Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Αστερίξ, οι πρωταγωνιστές (συνέχεια από χτες)

Posted by sarant στο 10 Οκτώβριος, 2014


Αν και δεν το συνηθίζω να αφιερώνω δυο συνεχόμενα άρθρα στο ίδιο θέμα, θα κάνω μια εξαίρεση. Παρόλο που υπάρχει φόβος να σας κουράσω, αφού και το πιο εκλεκτό έδεσμα το βαριέσαι όταν το γεύεσαι συχνά, θα το διακινδυνεύσω: το σημερινό άρθρο θα αποτελέσει κατά κάποιον τρόπο συνέχεια του χτεσινού, στο οποίο σχολίασα την περιπέτεια «Ο Αστερίξ στους Βρετανούς». Συνέχεια προς τα πίσω, πιο σωστά, πρίκουελ μάλλον παρά σίκουελ, αφού σήμερα θα κάνουμε μια εισαγωγή στις 24 περιπέτειες του Αστερίξ, που έπρεπε ίσως να έχει προηγηθεί -αλλά ποτέ δεν είναι αργά.

Βλέπετε, όπως συνειδητοποίησα ήδη ενώ έγραφα το χτεσινό άρθρο, εκτός από τα γλωσσικά και λεξιλογικά (και μεταφραστικά) της κάθε περιπέτειας, χρειάζεται και μια γενική εισαγωγή, που να αναφέρεται, αν μη τι άλλο, στους πρωταγωνιστές της σειράς, δηλαδή σε εκείνους που εμφανίζονται σε αρκετές περιπέτειες -μερικοί και σε όλες. Αυτή την εισαγωγή θα τη διαβάσετε σήμερα.

Ο Αστερίξ γεννήθηκε, δηλαδή άρχισε να δημοσιεύεται στις 29 Οκτωβρίου 1959, σε συνέχειες, στο πρώτο τεύχος του περιοδικού Pilote. (Τούτο σημαίνει πως είμαι συνομήλικος με τον Γαλάτη, αφού γεννήθηκα τέσσερις μέρες αργότερα). Η πρώτη περιπέτεια ήταν η «Αστερίξ ο Γαλάτης», στην οποία γνωρίζουμε αρκετούς από τους πρωταγωνιστές -αλλά όχι όλους. Δημιουργοί του Αστερίξ ήταν ο σεναρίστας Ρενέ Γκοσινί (Goscinny, 1926-1977) και ο σκιτσογράφος Αλμπέρ Ουντερζό (Uderzo, 1927-). Οι περιπέτειες λίγο μετά την ολοκλήρωση των συνεχειών έβγαιναν και σε τόμους. Συνολικά το ζευγάρι δημιούργησε μαζί 24 περιπέτειες -τελευταία ήταν ο Αστερίξ και οι Βέλγοι, που την άρχισαν μαζί αλλά ο Γκοσινί πέθανε ενώ είχαν μείνει 8 σελίδες μισοτελειωμένες. Μετά, ο Ουντερζό έβγαλε και αρκετές περιπέτειες μόνος του, που τις θεωρώ υποδεέστερες.

Όπως έγραψα και χτες, στην Ελλάδα ο Αστερίξ πρωτοήρθε γύρω στο 1969, όταν κυκλοφόρησε το περιοδικό Αστερίξ από τις εκδόσεις Σπανός, που είχε την ύλη του γαλλικού Pilote, με γαλλικά κόμικς σε συνέχειες. Το περιοδικό κυκλοφόρησε επί καναδυό χρόνια και παρουσίασε κάπου οχτώ περιπέτειες του Αστερίξ.

Μετά, τα δικαιώματα τα πήρε ο Ψαρόπουλος και άρχισε από το 1978 να δημοσιεύει τις περιπέτειες σε αυτοτελή άλμπουμ, ένα τον μήνα. Δημοσιεύτηκαν και οι 24 αρχικές περιπέτειες και μερικές από τις μεταγενέστερες. Από το 1989 αν δεν κάνω λάθος ο Αστερίξ άρχισε να εκδίδεται από τις εκδόσεις Μαμούθ. Κυκλοφόρησαν και οι 24 αρχικές περιπέτειες καθώς και όλες οι μεταγενέστερες, ενώ επίσης κυκλοφόρησαν αρκετοί τόμοι στα αρχαία ελληνικά, τα ποντιακά, τα κυπριακά και τα κρητικά. Στα βιβλιοπωλεία και στα περίπτερα βρίσκει κανείς μόνο τις εκδόσεις Μαμούθ, του Ψαρόπουλου μόνο σε παλαιοβιβλιοπωλεία.

romainesΗ δράση του Αστερίξ τοποθετείται στο 50 π.Χ. στην Αρμορικήίκη -εκεί βρίσκεται το (παραθαλάσσιο) ανυπόταχτο χωριό. Η Αρμορική ήταν μια περιοχή της Γαλατίας, χοντρικά ανάμεσα στις εκβολές του Λίγηρα και του Σηκουάνα. Και η χρονολογία βολεύει (η εποχή του Καίσαρα) αλλά και η τοποθεσία -εύκολα ταξίδια διά θαλάσσης.

Το ανυπόταχτο γαλατικό χωριό, όσο κι αν αυτό φαίνεται περίεργο, είναι ανώνυμο -αν δεν κάνω κάποιο τραγικό λάθος, πουθενά δεν αναφέρεται το όνομά του. Αντίθετα, επώνυμα είναι τα τέσσερα ρωμαϊκά στρατόπεδα που το περιτριγυρίζουν από την ξηρά. Τα στρατόπεδα είναι τα εξής:

* Aquarium, που είναι η λατινικής προέλευσης γαλλική λέξη που σημαίνει ενυδρείο.

* Babaorum, λογοπαίγνιο με το γλύκισμα baba au rhum (μπαμπάδες με ρούμι).

* Laudanum, λατινικής προέλευσης γαλλικής λέξης, το παυσώδυνο λάβδανο.

* Petibonum, λογοπαίγνιο με τη γαλλική έκφραση petit bonhomme (ανθρωπάκος).

Δηλαδή, δύο στρατόπεδα είναι λατινικές λέξεις και δύο λογοπαίγνια με γαλλικές λέξεις.

Το χωριό είναι ανώνυμο αλλά πολλοί κάτοικοί του κατονομάζονται. Κάποιος που είχε υπομονή, κάθισε και μέτρησε 29 κατονομαζόμενους Γαλάτες κατοίκους του ανυπόταχτου χωριού. Βέβαια, αρκετοί από αυτούς είναι κομπάρσοι που εμφανίζονται σε μία μόνο περιπέτεια. Εδώ θα ασχοληθούμε με τους πρωταγωνιστές, αυτούς που συμμετέχουν σε όλες τις περιπέτειες ή σε πολλές από αυτές.

Και βέβαια θα ξεκινήσουμε από τον Αστερίξ, στα γαλλικά Astérix, λογοπαίγνιο με τη λέξη astérisque, τον αστερίσκο της τυπογραφίας. Η κατάληξη -ριξ εμφανίζεται σε πολλά ονόματα επιφανών Γαλατών, π.χ. Vercingetorix, και αντιστοιχεί στο λατινικό rex, στον ρήγα, τον βασιλιά. Από εκεί, ο Γκοσινί είχε την έμπνευση να κάνει όλα τα ονόματα των Γαλατών του να τελειώνουν σε -ίξ.

idefixΣύντροφος αχώριστος του Αστερίξ είναι ο Οβελίξ, στα γαλλικά Obélix, λογοπαίγνιο με τη λέξη obélisque, τον οβελίσκο, αλλά επίσης θα μπορούσε να συνδέεται και με ένα άλλο τυπογραφικό σύμβολο, τον οβελό – obèle, †, αν πάρουμε υπόψη και τον αστερίσκο του Αστερίξ και το ότι ο Γκοσινί καταγόταν, από τη μεριά της μητέρας του, από οικογένεια τυπογράφων.

Το ζευγάρι συμπληρώνεται από τον σκύλο του Οβελίξ, τον Idéfix, και από εδώ και πέρα γράφω πρώτα τη γαλλικήν ονομασία επειδή υπάρχουν διαφορετικές μεταφραστικές εκδοχές. Το όνομά του βγαίνει από λογοπαίγνιο με την έκφρ. idée fixe, έμμονη ιδέα. Στα δύο πρώτα τεύχη της εκδοσης Ψαρόπουλου, όπου τη μετάφραση την είχε κάνει ο Κ. Ταχτσής, το όνομα είχε αποδοθεί Κατρουλίξ. Όταν ανέλαβε ο Χιόνης, μετονομάστηκε σε Ιντεφίξ -μάλιστα υπήρχε και υποσημείωση, ότι «μεγάλωσε πια και δεν θέλει να τον λένε Κατρουλίξ».

Ο Ιντεφίξ δεν εμφανίζεται από την πρώτη περιπέτεια, αλλά από τον 5ο τόμο της σειράς, τον Γύρο της Γαλατίας, στο καρέ αριστερά. Ο Αστερίξ κι ο Οβελίξ μπαίνουν σ’ ένα αλλαντοπωλείο στο Παρίσι να ψωνίσουν, και απέξω περιμένει το σκυλάκι, το οποίο στη συνέχεια τους ακολουθεί κι αυτοί το υιοθετούν. Ωστόσο, δεν του δίνουν όνομα, παρά στον επόμενο, έκτο, τόμο, τον Αστερίξ και Κλεοπάτρα. Στα αγγλικά, λέγεται Dogmatix.

Το μαγικό φίλτρο (κατά Ψαρόπουλο) ή… ζωμό (κατά Μαμούθ) το φτιάχνει ο Panoramix, ο δρυΐδης του χωριού. Η λέξη δρυΐδης υπάρχει ήδη στα αρχαία ελληνικά, σε Στράβωνα, Ποσειδώνιο και άλλους συγγραφείς. Σύμφωνα με το λεξικό του Σουίδα, «Δρυΐδαι: παρά Γαλάταις οι φιλόσοφοι και σεμνόθεοι». Κατά συνέπεια, κακώς η μετάφραση του Μαμούθ υιοθετεί τον τύπο «δρουίδης».

Το όνομα Panoramix φυσικά είναι λογοπαίγνιο με τη λέξη panoramique, πανοραμικός. Στα ελληνικά, φυσικά, Πανοραμίξ. Στα αγγλικά, λέγεται Getafix, πολύ ωραίο λογοπαίγνιο.

* Αρχηγός του χωριού είναι ο Abraracourcix, που συνήθως εμφανίζεται πάνω σε ασπίδα υποβασταζόμενος από δύο Γαλάτες. Το όνομά του είναι λογοπαίγνιο με την έκφρ. à bras raccourcis, με τα χέρια διπλωμένα. Σύμφωνα με ένα λεξικό που έχω εδώ, το να επιτίθεται κάποιος à bras raccourcis είναι ένδειξη βίαιης επίθεσης. Στην πρώτη-πρώτη ελληνική έκδοση του Αστερίξ το 1969 το όνομα του αρχηγού είχε απλώς μεταγραμματιστεί σε Αμπραρακουρσίξ. Στην έκδοση Ψαρόπουλου είχαμε το ωραίο Μοναρχίξ. Το Μαμούθ το τροποποίησε σε Μαζεστίξ, που δεν είναι κακό αλλά δεν είναι τόσο καλό. Στα αγγλικά είναι Vitalstatistix.

Η γυναίκα του αρχηγού λέγεται Bonemine, λογοπαίγνιο με την έκφρ. bonne mine που σημαίνει φρέσκο πρόσωπο. Μιμίνα στην έκδοση Ψαρόπουλου, Μπονεμίνα στο Μαμούθ. Στα αγγλικά Impedimenta.

* Ο βάρδος του χωριού με την ανυπόφορη φωνή λέγεται Assurancetourix, λογοπαίγνιο με την έκφρ. assurance tous risques, μικτή ασφάλεια -για κάθε κίνδυνο. Και πάλι, στην έκδοση του 1969 είχαν μεταγράψει τη γαλλική ονομασία, Ασυρασεντουρίξ. Στον Ψαρόπουλο εμφανίστηκε το Κακοφωνίξ, που το Μαμούθ τροποποίησε ανοήτως σε Κακοφονίξ, λες και τους σκοτώνει. Πριν χειροκροτήσουμε την (πολύ καλή) έμπνευση του Ψαρόπουλου, να επισημάνουμε ότι Cacofonix λέγεται ο βάρδος στα αγγλικά.

normans* Ο σιδεράς του χωριού, που επιπλέον κοπανάει τον βάρδο για να μην τραγουδήσει, λέγεται Cétautomatix, από τη φράση c’est automatique, φράση που τη λέμε σαν δικαιολογία ότι δεν κάνουμε κάτι επίτηδες, «είναι αυτόματο». Ο σιδεράς εμφανίζεται από την πρώτη περιπέτεια, χωρίς όμως να πρωταγωνιστεί, ενώ ταυτόχρονα υπάρχει άλλος Γαλάτης, ανώνυμος, που δέρνει τον βάρδο για να μην τραγουδήσει. Αυτός ο «αντιβαρδικός» ανώνυμος Γαλάτης αρχικά΄δεν έχει σταθερή μορφή, αλλά στον ένατο τόμο (Αστερίξ και Νορμανδοί) παίρνει σταθερή μορφή, όπως βλέπετε στην εικόνα αριστερά, και τελικά στον δωδέκατο τόμο (Αστερίξ Ολυμπιονίκης) παίρνει και το όνομα του Cétautomatix. Στα ελληνικά: Αυτοματίξ. Στα αγγλικά Fulliautomatix. Ο σιδεράς είναι παντρεμένος, αλλά η συμβία του δεν έχει όνομα.

* Ο σιδεράς συχνά τσακώνεται με τον ψαρά του χωριού, τον Ordralfabétix, λογοπαίγνιο με τη φράση ordre alphabétique, αλφαβητική σειρά. Στα ελληνικά Καταλφαβητίξ (Ψ) και μετά Αλφαβητίξ (Μαμούθ), στα αγγλικά Unhygienix, επειδή τα ψάρια του δεν είναι και πολύ φρέσκα. Δεν εμφανίζεται από την αρχή, αλλά από το άλμπουμ Αστερίξ στην Ισπανία. Η γυναίκα του έχει όνομα, Ιélosubmarine, από το Yellow Submarine των Μπιτλς. Γελοουσαμπμαρίνα στα ελληνικά, Bacteria στα αγγλικά.

* Ο γηραιότερος κάτοικος του χωριού είναι ο Agecanonix, λογοπαίγνιο με την έκφρ. âge canonique, που στην Καθολική Εκκλησία είναι η ηλικία που έπρεπε να έχει συμπληρώσει μια γυναίκα για να μπορεί να υπηρετεί έναν ιερωμένο -τα σαράντα χρόνια συνήθως. Ούτε αυτός εμφανίζεται από την αρχή, αλλά από τον 12ο τόμο (Αστερίξ στους Ολυμπιακούς αγώνες). Στον Ψαρόπουλο είχε μεταφραστεί «Θασεκανονίξ» επί Ταχτσή, μετά Γεροκανονίξ και Παλαιοντολογίξ (νομίζω). Στο Μαμούθ, Μαθουσαλίξ. Ο Μαθουσαλίξ είναι παντρεμένος με μια εντυπωσιακή καλλονή που όμως το όνομά της δεν αναφέρεται ποτέ.

* Πέρα από τους Γαλάτες, έχουμε βέβαια τον Ιούλιο Καίσαρα που είναι ιστορικό πρόσωπο (μαζί και τον Βρούτο σε μερικές σκηνές), ενώ σε πολλές περιπέτειες εμφανίζονται οι πειρατές, που πρωτοεμφανίζονται στον τέταρτο τόμο (Αστερίξ Μονομάχος). Ο αρχιπειρατής είναι ο Κοκκινογένης. Πρόκειται για εσωτερικό αστείο του περιοδικού Pilote, στο οποίο, από το πρώτο τεύχος εμφανιζόταν το κόμικς «Ο Δαίμονας της Καραϊβικής» με ήρωα τον πειρατή Κοκκινογένη, που είχε στο τσούρμο του τον σοφό Τριπόδη και τον μαύρο Μπαμπά, και που ο Γκοσινί τούς παρωδεί τόσο ωραία.

Οπότε, τώρα έχουμε την εισαγωγή μας και μπορούμε σε στέρεες πλέον βάσεις να αρχίσουμε και να να παρουσιάζουμε, έναν προς έναν, τους 24 τόμους του Αστερίξ. Με μια συχνότητα έναν τόμο κάθε δίμηνο, θα μας πάρει τέσσερα χρόνια -όπως βλέπετε, από προγραμματισμό το ιστολόγιο σκίζει!

 

 

Advertisements

156 Σχόλια to “Αστερίξ, οι πρωταγωνιστές (συνέχεια από χτες)”

  1. LandS said

    Κοκκινογένης=Μπαρμπαρόσα δηλ. μέγας και τρομερός πειρατής από την Μυτιλήνη, καμιά δεκαπενταριά αιώνες μετά.

  2. Νίκος Ζαρτ said

    Καιρός ήταν να μπουν οι Αστεριξοσπουδές σε πιο «οργανωμένη βάση» 🙂
    Α, και μου ήρθε όπως το διάβαζα μια πιθανή απόδοση του Αμπραρακουρσίξ κοντά στο νόημα του πρωτοτύπου: «Τσαμπουκαλίξ»

  3. Νέο Kid Στο Block said

    Nικοκύρη, προτρέχω μάλλον, αλλά μια και είπες για τον Οβελίξ (εκ του Οβελίσκος) μια ερωτησούλα.
    Γράφω από μνήμης και η ατάκα μπορεί να μην είναι 100% ακριβής, αλλά anyway στην Αίγυπτο λέει κάποια στιγμή ο οργισμένος Πανοραμίξ στον Οβελίξ «ΌΧΙ,όχι Οβελίξ! Αυτό το πράγμα στη μέση του χωριού μας θα ήταν εντελώς γελοίο» (για έναν οβελίσκο που ήθελε να τζουρνέψει ο εύσωμος…αντιναπολεωνοληστρικό pun intended (υποθέτω) 🙂 ) Στο γαλλικό πρωτότυπο ,είναι κάτι με Ομπελίξ και Ομπελίσκ ή είναι όπως το μαμουθικό;

  4. Yiannis said

    Μπονζούρ! (πως το μιλάω το γαλλικό ε;)

    Η σύζυγος του Μαζεστίξ στις εκδόσεις Μαμουθκόμιξ ονομάζεται μεν Μπονεμίνα αλλά το χαϊδευτικό της (όταν τη φωνάζει το «γουρουνάκι της», ο αρχηγός) είναι Μιμίνα 🙂

  5. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Πολύ ωραία όλα αυτά, ευχαριστούμε Νίκο.

    Ο Θασεκανονίξ και ο Κατρουλίξ είναι από τα λίγα ονόματα των πρώτων μεταφράσεων που δεν έχουν εδραιωθεί στο μυαλό μου ως αυτοδίκαια σωστά.

    Όχι και δρυίδης όμως! Έστω και για χάρη της μοναδικής υιοθεσίας, τα διαλυτικά πρέπει να μείνουν στη θέση τους.

  6. Γς said

    Καλημέρα.

    Idéfix ή Κατρουλίξ.

    Και η [σκύλα] Λυσσάξ

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    5: Δίκιο έχεις για τα διαλυτικά, έκανα τη διόρθωση.

  8. sarant said

    3: Είναι στο τέλος της περιπέτειας, τελευταίο καρέ. Ο Μοναρχίξ λέει στον Οβελίξ (που έχει σκαλίσει ένα μενίρ σε μορφή οβελίσκου): Δεν μου αρέσει η νέα φόρμα των μενίρ σου, ας παραμείνουμε Γαλάτες!

  9. Πέπε said

    @3, 8: όχι, δε λέτε το ίδιο καρέ.

  10. Πέπε said

    > > Στα αγγλικά [ο Πανοραμίξ] λέγεται Getafix, πολύ ωραίο λογοπαίγνιο.

    Αργότερα η ζωή δεν αντέγραψε, ως είθισται, αλλά αντέστρεψε την τέχνη. Υπάρχει ένα τριπάκι (χημικό ναρκωτικό, LSD ή κάτι παρόμοιο) που λέγεται Πανοραμίξ.

  11. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Πολύ καλή και η σημερινή συνέχειά σου και περιμένουμε τα δίμηνα αφιερώματα. Μ’ αρέσουν οι αισιόδοξοι άνθρωποι. 🙄
    Υπάρχει μια απαίσια ταινία για τα νεανικά χρόνια του Βερσιγκετορίξ με αξιόλογους όμως ηθοποιούς, που σας συστήνω, να μη δείτε. 😛
    (την είχε δείξει κάποτε το Σταρ)
    Για τους ιστορικούς όμως, ο πλέον γνωστός Γαλάτης ήταν ο Βρέννος, που ξεστόμισε αναιδέστατα στο Ρωμαίο στρατηγό το «Vae victis». Άγαλμά του δεν υπάρχει πουθενά στη Γαλλία, του Βερσιγκετορίξ όμως υπάρχουν δυο.

  12. beethoven said

    πάρα πολύ ωραίο όπως και το προηγούμενο! ανυπομονούμε για τις συνέχειες!

  13. sarant said

    9: Δίκιο έχεις Πέπε, είναι ένα άλλο όπου ο Πανοραμίξ λέει αυτά περίπου που γράφει ο Κιντ, δηλ, δεν υπάρχει λογοπαίγνιο.

    11: Εύστοχο αυτό για τον Βρένο.

  14. spiral architect said

    @3, 8: Θυμίστε μου, τον χαρακτήρα με το όνομα Οτίς; 😀 Ήταν και στο κόμικ, ή τον θυμάμαι μόνο απ’ την ταινία;

  15. Πάνος με πεζά said

    Μουσική παρέμβαση της μέρας, και σήμα της εκπομπής Θαναηλάκη-Τσαμόπουλου, ως αυτοσαρκασμός στα κιλά τους :

  16. Πάνος με πεζά said

    Επίσης, κάποια στιγμή (αλλά αυτό είναι πιο δύσκολο), θα πρέπει να «μαζευτούν» και τα εκάστοτε ονόματα ρωμαίων στρατιωτών, ιδιαίτερα ευρηματικά και αυτά !

  17. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα
    να μην ξεχάσουμε την Αλέσια στην χαρτογράφηση του Αστερίξ

    Αλέσια, ποιά Αλέσια;


    ΟΙ ΚΕΛΤΕΣ ΚΑΙ Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ASTERIX

  18. ‘Αμποτε και στον Λούκυ Λουκ, που συμαθώ περισσότερο.

  19. Jimakos said

    Σχετικά με τους Γαλάτες και το -ix.

    Στο Βέλγιο θεωρείται εθνικός ήρωας ο Αμπιορίξ. Αυτός (εν τάχει κι απο μνήμης) ήταν Γαλάτης αλλά από τα Βελγικά φύλα. Το στόρι για το οποίο μνημονεύεται και τον κατέστησε και εθνικό ήρωα, είναι ένα γιουρούσι σε ρωμαϊκά στρατόπεδα (αυτά με τις σκηνές, όπως στον Αστερίξ), σε ένα εκ των οποίων αρχηγός ήταν ο αδερφός του Κικέρωνα. Ο Καίσαρας μετά από αυτή την εξέγερση -διότι μέχρι τότε τους είχε υπό τον ζυγό του, του πλήρωναν φόρο σε τροφή για τα στρατεύματα- τους ισοπέδωσε και τα περιστατικά αυτά τα αναφέρει στο de bello gallico.
    To ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι οτι ο Αμπιορίξ απέκτησε προφίλ ήρωα σχετικά πρόσφατα, μετά την ανεξαρτητοποίηση του Βελγίου δηλαδή. Στις Βρυξέλλες δεν υπάρχει απ’όσο ξέρω αγαλμά του, αλλά μια κεντρική πλατεία (πίσω από το κτίριο της κομισιόν) λέγεται Πλας Αμπιορίξ.
    Στο de bello Gallico του Ιούλιου, γίνεται η αναφορά οτι οι Βέλγοι ήταν από τους πιο γενναίους που έχει αντιμετωπίσει, κάτι που αποτελεί και το σημείο δράσης της ιστορίας ο Αστερίξ στους Βέλγους.

  20. Yannis_h said

    Νομίζω ότι ο μόνος μη Γαλάτης που το όνομά του έχει κατάληξη σε -ιξ είναι ο Κορσικανός Οκατερινεταμπλελατσιτσίξ 🙂

  21. cronopiusa said

    15

  22. Πέπε said

    18: Come to my arms, little man! (Από το τεύχος της Κορσικής, που το πρωτοδιάβασα στα αγγλικά).

    20: Εδώ ρε παιδιά εξηγήστε μου κάποιος τι παίζει!

  23. Jimakos said

    Kαι η εξέλιξη του Αυτοματίξ:

    Αστερίξ ο Γαλάτης

    Ο γύρος της Γαλατίας

    Ο Αστερίξ και η Κλεοπάτρα

    Ο αγώνας των αρχηγών

    Ο Αστερίξ στους Βρετανούς

  24. Πάνος με πεζά said

    Επίσης,Νοικοκύρη, δεν μας είπες κάτ -αν υπάρχει- για τον «Τουτατή» (Toutatis),τον «θεό τους» που νομίζω σε όλες τις εκδόσεις μεταφράστηκε ταυτόφωνα.

  25. Νατάσσα said

    22: Διάσημος Κορσικανός ο Τίνο Ρόσι, διάσημο τραγούδι του το Ω, Καταλινέτα μπέλλα τσι τσι..

  26. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    24: Νομίζω ότι είναι όνομα υπαρκτό, θεωνύμιο. Δεν το έχω ψάξει, επιφυλάσσομαι.

    23: Λείπουν εικόνες;

    22β: Πρόλαβε η Νατάσσα στο 25

    16: Είναι πάρα πολλά, οπότε σε κάθε περιπέτεια θα σχολιάζονται όσα αναφέρονται εκεί.

  27. Νέο Kid Στο Block said

    ΜΗ Γαλάτες οι Κορσικανοί;; Ω μον ντιέ και παρ Τιουτατίς! Tρίζουν τα κόκκαλα του Βοναπάρτη ορέ! 😆

  28. Jimakos said

    Nικοκύρη, κάτι πήγε στραβά με τις εικόνες στο #23. Διέγραψέ το αν δεν διορθώνεται (ούτε εμένα μου τις εμφανίζει).

  29. LandS said

    20 Την εποχή των γονιών μου (δηλ. πριν δεκαετία 50) υπήρχε δημοφιλής τραγουδιστής από την Κορσική του οποίου μεγάλη επιτυχία ήταν τραγούδι που έλεγε «Ο Καταρινέτα μπέλα τσι τσι» . Τραγουδιόταν και ελληνικα. «…όμορφη γλυκιά κοπέλα τσι τσι».

    2 Μιλάμε δηλαδή για Ανώτατες Σπουδές Συγκριτικής Αστεριξολογίας. Έχει λογοτεχνία, ζωγραφική, κοινωνική ανθρωπολογία, ιστορία, καλοπροαίρετη εθνολογία, μεγάλη πλάκα και φοβερή διάθεση.

  30. Νατάσσα said

    Πολλοί θησαυροί στην επίσημη ιστοσελίδα του Αστερίξ, http://www.asterix.com/asterix-de-a-a-z/les-personnages/

    Μαζί και κάποια παιχνίδια με λέξεις ή σκίτσα που δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά.

  31. cronopiusa said

    Τουτάτης

  32. Την καλλονή σύζυγο του Μαθουσαλίξ δεν την λέγανε Φαλμπάλα;
    Την είχαν υποδυθεί στο σινεμά η Λετίσιά Καστά και η Αντριάνα Σκλεναρίκοβα.

  33. sarant said

    32: Όχι, η Φαλμπάλα είναι άλλη, εμφανίζεται μόνο σε καναδυό περιπέτειες;
    http://fr.wikipedia.org/wiki/Falbala

  34. sarant said

    28: Βαριέμαι να το σβήσω, θα χαλάσει και την αρίθμηση.

  35. Jimakos said

    @32

    Σκύλε, η Φραμπάλα ήταν αρραβωνιαστικιά του Τραγικομίξ (o Aστερίξ Λεγεωνάριος). Η σύζυγος του Μαθουσαλίξ δεν αναφέρεται ποτέ με το όνομά της.

  36. Yannis_h said

    Στον Η/Υ στο σπίτι έχω όλες τις παλιές εκδόσεις του Αστερίξ από τις εκδόσεος ΜΑΜΟΥΘ, καλοσκαναρισμένες σε pdf. Είναι αρκετά μεγάλες σε μέγεθος, θα δω εάν μπορώ να τις ανεβάσω κάπου για το φιλο-αστεριξιακό κοινό.

  37. Πάνος με πεζά said

    @ 31 : Ευχαριστώ. Νομίζω ότι ο τονισμός «Τουτάτης» είναι μεταγενέστερος,στις πρώτες εκδόσεις ήταν «Τουτατής» (θα μου πεις, οι λεζάντες με κεφαλαία ήταν, πώς το ξέρεις; Έλα ντε !)

  38. sarant said

    37: Έλα ντε!

  39. Νατάσσα said

    Ο Ιντεφίξ απέκτησε και δικιά του εταιρεία παραγωγής ταινιών, Studio Idefix, με τον ίδιο στο ρόλο του λιονταριού της MGM.

  40. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Ποιός εἶπε ὅτι τὸ χωριὸ τοῦ Ἀστερὶξ δὲν ὑπάρχει;

    http://tempsreel.nouvelobs.com/culture/20091021.OBS5357/et-si-le-village-d-asterix-existait-vraiment.html

  41. keyser_soze said

    Από τους Ρωμαίους λεγεωνάριους, αδύνατο να ξεχάσω τον Βάσανους Αβάσταχτους και τον Θαμαςφάειοκάτωκόσμοσόλους.

  42. sarant said

    40: Αναμενόμενο ήταν!

  43. Σιμης said

    Αν δεν με απατα η μνημη ο Idefix ονομαστηκε ετσι μετα από ψηφοφορια μεταξυ των αναγνωστων της περιπετειας σην οποια εμφανιστηκε για πρωτη φορα

  44. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Μοὖχε καρφωθεῖ νὰ φτιάξω μιὰ τρολιὰ ποὺ θὰ ἔβγαζε ὄχι μόνο τὸ χωριὸ ἀλλὰ καὶ τὸν Ἀστερὶξ ὑπαρκτὸ πρόσωπο καὶ νὰ τὸ παρουσιάζω μὲ τὸ ἐριστικὸ ὕφος τῶν ἀντίστοιχων ἑλληνικῶν ἐθνικιστικῶν. Τὸ ἄφησα στὴ μέση δυστυχῶς

  45. sarant said

    43: Στα γαλλικά, στο Πιλότ, έτσι;

  46. LandS said

    11. Αν και φαίνεται να υπάρχουν πολλοί Βρέννοι (ένας από αυτούς ήρθε και μέχρι τα μέρη τα δικά μας) http://en.wikipedia.org/wiki/Brennus η έλλειψη αγάματος αναπληρώνεται από δίσκο http://en.wikipedia.org/wiki/Bouclier_de_Brennus

  47. Γς said

    29:

    Καταρινέτα μπέλα τσι τσι:

    Και στα Ελληνικά:

  48. Jimakos said

    #43

    Ναι, στο Πιλοτ. Ο διαγωνισμός έγινε μετά την εμφάνισή του στον Γύρο της Γαλατίας, κι ένα από τα ονόματα που έπαιξαν ήταν Patracourcix, επειδή είχε πολύ κοντά πόδια. Τελικά το Idefix προτάθηκε ,λέει, από 4 διαφορετικούς αναγνώστες κι έτσι επικράτησε αυτό. Και ταυτόχρονα άλλαξε κι η μορφή του σκύλου, ωστέ να είναι πιο εύκολο να του δοθεί κίνηση (στο σχέδιο).

  49. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Νὰ μὴν ξεχνᾶμε καὶ τὴν ἀναφορὰ τοῦ Χάρυ Κλὺν στὸν Ἀστερίξ, ὑποννοώντας τὸ ἀεροπλάνο τῆς Αἰρ Φρὰνς ποὺ ἔφερε τὸν Καραμανλῆ στὴν Ἑλλάδα

  50. Ιάκωβος said

    To χωριό του Αστερίξ υπάρχει, είναι στη Γαλλία, υποτίθεται πως πρόκειται για τη Γαλλική απάντηση στη Ντίσνευλαντ, είναι κιτσάρα και μάλλον αποτυχημένο οικονομικά, στέλνουν εκεί κυρίως οργανωμένες εκδρομές απ’ τα σχολεία.

    https://encrypted-tbn2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRVcqeQJZYiHDqjpqZ6PBuKkvBvTlGB0NOcDJ36g3s8cHsZ2xIAbw

  51. sarant said

    50: Δεν το είχα βρει και τόσο κακό, ένα πέρασμα που είχα κάνει με τα παιδιά.

  52. Ιάκωβος said

    Οι Κορσικανοί δεν ήταν μεν Κέλτες αλλά υποτίθεται οτι οι πρόγονοί τους ήταν Λιγούριοι, ένας λαός με μια γλώσσα κοντινή στις Κελτικές, αρα θα μπορούσε να έχουν κατάληξη κελτική, -ριξ κλπ.

    Πάντως τους κορσικανούς τους παρουσιάζει με όλα τους τα στερεότυπα, σοβαρούς, αγριωπούς, με βεντέτες κλπ. Εκεί πρωτοέμαθα για τους Κορσικανούς και μου έκανε εντύπωση πως είχαν πολλά κοινά με τους Μανιάτες και τους Κρητικούς. Μετά έμαθα και οτι πολλά κοινά στον εθνικό χαρακτήρα είχαν και με τους βόρειους Αλβανούς (κανούν, κλπ) και κυρίως με τους Μαυροβούνιους,που από ότι μου έχουν πει, ακόμα είναι έτσι. Περίεργο. Ίσως υπήρχε κάποιο αρχαίο υπόστρωμα λαού που έπιανε όλη αυτή την περιοχή.

    Ο Γκοσινί ήταν διαβασμένος. Πολλά που γράφει για τους Γαλάτες ισχύουν και είναι παρμένα από τοξν Καίσαρα, De bello Gallico,το οποίο τότε όλα τα Γαλλάκια τον είχαν για αναγνωστικό των Λατινικών.

  53. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Νόμιζα ότι είναι γνωστό, αλλά βλέπω ότι μάλλον όχι. Έχει κυκλοφορήσει ένα δίτομο «όλα για τον Αστερίξ το Γαλάτη» που έχει μέσα όλους τους ήρωες, τα πρόσωπα, τους Ρωμαίους κλπ.

  54. LandS said

    52 Αν δεν υπήρχε κάποιο αρχαίο υπόστρωμα λαού που να έπιανε όλη την περιοχή, σίγουρα υπήρχε κάποιο που ταξίδευε και έπιανε σκάλα σε όλη τη περιοχή.
    Νομίζω ότι υπάρχουν κάτι οικογένειες στη Κορσική ή στην Σαρδηνία (χωριά πλέον) που μπορούν να αποδείξουν τη Μάνη ως τόπο καταγωγής. Αλλά η μετανάστευση αυτή είναι μάλλον πρόσφατη.

  55. Πάνος με πεζά said

    @50,51 : H ζωή αντιγράφει την Τέχνη, λοιπόν.

  56. sarant said

    53: Πολλά έχουν βγει. Εγώ έχω μια εγκυκλοπαίδεια Γκοσινί -στα γαλλικά.

  57. Ηλεφούφουτος said

    «Στο de bello Gallico του Ιούλιου, γίνεται η αναφορά οτι οι Βέλγοι ήταν από τους πιο γενναίους που έχει αντιμετωπίσει»

    «Omnium Galliae incolarum Belgae fortissimi sunt»
    Ήδη στην πρώτη σελίδα του έργου και, απ’ ό,τι μού είχε πει ένας φίλος Βέλγος, δίνεται μεγάλη έμφαση σ αυτή στα βελγικά σχολεία, ας πούμε κάτι αντίστοιχο με το δικό μας Grecia capta…artes intulit agresti Latio· ο ίδιος την ήξερε απέξω και μου είχε πει ότι την είχαν μάθει όλοι απέξω στην τάξη του, αποτελεί δηλαδή πηγή εθνικής υπερηφάνειας για το κράτος των Φλαμανδών και Βαλόνων η κρίση αυτή του Καίσαρα για ένα κελτικό φύλο.

    «καλοπροαίρετη εθνολογία» (σχ 29) με εξαίρεση σίγουρα τους Γερμανούς :mrgreen:

  58. japetusgr said

    Σχετικά με το τί έχει κυκλοφορήσει στην ελληνική αγορά γύρω από τον αστερίξ, πολύ καλή προσπάθεια να συμμαζέψουμε τα ασυμμάζευτα έχει γίνει από το greekcomics.gr
    Μια καλή αρχή είναι εδώ: http://www.greekcomics.gr/forums/index.php?showtopic=3052&p=25911

  59. Avonidas said

    #17: Ποιά Αλέσια;; Δεν ξέρω πού βρίσκεται η Αλέσια! Κανείς δεν ξέρει πού βρίσκεται η Αλέσια!!! 😛

    «Η γυναίκα του έχει όνομα, Ιélosubmarine, από το Yellow Submarine των Μπιτλς. Γελοουσαμπμαρίνα στα ελληνικά, Bacteria στα αγγλικά.»

    Λοιπόν, ώρες ώρες απορώ με τους Βρετανούς. Έχεις στο πρωτότυπο ένα όνομα που είναι ευθεία αναφορά, που δε τη λες και περιπαικτική, στο πιο διάσημο συγκρότημά σου (μάλιστα, οι Μπίτλς εμφανίζονται στο Αστερίξ στους Βρετανούς ως «οι πιο διάσημοι βάρδοι στα μέρη μας» 😉 Και τι κάνεις; Το αλλάζεις σε κάτι νερόβραστο!

    Είναι τρελοί αυτοί οι Βρετανοί!

  60. rogerios said

    Κανονικά δεν θα έπρεπε να είναι «Αρμορική», οξύτονο δηλαδή: Ο Vercingétorix είναι Οὐερκιγγετόριξ ή Οὐερκιγγετόριγος στην αρχαιοελληνική γραμματεία. 🙂

  61. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #56
    Προφανώς. Εγώ εννοούσα ότι έχει βγει από τη Μαμούθ, ας πούμε «επίσημη» έκδοση http://www.politeianet.gr/books/9789603214786-andrieu-olivier-mamouth-ola-gia-ton-asterix-ton-galati-21670

  62. sarant said

    60: Δίκιο έχεις!

  63. andam said

    A τέλεια ιδέα μα τον Τουτάτις! να έχουμε να σχολιάζουμε κάθε δίμηνο ένα τεύχος Αστερίξ,
    Να προσέχουμε μόνο να μην πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας!
    Η Αρμορική βέβαια και η Φαλμπάλα…Φραμπαλά

  64. ππαν said

    Αυτό που ο πειρατής τρώει τα ρο είναι αναφορά στην προφορά των Αντιγιέζων, νομίζω.

  65. Ιάκωβος said

    50,Για μένα όλα αυτά είναι λίγο κιτς, και τα πάρκα και οι ταινίες με ηθοποιούς που υποδύονται τον Αστερίξ…Η αυθεντική δημιουργία είναι το κόμιξ, τα άλλα είναι βαρετές επαναλήψεις για να τα οικονομήσουμε. Ειδικά τα δρώμενα στο Πάρκο Αστερίξ είναι χάλια. Αλλά όπως λέει και Γαλάτης τεχνοκρίτης Degustibus….

  66. Ιάκωβος said

    …ο Γαλάτης τεχνοκτίτης

  67. ππαν said

    Δεν είναι Γαλάτης ο Ντεγκουστιμπους, βέβαια

  68. Πέπε said

    64: Μπ»»»»’, τι κ’ύο!

  69. NM said

    Στήλη «Μικρές Αγγελίες» δεν προσφέρει τούτο το μπλογκ. Παρoλαυτά παίρνω σήμερα το θάρρος να δημοσιεύσω δύο, που πιστεύω ότι ενδιαφέρουν τους περισσότερους από σας φιλομαθείς και φιλέορτοι συναναγνώστες.
    …………………………………………………..
    1. ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ
    Το Δίκτυο Ανταλλαγής και Αλληλεγγύης Αγίας Παρασκευής διοργανώνει πανελλήνιο διαγωνισμό διηγήματος με θέμα συναφές με την αλληλεγγύη. Από τις 9 Σεπτεμβρίου 2014 μέχρι και τις 31 Ιανουαρίου 2015. Τα δέκα καλύτερα διηγήματα θα εκδοθούν από τις εκδόσεις «Ταξιδευτής» και το βιβλίο θα πωλείται από άνεργους και άστεγους για την οικονομική τους ενίσχυση.
    Διαβάστε τη σχετική προκήρυξη: http://stpbn.blogspot.gr/2014/10/blog-post_63.html
    ……………………………………………………..
    2. ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ
    Η Ανοιχτή Πόλη σας καλεί στην ιστορική περιήγηση του ΟΠΑΝ/Δήμου Αθηναίων με θέμα:
    «Το τέλος της γερμανικής κατοχής. 70 χρόνια από την απελευθέρωση της Αθήνας»
    Κυριακή 12 Οκτ.2014 ώρα 11:00 με αφετηρια τα Προπύλαια της οδο Πανεπιστημίου
    με τον ιστορικό Μενελαο Χαραλαμπίδη.
    Περισσότερα αλλού και εδώ: http://www.opanda.gr/?p=4306

  70. smerdaleos said

    Ως γνωστόν το επίθημα -ρίξ του Αστερίξ προτιμήθηκε διότι ήταν πραγματικό κελτικό συνθετικό ονομάτων. Η κελτική λέξη για τον βασιλιά ήταν rīx , συγγενής του λατινικού rēx (> πέρασε στην ελληνική ως ο ῥήξ, τοῦ ῥηγός και εν τέλει ο ρήγας).

    Το κελτικό rīx εισήλθε ως δάνειο στην πρωτο-γερμανική και επιβιώνει στο γερμανικό reich και στο αγγλικό rich = πλούσιος

    http://en.wiktionary.org/wiki/Appendix:Proto-Indo-European/h%E2%82%83r%E1%B8%97%C7%B5s
    http://en.wiktionary.org/wiki/reich#Etymology_1
    http://en.wiktionary.org/wiki/rich

    Τώρα ένα υπαρκτό κελτικό όνομα που θα ταίριαζε στις ελληνικές αποδόσεις του Αστερίξ είναι το Katurīx («Kατουρίξ»). Στην ελληνική θα ήταν αστείο γιατί θυμίζει το «κατουράω» και το «κατούρημα», αλλά στον κελτικό κλάδο ήταν ένα ευγενέστατο όνομα πολεμιστών και σήμαινε «ο βασιλιάς της μάχης» (*kotu- «μάχη», *h3rēg’s = «βασιλιάς»).

    To πρώτο-συνθετικό απαντά και στο θρακικό ανθρωπωνύμιο και θεωνύμιο Κότυς:

    http://en.wikipedia.org/wiki/Paleo-Balkan_mythology#Daco-Thracian

    Kotys («Cotys», «Cotto», «Cottyto», «Cottytus»), a goddess worshipped with much revelry by Thracian tribes such as the Edonians in the festival Cotyttia.[4] A cult of Cottyto existed in classical Athens. According to Greek sources her priests were called baptes or «washers» because their pre-worship purification rites involved bathing. Her worship included midnight orgies (orgia). Her name is believed to have meant «war, slaughter», akin to Old Norse Höðr «war, slaughter».

    http://en.wikipedia.org/wiki/Kotys

  71. smerdaleos said

    Νίκο, στην πρώτη ευκαιρία έλεγξε την σπαμο-παγίδα.

  72. smerdaleos said

    @71 … Άκυρο το #71, στο σχόλιο #70 αναφερόμουν.

  73. Δημήτρης Μ. said

    «σε πολλές περιπέτειες εμφανίζονται οι πειρατές, που πρωτοεμφανίζονται στον τέταρτο τόμο (Αστερίξ Μονομάχος)»

    Αν δεν κάνω λάθος οι πειρατές είναι οι δούλοι που έχτισαν την Κατοικία των Θεών και απελευθερώθηκαν μετά την αποπεράτωσή της.

  74. Emphyrio said

    67: Γαλατης εκλατινισμενος προφανως, κατοικος Λουγδουνου ή Αρελατης ή (βεβαιοτατα) Τολοζας.

  75. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    73: Σωστά, αλλά οι πειρατές είχαν ήδη εμφανιστεί. Η Κατοικία των Θεών είναι τόμος μεταγενέστερος (άσχετο αν στα ελληνικά εκδόθηκε δεύτερος).

    70: Η Κοττυτώ, ε; Κάτι θυμάμαι.

  76. Dimitris said

    73
    Νομιζω οτι κανεις λαθος 🙂

  77. Dimitris said

    73
    κι ομως εχεις δικιο- λαθος μου!! θυμομουν μονο τους αλλους σκλαβους και οχι τους πειρατες!

  78. Ριβαλντίνιο said

    Ελβέτιοι vs Ρωμαίοι

    Βρέννος vs Ρωμαίοι

    άλλος Βρέννος vs Έλληνες

    Ένας συναρχηγός του Σπαρτάκου στην εξέγερση των δούλων ήταν ο Γαλάτης Κρίξος.
    Ο Διβικιακός ήταν ένας Γαλάτης αρχηγός, σύμμαχος του Καίσαρα. Αντίθετα ο αδελφός του ήταν φανατικός αντι- Ρωμαίος.

    Ο Θνήσκων Γαλάτης

    Γαλάτης που σκοτώνει τη γυναίκα του και αυτοκτονεί

    Γαλατικές ανθρωποθυσίες

  79. Ριβαλντίνιο said

    O Κοκκινογένης είχε τουλάχιστον Ελληνίδα μητέρα. Ίσως και τον πατέρα του.
    Ο Μαυρογένης έδρασε στον Ατλαντικό.
    —————————————-
    Μανιάτες στην Κορσική.

    ΣΤΑΘΜΟΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΡΓΚΕΖΕ

    http://www.mani.org.gr/apodimoi/mankors/maniates_korsikis.htm

  80. Τσοπάνος said

    @49
    Για ποια αδελφή Άνταμς μιλάει ο αφηγητής???

  81. Γς said

    Παγκόσμια Ημέρας Ψυχικής Υγείας σήμερα.

    Χρόνια πολλά, ουπς, περαστικά!

  82. Γλωσσολάγνος said

    Απολαυστικό το διπλό αφιέρωμα στα Αστερίξ. Ελπίζω και για περισσότερα στο μέλλον!

    Ποτέ δεν κατάλαβα το σκεπτικό με το οποίο δόθηκε το όνομα «Γελοουσαμπμαρίνα» στον συγκεκριμένο χαρακτήρα. Έχει κανείς κάποια πειστική εξήγηση;

  83. Δημήτρης Μ. said

    80. Αναφέρεται στον «πρωθυπουργό» του Ιωαννίδη, Αδαμάντιο Ανδρουτσόπουλο.

    75β. Νίκο, έχεις καμμιά ιδέα για το αν η σειρά των ελληνικών εκδόσεων ακολουθεί κάποια αρχή; Π.χ. άρση των πρωθύστερων, όπως με τους απελεύθερους πειρατές;

  84. @29 Λανντς Μιλάμε δηλαδή για Ανώτατες Σπουδές Συγκριτικής Αστεριξολογίας. Έχει λογοτεχνία, ζωγραφική, κοινωνική ανθρωπολογία, ιστορία, καλοπροαίρετη εθνολογία, μεγάλη πλάκα και φοβερή διάθεση.
    Τζαστ δατ!

    Καλή η ιδέα για την ανά δίμηνο αστεριξολογία. Προσωπικά είπα την αόριστη κι εντελώςυποκειμενική άποψή μου χθες, που η Σ. Στρατούλα τής έδωσε υπόσταση. Εντούτοις, δεν αρνούμαι ότι μπορεί να είναι διασκεδαστικά διαβάσματα και να περιέχουν εξαιρετικά ευρήματα. Στο κάτω κάτω το κακό που ήταν να κάνουν, αν και μάλλον δεν ήταν πολύ συνειδητό, εκτός ίσως του Τεν-Τεν που είναι ψιλοφασίστας, και δεν μας αφορά σήμερα. Έχω γνωρίσει υπέροχες και ευφυείς κυρίες που λάτρευαν τον Ιζνογκούντ για τον βεζίρη που ήθελε να είναι χαλίφης στη θέση του χαλίφη. Θυμάμαι ένα βάτραχο στο πάγκο ενός καταστήματος που μιλάει κανονικά και κανένας δεν απορεί.

    Κάποτε είχα την έμπνευση να πάω στον Πεχλιβανίδη και ν’ αγοράσω όλα τα Γέλιο και Χαρά (Τάμπυ, Μικρή Λουλού κ.ο.κ.), ‘οταν ‘έπαψε η έκδοσή τους. Πρέπει να μου λείπει μόνο ένα τεύχος, που δεν το βρήκα. Ψάχνω να τα βιβλιοδετήσω αλλά μου ζητάνε τρελές τιμές σήμερα. Τότε (μεγάλος πια) τα διάβαζα και διασκέδαζα. Προσπάθησα να περάσω μια ώρα σήμερα… αδύνατο! Θα μπορούσαν να συμβάλουν σε κάτι ανάλογο όταν ο ΣΣ έχει άλλη δουλειά και δεν προλαβαίνει να είναι πρωτότυπος.

    @5 Πέπε, στα ελληνικά ο δρυίδης διαβάζεται [dhridhis] τέρμα και τελείωσε. Δεν είναι η υιοθεσία που δικαιώνει τον δρυΐδη, αλλά η δίφθογγος υι – ι [ι] που δικαιώνει την υιοθεσία. Μια και μόνο εφαρμογή σήμερα, αρκεί. Στο κάτω κάτω και στ’ αρχαία πόσα υι έχουμε; Μη μου αραδιάσετε μερικά. Δεν χρειάζεται. Υπάρχει και στην ΝΕ.
    Α! Την ευφυΐα πού την πάτε; Θα την γράψετε ευφυία [efia];

    Έγραψα πριν δω το @7 του Σερ Σαρ. Άρα, απλώς επικροτώ.

    Γουότ νταζ ιτ μιν ‘τριπάκι’ και πόθεν η λέξις; Αν ξέρεις. Μάλλον το έχω ξανακούσει για ναρκωτικά.

    Η Κρονοπιούσα και η Νατάσα… όλα τα λέφτά σήμερα

  85. Το Γς είναι συντομογραφία του Γαλάτης > Γς;

    Γουσίξ!

  86. Πέπε said

    84 λίγο πριν το τέλος:

    Μα αυτό ακριβώς είπα κι εγώ, Λεώνικε, και το τεκμηρίωσα ακριβώς στην ίδια λογική: υι = [i], υϊ = [ii], εδώ θέλουμε [ii], άρα δρυΐδης. Το 7 μάλλον δεν το διάβασες.

  87. Γς said

    85 @ Λεώ

    81:

  88. Πέπε said

    @86 και 84:

    Έγραφα πριν διαβάσω ότι έγραψες «Έγραψα πριν δω το @7 του Σερ Σαρ. Άρα, απλώς επικροτώ.» Άρα συμφωνήσαμε.

    Μπορούσαμε και με λιγότερα μηνύματα, αλλά πάλι καλά!

  89. sarant said

    83: Καταρχάς, η σειρά δεν είναι ίδια από τη μια έκδοση στην άλλη. Δεν ξέρω ποια κριτήρια είχαν. Κανονικά έπρεπε να αρχίσουν με τον Γαλάτη Αστερίξ, επειδή όμως το σκίτσο δεν είναι ακόμα τέλειο φαίνεται ότι το άφησαν για λίγο αργότερα.

    82: Τα κιτάπια μου δεν με διαφωτίζουν ως προς το ερώτημα αυτό. Βέβαια, είναι σύζυγος ψαρά.

  90. Δημήτρης Μ. said

    85. Γουσίξ vs Λεωνιξ: Ο αγώνας των Αρχηγών!

  91. Theo said

    @Π2:

    Διαβάζω στο in.gr σήμερα δυο «ειδικούς», έναν υπίατρο και τον επικεφαλής του εργαστηρίου Αρχαιομετρίας του «Δημόκριτου» να αποφαίνονται πως είναι της Σκύθισσας έκτης συζύγου του τα οστά που αρχικά είχαν αποδοθεί στον Φίλιππο, ενώ αυτά του τάφου ΙΙ της Βεργίνας είναι δικά του, σε μια εκδήλωση όπου απουσίαζαν και τα τρία μέλη της πανεπιστημιακής ανασκαφής και η προϊσταμένη της αρμόδιας Εφορίας Αρχαιοτήτων.
    Βλέπεις σοβαρή αυτή την ανακοίνωση;

  92. rogerios said

    Και η άχρηστη πληροφορία της ημέρας… 🙂 ο δρουίδης απαντά άπαξ στην ΑΕΓ και συγκεκριμένα στον Διόδωρο τον Σικελιώτη : «καὶ θεολόγοι περιττῶς τιμώμενοι, οὓς δρουίδας ὀνομάζουσι. χρῶνται δὲ καὶ μάντεσιν» (Ε΄, 31). Φυσικά το ματς το χάνει χαλαρά από τον «δρυΐδη» (ή δρυίδη, αν προτιμάτε).

  93. gdanelis said

    Γελοίο μεταφραστικό λάθος στις εκδόσεις Μαμούθ: Δεν θυμάμαι σε ποια περιπέτεια μάλλον στο Αστερίξ στην Ολυμπία ή Αστερίξ Λεγεωνάριος, αλλά οι γαλάτες βουλιάζουν το πειρατικό εν πλω προς κάπου (στάνταρ σκετσάκι, σε πολλές περιπέτειες) και ο γέρος λατινομαθής πειρατής ναυαγός στο νερό κρατώντας ένα σανίδι αναφωνεί στα λατινικά “timeo Danaos et dona ferentes”. Αυτό σε υποσημείωση το μεταφράζει ο Μαμούθ: “Φοβού τους Δανούς που φέρνουν δώρα”… Κορυφή ο Χιόνης. Τα είχα και τα 24 τα άλμπουμ πιτσιρικάς και κάπου χαθήκανε επίσης…

  94. sarant said

    93: Μου φαίνεται πολύ χοντρό -μήπως είναι λάθος του λέτερινγκ;

    92: Ωραίο απόσπασμα, όπου το «περιττώς» θα πει «ξεχωριστά, πολύ».

  95. Ametanoitos said

    Πάντα πίστευα πως το όνομα του Οβελίξ έβγαινε από τον οβελία!

  96. Πέπε said

    @92: Όχι, δεν προτιμάμε. Κανείς ποτέ δεν πριοτιμούσε, απλώς προς στιγμήν νόμιζε ότι προτιμά ο άλλος. Ευχαριστούμε βέβαια! 🙂

    Τώρα, εγώ προσωπικά προτιμώ και στον δρουΐδη (έστω και αν είναι λάθος λέξη), όπως και σε όλα τα ουϊ, διαλυτικά. Ξέρω ότι είμαι ο μόνος που φοβάται μήπως μπερδευτεί ο αναγνώστης και νομίσει ότι έχουμε ένα φωνήεν όμικρον κι ένα δίψηφο ύψιλον-γιώτα. Είναι στατιστικά ιδιαίτερα απίθανο, αλλά για φαντάσου να σου τύχει; Αν το ου-ι το γράφεις χωρίς διαλυτικά, στο ο-υι τι θα κάνεις, θα βάλεις διαλυτικά στο όμικρον;

    ακηκοώς
    ακηκουία
    ακηκοός

  97. ...!? said

    @84 Τριπάκια ήταν κομματάκια χαρτί βουτηγμένα στο LSD που σε στέλνανε ταξίδι. Trip.

  98. andreas said

    Ξέρει κανείς γιατί η Μαμούθ δεν έβγαλε τα τεύχη με τη σωστή τους σειρά;

  99. sarant said

    98: Εικάζω ότι το έκανε επειδή τα πρώτα τεύχη (Γαλάτης Αστερίξ κτλ.) είχαν όχι τέλειο σκίτσο.

  100. Σπανός: 5 Νοεμβρίου 1968. Τεύχος 1, Δραχμαί 5. Ο Αστερίξ Ολυμπιονίκης, οι πρώτες 10 σελίδες και «ποικίλη ύλη» στις υπόλοιπες (με ολίγον Τεν-Τεν και Ιζνογκούντ) (αν δεν ανοίγει ο λίκνος, από την παρουσιασμένη και χθες συλλογή, επιλογή αριστερά Αστερίξ και μετά το τεύχος που ενδιαφέρει. Έχει πολλά κόμικ μεταξύ αυτών και ένα που δεν αναφέρεται πολύ αλλά πολύ μ’ άρεσε από τότε: το Κόκομπιλ).

  101. LandS said

    95 συγγενικό πάντως..

  102. Εαμοβούλγαρος said

    Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

    Γράφω και πάλι βιαστικά, γιατί ήμουν όλη μέρα στον δρόμο (αν και παρακολουθούσα από το κινητό τις εξελίξεις του Ιστολογίου):

    1) Κατ’ αρχάς συγχαρητήρια στον κ. Σαραντάκο για τα δύο αυτά περίφημα αφιερώματα στον Αστερίξ. Ωστόσο, επειδή η συντριπτική πλειοψηφία των Σχολίων είναι σχολικού επιπέδου, αποφάσισα να κάνω μία μόνο επισήμανση από όσα δεν είπατε, διότι αν τις έκανα όλες θα παρεξηγιόμουν και θα δεχόμουν απανωτές επιθέσεις από τους Ρωμιούς αναγνώστες. ΙΔΟΥ η επισήμανση: Ωραία όσα γράφετε για την έμπνευση του Γκοσινύ από τον Ιούλιο Καίσαρα και την εκστρατεία του στην Γαλατία, ωστόσο ουδείς τόλμησε να πεί το αυτονόητο που ξέρουν οι πάντες σε Ευρώπη και Αμερική: Ο Εβραίος (και από τους 2 γονείς του) Γκοσινύ βασικά ήθελε να κάνει τα παιδιά να μισήσουν τους Ρωμαίους. Δεν λέω περισσότερα, διότι θα με πείτε συνωμοσιολόγο: Απλώς θυμίζω το θανάσιμο μίσος που τρέφουν για τους Ρωμαίους οι Ιουδαιοχριστιανοί (πρωτίστως οι Χριστιανοί και δευτερευόντως οι Ιουδαίοι), γι’ αυτό άλλωστε έφτιαξαν και τον Χριστιανισμό: Για να ρίξουν την πανίσχυρη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία που είχε το θράσος να ισοπεδώσει την Ιερουσαλήμ (70 μ.Χ.) και να σταυρώσει τον Χριστούλη (29 μ.Χ.) Όσοι νομίζουν πως λέω παρλαπίπες, δεν έχουν ποτέ διαβάσει Γίββωνα: Η Ρώμη έπεσε εξαιτίας του Χριστιανισμού, αυτό κανείς σύγχρονος ιστορικός δεν το αμφισβητεί, αλλά ο πρώτος που το συνέλαβε ήτο ο Μέγας Γίββων.

    2) Δεν θέλω να θίξω κανέναν, αλλά μου προξενεί κατάπληξη ότι μετά από σχεδόν 300 σχόλια (στο σημερινό + στο χθεσινό νήμα), ουδείς Ρωμιός αναγνώστης είχε την ευχαρίστηση να μάς πεί πού μπορούμε να κατεβάσουμε δωρεάν ΟΛΕΣ τις ελληνικές εκδόσεις του Αστερίξ. Αυτό με πείθει για πολλοστή φορά πως ο Ρωμιός είναι επιπόλαιος + κακός άνθρωπος και είτε κρατάει χαιρέκακα την γνώση για τον εαυτό του, είτε είναι ανίκανος να ψάξει και να την βρεί. Μπορείτε να κατεβάσετε ΟΛΕΣ τις ελληνικές εκδόσεις «Μαμούθ» του Αστερίξ εδώ:

    http://www.dialeimmataki.gr/p/asterix.html

    ακόμα και το ειδικό τεύχος που εξεδόθη για την ταινία με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ + τον Αλαίν Ντελόν.

    3) Αυτό που μού προκαλεί την μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι στο σχόλιο 61

    https://sarantakos.wordpress.com/2014/10/10/asterix/#comment-246567

    ο εκλεκτός αναγνώστης κ. Γρηγόρης Κοτορτσινος (από τους πιό κατηρτισμένους του παρόντος Ιστολογίου) υπαινίσσεται ότι υπάρχει στα ελληνικά («Μαμούθ» κι αυτό) ένα τεύχος όπου λύνονται όλες οι απορίες για τον Αστερίξ και μας παραπέμπει στο βιβλιοπωλείο «Πολιτεία» όπου πρέπει να σκάσουμε 9,38 ευρώ για να το αγοράσουμε. Αν και μεσολάβησαν 11 ώρες από το Σχόλιο αυτό, ουδείς Ρωμιός αναγνώστης φιλοτιμήθηκε να το βρεί και να το μοιράσει στους υπολοίπους. Το τεύχος αυτό υπάρχει για κατέβασμα στο προηγούμενο λίνκ που έδωσα («Διαλειμματάκι») και είναι όντως διαφωτιστικό. Εξηγεί τα πάντα και όλες οι σχολικές απορίες των Ρωμιών σχολιογράφων του παρόντος Ιστολογίου λύνονται εν ριπή οφθαλμού. Στην σελίδα 15 π.χ. διαβάζουμε πόθεν προήλθε το όνομα του Οβελίξ, για το οποίο διερωτήθηκαν 2 Ρωμιοί Αναγνώστες (σχόλια 95 + 101): Από τον Οβελίσκο της Αιγύπτου!..

    4) Το «Διαλειμματάκι» (περιέργως) δεν έχει τα τεύχη του Αστερίξ στα Αρχαία Ελληνικά, στα Κυπριακά, στα Κρητικά και στα Ποντιακά. Γι’ αυτό σας τα δίνει για κατέβασμα ο Εαμοβούλγαρος με την γνωστή χριστιανική αγάπη που τον διακρίνει:

    Στα Κυπριακά: http://bookzz.org/book/837202/747ca0

    Στα Κρητικά: http://bookzz.org/book/849519/e6bbcd

    Στα αρχαία ελληνικά (2 τεύχη): http://bookzz.org/book/862636/0a0c98 και http://bookzz.org/book/895953/e77d2a

    Στα Ποντιακά: http://bookzz.org/book/888704/a41bdd

    5) Τέλος, διαφωτιστικότατη είναι και η εξής σελίδα της Wikipedia, που λύνει πολλές απορίες των Ρωμιών Σχολιογράφων, στις οποίες αναγκαζόταν να απαντά χθές και σήμερα ο κ. Σαραντάκος. Πρόκειται για μία Χρονολογική Λίστα όλων των Τόμων του Αστερίξ στα γαλλικά + και στα αγγλικά

    http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Asterix_volumes

    Με ειλικρινή Αγάπη Χριστού
    Καληνύχτα σε όλους
    ΕΑΜΟΒΟΥΛΓΑΡΟΣ

  103. Emphyrio said

    102: Δεν μας χεζεις επιτελους βρε βλακα;

    Νικοκυρη, σβηστο αν θελεις – εγω τουλαχιστον το εγραψα και ξαλαφρωσα.

  104. gdanelis said

    Θενκς του Εαμοβούλγαρος και το λινκ που έβαλε βρήκα το επίμαχο μεταφραστικό μαργαριτάρι με τους Δαν(α)ούς. Είναι όντως στο Αστερίξ Λεγεωνάριος σελίδα 17 του Μαμούθ, και δεν τη λέει την ατάκα ο πειρατής αλλά ένας ρωμαίος υπάλληλος. Βασικά, ίσως να είναι λάθος του lettering δε λέω, φυσικά το Δαναοί στον Όμηρο σημαίνει έλληνες και όχι τρώες, και ο στίχος είναι λόγω του Δούρειου Ίππου κλπ. Είναι κρίμα που δεν υπάρχουν του Ψαρόπουλου οι εκδόσεις σκαναρισμένες online.

  105. Γς said

    103:
    Ντροπή!
    Ξαλάφρωσες λές.
    [στον καμπινέ σου όμως, όχι έτσι στα μούτρα μας!]

  106. Γς said

    105:
    Συγγνώμη παίδες, αλλά έπαθα.
    Ανοιξα για να δω τι γίνεται και πέφτω επάνω σ έναν που λέει ότι δεν μπορεί να κρατηθεί και … ξαλαφρώνει όπως ξαλαφρώνει. Με άνεση…

    Μπορεί να είμαι ο τελευταίος που θα έπρεπε να διαμαρτυρηθεί. Κι ίσως κι αυτό να λέει κάτι.

  107. Γς said

    Μια κουβέντα ακόμη.
    Δεν είχα καταλάβει ότι αυτό το

    >Νικοκυρη, σβηστο αν θελεις

    αφορούσε το σχόλιό του.
    Ετσι οριακά του επιτρέπω να συνεχίζει να σχολιάζει.

    Σόρι αγαπητέ

  108. Pedis said

    # 102 – 1. Ναι, και για να μην καρφωθεί δεν διηγήθηκε την ιστορία του Bar Kokhba αλλά των Γαλατών. Άτιμη φάρα οι Εβραίοι. Εγώ λέω ότι αυτοί έβαλαν τους Γαλάτες να κάνουν ζοριλίκια στον Καίσαρα για να εκδικηθούν τον Τιτο και τον Αδριανό 150 χρόνια πριν, πήραν έναν παλαιστίνιο και τον έβαλαν αρχηγό των χριστιανών για τότε που θα πληθύνουν να κάνουν τρισάγια σε ένα Ρωμαίο Αύγουστο δηλ. τον Κωνσταντίνο, έπεισαν τον Αττίλα να έρθει να κόβει βόλτες στην Ευρώπη και για τον κόπο του να παίρνει λύτρα από το Βυζάντιο κι έτσι να πέσει η Ρώμη στους Γαλατό(κελτες) το 390 πΧ. Κι όλα αυτά για το ναό!

    Σήμερα, έχει προσφορά το δεύτερο τόμο από «Το κοιμητήριο της Πράγας» ?

  109. Gpoint said

    # 103

    Δεν ξέρω αν είναι πειστικά (για σένα) τα επιχειρήματά σου αλλά βρωμάνε

  110. aerosol said

    105 & 107:
    Γς, χαλάρωσε. Δεν είναι δικός σου χώρος να κράζεις κόσμο. Ειδικά εφόσον με τα δικά σου σχόλια συχνά πετάς «στα μούτρα μας» και χοντράδες που αρμόζουν μόνο στο σαλόνι μιας στενής παρέας, ενίοτε άσχετα με το θέμα. Μπαίνουμε στο μπλογκ του Σαραντάκου, όχι στον προσωπικό καφενέ του οποιουδήποτε σχολιαστή. Τον χωροφύλακα ας τον κάνει ο καθένας στα δικά του χωράφια.

  111. Gpoint said

    Για το πως αντιμετωπίζεται η διαφορετικότητα στην φύση, σχετικό

  112. Νέο Kid Στο Block said

    Πολύ γέλιο με τον καπετάνιο! 😆
    Στον αντιεβραϊκό του ζήλο αυτή τη φορά, προφανώς και επειδή δεν έχει διαβάσει ποτέ του Αστερίξ ή/και (αν έχει διαβάσει).. το καταλαβαίνει όσο και τη «στατιστική» και την «ανθρωπολογία»… νομίζει πως οι Ρωμαίοι εμφανίζονται ή τελικά γίνονται «μισητοί»! Ισχύει βεβαίως το αντίθετο. Συμπαθέστατοι γίνονται οι Ρωμαίοι (και ταλαίπωροι, και τελικά βαθιά ειρηνιστές κατά βάθος).

  113. Γς said

    110:
    Καλημέρα.

    Δίκιο έχεις. Μα το λέω άλλωστε:

    106:
    >Μπορεί να είμαι ο τελευταίος που θα έπρεπε να διαμαρτυρηθεί. Κι ίσως κι αυτό να λέει κάτι

    ΟΚ. Δεν υπάρχει θέμα. Φοβήθηκα για μια στιγμή. Αλλά εντάξει δεν με φτάνει.

    >Τον χωροφύλακα ας τον κάνει ο καθένας στα δικά του χωράφια

  114. Καθάπερ της ροδωνιάς το άνθος δρεψάμενοι τας ακάνθας εκκλίνομεν…
    έτσι ν´αντιμετωπίζουμε τον Εαμοβούλγαρο. Του είμαστε ευγνώμονες για τα σκαναρισμένα βιβλία που είτε ο ίδιος μας διαθέτει είτε μας επισημαίνει ότι υπάρχουν και αγνοούμε τις εμμονικές ανοησίες του.

  115. sarant said

    110 και συναφή: Γιαυτό και απέφυγα να παρέμβω, ήταν και αργά, αυτορυθμιστήκατε 🙂

    114: Ναι, έτσι!

  116. gryphon said

    Δεν ξερω για το σκεπτικο του Εαμοβουλγαρου αλλα εγω στο βασικο πλαισιο οπου τοποθετειται ολη η δραση του Αστεριξ και των Γαλατων παντα εβλεπα και μια προσπαθεια των γαλλων(αν δεχθουμε οτι οι Γαλατες εκπροσωπουν απολυτα τους σημερινους γαλλους) να εμφανισθουν σαν νικητες στα χαρτια που λενε η εστω στα κομικς αφου στην πραγματικοτητα δεν ειχαν και πολλα για να υπερηφανευονται.
    Ολο το βασικο σεναριο για το ανυποτακτο χωριο το οτι σε ολες τις αντιπαραθεσεις νικανε τους Ρωμαιους και ολα αυτα..
    Ενω στην πραγματικοτητα ειχαν αποδειχθει πολυ λιγοι απεναντι στους ρωμαιους και ουτε ειχαν να αντιπαραθεσουν καποια σπουδαια προσωπικοτητα πολιτικη η στρατιωτικη απενατι στον Ιουλιο Καισαρα.
    Ουτε κατα διανοια..Ποιος Βερκιγκετοριξ τωρα.
    Κατι παρομοιο θεωρω οτι εγινε και στον Β’ Παγκοσμιο οπου παρα τα 40 εκατομμυρια του πληθυσμου τους νικηθηκαν με χαρακτηριστικη ευκολια απο τους γερμανους και κατασκευαστηκε μετα το παραμυθι της περιπου ανυπαρκτης γαλλικης La Resistance.
    Η οπως εκαναν αργοτερα οι αμερικανοι που δεν χωνεψαν ποτε την ηττα στο Βιετναμ και ακομη γυριζουν ταινιες οπου διαφοροι Ραμπο κατατροπωνουν τους Βιετκονγκ

  117. παλιοσειρά said

    Ένα ολόκληρο άρθρο για τα μεταφραστικά προβλήματα που γεννούν τα τραγούδια στον Αστερίξ!

    http://hal.archives-ouvertes.fr/docs/00/66/19/80/PDF/Richet_B_-_2004b_-_Chansons_AstA_rix.pdf

  118. sarant said

    117: Τριάντα σελίδες άρθρο, μωρέ μπράβο!

  119. Νέο Kid Στο Block said

    Oι «αιώνια ηττημένοι» ή «ηττοπαθείς» ή «φυγοπόλεμοι» Γάλλοι πάντως, είναι άλλος ένας αναληθής αστικός μύθος. Μια ματιά σε ένα στρατιωτικό ιστορικό λεξικό δείχνει πως πολέμησαν τους περισσότερους πολέμους/μάχες, οι περισσότεροι των οποίων ήταν νικηφόροι.
    Τι να πουν και οι καημένοι οι Τοϋτονεν που δεν έχουν σταυρώσει νίκη…(σχεδόν); 😆

  120. Ριβαλντίνιο said

    Έχουν και τα γαλλάκια επιτυχίες.
    Γάλλοι ( και αφομοιωμένοι Φράγκοι ) νικητές σε Εκατονταετή Πόλεμο και Τριακονταετή Πόλεμο, σταμάτημα Αράβων και φυσικά Μ. Ναπολέων και ας έχασε. Νίκες σε Γαλλική επανάσταση όταν ήταν όλοι τους και μόνοι τους . Και Α.Π.Π.

  121. George K said

    Να προσθέσω από μνήμης ότι οι 2 πρώτες ιστορίες της Μαμούθ με μετάφραση Ταχτσή είναι Αστερίξ και ο Μάγος και η Κατοικία των Θεών. Τρίτη ιστορία (σε σειρά έκδοσης) ο Αστερίξ στους Ελβετούς με το νέο όνομα του Ιντεφίξ. Κι εγώ είχα πάντα την απορία γιατί δεν εκδόθηκαν με χρονολογική σειρά τα τέυχη του Ψαρόπουλου, προφανώς λόγο σκίτσου.
    Χαίρομαι ειλικρινά που είμαστε πολλοί οι Αστεριξόφιλοι (Αστεριξόπληκτοι;) και στενοχωριέμαι όταν βλέπω το κλίμα στα σχόλια να βαραίνει χωρίς λόγο…

  122. smerdaleos said

    @114, Άγγελο:

    Καθάπερ της ροδωνιάς το άνθος δρεψάμενοι τας ακάνθας εκκλίνομεν…
    έτσι ν´αντιμετωπίζουμε τον Εαμοβούλγαρο. Του είμαστε ευγνώμονες για τα σκαναρισμένα βιβλία που είτε ο ίδιος μας διαθέτει είτε μας επισημαίνει ότι υπάρχουν και αγνοούμε τις εμμονικές ανοησίες του.

    Άγγελε, δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερη διατύπωση του θέματος !!! 🙂 🙂 🙂

  123. Strata Stratoula said

    @ 116: —ΜΠΡΑΒΟ, Κύριε «Γκριφόν»!
    Σάς συγχαίρω διότι τολμήσατε να πείτε κάτι που είναι αυτονόητο για όσους γνωρίζουν και, επί πλέον, έχουν τό θάρρος τής γνώμης τους.

    @ 120: —Και, επιτέλους, ας σταματήσει όλη αυτή η μυθολογία που επικρατεί περί τού …»Μεγάλου» Ναπολέοντος: πόσον …»μεγάλος» μπορεί να είναι ένας συμπλεγματικός ανθρωπάκος (που ωδήγησε έναν ολόκληρο υπνωτισμένον λαό στήν δυστυχία τού αίματος για να ικανοποιήσει τήν προσωπική του ματαιοδοξία) όταν μόνος του αυτοαναγορεύεται …στρατηγός και …αυτοκράτωρ, και στίς 10 (ιμπεριαλιστικές του!) μάχες χάνει ντροπιαστικά τίς 8 (και, εν τέλει, χάνει και τόν …πόλεμο που ο ίδιος προκάλεσε, και εξευτελίζεται παγκοσμίως). Τό επίθετο «μέγας», τόν ιστορικόν χαρακτηρισμό «αποτυχημένος ΔΙΚΤΑΤΩΡ» μπορεί μόνον να συνοδεύει, πλάϊ στό όνομα τού Βοναπάρτη. Και ας έχουνε φθάσει, αρκετοί συμπατριώτες μου Μανιάτες, γελοιωδώς να κορδώνονται (μέσα και στήν δική τους παράνοια!) επειδή πιστεύουν πως ο τρελλός αιμοσταγής Κορσικανός νάνος ήτανε ένας δικός τους …Καλόμερος από τό Οίτυλο!
    Γιατί, δηλαδή, ο Ναπολέων να θεωρείται …»μέγας» από όλους; Ο Αδόλφος, δηλαδή, θα πρέπει να μένει …παραπονεμένος και να υμνείται μόνον από τίς όπου γης «χρυσαυγίτικες» μειοψηφίες τών κρετίνων οπαδών του; Ό,τι …»μεγάλο» κατάφερε ο ένας, τό ίδιο «κατόρθωσε» και ο άλλος! Κοινήν πορεία και εξέλιξη είχαν και οι δυό τους: άσημοι κι αποτυχημένοι …δεκανείς που ανεδείχθησαν σε …στρατάρχες και αιματοκύλησαν τό σύμπαν εξ αιτίας τής παράνοιάς των ήσαν αμφότεροι. Και αμφότεροι τήν …»Δημοκρατία» …εθεράπευαν και στόν βωμό της επ’ ονόματί της …εθυσίαζαν τά αμέτρητα αθώα ιερά τους σφάγια!!!
    Αλλά (σάς τά λέω εγώ, που είμαι κόρη έλληνος Στρατηγού και που ζω σε γαλλικό έδαφος σχεδόν 30 χρόνια και που είμαι παντρεμμένη με «Γάλλον»), εάν εσείς πιστεύετε ότι τά χέρια που γράφουν τήν Ιστορία (αυτήν τήν οποίαν βρίσκετε γραμμένη –και μαθαίνετε και παπαγαλίζετε– στά βιβλία σας) είναι καθαρά, φοβούμαι ότι πλανάσθε οικτράν πλάνην! Εδώ, ούτε κάν, στήν πραγματικότητα, υπάρχει «Γαλλία» αγαπητοί μου!!!…
    Δεν νομίζετε ότι «κάτι, αλήθεια, συμβαίνει εδώ»;;; Δεν σάς περνάει από τόν νου ότι, με τέτοιες εξόφθαλμες απάτες, κάτι μπορεί να συμβαίνει;;;

  124. andreas said

    Μα, λέει και για τους Εβραίους στην Οδύσσεια του Αστερίξ ! Έστω κι αν δεν είναι Γκοσινί. Χαρακτηριστικός, ο Σαμψών Πολυψαλμούδιους, που πήρε αυτό το όνομα για λόγους καθαρά εμπορικούς: το πραγματικό του είναι Ροζενμπλουμεντάλοβιτς! Σαν να λέμε Τρεχαγυρευοπούλογλου… Άσε που οι εβραϊκές κάθετες ρίγες αδυνατίζουν τρομερά! Αν και το αστειάκι που η παρέα κοιμάται στο στάβλο της Βηθλεέμ, ήταν αναμενόμενο, όχι σπιρτόζικο πάντως.

  125. gryphon said

    121
    Kαλα λες.Ας μεινουμε στα κομικς και σαν τετοιο και μενα ο Αστεριξ και οι γαλατες μου αρεσε παντα παρα πολυ.
    119
    Δεν ηθελα να πως ακριβως αυτο οτι ειναι λουσερς γενικα δηλαδη .
    Εξαλλου τοτε την εποχη των Γαλατων δεν ειχαν και την κρατικη πολιτικη στρατιωτικη οργανωση των ρωμαιων ωστε ναμπορεσουν να τους αντιμετωπισουν αποτελεσματικα.
    Ο Β’Παγκοσμιος ηταν αλλα περιπτωση.Για καποιους λογους δεν φαινεται να ειχαν μεγαλη διαθεση να πολεμησουν και επισης δεν φαινεται τους περισσοτερους να τους ενοχλουσε ιδιαιτερα η γερμανικη κατοχη η να ηταν διατεθειμενοι να κανουν κατι γι’αυτο παρα την προσπαθεια μετα να αντιστραφει αυτη η πραγματικοτητα.
    Τελος παντων αυτη ειναι αλλη συζητηση αλλα παντα μου φαινοταν πολυ γελοια η εικονα του Ντε Γκωλ να πηγαινει της προσκολλησεως σε ολες τις διασκεψεις σαν νικητης κι αυτος και η χωρα του μαζι με τους Αμερικανους τους Ρωσους και τους Αγγλους.
    Μου θυμιζε το και η μυλωνου τον αντρα της με τους πραματευταδες.
    Για να πω και το εθνικιστικο μου εμεις εαν ημαστα 40 εκατομμυρια ακομη και με πηρουνια και κουταλια δεν υπηρχε περιπτωση να μας κατακτουσαν οι γερμανοι.Πιο πιθανο θα ηταν να κατακτουσαμε εμεις την Γερμανια.

  126. Γς said

    123:
    >αρκετοί συμπατριώτες μου Μανιάτες […] πιστεύουν πως ο τρελλός αιμοσταγής Κορσικανός νάνος ήτανε ένας δικός τους …Καλόμερος από τό Οίτυλο!

    Πλανώνται πλάνη μεγάλη.
    Δύο Ναπολεόν με καταγωγή από το Οίτυλο;
    Πολλοί δεν είμαστε;

    >Δεν νομίζετε ότι “κάτι, αλήθεια, συμβαίνει εδώ”;;; Δεν σάς περνάει από τόν νου ότι, με τέτοιες εξόφθαλμες απάτες, κάτι μπορεί να συμβαίνει;;;

    Λοιπόν αγαπητή, από καιρό έχω καταλάβει ότι ξέρεις κάτι, που δεν ξέρουμε…

  127. ...!? said

    Πω πω ρε Γς,δε βάραγες τίποτα καζάνια καλύτερα?

  128. Γς said

    Γιατί;
    Κοίτα, δεν είναι απαραίτητο να είσαι Ναπολέων για να σχολιάζεις σ αυτό το ιστολόγιο,
    Αλλά άμα έλκεις την καταγωγή από το Οίτυλο, βοηθάει

  129. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    84 – «Ψάχνω να τα βιβλιοδετήσω, αλλα μου ζητάνε τρελές τιμές» γιατί δεν τα βιβλιοδετείς μόνος σου Λεώνικε; Αν δεν ξέρεις και σ΄ενδιαφέρει, μπορώ να σου πώ πώς γίνεται με ένα πολύ απλό τρόπο, (παλιός βιβλιοδέτης βλέπεις) είμαι σίγουρος οτι θα τα καταφέρεις, γιατι σε έχω κόψει για πολυπράγμων τύπο.

  130. Γς said

    >σε έχω κόψει για πολυπράγμων τύπο
    πολυπράγμονα, ίσως;

  131. Γς said

    129:
    Το καλύτερο χόμπι

  132. ...!? said

    Γιά το τραγουδάκι έλεγα…Πονοκέφαλος

  133. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    130 – Ίσως, (χαμόγελο).

    131 – Εξαρτάται, εγώ στα δεκάξι μου το έκανα για να ζήσω. Μετά, τα δικά μου χόμπι είναι ή του ύψους (3,000+) ή του βάθους (40+) αυτό μου πέφτει πολύ επιφανειακό, και θα λιμνάσει η αδρεναλίνη μου.
    Mια και αφορμή για την κουβεντούλα μας ήταν ο γιατρός, ας του αφιερώσω αυτό το τραγουδάκι.

  134. Σμερδαλέε, ευχαριστώ. Αλλά τα κομπλιμέντα στο Μ. Βασίλειο, παρακαλώ!
    Στράτα Στρατούλα, όχι και να βάζουμε το Μεγάλο Ναπολέοντα με τον Χίτλερ! Μεγάλοι σφαγείς βεβαίως και οι δύο, αλλά τούτος επεδίωκε εν πολλοίς τη σφαγή ως αυτοσκοπό και μόνον ερείπια άφησε πίσω του, ενώ εκείνος έφτιαξε ουσιαστικά τη Γαλλία του 19ου αιώνα, μετά το τρομερό σοκ της Επανάστασης. Διάβασε, αν δεν την ξέρεις ήδη, την υπέροχη Cavale (Ô Corse à cheveux plats ! que ta France était belle
    Au grand soleil de messidor !
    C’était une cavale indomptable et rebelle,
    Sans frein d’acier ni rênes d’or ; κλπ.)

  135. Strata Stratoula said

    @ 134: — Καλέ μου Κύριε Άγγελε, μέ βάζετε στόν πειρασμό να σάς απαντήσω μολονότι βιάζομαι να πάω στό Καρρ’φούρ πού ‘ναι στήν άλλη άκρη τού χωριού για να ψωνίσω παντζάρια επειδή ο χαζούλης ο Ματιέ μού ‘φερε κάτι γαϊδούρια κοκκινογούλια αντί για τρυφερά παντζάρια ΜΕ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΤΟΥΣ που θέλω! Α-μπιεντό, λοιπόν. Θά ‘χετε τήν απάντησή σας.

  136. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    124 – Άγγελε, ποιά η διαφορά του όποιου μεγάλου στρατηλάτη, που θυσιάζει εκατοντάδες χιλιάδες ανδρών, και φυσικά σκοτώνει άλλες τόσες χιλιάδες αντιπάλους, συν των χιλιάδων του άμαχου πληθυσμού, χιλιάδες μίλια μακριά απο την πατρίδα του, απο το Χίτλερ; Ο Τρούμαν π.χ ήταν ανθρωπιστής;

  137. Ιάκωβος said

    Άμα έχεις προσβληθεί από την νόσο του αντισημιτισμού, η θεραπεία απαιτεί βομβαρδισμένες πόλεις, εκατομύρια καμμένους στους φούρνους, και πάλι δύσκολα αναρώνεις εντελώς. Οπότε αφήστε τον -βούλγαρο στην πλάνη του, είναι μια βασανισμένη ψυχή.

    Ο Αστερίξ τώρα, και το ανυπότακτο χωριό, πρέπει να ιδωθεί τοποθετημένο μέσα στο χρόνο που δημιουργήθηκε. Το πρώτο Αστεριξ κυκλοφόρησε όπως είδαμε στις 29 Οκτωβρίου 1959. Λίγους μήνες πριν έχει καταρεύσει η 4η Γαλλική Δημοκρατία κάτω από την πίεση των γεγονότων της Αλγερίας και λίγους μήνες μετά η Γαλλία φεύγει από το Στρατιωτικό σκέλος του Νατο. Πιο πριν η Γαλλία είχε κατατροπωθεί στο Ντιεν Μπιεν Φου και σε λίγο χάνει την Αλγερία και πολλές αποικίες, παύει να είναι μια μεγάλη αποικιοκρατική δύναμη, μια αυτοκρατορία, και γίνεται σιγά σιγά μια κανονική χώρα ταλαιπωρημένη από τον πόλεμο.

    Μέσα σ’ αυτό το κλίμα γεννήθηκε ο Αστερίξ. Νομίζω, οτι κατά κάποιο τρόπο ο Γκοσινί θύμισε στους Γάλλους (και στους απαίσιους Βέλγους αποικιοκράτες ), το παρελθόν τους: «Κοιτάξτε παιδιά, μην παρασηκώνετε τη μύτη, γιατί και μεις υπάρχουμε μόνο και μόνο γιατί κάποιοι τρελοί ρακένδυτοι και «βάρβαροι» πρόγονοί μας αντιστάθηκαν στη μεγαλύτερη αυτοκρατορία της εποχής, όπως σήμερα κάνουν οι Αλγερινοί, και οι Βιετμίνχ».

  138. Ιάκωβος said

    ΛΑΜΠΡΟΣ, Λεώνικος

    Συμβουλή μου, περιοδικά να μην τα βιβλιοδετείτε καθόλου. Εφημερίδες και αρχειακό υλικό ναι, αλλά Αστεριξ και μικυμάους ποτέ. Χάνουν τη χάρη τους. Ντοσιέ,ζελατίνες, κλασέρ που κλείνουν καλά, με χρονολογική σειρά.

  139. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    137 – Εγώ πάντως που έχω διαβάσει τα 24 πρώτα Αστερίξ, δεν τις είχα προσέξει όλες αυτές τις «πολιτικές» λεπτομέριες που αναλύονται στο νήμα, πολύ δε περισσότερο την προπαγάνδα που υπαινίσονται κάποιοι. Αυτό που θυμόμουν ήταν το έξυπνο χιούμορ, και οτι πέθαινα στα γέλια, αυτός ήταν και ο λόγος που τα ξαναπήρα με το Έθνος, για να τα διαβάσουν και οι κόρες μου 19 + 22 πλέον. Το περίεργο είναι, οτι πέρα απο τα γέλια, ούτε κι αυτές αντιλήφθηκαν κάτι το μεμπτό, που σημαίνει, ή εγώ είμαι φυτό και μαζί με τα φυτά που γέννησα, δεν καταλαβαίνουμε τίποτα, ή η κρυφοφανερή προπαγάνδα και τα μυστικά μηνύματα που είδαν κάποιοι, τελικά πήγαν στράφι, δεν πέτυχαν τον στόχο τους.

    138 – Τα μικυ μάους κυκλοφορούσαν απο παλιά σε τόμους, και δεν νομίζω οτι ήταν πρόβλημα. Άλλωστε και τα περιοδικά που λέει ο λεώνικος, σαν τα μικυ μαους ήταν νομίζω.

  140. Strata Stratoula said

    @ 134 : — Τό λοιπόν, αγαπητέ μου Κε Άγγελε, πέραν από τό εύλογον ερώτημα που σάς θέτει ο Κύριος Λάμπρος (σχόλιο #136), θα ήθελα να σάς επισημάνω ότι (περιέργως πως!) ΠΟΛΛΕΣ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ θα εύρη ο προσεκτικός παρατηρητής εάν εξετάση στοχαστικά και απροκατάληπτα τούς βίους εκείνων τών δύο …φρικιών τής ανθρώπινης ιστορίας.
    Μη θέλοντας να φλυαρήσω περισσότερο (με τό να επεκταθώ και σε άλλους γνωστούς τού «κλαμπ τών ΠΛΗΡΩΜΕΝΩΝ δολοφόνων τής ανθρωπότητος») θα περιορισθώ μόνον σε αυτούς τούς δύο «χασάπηδες», στό …»τζετ-σέτ» τού «κλαμπ», και μάλιστα δεν θα αναφερθώ στά κοινά στοιχεία τού βίου των (όπως, λ.χ., στήν «ταξικήν» τους προέλευση) ούτε σε παρεμπίπτουσες κοινές «μανίες» τους (όπως, λ.χ., τήν ακαταμάχητον παροιμιώδη ισχυρογνωμοσύνη των, τίς νεοπαγανιστικές απόψεις τους και τόν –από μέρους των– διακριτικόν παραμερισμό ή τήν απερίφραστον περιφρόνηση τής Χριστιανικής ή άλλης θρησκευτικής ομολογίας, τήν προτεραιότητα που έδιναν στήν βίαιη «συσσωμάτωση» τελείως διαφορετικών μεταξύ τους εθνοτήτων και τήν ενσωμάτωση τού τεχνητού «συσσωματώματος» σε ένα πλαστό και ψευδεπίγραφον «έθνος» υπό τόν απόλυτον έλεγχό τους, τήν απηνή καταδίωξη μαζί με τούς «αντιφρονούντας» και κάποιων ιδιαιτέρων κάθε φορά «μειονοτήτων», κλπ, κλπ) κι ούτε θα σταθώ σε κάποιες «προσωπικές» τους διαφορές (που μάς τίς παραδίδουν οι βιογράφοι των, και είναι ζήτημα τό κατά πόσον βασίμως μπορούμε να δεχθούμε με απολυτότητα ότι ισχύουν, όπως λ.χ. οι προσωπικές διανοητικές τους δυνατότητες, η συναισθηματική τους ιδιοσυστασία, η έκφραση τής σεξουαλικότητός τους, οι δημόσιες ή ιδιωτικές εκδηλώσεις τής ψυχοπαθολογίας των, κλπ). Θα αναφερθώ, λοιπόν, επί τροχάδην μόνον στίς κοινές …ιδιοτυπίες τών δύο εποχών, ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ ΤΟΥΣ: στίς «περίεργες», δηλαδή, …»ομοιότητες» τών αρχών τού 19ου αιώνος και τών αρχών τού 20ου αιώνος. «Ομοιότητες» οι οποίες επεφύλαξαν τίς (αναπόφευκτες;) ιστορικές εξελίξεις που γνωρίζουμε. «Ομοιότητες» οι οποίες θα μπορούσαν να παραλληλισθούν με τίς συνθήκες που επικρατούν ΚΑΙ στίς αρχές τού 21ου αιώνος! «Ομοιότητες» που φωτίζουν τό προσκήνιο αλλά αφήνουν στήν σκιά τό παρασκήνιο…
    Τί κοινό έχουν μεταξύ τους αυτές οι εποχές; Εύκολη απάντηση για τούς ιστοριοδίφες! Ο καθένας μπορεί να εύρη τίς ομοιότητες που επισημαίνω. Αλλά, η συγκριτική αντιπαραβολή τών συνθηκών απαιτεί άλλου είδους κριτικήν προσέγγιση…
    Εάν δεχθούμε ότι «κοινά αίτια γεννούν ίδια αποτελέσματα», και εάν δεχθούμε ότι «αποτέλεσμα» (ΚΑΙ, εν ταυτώ, περιέργως …»αίτιον»!!!) τών πολέμων (αντίθετα από ό,τι συμβαίνει στά ποδοσφαιρικά ή μπασκετικά γήπεδα!) ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ εντέλει η ανάδειξη τών «νικητών» και η κατάδειξη τών «ηττημένων» αλλά Π-Α-Ν-Τ-Ο-Τ-Ε Η ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ «Τ-Ρ-Ι-Τ-Ω-Ν» ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ (α-πριόρι, μάλιστα, οριοθετηθέντων!), τότε μπορούμε να φορέσουμε τήν υποβρύχια «μάσκα» τής καθαρής μας λογικής και να καταδυθούμε στά θολά νερά τής Ιστορίας για να ιδούμε μήπως και ανακαλύψουμε μέσα στήν θολούρα ποιός ήταν τό «Υποκείμενον» τών «ωφελήμάτων», λ.χ., στήν περίπωσή μας, τόσον από τούς Ναπολεόντειους πολέμους όσον και από τήν πολεμική λαίλαπα που ξεσήκωσε τό Γ’ Ράϊχ. Και, με τόν τρόπον αυτόν, θα μπορέσουμε να ανακαλύψουμε τούς πρωταίτιους, εκείνους, δηλαδή, που (προκειμένου να ωφεληθούν από τούς πολέμους εκείνους) τούς προεκάλεσαν αυτούς τούς πολέμους. Δηλαδή, εκείνα τά «συμφέροντα» που σχεδίασαν και ετοίμασαν τούς πολέμους ώστε να ωφεληθούν από αυτούς. Εκείνα τά «συμφέροντα» που βρήκαν (ή «δημιούργησαν» εκ τού μηδενός!) τά κατάλληλα ΠΡΟΣΩΠΑ για τήν πολεμική «παρτίδα» που ήθελαν να παιχθή!
    Επειδή, όμως, δεν έχω πρόθεση να δώσω καμμίαν επιστημονική …διάλεξη (ούτε ειδική είμαι, ούτε αρμόδια, επί τού θέματος που συζητούμε) και να καθήσω ν’ αρχίσω και να παραθέτω κάθε διαθέσιμη πηγή και στοιχείο (που, ωστόσο, εύκολα μπορεί να τά εύρη ο κάθε ενδιαφερόμενος μόνος του), θα περιορισθώ να θέσω υπ’ όψιν σας μόνον ετούτο: όπως στό ξεκίνημα τών Ναπολεοντείων πολέμων «κατασκευάσθηκε» τεχνητά μία («ενιαία») Γαλλία, έτσι και τό Γ’ Ράϊχ ξεκίνησε τήν πολεμική του δράση με ένα «Άνσλους». Και όπως οι Ναπολεόντειοι πόλεμοι έληξαν με χαραγμένα νέα «εθνικά» σύνορα στήν Ευρώπη, έτσι και ο ενταφιασμός τού Γ’ Ράϊχ απέδωσε νέες «πολυεθνικές» …σφαίρες επιρροής! Και όπως στά κινημ/φικά ή τηλεοπτικά σενάρια που γράφονται σωρηδόν από ειδικά προγράμματα στούς κομπιούτορες, έτσι και στήν Παγκόσμιον Ιστορία τό …»σενάριο» φαίνεται ότι γράφεται τά τελευταία τουλάχιστον 1000 χρόνια εάν όχι από τόν ίδιον ακριβώς …»σεναριογράφον», από τό ίδιο πάντως …»πρόγραμμα». Οι διαφορές που παρουσιάζονται, ανά εποχή και φαινόμενες περιστάσεις, είναι επουσιώδεις. Όπως ακριβώς συμβαίνει και κατά τήν επίλυση εκείνων τών «δύσκολων» Διαφορικών Εξισώσεων που δεν υπακούουν σε κάποιαν γνωστήν επιλύσιμη μορφή και δεν μεθοδεύονται σε καμμίαν γνωστή ρουτίνα για τήν επίλυσή τους αλλά «λύνονται» μόνον με τήν συνεχήν αναφορά μας στούς τιθέμενους περιορισμούς και τήν συνεχήν προς αυτούς ενδελεχήν παλίνδρομη εξέταση τών αρχικών και τών τελικών συνθηκών, έτσι και η επίλυση τέτοιων «ιστορικών» εξισώσεων οφείλει να ακολουθεί μεθόδους «μη προσδιορισίμου αναλύσεως» και κατά τήν πορείαν τής «επιλύσεως» να γίνεται συνεχής αναφορά στίς «αρχικές» και στίς «τελικές» συνθήκες!
    Επειδή, όπως βλέπω, πάει «μακρυά η βαλίτσα» (και όλα αυτά μέ βγάζουν εντελώς εκτός τού θέματος τού αρχικού άρθρου), φίλτατέ μου Κύριε Άγγελε, θα περιορισθώ να σάς υπομνήσω ότι –όπως ασφαλώς γνωρίζετε– τά ιστορικά πρόσωπα κρίνονται όχι μόνον από τίς πράξεις ή τίς παραλήψεις των αλλά και από τά κίνητρα που ωδήγησαν τά συγκεκριμένα πρόσωπα για τίς πράξεις ή παραλείψεις που κρίνουμε. Αλλά η Ιστορία για να ερμηνευθή και να οδηγήσει τούς νεωτέρους σε διδάγματα οφείλει να ανυψώσει τήν κριτική ερευνητική ματιά της πολύ υψηλότερα τών ιστορικών προσώπων και να κοιτάξει από αρκούντως μεγάλο «ύψος» (τέτοιο, όμως, που να μην αλλοιώνει τήν «θέαση») προς τά κάτω «μακροσκοπικώς» όχι μόνον τά (χρονικώς περιορισμένα) διαδραματιζόμενα γεγονότα όπου μετέχουν τά κρινόμενα ιστορικά πρόσωπα που εξετάζουμε, αλλά και τά πολύ πριν και τά πολύ μετά (προσπαθώντας, μάλιστα, να μην τής «αλλοιώνεται» τό «πλάγιο» …οπτικό της πεδίο σε αυτήν της τήν «περιφερειακήν» όραση).
    Μπορείτε, τώρα, να καταλάβετε κάπως γιατί –κατ’ εμέ– τά δύο πρόσωπα που αντιδιαστείλατε κατά τά …κίνητρά των δεν διαφέρουν; Κατ’ εμέ, ήσαν εξ ίσου «κατάλληλοι» στίς περιστάσεις για τίς οποίες επελέγησαν. Και τό «έργο» τους, βέβαια, τό κρίνω από τήν συμμετοχή τους και μόνον στήν «παρτίδα» όπου εδέχθησαν ή εξωθήθησαν να συμμετάσχουν.
    Ούτως εχόντων τών πραγμάτων κατά τήν δική μου άποψη, καταλήγω λέγοντάς σας μόνον ετούτο:
    Είμαι ακραδάντως πεπεισμένη ότι «αυτοί» που «εδημιούργησαν» τόν Βοναπάρτη είναι ΟΙ ΙΔΙΟΙ με αυτούς που «εδημιούργησαν» τόν Χίτλερ. Και, μάλιστα, είναι ΟΙ ΙΔΙΟΙ που (κατά τό «κομπιουτερικό» τους, «α-λα-καρμπόν» σενάριο που επιμένουν ν’ ακολουθούν) ΠΑΝΤΟΤΕ οσάκις ετοιμάζουν πολέμους φροντίζουν να εμφανίζουν στόν πλανήτη μας «αντίπαλα δέη» και να τά προβάλουν σαν «παγκόσμια φόβητρα»: ΑΥΤΟΙ –κατ’ εμέ– εδημιούργησαν τήν Κομμουνιστική Σοβιετικήν «Ένωση» ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ με τήν δημιουργία τής Ναζιστικής Γερμανικής ΄»Ενωσης». ΑΥΤΟΙ επλήρωσαν ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΙΚΑ τά μικρά έξοδα τής «δημιουργίας» τών δύο «πόλων», ΑΥΤΟΙ εκάλυψαν τά κάπως μεγαλύτερα έξοδα τής πολεμικής «παρτίδος», ΑΥΤΟΙ εδάνεισαν τούς αντιπάλους, ΑΥΤΟΙ εισέπραξαν από αμφοτέρους τά δανικά που τούς έδωσαν για να σφαχθούν και να γκρεμίσουν, ΑΥΤΟΙ εισέπραξαν για τήν ανοικοδόμηση τών ερειπίων, ΑΥΤΟΙ δανείζουν πάλι τά καινούρια «αντίπαλα δέη» που τά προβάλλουν σήμερα σαν ΝΕΑ «παγκόσμια φόβητρα», ΑΥΤΟΙ δημιουργούν τόν «Ισλαμικόν» κίνδυνο ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ με τήν δημιουργία τής «νέας» …ενωμένης «Δύσης». ΑΥΤΟΙ πληρώνουν τήν διεθνή «τρομοκρατία» και έχουν ήδη βρή και καλοπληρώνουν τούς νέους «παίκτες» τής καινούριας, τής σημερινής «ομαδικής» παρτίδας που, μετά τίς «πρόβες», θα ξεκινήσει οσονούπω στήν υφήλιο…
    Ποιοί είναι οι «ΑΥΤΟΙ», φίλτατε Κύριε Άγγελε, μην μέ ρωτήσετε να σάς ‘πώ!
    Ποιοί είναι, όμως, και οι …»ΑΓΟΡΕΣ», που ακούγονται σήμερα τόσο άνετα από τά χείλη και τής κουτσής Μαρίας, Κύριε Άγγελε; Ποιοί είναι «ΑΥΤΟΙ» οι «άγνωστοι» (που έχουν, π.χ., κάνει πάμπλουτους τούς αγράμματους γιδοβοσκούς και βεδουίνους τής ερήμου για να τά πάρουν πίσω ΟΛΑ και ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΑΠ’ ΑΥΤΟΥΣ) που «στήνουν παρτίδες»;;;
    Μοιάζουν σαν να είναι οι άγνωστοι σε ένα …Διοφαντικό σύστημα εξισώσεων, φίλτατέ μου Κύριε Άγγελε…! Λύσατέ το, εάν μπορείτε!
    Είναι …»ΑΥΤΟΙ» !!!

    ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ

  141. Pedis said

    # 141 «Μοιάζουν σαν να είναι οι άγνωστοι σε ένα …Διοφαντικό σύστημα εξισώσεων»

    Και γιατί «ΑΥΤΟΙ» να είναι «ΑΚΕΡΑΙΟΙ» … αφού είναι διεφθαρμένοι όσο και διαφθορείς?

  142. Γς said

    140:

    126:
    >Λοιπόν αγαπητή, από καιρό έχω καταλάβει ότι ξέρεις κάτι, που δεν ξέρουμε…

    Τώρα ξέρουμε και είναι κρίμα.
    Προσέξτε.

    Ηταν και η παγκόσμια ημέρα χτές (Σχ. 61)
    Προσέξτε.

    Είναι κρίμα τέτοιο μυαλό
    Με αγάπη, θαυμασμό, και φόβο

  143. Gpoint said

    Μεσιέ παπά
    ζε νε σαι πα
    κε φαιρ ισί
    τι λες κι εσύ ; (Γ. Σουρής)

    Ω, μον ανφαν
    μουά ζε ν’ ανταν
    νι λα πλουί
    ρωτάς γιατί ; (Τζιπόιντ)

  144. Γς said

    Πσαγά Τζι,
    υν πλυί βα νου σοβέ

  145. Gpoint said

    Ποδοσφαιρικά σας έσωσε όχι η βροχή αλλά η αναβολή της αγωνιστικής αλλά… το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον (τάισέ το να παχύνει ! )

  146. Earion said

    Συγχαρητήρια στον Ιάκωβο (#137) που μας εξέθεσε με πολύ λίγα λόγια τα κοινωνικά συμφραζόμενα της εποχής στην οποία κυοφορήθηκε ο Αστερίξ. (Τον συγχωρώ που με πρόλαβε και μου τα πήρε από το στόμα 🙂 –αλλά κι εγώ άργησα να γράψω…). Θα μου επιτρέψει όμως να προσθέσω κι άλλη μια διάσταση, προχωρώντας τις παρατηρήσεις του λίγο πιο πέρα, σε βαθύτερα στρώματα της γαλλικής εθνικής ψυχολογίας. Ο ίδιος ο Γκοσινύ έχει εξηγήσει ότι οι δυο τους, με τον Υντερζό, διάλεξαν να ασχοληθούν με τους Γαλάτες για να περάσουν από την κρησάρα του χιούμορ την εθνική μυθολογία των Γάλλων, και συγκεκριμένα στο εν πολλοίς μη κατασταλαγμένο θέμα της αντιμετώπισης των Γαλατών ως εθνικών προγόνων των Γάλλων. Για να το θέσω απλουστευτικά, η εθνική μυθολογία των Γάλλων κλήθηκε κάποια στιγμή να απαντήσει στο ερώτημα τίνων απόγονοι είναι οι σημερινοί Γάλλοι: των «βαρβάρων» Φράγκων που κατέλυσαν τη Ρωμαϊκη Αυτοκρατορία, των πολιτισμένων Ρωμαίων (που μετεξελίχθηκαν κάποτε σε Γαλλορωμαίους), ή των παλαιότερων Γαλατών; Το τρίλημμα τριβελίζει το φαντασιακό των Γάλλων από τον 19ο αιώνα, δηλαδή από την εποχή που τέθηκε ως επιπλέον όρος δημιουργίας των νεοτερικών κρατών η βιολογική συνέχεια (υπό την επίδραση των ρομαντικών ιδεών,που έμελλε να εξελιχθούν σε ακραιφνώς φυλετικά ιδεολογήματα –ας μην ξεχνάμε πως Γάλλος ήατν ο πρωτοπόρος του φυλετισμού Γκομπινό). Η εθνική μυθολογία, ο επίσημος κρατικός λόγος, η εθνική εκπαίδευση έπρεπε να συμβιβάσουν τις αλληλοαντικρουόμενες «φυλετικές» ρίζες, διότι από κάποιαν από αυτές θα όφειλαν να ξεπηδούν οι εθνικές αρετές, ο εθνικός χαρακτήρας, και εντέλει η προσφορά του γαλλικού έθνους στην παγκόσμια ιστορία (ιδωμένα όλα αυτά, το ξαναλέω, με όρους 19ου αιώνα). Και επιπλέον, το και σπουδαιότερο: από το αν θα επικρατούσε ετούτη ή εκείνη «ρίζα» καταγωγής εξαρτιόταν και ο βαθμός ενσωμάτωσης της κάθε περιοχής ή επαρχίας της Γαλλίας στη φαντασιακή ολότητα του γαλλικού έθνους. Αν αφηνόταν απ’ έξω, για παράδειγμα οι Ρωμαίοι, κινδύνευε να παραλειφθεί από το γαλλικό έθνος η κατεξοχήν Provincia Romana, η Προβηγκία, ο γαλλικός Νότος. Εξίσου, από την άλλη, όφειλε να τονιστεί και η συμβολή των Γαλατών, γιατί κι αυτοί θα συνεισέφεραν πολεμική αρετή του σύγχρονου γαλλικού έθνους, και μάλιστα χρονολογικά προγενέστερη από εκείνη των Τευτόνων. Το σύνθημα nos ancêtres les Gaulois δεν ήταν αυτονόητο. Το εφεύρε (και ποντάρισε σ’ αυτό) ο Ναπολέων ο Γ΄, ο Μικρός, αυτός που άρχισε τις ανασκαφές στην Αλεσία. (Αλεσία, όχι Αλέζια).

    Αλλά, επειδή όλα αυτά που ανέφερα είναι κουραστικά, θα πω και κάτι πιο ανάλαφρο.

    Ακούγοντας όλους τους προηγούμενους που αναζητούσαν το χωριό το Αστερίξ, ανέτρεξα στα κείμενα για να βρω κάτι που να έχει σχέση με την Αρμορική. Έπεσα κατά τύχη στο παρακάτω κείμενο, και πείτε μου αν σας φέρνει στο νου τις ίδιες εικόνες που έφερε σε μένα, για μια οχυρή θέση στην άκρη της θάλασσας που όλοι γνωρίζουμε:

    Η Αρμορική είναι αγρία και υλώδης χώρα, διατεμνομένη υπό κοιλάδων μυρικοφόρων, δι’ ων ρέουσι ποταμίσκοι εκδίδοντες εις την θάλασσαν ύδατα άγνωστα τοις ναυσιπόροις. Πυκνή ομίχλη επισκιάζει τας θυελλώδεις ταύτας και σκυθρωπάς ερήμους, αντηχούσας αεί υπό των συριγμών του ανέμου και του πατάγου των κυμάτων, θραυομένων κατά της υψικρήμνου παραλίας.

    Το φρούριον, ού ήρχον, ήτο αρχαίον γαλατικόν οχύρωμα, ανασκευασθέν υπό του Ιουλίου Καίσαρος … υψούτο δε εγγύς της θαλάσσης επί βράχου, περικυκλουμένου υπό δασών και λούοντος τους πρόποδας εις τα ύδατα της λίμνης.

    Τι είναι;

    Είναι μετάφραση στα ελληνικά, από τον Εμμανουήλ Ροΐδη, αποσπάσματος από το χριστιανο-επικό μυθιστόρημα του Σατωμπριάν Les Martyres.

  147. Strata Stratoula said

    @ 141: — Είσθε Κ-Α-Τ-Α-Π-Λ-Η-Κ-Τ-Ι-Κ-Ο-Σ , φίλε μου!!! Μού αρέσει τό χιούμορ σας και σάς ανεβάζει στήν εκτίμησή μου! Βρίσκω πολύ πετυχημένο τό ετοιμόλογο σχόλιό σας, αλλά…

    …Αλλά, βέβαια, οι …»ΑΥΤΟΙ» δεν είναι ούτε …»ακέραιοι» (και –προσέξ’τε!– ούτε και …»φανταστικοί», έ!), δεν είναι ούτε κάν …νούμερα»! Είναι πολύ επικίνδυνοι, ναι, αλλά ούτε διεφθαρμένοι, ούτε τίποτα…!
    Είναι μόνον …»ΑΥΤΟΙ», και στέκονται «πέραν τού καλού και τού κακού».
    Στερείται παντός νοήματος η λέξις «ηθική» όταν ομιλούμε περί «ΑΥΤΩΝ». Όχι μόνον επειδή οι ίδιοι είναι ολότελα αμοραλιστές, αλλά επειδή δεν ελέγχεται (δεν μετέχει και δεν ενδιαφέρει καθόλου στούς σχεδιασμούς τους) τό ηθικώς ενεργούμενον και τό ηθικώς ενεργόν. ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ σ’ εκείνους τούς «κύκλους» παντελώς αυτή η διάσταση που δίνουμε εμείς οι «κοινοί» άνθρωποι στά πράγματα!!!
    Δηλαδή, ο οιοσδήποτε εξ ημών μπορεί εύκολα να παρακολουθήσει και να αξιολογήσει «ηθικώς» τίς «μαριονέττες» τίς οποίες «ΑΥΤΟΙ» κατά καιρούς τοποθετούν αληλοδιαδόχως επί σκηνής προκειμένου να εκτελεσθή ο σχεδιασμός των. Όμως, εάν καταφύγουμε στίς πάσης φύσεως ηθικές αξιολογήσεις τών διαφόρων …»κομπάρσων» που εμφανίζονται στό προσκήνιο τής ιστορίας, άν αφιερώσουμε οσονδήποτε από τόν χρόνο και τήν …βαθυστόχαστη σκέψη μας μελετώντας τίς συμπεριφορές τών «κομπάρσων» ή …αναλύοντας τίς …αιτίες και τά …αποτελέσματα κατά τήν «επιτυχημένην» ή αποτυχημένην …»ερμηνεία» τών «ρόλων» τους, ΧΑΣΑΜΕ…! Δεν θα καταλάβουμε ΤΙΠΟΤΑ…!
    Άλλωστε, τούτο είναι παν ό,τι επιδιώκουν «ΑΥΤΟΙ»: να παραμένουν ΑΙΩΝΙΩΣ στό σκοτάδι τού παρασκηνίου και να στρέφονται οι …βαθείς στοχασμοί τών εμβριθών …ερευνητών στούς επί σκηνής ορατούς «κομπάρσους» τού Δράματος! «ΑΥΤΟΙ», οι αόρατοι «σκηνοθέτες» τού Δράματος, παραμένουν και δρουν αιωνίως εν κρυπτώ… Αλλά, και αυτούς πάλι τούς ίδίους «αοράτους» …»σκηνοθέτας» εάν προσπαθήσετε να αξιολογήσετε ηθικώς βάσει τών όσων θα τούς καταλογίζατε ως αυτουργών τού Δράματος, πάλι θα χάνατε τό νόημα…! Τό «Δράμα», αιώνες τώρα, παίζεται …»εν ού παικτοίς» και με τούς «σκηνοθέτες» του εκτός …θεάτρου!!!

    Δείτε:
    Πώς νομίζετε, δηλαδή, και …»έτυχε» απανταχού τής γης να βρίσκονται …»σκαρφαλωμένοι» επί σκηνής οι χειρότεροι (κρινόμενοι από πάσης απόψεως!) άνθρωποι ;
    Πώς …»έτυχε», ακριβώς, στά όζοντα καθιζήματα τής κάθε μικροκοινωνίας να ανατίθεται πάντοτε ο ρόλος τού …σωτήρα της;

    Βέβαια, εδώ και λιγώτερο από 500 χρόνια τά γεγονότα κάπως «τούς ξέφυγαν» και σιγά-σιγά «ξεμπροστιάζονται» οι …»ΑΥΤΟΙ».
    Δεν βλέπετε τί γίνεται σήμερα; Σε πάνω από 80 εκατομμύρια Γερμανών πολιτών, λ.χ., δεν υπάρχουν, νομίζετε, καλύτεροι και αξιώτεροι άνθρωποι (για να διαχειρισθούν τήν μοίρα αυτού τού πληθυσμού) από εκείνους που έχουν …δημοκρατικώς «εκλεγή» (οράτε παραδείγματα …εκλεκτών «σωτήρων»: τήν κομπλεξική σταλινικιά ρουφιάνα –κόρη τού πληρωμένου ρουφιάνου ψευτοπαπά– τής Στάζυ, τόν θρασύτατον απατεώνα τής Τρόϋχαντ –που, δίχως νά ‘χει εμπεδώσει τό σκληρό μάθημα που πήρε, «επανήλθε» αλλαζονικά ακόμη και …τροχήλατος και υποστηρίζεται από «ΑΥΤΟΥΣ» ακόμη και για να κουνάει απειλητικά τό βρώμικό του δάχτυλο στούς έλληνες!– και όλον τόν υπόλοιπο τόν συφερτό τής συμμορίας τών φρικιών) όταν και ανασύρθηκαν πανηγυρικά από τόν πάτο τού γερμανικού σκουπιδοντενεκέ; Ή, μήπως, σε 65 εκατομμύρια Γάλλων πολιτών, νομίζετε, δεν υπάρχουν καλύτεροι αντιπρόσωποι τού …γενναίου(;) λαού τής …αυθόρμητης …»Επανάστασης» και τής …αγαθής …»Κομμούνας» από τά γελοία κατακάθια τύπου Ολλάντ, Σαρκοζί, Σεγκολέν Ρουαγιάλ, Βαλς, κλπ; Στήν Βρετανία; Δεν υπήρχε κανείς άλλος καλύτερος από τόν ξεφτυλισμένον Κάμερον και τούς προηγούμενούς του; Στήν Ισπανία; Στήν Ιταλία;;; Αμ, στήν Ελλάδα, έ…! Ο (Κολλεγιόπαις, βεβαίως-βεβαίως!) μπαφατζής …Κοινωνιολόγος ντράμερ-πιτσαδόρος …»Φόρεστ» Γκα(μ)π, ο …κουρασμένος (από τά πιττόγυρα στόν Μπαϊρακτάρη!) τής Ραφήνας, ο (Κολλεγιόπαις, βεβαίως-βεβαίως!) Τραπεζίτης-Ηλεκτρολόγος-…Δρ «Οικονομολόγος» Παπαδήμος, ο (Κολλεγιόπαις, βεβαίως-βεβαίως!) αγράμματος κιθαρίστας-πιτσαδόρος τού Άμχερστ που ανέτρεψε τόν Μέγαν Αποστάτη και όταν ανετράπη κι ο ίδιος τό ‘ριξε στήν …ταβανοθεραπεία για να εμπνευσθή τήν …σωτηρία τής χώρας και πάλιν μετά δόξης ήλθεν κρίναι κι έλαβεν άφεσιν αμαρτιών για να οδηγήσει έναν περήφανον αλλά ηλίθιον λαό στούς σκουπιδοτενεκέδες (στόν πάτο τών οποίων θά ‘πρεπε ήδη από πολλών ετών να ευρίσκεται ο ίδιος μαζί με όλο τό συνάφι του)..! Ή, ο μέγας αντιγραφέας τής Νομικής Θεσ/νίκης «Συνταγματολόγος»-προικοθήρας, πρωταθλητής στό …»σούμο» τής πολιτικής μπαγαμποντιάς, που η …»τύχη» τού «χαμογέλασε» και έφθασε να αναδειχθή …αρχιστράτηγος τής στρατιάς τών (πα)σοκαρισμένων υπνοβατών και …συγκυβερνήτης τής τρύπιας βάρκας!…
    Πώς, δηλαδή, πιστεύετε ότι έγιναν όλα αυτά; Με …παρθενογένεση; Ο …από μηχανής θεός ανέβασε και συντηρεί όλην αυτήν τήν σάρα και τήν μάρα επί σκηνής με ένα πλήθος από κάτω να …χειροκροτεί επιδοκιμαστικά;
    «ΑΥΤΟΙ», λοιπόν!

    @ 142: — Γλυκέ μου Κύριε «Γς», μην ανησυχείτε για ‘μένα! Δεν έχω (δυστυχώς!) τήν ευφυίαν ενός Τζών Νάσς και ούτε (ευτυχώς!) τήν σχιζοφρένειά του.
    Στήν πραγματικότητα δεν ξέρω πολλά περισσότερα από όσα εσείς κι οι λοιποί αναγνώστες-σχολιαστές είστε εις θέσιν να γνωρίζετε. Εκείνο, όμως, που καταλαβαίνω και γνωρίζω (ενώ οι περισσότεροί σας εδώ μέσα μάλλον αγνοείτε!) είναι ότι συσχετίζετε εσφαλμένα!
    Οι συσχετίσεις που κάνετε οι περισσότεροι δεν ερμηνεύουν τά φαινόμενα!… Τίς περισσότερες φορές, μάλιστα, ούτε κάν να τά περιγράψουν με ακρίβεια δεν κατορθώνουν…! Φαίνεται πως στίς ημέρες μας υπάρχει εν αφθονία ένα περίεργον είδος «επιστημονικού» κριτικού …»δαλτωνισμού» που προσβάλλει ακόμη και τούς πιό ικανούς στοχαστές!
    Και, πλείστοι εξ ημών, δεν ερμηνεύετε τά «φαινόμενα» επειδή η όρασή σας είναι (επιτρέψ’τε μου να ‘πώ και συγχωρείστε μου αυτήν τήν αλαζονική μου θρασύτητα) …μυωπική κι όχι …πρεσβυωπική (που, φυσιολογικά, θα ανεμένετο από σοβαρούς ανθρώπους –πολλών και βαθέων γνώσεων αλλά και μεγάλης εμπειρίας ζωής!– σαν κι εσάς, λ.χ., καλέ μου φίλε Κύριε «Γς» (που ΠΑΝΤΑ σάς αγαπώ ΚΑΙ σάς ΕΚΤΙΜΩ και σάς θαυμάζω, κι άς μην σάς έχω γνωρίσει από κοντά).
    Εγώ, με μακρόχρονη οδυνηρή «θεραπεία», νομίζω, ξεπέρασα πλέον τόν δικόν μου «δαλτωνισμό». Είναι –σάς διαβεβαιώ!– όντως πολύ τρομακτικό να βλέπεις καθαρώτερα τά πράγματα: όταν τά κοιτάζεις κατάματα έστω κι από μεγάλην απόσταση κινδυνεύεις να κάψεις τά μάτια σου, ακριβώς όπως όταν κοιτάς κατ’ ευθείαν τόν ήλιο. Αλλά εγώ δεν άντεχα πλέον να εξακολουθώ να φορώ «γυαλιά»: ούτε «γυαλιά» τής σκοπιμότητος, ούτε «γυαλιά» τής αφελείας…
    Διότι, τέτοιου είδους «γυαλιά» συνεχίζουν να φορούν όσοι, λ.χ., εξακολουθούν να ισχυρίζονται σοβαρά πως πιστεύουν και δέχονται ΑΣΥΖΗΤΗΤΙ ότι η αγανάκτηση, π.χ., τών ανθρώπων στό άδικο και η …επανάσταση τών λαών για τό δίκηο (που, με τόσον …αλτρουϊσμόν, οι χορτάτοι βολεμμένοι διοπτροφόροι …»επαναστάτες» ονειρεύονται φιλάνθρωπα για τήν …σωτηρία τής …αμόρφωτης πλέμπας!) μπορούν να απασχολούν και άλλον κόσμο εκτός από τήν …νομενκλατούρα αυτών ακριβώς τών χορτασμένων «αριστερών» διανοητών, ποιητών και πάσης φύσεως φλύαρων λογίων.
    Γι’ αυτό ένας τέτοιος «Μεσσίας», παρόλα όσα δεν θα κουράζονται ποτέ να μάς φλομώνουν οι φιλάνθρωποι «αριστεροί» λόγιοι …λογάδες, ΔΕΝ ΘΑ ‘ΡΘΗ ΠΟΤΕ: επειδή διά παντός …έχασε τόν δρόμο του!
    Οι «ΑΥΤΟΙ», όμως ξέρουν –άμα λάχει– να εμφανίζουν ΚΑΙ (ψευτο)»Μεσσίες» όταν η χρεία τό προστάζει!… Και, μάλιστα, τούς έχουν έτοιμους, ανάλογα με τήν περίσταση!!! Οι «ΑΥΤΟΙ», οι …»σκηνοθέτες» τού Δράματος, έχουν κάνει τό κάστιγκ και έχουν από πριν δώσει τόν ρόλο στούς …(ψευτο)»Μεσσίες». Οι «λογάδες» τούς βγάζουν στήν σκηνή, όμως, όχι «ΑΥΤΟΙ». Και, μετά, δώσ’ του …αναλύσεις επί αναλύσεων περί τού …»τίς πταίει;» από τούς ίδιους «λογάδες» που δεν έχουν ούτε τήν στοιχειώδη αίσθηση ντροπής για να κάνουν τουμπεκί και να μαζευτούν στήν (χεσμένη) φωληά τους όταν δουνε τό «λάθος» τους!…

    Γι’ αυτό σάς έλεγα «γρηγορείτε και …προσεύχεσθε!», επειδή ο κύκλος είναι ατέρμων και ο δεσμός «Γόρδιος» όσο εσείς θα παραγνωρίζετε πως υπάρχουν και …»ΑΥΤΟΙ».

    ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ

  148. Ριβαλντίνιο said

    Hmiskoumpria – to Doro tou Kaisara ( 1999)

  149. sarant said

    Αυτό δεν το ήξερα!

  150. Γς said

    147 @ Strata Stratoula

    Τώρα μόλις σας είδα.

  151. Ερωτησούλα:
    » * Laudanum, λατινικής προέλευσης γαλλικής λέξης, το παυσώδυνο λάβδανο.»
    η διπλή γενική είναι του …δαίμονος(*), ή κάτι άλλο;
    Μπερδεύτηκα…

  152. 16. Προτρέχω (βιάζομαι) να γράψω το όνομα του πολύ γυμνασμένου Ρωμαίου στον Αστερίξ ολυμπιονίκη που τον λένε Μποντυλάινους. Αν θυμάμαι καλά, την εποχή που κυκλοφόρησε το τεύχος, ήταν η επικρατέστερη αλυσίδα γυμναστηρίων-αδυνατιστηρίων στην Ελλάδα τα Bodyline (υπάρχουν ακόμα; δεν ξέρω…), μου είχε φανεί πολύ αστείο τότε.
    Ο τύπος, εμφανώς αυτάρεσκος, προπονείται στο δάσος (είμαι ο καλύτερος! είμαι ο γρηγορότερος!) και, με χαρακτηριστική ευκολία τον φτάνουν οι Αστερίξ-Οβελίξ και τρέχοντας δίπλα του συζητάνε, οπότε η αυταρέσκεια μετατρέπεται σε απελπισία και πλήρες γκρέμισμα της αυτοπεποίθησης..!

  153. sarant said

    151 Απλό λάθος, ονομαστική ήθελε, δες πιο πάνω στο Aquarium. Ο γυμνασμένος Ρωμαίος λεγόταν αλλιώς (αλλά δεν θυμάμαι πώς) στην πρώτη έκδοση.

  154. Κάτι έχει γίνει με την αρίθμηση και οι αναφορές σε σχόλια παραπέμπουν αλλού… Δεν βγάζω άκρη… Μάλλον δύσκολο να διορθωθεί πλέον…

  155. 153. Πιθανότατα, δεν είχα διαβάσει την πρώτη, τότε η γνωστή αλυσίδα μάλλον δεν υπήρχε ακόμη…

    Πάντως, θα το πω εδώ, θεωρώ πως η πολιτιστική, χιουμοριστική, σατιρική, εικαστική κ.ο.μ. (=και όχι μόνο -δικό μου*) προσφορά του Αστερίξ είναι -χωρίς υπερβολή- από τις λίγες αν όχι η μόνη τόσο μα τόσο σημαντική και πολύπλευρη.
    Τα πρώτα που είχα διαβάσει σαν πιτσιρίκος δεν με βρήκαν έτοιμο να καταλάβω τις εύστοχες, μελετημένες κοινωνικοπολιτικοτοπικιστικοπολιτιστικές (τό ‘σκισα…) αναφορές που αντιλήφθηκα αργότερα, μεγαλύτερος ξαναδιαβάζοντάς τα.
    Χωρίς να υπολείπεται σε αξία το σκίτσο που αποδίδει …τα-κα-πλη-κτι-κά μορφές ανθρώπων (και εκφράσεις) από διαφορετικούς τόπους, αλλά και αρχιτεκτονικά σχέδια με εκπληκτική πιστότητα και λεπτομέρεια, δεν θα πάψω ποτέ να είμαι εντυπωσιασμένος…
    Μπορεί κανείς πραγματικά να κάθεται να παρατηρεί για πολλή ώρα την τόσο προσεγμένη απόδοση.
    Όπως λέμε τελευταία στα ελληνικά: Ρισπέκτ! 😉

  156. […] περιπέτειας Αστερίξ στους Βρετανούς και μετά με μια γενική παρουσίαση των πρωταγωνιστών του κόμικς. Τον Δεκέμβριο είχαμε τη δεύτερη […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: