Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Αιώνιοι φοιτητές, ένας ακόμα μύθος

Posted by sarant στο 15 Ιανουαρίου, 2021


Οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες θριαμβολογούν ότι το νομοσχέδιο το οποίο, κατά παγκόσμια μάλλον πρωτοτυπία παρουσιάστηκε πρόσφατα από κοινού από τους υπουργούς Παιδείας, και Δημόσιας Τάξης (αναφέρω τον παλαιό τίτλο γιατί τον βρίσκω απείρως πιο ταιριαστό στον σημερινό υπουργό) πρόκειται επιτέλους να απαλλάξει την ανώτατη εκπαίδευση από τους «αιώνιους φοιτητές» -να τους «εκκαθαρίσει».

Κατά τη γνώμη μου, και όχι μόνο τη δική μου γνώμη, οι «αιώνιοι φοιτητές» είναι ένα σκιάχτρο, ένα ανύπαρκτο πρόβλημα, που ελάχιστα ή ίσως καθόλου δεν επιβαρύνουν τα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Ο μόνος λόγος που προστέθηκε η σχετική διάταξη στο νομοσχέδιο (ενώ τα ΑΕΙ δεν τη ζήτησαν), είναι για να δοθεί ανέξοδα μια εντύπωση πυγμής στην εκλογική βάση του κυβερνώντος κόμματος σε μια περίοδο που οι επιπτώσεις της πανδημίας φαίνεται πως θα είναι πολύ σοβαρότερες από τις προσδοκώμενες και ότι θα διαρκέσουν πολύ περισσότερο.

Mε τον ορο «αιώνιοι φοιτητές» εννοούνται οι φοιτητές που καθυστερούν να πάρουν πτυχίο επί πολλά χρόνια. Φυσικά ο όρος είναι -σκόπιμα- υπερβολικός. Πάντως, αν τελικά το νομοσχέδιο ψηφιστεί ως έχει, η αιωνιότητα δεν διαρκεί και τόσο πολύ, αφού για τις περισσότερες σχολές (τις σχολές τετραετούς φοίτησης) θα διαγράφονται στο εξής όποιοι φοιτητές ξεπεράσουν τα έξι έτη σπουδών. Άρα, η αιωνιότητα, στην προκειμένη περίπτωση αρχίζει μόλις από τα εφτά χρόνια -κάπως τσουρούτικη τη βρίσκω.

Πόσοι είναι οι «αιώνιοι» φοιτητές δεν το ξέρουμε. Με στοιχεια του Σεπτεμβρίου 2020 υπήρχαν 235.000 φοιτητές που είχαν ξεπεράσει την κανονική διάρκεια σπουδών της σχολής τους έναντι 190000 που είχαν έτη σπουδών λιγότερα από τα προβλεπόμενα, αλλά αυτό δεν μας λέει πολλά πράγματα διότι από τις 235.000 οι περισσότεροι κατά πάσα πιθανότητα είναι φοιτητές με 1-2 χρόνια καθυστέρησης. Επίσης, στον αριθμό αυτό θα περιλαμβάνονται ασφαλώς και πολλοί που έχουν οριστικά εγκαταλείψει τις σπουδές τους, ίσως και τον μάταιο τούτο κόσμο, διότι οι κατάλογοι των εγγεγραμμένων φοιτητών δεν εκκαθαρίζονται τακτικά (είχε γίνει νομίζω μια εκκαθάριση το 2007).

Ο φοιτητής που έχει καθυστερήσει 4 ή 5 ή 6 χρόνια να πάρει πτυχίο, και που εμπίπτει στις περί διαγραφής διατάξεις του νομοσχεδίου, μπορεί να έχει πολύ βάσιμους λόγους για την καθυστέρηση αυτή. Μπορεί να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, οικονομικά προβλήματα που τον αναγκάζουν να εργαστεί, άλλα σοβαρά προσωπικά προβλήματα. Έχει αναφερθεί ότι το νομοσχέδιο θα έχει πρόβλεψη για τέτοιες περιπτώσεις, αλλά δεν μπόρεσα να βρω τις συγκεκριμένες προβλέψεις στα ρεπορτάζ του Τύπου.

Πολλοί από τους «αιώνιους» φοιτητές είναι εργαζόμενοι, συχνά στο δεύτερο πτυχίο τους και έχουν επιλέξει να παρακολουθούν και να δίνουν 3 ή 4 μαθήματα τον χρόνο, διότι δεν έχουν ελεύθερο χρόνο για περισσότερα. Ωστόσο, αγαπούν τις σπουδές τους, ίσως περισσότερο και από το πρώτο τους πτυχίο, και συνήθως καταφέρνουν να αποφοιτήσουν, έστω και σε διπλάσιο χρόνο από τον προβλεπόμενο. Μια καλή φίλη, που ζει στο Λουξεμβούργο, πήρε πρόσφατα το πτυχίο της, ύστερα από 8 ή 9 χρόνια. Κι εγώ ο ίδιος φλερτάρισα με την (φοιτητική) αιωνιότητα στο δεύτερο πτυχίο μου, αφού το πήρα, αν θυμάμαι καλά, σε 6 χρόνια -αλλά με άριστα.

Θα ήταν σκληρό και άδικο φοιτητές της κατηγορίας αυτής να οδηγηθούν σε διαγραφή. Mάλιστα, ένα τέτοιο μέτρο έρχεται σε αντίθεση με το πνεύμα ολοένα και μεγαλύτερης ευελιξίας που χαρακτηρίζει τις ανώτατες σπουδές στον σημερινό κόσμο, κόσμο της τηλεργασίας και τηλεκπαίδευσης και της χαλάρωσης των διαχωριστικών γραμμών ανάμεσα σε σπουδές και εργασία.

Επιπλέον, οι «αιώνιοι» φοιτητες, δεν επιβαρύνουν σχεδόν σε τίποτα τα πανεπιστήμια: μετά τη συμπλήρωση των προβλεπόμενων ετών, χάνεται το δικαίωμα σε δωρεάν συγγράμματα, σε σίτιση, σε στέγαση, σε μειωμένο εισιτήριο (πάσο). Κι αν πείτε ότι υπάρχει ένα διοικητικό κόστος, θα μπορούσαν να θεσπιστούν μετά τα 6-8 χρόνια σπουδών, αντί της διαγραφής, συμβολικά δίδακτρα, της τάξεως των 100 ευρώ ετησίως, που αφενός θα (υπερ)κάλυπταν αυτό το διοικητικό κόστος και αφετέρου θα πιστοποιούσαν το ενδιαφέρον του φοιτητή να συνεχίσει.

Ούτε είναι ακριβές το λεγόμενο ότι οι «αιώνιοι» φοιτητές είναι, τάχα, ελληνική ιδιαιτερότητα. Σε πολλές χώρες, ανάμεσα στις οποίες στις ΗΠΑ, δεν υπάρχει ανώτατο όριο στη διάρκεια των σπουδών. Μάλιστα, στις ΗΠΑ μικρό ποσοστό φοιτητών παίρνουν πτυχίο στην ώρα τους -στην Πενσιλβανία, ας πούμε, μόνο το 25%. (Το στοιχείο αυτό, μαζί με άλλα, από κείμενο του πανεπιστημιακού Περικλή Γκόγκα για τον «μύθο των αιώνιων φοιτητών», που σας συνιστώ να διαβάσετε). Σε σχετική μελέτη για τις ΗΠΑ (όπου βέβαια οι ανώτατες σπουδές δεν είναι συνήθως δωρεάν) βρίσκω ότι το 14,2% των σπουδαστών σε ιδρύματα 4χρονης εκπαίδευσης παίρνει πτυχίο σε περισσότερα από 8 χρόνια (ο πίνακας R2 εδώ).

Επειδή όμως εδώ λεξιλογούμε, αναρωτήθηκα πότε άρχισε να εμφανίζεται ο όρος «αιώνιοι φοιτητές». Σε μελέτη του Απ Σαχίνη για την πεζογραφία του μεσοπολέμου επικρίνονται οι συγγραφείς της σχολής του Δ. Βουτυρά, ότι διαλέγουν κυρίως μικρόχαρα θέματα και ήρωες, όπως «αιώνιοι φοιτητές που περιπλανιούνται άσκοπα στους δρόμους κάτω από βορεινή ομίχλη και αδιάκοπη βροχή και που κρύβουνε μέσα τους ακαθόριστες καλλιτεχνικές ικανότητες». Είμαι όμως βέβαιος πως θα βρείτε και πιο πρώιμες εμφανίσεις.

Για να γυρίσω στο θέμα του νομοσχεδίου, δεν είναι τυχαίο, πιστεύω, ότι οι περισσότεροι πανεπιστημιακοί αντιτίθενται στη διάταξη για διαγραφή των «αιώνιων φοιτητών». Και όχι μόνο οι αριστεροί. Ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης, σε ανύποπτο μάλιστα χρόνο, στο σχετικά πρόσφατο (2017) βιβλίο του «Οι πικρές αλήθειες της γλώσσας μου», που είναι μια συνομιλία με τον Γιάννη Ν. Μπασκόζο, ακριβώς στο ερώτημα για τους «αιώνιους φοιτητές» απαντάει ως εξής.

Επειδή έχω ασχοληθεί με το θέμα ως Πρύτανης επί έξι χρόνια στο πανεπιστήμιο, στο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο, το Καποδιστριακό, έχω καταλήξει στο εξής: Ένα όριο βεβαίως πρέπει να υπάρχει. Αλλά το λεγόμενο θέμα των αιώνιων φοιτητών είναι πρακτικά για τα πανεπιστήμια στην Ελλάδα ένα ψευδοπρόβλημα.

Υπό ποιαν έννοια ψευδοπρόβλημα; Ο δημόσιος υπάλληλος που έχει γραφτεί σε ένα Τμήμα Πολιτικών Επιστημών ή στο Πάντειο ή σε κάποια σχολή της Νομικής ή άλλοι άλλων επαγγελμάτων συνήθως δεν παρακολουθούν και φυσικά δεν επιβαρύνουν την εκπαιδευτική διαδικασία. …

Στις θεωρητικές σχολές, στις οποίες δεν υπάρχουν παρουσίες, ο μακροχρόνιος φοιτητής εγγράφεται και πάει και δίνει εξετάσεις όποτε θέλει κι όποτε μπορεί. Αυτός δεν επιβαρύνει το πανεπιστήμιο. Δηλαδή είτε τελειώσει στα τέσσερα χρόνια είτε τελειώσει στα δέκα, δεν επιβαρύνει το πανεπιστήμιο. Και επίσης δεν έχει τα προνόμια του κανονικού, του τακτικού φοιτητή. Μόλις περάσουν τα τέσσερα χρόνια, δεν έχει ούτε εισιτήριο δωρεάν, ούτε εστία, ούτε βιβλία. Αρα δεν επιβαρύνει το πανεπιστήμιο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι καλό να υπάρχουν εγγεγραμμένοι φοιτητές που δεν είναι ενεργοί. Αυτό το θέμα πρέπει να ρυθμισθεί ως θέμα αρχής για τα πανεπιστήμια. Αυτό που ισχυρίζομαι είναι ότι οι «αιώνιοι φοιτητές» δεν είναι πρακτικά το πρόβλημα των πανεπιστημίων, όπως συνήθως προβάλλεται, δημοσιογραφικά ιδίως. Άλλα είναι τα πραγματικά προβλήματα των πανεπιστημίων: η υποχρηματοδότηση, η υποστελέχωση, η αδυναμία διαχείρισης της περιουσίας τους έξω από ιη γραφειοκρατία του δημόσιου λογιστικού, η έλλειψη δυνατότητας πρωτοβουλιών (ξενόγλωσσων προπτυχιακών και μεταπτυχιακών μαθημάτων λ.χ.) κ.ά.

Προσέξτε ότι ο κ. Μπαμπινιώτης μιλάει για «μακροχρόνιους» (αλλά ενεργούς) φοιτητές τους οποίους διακρίνει από τους «μη ενεργούς». Είναι χρήσιμη η διάκριση.

Θα έρθει το νομοσχέδιο στη Βουλή και θα δούμε αν θα αλλάξει κάτι στις επίμαχες διατάξεις. Αναρωτιέμαι πάντως με ποιο ηθικό δικαίωμα θα υπερψηφίσει το νομοσχέδιο ας πούμε ο κ. Άδωνης Γεωργιάδης, ο οποίος έκανε 10 (κατ’ άλλους 12) χρόνια για να πάρει πτυχίο από τη Φιλοσοφική, βέβαια για σοβαρούς λόγους (αφού έχασε τους γονείς του και ανέλαβε τη διεύθυνση της οικογενειακής επιχείρησης). Πώς θα στερήσει από τους μελλοντικούς φοιτητές ένα δικαίωμα που ο ίδιος αξιοποίησε;

Θα μου πείτε, δεν θα έχει ηθικό πρόβλημα. Όπως δεν είχε πρόβλημα ο Μητσοτάκης πατήρ, ο οποίος το 1977 μπήκε στη Βουλή με το Κόμμα Νεοφιλελευθέρων που πήρε 1,5% πανελλαδικά (αλλά είχε ισχυρή παρουσία στους ν. Χανίων και Ρεθύμνου όπου εξέλεξε βουλευτή από την α’ κατανομή) και το 1990 έβαλε πλαφόν 3% καταργώντας την α’ κατανομή!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

177 Σχόλια προς “Αιώνιοι φοιτητές, ένας ακόμα μύθος”

  1. Κουνελόγατος said

    Καλημέρα σε όλους.

  2. Να δούμε, λοιπόν. Καλημέρες.

  3. Ψ. said

    Πολυ σωστο, το προσυπογραφω. Καθε κυβερνηση κανει θεαματικες αλλα ανουσιες ενεργειες (η πολιτικη ειναι ενα ειδος θεαματος – σε οτι αφορα την αλληλεπιδραση με τους απλους πολιτες), αλλα τουτοι εδω εχουν το πιο καταστροφικο θεαμα που θυμαμαι (ουσιαστικα καταστροφικο, οχι καταστροφικο του τυπου «ουρες στα ΑΤΜ»,»δραματικες ωρες» κτλ.).
    Για να δουμε αν ο κ. Μπαμπινιωτης εξακολουθει να υποστηριζει τους ενεργους μακροχρονιους φοιτητες ή θα κανει κωλοτουμπα οπως με το μακεδονικο.

  4. Κουνελόγατος said

    Κι εγώ άργησα να πάρω πτυχίο, διότι είχα ενδιάμεσα βρει δουλειά.

  5. π2 said

    Όλοι οι πανεπιστημιακοί που ξέρω, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, έχουν την ίδια ακριβώς άποψη με τον Μπαμπινιώτη για το θέμα. Το «πρόβλημα» των αιωνίων φοιτητών είναι ψευδοπρόβλημα που διόλου δεν επηρεάζει τη λειτουργία των πανεπιστημίων.

    Χτες άκουσα τον νέο υφυπουργό Παιδείας Άγγελο Συρίγο, πανεπιστημιακό κατά τα άλλα, να δικαιολογεί τη διάταξη λέγοντας ότι πρόκειται για πρόβλημα ορθολογισμού στη χρηματοδότηση (που εξαρτάται από τον αριθμό των φοιτητών). Πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι, θα έλεγα, αν το ζήτημα δεν ήταν απολύτως ιδεολογικό, και καθόλου πρακτικό, διαχειριστικό, κλπ.

  6. rizes said

    Μήτσιγκαν γιουνιβέρσοιτο
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2012/11/03/%ce%bc%ce%ae%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%b3%ce%ba%ce%b1%ce%bd-%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%b9%ce%b2%ce%ad%cf%81%cf%83%ce%b9%cf%84%ce%b9/

  7. Παναγιώτης Κ. said

    Να εντάξουμε το θέμα που θα μας απασχολήσει σήμερα στον «εκσυγχρονισμό της εκπαίδευσης».
    Συμπτωματικώς διάβασα πριν λίγο την έκθεση ανταγωνιστικότητας για το 2020 του παγκόσμιου οικονομικού φόρουμ. Για τον εκσυγχρονισμό της εκπαίδευσης αναφέρει ότι με μέσο όρο 56,3 η Ελλάδα είναι στο 38,7 τελευταία στην κατάταξη. Πρώτη είναι η Φινλανδία με 75,2.

  8. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Κι άλλοι πολλοί που ξέρω.

  9. Παναγιώτης Κ. said

    Έκανα ένα πείραμα.
    Ρώτησα αυτούς με τους οποίους κάνω παρέα να μου πουν αν κάποιος από τους καθηγητές που είχαν στο πανεπιστήμιο άφησε θετικό στίγμα επάνω τους. Τι τέλος πάντων θυμούνται από τα τουλάχιστον τέσσερα χρόνια που φοίτησαν. Δυστυχώς δεν πήρα κάποια συγκεκριμένη απάντηση.
    Αντίθετα μου ανάφεραν κάποιους δασκάλους τους, τότε που ήταν στο Λύκειο, και σε αυτούς περιέλαβαν και φροντιστές.

  10. π2 said

    Και μια που ανέφερε τον Συρίγο, είπε και το άλλο, για τους πανεπιστημιακούς φρουρούς: η πρόληψη ποινικών αδικημάτων, λέει, ανήκει εκ του συντάγματος και των νόμων, ανήκει στην αστυνομία. Φαντάζομαι λοιπόν θα κηρυχθεί σύντομα αντισυνταγματική η λειτουργία όλων των σεκιουριτάδων στην επικράτεια.

    (Η συνέντευξη εδώ: https://www.skai.gr/news/greece/syrigos-skai-1003-se-panepistimioupoli-polytexneioupoli-apth-astynomikoi-frouroi).

  11. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    https://left.gr/news/syntonismena-livelografimata-kata-ton-kathigiton-tis-panteioy-epeidi-lene-ohi-stin

  12. Γιάννης Κουβάτσος said

    (αναφέρω τον παλαιό τίτλο γιατί τον βρίσκω απείρως πιο ταιριαστό στον σημερινό υπουργό)
    Δεν βρίσκω μειωτικό τον τίτλο «υπουργός Δημοσίας Τάξεως», ούτε καταλαβαίνω σε τι διαφέρει από τον σημερινό τίτλο. Αν υπάρχει δημόσια τάξη, τότε ο πολίτης προστατεύεται και δεν μπορούν π.χ. δύο αδέσποτα κτήνη να τον λιντσάρουν στην πλατφόρμα του μετρό μέρα-μεσημέρι.

  13. Παναγιώτης Κ. said

    Να θυμηθούμε και τον Ν 815 και την ταραχή που δημιούργησε τότε οπότε αποσύρθηκε.

    Για να υπάρξουν κάποια δεδομένα για τον σημερινό διάλογο ας αναφέρω και το εξής που είχε κυκλοφορήσει ως παραπολιτικό.
    Ο Αβέρωφ ως γνωστόν, εκλεγόταν στο Ν.Ιωαννίνων.
    Είχαν απευθυνθεί σε αυτόν διάφοροι «φορείς» για να ιδρυθεί πανεπιστήμιο στα Γιάννενα. Εκείνος τότε τους είπε: «Θέλετε να φτιάξω πανεπιστήμιο στα Γιάννενα για να βγάζει κομμουνιστές;»

    Χοντρικά η λεγόμενη προοδευτική παράταξη είναι γενικώς υπέρ της «χαλαρής» εκπαίδευσης ενώ αντίθετα η λεγόμενη συντηρητική υπέρ της «σφικτής» εκπαίδευσης.

  14. LandS said

    Συμφωνώ με όλα αυτά. Μόνο που και εσύ Νικοκύρη, με τους αιώνιους, αλλά και ο κ. Μπαμπινιώτης, με τους μακροχρόνιους και των δύο ειδών, είσαστε εκτός θέματος.

    Το θέμα στην πραγματικότητα είναι ο κακός, ο τεμπέλης, ο ανεπρόκοπος, ο άσωτος Τζανετάκος, που τρώει το χρόνο του και τα λεφτά του σκληρά εργαζόμενου χήρου πατέρα του, του Κωνσταντάρα, στα πάρτυ, αντί να κοιτάει τις σπουδές του. Μέχρι που τυλίγουν τον γέρο με τη μικρούλα σαν τα κρύα τα νερά, και πάει να πουλήσει τα χωράφια του για να την κάνει σταρ του σινεμά. Τότε, μπροστά στον κίνδυνο να χαθεί η περιουσία, ξυπνάει ο αιώνιος φοιτητής και σε μια μέρα μέσα τελειώνει την Ιατρική και συνέρχεται ο γέρος. Τι νομίσατε; Ο Κακκαβάς πώς τέλειωσε, χωρίς να χάσει έτος, την Ιατρική δουλεύοντας οικοδομή;

    Μη γελάτε. Αυτήν την Ελλάδα έχουν στο νου τους. Αυτήν τη Κοινωνία.

    Άντε αύριο να πιάσουμε το άλλο με την Αστυνομία ΑΕΙ.

  15. Pedis said

    Σύσταση αστυνομίας για τη διαφύλαξη της ορθής και απρόσκοπτης λειτουργίας των πανεπιστημίων από τη δράση των αιώνιων φοιτητών!

    Ένας Έλληνας για κάθε μπάτσο!

    Κώστας Καραμανλής: Ειδικό σώμα αστυνομίας και στα μέσα μεταφοράς

    Μέχρι και ο Μπαμπινιώτης, ποιος ο Μπαμπινιώτης, άκου … αισθάνθηκε ότι έπρεπε να ξεφτιλίσει το εδώ και δεκαετίες καταφανέστατα ηλίθιο επιχείρημα της νδ. Το οποίο, όμως, πιάνει καλά μεταξύ πολλών, ακόμη πιο ηλίθιων και μισάνθρωπων ψηφοφόρων.

  16. Παναγιώτης K. said

    Ο Συρίγος δεν ήταν αυτός που τον είχαν δείρει κάποιοι φοιτητές;

  17. Αληθεύει ότι είδαμε στα κανάλια τις στολές της πανεπιστημιακής αστυνομίας προτού καν κατατεθεί στη βουλή το νομοσχέδιο;

  18. Χαρούλα said

    Σήμερα άκουσα και το άλλο! Πρωϊνό open, μια ξανθιά κυρία, μας είπε ότι δεν γίνεται να καθυστερούν οι σπουδές, γιατί ….δεν θα είναι ίδιοι ηλικιακά οι φοιτητές, όπως στο λύκειο! Και έτσι δεν γίνεται σωστή εκπαίδευση!(κάπως έτσι)
    Πως δεν το σκέφτηκε κανείς κι αυτό;;;!!😬😤😊

  19. Pedis said

    Τζουπ και η πολυάριστη θεία

  20. sarant said

    12 Επειδή τυχαίνει να ακούω γαλλικό ραδιόφωνο, ξυλοδαρμοί οδηγών, ελεγκτών κτλ. σε λεωφορεία και τρένα στη Γαλλία συμβαίνουν 5-10 το χρόνο (και μετά οι εργαζόμενοι κάνουν μια ειδικής μορφής απεργία για μια μέρα). Σε μας έγινε μία φορά, τι συμπέρασμα μπορεί να βγει;

    14 Σωστό!

    17 Το άκουσα κι εγώ αλλά δεν τις είδα.

  21. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Αφού δεν επιβαρύνουν οικονομικά είναι ακατανόητη η πρεμούρα. Άλλη μία φούσκα πολιτικής επικοινωνίας.
    Οι παροχές στους φοιτητές καλό είναι να συνεχίζονται για 2 χρόνια πέραν των ετών που διαρκεί η σχολή. μετά και τα 2 αυτά χρόνια συμφωνώ για ένα «τέλος σπουδών» που θα είναι και αυξανόμενο (ανά διετία ας πούμε).

  22. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα.
    Την προηγούμενη φορά που πήγε να θεσμοθετηθεί χρονικό όριο, παραλίγο να πέσω θύμα του. Ξεκίνησα το διδακτορικό μου στο ΕΚΠΑ στο τέλος του 2007, όντας εργαζόμενος, πατέρας μικρών παιδιών, χωρίς (τότε) χρονικό όριο για την ολοκλήρωσή του. Έτσι, κατά περιόδους που προέκυπταν δυσκολίες, το άφηνα να μένει πίσω. Όταν θεσμοθετήθηκε το όριο των 7 χρόνων εγώ ήμουν στα 6, και θεωρητικά έπρεπε σε λιγότερο από χρόνο να κάνω 2-3 δημοσιεύσεις και να γράψω τη διατριβή μου.
    Θεώρησα χαμένη φυσικά την υπόθεση, και έπαψα να ασχολούμαι, ενώ είχα κάνει το 70-80% της ερευνητικής δουλειάς. Ευτυχώς ο επιβλέπων καθηγητής μου με ταρακούνησε (με ξέχεσε είναι ο ακριβής επιστημονικός όρος) και ξανασήκωσα τα μανίκια, για να τελειώσω το 2016 (το αμίμητο σχόλιο του γιου μου τότε, «ωχ, μπαμπά, ήσουνα που ήσουνα ξερόλας, έγινες τώρα Δόκτωρ Ξερόλας!»).

    Παρόλα αυτά, και παρά το γεγονός ότι συμφωνώ πως δεν είναι μείζον το πρόβλημα των μακροχρόνιων φοιτητών, έχω κάποιες ενστάσεις.
    -Δεν υπάρχουν δίδακτρα, αλλά οι σπουδές δεν είναι χωρίς κόστος. Το επωμίζεται όλη η κοινωνία, και ο φοιτητής οφείλει να έχει επίγνωση και να επιδεικνύει την αντίστοιχη ευσυνειδησία και υπευθυνότητα.
    -Δεν υπάρχουν μόνο οι θεωρητικές σπουδές, όπου η αυτοπρόσωπη παρουσία δεν έχει μεγάλη σημασία. Στις άλλες επιστήμες, όπου υπάρχουν εργαστήρια (φυσικές επιστήμες, επιστήμες μηχανικών) ή πρακτική εκπαίδευση (ιατρικές), η συμμετοχή είναι απαραίτητη και ενδεχομένως κοστοβόρα.
    -Αν δεν χρειάζεται να παρακολουθεί κανείς τις διαλέξεις , γιατί γίνονται τότε; Μεγάλη συζήτηση από μόνη της αυτή…
    -Η συμμετοχή σε ένα μάθημα δεν έχει μόνο διοικητικό κόστος. Θεωρητικά, μπορεί να το ξαναπαρακολουθήσει κανείς (και να πιάσει μια θέση σε αμφιθέατρο). Πρακτικά, θα δώσει εξετάσεις ή/και ενδιάμεσες εργασίες προς αξιολόγηση, δεσμεύοντας χρόνο από τους διδάσκοντες.
    -Αν συμμετέχει κάποιος στις εξετάσεις εσαεί, κάποια στιγμή θα βρεθεί κάποιος κοντά που θα τον βοηθήσει να αντιγράψει, και να πάρει πτυχίο εις υγείαν των κορόιδων που έκατσαν και διάβασαν.

    Σουμάροντας, θεωρώ πως η μακρόχρονη φοίτηση όντως δεν είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα όσο διατυμπανίζεται. Είναι όμως πρόβλημα, όταν δεν είναι θεσμοθετημένες οι συνθήκες της παράτασης αυτής, κι όταν καλλιεργεί ένα πνεύμα ανευθυνότητας στους ίδιους τους φοιτητές.
    Το τελευταίο μάλιστα θεωρώ πως είναι το μείζον. Εφόσον διασφαλιστεί η πραγματική ανάγκη της παράτασης, καλώς να υπάρξει.

  23. voulagx said

    Πανεπιστημιακή Αστυνομία: Αυτή είναι η στολή των ΟΠΠΙ
    https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/341512_panepistimiaki-astynomia-ayti-einai-i-stoli-ton-oppi

  24. Φώτης said

    Από την προσωπική μου εμπειρία στο πολυτεχνείο του Βερολίνου δεν υπάρχουν διαγραφές αιωνίων φοιτητών. Οι φοιτητές πληρώνουν όμως γύρω στα 300€/εξάμηνο για λειτουργικά έξοδα και πάσο. Επειδή πολλοί εργάζονται ταυτόχρονα, είναι συχνό το φαινόμενο να τελειώνουν τις σπουδές τους αργότερα από τη προβλεπόμενη διάρκεια. Εγώ χρειάστηκα τον διπλάσιο χρόνο για να τελειώσω το μεταπτυχιακό μου, επειδή δούλευα, και δε μου είπε ποτέ κανείς τίποτα. Επίσης, πέρα από το δικαίωμα για σπουδές part time, υπάρχει η δυνατότητα να διακόψει κανείς τις σπουδές και να τις ξαναρχίσει αργότερα

  25. 17 και ναι είναι αλήθεια: https://www.thetoc.gr/koinwnia/article/astunomia-sta-panepistimia-auti-einai-i-stoli-ton-oppi—poios-tha-einai-o-exoplismos-tous/
    Δεν υπάρχει κάποια νομική ανακολουθία εδώ;

  26. πιο γρήγορος ο Βουλάγξ 🙂

  27. sarant said

    24 Δεν είναι πολλά αφου σου δίνουν και πάσο

  28. voulagx said

    #26 πιο γρηγορος απ’ τον Δυτη; Θα την θυμαμαι την σημερινη μερα. 🙂

  29. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    25 Όση ανακολουθία υπήρχε και όταν παρουσίασαν το νομοσχέδιο περί πανεπ. αστυν. δύο μόλις μέρες μετά τη διαπόμπευση του πρύτανη. Άμα είσαι προνοητικός κι έχεις και λιγουλάκι μαντικές ικανότητες έχεις προετοιμαστεί πριν συμβούν τα πράγματα.
    Πάω στοίχημα πως την ώρα που κρεμούσαν την ταμπέλα στον πρύτανη ο χρυσοωίδης ήταν σε σύσκεψη για τις ωραίες πρασινουλί στολές.
    Αλλά μπορεί και να είμαι απλά κυνικός, δεν ξέρω.

  30. nikiplos said

    Καλημέρα…
    φίλτατοι είστε πολύ, μα πολύ … καλοπροαίρετοι… Από τη γη του Πυρός μέχρι τη Γροιλανδία, όπου εμφανίζεται να θάλει το παράλογο, συνήθως υποκρύπτεται η … λουμπινιά… Δεν ξέρω τι θα κάνει ο Λάδωνις με την Ελληνική Αγωγή.
    Προσωπικά εγώ αν είχα ιδιωτικό κολέγιο θα άνοιγα σαμπάνια με το νόμο αυτό της Κεραμέως. Διότι απλά όσοι εγγραφούν στο … μαγαζί μου, θα τους αναγνωρίσω ως περασμένα τα μαθήματα (με τερτύπια και βεβαιώσεις από το οικείο ΑΕΙ-ΤΕΙ κλπ) και φυσικά με το κατάλληλο αντίτιμο θα πάρουν … το χαρτί σπίτι. Ποιός νοιάζεται για τους αιώνιους φοιτητές που τα παράτησαν και κάνουν κάτι άλλο στη ζωή τους? Για τους καθυστερούμενους μιλάμε, που μετά την κρίση, οι περισσότεροι των περιφερειακών πανεπιστημίων, αν δεν είναι κάτοικοι της πόλης-έδρας πηγαίνουν μόνο στις εξεταστικές.

    Στην παρέα του παππού μου, είχαν έναν φίλο που τον φωνάζαν φοιτητή. 60ρηδες τότε αυτοί, ο φοιτητής, πες του φοιτητή, ο πείσος ο φοιτητής κλπ. Τελικά ήταν ένας κολλητός τους που πήγε να σπουδάσει στην Αθήνα, αλλά η οικογένειά του φτώχυνε και αναγκάστηκε να κάνει κάτι άλλο ώστε να βιοποριστεί. Όταν εργαζόμουν σε μια εταιρία πληροφορικής θυμάμαι που είχαμε το φοιτητολόγιο του ΕΜΠ, όπου εγώ διακονούσα τους Μηχανολόγους. Μεταξύ άλλων δώσαν πτυχίο στον 80χρονο Κοτεάκο, τότε (τέλη 90ς ) που υπήρξε φοιτητής από τα 40ς. Επίσης και η υποψήφια δημοτικός σύμβουλος της ΝΔ στην Εύβοια, κυρία Όλγα Χαλδούπη πήρε πτυχίο μετά από 16 χρόνια: από το 1983 που πέρασε στο ΕΜΠ, περαίωσε το 1999.

    Αν μιλάμε για ενήλικες, που δεν τους πληρώνεις το να βάζεις όριο σπουδών, είναι τελείως αντιεπιχειρηματικό για κάθε ίδρυμα σπουδών. Δεν νομίζω πως το κάνουν για κάποιο στερεότυπο. Ακόμη και ο Παπασταφίδας, από τον υιόν του, αιώνιο φοιτητή διεσώθη.

  31. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  32. Καλημέρα

    Κλασσικό παράδειγμα αιτίας να μην ασχολείται κάποιος με την πολιτική στην Ελλάδα. Υπάρχει ένα θέμα, οι αιώνιοι φοιτητές. Αν κάποιος θέλει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ να το λύσει, βάζει κάτω τα πράγματα και θα καταλήξει σε λογικές προτάσεις όπως του Νικοκύρη που ψηφίζονται και λήγει το θέμα. Αντ’ αυτού κατεβάζει κάθε πικραμένη μια ιδέα που ικανοποιεί μια συνιστώσα του προβλήματος τσαλακώνοντας τις υπόλοιπες, βαφτίζει αυτήν σαν κρίσιμο μέρος του προβλήματος (μπορεί να το πει και κρίτικαλ, να δείξει και γλωσσομάθεια) και δημιουργείται το γνωστό μπάχαλο μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης όπου το πρόβλημα παύει να είναι το ζητούμενο, το προσπερνά το πολιτικό όφελος, ψηφίζεται ένα τρύπιο νομοσχέδιο λόγω κομματικής πειθαρχίας και μετά όταν απομακρύνεται η υπουργός αποσπά και επαίνους για «το έργο που επετέλεσε» και πολλές φορές της δίνουν ένα άλλο υπουργρίο για να παίξει.
    Φυσικά το ίδιο πρόβλημα θα ξεπεταχτεί αργότερα αφού η λύση δεν ικανοποιεί και φτού κι από την αρχή.
    Με το συμπάθειο αλλά πιο πολύ με απασχολεί πως θα καλυφθεί το κενό του Γιαννούλη λόγω μεταγραφής του και μπορεί να σας φαίνεται (και είναι) ανάξιο λόγου, αλλά βοηθάει στην ψυχική υγεία, κάτι που δεν είναι εύκολα αντιληπτό -όπως όλα- από τους εθισμένους. Η αποχή είναι μονόδρομος για την βελτίωση στην πολιτική, στον τόπο μας.

  33. ndmushroom said

    24, 27
    Ήμουν έτοιμος να στο γράψω στο Twitter, αλλά καλύτερα εδώ: ακριβώς αυτό είναι το θέμα, να συγκρίνουμε τι παρέχουν αυτά τα 300 ευρώ το εξάμηνο. Γιατί στην Ελλάδα μπορεί να μην υπάρχουν «δίδακτρα», πρακτικά όμως δεν υπάρχει και καμία παροχή για τους «αιώνιους».

    (Στους οποίους, με τη λογική της Κεραμέως, ανήκω κι εγώ, που αποφοίτησα στα 6,5 χρόνια και όχι στα 6, γιατί «χαράμισα» ένα εξάμηνο στο Erasmus παρακολουθώντας μαθήματα που όντως με ενδιέφεραν -και τα οποία είχα ήδη περάσει στην Ελλάδα, αλλά με διαφορετική ποιότητα διδασκαλίας- αντί των παντελώς ανούσιων μαθημάτων που μου έλειπαν από το ελληνικό πρόγραμμα σπουδών).

    Γενικά πάντως το νομοσχέδιο διέπεται από πρωτοφανές μίσος για τη δημόσια Παιδεία και τους μετέχοντες σε αυτήν. Άλλοι υποστηρίζουν ότι «όσα δε φτάνει η αλεπού», άλλοι (πιο βάσιμα, κατ’ εμέ) ότι όλα αυτά γίνονται προς όφελος των «ημέτερων» φορέων ιδιωτικής εκπαίδευσης, άλλοι πως εκπορεύονται από την πάγια ταξική-ιδεολογική προσέγγιση της δεξιάς… Σε κάθε περίπτωση είναι άλλη μία καταστροφική μεταρρύθμιση από την καταστροφικότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης.

  34. leonicos said

    Εζησα στην Ιατρική τη εποχή των φοιτητών παρελθόντων ετών.
    Τη δεκαετία του 60 δικαιολογούσαν ‘καθυστέρηση σπουδών λόγω κατοχής και πολέμου’. Επρόκειτο για κάτι ηλικιωμένους που έπαιρναν πτυχίο σχεδόν χαριστικά. Δεν ενοχλήθηκα προσωπικά, άλλοι όμως που δεν ασχολούνταν αι πολύ το έβλεπαν σαν ‘αδικία’ κυρίως για τους επόενου διορισμούς στα νοσοκομεια, διότι σε μερικές περιπτώσεις περιμένεις χρόνια για να βρεις θέση γι αν απάρεις ειδικότητα στην Ελλάδα.

    Βέβαια, πρακτικά δεν τους προλάβαμε. Είχα όμως γείτονα μερικά χρόναι αργότερα κάποιον που είχε γίνει οφθαλμίατρος. Αστεία περίπτωση. Βέβαια ήξερε να δίνει γυαλιά και πιθανώς να μετράει πίεση και να κάνει και καμιά βυθοσκόπηση. Δεν ξέρω τι εκτιμούσε από το τελευταίο.

    Αργότερα, μετά την Ιατρική, δεν με απασχόλησε. Παρά την Ιατρική, τελείωνα σχεδόν κανονικά, με ένα χρόνο καθυστέρηση και ούτε

  35. leonicos said

    Άσχετα με το ‘αν πρέπει να διαγράφονται ή όχι’

    και φυσικά τα 6 χρόνια στα 4 είναι υπερβολικά σφιχτό.

    Θα μπορεί ένα καθίκι να σε βάλει στο μάτι και να μην πάρεις πτυχίο εφόρου ζωής;

    Θα πρέιπει να υπάρχει εξασφάλιση του φοιτητη και προς αυτή την κατεύθυνση, καθώς και στους πιθανού σεξουαλικους εκβιασμους

    Και το όργανο που θα επανεξετάζει την περίπτωση, π.χ. επανεξέταση ενώπιον επιτροπής
    θα πρέπει να έχει και συμμετοχή φοιτητών, αλλιώς θα γίνει ‘στημένο’

    Άσχετα με το ‘αν πρέπει να διαγράφονται ή όχι’, επαναλαμβάνω

    εκτός από αντικειμενικά προβλήματα υγείας, όλα τα άλλα, δουλειά, παιδιά κλπ ειναι φτηνές δικαιολογίες του τύπου Άσε κι όποτε το πάρουμε. Μέχρι τα 45 του, που θα κριθεί για ρποαγωγή, θα το έχει πάρει.

    Αυτο πάλι αποτελεί εμπαιγμό

  36. geobartz said

    # Νομίζω ότι ο Νοικοκύρης βρίσκει καλό το νομοσχέδιο, κάπου στο τέλος, λέγοντας: «Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι καλό να υπάρχουν εγγεγραμμένοι φοιτητές που δεν είναι ενεργοί. Αυτό το θέμα πρέπει να ρυθμισθεί ως θέμα αρχής για τα πανεπιστήμια». Θεωρεί βέβαια ότι άλλα είναι «τα πρακτικά προβλήματα των Πανεπιστημίων («η υποχρηματοδότηση, η υποστελέχωση»κλπ). Εγώ θα προσθέσω, «τάδε έδει ποιήσαι κακείνα μη αφιέναι».
    # Θα πω πάντως ότι πέρασαν χρόνια και ζαμάνια από τότε που ήμουνα σε πανεπιστημιακά έδρανα και δεν ξέρω τί ακριβώς γίνεται σήμερα. Επί των ημερών μου υπήρχαν «αιωνιότατοι» φοιτητές. Θυμάμαι που αυτοσαρκαζόμενοι …δεν έλεγαν πόσα χρόνια …περδουκλώνονταν στο Πανεπιστήμιο αλλά ΠΟΣΕΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΕΣ! Ο τότε Πρύτανις του ΑΠΘ (Γεώργιος Βάρβογλης) τους είχε κάνει μεγάλη κασκαρίκα! Έστειλε στους πατέρες των «αιωνίων» επιστολές και τους πληροφορούσε σε ποιο έτος σπουδών βρίσκονταν ο κανακάρης τους. Οι «αιώνιοι» κήρυξαν συναγερμό: Έπαιρναν το αεροπλάνο για Κρήτη (και όπου αλλού) για να προλάβουν τον Ταχυδρόμο προτού παραδώσει την επιστολή!
    # Ένας πολύ-πολύ γνωστός μου έκανε 13 χρόνια για να τελειώσει μια Σχολή 4/ετούς φοίτησης. Και όταν πήρε «το χαρτί» και διορίστηκε στην αείποτε αμαρτωλή (σήμερα …αμαρτολώτατη!) Μέση Εκπαίδευση, έβγαλε το άχτι του: Βαθμολογούσε όλους τους μαθητές μόνο με άριστα. Του είχα πει τότε (τώρα πλέον αναπαύεται «εις τόπον χλοερόν») ότι αυτό θα μπορούσε να το κάνει και ένας τσιόμπανος!
    # Δεν γνωρίζω πόσο επιβαρύνουν σήμερα τα ΑΕΥ, οι «αιώνιοι». Για παλιότερα, λεγόταν ότι καταλάμβαναν «με το έτσι θέλω γω» θέσεις στις φοιτητικές εστίες. Ξέρω όμως από πρώτο χέρι κάποιον που έκανε 6-7 χρόνια για να πάρει ένα μεταπτυχιακό διετούς διάρκειας. Και σε όλο αυτό το διάστημα έτρωγε στη φοιτητική λέσχη (μετά της συμβίας του).
    # Εντάξει, μπορεί να υπάρχουν και κάποιοι που «δικαιολογημένα» αργούν να πάρουν το πτυχίο τους και λέμε ότι πρέπει να υπάρχει σχετική πρόβλεψη στο νόμο. Όμως ….χρειάζεται μεγάλη προσοχή διότι ανοίγει παράθυρο για …καταστρατήγηση του νόμου!
    # Ας θυμίσω ότι υπάρχει και το λεγόμενο «Ανοιχτό Πανεπιστήμιο». Ίσως μια διέξοδος των …αιωνιζόντων είναι να υπάρξει ρύθμιση ώστε να εγγράφονται εκεί, ιδίως όταν δεν υπάρχουν εργαστήρια και δεν είναι υποχρεωτική η παρακολούθηση της διδασκαλίας εκ του σύνεγγυς.
    # Τέλος να πω για μια σχετική δήλωση συριζοβουλευτή: Εμείς, είπε, όταν έρθουμε στην εξουσία θα καταργήσουμε αυτόν τον νόμο. Βεβαίως, μια νεοεκλεγμένη κυβέρνηση, διψασμένη για εξουσία, μπορεί να καταργεί τα πάντα «με ένα νόμο και ένα άρθρο»! Αυτό όμως μπορεί να σημαίνει και γκρεμίζω ό,τι έχει γίνει μέχρι χθες, και φτου κι απ’ την αρχή, και μνημόνια επί μνημονίων, και …αυταπάτες κλπ, κλπ. ΠΡΟΤΕΙΝΩ λοιπόν το εξής: Να θεσμοθετηθεί (….κάποτε) συνταγματική πρόβλεψη ώστε ορισμένες διατάξεις νόμου να μπορούν να καταργούνται ΜΟΝΟ με πλειοψηφία μεγαλύτερη από αυτήν με την οποία θεσπίστηκαν.

  37. ΓΤ said

    @0
    «[…] Μια καλή φίλη, που ζει στο Λουξεμβούργο, πήρε πρόσφατα το πτυχίο της, ύστερα από 8 ή 9 χρόνια. […]».
    Η BK 🙂

    O πιο αγαπημένος μου αιώνιος φοιτητής; O Παντελής Μπουκάλας.
    Όπως έγραψε σε πρόσφατη επιφυλλίδα του, «τότε που σπούδαζα πώς να μη γίνω οδοντίατρος».

    @20α
    Οι ξυλοδαρμοί είναι πολλοί, με συντριπτικό ποσοστό σε οδηγούς και ελεγκτές του ΟΑΣΑ.

  38. venios said

    Πρόκειται για κλασικό ψευδοπρόβλημα. Πρώτον, θα έπρεπε να εξετάζονται οι λόγοι της καθυστέρησης των σπουδών, που μπορεί να οφείλονται είτε σε ανάγκες του φοιτητή (βιοπορισμός, υγεία…) είτε σε αδυναμίες το ιδρύματος – υπάρχουν σχολές στο ΕΜΠολυτεχνείο όπου μια μειοψηφία μόνο ολοκληρώνει στον κανονικό χρόνο. Δεύτερον, και κυριότερο, τα προβλήματα της Παιδείας είναι άλλα, και δεν περιορίζονται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Μόνο το θέμα της κυριαρχίας της παπαγαλίας να αναφέρω – το μυαλό, όπως κι η ελευθερία του λόγου, φθείρεται όταν δεν το χρησιμοποιείς…

  39. καλημέρα και καλή χρονιά, έστω και καθυστερημένα,

    Με το θέμα έχουμε ξανασχοληθεί παλιότερα νομίζω.
    Έχω την εντύπωση πως το θέμα δεν έιναι τοποθετημένο σωστά.
    Το ότι υπάρχουν «αιώνιοι» φοιτητές είναι γεγονός.
    Το ότι δεν είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα είανι ένα δεύτερο γεγονός.
    Πρέπει όμως να γίνει ένας σαφής διαχωρισμός της ποιότητας των «αιωνίων φοιτητών».

    Δεν είναι στο ίδιο καζάνι αυτός που απλά δεν τελειώνει γιατί ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε για τη σχολή του με αυτόν που αγωνίζεται όλη μέρα και έχει αποφασίσει
    ότι θα περνάει λίγα μαθήματα τον χρόνο, αλλά αξιοπρεπώς και με βαθιά γνώση του θέματος του διαβάζει.
    Άρα η λύση δεν είναι η διαγραφή αλλά ο σωστός προσανατολισμός του φοιτητή στην σχολή που πραγματικά τον ενδιαφέρει.
    Έτσι και η σπουδές αυτόματα θα αναβαθμιστούν εφόσον θα υπάρχει πραγματικό ενδιαφέρον από το κοινό, και ο χρόνος σπουδών θα μειωθεί,
    και το όλο σύστημα θα έχει μια θετική αναδραστική ιδιότητα.
    Όλα τα παραπάνω τα ζω ακόμα πιο έντονα τώρα στο δεύτερο πτυχίο μου. Η ποιότητα των διαλέξεων και των συζητήσεων είναι τέτοια -γαιτί το κοινό ενδιαφέρεται πραγματικά-
    που πολλές φορές ακόμα και οι καθηγητές δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι μπορεί να γίνει τέτοιο μάθημα από τους ΗΥ και όχι με φυσική παρουσία!
    Η τηλεδιάσκεψη μας έδωσε την δυνατότητα να πετύχουμε κάτι τέτοιο.

    Γιατί όμως γίνεται όλη η φασαρία;
    Γιατί ο γενικότερος κανόνας αξιολόγησης (από την εποχή της «ανωτατοποίησης» των ΤΕΙ του Π. Ευθυμίου) ήταν η εξής απλοϊκή συνάρτηση:
    πόσοι μπαίνουν, πόσοι βγαίνουν κ σε πόσο χρόνο.
    Γιατί πολλοί καθηγητές αντιτίθενται στην διαγραφή των αιώνιων;
    Γιατί ο αριθμός των εγγεγραμμένων είναι με κάποιο τρόπο συνδεδεμένος με τις ετήσιες χρηματοδοτήσεις των ιδρυμάτων.
    Συμπέρασμα (από παλιά) ελάχιστοι είναι αυτοί που κόπτονται για το «καλό των φοιτητών» και το «καλό της παιδείας».
    Το μυστικό είναι στον κρατικό κορβανά και στο πόσο θα μειωθεί η «πίτα».

    Ευχαριστώ,
    καλή χρονιά και πάλι.

  40. Πέπε said

    > > ας πούμε ο κ. Άδωνης Γεωργιάδης, ο οποίος έκανε 10 (κατ’ άλλους 12) χρόνια για να πάρει πτυχίο από τη Φιλοσοφική…

    Τόσο παίρνει. Τουλάχιστον εγώ, τόσο έκανα. Μάλιστα νομίζω ότι τότε το πάσο ανανεωνόταν και για μερικά χρόνια πέραν των τεσσάρων.

    Εντωμεταξύ εγώ, απλώς κωλοβαρούσα. Άλλοι, που έκαναν και περισσότερα ακόμη χρόνια, πολλές φορές είχαν σοβαρούς λόγους και πέρα απ’ όσους αναφέρονται στο άρθρο. Για παράδειγμα έχω φίλο ο οποίος πέρασε σε κάποια σχολή, στην αρχή παρακολουθούσε και πέρναγε μαθήματα, σταδιακά έπεσε ο ρυθμός γιατί έπιασε δουλειά, η δουλειά για χαρτζιλίκι άρχισε να εξελίσσεται σε καριέρα, εγκατέλειψε εντελώς τη σχολή, και κάποια στιγμή πολύ-πολύ αργότερα αποφάσισε να την τελειώσει και να αλλάξει καριέρα!

    Δε λέω ότι αν δεν υπήρχε ρύθμιση που να προβλέπει τέτοιες περιπτώσεις θα έπρεπε οπωσδήποτε να γίνει, αλλά αφής υπάρχει ήδη, και το μεν Παν/μιο ή το κράτος δεν το επιβαρύνει, στον δε φοιτητή προσφέρει μια ευκαιρία που για ορισμένους είναι χρήσιμη έως σωτήρια, ποιος ο λόγος να καταργηθεί;

  41. ΓΤ said

    στο #37 εννοούσα, βέβαια, «κάποτε αιώνιος»

  42. sarant said

    36α Αυτό που παραθέτω είναι του Μπαμπινιώτη. Ο οποίος διακρίνει τους «ανενεργούς» από τους «μακροχρόνιους» φοιτητές.

  43. Ατακαμα said

    Καλή ιδέα αυτό με τα δίδακτρα από ένα σημείο και μετά που σίγουρα θα αποθάρρυνε πολύ κόσμο από το να μπει σε μια σχολή απλά για να μπει και γιατί το ζητάνε οι γονείς του. Από κει και πέρα υπάρχει η επιλογή παύσης σπουδών όπου κάποιος μπορεί να διακόψει τις σπουδές του χωρίς να επιβαρύνεται χρονικα για όσο αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα.

    Προσωπικά πιστεύω ότι θα πρέπει να υπάρχουν δίδακτρα εξ αρχής στα δημόσια πανεπιστήμια, τύπου 500€ το χρόνο. Από τη μια θα αποτελούσαν ένα πολύτιμο έσοδο για τις σχολές που θα υπερκαλύπτει πολλά από τα λειτουργικά τους έξοδα, από την άλλη θα ωθούσε τους φοιτητές να αντιμετωπίζουν τις σπουδές τους πιο συνειδητοποιημένα. Και μην πει κανείς ότι το ποσό είναι εξωφρενικό όταν για τα φροντιστήρια οι γονείς δίνουν χιλιάρικα κάθε μήνα. Στην Ελλάδα όμως δυστυχώς έχουμε συνδέσει το δημόσιο με το τζάμπα όλε, ας οψεται ο Αντρέας.

    Για μένα το μεγάλο στοίχημα του νομοσχεδίου είναι η εφαρμογή του που θέλει πολιτική βούληση που δυστυχώς δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Αν το κάνουν όπως με τον αντικαπνιστικο που δεν υπέκυψαν στις λαϊκίστικες αντιδράσεις υπάρχει ελπίδα.

    Παράλληλα, η έλευση της pfizer, της Microsoft ίσως και άλλων εταιριών θα παίξει θετικότατο ρόλο στον εξορθολογισμό της πανεπιστημιακής λειτουργίας. Οι πολυεθνικές ποντάρουν πολλά στη σύνδεσή τους με τα πανεπιστήμια και προφανώς θα επωφεληθούν από σχολές που επιτέλους σταματάνε να λειτουργούν ως τετραοροφες καφετέριες με ροπή στην ανομια. Άντε να δούμε, κάλλιο αργά παρά ποτέ.

  44. sarant said

    43 Η διακοπή δεν είναι καλή λύση διότι σημαίνει απώλεια κάθε επαφής. Αν κάποιος (που έχει οικονομικό ή άλλο πρόσκαιρο πρόβλημα) μπορεί να δίνει ενα μάθημα σε κάθε εξεταστική περίοδο θα διατηρεί μια ελάχιστη επαφή.

  45. Ατακαμα said

    @ Παναγιώτης

    Ναι τον Συρίγο τον έχουν δειρει αριστεροί φοιτητές και νομίζω πάνω από μια φορά. Πολλοί άλλοι καθηγητές και φοιτητές έχουν πέσει θύματα βίας των αριστερών στις σχολές χωρίς ποτέ να αποδοθεί δικαιοσύνη και με τα, κατά τα άλλα υπερευαίσθητα, κόμματα της αριστεράς να κλείνουν τα μάτια. Δεν τους τιμά.

  46. ΓΤ said

    (αύξηση προστίμου μη τήρησης μέτρων: 500)

  47. leonicos said

    40

    Εντωμεταξύ εγώ, απλώς κωλοβαρούσα.

    Το βασικό πρόβλημα το περιέγραψε ευλαλίστατα ο Πέπε

    Η άλλη περίπτωση είναι πολύ ιδιαίτερη. Μπορείς ν ξαναμπείς. Ίσως να υπάρξει ρύθμιση ώστε όποιος εγκατέλειψε και διαγρφτηκε, να μπαίνει χωρίς εξετάσεις, αλλά με τους ίδιους όρους.

  48. leonicos said

    44

    Μερικοί δεν ΄χουν επαφή όταν φοιτούν κανονικά. Θα τη διατηρήσουν δίνοντας ένα μάθημα το χρόνο;

    Άσε τα διδακτορικά. Ούτε ι εγώ ξέρω πόσα έχω γράψει, επ’ αμοιβή. Ήταν ένας δασκαλάκος των αγγλικών, που τσιμπούσε την πελατεία και μουτ την έφερνε. Μου έδινε 20000. Δεν ξέρω πόσο τη χρέωνε. Αν κάποιος ερχόταν μονος του, γιατί βγήκε η φήμη, έπαιρνα πάλι 20000.

    Πολλές φορες τους δίνανε τα SOS κυρίως σε άσχετα μαθήματα, π.χ. Φιλοσοφία στην Αγγλική Φιλολογία, οπότε τους γράφαμε τις απαντήσεις και τις αντέγραφαν.

    Και οι διαλέξεις είναι απαραίτητες. Αλλιώς δεν είναι πανεπιστήμιο, είναι μπούρδα

  49. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    12
    Η προστασία του πολίτη έχει πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και είναι βεβαίως επιθυμητή.
    Από την άλλη, η τάξη έχει πολύ συγκεκριμένη οσμή, στην οποία έχει αναφερθεί και νομπελίστας ποιητής μας.
    (Πόσα ένστολα χάβγουλα μισθοδοτούν οι φόροι μας?)

  50. sarant said

    46 Στη Γαλλία είναι 135. Στην Ελλάδα 500, κοντά μηνιάτικο για πολλούς.

  51. ΓΚ said

    » (…)Κι εγώ ο ίδιος φλερτάρισα με την (φοιτητική) αιωνιότητα στο δεύτερο πτυχίο μου, αφού το πήρα, αν θυμάμαι καλά, σε 6 χρόνια -αλλά με άριστα.»
    Δεν θα σε μάλωνε δα κανένας ακόμα κι’ αν το ‘παιρνες με το ταπεινό «καλώς», Άριστε ! …

  52. Πέπε said

    @47

    > > Το βασικό πρόβλημα το περιέγραψε ευλαλίστατα ο Πέπε

    Ποιο πρόβλημα;

    Ο Χ πέρασε σε μια σχολή, γράφτηκε, αλλά αντί να πηγαίνει σε όλα τα μαθήματα και να τα περνάει όλα, πήγαινε σε μερικά και πέρναγε μερικά. Τελικά κάποια στιγμή, αιώνες αργότερα, τα πέρασε όλα. Εντοπίστε το πρόβλημα!

    Εγώ τα μόνα που μπορώ να φανταστώ σαν προβλήματα είναι:
    α) Ότι οι καταστάσεις των εγγεγραμμένων γίνονται τεράστιες και κάπως δύσκολα διαχειρίσιμες. Νομίζω ότι η επιβάρυνση σ’ αυτό το ζήτημα είναι αμελητέα.
    β) Η απίθανη περίπτωση σε κάποια διάλεξη ή εξέταση να μην εμφανιστεί κανείς, και ο καθηγητής ή οι επιτηρητές να κουβαληθούν τζάμπα. Ε, αν θεωρηθεί πιθανό να γίνει κάτι τέτοιο σημαίνει ότι δεν πάτησαν ούτε οι κανονικοί φοιτητές του έτους
    γ) Η αντίστροφη περίπτωση, να σκάσουν μύτη μια μέρα όλοι οι εγγεγραμμένοι, πρωτοετείς, πεμπτοετείς, δεκαπενταετείς πλοίαρχοι κλπ., και να γίνει το αδιαχώρητο. Ε λοιπόν, στον Μπαμπινιώτη για παράδειγμα γινόταν έτσι κι αλλιώς το αδιαχώρητο στο 17, το μεγαλύτερο αμφιθέατρο (300 θέσεων νομίζω;) του κτιρίου, και υποθέτω ότι δεν οφειλόταν σε φοιτητές που έρχονταν αδιαλείπτως όλα τα προηγούμενα 10 ή 20 χρόνια. Επίσης, στις εξετάσεις είχε γίνει το αδιαχώρητο τη χρονιά που ένας Λατίνος καθηγητής, διαβόητος κόφτης, είχε πάρει άδεια και έκανε το μάθημά του άλλος, οπότε εμφανίστηκαν ό.,ες οι γενιές κομμένων που το χρωστούσαν από τα παλιά τα χρόνια. Ο αντικαταστάτης το έλυσε το πρόβλημα.

  53. sarant said

    51 Δεν καθυστέρησα για να πάρω καλό βαθμό, αλλά επειδή δεν μπορούσα να δίνω μαθήματα.

  54. […] αυτών των «αιώνιων φοιτητών». Ο Νίκος Σαραντάκος δημοσιεύει σήμερα ένα εξαιρετικό άρθρο για το μύθο των αιώνιων φοιτητών, διαβάστε το στη […]

  55. Γιάννης Κουβάτσος said

    20α, 37: Όπως τα λέει ο Γιώργος, Νικοκύρη. Απλώς δεν αποτυπώνονται στην κάμερα και, ως γνωστόν, ότι δεν παίρνει δημοσιότητα είναι σαν να μην έγινε για τους υπόλοιπους πλην του φουκαρά που του τσακίζουν το σώμα και την ψυχή. Η αστυνόμευση είναι απαραίτητη, αν θέλουμε να μιλάμε για προστασία του πολίτη. Ας μη τη συγχέουμε με την υπέρβαση καθήκοντος και την αστυνομοκρατία, που είναι άλλα πράγματα, απολύτως καταδικαστέα.

  56. Αράουτ said

    Είναι αδιανόητο και δείχνει πόσο έχει εκπέσει του σκοπού του το παρόν γλωσσικό ιστολόγιο το εξής γεγονός: Σε ένα άρθρο για τους «αιώνιους φοιτητές», ο κ. Σαραντάκος αποφεύγει (ή μήπως αγνοεί; Εδώ σε θέλω κάβουρα…) να μάς πεί πόθεν εισήλθε στην τρισχιλιετή Ελληνική Γλώσσα η έκφρασις «αιώνιος φοιτητής».

    Και ο τελευταίος απόφοιτος Παλαιού Σχολαρχείου γνωρίζει ότι η εν λόγω έκφρασις εισήλθε στο Ρωμέικο και σε όλο τον Δυτικό Κόσμο από την μετάφραση του «Βυσσινόκηπου» του Τσέχωφ (1η έκδοσις στα ρωσσικά 1903-1904), όπου δεσπόζει ο χαρακτήρας του μαρξιστή φοιτητή Πέτρου Τροφίμωφ που ο ίδιος δηλώνει «αιώνιος φοιτητής»: Εξαιτίας των πολιτικών του πεποιθήσεων οι καθηγηταί του Τσαρικού Καθεστώτος αρνούνται να του δώσουν πτυχίο΄

    Ειδικά στο Ρωμέικο, η φράσις «αιώνιος φοιτητής» άρχισε να γίνεται της μόδας από τον χειμώνα του σωτηρίου έτους 1955 όταν ο Κάρολος Κούν πρωτοανέβασε τον «Βυσσινόκηπο» στο υπόγειο του «Θεάτρου Τέχνης».

    Ωστόσο, όπως αποκαλύπτει σήμερα το Επιτελείο μας, η πρώτη καταγραφή της φράσεως «αιώνιος φοιτητής» στην Θεία Ελληνική Γλώσσα έλαβε χώραν στις 11 Δεκέμβρη του σωτηρίου έτους 1946 στην 2η σελίδα της εφημερίδος «Εμπρός» , σε άρθρο της καζαντζακικής δημοσιογράφου + φεμινίστριας, Λιλίκας Νάκου (1904-89), για τον Ελεύθερο Έρωτα

    Παρακαλείται ο αγαπητός κ. Σαραντάκος να κάνει τις απαραίτητες προσθήκες στο παρόν ελλιπέστατο άρθρο, αν θέλει να συνεχιστεί η ραγδαία άνοδος του παρόντος Ιστολογίου, που σήμερα 15 Γενάρη 2021 σημείωσε νέο ρεκόρ 12ετίας, ανελθόν στην 808 θέση της ελληνικής βαθμολογίας της Alexa.

    Είπαμε και ελαλήσαμε και αμαρτίαν ούκ έχομεν

  57. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ωραία η προσέγγιση του Νικοκύρη και επίσης ωραία σχόλια, τα περισσότερα.

    Για να είμαι ειλικρινής δεν κατάλαβα πλήρως το θέμα. Δηλαδή αν ένας φοιτητής 4/ετούς διάρκειας σπουδών, συμπληρώνοντας τα 6 χρόνια χρωστάει ένα μάθημα, χάνει τα πάντα; Αν συμβαίνει αυτό, τότε απαράδεκτος ο νόμος. Θα μπορούσε να υπάρξει συνέχεια με πληρωμή διδάκτρων και απώλεια όλων των φοιτητικών προνομίων. Αυτή είναι η δική μου θέση.

  58. ΓΤ said

    54@

    Η ΕΑΕΚ αναδημοσιεύει το σημερινό άρθρο στο https://re-union.gr/2021/01/15/aionioi-foitites-mythos/

    πιο δίπλα, στο αφισάκι, διαβάζουμε

    υποβάΣΘμιση
    ιδιωτικοπόιηση

    κομμάτια να γίνει η απόσταση του ανοιχτού εισαγωγικού στην «Αριστεία» και η παραδοσιακή γραφή των «κολλεγίων»…

  59. ΓιώργοςΜ said

    43
    Θεωρείς δεδομένο πως τα φροντιστήρια καλύπτονται από τα μηνιαία έσοδα. Πολλοί γονείς ξοδεύουμε όσα έχουμε μαζέψει χρόνια, με ορίζοντα τις πανελλαδικές. Μία ευκαιρία, όχι δεύτερη.
    Με δύο παιδιά στο πανεπιστήμιο και τους υπολογισμούς σου, χρειάζονται 1000€ το χρόνο για δίδακτρα. Τα παιδιά αυτά χρειάζονται φαγητό, ρούχα, θέρμανση, ίντερνετ, υπολογιστή, τηλέφωνο, κι αν με το καλό ξεκολλήσουμε από τις καραντίνες θα θέλουν να πιουν και δυο φορές την εβδομάδα έναν καφέ με τους φίλους τους, να πάνε ένα σινεμά κάθε δεκαπέντε.
    Θα μου πεις ας πάνε να δουλέψουν, άφθονες οι καλοπληρωμένες θέσεις μερικής απασχόλησης, όπου δηλώνεται τετράωρο και δουλεύει κανείς 6-8 ώρες.
    Ή ας είχαν ένα μπαμπά φραγκάτο ώστε το πεντακοσάρικο να είναι μια εβδομαδιαία έξοδος στα μπουζούκια. Όμως αυτά τα παιδιά δεν πρόκειται να γίνουν υπεύθυνα με τα δίδακτρα, ενώ τα δικά μου μάλλον θα αναγκαστούν να διαλέξουν μεταξύ δουλειάς και σπουδών, καθώς αν δουλεύεις δε γίνεται να τελειώσεις στην ώρα σου. Χώρια από το γεγονός ότι θα πρέπει να ζουν κάθε μέρα με το άγχος και την ενοχή πως οι σπουδές τους στερούν ποιότητα ζωής από την υπόλοιπη οικογένεια.
    Αν πάλι είναι ανάλγητα και αδιάφορα, θα θεωρήσουν το πεντακοσάρικο υποχρέωση των γονιών και δεν θα νοιαστούν πάλι.

    Το μόνο που βλέπω είναι η τιμωρία όσων γονιών επιθυμούν να σπουδάσουν τα παιδιά τους.

    Όσοι είναι μισθοσυντήρητοι, πληρώνουν το 1/3 του μισθού τους ήδη σε κρατήσεις (φόρους, ασφαλιστικές εισφορές) και το 1/5 από όσο περισσεύει σε ΦΠΑ. Αν δηλαδή κάποιος παίρνει 1000€ στο χέρι, άρα 1500 μικτά, δίνει κάθε μήνα στο κράτος 750€ (χωρίς να βάλουμε δημοτικά τέλη, φόρο στα καύσιμα, τέλη κυκλοφορίας), για να έχουν, μεταξύ άλλων, τα παιδιά τα δικά του και όλων των άλλων, εκπαίδευση και περίθαλψη. Ο φόρος της δεκάτης μοιάζει σεισάχθεια, σε σύγκριση. Γιατί να δώσει άλλο ένα κατοστάρικο;

    Σκέφτηκα κάποια στιγμή πολύ σοβαρά, και ίσως το ξανασκεφτώ, τις σπουδές στη Βρετανία. Εκεί, την τελευταία φορά που κοίταξα, τα δίδακτρα μπορούν να προκύψουν από σπουδαστικό δάνειο, το οποίο το αποπληρώνει κανείς αν και όταν βρει δουλειά σχετική με το αντικείμενό του, και με εισόδημα από κάποιο όριο και πάνω. Δεν ξέρω τι γίνεται πλέον με το brexit βέβαια.

  60. ΓιώργοςΜ said

    46, 50 Κάπου τόσο είναι και το πρόστιμο για παραβίαση σηματοδότη. Γι’ αυτό σταματάνε όλοι κλαρίνο στα φανάρια μόλις πάει να ανάψει το πορτοκαλί.

  61. # 40

    Πέπε αυτό το κωλοβάρεμα είναι πολλές φορές η μαγιά για την παραγωγικότερη περίοδο της ζωής μας.

    # 52

    Εποχή είχε αφήσει ο Μάλλιος στην Διαφορική Γεωμετρία παιρνόντας 3-4 κάθε εξεταστική περίοδο μέχρι που τον στείλανε επισκέπτη στα ξένα και ο αντικαταστάτης ξαλάφρωσε το φοιτητικό δυναμικό

  62. konos said

    52 —> Μιλώντας για σχολή επαγγελμάτων υγείας (Φυσικοθεραπεία), για την οποία έχω άμεση και ίδια γνώση, έχει γίνει δύο φορές αλλαγή του προγράμματος σπουδών, με σημαντικές διαφοροποιήσεις στο περιεχόμενο και τη δομή των μαθημάτων. ¨Όταν λοιπόν εμφανίζεται από το πουθενά ένας φοιτητής, ο οποίος χρωστά μαθήματα από πολλά έτη πριν, που δεν υπάρχουν καν στο τρέχον πρόγραμμα σπουδών, ο διδάσκων (αφού αναζητηθεί ο πιο σχετικός με το αντικείμενο) θα πρέπει να ανατρέξει στο τότε πρόγραμμα σπουδών, να αναζητήσει ύλη και να βγάλει θέματα ειδικά για την περίπτωση αυτή. Αν πρόκειται για εργαστηριακό μάθημα, η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο, ειδικά αν δεν μιλάμε για έναν, αλλά για περισσότερους φοιτητές. Η άλλη λύση, δηλαδή να πάρει ο φοιτητής πτυχίο με το τρέχον πρόγραμμα σπουδών σημαίνει ότι πιθανότατα θα χρειαστεί να παρακολουθήσει και να εξεταστεί σε περισσότερα μαθήματα από όσα χρωστάει για να εξισώσει τις διδακτικές του μονάδες. Με άλλα λόγια, ένας φοιτητής που εμφανίζεται 5-6 έτη μετά θα έχει κενά και διαφοροποιήσεις μεταξύ αυτών που διδάχθηκε τότε και αυτών που διδάσκονται τώρα. Για μένα εκεί είναι η ουσία του προβλήματος. Κάθε απόφοιτος, τελειώνοντας τις σπουδές του, έχει ένα σύνολο γνώσεων με αρχή, μέση και τέλος, Αυτή η σκοπιμότητα στον κλάδο που γνωρίζω, αλλά και γενικότερα στα επαγγέλματα υγείας, αλλά και αλλού (βλέπε πληροφορική π.χ., ας μιλήσει κάποιος ειδικός), δεν πιστεύω ότι εξυπηρετείται από μακροχρόνιες απουσίες από τη σχολή, η αποφοίτηση από την οποία συνδέεται άρρηκτα με επαγγελματικά δικαιώματα και άσκηση άδειας επαγγέλματος. Συγγνώμη για το σεντόνι,,,,

  63. ΓΤ said

    60@

    Κάθε μέρα στην Κυψέλη θα δω κάποιον που περνάει με κόκκινο. Πολύ λογικό. Η Αστυνομία ψάχνει τον Παππά…

  64. Ατακαμα said

    @ ΓιώργοςΜ

    500€ το χρόνο είναι 40€ το μήνα. Αμελητέο ποσό για κάποιον που πράγματι ενδιαφέρεται για τις σπουδές του, ικανό να αποτρέψει αυτόν που μπαίνει στη σχολή απλά για να μπει και απλά γιατί αυτό του ζητάνε οι γονείς του.

    Αν βάλεις τι θα σημάνει επίσης για τα πανεπιστήμια τα οποία αδυνατούν να πληρώσουν χαρτί υγείας και καθαριστες καταλαβαίνουμε πόσο θα βελτιωθεί επίσης η ποιότητα των σπουδών για τον φοιτητή. Από κει και πέρα προφανώς και θα πρέπει να υπάρχουν διευκολύνσεις για όσους όντως αδυνατούν να πληρώσουν έστω και αυτό το αντίτιμο.

    Η Ελλάδα είναι μια από τις ελάχιστες, πιθανότατα, η μοναδική χώρα που παρέχει ανώτατη εκπαίδευση στο τζαμπε, στην Ευρώπη. Αν νομίζουμε ότι όλοι οι άλλοι είναι οι αναλγητοι και εμείς οι ευαίσθητοι έχει καλώς, αλλά μάλλον δεν είναι έτσι ακριβώς το πράγμα.

    Η ανώτατη εκπαίδευση δε θα πρέπει να θεωρείται ως η συνέχεια του λυκείου, όπως εν πολλοίς συμβαίνει στην Ελλάδα. Η ανώτατη εκπαίδευση πρέπει να είναι μια απολύτως συνειδητή επιλογή τόσο για τους γονείς όσο και πολύ περισσότερο για τον ίδιο τον φοιτητή.

    Επίσης είναι και το άλλο. Ο Χ φοιτητής σπουδάζει στο ελληνικό πανεπιστήμιο, αποφοιτά και στη συνέχεια πάει στο εξωτερικό για μεταπτυχιακά και δουλειά. Ο συγκεκριμένος δε θα αποδώσει ούτε μισό ευρώ στο κράτος. Αντιθέτως το κράτος θα του παρέχει δωρεάν τη βάση για να πληρώνει στη συνέχεια φόρους στο εξωτερικό. Ας βάλουμε για πόσους Έλληνες φοιτητές ισχύει αυτό και ας βάλουμε πόσο μπαίνει μέσα η Ελλάδα από αυτό το φαινόμενο όπου πληρώνεις τον Χ και αυτός δεν επιστρέφει τίποτα πίσω. Άντε τίποτα διακοπές το καλοκαίρι.

  65. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    64

    Σκόιλ ελικικού + χύμα τα μύρια στα κανάλια + ομοίως στους εργολάβους των εθνικών οδών + φιέστες 2021 (για τους εφοπλιστές δε λέω τπτ, ντροπής πράματα).

    Έχεις σκεφτεί ποτέ πόσες στολές πανεπιστημιόμπατσων θ’ αγοράζανε με όλο αυτό το χρήμα? Χώρια οι εργοδοτικές δωρεές σε κωλόχαρτο και σε βιτριόλι για καθαρίστριες.

  66. nikiplos said

    64@ Γιατί να απαγορεύσουμε σε έναν νέο να δοκιμάσει, να τεσταριστεί με μια σπουδή, μια γνώση? Γιατί δηλαδή πρέπει να σκεφτόμαστε απαγορευτικά και ΟΧΙ προτρεπτικά? Δεν θέλουμε μορφωμένους νέους, νέους που να έχουν φύγει λίγο από το μικρόκοσμο της στενής οικογένειας, να έχουν ανοίξει τα μάτια τουςκαι τα φτερά τους? Απαγορεύουμε σε έναν άνθρωπο να δοκιμαστεί?

    40€ για μένα είναι ό,τι τα 20€/μήνα για έναν με διπλάσιο εισόδημα και αναλογικά 5€/μήνα για έναν με τετραπλάσιο. Είμαι υπέρ της αναλογικής επιβάρυνσης, ανάλογα με το εισόδημα και όχι δεκάτης. Η επιβάρυνση είναι το σημαντικό, αλλά αυτό λύνεται: πχ σπουδές ν+4 και ύστερα συμβολικά δίδακτρα. Εξαρχής τα δίδακτρα είναι άδικο και τιμωρητικό για τις μέσες οικογένειες, αφού αυτές κυρίως θα πλήξει η επιβάρυνση.

    Τέλος, όσοι νομίζετε ότι εμείς που σπουδάσαμε μακριά από τα σπίτια μας, το κάναμε δωρεάν, γιατί το κράτος παρέχει δωρεάν δημόσια Γ’θμια εκπαίδευση, ας σας ενημερώσω, ότι η δική μου οικογένεια επιβαρύνθηκε (80ς-90ς) 56 εκατομ. δραχμές τότε. Αυτό ισοδυναμούσε με ένα πολύ καλό και πολυτελές τριάρι στου ζωγράφου, ή ένα τεσσάρι στο Χαλάνδρι. Πέρα από το γεγονός ότι η οικονομία τότε πράγματι σήκωνε μια τέτοια κίνηση.

    Τέλος καλό είναι να μην κάνουμε συγκρίσεις με αντίστοιχα ιδρύματα του εξωτερικού, γιατί εκείνα και συγγράμματα δίνουν έγκαιρα και στεγάζουν τους φοιτητές τους στα κάμπους. Δεν τους λένε: Έλα εδώ να νοικιάσεις τα δυάρια και να κόψεις το λαιμό σου πως θα έρθεις στη σχολή. Και φυσικά να κόψεις το λαιμό σου, πως θα ζήσεις, θα φας, θα πιείς κλπ. Άλλο να παρέχεις τα στοιχειώδη και να βγαίνουν έξω από αυτά εκείνοι που δύνανται, και ΑΛΛΟ να μην παρέχεις τίποτε και να κόψει το λαιμό του ο πολίτης από μόνος του.

  67. ΓΤ said

    (Ανοίγουν οι εκκλησίες. Καήκαμε…)

  68. eran said

    Όταν δημοσιογράφοι, κάποιοι από τους οποίους δεν περάσει ούτε απέξω από Πανεπιστημιακή σχολή, ξέρουν καλύτερα από τις Συγκλήτους (που τολμούν να εκφράσουν επιμέρους διαφωνίες) και τις λοιδορούν μάλιστα:
    https://www.esos.gr/arthra/71162/syllogos-melon-dep-panteioy-i-akadimaiki-eleytheria-sto-stohastro
    και εδώ: https://www.esos.gr/arthra/71179/sygklitos-pan-patron-na-aposyrthei-shedio-nomoy-gia-tin-panepistimiaki-astynomia.
    https://www.anatropinews.gr/2021/01/15/sygklitos-ekpa-to-n-s/
    Στο προκείμενο όμως των αιωνίων φοιτητών, να επισημάνω ότι το πετσόκομμα των εισακτέων το οποίο επιχειρείται με το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο έχει ως πρόφαση τη μελλοντική μείωση του φαινομένου των αιωνίων φοιτητών (δέκα με δεκαπέντε χιλιάδες υπολογίζεται – ανάλογα με τα όρια που θα βάλει το κάθε τμήμα) . Η συλλογιστική απλή: μόνο τα στουρνάρια παρατείνουν τις σπουδές γιατί περνούν σε σχολές (με βαθμολογική βάση γύρω στη βάση του δέκα ή και χαμηλότερη!) τις οποίες ως στουρνάρια που είναι δεν μπορούν να βγάλουν. Τους κόβουμε έτσι προκαταβολικώς αφού ενδιαφερόμαστε για το μέλλον τους, με μια αιφνιδιαστική διάταξη μάλιστα στο μέσον μιας τέτοιας χρονιάς, η οποία βεβαίως ξεκίνησε με άλλους όρους και προϋποθέσεις και διαφορετικούς σχεδιασμούς και στοχεύσεις για τον κάθε δεκαοχτάχρονο και δεκαοχτάχρονη. Η ανηθικότητα του να αλλάζουμε τους κανόνες στη μέση του παιχνιδιού ασχολίαστη…

  69. sarant said

    55 Πού είδες την έλλειψη αστυνόμευσης; Ο ξυλοδαρμός του σταθμάρχη έγινε σε σταθμό που διαθέτει παράρτημα αστυνομικού τμήματος!

    56 Εγώ έβαλα απόσπασμα του 1944, πώς είναι πρώτο αυτό του 1945;

  70. Ατακαμα said

    @nikiplos

    Με το να λειτουργεί προτρεπτικα μειώνεται το επίπεδο σπουδών καθώς «δοκιμάζει» ο πάσα ένας. Αυτό βλέπουμε να γίνεται στα ελληνικά πανεπιστήμια. Τσεκαρε φοιτητές φιλολογίας ή οικονομίας πχ αν έχουν καθόλου επαφή με το αντικείμενο. Δε φταίνε αυτοί. Φταίει το σύστημα έλα και συ μπάρμπα να σπουδαξεις.

    Τα συγγράμματα είναι επίσης ελληνικό φαινόμενο (παράδοξο) όπως και τα μη δίδακτρα. Σε καμία χώρα δεν παρέχουν συγγράμματα στους φοιτητές και μάλιστα δωρεάν. Υπάρχει η βιβλιοθήκη. Όσο για το κάμπους επίσης πληρώνεις ή αλλιώς νοικιάζεις σπίτι όπου η συγκατοίκηση παίζει φουλ βέβαια όχι όπως εδώ. Δεν είναι δημοτικό η ανώτατη εκπαίδευση. Είναι επιλογή ενηλίκων.

    Δυστυχώς το σύστημα ανώτατης παιδείας στην Ελλάδα κατασκευάστηκε πάνω σε παπαντρεικες ιδεοληψίες μπολιασμενο με τις αγκυλώσεις της αριστερής ιδεολογικής ηγεμονίας που κυριάρχησε στην Ελλάδα από το 81 μέχρι τον Ιούλιο του 15. Πάθαμε μάθαμε, έστω και αργά, και επιτέλους γυρίζουμε σελίδα. Αλλά είπαμε θέλει πολιτική βούληση, άμα κολωσεις στον κάθε μίρλα και τη σαραντάχρονη κασέτα του θα ναι όλα μια τρύπα στο νερό.

  71. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    68
    Ενώ για τα στουρνάρια με πλούσιους γονείς εξισώνουμε το κωλόχαρτο του ιδιωτικού κολεγίου με το πτυχίο δημόσιου ΑΕΙ.

  72. Καλησπέρα από δω,
    Εγώ στα 5,5 το πήρα, άρα μια χαρά είμαι 🙂

    62 Και τότε που ήμουνα φοιτητής και σήμερα που ξέρω κάποιους φοιτητές (και παλαιοτέρων ετών ακα αιώνιους) το πρώτο σενάριο δεν το είδα και δεν τ’ άκουσα ποτέ. » Η άλλη λύση, δηλαδή να πάρει ο φοιτητής πτυχίο με το τρέχον πρόγραμμα σπουδών» είναι αυτό που εφαρμόζεται πάντα. Στο έτος μου π.χ. άλλαξε ένα μάθημα κι από 100 σελίδες έγινε 200 (ο καθηγητής δεν είχε προλάβει να γράψει τις υπόλοιπες τα προηγούμενα 2 – 3 χρόνια). Ε, όλοι στις 200 δίναμε (εγώ, τις100 πρόλαβα να διαβάσω και πήρα 5 μιας κι είχε αναλογικότητα στην κατανομή θεμάτων 🙂 ). Άρα, κανέναν κόστος για το ΑΕΙ απ’ το αν είναι παλιός ή καινούριος. Για τον ίδιο τον φοιτητή είναι ζόρι που πρέπει να δώσει σε καινούρια ύλη αλλά δεν δικαιούται (με το σημερινό καθεστώς) τα καινούρια βιβλία που (συνήθως) δεν υπάρχουν στο εμπόριο αφού είναι κοπιράιτ του καθηγητή.

    64 τέλος Αυτό κι αν είναι πρόβλημα. Όμως το κράτος (οι κρατούντες) δεν ενδιαφέρονται γι’ αυτό. Δώσε σ’ όλους να σπουδάσουν. Κι αν δεν έχουμε θέσεις εμείς εδώ, άλλοι παρακαλάνε να πάρουν σπουδαγμένους έτοιμους για χρήση. Πολλοί από δω μέσα το ξέρουμε καλά! 🙂 Οι μεγάλες οικονομίες τις Ευρώπης, έτσι συντηρούνται.

    59 Με το brexit για τους εκτός ΗΒ και δίδακτρα στις σχολές έχει και δάνεια για σπουδές δεν έχει…

  73. ΓΤ said

    Να θυμίσουμε στην κυρία Κεραμέως ότι υπήρχε πρωτοετής στην ΑΒΣΠ το 1972, ο οποίος πήρε το πτυχίο του το 2015, μετά από 43 χρόνια. Ποιος ξέρει τι προβλήματα αντιμετώπιζε.
    Μάλλον πολλά, γι’ αυτό και αυτός ο πικραμένος άνθρωπος διορίστηκε στο Γραφείο του Παναγιώτη Πικραμμένου.
    Ποιος; Μα φυσικά ο Γρηγόρης Ψαριανός.

    https://www.news247.gr/politiki/o-psarianos-itan-kata-ton-aionion-foititon-alla-pire-ptychio-meta-apo-42-chronia.6349019.html

  74. 68 Ευκαιρία να (ξανα)πω πως το 75 μπήκαν στο Φυσικό Αθήνας υποψήφιοι που είχαν βαθμό 95 σε πέντε μαθήματα (με άριστα το 40 το καθένα) συν το απολυτήριο του (εξαταξίου) Γυμνασίου. Στο Μαθηματικό ή σε άλλες σχολές ακόμα χαμηλότερα και στην επαρχία ψάξε βρες. Ας μου πούνε πόσο ήταν ο μέσος όρος που πέρασαν. Ούτε 8 (στην 20βαθμη); Σήμερα, πολλοί απ’ αυτούς υπερθεματίζουν για «βάση το 10». Κι αν τους πεις τίποτα, λένε πως ναι μεν ήταν χαμηλά αλλά τα μαθήματα ήταν αλλιώς, πολλή και μη σαφώς καθορισμένη ύλη κλπ. Σύμφωνοι, αλλά όλοι τότε με τους ίδιους όρους διαγωνίζονταν.
    Τον επόμενο χρόνο είχε συγχωνευθεί ο Πολυτεχνικός με τον Φυσικομαθηματικό κύκλο. Στα ίδια μαθήματα και για τις ίδιες σχολές ήθελες πάνω από 130 μονάδες!

  75. Μαρία said

    69

  76. Γιάννης Κουβάτσος said

    69: Μιλάω για αστυνόμευση, Νικοκύρη. Δεν μιλάω για φραπεδόβιο αραλίκι στο γραφείο, ούτε για κουβεντολόι στο κινητό.

  77. Άγγελος Σέρτης said

    Εδώ το καλό το πράμα (1912):

    «Ακούστε εμέ τον αιώνιον φοιτητήν, γνωρίζω καλά όλους τους καθηγητάς του Πανεπιστημίου.»
    (Δ. Πίστη, «Παληόκοσμος», 1912: σελ. 452)

  78. # 69 β

    εφαρμίζει σχήμα πρωθύστερον !

  79. Γιάννης Ιατρού said

    60, 63: Σημερινό…
    κάτι τέτοιοι όμως δεν πληρώνουν τίποτα…. Αλλοίμονο, οι άλλοι θα φταίνε😡

  80. Triant said

    Το αιώνιοι είναι υπερβολή. Εγώ που μπήκα στο ΕΜΠ το ’75 δεν έχω συμπληρώσει ούτε μισόν αιώνα. Και δεν με λες και λυκόπουλο 🙂

  81. Γιάννης Ιατρού said

    Οι μεγαλύτεροι τιμητές των «αιωνίων» φοιτητών είναι οι αιώνιοι κλέφτες που μας ρημάζουν χρόνια τώρα και μας έχουν κατσικωθεί στις ζωές μας.

  82. Αράουτ said

    Συγχαίρουμε τον ανερχόμενο σχολιαστή κ. Άγγελο Σέρτη (77) που εντόπισε την 1η καταγραφή της φράσεως «αιώνιος φοιτητής» στην τρισχιλιετή Ελληνική Γλώσσα: Συνέβη στο Κάϊρον, το σωτήριον έτος 1912 στο βιβλίο του Διονύση Πίστη «Παληόκοσμος – Ηθογραφία»
    (εκδόσεις Αδελφών Μενικίδου, Κάϊρον 1912)

    ΥΓ: Κύριε Σέρτη, εδώ δουλεύουμε με παπίρεν. Όταν βρίσκουμε κάτι, το τεκμηριώνουμε. Δεν είναι «αέρα – πατέρα» το Ιστολόγιο, ούτε «τρέχα γύρευε και Νικολό καρτέρει». Αλλιώς δεν θα το παρακολουθούσαν καθημερινώς ένας Μπάμπι, ένας Χαραλαμπάκης, κι ένας Παντελής Μπουκάλας

  83. Άγγελος Σέρτης said

    82 «Όταν βρίσκουμε κάτι, το τεκμηριώνουμε.»

    Και το παράθεμα έβαλα, και τον συγγραφέα έβαλα, και τον τίτλο έβαλα, και τη χρονολογία έβαλα, και τη σελίδα έβαλα=ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ

    Να ταϊζω την μπουκιά στο στόμα μεγάλους ανθρώπους ντρέπομαι…

  84. Pedis said

    # 81 – Οι αιώνιες βουλευτικές οικογένειες, του γνωστού αιώνιου κλαν συμπεραλαμβανομένου.

    Πάντως, είναι εκπληκτικό πώς συνεχίζει να πιάνει, γι αυτό και το παίζουν ακόμη, το παντελώς βλακώδες σλόγκαν των «αιωνίων φοιτητών» και μάλιστα, ως ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα των ελληνικών πανεπιστημίων.

  85. Pedis said

    Αλλά εδώ πιάνει ακόμη τα στήσιμο-πέρασμα γενικότερων πολιτικών αποφάσεων με αφορμή ένα μεμονωμένο γεγονός.

    Δεν θα ξεχάσω ότι με αφορμή ένα βίαιο έγκλημα, αρκετά χρόνια πριν, από έναν ψυχοπαθή Ρουμάνο η τότε Ιταλική κυβερνηση σε συνεργασία με τα μμε σε κατάσταση υστερικού σοκ πέρασε νόμο, ουσιαστικά, πογκρόμ διώξεων και επαναπατρισμού ενάντια σε όλους τους Ρουμάνους μετανάστες.

  86. Γιάννης Ιατρού said

    Μόλις άρχισε το άγριο κράξιμο, το πήρε πίσω αυτό με την αύξηση του πρόστιμου από 300 σε 500€ ο ΠΘ. Καλά να πάθει, Γελοίος!

  87. ΓΤ said

    34
    319

  88. sarant said

    73 🙂

    77 Σωστός

    80 Ε, καλά κρατιέσαι 🙂

  89. Pedis said

    Στα γενικότερα διεθνή στατιστικά στοιχεία που βγαίνουν στην επιφάνεια, τώρα, με το ψευδο-πρόβλημα των αιωνίων φοιτητών, να προσεχτεί ότι σε κάθε χώρα οι κανόνες είναι εντελώς διαφορετικοί.

    Φερειπείν, στην Ιταλία η αποφοίτηση μέχρι τις 31 Μάη του ακαδημαϊκού έτους Ν+1 καταγράφεται επίσημα (κι έτσι, προφανώς, θα συμπεριλαμβάνεται στις στατιστικές) ως αποφοίτηση που έλαβε χώρα το ακαδημαϊκό έτος Ν.

    Αλλά, πέρα από αυτό, χρειάζεται να συγκρίνει κανείς ομοειδείς ποσότητες. Δεν μπορεί για παράδειγμα να γίνεται σύγκριση των σπουδών στο ΕΜΠ μ’ ένα τεταρτοκλασάτο αγγλικό ή ιταλικό πολυτεχνείο. Ούτε, βέβαια, τις σπουδές στο Φυσικό Αθηνών με ένα αντίστοιχο τμήμα σε αγγλικό πολυτέκνικ.

    Τέλος πάντων, οι αιτίες για την καθυστέρηση στην αποφοίτηση από χώρα σε χώρα, από σχολή σε σχολή, από τομέα σε τομέα κοκ είναι πολλές και πολύ διαφορετικές.

  90. Νίκος Κ. said

    Το πρόσθετο οικονομικό/διοικητικό κόστος από τους «αιώνιους» φοιτητές είναι πρακτικά μηδενικό, πολύ περισσότερο που τώρα οι εγγραφές στα μαθήματα γίνονται ηλεκτρονικά. Θεωρώ λανθασμένη την ιδέα για κάποια, έστω και περιορισμένα, δίδακτρα που μπορεί να ανοίξει την πόρτα προς τα «κανονικά» δίδακτρα και την τρέλα του φοιτητικού χρέους που βλέπουμε σε Ευρώπη και Αμερική.

  91. Νίκος Κ. said

    Η συζήτηση σχετικά με τον περιορισμό στα έτη φοίτησης συχνά υπονοεί κάποια εκπαιδευτική ανεπάρκεια όσων πρόκειται να διαγραφούν. Είναι άραγε σωστό; Ας δούμε κάποια στοιχεία:

    Στην ιστοσελίδα της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ διαβάζουμε ότι «στους αποφοίτους της συγκαταλέγονται σημαντικοί επιστήμονες και παιδαγωγοί, καθώς και λογοτέχνες και μουσικοί· από τους τελευταίους ορισμένοι διέκοψαν τις σπουδές τους πριν πάρουν πτυχίο. Ενδεικτικά αναφέρουμε … τους πεζογράφους Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και Στρατή Μυριβήλη, τους ποιητές Ιωάννη Γρυπάρη, Γεώργιο Δροσίνη, Γεώργιο Σουρή, Αριστομένη Προβελέγγιο, Νίκο Γκάτσο και τον μουσικό Μάνο Χατζιδάκι» http://www.deanphil.uoa.gr/h-sxoli.html

    Βλέποντας πως κάποιοι από τους κορυφαίους των ελληνικών Γραμμάτων (για τους οποίους δικαίως περηφανεύεται το ΕΚΠΑ ότι υπήρξαν φοιτητές του) «διέκοψαν τις σπουδές τους πριν πάρουν πτυχίο» είπα να μάθω λίγο περισσότερα. Το αποτέλεσμα είναι ότι από τους 8 αναφερόμενους πεζογράφους/ποιητές/μουσικούς οι 6 δεν πήραν ποτέ πτυχίο (Παπαδιαμάντης, Μυριβήλης, Δροσίνης, Σουρής, Γκάτσος και Μάνος Χατζηδάκις), ένας πήρε στα 9 χρόνια (Γρυπάρης), άρα σύμφωνα με την σχεδιαζόμενη νομοθεσία θα «έπρεπε να είχε διαγραφεί» και ένας συνέχισε τις σπουδές του στο εξωτερικό από όπου πήρε πτυχίο και διδακτορικό (Προβελέγγιος). Πιο αναλυτικά:

    Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: γνωστός και ως «ο άγιος των ελληνικών γραμμάτων», «η κορυφή των κορυφών» κατά τον Κ. Π. Καβάφη, γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όμως δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Ο ίδιος αναφέρει σε σύντομο αυτοβιογραφικό του σημείωμα: «… Τῷ 1874 ἐνεγράφην εἰς τὴν Φιλοσοφικὴν Σχολήν, ὅπου ἤκουα κατ’ ἐκλογὴν ὀλίγα μαθήματα φιλολογικά, κατ’ ἰδίαν δὲ ἠσχολούμην εἰς τὰ ξένας γλώσσας …». https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CF%82_%CE%A0%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%82

    Στρατής Μυριβήλης: γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο, εργαζόμενος παράλληλα ως συντάκτης σε περιοδικά και εφημερίδες. Τις σπουδές του εγκατέλειψε σύντομα για λόγους βιοπορισμού. http://www.biblionet.gr/author/845/%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%9C%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B2%CE%AE%CE%BB%CE%B7%CF%82

    Ιωάννης Γρυπάρης: Αποφοίτησε από τη Μεγάλη του Γένους Σχολή και το 1888 γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών για να σπουδάσει φιλολογία. …Το 1897 ο Γρυπάρης πήρε τελικά το πτυχίο του στη φιλολογία http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=461&t=147 (διάρκεια φοίτησης 9 χρόνια)

    Γεώργιος Δροσίνης: Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και μεταγράφηκε στη φιλοσοφική σχολή μετά από σύσταση του Νικόλαου Πολίτη. Το 1885 συνέχισε τις σπουδές του στην Ιστορία της τέχνης στο εξωτερικό, στα Πανεπιστήμια της Λειψίας, της Δρέσδης και του Βερολίνου, στη Γερμανία, χωρίς όμως να πάρει κάποιο πτυχίο https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%94%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CF%82

    Γεώργιος Σουρής: γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ωστόσο, δεν κατόρθωσε να πάρει πτυχίο μετά την απόρριψή του από τον καθηγητή του Σιμτέλο στο μάθημα της μετρικής, κατ΄ άλλους στα Λατινικά, γεγονός που του στοίχισε πολύ όπως διαπιστώνεται στους εκδικητικούς του στίχους. Για να βγάλει τον επιούσιο παρέδιδε μαθήματα και δημοσιογραφούσε. https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%A3%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%AE%CF%82

    Αριστομένης Προβελέγγιος: σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή της Αθήνας, καθώς και στα πανεπιστήμια του Μονάχου, της Λειψίας και της Ιένας, όπου αναγορεύτηκε και διδάκτωρ Φιλολογίας και Ιστορίας της Τέχνης. http://www.biblionet.gr/author/46438/%CE%91%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7%CF%82_%CE%A0%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CE%B3%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82

    Νίκος Γκάτσος: μετέβη στην Αθήνα για να εγγραφεί στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (διέκοψε μετά το δεύτερο έτος) https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82_%CE%93%CE%BA%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%82

    Μάνος Χατζηδάκις: Αρχίζει ανώτερα θεωρητικά μαθήματα μουσικής με τον Μενέλαο Παλλάντιο, σημαντική μορφή της ελληνικής εθνικής μουσικής σχολής, και σπουδές Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τις οποίες ποτέ δεν ολοκλήρωσε https://www.sansimera.gr/biographies/147

  92. Pedis said

    Ένας θείος μου, για παράδειγμα, πήρε πτυχίο στα 13 χρόνια. Μόνο που είχε περάσει στη σχολή για πλάκα (στην ουσία για να βοηθήσει ένα φίλο του στα μαθηματικά …), γράφτηκε, αλλά λόγω άλλων υποχρεώσεων, είχε βρει δουλειά, άρχισε να φοιτά από απόσταση (γνωστικό αντκείμενο χωρίς εργαστήρια και παρουσίες) και δίνοντας μόνον εξετάσεις, χρησιμοποιώντας την άδειά του, μετά το 8ο έτος από την πρώτη εγγραφή. Πήρε, δε, το πτυχίο στα 4.5 χρόνια. Τα πρώτα οκτώ χρόνια επιβάρυνε το σύστημα ως ένα όνομα σε μία καρτέλα.

  93. ΓΤ said

    Η HSBC για αρνησίμασκους σε βρετανικό έδαφος
    https://www.dailymail.co.uk/news/article-9147125/HSBC-threatens-shut-bank-accounts-customers-refuse-wear-face-mask.html

  94. Γιάννης Ιατρού said

    93: ¨οχι γενικά, αλλά «…who refuse to wear a face mask in its UK branches». Προφανώς με τη λογική, όποιος μπαίνει «σπίτι μου» οφείλει αν μην με θέτει σε κίνδυνο///

  95. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Το θέμα των ‘αιωνίων’ το φέρνουνε στην επιφάνεια και το αναμασάνε κάποιοι υπουργοί εδώ και 2-3 δεκαετίες. Κάτι είχε εφαρμοστεί, αν θυμάμαι καλά, κάπου μεταξύ 2008-14 (;), αλλά οι σχετικές ρυθμίσεις ή ατόνησαν ή καταργήθηκαν.

    Πρόκειται, πράγματι, για ένα φανταστικό πρόβλημα-φάντασμα 🙂 , μια σκιαμαχία χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο. (Ο Μπαμπι. που το έζησε από μέσα, κάτι ξέρει…)
    Κι εγώ νομίζω ότι πρακτικά το ζήτημα εντοπίζεται στον ορισμό (συντρέχουσες προϋποθέσεις) -και καθορισμό- των ενεργών φοιτητών, ανεξαρτήτως χρόνου.
    Αν ένας φοιτητής χαρακτηρίζεται ‘ενεργός’ (π.χ. ανά ακαδημαϊκό έτος), τότε δεν υπάρχει θέμα διαγραφής του, ενώ λαμβάνεται υπόψη στον προγραμματισμό της λειτουργίας του Πανεπιστημίου -ειδικά για τα εργαστηριακά μαθήματα- και, φυσικά, επηρεάζει την χρηματοδότησή του. Τους περιορισμούς των προνομίων για τους πέραν κάποιου χρονικού ορίου ενεργών φοιτητών, τους ανέφερε ο Νικοκύρης. (Πάντως, τα όποια δίδακτρα κτγμ δεν συμβάλλουν στη βελτίωση της κατάστασης).

  96. sarant said

    91 Πολύ ενδιαφέρον, μπραβο!

  97. ΓΤ said

    94@
    Γι’ αυτό δεν βάλαμε «σε βρετανικό έδαφος»;
    Εκτός αν σκέφτηκες και τας… κτήσεις 🙂

  98. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    α) Τώρα είδα τα σχ. 90+91 του Νίκου Κ., με τον οποίο συμφωνώ απόλυτα.
    Όλοι, θαρρώ, έχουμε παραδείγματα φίλων, συγγενών, γνωστών –και όχι μόνο– που είτε μπήκαν στο Πανεπιστήμιο με οριακές βαθμολογίες είτε έκαναν μακροχρόνιες σπουδές, αλλά εξελίχθηκαν σε άριστους επαγγελματίες, μερικοί μάλιστα ακολούθησαν και επιτυχημένη ακαδημαϊκή καριέρα, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Δεν συμπεριλαμβάνω εδώ, προφανώς, αυτούς που ‘πέτυχαν’ με ξένες -κομματικές ή άλλες…- πλάτες, που και από τέτοιους έχουμε μπόλικους.

    Θα είχε, πάντως, ενδιαφέρον να δούμε πόσοι και ποιοι από τους βουλευτές που θα ψηφίσουν μεθαύριο τον σχετικό νόμο υπήρξαν και αυτοί ‘αιώνιοι΄! (Εκτιμώ ότι δεν είναι μόνο ο Άδωνης και ο Γρηγόρης…)

    β) Όποιος γνωρίζει κάτι, ας μας φωτίσει: Υπάρχουν ΟΠΠΙ σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού; Και σε ποια – ποιες χώρες;

  99. eran said

    αιώνιος μαθητής:
    https://www.thetoc.gr/diethni/article/salos-stin-tourkia-gia-plasto-apolutirio-gumnasiou-katigoreitai-o-erntogan—ti-kataggellei-komma-tis-antipoliteusis/

  100. 86 Γιόχαν για πάρτη σου, αφιερωμένο εξαιρετικά (οι υπόλοιποι μην το δείτε, γομάρια)

  101. Χαρούλα said

    Νομίζω πως πρέπει όμως να δούμε και τους εαυτούς μας οι γονείς με ειλικρίνεια.
    Πολλοί φοιτητές καθυστερούν γιατί αγωνίζονται σε δύο ή τρείς στίβους.
    Αλλά ακόμη περισσότεροι είναι αυτοί που γράφτηκαν σε σχολές …για το χατήρι των γονιών. Ας ακούσουμε τα παιδιά. Αν θέλουν να γίνουν ηθοποιοί, μάγειρες, συγγραφείς, υδραυλικοί, ας τους αφήσουμε ακόμη κι αν είναι αριστούχοι. Να μην ταλαιπωρούνται άδικα. Ας κουραστούν, ας παλέψουν κι ας πεινάσουν, αλλά για το όνειρο τους.
    Ακούμε τόσο συχνα καλλιτέχνες να λένε πως πέρασαν, αλλά δεν τελείωσαν. Ακόμη και τα παραδείγματα του Νίκου Κ. στο #91, προς τα εκεί οδηγούν.
    Ας αφήσουμε τα λουλούδια να ανθίσουν!🌻

  102. leonicos said

    Ποιος έλεγε για προσώπατα χτες;

    Οδύσσεια

    σ 192-195·
    κάλλεϊ μέν οἱ πρῶτα προσώπατα καλὰ κάθηρεν
    ἀμβροσίῳ, οἵῳ περ ἐϋστέφανος Κυθέρεια
    χρίεται, εὖτ’ ἂν ἴῃ Χαρίτων χορὸν ἱμερόεντα•
    καί μιν μακροτέρην καὶ πάσσονα θῆκεν ἰδέσθαι,

  103. geobartz said

    Εκτός από τους «αιώνιους» φοιτητές υπάρχουν και οι ελέω κρατικής κ@@@φαρδίας γενόμενοι τοιούτοι. Προ ετών είδα μια γνωστή μου πωλήτρια σε Σούπερ-Μάρκετ να κλαίει και να οδύρεται. Γιατί κλαις; τη ρωτάω, και εκείνη απαντά:
    – Να, πέρασε στο ….τάδε ΤΕΙ, γράφτηκε, πήγε δυο μέρες και γύρισε πίσω. Ξοδέψαμε τόσα λεφτά!
    – Δεν του αρέσει η Σχολή. Δεν πειράζει. Ας δοκιμάσει και του χρόνου κάπου αλλού.
    – Όχι. Μου είπε ότι τις 1-2 μέρες που πήγε, ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕ τί έλεγαν οι καθηγητές και οι συμφοιτητές! Και αισθάνονταν πολύ άσχημα!
    (Ας σκεφτούμε τον κακομοίρη να περνούσε σε κανένα Φυσικό τμήμα κλπ, ελέω «κρατικής κ@@@φαρδίας»! Μέχρι … «λιποτάκτης της ζωής» θα γίνονταν!)

  104. sarant said

    102 Α μπράβο

  105. 101 Εγκρίνω κι επαυξάνω. Σωστή η Χαρούλα. Π.χ. φίλη της κόρης μου με πτυχίο ΕΜΠ δουλεύει στο αντικείμενό της, τρέχει για ένα μάστερ πάνω σ’ αυτό αλλά έχει κι ένα στούντιο για νύχια στο σπίτι της και φτιάχνει τα νύχια στην ίδια ή στις φιλενάδες της. Γιατί δεν το προχωράει; Μα δεν αφήνει η μαμά!
    Απ’ την άλλη όμως, αν θέλουν να δοκιμάσουν και το πανεπιστήμιο, ας το δουν κι αυτό (αν μας παίρνει οικονομικά). Κι ας μην υπάρχει το φόβητρο των ετών που θα λειτουργήσει αποτρεπτικά.

  106. Μαρία said

    86
    Πάγωμα για μια εβδομάδα, μετά το 16 https://www.youtube.com/watch?v=DipeHfp7sbs&feature=emb_logo , για να δούμε αν είστε καλά παιδάκια.
    Α και τα προστίματα έγιναν πρόστιμα.

    104
    Ο Όμηρος όμως έχει και δοτική προσώπασι,

  107. Μαρία said

    105
    Ενώ ο μπαμπάς συμφωνεί ή είναι ορφανή;

  108. ΚΩΣΤΑΣ said

    Το κακό είναι ο κορονοϊός, δεν υπάρχει σήμερα πραγματική φοιτητική ζωή. Ξαφνικά γίναμε όλοι πραγματιστές και ειδικότερα σεις οι αριστερόστροφοι. Άφετε τα παιδία για καμιά 7/ετία, περίπου, να ζήσουν τα πιο ευτυχισμένα χρόνια της ζωής τους, νομοτελειακά πάντα ακολουθούν χειρότερες μέρες. Βέβαια είναι και θέμα πως αξιολογεί κανείς τη ζωή, ολιγάρκεια, αυτάρκεια και γλέντια, χαρές…

    Σας τάπωσα! 🤣😂😜

  109. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Σε δέκα χρόνια, τα πανεπιστήμια θα είναι ακόμη πιο αστεία υπόθεση απ΄ότι είναι σήμερα, και σε είκοσι, θα είναι εντελώς άχρηστα για την οικονομική ελίτ. Εν τω μεταξύ, συνεχίζεται το παγκόσμιο θέατρο του παραλόγου που ευτελίζει την ανθρώπινη διάνοια.

    101 αρχή και τέλος – Ακριβώς έτσι πατρίδα, αλλά στην συντριπτική τους πλειονότητα, οι γονείς είναι φασίστες, σιγά μη δώσουν ελευθερία επιλογής στην ιδιοκτησία τους, έχουν προσδοκίες από αυτήν.

  110. Pedis said

    # 100 – Ναι. Αλλά, απευθύνονται σε ηλίθιους

  111. ΓΤ said

    110@

    «Καταργεί ΤΟΥ αιώνιους φοιτητές;»

  112. # 101

    Χαρούλα έκανα κάποτειδιαίτεραστο τρίτο παιδί ενός ωραίου ζευγαριού, αναγνωρισμένων στην περίπου καλλιτεχνική δουλειά τους και με κοινωνικές ευαισθησίες που μόνο σε ξένους είχα συναντήσει. Τα δυο μεγάλα παιδιά με καλές σπουδές έξω, το τρίτο προβληματικό στην δευτέρα λυκείου γιατί δεν ήθελε να μπει σε πανεπιστήμιο αλλά να συνεχίσει τις σπουδές του στην κιθάρα. Ενώ ήταν εξαιρετικά καλό παιδί, αντιδρούσε άσχημα στο σχολείο βγάζοντας τα οικογενειακά του απωθημένα, Μετά από μια αποβολή στο σχολείο που είχε αιτία την οικογενειακή πίεση, μίλησα στους γονείς του λέγοντας τους πως είναι κρίμα να χαραμίσει το πιθανό ταλέντο του στην μουσική, αν δεν έχει σπουδάζει και αργότερα, δεν χάλασε ο κόσμος. Δεν με άκουσαν του έκοψαν την κιθάρα και σήμερα το παιδί έχει ένα βιβλιοπωλείο που του άνοιξαν αφού παράτησε σπουδές για να βιοπορίζεται και πιθανότατα μισή ζωή.
    Αντε τώρα να πείσεις γονείς με χαμηλή κοινωνική μόρφωση να μη σπουδάσει το παιδί τους «επιστήμων».

  113. 107 Δεν υπάρχει πια. Αλλά κι όταν υπήρχε δεν έμπαινε θέμα να πει κάτι ενάντιο 🙂

    108 Είναι κι αυτό το κακό (που λείπει το καλό). Αν παίρνει οικονομικά τους γονείς είναι πράγματι ενδιαφέρον.

    112 Έχω να λέω ιστορίες. Άσε. Μαμά καθηγήτρια ΔΕ επέμενε να μην γίνει η κόρη της χορεύτρια αλλά να σπουδάσει φιλόλογος. Μπήκε, πήρε το πτυχίο. Έπαθε μια νευρική ανορεξία κι όταν συνήρθε άνοιξε σχολή χορού. Λι έχει το παράπονο που στα 25 της δεν την έπαιρνε να γίνει χορεύτρια (το υποκατάστατο δεν την ικανοποιούσε βέβαια).Να μην συνεχίσω.

  114. Γιάννης Ιατρού said

    Επί χούντας, όσοι τελειώναμε τις σπουδές μας (στο εξωτερικό) αλλά μας είχαν πάρει το διαβατήριο, είχαμε πρόβλημα με την άδεια παραμονής στο εξωτερικό (π.χ. Γερμανία). Διπλό μάλιστα: Αν γυρίζαμε θα περνάγαμε από ειδική μεταχείριση καθότι σταμπαρισμένοι, αν μέναμε θα είχαμε πρόβλημα με τις εκεί αρχές (η άδεια παραμονής ήταν συνδεδεμένη με τις σπουδές/εγγραφή στο ακαδημαϊκό έτος).
    Ευτυχώς κάποια πανεπιστήμια σε συνεννόηση με καθηγητές που είχαν κατανόηση έδωσαν λύση: Οι καθηγητές (ένας-δύο έφτανε, θυμάμαι τον καθ. Richard Eppler, αδελφό του Erhard Eppler, υπουργού του SPD και βουλευτή στη Βάδη-Βυρτεμβέργη) δεν έδιναν βαθμολογία για κάποιο μάθημα που είχαμε περάσει, μόνο πληροφορούσαν την γραμματεία πως κατά την εκτίμησή τους θα παίρναμε πάνω από τη βάση. Έτσι το ίδρυμα (με κατανόηση κι αυτό…) δεν εξέδιδε τον τίτλο σπουδών αφού δεν μπορούσε να βγει βαθμολογία και μας επέτρεπε την εγγραφή στο νέο ακαδημαϊκό έτος.
    Απ΄ την άλλη η γραμματεία έδινε κι ένα πιστοποιητικό πως είχαμε περάσει επιτυχώς κλπ. τις εξετάσεις και η έκδοση του διπλώματος επέκειτο… Με αυτό το χαρτί βρίσκαμε κανονικά δουλειά σαν π.χ. μηχανικοί κλπ. σε εταιρείες και μπορούσαμε έτσι να ζούμε κανονικά από οικονομικής άποψης. Και οι τοπικές αρχές έβρισκαν πάτημα να ανανεώνουν την άδεια παραμονής παρά τις οχλήσεις των προξενείων κλπ. εγκάθετων. Αιώνιοι φοιτητές κι εμείς. Μόλις έπεσε η χούντα, βγήκαν και τα διπλώματα και γυρίσαμε πίσω για στρατιωτικό κλπ. (μετά από κάποιους μήνες, γιατί δεν εμπιστευόμαστε και πολύ την κατάσταση….)

  115. Μαρία said

    113
    Την πέτυχα την ορφανή 🙂 Στην τελευταία τάξη του λυκείου αντιμετώπισε το δίλημμα μανικιουρίστα ή μηχανικός κι όχι μόνο σπούδασε μηχανικός αλλά κάνει και μεταπτυχιακό; Κάτι δεν μου ακούγεται καλά.
    Και τα παιδιά πάντως έχουν ευθύνες που σέβονται τις επιθυμίες των γονιών τους.

  116. ΓΤ said

    αθλητική κίνηση

    Φενέρμπαχτσε-ΠΑΟ 100-74

    Φοίνικας-ΟΣΦΠ 3-2 (25-23, 25-20, 17-25, 20-25, 15-11)

    ΠΑΟΚ-Μπιέλοβαρ 28-21 (Χάντμπολ Γυναικών EuroCup)

  117. sarant said

    114 Ωραία ιστορία!

  118. Μαρία said

  119. ΓΤ said

    και η αθλητική μέρα κλείνει με

    ΟΣΦΠ-Βιλερμπάν 63-69

  120. Pedis said

    100 – Άλλος ένας βγαλμένος από τη πολυεθνική μήτρα της ελίτ των αρίστων

    https://www.theguardian.com/politics/video/2021/jan/14/jacob-rees-mogg-fish-british-happier-because-brexit-video

  121. Nestanaios said

    Αυτό το «αιώνιος» δεν μου κάθεται ετυμολογικά. «αιωνία του η μνήμη» λέει ο παπάς αλλά εγώ δυσκολεύομαι να ετυμολογήσω. Το «αείναιος» και «αείναος» και «αέναιος» και «αέναος» τα καταλαβαίνω. Το αιώνιος δεν μου κάθεται καλά. Από πού προκύπτει το «ω»; Μήπως είναι «αιόνοος»; Εδώ κάτι βλέπω. Όχι πολλά.

  122. gbaloglou said

    Μήπως να αφαιρούνταν από τους μακροχρόνιους το δικαίωμα του φοιτητικού εκλέγειν και του φοιτητικού εκλέγεσθαι; Λέμε τώρα 🙂

  123. sarant said

    118 … ΕΓΩ είμαι διατεθειμένος…

  124. Ηλίας Φωλιάς said

    Γνωρίζω αρκετούς που ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους αρκετά χρόνια μετά, αν και ζούσαν εξασκώντας κάποιο άλλο επάγγελμα. Νομίζω ότι κέρδισαν ένα προσωπικό στοίχημα και χάρηκα μαζί τους. Πολλοί άλλοι τα παράτησαν όμως γιατί δεν υπάρχει ένα υποστηρικτικό σύστημα που να κατευθύνει έναν φοιτητή ο οποίος για κάποιο λόγο έχασε την επαφή με τους συμφοιτητές του έτους του. Ακόμα και οι απλές γραφειοκρατικές διαδικασίες γίνονται ζόρικες αν δεν έχεις έναν κύκλο συμφοιτητών να σε υποστηρίζει. Εγώ προσωπικά νιώθω τυχερός γιατί ολοκλήρωσα τις σπουδές μου χωρίς να σταματήσω παράλληλα να εργάζομαι χάρη στη βοήθεια μιας τέτοιας παρέας συμφοιτητών και της ανοχής του αφεντικού. Είναι τιμή για ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα να μην έχει λιγότερους αποφοίτους από τους εισακτέους. Δείχνει ότι γίνεται δουλειά που κρατά το ενδιαφέρον των φοιτητών του, οι οποίοι αξιολογούν πως αυτά που παίρνουν θα τους φανούν χρήσιμα. δυστυχώς λίγοι καθηγητές το αντιλαμβάνονται και δείχνουν προσωπικό ενδιαφέρον για όσους για χίλιους δυο λόγους χάνουν τον προσανατολισμό τους.

  125. 120 Είναι μια παρηγοριά όσο νάναι, να μην είμαστε μόνοι στο σύμπαν. Νάσαι καλά, πάντα τέτοια 😁

  126. ΓΤ said

    122@

    Δεν πιστεύω μετά από τόσες μέρες να έχετε ξεχάσει εκείνο το περί μη τιμωρίας…

  127. sarant said

    124 Σωστό είναι αυτό, ότι αν χάσεις την επαφή με τους συμφοιτητές έχεις πολύ λιγότερες ελπίδες να τελειώσεις.

  128. Γιάννης Ιατρού said

    Δεν βλέπω αλλαγές εδώ (σε προφιλ)… 😉😁

  129. Prince said

    121. Ο αιώνας σάς κάθεται ετυμολογικά; Αν ναι, ιδού.

  130. Μαρία said

    123
    Παραχώρηση της ΑΜ στους υπηκόους για λίγες μέρες.

  131. Πέπε said

    Να βάλουμε και καμιά μουσική της προκοπής:

  132. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η ιστορία ενός αιώνιου, άξιου φοιτητή
    Ένας συμμαθητής μου στο φροντιστήριο, άριστος, σε όλα 20, πέρασε στην πρώτη πεντάδα της Νομικής εκείνη τη χρονιά που πέρασα κι εγώ. Κάπου- κάπου διασταυρωνόμασταν στα πρώτα έτη κι έβλεπα να ξαναδίνει τα μαθήματα κι ας τα είχε περάσει για να πετύχει 10άρι. Τίποτα λιγότερο από άριστα μου έλεγε. Μετά τον εύρισκα αραιά και που, δούλευα κιόλας, είχαν κι απόσταση τα επώνυμά μας και στο πτυχίο που ήταν όλα προφορικά, δεν συμπέσαμε καθόλου. Χαθήκαμε. Τον συνάντησα 10 χρόνια μετά,στη θάλασσα, κάτω στην Αρκαδία. Λοιπόν ο Δημήτρης δεν είχε ακόμη τελειώσει καθώς κυνηγούσε 10άρια αλλά άντε πχ να πάρεις 10 στο απέραντο Αστικό .Αστέρι όπως ήταν (καλότατο μυαλό αλλά είχε αυτόν τον ψυχαναγκασμό με τα 10άρια) δούλευε με έναν ξάδελφό του, με μεγάλο δικηγορικό γραφείο κι έκανε κανονικά παραστάσεις! Καθώς είχε το γραφείο μεγάλες υποθέσεις (και τις αναλάμβανε αυτός!) έπεφτε πάνω στους καθηγητές μας στα δικαστήρια και πώς να πάει μετά να δώσει στα μαθήματα που «χρωστούσε» σ΄αυτούς;
    Παράξενη ιστορία που δεν ξέρω τη συνέχειά της καθώς δεν ξαναβρεθήκαμε. Είχα κάρτα του, δεν του τηλεφώνησα, ήθελα να ξεχάσω αυτό το μυστικό.

  133. ΓΤ said

    132@

    μπαίνει το νυχτόβιο κηπουρίνι
    λέει την ιστοριούλα
    φεύγει
    μέχρι μύτη κι η Φουντούλω
    στο παραθυράκι βάνει
    τη μαμά της στο Αστικό
    είπανε κανείς δεν φτάνει

  134. loukretia50 said

    Αφού ανεβήκαμε επίπεδο με το άζμα του Πέπε, ξεθαρρεύω και το ρίχνω :

    – Ποιός είν’ αυτός ο αψηλός που έρχεται εδώ πέρα?
    -Αιώνιος είναι φοιτητής, κι είναι μεγάλη λέρα!
    Φιγούρα μόνο και τουπέ, φορούσε και καδένα!
    Ο γόης μας θυμήθηκε, ετών σαρανταένα!
    Τονίζει ο σεβάσμιος γελώντας μοχθηρά.
    Από παλιά τον ήξερε – πριν κάνει ντοκτορά.

    Μια εποχή συχνάζανε κι οι δυό στο καφενείο
    Ο κρύος διδακτορικός μακριά απ΄τον πληβείο
    Ο πρώτος ήταν άριστος, όλη η ζωή στρωμένη
    Λεφτά, κοννέ, γονιών πρεστίζ, καριέρα δεδομένη.

    Ο άλλος ήταν άτυχος, αλλά δημοφιλής
    Γλυκό παιδί και ξύπνιο, στις κόρες προσφιλής.
    Μα η ρημάδα η ζωή – που άλλους ανεβάζει…
    Ανάγκαζε το μορφονιό λογιστικά να βγάζει.

    Πολλές οι ώρες στη δουλειά, μικρή η εταιρία
    μαγκούφης προϊστάμενος ο Λη – Σπανομαρία.
    (το Λη από το Παντελή, το άλλο, συγκυρία).

    Ο άξιος τον ζήλευε που είχε κατακτήσεις
    Δε μέτραγε που είχε αυτός για όλα απαντήσεις.
    Κι ενώ ο λογιώτατος θαύμαζε πνεύμα αρχαίο
    Οι κοπελιές τριγύριζαν τον κοτσιδάτο νέο

    Ερχόταν απογεύματα σ΄όλο το πρώτο έτος
    Μα ξέμεινε στο δεύτερο ο κολλητός του σκέτος.

    Ο σπαστικός το χάρηκε. « Οι άξιοι συνεχίζουν
    Καλύτερα που μερικοί τα σ’κώτια δε μας πρήζουν».

    Ξηγήθηκε έτσι ο σοφός στη Μπάρμπι- προφεσόρα
    Και βρίζουν τους αιώνιους :
    – Ανάθεμα την ώρα!
    Τεμπέληδες, αργόσχολοι, τραμπούκοι και αλήτες
    – Και όλοι οι « αγωνιστές»! Τι αναιδείς κοπρίτες
    (Τον σιγοντάρει η κυρά με τη μεγάλη γλώσσα
    Ναζιάρα κι ανεγκέφαλη, όπως η κάθε κλώσσα).
    Χορτάτο σκύλο θέλουνε κι ολόκληρη την πίτα
    (Chorus )
    – Ωραίο επιχείρημα κυρία ψηλομύτα!
    Για πείτε μας λοιπόν εσείς που έχετε τη γνώση
    Τι γίνεται αν τ’ αφεντικό την άδεια δε δώσει?
    Αν φόρτο έχουνε πολύ, ξεσπάσει κάποια κρίση,
    νομίζετε το φοιτητή «για κοζερί» θ΄αφήσει?

    Δε δίνει μια, δε δίνει δυο, τρεις κι η φαρμακερή του
    Κανείς δε νοιάζεται αν χαθεί η εξεταστική του
    Και είναι τόσοι που ζητούν χώρια να εξεταστούν

    – Και οι πενθούντες κι άρρωστοι σ΄αυτό πρωτοστατούν

    – Σιγά μην κάτσει ο άνακτας, της έδρας ηγεμόνας
    Να εξετάσει άχρηστους πληβείους κατά μόνας.

    – Μα κάθε εργαζόμενος, φαντάρος, άρπα -κόλλα,
    ζητάει μόνο υπογραφή, λευκή μας δίνει κόλλα.

    – Για σάς δεν είναι πρόβλημα. Αν παρουσιαστούν
    δεν κάνετε και τίποτε αν δεν εξεταστούν.
    – Αυτή η κατάσταση είν’ ντροπή Πρέπει να διακοπεί
    Ο μέγας αποφαίνεται. Κι έχει πολλά να πει :

    -Ποιος είσαι συ που θα μου πεις πως έχω τάχα ευθύνη
    Αν μια στρατιά αιώνιων το μάθημά μου δίνει?

    – Ατέλειωτες είναι σειρές, εκτός απ΄τη δική μας
    Μα πάλι αναβάλλεται η εξεταστική μας.
    – Και φταίτε εσείς που διαρκώς κάνετε καταλήψεις.
    Αχ, στο δικό μου τον καιρό… άλλες οι αντιλήψεις.

    – Μα η δική μας η σχολή – η θεωρητική
    Δεν έχει εργαστήρια, θέλει άλλη τακτική.
    Γιατί δε δέχεστε ποτέ να κάνουμε εργασίες?
    Στο παρά πέντε δίνετε κάποιες φωτοτυπίες
    -Να έρχεστε στο μάθημα. Μετρούν οι παρουσίες
    Και δε μπορώ τόσα γραπτά εγώ να διορθώσω
    Οφείλω το βιβλίο μου σύντομα να εκδώσω

    – Μα έχετε δυο βοηθούς να σας αναπληρώνουν
    Και στην ανάγκη τα γραπτά μπορούν να διορθώνουν

    – Αυτό είν’ απαράδεκτο, δική μου είναι ευθύνη.
    Ο έμπειρος καθηγητής ποιοί θα περάσουν κρίνει.

    – Σε 5 εξεταστικές περάσανε δεκάξι!!
    Αν βάλουμε και τους παλιούς, που έχετε διδάξει
    χρειάζεται ένα γήπεδο, δεν τους χωράει η τάξη!
    – Αιώνιοι και θ’ αποκλειστούν. Μα εσένα τι σε κόφτει?
    – Απλώς αναρωτιόμουνα γιατί σας λένε κόφτη!
    ΛΟΥ
    Σενάριο που ευτυχώς είναι φανταστικό
    Το λόμπυ των καθηγητών είναι ιδανικό

  135. ΓΤ said

    Συνελήφθησαν τα μπουμπούκια που ξυλοκόπησαν τον σταθμάρχη.

  136. Πέπε said

    Η ιστορία ενός άλλου αιωνιου φοιτητή

    Κι εγώ τον είχα συμμαθητή στο φροντιστήριο. Ας πούμε πως τον έλεγαν Σπύρο. Ο Σπύρος έδινε για Νομική, εγώ για Φιλολογία.

    Ο Σπύρος άκουγε πάρα πολλή μουσική. Όλο του το χαρτζιλίκι πήγαινε σε δίσκους. Για ορισμένα ιδιώματα και περιόδους της ποπ ήταν εγκυκλοπαίδεια. Είχαμε κάνει μια γερή παρέα στο φροντιστήριο, και μας είχε κολλήσει ολωνών το μικρόβιο, μετά το μάθημα που σχολούσαμε, αντί να πηγαίνουμε για καφέ ή μπίρα, να πηγαίνουμε στα δισκάδικα. Μας είχε μυήσει σε κόλπα όπως: όταν μπανίζω έναν δίσκο που τον θέλω αλλά δεν έχω λεφτά να τον πάρω τώρα, τον κρύβω στο ράφι με τα σκυλάδικα: όποιος τον δει εκεί αποκλείεται να τον αγοράσει μέχρι την άλλη εβδομάδα.

    Πέρασε Θεολογία (που τότε πέρναγαν μόνο οι αποτυχόντες Νομικής και Φιλολογίας) και ξανάδωσε. Ως απόφοιτος υποψήφιος, εξακολούθησε να μαθαίνει τα πάντα για τη μουσική. Τη δεύτερη χρονιά δεν πέρασε πουθενά. Ούτε την τρίτη, οπότε το πήρε απόφαση να παρακολουθήσει Θεολογία. Στο μεταξύ, με το να κερδίζει συνεχώς σε διάφορους ραδιοφωνικούς διαγωνισμούς μουσικών γνώσεων, είχε αρχίσει να ψιλογνωρίζεται με τους παραγωγούς. Κάτι από δω, κάτι απο κει, βρέθηκε να γράφει μια στήλη με δισκοκριτικές κάπου.

    Μας λέει λοιπόν: «Μια μέρα καθόμουν στο δωμάτιό μου και άκουγα δίσκους. Μπαίνει ο πατέρας μου. Τι κάνεις εκεί γιε μου; Ακούω δίσκους πατέρα. Δεν τ’ αφήνεις αυτά να περάσεις κάνα μάθημα στη Θεολογία;» Ε, ψευτοπέρασε κάτι μαθήματα εκειπέρα, αλλά βασικά άκουγε δίσκους.

    Λίγο λίγο, βρέθηκε να γράφει σε μουσικά περιοδικά που διάβαζε από μικρός, να κάνει εκπομπές, να γνωρίσει και να συνεργαστεί με παραγωγούς και κριτικούς που ήταν τα ινδάλματά του. Η δουλειά του ήταν πια να πηγαίνει σε συναυλίες και να του στέλνουν δωρεάν δίσκους οι εταιρείες. Ζούσε το όνειρό του, κι έβγαζε και λεφτά. Τη Θεολογία την είχε πια εγκαταλείψει. Σε κάποια φάση του ‘ρθε μια φλασιά: μωρ’ δεν περνάω κάνα μάθημα, μπας και την τελειώσω ποτέ; Ένα πτυχίο είναι αυτό, δε βλάφτει.

    Μας λέει λοιπόν: «Μια μέρα καθόμουν στο δωμάτιό μου και διάβαζα για τη σχολή. Μπαίνει μέσα ο πατέρας μου. Τι κάνεις εκεί γιε μου; Διαβάζω για τη σχολή πατέρα. Δεν τ’ αφήνεις αυτά ν’ ακούσεις κάνα δίσκο;»

  137. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σαν τα χιόνια όλα τα καλά παιδιά!

  138. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αυτός εδώ υπερ(ανα)θεματίζει!

    Εσωγκουζουλάθη;
    Η βία διδάσκεται στα πανεπιστήμια όπου αφήνεται ανεξέλεγκτη. Χωρίς αμφιβολία πρέπει να καταπνιγεί.

  139. loukretia50 said

    Γειά σου ΕΦΗ-ΕΦΗ!
    Κι εγώ στους αιώνιους!
    Στήν πρώτη σχολή μόνο δυο χρόνια πλας, στη δεύτερη… 6 !
    Κι είχα ένα προσωπικό ρεκόρ :
    Κόπηκα μόνο σε ένα μάθημα… 5 φορές απ΄τον ίδιο καθηγητή!
    Μέχρι που πήρε σύνταξη κι αξιώθηκα να περάσω!
    Ήταν Λατινικά που ήμουν αδίδακτη λόγω πρακτικού!
    (ε, ναι! αποφάσισα πριν τις εξετάσεις πως δεν κάνω για ιατρική κι έκανα στροφή για άλλη κατεύθυνση!)

    Πέπε, ωραία ιστορία!

  140. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    133 🙂 και ναι, η Φούντω απίκο στο τζάμι!

    134. Λου, οι ρίμες σου πάντα όμορφα ξαφνιάσματα. Ευχαριστούμε!

    135. Είναι 15 και 17 γαμώτο! Τί διάολο γίνεται;
    Οι (καρα) ενήλικοι πάλι, έδεσαν το ζευγάρι τα γεροντάκια και τους άφησαν να πεθάνουν!
    Πάτα το καροτοκέφαλε! 😦

    136. Μ΄έπιασε άγχος (να διαβάζεις ζορ ζορνά θεολογικά, άθλος!) αλλά το τέλος με καλοκάρδισε 🙂

    139. Εγώ τη σύντριψα την αιωνιότητα κι έρωτας ήταν η αιτία! 🙂 Εκεί που θα λίμναζα στο 4ο, με χρωστούμενα κάτι Φιλοσοφίες του Δικαίου από το α΄έτος και κάτι ουρές Εμπορικού απ΄ όλα τα έτη, προκύπτει εκτάκτως αναχώρηση του Προσώπου στα εξωτερικά και σπινιάρισα με χίλια και τα πήρα παραμάζωμα όλα, ν΄ακολουθήσω. 5άρια, 6άρια -κι οι κότες και τα πετεινάρια- φάτε τη σκόνη μου παλιοί και ψάρια! 🙂

    Χιονοβρέχει. Παχιές στάλες ακούγονται αργά στα δέντρα.

  141. gbaloglou said

    122 Όχι βέβαια, αλλά δεν μπορώ να πιέσω την άλλη πλευρά παραπάνω για διάλογο 🙂

  142. gbaloglou said

    Στο 141 … το 122 να διαβαστεί ως 126 🙂

  143. Nestanaios said

    129. Prince.

    Άν μου εξηγήσεις από που προκύπτει το «ω», ίσως.

  144. gbaloglou said

    138 «η βία διδάσκεται στα πανεπιστήμια» — ΣΩΣΤΟ(Σ)!

    [Και ΚΑΠΟΙΟΙ από τους αιωνιομακροχρονιοβιοπαλεύοντες … δεν θα έλεγαν όχι σε αγώνες λαϊκούς και ταξικούς (και εν ανάγκη βίαιους) … εντός του ασύλου που είναι γνωστό εν Ελλάδι και ως πανεπιστήμιο, εξ ου και η πρόταση μου (#122) να αποκλείονται από συνελεύσεις και ψηφοφορίες: εντάξει ‘παιδιά’, η ζωή σάς αδίκησε, σεβόμαστε τον μακροχρόνιο αγώνα σας για το πτυχίο, αφήστε όμως αυτούς που όντως σπουδάζουν να έχουν τον πρώτο λόγο για τις σπουδές…]

  145. Nestanaios said

    144. Gbaloglou.
    Θα μπορούσε ένα πανεπιστήμιο να έχει ειδικό πρόγραμμα για «Αιωνιομακροχρονιοβιοπαλεύοντες» και δεν θα ήταν κατι καινούργιο επειδή υπάρχει σε ξένα πανεπιστήμια.

  146. # 140

    Εφη, με το συμπάθειο αλλά έρωτας είναι να παρατήσεις τα πάντα (και τις σπουδές) για το προσώπατο, το να τα δώσεις όλα για να το ακολουθήσεις λέγεται καψούρα, δηλαδή μονόπλευρο το αίσθημα, ο έρωτας είναι αμοιβαίος και δεν θα έφευγε στα εξωτερικά μόνος.

  147. Γιάννης Ιατρού said

    146 (140): τι λέτε τώρα.. 🙂

  148. ΣΠ said

    Η κυβέρνηση Σαμαρά είχε βάλει κάποια όρια στις σπουδές και είχαν διαγραφεί κάποιοι, πολύ λίγοι, από τους λεγόμενους αιώνιους φοιτητές. Ο ΣΥΡΙΖΑ τους επανέφερε.

    Οι «αιώνιοι» «φοιτητές» (εισαγωγικά και στο «φοιτητές») δεν είναι πρόβλημα για τα πανεπιστήμια. Τώρα μάλιστα που τα περισσότερα διεκπεραιώνονται ηλεκτρονικά, η διοικητική επιβάρυνση είναι αμελητέα.Τα συμβολικά δίδακτρα των 100 ευρώ τα βλέπω σαν υπενθύμιση στους ίδιους να φροντίσουν είτε να τελειώσουν είτε να διαγραφούν. Στο μόνο που επηρεάζουν οι «αιώνιοι» «φοιτητές» είναι στην διεθνή κατάταξη των πανεπιστημίων, αφού αυξάνουν πλασματικά την αναλογία διδασκομένων προς διδάσκοντες.

    Δεν είναι η χρονική διάρκεια το πρόβλημα, αλλά η πολύ χαλαρή διαδικασία των σπουδών. Ένας φοιτητής μπορεί να πάρει ένα μάθημα όποτε θέλει, με όποια σειρά θέλει, όπως θέλει και όσες φορές θέλει.

  149. Καλημέρα,
    115 Στο Λύκειο της άρεσε η ιδέα για αρχιτεκτονική γιατί της άρεσε το σχέδιο (και τώρα με τα νύχια, το σχέδιο την τραβάει ίσως). Δεν της βγήκε όμως και πέρασε τοπογράφος. Το τέλειωσε, δουλεύει μ’ αυτό αλλά δεν την ενθουσιάζει. Το μάστερ το ξεκίνησε γιατί έτσι κάνουν όλες 🙂 Αλλά μιας και δεν την τραβάει, το τραβάει. Το έχει φτάσει στα 4 ή 5 χρόνια τώρα και δεν την βλέπω να το θυμάται και πολύ (αιώνια φοιτήτρια κατάντησε). Κι η μαμά αν και θάθελε να δει το μάστερ της κόρης συμβιβάζεται πως το παιδί δουλεύει.
    Παιδιά που κάνουν αυτό που θέλουν οι γονείς τους, πλείστα όσα. Δες και παράδειγμα στο 113 τέλος.

    124 Συμφοιτητές μου που έπιασαν δουλειά παράλληλα με τις σπουδές και τέλειωσαν χρόνια αργότερα έχω πολλά απ’ τον περίγυρό μου. Δεν μου κάνει εντύπωση καμιά.

    136 Ωραιότατο

    139 Τι λε ρε γατούλα. Απειροστικός ΙΙα. Των έδωσα 7 φορές και κόπηκα. Την 8η τον πέρασα με 9 (κι όχι τίποτα, κορόιδευα την Εύη για κάνα 20ήμερο γιατί πήρε 9 ενώ τον δίναμε και κοβόμασταν τόσα χρόνια μαζί αλλ’ αυτή τον πέρασε την 7η με το πρόχειρο).
    Συνολικά είχαμε 26 μαθήματα (μόνο; ακούω κάποιους να ρωτάνε. Ναι, μόνο. Αλλά τι ζόρια). Πήρα 18 πεντάρια. Και κάποια στιγμή σκέφτηκα να δοκιμάσω για μεταπτυχιακό. Συνέντευξη σε Νεγρεπόντη και Παπασταυρίδη (και δεν θυμάμαι τον τρίτο). Με το που είδαν τα (τόσα) πεντάρια με χαιρέτησαν και γεια σας.

  150. Α! να συμπληρώσω στο 149 στο τέλος: Απ’ τα 26 μαθήματα, πέρναγα 3 ή 4 το χρόνο. Μπήκα το 77 και μέχρι το 81 (που συμπληρωνόταν η τετραετία) άντε το Φλεβάρη του 82 (είχαμε χάσει εξάμηνο με απόφαση της σχολής) είχα περάσει 11 μαθήματα. Τα υπόλοιπα 15 από τον Μάρτη του 82 μέχρι τον Φλεβάρη του 83!

  151. Νέο Kid said

    Το πτυχίο μηχανικού του ΕΜΠ είναι διεθνώς αναγνωρισμένο ως «μάστερ».Integrated Master Level 7 επίπεδο 7 του εθνικού και ευρωπαϊκού πλαισίου προσόντων.
    Δεν βλέπω ιδιαίτερο νόημα να κάνει κάποιος ένα ακόμα master… αν δεν τον ενδιαφέρει το γνωστικό αντικείμενο καθαρά επιστημονικά.

  152. sarant said

    151 Αυτό ακριβώς το επιχείρημα μου ανέφερε η κόρη μου όταν της είπα να κάνει μεταπτυχιακό -και έπιασε δουλειά.

  153. Αγγελος said

    Λουκρητία και Μαλλιαρέ, ίσως είμαι αφελής, αλλά δεν καταλαβαίνω πώς μπορεί κανείς να κοπεί εφτά φορές στο ίδιο μάθημα. Μπορεί φυσικά αν δεν διαβάζει, αλλά τότε γιατί να το δίνει; Και δεν είναι, φαντάζομαι, μαθήματα που να θέλουν καμιά βαθιά φιλοσοφία: τα λατινικά τουλάχιστον γλώσσα είναι, μαθαίνεται – και μπορείς και μόνος σου να γραδαρεις αν έχεις μάθει αρκετά, ανοίγοντας μια σελίδα Καίσαρα ή Βιργιλίου στην τύχη και βλέποντας αν καταλαβαίνεις. Όσο για τον απειροστικό λογισμό ΙΙα, δεν ξέρω τι κάλυπτε, αλλά με τέτοιο όνομα μάλλον δεν θα ήταν πολύ προχωρημένη ανάλυση 🙂

  154. 153 Διαφορίσεις με πολλές μεταβλητές ήταν ο ΙΙα. Και βέβαια τον έδινα για να τον περάσω. Τώρα, πώς γίνεται την 7η να πάρω 4 (ή κάτι τέτοιο, δεν θυμάμαι πόσο) και μετά από ένα μήνα 9 αυτό δεν το κατάλαβα. Και όχι, ούτε ο καθηγητής άλλαξε, ούτε το στιλ του. Ήταν μάθημα του 3ου εξαμήνου και το πρότελευταιο μάθημα που πέρασα. Είχα ήδη κόψει την αναβολή κι έλεγα πως δεν θα κάτσω γι’ αυτόν (τόχα σίγουρο πως πάλι θα κοβόμουνα). Το τελευταίο οι υπολογιστές ΙΙ, τους είχα σίγουρους (κι ήταν, αφού δεν τους διάβασα επιπλέον και καθάρισα με 8).

    151 Σωστά τα λες, αλλά απάντηση δεν έχω. ίσως πριν 5 χρόνια που ξεκίνησε δεν ήταν ακόμα έτσι; Τι να πω.

  155. […] ΠΗΓΗ: 15.01.2021, Αιώνιοι φοιτητές, ένας ακόμα μύθος « Οι λέξεις έχουν τη…. […]

  156. loukretia50 said

    Άγγελε, δεν ήταν τόσο δύσκολο για κάποιον εντελώς άσχετο!
    Και έγραψα ήδη ότι δεν απέτυχα ποτέ σε εξετάσεις και όχι μόνο στο Πανεπιστήμιο. Αυτό κάτι πρέπει να λέει, έτσι δεν είναι?

    Επιτρέψτε μου ένα ακόμα σεντόνι, κατανοώ την απορία, αλλά δεν είναι η περίπτωση του αδιάφορου.
    Στις εισαγωγικές άκουσα πρώτη φορά να διαβάζουν κείμενο στα Λατινικά. Είχα διαβάσει μόνη μου – ελάχιστα, κάποια βασικά, στηριζόμουν στα γαλλικά και πέρασα Αθήνα.
    Τότε δούλευα στην επαρχία, δε μπορούσα να παρακολουθήσω, συμφοιτητές δε γνώριζα. Δεν ήμουν η μόνη.
    Με τη γραμματεία και κυρίως το γραφείο του καθηγητή κάθε συνεννόηση επιεικώς προβληματική. Σχεδόν μου έλεγαν «και τι θέλεις δηλαδή?» λες και ζητούσα ρουσφέτι αντί διευκρινίσεις για την ύλη. Για σημειώσεις ούτε λόγος.

    Έκανα όμως πολύ φιλότιμη προσπάθεια. πίστευα ότι παρά τα κενά στις γνώσεις μου πήγα καλά – πάντα είχα επίγνωση πώς έγραψα,
    και το 4 ήταν κεραμίδα. Ο καθηγητής φημιζόταν για τους γενναιόδωρους βαθμούς.
    Πήγα και τον βρήκα, δεν υπήρχε φυσικά καμιά δυνατότητα για άμεση επανεξέταση – δε ζήτησα αναθεώρηση βαθμολογίας αν και μάλλον θα έπρεπε – ή να κάνω κάποια εργασία που θα συμπλήρωνε το βαθμό και η αντιμετώπιση ήταν απαράδεκτη,
    Και δεν είμαι αγενής ούτε υστερική..

    Την επόμενη φορά, καλύτερα προετοιμασμένη, στάθηκα άτυχη με θέμα που αγνοούσα ότι περιλαμβάνεται στην ύλη. Η αιτία ποιά?
    Άλλες δύο, έπεσαν στρυφνές παρατηρήσεις – το συνήθιζε, κι ενώ ανταποκρίθηκα αξιοπρεπώς δεν κρίθηκα ικανή.
    Το 4 ήταν η προσωπική μου σταθερά.
    Μετά δε μπόρεσα να πάρω άδεια. Και μου έμεινε στο πτυχίο.
    Δε θυμόμουν τίποτε φυσικά, πάλι απ΄την αρχή, άφησα κενές δύο παρατηρήσεις και ήταν η μόνη φορά που ένοιωσα ότι κόπηκα δίκαια..

    Λατινικά δεν έμαθα ποτέ, τα σιχάθηκα και παπαγάλος δεν είμαι,

  157. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    146. Δεν το ΄πιασες Τζη. Δεν θα έφευγε δίχως μου και πάει η (απρόσμενη) υποτροφία 🙂 .
    Τρέλες νεανικές που λέει κι ο ποιητής.

  158. skom said

    Για κάποιον που διαβάζει τα σχόλια του Γ. Μαλλιαρού θα είναι ακατανόητα μικρός ο αριθμός των 26 μαθημάτων. Η εξήγηση είναι ότι πριν το 1983 τα μαθήματα δεν ήταν οργανωμένα σε εξάμηνα. Θέλω να πω υπήρχαν ετήσια μαθήματα. Από τα 26 λοιπόν μαθήματα πολλά ήταν ετήσια και με όρο τα σημερινά θα πρέπει να υπολογιστούν με «βάρος» 2. Ο απειροστικός ΙΙα ακολουθεί τον απειροστικό (Ι ίσως) που εκτείνεται σε δύο εξάμηνα του πρώτου έτους. Αλήθεια το α τι ρόλο έπαιζε;

  159. Μαρία said

    156
    Λου, μου θύμισες φίλη μου επίσης του πρακτικού που πέρασε στη φιλοσοφική 2η, χάρη στους συντελεστές του λεγόμενου ακαδημαϊκού απολυτηρίου. Λατινικά 8, με συντελεστή 3 αλλά Μαθητικά και Φυσική 20 με συντελεστή 2, όπου οι περισσότεροι του κλασικού πρέπει να είχαν πατώσει.

  160. # 155

    Μερικές παρατηρήσεις επί της σινδόνης…

    … πίστευα ότι παρά τα κενά στις γνώσεις μου πήγα καλά… Dum spiro, spero !

    …Τότε δούλευα στην επαρχία… Quid paras filia ?

    …Και δεν είμαι αγενής ούτε υστερική… Actore non probante, reus absolvitur

    …στάθηκα άτυχη… rei adversae

    …Λατινικά δεν έμαθα ποτέ… sic transit gloria mundi !

    …:-) 🙂

  161. Πέπε said

    @139, 153:
    Η λαλιστάτη ποιήτρια Λουκρητία καλά θα έκανε, αντί να πετάει την μπάλα στην εξέδρα, να βγει και να μας πει ευθέως αν ο Λατίνος κόφτης ήταν ο ίδιος με του #52γ. Γιατί τον καλύπτει; Μήπως για να μη στεναχωρέσει τον εξ Ι.Π. Μεσολογγίου φιλαράκο Παντελεήμονα Μπουκάλα; Μήπως εκείνος είχε κοπεί περισσότερες φορές από την ίδια; (Άντε μη βάλω το επιτελείο να βρει πόσες φορές έδωσε λατινικά ο έτερος φιλαράκος κ. Χαραλαμπάκης…)

    Ήταν ένας καθηγητής για τον οποίο στην πραγματικότητα δεν έχω καμία άποψη, μπορεί να ήταν από εξαιρετικός έως χείριστος, στην ουσία δεν τον ήξερα καθόλου, αλλά πάντως είχε βγάλει τέτοιο όνομα ώστε κυκλοφορούσαν ανέκδοτα γι’ αυτόν λες κι είναι ο Ψαραντώνης: ότι π.χ. κάποτε κλείστηκε στο ασανσέρ και φώναζε auxilium! Και το ότι στις εξετάσεις που έγιναν κατά την άδειά του τα πλήθη συνέρρευσαν δεν είναι ανέκδοτο.

  162. π2 said

    Ομολογώ ότι δεν είχα διαβάσει ότι το νομοσχέδιο προβλέπει την ίδρυση και Μονάδων Ασφάλειας και Προστασίας στα πανεπιστήμια, οι οποίες θα υπάγονται στις πρυτανικές αρχές και θα πληρώνονται κανονικότατα από τα πανεπιστήμια (όπου μάλιστα δεν επαρκεί το υφιστάμενο προσωπικό -παντού δηλαδή- από τον ΕΛΚΕ που διαχειρίζεται την έρευνα…).

    Η ίδρυση των μονάδων αυτών είναι καταρχήν θετικό μέτρο κατά τη γνώμη μου. Η δράση τους περιγράφεται ακριβώς όπως λειτουργούν οι αντίστοιχες μονάδες των πανεπιστημίων στο εξωτερικό και η ένταξή τους στην πανεπιστημιακή κοινότητα είναι επίσης θετική πτυχή. Οπότε γιατί πέρασε στο ντούκου η ίδρυσή τους ειδησεογραφικά; Για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι στο επικοινωνιακό αφήγημα (το τόνισαν σε συνεντεύξεις Χρυσοχοΐδης, Συρίγος, και άλλοι) έπρεπε να περάσει το μήνυμα «μην ανησυχείτε, εμείς θα πληρώνουμε την πανεπιστημιακή αστυνομία», παραβλέποντας την λεπτομέρεια ότι οι Μονάδες Ασφαλείας, που θα είναι πολυπληθέστερες και θα υπάρχουν σε όλα τα πανεπιστήμια (σε αντίθεση με τις ΟΠΠΙ -Ομάδες Προστασίας Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων-, που θα πληρώνονται από την ΕΛ.ΑΣ αλλά μόνο για τα πέντε μεγάλα) θα πληρώνονται από τον πενιχρό προϋπολογισμό των ιδρυμάτων, που φυσικά δεν θα αυξηθεί για την κάλυψη των πρόσθετων μισθολογικών βαρών.

    Ο δεύτερος και ουσιαστικότερος λόγος είναι ότι στο επίκεντρο του αφηγήματος βρίσκονταν ακριβώς οι ΟΠΠΙ. Θέλουν τον ντόρο «η αστυνομία στα ΑΕΙ». Θέλουν την εικόνα αδιάλλακτης πυγμής που απορρέει από το αφήγημα. Η περιγραφή του τρόπου λειτουργίας των ΟΠΠΙ στο νομοσχέδιο είναι ενδεικτική: πέρα από την αόριστη πρόνοια «το προσωπικό των Ο.Π.Π.Ι. συνεργάζεται με τον πρύτανη ή τον αρμόδιο αντιπρύτανη, καθώς και με τις αρμόδιες υπηρεσίες και όργανα του ιδρύματος», η μόνη άλλη σχετική αναφορά είναι ότι «οι διοικήσεις των Α.Ε.Ι. υποχρεούνται να διευκολύνουν με κάθε τρόπο το προσωπικό των Ο.Π.Π.Ι. στο Α.Ε.Ι. κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του». Εμείς θα κυβερνάμε ρε, αυτό είναι το αφήγημα.

    Η δυαρχία στην οργάνωση της ασφάλειας στα πανεπιστήμια επιτείνει τον ιδεολογικό χαρακτήρα της εμμονής στην ύπαρξη τακτικού αστυνομικού σώματος μέσα στα πανεπιστήμια. Από τη στιγμή που υπάρχει οργανωμένη μονάδα ασφάλειας του πανεπιστημίου περιττεύει στην πράξη η αστυνομία, ακόμη κι αν θέλει κανείς σώνει και καλά να πατάξει το έγκλημα και τη βία στα πανεπιστήμια, whatever that means. Αν συμβεί οτιδήποτε σοβαρό, ασφαλώς θα καλείται η κανονική αστυνομία, όπως εξάλλου καλείται και τώρα με το υφιστάμενο νομικό καθεστώς και έχει κληθεί πολλές φορές στο παρελθόν. Εξάλλου, οι ΟΠΠΙ θα είναι (περίπου…) άοπλες, οπότε και πάλι θα χρειάζεται η κλήση της κανονικής αστυνομίας για οτιδήποτε πραγματικά σοβαρό.

  163. Γιάννης Ιατρού said

    160 σινδόνης -> linteum

  164. Γιάννης Ιατρού said

    162: ΔΑΠίτες υποψήφιοι θα παίρνουν έξτρα μόρια… Κλέφτες θα γίνουν τα δικά μας τα παιδιά;

  165. sarant said

    158 Και το είχα ξεχάσει ότι τα εξάμηνα δεν επιβλήθηκαν σε όλα τα ΑΕΙ ταυτόχρονα. Εμείς τα είχαμε από την αρχή (1977).

  166. ΣΠ said

    162
    Πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια ο κοσμήτορας της πολυτεχνικής σχολής του ΑΠΘ είχε αναθέσει την φύλαξη των κτιρίων της σχολής σε ιδιωτική εταιρεία security. Υπήρξαν αντιδράσεις, αλλά το σύστημα δούλεψε καλά για μία τριετία.

  167. ΣΠ said

    165
    Στο ΕΜΠ τα εξάμηνα εφαρμόστηκαν από το ακαδημαϊκό έτος 1974-75 και μετά. Πρόλαβα μια χρονιά με ετήσια μαθήματα.

  168. sarant said

    167 Αλλά δεν είχαν γίνει δεκτά χωρίς αντιρρήσεις. Θυμάμαι «Θέλουμε ελεύθερο σύστημα σπουδών, Όχι στα εξάμηνα των καθηγητών» το σύνθημα της ΑΑΣΠΕ. Κυρίως επειδή κοβόταν η τρίτη περίοδος.

  169. Μαρία said

    167
    Σταύρο, μήπως εννοείς εξαμηνιαία μαθήματα, που είναι κάτι διαφορετικό απο την κατάργηση του έτους με τον 1268/1982;
    Εξαμηνιαία μαθήματα επιλογής καθιερώθηκαν και σε μας το ’71, είχαμε δυο εξεταστικές περιόδους και μια ημιπερίοδο το Δεκέμβριο, στην οποία πήγαινες με ν-3 μαθήματα (όπου ν το σύνολο των μαθημάτων και 3 αυτά που είχες περάσει). Μπορούσες να μεταφέρεις στην επόμενη χρονιά ένα μάθημα, αλλιώς έχανες χρονιά.
    Με το σύστημα των εξαμήνων μπορεί να μη χάνεις χρονιά αλλά να είσαι στο 8ο εξ. και να χρωστάς της Παναγιάς τα μάτια.

  170. ΣΠ said

    169
    Όχι, Μαρία, εννοώ ότι όλα τα μαθήματα έγιναν εξαμηνιαία, Πριν υπήρχαν ετήσια μαθήματα με μία εξέταση προόδου τον Ιανουάριο και τελική εξέταση τον Ιούνιο και τον Σεπτέμβριο, π.χ. Μαθηματικά α’ έτους, όπου έβγαινε ένας βαθμός μαθήματος. Μετά χωρίστηκαν σε Μαθηματικά Ι και Μαθηματικά ΙΙ και έβγαινε χωριστός βαθμός για το καθένα.

  171. voulagx said

    Στη Πατρα και στα Γιαννενα νομιζω ηταν εξαρχης εξαμηνιαια τα μαθηματα

  172. 158 165 Και στη ΦΜΣ Ιωαννίνων τα εξάμηνα ξεκίνησαν πειραματικά το 76. Μάλιστα παράλληλα με ένα άλλο σύστημα που δεν το έμαθα γιατί δεν περπάτησε καθόλου. Από το 77 και μετά τα εξάμηνα ήταν το σύστημα των μαθημάτων. Για τα εξάμηνα πήραν τα παλιά ετήσια μαθήματα και έβαλαν στα εξάμηνα. Υπήρχαν 24 μαθήματα, έξι σε κάθε χρόνο. Τα έκαναν 26 κόβοντας τους απειροστικούς Ι και ΙΙ σε Ια, Ιβ, ΙΙα και ΙΙβ. (Η πλάκα είναι πως πέρασα τον ΙΙβ που ήταν τα πολλαπλά ολοκληρώματα αλλά όχι τον ΙΙα).
    Το πρόγραμμα σπουδών ήταν λάστιχο αφού ήταν η αρχή, ουσιαστικά διαμορφώθηκε το 80(!). Το 79 μετά κόπων και βασάνων (καθώς και παρεμβάσεων των φοιτητών) φτιάχτηκε ένα πρόγραμμα στο οποίο στα τέσσερα πρώτα εξάμηνα ήταν τα μαθήματα που ξέραμε αλλά στο τρίτο και το τέταρτο χωριζόντουσαν σε 6 κατευθύνσεις, 3 θεωρητικές και 3 εφαρμοσμένες. Τότε μπήκαν στα επιλογής (που ήταν η αστρονομία, η μετεωρολογία αλλά και άλλα πιο τυπικά μαθηματικά όπως η μαθηματική λογική) και «μη μαθηματικά» μαθήματα. Ποια ήταν αυτά; Ιστορία των μαθηματικών, διδακτική των μαθηματικών και ψυχοπαιδαγωγική του εφήβου. Και μην πει κάποιος πως τα δυο ήταν μαθηματικά, γιατί δεν υπήρχε κάποιος στο τμήμα να τα διδάξει. Πάντως, το κύριο που δεν θέλανε οι καθηγητές ήταν το τρίτο. Που ήταν μάθημα που υπήρχε στην Φιλοσοφική και καθηγητής σ’ αυτό ήταν ο Χρήστος Φράγκος που μετά πήγε στη Θεσσαλονίκη.
    Τον Σεπτέμβρη του 80 που πάμε να δηλώσουμε οι 3 θεωρητικές κατευθύνσεις εμφανίζονται σαν μία ενώ τα τρία αυτά μαθήματα έχουν εξαφανιστεί. Ρωτάμε κι απάντηση είναι πως η σχολή θα αποφασίσει σε επόμενη συνεδρίαση το αν θα δοθούν. Κι όντως η σχολή αποφάσισε να βγουν από το πρόγραμμα. Όπως είπε ένας εκ των καθηγητών:
    Αν βάλουμε τον Φράγκο να διδάξει, ποιος θα πατήσει στο δικό μου μάθημα!

  173. # 172

    Την εποχή που λες αν έπαιρνες μεταγραφή από τα Γιάννινα στην Αθήνα αφού Γιάννινα έβγαζες το πρώτο έτος δεν σου αναγνώριζαν κανένα μάθημα, και ξεκίναγες από την αρχή, και από την Θεσσαλονίκη σου αναγνώριζαν ένα μόνο μάθημα. Στις αρχές της λειτουργίας,πρώτο έτος στα Γιάννινα κάνανε κάποιο μάθημα με τίτλο » Γενικά Μαθηματικά», μέσες άκρες η ύλη της τότε Γ’ Λυκείου

  174. Μαρία said

    172
    Ο Φράγκος θα τους έκλεβε την πελατεία! Τραγικό. Εγώ τον γνώρισα τον μακαρίτη, όταν ήταν πρόεδρος στο εδώ τμήμα Νηπιαγωγών.

  175. Μαρία said

    Εγκληματολόγοι – Ενημερωτικό Δελτίο ΕΕΜΕΚΕ
    Τεύχος 8 – Ιανουάριος 2021

    Περιεχόμενα
    Εγκληματικότητα και αστυνόμευση στα ΑΕΙ: «αλήθειες» και «ψέματα», της Σοφίας Βιδάλη
    http://www.eemeke.org/423164179

  176. ΣΠ said

    Άρθρο με ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία.
    https://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/i-foititiki-egkataleipsi-kai-i-therapeia-tis

  177. sarant said

    176 Α μπράβο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: