣ said

    150 Δεν το ξέρω, πάντως το επώνυμο δεν έχει τα κλασσικά προσφυγικά -ιδης ή -όγλου

  154. ΚΩΣΤΑΣ said

    ΓουΤουαουα!!! 😉

    Βιβλία γι΄αυτή την ομηρεία έγραψαν ο Νικήτας Αυγητίδης και ο Κώστας Βαλκάνος. Το όνομα του δικού μου περιλαμβάνεται στα βιβλία τους. Έχω μόνο του Αυγητίδη.

  155. Μαρία said

    151
    Τυχερός αν αναγνωρίζεις τη λέξη. Πριν απο πολλά χρόνια μεταγράφαμε με ένα φίλο αποφάσεις της μητρόπολης Καστοριάς του 16ου αι. γραμμένες απο πολλά χέρια. Έναν γραφέα τον είχαμε βγάλει οι, έναν άλλον υ, τον δικό σου θα τον βγάζαμε αι. Η ανορθογραφία σε συνδυασμό με την κακογραφία έκανε το κείμενο συχνά δυσανάγνωστο. Λόγω πάντως πολλών διαζυγίων και κτηνοβασιών το πράγμα είχε και την πλάκα του.

  156. ΚΩΣΤΑΣ said

    Να συμπληρώσω μόνο ότι για κάποιους άλλους που ήτα Σλαβομεκεδόνες το λέει, επίσης υπήρχαν και κανα δυο μουσουλμάνοι και γι΄αυτούς το λέει.

  157. Μαρία said

    154
    Και φρέσκια επανέκδοση βλέπω https://biblionet.gr/titleinfo/?titleid=226269&return_url

  158. ΚΩΣΤΑΣ said

    155 Ο συγκεκριμένος είναι καλλιγράφος, και ωραία και καθαρά γράμματα, βλέπεις ευθεία, κάτω από τη γραμμή μόνο όσα έχουν ουρά. Το σημαντικότερο δεν συλλαβίζει στο τέλος της σειράς. Δεν βάζει παύλα (ενωτικό), συνεχίζει ως εκεί που τον παίρνει και μεταφέρει το τελευταίο γράμμα σκέτο στην επόμενη σειρά. Δεν ξέρω να ανεβάζω φωτό. Θα έβαζα με δική μου ευθύνη ένα τέτοιο απόσπασμα.

  159. ΚΩΣΤΑΣ said

    157 Ο δικός μου μάλλον είναι στους προσχωρήσαντες στους «Δημοκρατικούς». Εκπαιδεύτηκε στα τραχτέρια, ζετορ, πήρε δίπλωμα, συμμετείχε σε εκδηλώσεις και σύχναζε πολύ στις βιβλιοθήκες…

  160. sarant said

    147 Nαι, έτσι που τα λες θα κάνω

    149 Ισχύει. Δεν ξέρω αν έχει νόημα να κρατηθούν οι ανορθογραφίες.

  161. Μαρία said

    158
    Απάνω που θα σου ζητούσα να ανεβάσεις μια αράδα.
    Βγάζεις τη φωτό και την αποθηκεύεις. Μετά πας εδώ https://postimages.org/ κλικ Επιλέξτε εικόνες. Απ’ τους συνδέσμους που θα σου βγάλει μετά την επιλογή, θα αντιγράψεις για δω αυτόν που αρχίζει με https και τελειώνει σε jpg

  162. ΚΩΣΤΑΣ said

    Δοκιμή αν πέτυχα τη φωτο

  163. Pedis said

    Τα τρία διατάγματα αυξάνουν αξιοσημείωτα την ποικιλία και το φάσμα των πληροφοριών που μπορούν να καταχωρηθούν. Γίνονται στόχος «οι συνήθειες ζωής» και οι «διαδικτυακές δραστηριότητες».

    Στην προκαταρκτική γνωμοδότησή της, η CNIL υπογραμμίζει πως «αφορά το σύνολο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης», «τα δεδομένα συλλέγονται από σελίδες ή ανοικτούς λογαριασμούς» και «αφορούν κυρίως σε σχόλια που δημοσιεύονται στα κοινωνικά δίκτυα και σε φωτογραφίες ή σκίτσα που αναρτώνται».

    Μια συνήθης μορφή επιτήρησης, χωρίς νομική πλαισίωση και η οποία μπορεί εύκολα να αυτοματοποιηθεί.

    Οι ατομικές αναφορές μπορούν πλέον να περιλαμβάνουν πληροφορίες που αποκαλύπτουν «πολιτικές απόψεις, φιλοσοφικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις, ή συνδικαλιστική ένταξη» εκεί όπου, παλιά, μπορούσαν να καταγραφούν μόνο πληροφορίες σχετικές με «πολιτικές, φιλοσοφικές, θρησκευτικές ή συνδικαλιστικές δραστηριότητες».

  164. ΓΤ said

    162@

    Στρωτό
    Αλλά δεν περίμενα με τίποτα πρωτόγραμμα
    Ευαίσθητη ψυχή

  165. ΓΤ said

    163@

    Έρχεται μέρα που άμα σε κόψει η κοιλιά θα θες έγκριση από ΑΑΔΕ…

  166. avno13 said

    Ο καθηγητής Μπα. είναι τυπικό δείγμα (προϊόν) της ελληνικής ανώτατης (και όχι μόνο) εκπαίδευσης, και ως τέτοιο βρίθει εγωισμού και μάλιστα της ταπεινής μορφής, που είναι και η πιο δύσκολη περίπτωση (πιθανώς ανίατη).
    Σε αυτές τις περιπτώσεις θυμάμαι μια τζαμαϊκανή παροιμία που αλίευσα από το διαδίκτυο. (Di More monkey climb Di more im backside expose.)
    Τα σημερινά ελληνικά πανεπιστήμια βρίθουν τέτοιων καθηγητών, για αυτό «πάμε (πολύ) καλά».

  167. Γιάννης Ιατρού said

    καημέρα

    136: …Άρτος σύμμεικτος με μαυροκούκκι και μπαχάρι …
    Μπαα, μην τον πιστεύετε τον γιατρό με το μαυροκούκι… Για παπαρούνα πρόκειται 😉👍🌿

    162: Κώστα, ΑΞΙΟΣ 👍

  168. Alexis said

    #162: Πολύ ενδιαφέρον το χειρόγραφο Κώστα. Παρά τις ανορθογραφίες, ο τρόπος που εκφράζεται δείχνει άνθρωπο που ήξερε «πέντε αράδες γράμματα» (για τα δεδομένα της εποχής πάντα)

    Καλημέρα…

  169. Alexis said

    Ας πω και δυο λόγια για τον Μπαμπινιώτη.
    Αναμφισβήτητα είναι ένας σπουδαίος επιστήμονας με πλούσιο και πολύ αξιόλογο έργο. Και πολύ καλός δάσκαλος επίσης, όπως έχουν πει άλλοι εδώ, αλλά διαισθάνομαι κι εγώ, βλέποντάς τον στις συνεντεύξεις και στις τηλεοπτικές εκπομπές του.
    Είναι πραγματικά κρίμα που στην συγκεκριμένη περίπτωση συμπεριφέρεται σαν πεισματάρικο παιδάκι που ενώ έχει καταλάβει το λάθος του, χτυπάει τα πόδια του και φωνάζει, μη θέλοντας να το παραδεχτεί.

  170. Alexis said

    #167: Παπαρουνόσπορο Γιάννη…
    Λες να δίνει και στους ασθενείς απ’ αυτό το ψωμί; 😆 😆

  171. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Βάλτε μου τώρα την ιδέα, να αρχίσω να δοκιμάζω τώρα στα γεράματα, και τέτοια κόλπα.. 🙂

  172. Γιάννης Ιατρού said

    170/171: Καλά, όπως έχει μαθευτεί, πολύ πράοι οι νοσηλευόμενοι σε κεντρικό νοσοκομείο… Εφαρμόζεται ειδικό διαιτολόγιο με «μαρούλια» και ντοματίνια 🙂

  173. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Αφού βάζεις και τα μαρούλια σε εισαγωγικά, κατάλαβα! Φαντάζομαι πως οι εν λόγω ασθενείς μασάνε αργά τα φύλλα αυτών των μαρουλιών και δεν τα καταπίνουνε! 🙂

  174. Γιάννης Ιατρού said

    Έτσι, το πολύ καλό μάσημα είναι προϋπόθεση για την πλήρη αφομοίωση των τροφών χωρίς να πιέζεται το στομάχι…
    Στο Περού π.χ. δεν έχουν ποτέ στομαχικές διαταραχές 🙂

  175. Γιάννης Ιατρού said

    Γιώργο, μόλις ξεφούρνισα κάτι ψωμάκια προζυμένια, άλλα με ελιές, άλλα με κρεμμυδάκι κι άλλα με λιαστές ντοματούλες μέσα.
    Πάω για extended πρωινό🎈

  176. ΚΩΣΤΑΣ said

    168 Αλέξη, κατά τη δική μου γνώμη, ο συγγραφέας του χειρογράφου ήταν ένας καταπληκτικός άνθρωπος. Απόφοιτος δημοτικού, αγρότης στο επάγγελμα, είχε τη δύναμη και το κουράγιο να γράψει το μαρτύριο της ζωής του. Το γραπτό του, πέραν των άλλων, αποτελεί τεκμήριο γραπτής λαϊκής γλώσσας. Γι΄αυτό σκέφτηκα να το δει ο Νικοκύρης. Ας λάβουμε υπόψη ότι ο εν λόγω πρέπει να φοίτησε στο σχολείο τέλη δεκαετίας 1920 με αρχές δεκαετίας 1930.

  177. Alexis said

    #176: Έτσι!

  178. Προοίμιο για τα μεζεδάκια… 🙂

  179. Πάντως το γραπτό και το πρωτόγραμμα δείχνουν άνθρωπο με μεγάλη σχέση με το γράψιμο (και ίσως και το διάβασμα) και αγάπη γι’ αυτές τις δραστηριότητες. Με εκπλήσσουν τα ορθογραφικά.

  180. sarant said

    162 Κώστα σε ευχαριστώ πολύ για την ορθογραφία. Δεν θυμάμαι αν το έγραψες ήδη, ξέρουμε πότε γράφτηκαν αυτά; Τα έγραψε όταν γύρισε; Νωρίτερα;

    Και είπες ότι είναι περίπου 200 τέτοιες σελίδες;

    Κατα τα άλλα το χειρόγραφο είναι εξαιρετικά ευανάγνωστο. Θα με ενδιέφερε να παρουσιάσω εδώ κάποια αποσπάσματα. Αν είχαμε το ΟΚ από τους οικείους θα μπορούσαμε να το βάλουμε και όλο σε 10 συνέχειες, αν βρεθούν (που θα βρεθούν) εθελοντές να το πληκτρολογήσουν (με τη σημερινη ορθογραφια).

  181. ΚΩΣΤΑΣ said

    180 Νικοκύρη, ναι είναι 200 τέτοιες σελίδες. Η συγγραφή, όπως γράφει το χειρόγραφο τέλειωσε τον Νοέμβριο του 1965, υπάρχουν 1-2 συμπληρωματικοί πίνακες που έχουν ημερομηνία 1968. Γράφτηκε εδώ, στην Ελλάδα, μετά την επιστροφή του. Όπως μου είπε χθες ο γιος του, κρατούσε σημειώσεις σε χαρτάκια όταν ακόμη ήταν αιχμάλωτος αλλά χάθηκαν. Θα κάνω μια προσπάθεια να επικοινωνήσω πρώτα με το γιό του, να τους στείλω και αυτούς το pdf, αν και όταν το γράψω, να το έχουν γιατί υποψιάζομαι δεν έχουν το όλο έργο, κάποιος άλλος το έχει.

  182. Λάζαρος Ρεπούνδιος said

    166 Πηγή της παροιμίας:

    Plus haut monte le singe, plus il montre son cul.

    Chancelier François Olivier (1487-1560

  183. Αγγελος said

    (162) Απίστευτα όμορφα και ευανάγνωστα τα γράμματα, το δε κείμενο ρέει, χωρίς κανένα ανακόλουθο ή ιδιωματισμό. Δεν χρειάζεται καν να πληκτρολογηθεί για να δημοσιευτεί εδώ· παρά τις ανορθογραφίες του (που οι μισές αφορούν καταλήξεις ρημάτων), διαβάζεται πολύ άνετα. Αν πάλι αντιγραφεί με το χέρι, δεν βλέπω κανένα λόγο να τηρηθούν οι ανορθογραφίες του· δεν έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, δεν είναι λ.χ. χαρακτηριστικές της εποχής, απλώς ο άνθρωπος δεν θυμόταν τι είχε μάθει στο δημοτικό.
    Αφού βγούν μερικά φωτοτυπικά ή (καλύτερα) ηλεκτρονικά αντίγραφα, το καλύτερο θα ήταν, πιστεύω, να δωρηθεί σε κάποιον φορέα σαν το ΕΛΙΑ.

  184. ΚΩΣΤΑΣ said

    183 Ξεκίνησα μια διαδικασία να το πάρει πρώτα η οικογένεια. Ανακάλυψα και ποιος έχει και διαχειρίζεται το πρωτότυπο, δεν ήρθα ακόμη σε επικοινωνία μαζί του. Είναι άτομο που ενδιαφέρεται για τοπική ιστορία και μάλλον ο σωτήρας αυτού του τεκμηρίου, εγώ έρχοομαι δεύτερος. Όλα πιστεύω ότι θα πάρουν καλό δρόμο.

    Για την ορθογραφία, εγώ εστιάζω και στην αξία του γραπτού ως γνήσια λαϊκή γραφή και θα ήταν ωφέλιμο να πέσει αυτούσιο, με τα λάθη του, σε έναν μελετητή γλωσσολόγο. Το έχω ήδη μετατρέψει σε pdf και ενδεχομένως να μπορεί να αναρτηθεί και σε αυτή τη μορφή. Τα βλέπουμε όλα αφού πρώτα εξασφαλίσουμε συναίνεση.

  185. Μαρία said

    162, 176
    Γραμμένο με επιμέλεια και με ενδιαφέροντα ορθογραφικά λάθη (συνκγαιντρομένος) αλλά κρίνοντας απ’ το λεξιλόγιο και τη σύνταξη δεν θα τον θεωρούσα λαϊκό αφηγητή. Κάποια σημεία θυμίζουν μαθητική έκθεση.

  186. dryhammer said

    185. Πράγματι κι εμένα έκθεση μου θύμισε… [Ίσως ο άνθρωπος να μην είχε γράψει τίποτα άλλο στη ζωή του, εκτός από εκθέσεις τότε στο σχολείο (δημοτικό), οπότε έγραψε με το μόνο τρόπο που ήξερε. Αυτό ΔΕΝ το λέω ως ψόγο για το κείμενο – τουναντίον]

  187. ΚΩΣΤΑΣ said

    185 Μαρία, σε ευχαριστώ για τις οδηγίες, τα κατάφερα και ανέβασα φωτό… Τα άλλα εν καιρώ, αν όλα πάνε καλά! 🙂

  188. Μαρία said

    187
    Κι εγώ με τη σειρά μου τον Ιατρού απ’ το πρόσφατο μάθημα του οποίου απουσίαζες 🙂
    Περιμένουμε με ενδιαφέρον τη συνέχεια.
    Σχετικοάσχετο. Κράτησα το τετράδιο εκθέσεων ενός μαθητή μου. Πρώτη γυμνασίου το ’81-82, είχε μεγαλώσει στη Γερμανία, ήξερε καλά ελληνικά αλλά ήταν πολύ ανορθόγραφος. Του άρεσε πολύ να γράφει, έγραφε και στο σπίτι. Έχω κρατήσει κι αυτά τα κείμενα, λυρικά και μελαγχολικά. Παράτησε το γυμνάσιο, μετά τον έπεισα να πάει στο νυχτερινό και του χάρισα τα Ενώτια του Στρατή Δούκα, που ταίριαζαν στο κλίμα του. Δεν ξέρω τι απέγινε.
    Δείγμα: Η μονότονη ζωή
    Βγαίνω στο μπαλκόνι, για να πάρω μια ανάσα ζωντανή μα κι αυτή είναι νεκρή. Βλέπεις τα λουλούδια τα χλωμά μια αχτίδα ήλιου να ζητούν μα δε μπορούν, γιατί είναι κι αυτά κλεισμένα με την ανθρώπινη ζωή που ζει μες στην οικοδομή. Κι όλα μέσα της είναι νεκρά σαν τα δέντρα τα ξερά και λέω στον εαυτό μου μια στιγμή «κάθε προσπάθεια για ζωή αποδεικνύεται στο τέλος μάταιη».
    (Στο πρωτότυπο: Βγενό στό μπαλκόνη …)

  189. ΚΩΣΤΑΣ said

    188 >> Περιμένουμε με ενδιαφέρον τη συνέχεια.

    Ίδωμεν, ελαφρά συννεφάκια στον ουρανό, ελπίζουμε να ξαστερώσει. Επιγραμματικά και κωδικά. Ανατολική Θράκη, αναχώρησις τ’ ημέτερον, παλιννόστησις τ΄υμέτερον. 😉

    Γλωσσολογικά πολύ ενδιαφέρον. Ένα παράδειγμα, η καλλιγραφία στο αναλυτικό πρόγραμμα πάλαι ποτέ, τώρα νιξ…

  190. Μαρία said

    189
    Πω, πω, τον φαρμάκωσαν τον άνθρωπο, που θα ΄λεγε ένας θείος μου ομοϊδεάτης σου και κακογράφος παρά τη σχολική καλλιγραφία.

  191. Πέπε said

    @189

    Απο ολιγογράμματους ανθρώπους των γενεών που πρόλαβαν καλλιγραφία, πολλές φορές έχω δει πολύ ωραία και στρωτά γράμματα. Βέβαια αυτό που βλέπουμε εδώ είναι πολύ πάνω από το συνηθισμένο επίπεδο. Των πιο εγγράμματων από την άλλη είναι πιο δυσανάγνωστα, γιατί ακριβώς ο καθένας τα ‘χει δουλέψει προσωπικά (υποθέτω πως αν ήμουν της δικής τους γενιάς και παιδείας δε θα με δυσκόλευαν), αλλά και πάλι ωραία και στρωτά.

  192. sarant said

    191 Συνήθως αυτοί που έγραφαν πολύ έγραφαν «επισεσυρμένα», όχι χωριστά τα γράμματα. Οπότε, πιο δυσανάγνωστα μέχρι τουλάχιστον να πάρεις το κολάι.

  193. Μαρία said

    192
    Μαρτύριο, αν έπεφτες σε ανορθόγραφο όπως οι Καστοριανοί. Η καλλιγραφία τους μάρανε.

  194. Καλημέρα κι από δω
    Καλλιγραφία έκανα στο Δημοτικό. Με πένα και μελανοδοχείο και στυπόχαρτο! (Στο χωριό οι αλλαγές αργούσαν λίγο νάρθουν. Ζοριζόταν να τις φέρει ο αραμπάς). Ε, και; Τα γράμματά μου δεν διαβάζονταν με τίποτα κι έτσι τόριξα στη πληκτρολόγηση 🙂 Ξέρεις τι θα πει να ψάχνεις τι αριθμός είν’ αυτός για ένα τηλέφωνο που ήθελες και τελικά να παίρνεις όλα τα ψηφία με τη σειρά (κι η επιλογή των προφανών να μην αποδίδει);

  195. Μαρία said

    Ο κ. Μπαμπινιώτης, λοιπόν, αντί να απαντήσει για όσα τον εγκαλεί ο κ. Βασίλειος Χ. Πετράκος, δίνει ένα χαρακτηριστικό δείγμα αλχημειών διαστρεβλώνοντας τα στοιχεία που παραθέτει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος και παραβλέποντας την πρόθεση του Παντελή Μπουκάλα. Τελικά, θέλησε να μας δείξει, διεκδικώντας επί της ουσίας το αλάθητο, και ας ισχυρίζεται το αντίθετο, ότι με «12.500 σελίδες που έχω γράψει για τις λέξεις της γλώσσας μας» (μόνος του, άραγε;) «κατάφερα να γίνω τουλάχιστον Μπαμπινιώτης».
    https://www.kathimerini.gr/opinion/561221977/pros-georgio-mpampinioti/

  196. Δημήτρης said

    Ο Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλος σε μια συνέντευξή του στο Βιβλιοδρόμιο των Νέων (14-16 Ιουνίου 2019) χρησιμοποιεί το «βρίθω» ως αμετάβατο:

    «Για εκφορές όπως οι ρηματικοί τύποι «ιστορούνε», «είδανε», «υποτάζεται» και πολλοί άλλοι παρόμοιοι, ή επίθετα της μορφής «άχτιστο», «χτιστό» που β ρ ί θ ο υ ν στη μετάφραση του «Εγκωμίου εις την πάνσεπτον Κοίμησιν της Θεομήτορος» του Ιωάννου του Δαμασκηνού (1970), θα δεχόμουν τώρα αδιαμαρτύρητα την ποινή του ραβδισμού.»

    Πριν χρεωθεί στον Τριανταφυλλόπουλο, βέβαια, χρειάζεται μια επιφύλαξη, μήπως είναι θέμα επιμέλειας της απομαγνητοφώνησης. Όπως και νά ‘χει, δείχνει μια γενικότερη ίσως τάση προς την αμετάβατη χρήση του «βρίθω».

    [Δεν ξέρω αν θα το δει και κανείς, εδώ στον πάτο των σχολίων]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: