Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Λίγα μεταπασχαλινά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 11 Μαΐου, 2013


Κάπως λιγοστά τα σημερινά μας μεζεδάκια, ίσως επειδή την πρώτη βδομάδα μετά το Πάσχα, καθώς είμαστε όλοι κορεσμένοι από την κραιπάλη των ημερών, αναζητούμε πιο λιτό μενού. Ή τουλάχιστον αυτή τη δικαιολογία βρήκα πρόχειρη.

* Το πρώτο μεζεδάκι της ημέρας αποτελεί προέκταση, κατά κάποιο τρόπο, της συζήτησης που ξεκίνησε με τις δηλώσεις της Κικής Δημουλά για την Κυψέλη. Στη συνέντευξή της στον ιστότοπο maga.gr, η ποιήτρια λέει πολλά και ενδιαφέροντα, εγώ όμως πρόσεξα τη φράση:  “Αυτή είναι μια εχθρικότητα εναντίον μου άνευ προηγουμένου, την οποία έχω συναντήσει σε πάρα πολλές φάσεις.”  Σας φαίνεται για οξύμωρο ή όχι; Αν την ίδια εχθρικότητα την έχει συναντήσει σε πάρα πολλές φάσεις, πώς είναι «άνευ προηγουμένου»; Ή μήπως μπορούμε να πούμε ότι η έκφραση «άνευ προηγουμένου» έχει χάσει την ετυμολογική της σημασία, ας πούμε, και σημαίνει απλώς «πολύ μεγάλος» ή «δυσεξήγητος», οπότε δεν υπάρχει πρόβλημα; Κάτι ανάλογο θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς και για το επίθετο «πρωτοφανής», ότι δηλαδή μπορεί να σημαίνει απλώς «εξαιρετικά μεγάλος».

* Και κάτι άσχετο με το περιεχόμενο της συνέντευξης. Στο άρθρο του maga.gr υπάρχει, στην αρχή, η ειδοποίηση: Θα χρειαστείτε 3 λεπτά για να διαβάσετε αυτό το άρθρο! Αφενός, τέτοιες «οδηγίες χρήσης» μου φαίνονται αμερικανιές. Αφετέρου, δύσκολο μου φαίνεται να διαβάσει κανείς το αρκετά πυκνό άρθρο/συνέντευξη σε 3 λεπτά. Τι λέτε εσείς;

* Στην πασχαλινή Καθημερινή υπήρχε ολοσέλιδο αφιέρωμα στην έναρξη πλήρους λειτουργίας του μεγαλύτερου μουσείου της Ολλανδίας, του Rijksmuseum. Το μουσείο υπέστη εκτεταμένες αλλαγές που διάρκεσαν δέκα χρόνια, και παραδόθηκε στο κοινό στις 13 Απριλίου φέτος. Σημαντική η είδηση, αλλά ο συντάκτης (Ηλίας Μαγκλίνης) το αποκαλεί συνεχώς το Μουσείο Ράικς. Κι όμως, όπως τονίζει ο φίλος Earion που το ψάρεψε, στη Λεξιλογία, μια επίσκεψη στο γκουγκλομεταφραστήρι θα τον διαβεβαίωνε ότι Rijksmuseum σημαίνει Εθνικό Μουσείο! Παρόλο που η τεχνολογία βάζει στη διάθεσή μας ολοένα και περισσότερα εργαλεία, ο μέσος δημοσιογράφος εξακολουθεί να αρνείται πεισματικά να τα χρησιμοποιήσει.

* Και το επόμενο μεζεδάκι το ψάρεψε φίλος στη Λεξιλογία, ο Π2, και αποτελεί μιαν ακόμα εκδήλωση της ανίατης νόσου που λέγεται εισαγωγικολαγνεία. Σε διάφορους ιστότοπους, κυρίως αθλητικούς, δημοσιεύτηκε ο εξής τίτλος: «Έφυγε» για Αθήνα ο Στεφανάκος. Βλέποντας τα εισαγωγικά γύρω από το «έφυγε» ανησυχούμε, αλλά η είδηση μάς ενημερώνει ότι: Για την Αθήνα αναχώρησε εσπευσμένα ο τερματοφύλακας του Παναιτωλικού Μανώλης Στεφανάκος για να βρεθεί στο πλευρό του αδερφού του που νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση. Και σχολιάζει ο Π2: Δεν του φτάνει το άγχος του για τον αδερφό του τον κακομοίρη, τον «έφυγαν» και τον ίδιον με τα εισαγωγικά τους.

* Το Λερναίο ζει και μας οδηγεί. Στην Καθημερινή δημοσιεύτηκε τις προάλλες η ακόλουθη επιστολή αναγνώστριας με τίτλο «Μαθητές προτείνουν»: Οι μαθητικές κοινότητες του 7ου Γυμνασίου Χαλανδρίου είχαν κάνει προ ολίγων ετών μιαν πρόταση η οποία είχε παρουσιαστεί από τις ειδήσεις της κρατικής τηλεόρασης. Εντυπωσιασμένοι από ένα άρθρο του καθηγητού των ΤΕΙ Πειραιώς αρχιτέκτονα κ. Βασίλη Γεωργιάννη οι μαθητές συγκέντρωσαν τις ξένες λέξεις που χρησιμοποιούμε, αντικαθιστώντας τες με τις προτεινόμενες από τον καθηγητή αντίστοιχες Ελληνικές, όπως: ομήγυρις αντί πάνελ, επενδύτης αντί μπουφάν, παραφερνάλια αντί αξεσουάρ, αντιταλαντωτήρας αντί αμορτισέρ, αθλοβάνδαλος αντί χούλιγκαν, γρίφος αντί παζλ, σύγγαμπρος –λέξη που χρησιμοποιούν και οι αδελφοί μας Κύπριοι– αντί μπατζανάκης κ.λπ.

Πολύ θα ήθελα να βρω το άρθρο του κυρίου καθηγητή, αλλά απ’ όσο μπορώ να δω δεν γκουγκλίζεται. Πάντως, οι προτάσεις μου φαίνονται εντελώς άστοχες, αλλά ίσως να τις αδικώ αφού δεν έχω δει το σκεπτικό τους. Το «αθλοβάνδαλος» διάβασα κάπου πως έχει προταθεί (αντί του «χούλιγκαν») από την ΕΛΕΤΟ, ένα ακόμα δείγμα του συμπαθητικού δονκιχωτισμού που διακρίνει το επιστημονικό αυτό σωματείο. Και ενώ ως αυτό το σημείο η επιστολή κινείται στη σφαίρα της λογικής, η δεύτερη και καταληκτική παράγραφος εκτοξεύεται στον αστερισμό της παραγλωσσολογίας:

Μήπως πρέπει τώρα να υιοθετήσουμε την άποψη των μικρών μαθητών και να αποβάλλουμε τους άψυχους σημειολογικούς όρους και αντ’ αυτών να χρησιμοποιούμε τους αντίστοιχους νοηματικούς, της θεϊκής Ελληνικής γλώσσας, θυμίζοντας έτσι σε κάποιους από τους εταίρους μας τι μας οφείλουν;

Έτσι είναι -αν πούμε αντιταλαντωτήρα το αμορτισέρ όχι μόνο θα έχουμε την ικανοποίηση ότι χρησιμοποιούμε έναν θεϊκό και νοηματικό όρο, αλλά θα μετανιώσουν κι οι εταίροι μας και θα μας επιστρέψουν το κατοχικό δάνειο -άσε που θα φθείρονται και λιγότερο τα τακάκια.

* Για την απεργία των καθηγητών μάλλον θα συζητήσουμε και στο μέλλον, αλλά να παρατηρήσω ότι στο παραπροχτεσινό δελτίο ειδήσεων (τρόπος του λέγειν) του Σκάι η κ. Σία Κοσιώνη μίλησε για όσους «έχουν περάσει από ΤΗ βάσανο των εξετάσεων». Η βάσανος όμως, αγαπητή, δεν είναι το βάσανο που φοράει φράκο, σημαίνει «λεπτομερής, εξαντλητική εξέταση, δοκιμασία, έλεγχος για εξακρίβωση της αλήθειας, της γνησιότητας ή της ακρίβειας», π.χ.: Οι θεωρίες του δεν άντεξαν στη βάσανο της κριτικής.

* Όσο για την Επιτροπή Εθελοντών Επιτηρητών, που σχημάτισαν στο φέισμπουκ κάποιοι ακραίοι φιλελεύθεροι (βλέπω και μερικούς γνωστούς μου μέσα και σκέφτομαι πως κάποιοι τους πρόσθεσαν στην ομάδα εν αγνοία τους για να τους εκθέσουν), οι οποίοι προσφέρονται να αναλάβουν επιτηρητές αντί των καθηγητών σε περίπτωση που απεργήσουν μέσα στις εξετάσεις, περιμένω με ενδιαφέρον να δω τι θα γίνει στην επόμενη απεργία γιατρών του ΕΣΥ.

* Λογοτεχνική ακλισιά. Σε διάφορους ιστότοπους δημοσιεύτηκε η αρχή από ένα διήγημα του Ηλία Κουτσούκου, το οποίο έχει τον τίτλο ‘Ο ταχυδρόμος του Συρρακο‘. Το Συρράκο είναι το χωριό του Κρυστάλλη, αλλά πάντοτε κλινόταν, και τότε που ζούσε ο ποιητής, και μετά. Γιατί τώρα δυστρόπησε και αρνείται να κλιθεί, δεν το ξέρω, ίσως το αναλύει κάπου ο συγγραφέας.

* Αργά ή γρήγορα όλα βγαίνουν στο φως. Τίτλος στο protothema.gr: Σχεδίαζαν να δολοφονήσουν τον Βαρθολομαίο ανήμερα της Άλωσης. Δεν τον είχα για τόσο ηλικιωμένο τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

* Η ρωσική ομάδα την οποία νίκησε ο Ολυμπιακός στο μπάσκετ, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας, παλιότερα προφερόταν από όλους ΤσεΣεΚα, όπως στα ρώσικα (ЦСКА). Τον τελευταίο καιρό, με την επιρροή της αγγλικής (στα αγγλικά γράφεται CSKA) έχω ακούσει να προφέρεται από πολλούς ΤσεΕςΚα, αλλά εντύπωσή μου είναι ότι η παλιά ονομασία ακόμα κρατάει την πλειοψηφία. Ή κάνω λάθος;

203 Σχόλια to “Λίγα μεταπασχαλινά μεζεδάκια”

  1. Τα τακάκια θα μπορούσαν να λέγονται επιβραδυντήρες δισκόπλακας. Κι έτσι όταν ζητούσες αλλαγή στο συνεργείο ο μάστορας θα σε περνούσε για, τουλάχιστον, πανεπιστημιακό δάσκαλο.

  2. Νέο Kid Στο Block said

    Χώρια που το αμορτισέρ δεν είναι αντί-ταλαντωτήρας, αλλά ταλαντωτήρας.
    Αθλοβάνδαλοι της γλώσσας!!

  3. aerosol said

    Καλημέρα. Εν συντομία:
    1. Στάθηκα κι εγώ στα τρία λεπτά. Ε, εμείς οι τόσο πολυάσχολοι πρέπει να ξέρουμε ακριβώς πόσα δευτερόλεπτα θα διαθέσουμε στο διάβασμα! Όμως ο υπολογισμός τους δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα: θα βάλω τους δικηγόρους μου να πάρουν τους δικηγόρους τους.
    2. Η κρίση στην οικοδομή έχει τρελάνει τους αρχιτέκτονες -καθώς και τους καθηγητές και τους μαθητές.
    3. Η Σία… Τι βάσανο(ς)…
    4. Ο «Ταχυδρόμος του Συράκκο» είναι μυθιστόρημα ρομαντισμού και περιπέτειας, όπως κι ο «Δραπέτης του Καστελμορένο»;
    5. Σε λίγο θα το κάνουν Σι-Ες-Κα να τελειώνουμε. Γοητευτικοί ποδοσφαιρισταί (σικ) θα εξετάζουν στο μικροσκόπιο το χόρτο για να βρουν τους ενόχους απεχθών αθλητικών εγκλημάτων!

  4. Νέο Kid Στο Block said

    Πολύ ταιριαστή θα ήταν (παίρνω ιδέα από το σχόλιο 1) και η αντικατάσταση της στάνταρ έκφρασης «μαμά τακάκια» (=τα αρχικά εργοστασιακά πρωτότυπα τακάκια ή άλλως «της μάνας του») με το «μητρικοί επιβραδυντήρες δισκόπλακας» ή » επ.δισκ εκ μητρός»

  5. munich said

    @3
    4. xaxaxaxaxaxaxaxa

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1-4: 🙂

    3: Δεν το είχα σκεφτεί, να τους κάνω μήνυση αν μου πάρει πολύ πάνω από τρία λεπτά! (Λες και είναι αβγό για να ξέρεις πόσο θα βράσει!)

  7. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Τα «τρία λεπτά» είναι αμερικανιά μεν για μπίζι μεν, αφ’ ετέρου δε, ο χρόνος αυτός βγαίνει από μηχανή-αλγόριθμο ενσωματωμένο στην ιστοσελίδα.
    Aν θέλεις, την εγκαθιστάς και συ, ως «μηχανικός MSc, μεταφραστής, sarantakos.wordpress.com CEO» που είσαι. 😆

    «Επιτροπή Εθελοντών Επιτηρητών». Υπάρχουν και χειρότερα: … Τους βλέπετε, είναι Πασόκοι, είναι Δεξιοί είναι Αριστεριστές είναι ένα κλειστό επάγγελμα που δεν ανοίγει, απλά εξαφανίζεται. …

    «Σχεδίαζαν να δολοφονήσουν τον Βαρθολομαίο ανήμερα της Άλωσης.» Μήνυμα: Στην Κερκόπορτα μπαίνοντας αριστερά πίσω απ’ το φυλάκιο είναι το τσεκούρι. Πάρε το και … Αλλάχ ακμπάρ!
    (ξανά 😆 )

  8. spiral architect said

    @7α: Βουαλά: WordPress › Read Time « WordPress Plugins

  9. spyroszer said

    Ο Άδωνης πρότεινε «Να απαγορευθεί από το Σύνταγμα η απεργία καθηγητών στις Πανελλαδικές»
    http://www.tanea.gr/news/greece/article/5016636/gewrgiadhs-na-apagoreythei-apo-to-syntagma-h-apergia-kathhghtwn-stis-panelladikes/
    Έτσι όπως πάμε θα το κάνουμε το Σύνταγμα τελείως πατσαβούρι.

    4. Πολύ καλό. Μαμά τακάκια δεν νομίζω να λέμε, μαμίσια τακάκια κλπ έχω ακούσει, ή της μαμάς του.

  10. physicist said

    Το ΤσεΣεΚα προφέρεται πιο εύκολα, κατά τη γνώμη μου, κι εγώ εξακολουθώ να το λέω έτσι, όποτε χρειάζεται ν’ αναφερθώ σ’ αυτή την ομάδα. Παλιότερα υπήρχε και ομώνυμη στη Σόφια, αν δεν κάνω λάθος. Από την άλλη, η προφορά ΤσεΕςΚα είναι ολότελα γερμανική, όχι αγγλική, όπως βέβαια ξέρει ο Νοικοκύρης. Δεν έχω ακούσει αγγλόφωνο αθλητικό σχολιαστή πώς τη λέει. Το Σι-Ες-Κέυ-Έι φέρνει σε γλωσσοδέτη, άρα αλλιώς θα την προφέρουν, φαντάζομαι.

  11. Θρασύμαχος said

    Τώρα, φρέσκο, σπαρταράει στο κανάλι της Βουλής, «Πρόγραμμα Σαββάτου 11 Μαϊου: 19:30΄ Το όνειρο, μπαλέτο ΤΩΝ Μέντελσον ΚΑΙ Μπαρτόλντυ»

  12. sarant said

    10: Φυσικέ, αγγλική εννοούσα την προφορά του δεύτερου γράμματος της ΤσεΣεΚΑ, δεν νομίζω να το άκουσαν από τα γερμανικά όσοι το λένε.

    11: Ανθίμου και Γαζή γωνία;

  13. Voulagx said

    Αμορτισέρ = κραδασμοαπορροφητήρας

  14. physicist said

    #12(α). — Ναι, σε κατάλαβα Νίκο, απλώς ήθελα να προσθέσω ότι ΤσεΕςΚα είναι η γερμανική έκδοση. Το ΤσεΣεΚα είναι ορίτζιναλ ρώσικο ή αχταρμάς;

    #11, 12(β). — What do you mean if I want to visit the grab of Lennard-Jones? Are they buried together?

  15. Conspiraki Theologist said

    Πρόλαβαν και το διόρθωσαν ή το βρήκες αλλού ;
    Πρόκειται πάντως για το ανώτερο στάδιο της σχιζολεξίας, τη σχιζοπροσωπεία! (Άραγε ποιο θα ‘ναι το ανώτατο ; Η αυτοσχιζοπροσωπεία 😉

  16. Anasto said

    Εγώ Τσεσεκά την ακούω από όλους. Κάπου έχω ακούσει και ένα σκόρπιο Τσεσκά είν’ η αλήθεια.

    Μωρέ για τις απεργίες θέλω να πιάσει ένας σαρς και μετά να απεργήσουν οι γιατροί να σαρς δείξω εγώ που έχετε απαξιώσει τους πάντες 😛 . Αλλά έχε χάρη που τα πορτσάλτια, τα μανδραβέλια, τα μπάμπια και τα λοιπά ζώα και φυτά του τόπου μας, έχουν δίπλα τους την ιδιωτική νοσοκομειάρα αλλά και τα φράγκα να γιατρευτούν εκεί. Πλέον δεν επιτρέπεται να απεργήσει κανείς όταν ενοχλεί. Και ποιος ρε μάγκες δεν ενοχλεί αν απεργήσει αρκετά; Και πότε δικαιούται να απεργήσει ένας δάσκαλος, ένας γιατρός, μια νοσοκόμα, ένας σκουπιδιάρης; Όταν παίρνουν 800, 600, 200, 30 ευρώ τον μήνα; Πόσα; Πληρώνεται ποτέ αρκετά αυτός που σε ξεσκατίζει στην ανημποριά σου, σου μαζεύει τα σκουπίδια, σε γιατρεύει, σου μεγαλώνει και εκπαιδεύει τα παιδιά;

    Αλλά αυτό θέλουν όταν μειώνουν τους μισθούς στο δημόσιο. Με έναν σμπάρο χτυπάνε δυο τρυγόνια. Το ένα είναι ο μισθός που δεν πληρώνουν και το άλλο είναι ο «κοινωνικός μισθός» που δεν λαμβάνεις εσύ. Και συνηθίζεις να ζεις χωρίς τις βασικές υπηρεσίες που έχουμε όλοι ανάγκη.

  17. spiral architect said

    @9: Μπουμπούκου Ομιλία στο Graduation of Class 2010 του ομίλου Ξυνή, εμπνευστή του σχεδίου «Αθηνά» για τα ΑΕΙ και χρεώστη του δημοσίου.

  18. Θρασύμαχος said

    Μουσείο Ράικς: νομίζω ότι ο «μέσος δημοσιογράφος» δεν απευθύνεται στην Άτεγκτη Μεταφραστική Ορθότητα αλλά στο μέσο εγγράμματο αναγνώστη, εν προκειμένω στο μέσο ευρωταξιδεμένο έλληνα ο οποίος μάλλον Ράικς το ξέρει το εν λόγω μουσείο, παρά «εθνικό», όπως άλλωστε και το Ράιχσταγκ του διπλανού ράιχ που ουδείς διενοήθη να μεταφράσει.

    7ο Γυμνάσιο Χαλανδρίου: μήπως θά ‘πρεπε να επισημανθεί και η ελληνική σημαιούλα που όλως αυθαιρέτως κοτσάρανε στα (απωτάτης ελληνικής ετυμολογίας, αλλά πάντως) λατινικότατα παραφερνάλια;

  19. Θρασύμαχος said

    #15: όχι, δεν το βρήκα «και» αλλού, παρά μόνον αλλού, δηλαδή στη φυσική του θέση, την οθόνη της τηλεόρασής μου (τηλεόραση είναι μια συσκευή που έχει εφευρεθεί πρίν από τους κομπιούτερς), όπου ακόμη και αυτή τη στιγμή οι Μέντελσον και Μπαρτόλντυ παραμένουν ως έχουν (μόνο που δεν μας λέει τίνος είναι η μουσική και τίνος τα λόγια).

  20. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    18: Τότε Ράικσμουζέουμ, όμως.

  21. sarant said

    18 πάλι: Και δίκιο έχεις βεβαίως για τα παραφερνάλια.

  22. Nerva said

    ΤσεΕσΚα είναι σαφώς η σωστή προφορά στα ρωσικά! Το ρωσικό (κυριλλικό) C είναι το αντίστοιχο του S στο λατινικό αλφάβητο και έτσι το προφέρουν και οι Ρώσοι.
    Ίσως η σταδιακή αλλαγή της προφοράς να οφείλεται σε ένα είδος «αθλητικογραφικού αλεξηκωσταλισμού» (σωστό;) από πολλούς αθλητικογράφους αλλά δεν παύει να είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.

  23. π2 said

    H CSKA δεν νομίζω πως προφέρεται ΤσεΣεΚα στα ρώσικα. Παλιότερα που είχα ρωτήσει κάποιον που είχε βρεθεί στη Ρωσία και ήξερε λίγα ρώσικα μου είχε πει πως προφέρεται ΤσεΈσΚα. Κι εγώ έτσι το λέω, απλώς οξύτονο, όπως και το ΤσεΣεΚά.

    Παρεμπιπτόντως, CSKA δεν υπήρχε μόνο στη Μόσχα και στη Σόφια, σε πολλές πρώην σοβιετίες υπήρχαν Κεντρικοί Αθλητικοί Σύλλογοι του Στρατού. Κι η Ρουμανία είχε, κι η Ουκρανία κι άλλες.

  24. Νέο Kid Στο Block said

    23. Την Τσεσεκά Πειραιώς την ξεχνάμε, ε; Ό,τι μας συμφέρει, ε; :mrgreen:

  25. Νέο Kid Στο Block said

    Εντάξει, η ελληνική Τσεσεκά δεν είναι του στρατού,απλώς γενικά του «κράτους».
    (χαρισμένα χρεάκια, χαρισμένα (και φτιαγμένα με «ολυμπιακά» λεφτά) γηπεδάκια, χαρισμένα πρωταθληματάκια στα χαρτιά, Ι.Χ κορακάκια, κ.λ.π,κ.λπ. ών ουκ εστιν αριθμός)

  26. Gpoint said

    Για τα ελληνικά της Δημουλά τάχουμε ξαναπεί, θλιβερά για ποιήτρια, δικαιολογούν όσους αρνήθηκαν το αξίωμα του ακαδημαΙκού.

    Υπ’ όψιν των μαθητών του 7ου Χαλανδρίου : μικρός ζήταγα από τα περίπτερα «εν κυτίον ελληνικά πυρεία», ήταν και το μονοπώλιο τότε, δεν μου δώσανε ποτέ σπίρτα, Οταν πάνε στρατό και τους στέλνουν για «κατάκλισις κι ύστερα να ξαπλώσετε» θα στρώσουν.
    ..
    Φυσικά και η απεργία πρέπει να γίνει πάνω τις εξετάσεις, μόνο αυτή πονάει. Οταν υπηρετούσα ακόμα το πρότεινα συνέχεια και διαφωνούσαν οι συνδικάλες ΟΛΩΝ των παρατάξεων. Τώρα που έχει αγριέψει η βάση αναγκάσθηκαν να το προτείνουν γιατί σε άλλη απεργία θα απεργήσουν μόνο αυτοί. Βέβαια φρόντισαν να το προαναγγείλουν ώστε να το κάψουν κατά κάποιο τρόπο, να προλάβει να πάρει τα μέτρα της η τρικομματική.

    Οπως και να την προφέρουν ο ¨θρύλος» την έκανε με τα κρεμμυδάκια !.

  27. sarant said

    22-23: Αν είναι έτσι, στέκομαι διορθωμένος (σικ) Πώς τότε επικράτησε αρχικά η προφορά ΤσεΣεΚΑ, που είναι είδος lectio difficilior;

  28. Γς said

    Στην ΕΤ1 τώρα.
    «Από εδώ, την εκκλησία των Βλαχερνών ξανάρχισε η λειτουργία των εικόνων».

    Λατρεία ίσως;

  29. Nerva said

    27: Ίσως να είναι, πράγματι! Μάλλον πιο πιθανό μου φαίνεται ότι η εικόνα του κυριλλικού C και η σύγχυσή του με το λατινικό C οδήγησε στην προφορά του ως «σε».
    Σε ποια γλώσσα βέβαια είναι το ερώτημα. Μάλλον φαίνεται εδώ η επίδραση από τα γαλλικά που μερικές δεκαετίες πριν ήταν σαφώς εντονότερη από σήμερα. Π.χ. θυμάμαι το ξενοδοχείο «α-μπε-σε», όπως το πρόφεραν οι περισσότεροι και όχι «έι-μπι-σι».

  30. π2 said

    27: Φαντάζομαι επειδή δεν είναι lectio difficilior. Το «Τσεεσκά», με τη χασμωδία του, μοιάζει πιο στραμπουληγμένο, και στον γραπτό και στον προφορικό λόγο. Ρωσομαθής μόλις μου επιβεβαίωσε αυτό που θυμόμουν. Τσεέσκα.

    25: Νεοκίδιε, όπως έχω ξαναπεί, η συζήτηση για χαρίσματα και ρουσφέτια δεν συμφέρει κανέναν οπαδό του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού, του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ, του Άρη, του Ηρακλή, του ΟΦΗ και κάμποσων άλλων δημοφιλών ομάδων.

  31. LandS said

    Όλοι μας μπορούμε να πούμε «πρωτόγνωρη εχθρικότητα» αντί «πρωτόγνωρης έντασης εχθρικότητα» και να αποσπάσουμε λιγότερα ειρωνικά μειδιάματα.
    Βέβαια, δεν θα πω μπαμπινιωτικό όποιον κυριολεκτεί με το πρωτόγνωρο ή με το πρωτοφανές. Είναι το σωστό.

    Η Ντυναμό ήταν της ΔΕΗ, η Λοκομοτίβ του ΟΣΕ, η Σπαρτάκ ποιανού ήντονε;

    Οι λατινικές λέξεις επιτρέπονται επειδή είναι (φτωχοί) συγγενείς των ελληνικών. Αλλιώς γιατί μάθαμε το αγκρίκολα πάτρια άματ;

  32. Νέο Kid Στο Block said

    Lands Οι διάφορες «Ντυνάμο» ήταν της αστυνομίας (και συναφών χαφιεδοκαταστάσεων: σεκουριτάτε, στάζι κ.λ.π)
    Π2ε, καλό το παραμύθι «όλοι στο ίδιο ντορβά με την Τσεεςσεκά Πειραιά» ,αλλά δεν έχει δράκο!

  33. Οσα ετοίμασε η τρόικα και η κυβέρνηση για τους δασκάλους, είναι εγκληματικά. Πρέπει, είναι καθήκον μας να αντιδράσουμε.
    Ομως η απεργία τώρα είναι λάθος.
    Κάθε άλλη εποχή θα ήταν σωστή, αλλά δεν είναι σωστή τώρα.
    Γιατί προέχει η αλληλεγγύη. Προέχει η καλλιέργεια αυτού του αισθήματος, ότι μέσα σε αυτή την κατοχή, εμείς ξαναβρίσκουμε αυτά που μας ενώνουν. Η ενότητα των σκλάβων είναι πάνω από τα συνδικαλιστικά συμφέροντα. Χωρίς την ενότητα αυτή, ακόμα και αν κάτι κερδίσουμε, στο τέλος θα το ξαναχάσουμε δυό φορές.
    Ασφαλώς πρέπει να αντιδράσουμε, να ξεσηκωθούμε, να επαναστατήσουμε. Πρέπει να το κάνουμε όμως με τον τρόπο που μας επιβάλλουν οι σημερινές ανάγκες. Και σήμερα, πάνω απ όλα είναι η αγωνιστική αλληλεγγύη.
    Αν δεν βρει το συνδικαλιστικό κίνημα νέους τρόπους πάλης, θα χαθεί και μαζύ του θα χαθούμε και εμείς.

  34. spyroszer said

    το πάνελ σύμφωνα με μια αναφορά της ΕΛΕΤΟ «λογομήγυρη»
    http://sfr.ee.teiath.gr/htmSELIDES/Technology/Orogramma/Orogr-69a.htm

  35. LandS said

    Νταξ ρε Παιδί, δεν ήταν της ΔΕΗ ήταν τού Λαϊκού Επιτροπάτου (Κομμισαριάτου;) Εσωτερικών.
    Αλλά να με αφήνεις να ψάχνω μόνος μου να βρω ότι η Σπαρτακ ήταν των Συνδικάτων! Δεν στο συγχωρώ. 🙂

  36. Νέο Kid Στο Block said

    32..(συνέχεια). Υπάρχει και πέρα από τον Ατλαντικό η «Δυναμό Χιούστον»
    Αυτή ελέγχεται από το ελληνοαμερικανικό πετρελαϊκό λόμπυ.

  37. Σχωρείστε με αλλά τι διαφορά έχει η «εχθρικότητα» την οποία υφίσταται η κα Δημουλά από τη σκέτη εχθρότητα, που κατά καιρούς βιώνουμε όλοι μας;

    ΥΓ Η κα Στούκα στην γραμμή ΠΑΜΕ. Σωστή η συντρόφισσα!

  38. Μιχαλούμπας said

    20. Συμφωνώ. Ράικσμουζέουμ και σε παρενθεσούλα Εθνικό Μουσείο. Δηλαδή οι Άγγλοι αποκαλούν το δικό μας «Ethniko Mousio»;

    Όσο για το οξύμωρο της Δημουλά, με ξένισε κι εμένα όταν διάβασα το άρθρο. Μου θύμισε και το κλασικό «ένα ακόμα μοναδικό κομμάτι» που ακούγεται σε σταθμούς όταν ένα όνομα βγάλει καινούριο χιτάκι.

  39. Γς said

    Και μια θεϊκή στιγμή χτες το μεσημέρι στην ALPHA Bank Ραφήνας.
    Μια γραία επιμελώς ενδεδυμένη αλλά απελπιστικά κυρτωμένη εξέρχεται από την πόρτα ασφαλείας της τραπέζης ταλαντευόμενη από κάποιο πάρκινσον πάνω στο μπαστουνάκι της. Αμέσως οι περιμένοντες στο ΑΤΜ σπεύδουμε να την συγκρατήσουμε και σηκωτή σχεδόν την πάμε στο μέρος που υπάρχει μια μεταλλική κουπαστή στα σκαλοπάτια.
    Κατεβαίνει σιγά σιγά και ω της έκπληξής μας, την βλέπουμε να προσπαθεί να συγκρατηθεί στο πόμολο μιας σταθμευμένης BMW Nazca M12. Με κόπο κατάφερε να βάλει το κλειδί και να ανοίξει την πόρτα και μετά νέα προσπάθεια να αναρριχηθεί στη θέση της οδηγού.
    Ναι, δεν σπίναρε, αλλά έφυγε με ελαφριά γκαζοπατηματάκια. Οσο πατάει η γάτα.

  40. Dimitris said

    Καλημέρα
    Αναρωτιέμαι μήπως το «Σχεδίαζαν να δολοφονήσουν τον Βαρθολομαίο ανήμερα της Άλωσης», δεν είναι και τόσο λάθος τελικά.
    Αν έγραφαν » Σχεδίαζαν να δολοφονήσουν τον Βαρθολομαίο ανήμερα του Αγ. Γεωργίου…», εννοούμε ότι σχεδίαζαν τον φόνο στις 23 Απριλίου 303 μΧ?
    Εκτός αν έχουν κλέψει αρχαία ελληνική τεχνολογία και μπορούν να ταξιδεύουν στο χρόνο

  41. LandS said

    37 Αν σε εχθρεύται ο εχθρός, ο εχθρικός σε εχθρικεύεται. Απλό!

  42. LandS said

    11 και 12 (β) . Το κανάλι της Βουλής ακόμα έχει τη κάρτα.

    Υπάρχει και το αντίθετο. Η οδός Καραολή και Δημητρίου έχει καταντήσει Δ. Καραολή.
    Σχετικό ρετουίτ από Allu Fun Marx, χτες.

  43. MelidonisM said

    Χθες Τσεεσκά την έλεγε ο εκφωνητής,
    αλλά δεν αντέχεται η χασμωδία εε,
    αν και σωστή
    http://en.wikipedia.org/wiki/Es_(Cyrillic)

    (Мы имя клуба гордо произносим.
    το όνομα της ομάδας υπερήφανα προφέρουμε!)
    -Πώς και δεν υπήρξε ελληνική ομάδα του στρατού,
    και των σωμάτων ασφαλείας;; μάλλον για λόγους
    εθνικής συμφιλίωσης.
    …….
    Νέος Καραθεοδωρή συνέλαβε την πρωτότυπη οικονομική θεωρία του κυλιόμενου χωροχρόνου, μηδενικού κόστους.
    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.paideia&id=24334

  44. Π. said

    «αντιταλαντωτήρας αντί αμορτισέρ » … τώρα που, μετά από τόσο κόπο, το μετέφρασε και το καταλαβαίνει καλύτερα, ίσως ασχοληθεί και με την κατασκευή ενός ελληνικού μοντέλου, με γνήσια και ανώτερα ελληνικά υλικά σύμφωνα με την υψηλή παράδοση των αρχαίων προγόνων.

  45. Ψάχτης said

    Καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας επιμένει να μιλήσει Ελληνικά
    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=95848

  46. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Λεξιπλασίας συνέχεια κι από μένα:

    αμορτισέρ ταλαντοαποσβεστήρας
    αντιταλαντωτής
    ταλαντωθραύστης
    ταλαντωρυθμιστής

    Το πάνελ δε σχετίζεται πάντα σ εμάς με τηλεόραση; Αν ναι , πρέπει να περιλαμβάνει το τηλε
    Τηλομήγυρις, τηλεμάζωξη 🙂

  47. Alfred E. Newman said

    Για το πάνελ θυμάμαι αμυδρά την μεταφορά ως «ομοεδρείο».

  48. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    Σχετικά με τη βάσανο:
    Το ΜΕΛ (Φυτράκης) αναφέρει σαν δεύτερη σημασία τη «σωματική κάκωση – παράδειγμα: κατά το σύνταγμα απαγορεύεται η βάσανος σαν ανακριτική μέθοδος – συνώνυμα: δοκιμασία, βασανισμός», όμως δεν συμφωνεί ούτε το ΛΚΝ ούτε ο Μπαμπινιώτης.
    Η ετυμολογία της λέξης από τα αρχαία αιγυπτιακά έχει ενδιαφέρον.

  49. Πέπε said

    #41: Άρα μιλάμε για εχθρικευτικότητα.
    Μου ‘βγαλε τόσο το μάτι που ούτε πρόσεξα το σημείο που έβγαλε του Νίκου το μάτι. Η επόμενη λέξη ήταν «οξύμωρο» και απόρησα: γιατί οξύμωρο; Αλλιώς το λένε. Αν δεν υπήρχε η συνέχεια ακόμη δε θα είχα δει το όντως οξύμωρο. Που όμως δεν είναι και τόσο τραγικό κατά τη γνώμη μου. Έχω κάπως την αίσθηση ότι πλέον η έννοια του «άνευ προηγουμένου» έχει υποχωρήσει προς το «πέρα από τα αναμενόμενα όρια». Δηλαδή όχι ότι δεν έχει ξαναγίνει ποτέ ποτέ, έχει γίνει αλλά εξακολουθεί να εκπλήσσει. Ο Νίκος λέει για μεγαλύτερη υποχώρηση, προς το «υπερβολικός». Κάτι που γίνεται κάθε μέρα αλλά που εξακολουθούμε να το θεωρούμε υπερβολικό δε νομίζω ότι θα το λέγαμε «άνευ προηγουμένου».

    Όσο για το Συρράκο, νομίζω ότι έχει εγκαταλειφθεί πλέον. Μένει κανείς εκεί όλο το χρόνο; Μπα (εκτός αν κάνω λάθος). Ε, πώς να κλιθεί;

  50. Η ΕΤ3, ή τέλος πάντων ο άγνωστος μεταγλωττιστής, σε επανάληψη, με τη δική της Απωνία:
    Wildest India = Wild West India = Άγρια Δυτική Ινδία.

    Παρεμπ, στο forvo δεν ακούω να το προφέρουν Ράικς…

    Οι Βούλγαροι πάλι, Τσεσεκά προφέρανε εξ απ’ ανέκαθεν.

    Νικοκύρη, κι εδώ μια γνωστή σου.

  51. spiral architect said

    49β: Σε ένα ταβερνοκαφενείο του Συρράκου σερβιριζόταν πριν 5-6 χρόνια εξαιρετική γίδα βραστή μέσα στο καταχείμωνο, καθότι έχει μόνιμους κατοίκους.
    (τρώγοντας, ρώτησα κι έμαθα)

  52. και πατς πάνελ όταν μαζευόμαστε για πατσά…

  53. Γς said

    46:
    Τι ταλαντώσεις και πράσινα άλογα; Απορροφά, αποσβήνει δονήσεις ωθήσεις σοκ.
    Οταν πέφτεις σε λακούβα, από τις ταλαντώσεις σε προφυλάσουν τα αμορτισερ;
    Σε ποια γλώσσα το όνομα αυτού του μαραφετιού έχει να κάνει με ταλαντώσεις;
    Ο Δονητής μάλιστα.
    Και οι η παλδρομμικές ασκήσεις στο εθνικό σπόρ
    😉

  54. Gpoint said

    # 31

    σε βρίσκω αδιάβαστο γιατί η ρεγγίνα ρόζας άματ ο δε αγκρίκολα ίνκβιτ ούτιναμ προ αγκρίκολα ναάουτα έσσεμ, σι ναουτα έρo ναβιγκάμπο ιν λονγκίκβαμ τερραμ ετ κομπαραμπο μάγκνα ντιβίτιας !

  55. Γς said

    παλινδρομικές

  56. Gpoint said

    # 54

    λαθάκι : μάγκνας ντιβίτιας

  57. Γς said

    54:
    Από που τα πήρες αυτά;
    Από το διδακτορικό του Γεωργιάδη, που δημοσίευαν τις προάλλες;

  58. MelidonisM said

    50 съ, sɤ̞/sə
    http://en.wiktionary.org/wiki/%D1%81#Bulgarian
    http://bg.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D1%8A%D0%BB%D0%B3%D0%B0%D1%80%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%82%D0%B0_%D0%B0%D0%B7%D0%B1%D1%83%D0%BA%D0%B0
    цесъка
    mid back unrounded vowel (IPA /ɤ̞/), sometimes also notated as a schwa (/ə/)

  59. gmallos said

    Στο Συρράκο μου είχαν πει (πριν καμιά 10αριά χρόνια, βέβαια) πως το χειμώνα μένει μόνο ένας φύλακας του χωριού (πλην περιόδων γιορτών που υπάρχουν τουρίστες). Από τον Απρίλη και μετά γεμίζει σταδιακά.

    Από την άλλη, βλαχοχώρι είναι, άρα βλάχικο το όνομά του, άρα ξένη λέξη άρα άκλιτο (σκέφτηκε προφανώς ο συγγραφεύς:) )

  60. MelidonisM said

    http://en.wikipedia.org/wiki/Close-mid_back_unrounded_vowel

  61. #58, Δεν χρειάζεται να ανατρέχω σε σκονάκια, γι’ αυτά που ξέρω: ЦСКА, абревиатура от Централен спортен клуб на армията, изговаря се цѐ сѐ ка̀

  62. τυφλόμυγα said

    Αν μπεις στα Μεζεδάκια μετά τις 11 το πρωί το πιο πιθανό είναι να έχει προλάβει άλλος να γράψει αυτό που σκέφτηκες κι εσύ διαβάζοντας το κείμενο. 😦 Και το πρόγραμμα του καναλιού της Βουλής είδα και την ίδια σκέψη με τον Σ.Β.Κ. @37α έκανα. Τέλος πάντων, με λίγη καλή 😛 διάθεση βρήκα κάτι στημένες λεμονόκουπες. Βρήκα και σχετικό νήμα στη Λεξιλογία (http://tinyurl.com/cesxmd6). Με ύψιλον και δύο μι θα συνεχίσω να το γράφω. 🙂

  63. Gpoint said

    # 57

    οταν συναντηθούμε θα σου απαγγείλω και Τίτουμ Λίβιουμ ( Πρόκα, ρεξ Αλμπανορουμ ντούος φίλιος Νουμιτόρεμ ετ Αμούλιουμ χάμπουιτ κ.λ.π.)

  64. Vagelford said

    Σχετικά με το google translate, πρέπει να πω ότι πρέπει να προσέχουμε τι ευχόμαστε γιατί μπορεί να το πάθουμε. Αυτό που έχω παρατηρήσει εγώ είναι υπάρχουν διάφοροι «δημοσιογράφοι» των ηλεκτρονικών μέσων που μεταφράζουν με τέτοιες μηχανές κείμενα και μετά τους κάνουν και δημιουργική κοπτοραπτική με τραγελαφικά αποτελέσματα.

    Για το αμορτισέρ, ο όρος «αντιταλαντωτήρας» μου φαίνεται ότι δεν έχει νόημα (δεν ξέρω τι είναι η αντίταλάντωση) και σίγουρα δεν αποδίδει τη λειτουργία της συσκευής, αφού η συσκευή αποσβένει τις ταλαντώσεις και δεν τις εμποδίζει (αν δώσουμε αυτό το νόημα στο αντί-). Αν κάτι αντιτίθεντο στις ταλαντώσεις του αυτοκινήτου, τότε το μόνο σίγουρο είναι ότι τα αυτοκίνητα δεν θα ζούσαν για πολύ και μάλλον ούτε και οι επιβάτες θα πέρναγαν πολύ ευχάριστα.

  65. TAK said

    18,20: Ρέικς Μουζέουμ, όχι Ράικς 🙂 Και τη χάινεκεν χέινεκεν τη λένε οι Ολλανδοί – ο ίδιος φθόγγος είναι με διαφορετική ορθογραφία (δεν είμαστε μόνο εμείς που γράφουμε με διαφορετικούς τρόπους τα ι…).

  66. spyroszer said

    Αξιοσημείωτο ότι στα κυπριακά τα αμορτισέρ λέγονται κόντρα σούστες.
    Ένα χρήσιμο κείμενο αν πάει κάποιος ποτέ σε συνεργείο στην Κύπρο.

    Click to access 4th_08-26-KonstantinouKostas.pdf

  67. π2 said

    32: Καταλαβαίνω την πίκρα σου σ’ ένα τριήμερο με τρεις ερυθρόλευκες κούπες, οπότε δεν υποκύπτω στον πειρασμό να θυμίσω λογιών λογιών παναθηναϊκές πομπές.

  68. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    33: Στην προκείμενη περίπτωση, αλληλεγγύη σημαίνει να συμπαρασταθούμε στο τμήμα των εργαζομένων που έχει στοχοποιηθεί, τους καθηγητές. Κι ας δίνουν εξετάσεις τα παιδιά μας (όπως το δικό μου).

    40: Το κανονικό είναι «ανήμερα της επετείου της Άλωσης», κατ’ οικονομία ίσως να μπορούμε να δεχτούμε και αυτό που γράφτηκε, αλλά τότε επιτρέπεται να κάνουμε πνεύμα.

    48: Για το ΜΕΛ δεν το ήξερα. Η λέξη έχει φοβερό ενδιαφέρον στα ετυμολογικά της, συμφωνώ.

    50: Το σκέφτηκα πως μπορεί να είναι βουλγάρικα!

  69. Μαρία said

    27
    Ευκολότερη είναι. Στα ελληνικά υπάρχει τάση για ανοιχτές συλλαβές.

    64β
    Ακριβώς. Αυτό σημαίνει και το αμορτί στα λαχεία.
    Επομένως μετά την πρόταση των μαθητών στο στιχάκι «ένα λαχείο είν’ η ζωή, ας είναι κι αμορτί» το αμορτί πρέπει να διορθωθεί πάραυτα σε απόσβεση κι όχι αντιταλάντωση.

  70. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    53.Γυναίκα είμαι,σιγά μην ξέρω τί ακριβώς είναι το αμορτισέρ (στ αμάξι). Οι άντρες τρέχουν γι αυτά.Να, τώρα γύρισαν απ τον Καλογρίτσα. Πήρα καταλεπτώς του δασκάλου τη σύνθεση. Αν είναι για απο-δονήσεις, αποδονητής λοιπόν. 🙂
    62. Ε βέβαια, τί τον έχουμε το στύφτη κι άμα στύβουμε άτσαλα κάνομε στύμματα στα μπλουζάκια μας 🙂 .

    Εκτός από το Συρράκο – ου που και ζει και κλίνεται, είναι κι ένας Συρράκος οπερατέρ της πασίγνωστης κινηματογραφοοικογένειας των Δαναλέων:

    τρία νταμπλιγιού τελεία και aeginaportal.gr/politismos/prosopa/8979–moviemovie-v15-8979.html

  71. nickel said

    Θρασύμαχε, ευχαριστώ: μου έδωσες θεματάκι!
    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?13362

  72. Μαρία said

    Και ένα ενδιαφέρον λάθος: -ποιηθής κατά το -μαθής. (είναι ντιπ πασχαλινό αλλά να μην πάει χαμένο)
    Ο έγχρωμος σπουδαστής τον οποίο πολλοί βιάστηκαν να βαφτίσουν ελληνοποιηθή μετανάστη

    http://www.defencenet.gr/defence/item/%CF%83%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%AD%CE%B6%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%B4%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%82-%CE%BF-%CE%AD%CE%B3%CF%87%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%B4%CF%8C%CE%BA%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%82

  73. MelidonisM said

    61 ευχαριστώ, γιαυτό και κάποιοι Βούλγαροι αναρωτιούνται
    ЦеСеКА или по ЦъСъКА?

  74. #73 κάποιοι=ελάχιστοι

  75. IN said

    Μια παρατήρηση για το «άνευ προηγουμένου»: Χωρίς να χάνεται η αρχική σημασία της φράσης, δεν θα μπορούσαμε να καταλάβουμε αυτό που είπε η κ. Δημουλά ότι η εχθρικότητα που συναντά η ίδια είναι «άνευ προηγουμένου» γιατί κανένας άλλος στο παρελθόν δεν έχει συναντήσει τέτοια ή ανάλογη εχθρικότητα; Αν το καταλάβουμε έτσι, δεν είναι οξύμωρο να πει μετά ότι την άνευ προηγουμένου εχθρικότητα εναντίον της, την έχει συναντήσει «σε πάρα πολλές φάσεις». Νομίζω…

  76. Πέπε said

    @72: Κάπως έτσι δε βγήκε κι ο Άη-Γιάννης ο Αποκεφαλιστής; (Δε νομίζω να είμαι ο μόνος που τον έχει ακούσει…)

    Υπάρχει κι ένας μυστηριώδης στίχος σε παλιό ανώνυμο τραγούδι της Πόλης, που λέει «σκλάβος κι αγοραστής σου, εγώ εβασγέστησα» (βασγεστώ = βαργεστώ, δεν αντέχω άλλο). Νομίζω ότι δεν μπορεί να βγάλει νόημα παρά μόνο αν υποθέσουμε ότι η μετοχή αγορασθείς είχε περάσει στο τρέχον λεξιλόγιο και είχε αλλάξει κλιτικό πρότυπο, συμπίπτοντας με τον κανονικό αγοραστή αλλά διατηρώντας τη σημασία της.

  77. Δημήτρης Μ. said

    Το ανήμερα, νομίζω, αναφέρεται σε γιορτές, ανήμερα Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά κλπ, αλλά η Άλωση, ως γνωστόν, δε γιορτάζεται στην Ελλάδα.

  78. 36, 🙂

  79. καιρὸς ἦταν ν’ἀποκτήσῃ καὶ ἡ Νομανσλάνδη τὸ μουσεῖο της!

  80. Θρασύμαχος said

    #38: Οι άγγλοι και οι κάθε λογής ξένοι δεν μπορούν να μυρίζουν τα νύχια τους για την ορθή απόδοση του Ethniko Archeologiko Mouseio, ρωτούν πώς το λέμε εμείς στη γλώσσα τους και τους απαντούμε http://www.namuseum.gr/wellcome-en.html «The National Archaeological Museum of Athens is the largest …», ενώ αντίστοιχα οι ολλανδοί https://www.rijksmuseum.nl/en/organisation/history-of-the-rijksmuseum αφήνουν το δικό τους αμετάφραστο «The Rijksmuseum first opened its doors in 1800 …». Δεν συγκρίνω ούτε αξιολογώ, απλώς έτσι ξέρει ο κόσμος όλος το ένα και έτσι το άλλο. Αν κάποιος έλλην δημοσιογράφος αποκαλούσε το rijksmuseum «εθνικό», θα ήταν μάλλον ο πρώτος και πιθανότατα θα μπέρδευε όσους αναγνώστες έχουν πάει!

  81. Μιχαλιός said

    65: Το έχουμε ξαναδέι αυτό με τον Ντέισελμπλουμ και μάλλον δεν είναι και τόσο απλό, εδώ οι ίδιοι οι Ολλανδοί τσακώνονται για το θέμα:
    http://en.wikipedia.org/wiki/IJ_%28digraph%29
    http://stijnvermeeren.be/myname
    http://www.dutchgrammar.com/forum/viewtopic.php?p=6131 (

  82. ΠΑΝΟΣ said

    κάποιοι σχολιαστές τού «θα μπορούσαμε να λέμε» μ’ έκαναν κι έσκασα στα γέλια.Βρε νά’στε καλά!

  83. spyroszer said

    Το γκουγκλομεταφραστήρι, που έγινε λόγος και παραπάνω, μεταφράζει το «eyes wide shut» σε «μάτια ερμητικά κλειστά» (αφορά και το προχθεσινό άρθρο που συζητούσαμε) !!!!!
    http://translate.google.com/#en/el/eyes%20wide%20shut

  84. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    83: Λες;

    75: Δεν έχεις κι άδικο, κι έτσι ερμηνεύεται.

    71: Μεζεδάκια κι εσύ, ζηλιάρη; 🙂

  85. nickel said

    Μεζεδάκια, μπεζεδάκια. Εγώ θα τα πω μπεζεδάκια. (Ο κύριος με τα σου.)
    Μα μου βγάλανε τέτοιο λουκούμι μπροστά μου, να μην απλώσω χέρι να το πάρω;

  86. Μα κανείς δεν έχει αντίρρηση για το «Ραϊκσμουζέουμ», όπως το λένε και οι περισσότεροι Έλληνες τουρίστες που φτάνουν ως το Αμστερνταμ. Το «Μουσείο [Λάσλο;] Ράικ» είναι που χαρακτηρίστηκε μεζεδάκι!

  87. Gpoint (63), αυτό μάλλον για Lhomond παρά για Τίτος Λίβιος μου φαίνεται!

  88. Το Ρέικσμουζέουμ κρατικό δεν σημαίνει; Γιατί εθνικό;

  89. http://www.tovima.gr/society/article/?aid=511869

    «Σχέδιο δολοφονίας του πατριάρχη Βαρθολομαίου ερευνούν οι τουρκικές αρχές. Η επίθεση θα γινόταν στην 590η επέτειο της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης»

    Αυτός είναι σχεδιασμός δολοφονίας, κύριοι. Από τώρα για το 2043.

  90. Πέπε said

    #86: Άγγελε, όταν είδα στην Πλάκα μια Αμερικάνα να παραγγέλνει τζάιρο και ο σουβλατζής «να μην έχει καμία αντίρρηση», όπως λες, η σκέψη μου ήταν: Μα τι δούλος!
    Αφαλώς ο άνθρωπος κάνει μια δουλειά που δεν του αφήνει και πολύ χρόνο για μια συζήτηση που θα πρέπει να επαναληφθεί δέκα φορές την ώρα. Αλλά αν το τσόκαρο από το Μίντγουέστ, που δεν έχει υποψιαστεί στη ζωή της ότι κάποιοι άνθρωποι δεν είναι Αμερικάνοι, δεν μιλάνε την ίδια γλώσσα μ’ εκείνην, και δε διαβάζουν το λατινικό αλφάβητο όπως εκείνη, έρχεται μ’ αυτή την αποικιοκρατική υπεροψία σ’ ένα τόπο ο οποίος παρά ταύτα της κάνει την ευγενική παραχώρηση να γράψει τον γύρο ΚΑΙ (αν όχι ΜΟΝΟ) στο δικό της αλφάβητο, κι αυτή ούτε τόσο δεν κουνιέται από τις εδραιωμένες συνήθειές της, και κανείς δεν έχει καν την ευαισθησία να αγανακτήσει γι’ αυτό,
    τότε,
    το ελάχιστο που μπορώ να κάνω είναι να πω μέσα μου: Μα τι δούλος!

    Υπάρχουν άνθρωποι που ξεκουνήθηκαν να πάνε μέχρι την Ολλανδία για τουρισμό και δεν έψαξαν να μάθουν πώς διαβάζεται η ολλανδική γραφή, ή έστω πώς προφέρονται οι δέκα-είκοσι λέξεις κλειδιά; Καλά, κι αν χρειαστεί να ρωτήσουν κανέναν στο δρόμο για οδηγίες; (Εντάξει, απίθανο αλλά λέμε, αν;) Και κανείς δεν έχει αντίρρηση μ’ αυτό;

    Μα τι δούλοι!

  91. Αυτό με την Τσεσεκά μου θυμίζει μια παλιά κουβέντα για τις προφορές των ξένων ονομάτων βλέπε Πόε, Μπολιβάρ Αϊζεντστάιν κτλ. Μπορεί Τσεεσκά να είναι σωστότερο, αλλά δεν βλέπω κανένα λόγο να την αλλάξουμε.

    @70 και οι γυναίκες μπορούν να μάθουν τι είναι τα αμορτισέρ, που βρίσκονται και τι κάνουν, δεν έχουν κατασκευαστικό ντεφώ.

    Αυτό με τις προτάσεις των μαθητών είναι εντελώς γελοίο και νοηματικά. Παναπεί δεν ξέρουν τη διαφορά επενδύτη και μπουφάν, για να μην πιάσω τα άλλα.

  92. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    89: 🙂

  93. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    91. Τους αφήνω να αισθάνονται γνώστες και χρήσιμοι (αλλά μην τους το πεις 🙂 )

  94. munich said

    Παρακολουθώ στο μπιμπισι αφιέρωμα στον νεο Ράικς και μιλάει στα αγγλικά ο ολλανδός κιουρέιτορ αποκαλώντας το our National museum.

    όταν είχα προτωπάει στην Ολλανδία ρώτησα για το μουσέιο Βαν Γκογκ και δεν καταλάβαινε κανείς (έπρεπε να πω φαν Χογχ). όταν όμως έπρεπε να πηρώσω κάτι περιέργως καταλαβαίνανε όλες τις γλώσσες κι όλες τις προφορές, όπως ακριβώς γίνετε ανέκαθεν στις εμπορικές συναλλαγές. κ. Πέπε είστε άστοχος και άδικος και με την πελάτισσα και με το σουβλατζή, χάουπτζάχε εκείνη έφαγε τη γκατούλα της και εκε΄νος έβγλαε το μεροκάμτο

  95. Πέπε said

    94 Ναι, είμαι λίγο άδικος πράγματι. Καλά κάνεις και το επισημαίνεις. Αλλά δεν παύει να μου κακοφαίνεται πολύ η ιδέα ότι πηγαίνει κάποιος σ’ ένα ξένο μέρος και αδιαφορεί τόσο πολύ για το πώς θα επικοινωνήσει με τους ντόπιους (για δικά του ζητήματα, όχι δικά τους) ώστε αν προκύψει δυσκολία να πρέπει να τη λύσει ο ντόπιος κι όχι ο επισκέπτης.

  96. @95, Πέπε

    Μικρό το κακό. Βλέπετε, υπάρχουν και χειρότερα: να είσαι στην ίδια σου τη χώρα και για να εξυπηρετηθείς -να εξυπηρετηθείς, όχι να εξυπηρετήσεις- να πρέπει να γνωρίζεις άλλη γλώσσα! Κάποτε, λοιπόν, βρισκόμουν με τη γυναίκα μου στα Χανιά για διακοπές και είπαμε να πάρουμε το πρωινό μας κάπου έξω. Μπαίνουμε, λοιπόν, σε έναν κήπο, όμως η Γερμανίδα σερβιτόρα είτε τής μιλούσαμε Ελληνικά, είτε Αγγλικά, εξακολουθούσε απτόητη να μας απαντά στα Γερμανικά. Αν δεν ήταν η γυναίκα μου να με ηρεμήσει, θα είχα φύγει αμέσως. Όμως είχε και συνέχεια. Το ίδιο βράδυ πήγαμε σε μια πιτσαρία και όταν ήρθε η στιγμή της παραγγελίας, ω τι έκπληξη: o σερβιτόρος δεν μιλούσε ούτε Ελληνικά, ούτε Αγγλικά, αλλά μόνο Ιταλικά! Ε διάολε, αυτό παραπήγαινε πια. Αν είναι δυνατόν, να πηγαίνεις να δουλέψεις σε μιαν άλλη χώρα όπου θα έχεις άμεση επαφή με τους πελάτες και να μην κάνεις τον κόπο να μάθεις τα στοιχειώδη! Περί δουλοπρέπειας ο λόγος …

  97. Πέπε said

    @96: Παλιότερα, που μου τύχαινε αυτό στα τουριστικά, επέμενα να απαντώ ελληνικά. Ο άλλος είναι που οφείλει να κόψει το λαιμό του να συνεννοηθεί. Καλά, μη σου πω για όταν μου μιλάει Έλληνας σερβιτόρος αγγλικά!
    Αλλά τα τελευταία χρόνια έχω ρίξει νερό στο κρασί μου. Λίγο που μεταξύ των ξένων σερβιτόρων εμφανίζονται και κάποιοι από χώρες που αποκλείεται εκ των πραγμάτων να έχουν ηγεμονική συμπεριφορά, δηλαδή μετανάστες (παρόλο που ο μετανάστης μαθαίνει σε dt τη γλώσσα, και αυτό αποδεικνύει πολλά, αλλά τέλος πάντων υπαρχουν και νεοφερμένοι), λίγο μια αλληλεγγύη-κατανόηση προς ξένους εργαζόμενους φοιτητές/μπατιροτουρίστες που τέλος πάντων προσπαθούν φιλότιμα όσο μπορούν, τελικά συμβιβάζομαι.

  98. physicist said

    #97. — Πέπε, να υποθέσω ότι θα έκανες το ίδιο, χρησιμοποιώντας γερμανική γλώασσα, σε γειτονιές της Γερμανίας στις οποίες άνθρωποι που δεν είναι καν τουρίστες αλλά ζουν εκεί από δεκαετίες μιλούν μόνον τουρκικά. Επίσης, να υποθέσω ότι θα φρόντιζες να πηγαίνουν τα παιδιά σου σε σχολείο της Γερμανίας στο οποίο τα παιδιά μιλούν τη γλώσσα της χώρας και όχι τουρκικά ή σέρβικα ή αραβικά. Ή ότι θα ήσουν ιδιαίτερα ενεργός στο Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων, ότι θα έστελνες επιστολές στις αρμόδιες Υπηρεσίες κλπ., ώστε να σταματήσει αυτή η κατάσταση. Αυτά καταλαβαίνω εγώ από την οργή σου για τα γκαρσόνια και για τα τσόκαρα από το Μιντγουέστ που έχουν το θράσος να παραγγείλουν τζάιρος στην πλέον τουριστική γειτονιά της Αθήνας.

    Το ζήτημα είναι ότι αν το έκανες, μεγάλο κομάτι της Αριστεράς θα σ’ έλεγε ρατσιστή.

  99. Γιώργος Κεντρωτής said

    @ 11! Φίλε physicist, τη βουλγαρική ΤΣΣΚΑ την είχαμε γνωρίσει οι (πολύ) παλαιότεροι ως «Ερυθρά Σημαία Σόφιας». Τι μου θύμισες – και όχι μόν ο ένα πράγμα

  100. physicist said

    #99. — Έλα, Γιώργο, την Ερυθρά Σημαία δεν την ήξερα, μόνον τον Ερυθρό Αστέρα από το Βελιγράδι, την Τσρβενα Σβέζντα που λένε. Δηλαδή πριν γίνει Κεντρικό Αθλητικό Σωματείο του Στρατού, έτσι τη λέγανε;

    (Μιας και πιάσαμε τα ποδοσφαιρικά, με τρώει η γλώσσα μου να σε τσιγκλήσω για τα χτεσινά αλλά φαντάζομαι ότι κι εσύ θάχεις τσαντιστεί με το ρεζιλίκι, οπότε δε λέω τίποτις).

  101. τυφλόμυγα said

    96, Κώστα, περίμενα να διαβάσω ότι μπήκατε σε κάποιο μαγαζί όπου σας υποδέχτηκε ένας κρητίκαρος με βαριά προφορά και δεν καταλαβαίνατε Χριστό από όσα έλεγε. 😀

  102. physicist said

    #97 ΥΓ: Επισκέπτομαι συχνά τα τελευταία χρόνια τη Σλοβενία — έχω εκεί αγαπητούς φίλους και συνεργάτες. Πέρα από το prosim και το hvala δεν έχω μάθει λέξη σλοβένικα, ούτε και έχω σκοπό να το κάνω. Κανείς από τους Σλοβένους που γνωρίζω δεν μου επέριψε αλαζονεία ή ηγεμονικές τάσεις γι’ αυτόν το λόγο (κι αν το κάνουν πίσω απ’ την πλάτη μου, είναι μακριά νυχτωμένοι). Επίσης, όταν έψαχνα το Ταχυδρομείο στη Λιουμπλιάνα, ρώτησα να μου πουν where is the post office, προσθέτοντας sorry, I don’t speak Slovene. Όχι πως δεν θα μπορούσα να είχα μάθει πώς ρωτάνε για το Ταχυδρομείο στα σλοβένικα αλλά αν το είχα κάνει, πιθανόν να μου είχαν επίσης απαντήσει στην ίδια γλώσσα. Σ’ αυτή την περίπτωση, ούτε εγώ θα είχα βρει το Ταχυδρομείο ούτε οι ντόπιοι θα είχαν νοιώσει εθνικά περήφανοι.

  103. Μαρία said

    102 Εμ, τι τις έχουμε τις διεθνείς.

    Ένα χαριτωμένο παράδειγμα απο δω:
    http://www.puf.com/Que_sais-je:La_sociolinguistique , κεφ. 2, 3 (εναλλαγή κωδίκων κλπ)
    Συνομιλία που μαγνητοφωνήθηκε σε μπαρ μεγάλου ξενοδοχείου της Κρήτης.
    πελάτης: Καλησπέρα
    σερβιτόρος: Bonsoir, monsieur
    πελάτης: Έχετε ούζο;
    σερβιτόρος: De l’ ouzo, bien sûr monsieur.
    πελάτης: Δύα ούζα, παρακαλώ.
    σερβιτόρος: δύο;
    πελάτης: Ναι, δύο.
    σερβιτόρος: Tout de suite monsieur

  104. physicist said

    #103. — 🙂

    Ο αντβάιζόρ μου, που λες, ήτανε να επισκεφτεί την Ελλάδα, πάνε χρόνια τώρα, και μου είχε ζητήσει να λέμε καμια κουβέντα μέσα-μέσα να εξοικειώνεται. Δηλαδή εγώ να του μιλάω αγγλικά, κι αυτός ν’ απαντάει στα κουτσοελληνικά. Πάει καλά. Μπαίνω μια μέρα στο γραφείο του να μιλήσουμε.

    Εγώ: Good morning XYZ, how are you?
    XYZ: Έξη κι έξη.
    Εγώ: Twelve?
    XYZ: I mean so-so.
    Εγώ: I suggest you rather speak English in Athens.

  105. Πέπε said

    @98. Φίλε Φυσικέ,
    1. Το παράδειγμα με τις τουρκογειτονιές της Γερμανίας στηρίζεται σε τόσο πολλά δεδομένα που μου είναι ανοίκεια, ώστε δεν μπορώ να απαντήσω.
    2. Λες «να υποθέσω ότι θα έκανες…». Γιατί να το υποθέσεις; Ξέρεις πολλούς ανθρώπους τόσο μονοκόμματους ώστε από μια συνήθειά τους να μπορείς να υποθέσεις όλες τις υπόλοιπες; Αν πάω στη Γερμανία και κάνω κάτι αντιφατικό προς αυτό που έκανα κάπου αλλού, θα είμαι ο μόνος στον κόσμο; Ή θα είναι κατακριτέο αυτό;
    3. Γιατί πρέπει να κρίνουμε τα πάντα στη βάση «ρατσιστής / μη ρατσιστής»; Όχι για ρατσισμό, ούτε για εθνική υπερηφάνεια δε μίλησα! (ταυτόχρονα απαντάω και στο 102). Όταν επισκέπτεσαι ένα τόπο με κύριο σκοπό να δεις δέκα συγκεκριμένα πράγματα (Ακρόπολη, σουβλάκι, τζατζίκι, συρτάκι ή ό,τι τέλος πάντων) και δεν έχεις μπει στον κόπο να μάθεις πώς τα λένε αυτά τα πράγματα οι ντόπιοι, είναι αδιαφορία, είναι αγένεια, είναι κατά βάθος ηγεμονική συμπεριφορά. Όταν θα έρθει η στιγμή να χρησιμοποιήσεις αυτές τις λέξεις και αλλιώς τις λες εσύ και αλλιώς ο άλλος, ένας από τους δύο θα πρέπει να φύγει από αυτό που ξέρει για να πλησιάσει τον άλλο. Με τον τζάιρο αναθέτεις αυτή την ευθύνη στον άλλο. Αυτό: τίποτε εθνικότερο ή αντεθνικότερο.
    4. Δε λέω να κάτσεις να μάθεις όλη τη γλώσσα. Αν κάνεις μια ερώτηση εξ ολοκλήρου στην ντόπια γλώσσα, πράγματι μπλέκεις γιατί πρέπει να καταλάβεις την απάντηση μετά, όπως πολύ σωστά λες. Το «συγγνώμη αλλά δε μιλάω τη γλώσσα σας» που βάζεις εσύ είναι ό,τι πρέπει. Φυσικά και δεν τη μιλάς, δεν είναι υποχρέωση κάθε ανθρώπου να μιλάει κάθε γλώσσα του κόσμου, όμως εσύ έμμεσα αναγνωρίζεις ότι αν τη μίλαγες θα ήταν καλύτερα, τώρα βάζεις τον άλλο σε μπελά (μικρό βέβαια αλλά έχει σημασία που το αναγνωρίζεις) και ζητάς συγγνώμη. Το αντίστοιχο δικό μου είναι «συγγνώμη, μιλάτε αγγλικά;».
    Με προσεγγίζουν καμιά φορά τουρίστες στο δρόμο να ρωτήσουν κάτι. Το αν θα βάλουν έναν τέτοιου είδους πρόλογο ή όχι κάνει τεράστια διαφορά. Αν δεν τον βάλουν, τους απαντώ και εξυπηρετώ όσο καλύτερα και φιλικότερα μπορώ. Αν τον βάλουν, κάνω ακριβώς το ίδιο, αλλά επιπλέον λέω από μέσα μου «να ένας ευγενικός άνθρωπος!».

  106. physicist said

    #105. Αγαπητέ Πέπε:

    1. Νομίζω ότι το δεδομένο ότι ο κόσμος αυτός ζει δεκαετίες στη Γερμανία και αυτοπεριορίζεται στον μικρόκοσμό του μπορείς να το ελέγξεις κι αλλού αλλά δεν σου ζητώ να απαντήσεις εφόσον δεν το θέλεις. Το εκτιμώ μάλιστα που λες «δεν τα ξέρω καλά, δεν μιλάω».

    2. Το υποθέτω στη βάση ότι θα ήταν συνεπής στάση σε σχέση με την άλλη που εξέφρασες.

    3. Συμφωνώ μαζί σου, και δεν απέδωσα εγώ τον χαρακτηρισμό ρατσιστής-μη ρατσιστής. Αφορμή πήρα για να δείξω πόσο ρηχός και επικίνδυνος είναι. Ο τζάιρος δεν είναι άξιος λόγου αν θες τη γνώμη μου. Πες το τεμπελιά να μάθει ότι τονε λένε γύρο στα ελληνικά — και τι μ’ αυτό; Στη μια λέξη κολλάμε και μάλιστα στην προφορά της; Τι θάπρεπε δηλαδή να πει, I would like to have a γύρος; Θα μετέθετε μ’ αυτόν τον τρόπο λιγότερο την ευθύνη; Στο τέλος, αυτή η μετάθεση της ευθύνης είναι εδώ φυσιολογικό αποτέλεσμα του γεγονότος ότι τα αγγλικά είναι διεθνής γλώσσα ενώ τα ελληνικά όχι.

    4. Να σου πω, κι εγώ ρωτάω συνήθως αν μιλάνε αγγλικά αλλά διαλέγω και τους στόχους μου έξυπνα, δηλαδή χτυπάω κυρίως κόσμο νέο που να φοιτητοφέρνει, εκεί έχεις πάνω από 90% πιθανότητες επιτυχίας. Και μάλιστα το χαίρονται να τους μιλάς αγγλικά χωρίς προλόγους, σου λέει ο άλλος μοιάζω κοσμοπολίτης/κοσμοπολίτισσα από δέκα μίλια. 🙂

  107. sarant said

    99: Ερυθρά Σημαία Σόφιας, το θυμάμαι αμυδρά, γεια σου Γιώργο Κεντρωτή!

  108. Πέπε said

    @106, εδάφιο 4:
    Εντάξει, κι εγώ στοχευμένα ρωτάω αλλά καμιά φορά πέφτω κι έξω. Πάντως στη Γερμανία, σε ηλικίες άνω των 40 (γιατί αυτούς πέτυχα), είχα παρατηρήσει ότι λέγοντας «μιλάτε αγγλικά;» στα αγγλικά έπαιρνα περισσότερες καταφατικές απαντήσεις, ενώ αν το έλεγα στα γερμανικά περισσότερες αρνητικές. (Γερμανικά δε μιλάω, αλλά μπορώ να σκαρώσω μερικές εύκολες φράσεις, κατέχω κάποια υποτυπώδη στοιχεία λεξιλογίου και γραμματικής).
    Μάλλον άμα τον πετάξεις στο νερό κολυμπάει, ενώ αν τον κρατήσεις στη στεριά (στη δική του γλώσσα) προτιμάει να μείνει στεγνός!

    Κατά τα άλλα, χάρηκα που τα ‘παμε. Πολύ σπάνια μια διαφωνία με μηνύματα στο ίντερνετ παραμένει σε φιλικό και πολιτισμένο επίπεδο.

  109. @98

    Για να μην παρεξηγηθώ, αγαπητέ Φυσικέ, σε καμία περίπτωση δεν έχω την απαίτηση οποιοσδήποτε επισκέπτεται μια ξένη χώρα -και δη ως τουρίστας- να πρέπει και να μπορεί να συνεννοείται στη γλώσσα που μιλιέται εκεί. Το πράγμα, ωστόσο, αλλάζει όταν κάποιος θέλει να εργαστεί σε μια ξένη χώρα σε ένα πόστο όπου παρόλο που γνωρίζει πως καθημερινά θα έρχεται σε άμεση επαφή με τους ντόπιους, όχι μόνο δε φροντίζει να μάθει κάποια βασικά από τη τη γλώσσα αυτή, αλλά δεν συμβιβάζεται ούτε καν με τα Αγγλικά! Στην συγκεκριμένη περίπτωση που ανέφερα πιο πάνω, η σερβιτόρα που ανέφερα δεν μας είπε ούτε καν ένα »kalimera» ή έστω ένα »λυπάμαι, αλλά μιλάω μόνο Γερμανικά» – κάτι, ρε παιδί μου, έτσι για τους τύπους. Σε περιπτώσεις σαν κι αυτές, προσωπικά, δεν μου περισσεύει ούτε ανεκτικότητα ούτε κατανόηση. Το θεωρώ απλά ανεπίτρεπτο.

  110. physicist said

    #108. — Μάλλον άμα τον πετάξεις στο νερό κολυμπάει, ενώ αν τον κρατήσεις στη στεριά (στη δική του γλώσσα) προτιμάει να μείνει στεγνός!

    Χαχαχα, πολύ καλό! Κοίτα, τη βολή μας όλοι δύσκολα την αφήνουμε, έτσι δεν είναι;

    Κι εγώ χάρηκα και να ξέρεις δεν θα τόχα ξεκινήσει με τη διαφωνία μου μαζί σου αν δεν είχα την πεποίθηση (έχοντας δει λίγο το πώς μιλάς γενικώς) ότι η κουβέντα θα έμενε φιλική.

  111. physicist said

    #109. — Έγινε, αγαπητέ Κώστα, δεν υπήρξε παρεξήγηση και νομίζω ότι η σερβιτόρα κι εμένα θα με είχε τουλάχιστον παραξενέψει αρνητικά. Από την άλλη μεριά, μπορεί και νάχα σκεφτεί ότι ίσως είναι εποχιακή, ίσως είναι καμια φοιτήτρια που βγάζει δυο μήνες χαρτζηλίκι στην Ελλάδα, μπορεί ετούτο μπορεί εκείνο. Θα εξαρτιόταν από άλλες πληροφορίες και συμπαραδηλούμενα, από το ύφος της, τη στάση της, το τι κέφια θα είχα εγώ εκείνη τη μέρα και διάφορα άλλα αστάθμητα.

  112. @Πέπε, 105, 4.

    Η ερώτηση »Συγγνώμη, μιλάτε Χ;» συμφωνώ ότι επιβάλλεται από τους στοιχειώδεις κανόνες ευγένειας και όντως κάνει τη διαφορά. Κάποτε, μάλιστα, έτυχε να ζήσω το εξής καταπληκτικό: Γερμανίδα ιδιοκτήτρια ενοικιαζόμενων αυτοκινήτων, εδώ και δεκαετίες μόνιμη κάτοικος Ελλάδας, να κατσαδιάζει συμπατριώτες της που της απευθύνθηκαν στα Γερμανικά χωρίς να ρωτήσουν προηγουμένως αν μιλάει τη γλώσσα!

  113. @16 Και οι ιδιωτικές νοσοκομειάρες κάνουν κάτι μακροβούτια άγνοιας και τσαπατσουλιάς, που δεν πειράζει καθόλου. Άς τους να πηγαίνουν μπας και απαλλαγούμε από μερικούς. Ρωτάς: “Πώς βρέθηκες εκεί;” “Είχα ιδιωτική ασφάλεια!” σου απαντάει. Και τι έχει συμβεί; Πήγε την κόρη του, 25 χρονώ, με εμέτους και ζάλη καιτη διώξανε με αντιγριππικά, ενώ στο ‘δημόσιο’ η σκλήρυνση κατά πλάκας διαγνώστηκε σε πέντε λεπτά.
    Βάζουν κάτι παιδάκια να κάνουν εξωτερικό ιατρείο και με την οδηγία ‘ν’ απαλλάσσονται όσο πιο εύκολα μπορούν’

    @31 Lands δεν ξέρω τι εννοείς, αλλά αν το μάθαμε, θα μάθαμε ‘πάτριαμ’

    @33 Κυρία Αλίκη! Μιλήσατε για ‘ενότητα των σκλάβων;’ Μήπως εννοείτε και αυτή των προλεταρίων όλου του κόσμου; Είδατε πόθεν άρχεται η επανάστασις;
    Αυτή η έκκληση προς το συνδικαλιστικό κίνημα να ‘βρει νέους τρόπους πάλης’ μου θύμισε κάποιον Ουλιάνοβ! Διαβάστε και το @37 του Σκύλου

    @34 το πάνελ είναι ‘σύνοδος ειδικών’

    @62 Κι εγώ μαζί σου, Μύγα μου, αν και ξέρω πως είναι λάθος. Αλλά μερικές φορές είναι αφόρητος βυζαντινισμός η ετυμολογία.
    Από την άλλη, γιατί να είναι από το στείβω = πατώ και όχι από το στύφω = σουφρώνω; Έτσι κι αλλιώς η στυμμένη λεμονόκουπα είναι σουφρωμένη.

    @69 Μαρία, ένας λόγος που συμμετέχω είναι να βελτιώνω τα ελληνικά μου. Τι σημαίνει ‘αμορτί’ στα λαχεία;

    @91 Ιμόρ, απλά χαιρετώ

    @102 Βρε, Φυσικέ… δυσκολεύτηκες στη Σλοβενία (συχνάζω στη Λιουμπλιάνα από τότε που τη λέγανε љубљана) να βρεις την Pošta;

    @109 Κώστα. Δεν μου έχει συμβεί πρόσφατα, αλλ’ όταν κάποιος υπάλληλος επέμενε να μιλάει μόνο τη γλώσσα του στην Ελλάδα, μολονότι την ήξερα, εκνευρίστηκα. Ένιωσα ότι με εμπαίζει ή με περιφρονεί. «Όχι ρε, εγώ θα σε κάνω να μιλήσεις … για να φας!» Βέβαια αυτό συνέβη προ αμνημονεύτων, που είχα άλλο στιλ. Κάποιος μου έκανε μια άσεμνη χειρονομία επειδή δε σταμάτησα να τον πάρω. Επέστρεψα, τον έβρισα κι έφυγα. Αλλά ήμουν 35 χρονώ. Τα λέει και ο φυσικός στο @111 καλύτερα. Σήμερα όμως έχω πολύ περισσότερες ανοχές.

  114. physicist said

    #113. — Μην το λες δυσκολία, πες το βαριόμουνα να ψάξω, πες το ήθελα να πω μια κουβέντα μ’ έναν νορμάλ άνθρωπο κι όχι μόνο με συναδέλφους.

    Καλά, άντε, δυσκολεύτηκα .. φχαριστήθηκες τώρα; 😉

  115. Μαρία said

    113
    Όταν πιάνεις τον λήγοντα, που λέμε, κερδίζεις απλώς το αντίτιμο του λαχείου και έτσι κάνεις απόσβεση.

  116. Μου θυμίσατε ένα παλιό ανέκδοτο με το ζευγάρι ηλικιωμένων Κρητικών που λιαζότανε στην αυλή του.
    Κάποια στιγμή, από την άκρη του δρόμου, προβάλει ένα νεαρό ζευγαράκι τουριστών, καταϊδρωμένο, με τον οδηγό στο χέρι αλλά εμφανώς χαμένο, πλησιάζει τους παππούδες και ρωτάει:

    «Excuse me, do you speak english?»

    Ο παππούς κοιτάζει τη γιαγιά και της λέει :»εκατάλαβες ήντα ρωτούνε;»
    ‘Όι’ λέει εκείνη, οι ξένοι ακάθεκτοι συνεχίζουν:

    – «Excusez-moi, parlez-vous français?»

    Τώρα ο παππούς τους κοιτάει και τους λέει: «ήντα λέτε μωρέ, δεν καταλαβαίνω πράμα!»
    Οι τουρίστες αρχίζουν ν’ αγχώνονται αλλά δεν το βάζουν κάτω:

    «Εntschuldigen Sie mich, Sie sprechen Deutsch?»
    Ο παππούς τους ξανοίγει μα δε μιλεί. Αυτοί αρχίζουν να απελπίζονται.

    «Italiano? Parlare Italiano?»
    Ο παππούς τως ελέει, ανέ θέτε να κάτσετε να σας εβάλω μια ρακή κοπιάστε,
    μα δεν καταλαβαίνω πράμα!

    Οι τουρίστες δεν καταλαβαίνουν την πρόσκληση, κάνουν μια τελευταία προσπάθεια συνεννόησης και ρωτάνε:

    ¿Εspañol? ¿Hablas español?

    Τζίφος. Αποκαρδιωμένοι τα μαζεύουν και φεύγουν. Ούτε για ρακή δεν κάτσανε.
    Λίγο μετά γυρίζει η γιαγιά στον παππού και του λέει: «Να μάθομε μπρε Μανώλη μια ξένη γλώσσα να συνεννογιόμαστε με τσι ξένους» και απαντάει ο παππούς: «Γιάντα μωρέ Λενιώ, ετούτοι νε που κατέχουνε πέντε, εσυννοηθήκανε κοντό; «

    @96 Τα ‘χω δει κι εγώ αυτά τα απαράδεκτα και απλώς σηκώθηκα και έφυγα από το μαγαζί. Δεν μου έφταιγε ο σερβιτόρος, αυτός προσελήφθη με μόνο προσόν ότι μιλούσε γερμανικά, αλλά ο επιχειρηματίας που προφανώς ήθελε μόνο Γερμανούς πελάτες. Ας τους είχε λοιπόν. Έχοντας δουλέψει σε δουλειές που απαιτούν συναλλαγή με τους ξένους στην Ελλάδα και με γηγενείς στο εξωτερικό μπορώ να πω πως οι σωστοί επαγγελματίες φροντίζουν να μάθουν και τη γλώσσα του κράτους που τους υποδέχεται. Στο αεροδρόμιο, οι Γάλλοι συνάδελφοι (και τους αναφέρω γιατί οι Γάλλοι έχουν μια εγγενή αδυναμία να μιλήσουν άλλη γλώσσα) στους πελάτες μιλούσαν γαλλικά και σε εμάς απευθυνότανε στα ελληνικά κι ας ήξεραν ότι γνωρίζουμε τη γλώσσα τους.

  117. @113 Λεώνικε, αντιχαιρετώ σε!

  118. Γιώργος Κεντρωτής said

    @ 100! Φίλε physicist, χαίρομαι που, χωρίς να σου πω τίποτα, ξέρεις πώς είμαι και πώς αισθάνομαι για τα καμώματα του Σαββάτου. Φαντάζομαι, όμως, ότι ούτε για τα κυριακάτικα καμώματα (= επιτεύγματα) χρειάζεται να σου πω τίποτα, για να ξέρεις πώς αισθάνομαι. Θερμούς χαιρετισμούς.

  119. Γιώργος Κεντρωτής said

    @ 100! Φίλε physicist, χαίρομαι που, χωρίς να σου πω τίποτα, ξέρεις πώς αισθάνομαι για τα σαββατιάτικα καμώματα. Είμαι βέβαιος ότι ούτε για τα κυριακάτικα καμώματα (= επιτεύγματα) χρειάζεται να σου πω τίποτα, για να ξέρεις πώς αισθάνομαι! Στέλνω θερμούς χαιρετισμούς.

  120. physicist said

    #116. — 😀

    Τι θα πει εκείνο το κοντό στην τελική ατάκα του παππού;

    #119. — Τα σέβη μου για το χτεσινό, από έναν ΠΑΟΚτσή που δεν του αρέσει το μπάσκετ. Χαίρομαι ιδιαίτερα για τον Γιώργο Μπαρτζώκα, για λόγους που δεν είναι της παρούσης.

  121. physicist said

    Παρωνυχίδα: βλέπω κάμποσα σάιτ, όχι μόνον αθλητικά, να γράφουν για την «02 Αρίνα» και εκνευρίζομαι. Καταρχάς είναι O2 και όχι 02 — διάολε, άλλο το μηδέν άλλο το κεφαλαίο Ο. Και μετά έρχεται καπάκι εκείνο το «Αρίνα» και τα παίρνω. Γράφτε ρε παιδιά «O2 Arena» ή μπείτε στον κόπο να πείτε «Αρένα O2» ας πούμε.

    Σχετικό και το πολύ πρόσφατο με τη μετονομασία της κεντρικής σάλας του Αλεξάνδρειου σε «Nick Gallis Hall». Δηλαδή έλεος, ελληνοτέτοιος δεν είμαι αλλά χάθηκε να λέγεται, τουλάχιστον για τη χρήση της στην Ελλάδα «Σάλα Νίκος Γκάλης»;

  122. @Immortalité, 116: 🙂

  123. spiral architect said

    @121: Εγώ πάντως την ήξερα σαν Millenium Dome του Βόρειου Γκρίνουϊτς.
    (φωτό δική μου)

  124. alexandros_a said

    Κάτω δεξιά στο κουτάκι έχει φωνητική απόδοση (για όποιον εμπιστεύεται το Γκούγκλ): Τσε-εσ-κάα ή κάπως έτσι

    https://translate.google.gr/?q=d&oe=utf-8&aq=t&rls=org.mozilla:el:official&client=firefox-beta&channel=np&um=1&ie=UTF-8&hl=en&sa=N&tab=wT#ru/el/%D0%A6%D0%A1%D0%9A%D0%90

  125. sarant said

    124: Ναι, φαίνεται πως το αυθεντικό είναι Ες.

    116: «Κοντό» θα πει περίπου «άραγε, μήπως», το είχαμε αναφέρει πρόσφατα.

  126. physicist said

    #125(β). — Έχω χάσει μαθήματα λόγω σκασιαρχείου για μπαλίτσα — ευχαριστώ. 😉

  127. @125 Νίκο πρόσφατα; Πού;

    @120β Βλέπω με κάλυψε ο Νίκος.

    120γ «από έναν ΠΑΟΚτσή που δεν του αρέσει το μπάσκετ»
    Λογικό. Με τόσες τραυματικές μνήμες από τον Άρη τι να σου αρέσει από το μπάσκετ; 😀

    @122 Κώστα, ωραίο δεν το ήξερα! Το ανέκδοτο είναι από τα παλιά κλασσικά και με πληθώρα διασκευών 🙂

  128. physicist said

    #127(γ). — Πρώτον 😀 και δεύτερον εμείς οι Αθηναίοι ΠΑΟΚτσήδες δεν τραβάμε κανένα ζόρι με τα Αρειανά, αυτές είναι ιστορίες των Θεσσαλονικιών. Για μας, εχθρός είναι το ΠΟΚ και οτιδήποτε βρίσκεται νοτίως των ορίων του Νομού Πιερίας με τον Νομό Λαρίσης.

  129. sarant said

    127:
    Δυο φορές, μία από την Εφη
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/04/26/scopa/ (σχ. 105) ως κοντώ
    και μία απο τον Δ. Ραπτάκη
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/04/29/oporofores/ (σχ. 111)

  130. Μαρία said

    128
    Κάτωθεν του Ολύμπου έλεγαν οι παλιοί Βόρειοι.

    127
    Πώς ετυμολογείται αυτό το κοντό;

  131. physicist said

    #130(α) — Εμ, το βλέπεις ότι ούτε παλιός είμαι ούτε Βόρειος.

  132. Νέο Kid Στο Block said

    130.b. Eίναι σαν το κυπριακό «καλό» (=αμέ!/λοιπόν/αφού (ανάλογα την περίσταση,ποιο συνηθισμένη η χρήση με την έννοια αμέ και δευτερευόντως σαν «λοιπόν») . Αγνώστου ετύμου. Ωραία έτυμα έχουσιν και τα κρητικάτσια καλό! 🙂

  133. @128 Προφάσεις εν αμαρτίαις! Κι αν δεν σ’ αρέσουν τα θρησκευτικά υπάρχει και η εκδοχή με τα κρεμαστάρια, διαλέγεις και παίρνεις 😀

    @130β Μαρία δεν ξέρω. Ο Πιτυκάκης, που το γράφει με όμικρον, δεν δίνει ετυμολογία, μόνο ερμηνεία και παραδείγματα.

    «Κοντό και δεν εφάγαμε, δεν ήπιαμε ομάδι; Κοντό δεν κοιμηθήκαμε σ’ ένα -ν- προσκεφαλάδι;»

    @129 Πρέπει να κάνω ρατραπάζ, να δω πότε θα προκάμω 🙂

  134. sarant said

    133β: Αυτό δεν είναι το ίδιο, εδώ ο μαντιναδολόγος απευθύνεται στο μικρόσωμο αντικείμενο του πόθου του 🙂

  135. @134 Για καν’ τα πιο λιανά για δεν κατάλαβα πράμα; 🙂

    Ποιο δεν είναι το ίδιο και γιατί το αντικείμενο είναι μικρόσωμο;

  136. sarant said

    Εννοούσα ότι στο δίστιχο που παραθέτει ο Πιτυκάκης, το «κοντό» δεν είναι η λέξη που σημαίνει «άραγε», απλώς ο άνθρωπος ερωτεύτηκε μια μικρόσωμη,

    Όμως έβαλα και φατσούλα που χαμογελάει 🙂

  137. Σατανικό και πανέξυπνο! 🙂

  138. Μαρία said

    136
    Μέγας είσαι, Κύριε! Κοντό τεκνό ίσως αλλά σε γυναίκα αποκλείεται να απευθύνεται.

  139. @138 Ε, γι’ αυτό έβαλε τη φατσούλα 🙂

  140. physicist said

    #133(α). — Στο μπάσκετ είσαι Άρης, στη μπάλα Πανάθα και στο τάβλι τι ακριβώς, είπαμε; Τάχω ξεχάσει. 😛

  141. @140 Δεν κατάλαβα, που είναι το πρόβλημα στο να έχει κανείς πολλαπλές αναφορές; Ξέρεις κανένα που να είναι Μπάγιερν στη μπάλα, Μπάγιερν και στο μπάσκετ; 😛
    Για την μπάλα δεν είμαι Παναθηναϊκός, απλώς δεν είμαι γαύρος. Τους συμπαθώ λίγο παραπάνω από τους άλλους λόγω αδυναμιών αλλά δεν είναι το ίδιο.
    Στο τάβλι είμαι με τον εαυτό μου, όσοι με έχουν παίξει ξέρουν γιατί 🙂

  142. physicist said

    #141. — Ξέρεις κανέναν που να ενδιαφέρεται για γερμανικό μπάσκετ; Είναι σαν να ψάχνεις φιλάθλους για αλπικό σκι στην υποσαχάρια Αφρική ένα πράμα.

    (Το θέμα ταβλάκι παραμένει ανοιχτό, πάντως).

  143. Μπετατζής said

    130β κλπ Δεν θα μπορούσε να είναι από το – καν – , με την επίδραση κάποιου φαινομένου από αυτά με τα δύσκολα ονόματα που αναφέρετε κάθε τόσο εσείς οι γλωσσολόγοι/ες και οι φιλόλογες/οι ;;;; 🙂

  144. π2 said

    142: Ναι, τους υπεύθυνους του Ολυμπιακού που έφεραν από την Μπάμπεργκ τον Κάιλ Χάινς, τη με μεγάλη διαφορά καλύτερη μεταγραφή ξένου παίκτη ως προς τη σχέση τιμής / προσφοράς στο ελληνικό μπάσκετ.

  145. Silicon said

    Κακόμοιρο πυρίτιο e ;
    http://gr.news.yahoo.com/10-λόγοι-για-να-πίνεις-άφοβα-την-μπίρα-σου–065559352.html

  146. sarant said

    Χαχα!

  147. spyroszer said

    HRW: «Σκυλίσια» η ζωή των μεταναστών στην Ελλάδα
    Αρθρο-καταπέλτης του επικεφαλής της Human Rights Watch στη Sueddeutsche Zeitung
    http://www.tovima.gr/society/article/?aid=512387

    Εγώ ήξερα αυτή τη φράση μόνο με την έννοια «τεμπέλικη, εύκολη ζωή» (και δουλεύει σκυλίσια, σαν τον σκύλο = δουλεύει σκληρά).
    Με έκπληξή μου βλέπω ότι στο ΛΚΝ λέει «σκυλίσια ζωή, που χαρακτηρίζεται από έλλειψη ανθρώπινων συνθηκών, ζωή γεμάτη ταλαιπωρίες», χωρίς να έχει καθόλου την άλλη σημασία που πίστευα ότι ήταν η μοναδική.

  148. sarant said

    147: Πάντως κι εγώ μόνο τη σημασία του ΛΚΝ ξέρω για το «σκυλίσια ζωή».

  149. τυφλόμυγα said

    Λεώνικε @113ε:
    α. Μη με λες Μύγα σε παρακαλώ. 😦
    β. Ωραίο το «είναι αφόρητος βυζαντινισμός η ετυμολογία». 😀

  150. Μαρία said

    147
    Μήπως μπερδεύεσαι απ’ το κοπρόσκυλο, τεμπελόσκυλο.

  151. Silicon said

    145-6 Στο yahoo δημοσιεύτηκε σήμερα αλλά όπως φαίνεται είναι παλιό
    http://tinyurl.com/cz7whqf

  152. sarant said

    150: Και χασαποσκυλεύω και τέτοια.

  153. spyroszer said

    150, 152, ναι μπορεί να έχουν επηρεάσει και αυτά. Πάντως από παιδί έτσι την έχω συνδέσει τη φράση, με τεμπελιά, καλή ζωή κλπ, και μου κάνει εντύπωση όταν χρησιμοποιείται με την άλλη σημασία. Και στον γκούγκλη υπάρχει πάντως
    http://www.newstime.gr/?i=nt.el.article&id=38281
    http://www.picturebooks.gr/el/details_en.asp?id=1018
    http://www.skilaki.gr/news/the-word-dog-in-our-day-life/

  154. Μαρία said

    153
    Παράξενο.
    Η καλή ζωή είναι μπέικια 🙂

  155. B. Πικτόρης said

    145 Σίγουρα περιέχει σιλικόνη. Αφού λένε ότι με τη μπίρα τα βυζιά φουσκώνουν (και όχι μόνο)!

  156. spyroszer said

    μπέικια; απ’ τον μπέη ε; 🙂
    Και στα αγγλικά υπάρχει αυτή η αντιστροφή.
    http://www.worldwidewords.org/qa/qa-its1.htm

  157. Μαρία said

    155
    Η φράση «περνάει μπέικα» δεν ακούγεται πια;

    Ωραίο. Είδες όμως την εξήγηση για τους κάτω των 50 που ξέρουν μόνο τα σκυλιά του καναπέως. Το ίδιο σκεφτόμουν διαβάζοντας τη γλυκερή εξήγηση στο skilaki.

  158. spyroszer said

    Tώρα που το λες το έχω ακούσει το μπέικα, αλλά πολύ σπάνια.

    Ναι το σκέφτηκα και εγώ. Το χάσμα γενεών κι εδώ.

  159. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Σκυλίσια ζωή:
    -«Του φέρονται σα σκυλί»
    -Τον πέταξαν στο δρόμο σα σκυλί
    -«Τον έδιωξαν ή τον πρόγγιξαν σα σκυλί»
    και
    πήγε σαν το σκυλί στ αμπέλι (το τέλος μιας σκυλίσιας ζωής)

  160. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Και περνάει μπέϊκα λέμε και περνάει πασαλίδικα επίσης

  161. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Σκυλίσια μέρα – 2012

    Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
    Μουσική: Μιλτιάδης Πασχαλίδης

  162. Μαρία said

    160
    Το τραγούδι δεν το ξέρω αλλά η σκυλίσια μέρα σαν τίτλος της ταινίας (για το άλλο νήμα) παραπέμπει στα κυνικά καύματα (dog day).

  163. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    και μια παλιά μαντινάδα που ακούγεται πάντα «με καλή αύρα» στα γλέντια ενώ εν πρώτοις δεν είναι και για παίνεμα αυτά που λέει ο ερωτύλος τύπος:

    Έχω μια παζαβή καρδιά
    μ΄ένα κακό κουσούρι
    σα δει γυναίκα τη ΄γαπά
    κι ας έχει σκύλου μούρη

  164. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    162. Ναι, από εσάς εδώ το έμαθα (ή το θυμήθηκα) για την ταινία. Το τραγούδι είναι δαρμένου σκυλιού από ερωτική απουσία.

  165. spyroszer said

    160 Και πασάς στα Γιάννενα είναι τρέντυ.

  166. @147 Σπύρο κι εγώ τη σκυλίσια ζωή μόνο με την ερμηνεία του ΛΚΝ την ξέρω. Πολλές φορές που βλέπουμε τα αδέσποτα της πόλης αραχτά στον ήλιο στις πλατείες λέμε «και μετά σου λένε σκυλίσια ζωή» 🙂 . Και μπέικα λέμε και πασάς στα Γιάννενα και μια φίλη της μαμάς μου Βολιώτισσα προσφωνούσε όλα τα αγόρια «πασά μου».

    @157 -158 Σιγά το χάσμα ρε παιδιά, θα πέσομε μέσα 🙂
    Με τόσους κάτω των πενήντα κάνω παρέα, κανείς δεν πίστευε ότι η σκυλίσια ζωή είναι αυτή που λέει το σκυλάκιτζιαρ.

  167. #166
    Τα μικρά παιδιά τα λένε και πασόπ(ου)λα. Υπάρχουν και τραγουδάκια για παιδιά με μπέηδες και πασάδες:

    Από την Πόλη κι ως τη Σαλονίκη
    Πασάς ευγήκε για να κυνηγησεί.
    Δεν κυνηγούσε λαγούς κι αλάφια
    μον’ κυνηγούσε δυο μαύρα μάτια.
    Μαύρα μου μάτια κοντυλογραμμένα,
    τα πώς κοιμάστε χώρια απ’ τ εμένα;

    Αν και πρόκειται προφανώς για ερωτικό τραγούδι, χρησιμοποιείται σαν νανούρισμα, ίσως γιατί λέει για ύπνο. 🙂

    Κι άλλο:
    Ω πωπώ ω πωπώ, τι καλό παιδί έχω ‘γω!
    Το μαθαίνει ο γιος του Μπέη
    κι έρχεται και μου το παίρνει.

    Τι θα το έκανε ο Μπεηζαντές ο παιδί, άγνωστο. Ελπίζω να μην επρόκειτο για παιδομάζωμα… 🙂

  168. Left G700 said

    Φίλε Sarant,

    Κάποιες, ισχυρές νομίζω, ενστάσεις για το πρώτο μεζεδάκι, συνοδεία ενός επιδόρπιου που περίσσεψε από το προηγούμενο ‘‘γεύμα’’ τής Δημουλά:

    Λοιπόν, το πρώτο μεζεδάκι είναι προβληματικό. Δεν φτάνω στο σημείο να το επιστρέψω ως απαράδεκτο, αλλά, για να τα λέμε όλα, δεν τρώγεται με τίποτε και θα το αφήσω στην άκρη με τρόπο για να το πάρει πίσω ο σερβιτόρος. Να γιατί:

    Είναι ηλίου φαεινότερο ότι οι συγκεκριμένες εκφράσεις τής Δημουλά πρέπει να προσληφθούν με τη διασταλτική τους ερμηνεία. Όπως ξέρετε πολύ καλύτερα από εμένα, οι λέξεις δεν έχουν μόνο την πρωτεύουσα ή την αρχική τους σημασία. Στη διαδρομή τού χρόνου παίρνουν κι άλλες. Όχι δε σπάνια, συναντάμε λέξεις στις οποίες είναι δύσκολο να ανιχνευθεί αν συνηθίζεται πλέον να χρησιμοποιούνται περισσότερο με την αρχική τους έννοια ή με τη δευτερογενή (π.χ.: πόσο συχνά χρησιμοποιείται η λέξη πρώτος με την έννοια της πρωτιάς σε σύγκριση με κάποιους άλλους ή κάτι άλλο, αν δεν μιλάμε για πρόσωπα, και πόσο συχνά με την έννοια της επικρότησης, της επιβράβευσης, του θαυμασμού, κ.λπ.; ). Αυτά, όπως είπα, τα παίζεις στα δάχτυλα. Προς τι λοιπόν αυτό το μεζεδάκι;

    Η απορία μου μεγαλώνει (εδώ έρχεται το επιδόρπιο που περίσσεψε από το ‘‘γεύμα’’ τής Δημουλά), όταν θυμάμαι τα λόγια που έβαλες ‘‘ωραία’’ και ‘‘καλά’’ στο στόμα τής γηραιάς κυρίας στην ανάρτησή σου της 9ης Μαΐου (Ένας ξένος στο παγκάκι μου). ‘‘Ωραία’’ και ‘‘καλά’’ λοιπόν, και με το «έτσι μου ’ρθε» ή «έτσι μου βγήκε» (δεν θέλω να πιστέψω το «έτσι με βόλευε»), την παρουσιάζεις να έχει πει «δεν αντέχει τους μετανάστες στην Κυψέλη, τόσοι πολλοί που είναι, πιάνουν και τα παγκάκια, δεν βρίσκεις να καθίσεις στην πλατεία, άσε που κλέβουν και φοβάται να βγει από το σπίτι της, α-πα-πα! χάλια». Διότι τα εισαγωγικά εν προκειμένω δεν σηκώνουν καμία διασταλτική ερμηνεία. Η μόνη ερμηνεία τους είναι ότι αυτά ακριβώς και επί λέξει είπε η Δημουλά (στην καλύτερη περίπτωση —κι αυτό μόνο από λίγους: αυτά είπε η Δημουλά σύμφωνα με τη Δαμιανίδη και ο Σαραντάκος τα ‘‘ευλογεί’’) Μόνο που αυτά δεν τα είπε καμία Δημουλά! Αυτά τα είπε η ‘‘σταλινικά’’ ‘‘αντισταλινική’’ Δαμιανίδη, σύμφωνα με όσα κατάλαβε το ‘‘σταλινικά’’ ‘‘αντισταλινικό’’ μυαλό της! Πράγμα που ήξερες, όταν έγραφες την ανάρτηση, αφού είχες διαβάσει το απομαγνητοφωνημένο κείμενο —μάλιστα, διατύπωσες με κάθε σαφήνεια την άποψη ότι η Δαμιανίδη «δεν μετέφερε με ακρίβεια τα λεγόμενα της ποιήτριας».

    Και έρχομαι και σε ρωτώ, φίλε Sarant: Πώς είναι δυνατόν να διυλίζεις τον κώνωπα, ανεπιτυχώς όπως προανέφερα, στο πρώτο μεζεδάκι που προσφέρεις στους αναγνώστες σου και, την ίδια στιγμή, να αφήνεις αυτά τα απαράδεκτα εισαγωγικά (τα οποία ήδη έχουν αναδημοσιευτεί από το tvxs και ποιος ξέρει ποια άλλα τσαρδιά) να φιγουράρουν στο κείμενό σου, πέντε (5) ολόκληρες ημέρες μετά τη δημοσίευσή του;;;

    Εγώ, αν ήμουν η Δημουλά, θα σε είχα βάλει να φας το παγκάκι! 😉 🙂

    Τα λέμε (αλλά να τα λέμε όλα και όπως είναι, όχι όπως μας έρχεται!)

    ΥΓ Αν συνδυάσω α) αυτά που γράφεις στην ανάρτηση της 9ης Μαΐου για την έννοια του μοιράζω, μοιράζομαι, μοίρασμα κ.λπ. με β) τη μη απάντησή σου στο εκεί σχόλιό μου με το οποίο επισήμανα αυτή ακριβώς την πολυσημία τής συγκεκριμένης λέξης και γ) τον τίτλο τού ιστολογίου σου, μάλλον πρέπει να βγάλω το συμπέρασμα ότι για σένα οι λέξεις έχουν μόνο μία «δική τους σημασία»: την κυριολεκτική! Ή όχι;

  169. spyroszer said

    Ιμμόρ, τι να σου πω, εγώ μ’ αυτή τη σημασία την ξέρω κυρίως τη σκυλίσια ζωή, και το ακούω και από άλλους. Πάντως όταν βλέπουμε τα σκυλιά να λιάζονται στις πλατείες νομίζω λέμε και «Αυτό θα πει σκυλίσια ζωή».
    Το όριο 50 μάλλον θα ισχύει, αν ισχύει, για την Αγγλία, που φαντάζομαι έχουν αρκετά χρόνια πριν από εμάς κατοικίδια. Εμείς σε μεγάλη κλίμακα κατοικίδια έχουμε απ’ το ’80 – ’90 περίπου και μετά. Έχω την αίσθηση ότι σε ηλικίες κάτω των 30 συνηθίζεται πολύ η φράση αυτή με τη σημασία «ανέμελη ζωή», αλλά μπορεί να κάνω και λάθος.

  170. sarant said

    168: Aγαπητέ Λεφτ

    Σε ευχαριστώ για το εκτενές σχόλιο.

    Δυο θέματα.
    α) Το μεζεδάκι με το «άνευ προηγουμένου». Ίσως δεν παρακολουθείς ταχτικά, πάντως στα μεζεδάκια δεν παρουσιάζω μόνο μαργαριτάρια (κωμικά ή όχι λάθη ή αποδοκιμαστέες χρήσεις της γλώσσας) αλλά και οτιδήποτε το αξιοπρόσεκτο γλωσσικά. Γιαυτό και το επισήμανα, για να συζητηθει αυτή η μετατόπιση σημασίας, αν υπάρχει. Πουθενά δεν επικρίνω τη Δημουλά για ακυρολεξία ή για ό,τι άλλο.

    β) Στο άρθρο της 9ης Μαΐου δεν παρουσιάζω τη Δημουλά να έχει πει τίποτε. Λέω ότι η Δαμιανίδη έγραψε ότι η Δημουλά είπε «χχχχχ» (εντός εισαγωγικών) και ότι σύμφωνα με το απομαγνητοφωνημένο κείμενο που δημοσίεψαν τα Νέα η Δημουλά είπε «ψψψψ»΄(εντός εισαγωγικών και με λινκ). Ότι το πρώτο απόσπασμα είναι της Δαμιανίδη και όχι της Δημουλά φαίνεται οφθαλμοφανώς, αφού είναι σε τρίτο πρόσωπο (σπίτι της) και μεταφέρω και το σχολιαστικό «Α-πα-πα χάλια» Και πιο κάτω, όπως λες, λέω ότι η Δαμ. δεν μετέφερε με ακρίβεια τα λεγόμενα της Δημ.

    Κατά συνέπεια, δεν καταλαβαίνω πως συμπεραίνεις ότι εγώ παρουσιάζω τη Δημουλά να λέει πως δεν αντέχει μετανάστες κτλ. Εγώ λέω ότι η Δαμιανίδη είπε ότι η Δημουλά το είπε αυτό. Τα εισαγωγικά γύρω από το πρώτο παράθεμα, αυτήν ακριβώς τη λειτουργία επιτελούν.

    Αν κάποιος καταλάβει ότι εγώ παρουσιάζω τη Δημουλά να λέει αυτά τα λόγια (του πρώτου παραθέματος) ή είναι πολύ επιπόλαιος στην ανάγνωση ή κακόπιστος.

    Τέλος, να μου επιτρέψεις να σου πω ότι δεν καταλαβαίνω τον λόγο ύπαρξης του σχολίου σου, το συμπέρασμά σου για τις δυνατότητες βρώσης των παγκακιών ή το υστερόγραφό σου. Τα χρεώνω σε επιπόλαιο διάβασμα ή σε κακιά στιγμή.

  171. Left G700 said

    Φίλε Sarant,

    Απαντώ, ακολουθώντας τη δομή τού δικού σου σχολίου:

    α) Δεν υπάρχει τίποτε το αξιοπρόσεκτο σε συνήθεις εκφράσεις υπερβολής που αποσκοπούν να υπογραμμίσουν ή να δώσουν έμφαση σε κάτι. Το γλωσσικό αυτό φαινόμενο είναι πιο παλιό κι από τις λάσπες (έκφραση υπερβολής που αποσκοπεί κ.λπ. κ.λπ. —κατά τα ανωτέρω).

    β) Η διατύπωσή σου στο ποστ περί Δημουλά είναι η εξής:

    Στο χρονογράφημά της στην Εφημερίδα των Συντακτών η γνωστή δημοσιογράφος Άννα Δαμιανίδη, κάτοικος Κυψέλης, επέκρινε την ποιήτρια και ακαδημαϊκό Κική Δημουλά, επίσης Κυψελιώτισσα, επειδή, ως ομιλήτρια σε μια εκδήλωση στη γειτονιά τους, μιλώντας για τα περασμένα μεγαλεία της συνοικίας σε αντιδιαστολή με την τωρινή της κατάσταση, είπε ότι “δεν αντέχει τους μετανάστες στην Κυψέλη, τόσοι πολλοί που είναι, πιάνουν και τα παγκάκια, δεν βρίσκεις να καθίσεις στην πλατεία, άσε που κλέβουν και φοβάται να βγει από το σπίτι της, α-πα-πα! χάλια”.

    1. Πού ακριβώς στο παραπάνω απόσπασμα θεμελιώνεται ό ισχυρισμός σου Λέω ότι η Δαμιανίδη έγραψε ότι η Δημουλά είπε “χχχχχ” (εντός εισαγωγικών); Εγώ δεν διακρίνω τίποτε από τα παραπάνω, ακόμα κι όταν διαβάζω ανάμεσα στις γραμμές!

    2. Ασφαλώς και παρακάτω κάνεις λόγο για μη σωστή μεταφορά τών λεγομένων τής Δημουλά. Μα αυτό είναι το δεύτερο σκέλος τής αντίφασης! Υπάρχει και το πρώτο σκέλος της, η φάση, ας πούμε. Εσύ πετάς στον αναγνώστη δύο μπαλάκια, ένα μαύρο κι ένα άσπρο, και τον αφήνεις να διαλέξει μόνος του ποιο προτιμά! Δεν πάει έτσι! Κι αν πηγαίνει, πηγαίνει μόνο σε κείμενα καθαρής λογοτεχνίας. Όχι σε άρθρα γνώμης!

    3. Δεν ήξερα ότι μόνο οι επιπόλαιοι και οι κακόπιστοι εκλαμβάνουν τα εισαγωγικά σε φράσεις τρίτων ως ακριβή μεταφορά τών φράσεών τους. Ευχαριστώ για την πληροφορία.

    4. Δεν ήξερα επίσης ότι ανάμεσα στους δικούς σου αναγνώστες δεν υπάρχουν επιπόλαιοι ή κακόπιστοι. Μακάρι να είχαμε την τύχη σου! 🙂

    Τέλος, να μου επιτρέψεις και μένα να σου πω τα εξής:

    Λυπάμαι ειλικρινά και λυπάμαι πάρα πολύ που λες «δεν κατάλαβα το νόημα ύπαρξης του σχολίου σου». Γράφω «που λες» γιατί βεβαίως αυτός είναι ένα ισχυρισμός άνευ τού παραμικρού αντικρίσματος. Κατάλαβες και παρακατάλαβες. Αλλά, κάτι η αιχμηρότητα της κριτικής μου, κάτι η διαφορά ηλικίας, κάτι η μικροεξουσία ενός πολυδιαβασμένου μπλογκ ειδικευμένου σε ζητήματα γλώσσας, δεν σε αφήνουν να κατανοήσεις ότι η προσπάθειά σου να βαφτίσεις το κοτόπουλο ψάρι και να βγάλεις τη μέρα νύχτα, όχι μόνο το όποιο κύρος σου δεν προστατεύει, αλλά πολύ χειρότερα το τραυματίζει καίρια. Το χειρότερο: τα σκάγια παίρνουν λίγο και την Αριστερά στην οποία, αν δεν κάνω λάθος, αυτοτοποθετείσαι.

    Φίλε Sarant, άκουσε κι έναν ‘‘μικρό’’ (από τρελό κι από μικρό κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ.), δεν θα πάθεις τίποτε:

    Το μεγαλύτερο λάθος είναι η λάθος αντιμετώπιση ενός λάθους!

    Τα λέμε

    ΥΓ Είναι αυτονόητο πως εδώ κλείνω από τη μεριά μου το συγκεκριμένο διάλογο. Ίσως την επόμενη φορά να είμαι πιο τυχερός και να καταλάβεις το νόημα ύπαρξης του όποιου σχολίου μου…

  172. Left G700 said

    Φίλε Sarant,

    Κάποιες, ισχυρές νομίζω, ενστάσεις για το πρώτο μεζεδάκι, συνοδεία ενός επιδόρπιου που περίσσεψε από το προηγούμενο ‘‘γεύμα’’ τής Δημουλά:

    Λοιπόν, το πρώτο μεζεδάκι είναι προβληματικό. Δεν φτάνω στο σημείο να το επιστρέψω ως απαράδεκτο, αλλά, για να τα λέμε όλα, δεν τρώγεται με τίποτε και θα το αφήσω στην άκρη με τρόπο για να το πάρει πίσω ο σερβιτόρος. Να γιατί:

    Είναι ηλίου φαεινότερο ότι οι συγκεκριμένες εκφράσεις τής Δημουλά πρέπει να προσληφθούν με τη διασταλτική τους ερμηνεία. Όπως ξέρετε πολύ καλύτερα από εμένα, οι λέξεις δεν έχουν μόνο την πρωτεύουσα ή την αρχική τους σημασία. Στη διαδρομή τού χρόνου παίρνουν κι άλλες. Όχι δε σπάνια, συναντάμε λέξεις στις οποίες είναι δύσκολο να ανιχνευθεί αν συνηθίζεται πλέον να χρησιμοποιούνται περισσότερο με την αρχική τους έννοια ή με τη δευτερογενή (π.χ.: πόσο συχνά χρησιμοποιείται η λέξη πρώτος με την έννοια της πρωτιάς σε σύγκριση με κάποιους άλλους ή κάτι άλλο, αν δεν μιλάμε για πρόσωπα, και πόσο συχνά με την έννοια της επικρότησης, της επιβράβευσης, του θαυμασμού, κ.λπ.; ). Αυτά, όπως είπα, τα παίζεις στα δάχτυλα. Προς τι λοιπόν αυτό το μεζεδάκι;

    Η απορία μου μεγαλώνει (εδώ έρχεται το επιδόρπιο που περίσσεψε από το ‘‘γεύμα’’ τής Δημουλά), όταν θυμάμαι τα λόγια που έβαλες ‘‘ωραία’’ και ‘‘καλά’’ στο στόμα τής γηραιάς κυρίας στην ανάρτησή σου της 9ης Μαΐου (Ένας ξένος στο παγκάκι μου). ‘‘Ωραία’’ και ‘‘καλά’’ λοιπόν, και με το «έτσι μου ’ρθε» ή «έτσι μου βγήκε» (δεν θέλω να πιστέψω το «έτσι με βόλευε»), την παρουσιάζεις να έχει πει «δεν αντέχει τους μετανάστες στην Κυψέλη, τόσοι πολλοί που είναι, πιάνουν και τα παγκάκια, δεν βρίσκεις να καθίσεις στην πλατεία, άσε που κλέβουν και φοβάται να βγει από το σπίτι της, α-πα-πα! χάλια». Διότι τα εισαγωγικά εν προκειμένω δεν σηκώνουν καμία διασταλτική ερμηνεία. Η μόνη ερμηνεία τους είναι ότι αυτά ακριβώς και επί λέξει είπε η Δημουλά (στην καλύτερη περίπτωση —κι αυτό μόνο από λίγους: αυτά είπε η Δημουλά σύμφωνα με τη Δαμιανίδη και ο Σαραντάκος τα ‘‘ευλογεί’’) Μόνο που αυτά δεν τα είπε καμία Δημουλά! Αυτά τα είπε η ‘‘σταλινικά’’ ‘‘αντισταλινική’’ Δαμιανίδη, σύμφωνα με όσα κατάλαβε το ‘‘σταλινικά’’ ‘‘αντισταλινικό’’ μυαλό της! Πράγμα που ήξερες, όταν έγραφες την ανάρτηση, αφού είχες διαβάσει το απομαγνητοφωνημένο κείμενο —μάλιστα, διατύπωσες με κάθε σαφήνεια την άποψη ότι η Δαμιανίδη «δεν μετέφερε με ακρίβεια τα λεγόμενα της ποιήτριας».

    Και έρχομαι και σε ρωτώ, φίλε Sarant: Πώς είναι δυνατόν να διυλίζεις τον κώνωπα, ανεπιτυχώς όπως προανέφερα, στο πρώτο μεζεδάκι που προσφέρεις στους αναγνώστες σου και, την ίδια στιγμή, να αφήνεις αυτά τα απαράδεκτα εισαγωγικά (τα οποία ήδη έχουν αναδημοσιευτεί από το tvxs και ποιος ξέρει ποια άλλα τσαρδιά) να φιγουράρουν στο κείμενό σου, πέντε (5) ολόκληρες ημέρες μετά τη δημοσίευσή του;;;

    Εγώ, αν ήμουν η Δημουλά, θα σε είχα βάλει να φας το παγκάκι! 😉 🙂

    Τα λέμε (αλλά να τα λέμε όλα και όπως είναι, όχι όπως μας έρχεται!)

    ΥΓ Αν συνδυάσω α) αυτά που γράφεις στην ανάρτηση της 9ης Μαΐου για την έννοια του μοιράζω, μοιράζομαι, μοίρασμα κ.λπ. με β) τη μη απάντησή σου στο εκεί σχόλιό μου με το οποίο επισήμανα αυτή ακριβώς την πολυσημία τής συγκεκριμένης λέξης και γ) τον τίτλο τού ιστολογίου σου, μάλλον πρέπει να βγάλω το συμπέρασμα ότι για σένα οι λέξεις έχουν μόνο μία «δική τους σημασία»: την κυριολεκτική! Ή όχι;

    Φίλε Sarant,

    Απαντώ, ακολουθώντας τη δομή τού δικού σου σχολίου:

    α) Δεν υπάρχει τίποτε το αξιοπρόσεκτο σε συνήθεις εκφράσεις υπερβολής που αποσκοπούν να υπογραμμίσουν ή να δώσουν έμφαση σε κάτι. Το γλωσσικό αυτό φαινόμενο είναι πιο παλιό κι από τις λάσπες (έκφραση υπερβολής που αποσκοπεί κ.λπ. κ.λπ. —κατά τα ανωτέρω).

    β) Η διατύπωσή σου στο ποστ περί Δημουλά είναι η εξής:

    Στο χρονογράφημά της στην Εφημερίδα των Συντακτών η γνωστή δημοσιογράφος Άννα Δαμιανίδη, κάτοικος Κυψέλης, επέκρινε την ποιήτρια και ακαδημαϊκό Κική Δημουλά, επίσης Κυψελιώτισσα, επειδή, ως ομιλήτρια σε μια εκδήλωση στη γειτονιά τους, μιλώντας για τα περασμένα μεγαλεία της συνοικίας σε αντιδιαστολή με την τωρινή της κατάσταση, είπε ότι “δεν αντέχει τους μετανάστες στην Κυψέλη, τόσοι πολλοί που είναι, πιάνουν και τα παγκάκια, δεν βρίσκεις να καθίσεις στην πλατεία, άσε που κλέβουν και φοβάται να βγει από το σπίτι της, α-πα-πα! χάλια”.

    1. Πού ακριβώς στο παραπάνω απόσπασμα θεμελιώνεται ό ισχυρισμός σου Λέω ότι η Δαμιανίδη έγραψε ότι η Δημουλά είπε “χχχχχ” (εντός εισαγωγικών); Εγώ δεν διακρίνω τίποτε από τα παραπάνω, ακόμα κι όταν διαβάζω ανάμεσα στις γραμμές!

    2. Ασφαλώς και παρακάτω κάνεις λόγο για μη σωστή μεταφορά τών λεγομένων τής Δημουλά. Μα αυτό είναι το δεύτερο σκέλος τής αντίφασης! Υπάρχει και το πρώτο σκέλος της, η φάση, ας πούμε. Εσύ πετάς στον αναγνώστη δύο μπαλάκια, ένα μαύρο κι ένα άσπρο, και τον αφήνεις να διαλέξει μόνος του ποιο προτιμά! Δεν πάει έτσι! Κι αν πηγαίνει, πηγαίνει μόνο σε κείμενα καθαρής λογοτεχνίας. Όχι σε άρθρα γνώμης!

    3. Δεν ήξερα ότι μόνο οι επιπόλαιοι και οι κακόπιστοι εκλαμβάνουν τα εισαγωγικά σε φράσεις τρίτων ως ακριβή μεταφορά τών φράσεών τους. Ευχαριστώ για την πληροφορία.

    4. Δεν ήξερα επίσης ότι ανάμεσα στους δικούς σου αναγνώστες δεν υπάρχουν επιπόλαιοι ή κακόπιστοι. Μακάρι να είχαμε την τύχη σου! 🙂

    Τέλος, να μου επιτρέψεις και μένα να σου πω τα εξής:

    Λυπάμαι ειλικρινά και λυπάμαι πάρα πολύ που λες «δεν κατάλαβα το νόημα ύπαρξης του σχολίου σου». Γράφω «που λες» γιατί βεβαίως αυτός είναι ένα ισχυρισμός άνευ τού παραμικρού αντικρίσματος. Κατάλαβες και παρακατάλαβες. Αλλά, κάτι η αιχμηρότητα της κριτικής μου, κάτι η διαφορά ηλικίας, κάτι η μικροεξουσία ενός πολυδιαβασμένου μπλογκ ειδικευμένου σε ζητήματα γλώσσας, δεν σε αφήνουν να κατανοήσεις ότι η προσπάθειά σου να βαφτίσεις το κοτόπουλο ψάρι και να βγάλεις τη μέρα νύχτα, όχι μόνο το όποιο κύρος σου δεν προστατεύει, αλλά πολύ χειρότερα το τραυματίζει καίρια. Το χειρότερο: τα σκάγια παίρνουν λίγο και την Αριστερά στην οποία, αν δεν κάνω λάθος, αυτοτοποθετείσαι.

    Φίλε Sarant, άκουσε κι έναν ‘‘μικρό’’ (από τρελό κι από μικρό κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ.), δεν θα πάθεις τίποτε:

    Το μεγαλύτερο λάθος είναι η λάθος αντιμετώπιση ενός λάθους!

    Τα λέμε

    ΥΓ Είναι αυτονόητο πως εδώ κλείνω από τη μεριά μου το συγκεκριμένο διάλογο. Ίσως την επόμενη φορά να είμαι πιο τυχερός και να καταλάβεις το νόημα ύπαρξης του όποιου σχολίου μου…

  173. sarant said

    171: Λεφτ, επειδή λες ότι κλείνεις τον διάλογο, κάπως άγαρμπα πάντως, θα περιοριστώ σε ένα μόνο. Λες:

    β) Η διατύπωσή σου στο ποστ περί Δημουλά είναι η εξής:

    Στο χρονογράφημά της στην Εφημερίδα των Συντακτών η γνωστή δημοσιογράφος Άννα Δαμιανίδη, κάτοικος Κυψέλης, επέκρινε την ποιήτρια και ακαδημαϊκό Κική Δημουλά, επίσης Κυψελιώτισσα, επειδή, ως ομιλήτρια σε μια εκδήλωση στη γειτονιά τους, μιλώντας για τα περασμένα μεγαλεία της συνοικίας σε αντιδιαστολή με την τωρινή της κατάσταση, είπε ότι “δεν αντέχει τους μετανάστες στην Κυψέλη, τόσοι πολλοί που είναι, πιάνουν και τα παγκάκια, δεν βρίσκεις να καθίσεις στην πλατεία, άσε που κλέβουν και φοβάται να βγει από το σπίτι της, α-πα-πα! χάλια”.

    1. Πού ακριβώς στο παραπάνω απόσπασμα θεμελιώνεται ό ισχυρισμός σου Λέω ότι η Δαμιανίδη έγραψε ότι η Δημουλά είπε “χχχχχ” (εντός εισαγωγικών); Εγώ δεν διακρίνω τίποτε από τα παραπάνω, ακόμα κι όταν διαβάζω ανάμεσα στις γραμμές!

    Απαντώ:
    Για να δεις ότι δεν μεταφέρω λεγόμενα της Δημουλά αλλά της Δαμιανίδη, αρκεί να προσέξεις την εντός εισαγωγικών φράση «φοβάται να βγει από το σπίτι της, α-πα-πα χάλια». Δεν είναι ανάγκη να διαβάζεις ανάμεσα στις γραμμές, αν διαβάσεις το παραπάνω καταλαβαίνεις θαρρώ πως δεν είπε (σε ευθύ λόγο) η Δημουλά: — Φοβάται να βγει από το σπίτι της α-πα-πα χάλια. Η Δημουλά θα έλεγε «φοβάμαι να βγω από το σπίτι μου».

    Δεν έχω κανένα πρόβλημα να παραδεχτώ ότι έκανα λάθος, και το έχω παραδεχτεί πολλές φορές. Για μένα είναι ολοφάνερο ότι μεταφέρω λεγόμενα της ΔΑΜ και όχι της ΔΗΜ. Αν για σένα δεν είναι φανερό, διαβάζεις πολύ απρόσεχτα το κείμενο -αλλιώς πρέπει να πω ότι είσαι κακόπιστος ή, τρίτη δυνατότητα, ότι κάποιες λέξεις έχουν άλλη σημασία για σένα και άλλη για μένα.

  174. Μα αρκεί να δεις τη συνέχεια του ποστ («στην πραγματικότητα, η Δημουλά κατά λέξη είπε τα εξής…»).

  175. Γς said

    Κανάλι της Βουλής, τώρα:

    Μαρία Ζαρούλια βουλευτίνα της ΧΑ στη Βουλή
    μιλάει για κάτι (δεν πρόσεχα) που δεν πρέπει να γίνει «δεσμότης και βασανιστής του Ελληνικού λαού»

  176. Γς said

    Ντάξει, δεσμώτης είπε

  177. Left G700 said

    Φίλε Sarant,

    Παίρνω το λόγο μόνο και μόνο για μία διευκρίνιση, πολύ σημαντική για μένα γιατί δεν θέλω να δημιουργούνται παρεξηγήσεις μεταξύ μας (αλλά και να παρεξηγούμαι από κάποιους αναγνώστες σου).

    Όταν είπα ότι κλείνω το διάλογο, δεν το είπα απαξιωτικά για σένα και «αυτοκρατορικά» για την αφεντομουτσουνάρα μου. Το έκανα επειδή έκρινα ότι η απάντησή σου δεν άφηνε περιθώρια για διάλογο, αλλά μάλλον οδηγούσε σε επανάληψη των ίδιων και των ίδιων επιχειρημάτων και αντεπιχειρημάτων, πράγμα που θα έδινε την εντύπωση κοκορομαχίας. Επιπλέον, γιατί αισθάνθηκα ότι έβγαλες λίγο αγκάθια απέναντι στην αιχμηρή κριτική μου, μάλλον εκλαμβάνοντάς την ως κατά μέτωπο επίθεση. Άλλο αδιέξοδο αυτό.Με αυτές τις σκέψεις λοιπόν και μόνο αποσύρθηκα, σε διαβεβαιώ.

    Αλλά να! Τα κατάφερες να με ξαναβάλεις στην κουβέντα! 🙂

    Τυπικά, είναι σωστή η λεπτομερειακή συντακτική ανάλυση της φράσης που κοτσάρισες εντός εισαγωγικών. Όμως είναι σύνηθες για λόγους ευκολίας στο γραπτό καθημερινό λόγο να μεταφέρονται φράσεις με αλλαγή τού α’ προσώπου σε γ’. Αλλά το σημαντικότερο είναι άλλο: αυτά είναι «ψιλά γράμματα» για τον συνήθη αναγνώστη τού διαδικτύου. Και τα «ψιλά γράμματα», καλώς ή κακώς, χάνουν με κάτω τα χέρια μπροστά στην πολύ πιο ισχυρή εικόνα τών εισαγωγικών. Τα εισαγωγικά είναι που γράφουν, όχι οι συντακτικές λεπτές διαφοροποιήσεις.

    Τέλος, μια ακόμα διευκρίνιση: ήξερα πολύ καλά τι είχε πει η Δημουλά όταν διάβασα την ανάρτησή σου, είχα διαβάσει το απομαγνητοφωνημένο κείμενο. Δεν ξέρω αν σου δόθηκε η εντύπωση ότι διαμαρτυρήθηκα πρώτα και κύρια για λογαριασμό μου (μπορεί κάποια διατύπωση να σε οδήγησε εκεί, δεν σε κριτικάρω), πάντως δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

    Τα λέμε (με πάθος, χωρίς φόβο, αλλά και χωρίς κακές προθέσεις! 🙂 )

  178. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    177. Επιτρέψατέ μου ότι , κι ετουλόγου μου το αντιλαμβάνομαι όπως ο κ.Sarant και δε μπορώ να καταλάβω πώς και δεν το καταλαβαίνετε έτσι κι εσείς 🙂 Γλωσσοτριβείο είναι, κατα κύριο λόγο, ο ιστός αυτός (νομίζω;). Προς τί οι αναδιπλωτριπλοδιπλώσεις ;
    Δε μου πέφτει λόγος άλλα από τιμιότητα για τη φιλοξενία ,σάς διαβάζω και ψάχνω για ζουμί. Έχετε και Left το όνομα και (βάνει ο νους μου ότι) «υποχρεούσθε» να έχετε και τη χάρη, κατά τη ρήση. Καλοπροαιρέτως διατελώ αλλά εκεί που γράφετε:
    > «… Όμως είναι σύνηθες για λόγους ευκολίας στο γραπτό καθημερινό λόγο να μεταφέρονται φράσεις με αλλαγή τού α’ προσώπου σε γ’…», πετάτε τη μπάλα στο χέρσο. Αυτό το σύνηθες πρέπει να χει κατά νου και να ακολουθεί ο Νικοκύρης; («σύνηθες » είναι το γενικευμένο μπάχαλο που οδήγησαν οι κουμανταδόροι μας όλες τις εκφάνσεις του βίου εν Ελλάδι)
    > «…αυτά είναι “ψιλά γράμματα” για τον συνήθη αναγνώστη τού διαδικτύου… «, αν ο συνήθης αναγνώστης είναι αυτός που λανθάνει σε τόσο βασικά, ε δεν απευθύνεται, λέω γω, αυτός ο ιστότοπος σ εκείνον

  179. Περιττεύει, αλλά ας το πω: χωρίς να έχω ακούσει τίποτε προηγουμένως για την όλη ιστορία, κατάλαβα κι εγώ ότι η Δαμιανίδου είπε πως η Δημουλά είπε επί λέξει ό,τι ακολουθούσε εντός εισαγωγικών — και διαβάζοντας πάρα κάτω, αμέσως αντιλήφθηκα ότι κατά το Νικοδεσπότη, αυτό ήταν διαστρεβλωτική περίληψη αυτών που όντως είχε πει η ποιήτρια. Δεν μου έμεινε το παραμικρό περιθώριο για παρανόηση, κι ας έχω κι ένα πρόβλημα με τα μάτια μου που με κάνει να μη βλέπω τελείως καλά την οθόνη 🙂

  180. Left G700 said

    Φίλη ΕΦΗ ΕΦΗ,

    Όχι! Να μην ακολουθεί αυτό το σύνηθες ο Νικοκύρης!

    Και ναι! Αυτό το σύνηθες να έχει κατά νου ο Νικοκύρης! Όπως και το άλλο, για τη γυναίκα τού Καίσαρος…

    Πετάμε τη μπάλα στο χέρσο;;; Εμείς;;; Τώρα βρήκες καρδιά και πλήγωσες!!! 🙂

    Τα λέμε

  181. Left G700 said

    Φίλε Άγγελε,

    Η ιστορία αυτή ήταν αφορμή να βγει στην επιφάνεια πολύ αριστερή καφρίλα. Έχω την ισχυρή εντύπωση ότι τα εισαγωγικά τού Sarant δεν βοηθούν στην καταπολέμηση της καφρίλας (σε αντίθεση με άλλα σημεία τής αρχικής του ανάρτησης που βοηθούν). Μη πάρεις όρκο ότι ο τρόπος που λειτούργησε το δικό σου το μυαλό είναι όμοιος με τον τρόπο που λειτουργεί το μυαλό ενός κάφρου…

    Τα λέμε

  182. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    180, 181.
    Επιβουλεύονται την υποψηφιότητα για το Νόμπελ (αυτό ισχυρίστηκε ευθέως στη συνέχεια η ποιήτρια) και γι αυτό κάφρισαν μερικοί.
    -Μείνε στο ποίημα, από κάτω παραμονεύει ο ποιητής . Ένας φίλος το λέει αποδίδοντάς το στο Θωμά Γκόρπα (εγώ δεν το΄χω βρει για δικό του,αλλά μ αρέσει, όποιος κι αν το ΄πε )

  183. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    180 και επί του συναισθήματος:
    Επλήγωσές μου την καρδιά
    και γιάντα να το κάνεις
    αφού δεν τόχες για σκοπό
    ποτέ να μου τη γιάνεις 🙂 🙂

  184. sarant said

    177: Βρε Λεφτ, σου απάντησε και η Έφη, όπως και ο Άγγελος, αλλά δεν καταλαβαίνω τι θα έπρεπε να κάνω για να αποφύγω την υποθετική παρεξήγηση που λες. Να μη βάλω τη φράση καθόλου; Να μη βάλω εισαγωγικά, ενώ μεταφέρω αυτολεξεί τα λεγόμενα κάποιου; Να πω «η απαίσια Δαμιανίδου»; Ή να προτάξω ένα δυσκλαίμηρο: «Προσοχή, να μη διαβαστεί από απρόσεχτους»;

    (Που μου θυμίζει μιαν ωραία ατάκα που δεν θυμάμαι πού την έχω συναντήσει, για έναν που έλεγε: «Αν και δεν γράφτηκε για βλάκες, ίσως να έχετε διαβάσει….»)

  185. @ 183 🙂

    Επλήγωσά σου την καρδιά
    και με ρωτάς γιατί;
    Μονάχη σου δε μ’ άφηκες
    να πάρω το κλειδί;

  186. Left G700 said

    Φίλε Sarant,

    Μια και με ρωτάς, θα σου απαντήσω. Είχα σκεφτεί (και είχα απορρίψει ως παρεξηγήσιμο) να σου προτείνω μία άλλη διατύπωση που δεν θα είχε το παραμικρό πρόβλημα. Τώρα μου λύνεις τα χέρια. Μισή ντροπή δική μου, μισή δική σου! 🙂 Τα bold στοιχεία είναι οι προσθήκες:

    Στο χρονογράφημά της στην Εφημερίδα των Συντακτών η γνωστή δημοσιογράφος Άννα Δαμιανίδη, κάτοικος Κυψέλης, επέκρινε την ποιήτρια και ακαδημαϊκό Κική Δημουλά, επίσης Κυψελιώτισσα, επειδή, ως ομιλήτρια σε μια εκδήλωση στη γειτονιά τους, μιλώντας για τα περασμένα μεγαλεία της συνοικίας σε αντιδιαστολή με την τωρινή της κατάσταση, είπε ότι “δεν αντέχει τους μετανάστες στην Κυψέλη, τόσοι πολλοί που είναι, πιάνουν και τα παγκάκια, δεν βρίσκεις να καθίσεις στην πλατεία, άσε που κλέβουν και φοβάται να βγει από το σπίτι της, α-πα-πα! χάλια”. (Να σημειωθεί ότι τα παραπάνω λόγια τής Δημουλά που εμφανίζονται εντός εισαγωγικών εκφράζουν το πνεύμα τού λόγου της, σύμφωνα με την εκτίμηση τής δημοσιογράφου. Είναι δηλαδή ό,τι θεώρησε η Δαμιανίδη ως πνεύμα του λόγου τής ποιήτριας και όχι αυτολεξεί οι διατυπώσεις τής Δημουλά.)

    Λοιπόν; Δεν είναι τώρα πιο καλά; 42 λεξούλες και κάθε κατεργάρης στον πάγκο του! Μπορεί να σου πει ο κάθε κακότροπος Λέφτης την παραμικρή κουβέντα τώρα; Εγώ ο ίδιος θα του βγάλω τα μάτια! 😉 🙂

    Τα λέμε

    ΥΓ Εννοείται πως αυτή η λύση που επέλεξα είναι η πιο εύκολη, η πιο απλή (δεν ήθελα να πειράξω ούτε κόμμα από το κείμενό σου). Φυσικά, ξέρεις καλύτερα από μένα ότι δεν είναι και η μόνη.

  187. Left G700 said

    Καλύτερο (δεν μου άρεσε μια επανάληψη και την ξέκανα!):

    Στο χρονογράφημά της στην Εφημερίδα των Συντακτών η γνωστή δημοσιογράφος Άννα Δαμιανίδη, κάτοικος Κυψέλης, επέκρινε την ποιήτρια και ακαδημαϊκό Κική Δημουλά, επίσης Κυψελιώτισσα, επειδή, ως ομιλήτρια σε μια εκδήλωση στη γειτονιά τους, μιλώντας για τα περασμένα μεγαλεία της συνοικίας σε αντιδιαστολή με την τωρινή της κατάσταση, είπε ότι “δεν αντέχει τους μετανάστες στην Κυψέλη, τόσοι πολλοί που είναι, πιάνουν και τα παγκάκια, δεν βρίσκεις να καθίσεις στην πλατεία, άσε που κλέβουν και φοβάται να βγει από το σπίτι της, α-πα-πα! χάλια”. (Να σημειωθεί ότι τα παραπάνω λόγια τής Δημουλά που εμφανίζονται εντός εισαγωγικών εκφράζουν το πνεύμα τού λόγου της, σύμφωνα με την εκτίμηση τής δημοσιογράφου. Είναι δηλαδή όσα θεώρησε η Δαμιανίδη πως αποτελούσαν το νόημα των λόγων τής ποιήτριας και όχι αυτολεξεί οι διατυπώσεις τής Δημουλά.)

  188. Μα, Left G700, στην αμέσως επόμενη παράγραφο ο Νικοδεσπότης παραθέτει επί λέξει τι είπε η Δημουλά! Σε εξοργίζει το ότι η εξήγηση που θα έβαζες εσύ αντί να μπει κολλητά σε παρένθεση μπαίνει τρεις γραμμές πιο κάτω; Για τ’όνομα του Θεού, δεν απευθύνεται σε ηλίθιους αυτό το ιστολόγιο, ούτε σε παιδάκια της Α΄ Δημοτικού που δεν μπορούν να συνδυάσουν μια παράγραφο με την αμέσως προηγούμενη!

  189. Left G700 said

    Φίλε Άγγελε,

    Επανέρχεσαι σε ένα ζήτημα που είχα την εντύπωση ότι θα έπρεπε να θεωρείται λήξαν, μετά την πρόχειρη και εύκολη ‘‘λύση’’ που κατέθεσα ως απάντηση στην απορία τού Sarant (απορία που όφειλε να μην έχει, ούτε καν ρητορικά). Θα επανέλθω λοιπόν κι εγώ και, αναγκαστικά, θα επεκτείνω και λίγο περισσότερο την κριτική μου προς το ‘‘επίμαχο’’ κείμενο:

    1. Η (επαναλαμβάνω) πρόχειρη και εύκολη λύση τής προσθήκης μου, στην οποία κατέφυγα με την οδηγία προς τον εαυτό μου να μην πειραχτεί ούτε κόμμα από το αρχικό κείμενο, σου κόβει πουθενά τη σούπα; Θέλω να πω, δημιουργεί κάποιο πρόβλημα στο κείμενο; Δεν καταθέτεις κάποια άποψη επ’ αυτού. Θα την ήθελα.

    2. Γράφεις: «Σε εξοργίζει το ότι η εξήγηση που θα έβαζες εσύ αντί να μπει κολλητά σε παρένθεση μπαίνει τρεις γραμμές πιο κάτω;». Αφού κατ’ αρχήν σου πω ότι δεν διακατέχομαι από καμία οργή, επίτρεψέ μου να προσθέσω εδώ:

    α) Κάνεις λόγο για εξήγηση. Έκτακτα! Τι είναι αυτό που δημιουργεί την ανάγκη εξήγησης, για να ’χω το καλό ρώτημα; Είναι τα εισαγωγικά που επιπόλαια κοτσάρισε ο Sarant ναι ή όχι;

    β) Προκύπτει ευθέως από την παραπάνω φράση σου ότι θεωρείς την προσθήκη περιττή, επειδή «μπαίνει τρεις γραμμές πιο κάτω», δια χειρός τού αρθρογράφου. Κάνεις λάθος. Εξηγώντας ευθύς αμέσως πού βρίσκεται το λάθος σου θα γίνει φανερό, ελπίζω, ότι δεν είναι μόνο η Δημουλά που ‘‘θίγεται’’ από το κείμενο του Sarant. ‘‘Θίγεται’’ και η Δαμιανίδη (άσχετα αν το αξίζει, επειδή είναι η ίδια υπεύθυνη γι’ αυτό, όπως θα εξηγηθεί). Λοιπόν:

    Μετά την παράθεση των αποσπασμάτων με τις πραγματικές δηλώσεις της Δημουλά που έδωσαν ‘‘τροφή’’ στη Δαμιανίδη να γράψει τις ανοησίες της, ο Sarant γράφει φαρδιά πλατιά:

    «Δεν θα κατηγορήσω τη δημοσιογράφο που δεν μετέφερε με ακρίβεια τα λεγόμενα της ποιήτριας:»

    Σωστά το γράφει αυτό; Όχι! Απολύτως λανθασμένα! Η Δαμιανίδη δεν μετέφερε τίποτε από «τα λεγόμενα της ποιήτριας»! Πουθενά στο κείμενό της δεν βάζει εισαγωγικά, όταν αναφέρεται στη Δημουλά! Που-θε-να! Αυτό δεν την αθωώνει βέβαια. Η διαστρέβλωση είναι δεδομένη και καραμπινάτη! Έγραψε τη λέξη «είπε» κοτσάρισε και την άνω και κάτω τελεία της όμορφα και καλά, απλώνοντας τη μπανανόφλουδα με τρόπο. Όμως, τουλάχιστον, εισαγωγικά δεν έβαλε! Τυπικά είναι σωστή (για να το πω αλλιώς: αν είχε βάλει εισαγωγικά, θα μπορούσε να φάει μία μήνυση από εδώ μέχρι την Καπερναούμ και να τρέχει και να μη φτάνει!). Άρα, για έναν εξασκημένο και προσεκτικό αναγνώστη ήταν φανερό ότι μετέφερε το πνεύμα τών λόγων της Δημουλά, το εκπεμπόμενο από τα λόγια της μήνυμα, σύμφωνα βέβαια με το φτωχό μυαλό τής ίδιας τής Δαμιανίδη κι όχι τα ίδια τα λόγια τής Δημουλά. Ο Sarant είναι ένας τέτοιoς εξασκημένος και προσεκτικός αναγνώστης. Κι όμως! Ακόμα κι αυτός την πατάει την ωραία πεπονόφλουδα της ‘‘καλής’’ δημοσιογράφου σαν πρωτάκι! Κι έτσι καταλήγει να γράφει την απολύτως αναντίστοιχη με την πραγματικότητα φράση «Δεν θα κατηγορήσω τη δημοσιογράφο που δεν μετέφερε με ακρίβεια τα λεγόμενα της ποιήτριας:».

    Με την οποία (ταρά τατάμ!) τι κάνει χωρίς να το καταλαβαίνει και να το συνειδητοποιεί; Επικυρώνει τα εισαγωγικά που έχει κοτσάρει προηγουμένως και, αφού τα έχει ανατρέψει με την παράθεση των πραγματικών λόγων τής Δημουλά, τα ξαναστήνει ωραία και καλά στα πόδια τους, μπερδεύοντας και πάλι τους αναγνώστες του! Και σ’ αυτό το μπέρδεμα τίποτε δεν αποκλείει κάποιοι (ιδίως οι μουτζαχεντίν τού αντιρατσισμού) να σκεφτούν: «Μάλιστα! Η Δαμιανίδη άκουσε αυτά που μας λέει ο Sarant. Τα Νέα μάς παρουσιάζουν άλλα. Σιγά μην πιστέψουμε τα Νέα! Επιλέγουμε την Άννα που είναι και συνεπής αντιρατσίστρια!».

    3. Γράφεις επαναλαμβανόμενος: «Για τ’όνομα του Θεού, δεν απευθύνεται σε ηλίθιους αυτό το ιστολόγιο, ούτε σε παιδάκια της Α΄ Δημοτικού που δεν μπορούν να συνδυάσουν μια παράγραφο με την αμέσως προηγούμενη!»

    Δύο επισημάνσεις:

    α) Νομίζω να αναδείχθηκε πανηγυρικά από τα παραπάνω ότι τα παιχνίδια με τις λέξεις και τα συμφραζόμενά τους και η δημιουργία πρώτων εντυπώσεων (που έχουν την τάση οι ρουφιάνες, ως πρώτες, να κυριαρχούν!) μπορούν να κάνουν ακόμα και εξασκημένους και προσεκτικούς αναγνώστες σαν τον Sarant να πατάνε γλωσσικές πεπονόφλουδες μια χαρά (και χαλαρά). Πόσω μάλλον κάποιοι ηλίθιοι ή παιδάκια της Α´ Δημοτικού!

    β) Όταν κάποιος συμμετέχει σε κάποια συζήτηση καλό είναι να προσέχει τι λέει ο κάθε συνομιλητής (ή να μην ‘‘ξεχνάει’’ κάποια από αυτά που λέγονται επειδή δεν τον ‘‘βολεύουν’’). Ιδίως ο συνομιλητής με τον οποίο τυχαίνει να διαφωνεί (όπως καλή ώρα εσύ με εμένα). Είπα λοιπόν και ξαναλέω:

    Το περί Δημουλά κείμενο του οικοδεσπότη εδώ, αναπαράχθηκε από τουλάχιστον ένα site ευρείας αναγνωσιμότητας, πολύ ευρύτερης από την ευρεία αυτού τού ιστολογίου. Ισχυρίζεσαι ότι αυτό που αποκλείεις για το παρόν ιστολόγιο (απολύτως αυθαίρετα, αλλά ας μη το κάνω θέμα), πρέπει να αποκλειστεί και για το tvxs; Δεν νομίζεις ότι και η αυθαιρεσία πρέπει να έχει κάποια όρια;

    Αντί επιλόγου

    Δεν κάθισα να γράψω όλα τα κατεβατά που έχω γράψει εδώ (κι αλλού) για το ζήτημα της Δημουλά επειδή θέλω να ‘‘την πω’’ στον Νικοκύρη, ή σ’ εσένα ή σε οποιονδήποτε άλλον. Ούτε και καίγομαι προσωπικά ή ειδικά για την Δημουλά. Εκείνο για το οποίο καίγομαι είναι ορισμένες άκρως προβληματικές πλευρές των τρόπων και των μεθόδων που ακολουθεί η Αριστερά κατά τη διεξαγωγή τού αντιρατσιστικού αγώνα της και οι οποίες έχουν τις ρίζες τους, κατά την άποψή μου, σε μία ιδιότυπη ολοκληρωτική αντίληψη των πραγμάτων. Αντίληψη που καταλήγει σε μία επίσης ιδιότυπη αντιρατσιστική ιδεολογική ‘‘τρομοκρατία’’.

    Είχαμε τέτοια δείγματα πολλά στην περίπτωση της Δημουλά (να γιατί ασχολήθηκα ιδιαίτερα με αυτήν λοιπόν). Υπήρξαν ευτυχώς και κάποιες εξαιρέσεις. Μνημονεύω το άρθρο τού Παναγιώτη Φραντζή στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΠΡΙΝ τής Κυριακής που μας πέρασε, καθώς και ένα κείμενο από τη μπλογκόσφαιρα, γραμμένο από οπαδό τού ΚΚΕ —αν και γράφτηκε από έναν ‘‘σταλινικό’’, κατά την επικρατούσα δοξασία, το κείμενο βάζει τα γυαλιά σε πολλά κείμενα ‘‘αντισταλινικών’’· μία ακόμα απόδειξη ότι ο Στάλιν δεν κατοικοεδρεύει αποκλειστικά στον Περισσό… (Ο συγγραφέας τού δεύτερου κειμένου έδωσε το λινκ στη συζήτηση της ανάρτησης που αναλύουμε. Το ξαναποστάρω εδώ: http://e-oikodomos.blogspot.gr/2013/05/blog-post_9.html )

    Θα συμπεριλάμβανα στις εξαιρέσεις και το κείμενο του Sarant. Δεν το κάνω, παρά το ότι, όπως προανέφερα, έχει πολλά θετικά σημεία. Τα αρνητικά, όπως τα ανέλυσα σ’ αυτή τη σειρά των σχολίων μου, δεν μου το επιτρέπουν. Είναι βέβαια αρνητικά συγγνωστά: η νόρμα που έχει υιοθετήσει ο Νικοκύρης (ένα κείμενο την ημέρα το γιατρό τον κάνει πέρα) δεν βοηθάει αυτούς που την ακολουθούν να είναι πιο ακριβείς. Στα περισσότερα κείμενά του, οι ‘‘λεπτές’’ ανακρίβειες πάνω σε μερικές λεπτομέρειες δεν παίζουν κάποιο ιδιαίτερα αρνητικό ρόλο. Όχι όμως και σε αυτό περί Δημουλά, για τους λόγους που ελπίζω ότι εξήγησα με σαφήνεια.

    Τα λέμε

  190. Νίκος Μαστρακούλης said

    186: Θεωρώ κι εγώ ότι το επίμαχο κείμενο, όπως το διατύπωσε ο Νικοκύρης, δεν είναι εύκολα παρεξηγήσιμο, εκτός κι αν απομονωθεί από την επόμενη παράγραφο.

    Όμως. επειδή υπάρχουν άνθρωποι που διαβάζουν στα πεταχτά ή κακόπιστοι, προτείνω κι εγώ μια πιο ξεκάθαρη διατύπωση:

    Στο χρονογράφημά της στην Εφημερίδα των Συντακτών η γνωστή δημοσιογράφος Άννα Δαμιανίδη, κάτοικος Κυψέλης, επέκρινε την ποιήτρια και ακαδημαϊκό Κική Δημουλά, επίσης Κυψελιώτισσα, επειδή, ως ομιλήτρια σε μια εκδήλωση στη γειτονιά τους, μιλώντας για τα περασμένα μεγαλεία της συνοικίας σε αντιδιαστολή με την τωρινή της κατάσταση, είπε (κατά τη δημοσιογράφο) ότι “δεν αντέχει…,

  191. Left G700 said

    Φίλε Νίκο Μαστρακούλη,

    Δεν πα’ να θεωρείς! Ο Νικοκύρης έχει άλλη γνώμη (και πιθανόν αρβανίτικη καταγωγή…) 😉

    Τα λέμε (και τα λες κι εσύ 🙂 )

  192. Νίκος Μαστρακούλης said

    191: Έχω πολύ διαφορετική άποψη για τον Νικοκύρη απ’ ό,τι εσύ. Κατανοώ την (αρχική) παρέμβασή σου μια που υπήρχε περιθώριο (έστω μικρό κατά τη γνώμη μου) παρανόησης, αλλά δεν μου άρεσε το επιθετικό σου ύφος και δεν κατανοώ γιατί επιμένεις ότι πρέπει σώνει και καλά να αλλάξει το κείμενό του. Η πρότασή μου ήταν για διευκόλυνση, σε περίπτωση που επιλέξει να το αλλάξει, όχι γιατί «πρέπει».

  193. Left G700 said

    192: (Υιοθετώ το δικό σου στυλ προσφώνησης για να μην κατηγορηθώ για ανεπίτρεπτη οικειότητα —ελπίζω όχι και για επιθετικότητα)

    Κοίταξε να δεις τώρα. Πρώτον, δεν ξέρεις την άποψή μου για τον Νικοκύρη γιατί δεν εξέφρασα καμία γενική άποψη γι’ αυτόν. Για ποιο λόγο να θέλω να κάνω μία τέτοια εκτίμηση; Και στην τελική, με τι στοιχεία; Κατέθεσα τις ενστάσεις μου επί τού συγκεκριμένου ζητήματος και όσες απόψεις συνδέονται με αυτό. Άρα, καλό θα ήταν να διαβάζεις λιγότερο επιπόλαια. Όχι τίποτε άλλο, αλλά διαψεύδεις και τις εκτιμήσεις ότι εδώ δεν συχνάζουν επιπόλαιοι αναγνώστες…

    Δεύτερον, σεβαστό το δικαίωμά σου να μη σου αρέσει η επιθετικότητα, δική μου ή οποιουδήποτε άλλου. Καλό είναι να μη ξεχνάς όμως ότι η εκτίμηση περί επιθετικότητας είναι με βάση τις δικές σου αντιλήψεις. Δεν είναι υποχρεωτικό να έχουμε την ίδια αντίληψη. Ας πούμε: αυτό που εσύ εν προκειμένω λες επιθετικότητα, εγώ το έχω στο μυαλό μου ως να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη. Στον Νικοκύρη, στον Λένιν, στον πατέρα μου τον ίδιο! Ελπίζω να έγινα κατανοητός.

    Τα λέμε (άμα θες, δημοκρατία έχουμε!)

  194. sarant said

    Μάλιστα!

    Δηλαδή, επειδή δεν έσπευσα να αλλάξω το κείμενό μου έτσι που αρέσει στον Λεφτ, που δεν θα είχε και κανένα νόημα αφού η αναδημοσίευση που τον ενόχλησε έχει ήδη γίνει, θεωρούμαι εμμέσως πλην σαφώς αρβανίτικο κεφάλι, παναπεί ξεροκέφαλος. Εκτός αν κατηγορούμαι που δεν έχω τη μηχανή του χρόνου, ώστε να επιστρέψω στη μέρα που το έγραψα αρχικά και να το αλλάξω στην πηγή, ώστε να το πάρει διορθωμένο το tvxs.

    Η πλάκα είναι ότι μόλις έμαθα από πρόσωπο που συμμετείχε στην μοιραία εκδήλωση, ότι το κείμενο που δημοσίεψαν τα Νέα είναι μεν απομαγνητοφώνηση αλλά είναι και συρραφή. Αλλά αυτό δεν μπορώ να το διασταυρώσω, οπότε το αναφέρω απλώς για να πικάρω τον Λεφτ και να απαντήσει με σεντόνι.

  195. Left G700 said

    Φίλε Sarant,

    Είναι πολύ λάθος συμπέρασμα εκ μέρους σου να πιστεύεις ότι είχα κάποια απαίτηση να αλλάξεις το κείμενό σου σύμφωνα, ας πούμε, με τα γούστα μου. Μπορεί να με βγάζεις ελλιποβαρή έτσι, αλλά επίτρεψέ μου να σου πω, ότι είτε κλέβεις στο ζύγι, είτε ζυγίζεις πολύ επιπόλαια. Εγώ, αρχικά, επισήμανα ένα προβληματικό σημείο στο κείμενό σου και έχω την ισχυρή εντύπωση ότι επιχειρηματολόγησα με επάρκεια. Από εκεί και πέρα, είδα ότι κάπως ξίνισες και αποσύρθηκα, όπως σου εξήγησα. Παρ’ όλα αυτά, επανήλθα στη συζήτηση όχι γιατί ήθελα να έχω τον τελευταίο λόγο, αλλά γιατί η συνέχεια που έδωσες εσύ έκρινα πως θα μπορούσε να οδηγήσει σε άρση τών πιθανών παρεξηγήσεων. Όπως διαπίστωσες, αν και δε κατέθεσες την παραμικρή άποψη για την πρόχειρη «λύση» που σκάρωσα κατόπιν τής απορίας σου, εγώ δεν επανήλθα ούτε παραπονέθηκα (παρά το ότι, στο δικό μου χωριό θεωρείται αγένεια να ζητάς μια άποψη και μετά, αφού στη δώσουν, να εξαφανίζεσαι). Ενδιαφέρθηκε ο Άγγελος, μου απηύθυνε το λόγο, και του απάντησα εκτενώς (όχι ασύνηθες για «λεπτεπίλεπτες» αναλύσεις κειμένων).

    Κλείνω οριστικά το συγκεκριμένο ζήτημα με το εξής:

    Δεν μπορώ να ξέρω για ποιους λόγους αρνείσαι το προφανές(για μένα, προφανέστερο κι από δέκα ήλιους μαζί!). Δεν είμαι στο μυαλό σου, ούτε στην ψυχή σου και δίκες προθέσεων δεν κάνω. Το αρβανίτικο πείσμα (σιγά μη το έχουν μόνο οι αρβανίτες!) είναι μία πιθανή αιτία για την άρνησή σου, αυτό δεν θέλει σοφία για να το υποθέσει κάποιος. Είναι αυτονόητο ότι κι εγώ ως μία πιθανότητα το ανέφερα (και φρόντισα να τραβήξω και τη φατσούλα για να μη θεωρηθεί καμιά σοβαρή ετυμηγορία ή εχθρική κίνηση).

    Επί τής ουσίας και όπως φάνηκε και από το διάλογό μου με τον Άγγελο: Οι τρύπες τού κειμένου σου αναδείχθηκαν σε ακόμα μεγαλύτερη έκταση με σχεδόν «μαθηματικό» τρόπο. Εσύ είσαι το αφεντικό, πράξε όπως νομίζεις.Θέλεις να λάβεις υπ’ όψη σου τις παρατηρήσεις μου (δεν μιλάω για αλλαγή τού κειμένου, εννοώ να τις λάβεις υπ’ όψη σου για το μέλλον), θέλεις να τις πετάξεις από το παράθυρο, it’s your call! Άλλο τι δεν έχω να προσθέσω και γράμματα γνωρίζω! 🙂 Άσε με τώρα να ετοιμαστώ για να πάω για μπύρες! 🙂

    Τα λέμε

    ΥΓ Είναι παντελώς αδιάφορο για το ζήτημα που μας απασχόλησε, αν το απομαγνητοφωνημένο κείμενο των Νέων έχει τύχει «επεξεργασίας». Δεν το αποκλείω καθόλου (εξ αρχής δεν το απέκλεια, δεν είμαι χαζός, ξέρω ότι οι διαπλοκές τών ΜΜΕ δεν στήνονται μόνο με κεφαλαιοκράτες). Όμως, έτερον εκάτερον! Στην τελική, ποιος σε εμπόδισε να τραβήξεις έναν αστερίσκο και να λες «σύμφωνα με το απομαγνητοφωνημένο κείμενο που έδωσαν στη δημοσιότητα τα Νέα«;Ουδείς! Και ποιος θα μπορούσε να σου πει κουβέντα, αν το είχες κάνει; Πάλι ουδείς! Μην πιάνεσαι λοιπόν από αυτό (εξ άλλου, δεν το καταθέτεις και ως βέβαια συντελεσμένο γεγονός). Ακόμα και ως ελαφρυντικό δεν πιάνει μία! 🙂

  196. Νίκος Μαστρακούλης said

    193: Καθόλου επιπόλαια δεν διάβασα, όμως τους χαρακτηρισμούς τους έχεις εύκολους παρότι «αριστερός».

    Πάντως, πράγματι, δεν είναι υποχρεωτικό να έχουμε την ίδια αντίληψη. Ας πούμε: αυτό που εσύ εν προκειμένω λες να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη, εγώ το έχω στο μυαλό μου ως να λέμε τα σύκα καρπούζια και τη σκάφη πισίνα.

  197. sarant said

    Πισίνα; Δε λες καλύτερα Κασπία Θάλασσα;

  198. Νίκος Μαστρακούλης said

    197: Θάλασσα των Κασπίων, αλλά και θάλασσα των Χαζάρων, μια που εδώ λεξιλογούμε.

  199. π2 said

    Ξανά ο αθλοβάνδαλος, ξανά «η Ελληνική Γλώσσα είναι η μητέρα όλων των ευρωπαϊκών γλωσσών» κλπ. κλπ., ξανά οι κερκόπορτες των ξένων λέξεων και οι ορολογικές Θερμοπύλες:

  200. Μαρία said

    199
    Έγραψε και καλυτερότερα.
    http://www.neoi-kairoi.gr/%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%AC%CE%BB/

  201. π2 said

    Καλπάζουσα λερναιίτιδα.

  202. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Κι επειδή εδώ λεξιλογούμε, Δέμος < Ντέμος < αλβ. dem = βόδι. Κοινή ρίζα με το δαμάλι μάλλον.

  203. sarant said

    Χαχα, βόδι θεοτικόν που έλεγε κι ο Μακρυγιάννης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: