Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Στοιχεία για τον Τεύκρο Ανθία

Posted by sarant στο 6 Απριλίου, 2014


ANTHIASTEYKROS_grΣτο σημερινό φιλολογικό μας σημείωμα θα παρουσιάσω τον Κύπριο ποιητή Τεύκρο Ανθία. Πήρα το έναυσμα από ένα άρθρο που δημοσίευσα πρόσφατα στο καλό κυπριακό περιοδικό «Μικροφιλολογικά» (τεύχος 35, άνοιξη 2014), που είχε ακριβώς τον τίτλο «Παραλειπόμενα για τον Τεύκρο Ανθία», διότι πρόσθετε στοιχεία σε μια προηγούμενη δημοσίευση του Λευτ. Παπαλεοντίου για τον ποιητή. Στην αρχή, έλεγα να παραθέσω απλώς τ0 άρθρο μου εκείνο, αλλά σκέφτηκα πως κάτι τέτοιο δεν θα ήταν και τόσο χρήσιμο, διότι ο Ανθίας είναι μεν πολύ γνωστός στην Κύπρο αλλά όχι και τόσο στην Ελλάδα, οπότε θα ήταν οξύμωρο να δημοσιεύονται «παραλειπόμενα» για κάποιον του οποίου πιθανόν ο αναγνώστης να αγνοεί ακόμα και την ύπαρξη.

Έτσι, αποφάσισα να παρουσιάσω ένα βιογραφικό σημείωμα του ποιητή (με στοιχεία που άντλησα κυρίως από την παρουσίαση του Κώστα Νικολαΐδη στο τομίδιο «Τεύκρος Ανθίας» των εκδόσεων Γαβριηλίδη) μαζί με συνδέσμους προς ποιήματά του, και στο τέλος να βάλω τα «Παραλειπόμενα». Και επειδή έτσι το άρθρο θα παραμακρύνει, θα δημοσιέψω μόνο ένα μέρος του και το υπόλοιπο, που έχει αυτοτέλεια, θα το κρατήσω για μιαν άλλη φορά.

O Τεύκρος Ανθίας (1903-1968) γεννήθηκε στο χωριό Κοντέα της επαρχίας Αμμοχώστου, πρωτότοκος γιος του γεωργού Παύλου Χατζημηνά. Κατά την κυπριακή συνήθεια, πήρε το ονοματεπώνυμο Ανδρέας Παύλου. Σε πολύ νεαρή ηλικία αναγκάστηκε, λόγω της οικονομικής καταστροφής του πατέρα του, να βοηθήσει στον βιοπορισμό της οικογένειας: έτσι, μαζί με τον πατέρα του περιόδευε, από έξι χρονών, τα χωριά της επαρχίας απαγγέλλοντας τραγούδια στο κυπριακό ιδίωμα και πουλώντας τις ποιητάρικες φυλλάδες του.

Όπως έγραψε αργότερα:
Ανδρέας Παύλου ελέγουμουν και νυν Τεύκρος Ανθίας
ποιηταρούδιν νηστικό, παιδί της αλητείας

Εδώ χρειάζεται μια παρένθεση. Οι ποιητάρηδες ήταν μια ιδιοτυπία της κυπριακής ζωής: ήταν λαϊκοί ποιητές που γυρνούσαν τις πόλεις και τα χωριά και απάγγελναν τα ποιήματά τους, που ήταν βέβαια εκτενή και είχαν θέματα πατριωτικά, ηρωικά και άλλα, συχνά αντλημένα από την επικαιρότητα. Τα τύπωναν κιόλας σε φυλλάδες, που τις πουλούσαν. Έχουν καταγραφεί εκατοντάδες ίσως τέτοιοι ποιητάρηδες. Για παράδειγμα, ο Ανθίας τύπωσε το 1914 την πρώτη του φυλλάδα, με τίτλο Η νεοτέρα Ελλάς, όπου εξιστορεί την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους με ιδιαίτερη έμφαση στους πρόσφατους τότε βαλκανικούς πολέμους.

Στη συνέχεια, ο νεαρός ποιητάρης φοίτησε στο εμπορικό λύκειο ενώ δούλευε ως υπηρέτης («δούλος» στην κυπριακή ομιλουμένη) σε κάποιο αστικό σπίτι, ενώ το 1918 τύπωσε το φυλλάδιο Ξύπνα λαέ όπου εκδηλώνει κοινωνικές ανησυχίες. Το 1919 πρωτοχρησιμοποίησε το ψευδώνυμο Τεύκρος Ανθίας και στα επόμενα χρόνια αρχίζει να δημοσιεύει τα ποιητικά του πρωτόλεια, κυρίως αισθηματικά και σατιρικά, έχοντας απομακρυνθεί πια από τις ποιητάρικες φόρμες.

Το 1923 έρχεται στην Αθήνα και αρχίζει να συμμετέχει στη λογοτεχνική ζωή της, να γράφει σε περιοδικά και να συναναστρέφεται λογοτέχνες (Βάρναλης, Βέλμος, Λαπαθιώτης, Τσουκαλάς κτλ.) Για ένα-δυο χρόνια δουλεύει δάσκαλος στη Σπάρτη, όπου μάλιστα εκδίδει ένα βραχύβιο λογοτεχνικό περιοδικό με τίτλο «Φλόγα», αλλά τόσο στην πρώτη περίοδο (1923-24) όσο και αργότερα (1927-30) ζει χωρίς σταθερά βιοποριστικά μέσα, κάποτε και χωρίς κατάλυμα, ενώ  Γίνεται ο κατεξοχήν εκπρόσωπος του αλητισμού στην Ελλάδα, πράγμα που αποτυπώνεται και στην πρώτη συλλογή του, τα Σφυρίγματα του αλήτη (1929). Ο επίλογος της συλλογής έχει ξεχωριστή θέση σε οποιαδήποτε ελληνική ποιητική ανθολογία:

Αλήτη! Απόψε είν’ η βραδιά τόσο καλή, τόσο καλή.
Μπορείς να πας να κοιμηθείς σ’ ένα παγκάκι, αλήτη!
Πλάτυνε η σκέψη τη ζωή τόσο πολύ, τόσο πολύ,
που έκανε ο άνθρωπος τη γη κι όλο το σύμπαν σπίτι.

Δεν έχεις δάκρυα να θρηνείς, ούτε κουράγιο να πονείς,
ούτε κραυγές υστερικές να βγάνεις πέρα ως πέρα.
Είσ’ ένα κύμα σιωπηλό μιας τρικυμίας παντοτινής,
που γαληνεύει ανήσυχα στην ήσυχη εσπέρα.

Κι όταν θα βρεις το λυτρωμό σ’ ένα παγκάκι ξαπλωμένος
και θα σιγήσει ο σίφουνας κι η θύελλα της ζωής σου,
αλήτη, δεν θα πεις ποτέ πως ήσουν κουρασμένος
απ’ τον αγώνα το σκληρό της άρρυθμης ψυχής σου.

Αλήτη! Απόψε είν’ η βραδιά τόσο καλή, τόσο καλή.
Μπορείς να πας να κοιμηθείς σ’ ένα παγκάκι, αλήτη!
Πλάτυνε η σκέψη τη ζωή τόσο πολύ, τόσο πολύ,
που έκανε ο άνθρωπος τη γη κι όλο το σύμπαν: σπίτι.

Ένα χρόνο αργότερα, το 1930, ο Ανθίας εκδίδει τη δεύτερη συλλογή του, Άγιε Σατάν ελέησόν με, όπου υπάρχουν πιο ευδιάκριτα τα κοινωνικά μηνύματα. Στην παλιά μου ιστοσελίδα έχω ανεβάσει 12 ποιήματα του Ανθία από αυτές τις δυο πρώτες συλλογές του, που μπορείτε να τα βρείτε εδώ. Το φθινόπωρο του 1930 επιστρέφει στην Κύπρο και διορίζεται δάσκαλος, ενώ συνδέεται με το νεαρό Κ.Κ.Κύπρου.

Το 1931 εκδίδει την ποιητική του σύνθεση «Δευτέρα παρουσία» που προκαλεί μεγάλο θόρυβο. Σε αυτήν, παρουσιάζει τον φτωχό λαό να επαναστατεί και να δικάζει και καταδικάζει τον Θεό. Η Ιερά Σύνοδος καταδικάζει το έργο και αφορίζει τον Ανθία, ο οποίος, πεισμωμένος από τις αντιδράσεις εκδίδει την ακόμα πιο βλάσφημη ποιητική σύνθεση «Πουργατόριο» από το τυπογραφείο του Κ.Κ.Κύπρου. (Κάποτε θα ανεβάσω αποσπάσματα).

Τον Οκτώβριο του 1931 συμμετέχει ενεργά στη λαϊκή εξέγερση κατά των Άγγλων, τραυματίζεται, συλλαμβάνεται, καταδικάζεται και φυλακίζεται επί πέντε μήνες, ενώ αργότερα καταδικάζεται σε «εντοπισμό» (στα ελλαδικά ελληνικά θα λέγαμε εκτόπιση!) δηλ. υποχρεωτική παραμονή αρχικά στο χωριό του αλλά αργότερα σε ένα απομακρυσμένο τουρκικό χωριό. Περνάει μεγάλα διαστήματα του 1932-33 φυλακισμένος, κάποτε στην απομόνωση, φτάνοντας σε ψυχολογική κατάρρευση -αντιδρά με απεργίες πείνας. Στην τρίτη δίκη του, το 1934, στο Κακουργιοδικείο Λευκωσίας, κάνει τη δήλωση ότι παύει να ασχολείται με την πολιτική χωρίς να αποκηρύξει τις ιδέες του. Αυτό προκαλεί αίσθηση, μια και ήταν από τα γνωστότερα ονόματα του κομμουνιστικού κινήματος.

Κατά την περίοδο της εγκατάλειψης της πολιτικής δράσης (1934-41) εργάζεται ως δημοσιογράφος, γράφει εκτενή λαϊκά μυθιστορήματα και θεατρικά έργα, φτιάχνει οικογένεια. Για να νομιμοποιηθεί ο γάμος του πρέπει να αρθεί ο αφορισμός του, πράγμα που γίνεται αφού υπογράψει «Λίβελλο πίστεως» αποκηρύσσοντας το βλάσφημο έργο του. Όπως έγραψε: «Για να μην αφήσω νόθο ένα παιδί που θα ερχότανε στον κόσμο -τον γιο μου Αντίνοο- υπέκυψα στον εκβιασμό της Ι. Συνόδου Κύπρου, υπογράφοντας εναντίον της Δευτέρας Παρουσίας, του αφορισμένου πνευματικού παιδιού μου…» Η άρση του αφορισμού και η γέννηση του Αντίνοου έγινε το 1935 (το βιογραφικό του Ανθία στο ΕΚΕΒΙ, ανάμεσα σε άλλα λαθάκια, λέει κακώς ότι ο αφορισμός έγινε το 1935).

Όταν το 1941 ιδρύεται το ΑΚΕΛ, ο Ανθίας επιστρέφει στην πολιτική φράση και γίνεται ιδρυτικό μέλος του. Εκδίδει το μηνιαίο περιοδικό «Φλόγα» (ίδιον τίτλο με αυτό που εξέδιδε στην Ελλάδα το 1925) και άλλα έντυπα, που γράφει την περισσότερη ύλη τους. Φλόγα ονομάζει και την κόρη του, το πρώτο παιδί από τον δεύτερο γάμο του. Αρθρογραφεί στα έντυπα του ΑΚΕΛ. Γεννιέται ο γιος του Τεύκρος. Το 1948 εγκαθίσταται οικογενειακώς στο Λονδίνο, όπου συμμετέχει στη ζωή της παροικίας, με έντονη πολιτική και δημοσιογραφική δραστηριότητα. Με το ξέσπασμα του ένοπλου κυπριακού αγώνα, το 1955, επιστρέφει στην Κύπρο, αλλά συλλαμβάνεται μαζί με άλλα 134 στελέχη του ΑΚΕΛ και φυλακίζεται. Ένα χρόνο αργότερα παθαίνει καρδιακή προσβολή κι έπειτα από διεθνή κινητοποίηση αποφυλακίζεται και τελεί σε κατ΄οίκον περιορισμό. Το 1957 επιστρέφει στο Λονδίνο. Αργότερα συνδέεται φιλικά με τον Γρηγόρη Λαμπράκη -μάλιστα στην πορεία Ειρήνης του 1963 ο Λαμπράκης έφτασε στον τύμβο του Μαραθώνα για να ξεκινήσει μόνος του, αφού είχε βουλευτική ασυλία, την πορεία προς την Αθήνα, ο Ανθίας ήταν μαζί του. Έγραψε και για τον Λαμπράκη, ενώ το κύκνειο άσμα του ήταν η ποιητική σύνθεση «Αγρυπνώ για σένα Ελλάδα», μετά τη δικτατορία του 1967. Πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1968.

Ο Ανθίας ήταν ο πρώτος Κύπριος διανοούμενος που κατάφερε να ζει από την πένα του, και, ίσως από την παράδοση του ποιητάρη, είχε μια ροπή προς την ποσότητα, συχνά αδικώντας την ποιότητα του έργου του. Ωστόσο, δικαιούται μια κορυφαία θέση στο κυπριακό λογοτεχνικό πάνθεον, αλλά και στο ελληνικό. Στο μέλλον λογαριάζω να παρουσιάσω κι άλλα δείγματα του έργου του. Έχω και μια πολύ έμμεση προσωπική συγγραφική σχέση με τον Τεύκρο Ανθία. Παλιότερα, που έγραφα (σε μιαν άλλη ενσάρκωση) βιβλία για το μπριτζ, συνεργαζόμουν με τον άγγλο συγγραφέα Ντέιβιντ Μπερντ (David Bird), έναν από τους πιο γνωστούς στον κόσμο συγγραφείς του είδους, που βέβαια έχει γράψει δεκάδες βιβλία, μπορεί και εκατό (μαζί βγάλαμε τέσσερα, αλλά μόνο στα δύο είναι το όνομά μου στο εξώφυλλο). Ο Μπερντ είχε έναν φίλο από το πανεπιστήμιο, που ήταν και ο πρώτος παρτενέρ του στο μπριτζ, που λεγόταν Taf. Όπως θα καταλάβατε ίσως, είναι ο Taf Anthias, ο γιος του ποιητή Τεύκρου Ανθία -και, όπως βλέπω, πρόσφατα έβγαλε κι αυτός βιβλία συνεταιρικά με τον Ντέιβιντ Μπερντ.

Μετά από όλα αυτά, παραθέτω το πρώτο μέρος από τα «Παραλειπόμενα για τον Τεύκρο Ανθία».

Στο τ. 14 των Μικροφιλολογικών Τετραδίων ο Λευτέρης Παπαλεοντίου παρουσιάζει πολλά άγνωστα στοιχεία για τη ζωή και το έργο του Τεύκρου Ανθία, ανάμεσα στα οποία περίοπτη θέση κατέχει το αυτοβιογραφικό κείμενο με τίτλο «Τρία χρόνια αλήτης», και υπότιτλο «Απομνημονεύματα της αλήτικης ζωής μου». Με αφορμή το τεύχος αυτό, θα ήθελα να προσθέσω τέσσερα παραλειπόμενα για τον Ανθία, που προσθέτουν μερικές ψηφίδες στην περίοδο εκείνη της ζωής του.

α) Ανθίας και Θανάσης Κλάρας
Σύμφωνα με αφήγηση του Γ. Τσουκαλά, που την καταγράφει η Έλλη Αλεξίου στο βιβλίο της Υπό εχεμύθειαν (έκδ. Σύγχρονη Εποχή 1976, σελ. 41), γύρω στα 1924-25 ο Ανθίας κυκλοφορούσε με μακριά μαλλιά και ατημέλητος στο φιλολογικό στέκι της Πλατείας Κλαυθμώνος. Μια μέρα, ο Νίκος Βέλμος, σε συνεννόηση με τον Θανάση Κλάρα (τον μετέπειτα Άρη Βελουχιώτη), έπιασαν και κούρεψαν με προβατοψαλίδα τη μακριά χαίτη του Ανθία, εξοργίζοντας τον Τάκη Φίτσο, ο οποίος είχε μπάσει τον Κλάρα στην παρέα των λογοτεχνιζόντων και θεώρησε πως η συμπεριφορά αυτή τον εξέθετε.

Το ίδιο επεισόδιο υπάρχει και στον τόμο Τεύκρος Ανθίας. Μια παρουσίαση από τον Κώστα Νικολαΐδη (στη σειρά «Εκ νέου» των εκδόσεων Γαβριηλίδη, σελ. 84), βασισμένο σε αφήγηση Κώστα Κύρρη, με τη διαφορά ότι εδώ ο Κλάρας κουρεύει τον Ανθία σε συνεννόηση με τον Γ. Τσουκαλά. Το επεισόδιο τοποθετείται στα 1923-24, που φαίνεται σωστότερο, αφού το 1924-25 ο Ανθίας ήταν δάσκαλος στη Σπάρτη.

β) Ανθίας και Μπάγκειον
Στο γνωστό ποίημα του Ορέστη Λάσκου «Μπάγκειον», γραμμένο για το ομώνυμο υπόγειο λουκουματζίδικο στη γωνία της οδού Αθηνάς με την πλατεία Ομονοίας, που ήταν μεγάλο φιλολογικό στέκι στη δεκαετία του 1920, υπάρχει και το τετράστιχο:

Εκεί πιο πέρα ο Θοδωρής ο σαρκαστής, κι ο αστείος,
βήχοντας φτύνει αδιάφορος μια αιμάτινη σταλιά.
Κι ο Ανθίας ο αιθερομανής ποιητής σε μια γωνιά,
με μάτια κόκκινα, θολά, μονολογεί ηλιθίως.

Δεν έχω χρονολογήσει το ποίημα του Λάσκου, πάντως η μεγάλη ακμή του Μπάγκειου εντοπίζεται γύρω στα 1927. [Προσθήκη: Ολόκληρο το ποίημα του Λάσκου μαζί με μερικά ακόμα για το Μπάγκειον μπορείτε να βρείτε εδώ]

γ) Συνεργασίες σε λαϊκά περιοδικά
Έχω εντοπίσει συνεργασίες του Ανθία σε λαϊκά αθηναϊκά περιοδικά, που δεν φαίνεται να έχουν βιβλιογραφηθεί. Πρόκειται για ένα ποίημα στο περιοδικό Σφαίρα και δύο ποιήματα, ένα πεζοτράγουδο και ένα «μοντέρνο διήγημα» στο περιοδικό Πανελλήνια, όλα γραμμένα το 1923.

Αντιγράφω ένα από τα ποιήματα αυτά, που δημοσιεύτηκε στα Πανελλήνια στις 25 Αυγούστου 1923:

Από τα «Σκόρπια ροδοπέταλα»

Η ελπίδα

Βαργεστισμένο το κορμί μου απ’ το πάλεμα
θέλει να γείρει σε κρεβάτι ανθοστρωμένο,
να νιώσει μύρα, ανατριχίλες να σκορπίζουνται
κι αγνές λαχτάρες στο Εγώ μου το ισκιωμένο.

Έχουν διαβεί τα χρόνια τ’ απονήρευτα,
τα παιδικά, τα ποθητά μου χρόνια
και σε σκοτάδια αγριεμένα ερίχτηκα
να τυραγνιέμαι σε μια άβυσσο αιώνια.

Τον εαυτό μου σαν κατάλαβα πικράθηκε
τι την κατάντια γνώρισα του κόσμου.
Ναι! των ματιών μου άνοιξα τα βλέφαρα
κι είδα το Τίποτε να φτερουγίζει εμπρός μου.

Έχουν σαλέψει της ψυχής τα θέμελα
σαν τη μορφή και τα φτερά του είδα.
……………………………………..
Παντού σκοτάδι. Μόνο κάπου ένα λαμπύρισμα
μου ξαλαφρώνει τη ζωή. Να η ελπίδα!

Αλεξάντρεια Τεύκρος Ανθίας

Προφανώς, το ποίημα γράφτηκε όταν ο Ανθίας, ταξιδεύοντας το 1923 για την Αθήνα, έκανε σταθμό στην Αλεξάνδρεια, όπως με πληροφορεί ο Λ. Παπαλεοντίου. Το επόμενο ποίημα που δημοσίευσε ο Ανθίας στο ίδιο περιοδικό, στις 15.9.1923, φέρει επίσης τον επίτιτλο Από τα «Σκόρπια ροδοπέταλα», αλλά έχει την τοποχρονολογική ένδειξη Κύπρος, 1923.

Για λόγους πληρότητας, ο κατάλογος των δημοσιευμάτων έχει ως εξής:

«Μια ματιά», Σφαίρα, τχ. 241, 6.10.1923, σελ. 2
«Η ελπίδα», Πανελλήνια, τχ. 14(99), 25.08.1923, σελ. 4
«Ο Γολγοθάς», Πανελλήνια, τχ. 17(102), 15.09.1923, σελ. 5
«Γλυκιά βραδιά» (ερωτική πρόζα), Πανελλήνια, τχ. 20(105), 6.10.1923, σελ. 2
«Στη φωτιά» (μοντέρνο διήγημα), Πανελλήνια, τχ. 22(107), 20.10.1923, σελ. 4

Ενδιαφέρον έχει ότι ενώ «Ο Γολγοθάς» δημοσιεύτηκε στη σελίδα με τις συνεργασίες αναγνωστών, το «Στη φωτιά» φιλοξενήθηκε στη λογοτεχνική σελίδα του περιοδικού, παρέα με ένα πεζό ποίημα του Όσκαρ Ουάιλντ, δηλαδή ο Ανθίας την εποχή εκείνη ήταν στο μεταίχμιο της αναγνώρισης.

Στη συνέχεια, παρουσιάζω ένα απόσπασμα από το αφήγημα του Ανθία «Εξομολογήσεις ενός αιθερομανούς» -διότι, όπως είδαμε και στο ποίημα του Λάσκου για το «Μπάγκειον», ο Ανθίας στη δεκαετία του 1920 είχε αποκτήσει το πάθος να εισπνέει αιθέρα, που λειτουργεί ως παραισθησιογόνο.

Αυτό το άγνωστο και ακατάγραφτο ως τώρα αφήγημα άρχισε να δημοσιεύεται το 1929 στη Βραδυνή σε συνέχειες, χωρίς όμως να ολοκληρωθεί η δημοσίευση -σταμάτησε στην 8η συνέχεια για άγνωστους λόγους. Δεν έχει μεγάλη λογοτεχνική αξία, αλλά αποτελεί μια ψηφίδα όχι χωρίς ενδιαφέρον. Έχω πληκτρολογήσει την πρώτη συνέχεια, κι αν υπάρξουν εθελοντές να πληκτρολογήσουν τις άλλες εφτά συνέχειες (που πρέπει να είναι γύρω στις 500 λέξεις η καθεμία) θα το ανεβάσω κάποια στιγμή στο ιστολόγιο.

Οπότε, όσοι είναι πρόθυμοι να αναλάβουν ένα μέρος της δουλειάς, ας το δηλώσουν στα σχόλια και θα τους στείλω με μέιλ μια συνέχεια για να πληκτρολογήσουν!

 

53 Σχόλια to “Στοιχεία για τον Τεύκρο Ανθία”

  1. Γς said

    Καλημέρα
    Πολύ ωραίο άρθρο.
    Και δεν ήξερα ποιος ήταν ο Τεύκρος, το τόσο διαδεδομένο κυπραίικο όνομα.
    Από δω απέναντι ήταν. Την Κούλουρη και κατέληξε στην Σαλαμίνα, που ίδρυσε στην Κύπρο ο βετεράνος της Τροίας. Που μας την πήρανε οι συντοπίτες του Ιλίου Τούρκοι.

  2. Καλημέρα και Καλή Εβδομάδα, Νικοκύρη και Φίλοι του Ιστολογίου .
    Χαίρομαι να πληροφορούμαι για άγνωστες σε μένα πτυχές της Ελληνικής Λογοτεχνίας, Ποίησης και ‘Λεξιλογίας’ .

    Πολλοί θα έχετε καταλάβει την, Αδιαφορία και Απόρριψη μου του διαχωρισμού των Ελλήνων με … ψεύτικα Ιδεολογικά Κριτήρια .

    Η Πραγματικότητα, φως φανάρι, καταδεικνύει, ΔΥΣΤΥΧΩΣ, μία και μόνη Μορφή,την ‘Ιδεολογία της Αρπαχτής’ .

    Ως Ελληνας της Διασποράς έχω συνειδητή … Αχρωματοψία στο συγκεκριμένο Πολικο-ιδεολογικό θέμα και απειράριθμες εμπειρίες, θετικές και αρνητικές .

    Αγκαλιάζω τις Ενωτικές του Ελληνισμού και στο … Πυρ το Εξώτερον οι Διχαστικές Θέσεις/Τάσεις .

    Διδαχή τα σοφά λόγια του , Βύρωνα Τόμπρα, στην Αμερική

    ‘Εσείς οι λεγόμενοι … μορφωμένοι, έχετε διχάσει τον Ελληνισμό και …ουαί και αλλοίμονο εαν ποτέ οι διχαστικές σας … ιδέες και θέσεις υιοθετηθούν θα ξαναθάψουν την Ελλάδα’ .

    Αλήθεια … ‘Τι περίεργος Λαός’

    Τα όσα ευτράπελα συμβαίνουν στη Χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας
    με τη δημοιουργία … Εθνοσωτήριων Κομμάτων, που όλα ομιλούν εν ονόματι του … Λαού .
    Ενός Λαού που πλέον μοιάζει με … Ελβετικό Τυρί κι’όπου το άθροισμα των ΟΠΩΝ τείνει να εξαφανίσει την ΟΥΣΙΑ … το τυρί .

  3. # 1
    Καλά, δεν είχες διαβάσει την Ελένη του Σεφέρη ; για ένα πουκάμισο αδειανό ; το πούπουλο ενός κύκνου ;

  4. leonicos said

    είμαι μέσα για πληκτρολόγηση. Στείλε μου 2 – 3 κομμάτια και δεν θα σε αργήσω. Θα με προτιμήσεις για τα υπόλοιπα. Όχι τίποτε ΄’αλλο, μα να σκάσει ο Γς

  5. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και για τον πρώτο εθελοντή -που μάλιστα ζήτησε διπλή μερίδα!

  6. Γς said

    4:
    χαλάς την πιάτσα Λεώ

    3:
    και βέβαια.
    Κάτι τέτοια ανέβαζες κι εσύ με τους μαθητές σου. Δεν είναι έτσι

  7. Παναγιώτης Κ. said

    Όταν το ιστολόγιο ασχολείται με τα λογοτεχνικά τότε…χαρές μεγάλες για μας.Όπως π.χ σήμερα.(Όχι ότι κάνουμε πίσω όταν λεξιλογεί). Όμως,»όλα τα λεφτά» είναι ο Άχθος Αρούρης!
    Γράφεις «πολιτική φράση». Πράγματι αυτό ήθελες να γράψεις ή μήπως «πολιτική δράση»;
    Αξίζει να προσέξουμε αυτά που γράφει ο 2.
    Χρησιμοποίησα στην παρέα τον όρο Μπαλταδιάρικα και την προέλευσή του βεβαίως.Άρεσε πάρα πολύ.

  8. #1 ἔ δὲν μπορεῖ, κάποτε θὰ τὸν ἄκουσες, ἀλλὰ θὰ τὸν ξέχασες. ἔστω, στὴν Ἑλένη τοῦ Σεφέρη.

  9. Ο αλήτης:

    Κι ακόμη: Ανατολίτικο, Ο ύμνος της ΑΟΝ – ΕΔΟΝ

  10. SophiaE said

    Μου λύθηκε η απορία γιατί στον ελληνικό ραδιοφωνικό σταθμό εδώ παίρνουν τηλεφωνο παπούδες και γιαγιάδες και επιμένουν να διαβασουν τα ποιήματά τους που είναι ατελείωτα (και ατεχνα, τα πιο πολλά). Κυπριακή παράδοση, λοιπόν.

  11. Λ said

    Ένα ποίημα του Τεύκρου Ανθία από την ποιητική συλλογή «Το Χάος», που εκδόθηκε στη Λευκωσία το 1936. Εξαιρουμένων των τόνων και των πνευμάτων διατήρησα την ορθογραφία του ποιητή.

    Χάος

    Χύμηξε η νύχτα μέσα μου – γαλάζιο ένα πουλί
    με μύρια στίγματα ασημιά στανάλαφρα φτερά του.
    Τις «συμφωνίες» των ουρανών, σα φτερουγάει, γλυκολαλεί,
    κ’ εδώ μια στέγη αποζητά να χτίσει τη φωλιά του.

    Νύχτα γλαυκή, ασημόθωρη, του Χάους η αδελφή,
    Που όλο τον κόσμο ξεγελάς με τα τρελλά ονειρά σου,
    δεν τόλπιζα να γελαστείς κι’ από τ’ Απείρου την κορφή
    στο Χάος που κλείνω μέσα μου να ρίξεις τα φτερά σου.

  12. Λ said

    Η 4η στροφή από οκτώ του ποιήματος του Ανθία με τίτλο «Της Εποχής», από την ποιητική Συλλογή «Διψασμένοι Στην Άβυσσο….», που εκδόθηκε στην Κύπρο το 1934. (Ταιριάζει πολύ με την χθεσινή ανάρτηση )

    Τι κι’ αν στέκει στο ντουλάπι,
    βρωμερή μια τρύπια βράκα:
    Σήμερα φοράμε σμόκιν
    κ’ είμαστε όλοι «κομ ιλ φω»,
    Να μου ζήσει ο πατερούλης
    με την άσπρη τη μουστάκα.
    Τρώγοντας ψωμί – κρεμμύδι
    κέρδισε παρά και βιο.

  13. Πέπε said

    Νόμιζα (ή μήπως έχω γενικεύσει ανάγοντας μερικές εξαιρέσεις σε κανόνα) ότι στην Κύπρο η γλώσσα της ποίησης είναι η κυπριακή διάλεκτος. Είναι πολλοί οι Κύπριοι ποιητές που γράφουν σε κοινή νεοελληνική; Ο Κύπριος αναγνώστης αισθάνεται οικεία μ’ αυτό;

  14. Λ said

    Από τα θεατρικά του Τεύκρου Ανθία έχω πέντε:
    α. «Η Δημοπρασία», Δράμα σε πράξεις τρεις, Λευκοσία – Κύπρου, 1935,

    β. «Ο Γιόκας μας», Παιδικό δράμα σε πράξεις τρεις με τέσσερα τραγούδια, Λευκοσία – Κύπρου, 1936 ( Ένα από τα πρόσωπα είναι ο Ναπολέων, ένα κακότροπο πλουσιόπαιδο).

    γ. «Ηρωικό Εμβατήριο», Δράμα σε πράξεις τρεις και μια εικόνα, Κύπρος, 1941,

    δ. «Στάλινγκραντ», Δράμα σε τρεις εικόνες, εμπνευσμένο από τη σύγχρονη Ρωσσική εποποιία, Κύπρος, 1942
    και

    ε. «Το Παλληκάρι της Φακής», Παιδική Κωμωδία σε πράξεις τρεις, Κύπρος, 1942 (Είναι το μοναδικό που έχει εικονογραφημένο εξώφυλλο με σχέδιο του Τηλέμαχου Κάνθου, μεγάλου Κύπριου ζωγράφου).

  15. χαρη said

    φοβερά ενδιαφέρον Νίκο – δεν είχα ιδέα για τον Τ.Α. ότι ήταν ιδεολόγος αλήτης, ιδεολόγος αριστερός, και ιδεολόγος τζάνκι τού αιθέρα !
    γνήσιος καταραμένος 🙂

    υγ : το κούρεμα από Βελουχιώτη (και όποιον άλλον) επιβεβαιώνει τα περί άκρατου πουριτανισμού τής ελ αριστεράς (που έχει όπως φαίνεται βαθιές και ατέλειωτες ρίζες) 😦

    (σημ. για το «Κατά την κυπριακή συνήθεια, πήρε το ονοματεπώνυμο Ανδρέας Παύλου» : ένας φίλος αριστερός μού έλεγε πρόσφατα ότι αυτός ο τρόπος ονοματοθεσίας στους κυπραίους προήλθε από εξαναγκασμό τών άγγλων – για να μην υπάρχουν στην κύπρο τα «παραδοσιακά» ελληνικά επώνυμα – (προετοιμαζόταν δλδ το πράγμα κατά την παραδοσιακή βρετανική μεθοδολογία – αν και δεν θυμάμαι για ποια χρονολογία μιλούσαμε, πάντως σίγουρα για πριν την έκρηξη τού κυπριακού τη δεκαετία τού ’50))
    θα είχε ενδιαφέρον να το ψάξεις ίσως εσύ που όλα τα ψάχνεις και όλα τα βρίσκεις ! (εκτός κι αν το΄χεις βρει κιόλας, οπότε φταίω εγώ που’χω κάτι κενά εδωμέσα…)

  16. Παναγιώτης Κ. said

    Για τον Ορέστη Λάσκο κάποια πράγματα και ένα αίτημα.
    Είναι έτσι όπως το γράφεις Νίκο: «Τα ποιήματα του Λάσκου αποτελούν έξοχο παράδειγμα μιας χαμένης και ξεχασμένης λειουργίας της ποίησης:της απαγγελίας και μάλιστα από το σανίδι του θεάτρου».
    Διατηρώ στη μνήμη μου την εικόνα του πριν από 25 ίσως χρόνια σε κάποια επετειακή εκπομπή της τηλεόρασης.Με έξοχο τρόπο και συνάμα συγκινητικό, απάγγειλε το ποίημα «Παρασκευή14-9-43″.
    Είχα προλάβει τότε να σημειώσω την εξής στροφή που όμως δεν περιλαμβάνεται στο ποίημα όπως το έχεις καταχωρίσει.

    » Μάνα μου χωριάτισσα ,κυρά Παμεινώνταινα, κυρά Μαριγώ
    απ΄τα τέσσερα σερνικά βλαστάρια σου στα στερνά σου, απόμεινα μόνο εγώ»

    Οι στίχοι λοιπόν αυτοί εμπλουτίζουν το ποίημα αλλά και πάλι λείπουν κάποιες στροφές.Το θυμάμαι πολύ καλά γιατί ,ποιητικά,έκανε εκτεταμένη αναφορά στον Βασίλη Λάσκο τον αδερφό του.
    Να βρούμε λοιπόν ολοκληρο το ποίημα.Αυτό είναι το αίτημα.

  17. Λ said

    Στην Kοινή Ελληνική γράφουν οι περισσότεροι. Μην ξεχνάτε οι μεγάλοι μας διαλεκτικοί ποιητές γεννήθηκαν τον 19ο αιώνα με εξαίρεση τον Παύλο Λιασίδη (1901 -1985). Ο Βασίλης Μιχαιλήδης γεννήθηκε το 1851 και πέθανε το 1917, ο Δημήτρης Λιπέρτης γεννήθηκε το 1866 και πέθανε το 1937. Εξάλλου και οι δύο έχουν γράψει στην καθαρεύουσα αλλά και στη δημοτική. Να ένα δείγμα από το Βασίλη Μιχαηλίδη

    Ω, συ όστις κι αν είσαι
    1884 (απόσπασμα)

    Ω, συ όστις κι αν είσαι
    όστις γαλλιστί υβρίζεις
    που βρωμάς τον κόσμον όλον
    και θαρρείς ότι μυρίζεις
    Συ ο υπό του Αντίνδα
    τον μανδύαν κεκρυμμένος

    Σπουδαία Ανακάλυψις
    (απόσπασμα)

    Μια φορά το καλοκαίρι
    μες στον Μάη που όλος χάρη,
    όπου κάμνουν εις τους κάμπους
    πανηγύριν οι γαιδάροι,
    ένας γάιδαρος, που ήτο
    γέρος εις την ηλικίαν,
    Εις την μέσην τους εστάθην
    κ’ είπε φωνήν αγρίαν:
    «Σιωπήν, παιδιά, σταθείτε,
    με τα ‘φτιά σας τεντωμένα,
    και θα εκφωνήσω λόγον
    για τα σας και για τα μένα.

  18. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια και να με συμπαθάτε που έλειπα.

    16: Παναγιώτη, από τον Λάσκο έχω μοναχά ένα τομίδιο με λίγα ποιήματα. Ίσως σε κάποια άπαντα να υπάρχει η πλήρης μορφή του ποιήματος -αν και, έτσι που είναι λιτό, κερδίζει θαρρώ.

    15: Χάρη, αν δεν κάνω λάθος οι περισσότεροι Κύπριοι δεν είχαν καθόλου επώνυμα και οι Άγγλοι τους ανάγκασαν να πάρουν για λόγους γραφειοκρατικούς, όπως ανάγκασαν και τους Εβραίους οι Γερμανοί τον 17ο αιώνα. Αν κάνω λάθος, παρακαλώ διορθώστε με.

    13: Πέπε, η σημερινή ποίηση γράφεται σχεδόν πάντα στην κοινή νεοελληνική. Ας μας πουν οι Κύπριοι που παρακολουθούν, αλλά νομίζω ότι οι νεότεροι (Μόντης, ας πούμε) δεν γράφουν στην κυπριακή. Ο Ανθίας ως ποιητάρης δεν ξέρω τι γλώσσα χρησιμοποιούσε, υποθέτω κάποια καλαμαρισμένη κυπριακή, αλλά ποιήματα έγραψε μόνο στα νεοελληνικά. Μάλιστα, το 1935 κάλεσε τους νέους ποιητές να σταματήσουν να γράφουν διαλεκτο: Μας φτάνει ο Λιπέρτης, ο Βασίλης Μιχαηλίδης, ο Παύλος Λιασίδης. Η εργασία τους ικανοποίησε τον τοπικισμό μας.

    9: Δεν ήξερα πως είχε μελοποιηθεί!

  19. spiral architect said

    Ένας άλλος (και) λογοτέχνης Τεύκρος. 😉

  20. Νέο Kid Στο Block said

    Το ότι οι Εγγλέζοι υποχρέωναν τους Κυπραίους να παίρνουν ως επίθετο το πατρώνυμο,για να «χάνονται οι γενιές και τα σόγια» το έχω ακούσει κι εγώ,αλλά δεν ξέρω κατά πόσο είναι ακριβές ιστορικά ή είναι περισσότερο «αστικός μύθος». Ξέρω πάντως περιπτώσεις αρκετές επωνύμων που άλλαξαν οι κάτοχοί τους (οικειοθελώς) μετά το 1960. (δηλαδή την αγγλοκρατία). Πολλά επώνυμα επίσης προέρχονται και καθιερώθηκαν και επίσημα στα χαρτιά από παρατσούκλια.

  21. ππαν said

    Τι ωραία ανάρτηση! Μόνο ως όνομα τον ήξερα τον Τ.Α.

  22. Λ said

    Σημειώστε ότι στην Κύπρο πάντα υπήρχαν δύο στρατόπεδα ποιητών, οι δεξιοί και οι αριστεροί. Έχω στα χέρια μου ένα βιβλιαράκι, ανθολόγιο του 1934 με τίτλο «Σύγχρονη Κυπριακή Λογοτεχνία, Τόμος Δεύτερος», «Δημιουργία», Κύπρος, και δεν περιλαμβάνει καν τον Τεύκρο Ανθία. Έχει έργα των: Πατρίκιου Πάρμα, Α Ιωάννου, Όμηρου Χαπίπη, Νίκου Βραχίμη, Μίκη Θάμνου, Πέτρου Απέργη, Τ. Μελά, Ντίνας Τερζάκη, Κώστα Λαβίθη, Κ. Φυσέντζου και Μαρκ. Κων.

    Δούλεψα σε βιβλιοθήκη παλιότερα και άκουσα με τα ίδια μου τ’ αυτιά δεξιό Κύπριο λογοτέχνη να παραπονιέται ότι η Νέα Εποχή, που είναι το λογοτεχνικό περιοδικό της Αριστεράς, είναι κατά πολύ ανώτερη από τα δεξιά λογοτεχνικά περιοδικά, τα οποία είναι και περισσότερα σε αριθμό.

    Όσο για τον Τ. Α., έχω στα χέρια μου πρωτότυπη επιστολή που έστειλε ο τότε Δήμαρχος της Λευκωσίας, ο πολύς Θεμιστοκλής Δέρβης, σε Αρχισυντάκτη Κυπριακής εφημερίδας και παραπονιόταν γιατί να τον προσλάβει (τον Τ.Α.). Όπως χαρακτηριστικά έγραφε τις αγελάδες τις αρμέγουμε για το γάλα αλλά δεν τις προσκαλούμε στα σαλόνια μας.

  23. Λ said

    ΄Εχω την τέταρτη έκδοση Των Σφυριγμάτων του Αλήτη, του 1937, οι οποία είναι συμπληρωμένη με περισσότερα σφυρίγματα. Μου θυμίζει εκείνο το χωριό στο Πήλιο, που επισκέφθηκε η Τζοάννα Λάμλυ (Joanna Lamley), στο οποίο επικοινωνούν με σφυρίγματα.

    http://www.google.com.cy/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&uact=8&ved=0CCYQFjAA&url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fplaylist%3Flist%3DPL68CD7DBB206A72F9&ei=WIVBU7iVK8GftAah94H4DA&usg=AFQjCNE5dNr9l5dlt_g2MP-21z8wuTOVDw&bvm=bv.64367178,d.Yms

  24. Λ said

    οι οποία!

  25. Λ said

    Δεν πήγε στο Πήλιο η Λάμλυ αλλά στην Αντιά Ευβοιας!

    http://www.google.com.cy/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&uact=8&ved=0CCYQFjAA&url=http%3A%2F%2Fel.wikipedia.org%2Fwiki%2F%25CE%25A3%25CF%2586%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B9%25CF%2587%25CF%2584%25CE%25AE_%25CE%2593%25CE%25BB%25CF%258E%25CF%2583%25CF%2583%25CE%25B1_%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582_%25CE%2591%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25AC%25CF%2582&ei=a4lBU_phicW1BtPXgbAF&usg=AFQjCNExHYmWDsC9Ftuei_0nGTy7yNWJ7w&bvm=bv.64367178,d.Yms

  26. Μαρία said

    Δεν είχα ξαναδεί φωτογραφία του Ανθία. Μοιάζει με το Χρόνη Εξαρχάκο 🙂

  27. sarant said

    25: Με πρόλαβες.

    22: Ποια εποχή; Στην Πρωινή; Αν θέλεις/μπορείς να τη σκανάρεις και να τη στείλεις, το μέιλ είναι sarantπαπάκιpt.lu

  28. χαρη said

    18 : χωρις να είμαι απολύτως σίγουρη, καθότι η συζήτηση ήταν χαλαρή και μεταξύ τυρού και αχλαδίου – γι’ αυτό πάντως τόνισα το (παλιός) αριστερός, γιατί αυτοί το φάγαν το κυπριακό (με όλες του τις συνέπειες) με το κουτάλι κάποτε – ο φίλος μου έλεγε ότι παλιά οι κύπριοι είχαν επώνυμα καλαμαράδικα, ίδια με τα δικα μας δλδ

    26 : πράγματι 🙂 🙂

  29. sarant said

    28: Να μας το επιβεβαιώσει κάποιος, αλλά θα έλεγα όχι. Ο Θεοχάρης γιος του Χατζηλία, προύχοντα της Λαπήθου, πάντως, έφυγε από την Κύπρο την εποχή της ελληνικής επανάστασης χωρίς επώνυμο και στην Ελλάδα ονομάστηκε Λαπηθιώτης και μετά Λαπαθιώτης μάλλον από παρανάγνωση γραφιά. Ήταν ο παππούς του Ναπολέοντα.

  30. Γς said

    28, 28β:

    Διαβάζω εδώ:

    «Μου συστήθηκε με το μικρό όνομα. Του είπα οτι μοιάζει με τον ηθοποιό Χρόνη Εξαρχάκο. Από την αντίδρασή του κατάλαβα οτι μάλλον δεν ήταν η συμπάθειά΄του. Μου είπε οτι ήταν και αυτός ηθοποιός και φυσικά θυμήθηκα οτι τον έχω δει σε διάφορα τηλεοπτικά σήριαλ»

    Κι εγώ μπέρδεψα κάποτε (ή προσποιήθηκα ότι μπέρδεψα) ηθοποιούς (και υποψήφιους δήμαρχους Αθήνας) χωρίς να μοιάζουν μάλιστα.

  31. Λ said

    Μπορούμε να διαπιστώσουμε πολύ εύκολα αν είχαν επίθετα οι Κύπριοι πριν την Αγγλοκρατία ή όχι, αν κοιτάξουμε π.χ τα κατάστιχα της Αρχιεπισκοπής που τηρούνταν κατά την Οθωμανική περίοδο για τη συλλογή φόρων. Τι δηλαδή, είχαμε κτηματολόγιο τότε, και δεν είχαμε επίθετα; Και γιατί έχουμε επίθετα τούρκικα όπως Σιακαλλή και Πιριτζή; Και τι γίνεται με τη Μαρία Συγκλητική που έβαλε φωτιά στο καράβι που τη μετέφερε στη Κωνσταντινούπολη για να μην καταλήξει αυτή και άλλες πολλές νέες σε χαρέμι;

  32. spyroszer said

    Πάντως κατά την Τουρκοκρατία δεν υπήρχε νομίζω υποχρέωση δήλωσης επωνύμου. Μόνο στις ενετοκρατούμενες περιοχές υπήρχε τέτοια υποχρέωση. Με την δημιουργία βεβαίως του ελληνικού κράτους υποχρεωτικά έπρεπε να δηλώνεται επώνυμο (απ’ το 1833 νομίζω).
    Στο βιβλίο Ναυτιλία των Ελλήνων 1700-1821, διαβάζω ότι οι καπετάνιοι από την περιοχή του Ιονίου δήλωναν στις αρχές των δυτικοευρωπαικών λιμανιών (στα λαζαρέτα δηλαδή), όνομα και επίθετο σε όλες τις περιπτώσεις, αφού ως Βενετοί υπήκοοι ήταν υποχρεωμένοι να δηλώνουν και τα δύο στις δικές τους αρχές. Οι καπετάνιοι του Αιγαίου,
    που ήταν Οθωμανοί υπήκοοι, και που δεν είχαν τέτοια υποχρέωση, ανέφεραν στις μισές περιπτώσεις μόνο το όνομα
    και το πατρώνυμο, και όχι το επώνυμο, που συνήθως ήταν παρατσούκλι. Ειδικά στην Ύδρα συνέβαινε σε μεγάλο βαθμό αυτό, ενώ για παράδειγμα στις Σπέτσες δήλωναν συνήθως και επώνυμο. Σε ένα έγγραφο των κοινοτικών αρχών της Ύδρας προς την Πύλη, όταν τους ζήτησαν οι Οθωμανικές αρχές έναν «κατάλογο των όσων παρτίδων ευρίσκονται εις το νησίον», αναφέρεται ένας κατάλογος 71 καπετάνιων που περιλαμβάνει μόνο ονόματα και πατρώνυμα.

  33. Νεο Kid Στο Block said

    Mε αφορμη το 31. της Λ. αξιζει να ξαναεπισημανθει ενα σχετικα αγνωστο στοιχειο. Πως το κτηματολογιο στην Κυπρο συσταθηκε απο τους Οθωμανους και οχι απο τους Εγγλεζους,οπως νομιζουν πολλοι.
    (Στη μητερα-πατριδα δεν εχουμε βρει ακομα την καταλληλη φυλη που θα το κανει…) 🙂

  34. Λ said

    Η εφημερίδα Φλόγα του Τ.Α. παραπέμπει λιγάκι στην εφημερίδα Σπίθα (Ίσκρα) του Λένιν.

  35. sarant said

    Ο Ανθίας είχε βγάλει και Σπίθα το 1944 περίπου, αλλά σίγουρα τον τίτλο Φλόγα τον αγαπούσε, αφού έτσι ονόμασε και την κόρη του.

  36. Συγνώμη για το άσχετον του πράγματος, αλλά ένα αναπαλαιωμένο, ή παλαιοανανεωμένο εν μεγάλω μέρει λερναίο κείμενο περί της χιλιοτραγουδισμένης ανωτερότητας της δικιάς μας και της γλώσσας μας, περιέπεσε στην αντίληψή μου και είπα μήπως κανείς θέλει να διασκεδάσει διαβάζοντας…

    https://gr.news.yahoo.com/%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B5-%CE%BA%CE%AC%CF%84%CE%B9-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%BE%CE%AD%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B5-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B3%CE%BB%CF%8E%CF%83%CF%83%CE%B1-105038095.html

  37. NM said

    συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ να περιμένω μέχρι το επόμενο Σάββατο που σερβίρονται συνήθως
    http://www.newsbomb.gr/ethnika/story/428888/epideixi-dynamis-apo-toys-pyrovolites-thivas%E2%80%93etrehan-san-daimonismenoi
    (όποιος το διαβάσει και ξέρει ποιός είναι ο Τάγαρης να μου το πει κι εμένα γιατί με τρώει η περιέργεια)

  38. sarant said

    36: Εδώ υπάρχουν κάποια σχόλια για το κείμενο αυτό ή κάποιο παρεμφερές:
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/09/04/mathematics-lang/

    37: Ομολογώ πως δεν ξέρω τίποτα.

  39. Μαρία said

    37
    Λόφος δίπλα στο στρατόπεδο πυροβολικού. Αν πήρε το όνομά του απ΄τον Τάγαρη 6. http://greek_greek.enacademic.com/235833/%CE%A4%CE%AC%CE%B3%CE%B1%CF%81%CE%B7%CF%82 δεν ξέρω.
    Πηγή: μπλογκοκουβέντες φαντάρων 🙂

  40. NM said

    Μαρία σας ευχαριστώ (σαν ανθυπολοχαγός που τρέχει διαολεμένα στο πεδίο της μάχης με τρομερή αυταπάρνηση). Υποθέτω, ότι το βλήμα, με το «κατέβασαν» εννοούσε ισοπέδωσαν.

  41. BLOG_OTI_NANAI said

    Ας το ομολογήσει εδώ, δημόσια, ποιος είναι αυτός που δεν «τρελαίνεται» στα 2014, όπου, όταν αφορά το ζήτημα υποκλοπές, αναφέρονται όλοι σε… «κασέτες»!!!
    «Έχετε και άλλες κασέτες;», ρωτάνε!!!

    Ναι, ρε, έχω, πολλές κασέτες με τις παλιές εκπομπές του Πετρίδη, με Καζαντζίδη και τις παραστάσεις του Χάρυ Κλυν!

    Και μερικοί, που νομίζουν ότι εκπροσωπούν την πρόοδο, αλλάζουν πολλές φορές τη λέξη «κασέτες» και λένε… «μαγνητοταινίες»!!!

    Έχει πλέον γίνει γλωσσικό φαινόμενο, ότι οι υποκλοπές πρέπει να συνδέονται με τον όρο «κασέτες»;;!!

  42. BLOG_OTI_NANAI said

    Το αναφέρω επειδή επειδή παρέπεμψε κάποιος στο newsbomb.gr και εκεί το είδα:

    http://www.newsbomb.gr/politikh/story/428405/pote-oi-kasetes-rihnoyn-kyverniseis

    Φυσικά, έχουμε ακούσει και στην τηλεόραση 100 φορές για «κασέτες».

  43. sarant said

    41: Έτσι συντηρητικά λειτουργεί η γλώσσα -και το αυτοκίνητο το είπαμε αμάξι/κάρο (car)

  44. Μα, Κε Σαραντάκε, είσθε σίγουρος ότι τό «Μπάγκειον» ήταν «υπόγειο λουκουματζίδικο»; Εγώ τό θυμάμαι πολύ καλά από τό 1975 μέχρι τό κλείσιμό του (όπως και τό μεγάλο Καφενείο τού «Γαμβέττα» στήν γωνία Πανεπιστημίου & Κοραή, απέναντι από τά Προπύλαια, εκεί που βρίσκονταν επί Κοσκωτά τά κεντρικά τής Τραπέζης «Κρήτης», σήμερα δεν θυμάμαι τί υπάρχει εκεί) πως ήταν ΙΣΟΓΕΙΟ και ΚΑΦΕΝΕΙΟ-ΓΑΛΑΚΤΟΠΩΛΕΙΟ. Για τό ίδιο μιλάτε;

  45. Γς said

    Ναι.
    Ηταν ισόγειο. Φοβερά γιαούρτια, ριζόγαλα κλπ.
    Μετα ψωμιά και τέτοια «Κατσέλη» για να κλείσει ξανά.
    Κι εκείνο του Γαμβέτα;
    Μαρμάρινο τραπεζάκι, καφές, Καθημερινή και τσιγαράκι. Μέγκλα.
    Και μετά πέρναγα απέναντι για καραμέλες Υγείας ΙΟΝ

  46. sarant said

    44: Το Μπάγκειον στον μεσοπόλεμο είχε και υπόγειο. Στο ισόγειο ήταν το καφενείο-γαλακτοπωλείο και στο υπόγειο το λουκουματζίδικο. Υπήρχε και αντίθεση ανάμεσα στους θαμώνες του «απάνω» και του «κάτω».

  47. Γς said

    46:
    Τον μεσοπόλεμο δεν τον πρόλαβα.
    Λουκουμάδες; Αντίθεση;
    Γκάριτ! Οι χρήστες φούντας + χρειαζόντουσαν γλυκά άφτερ

  48. Λ said

    15, 18 20, 29, 31, 32 : Μελέτησα το θέμα των επωνύμων επί Τουρκοκρατίας και πάω πάσο. Κακώς έκανα το σχόλιο 31. Όπως πολύ σωστά λέει ο Νοικοκύρης στο σχόλιο 29 και ο Σπύροςζεα στο σχόλιο 32, οι Οθωμανοί δεν συνήθιζαν τα επώνυμα. Το παράδειγμα που έφερε ο Νοικοκύρης , είναι χαρακτηριστικό.

    Μόνο σε μια ενορία της Λευκωσίας, στον Άγιο Κασιανό, οι άντρες ξεχώριζαν ο ένας από τον άλλο, όχι από το όνομα του πατέρα, αλλά από το όνομα της μητέρας ή της συζύγου. Γι’ αυτό το θέμα έγραψε η αείμνηστη Αναστασία Κουμπαρίδου στο περιοδικό Κυπριακές Σπουδές.

  49. Λ said

    Τον Οκτώβριο του 1931 συμμετέχει ενεργά στη λαϊκή εξέγερση κατά των Άγγλων, τραυματίζεται, συλλαμβάνεται, καταδικάζεται και φυλακίζεται επί πέντε μήνες, ενώ αργότερα καταδικάζεται σε “εντοπισμό” (στα ελλαδικά ελληνικά θα λέγαμε εκτόπιση!) δηλ. υποχρεωτική παραμονή αρχικά στο χωριό του αλλά αργότερα σε ένα απομακρυσμένο τουρκικό χωριό.

    Πρόκειται για το Τουρκοκυπριακό χωριό Ανδρολύκου, το οποίο τώρα είναι εγκαταλειμμένο. Το λίκνο έχει χάρτη στον οποίο φαίνονται μόνο τα Τ/Κ χωριά.

    http://www.google.com.cy/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=3&cad=rja&uact=8&ved=0CDQQtwIwAg&url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DhPbLOk6R3e0&ei=P6tFU6eFLIKRtQbusoCADA&usg=AFQjCNGq6aO0nhrQo7VWX6lzLOk7N1Ritg

  50. Λ said

    Ο χάρτης είναι εδώ:

    http://maps.google.com/maps?bav=on.2,or.r_qf.&bvm=bv.64507335,d.Yms,pv.xjs.s.en_US.eMERf0AV5S4.O&biw=1093&bih=446&dpr=1.25&q=%CE%91%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BB%CF%8D%CE%BA%CE%BF%CF%85&um=1&ie=UTF-8&hq=&hnear=0x14e775379efa0a05:0xf36981b232e4e68e,Androlikou&gl=cy&sa=X&ei=P6tFU6eFLIKRtQbusoCADA&ved=0CIYBELYDMA8

  51. Λ said

    Αλλά δεν είναι μόνο τα Τ/Κ χωριά. Απολογούμαι!

  52. sarant said

    48: Ευχαριστούμε για τον χάρτη. Νικοκύρης όμως, όχι Νοικοκύρης!

  53. […] αφιέρωμα έχει προσφέρει ο κ. Νίκος Σαραντάκος στο https://sarantakos.wordpress.com/2014/04/06/anthias και μια καλή, (αν και λίγο ελλιπής σε ουσιαστική […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: