Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Φύτεψε κι εσύ δυο εισαγωγικά, μπορείς!

Posted by sarant στο 17 Φεβρουαρίου, 2012


Σήμερα θα γράψω για μια γλωσσική πάθηση, που βλέπω να εξαπλώνεται στις μέρες μας, και που ομολογώ ότι δεν την είχα συμπεριλάβει στον «Δωδεκάλογο της Νεοκαθαρεύουσας» που έγραψα το 2007. Πρόκειται για την εισαγωγικομανία, ή εισαγωγικολαγνεία κατ’ άλλους, δηλαδή την ψύχωση εκείνη που αναγκάζει πολλούς επαγγελματίες γραφιάδες να φορτώνουν το κείμενό τους με εισαγωγικά, όχι μόνο εκεί που επιβάλλεται η χρήση τους, ή που είναι έστω προαιρετική, αλλά και εκεί που τα εισαγωγικά είναι περιττά, και μάλιστα δίνουν το αντίθετο νόημα στη φράση.

Αλλά για να εξετάσουμε την κατάχρηση, πρέπει να ξέρουμε τη χρήση. Πότε λοιπόν χρησιμοποιούμε εισαγωγικά;

Σύμφωνα με τη γραμματική, αν δεν κάνω λάθος, χρησιμοποιούμε εισαγωγικά σε ένα κείμενο: α) για να δείξουμε τον διάλογο (μπορούμε βέβαια να χρησιμοποιήσουμε και παύλες για τον σκοπό αυτό), β) όταν παραθέτουμε τα λόγια κάποιου ακριβώς όπως τα είπε, γ) για τίτλους, επωνυμίες κτλ. (μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και πλάγιους χαρακτήρες), δ) για να δώσουμε ειρωνική χροιά στη λέξη που περικλείνεται σε εισαγωγικά, να δηλώσουμε τη δυσπιστία ή την ειρωνεία μας.
Παράδειγμα για το τελευταίο, για να δούμε τη διαφορά:


Οι εταίροι μας έδειξαν και με το παραπάνω την αλληλεγγύη τους
Χωρίς εισαγωγικά, κυριολεκτούμε• θεωρούμε πολύτιμη τη βοήθεια από τους εταίρους μας. Θα μπορούσε να μιλάει ο πρωθυπουργός και να λέει: Οι εταίροι μας έδειξαν και με το παραπάνω την αλληλεγγύη τους με τη νέα δανειακή σύμβαση που έσωσε την Ελλάδα από τη χρεοκοπία. (το παράδειγμα το λέει, όχι εγώ).
Με τα εισαγωγικά, αλλάζει:
Οι εταίροι μας έδειξαν και με το παραπάνω την «αλληλεγγύη» τους…
Εδώ ο ομιλητής θεωρεί υποκριτική ή ανύπαρκτη την αλληλεγγύη. Θα μπορούσε να είναι, ας πούμε, ο Αλέξης Τσίπρας και να λέει: Οι εταίροι μας έδειξαν και με το παραπάνω την «αλληλεγγύη» τους, οδήγησαν την ελληνική οικονομία στην καταστροφή.

Στην περίπτωση αυτή τα εισαγωγικά καλώς χρησιμοποιούνται. Η εισαγωγικολαγνεία, η κατάχρηση των εισαγωγικών, αφορά άλλες περιπτώσεις.
Ας πούμε: η ταινία «βγαίνει» αύριο στους κινηματογράφους. Ο δημοσιογράφος σαν να ντρέπεται για το λαϊκό ρήμα που χρησιμοποιεί, και το ντύνει με εισαγωγικά, λες και φοράει γάντια πριν το πιάσει, για να μη λερωθεί. Σε άλλες περιπτώσεις, έχουμε τον τρόμο της μεταφοράς. Παράδειγμα: προβλέπεται ποινική ρήτρα αν ο ηθοποιός «εγκαταλείψει» το γύρισμα. Λες και το ρήμα ‘εγκαταλείπω’ επιτρέπεται να χρησιμοποιηθεί μόνο για πλοία και αρραβωνιαστικές, ο δημοσιογράφος, σαν να φοβάται μήπως κάποιος τον επιπλήξει για την όχι 1000% κυριολεκτική χρήση, το κλείνει σε εισαγωγικά.

Τα παραδείγματα τα πήρα από δυο εξαιρετικά άρθρα, πρώτα του Τιπούκειτου και μετά του Γιάννη Χάρη. Ανακεφαλαίωση της βιβλιογραφίας για την εισαγωγικομανία, σε άρθρο της Λεξιλογίας.

Σχολιάζοντας στο ιστολόγιο του Τιπούκειτου, ο φίλος Κώστας παρέθεσε ένα απόσπασμα από τον Μάκριτζ, που ίσως πρώτος έγραψε για την εισαγωγικομανία, ήδη περί το 1985:
«Όσον καιρό επικρατούσε η Καθαρεύουσα, ήταν έθος να διδάσκονται τα Ελληνόπουλα τη μεγάλη σπουδαιότητα της κυριολεξίας• οι συστάσεις για αποφυγή της μη κυριολεκτικής γλώσσας φαίνεται ότι οδήγησαν ορισμένους συγγραφείς να υιοθετήσουν την ανιαρή συνήθεια να κλείνουν σε εισαγωγικά κάθε έκφραση που τους φαινόταν κοινόλεκτη ή μεταφορική. Να ένα παράδειγμα:

»Είκοσι τέσσερις αιώνες ο Φίλιππος “κοιμόταν” κάτω από τα χωράφια της Βεργίνας. (…) Ένα μεσημέρι, πριν 15 μέρες ο κασμάς του πεισματάρη αρχαιολόγου “βρήκε” το ταβάνι του τάφου

Και στις δυο περιπτώσεις, τα εισαγωγικά τα βρίσκω περιττά, αλλά στη δεύτερη εξωφρενικά. Σωστά ο Χάρης θεωρεί την κατάχρηση των εισαγωγικών, όπως και τη σχιζολεξία, και την αποστροφομανία, εκδηλώσεις νεοκαθαρευουσιανισμού.

Ο Χάρης λέει επίσης για τα εισαγωγικά-μπούμερανγκ, που μοιάζουν να υπαινίσσονται το ανάποδο από αυτό που θέλει να πει ο συντάκτης. Παράδειγμα: ο υπουργός κήρυξε «πόλεμο» κατά της φοροδιαφυγής. Δεδομένου ότι και χωρίς τα εισαγωγικά η φράση θα ήταν απολύτως κατανοητή, η προσθήκη των εισαγωγικών θα μπορούσε να σημαίνει ότι ο συντάκτης δυσπιστεί ή ειρωνεύεται τις προθέσεις του υπουργού: σιγά που κήρυξε πόλεμο, για τα μάτια του κόσμου το κάνει.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιων εισαγωγικών μπούμερανγκ έχει ψαρέψει ο Τιπούκειτος, από την Ελευθεροτυπία, σε μια νεκρολογία (δεν βάζω λίκνο, επειδή ο ιστότοπος enet.gr δεν λειτουργεί): Ο ηθοποιός και συγγραφέας Θόδωρος Εξαρχος «προίκισε» την ιστοριογραφία του νεοελληνικού θεάτρου με μια «πολύτιμη» προσφορά: Το θεατρολογικό «εγκυκλοπαιδικό» έργο του «Έλληνες Ηθοποιοί», που κυκλοφόρησε… κτλ. Δηλαδή; Δεν ήταν πολύτιμη η προσφορά; Το αμφισβητεί τάχα ο συντάκτης; Η προσθήκη των ανώφελων εισαγωγικών κάνει τη νεκρολογία να μοιάζει με προσβολή μνήμης τεθνεώτος, είπε σωστά ο Τιπούκειτος.

Θα μπορούσα να σταματήσω εδώ, αλλά για να δικαιολογήσω λίγο την παρουσία μου θα σας παρουσιάσω μερικά σχετικώς πρόσφατα αστεία κρούσματα εισαγωγικομανίας, καθώς και ένα κουίζ.

Στο Βερολίνο ο Γ. Παπανδρέου, αύριο «βλέπει» Μέρκελ (περσινός τίτλος στην Ελευθεροτυπία, τον ψάρεψε ο Ν. Λίγγρης στη Λεξιλογία). Δηλαδή; Να πάει στο πονηρό ο νους μας;

Υπάρχουν και χειρότερα. Με τον θάνατο του Πάτρικ Λι Φέρμορ γράφτηκε:

«Σπίτι» για συγγραφείς η οικία Φέρμορ στην Καρδαμύλη
Ναι, αλλά «σπίτι» με εισαγωγικά, αγαπητέ, είναι ο οίκος ανοχής• τέτοιο ευαγές ίδρυμα για συγγραφείς θα χτιστεί τάχα; (και θα απαγγέλλουν Καβάφη, σαν τον Καρατζαφέρη; )

Μερικές φορές τα εισαγωγικά είναι εντελώς ανεξήγητα. Μερικά ακόμα που έχω μαζέψει:

Καιρός: «Πέφτει» κι άλλο η θερμοκρασία.

Ο Ντέμης Νικολαΐδης «πλήρωνε» τους εκβιαστές της Θεσσαλονίκης, Τι υπονοεί ο ποιητής;

Διέρρευσαν οι πρώτες “πληροφορίες” για το iPhone 5!

Το «καλό» πρωινό παχαίνει

Δυο εντελώς πρόσφατα, από το ηλεΒήμα.

Δεν υπάρχει «σκόπελος» με τις νέες δεσμεύσεις

«Έφυγε» το γράμμα του Σαμαρά στους πιστωτές
Αλλά, όταν λέμε «έφυγε» και το κλείνουμε σε εισαγωγικά, συνήθως εννοούμε «πέθανε». Δηλαδή; πέθανε το γράμμα;

Και θα κλείσω με το κουίζ που σας υποσχέθηκα, που το εμπνεύστηκα από ένα κουίζ που υπήρχε παλιά στην αθλητική εφημερίδα Ομάδα. Το κουίζ εκείνο λεγόταν «Πού είναι η μπάλα;» και παρουσίαζε μια φωτογραφία, μια φάση από αγώνα ποδοσφαίρου, μόνο που είχαν με φωτομοντάζ εξαφανίσει τη μπάλα (ή ίσως είχαν προσθέσει άλλες τρεις-τέσσερις μπάλες, δεν θυμάμαι). Οι αναγνώστες λοιπόν έπρεπε να μαντέψουν τη σωστή θέση της μπάλας.

Εμείς θα παίξουμε ένα ανάλογο παιχνίδι: Πού είναι τα εισαγωγικά; Σας έχω δύο αποσπάσματα κειμένων από ιστοτόπους, από τα οποία έχω αφαιρέσει τα εισαγωγικά που υπήρχαν. Στο απόσπασμα Α υπήρχαν εισαγωγικά σε μία λέξη, στο Β σε δύο λέξεις. Βρείτε τις. Παρακαλώ μην γκουγκλίσετε, σκοπός είναι να μαντέψουμε!

Α

Ήταν από τα ζευγάρια που τα βλέπαμε και ζηλεύαμε. Ταιριαστά και αγαπημένα… όμως πολλές φορές τα φαινόμενα απατούν! Οι φήμες για τον χωρισμό του Johnny Depp και της Vanessa Paradis οργιάζουν, αν και δεν έχουν επιβεβαιώσει επισήμως το γεγονός.

Β

Ωστόσο, αυτό που φοβίζει περισσότερο τον 43χρονο τεχνικό είναι πιθανό ξέσπασμα των ερυθρόλευκων. Και αυτό γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι μετά τις τελευταίες μέτριες εμφανίσεις οι Πειραιώτες θα επιδιώξουν να ανεβάσουν στροφές απόψε στα Πηγάδια.

Περιμένω τις απαντήσεις σας! [Δείτε στο τέλος του άρθρου]

Υστερόγραφο 1: Ο τίτλος είναι παράφραση ενός παλιού συνθήματος που διαφημιζόταν από τα μέσα ενημέρωσης: Φύτεψε κι εσύ ένα δέντρο, μπορείς! Τον έχω ξαναχρησιμοποιήσει, αν θυμάμαι καλά.

Υστερόγραφο 2: Επί του πιεστηρίου που λέγαν οι… αρχαίοι ημών πρόγονοι, προσθέτω ένα ολόφρεσκο παράδειγμα εισαγωγικομανίας, από το ιστολόγιο του εκπροσώπου των συντακτών της Ελευθεροτυπίας: Πάνω από 31.000 φύλλα «πούλησε» η απεργιακή έκδοση Συγχαρητήρια για την επιτυχία, αλλά πείτε μου, τι προσθέτουν τα εισαγωγικά; Μήπως για να μας δείξουν ότι δεν βγήκε η ίδια η έκδοση στο δρόμο και δεν πούλησε ιδιοχείρως τα 31.000 φύλλα;

 

Απαντήσεις

Λοιπόν, τα πραγματικά κείμενα είναι:

Α

Ήταν από τα ζευγάρια που τα βλέπαμε και “ζηλεύαμε”. Ταιριαστά και αγαπημένα… όμως πολλές φορές τα φαινόμενα απατούν! Οι φήμες για τον χωρισμό του Johnny Depp και της Vanessa Paradis οργιάζουν, αν και δεν έχουν επιβεβαιώσει επισήμως το γεγονός.

Β

Ωστόσο, αυτό που “φοβίζει” περισσότερο τον 43χρονο τεχνικό είναι πιθανό ξέσπασμα των “ερυθρόλευκων”. Και αυτό γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι μετά τις τελευταίες μέτριες εμφανίσεις οι Πειραιώτες θα επιδιώξουν να ανεβάσουν στροφές απόψε στα Πηγάδια.

Το Α από το nooz.gr, που σωστά ο Νεοκίντ ξεχώρισε για τις επιδόσεις του στην εισαγωγικομανία, Όχι τυχαία, ο τίτλος του άρθρου έχει κι αυτός εισαγωγικά: “Στιγμές” του Depp και της Paradis, ίσως επειδή δεν είναι στιγμές αλλά ώρες ή μέρες, ξέρω γω;

Στο Β, που είναι από εδώ, τα εισαγωγικά στο “ερυθρόλευκων” δεν τα βρίσκω πολύ ενοχλητικά, αλλά στο “φοβίζει” μου φέρνουν ίλιγγο.

Νομίζω πως μόνο η Ππαν μάντεψε και τα τρία, έστω και σε δύο δόσεις.

213 Σχόλια προς “Φύτεψε κι εσύ δυο εισαγωγικά, μπορείς!”

  1. Θρασύμαχος said

    Η πετριά των εισαγωγικών έχει ιδιαίτερη επιτυχία στις ειδήσεις θανάτου. Τα τελευταία χρόνια κανείς πια δεν πεθαίνει (τρε μπανάλ), παρά μόνον «έφυγε», «εκοιμήθη», «ταξιδεύει για τη γειτονιά των αγγέλων» και τα συναφή.

    Στο κουϊζ ψηφίζω: Α. «οργιάζουν», Β. «ξέσπασμα» & «ανεβάσουν».

  2. Τζουτζούκος said

    Καλημέρα. Στο α’ παράδειγμα θα μπορούσε να χε βάλει στο απατούν ή στο οργιάζουν. Μου κάθεται περισσότερο στο απατούν. Για να κλείσει το μάτι. Κάποια απιστία έφερε τον χωρισμό;

    Στο β’ η λογική λέει στο «ανεβάζουν στροφές». Αλλά αν έχει λίγο χιούμορ μπορεί να το χει βάλει στα «Πηγάδια».

  3. ΠΑΝΟΣ said

    η εισαγωγικομανία είναι νεοκαθαρευουσιανισμός – βρε,μανία! – ή αγραμματοσύνη;
    Στο κουΐζ υποθέτω: Α) «τα φαινόμενα απατούν» και Β) «φοβίζει» και «ανεβάσουν στροφές». Πού να φανταστώ την «τρικυμία εν κρανίω» (εδώ πάνε) των άλλων;

  4. Στην φιλοσοφία (οoops) και σαν απάντηση στα παράδοξα της αυτοαναφοράς («αυτή η πρόταση είναι ψευδής») εισήχθη η διάκριση ανάμεσα σε χρήση και αναφορά («use» και «mention»), ή η θεωρία των λογικών τύπων, από τον Russel, για τους πιο ψαγμένους μαθηματικής λογικής εξ υμών.
    Τα ειαγωγικά σηματοδοτούν αυτή την διάκριση. Παρών ο λόγος της διαφοράς και στο «παρών», όπως σε προτάσεις, θα δώσουν όλοι το «παρών» τους (αναφορά, όχι χρήση του «παρών»).

  5. Νέο Kid Στο Block said

    Καλημέρα!
    Οι απαντήσεις μου: Α «οργιάζουν»
    Β «ξέσπασμα» «στροφές»
    Νικοκύρη, είναι η μοναδική φορά που δεν θα ρεητάρω (τςςς!) με έξελεντ το άρθρο σου, άλλα επειδή δε μου «πάει» το «χέρι» να «βάλω» κάτι λιγότερο, δε «βάζω» τίποτε!
    Μα είναι δυνατόν σε τέτοια «ανάρτηση» (για να μη μπλέκεται με την συσπασιόν του κάρου) να μην υπάρχει ούτε μία αναφορά ή λίκνο στο τιμημένο και θρυλικό nooz.gr ;; Στις πέντε λέξεις οι τέσσερεις είναι σε εισαγωγικά. Χώρια το θρυλικό «Θεσσαλείς» 🙂

  6. Ήταν από τα ζευγάρια που τα βλέπαμε και ζηλεύαμε. «Ταιριαστά και αγαπημένα»… όμως πολλές φορές τα φαινόμενα απατούν! Οι φήμες για τον χωρισμό του Johnny Depp και της Vanessa Paradis οργιάζουν, αν και δεν έχουν επιβεβαιώσει επισήμως το γεγονός.

    Στο «Ταιριαστά και αγαπημένα»… μια αναφορά στο πώς εθίζει ο λόγος των πολλών να χαρακτηρίζει τέτοια ζευγάρια που προσποιούνται τον τύπο της αρμονίας, κρύβοντας το είναι της δυστυχίας. Ειρωνική σχολιαστική απόσταση.

  7. Οργιάζουν, ξέσπασμα και ανεβάζουν στροφές ψηφίζω κι εγώ. [αν έχουμε δίκιο και το βρούμε όλοι και ομονοήσουμε, κάτι σημαίνει αυτό ως προς την χρήση των εισαγωγικών εν έτει 2012: έχει αλλάξει!]

    Διατηρώ μια επιφύλαξη όμως για την χρήση «χειρουργικά γάντια» (νομίζω ο Χάρης έχει εισηγηθή τον όρο). Εκεί είναι πολύ εύγλωττη η χρήση των εισαγωγικών, θυμηθήτε τις παλιές εκδόσεις, όπου οι λέξεις της δημοτικής, σαν την μυίγα μέσα στο γάλα της καθαρεύουσας, έμπαιναν με άλλα τυπογραφικά στοιχεία ή με αραιωμένα γράμματα.

    Θέλω να πω, υπάρχουν περιπτώσεις και περιπτώσεις.

  8. Δημήτρης Κ. said

    «Καλημέρα».Αυτά τα «εισαγωγικά»…τα «χρησιμοποιούν» οπουδήποτε!Αν είναι «δυνατόν».
    🙂

    Στο κουϊζ ψηφίζω τα ίδια με τον Θρασύμαχο(#1)

  9. tamistas said

    Καλημέρα. Στο Α, πιθανολογούνται σωστά όσα βλέπουμε πιο πάνω. Στο Β, θα έπρεπε να μπουν σε εισαγωγικά το «φοβίζει» και το «μέτριες», αφού ο προπονητής του Ολυμπιακού δεν μπορεί να φοβάται στην πραγματικότητα, ούτε η ομάδα να κάνει στ’ αλήθεια μέτριες εμφανίσεις.

    «Πλάκα κάνω».

  10. Νέο Kid Στο Block said

    Ορίστε, τιμής ένεκεν, κι ένα από το σημερινό κυρίως άρθρο του νοοοζ.
    «..Η υπεραξία από την ΕΚΤ αποτιμάται γύρω στα 11 δισ. ευρώ, με το κέρδος να αποδίδεται στον επίσημο τομέα της ευρωζώνης, ο οποίος θα το διαθέσει για το κλείσιμο της «τρύπας» που υφίσταται στο νέο οικονομικό πρόγραμμα της χώρας μας.»
    Τώρα αυτήν την «τρύπα», πώς να την ερμηνεύσει κανείς; Τι θέλει να πει ο ποιητής; Ότι η τρύπα δεν είναι υπαρκτή ή ότι είναι καταβόθρα ή κουφάλα; …μετά «συγχωρήσεως»:-)

  11. Ωστόσο, αυτό που «φοβίζει» περισσότερο τον 43χρονο τεχνικό είναι πιθανό ξέσπασμα των ερυθρόλευκων. Και αυτό γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι μετά τις τελευταίες μέτριες εμφανίσεις οι Πειραιώτες θα επιδιώξουν να «ανεβάσουν στροφές» απόψε στα Πηγάδια

    «φοβίζει» – τρόπος του λέγειν (αναφορά το «φοβίζειν») αν πρόκειται για τον ερυθρόλευκο τεχνικό, χωρίς εισαγωγικά, πραγματικά φοβίζει αν πρόκειται για τον αντίπαλο. Πάντα σε εισαγωγικά, αν σκεφθούμε την Παράγκα, οπότε παίζουμε στα σίγουρα και δεν υπάρχει περί τούτο φόβος.

    «ανεβάσουν στροφές» – αναφορά στην τεχνικότητα του όρου, στην μεταφορική κι όχι πραγματική χρήση.
    Ο Τίτος είναι «ειδήμων», φέρει τον εαυτό του ότι είναι, ειρωνική αναφορά, ενώ όλοι γνωρίζουμε πως πρόκειται για έναν πατάτα που μας τα σπάει… Καλή σας μέρα.

  12. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    Δεν θα σχολιάσω βέβαια το κουίζ, τα αποτελέσματα θα τα ανακοινώσω το απογεματάκι.

    Νεοκίντ, ποιος σου είπε ότι λείπει το nooz; Ένα από τα δύο κείμενα του κουίζ είναι από εκεί (μην το γκουγκλίσετε!)

    7β: Αθανάσιε, σε τι ακριβώς δεν συμφωνείς; Δεν κατάλαβα.

  13. gmix said

    Δεν μαντεύω που έβαλαν εισαγωγικά οι αρθρογράφοι θα γράψω όμως που θα έβαζα εγώ:
    Στο 1 θα έβαζα στο «ζηλεύαμε» γιατί δεν ζήλευα
    Στο 2 θα έβαζα στο «μέτριες» γιατί οι εμφανίσεις του Ολυμπιακού ποτέ δεν είναι μέτριες ακόμη και όταν χάνει.

  14. Ένσταση!!Το παράδειγμα με τον Φίλιππο το ανέφερα πρώτος εγώ! 😀

  15. Στο «οργιάζουν» κουμπάρε δεν έβαλα εισαγωγικά, δεν μου πάει, γιατί προτιμώ πάντα την πραγματική χρήση του όρου παρά την αναφορά…

  16. Νέο Kid Στο Block said

    Εκείνη η «ψυχή» ο «Τιπού» πού «βόσκει» τόσον καιρό μακριά από το «ιστολόγιο»; 🙂 😳

    Άντε «γίγα» της θετταλικής διανόησης! Πάρε δυο –τρία υπογλώσσια, για να αντέξεις τα οξαποδώ, και μπούκαρε!!

    Εκτός από την κατάχρηση, να παρατηρήσω ότι πλέον τα ελληνικά εισαγωγικά « « ..»» έχουν σχεδόν εξολοκλήρου αντικατασταθεί από τα ‘’ ‘’ ή τα “ “

  17. Το φαινόμενο έχει παρατηρηθεί πολλάκις. Και όπως κι εσύ έτσι κι εγώ το βλέπω σε άμεση σύνδεση με την τάση ορισμένων να επιδεικνύουν την γλωσσική τους ανωτερότητα/μόρφωση. Κρίνουν ως ακατάλληλες τις λαϊκές εκφράσεις ή αδυνατούν να αντιληφθούν ότι ορισμένες εκφράσεις σταθερά είναι εκφράζουν και μεταφορά, από τις απαρχές της Νέας Ελληνικής (Ι΄ αιώνα).

  18. Θανάσης said

    Α: οργιαζουν
    Β: ξεσπασμα, στροφες

    Για τη χρηση των εισαγωγικων να πω οτι εγω τα χρησιμοποιω και για ενα αλλο σκοπο. Πιθανως λανθασμενα, παντως σιγουρα τεμπέλικα… 🙂 Εξηγουμαι:
    Οταν η χρηση μιας λεξης δεν ειναι κυριολεκτικη, και ειναι _αδόκιμη_ τοτε βαζω εισαγωγικα για να δειξω αυτο το γεγονος. Ουσιαστικα δειχνω οτι ισως δεν ειναι αυτη η καταλληλη λεξη, αλλα αυτη μου ερχεται τωρα για να δειξει στο περιπου αυτο που θελω.
    Αυτο το κανω κυριως στα αγγλικα (που γραφω και περισσοτερο). Αυτη η χρηση μοιαζει με αυτο που στηλητευει ο Νικοκυρης αλλα δεν το κανω για ευπρεπιστικους λογους αλλα για καθαρα πρακτικους. Δειχνω απλως οτι αυτος ο ορος δεν παει και τοσο καλα εκει.

  19. μήτσκος said

    Η μαντεψιά μου είναι ίδια με του Νέου Κιντ (στο 5).
    Και επειδή το κοπυπάστωμα είναι τζάμπα:
    Α «οργιάζουν»
    Β «ξέσπασμα» «στροφές»

    Από το πρώτο απόσπασμα πάντως προκύπτει ένα σοβαρό θέμα: Είναι ελεύθερη η Βανέσα;

  20. Εγώ σκέφτομαι για το Α «απατούν» και στο Β «ερυθρόλευκων» (συνηθίζεται γενικά αυτό) και «ανεβάζουν στροφές».

    Βέβαια πρέπει να αποσαφηνιστεί αν όταν λες «δύο λέξεις» στο Β εννοείς (1)ένα ζευγάρι εισαγωγικών που περιέχει δύο λέξεις; Ή (2)δύο ζευγάρια εισαγωγικών με μία λέξη το καθένα; Ή (3)κάτι άλλο;
    Αν ισχύει το (1) τότε για το Β ψηφίζω «ανεβάζουν στροφές», αν το (2) «ερυθρόλευκων» και «ανεβάζουν», αν το 3 όπως τα είπα στην αρχή! 🙂

    Καλημέρα σε όλους!!!

    T.G.I.F. σήμερα!!! Ευτυχείτε!!! 😀 😀

  21. «Κάθε» Παρασκευή «κουΐζ» θα έχουμε; «Ψηφίζω» οργιάζουν, φοβίσει, ανεβάσουν.

  22. LandS said

    Συμφωνώ «απολύτως» με το άρθρο.

    Για το κουίζ, με κάλυψαν οι «προλαλήσαντες».

    🙂

  23. sarant said

    14: Κώστα, δίκιο έχεις, εσύ είχες πρώτος επισημάνει τον Μάκριτζ!

    Για το κουίζ: ζητάμε ένα ζευγάρι εισαγωγικά στο πρώτο απόσπασμα, δύο ζεύγη στο δεύτερο.

  24. physicist said

    Α νάσαι καλά βρε Νίκο που τόκανες θέμα, γιατί είναι πράγματι να σε πονάνε τα μάτια. Πάντως δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, συμβαίνει συχνά και στα Γερμανικά που δεν έχουν το πρόβλημα της (νεο-)καθαρεύουσας. Βέβαια οι λόγοι μπορεί να ποικίλλουν αλλά εμένα μου φαίνεται ότι η αλόγιστη χρήση των εισαγωγικών συχνά υποδηλώνει ανασφάλεια του συντάκτη. Δηλαδή διαβάζω τη σκέψη του συντάκτη ότι βάζοντας μια φράση ή λέξη σε εισαγωγικά την εξαιρεί από το υπόλοιπο κείμενο σε ό,τι αφορά την ευθύνη που παίρνει ο ίδιος για τη χρήση της, είτε μασκαρεύοντάς την σαν τσιτάτο είτε αποδυναμώνοντας την κυριολεξία της.

    Για την κατάχρηση των αποσιωπητικών θα γράψεις τίποτε στο μέλλον;

    Καλημέρα!

  25. ππαν said

    Καλημέρα.
    «ψηφίζω» ( 😉 ) ζηλεύαμε, και φοβίζει, μέτριες.

    Αυτό με το «σπίτι» είναι ξεκαρδιστικό.

  26. Immortalité said

    (γράφομαι και επανέρχομαι)
    Τον Τιπούκειτο τον φώναξε κανείς; 😉

  27. LandS said

    Νίκο, δεν στέλνεις κάνα ανάλογο ηλεμήνυμα στους υπεύθυνους του iskra.gr για την κατάχρηση των λέξεων γραμμένων έντονα;
    Εσένα μπορεί και να σε ακούσουν.

  28. Νέο Kid Στο Block said

    Αυτό που λέει ο Φυσικός στο 24. «ανασφάλεια του συντάκτη» και «ευθυνοφοβία για σαφήνεια στην ερμηνεία» το σκεφτόμουν κι εγώ και συμφωνώ απόλυτα.
    Σκέπτομαι το Σαραμάγκου (not to be confused with Sarantaku 🙂 ) που δεν έβαζε πουθενά εισαγωγικά, ενώ οι ειρωνικές του αναφορές είναι συνεχείς. Όποιος κι ό,τι καταλαβαίνει, καταλαβαίνει . Βέβαια τη μεγάλη ειρωνεία πολλές φορές την αναλύει περιφραστικά με χαρακτηριστικές φράσεις.
    Τώρα βέβαια, άλλο λογοτεχνία κι άλλο δημοσιογραφία. Η δημοσιογραφία/ειδησεογραφια πρέπει να κυριολεκτεί κατά το δυνατόν κι όχι να είναι το μαντείο των Δελφών.

  29. ndmushroom said

    Η λογική μου μου λέει, όπως και στους περισσότερους, α. οργιάζουν και β. ξέσπασμα και «ανεβάσει στροφές».
    Από την άλλη, η λογική μου μου λέει πως αν ήταν αυτές οι απαντήσεις δε θα είχαν επιλεγεί οι προτάσεις για το quiz. Άρα θα αφήσω τη λογική μου στην άκρη και θα πω α. ζευγάρι και β. ερυθρόλευκων και Πειραιώτες

  30. ππαν said

    Α το ερυθρόλευκων θα είναι σίγουρα!!

  31. 29
    Κουμπάρε νεοκίδιε, εδώ τουλάχιστον στις επιτοπιές σου, το «δημοσιογραφία» (αυτό κι αν) σε εισαγωγικά… Μάλλιασε ο γλώσσα μου, διδάσκων δημοσιογραφία, να χρησιμοποιιώ τα τρέχονται αντιπαραδείγματα.

  32. ππαν said

    Α προπό, σα να μου φαίνεται ότι ο Νικοκύρης λουρκίζει συχνά στα «ερυθρόλευκα» αθλητικά 🙂

  33. Ως «χρήστης» δεν μπορώ να πω τίποτα. Πάντως κοινωνιογλωσσικά είναι άλλη η περίπτωση αυτών που τα χρησιμοποιούν για να σπιναλογκάρουν λαϊκές λέξεις και άλλη αυτών που τα χρησιμοποιούν για να αναδείξουν λόγιες ή ειδικές λέξεις, ώστε να μην αφαιρέσουν ένα τεκμηριωτικό δικαίωμα του αναγνώστη τους.

    Γιάννης με καλημέρες

  34. Νέο Kid Στο Block said

    Μιας και έχω ήδη ψηφίσει (βιαστικά και χωρίς πολλή ανάλυση, σαν τυπικός Έλλην) δεν άντεξα και γκούγκλισα.
    Δε θα πω τίποτε (σχεδόν) ,αλλά με την άδεια του Νίκου (που δεν την έχω, αλλά δε βαριέσαι…) θα δώσω στους επομένους ένα τιπ. Ο Βαλβέρδε ΔΕΝ είναι 43 χρονών. 🙂

  35. akindynos said

    Το αγαπήμενο μου είναι με το ελικόπτερο του ΣΚΑΙ, αλλά προφανώς δεν είμαι «αντικειμενικός».

  36. bernardina said

    Α «Οργιάζουν»
    Β «Ξέσπασμα», «ανεβάσουν στροφές».

    Να επισημάνω ότι εκτός από την κατάχρηση των εισαγωγικών παρατηρείται και μια σχιζοπαράθεση (κατά το σχιζολεξία), συχνότερα στα σουπεράκια της τηλεόρασης, όπου μια φράση βρίσκεται σαν φασκιωμένο μωρό, με το κεφάλι όξω και τα υπόλοιπα μπαμπουλωμένα σε εισαγωγικά. Για παράδειγμα, έχω δει τη φράση βγαίνουν στο σφυρί γραμμένη ως βγαίνουν στο «σφυρί» λες και το σφυρί είναι μια λέξη που παραξενεύει ή προκαλεί βδελυγμία -κατά την ερμηνεία του Νίκου και άλλων. Συμπέρασμα: όταν δεν ξέρεις πού να βάλεις εισαγωγικά… βάλε στα μισά!

    (Φυσικέ, σωστά τα χρησιμοποίησα τα αποσιωπητικά ή… 😉 🙂 )

  37. Νέο Kid Στο Block said

    35. Καλά ΤΟ κορυφαίο! Να ‘σαι σε ελικόπτερο ή αερόπλανο που «πετάει». μπρρρρ… 😦

  38. ππαν said

    Κιντ, μην σποϊλάρεις, δεν είναι σωστό! Αμαν θέλαμε να γκουγκλίσουμε θα το κάναμε και από δικού μας

  39. @12, εννοώ ότι οι κανόνες της γραμματικής δεν γράφτηκαν σε λίθινες πλάκες και ότι πρέπει να δούμε αν η χρήση έχει δημιουργήσει νέους.

    [ποτέ δεν πίστευα ότι θα έγραφα εγώ κάτι τέτοιο!]

    Να παράδειγμα χρήσης «χειρουργικά γάντια» που μόλις διάβασα:

    «Η θάλασσα, η κατά την αρχαίαν και την δημώδη σύγχρονον αντίληψιν ταραχώδης και «λεβεντοπνίχτρα»…..».

    Εδώ τα εισαγωγικά μάς λένε πολλά, είναι πολύ εκφραστικά, μπορώ σχεδόν να ακούσω τον συγγραφέα διαβάζοντας το απόσπασμα να χρωματίζη την φωνή του (ίσως και να κλείνη την μύτη του).

    Τι με νοιάζει τώρα αν δεν χωράει στους τέσσερις ή δεκατέσσερις κανόνες της γραμματικής.

  40. Antoine said

    Καλημέρα. Ωραίο άρθρο.
    Ψηφίζω κι εγώ 1. Οργιάζουν (αν και με αυτά που έχουν δει τα μάτια μας δεν είναι απίθανο και το «ζηλεύαμε»)
    2. φοβίζει και ανεβάσουν

  41. Apo said

    Καλημέρα. Στην πρώτη περίπτωση στο «ζηλεύαμε» διότι δεν είναι πολιτικά ορθό να ζηλεύουμε. Όσο για τους ανεβασμένους Πειραιώτες συμφωνώ με τον Στέλιο παραπάνω. Ειδικά το «ερυθρόλευκοι» είναι στανταράκι εφόσον συνήθως η οδηγία στους διορθωτές είναι ότι τα παρατσούκλια των ομάδων παίρνουν πάντα εισαγωγικά (σε ορισμένες «οπαδικές» εφημερίδες μάλιστα το παρατσούκλι της ευνοούμενης ομάδας γράφεται με πεζοκεφαλαία).
    Παρότι ο συνδυασμός της φοβίας των συντακτών και των διορθωτών μην τυχόν φύγει μια λέξη δίχως 100% κυριολεκτική σημασία και της πλούσιας χρήσης παρωνυμιών ξεχειλίζει τα κείμενα αθλητικών εφημερίδων με εισαγωγικά, θεωρώ ότι θα μπορούσε να θεωρηθεί δόκιμη η χρήση τους έστω σε κάποια παρατσούκλια. Μπορείς να γράφεις για αγώνα ανάμεσα στην Έβερτον και τη Νιουκάστλ π.χ. και να μη ντύσεις με εισαγωγικά τους εφοπλιστές και τις καρακάξες; Ή τα ζαχαρωτά και τους χωριάτες;

  42. Θα είχε πολλή πλάκα αν τα εισαγωγικά ήταν (που μπορεί και να είναι) τοποθετημένα ως εξής:
    Α: «ζευγάρια»
    Β: «ερυθρόλευκων» (αυτό δεν έχει πλάκα, συνηθίζεται, γιατί -λέει- «δεν είναι βαμμένοι»!) και… «Πειραιώτες» (Ούγγροι, Βέλγοι, Τούρκοι, Λατινοαμερικανοί κ.λπ.)

  43. Τα άκαιρα εισαγωγικά κάνουν και μιαν άλλη ζημιά: εξουδετερώνουν μια προσωποποίηση (π.χ. «ο κασμάς του πεισματάρη αρχαιολόγου «βρήκε» το ταβάνι του τάφου!» ή μια μεταφορά (π.χ. «Σπίτι» για συγγραφείς η οικία Φέρμορ στην Καρδαμύλη).

  44. π2 said

    Όπως έχω πει πολλές φορές, πολύ χαρακτηριστικό corpus κειμένων για τα πάθη του νεοκαθαρευουσιανισμού αποτελεί η αθλητική δημοσιογραφία. Η εισαγωγικομανία στα κείμενα των αρθρογράφων σε αθλητικές εφημερίδες και ιστοσελίδες έχει χτυπήσει ταβάνι. Ο αγαπημένος μου είναι ο Δημήτρης Μπούζας της Metrosport της Θεσσαλονίκης, τον οποίο διάβαζα μετά μανίας στο διαδίκτυο, γιατί κάθε του κείμενο είχε καμιά εικοσαριά περιττά εισαγωγικά, περιττά αποσιωπητικά κάθε δυο τρεις λέξεις, ακυρολεξίες και εξεζητημένες λέξεις (θυμάμαι μια αδιστακτικότητα που μου είχε βγάλει τον καφέ από τη μύτη -και βλέπω τώρα ότι έχει καμιά τριακοσαριά γκουγκλίσματα, ήμαρτον), τα πάντα όλα που λέει και ο Αλέφας.

    Δυστυχώς ο ιστότοπος της εφημερίδας είναι υπό ανακατασκευή, οπότε δεν μπορώ να σας παραπέμψω σε συγκεκριμένα κείμενα. Ένα πολύ μικρό δείγμα που βρήκα ψάχνοντας:

    Θεμιτή και αποδεκτή η οποιαδήποτε υπεύθυνη, σοβαρή και καλοπροαίρετη κριτική. Όχι όμως οι αφορισμοί, οι εσωστρεφείς και ασυγχώρητες, αλλά και ανεξήγητα ετεροχρονισμένες καταγγελίες και… ενστάσεις… επί παντός ΠΑΟΚτσήδικου (αγωνιστικού και διοικητικού)… επιστητού. Καιρός είναι κάποιοι να αλλάξουν «συνήθειες», που όχι απλά δεν προσφέρουν τίποτε το θετικό, αλλά επιπρόσθετα αλλοιώνουν και παραμορφώνουν τις συνθήκες και την ατμόσφαιρα που απαιτούν οι περιστάσεις, ώστε η ομάδα να αντεπεξέλθει, με την ίδια επιτυχία (όπως και στην Ευρώπη) στις αμέσως επόμενες υποχρεώσεις της. Αρχής γενομένης από το «δεύτερο παιχνίδι» την Τρίτη, απέναντι στην ομάδα που άφησε άριστες εντυπώσεις μέσα στην Τούμπα. Λάθη ασφαλώς και έγιναν στην «πρώτη» παράσταση. Η αναφορά τους, και μάλιστα σε υψηλούς τόνους, με εμφανείς υπαινιγμούς και αλλοπρόσαλλες και ατεκμηρίωτες και σε πολλές περιπτώσεις και με υστερικές παρεμβάσεις, «πληγώνουν», «αποσταθεροποιούν» και «πριονίζουν» τόσο τα θεμέλια της ενότητας, όσο και τον συντονισμό και την αυτοπεποίθηση της ομάδας. Στον ΠΑΟΚ, εν κατακλείδι, αυτή την στιγμή, θα βοηθήσουν, οι ψύχραιμες φωνές και οι ρεαλιστικές συμπεριφορές.

  45. ππαν said

    Πολλά αποσιωπητικά βάζει κι ο Αλέξης Σπυρόπουλος

  46. sarant said

    43: Ακριβώς!

    35: Θαυμάσιο παράδειγμα, μου είχε ξεφύγει.

    41: Στα παρατσούκλια των αγγλικών ομάδων, επειδή δεν είναι οικεία, θα έβαζα κι εγώ εισαγωγικά ή τέλος πάντων δεν θα με ξένιζαν.

    39: Αθανάσιε, δεν διαφωνώ, αν και εδώ δεν ξέρω αν έχουμε χειρουργικά γάντια ή φακό.
    Στο παράδειγμά σου, καλώς μπαίνουν εισαγωγικά στη λεβεντοπνίχτρα. Έτσι τη λένε τη θάλασσα άλλοι, τα δημοτικά τραγούδια, όχι πάντως ο συγγραφέας, που θέλει να δείξει πως θεωρεί τη λέξη αυτή ξένο σώμα στο κείμενό του. Ε, δεν είναι το ίδιο με το Πετάει το ελικόπτερο ή Βγήκε στους κινηματογράφους,

  47. sarant said

    44: Φοβερός είναι αυτός -ίσως φταίει το μονοτονικό: θέλει κάποιος να στολίσει το κείμενό του, δεν βρίσκει περισπωμένες, οπότε ξεχαρμανιάζει με εισαγωγικά και αποσιωπητικά. Και με μερικά κόμματα παραπανίσια -τι, φτωχοί είμαστε;

  48. Αντίθετα Οι «Θέσεις για τη Νέα Ελληνική Ανόρθωση» που ανακοίνωσε πρόσφατα ο Ανδρέας Loveρδος βρίσκονται σωστά μέσα στο μαντί των εισαγωγικών, καθώς αποτελούν εμφανέστατη ειρωνίας. Ούτε ανόρθωση, ούτε νέα, ούτε ελληνική, ούτε φυσικά θέσεις.
    Μου θυμίζουν τις θέσεις για το νέο αμερικανικό αιώνα των ρεπουμπλικάνων νεοσυντηρητικών.

  49. Είδα στον ύπνο μου πως πετούσα…
    «Πετούσα» για Ρώμη. βέβαια, αναπληρώνοντας μια συνάδελφο αεροσυνοδό που είχε αρρωστήσει.

    (Φανταστική) αντιγραφή Γιάννης

  50. Μπουκανιέρος said

    Να τονίσουμε τον εμπνευσμένο όρο του Τιπού, horror metaphorae, ο οποίος αναφέρεται στην πιο ενδιαφέρουσα (και πιο επικίνδυνη) περίπτωση κατάχρησης των εισαγωγικών.

    Για τη μανία των αποσιωπητικών, είχε γράψει ένα ωραίο κείμενο ο Ουμπέρτο Έκο, «Πώς να βάζετε αποσιωπητικά» (ελληνική μετάφραση στο βιβλιαράκι «Πώς να διαψεύδετε μια διάψευση και άλλες οδηγίες χρήσεως», εκδόσεις γνώση, χ.χ.).

  51. Μπουκανιέρος said

    Εντάξει, διόρθωσε το a σε e.

  52. Νέο Kid Στο Block said

    Στα παρανόμια των ομάδων αρκεί θεωρώ ένα απλό κεφαλαίο. Έτσι τα γράφουν και οι Εγγλεζοι και οι Ιταλοί. Gunners, Rossoneri κλπ. Και παλιότερα θυμάμαι που οι αθλητικοί έπασχαν λιγότερο από νέο-κάτι ό,τι κι αν είναι αυτή η πάθηση τέλος πάντων, οι τριφυλλοφόροι ή οι πράσινοι ή οι ενωσίτες ή οι μαυραετοί ήταν έκτος εισαγωγικών.
    Το 44. Του Π2 “a class of its own!” 🙂

  53. nickel said

    «Έγραψες» πάλι…

  54. Χαράλαμπος said

    Εγώ λέω Α: «απατούν» και Β: «φοβίζει» και «στροφές». Κερδίζω;

  55. Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    A
    «Απατούν»

    Β
    «Ξέσπασμα»

    «Ανεβάσουν»

  56. Πανδίων said

    Πολύ χρήσιμο το κείμενο καθώς προσωπικά σίγουρα πάσχω από την συγκεκριμένη «ψύχωση» και πολλές φορές «γεμίζω» με εισαγωγικά τα κείμενα, όπως κάνω σε αυτή την φράση τώρα.
    Μια απορία που έχω καθώς πολλές φορές τοποθετώ εισαγωγικά για παρόμοιους λόγους είναι η εξής: από την στιγμή που το συγκεκριμένο ατόπημα δεν είναι βεβαίως ψύχωση με την επιστημονική έννοια του όρου, υπάρχει τρόπος να γίνεται αυτό εμφανές στο κείμενο έτσι ώστε να μην καταλήγουμε σε μπερδεμένους αναγνώστες που μπορεί να θεωρήσουν πως η κατάχρηση εισαγωγικών ενδεχομένως οδηγεί στο Δαφνί;
    Ευχαριστώ

  57. physicist said

    #36. Μπέρνη με τα αποσιωπητικά σου, μη σκοτίζεσαι: μέχρι να φτάσεις τον Μπούζα, έχεις πολλά ψωμιά να φας. 😀

  58. Για λόγους πληρότητας νομίζω πως το ‘Πώς να χρησιμοποιείτε εισαγωγικά’ του Έκο πρέπει να συμπεριληφθεί κάπως σε αυτή την καταχώρηση.

    Ένα γρήγορο σχόλιο που μού έφερε στο μυαλό ο τίτλος «Ο Ντέμης Νικολαΐδης «πλήρωνε» τους εκβιαστές της Θεσσαλονίκης»: Σε επικεφαλίδες που έχουν νομικές προεκτάσεις, τα εισαγωγικά έχουν ορισμένες φορές λίγο πιο περίπλοκο ρόλο και σε αυτές τις περιπτώσεις τα ανέχομαι.

    Θεωρητικά ο τύπος δεν μπορεί να παρουσιάσει μια αξιόποινη πράξη με τρόπο που να ενοχοποιεί το κατηγορούμενο, παρά μόνο αν έχει αποφανθεί σχετικά η δικαιοσύνη (ή βέβαια σε περιτπώσεις που τα στοιχεία είναι πραγματικά αδιάσειστα). Τα εισαγωγικά σε αυτές τις περιπτώσεις εμφανίζουν την κατηγορία ως ισχυρισμό ένος τρίτου προσώπου (που όντως έχει απαγγείλει αυτή την κατηγορία αλλά κατονομάζεται σε επόμενη σελίδα ή στα ψιλά γράμματα) και δίνουν στο συντάκτη τη δυνατότητα να βγάλει ένα πρωτοσέλιδο που θα προκαλέσει αίσθηση χωρίς να προεξοφλεί την έκβαση μιας δίκης.

    Κατά τα άλλα η σχέση εισαγωγικών και σαρκασμού με ενοχλεί απίστευτα, γιατί όποτε τα βλέπω φαντάζομαι το πώς θα στράβωνε το χείλος του ή θα άλλαζε τον τόνο της φωνής του ένας πιθανός εκφωνητής. Ο καλύτερος σαρκασμός είναι διακριτικός, το δε ιδανικό ύφος γι’ αυτό το σκοπό είναι το λεγόμενο deadpan (συγχαρητήρια προκαταβολικά σε όποιον μπορεί να το αποδώσει με μία λέξη), στο οποίο καθόλου δεν ταιριάζουν τα εισαγωγικά.

    Κατά καιρούς έχει προταθεί ως σημείο στίξης η λεγόμενη sarcastrophe, την οποία προτιμώ: http://www.8020comms.com/blog/2011/11/express-yourself-the-wonderful-world-of-interrobangs-and-sarcastrophes/

  59. Σημείωση στα παραπάνω: το κείμενο του Έκο βεβαίως μιλά για τη σωστή χρήση των αποσιωπητικών, όχι των εισαγωγικών. Ζητώ συγγνώμη.

  60. Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    #59
    «Συγχωρεμένος»…

  61. Νέο Kid Στο Block said

    59. και το ανέφερε μόλις πεντέξι σχόλια πιο πάνω ο «Μπουκανιέρος»…

  62. Μικυμάου said

    Δε διάβασα αναλυτικά τα σχόλια, αλλά ξεχάσαμε ίσως να αναφέρουμε τα εισαγωγικά στον προφορικό λόγο, όπου έχουμε υιοθετήσει την κλασική πια, αμερικάνικης(;) προέλευσης κίνηση, όπου κουνάμε δις τα δύο δαχτυλάκια (και αν το καλοσκεφτείς βάζεις τέσσερα εισαγωγικά). Το έχω δει και στην ελληνική έκδοση, τα χέρια να κοιτάνε προς τα μέσα δείχνοντας το σήμα της νίκης πλάγια, εδώ πάλι βάζοντας ένα εισαγωγικό από κάθε πλευρά (κάπως ).

    Ίσως να αναφερθείς στο μέλλον και για την αποσιωπητικολαγνεία, νομίζω όμως ότι παρατηρείται περισσότερο σε τσατ, τουίτα και φατσοβιβλίο.

    Υ.Γ. Άλλαξα όνομα, γιατί το Μη χαλιέσ’ δε με αντιπροσωπεύει, ήταν επιλογή μέσα στον πανικό. Έτσι έβαλα το όνομα τού ήρωα, όπως τον φώναζε η γιαγιά μου.

  63. Μικυμάου said

    Και οι απαντήσεις μου:
    οργιάζουν
    ξέσπασμα
    στροφές.

  64. Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    #61
    Εχει δίκιο το Νέο Kid «Στο» Block.

  65. π2 said

    O horror metaphorae θα είχε ενδιαφέρον αν τον ακολουθούσαμε μέχρι τα λογικά του όρια. Εάν η παραμικρή υποψία μη κυριολεκτικής χρήσης απαιτεί τη χρήση των εισαγωγικών, τότε θα έπρεπε, από σεβασμό στην ετυμολογική ιστορία, να γράφουμε «νερό», «κρασί», «ψωμί», και πάει λέγοντας.

  66. sarant said

    56: Πιστεύετε ότι χρειάζονται εισαγωγικά στην πρώτη παράγραφο του κειμένου; (την επαναλαμβάνω) Κι αν βάλουμε στην «ψύχωση» γιατί όχι και στην «πάθηση»;

    Σήμερα θα γράψω για μια γλωσσική πάθηση, που βλέπω να εξαπλώνεται στις μέρες μας, και που ομολογώ ότι δεν την είχα συμπεριλάβει στον «Δωδεκάλογο της Νεοκαθαρεύουσας» που έγραψα το 2007. Πρόκειται για την εισαγωγικομανία, ή εισαγωγικολαγνεία κατ’ άλλους, δηλαδή την ψύχωση εκείνη που αναγκάζει πολλούς επαγγελματίες γραφιάδες να φορτώνουν το κείμενό τους με εισαγωγικά, όχι μόνο εκεί που επιβάλλεται η χρήση τους, ή που είναι έστω προαιρετική, αλλά και εκεί που τα εισαγωγικά είναι περιττά, και μάλιστα δίνουν το αντίθετο νόημα στη φράση.

    Προσέξτε ότι η μεταφορική χρήση της λ. ψύχωση είναι λεξικογραφημένη. Επίσης, αν βάλουμε εισαγωγικά΄στο «την ψύχωση εκείνη που αναγκάζει», επειδή δεν πρόκειται για ψύχωση με την επιστημονική έννοια του όρου, τότε πρέπει να βάλουμε επίσης εισαγωγικά σε φράσεις όπως: έχει ψύχωση με τον κινηματογράφο (πάθος), αφού ούτε εκεί έχουμε ιατρικά διαπιστωμένη πάθηση.

  67. ππαν said

    62: από το 1.00 περίπου και μετά

  68. sarant said

    65: Σωστό!

    62: Με γεια το καινούργιο… χρηστώνυμο (εδώ τα βάζω τα αποσιωπητικά, πιστεύω καλώς, για να δείξω ότι τον όρο τον χρησιμοποιώ ειρωνικά). Την κίνηση με τα χέρια, έχεις δίκιο, έπρεπε να την αναφέρω. Την έχω δει στην τηλεόραση, αλλά και από τις κόρες μου που πάνε γυμνάσιο-λύκειο. Εγώ δεν τη χρησιμοποιούσα μικρός, δεν νομίζω να υπήρχε, πρόσφατα την έμαθα. Στον προφορικό λόγο, λέω «εντός εισαγωγικών».

  69. ΣοφίαΟικ said

    Νεοκαθαρευουσιανισμός όχι, αφού η καθαρεύουσα δεν είχε καμιά ιδιαίτερη μανία για τη χρήση εισαγωγικών. Νεοασχετοσύνη, ναι.
    Κάποτε είχα μια σχετική συζήτηση με δημοσιογράφο, που την ξέρει κι ο Νικοκύρης, «ονόματα» δε λέμε,»οικογένειες» δε θίγουμε, η οποία επέμενε ότι η χρήση των εισαγωγικών είναι σωστή όταν μεταφέρονται τα λόγια άλλων. Που δεν διαφωνώ, αλλά όταν μεταφέρεις ΜΙΑ λέξη, όχι μια φράση, με τέτοιο τρόπο ώστε να μην είναι εμφανές ότι δε χρησιμοποιείς δικά σου λόγια, βγαίνει αυτό το γελοίο πράγμα.
    Έτσι στο τελευταίο του παράδειγμα με το είναι απλό: ρώτησαν οι δημοσιογράφοι τον εκπρόσωπο τύπου:
    «τι έγινε με την επιστολή Σαμαρά;» κι αυτός απάντησε μ’ ένα βροντερό «Έφυγε!».
    Οπότε τώρα ο δημοσιογράφος θέλει να γράψει: σύμφωνα με δηλώσεις του εκπρόσωπου τύπου της ΝΔ, η επιστολή Σαμαρά προς τους εταίρους έφυγε. όμως αυτό το μακρινάρι δεν κάνει για τίτλος, οπότε το κονταίνει σε: έφυγε η επιστολή κλπ. Όμως σου λέει , που ξέρω ότι έφυγε; Το λέει ο άλλος, όχι εγώ. Οπότε ας κοτσάρω δυο εισαγωγικά. Γιατί δεν θα έχω την ευκαιρία μετά να γράψω ολόκληρο άρθρο που να εξηγώ το έγινε. Και μπορεί ο αναγνώστης μας (οι αναγνώστες είναι οι χαζοί της υπόθεσης), μπορεί λοιπόν ο αναγνώστης να μην καταλάβει ότι εγώ δεν ξέρω, έτσι μου είπαν.
    Και να η δημοσιογραφική εισαγωγικομανία…

    (αυτή τη χρήση υπερασπιζόταν η κοινή μας γνωστή δημοσιογράφος- από αυτή τη χρήση ποιος θα μας σώσει;)

  70. physicist said

    Η κίνηση με τα δαχτυλάκια θεωρείται και στην πατρίδα της, την Αμερική, σαχλούτσικη. Σαλονάτο είναι το quote-unquote, αντίστοιχο του εντός εισαγωγικών που λέει κι ο Νίκος.

  71. Νέο Kid Στο Block said

    Έχει ενδιαφέρον ότι ,υποθέτω λόγω «τεχνοκρατών» σε Ιταλία και Ελλάδα, βλέπω τελευταία σε ξένα μπλογκς όλο και συχνότερα το ‘’politicians” ή «politicos» ή το «Πρωθυπουργός» της Ελλάδας .
    Στα ισπανικά, παίζει πολύ και το «Democracia» griega
    Αν το σκεφτούμε το μεγάλο μας θέμα είναι ότι είμαστε (ή γίναμε) μια χώρα που όλα είναι κυριολεκτικά σε εισαγωγικά . Πχ. η «ανάπτυξη», η «σωτηρία», η «δικαιοσύνη» κι άλλα πολλά.
    ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΑ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ!!

  72. sarant said

    Σοφία, δεν είναι βέβαιο ότι έγινε έτσι για τα εισαγωγικά στο «έφυγε» της επιστολής Σαμαρά. Φοβάμαι πως ο δημοσιογράφος σκέφτηκε ότι αφού η επιστολή δεν έχει δική της βούληση ή πόδια, δεν μπορεί να φεύγει κυριολεκτικά, άρα βάζει εισαγωγικά. Είναι ίδια περίπτωση με τα εισαγωγικά στο «πέφτει» η θερμοκρασία.

    Για την ιστορία, στο ηλεΒήμα η αρχική είδηση είχε τίτλο «Φεύγει» η επιστολή, και μετά έγινε «έφυγε».

    Γιατί λέω νεοκαθαρεουσιανισμός; Θέλει περισσότερη ανάλυση, αλλά περίπου για τους λόγους που αναφέρει ο Μάκριτζ
    «Όσον καιρό επικρατούσε η Καθαρεύουσα, ήταν έθος να διδάσκονται τα Ελληνόπουλα τη μεγάλη σπουδαιότητα της κυριολεξίας• οι συστάσεις για αποφυγή της μη κυριολεκτικής γλώσσας φαίνεται ότι οδήγησαν ορισμένους συγγραφείς να υιοθετήσουν την ανιαρή συνήθεια να κλείνουν σε εισαγωγικά κάθε έκφραση που τους φαινόταν κοινόλεκτη ή μεταφορική. Να ένα παράδειγμα:

    »Είκοσι τέσσερις αιώνες ο Φίλιππος “κοιμόταν” κάτω από τα χωράφια της Βεργίνας. (…) Ένα μεσημέρι, πριν 15 μέρες ο κασμάς του πεισματάρη αρχαιολόγου “βρήκε” το ταβάνι του τάφου!»

  73. ΣοφίαΟικ said

    -Τι έχετε να μας πείτε για τον κύριο Νικολαΐδης, κύριε Ταδόπουλε;
    -Πλήρωνε!
    -Ο Ντέμης;
    -Ναι, πλήρωνε και ξαναπλήρωνε!

    Οπότε το δίλημμα του δημοσιογράφου είναι ότι δε βγαίνει τίτλος «πλήρωνε» γιατί ο αναγνώστης δεν ξέρει ποιος πλήρωνε. Ο τύπος όμως δεν είπε κατά λέξη «ο Νικολαΐδης πλήρωνε». Οπότε τον πιάνει πανικός. Γιατί σου λέει, δε θέλω να φανεί ότι του βάζω λόγια του άλλου. Αν το γράψω «Ταδόπουλος: [ο Νικολαΐδης] πλήρωνε» θα τρελαθούνε οι αναγνώστες, οι οποίοι μετά βίας έχουν βγάλει δημοτικό (όλοι οι αναγνώστες είναι αμόρφωτοι, είπαμε). Ας βάλω μόνο το «πλήρωνε» σε εισαγωγικά, να έχω το κεφάλι μου ήσυχο.

    ΥΓ1 Που στο καλό είναι τα ελληνικά εισαγωγικά στο αγγλικό μου πληκτρολόγιο;
    ΥΓ2 Άσχετο με το θέμα αλλά σχιζολεκτικό. Ο διορθωτής μου διορθώνει το «ξαναπλήρωνε» σε «ξ αναπλήρωνε».

  74. ΣοφίαΟικ said

    72: αλλά είπα να χρησιμοποιήσω ένα από τα παραδείγματα που έδωσες και να του βάλω δημοσιογραφίστικη εξήγηση, βλ. 73
    Όσο για το νεοκαθαρευουσιανισμό, ο Μάκριτζ μπορεί να δίνει ό,τι ψυχολογική εξήγηση θέλει, άλλωστε εικασία είναι, το λέει κι ο ίδιος. Τη λάθος χρήση των εισαγωγικών τη βλέπουμε όχι στους παππούδες αλλά σε αυτούς που δεν διδάχτηκαν ποτέ καθαρεύουσα. Που δεν είναι λίγοι, δεδομένου ότι ούτε εγώ τη διδαχτηκα ποτέ και δεν είμαι στο άνθος της νιότης.

  75. οὔτε τὰ εἰσαγωγικὰ εἶναι νεκαθαρευουσιάνικο φαινόμενο. σὲ λίγο θὰ μᾶς πῆτε ὅτι οἱ νεοκαθαρευουσιάνοι σκότωσαν τὸν Κέννεντυ. προσφάτως διάβαζα ἕνα βιβλιο, γραμμένο ἀπὸ συγγαρφέα ὑπεράνω πάσης ὑποψίας γιὰ νεοκαθαρευουσιάνικο φρόνημα καὶ παρατήρησα τρομερὴ κατάχρησι εἰσαγωγικῶν. καὶ αὐτὸ γιὰ τὴν κυριλοξεία ὑπερβολικὸ μοῦ ἀκούγεται. οἱ ὀμορφότερες μεταφορὲς ποὺ θυμοῦμαι εἶναι στὴν καθαρεύουσα.

  76. ππαν said

    Η νεοκαθαρεύουσα είναι άλλο πράγμα από την καθαρεύουσα. Την μιλάνε και την γράφουν άνθρωποι που δεν την διδάχτηκαν, και γι αυτό την νοσταλγούν εξάλλου

  77. Πανδίων said

    66 Κε Σαραντάκο όχι δεν πιστεύω πως χρειάζονται εισαγωγικά, το έγραψα όμως έτσι, και το ανέφερα κι’ όλας νομίζω, ως παράδειγμα λανθασμένης χρήσης που πιθανότατα να έκανα εγώ ο ίδιος σε κείμενο καθώς ακόμα δεν αντιλαμβάνομαι πως θα μπορούσαμε σε ανάλογες καταστάσεις να διαχωρίσουμε τις δύο περιπτώσεις ή παρόμοιες, όταν δεν μας ενδιαφέρει να δείξουμε ειρωνεία όπως λέτε.
    Δηλαδή μέχρι σήμερα είχα την εντύπωση πως είναι καλό να βάζω εισαγωγικά όταν χρησιμοποιώ μια λέξη μεταφορικά και η μεταφορά αυτή δεν είναι διαδεδομένη η μπορεί να μην γίνει κατανοητή απο τον αναγνώστη.
    Καλώς μου γράφετε «Προσέξτε ότι η μεταφορική χρήση της λ. ψύχωση είναι λεξικογραφημένη.», αλλά προσωπικά ως κάτω του μετρίου γνώστης και χρήστης των γλωσσικών κανόνων, αν δεν το αναφέρατε ή δεν το κοιτάξω επί τούτου, δεν υπάρχει περίπτωση να γνωρίζω βλέποντας σε ένα κείμενο εισαγωγικά αν η λέξη έχει λεξικογραφημένη μεταφορική χρήση ή όχι, ειδικά αν πρόκειται για μη διαδεδομένες λέξεις ή χρήσεις τους.
    Οπότε μάλλον κρίνω, εξ’ ιδίων τα αλλότρια , και θεωρώ πως όπως εγώ έτσι και ο αναγνώστης δεν θα γνωρίζει αν η μεταφορική χρήση σε μια λέξη είναι νόμιμη ή όχι, με αποτέλεσμα σωρούς εισαγωγικών

    ΥΓ: ναι, το πιθανότερο θα έβαζα και στην πάθηση εισαγωγικά γεμίζοντας παραπάνω την πρόταση. 🙂

  78. Nicolas said

    Με την τσίμπλα στο μάτι. Η πρωινή είδηση που μας κούφανε πως λέγεται;
    «εκνεοδημοκράτιση» του «αιμοβορίδη» και του «καδρώνη» ή «εκνεοφασιστοποίηση» της ΝΔ;
    Ή ένας σαμαράς για δυο «γάρους»;

    Υ.Γ. 1 Καλή λευτεριά!
    Υ.Γ. 2 Συγγνώμη, Τιπού!

  79. ππαν said

    Α, έγινε κι αυτό; Νόμιζα ότι η είδηση της ημέρας είναι η παραίτηση Γερουλάνου.

  80. #76 ὑπάρχουν καὶ πολλοὶ ποὺ τὴν διδάχθηκαν καὶ τὴν νοσταλγοῦν. ἐπὶ πλέον δὲν βλέπω κἀμμία ὁρατὴ τοὐλάχιστον συσχέτισι τῆς καταχρήσεως τῶν εἰσαγωγικῶν στὰ περισσότερα ἀπὸ τὰ γαργαλιστικὰ παραδείγματα τοῦ ἄρθρου μὲ κάποιας μορφῆς νοσταλγία γιὰ τὴν καθαρεύουσα.

  81. physicist said

    #79. Παραιτήθηκε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Γερμανίας σήμερα. Περονόσπορος έπεσε.

  82. ππαν said

    Μα η νεοκαθαρεύουσα δεν είναι η νοσταλγία γιατη καθαρεύουσα αν και χαρακτηρίζεται από αυτή, είναι η αποστροφή για την καθομιλουμένη. Γι αυτό σπιναλογκάρει που έγραψε ο Γιάννης, ό,τι οικείο και συνηθισμένο ως πολύ λαϊκό, όπως άλλωστε έκανε -με μέτρο- και ο μπαμπάς της καθαρεύουσας, ο Κοραής, κι όχι μόνο γλωσσικά

  83. sarant said

    80: Η εισαγωγικομανία, η σχιζολεξία, κτλ. δεν δηλώνουν νοσταλγία για την καθαρεύουσα, αλλά είναι καθαριστικό φαινόμενο, νομίζω.

  84. ἀφῆστε ἐπιτέλους στοὺς νεοκαθαρευουσιάνους τὸ δικαίωμα στὸν αὐτοπροσδιορισμό! ἀπὸ τὸ #76 ὡς τὸ #82 ἀκόμη δὲν ἀποφασίσατε τί τελοσπάντων εἴμεθα!

    τὸ 76 καταργεῖται ἡ καθαρεύουσα, τὸ 82 τὸ πολυτονικό. τυχαῖο; δὲν νομίζω!

  85. Άκουσα σήμερα στις 10.55 από τον ΒΗΜΑ FM 99,5 τη φράση: Η αστυνομία έχει πιάσει πέντε συλληφθέντες.
    Επειδή στα ερτζιανά δεν τα βλέπω τα εισαγωγικά, λέτε κάπου να υπάρχουν; Για να «μπω» κι εγώ στο νόημα τέλος πάντων!

  86. ἡ νοσταλγία γιὰ τὴν καθαρεύουσα δὲν εἶναι κακή, ἡ κακοποίησί της εἶναι λογικὸ νὰ γίνεται ἀπὸ τοὺς νοσταλγούς τους, οἱ ὑπόλοιποι πῶς θὰ τὴν κακοποιήσουν δηλαδή, ἀφ’οὗ δὲν προσπαθοῦν νὰ τὴν χρησιμοποιήσουν;

    καὶ ἡ δημοτικὴ κακοποιεῖται, πολὺ περισσότερο μάλιστα.

  87. τυφλός said

    Φυσικέ απολογούμαι. Διάβαζα την κουβέντα που είχες προχτές με κάποιους άλλους (δε θυμάμαι, συγχωρέστε με) σχετικά με το ξεφούσκωμα των ακροδεξιών κομμάτων μόλις γίνουν κυβέρνηση κι έλεγα δε μπορεί να διαλυθεί τόσο εύκολα το Λάος. Με δεδομένη την μείωση των ποσοστών του κόμματος στις δημοσκοπήσεις πίστευα ότι, η διαφορετική γραμμή των υπουργοβουλευτών, είναι ακόμα ένα κόλπο του προέδρου. Θα έβλεπε ποιο από τα δύο ρεύματα είχε απήχηση στην πελατεία του και προς τα εκεί θα κινούνταν όλο το κόμμα. Ως γνωστό καιροσκόπο και κωλοτούμπα, τον Καρατζαφέρη τον έχω ικανό για τα πάντα. Στο συγκεκριμένο όμως διαψεύστηκα πανηγυρικά.

  88. ππαν said

    Μετράνε όμως κι οι προθέσεις, η νεοκαθαρεύουσα είναι πόζα κι ακκισμός, γι αυτό τα γλωσσικα λάθη της μαντάμ Σουσούς είναι αστεία ενώ συμπαθητικά όταν μιλάει ένας κανονικός άνθρωπος

  89. π2 said

    73, ΥΓ1: Ελληνικός οδηγός πληκτρολογίου, ctrl + Alt + [ τα εισαγωγικά της αρχής, + ] τα εισαγωγικά του τέλους.

  90. bernardina said

    78 Θα μπορούσε ενδεχομένως να ονομάζεται και εκπλήρωση του ονείρου του προέδρου της: η μετατροπή της σε ΠΟΛΑΝ.

    Αλήθεια, το γάρος το χρησιμοποιείς με την έννοια που έχει στα Δωδεκάνησα; Απ’ αυτούς που μαλώνουν σε ξένους αχερώνες; (Ε, ρε, εισαγωγικό που μου ΄ρχεται να βάλω για πλάκα :mrgreen: )

    Κορνήλιε και Ππαν, είμαι από αυτούς που διδάχτηκαν την καθαρεύουσα εξ απαλών ονύχων και την θυμούνται με ανάμικτα συναισθήματα. Προσωπικά θυμάμαι και κωμικές καταστάσεις, γιατί έχοντας λουστεί στα νάματά της (πολυτονικό, δοτικές και όλα τα πλούσια ελέη της), κάποια στιγμή στην πρώτη γυμνασίου, και μάλιστα νωρίς νωρίς, κλήθηκα -μαζί με της υπόλοιπες συμμαθήτριές μου- να γράψω έκθεση όπου έπρεπε να περιγράψω τον χαρακτήρα του καλύτερου φίλου ή της καλύτερης φίλης μου. Διαποτισμένη, λοιπόν, από τα ήθη και τα πάθη της καθαρεύουσας, ρωτώ τη φιλόλογο αν είναι σωστή η διατύπωση «διακρίνεται από λεπτήν διάθεσιν προς αστεϊσμόν». Εκείνη, καλή της ώρα, με κοιτάζει λοξώς και μου απαντά: «Γράψε, παιδάκι μου, ότι έχει χιούμορ».
    Ένα πολιτισμικό σοκ το έπαθα, είναι αλήθεια…

  91. bernardina said

    Αυτά παθαίνεις όταν ο μπλόγκερ σου τρώει το

  92. ππαν said

    🙂 Φίλος ή φίλη ήταν;
    Καλύτερος εμβολιασμός κατά ορισμένων συμπτωμάτων του νεοκαθαρευουσιανισμού είναι βέβαια ο Μποστ. Είναι αποτελεσματικός και μετά την μόλυνση, ως αντιβιοτικό

  93. bernardina said

    Αυτό που κλείνει τα πλάγια, τέλος πάντων γκρρρ 👿

    (Κάπως έτσι θα πιάσουμε τα 200.000 σε χρόνο ρεκόρ :mrgreen: )

  94. bernardina said

    Ππαν, ναι, αυτό με τον Μποστ το έχω διαπιστώσει και είναι τεράστια λύτρωση.
    Παρεπιφτού, φίλη ήταν 😉 (Στα δεκατρία μας, κι εκείνο τον καιρό, τολμούσαμε να είναι τίποτ’ άλλο; )

  95. Νέο Kid Στο Block said

    90. «Αλήθεια, το γάρος το χρησιμοποιείς με την έννοια που έχει στα Δωδεκάνησα;»
    Τι έγινε ρε παιδιά; μας προσάρτησε η «μαμά» -πατρίς και έμεινα αχάπαρος; 🙂 🙂
    «Γάρε! ε,γάρε!!»

  96. #88 ἔ, πόζα καὶ ἀκκισμὸς μπορεῖ νὰ γίνῃ ὁτιδήποτε. καὶ στὸ κάτω κάτω προτιμῶ ὡς πόζα τὴν καθαρεύουσα ἀπὸ τὰ 4χ4, τὴν λακὸστ καὶ τὸ γυμνασμένο μπράστο ποὺ ξεπηδᾷ ἀπ’ τὸ κοντομάνικο μέσα στὴν παγωνιά.

    ἡ καθαρεύουσα ἔχει πάψει πρὸ πολλοῦ νὰ σημαίνῃ κοινωνικὴ καταξίωσι, παρὰ τὰ ὅσα ἐπιμένουν νὰ λένε οἱ δημοτικισταί. οἱ νεοκαθαρεουσιάνοι εἴμεθα στὴν πλειονότητά μας ἁγνοὶ ἰδεολόγοι.

    γιὰ τὸ δίδυμο τῆς μεταγραφῆς στὴν ΝΔ μή λέτε πολλά. μὲ τὴν φόρα ποὺ ἔχουν πάρει τοῦ χρόνου τοὺς βλέπω στὸν ΣΥΡΙΖΑ.

  97. physicist said

    #87. Καταρχάς καλώς σε ξαναβρήκαμε! Δεύτερον δεν βλέπω γιατί απολογείσαι, λίγο-πολύ όλοι μαντεψιές κάνουμε αυτές τις ρευστές εποχές, άλλες βγαίνουνε κι άλλες όχι (η Αστρολογία πού έγραφε κι ο Τίτος). Και τρίτον νομίζω αναφέρεσαι σε μια σύντομη κουβέντα που είχα με τον Ντίνο.

  98. bernardina said

    81, Φυσικέ, διαβάζω αυτό ,
    βλέπω κάτι για εισιτήρια ποδοσφαιρικού αγώνα και χαμηλότοκα δανειάκια, θυμάμαι και την περίπτωση μιας άλλης Βόρειας (δεν συγκράτησα εθνικότητα) που αναγκάστηκε να παραιτηθεί επί παλαιοτέρου όταν ξέσπασε σκάνδαλο επειδή είχε λησμονήσει να πληρώσει τη συνδρομή της στην συνδρομητική τηλεόραση (μιλάμε για ένα ευτελέστατο ποσό) και έρχομαι και αναρωτιέμαι: μήπως δεν έχω καταλάβει κάτι από το έργο; Αυτό είναι το ύψος της διαφθοράς σ’ εκείνες τις χώρες, και αρκεί για να ρίξει από τα ψηλά στα χαμηλά κι απ’ τα πολλά στα λίγα αυτούς τους ανθρώπους; Ή μήπως αυτοί ξέρουν να τα κρύβουν καλύτερα, όπως ας πούμε οι σούπερ πρωταθλητές των μεγάλων δυνάμεων του αθλητισμού τα ντοπαρίσματά τους, και πιάνονται συνήθως ή κάτι ξοφλημένοι ή κάτι μαρίδες δεύτερης ποιότητας;
    Ύστερα μου ‘ρχεται στο μυαλό η γενική αρχή ότι όποιος παράγει δωροδοκεί και όποιος καταναλώνει δωροδοκείται (πάσα ομοιότητα προς πρόσωπα και πράγματα… είναι τυχαία. [ε, ρε τι τρώνε τα αποσιωπητικά :mrgreen:] ) και ψιλοέρχομαι στα ίσα μου.

    ΥΓ. Το παρόν σχόλιο θα μπορούσε να διατυπωθεί αλλιώς και να χρησιμοποιηθεί η σαρκάστροφος (ή σαρκόστροφος) του κυρίου Σχίζα (#58) αλλά εξακολουθεί να μου φαίνεται φριχτά κακόηχη στην άμεση μετάφρασή της και θα τη νηστέψω για την ώρα.

  99. τυφλός said

    #97α. Δεν έλειψα ποτέ. Απλά δε με βλέπατε. 😉
    β1. Σε αμφισβήτησα αφού.
    β2. Άσε ήσυχη την αστρολογία, τη χαρτομαντεία, τον καφέ και τον Θεό, άπιστε. 😛
    γ. Ευχαριστώ.

  100. bernardina said

    Κιντάκο, δεν σου ‘χω πει ότι πολλές φορές δεν ξεχωρίζουνε; Παναΐαμ’ σαν ν’ άκουσα Καρπάθιο 😆
    Παρεμπ. τον δικό τους γάρο οι συγγενείς μου τον φώναζαν Καμαράτο, εμπνευσμένοι από τον γερμανικό στρατό κατοχής, χεχεχε :mrgreen:

  101. bg said

    Στο Α είναι ο χωρισμός
    Στο Β είναι ξέσπασμα και ανεβάζουν

    Και καλό σας απόγευμα.

  102. physicist said

    #98. Μπέρνη, τον Κρίστιαν Βουλφ τον είχανε κάνει όλα τα ΜΜΕ τους 2-3 τελευταίους μήνες με τα κρεμμυδάκια, το ίδιο είχε συμβεί με τον ακατονόμαστο χοντροαπατεώνα βαρόνο της συμφοράς πέρσι. Εδώ δεν υπήρξε κομματική διαχωριστική γραμμή: συντηρητικοί και οι δυο τους, ακούσανε το εξάψαλμο από ΜΜΕ σε όλο το πολιτικό φάσμα. Το βρίσκω υγιέστατο αρκεί βέβαια να μη γίνει κυνήγι μαγισσών (κάτι που δεν έχει πέσει στην αντίληψή μου). Ενδιαφέρον είναι ότι παλιότερα ο Τύπος δεν είχε αυτή την ισχύ, δηλαδή τον Στράους και τα φιλαράκια του που ήτανε βουτηγμένοι μέχρι το λαιμό δεν τους κούνησε κανείς, ούτε τον Ρόλαντ Κοχ στην Έσση με τους μαύρους λογαριασμούς στα ταμεία της CDU. Αλλά παίρνουμε για θετικό το ότι αλλάζει, και οι πολιτικοί πλέον φοβούνται το δημόσιο κράξιμο.

    #99. Άκου λέει «με αμφισβήτησες», δεν είμαστε με τα καλά μας. Τόβλεπες αλλιώς βρε κοπέλα, αυτό ήταν, κι ο κόσμος όλος. Πάντως ευχαριστώ και το εκτιμώ, εγώ τόχα ξεχάσει.

  103. Δημήτρης Κωτσάκης said

    Εγώ στο δεύτερο κουίζ θα έβαζα με ολίγη θλίψη (γαύρος ων) στο «Πειραιώτες»…

  104. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα σχόλια!

    103: Εννοώντας, υποθέτω, ότι είναι Πειραιώτες μόνο στο όνομα, αφού οι παίχτες έχουν έρθει από τις τέσσερις γωνιές του πλανήτη, έτσι;

  105. Δημήτρης Κωτσάκης said

    ακριβώς.. από τις τέσσερις «γωνιές» 😉

  106. Nicolas said

    :Α, ο Γερουλάνος ακόμη εδώ ήτανε; δεν το είχαμε πάρει χαμπάρι! «Ίντα γάρος εν τούτος;» που λέει κι ο Δρουσιώτης, αλλά χαμηλόQIουλος (γουγλίζεται)

  107. sarant said

    105: 😉

  108. Α, Nicolas, μια και σε πέτυχα εδώ να ξέρεις ότι το προσωπικό σου μέιλ γυρίζει πίσω τα δικά μου, γιαυτό δεν απάντησα τις προάλλες (απάντησα αλλά δεν έφτασε). Παρντόν που καταχρώμαι την περίσταση 🙂

  109. Immortalité said

    «Ήρθα» κι εγώ! 🙂

    Να σημειωθεί ότι το «ζουμί» της όλης ανάρτησης είναι ότι ο Τζόνυ θα μείνει επιτέλους «ελεύθερος Παραντί», να παίρνουμε σειρά μερικές μερικές! (Και μην «ακούσω» κανά κακεντρεχές σχόλιο, τη «βάψατε») 😀 😛 😀

    Ελπίζω η Τυφλός (σικ ρε! το τυφλή δεν είναι σικ! 😉 ) μια και γύρισε να μην μας ξαναφύγει.

    Α

    Ήταν από τα ζευγάρια που τα βλέπαμε και ζηλεύαμε. Ταιριαστά και αγαπημένα… όμως πολλές φορές τα φαινόμενα «απατούν»! Οι φήμες για τον χωρισμό του Johnny Depp και της Vanessa Paradis οργιάζουν, αν και δεν έχουν επιβεβαιώσει επισήμως το γεγονός.

    Β

    Ωστόσο, αυτό που φοβίζει περισσότερο τον 43χρονο τεχνικό είναι πιθανό «ξέσπασμα» των ερυθρόλευκων. Και αυτό γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι μετά τις τελευταίες μέτριες εμφανίσεις οι Πειραιώτες θα επιδιώξουν να «ανεβάσουν» στροφές απόψε στα Πηγάδια.

  110. τυφλός said

    Βρε Ιμμόρ, βρε Ιμμόρ, αυτός ο τύπος είναι τζαζ. Άκουσα πως όταν ο Τιμ Μπάρτον του είπε ότι θα σκηνοθετήσει την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων απάντησε α, ωραία, θα παίξω την Αλίκη! Ή κάπως έτσι τέλος πάντων. Το νόημα δεν αλλάζει. Άσε που έχω να τον δούμε με το πραγματικό του πρόσωπο από τα 25κάτι του κ όπου ναναι 50αρίζει. Θα τρομάζεις κάθε πρωί βρε κοπέλα μου.

    Για τα άλλα, σ’ ευχαριστώ. Αν δεν μου ξανασυμβεί κάνα κακό, εδώ θα είμαι.
    Πλάκα έχει το η τυφλός, αλλά μάλλον πρέπει να το αλλάξω.

  111. Immortalité said

    @110 αυτός ο τύπος είναι τζαζ κι εσύ τι νόμιζες; ότι μ’ αρέσει επειδή είναι ωραίος; απ’ αυτούς έχει πολλούς! 😉
    Θα τρομάζεις κάθε πρωί βρε κοπέλα μου Μια δοκιμή θα με πείσει 😛

    Να το αλλάξεις να το αλλάξεις! Αλλιώς θα σε «φωνάζω» η Tyflos «ακούγεται»
    πιο σικ 😉
    Κακό; Δε ρωτώ μα εύχομαι να ήταν περαστικό και να πήγε αγύριστο! Να φωνάξουμε τον Φυσικό που πιστεύει να μας κάνει ένα ωραίο και επιστημονικό εξορκισμό 😉

  112. physicist said

    #109(α). Καλώς τα μάτια μας τα δυο! 😀

    #111(γ), καθώς και άλλες κακιούλες σε παράπλευρα νήματα: καλά, θας σας στείλω γω καμιά Μπλακ Χόουλ οσονούπω και θα δείτε τι τα πάθετε, όλες σας.

  113. τυφλός said

    @111α, Αμ, εσύ τι είσαι; Γνωστικιά; Τουλάχιστον θα ταιριάξετε. 😛

    β. Καμιά ιδέα;
    Δεν ήταν από τα περαστικά. Ήταν μια κι έξω. Ας περιοριστούμε στα ελαφριά καλύτερα.

  114. Αν οι Γερμανοί (και μάλιστα οι Γερμανίδες) παρίσταναν με τα χέρια τους -όχι μόνο με τα δάχτυλα αλα αμερικάνα- τα „γερμανικά εισαγωγικά“ θα είχε πολύ γούστο. Θα έμοιαζαν με ινδές χορέυτριες. Εδώ για τα εισαγωγικά των διαφόρων συστημάτων γραφής.

    Γιάννης

  115. @109: Σε «νιώθω», αλλά «απ’την ανάποδη», με «εννοείς»; 🙂
    Η Vanessa Paradis ήταν τρελός εφηβικός έρωτας… έγραφα τα βιντεοκλίπ της στο βίντεο και καθόμουν και τα ξανάβλεπα με τις ώρες!

    (κι εγώ χαίρομαι πολύ με την επιστροφή της Τυφλού, το ξαναείπα νομίζω αλλά μια και τα ξαναλέμε εδώ το ξαναλέω! 😀 )

  116. μπρρ… εδώ.

    Γιάννης

  117. @113β: Κάντο «Αόοοματος», όπως φώναζε ο Μίμης Φωτόπουλος στην Κάλπικη λίρα! 😀

  118. τυφλός said

    Πι(κα)θηκάκι, Το ξαναείπα αλλού, αλλά το ξαναλέω: αν βρεθείτε από τα μέρη μας να ρθειτε για κέρασμα.
    Αόοοοματος; Δε θέλω να το παραλλάξω. Να το εξαφανίσω θέλω.
    Τελικά, όσο μόνο σας διάβαζα συγκεντρωνόμουνα καλύτερα στο θέμα.

  119. Immortalité said

    @112γ, Εμείς, θα βρούμε τρόπο να γυρίσουμε, εσύ θα χάσεις 😉

    @113α Έχω ένα σχετικό γνώθι σ’ αυτόν, αλλά μερσί για την επιβεβαίωση 😉

    Ιδέα; Εσύ ξέρεις. Κάτι να σ’ αρέσει αλλά να κάνει και ωραίες ρίμες για τα ποιηματάκια 😉

    @115 Σε «εννοώ» δεν θα πει τίποτα! Να το οργανώσουμε; 🙂

    Τέσσερις σειρές, τέσσερις φατσούλες. Ελπίζω να μην μου βγουν ξινά τα γέλια…

  120. τυφλός said

    Ιμμόρ, το β σου εμπίπτει στη σχιζολεξία.

  121. physicist said

    #120. Δεν νομίζω, ήθελε απλώς να πει ότι το γνώθι[*] της το ‘χει καταθέσει σ’ αυτόν και όχι σε κάποιον άλλον.

    [*] Γνώθι, το: πουγγί, κουμπαράς (διαλεκτ. Δυτ. Κρητ.)

  122. Immortalité said

    @120 Μπα, εμπίπτει στη συνήθεια. Γράφω τόσο σπάνια για μένα και τόσο συχνά γι’ αυτόν που μπερδεύτηκα 🙂
    Μερσί αν του κα.

  123. Immortalité said

    @121 Σε ποιον σε ποιον; Έχω ξεχάσει μήπως θυμάσαι; 🙂

  124. physicist said

    #123. Μη ρωτάς πώς αλλά η κουβέντα μ’ αυτόν και με τον άλλον με πάει σ’ ένα μαργαριτάρι από έκθεση Αμερικανού μαθητή: The Iliad and the Odyssey were actually not written by Homer but by someone else, whose name was also Homer.

  125. bernardina said

    Ιμόρ, μη σκιάζεσαι, έχω μάθει να βρίσκω σκουλικότρυπες 😉 Άσ’ τον Φυσικό να απειλεί. Τζούφιες ρίχνει.

    Κορίτσια, τον Τζόνι τονε βλέπω να τον ρίχνουμε στον κλήρο. Ύαινες! (Μας διαβάζουνε ρε! Τι ψυχή θα παραδώσουμε; :mrgreen: )

  126. Immortalité said

    @124 Σωστός ο νέος! 😀

    @125 Κλήρο; Εσύ στο τέλος θα πεις να τον ρωτήσουμε κιόλας! 😛

  127. physicist said

    #125. […] Άσ’ τον Φυσικό να απειλεί. Τζούφιες ρίχνει.

    Δηλαδή και σπασίκλας και φλώρος. Απ΄ τον Ταρζάν, που αντηχούσε η κραυγή του σ’ όλο το τροπικό δάσος, καταλήξαμε στη μουσταλευριά. Αλλά βλέπεις, τώρα εμφανίστηκε ο Τζόνι …

  128. bernardina said

    126 Σόρι, σόρι, δεν πήρα υπόψη μου ότι δεν του πέφτει λόγος 😛

  129. (Εμένα βρε παιδιά γιατί το «γνώθι σ’ αυτόν» μου φαίνεται μια χαρά; Πώς έπρεπε να γραφτεί; )

  130. physicist said

    #129. Σού φαίνεται μια χαρά γιατί εσύ είσαι ο άλλος.

    (Ιμμόρ, τον ένα τον βρήκαμε).

  131. @127: Άσε που Τραγκοφέρνει κιόλας ενίοτε, όπως τον κατηγόρησε προσφάτως συνάδελφός του. 😀

  132. bernardina said

    127 Μα ο Τζόνι ΠΑΝΤΑ ήταν Ταρζάν

    Ε όχι και φλώρος! Τι ηττοπάθεια είναι αυτή που σε έχει πιάσει σήμερα;

  133. @130,131: Τι εκπληκτικός συγχρονισμός ήταν αυτός; 😀 😀

    (Να διευκρινίσω ότι δεν είχα δει το 130 όταν σχολίασα!)

  134. physicist said

    #132. Δεν είναι ηττοπάθεια, ψάρεμα είναι.

    #133. Σκίζουμε σήμερα, Στελάρα μου. Να κάναμε και λίγο δουλειά καλά θάτανε. 😀 😀

  135. bernardina said

    134β Αυτό έλεγα κι εγώ πριν από εκατονπενηντατέσσερακαιμισό σχόλια 😕
    Άντε, πάω να ρίξω καμιά πενιά. Λέιτερ.

  136. sarant said

    Ομολογώ ότι έχασα τον ειρμό της συζήτησης…. αλλά ήρθε η ώρα να αποκαλύψω τις απαντήσεις στο κουίζ.

  137. Immortalité said

    Ούτε στη δίπλα κάμαρα να γράψει ένα σοβαρό σχόλιο δεν μπορεί να πάει κανείς! 🙂

    @128 Ούτε σε σένα πέφτει, στο ξεκαθαρίζω άπαξ και δια παντός 😛

    @134α Και ψαράς και άφραγκος μη ρωτάς μετά γιατί; 😛

  138. sarant said

    Λοιπόν, τα πραγματικά κείμενα είναι:

    Α

    Ήταν από τα ζευγάρια που τα βλέπαμε και «ζηλεύαμε». Ταιριαστά και αγαπημένα… όμως πολλές φορές τα φαινόμενα απατούν! Οι φήμες για τον χωρισμό του Johnny Depp και της Vanessa Paradis οργιάζουν, αν και δεν έχουν επιβεβαιώσει επισήμως το γεγονός.

    Β

    Ωστόσο, αυτό που «φοβίζει» περισσότερο τον 43χρονο τεχνικό είναι πιθανό ξέσπασμα των «ερυθρόλευκων». Και αυτό γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι μετά τις τελευταίες μέτριες εμφανίσεις οι Πειραιώτες θα επιδιώξουν να ανεβάσουν στροφές απόψε στα Πηγάδια.

    Το Α από το nooz.gr, που σωστά ο Νεοκίντ ξεχώρισε για τις επιδόσεις του στην εισαγωγικομανία, Όχι τυχαία, ο τίτλος του άρθρου έχει κι αυτός εισαγωγικά: «Στιγμές» του Depp και της Paradis, ίσως επειδή δεν είναι στιγμές αλλά ώρες ή μέρες, ξέρω γω;
    http://www.nooz.gr/lifestyle/stigmes-tou-johnny-depp-kai-tis-vanessa-paradis

    Στο Β, τα εισαγωγικά στο «ερυθρόλευκων» δεν τα βρίσκω πολύ ενοχλητικά, αλλά στο «φοβίζει» μου φέρνουν ίλιγγο.

    Νομίζω πως μόνο η Ππαν μάντεψε και τα τρία, έστω και σε δύο δόσεις.

    Βραβείο έχει ήδη πάρει 🙂 οπότε μένει να της πω πολλά συγχαρητήρια!

  139. Η ανάγκη για μείωση των «εισαγωγικών» και αύξηση εξαγωγικών δραστηριοτήτων είναι τεκμηριωμένη. Έτσι μόνο μπορεί να αποφευχθεί η «αποχώρηση» της Ελλάδας από το ευρώ και η επακόλουθη απειλή για γενικό «αποχωρητήριο».

  140. 114: Αχαχα, καταπληκτικό, Γιάννη! lol:

  141. Immortalité said

    Πω πω! Ούτε ένα δεν έπιασα. Και γιατί εισαγωγικά στο ζηλεύαμε; Αφού ζηλεύαμε. Κι εγώ και ο Άλλος 😉

    Έλα βρε Νίκο που στο «φοβίζει» σου φέρνουν ίλιγγο. Αφού ντεμέκ τον φοβίζει, σιγά μην παίξουν μπάλα οι γαύροι. Και στο ερυθρόλευκων καλά τα έβαλε: είναι ερυθρόλευκοι οι γαύροι; 😛

  142. akindynos said

    π2 νόμισα πως υπερέβαλλες

  143. Νέο Kid Στο Block said

    Λοιπόν ,τα εισαγωγικά στο ζηλεύω εξηγούνται από την «πολιτική ορθότητα» που είπε πολύ ωραία πιο πάνω κάποιος φίλος (βαριέμαι να ψάχνω). Δηλαδή, ζηλεύουμε αλλά επειδή σιγά να μη ζηλεύουμε και μας πέσει η μύτη, τελικά… «ζηλεύουμε». 🙂

    Τα εισαγωγικά στο «φοβίζει» δείχνουν ότι ο συντάκτης είναι κρυφοβάζελος και σιγά να μη φοβάται το παλικάρι μας ο Μαρίνος ο Ουζουνίδης (που έχει κάνει κι ένα φεγγάρι με το τιμημένο τρίφυλλο (ουπς, τριφύλλι) στο στήθος) ένα κοπάδι(γάβροι γαρ) γιαλαντζή πειραιωτάκια!
    Σόρυ από τους ερυθρόδερμους ..εεε «ερυθρόλευκους» φίλους και φίλες, αλλά εδώ ρε παιδιά είχαμε ολόκληρο (δυόμιση μέτρα κοντά) Δήμαρχο «γάβρο εξ αγχιστείας», οι αλλοδαποί μας πείραξαν; 🙂

  144. Νέο Kid Στο Block said

    143. το τελ. μας με τόνο περικαλώ. μάς.

  145. Κασσάνδρα said

    Εισαγωγικά στο ζηλεύαμε ,σημαίνει ότι δεν ζηλεύαμε,άρα λάθος τα εισαγωγικά ,αφού ζηλεύαμε.

  146. sarant said

    Ακριβώς!

  147. π2 said

    Ακίνδυνε ευχαριστώ. Όπως βλέπεις, ακόμη και από τους τίτλους καταλαβαίνεις τη μανία του με τα εισαγωγικά.

  148. varsamakos said

    Μεγαλο καρκινωμα η καταχρηση των εισαγωγικων. Το προβλημα, λογω ΜΜΕδικης επιρροης, εχει πλεον επεκταθει και στα ανεπισημα/φιλικα γραπτα. Βεβαια, η πλεον αηδης συνηθεια ειναι η χειρομορφη τους (στον αερα) κατα τον προφορικο λογο! Ποιος φυτεψε αυτην την γαγγραινα;

  149. 140 – Φχαριστώ Κώστα.
    Τα γερμανικά εισαγωγικά τα έχω συνδέσει με την εκτέλεση του τραγουδιού από την ταινία The Crying Game.

    Γιάννης

  150. π2 said

    Παρεμπιπτόντως, ένας κατάλογος με τα είδη των εισαγωγικών σε άλλες γλώσσες:
    http://en.wikipedia.org/wiki/Non-English_usage_of_quotation_marks

  151. 150. Ναι Π2 το έχω και εγώ στο 114/116 (116 επειδή δεν μου βγήκε στο 114).

    Γιάννης

  152. π2 said

    Α, συγγνώμη, δεν το πρόσεξα στο γρήγορο σκανάρισμα των σχολίων που έκανα.

  153. Εντάξει, ντε.

    Γιάννης

  154. tamistas said

    » «» «

  155. Emphyrio said

    Κι’εγω ενοχλουμαι απο τα εισαγωγικα που δεν εχουν λογο υπαρξης. Πιστευω ομως πως οσοι τα χρησιμοποιουν στον εντυπο λογο (εννοω οταν πληκτρολογουν γενικα και οταν παραγουν κειμενο που προκειται να εκτυπωθει) αντικαθιστουν κατι σχηματα που κανουν οταν γραφουν με το χερι και που μοιαζουν με εισαγωγικα (ναι, δεν ηταν ο Homer, αλλα ενας αλλος που λεγοταν Homer) και που χρησιμοποιουνται για να τονιζουν την λεξη που περιλαμβανουν. Κατι σαν μια υπογραμμιση δηλαδη…

    Οχι ακριβως το ιδιο, αλλα αρκουντως συναφες στην εκτελεση του σωστου γραψιματος ειναι τα Grocer’s quotes.

    Το «σαυτον» με το αριστεροστροφο σκουληκι πανω απο το υψιλον προερχεται απο το «σεαυτον», αν με υποστηριζει μνημονικα η γυμνασιακων βασεων μνημη μου. Ρισκαρω να πω πως ειναι κραση, και πως το σκουληκι λεγεται κορωνιδα. Διορθωστε με αν κανω λαθος.

  156. bernardina said

    Τώρα για τον «πρωθυπουργεύων (σικ) επίτροπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης» τι να πει κανείς… Ας μείνουμε στην ουσία, θα μπορούσε να μου πει κανείς. Ναι, εντάξει, αλλά εκείνο το -ων μου στραβόκατσε στο λαιμό μαζί με τη γουλιά του καφέ που κατάπινα και κόντεψα να πνιγώ.

  157. skol said

    Μια ενδιαφέρουσα περίπτωση συνάντησα πρόσφατα σε τίτλο βιβλίου:
    Η «εικασία» του Πουανκαρέ του George G. Szpiro (Σπύρος είναι αυτός ή Ζπίρος;)
    Η εικασία του Πουανκαρέ είναι μια απ τις πιο γνωστές εικασίες στα μαθηματικά αλλά πλέον είναι «εικασία», δηλαδή θεώρημα, αφού αποδείχτηκε το 2002 από τον Περελμαν.
    Δεν ξέρω πως μπορεί να δικαιολογηθεί εδώ η χρήση των εισαγωγικών. Εμένα μου φάνηκε πολύ άστοχο. Αν το τραβήξουμε μέχρι και προσβλητικό για τον Πουανκαρέ μπορεί να διαβαστεί (σιγά την εικασία!) Και το καλό είναι ότι ο τίτλος στο πρωτότυπο δεν έχει ούτε εικασία ούτε θεώρημα:
    Poincare’s Prize: The Hundred-Year Quest to Solve One of Math’s Greatest Puzzles

  158. @26: Εδώ είναι ο Τιπούκειτος! Λουρκίζει και το φχαριστιέται! Μπράβο, Νικοκύρη, «ρίχ’ τους» στ’ αφτιά!

  159. @124: Μου φαίνεται ότι έχουμε ξαναπεί πως το ανέκδοτο με το διαγώνισμα του Αμερικανού μαθητή το αναφέρει ήδη ο Μαρκ Τουέν στο «English, as She is Taught»:
    http://twain.underthesun.cc/whatisman/whatisman28.html

  160. Νέο Kid Στο Block said

    Το σχόλιο 157. για την εικασία του Πουανκαρέ μου έφερε στο μυαλό έναν μεγάλο, άγνωστο δυστυχώς στο ευρύ κοινό, Έλληνα μαθηματικό, ερευνητή στον τομέα της τοπολογίας, μανιακό με την εικασία ,τον Χρήστο Παπακυριακόπουλο.
    Με έκπληξη (και χαρά στα λιμερίκια του Νικοδεσπότη!) βλέπω στη Γουίκι το εξής:
    Papakyriakopoulos is best known for his proofs of Dehn’s lemma, the loop theorem, and the sphere theorem, three foundational results for the study of 3-manifolds. In honor of this work, he was awarded the first Veblen Prize in Geometry in 1964. From the early sixties on, he mostly worked on the Poincaré conjecture.
    The following unusual limerick was composed by John Milnor, shortly after learning of several graduate students’ frustration at completing a project where the work of every Princeton mathematics faculty member was to be summarized in a limerick:
    The perfidious lemma of Dehn
    Was every topologist’s bane
    ‘Til Christos Papa-
    kyriakopou-
    los proved it without any strain.
    The phrase «without any strain» is not meant to indicate that Papa did not expend much energy in his efforts. Rather, it refers to Papa’s «tower construction», which quite nicely circumvents much of the difficulty in the cut-and-paste efforts that preceded Papa’s proof.
    He sympathized with leftist politics.[1] When he went to live in the USA, the Greek authorities reported him to the American authorities as a «communist».
    Η τελευταία παράγραφος όλα τα λεφτά . Η διαχρονική μας κουκούλα.

  161. ππαν said

    Θρίαμβος! Ευχαριστώ τους γονείς μου που με μάθανε από μικρή να διαβάζω τα αθλητικά στις εφημερίδες και έχω πείρα και κυρίως τον ndmushroom που πρότεινε το «ερυθρόλευκων» και μου άνοιξε τα μάτια. Να πω ότι πιο γουστόζικο και πιο στο κλίμα του «πολύτιμου» έργου του Θ. Έξαρχου θα ήταν το «τεχνικός»

  162. sarant said

    158: Βρε καλώστον!

    160: τίποτε από αυτά δεν ήξερα, ευχαριστώ!

  163. Αγγελος said

    Τον Παπακυριακόπουλο είχα τη χαρά να τον γνωρίσω προσωπικά. Δεν ξέρω αν όντως he sympathized with leftist politics και με ποια έννοια, αλλά του είχε μείνει τέτοιο ψυχικό τραύμα από την εμφυλιοπολεμική Ελλάδα (πρωτοπήγε στην Αμερική, αν δεν κάνω λάθος, το 1949) και από το μακαρθισμό (εκείνα τα χρόνια πρέπει να σκεφτόταν «ωχ, έφυγα από τα σκατά κι έπεσα στα απόσκατα»), που το σωτήριον έτος 1974 δεν τολμούσε να πάει στο Παγκόσμιο Συνέδριο Μαθηματικών (που θα γινόταν στο Βανκούβερ του Καναδά, λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορα), γιατί «άμα βγω από το αμερικανικό έδαφος, εμπίπτω στη δικαιοδοσία του Έλληνα προξένου, όχι του Αμερικανού». Αυτό μου το είχε πει επί λέξει (προφανώς δεν είχε θελήσει να πολιτογραφηθεί Αμερικανός τόσα χρόνια), και το είχα βρει άκρως υπερβολικό.
    Εν μέρει από τον Παπακυριακόπουλο εμπνεύστηκε ο Απόστολος Δοξιάδης το Θείο Πέτρο (Παπαχρήστου) – μόνο που ο αληθινός Παπακυριακόπουλος ποτέ δεν εγκατέλειψε τα μαθηματικά και το κυνήγι της εικασίας…

  164. Αγγελος said

    (157) Ο Szpiro κατά πάσαν πιθανότητα δεν είναι Σπύρος – είναι Εβραίος με μακρινή καταγωγή από το Speyer της Γερμανίας. sz είναι απλώς η πολωνική γραφή του παχιού σ. Το όνομα είναι πιο διαδεδομένο ως Shapiro. Εικάζω 😉 ότι και ο γνωστός γλωσσολόγος Sapir παραλλαγή του ίδιου ονόματος έφερε.

  165. Μπορεῖ ἡ καθαρευουσοφοβία τοῦ Χάρη (οὐ μὴν καὶ ἡ ὑμετέρα) νὰ τὸν κάνῃ νὰ ἀποδίδῃ τὰ πάντα στὴν καθαρεύουσα, ἀλλὰ τὸ φαινόμενον δὲν εἶναι κἂν ἑλληνικόν [*]. Προσωπικῶς ἔχω τὴν ἐντύπωσι ὅτι ἡ ἀνεξέλεγκτη ἠχορύπανσις στὸ Διαδίκτυο καὶ ἡ κυριαρχία τῶν κραυγῶν καὶ τῶν χειρονομιῶν ἐπὶ τοῦ λόγου (βλέπε καὶ κατάχρησι θαυμαστικῶν, ἐρωτηματικῶν καὶ ἀποσιωπητικῶν, πολύχρωμες ὑπερμεγέθεις γραμματοσειρές, εἰκονίδια (αὐτὰ εἶχαν καὶ τὸ γοῦστο τους, ἄλλωστε ἐκυριάρχησαν τὴν ἐποχὴ τῆς ascii λιτότητος), ἀλλὰ καὶ ἡ ἴδια ἡ φρασεολογία), μὲ δυὸ λέξεις οἱ χειρονομίες καὶ οἱ κραυγές, ἔχουν ἀμβλύνει τὰ αἰσθητήριά μας ὥστε πολὺς κόσμος νὰ δυσκολεύεται νὰ ἀντιληφθῇ τὸν πνευματώδη, ἔμμεσο λόγο, ἀκόμη καὶ τὴν προφανὴ εἰρωνία. (Συχνὸ τὸ φαινόμενο στὰ σχόλια τῶν ἱστολογίων νὰ παρεξηγεῖται καὶ ἡ προφανέστερη εἰρωνία καὶ νὰ ἀναγκάζεται νὰ ἐπανέλθη ὁ παρεξηγηθεὶς μὲ διευκρινίσεις.) Ὁπότε νὰ χρειάζεται τονισμὸς μὲ χειρονομίες (ἔεε…, ἐδῶ κάνω παρομοίωσι!) Ἡ εὐτελὴς λογοδιάρροια, λοιπόν, τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετον δηλαδὴ τῆς καλλιεποῦς καθαρευούσης, εἶναι μᾶλλον ὁ ἔνοχος.

    [*] Βλέπε καί: «the «blog» of «unnecessary» quotation marks»; τῆς Bethany Keeley (συγγραφέως ἐπίσης τοῦ «The Book of «Unnecessary» Quotation Marks»).

  166. Καὶ ἐπειδὴ ἄμα βάζουμε εἰσαγωγικά, ἔστω καὶ περιττά, καλὸν εἶναι νὰ τὰ βάζουμε σωστά, νὰ ὑπενθυμίσουμε ὅτι τὰ ἑλληνικὰ εἰσαγωγικὰ εἶναι τὰ «» (ὄχι τὰ «») καὶ γράφονται μὲ τὰ πλῆκτρα AltGr+[].

  167. sarant said

    163: Πολύ ενδιαφέρον!

    165: Δεν συμφωνώ, αλλά ευχαριστώ!

  168. Σκαροπούλι said

    Bernardina και Νέο Kid τι μου θυμίσατε!

    Πριν από καμιά δεκαετία σε χωριό της Καρπάθου: ο πρωτευουσιάνος δάσκαλος πηγαίνει με τους μαθητές του περίπατο στις εξοχές του χωριού, όπου συναντούν ένα γαϊδουράκι να βόσκει αμέριμνο.
    Οπότε ένα από τα πιτσιρίκια φωνάζει γεμάτο ενθουσιασμό:
    «Κύριε! Άει ένας γάρος μολαρητός!»
    (=να ένας γάιδαρος αμολητός).
    Κάγκελο ο δάσκαλος!

    Κι ένα άλλο κωμικοτραγικό: όταν ο μικρότερος αδερφός μου ήθελε να γκρινιάξει για την αδιαφορία κάποιων καθηγητών του, έλεγε το σχολείο «γαροκυλίστρα»

  169. Την Αριστερά την βάζουμε με εισαγωγικά ή χωρίς

  170. Εγώ αντί για «Αριστερά» με εισαγωγικά, έγραφα υπαρκτή Αριστερά χωρίς εισαγωγικά και από εδώ και εμπρός βάζω «υπαρκτή» με εισαγωγικά και χωρίς Αριστερά.

  171. Immortalité said

    @169 Κορυφαίο!

  172. gazakas said

    Πάντως, ανάμεσα στο «βάζω εισαγωγικά επειδή μου «βρωμάει» αυτή φράση» και στο «βάζω εισαγωγικά επειδή φοβάμαι ότι δεν θα καταλάβεις ότι τώρα «κάνω» μια μεταφορά» η δεύτερη περίπτωση είναι απείρως χειρότερη, αφού μας θεωρεί εμμέσως μειωμένης αντιληπυικής ικανότητας.

    ΥΓ. Παρότι με τη χρήση της καθαρεύουσας και του πολυτονικού διαφωνώ, το σχόλιο αρ. 165 του Φειδία Μπουρλά με βρίσκει σύμφωνο ως προς το ότι η «νεοκυριολεξία» στο διαδικτυακό διάλογο έχει εντείνει την εισαγωγικομανία..

  173. gazakas said

    *αντιληπυικής=αντιληπτικής 😛

  174. Ακολουθεί εμβόλιμη διαφήμιση:

    Δειτε το εργο του Μεντη Μποσταντζογλου ΦΑΥΣΤΑ στο θεατρο ΣΤΟΑ!!! αξιζει!

  175. sarant said

    Καλημέρα.

    Ως προς τη Φαύστα, θα συμφωνήσω κι εγώ με τον φίλο μου τον Γιάννη αποπάνω, αξίζει η παράσταση!

  176. bernardina said

    Σκαροπούλι, όταν πρωτοείδα το νικ σου σκέφτηκα, ωπ, δικό μας είναι αυτό! 🙂
    Άντε να σκάσει μύτη και κάνα θράψαλο, χεχε. (Απροπό, όταν διάβασα στο άρθρο με τα «άκυρα» εισαγωγικά 😉 για τις στροφές που θα ανεβάσουν στα Πηγάδια ξέρεις πού πήγε ο νους μου, ε; )

    Όσο για κάποια πράγματα που γράφει ο κύριος Μπουρλάς, τα είχα συνδυάσει από χτες ως σκέψεις με την προτροπή του Τιπού να βάζουμε με πλάγια γράμματα και όχι μέσα σε εισαγωγικά φράσεις που θέλουμε να ξεχωρίσουν, γιατί μου θύμισαν τη δυσάρεστη έκπληξή μας όταν πρωτοσυναντήσαμε σε χρονογραφήματα του Φρέντι Γερμανού λέξεις με πλάγια ή/και έντονα γράμματα*. Και είχαμε σχολιάσει τότε (μ’ εκείνη τη φίλη που διαθέτει λεπτήν διάθεσιν προς αστεϊσμόν, Ππαν 😉 ) πως κανείς από τους αξιόλογους γραφιάδες -λογοτέχνες, δημοσιογράφους της παλιάς σχολής με τις τιτάνιες πένες κλπ- δεν είχε αισθανθεί την ανάγκη να καταφύγει σε τέτοια τερτίπια προκειμένου να μεταδώσει στον αναγνώστη τις προθέσεις του ως προς την κυριολεξία, την ειρωνεία, τη μεταφορά και τα παρόμοια. Μάλιστα το είχαμε χαρακτηρίσει αμερικανιά και το είχαμε θεωρήσει «ευκολίκι» που εισήγε νέα ήθη. Μετά μας πήρε κι εμάς η μπάλα (γιατί ως γνωστόν μεγάλη μπουκιά φάε μεγάλη κουβέντα μη λες, αλλιώς τη λούζεσαι) και ιδού νυν γέγονα ως εις εξ υμών, εκείνη δε τρισχειρότερη 😛

    Κάτι μου λέει ότι τα άφθονα εισαγωγικά are here to stay. Και εικάζω ότι η χρήση τους θα γίνεται ολοένα και πιο συχνή όσο απομακρυνόμαστε από κάποιους συγκεκριμένους τρόπους έκφρασης.

    *Τα δαιμόνια ψαχτήρια του ιστολογίου δεν θα δυσκολευτούν να τα βρουν αν θελήσουν να ψάξουν.

    Φύγαμε για Φαύστα!

  177. sarant said

    Μπέρνι, για να πούμε και του στραβού το δίκιο, τυπογραφικά βοηθήματα υπήρχαν και από παλιά -και ο Παπαδιαμάντης έκλεινε σε εισαγωγικά τις παροιμιακές φράσεις του ή αραιογραφούσε -κάτι που χάθηκε στη νεότερη τυπογραφία.

  178. bernardina said

    Δεν διαφωνώ, Νίκο. Και δεν νομίζω ότι το να κλείνεις σε εισαγωγικά τις παροιμιακές φράσεις είναι οπωσδήποτε λάθος. Μην πέσουμε και στο άλλο άκρο, ε; Θαρρώ ωστόσο ότι εδώ σχολιάζουμε την υπερβολική χρήση τους που πάει να υποκαταστήσει το… πώς να το πω;… στρωτό γραπτό λόγο; Επίσης ως προς την οπτική πλευρά του έχω την αίσθηση πως έχει αρχίσει να μοιάζει περισσότερο με εικόνα παρά με κείμενο. Δεν ξέρω αν γίνομαι σαφής. Σαν να κομιξοποιείται σταδιακά, σαν να πάει να γίνει Κλασικά Εικονογραφημένα 🙂 (Προφανώς υπερβάλλω, αλλά το πνεύμα του σχολίου μου είναι σαφές νομίζω). Βέβαια, αν τα πράγματα οδηγούνται προς τα κει, δεν ξέρω ποιος και αν μπορεί να τα σταματήσει. Είναι σε όλους μας εδώ γνωστή η δύναμη της χρήσης και της συνήθειας, σωστά;

  179. Ας μην «πυροβολούμε» τα «εισαγωγικά». Αν μη τι άλλο χαρίζουν μερικές φορές μια «ποιητική διάθεση». Πόσο πιο ωραίο είναι το «έφυγε» από το «πέθανε»

  180. skol said

    164: Το «Σπίρο» είναι πιο σωστή απόδοση δηλαδή; Γιατί βλέπω ότι το «Ζπίρο» είναι πιο συχνό.
    Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις για την ορθότητα της εικασίας σου σε σχέση με τον Sapir. Ωστόσο δεν ξέρω αν μπορούμε να μιλάμε ακόμα για «εικασία». 🙂

  181. Καλαχώρας Λεώνικος said

    Μπράβο ενδιαφέρον!
    Λοιπόν, Νοικοκύρη, εγώ θα μιλήσω από την πλευρά του ενόχου.
    Στην προσωπική (καταπροσωπική, σουπερ-προσωπική) αλληλογραφία μου και λογοτεχνία μου (έχω και τέτοια που κανείς δε θα την εκδώσει ποτέ) βάζω εισαγωγικά εκεί ακριβώς που λες ότι δεν πρέπει. Κάποια στιγμή σκέφτηκα ότι το παρακάνω, και τα μείωσα. Τα κρατάω κυρίως για τις ‘εκτός κυριολεξίας εκφράσεις,’ ήγουν τις ‘μεταφορικές’. Δεν τα χρησιμοποιώ για ειρωνεία, επειδή ΔΕΝ ειρωνεύομαι. Επίσης αποφεύγω τις φραστικές μαγκιές, τα υπονοούμενα και τα ‘το λέμε και το πρόστυχο αφού κανείς δε μας ελέγχει’. Αλλά δεν ελέγχω και κανένα. Απλώς παρατηρώ κι επιλέγω τι μου αρέσει και τι όχι. Υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον και σοβαρό site που λόγω ειδικότητας πέφτει πολύ βωμολοχία, χωρίς λόγο. Κάποτε μάλιστα, επειδή υπάρχει ανοιχτή επικοινωνία (διαβάζεται από όλους που ανατρέχουν στο λήμμα) μου έκαναν την παρατήρηση ότι ‘και λίγο χιούμορ δε βλάπτει’. Το χιούμορ όχι μόνο δε βλέπτει αλλά είναι και απαραίτητο. Το ζήτημα είναι ΜΕ ΤΙ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕΙΣ. Δεν είναι ζήτημα σεμνότητας αλλά αισθητικής.
    Μια φορά με είχαν καλέσει σ’ ένα από κείνα τα αυτοκέφαλα παλαιοημερολογίτικα μοναστήρια που είναι κατάσπαρτα ανά το λεκανοπέδιο (είχα χειρουργήσει κάποιον) σε τραπέζι. Ήταν παρόντες τουλάχιστο 10 δεσποτάδες. Χωρίς ράσα ήταν μόνο ένας ψάλτης (από κείνους τους λιγνούς μελαχροινούς με τα στραβά δόντια) η γυναίκα του κι εγώ. Φαϊ – κρασί, φαϊ -κρασί… ήρθε η ομήγυρις στο κέφι. Και άρχισαν δειλά δειλά… παπάδες ήταν οι άνθρωποι… να ψέλνουν. Δεν ήξεραν άλλα τραγούδια (ή δε θέλησαν) πάντως είπαν μόνο ύμνους. Καλλίφωνοι, εξαιρετικοί μουσικοί, με άριστη γνώση… και μεθυσμένοι. Τέτοια απόλαυση δεν έχω ξαναζήσει. Οι άνθρωποι ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΑΝ. Και κανείς δεν μπορεί να τους κατηγορήσει, και όπως έχεις αντιληφθεί δεν είμαι και ‘φιλοπαπαδικός’.

    Χρησιμοποιώ την δημοτική αλλά δε λέω ‘αυτός ἐρχονταν’ λέω ‘ερχόταν’. Επίσης δε διστάζω να χρησιμοποιήσω ένα λόγιο τύπο, κυρίως στα ρήματα σε σύνθεση, Πέφτω αλλά επιπίπτω. Και το κυριότερο, επειδή όλοι αυτοί οι τύποι για τους οποίους ξιφουλκούμε δεν ξέρει κανείς πώς θα ακούγονται μετά από 100 χρόνια, δε δέχομαι ότι πρέπει ν’ αφήνουμε μια λέξη να πεθάνει επειδή είναι παλιά και δεν έχει νεότερο τύπο. Δε θα φωνάξω ‘μήτερ’ αντί για ‘μάνα’ αλλά θα πω το εκηβόλος, αν κάπου πάει

    Ταῦτα μόνον, δεῖ γὰρ περὶ τὴν βιολογίαν τοῦ κυτάρου ἐνασχολείσθαι.

    Υ.Γ. Πρόσεξε τὰς βαρείας και το κύτταρο με ένα ‘τ’. Είναι δόκιμο, άσχετο αν επεκράτησε το άλλο, και κανείς δεν το ξέρει.

  182. sarant said

    Λεώνικε, το «αυτός έρχονταν» είναι ιδιωματισμός, δεν είναι ο κανονικός τύπος, η γραμματική έχει: αυτός ερχόταν, αυτοί έρχονταν. Το επιπίπτω κανείς δεν το απειλεί, όλοι το χρησιμοποιούν. Το εκηβόλος είναι αρχαίο -μπορείς να το χρησιμοποιήσεις σε έναν στίχο ή αν πηγαίνει κάπου, αλλά φαντάζομαι δεν λες ότι ο τάδε αθλητής θα κερδίσει στους αγώνες ακοντισμού επειδή είναι εκηβόλος.

  183. Immortalité said

    @176 Σχετικά με τα πλάγια και τα βαροπατημένα. Όταν πρωτάρχισα να δουλεύω, έβλεπα κείμενα συναδέλφων γεμάτα πλάγια, βαροπατημένα, υπογραμμισμένα, κεφαλαία, γράμματα μεγαλύτερα από το υπόλοιπο κείμενο και έφριττα! Έλεγα ότι αν ήμουν δικαστής θα με πρόσβαλε ένα τέτοιο γραπτό γιατί θα υπονοούσε ότι δεν θα καταλάβαινα που έπρεπε να δώσω σημασία και έτσι τα σημαντικά έπρεπε να μου επισημανθούν. Μετά μεγάλωσα, είδα και γραφτά που δεν τα άνοιγαν καν (ατσάκιστα και με την οδοντογλυφίδα μέσα) είδα και το φόρτο εργασίας και είπα δεν είναι κακό να επισημαίνεις ένα δυο σημεία και να το ξεφυλλίσει βρε αδερφέ να τα δει…

  184. sarant said

    Οδοντογλυφίδα; Τι κόλπο είναι αυτό;

  185. Immortalité said

    Κοίτα μου έτυχε δύο φορές να είμαι σίγουρη (από πριν) ότι η υπόθεση ήταν μιλημένη. Έτσι έβαλα στο σημείωμα κάπου στη μέση μια οδοντογλυφίδα. Και τις δύο φορές τη βρήκα στη θέση της. Που σημαίνει, δεν το είχαν όχι ξεφυλλίσει, ούτε καν ανοίξει.

  186. Χαραλαμποβόλος said

    Δευτέρα πρωί στην μοναδική Δευτεριάτικη τοπική μας εφημερίδα φιγουράρει πρωτοσέλιδο:
    ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ Β. (κόκκινα, έντονα)
    «Ταπείνωσε» 57-45 το Φιλαθλητικό στο ντέρμπι της Α2
    … και εισαγωγικά (τι υποδηλώνουν, άραγε;) και το(ν) αρσενικό Φιλαθλητικό και το ντέρμπι-τα ντέρμπια, κατά το ντέρτι-τα ντέρτια …
    καλή εβδομάδα σ’ όλη την παρέα

  187. Νέο Kid Στο Block said

    185. Ιμμόρ, ξεπέρασες και τον Τζέημς Μποντ με την οδοντογλυφίδα! 🙂

    (Πάντως, μού γκρέμισες ένα από τα τελευταία οχυρά διαφάνειας .Υπάρχουν μιλημένες υποθέσεις στην ελληνική δικαιοσύνη;; Έλααα! 🙂 🙂

  188. sarant said

    185: Ευχαριστώ, κάτι τέτοιο είχα υποθέσει!

  189. physicist said

    #185. Πανέξυπνο κόλπο!

    Ένας συνάδελφός μου, απαυδησμένος από την ατελείωτη γραφειοκρατία στην παράδοση εκθέσεων και κόντρα εκθέσεων (στην ΕΕ), έβαλε μέσα στη δική του έκθεση την πρόταση: «Άμα τα διαβάσει κανείς αυτά που γράφω, θα τον κεράσω μπύρες».

  190. ΣοφίαΟικ said

    Παρόμοια δηλαδή με την Γκέιμ Στέισον που έβαλε στους όρους χρήσης άρθρο «πουλάω την ψυχή μου στην εταιρεία » και σε ενα μήν είχε 7500 αγοραστες που είχαν συμφωνήσει στην αγοραπωλησία.

  191. 189: Αχαχα, άψογος ο τύπος!! 😆

  192. Immortalité said

    187 κτλ Αισθάνομαι την ανάγκη να διευκρινίσω ότι αυτό συνέβη μία φορά (δύο με τον ίδιο αντίδικο) και στη δεύτερη ακόμα δεν έχω σιγουρευτεί αν ήταν μιλημένη ή εάν επρόκειτο για την ηλιθιότητα της δικαστίνας (επίτηδες αυτός ο θηλυκός τύπος) διότι η απόφαση είναι τεράστιο μνημείο βλακείας σε σημείο που να θες να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο. Η οδοντογλυφίδα πάντως ήταν στη θέση της.

  193. @185,192: Καλά δεν σκέφτηκες ότι αν τυχόν έβρισκαν την οδοντογλυφίδα θα σε θεωρούσαν μέγιστη τσαπατσούλα; 🙂

  194. Immortalité said

    @193 Είχα μια σκασίλα! 😛

  195. […] γαμώτο, γελαστό παιδί, γερμανικά εισαγωγικά και εδώ, γεωπολιτική των διεθνών γλωσσών, Γιάλοβα Γιώργος […]

  196. […] Κhrushchev – Хрущёв, News, onorevole, pasok-pasok, poléographie, Sauerstoff, schwa, The Crying Game, Turnacıbaşı , TV, Yi Fu Τuan, Αβάγιος, Αεκτζής, άλλο το χ στο χέρι […]

  197. […] ιατρική επιθεώρηση , Βυζάντιο, γαμώτο, γελαστό παιδί, γερμανικά εισαγωγικά και εδώ, γεωπολιτική των διεθνών γλωσσών, Γιάλοβα […]

  198. […] ρελατιβιστική, Ρώμη, Σαν Σερίφ, Σέκερης, σκοποφιλία, σπιναλογκάροντας λαϊκές λέξεις, συλληφτής, συμμετρία και ενέργεια, σχόλιο, Σώτη […]

  199. […] ιατρική επιθεώρηση , Βυζάντιο, γαμώτο, γελαστό παιδί, γερμανικά εισαγωγικά και εδώ, γεωπολιτική των διεθνών γλωσσών, […]

  200. […] γαμώτο, γελαστό παιδί, γερμανικά εισαγωγικά και εδώ, γεωπολιτική των διεθνών γλωσσών, Γιάλοβα, Γιώργος […]

  201. […] ιατρική επιθεώρηση, Βυζάντιο, γαμώτο, γελαστό παιδί, γερμανικά εισαγωγικά και εδώ, γεωπολιτική των διεθνών γλωσσών, […]

  202. Yannis said

    Δυο εισαγωγικά στον τίτλο και δυο στον υπότιτλο!

    Ο πατέρας «μπαλώταρε» το σπίτι του «γαμπρού»
    «Αντίποινα» επειδή «έκλεψε» τη 15χρονη κόρη του

    http://www.cretalive.gr/new/76421/crete/O_pateras_mpalotare_to_spiti_tou_gamprou

  203. Νέο Kid Στο Block said

    Στους «16» η Σίτι, «σπίτι» της η Πόρτο 🙂
    (….άνα Πόρτο!)
    http://www.nooz.gr/sports/stous-16-i-siti-spiti-tis-i-porto

  204. Salonfähig said

    Στην πτυχιακή του Μάστερ, ήθελα να βάλω στη βιβλιογραφία «A Confederacy of Dunces», αλλά τελικά σκέφτηκα ότι μπορεί να διάβαζε ΜΟΝΟΝ τη βιβλιογραφία και θα το έπαιρνε προσωπικά το dunces, οπότε παρέμεινα στα κλασικά.

  205. sarant said

    Ωραία, ας γίνει εδώ το αποθετήριο των περιττών εισαγωγικών 🙂

  206. π2 said

    183 Αυτό είναι μεγάλο ζήτημα. Για δεκαετίες, κάθε μορφή επισήμανσης τμημάτων του κειμένου είχε φύγει από τη μόδα. Θεωρείτο άκομψο, ένδειξη παρακατιανού γραπτού, υποτιμητικό όπως λες κι εσύ ή ενοχλητικό (όπως τα κεφαλαία στο ίντερνετ). Επειδή όμως ο όγκος των (τεχνικών) κειμένων που χρειάζεται να ξεφυλλίσει κανείς έχει σταθερά αυξητικές τάσεις, κι επειδή είναι πολλά πια τα κείμενα (ακόμη και καθημερινά, π.χ. προσωπική επιστολή με στοιχεία επικοινωνίας) στα οποία χρειάζεται κανείς να ανατρέξει ξανά και ξανά, βλέπω πως καμιά φορά είναι πια χρήσιμος, οπότε έχω αρχίσει κι εγώ να χρησιμοποιώ την επισήμανση.

  207. Immortalité said

    Π² Συμφωνώ σε αυτό που λες, άλλωστε αυτό εννοούσα κι εγώ όταν έγραφα για το φόρτο εργασίας (των δικαστών). Ουσιαστικά κάνουμε τη δουλειά που θα έπρεπε να κάνουν αυτοί με το φωσφοριζέ μαρκαδόρο αφού όμως είχαν διαβάσει ολόκληρο το κείμενο.

  208. Immortalité said

    Ξέχασα να γράψω πως εχτές, κάποιος μου ζήτησε να βγάλω τη φράση «στα καλά καθούμενα» από ένα κείμενο ή να τη βάλω σε εισαγωγικά διότι δεν ήταν λέει αρκετά λόγια. Και ναι είμαι τέρας ψυχραιμίας…

  209. Ας το γράψω εδώ, να υπάρχει στο … κυκλωτικό case study για την εισαγωγικομανία του Νικοκύρη:

    Μου έκανε μεγάλη εντύπωση όταν είδα πρόσφατα εισαγωγικά στον τίτλο μιας καθαρά ιστορικής μελέτης (καμία σχέση με fiction και λογοτεχνία, δηλαδή):
    Στο βιβλίο:

    ΗΛΙΑΔΟΥ-ΤΑΧΟΥ, ΣΟΦΙΑ: «Μέρες» της ΟΠΛΑ στη Θεσσαλονίκη. Τα χρώματα της βίας (1941-1945) (μέσα από το αρχείο του Ν. Τσιρώνη), , Θεσσαλονίκη 2013

    Εδώ και το εξώφυλλο:

    http://www.biblionet.gr/book/192534/

    «Μέρες»;;;

    Υποθέτω, θα καταχωρηθεί στα ανεξήγητα, σωστά;;;

  210. dystropop said

    Δεν ξέρω αν εντάσσεται στην εισαγωγικομανία ή στα μεζεδάκια γενικής φύσεως, αλλά το είδα σήμερα και μου φάνηκε πολύ αστείο.
    Τρέιλερ ταινίας συνοδευόμενο από ύμνους κριτικών και τα λοιπά, και από τη φράση:
    (ο τάδε) χαρακτηρίστηκε από τους μεγαλύτερους «εν ζωή» σκηνοθέτες.

    Μάλλον πρόκειται για ζόμπι σκηνοθέτη.

  211. sarant said

    210 Mάλλον!

  212. […] πολλές φορές, είναι σχετικά καινούργιο νόσημα, βλ. και μια παλιότερη περιγραφή του) ή τον τρόμο της διπλής άρνησης (για τον οποίο δεν έχω […]

  213. […] πολλές φορές, είναι σχετικά καινούργιο νόσημα, βλ. και μια παλιότερη περιγραφή του) ή τον τρόμο της διπλής άρνησης (για τον οποίο δεν έχω […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: