Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα βραβεία Γκας Πορτοκάλος

Posted by sarant στο 13 Μαΐου, 2009


09nΣτον ιστότοπό μου (και στη συνέχεια στο βιβλίο μου, τη Γλώσσα μετ’ εμποδίων) είχα κάνει λόγο για τα βραβεία Γκας Πορτοκάλος και τώρα, με αφορμή το γράμμα προς την Ακαδημία ή μάλλον τους διάφορους ελληνοκεντρικούς γλωσσικούς μύθους, ο φίλος Φαροφύλακας πρότεινε -και η φιλτάτη Μαρία επιδοκίμασε- να απονείμει (ή να απονέμει) το ιστολόγιό μας τα βραβεία Γκας Πορτοκάλος, με τα οποία φυσικά θα βραβεύονται όσοι παρουσιάζουν τις πιο εξωφρενικές ελληνοβαρεμένες ετυμολογήσεις.

Το σκέφτηκα το θέμα, και κατέληξα ότι δεν θα είναι δίκαιο να απονεμηθεί ένα βραβείο μόνο. Όπως και τα Όσκαρ, χρειάζονται περισσότερες κατηγορίες. Προτείνω τις εξής, αν και είμαι ανοιχτός σε κάθε αντιπρόταση:

* Βραβείο για την εξωφρενικότερη ετυμολογία. Δίνεται στον μελετητή που έχει προτείνει την πιο εξωφρενική ετυμολογία, προφανώς. Εδώ κρίνονται μεμονωμένες ετυμολογίες, βραβεύεται η ποιότητα και όχι η ποσότητα.

* Βραβείο για το πιο εξωφρενικό ετυμολογικό άρθρο ή βιβλίο. Παραδείγματα θα μπορούσαν να είναι το άρθρο για τα Ομηρικά αγγλικά της ομογενούς κ. Γονέου ή το βιβλίο του καθηγητή Θεοφανίδη. Όχι όμως μεγάλα/πολύτομα βιβλία.

* Βραβείο «για το σύνολο του έργου» Η κυρία Τζιροπούλου-Ευσταθίου είναι προφανής υποψηφιότητα, αλλά πολύ πιθανό να κριθούν και άλλοι άξιοι για τον τελικό κατάλογο.

* Βραβείο «πρωτοεμφανιζόμενου». Εδώ θα βραβευτεί η πιο εξωφρενική ετυμολόγηση που προέρχεται από κάποιον που δεν κάνει κατ’ επάγγελμα ή κατ’ εξακολούθηση ελληνοκεντρικές ετυμολογήσεις. Παράδειγμα, η πρόσφατη ετυμολογία του «κυβερνώ» από τον πρύτανη κ. Μάνθο. Κλασικό παράδειγμα, το έντερο <εντός + ρέω του «ετυμόλογου υπουργού» κ. Στυλιανίδη.

Τώρα, η διαδικασία. Όπως το σκέφτομαι εγώ:

* Το συζητάμε για μερικές μέρες. Αν βρεθούν αρκετοί που επιδοκιμάζουν και που θα είναι πρόθυμοι να συμμετάσχουν ενεργά, το προχωράμε. Αν η ομήγυρη κρίνει ότι είναι σαχλαμάρα η ιδέα, μπορεί και να μην το προχωρησουμε.

* Αν το προχωρήσουμε, ανοίγω ειδική σελίδα ή ειδικό ποστ, όπου θα γίνεται η συγκέντρωση των υποψηφιοτήτων για τις τέσσερις (ή: όσες αποφασίσουμε) κατηγορίες βράβευσης. Αυτό εννοώ ενεργή συμμετοχή, να κάνετε προτάσεις, φυσικά ντοκουμενταρισμένες (σκαναρισμένη σελίδα, λινκ, γιουτουμπάκι). Αυτή η φάση κρατάει κάπου 15 μέρες ή και πολύ περισσότερο (για χρονοδιάγραμμα, βλ. παρακάτω)

* Μετά, ένα κονκλάβιο, το οποίο θα διοριστεί με αδιαφανείς διαδικασίες, θα καταρτίσει τον τελικό κατάλογο με έως 3-5 υποψηφιότητες για κάθε κατηγορία. (Πόσες; Εξαρτάται).Τουλάχιστο για τις μεμονωμένες ετυμολογίες, θα υπάρχει και σύντομη επεξήγηση του γιατί κάθε μία από αυτές είναι λαθεμένη και δη εξωφρενική.

* Ο τελικός κατάλογος παρουσιάζεται στο ιστολόγιο και ψηφίζουν όλοι όσοι θέλουν για ένα διάστημα.

* Γίνεται η εικονική απονομή των βραβείων.

Τα δύο προβλήματα που βλέπω είναι α) αν υπάρχει ενδεχόμενο να μας κυνηγήσουν οι υποψήφιοι, και β) ότι το καλοκαίρι πλησιάζει. Προτιμάτε να κάνουμε την απονομή τέλη Ιουνίου (μετά βίας προλαβαίνουμε) ή Οκτώβρη;

Όπως καταλαβαίνετε, είναι κάτι που σε μεγάλο βαθμό θα διαμορφωθεί από εσάς, αν εκδηλωθεί διάθεση. Αν είναι να το κάνω εγώ μόνο με τον Φαροφύλακα και τη Μαρία, δεν το ξεκινάμε.

ΥΓ
Αναλόγως, μπορεί να προχωρήσουμε σε επόμενη φάση και στα βραβεία Χρυσό Πέταλο: Ποιος θα στριμώξει τα περισσότερα ψέματα στον μικρότερο χώρο.

ΥΓ2: Απροπό, μόλις μου το έστειλαν και έχει κάποια σχέση με τον Πορτοκάλος αν και είναι άλλο παρακλάδι. Εννοώ την εξής «Μυστηριακή επίκληση του ελληνικού αλφαβήτου»

Βέβαια, δεν ξέρω αν είναι αυτό που λέει ή αν είναι παράσταση του Μαρκόπουλου (ή και τα δυο).

Advertisements

157 Σχόλια to “Τα βραβεία Γκας Πορτοκάλος”

  1. Πολύ καλό. Προτείνω και ένα εντελώς διαφορετικό βραβείο: της καλύτερης παιγνιώδους ετυμολογίας. Αναφέρομαι σε περιπτώσεις παρετυμολόγησης που γίνεται για πλάκα. Μου άρεσε πολύ η ερμηνεία του «Αώος» ως ηχομιμητικής λέξης, που διάβασα εδώ: https://sarantakos.wordpress.com/2009/05/04/parlamento/#comment-4189

  2. Μαρία said

    Δεν ήξερα οτι ο Μάνθος είχε τέτοια κλίση,(Το θυμάστε το Σουέζ;), τη βρήκε όμως απ’ το Φάουστ (παρατσούκλι του Σετάτου).
    Το άρθρο όμως του Βήματος δε το βρίσκω.

  3. neostipoukeitos said

    @Μαρία: Αυτό το «Φάουστ» μού φαίνεται ότι έχει ψωμί. Για λέγε περισσότερα! (Εγώ το τσαμένο στην Αθήνα σπούδασα, όπου δεν είχαμε τέτοια ευφάνταστα παρατσούκλια για τον Μπαμπινιώτη, ας πούμε.)

  4. Φίλε, άμα το πάς όπως στα Όσκαρ, προφανώς θα έχεις και το αντίστοιχο του «Όσκαρ Ξένης Ταινίας». Ναι;
    Για το οποίο (υπο)βραβείο Γκας Πορτοκάλος προτείνω το σημερινό άρθρο του κ. Αλέξη Παπαχελά από την Καθημερινή, στο οποίο μας λέει ότι «προσπαθεί να μπει στα «παπούτσια» ενός νέου παιδιού, που σε λίγες ημέρες θα δώσει πανελλαδικές εξετάσεις.»!!!!!
    Μπές στα παπούτσια μου να σκεφτείς τι έπαθα όταν το διάβασα!

  5. neostipoukeitos said

    Προσυπογράφω και την πρόταση του Νικοκύρη και την πρόταση του Σκύλου. Προφανώς και είναι σαχλαμάρα το εγχείρημα, αλλά this is precisely the point. Να κάνουμε ένα hall of shame, να πάρουμε κι εμείς το αίμα μας πίσω από τους Τζιροπουλομανθογεωργιαδοκουνάδηδες!

    Σκέφτομαι να δωροδοκήσω τον Νικοκύρη για να με βάλει στο μυστικό κογκλάβιο, που θα συνεδριάζει (φαντάζομαι) σε ένα μυστικό υποβρύχιο κάτω από τους μυστικούς πάγους της Ανταρκτικής.

  6. sarant said

    Το κογκλάβιο συνεδριάζει στη Μυστική Ραβινική Βιβλιοθήκη της Ζυρίχης.

  7. Φαροφύλακας said

    Είναι αυτό που γράφεις στο βιβλίο σου, φίλε Σαράντ: ρίχνει ο παλαβός μια πέτρα στο πηγάδι για πλάκα και παλεύει μετά ο νοικοκύρης μια μέρα ολόκληρη να την βγάλει. Ίσως είναι καιρός να πέσει μια πέτρα και στο πηγάδι τού παλαβού.

    Επίσης, θεωρώ πως τα Γκας Πορτοκάλος θα πρέπει να απονέμονται με αληθινό σεβασμό προς τα διάφορα πρόσωπα. Μήτε άσχημοι χαρακτηρισμοί, μήτε και κάτι άλλο ανάρμοστο.

    Αυτή η φωτογραφία τού Πορτοκάλος που έβαλες εδώ είναι κορυφαία! ΚΟ-ΡΥ-ΦΑΙ-Α! Δεν ξέρω πώς σας φαίνεται να αποτελέσει την βάση για την εικόνα τού βραβείου. Προτίθεμαι να το αναλάβω.

    Θα πρότεινα να συμπεριληφθεί σαν κατηγορία το βραβείο Μοχεμιάν!

    Είμαι επιφυλακτικός ως προς το Χρυσό Πέταλο. Μπορεί να θεωρηθεί πως παραπέμπει στον χαρακτηρισμό «ψεύτης» και να αποτελέσει πάτημα για διάφορα.

  8. sarant said

    Προς το παρόν, ας αρκεστούμε στον Πορτοκάλο. Και αν.

  9. προτείνω τὸ βραβεῖο στὸν Πλάτωνα γιὰ τὸν Κρατύλο.

  10. Μαρία said

    Τιπούκειτε, το παρατσούκλι το βρήκαμε απ’ τους παλιότερους και δε ξέρω πώς βγήκε. Στο υπόμνημα που κατέθεσε στη σχολή για να γίνει καθηγητής τις ξένες γλώσσες που διαβάζει τις είχε ομαδοποιημένες: ινδοευρωπαϊκές, σλαβικές κλπ, αφρικανικές και ό,τι. Είχε πάει στο Παρίσι να σπουδάσει σινεμά και μετά το γύρισε στη γλωσσολογία, γι’ αυτό και στο μάθημα παρέπεμπε σε ταινίες (απ’ αυτόν έμαθα τον Ινδό Ράε που είδα ταινίες του πολύ αργότερα) Περισσότερα, για να μη βγούμε απ’ το θέμα θα σου γράψω σε ημέλι.

  11. SophiaΟικ said

    Σκύλε ΒΚ (10) προφανώς το παιδί φοράει μεγάλο νούμερο παπούτσι για να χωρέσει ολόκληρο γομαρι Παπαχελάς.

    Λοιπόν, εγώ είμαι υπέρ των βραβείων, άλλωστε έχουμε το ιντερνετικό προηγούμενο των Ig-Nobel, των Razzies και των βραβείων Δαρβίνου. Τουλαχιστον τα πρώτα έτσι ξεκίνησαν, για πλάκα, πριν καμια δεκαπενταετια και τώρα καθε χρόνο τα κοιτάζω για να γελάσω.

    0α έλεγα να μην είμαστε τόσο αισιόδοξοι ως προς τον αριθμό των υποψηφιοτήτων, καλύτερα λίγες και καλές κατηγορίες για την ωρα και βλέπουμε (πόσους θα βρούμε πια με σύνολο έργου αξιόλογο;).

    Επίσης πορτείνω Οκτώβριο, για να έχουμε βρει υλικο. Άλλωστε πρέπει να υπάρχει και ψοφογραμμή (ντεντ-λάιν, ντε!), έχει σημασία στις δημοσιεύσεις.

    ΥΓ Θα πορσβάλω κανέναν αν πω ότι στο κλιπάκι που έχεις ενσωματώσει Νίκο από κίνηση καλά πάνε, αλλά από φωνή όχι και τόσο;

  12. Φαροφύλακας said

    Έχω ακούσει πως οι Σκοτσέζοι κατάγονται από τους Έλληνες και απόδειξη γι’ αυτό αποτελεί πως φοράνε φούστες όπως οι τσολιάδες. Πείτε μου τώρα, δεν αξίζει αυτό το Γκας Πορτοκάλος του;

  13. ppan said

    Φαίνεται ωραία ιδέα, τι ωραία δηλαδή, καταπληκτική! Αλλά…
    Πού να πρωτοδοθεί το έρμο το «Γκας Πορτοκάλος»; Η επιτροπή δεν θα ξέρει πού να «δώσει το κεφάλι της» όπως θάλεγε κι ο Αλέξης Παπαχελάς (βάζοντας ενδεχομένως υποψηφιότητα για το βραβείο «Γκας Αβράκωτος»).
    Από την άλλη: Θα υπάρξει κάτι αντάξιο του εντέρου και του κούπα ! ω, παι! θα ξαναγελάσουμε ποτέ τόσο; μέχρι πού φτάνει η εφευρετικότητα των τρισχιλιετών;

  14. neostipoukeitos said

    Μαρία (σχ. 10): Νομίζω πως η τερατώδης πολυγλωσσία μάλλον εξηγεί επαρκώς τον χαρακτηρισμό. Υποθέτω η παραπομπή είναι στην αρχή του «Φάουστ», όπου ο φερώνυμος ήρωας απαριθμεί τις επιστήμες που έχει σπουδάσει, και τελειωμό δεν έχουν. Βέβαια, ίσως το παρατσούκλι να υποκρύπτει και μπηχτή στον ΜΣ: «Και να ‘μαι ‘δω με τόσα φώτα, | εγώ μωρός όπως και πρώτα».

  15. Βίκυ Π said

    Οι δικές μας δυνάμεις μπορεί να μην φτάνουν ώστε να βοηθήσουμε στο λαμπρό αυτό έργο αλλά θα το απολαύσουμε δεόντως.
    Είναι και μια ευκαιρία να βγει προς τα έξω όλη αυτή η ιστορία της παραγλωσσολογίας με πιο διασκεδαστικό ύφος.
    (Θα ψάξουμε πάντως τι στο καλό; λεξικό του Μπαμπι υπάρχει (αφού τότε που το αγοράσαμε δεν σας ξέραμε) δεν μπορεί κάτι θα βρούμε να προσφέρουμε κι εμείς τον οβολό μας.)

  16. Μαρία said

    Βίκυ, τι έγινε; Το ανεβάσατε το έργο του Τιπού;

  17. gbaloglou said

    Σ. Β. Κ., προκειται για μεταφραση του «If I was in your shoes» = «Αν ημουν στην θεση σου»: καπου το ακουσε προφανως και του εκανε μεγαλη εντυπωση 🙂 🙂

  18. Μπουκανιέρος said

    @2-3-10-14
    Το Σετάτο τον πρωτοείδα το 1982 (νομίζω) και μου έκανε μεγάλη εντύπωση η αντίθεση ανάμεσα σ’όσα είχα διαβάσει κι όσα είχα ακούσει γι’ αυτόν και στην εμφάνισή του. Επίσης, ήταν πολύ τσαντίλας και απότομος.
    Στενοχωριέμαι όμως που γίνονται τέτοιου είδους εκδηλώσεις στο Απουθού – και μπράβο του του Φάουστ που δεν κώλωσε.

    @3
    Τιπού, λέτε κι εσείς «ο τσαμένος»;; Νόμιζα ότι ήταν δικιά μας λέξη, όπως κι ο φλιμένος…

  19. Μαρία said

    Μπουκάν, μη μπερδεύεις την εκδήλωση της ελλην. κληρονομιάς με το συνέδριο γλωσσολογίας. Στην πρώτη ο Μάνθος συμμετείχε λόγω της ιδιαίτερης κλίσης του και στο δεύτερο ως πρύτανης. Αν υπάρχει κάτι προβληματικό στην εκδήλωση ήταν η συμμετοχή του κέντρου γλώσσας. Πέθανε ο Χρηστίδης, έφυγε κι ο Μαρών και δε ξέρω τι γίνεται εκεί.
    Ο Φάουστ ήταν μονόχνωτος αλλά απότομος χωρίς λόγω δε θυμάμαι. Εγώ τον εκτιμώ πολύ, είναι ένας απ’ τους δύο που με έμαθαν καινούρια πράγματα. (Η άλλη ήταν η Άλκη η Κυριακίδου) Τι εμφάνιση περίμενες; Καθαρός δεν ήταν ο άνθρωπος;
    Διαβάσατε στα Νέα το ξεκατίνιασμα για τη θέση της νεοελλ. φιλολογίας στην Ακαδημία;

  20. neostipoukeitos said

    Μαρία (σχ. 16): Ποιο έργο καλέ; Έχω χάσει τίποτις επεισόδια;

    Μπουκαν (σχ. 18): Μη με ρωτάς τι λέμε και τι δεν λέμε: λείπω τόσον καιρό απ’ την ιδιαίτερη πατρίδα, κι έχω αλλάξει τόπο διαμονής τόσες φορές, ώστε δεν ξέρω πλέον ποια είναι η ντοπιολαλιά μου.

  21. Προς GBaloglou (17): ναι, προφανώς! Αλλά δεν είναι φρικτή αμερικανιά και δη για πρωτοσέλιδο της Καθημερινής και μάλιστα από τον διευθυντή της;
    Γιαυτό την πρότεινα για «βραβείο Γκας Πορτοκάλος ξένης ταινίας» καθώς μπορεί ο Γκ. Π. να θεωρεί πως όλες οι ξένες λέξεις προέρχουνται από τα ελληνικά αλλά εδώ έχομε το αντίστροφο.
    «Μπαίνετε στα παπούτσια μου»;

  22. Σκύλε ΒΚ (4)
    Νομίζω ότι είσαι άδικος. Όχι δεν εννοώ, ότι πρέπει να είμαστε ανεκτικοί με τον κ. Παπαχελά στην χρήση της γλώσσας, επειδή έζησε για χρόνια στις ΗΠΑ. Οφείλει να μιλά και να γράφει σωστά ελληνικά, όπως όλοι μας.
    Προφανώς το να «μπει κανείς στα παπούτσια κάποιου» αποτελεί αγγλισμό. Ενδεχομένως να μας ξενίζει, να μην τον έχουμε συνηθίσει, να κατηγορούμε την «κακούργα την παγκοσμιοποίηση», αλλά κακώς ή κακώς τα αγγλικά είναι το όχημα αυτής: Για αυτό τρέχουμε προγράμματα και επιχειρήσεις και όταν πρέπει να γίνουν περαιτέρω τηλεφωνικές συνεννοήσεις παίρνουμε και μας παίρνουν πίσω (kinky αγγλισμός) κλπ.
    Όμως, σε τελευταία ανάλυση http://tipoukeitos.blogspot.com/2009/03/blog-post.html αυτό δεν συνέβαινε και παλαιότερα;
    Νομίζω, λοιπόν, ότι δεν θα μπορούσε να μπει ως υποκατηγορία στα βραβεία, les quels μάς προτείνει ο υπεύθυνος του ιστολογίου αυτού.
    Καλημέρα

  23. ΑΑ said

    Προτείνω το βραβείο Gus Portokalos να είναι ένας «Εκνεφωτήρας Windex» (επίχρυσος σε εξαιρετικές περιπτώσεις, κανονική συσκευασία σε συνήθεις)

  24. SophiaΟικ said

    Ο εκνεφωτήρας (23) με προβληματησε για δυο λεπτά μέχρι να σκεφτώ οτι εχιε σχεση με το γουίντεξ του Πορτόκαλου και πρόκειται για εξευγενισμένο ψεκαστήρι.

    Ντροπαλέ, υπάρχουν αγγλισμοί και αγγλισμοί (22), κι ο συγκεκριμενος αγγλισμός παραείναι χοντρός και δεν έχει εισαχθεί στη γλώσσα όπως το τρέξιμο προγραμμάτων, γιατι υπάρχει εκφραση ελληνική κοινότατη και πασίγνωστη που καλύπτει άνετα το νόημα: βρίσκομαι στη θεση κάποιου.

    ΥΓ Και στο κάτω κατω μας εχουνε πρήξει με την … θητεια του Παπαχελά στις ΗΠΑ, η οποία εχει τελειώσει εδω και μια δεκαετία τουλάχιστον, κι ο Παπαχελάς ζει πλέονστην Ελλάδα και ακούει ελληνικά να μιλάνε γύρω του. Με τους συνέλλνες του Λονδίνου χρησιμόποιούμε πολλούς αγγλισούς στην συήτηση αλαλά αυ΄το όχι. Κι όταν το μυαλό παει προς τα εκει, οι περισσότεροι το λενε στα αγγλικά, δεν το μεταφράζουν

  25. ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ ΠΑΙΖΑΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΔΙΑΚΩΜΩΔΩΝΤΑΣ ΤΑ ΧΑΛΚΙΝΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ.

    Η ΛΟΥΚΕΡΝΗ (ΛΟΥΤΣΕΡΝ) ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΞΝ ΛΟΥΤΣΑ Η ΤΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙ, ΤΟ ΛΟΥΓΚΑΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΓΚΑΔΑ Η ΤΑ ΛΑΓΚΑΔΙΚΙΑ, Η ΖΥΡΙΧΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΙΧΝΗ, Η ΓΕΝΕΥΗ ΑΠΟ ΤΑ ΓΡΕΒΕΝΑ, Η ΛΩΖΑΝΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ, Η ΒΕΡΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΒΕΡΜΙΟ ΚΛΠ.

  26. Μαρία said

    Τιπούκειτε, για το έργο σου που ανέβηκε ή θα ανεβεί, δες τα σχ. 23-25 στην Πονηρεμβέργη.
    Δε ξέρω αν το πήρες είδηση, κηδεύτηκε προχτές(;) στο Βόλο η Ιωάννα Παπαζαφείρη (λάθη στη χρήση της γλώσσας μας).

  27. SophiaΟικ said

    Και κατι ακόμα: για να έχει πρεστίζ το βραβειο καλό είναι να έχιε και διάσημους αποδέκτες ή αν είναι για πολύ χοντρό μαργαριτάρι. Την κυρία Τζιροπούλου που λέτε εγώ έδω την πρωτοάκουσα, οπότε θα έλεγα ότι μαλλον παραμενει είναι στο ώρο του απόκρυφου- καλτ κι έτσι.

  28. @SophiaOik
    Σχετικά με το ΥΓ, δεν λέμε κάτι το διαφορετικό. Ναι η θητεία στην Αμερική δεν αποτελεί δικαιολογία.
    Τώρα για την συγκεκριμένη έκφραση: Είναι «χοντρή»; Παραπάει; Την χρησιμοποιούν λίγοι; Πολύ πιθανόν.
    Το εάν θα ενσωματωθεί ή όχι θα το δείξει το μέλλον. Τώρα μπορεί να γίνονται μόνο δεοντολογικές συζητήσεις: Πρέπει να ενσωματωθεί; Πρέπει να αποφευχθεί; Τί είναι το ανοικτό και τί το κλειστό στην γλώσσα; κλπ.

    Η νέα απορία, λοιπόν, είναι η εξής: όταν είχαν πρωτοέρθει π.χ οι γαλλισμοί υπήρχαν ανάλογες αντιδράσεις;
    Καλημέρα

  29. […] λέξεις έχουν την δική τους ιστορία σκέφτεται να κάνει απονομή βραβείων Γκάς Πορτοκάλος. Σκέφτομαι να υποβάλω αίτηση με […]

  30. Βίκυ Π said

    Σχ. 16 Μαρία, Τιπού το ¨εργάκι¨ μας δεν θα ¨ανέβει ¨σαν παράσταση αλλά είναι αυτό με το οποίο θα εξεταστούμε στη σχολή στις 5/6 (και θα βοηθήσει να τελειώνουμε επιτέλους με τη ¨γλοιώδη¨ ιδιωτική εκπαίδευση).
    Υγ Τα εισαγωγικά αφιερωμένα στον Τιπού (και που να στα λεγα προφορικά κάνοντας και την χαρακτηριστική κίνηση με τα χέρια) χαχχααχχαχα ελπίζω να μη αντιπαθείς ήδη.

  31. Φαροφύλακας said

    Προτείνω το βραβείο Gus Portokalos να είναι ένας “Εκνεφωτήρας Windex” (επίχρυσος σε εξαιρετικές περιπτώσεις, κανονική συσκευασία σε συνήθεις)

    Εκεί κατέληξα κι εγώ κι έκανα ήδη μια πρώτη προσπάθεια στο photopaint..

  32. ΑΑ said

    Φαροφύλακας, αν είναι να απονέμεται εικονικά, μπορούμε να τροποποιήσουμε (και διορθώσουμε κιόλας) αυτό για να μπεί απο κάτω και το πλακίδιο με τις σχετικές πληροφορίες…

  33. ηλε-φούφουτος said

    Ντροπαλέ, όταν έρχονταν οι γαλλισμοί στα Ελληνικά με τη σέσουλα, και μάλιστα από τους ίδιους λογίους που ήθελαν να καθαρίσουν τη γλώσσα, οι αντιδράσεις ήσαν όντως λίγες. Το φαρισαϊσμό αυτό τον καταγγείλανε όμως δημοτικιστές, όπως ο Ελισαίος Γιαννίδης.

    Άποψή μου: Σίγουρα δεν είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι τα Αγγλικά θα περάσουν από πάνω μας, χωρίς να μας αφήσουν επιρροές στη γλώσσα μας, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει και να σιωπούμε όταν ακούμε κάτι που δεν μας αρέσει, π.χ. την εξυπνάδα κάποιου δημοσιογράφου. Δεν πιστεύω ότι οι αλλαγές στη γλώσσα γίνονται γραμμικά. Για καθετί υπάρχει η δράση και η αντίδραση, κι όποιος νικήσει.

  34. neostipoukeitos said

    Βίκυ Π (σχ. 30): Άφησα σχόλιο στην Πονηρεμβέργη πριν να δω τούτην εδώ τη συζήτηση. Βλέπω τώρα πως έχεις ήδη απαντήσει εδώ την ερώτηση που σου έκανα εκεί (ε ρε μπέρδεμα) για το πού σπουδάζεις. Υποθέτω ότι είναι ιδιωτική δραματική σχολή.

    Να κανονίσουμε και τα συγγραφικά μου δικαιώματα, ε; 🙂 Και βέβαια καλή επιτυχία στις εξετάσεις!

  35. «ΥΓ2: Απροπό, μόλις μου το έστειλαν και έχει κάποια σχέση με τον Πορτοκάλος αν και είναι άλλο παρακλάδι. Εννοώ την εξής “Μυστηριακή επίκληση του ελληνικού αλφαβήτου”
    Βέβαια, δεν ξέρω αν είναι αυτό που λέει ή αν είναι παράσταση του Μαρκόπουλου (ή και τα δυο).

    Δείτε και το σχόλιο που λέει ότι:ΤΟ ”Α” ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΛΕΦΑ. (ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΛΙΟΣ, ΣΕΛΙΣ 12).
    ΟΣΟΙ ΤΡΩΝΕ ΤΟ ”Ε” ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΦΕΡΟΥΝ ΑΛΦΑ, ΠΡΟΔΟΤΑΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΙΣΙΝ..!

    Ο Αλέφαντος τώρα δικαιώνεται!»

    ΜΑΛΛΟΝ ΤΑ ΕΧΕΙΣ ΜΠΕΡΔΕΨΕΙ ΦΙΛΕ!
    ΚΑΙ Η «ΑΙΣΘΗΣΗ» ΤΟΥ ΧΙΟΥΜΟΡ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΘΛΙΑ!
    ΑΝ ΕΙΧΕΣ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ ΝΑ ΨΑΧΝΕΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΙΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΟΥ, ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΕΦΤΕΣ ΣΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΠΡΕΠΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΤΟΠΗΜΑΤΑ!

  36. sarant said

    Αγαπητέ Πυρίσπορε, βρίσκω αρκετή ομοιότητα μεταξύ του γράμματος «αλέφα» και του Αλέφαντου, και όχι μόνο ηχητική. Ας πούμε, όπως το δικό σας «αλεφάβητο» έχει 27 γράμματα, έτσι και η ιδανική εντεκάδα σύμφωνα με τον μέγιστο Αλέφαντο έχει 13-14 παίχτες, όχι;

  37. Μαρία said

    Νίκο, εκείνο το λίνκι είχε κι άλλα κελεπούρια.

  38. Στ’ αλήθεια, πιστεύεις ο σαρκασμός και ο χλευασμός είναι επιστημονικά εργαλεία;
    Και βάλθηκες να κονιορτοποιείς τους πάντες «παίζων εν ου παικτοίς» (οπότε τί σημασία έχει αν είναι 11 ή 13-14 κατά το ευφυολόγημά σου;)
    Κι ενώ φαίνεσαι να ασχολείσαι με υπερβάλλοντα ζήλο με «τις πιο εξωφρενικές ελληνοβαρεμένες ετυμολογήσεις» κατά την ορολογία σου, δεν βλέπω ανάλογο ζήλο για τις ας πούμε «πιο εξωφρενικές φοινικοβαρεμένες ή σημιτοβαρεμένες ή σλαβοβαρεμένες ετυμολογήσεις»… ή μήπως τις αγνοείς;

  39. sapere aude said

    ΠΥΡΙΣΠΟΡΟΣ said:
    > δεν βλέπω ανάλογο ζήλο για τις ας πούμε “πιο εξωφρενικές φοινικοβαρεμένες ή σημιτοβαρεμένες ή σλαβοβαρεμένες ετυμολογήσεις”… ή μήπως τις αγνοείς;

    Απ’ το στόμα μου το πήρες σπόρε! Αλλά τι περιμένεις από ένα σεσημασμένο φοινικοβαρεμένο σλαβόφιλο σιωνιστή;

  40. sarant said

    Πυρίσπορε, σλαβοβαρεμένες και σημιτοβαρεμένες ετυμολογήσεις δεν ξέρω. Ξέρω τουρκοβαρεμένες, και σε άλλο κείμενό μου έχω γράψει για τον Πολάτ Καγιά, επισημαίνοντας ότι μπροστά του οι δικοί μας Πορτοκάλος, Τζιροπούλου κτλ. δεν πιάνουν χαρτωσιά. Αλλά επειδή τα ελληνικά τα ξέρω καλύτερα από τα τούρκικα και τα αγαπώ περισσότερο, προσπαθώ να προφυλάξω κατά πρώτο λόγο τα ελληνικά από τους αγύρτες. Έπειτα, ο Πολάτ στην πατρίδα μας δεν έχει πέραση, ενώ οι ελληνοβαρεμένοι έχουν.

    Αλλά άκου τι θα κάνουμε: θα μου πεις εσύ μερικές σλαβοβαρεμένες ετυμολογίες, κι αν είναι καλές θα δώσουμε βραβείο σε ειδική κατηγορία -πώς κάνουν στα Όσκαρ με το «καλύτερης ξένης ταινίας», έτσι.

  41. Αν έχεις χρόνο και διάθεση, επισκέψου -ενδεικτικά- τo παρακάτω site:

    http://www.bulgarmak.org/illyrian.htm

    και πες μας την γνώμη σου για τις παρατιθέμενες εκεί «ετυμολογήσεις»:

    Η ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

    Η ΕΤΥΜΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ

    κ.α.

    Υ.Γ. Λες: «προσπαθώ να προφυλάξω κατά πρώτο λόγο τα ελληνικά από τους αγύρτες». Αν αυτή είναι η πρόθεσή σου, τότε συμφωνώ κι επαυξάνω… Και συμφωνώ μαζί σου ότι υπάρχουν πολλοί αγύρτες που νομίζουν ότι «η Ετυμολογίας εύρεσις » όπως την όρισε ο Διονύσιος ο Θραξ στην «Γραμματική Τέχνη» του (2ος π.Χ.αι.)δεν είναιμέροςεπιστημονική μέθοδος, αλλά δήθεν ένα παιγνίδι με τις λέξεις! Όμως, σκέψου μήπως, λειτουργώντας με γενικεύσεις και χωρίς διάκριση, περνάς στο αντίθετο άκρο, οπότε ΑΔΙΚΕΙΣ την αλήθεια και όσουν την τιμούν!

  42. sarant said

    Δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά, γιατί δεν ξέρω για τους Χετταίους, αλλά μου φαίνονται λανθασμένες, στρατευμένες και αγύρτικες ετυμολογήσεις. Όμως, δεν το έχω ψάξει.

  43. Αφού δεν βάζεις το χέρι σου στη φωτιά… δεν είναι ηθικά και επιστημονικά ορθό να ρίχνεις άλλους στη φωτιά, όπως το παραπανω βίντεο και την σχετικἠ Επίκληση στην οποία αναφέρεται!
    Και μάλιστα, επιλέγοντας τυχαία το σχόλιο ενός αγνώστου και άσχετου με τους δημιουργούς τού βίντεο, το οποίο και αφαιρέθηκε, αλλά δεν έκανες τον κόπο να το δείς!
    Σε κάθε περίπτωση, επειδή εκτιμώ ότι έχω να κάνω με έναν λογικό και σκεπτόμενο άνθρωπο, επιθυμία μου είναι να αφαιρεθούν τα σχόλια αυτά κάτω από το βίντεο. Επιθυμία την οποία μεταφέρω εκ μέρους τού LYNKEAS CHANNEL/YouTube, όπου είναι αναρτημένο το βίντεο.
    Αν θέλεις, μπορείς να διατηρήσεις το βίντεο στη σελίδα σου και ο καθένας ας κρίνει μόνος του, αφού δεί και διαβάσει, αλλά όχι με αυτά τα σχόλια τα οποία εκφράζουν υποτίμηση και ανυποληψία τόσο των δημιουργών του βίντεο όσο και των κοριτσιών που συμμετέχουν στην παρουσίαση και της καθηγήτριας που επιμελήθηκε την παρουσίαση.

  44. sarant said

    Πυρίσπορε, όταν αντέγραψα το σχόλιο ήταν το πρώτο που εμφανιζόταν, δεν χρειάστηκε πολύς κόπος να το βρω. Να το σβήσω εντελώς δεν γίνεται, θα φανούν ξεκρέμαστα τα σχολια. Θα το βγάλω από εκεί και το αναπαράγω εδώ:

    Δείτε και το σχόλιο που λέει ότι:ΤΟ ”Α” ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΛΕΦΑ. (ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΛΙΟΣ, ΣΕΛΙΣ 12).
    ΟΣΟΙ ΤΡΩΝΕ ΤΟ ”Ε” ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΦΕΡΟΥΝ ΑΛΦΑ, ΠΡΟΔΟΤΑΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΙΣΙΝ..!

    Ο Αλέφαντος τώρα δικαιώνεται!

  45. Φαροφύλακας said

    Προβλέπω πολύν συνωστισμό στις υποψηφιότητες:
    http://athriskos.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=178

  46. π2 said

    Από το λινκ του φαροφύλακα μαθαίνω ότι υπάρχει συγγραφέας πονήματος των εκδ. Δαυλός με τίτλο «Ιστορία γενέσεως της ελληνικής γλώσσας» ονόματι Τσατσόμοιρος. 😆

    Ταιριαστό όνομα.

  47. Μαρία said

    αααααααααααααααα! Σαν βρέφος κι εγώ. Φαρό, γνωστή η περίπτωση του μουσικού.
    Ο Ροΐδης το ξέρει αυτό;

    Πυρίσπορε, το σάιτ που δίνεις επιβεβαιώνει τη βλακεία και γελοιότητα των απανταχού εθνικιστών. Με τη λογική τους εγώ είμαι εβραία κι η φίλη μου η Μαίρη αμερικάνα. Αλλά εδώ ασχολούμαστε με τους εγχώριους (τους κατά Καρατζαφέρη εδώδιμους) και δεν έχουμε κανένα λόγο να τους ανεχτούμε μόνο και μόνο επειδή το είδος ευδοκιμεί κι αλλού.

  48. sapere aude said

    Σχετικά με τον cult ιστότοπο athriskos.gr:

    Εκτός από τα βρέφη που σκούζουν αααα…, μαμαμα… και παπαπα…, με γοήτευσε ιδιαίτερα η φράση «φοινικοσανσκριτική ανωμαλία» (Σόδομα!) καθώς και η ευθαρσής δήλωση ότι «η επιστήμη της γλωσσολογίας και της ετυμολογίας […] απαιτεί […] μακρόχρονη διαβίωση μέσα στη φύση». Και κάπου προς το τέλος σκάει μύτη και μέρος του Λερναίου!
    Συμπέρασμα;
    «Τι σου έκανε η μαμά;», «νταντά» απαντά το μωρό.

  49. trizoni said

    «Η σχέση του με τους αρχαίους ελληνικούς χορούς είναι εμφανής και το όνομα του ακόμη δηλώνει την πανάρχαια προέλευση του: «Ζεϊμπέκικος» από δυο συνθετικά.
    Το ένα σκέλος είναι το ΖΕΥΣ και το άλλο ΜΠΕΚΟΣ.
    Το ΖΕΥΣ γνωστό και ιερό όνομα του πατέρα ορατών και αοράτων.
    Το ΜΠΕΚΟΣ σημαίνει άρτος, ή όπως έχει επικρατήσει σήμερα ψωμί.»

    http://209.85.229.132/search?q=cache:hL-OxWNo5doJ:www.lifo.gr/blogs/u4438/16516+%CE%B6%CE%B5%CE%B9%CE%BC%CF%80%CE%B5%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CE%BF+lifo&cd=1&hl=en&ct=clnk&gl=uk&client=firefox-a

  50. ppan said

    Μπέκος = ψωμί; Αρβανιτιά μου μυρίζει 🙂

  51. Μαρία said

    Πού την ξαναθυμήθηκαν αυτή την «ετυμολογία». Έχω χρόνια να την ακούσω.

  52. Μαρία said

    Κορνήλιε, ξενύχτη, δεν έχω ήχο, αλλά αν είναι η Τζιροπούλου, ψωνίσαν απο σβέρκο.

  53. Γλωσσολάγνος said

    Για την ακρίβεια, βεκός – το οποίο προφερόταν /bekós/. Φρυγική λέξη που σήμαινε «ψωμί». Διαβάστε τη σχετική ιστορία του Ηροδότου, σχετικά με τα δύο παιδιά που, σύμφωνα με διαταγή του Φαραώ Ψαμμήτιχου Α’, μεγάλωσαν απομονωμένα από κάθε γλώσσα, ώστε ν’ αναπτύξουν μία δική τους, που υποτίθεται θα ήταν η πρωτογλώσσα (!). [Ηροδότου 2.2]

  54. dani said

    http://en.wikipedia.org/wiki/Zeybek

    http://en.wikipedia.org/wiki/Zeybek_dance

  55. sarant said

    Κορνήλιε, νομίζω ότι άκουσα όλο το δεκάλεπτο (μερικά από τα οποία είπε είναι σωστά), αλλά για το βέκος δεν άκουσα να λέει η Τζιροπούλου.

  56. Μαρία said

    Dani,

    http://www.agra.gr/searchl.asp?ID=726

  57. SophiaΟικ said

    ΠΑρεμπιπτόντω, σλημερα έμαθα μια καινουργια λέξη wasafiri που σημαίνει στα Σουαχίλι ταξιδιώτες. Νομίζω είναι εμφανεστατη η ομοιότητα με τον μουσαφίρη, και αποδεικνύει ότι η ελληνική έιναι αν όχιμητέρα όλων των γλωσσών τότε σίγουρα μητέρα των αφρικανικών γλωσσών (και μην ακούω ανοησίες ότι η λέξη είναι αραβικής ή περσικής ή σανσκριτικής προέλευσης, γιατί κι αυτές ελληνική καταγωγή έχουν).

    Πάντως η ομιλία της κας Τζιροπούλου με τον πινακα από πίσω, μου θύμησε μια τηλε-ιεραπόστολο στις ΗΠΑ η οποία είναι παστόρισσα (πως λεγεται ο θυλικός παστορας;) και εμφανίζεται με στολή παπαδίστικη κκι έχιε παό πισω της εναν τεράστιο πίνακα με το εδάφιο που σχολιάζει στα Ελληνικά και κάνει ανάλυση λεξικογραφική σε κάθε λέξη γι ανα κατανοήσει ο θεατής καλύτερα το νόημα του λόγου του Θεού (δεν ξε΄ρω αν πιστέυει ότι χωρίς ελληνικά δεν υπάρχιε κατανόηση). Άμα την παρακολουθεις καιρό, μαθαίνεις κι ελληνικα. Αν βρω κανένα κλιπάκι της θα το στείλω.

  58. dani said

    @μαρία: δεκτή η επισήμανση. εξάλλου η wikipedia δεν είναι και σοβαρή πηγή.

    δεν είμαι φιλόλογος ούτε εθνολόγος και δεν έχω ιδέα αν η καταγωγή τους ειναι απο το τουρκμενιστάν όπως λέει η wikipedia ή από την θράκη και τη φρυγία όπως λέει το βιβλίο στο λινκ της μαρίας- πάντως το ζειμπέκικο δε μου φαίνεται ελληνική λέξη.

    όσο για το συνοθύλευμα αρχαίων γλυπτών/μορίων της ύλης/τρικυμίας εν κρανίω του ποστ στη lifo, μου βρωμάει γκας-πορτοκαλάδα με γεύση μπουμπούκου

  59. sarant said

    Σοφία, μην το καις. Είναι ένα ολόκληρο θέμα, ο μουσαφίρης, το σαφάρι, και άλλα, όλες αυτές οι λέξεις συνδέονται. Κάποτε θα γράψω, στο υπόσχομαι.

  60. Σοφία καἲ ἡ κατανόησι τῆς Βίβλου εἶναι μεγάλο θέμα ἂν σκεφτῇ κανεὶος τὰ μεταφραστικὰ λάθη τῆς vulgata ἀπὸ τὴν ὁποία ἀντλοῦν οἱ εὐρωπαϊκὲς μεταφράσεεις. Γιὰ τὸν Ἡρόδοτο τὴν ξέρω τὴν ἱστορία.

  61. Μωρέ καλά παιδιά, είναι δυνατόν να μην ακούσατε ποτέ ότι τις μαλακίες μας τις παίζουμε στις κρεβατοκάμαρες ή στις τουαλέτες μας κι όχι δημοσίως!!!
    Με θαυμασμό Σταύρος Βασδέκης

  62. Μαρία said

    Στις δυσάρεστες εκπλήξεις τού συνεδρίου ανήκε η γνωστή ατυχής πρυτανική προσφώνηση, η οποία περιελάμβανε την παρετυμολογική ερμηνεία τού ρήματος κυβερνώ, που ο ομιλητής ανήγαγε στις λέξεις κύβη «κεφάλι», έρως και, αν δεν τον διέκοπτε ο καθηγητής κ. Σετάτος, είμαι βέβαιος ότι θα προσέθετε τη λέξη νους. Ως μέλος τού ακροατηρίου λυπήθηκα βαθιά από την ανταπάντηση του ομιλητή, ότι η ερμηνεία του αποτελούσε «κατατεθειμένη γνώση» και όχι απλώς προσωπική του άποψη. Με στενοχώρησε ο εσωτερικός ειρμός αυτού του συλλογισμού, ότι αν αντλήσουμε γνώση από οπουδήποτε, μπορούμε στη συνέχεια να την τυλίξουμε αβίαστα με το περικάλυμμα της επιστημοσύνης. Και ήθελα να προσθέσω ακόμη αυτό: Οι γνώσεις που αντλούνται από συγγράμματα ή άρθρα γλωσσικής μυθολογίας εξυψώνουν μόνο την απερισκεψία. Όταν κάποιος αναζητήσει σε αυτές στήριγμα, τότε διαπιστώνει πως ο λογαριασμός ήταν κενός και ό,τι είχε κατατεθεί σε αυτόν έμεινε χωρίς αντίκρισμα.

    Ενεργό ρόλο στην απόκρουση των κίβδηλων γνώσεων θα κληθεί να παίξει ο ιδρυόμενος, έπειτα από αρκετά χρόνια προσπαθειών, Διεθνής Σύλλογος Ελληνικής Γλωσσολογίας. Πρόκειται ουσιαστικά για το πρώτο επιστημονικό σωματείο που θα εκπροσωπεί τη γλωσσολογική κοινότητα στην Ελλάδα. Στο συνέδριο παρουσιάστηκε προσχέδιο του καταστατικού του και ελπίζεται ότι η σύστασή του δεν θα καθυστερήσει πολύ. Η ύπαρξη του σωματείου ίσως παρακινήσει τον Τύπο και τα μέσα επικοινωνίας να ζητούν τη γνώμη τής γλωσσολογικής κοινότητας αντί να δημοσιεύουν άκριτα και χωρίς έλεγχο κάθε γοητευτικό μύθευμα.
    http://linguarium.blogspot.com/2009/05/blog-post.html

  63. Μαρία said

    Στ. Βασδέκη, εσύ είσαι σίγουρος οτι έχεις περιοριστεί στους χώρους που αναφέρεις; Εκτός αν θεωρείς και το διαδίκτυο τουαλέτα.

  64. sarant said

    Μαρία, προφανώς η αντίδραση του κυρίου Στ. Βασδέκη οφείλεται στο ότι το πόνημά του κρίθηκε άξιο (στο σχόλιο αρ. 45) για ένα από τα βραβεία.

    Κύριε Βασδέκη, δεν είναι σωστό να προσπαθείτε να επηρεάσετε την ελλανόδικο επιτροπή.

  65. Pygoskelis Monotonisticus said

    Ο Γκάς Πορτοκάλος αρχαιολόγος;

  66. Φαροφύλακας said

    Ο κύριος Βασδέκης λέει στην ιστοσελίδα του πως η λέξη αραβόσιτος «προέρχεται από τα αράδα και σίτος, δηλαδή αραδόσιτος > αραβόσιτος (δ>β), διότι ο σίτος σπέρνεται χύδην, ενώ ο αραβόσιτος, κατά αράδες»

    Θα ήθελα να διορθώσω και να διευκρινίσω πως ο αραβόσιτος προέρχεται από τις λέξεις αρακάς και σίτος. Η παρομοίωση με τον αρακά αφορά βεβαίως τα σπυριά τού καλαμποκιού. Δηλαδή: αρακ(άς) + σίτος > αρακόσιτος > αραβόσιτος (κ>π)

    Λυπάμαι που καταρρίπτω την έωλη ετυμολογία τού κ. Βασδέκη όμως θεωρώ υποχρέωσή μου να αποκαταστήσω την επιστημονική αλήθεια.

    Είμαι άνθρωπος με καλή γνώση τής φύσης και λατρεύω τον αρακά καθώς καί το καλαμπόκι. Έχω μεγαλώσει με αυτά τα δυο και καταλαβαίνετε πως είναι απίθανο να σφάλω.

  67. > Ο Ελβετός γλωσσολόγος Saussure, ο οποίος θεωρείται θεμελιωτής(;) της σύγχρονης γλωσσολογίας, αναμασώντας την άποψη του Ερμογένη, υποστηρίζει ότι «η σχέση μεταξύ του ονόματος και του πράγματος (σημαίνοντος και σημαινομένου) είναι αυθαίρετη». ( http://athriskos.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=178 )

    Αν ο κ. Στ. Βασδ. ήταν γλωσσολόγος, θα γνώριζε μερικά στοιχειώδη, όπως ότι:

    α) ο Saussure κάθε άλλο παρά αναμάσησε την άποψη του Ερμογένη (!), αφού τοποθετεί το όλο θέμα σε εντελώς διαφορετική βάση από τον πλατωνικό διάλογο «Κρατύλος». Σύμφωνα με τον Saussure, «το γλωσσικό σημείο ενώνει όχι ένα πράγμα και ένα όνομα, αλλά μια ιδέα και μια ακουστική εικόνα» (http://www.komvos.edu.gr/glwssa/Odigos/thema_a1/a_1_k2.htm ).

    β) οι όροι «σημαίνον» και «σημαινόμενο» δεν ερμηνεύουν αντίστοιχα το «όνομα» και το «πράγμα» -γιατί αυτό το εσφαλμένο συμπέρασμα προκύπτει από το κείμενο του κ. Στ. Βασδ., όπου διαβάζουμε: «η σχέση μεταξύ του ονόματος και του πράγματος (σημαίνοντος και σημαινομένου)». Χρειάζεται μια κάποια ενημέρωση, όταν καταπιανόμαστε με τέτοια θέματα. Η μελέτη ενός εισαγωγικού εγχειριδίου θεωρητικής γλωσσολογίας θα απέτρεπε το κακό. Άλλο το «όνομα» και άλλο το «σημαίνον», άλλο το «πράγμα» και άλλο το «σημαινόμενο» κτλ. κτλ. …

  68. Μαρία said

    Γηγενής :Αν ο κ. Στ. Βασδ. ήταν γλωσσολόγος, θα γνώριζε μερικά στοιχειώδη.

    Δε χρειάζεται να είναι κανείς γλωσσολόγος για τα στοιχειώδη. Αρκεί να εμπιστεύεται τους γλωσσολόγους και να μην υιοθετεί θεωρίες συνωμοσίας.

  69. ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ. ΓΙΑΤΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΔΡΟΜΟ

    Αναγκάζομαι να επανέλθω στο ζήτημα, επειδή διαπίστωσα ότι είναι αρκετά δύσκολο να αντιληφθούν τα θύματα των εγκυκλίων σπουδών της χώρας, μερικά από τα πιο απλά ζητήματα που αφορούν στα θέματα της επιστήμης της ετυμολογίας.
    Σε συζήτηση που γίνεται σε κάποια ιστοσελίδα, κάποια επίδοξη κριτικός (η τάξη αυτή περιλαμβάνει τον στείρο πληθυσμό κάθε επιστήμης) των ετυμολογικών επιδόσεων, με ειρωνεύτηκε γιατί δήλωσα ότι η ενασχόληση με τα ζητήματα της ετυμολογίας απαιτεί μακροχρόνια διαβίωση στην φύση. Το ίδιο είπα, μ’ άλλα λόγια, ότι η ετυμολογία δεν είναι αρμοδιότητα των ανθρώπων του γραφείου. Ο λόγος που δεν γίνονται κατανοητά αυτά τα λόγια είναι ξεκάθαρος. Θα το πω με παράδειγμα.
    Εάν ρωτήσει κανείς τον μέγιστων των χριστιανών ομολογητών πίστεως κ. Μπαμπινιώτη, πόθεν η λέξη έτυμον θα απαντήσει εξ του ετεός και θα σταματήσει εκεί. Η στάση αυτή είναι απατηλή και ο άνθρωπος ψευδεπίγραφος ως προς την ετυμολογική του επίδοση. Διότι αν τον ρωτήσει κανείς πόθεν το ετεός, θα διαπιστώσει ότι το αγνοεί. Κάπως ανάλογα δε φέρονταν όλοι οι ετυμολόγοι του παρελθόντος αλλά και οι σημερινοί, μηδενός εξαιρουμένου.
    Για πρώτη φορά, παρουσιάζεται λεξικό, το οποίο ανάγει όλες τις λέξεις σε μια από τις είκοσι πρωταρχικές ρίζες, οι οποίες είναι συλλαβικά φωνήματα των πρωτόγονων ανθρώπων ή ήχοι των στοιχείων της φύσης ή των εργαλείων του και των πράξεών του. Το λεξικό αυτό το συνέγραψα με το δεδομένο αυτό. Για πρώτη φορά τίθεται το ζήτημα της ετυμολογίας στις ορθές του βάσεις, μ’ όλα τα προβλήματα και τις ατέλειες, που από την φύση του περιέχει κάθε πρωτοποριακό έργο. Ως προς το πρωτοποριακόν (μακριά από μένα οι ψευδοσεμνότητες και οι ψευδοταπεινότητες) του έργου αυτού δεν απαιτείται καμμιά άλλη απόδειξη, παρά αυτό καθ’ εαυτό το έργο.
    Το ξαναλέω, όλες οι λέξεις καταλήγουν ριζικώς στη γλώσσα του πρωτόγονων ανθρώπων, κι όχι σε απατεωνικές ερμηνείες του τύπου η λέξη Γιαννάκης προέρχεται από την Γιάννης η οποία εκ του Ιωάννης ή όπως εντελώς ξεδιάντροπα διάβασα σε γνωστό ετυμολογικό λεξικό ότι η λέξη αγάπη προέρχεται εκ της αρχαίας λέξεως αγάπη!
    Πού βρίσκεται λοιπόν το άτοπο, περί της διαβίωσης στην φύση, η οποία βοηθά στην ορθή αντίληψη και εμπέδωση των ήχων, από τους οποίους ξεκίνησαν την πορεία τους αρκετές από τις ρίζες της γλώσσας. Η ανικανότητα της κατανόησης του δεδομένου αυτού οφείλεται στην στενότητα του ανθρώπου, που κατά βάθος πιστεύει ότι την γλώσσα την έδωσε κάποια ανώτερη δύναμη στους ανθρώπους.
    Δήλωσα στην εισαγωγή του λεξικού ότι είναι βέβαιο ότι περιέχει λάθη, όπως είναι φυσικό, κι ότι είμαι πρόθυμος να τα διορθώσω. Γράφει λοιπόν κάποιος ότι η λέξη αραβόσιτος δεν προέρχεται από τα αράδα και σίτος αλλά από τα αρακάς και σίτος. Ουδέν πρόβλημα. Αλλά δεν μας λέει καθόλου το γιατί. Η δική μου εξήγηση είναι από το ότι σπέρνετε κατά αράδες και όχι χύδην όπως ο σίτος. Εάν ο ετυμολόγος αυτός στήριζε κάπως την άποψή του, τότε αμέσως θα διόρθωνα το λάθος μου. Χώρια που θα ερευνήσω, έτσι κι αλλιώς, την άποψή του, διότι δεν αποκλείω καθόλου το ενδεχόμενο να έχει ο άνθρωπος δίκιο.
    Το λάθος λοιπόν της επιστήμης της ετυμολογίας είναι ότι παραδέχεται πάμπολλες ρίζες, πράγμα που δεν μπορεί να σταθεί απέναντι στον πρωτόγονο ανθρωποπίθηκο, αυτόν τον προπάππο του σημερινού ανθρώπου.
    Αδυνατώ πλήρως ν’ αντιληφθώ τι είναι αυτό που προκαλεί αλλεργία στους περισσότερους ανθρώπους, όταν αναφέρει κανείς μπροστά τους την καταγωγή των ανθρωπίνων ειδών από τους πιθήκους. Προς τι αυτή η αγένεια και η ασέβεια προς τους απώτερους προγόνους μας. Το μόνο που μπορώ να σκεφθώ, προς την κατεύθυνση αυτή, είναι ο φόβος των ανθρώπων αυτών μη τυχών και στεναχωρήσουν τον ελεεινό και δολοφόνο θεό των ιουδαιοχριστιανών Γιαχβέ, γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τον Αδάμ και την Εύα.
    Πώς να το κάνουμε δηλαδή. Μέχρι στιγμής έτσι δείχνουν τα πράγματα για την καταγωγή των ανθρώπων. Αν αύριο μεθαύριο αλλάξουν τα πράγματα και αποδειχθούν διαφορετικά, τότε θ’ αλλάξουμε κι εμείς τη γνώμη μας. Είμαστε τόσο δεκτικοί σε κάθε επιστημονικό ενδεχόμενο ώστε δεν αποκλείουμε καθόλου το ενδεχόμενο να κατάγεται ο πίθηκος από τον άνθρωπο. Για του λόγου το αληθές αποτολμήσαμε να δημοσιεύσουμε και σχετικό άρθρο με τίτλο Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΠΙΘΗΚΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ , το οποίο μπορεί να επισκεφθεί κανείς στην διεύθυνση
    http://athriskos.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=148

    Έπειτα η ίδια κριτικός (η τάξη αυτή περιλαμβάνει τον στείρο πληθυσμό κάθε επιστήμης) με ειρωνεύεται για το νταντά που λέει το μικρό παιδάκι. Δηλαδή το βρέφος δεν είναι ακόμα ένας πρωτόγονος άνθρωπός; Αν δεν ακούσει τόσες και τόσες φορές τις λέξεις από τους μεγάλους, όταν θα μεγαλώσει θα μιλάει κανονικά την μια κάποια γλώσσα του;
    Κι ας πούμε κι έναν λόγο για τους κριτικούς. Είναι παράσιτα και δεν τους χρειάζεται απολύτως κανείς, εκτός από τους εξουσιαστές τους οποίους ενδιαφέρει να οδηγούν τις μάζες προς την κατεύθυνση που συμφέρει στην εξουσιαστική και εκμεταλλευτική τους κατεύθυνση.
    Παρασιτική και σιχαμερή τάξη των κριτικών, τα έργα κρίνονται μεταξύ τους και σας γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια. Με τον ίδιο μάλιστα τρόπο σας αντιμετωπίζει και η ιστορία, η οποία ενδιαφέρεται μόνον για τους δημιουργούς. Τους καλούς αλλά και τους κακούς.
    Όταν λέω ότι οι μέχρι σήμερα ετυμολόγοι είναι απατεώνες δεν κάνω κριτική αλλά μια διαπίστωση την οποία μπορείτε να διαπιστώσετε μέσα στο ψευδεπίγραφο έργο τους. Δηλαδή μπορεί να εγερθεί αντίρρηση στο ότι είναι απαράδεκτο να πουλάει κανείς ετυμολογικό λεξικό, το οποίο να γράφει ότι η αγάπη προέρχεται από το αρχαίο αγάπη.
    Δεν μπορεί λέει να είναι κανείς ετυμολόγος αν δεν γνωρίζει γλωσσολογία. Όπως ας πούμε να μη γνωρίζει τι σημαίνει σημαίνον και σημαινόμενο. Τότε αγαπητέ, να μου εξηγήσεις πώς έγινε το θαύμα κι ο μηχανικός Βέντρις, άμοιρος των εγκυκλίων γλωσσολογικών σπουδών, εν μέσω χιλιάδων γλωσσολόγων , διάβασε την γραμμική Β. Ή πώς ο άσχετος των αρχαιολογικών σπουδών Σλήμαν, εν μέσω εκατοντάδων σπουδαγμένων αρχαιολόγων προέβη σε τόσες σπουδαίες αρχαιολογικές ανακαλύψεις.
    Γιατί δεν σας προβληματίζει το δεδομένο ότι από τους δεκάδες απόφοιτους των φιλολογικών και φιλοσοφικών σχολών της χώρας, το 99,9% ουδέποτε φιλολογεί ή φιλοσοφεί.
    Η θύραθεν παιδεία θάλλει στην χώρα και δημιουργεί διότι έλκει άτομα και πρόσωπα ελεύθερα. Οι εγκύκλιες σπουδές δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να αποδιοργανώνουν και να καταστρέφουν το ερευνητικό πνεύμα. Για τον λόγο αυτό τις έχει εγκαταλείψει η δημιουργική επίδοση εδώ και καιρό, πλην σπανίων εξαιρέσεων.
    Προτροπή: γονείς προστατέψτε τα παιδιά σας από τις εγκύκλιες. Με μαθηματική ακρίβεια θα καταλήξουν ως στείρα κριτικά υποκείμενα.

  70. sarant said

    Κύριε Βασδέκη, το αρακάς + σίτος που ειπώθηκε παραπάνω ειπώθηκε ειρωνικά, για το δικό σας εξίσου λανθασμένο «αραδόσιτος». Ο αραβόσιτος ονομάστηκε έτσι από τους λογίους επειδή στην Ελλάδα εισήχθη από τη Βόρεια Αφρική, ασχέτως αν είναι, βέβαια, αμερικάνικο φυτό. Και οι ιταλοί άλλωστε το είπαν grano sarraceno.

    Χαίρομαι όμως που αναφέρατε τον μέγιστο Μάικλ Βέντρις. Ο Βέντρις αποκρυπτογράφησε τη Γραμμική Β αφενός επειδή ήταν εξαιρετικά προικισμένος, αφετέρου επειδή, αν και είχε σπουδάσει μηχανικός, ήταν άριστος κρυπτογράφος και είχε μάλιστα θέσει το ταλέντο του στην υπηρεσία της πατρίδας του στον πόλεμο, και εκτός αυτού ο Βέντρις έδειχνε μεγάλο σεβασμό προς τους επιστήμονες του κλάδου τον οποίο είχε ερασιτεχνικά επιλέξει να υπηρετήσει. Όπως ξέρετε, τις σημειώσεις εργασίας του τις μοίραζε σε (μη ερασιτέχνες) συναδέλφους του και άλλωστε για την αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής συνεργάστηκε στενά μ’ έναν ειδικό στα ελληνικά, τον Τσάντγουικ. Μέγιστος ο Βέντρις, αλλά ο ερασιτέχνης που θα επικαλεστεί το όνομά του θα πρέπει να ενεργεί όπως ο Βέντρις. Διότι, ξέρετε, επικαλούνται το όνομα και το παράδειγμα του Βέντρις διάφοροι αγύρτες που «αποκρυπτογραφούν» διάφορες άλλες επιγραφές και άγνωστα αλφάβητα. Το ότι ο Βέντρις ήταν μέγιστος δεν κάνει τους άλλους λιγότερο αλμπάνηδες.

    Εσείς πάντως, αν κρίνω από το πώς αντιμετωπίζετε τους άλλους ετυμολόγους δεν έχετε καμιά σχέση με τον Βέντρις.

  71. Κύριε Σαραντάκο, για κάθε λέξη που υπάρχει στο λεξικό μου, επισκέφθηκα πολλά λεξικά και εγκυκλοπαίδειες. Επί μια δεκαετία δούλεψα νυχθημερόν.
    Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ του Δρανδάκη αναφέρει ότι το καλαμπόκι εισήχθη το 1500 από την Αμερική. Αυτό βεβαίως το γνωρίζει και η κουτσή Μαρία.
    Επίσης κι ο τελευταίος χωριάτης γνωρίζει ότι το καλαμπόκι χρειάζεται τόσο πολύ πότισμα όσο κανένα άλλο φυτό στον κόσμο. Η Αραβία, όπου εκεί λένε το νερό νεράκι, φαίνεται ότι κατ’ εσάς είναι η κατάλληλη χώρα για την καλλιέργεια αυτή!!!
    Αν η ευκαιρία αυτή που σας δίνεται τώρα, δεν καταφέρει να σας αποδείξει το πόσο δουλικώς φέρεστε απέναντι στους τενεκέδες πανεπιστημιακούς, νομίζω ότι θα έχετε πάθη βλάβη ανήκεστο.
    Επί πλέον σας τονίζω ότι το λεξικό μου αναρτήθηκε αμέσως μόλις τελείωσε στο διαδίκτυο, διότι όχι μόνον δεν θέλησα να εισπράξω τίποτα απ’ αυτό αλλά για να χάσω κι αυτά που είχα, ενώ οι βρυκόλακες καθηγητές που ζουν από το αίμα πεθαμένων, εισπράττουν παραδάκι, σερβίροντας στον κόσμο τον κόπο άλλων.

  72. sarant said

    Κύριε Βασδέκη, όταν εγώ γράφω Βόρεια Αφρική κι εσείς διαβάζετε Αραβία, έχουμε πρόβλημα.

    Είναι κι ένα ποταμάκι εκεί στην Αραπιά, ο Νείλος, που έχει λίγο νεράκι, μου έχουν πει. Όχι πάντα, αλλά μερικούς μήνες το χρόνο βρέχεις τα πόδια σου για να το περάσεις.

  73. ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΑΕΙΠΑΜΜΕΓΙΣΤΟ ΒΕΝΤΡΙΣ!

  74. Κύριε Βασδέκη εἶναι ὀρθὸν ὅτι κάποιες πανάρχαιες λέξεις εἶναι ἠχοποίητες. Ἔχω ἀνεβάσει σὲ αὐτὸ τὶ ἰστολόγιο κάποια ἐνδιαφέρουσα μελέτη ποὺ πετυχαίνει τὴν ἄκρα ἐτυμολογικὴ ἐξιχνίασι λέξεων ὅπως Τάρτυαρος ἢ Στὺξ κλπ. Μάλιστα ἡ ἐτυμολόγησι ἐπιτεύχθηκε μὲ ἐπαφὴ τοῦ συγγραφέως μὲ τὴν φύσι. Ὥστόσο ὁ συγγραφεὺς εἶναι -πῶς τὸ εἴπατε; ἄ ναί!-Ἰουδαιοχριστιανός! Μᾶλλον σκέτο χριστιανὸς γιατὶ Ἰουδαῖος καὶ χριστιανὸς μαζὶ εἶναι ὁπωσοῦν ἀντιφατικό! Πάντως πολὺ ἐνδιαφέρουσα ἡ ἄποψί σας ὅτι οἱ ἐτυμολογικὲς ἐπιδόσεις κάποιου σχετίζονται μὲ τὴν θρησκεία του.

  75. Κύριε Σαραντάκο σ’ ευχαριστώ που με υπομονή ανέχθηκες να παρατηρήσω την συμπεριφορά του είδους σου, κι με υπομονή θα έλεγα έκατσες τόσο καρτερικά κάτω από το μικροσκόπιό μου.
    Επίσης πρέπει να ομολογήσω την αδηφαγία σου σε κάθε είδους δολώματος που σου έριξα.
    Το συμέρσμά μου, οφείλω να σου το ομολογήσω επιρρώνει το δεδομένο του άκρατου φαρισαϊσμού, από το οποίο διακατέχεται η στείρα τάξη των κριτικών στην οποία ανήκεις.
    Η αλήθεια είναι ότι αν έβαζα στοίχημα ότι θα έλεγες και κάτι επί της ουσίας, σίγουρα θα το έχανα.
    Σε χαιρετώ και σου εύχομαι να κόψεις αυτό το χούι σου του κριτικάρειν και να προσπαθήσεις να χορέψεις λιγάκι και στην ορχήστρα της δημιουργίας.
    Πρόσεξε ότι εμείς οι δημιουργοί, δεν ειρωνευόμαστε αλλά προσπαθούμε να αποφανθούμε επί της ουσίας.
    Όπως και να έχει πάντος το πράγμα, η σανίδα σωτηρία σου, στην περίπτωσή μας λέγεται Αραβία. Δεν νομμίζω ότι είναι ασήμαντο ένα τέτοιο δώρο. Θα μπορούσες ας πούμε να με ευχαριστήσεις, αντί να με ειρωνευτείς.

  76. Φίλε Σταύρο,

    Πράγματι η ετυμολογία μου για αρακά + σίτο ήταν περιπαιχτική. Ήθελα να δείξω πόσο εύκολα μπορεί ο καθένας να σκαρώσει κάτι που μοιάζει σωστό δίχως ουσιαστική τεκμηρίωση, ακριβώς δηλ. όπως εσύ. Και αληθινά μπορώ βασισμένος στην δική σου μέθοδο να συντάξω ένα λεξικό όπου οι δικές μου ετυμολογίες να μην έχουν καμιά σχέση με τις δικές σου ακριβώς όπως σε αυτήν την ενδεικτική περίπτωση τού αραβόσιτου.

    Ο Βέντρης κι ο Σλήμαν που ανάφερες ήταν άνθρωποι που ακολούθησαν μιαν αυστηρά επιστημονική προσέγγιση. Και δίχως να μπούμε σε λεπτομέρειες ας θυμηθούμε για παράδειγμα πως ο Σλήμαν βρήκε τις ενδείξεις για την θέση τής Τροίας γραμμένες στην Ιλιάδα. Εσύ την αναγωγή τού αραβόσιτου σε αράδα + σίτο πού την βρήκες γραμμένη; Φαντάζομαι όπου κι εγώ τον αρακά + σίτο: πουθενά.

    Δεν γίνονται όμως έτσι τα πράμματα. Βέβαια δεν θέλω επιχειρώ να σε πείσω για οτιδήποτε. Αντιλαμβάνομαι πως ένας άνθρωπος που επένδυσε χρόνια εργασίας σε ένα έργο ενδεχομένως ζωής δεν γίνεται να μεταστρέψει πια το πιστεύω του. Απλά λυπάμαι που την τόσην αγάπη σου για την γλώσσα και τόσην εργατικότητα δεν την ακούμπησες πάνω σε μια πιο στέρεα βάση: την επιστήμη. Είμαι βέβαιος πως τότε η γλώσσα θα έβγαινε αληθινά κερδισμένη από τον κόπο σου.

    Προς το παρόν μπορείς να συνεχίσεις τον αγώνα για να δουν κι άλλοι την αλήθεια σου. Προσωπικά έχω την αίσθηση πως ζεις σε μια πλάνη μεγαλύτερη κι απ’ την δική μου.

  77. Φίλε Σαραντάκο, σου στέλνω μια από τις ευχαριστήριες επιστολές που έλαβα. Ο άνθρωπος αυτός είναι ένα σεμνός επιστήμονας, διετέλεσε πρόεδρος Ολυμπιακής επιτροπής και….
    Δεν σου στέλνω και τις άλλες διότι θα χρειαστείς καμμιά δεκαριά χρόνια για να ενημερώσεις όλους αυτούς ότι πλανώνται.

    Αγαπητέ κύριε Βασδέκη
    Καλημέρα
    Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την πρωτότυπη δουλειά σας σχετικά με την ετυμολογία της Ελληνικής γλώσσας η οποία
    με βοήθησε πραγματικά να ξεδιαλύνω το πρόβλημα της προέλευσης της λέξεως τραχανάς.
    Αναλύοντας την ετυμολογία της λέξεως τραχανάς και ανατρέχοντας στο λεξικό του Μπαμπινιώτη βρίσκομε ότι η λέξη τραχανάς προέρχεται από την λέξη τραγανός της οποίας η ρίζα είναι το ρήμα τρώγω το οποίο στον απρόσωπο αόριστο β μετατρέπεται σε τραγείν το οποίο με το παράγωγο επίθεμα –ανός μετατρέπεται σε τραγανός.
    Πόσο λάθος έχει γίνει πραγματικά από τον μεγάλο Μπαμπινιώτη.
    Ευχαριστώ
    Ανδρέας Φυλακτού

  78. sarant said

    Στο γράμμα του ο κ. Φυλακτού λέει πως ο Μπαμπινιώτης λέει ότι ο τραχανάς βγαίνει από το τρώγω, τραγανός. Πολλοί είχαν παλιότερα προτείνει την ετυμολογία αυτή.

    Όμως στις νεότερες εκδόσεις του λεξικού του, ο Μπ. δίνει άλλη ετυμολογία, ότι ο τραχανάς προέρχεται από το τουρκικό tarhana το οποίο είναι περσικής αρχής (tarkhana). Το ίδιο λέει και το λεξικό της Κοινής νεοελληνικής, του Ιδρύματος Τριανταφυλλίδη.

    Εσείς κ. Βασδέκη, εδώ:
    http://athriskos.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=149
    το ετυμολογείτε από το «ταριχεύω» επειδή ο τραχανάς ξεραίνεται. Πιστεύω πως είναι εξίσου έγκυρη ετυμολογία με τον αραδόσιτο.

    Δουλειά μου δεν είναι να ενημερώνω έναν προς έναν όσους παραπλανήσατε. Αυτή την ηθική υποχρέωση την έχετε εσείς.

  79. ηλε-φούφουτος said

    Αρμοδιότερος τότε για την ετυμολογία του τραχανά είμαι εγώ, γιατί τρώω τραχανά κάθε μέρα και μ’ αρέσει. Ως τραχανοβίτης λοιπόν δηλώνω ότι η λέξη παράγεται από το αμάρτυρο ημιστίχιο
    «(ως) τ’ άρα χάνω», όπου «χάνω» είναι υποτ. αορ. του «χαίνω», διότι όταν τρώω τραχανά ανοίγω μια στομάρα να από λαχτάρα. Κατ’ άλλους βέβαια προέρχεται από το σλαβικό ρήμα «τράχατι» , το οποίο ντρέπομαι να πω τι σημαίνει, γιατί μας διαβάζουν και κορασίδες. Είναι γνωστό ότι όσο πιο πολύ τραχανά τρως, τόσο πιο πολύ αυξάνονται οι επιδόσεις σου.

    Φαρο, εσύ καλά τα λες κι ανθρώπινα αλλά …!

    Πάντως μου κάνει εντύπωση που είχε αγνοηθεί τόσα χρόνια ο τούρκικος ταρχανάς. Ζωντανή λέξη είναι, να πάρει η ευχή, και σε σύγχρονες βαλκανικές γλώσσες, για τη δε πέρσικη ετυμολογία αρκούσε το άνοιγμα ενός λεξικού! Καλά τα Αγγλικά, καλά τα Γερμανικά, αλλά αυτή η βροντερή άγνοια των γλωσσών της περιοχής από πολλούς που ασχολούνται με ετυμολογία πρέπει να τακτοποιηθεί το συντομότερο, παρακαλώ!

  80. Μαρία said

    Ηλεφού, σε βλέπω επηρεασμένο απ’ τον Αίσωπο και τα κοκκύμηλα.
    Έχουμε κι απλωμένο τραχανά…

  81. ηλε-φούφουτος said

    Μαρία δεν σε πιάνω.

    Εκπλήσσομαι που δεν αναφέρεις το Χατζόπουλο και το περίφημο
    «Γεννιούμαι απ’ τον πόνο/ κι απλώνω κι απλώνω/ κι απλώνομαι πέρα/
    κι απλώνομαι γύρω …» Είναι αποδεδειγμένο ότι ο αρχικός τίτλος ήταν «η μπαλάντα του τραχανά» αλλά πρέπει να ξέρεις από καλό τραχανά (ξινόχοντρο, γλυκό, σαρακοστιανό) για να μιλάς. Τι να ξέρουν κι οι φιλόλογοι;!

  82. Ο ηλε-φούφουτος είπε:
    “Γεννιούμαι απ’ τον πόνο/ κι απλώνω κι απλώνω/ κι απλώνομαι πέρα/κι απλώνομαι γύρω …”
    Είναι αποδεδειγμένο ότι ο αρχικός τίτλος ήταν “η μπαλάντα του τραχανά”

    μουάχαχα… (αχού, βρήκαμε λαβή για γέλιο)

    Κοίτα, κι εγώ τρώω τραχανά κι έχω δει πολλές φορές την μάννα μου να τον φτιάχνει και μια φορά μάλιστα συμμετείχα κι εγώ στην παρασκευή κι έτσι νομιμοποιούμαι να πάρω θέση κι εγώ.

    Αυτό που προσέχω πάντα στον ξεραμένο τραχανά είναι πόσο… τραχύς είναι. Μήπως εδώ προβάλει αυτονόητη η πραγματική ετυμολογία;

    Πάντως αναρωτιέμαι εάν να υπάρχει άλλος κλάδος που να μαστίζεται όσο η γλωσσολογία από τόση παραφιλολογία, ψευδοεπιστήμη και αυτεπάγγελτους ειδήμονες.

  83. Μαρία said

    Συλλαμβάνεσαι αδιάβαστος. Πάνε στο «τι εστί βερίκοκο» για να μετρήσεις τις επιδόσεις σου.

  84. Μαρία said

    Φαρό, η αστρονομία, η ιατρική, με καταστρεπτικότατες συνέπειες.

  85. ηλε-φούφουτος said

    Φαρό, σχ. 83, μην το γελάς καθόλου! Το «τραχύς» κατά την παλιότ. έκδοση του Μπαμπινιώτη επέδρασε στη δήθεν παραγωγή του τραχανά από το «τραγανός». Και τέλος πάντων τα λάθη είναι ανθρώπινα, αλλά στην παθολογία της γλωσσολογίας που διεκτραγωδείς εγώ θα πρόσθετα και έναν κάποιο «μανταμ-σουσουδισμό» των όντως ειδημόνων, δηλαδή την άγνοια των γλωσσών με τις οποίες βρισκόμασταν σε διαρκές αλισβερίσι.

    Μαρία, σχ. 84, το “τι εστί βερίκοκο” το έχω αφήσει για τον απογευματινό καφέ μου. Για να είμαι νωθρός ανατολίτης χάνω την επικαιρότητα.

  86. Rogerios said

    Τώρα που μπλέξαμε με τους τραχανάδες και προβλήθηκε ως πιθανότερο έτυμο της ελληνικής λέξης το, περσικής προέλευσης, τουρκικό «tarhana», να πω κι εγώ την απορία μου; Το επώνυμο «Ταρχανιώτης» απαντά σε ευγενείς του Βυζαντίου τουλάχιστον από τον 11ο αι. (ένας από τους ευγενείς που συνόδευαν τον Ρωμανό Διογένη στην εκστρατεία που κατέληξε στη συντριβή του Μαντζικέρτ ήταν ο Ιωσήφ Ταρχανιώτης· μόνο που την έκανε λαμογίως και υπογείως και ουδέποτε ενίσχυσε τον αυτοκράτορά του στην κρίσιμη αναμέτρηση). Μήπως λοιπόν το δάνειο (ήδη από τα περσικά; από κάπου αλλού) έχει γίνει πολύ νωρίτερα από τα χρόνια της οθωμανικής κυριαρχίας;

  87. ηλε-φούφουτος said

    Ρογήριε, ενδιαφέρον! Για να τεκμηριωθεί βέβαια κάτι τέτοιο τελεσίδικα, πρέπει να βρούμε και την ίδια τη λέξη σε κέιμενο της εποχής. Το επώνυμο μπορεί να είχε ξενική προέλευση ή από ένα τοπωνύμιο, θέλω να πω δεν αποδεικνύει ότι είχε ήδη περάσει στα Ελληνικά και η ονομασία του αγαπητού μου εδέσματος.

  88. Rogerios said

    Ορθότατες οι επισημάνσεις του ηλεφού. Δυστυχώς δεν βρίσκω στοιχεία που να εξηγούν ετυμολογικά το όνομα (σιγά μην έβρισκα). Ούτε γνωρίζω αν ο Ιωσήφ Ταρχανιώτης είναι ο πρώτος που αναφέρεται με το όνομα αυτό. Υπάρχει μάλιστα και σύγχυση ως προς την καταγωγή του: κάποιοι τον θεωρούν αλλοδαπής καταγωγής, τουρκικής (χμ..) ή γεωργιανής (βλ. K.M. Setton). Επίσης, δεν είναι ξεκάθαρο αν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο με τον ευγενή από την Αδριανούπολη «Κατακαλόν τον επονομαζόμενο και Ταρχανιώτη», που αναφέρει η Κομνηνή στην «Αλεξιάδα» και ο οποίος στάλθηκε για να διαπραγματευθεί με τους Κουμάνους που απειλούσαν να κάνουν επιδρομή στην περιοχή (αυτό το στοιχείο δεν αποκλείει να είχε ο ίδιος τουρκική καταγωγή, δεν το επαληθεύει όμως κιόλας).

  89. SophiaΟικ said

    Κάνετε όλοι λαθος. Ως γνωστόν ο τραχανάς ειναι αρχαιοτατο έδεσμα που το παρασκευαζαν γυναικες κατά τη διάρκεια μυστικιστικής τελετουργίας. Τι νομίζετε ότι ήταν άλλωστε οι Τραχήνιες του ΣΟφοκλή; Αλληγοριά για ητν παρασκευή του Τραχανα.

  90. Τραχίνιες!!!! πωπω! βλέπω πολλή έμπνευση! εύγε, Σοφία!

    Ρε παιδιά, το ‘χουμε! μήπως να πάμε στο άλλο στρατόπεδο; (και τελικά είναι πόλεμος; )

    @ Μαρία

    Για την ιατρική έχεις δίκιο. Η αστρολογία όμως μάλλον δεν συναγωνίζεται πραγματικά την αστρονομία (φαντάζομαι πως αυτήν είχες κατά νου, εδώ πιο πάνω).

    Με κάνεις όμως να σκεφτώ πως δεν την εκσυγχρόνισαν καθόλου την αστρολογία. Αφού μας επηρεάζει ένα μικρό μακρινό αστέρι πώς γίνεται να μην μας επηρεάζουν οι καινοφανείς αστέρες, τα παλσάρ κι οι μαύρες τρύπες;

    Ποιος έχει όρεξη για μια μπαρουφομελέτη; Υπάρχουν εθελοντές για την αστρολογία τής νέας εποχής;

  91. Απευθύνομαι κυρίως στους γαλλόφωνους, αλλά και γενικά σε οποιονδήποτε τυχαίνει να γνωρίζει κάτι για το θέμα: Ως γνωστόν, λοιπόν, η έκφραση είμαι τής γνώμης/ άποψης είναι γαλλισμός και συγκεκριμένα μεταφραστικό δάνειο τού γαλλικού je suis d’avis. Η ίδια δε έκφραση υπάρχει και στα Αγγλικά (I am of the opinion) αλλά και στα Γερμανικά (ich bin der Meinung). Το ερώτημα μου λοιπόν είναι το εξής: Eίναι και αυτοί γαλλισμοί ή πρόκειται απλώς περί παράλληλης εξέλιξης; Στα Γερμανικά φερ’ ειπείν, που μ’ ενδιαφέρουν περισσότερο, η φράση απαντά ήδη σε κείμενα τού 16ου αιώνα, ενώ για τα Γαλλικά η παλαιότερη μαρτυρία που τυχαίνει να γνωρίζω, είναι από το έτος 1727. Ο Μπαμπινιώτης τώρα στο σχετικό λήμμα γράφει το εξής:

    «Η φρ. είμαι τής γνώμης αποδίδει το γαλλ. être d’avis, πβ. γερμ. ich bin der Meinung»

    Όταν όμως ο αναγνώστης προτρέπεται να παραβάλει την επίμαχη φράση με την αντίστοιχη γερμανική, τι θα πρέπει να καταλάβουμε: ότι και η γερμανική πλάστηκε με πρότυπο τη γαλλική ή ότι η πρώτη απλώς αποτελεί μια παράλληλη, ανεξάρτητη εκδοχή τής δεύτερης; Και μια τελευταία ερώτηση: ο ίδιος ο ορισμός τού όρου γαλλισμός υποδεικνύει ότι το εκάστοτε δάνειο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη γαλλική γλώσσα. Είναι παρ’ όλα αυτά δυνατόν μια φράση -όχι λέξη- να χαρακτηρίζεται γαλλισμός επειδή αντλήθηκε απευθείας από τα Γαλλικά, ενώ στην πραγματικότητα ανάγεται σε μιαν άλλη γλώσσα; Εαν φερ’ ειπείν μία γλώσσα δανείστηκε το être d’avis και κάποια άλλη το I am of the opinion, θα πρέπει στην μεν πρώτη περίπτωση να μιλάμε για γαλλισμό, ενώ στη δεύτερη για αγγλισμό, ή σημασία έχει αποκλειστικά και μόνο η αρχική πηγή;

    Ευχαριστώ εκ των προτέρων

  92. Μαρία said

    Κώστα, η έκφραση στα γαλλικά είναι πολύ παλιότερη (14ος) αλλά η λέξη έχει τη μορφή advis.
    http://portail.atilf.fr/cgi-bin/dico1look.pl?strippedhw=advis
    Στα γαλλικά περνάει απ’ τα λατινικά. Εκτιμώ οτι στις άλλες γλώσσες πέρασε απ’ τα γαλλικά.
    Για την ετυμολογία στα γαλλικά: http://www.cnrtl.fr/etymologie/avis

  93. Αγαπητή Μαρία,

    χίλια ευχαριστώ για τις πολύτιμες πληροφορίες σου. Μια διευκρίνιση μόνο: Όταν λες ότι στα γαλλικά περνάει απ’ τα λατινικά, πού ακριβώς αναφέρεσαι: στη λέξη avis ή σ’ ολόκληρη την επίμαχη φράση être d’avis; Αν ισχύει το πρώτο, ήδη με κάλυψες, αφού δε μ’ απασχολεί η προέλευση τής λέξης. Αν όμως εννοείς ολόκληρη τη φράση, επειδή δυστυχώς δεν γνωρίζω Γαλλικά, θα μπορούσες σε παρακαλώ να μου υποδείξεις σε ποιο ακριβώς σημείο αναφέρεται αυτό, ότι δηλαδή η γαλλική φράση ανάγεται στα Λατινικά; Και επίσης, γιατί τότε δεν μιλάμε για λατινισμό;

    Ευχαριστώ ΠΑΡΑ πολύ!

  94. Μαρία said

    Κώστα, στα λατινικά δεν υπάρχει η έκφραση «είμαιτης γνώμης»
    Σύμφωνα με το λεξικό (2ο λίνκι) το λατινικό mihi est visum μεταφράστηκε στα γαλλικά: ce m’est vis/ a vis/avis.
    (Το mihi videtur είναι σαν το αρχαίο ελλην. δοκεί μοι, μου φαίνεται, μου φαίνεται καλό)
    Δες απο το λατινογαλλικό λεξικό http://artfl.atilf.fr/dictionnaires/ESTIENNE/index.htm κάποια παραδείγματα για την απόδοση του mihi videtur κλπ.
    Tum denique mihi videbor restitutus, si illa erit nobis restituta. Cic. Il me semblera à veoir, etc. Il me sera advis que, etc.

    Videre videor iam diem illum, quum hinc egens Profugiet aliquo militatum. Terent. Il me semble que je voy, Il m’est advis que je voy le jour que, etc.

    Videtur ita mihi. Plaut. C’est mon advis, Je suis de cest advis.

    Στα δύο πρώτα βλέπεις οτι δίνεται εναλλακτικά με το «μου φαίνεται» (Il me semble…)

  95. Υπέροχα! Σ’ ευχαριστώ!

  96. Mπέρδεμα, Μαρία: ψάχνοντας στη Σύνταξη τού αρχαίου ελληνικού λόγου τού Γρηγορόπουλου και ακολούθως στο Liddell & Scott, διαπίστωσα ότι η επίμαχη φράση υπήρχε σχεδόν πανομοιότυπη ήδη και στην Αρχαία! Συγκεκριμένα στον Πελλοπονησιακό πόλεμο, 113 , διαβάζουμε: »καὶ ὅσοι τῆς αὐτῆς γνώμης ἦσαν» και στο Γ, 70 : »οἱ δέ τινες τῆς αὐτῆς γνώμης». Η δε σημασία τής έκφρασης δεν διαφοροποιείται δραματικά από τα σημερινά δεδομένα. Συνεπώς το ερώτημα που με απασχολεί τώρα είναι το εξής: από τη στιγμή που η συγκεκριμένη σύνταξη ήταν σε χρήση ήδη αιώνες πριν από την εμφάνιση, όχι απλώς τής φράσης, αλλά τής ίδιας τής γλώσσας από την οποία δεχόμαστε ότι αντλήθηκε, για ποιον λόγο γίνεται λόγος για γαλλισμό; Και επίσης -μεταφέρω τώρα το ερώτημα ενός Γερμανού με τον οποίο έχουμε ανοίξαμε συζήτηση για το θέμα-,εάν το ich bin der Meinung »είμαι τής γνώμης» προήλθε κι αυτό από το γαλλικό je suis d’avis και συνεπώς είναι όπως και η ελληνική έκφραση γαλλισμός, αν πούμε ich habe die Meinung »έχω τη γνώμη» τότε όλα αλλάζουν και δεν έχουμε πια επιρροή από τα Γαλλικά; Κι αν τύχει η δεύτερη αυτή φράση να υπάρχει και σε κάποια παλαιότερη γλώσσα, πάλι θα σήμαινε αυτό ότι οι Γερμανοί τη »δανείστηκαν»; Όπως καταλαβαίνεις, εδώ μπαίνουν άλλα ζητήματα στη μέση. Για την επιρροή των Γαλλικών στα Γερμανικά θα έπρεπε να καθήσω και να γράφω με τις ώρες, και αυτό όπως καταλαβαίνεις, δεν είναι δυνατόν να γίνει. Μήπως λοιπόν μπορεί κανείς να βοηθήσει; Κύριε Μπαμπινιώτη, μας ακούτε; Help!! 😉

  97. Αγαπητέ κ. Σαραντάκο,
    μια και είστε πάλι εδώ, μήπως τυχαίνει να γνωρίζετε κάτι παραπάνω για το θέμα; Η άποψή σας σας θα μ’ ενδιέφερε.

    Ευχαριστώ.

  98. sarant said

    Κώστα, δεν γνωρίζω πολλά για το θέμα, δεν έχω ασχοληθεί. Πάντως, το ότι υπήρχε στα αρχαία μια λέξη ή έκφραση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι διατηρήθηκε σε χρήση όλα αυτά τα χρόνια -μπορεί η επαναφορά της στον 19ο αιώνα να είναι μεταφραστικό δάνειο από τα γαλλικά, μπορεί όχι. Παρόμοια περίπτωση είναι ίσως το «λαμβάνω χώρα» που θεωρείται γαλλισμός (avoir lieu), ωστόσο υπήρχε και στ’ αρχαία. Δεν μπορώ να πω αν καλώς ή κακώς θεωρείται γαλλισμός.

  99. Ευχαριστώ πολύ, κ. Σαραντάκο. Η περίπτωση τού λαμβάνω χώρα, ωστόσο, θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι κάτι διαφορετικό, αφού άλλη ήταν η σημασία του στα αρχαία και άλλη σήμερα. Για το τῆς αὐτῆς γνώμης εἶναι, ωστόσο, δεν ισχύει το ίδιο. Οπότε αναρωτιέμαι ποια ήταν τα κριτήρια που λήφθηκαν υπ’ όψιν για να χαρακτηριστεί η φράση γαλλισμός; Να είχε -όπως αναφέρατε ως ενδεχόμενο- περιέλθει σε αχρησία; Αυτό, βέβαια, θα μπορούσε να εξακριβωθεί, είναι όμως όντως κριτήριο η αδιάλειπτη, αδιάρρηκτη παρουσία μιας λέξης στη γλώσσα ανά τους αιώνες; Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον αν μπορούσε κανείς να μας διαφωτίσει.

  100. χαιρετώ κι εύχομαι καλή δύναμη στον αγώνα ενάντια τής βλακείας.

    Δεν ξέρω εάν έχετε υπόψη σας το κείμενο που κυκλοφορεί με το όνομα «Η Ελληνική αλφάβητος δεν είναι τυχαία», υπάρχει και μια τεράστια ομάδα στο φέισμπουκ.

    Θα ήθελα να παρακαλέσω τον συγγραφέα τού παρόντος πονήματος να φανερωθεί ώστε να εισπράξει το Πορτοκάλος του.

    μακρύ το κείμενο και ζητώ συγνώμη αν κάνω κατάχρηση τού χώρου. Από εκεί και πέρα… απολαύστε :^ρ

    ========================================
    Η Ελληνική αλφάβητος δεν είναι τυχαία

    Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνηση τους δεν είναι καθόλου τυχαία αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μία πλήρης γραμματική, συντακτική
    και νοηματική συνέχεια, ανωτέρας συλλήψεως

    «Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνηση τους δεν είναι καθόλου τυχαία αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μία πλήρης γραμματική, συντακτική
    και νοηματική συνέχεια, ανωτέρας συλλήψεως. Σύμφωνα με αυτήν την γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγαμμα) ακούγονται και γράφονται ως εξής:
    ΑΛΦΑ-ΒΗΤΑ-ΓΑΜΑ- ΔΕΛΤΑ-ΕΨΙΛΟΝ-ΣΤΙΓΜΑ-ΖΗΤΑ- ΗΤΑ-ΘΗΤΑ-ΙΩΤΑ-
    ΚΑΠΠΑ- ΛΑΜΒΔΑ-ΜΙ-ΝΙ-ΞΙ-
    ΟΜΙΚΡΟΝ- ΠΙ-ΡΟ-ΣΙΓΜΑ-ΤΑΥ-ΥΨΙΛΟΝ- ΦΙ-ΧΙ-ΨΙ- ΩΜΕΓΑ.

    Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής φιλοσοφίας, έχουμε τα ακόλουθα:
    ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ, ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ, ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ, ΔΑ, ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΥ (Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ.

    Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και ρήματα που
    παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής
    προσευχής – επίκλησης προς την πηγή του φωτός.
    ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!
    ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨΙΛΩΝ,
    ΣΤΗ ΙΓΜΑ ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ
    (ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞΗ, Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ)
    ΠΥΡΟΣ (ΔΕ)
    ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨΙΛΩΝ, ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ,
    Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ).

    Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ:

    Αλ=Ο νοητός ήλιος
    Φα-ος=Το φως
    Βη=προστακτική του ρήματος βαίνω (βαδίζω, έρχομαι)
    Τα=Δοτική άρθρου δωρικού τύπου τη, εις την
    Γα=Γη (δωρικός τύπος)
    Αμα=(επιρρ.) συγχρόνως
    Έλ= ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος
    Έψ=ρήμα έψομαι, εψ-ημένος, ψημένος.
    Ιλών=Ιλύς (ουσιαστικό), λάσπη, πηλός
    Στή=προστακτική ρήματος ίστημι.
    Ίγμα=καταστάλαγμα , απόσταγμα.
    Ζή=προστακτική ρήματος ζω.
    Η=υποτακτική ρήματος ειμί, είμαι
    Θη=προστακτική ρήματος θέτω.
    Ιώτα=τα ίωγα, τα Εγώ.
    Παλάν=Ρήμα πάλλω (δονούμαι, περιστρέφομαι) επίθετο
    παλλάς- πάλλουσι,περιστρεφόμενη (πρβλ: Παλλας Αθηνά).
    Δά=άλλος τύπος της Γα, Γης (πρβλ: Δαμήτηρ, Δημήτηρ,
    Δήμητρα=Μητέρα γη).
    Νύξ=νύκτα.
    Ο=το οποί! ο, που
    Φυ(οι)=ευκτική ρήματος φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι).
    Κ.Ο.Κ.

    ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ…

    ΑΛ, ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΩΣ, ΕΛΑ ΣΤΗ ΓΗ! ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΛ ΡΙΞΕ ΤΙΣ
    ΑΚΤΙΝΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ
    ΙΛΥ ΠΟΥ ΨΗΝΕΤΑΙ (που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού). ΑΣ ΓΙΝΕΙ
    ΕΝΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ (μία ξηρά) ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΕΓΩ ΝΑ
    ΖΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ. ΑΣ ΜΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ Η ΝΥΚΤΑ ΠΟΥ
    ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ
    ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕΙ ΝΑ ΤΑΦΗ (να σβήση, να χαθεί) ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ ΤΟΥ
    ΠΥΡΟΣ ΜΕΣΑ
    ΣΤΗΝ ΑΝΑΒΡΑΖΟΥΣΑ ΙΛΥ, ΚΑΙ ΑΣ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ Η ΨΥΧΗ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ
    ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ, ΤΟ
    ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ!

    ========================================

    ωιμέ ουρανοί! ( γελάτε ή κλαίτε; )

  101. τώρα μόλις είδα το ΥΓ2 που πρόσθεσες στο αρχικό κείμενο, φίλε Νίκο. Δεν ξέρω εάν συσχετίζεται με αυτό εδώ το κείμενο. (είδα μόνο αποσπάσματα.. δεν μπορώ να δεχτώ τώρα άλλο ό,τι-λάχει κι έχω και καναδυό δουλειές να κάνω)..

  102. Άμα λέω ότι το κύριο πρόβλημα είναι πως αλωνίζουν στα σχολεία και δηλητηριάζουν παιδικές ψυχές, με λένε γραφικό…

    Μόλις έμεινα κι εγώ άφωνος από το ΥΓ2.

  103. Μαρία said

    Φαρό, 101. Έχει επισημανθεί απο το Λογοράφτη, αν θυμάμαι καλά, και υπάρχει σε άλλο ποστ με όλα τα σέα και τα μέα του -πρέπει να το ψάξω.

  104. τὰ ὀνόματα τῶν γραμμάτων εἶναι ὅλα σημιτικά. ὅλα τὰ ὀνόματα τῶν γραμμάτων ὑπάρχουν ὡς ὀνόματα ἀντικειμένων (ἄλεφ=βόδι μπὲθ=σπίτι κλπ) στὸ ἑβραϊκὸ κείμενο τῆς Βίβλου. οἱ θεωρίες περὶ ἑλληνικῆς καταγωγῆς τοῦ ἀλφαβήτου εἶναι μεταγενέστερες, ὅταν πιὰ εἶχε δημιουργηθῇ καὶ θαυμαστῇ ἡ ἑλληνικὴ γραμματεία μὲ ἀποτέλεσμα νὰ γίνεται δύσκολα παραδεκτὴ ἡ βαρβαρικὴ καταγωγὴ τοῦ ἀλφαβήτου. συνεπῶς ἡ ἀλφάβητος δὲν εἶναι ὄντως τυχαία. πάντως διάφοροι ἀρχαῖοι ερευνητὲς καὶ μὴ ἔλεγαν ἀκόμη χειροτερες μπαροῦφες. Τὴν πιὸ ἔμπεριστατωμένη μελέτη ἔχει κάνει νομίζω ὁ Σιαμάκης. παραθέτω ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ ἔργο τὸυ «Τὸ ἀλφάβητο».

    Φαίνεται ὅτι κάποτε ὑπῆρχε κατάλογος τῶν ὀρθῶν ἑρμηνευμάτων ὅλων τῶν γραμμάτων τοῦ ἀλφαβήτου, ὁ ὁποῖος σιγὰ σιγὰ φθάρηκε μὲ τὸ ν’ ἀντικαθίστανται τὰ ὀρθὰ ἑρμηνεύματα μὲ ἄλλα ψεύτικα, εἴτε ἀπὸ παραναγνώσεις εἴτε κι ἀπὸ ἐσκεμμένο βιασμὸ τοῦ καταλόγου τοῦ καταλόγου. ἕνα τέτοιο παράδειγμα βιασμοῦ τοῦ κειμένου μὲ σκοπὸ νὰ συναρμολογηθοῦν τὰ ἑρμηνεύματα σὲ φράσεις, ποὺ νὰ δίνουν νοήματα, καὶ μάλιστα «ὑψηλὰ νοήματα», εἶναι ἡ ἑρμηνεία τοῦ ἀλφαβήτου ἀπὸ τὸν Ἱερώνυμο. ὁ Ἱερώνυμος, προκειμένου νὰ «ἑρμηνεύσῃ» τὸ ἀλφάβητο, χώρισε τὰ ὀνόματα τῶν γραμμάτων σὲ 7 συλλάβους (connexiones), ποὺ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ συντακτικὲς προτάσεις, ὅλες ὀνοματικὲς χωρὶς κανένα ῥῆμα, ἀφοῦ κανένα ὄνομα δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἑρμηνευτῇ σὰ ῥῆμα. ἐννοεῖται σὲ ὅλες τὸ ῥῆμα ἐστὶ (est). τὰ ὀνόματα ὅμως τὰ δίνει ἀδικαιολογήτως μὲν ἀλλ’ὁπωσδήποτε κατ’ ἀνάγκην σὲ διάφορες πτώσεις, λ.χ. Β =οἴκου (ὄχι οἶκος), Σ =ὀδόντων (ὄχι ὀδόντες). τὸ δὲ Μ ὁλόκληρο ἐμπρόθετο ἐξ αὐτῶν (ex ipsis). ἔτσι παρασκευάζει τὸ ἑξῆς κείμενο:

    ΑΒΓΔ Διδαχὴ οἴκου πλῆθος δέλτων.

    ΕFΖΗ Αὐτὴ καὶ ταῦτα ζωή.

    ΘΙ Ἀγαθὴ ἀρχή.

    ΚΛ Χεῖρες μαθητείας.

    ΜΝΞ Ἐξ αὐτῶν παντοτινὴ βοήθεια.

    ΟΠΤσ Πηγὴ στόματος δικαιοσύνης.

    QΡΣΤ Φώνησις κεφαλῆς ὀδόντων σημεῖα.

    καὶ πιὸ ἐλεύθερα ἐξηγεῖ:

    «Ἡ διδασκαλία τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ, δηλαδὴ τῆς Ἐκκλησίας, ἀνευρίσκεται στὸ πλῆθος τῶν θείων βιβλίων, δηλαδὴ στὴ Βίβλο. αὐτὴ ἡ Ἐκκλησία κι αὐτὰ τὰ βιβλία εἶναι ἡ ζωή, ὁ Χριστὸς ποὺ ἀνευρίσκεται μέσα σ’ αὐτὰ, ἡ ζωὴ τῶν πιστῶν. ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ ἀρχὴ τοῦ παντός, ἡ πλήρης ἀγαθότητος ἀρχή. τὰ νοητὰ χέρια τῆς μαθητείας, δηλαδὴ ὁ κόπος τοῦ μαθητεύειν σ’αὐτὰ τὰ βιβλία, στὴ Βίβλο, εἶναι τὸ θεμέλιο τῆς χριστιανικῆς ζωῆς. διότι δὲν μποροῦμε νὰ πράξουμε τίποτε, ἂν πρῶτα δὲν μάθουμε αὐτὰ ποὺ πρέπει νὰ πράξουμε. ἀπ’ αὐτὰ τὰ βιβλία ἀντλοῦμε παντοτινὴ βοήθεια. αὐτὰ εἶναι ἡ πηγὴ τοῦ στό,ματος τῆς δικαιοσύνης, ἡ πηγὴ δηλαδὴ τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ. ἡ φωνὴ τῆς κεφαλῆς, δηλαδὴ τοῦ Χριστοῦ, ἀρθρώνεται καθὼς περνάει ἀνάμεσα ἀπὸ τὰ δόντια, δηλαδὴ μέσα ἀπὸ τὶς καρδιὲς τῶν ἐπὶ μέρους πιστῶν».

    Εἶναι πράγματι ἀξιοθαύμαστο, πῶς ἤρκεσε νὰ στραπατσαριστοῦν τὰ μισὰ ἑρμηνεύματα, τὰ δὲ ἄλλα μισὰ νὰ παραποιηθοῦν ἐλαφρῶς μόνο, γιὰ νὰ προκύψῃ αὐτὴ ἡ τόσο «ὑψηλὴ ἑρμηνεία» τοῦ ἀλφαβήτου. διότι στὸ σταυρόλεξο αὐτὸ ἔπρεπε σώνει καὶ καλὰ νὰ βγῇ κάτι τὸ ὑψιπετές. ὄχι πεζὰ πράγματα. καὶ νὰ σκεφτῇ κανεὶς ὅτι ὁ Ἱερώνυμος «ἑρμήνευσε» τὰ περισσότερα βιβλία τῆς Βίβλου καὶ εἶναι ὁ μεταφραστὴς ὁλόκληρης τῆς ἐπίσημης κι «αὐθεντικῆς» λατινικῆς της μεταφράσεως, τῆς λεγομένης βουλγάτας, ἀπὸ τὴν ὁπία γνωρίζει ἀμέσως ἢ ἐμμέσως τὴ Βίβλο τὸ μεγαλείτερο μέρος τῆς ἀνθρωπότητος σήμερα.

  105. Μαρία said

    Φαρό, δες σχ.181 κεξ.
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/04/16/lernaioakad/

  106. Έπρεπε να το φανταστώ πως θα το είχατε αναφέρει.

    Μου κάνει εντύπωση που ο Δύτης κι εγώ χρησιμοποιήσαμε την ίδια έκφραση (γελάστε ή κλάψτε)..

    Εμένα πάντως περισσότερο μου προκάλεσε θλίψη :/

  107. Δημιούργησα μια ομάδα στο φέισμπουκ και σε χρόνο μηδέν είχα επίσκεψη από παρετυμολόγο. Παραθέτω αποσπάσματα:

    π.χ. οι λέξεις γκόλ, στοπ, βαλς κ.ά. αν ρωτήσετε, θα σας πούνε πως είναι Αγγλικές. ΟΧΙ!!! Είναι Ελληνικώτατες, εγκολπούμαι, εγκώλπιον, γκολπόστ, κόλπος=μπαίνει μέσα, ε(ς τόπ)ον, εμβάλω…μα, μπάλωμα, κόλλημα, βάλς.

    […]

    Ολα τα ονόματα του Χριστού μας είναι ΕΛΛΗΝΙΚΑ.Ιησούς=ιάομαι-ώμαι=γι…ατρεύομαι μελλον ιήσομαι θα γιατρεύμαι.Ιησσούς=ο ιατρεύων, ο γιατρός των πάντων.Εύκολη ερμηνεία

    Εύκολη ερμηνεία; Όρεξη να ‘χεις!

    Με χαρά προτείνω λοιπόν αυτόν τον φίλο για ένα Γκας! Το αξίζει! εκτός βέβαια κι αν τα ‘χει κλεμμένα! Άντε, πότε θα γίνει η πρώτη απονομή; Περιμένουνε τα κανάλια!

  108. sarant said

    Πάντως, το στοπ όντως έχει απώτερη ελληνική αρχή 🙂

  109. sapere aude said

    Έλα στουπί ες τόπον σου! 🙂

  110. sarant said

    Στυππείον 🙂

  111. αὐτὸς μπερδεύει τὸν Ἰησοῦ μὲ τὸν Ἰάσωνα

    τὸ Χριστὸς φυσικὰ εἶναι ἑλληνικὸ μόνο ποὺ οἱ ἑβραῖοι δὲν τὸ λέγαν ἔτσι.

  112. Γλωσσοδετολόγος said

    Ελληνικότατα και τα «γκαντέμης», «μπαλκόνι» και «συρτάρι».

    1. Γκαντέμης: ουχί εκ του god damned, όπως λέγεται, αλλ’ εκ του «κακός δαίμων» -> κακοδαίμων -> καδαίμων -> γκανταίμων -> γκαντέμης.

    2. Μπαλκόνι: εκ του «επί πολλών κιόνων», διότι επρόκειτο για προεξοχή του κτιρίου στηριζόμενη πάνω σε πολλές κολώνες μιας και δεν υπήρχε τότε το μπετόν αρμέ / «επί πολλών κιόνων» -> επολλοκιόνων -> μπολοκιόνων -> μπολοκιόνι -> μπολκιόνι -> μπαλκόνι.

    3. Συρτάρι: εκ του «συρόμενον ερμάριον» -> συρομάριον -> συρτομάρι -> συρτάρι.

  113. sarant said

    Γλωσσοδέτ, ο γκαντέμης δεν είναι λόρδος αλλά ανατολίτης.

  114. Μαρία said

    #113,ουχί εκ του god damned
    ουχί εκ του αραβικού μέσω τουρκικών kadem

    Το συρτάρι(συρτός) δε χρειάζεται εξελληνισμό.

  115. Πάπιας said

    «εγκολπούμαι, εγκώλπιον, γκολπόστ, κόλπος=μπαίνει μέσα»

    o mon dieu…

    Τελικά το γκαντέμης είναι (υποθέτω) από το kadem?

  116. neostipoukeitos said

    Ας μην ξεχνάμε και τις παραδοσιακές και χιλιοτραγουδισμένες ετυμολογίες της πριζόλας (< εν πυρί ζέει όλη), της δολάπας (<η δούλη άπτεται αυτής) και του γαείδαρου (<αεί δέρεται). Ο Πορτοκάλος έχει βαθιές ρίζες στους Δασκάλους του Γένους!

    Αυτό με το γκολπόστ και τον κόλπο που μπαίνει μέσα μάς επαναφέρει σε ένα κοινό, θαρρώ, χαρακτηριστικό των ελληνοβλαμμένων, που το έχουμε ξανασχολιάσει: ο νους τους είναι μονίμως στο κεχρί, μάλλον λόγω παρατεταμένης αγαμίας.

  117. Σιγὰ ῥὲ Νεοτιπούκειτε, Δὸν Ζουάν!

  118. neostipoukeitos said

    Καθόλου αγαπητέ μου Κορνήλιε, ανάμεσα στον δονζουάν και στον σεξοβαρεμένο υπάρχουν πολλές διαβαθμίσεις.

  119. Εδώ είναι το νήμα για τις ετυμολογίες τύπου πριζόλας, δολάπας και γαειδάρου; Αν ναι –

    Κωνσταντίνος Α. Πλεύρης: Οι κίναιδοι, Ήλεκτρον 2005 (με αφιέρωση: «στους ανθρώπους, που σέβονται το φύλον τους»), σ. 28-29:

    «εκ του πού στή, δηλαδή, πού ίσταται, προς αλίευσιν επιβητόρων».

    Το άλλο, ότι το πιστόλι προέρχεται από το «κάντε πίσω όλοι», το ξέρετε, έτσι; 😀

  120. sarant said

    Καλοπροαίρετε, μπράβο -την ετυμολογία από το «που στη» την είχαν αρκετοί επισημάνει αλλά ως τώρα δεν αναφερόταν ο εμπνευστής της. Άλλη μια απόδειξη της… επιστημοσύνης του Πλευρη.

  121. Και, βεβαίως, ο εκάστοτε Πλεύρης μπορεί να αποτελεί απλώς το ρακοσυλλέκτη που αποφασίζει να δοξαστεί ή/και να πλουτίσει από καφενείου εμπνεύσεις τρίτων.

  122. neostipoukeitos said

    Παροράματα (#121): Επουστημοσύνης.

    Αυτή την εμμονή των ελληνοβλαμμένων με την κωλοτρυπίδα τ’ αλλουνού δεν θα την καταλάβω ποτέ.

    Και μπαρδόν για τα γαλλικά, Νικοκύρη.

  123. Μαρία said

    Τιπού, με απογοήτεψες. Περίμενα να δηλώσεις οτι είσαι κίναιδος και έκφυλος.

    Συμφωνώ με το Στάζυ. Και το παστό απ’ το δωρικό τύπο.

  124. Γλωσσοδετολόγος said

    Νικοδεσπότα (114) και Μαρία (115),

    από τότε που, όπως διαδίδεται, οι Άραβες έδωσαν τα φώτα στους … Λόρδους, δεν υπάρχει θέμα.

    🙂

    Πριν από χρόνια είχα διαβάσει τις αναλύσεις ενός σούφι ηγέτη, κατοίκου Λόνδρας, για το πόσες πολλές ιγγλέζικες λέξεις είναι αράβικες.

    :-0

  125. sarant said

    Βέβαια, το σούφι προέρχεται από το σοφός, οπότε ο λονδρέζος ηγέτης τρώει τη σκόνη μας 🙂

    Σημείωση: η ετυμολόγηση σούφι < σοφός δεν είναι σωστή, σύμφωνα τουλάχιστο με τα λεξικά, αλλά δεν θυμάμαι από ποιον έχει προταθεί, αν από πορτοκαλίζοντα ή όχι.

  126. δὲν εἶναι ἡ ἐμμονὴ τῶν ἑλληνοβλαμμένων ἀλλὰ τῶν ἑβραιοβλαμμένων, διότι τὸ πρῶτο κείμενο τῆς παγκόσμιας γραμματείας ποὺ καταδικάζει τὸν κιναιδισμὸ εἶναι ἡ Π.Δ. ἀλλὰ δὲν ἐπεκτείνομαι πρὸς τὸ παρόν.

    πάντως ἡ παρετυμολογία καὶ ἡ παραϊστορὶα δὲν εἶναι ἀποκλειστικῶς ἑλληνικὴ ἐνασχόλησις. σήμερα στοῦ Κύρτσου τὴν ἐφημερίδα διάβαζα ὅτι ὁ Ἂλ Φαγιὲντ προσβλέπει σὲ ἀνεξαρτητοποίησι τῆς Σκωτίας γιὰ νὰ διεκδικήῃ τὴν προεδρία της μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι οἱ Σκώττοι εἶναι ἀπόγονοι τῶν Αἰγυπτίων!

  127. #127 https://sarantakos.wordpress.com/2009/10/24/troikis/#comment-14512

  128. Μαρία said

    #127 Να υποθέσουμε οτι εσύ ανήκεις στη δεύτερη ομάδα;

  129. neostipoukeitos said

    Μαρία #124: Τι να κάνουμε, κανείς δεν είναι τέλειος! Ούτε καν εγώ … 🙂

  130. Μπουκανιέρος said

    Κορνήλιε το επαναλαμβάνω: πρέπει να ψάξεις αυτή την εμμονή σου.

  131. @ Κορνήλιος 127

    Χμμμ… Σκωτία, αλλά Σκώττοι.

    Κι εγώ γράφω Βρεταννία, βρεταννικός (< Britannia) και Ρωσσία, ρωσσικός (< Россия), αλλά όχι Σκωττία και σκώττος – και σίγουρα όχι Σκωτία και σκώττος (άλλη φορά αναπτύσσω, αν χρειαστεί, γιατί εκ πεποιθήσεως δεν γράφω με το αρχικό γράμμα κεφαλαίο –υπάρχει ρήμα αρχι[κο]κεφαλαιογραφώ; όχι, ε;–, τα εθνωνυμικά, πατριδωνυμικά, ονόματα θρησκειών και οπαδών τους κ.τ.ό.)· μου κάνει κάπως σε Κεφαλονιά, αλλά κεφαλλονίτης, ή Λάρισα, αλλά λαρισσαίος. Και οι ρώσσοι (είπαμε: αρχικό γράμμα πεζό και δύο σίγμα – ή σίγματα;), οι οποίοι σχεδόν πάντα κρατούν τα διπλά σύμφωνα των ξένων κυρίων ονομάτων και στων οποίων την απόδοση στο κυριλλικό συχνά ανατρέχω, Шотландия, шотландский, шотландцы γράφουν.

    Ποιο είναι το σκεπτικό σου, Κορνήλιε; Μήπως από το Scotland, αλλά scottish;

    (Ούτως ή άλλως, Σκωτία και σκώτος εξώνυμα είναι: οι ίδιοι χρησιμοποιούν στη γλώσσα τους τη ρίζα Alba για τη χώρα και τα παράγωγά της.)

  132. SophiaΟικ said

    132: Καλοπροέραιτε, και το scot εικάζεται ότι είναι κελτικής προέλευσης όνομα φυλής.

  133. Μπουκανιέρος said

    Scotus είναι η ονομασία που χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι για να πουν Ιρλανδός.
    Το όνομα πέρασε στο νησί της Βρετανίας με τη μετανάστευση μιας ιρλανδέζικης «φυλής» (Νταλ Ρίαντα ή κάπως έτσι). Κι έπειτα, το ας πούμε πρώτο (ενωμένο) σκοτσέζικο βασίλειο πήρε αυτό το όνομα επειδή η βασιλική οικογένεια ήταν από τους ιρλανδούς έποικους. Μπερδεμένη υπόθεση, η τελευταία πριγκίπισσα από τους Πίκτους παντρεύτηκε έναν από δαύτους, κάποια καταστρατήγηση των εθίμων ή σφετερισμός ίσως, τρέχα-γύρευε.
    Σε μερικά (σχετικά πρώιμα) μεσαιωνικά κείμενα υπάρχει μπέρδεμα – δεν ξέρεις αν οι «Σκώτοι» είναι Ιρλανδοί ή Σκοτσέζοι. Ο Ιωάννης «Σκώτος» Εριγένης ήταν Ιρλανδός πάντως, όχι Σκοτσέζος.

  134. α. Καλοπροαίρετε, ἐπρόκειτο γιὰ παρόραμα.

    β. Κακοπροαίρετοι, τί εἶναι ὁ ἄνθρωπος χωρὶς τὶς ἐμμονές του;

  135. Μπουκανιέρος said

    Η ονομασία Alba σχετίζεται βέβαια με την Αλβιόνα και με το Albany.
    Πανάρχαια ονομασία – που δεν είναι πολύ σίγουρο σε τι ακριβώς αναφέρεται. Όμως, αν θυμάμαι καλά, η τελευταία ανάμνησή της ήταν στο Μεσαίωνα (όπου η πολεμική κραυγή των Σκοτσέζων ήταν «Άλμπα!», ή κάπως έτσι). Μετά ξεχάστηκε και η πρόσφατη χρήση της είναι «αναβίωση».

  136. νά, ὰς ποῦμε ὅτι καὶ τὰ εἰσαγωγικὰ ποὺ πλαισιώνουν τὸ φυλὴ εἶναι κι αὐτὰ μιὰ ἐμμονή. ὅταν πλαισιώσουν καὶ τὸ φιλὶ γίνονται ἀπαραίτητα ἀξεσουὰρ κάθε Δὸν Ζουάν! 🙂

  137. Μπουκανιέρος said

    #135 (β)
    Σωστά… Αλλά υπάρχουν εμμονές κι εμμονές.
    Και υπάρχει κι ένα θέμα σχετικά με την ευγένεια και την ανοχή.

  138. Μπουκανιέρος said

    Όχι, είναι ξεκάθαρη άποψη.
    Πιστεύω ότι η ονομασία «φυλή» στη συγκεκριμένη περίπτωση εννοεί ένα κρατικό μόρφωμα.
    Ο ιστορικός John Morris (που έγραψε μια καλή ιστορία των Βρετανικών Νησιών απ’ το 350 ώς το 650) έχει μερικές ωραίες σελίδες όπου κουβεντιάζει γιατί έχει χρησιμοποιηθεί η λέξη «φυλή» στις λατινικές πηγές – σ’ αυτή και σε άλλες ανάλογες περιπτώσεις.

  139. ἂν ὑπῆρξα ἀγενὴς ζητῶ συγγνώμη. ἀλλὰ νομίζω ὅτι δὲν ὑπῆρξα.

  140. Πάπιας said

    Πρώτο πράμα μάλλον για Γκας Πορτοκάλος: http://eleftheri-epistimi.blogspot.com/2009/10/blog-post_5026.html

  141. Ελένη said

    Μ’άρεσε που «κανείς δε διδάσκεται ότι η ΜΑσσαλία ήταν ελληνική αποικία των Φωκαέων»…. νομίζω πως όλοι μας το διδαχτήκαμε!

    Αξίζει να ρίξει κανείς μια ματία στη λίστα…. Αγνοώ το σκεπτικό του ταξιδιώτη-συγγραφέα. Δηλαδή αν θέλει ν’αποδείξει ότι στο Περού λένε την «ακακία»- acacia ή αν εννοεί ότι οι ΑΗΠ πήγαν εκεί (ποιός ξέρει πότε, ίσως γύρω στο 1850!) …..

  142. sarant said

    Ελένη, πολύ σωστά!

    Πάπια, ωραίο εύρημα!

  143. Μπουκανιέρος said

    #140
    Κορνήλιε, αναφερόμουν στο σχόλιο 127, αράδα 2, και στην εμμονή σου να χρησιμοποιείς προσβλητικές εκφράσεις.

  144. Κώστας Αδαμόπουλος said

    Μια απορία: η φράση «τί εἶναι ὁ ἄνθρωπος χωρὶς τὶς ἐμμονές του;» που χρησιμοποιεί ο Κορνήλιος το 135 ήτανε παροιμοιώδης και πριν το τραγούδι του Στάθη Παχίδη;

    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=7295

  145. sarant said

    Κώστα, ομολογώ ότι δεν μπορώ να βοηθήσω εδώ -πάντως εγώ τη φράση δεν την είχα ακούσει πρωτύτερα.

  146. Είδα – μάλλον καθυστερημένα – το φιλμ όπου παραπέμπει το ΥΓ2 και έμεινα άναυδος. Εντάξει, και από τις πυθαγόρειες «ουράνιες αρμονίες» ή τις αστρολογικές αντιλήψεις περί πλανητών και ζωδίων μπορεί να εμπνευστεί κανείς και να συνθέσει ωραία μουσική, αλλά να διδάσκονται τέτοιες ουρανομήκεις ανοησίες σε μαθητές λυκείου, που κινδυνεύουν να τις πιστέψουν σταλήθεια, είναι αυτόχρημα εγκληματικό.

  147. δμ3κ said

    Λοιπόν, αυτό το βρήκα σήμερα: http://sokal.pblogs.gr/2007/12/origkami-kirigkami-ellhnikes-tehnes.html

    Βγάζει τα Ιαπωνικά ελληνική διάλεκτο…

  148. sarant said

    Αγαπητέ, το ιστολόγιο αυτό είναι σάτιρα των Πορτοκάλων -το ξέρω σίγουρα. Και το όνομα Sokal παραπέμπει στον αμερικάνο που έγραψε ένα φιλοσοφικό άρθρο-μούφα.

  149. ἀπαντῶ μῆνες μετὰ διότι τώρα τὸ εἶδα: τὸν στίχο τὸν ἀγνοοῦσα! φαίνεται ὅμως πὼς ἀφ’ οὗ δύο καταλήξαμε ἀνεξαρτήτως στὸ ἴδιο συμπέρασμα, κάποιο δίκιο θἄχουμε!

  150. δμ3κ said

    Πάλι καλά. Τσίμπησα βέβαια. Τόση παράνοια πώς θα μπορούσε να ήταν φτιαχτή;

  151. […] γίνεται ανταλλαγή λέξεων (και όχι με τον τρόπο του Γκας Πορτοκάλος). Αν νομίζετε ότι δε ξέρετε γρι Ολλανδικά, είναι […]

  152. Καλαχώρας Λεώνικος said

    Υποψηφιότητα Α: Λεώνικος < Λαός – ένας – όνος – οίκος, δηλαδή ο λαός είναι όνος αν δεν είναι οίκος ανοχής.
    Υποψηφιότητα Β: Σαραντάκος < Σάρρα και (and) λάκκος (το λ προ του d αποβάλλεται ως γνωστόν)
    Παπαδόπουλος < παπ – άδ – ο – μπελάς δηλ. ο παπάς τραγουδάει σαν την Μπέλλου (το -ο- συνδετικό)
    Θεοφανίδης < θε – οφ – αν – ιδ – ης δηλ τρἐχει (θέω) όπου (διότι στο επόμενα αν έβαλα δασεία, ἁν, γιατί έτσι μου γουστάρει) άνω (ἅνω είπαμε) βλέπει. δηλ. τρέχω όπου μπορώ να πατήσω.
    Πήγασος πήδα άγαν = πέτα ψηλά
    Φάληρο = φτωχοτάληρο επειδή δεν έχουν να πάνε σε καλύτερες πλαζ

    ΚΑΝΤΕ ΑΚΡΗ. ΤΟ ΠΗΡΑ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ

  153. sarant said

    Νομίζω ότι ο Πήγασος είναι «πηδά άγαν», όχι προστατική 🙂

  154. […] ότι ο κ. Σώρρας βάζει σοβαρή υποψηφιότητα για τα Βραβεία Πορτοκάλος του Νίκου […]

  155. […] για βραβείο Γκας Πορτοκάλος Απάντηση   Tweet !function(d,s,id){var […]

  156. Ιαπετικός said

    Το πώς και γιατί αλλάζουν οι λέξεις όταν τις χρησιμοποιούν άνθρωποι που δε τις είδαν ποτέ γραμμένες ειναι δεδομένο. Είναι κάποια συγκεκριμένα φαινόμενα που τα βρίσκουμε σε όλες τις γλώσσες του κόσμου. Το πρόβλημα είναι όταν στην υποτιθέμενη αλλαγή/φθορά/εξέλιξη της λέξης της ετυμολογούμενης λέξης εμφανίζεται κάτι αφύσικο.

    Στις περισσότερες περιπτώσεις οι κριτικοί συγκρίνουν δυο εξίσου αβάσιμες ετυμολογίες, προτιμούν πάντα δογματικά την παλαιότερη, και διακωμωδούν τη νέα, το ίδιο η περισσότερο λογική, χρησιμοποιώντας αποκλειστικά το αφύσικο στο οποίο αναφέρθηκα. Τραγικό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: