Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μικρό φανταρίστικο λεξικό (του 1985)

Posted by sarant στο 22 Οκτωβρίου, 2015


Όταν πήγα φαντάρος, το 1984 με 1986 (εικοσιένα μηνάκια), είχα ήδη αρχίσει να ασχολούμαι με τα λογοτεχνικά, είχα βγάλει και την πρώτη μου συλλογή διηγημάτων, και πήγα στο στρατό (και) για να μαζέψω υλικό -πράγματι, έγραψα το βιβλίο «Μετά την αποψίλωση«, που είχε διηγήματα αλλά και άλλο (πρωτογενές, ας πούμε) υλικό όπως στιχάκια του στρατού, γράμματα, ημερολόγια, και ενα γλωσσάρι. Το γλωσσάρι αυτό περιείχε μόνο τις λέξεις της στρατιωτικής αργκό που εμφανίζονταν στο βιβλίο, αν και στους ορισμούς παίρνω αφορμή και αναφέρω και άλλες λέξεις.

(Για την ιστορία: Εγώ είχα υπηρετήσει στο Σώμα Εφοδιασμού Μεταφορών (ΣΕΜ), δεκανέας, από το 1984 έως το 1986 -ειδικότερα στην 172 σειρά, στη Σπάρτη, την Κομοτηνή και την Αθήνα. Το υλικό συγκεντρώθηκε κυρίως στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως και στην πρώτη μονάδα, το 1985 το περισσότερο).

Αργότερα, με έναν ηλεφίλο που είχε παρόμοια ενδιαφέροντα, σκεφτήκαμε να φτιάξουμε συνεταιρικά ένα λεξικό της στρατιωτικής αργκό, πράγμα που έγινε -και είχαμε σχεδόν τελειώσει. Ωστόσο, ο εκδότης με τον οποίο είχε συμφωνήσει ο φίλος τελικά υπαναχώρησε, οπότε το σχέδιο δεν ευοδώθηκε και έμεινε στα ηλεσυρτάρια μας -πιθανώς για πάντα, διότι η στρατιωτική αργκό αλλάζει γρήγορα.

Σκέφτηκα να παρουσιάσω εκείνο το παλιό μου γλωσσάρι, που βέβαια έχει χάσει την αξία του, ιδίως επειδή η μεγάλη μείωση της θητείας (από τους 21 μήνες στους 9) έχει καταστήσει άνευ αντικειμένου αρκετούς όρους -για καλό βέβαια. Από την άλλη, η καταγραφή του 1985 έχει την αξία της -και έχει ενδιαφέρον να δούμε πόσοι από τους όρους του γλωσσαριού μου λέγονται ακόμα. Αν και, για να βεβαιωθούμε γι’ αυτό θα πρέπει να γίνουν σχόλια από φίλους που έχουν υπηρετήσει σχετικά πρόσφατα.

Παραθέτω το γλωσσάρι μου όπως περιλαμβάνεται στο βιβλίο μου, έχοντας κάνει ελάχιστες διορθώσεις, Προσθέτω επίσης δυο λινκ προς παλιότερα συναφή άρθρα του ιστολογίου.

 

άγραφη: Η άδεια που δεν περνιέται στα χαρτιά, και επομένως δεν υπολογίζεται στο συνολικό όριο. Αμοιβή εκδούλευσης ή τσατσιλικιού ή σπανιότερα ένδειξη ξηγημένου διοικητή.

άκυρον: Η έκφραση με την οποία ο αξιωματικός ακυρώνει προηγούμενο παράγγελμά του. Συχνά υποκαθιστά το (σπανίως λεγόμενο προς κατώτερο) «συγνώμη».

άλφα-άλφα: Aδικαιολoγήτως απών, εννοείται από κάποιο προσκλητήριο. Ημιεπίσημη συντομογραφία, ιδιαίτερα διαδο­μένη στα Κέντρα, π.χ. «Θα σε βγάλω άλφα-άλφα!»

άλφα-ταυ: Αμερικάνικη πλατιά ζώνη. Λέγεται έτσι επειδή κλείνει με μια αγκράφα της οποίας το ένα άκρο έχει σχήμα άλ­φα και το άλλο σχήμα ταυ. Δεν μοιράζεται —αυτή την εποχή — στους φαντάρους, αλλά πολλοί την αγοράζουν μια και θεωρεί­ται το ουκ άνευ της αμφίεσης του παλιού.

Στο ναυτικό, ωστόσο, «άλφα-ταυ» είναι η επίσημη συντο­μογραφία που δηλώνει τα αντιτορπιλικά (Α/Τ).

αλφαμίτης: Ο φαντάρος της πύλης του στρατοπέδου. Φέρει κράνος με τα αρχικά AM (Ασφάλεια Μονάδος, θαρρώ) και από κει πήρε το όνομά του.

αναφέρομαι: Δηλώνω τα στοιχεία μου σε αξιωματικό, σαν προϋπόθεση για να του μιλήσω. Συνήθως (αλλά όχι μόνο) αυτό γίνεται στην πρωινή αναφορά* οπότε το τυπικό είναι ως εξής: «Δεκανέας Σαραντάκος Νικόλαος, 84 Ε’ ΕΣΣΟ, οδηγός-γραφεύς, λαμβάνω την τιμήν να παρουσιαστώ εις την αναφορά του λόχου κύριε διοικητά και να σας αναφέρω ότι…» Εννοείται ότι το μακρινάρι αυτό συχνά οδηγεί το φαντάρο στο να τα χά­σει (διότι αν το πει λάθος κινδυνεύει με τιμωρία) και να μην μπορέσει να διατυπώσει σωστά αυτό που θέλει να πει.

Το ρήμα «αναφέρομαι» στην παθητική φωνή σημαίνει «διατάσσομαι από ανώτερο να βγω στην αναφορά για κάποιο μου παράπτωμα» —για να μου αποδοθεί ποινή. Οι φαντάροι αυ­τοί λέγονται αναφερόμενοι.

αναφορά: Πρωινή συγκέντρωση της μονάδας στην οποία μαζεύονται όλοι οι στρατιώτες (εκτός από τους κωλυόμενους) και παρατάσσονται μπροστά στο διοικητή. Σε μιαν ιδιαίτερη γραμμή (τη σέντρα*) βγαίνουν όσοι θέλουν κάτι να ζητή­σουν (π.χ. άδεια) ή να παραπονεθούν (οι παραπονούμενοι) και, φυσικά, όσοι αναφέρονται για να τιμωρηθούν. Η όλη διαδικα­σία της αναφοράς λειτουργεί έτσι ώστε να αποθαρρύνει το φα­ντάρο· αμέτρητες είναι οι φορές που παραπονούμενοι φαντάροι που είχαν εξόφθαλμο δίκιο δεν το βρήκαν ή και τιμωρήθηκαν επειδή δεν αναφέρθηκαν «ζωηρά».

ανθύπας: Ο ανθυπασπιστής.

αντί (ο): Φαντάρικη σύντμηση του αντισυνταγματάρχη.

αντιπρόεδρος: Βλ. πρόεδρος.

άνχης: Ο αντισυνταγματάρχης. Η σύντμηση αυτή είναι της επίσημης ορολογίας και όποτε χρησιμοποιείται από τους φα­ντάρους κρύβει συνήθως μιαν υπόγεια ειρωνεία. Το ίδιο ισχύει για όλες τις παρόμοιες περιπτώσεις (π.χ. δκτής, σχης κτλ.).

αξκός: Σύντμηση του «αξιωματικός», επίσημη.

αξυπάδικο: Το δωμάτιο στο οποίο διανυκτερεύει ο αξιωματικός υπηρεσίας, ο «αξύπ» κατά τη σύντμηση. Η κατάληξη «-άδικο» είναι συχνή, π.χ. επιλοχάδικο, σιτιστάδικο.

απολύομαι ρε! Συνηθισμένη κραυγή (σχετικά) παλιού φα­ντάρου. Ο νέος σε μίμηση καμιά φορά φωνάζει «δεναπολύομαι ρε!», φροντίζοντας όμως να μασήσει το «δεν».

αποξύλωση: Φαντάρικη παρερμηνεία της λέξης «αποψίλωση».

από τη σημαία: Ευφημισμός για την κοπάνα (σε έξοδο ή σε άδεια), και απάντηση στην ερώτηση «από πού πήρες άδεια;» Υποτίθεται ότι ο φαντάρος πρέπει να σταθεί προσοχή μπροστά στη ση­μαία και να πει: «Σημαία μου τιμημένη σου ζητάω την άδειά κτλ.» αλλά αυτό το τελετουργικό ουδέποτε τηρείται, φυ­σικά.

απόστρατος: Ο φαντάρος που υπηρετάει φυλακές και θα έπρεπε να έχει ήδη απολυθεί, ανώτερος όλων στην ιεραρχία των πα­λιών φαντάρων (γραμματέας – αντιπρόεδρος – πρόεδρος). Κατά άλλη ερμηνεία, απόστρατος είναι ο (παλιός) φαντάρος που έχει απαλλαχτεί από σκοπιές και αγγαρείες. Συνήθως οι δυο αυτές καταστάσεις περίπου ταυτίζονται.

αρβύλα: Ή ράδιο-αρβύλα, οποιαδήποτε ανυπόστατη φήμη από αυτές που κυκλοφορούν διαρκώς στις μονάδες, όπως π.χ. για μείωση της θητείας.

αρβυλοφύλακας: Σε μερικά κέντρα νεοσυλλέκτων βάζουν ειδικό σκοπό να φυλάει τη νύχτα τις αφημένες έξω από το θάλαμο αρβύλες. Αυτός λέγεται αρβυλοφύλακας. Πρόκειται για τυπικό παράδειγμα υπηρεσίας που βασικό σκοπό έχει να περιορίσει τον αριθμό των εξοδούχων.

αρχιγέρος: Βλ. γέρος.

ασιμί: Από τα αρχικά ΑΣΜ που σημαίνουν «Αριθμός Στρατιω­τικού Μητρώου», ένας κωδικός ταυτότητας που αποτελείται από τρεις αριθμούς και συνοδεύει το φαντάρο σ’ όλη του τη θη­τεία, π.χ. 141/127765/80 [το δικό μου]. Οι φαντάροι ονομάζουν, ωστόσο, «ασιμί» μόνο τον πρώτο αριθμό, που είναι τριψήφιος και δηλώνει τον νομό καταγωγής. Έτσι, η λέξη «ασιμί» αποκτά σημαντική φόρτιση μια και δηλώνει επίσης τον τόπο καταγωγής και κατ’ επέκταση τον συντοπίτη και, ειδικά τις πρώτες μέρες που κυριαρχεί η ερημία του πλήθους, η γνώση ότι υπάρχουν κάποιοι έστω και άγνωστοι με τους οποίους έχεις κάτι κοινό, την κατα­γωγή, είναι μεγάλη υπόθεση. Μεταξύ συντοπιτών υπάρχει ο χαιρετισμός «γεια σου ρε ασιμί!»

αστέρια: Τα διακριτικά των αξιωματικών. Εξ ου και αστεράς ή αστερίας, ο φέρων αστέρια, τριάστερος ο με τρία αστέρια κτλ.

άτομο: Ο φαντάρος, στη γλώσσα των αξιωματικών.

αφασία: Η κατάσταση του να μην καταλαβαίνεις —αλλά και να μην υπολογίζεις— τίποτα. Επίσης, αυτός που βρίσκεται σε μια τέτοια κατάσταση. Κατ’ επέκταση αφασία είναι η εύκολη μονά­δα, ο ιδιόρρυθμος αξιωματικός, ο φαντάρος που δεν υπακούει σε διαταγές κτλ. Μάλλον επαινετικό παρά το αντίθετο.

αφάσιος: Αυτός που βρίσκεται μονίμως σε αφασία («το παίζει αφασία»). Υπάρχει και το βυζαντινοπρεπές επιτατικό Πάτερ αφάσιος.

βιβλιοθήκη: Ο χώρος κάτω απ’ το στρώμα, όπου φυλάγονται εφημερίδες, πορνοπεριοδικά, βιβλία κτλ.

βύσμα: Το μέσον. Εξ ου και οι εκφράσεις «έπεσε βύσμα», «έχω βύσμα» και «βυσματούχος». «Το βύσμα μου» είναι ο γνωστός που προωθεί τη μετάθεση ή την όποια άλλη διακριτική μετα­χείριση επιδιώκω. Ωστόσο, το ρήμα βυσματώνω, εκτός από τη σημασία «έχοντας μέσον ρίχνω κάποιον άλλο για να επωφεληθώ εγώ» (π.χ. να πάρω άδεια στη θέση του), έχει πάρει και τη σημασία «μεταβάλλω επί το δυσμενέστερο την κατάσταση κά­ποιου», π.χ. «ο καινούργιος διοικητής μας βυσμάτωσε», δηλαδή π.χ. περιόρισε τις εξόδους. Και από εκεί το «βυσμάτωμα» ή και «βύσμα» με αυτήν τη δεύτερη έννοια.

γαλονάς: Ο αξιωματικός, μάλλον μειωτικά.

γερμανικό: Στη σκοπιά, το τρίτο νούμερο, 2 με 4 το πρωί. Ιδιαίτερα επώδυνο επειδή σου κόβει τον ύπνο στη μέση —επομένως, κατάλληλο για τους πειθαρχημένους και ανθεκτικούς Γερμα­νούς.

γέρος: Ο διοικητής. Μάλλον φιλική ονομασία, χωρίς να απο­κλείει και το αντίθετο. Όταν υπάρχουν πολλές μονάδες στον ίδιο χώρο, ο ανώτερος όλων διοικητής λέγεται και αρχιγέρος. Ωστόσο, συχνότερη είναι η συνώνυμη λέξη θείος (και υποθείος, ο υποδιοικητής), αν και «θείος» λέγεται επίσης το μέσον, το βύσμα* δηλαδή.

γιος: Ο φαντάρος που είναι νεότερος κατά ένα χρόνο (έξι σει­ρές) κάποιου είναι ο «γιος του». «Γιος» όμως λέγεται και ο αντι­καταστάτης ενός φαντάρου που πρόκειται ν’ απολυθεί. Επίσης, στη σχολή των ΥΕΑ* οι παλιοί (βητάδες) ΥΕΑ έχουν «γιους τους» τους νέους (αλφάδες). Βλ. και εγγονός.

γιωτάς: Ο στρατιώτης που έχει κριθεί ικανός τρίτης ή τετάρτης κατηγορίας (Ι3 ή Ι4) και επομένως δεν φέρει όπλο —ο βοηθητι­κός δηλαδή. Επισήμως, υπάρχει και πέμπτη κατηγορία σωματικής ικανότητας, η γιώτα πέντε, με την οποία απαλλάσσεσαι από την υπηρεσία. Ωστόσο στους στρατώνες γίνεται λόγος και για την (φανταστική) κατηγορία γιώτα τούρμπο που, φυσικά, υπο­δηλώνει πνευματική ανικανότητα. Σαν συνώνυμο του γιωτά χρησιμοποιείται και η ντακότα. Όμως, αυστηρά, «ντακότα» είναι ο φαντάρος που βρίσκεται σε κακή σωματική κατάσταση (ή προσποιείται ότι), ανεξάρτητα αν είναι επίσημα χαρακτηρι­σμένος ή όχι.

γκαβός: Μια απ’ τις πολλές ονομασίες του νέου φαντάρου, επει­δή δεν έχει ακόμα «ανοίξει τα μάτια του».

Γκατζολία: Το διασημότερο φαντάρικο τοπωνύμιο. Με την αυ­στηρή έννοια Γκατζολία είναι η περιοχή του νομού Έβρου από το Σουφλί και πάνω, αλλά η ονομασία εύκολα επεκτείνεται (από αυτούς που υπηρετούν εκεί) σ’ ολόκληρο το νομό ή και στη Θράκη γενικά. Η ετυμολογία φαίνεται να προέρχεται από τη λέξη «γκατζόλι» που είναι η τοπική ονομασία για το γαϊδούρι. Ο κάτοικος της Γκατζολίας λέγεται γκάτζος ή γκατζόλης.

Σχετικά με το θέμα των φαντάρικων τοπωνυμίων αξίζει να προσθέσουμε ότι ο φαντάρος σχεδόν πάντοτε μισεί τον τόπο όπου υπηρετεί, όσο ωραίο μέρος κι αν είναι, το ίδιο και τους κα­τοίκους του, και αυτό το μίσος, που επιβάλλεται από τις συνθή­κες του στρατού, αποδεικνύει πόσο οξύμωρος είναι ο επίσημος «πατριωτισμός» των διαταγών. Η απέχθεια του φαντάρου φαίνε­ται και στα τοπωνύμια, που συχνότατα είναι ειρωνικά. Παρα­δείγματα: Σουρδία (η περιοχή Κοζάνης), Μαλουρδία (η περιο­χή Κιλκίς), Ουργία (η Χίος), Κασμαδία (η Λήμνος και η Μυτιλή­νη, διότι πέφτει πολύ σκάψιμο), Κουδρία (η Κρήτη, μάλλον από τους «Κούρδους») και Μαλακωνια (προφανώς η Λακωνία). Ενδεικτικό είναι ότι τα «εύκολα» μέρη δεν έχουν παρατσού­κλια, εκτός ίσως από την Πενταγωνία, ειρωνικό παρατσούκλι του ΓΕΣ, ιδίως για περιπτώσεις μεταθέσεων εκεί κατ’ ευθείαν από το κέντρο εκπαιδεύσεως —κάτι που επίσημα απαγορεύεται (φυσικά οι συνθήκες ζωής στο ΓΕΣ για τους πολλούς φα­ντάρους είναι φρικτές).

Να σημειωθεί ότι αυτά τα τοπωνύμια δεν έχουν σχέση με τα σκωπτικά παρατσούκλια των κατοίκων διαφόρων περιοχών της χώρας (π.χ. «παγουράδες» οι Γιαννιώτες, «σαρδελάδες» οι Πρεβεζάνοι, κτλ.) τα οποία, κι αν λέγονται στο στρα­τό, εισάγονται απέξω. [Αυτό που λέω μπορεί να μην ισχύει. Για τα παρατσούκλια των κατοίκων διαφόρων τόπων έχουμε παλιότερο άρθρο, που ίσως αξίζει να ξαναδημοσιευτεί χτενισμένο]

γκοτζίλας: Η κονσέρβα κορν-μπιφ Αργεντινής, συνήθως με πε­ρασμένη ημερομηνία λήξεως και οπωσδήποτε φρικτή στη γεύ­ση. Ως γνωστόν, Γκοτζίλας είναι προκατακλυσμιαίο τέρας που εμφανίζεται σε σειρά ιαπωνικών ταινιών περιπέτειας.

γράσα: Γνώρισμα του νέου φαντάρου (επειδή δεν βλέπει ακόμα καθαρά) είναι να μην έχει «βγάλει τα γράσα απ’ τα μάτια του». Ο νέος λέγεται και «γρασαδόρος». Πρβλ. γκαβός.

ΔΕΑ: Αρχικά που σημαίνουν Δόκιμος Έφεδρος Αξιωματικός, κοινώς δόκιμος. Επίσημη ονομασία.

δέλτα-δέλτα-μι: Αρχικά που σημαίνουν τον Διευθυντή Διοικητι­κής Μερίμνης, ανώτατο συνήθως αξιωματικό. Η λέξη ανήκει σαφώς στην επίσημη γλώσσα του στρατού.

δηλώνω μονιμότητα: Έκφραση που χρησιμοποιείται σε περι­πτώσεις φαντάρου που παίρνει διαρκώς φυλακές («έτσι που πας θα δηλώσεις μονιμότητα!») μια και η ημέρα της απόλυσης διαρκώς απομακρύνεται αντί να πλησιάζει.

δίωρη: Παράταση της άδειας εξόδου κατά δύο ώρες. Στις περισσότερες μονάδες έξοδος και δίωρη ταυτίζονται στην πράξη, όμως ο κανονισμός κάνει σαφή διάκριση, δίνοντας στον διοι­κητή το δικαίωμα να κόβει τις δίωρες, αχρηστεύοντας την έξο­δο, είτε για ομαδική τιμωρία είτε από γενικότερη τζαναμπετιά του.

δκτής: Επίσημη σύντμηση του διοικητή, περνάει και στη διάλε­κτο των φαντάρων που καταφέρνουν να προφέρουν αυτά τα τρία συνεχόμενα σύμφωνα.

εγγονός: Κατ’ αναλογία με το «γιος*», εγγονός ενός φα­ντάρου είναι ο κατά δεκαοχτώ μήνες (εννιά σειρές) νεότερος του στο στρατό.

είναι πολλές; Έκφραση παλιού που κομπάζει για τις λίγες μέ­ρες που του μείναν, π.χ. «Τριανταέξι είναι πολλές ρε;»

εκατόν οχτώ: Στρατιωτικό έντυπο, βάσει του οποίου γίνονται οι χρεώσεις αυτοκινήτων, εργαλείων κτλ. στους φαντάρους. Όταν ένας φαντάρος μπαίνει συνέχεια σε μια σκοπιά, λένε ειρωνικά ότι την «έχει χρεωθεί με εκατόν οχτώ».

επιλοχίας τον λόχου: Ο υπαξιωματικός που δρα ως ενδιάμεσο μεταξύ διοικητή και φαντάρων ενός λόχου, βγάζει δίωρες, υπη­ρεσίες, άδειες κτλ., και γενικά φροντίζει τα πάντα, γι’ αυτό και λέγεται η μαμά του λόχου. Δεν πρόκειται για βαθμό, αλλά για θέση (συνήθως την έχουν έφεδροι ή μόνιμοι λοχίες). Το γρα­φείο του λέγεται επιλοχάδικο.

θαλαμοφυλίκι: Η υπηρεσία του θαλαμοφύλακα, ο οποίος τελευ­ταία λέγεται και θαλαμοντόγκ (επιρροή της αγγλικής!).

ΚΑΑΥ: Τα θέρετρα των αξιωματικών. Λέγονται και ΚΑΟΑ ή ΘΑΛΑ. Πρόκειται για μάλλον πολυτελή παραθαλάσσια οικι­στικά συγκροτήματα στα οποία περνούν τις διακοπές τους σε τι­μές κόστους οι αξιωματικοί με τις οικογένειές τους και όπου το προσωπικό (σερβιτόροι, μάγειροι, καθαριστές) είναι σχεδόν αποκλειστικά φαντάροι. Αν στα θέρετρα, τα στρατιωτικά πρατήρια και τις λέσχες αξιωματικών δεν δού­λευαν φαντάροι, η θητεία θα μπορούσε αυτομάτως να μειωθεί, χώρια τις προσλήψεις χιλιάδων ανέργων. Οι περισσότεροι φαντάροι των ΚΑΑΥ περνούν φρι­χτά, μια και έχουν εξοντωτικό ωράριο αλλά και υφίστανται εξευτελισμούς από μερικές συμβίες αξιωματικών, οι οποίες φυσικά ποτέ δεν θα διανοούνταν να συμπεριφερθούν έτσι π.χ. στο γκαρσόνι ενός κανονικού εστιατορίου. Τα αρχικά ΚΑΑΥ, αν δεν κάνω λάθος, σημαίνουν «Κέντρα Αποκαταστάσεως Απωλειών Υγείας».

καναδέζα: Τζιπάκι του στρατού που χρησιμοποιείται κυρίως για ελαφρές δουλειές (ταχυδρομείο, μικροαγορές κτλ.) και συνήθως μέσα σε πόλη.

κάνω ζωή: Περνάω καλά, ή πάντως πολύ καλύτερα από το μέσο όρο. Συνήθως σε παρελθόντα χρόνο («τότε που έλειπε ο διοικη­τής κάναμε ζωή»), υποδηλώνει σύντομο και αλησμόνητο χρονι­κό διάστημα όπου π.χ. χαλάρωσαν οι σκοπιές ή δίνονταν γεν­ναιόδωρες άδειες. Όπως προκύπτει, οι μέρες που ο φαντάρος «κάνει ζωή», δηλαδή ζει κάπως σαν άνθρωπος είναι εξαίρεση.

κανονισμός: Εννοείται ο Στρατιωτικός Κανονισμός (ΣΚ 20-1). Η πρόσφατη αλλαγή του έθιξε κυρίως τη γλώσσα με την οποία ήταν διατυπωμένος, αφήνοντας τις αντισυνταγματικές διατάξεις στο απυρόβλητο. Ο κανονισμός σπανίως εφαρμόζεται κατά γράμμα, μια και κάτι τέτοιο θα έκανε αβίωτη τη ζωή στα στρατό­πεδα (και αδύνατη τη λειτουργία τους). Μάλιστα, ορισμένες διατάξεις του μπορούν να χρησιμεύσουν στο φαντάρο σαν κρι­τήριο αξιολόγησης της ανθρωπιάς και της ευφυΐας των αξιωμα­τικών, μια και οι ξηγημένοι αξιωματικοί δεν τις εφαρμόζουν — συχνά επιδεικτικά.

καραβανάς: Ο αξιωματικός εξ υπαξιωματικών —και όχι από τη σχολή Ευελπίδων.

καραπουτσαριό: Λέξη πιο πολύ των αξιωματικών. Χαρακτηρί­ζει το έσχατο σημείο ακαθαρσίας ή/και αταξίας στο οποίο μπορεί να φτάσει κατά τη γνώμη τους μια μονάδα, ένας θάλαμος κτλ.

κατοστάρα: Οι εκατό μέρες υπόλοιπο θητείας. Μεγάλο ορόση­μο (βλ. σπάω).

καψιμί: Κέντρο Ψυχαγωγίας Μονάδος. Ο χώρος που μαζεύο­νται οι φαντάροι κατά τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο τους, με κυλικείο, τηλεόραση, τηλέφωνο και κάδρα ηρώων.

καψιμιτζής: Ο φαντάρος που είναι υπεύθυνος για το καψιμί. Συνήθως θεωρείται προνομιούχος. Λέγεται και ξεσκονίστρα, μια και η βασικότερη απασχόλησή του (φαίνεται ότι) είναι να ξε­σκονίζει τα ράφια του.

καψόνι: Οποιαδήποτε δοκιμασία γίνεται για τιμωρία και όχι για εκγύμναση. Η ποικιλία των καψονιών είναι τεράστια, από τις αλλεπάλληλες μεταβολές ή το τρέξιμο με τα όπλα χιαστί, που είναι και συγκαλυμμένες μορφές μια και αιτιολογούνται σαν άσκηση, μέχρι ανοιχτούς εξευτελισμούς της προσωπικότητας του φαντάρου όπως τα λαγουδάκια, το «εν-δύο-κάτω», το ξύρι­σμα των ηρώων στα κάδρα, και ό,τι άλλο μπορεί να σκαρφι­στεί ένας διεστραμμένος νους. Καψόνια γίνονται και από πα­λιούς φαντάρους, με-την ενθάρρυνση των αξιωματικών εννοεί­ται, αλλά τελευταία και ύστερα από την πάλη τον φαντάρων το φαινόμενο έχει περιοριστεί σημαντικά, τουλάχιστο στη δεύτε­ρη μορφή του. Το πιο απλό και συχνό καψόνι, ίσως, είναι να σε βάζει ο ανώτερος να αναφερθείς δυνατά κι ακόμα πιο δυνατά, δήθεν πως δε σ’ ακούει. Μια καλή μέθοδος άμυνας σ’ αυτό (θέ­λει όμως κότσια και υποστήριξη από τους γύρω) είναι όταν σου πουν «Πιο δυνατά!» να απαντήσεις «Δεν άκουσα;» —και να τον πληρώσεις με το ίδιο νόμισμα.

Το καψόνι λέγεται και σωβέ (που ενίοτε προφέρεται και «σουθή») εκ του «σωματική βελτίωση» —που είναι το πρόσχη­μα για πολλά καψόνια— ενώ το σχετικό ρήμα είναι καψονάρω.

κηδεία: Υβριστική προσφώνηση ανώτερου προς «ράθυμο» φα­ντάρο (που βέβαια τη νύχτα φύλαγε σκοπιά).

κληρούχα: Προσφώνηση ισοδύναμη του «σειρά» στο ναυτικό.

κορδόνι: Το διακριτικό των δόκιμων.

κολέγιο: Κατά τη γνώμη των αξιωματικών, το αντίθετο του στρατού (π.χ. «εδώ δεν είναι κολέγιο!»). Φαίνεται πως ενδιάμε­ση κατάσταση δεν υπάρχει.

κολλητός: Φίλος. Η πιο συχνή προσφώνηση μεταξύ (άγνωστων ή σχεδόν) φαντάρων τις πρώτες μέρες, αντικαθίσταται μετά βαθμιαία από το «σειρά». Συνώνυμα: κολλητάρι και τσιμπητός.

λόχας: Ο (έφεδρος συνήθως) λοχίας, πιο πολύ σε προσφώνηση. Ελαφρά μειωτικό.

λούφα: Η έντεχνη ή απροσχημάτιστη προσπάθεια αποφυγής των στρατιωτικών υποχρεώσεων και ιδιαίτερα της αγγαρείας. Χωρίς να επιχειρήσουμε ανάλυση της λούφας, σημειώνουμε ότι οι ίδιοι οι φαντάροι έχουν αλάνθαστο κριτήριο στο να ξεχωρί­ζουν ποια λούφα βλάπτει το σύνολο και άρα είναι μεμπτή και ποια όχι, άρα είναι δικαίωμα. Η λούφα πολύ συχνά συνδέεται με την παραλλαγή, εξ ου και η πασίγνωστη έκφραση «λούφα και παραλλαγή». Παραλλαγή είναι λέξη του επίσημου λεξιλογίου και σημαίνει το καμουφλάζ, αλλά στη γλώσσα των φαντάρων εννοεί οποιαδήποτε δραστηριότητα γίνεται για να συγκαλύψει τη λούφα. Π.χ. μια καλή παραλλαγή είναι, όταν πλησιάζει αξιωματικός για να μαζέψει κόσμο για αγγαρεία, να αρχίσεις να τρέχεις, δήθεν ότι ήδη εκτελείς αγγαρεία κάποιου άλλου. Λού­φα δεν λέγεται, κανονικά, η επίσημη, έστω και χαριστική, απαλλαγή κάποιου από τις υποχρεώσεις, εκτός από τη φράση π.χ. «η θέση του σιτιστή είναι μεγάλη λούφα». Κανονικά, η λούφα εμπεριέχει πάντα «παρανομία» και ρίσκο.

Το ρήμα της λούφας είναι λουφάρω. Αμετάβατο και μετα­βατικό. Ως μεταβατικό σημαίνει ότι βοηθώ άλλον να λουφάρει («λουφάρω τον κολλητό μου»), ή απλώς ότι κρύβω κάτι («λου­φάρω μαλλί», δηλαδή προσπαθώ να κρύψω ότι μεγάλωσε, για να μην το κουρέψω).

Αυτός που λουφάρει, ιδίως εκ συστήματος, λέγεται λουφα­δόρος.

λυβίτης: Ο φαντάρος που υπηρετεί στο Λόχο Υποψηφίων Βαθ­μοφόρων, τα ΛΥΒ, από όπου θα βγει λοχίας ή δεκανέας. Οι λυβίτες λέγονται και καναρίνια επειδή φέρουν ένα μικρό κίτρινο διακριτικό (το λεγόμενο κιτρινάκι) στη θέση που αργότερα θα βάλουν τη σαρδέλα*.

λχίας: Η επίσημη σύντμηση του «λοχίας». Αξιοπρόσεκτη η συντόμευση κατά ένα γράμμα, που φαίνεται θα οδηγεί σε εξοικονόμηση …τόνων χαρτιού και μελανιού.

μαύρος: Ο φαντάρος των τεθωρακισμένων, και κατ’ επέκταση οποιουδήποτε δύσκολου όπλου ή μονάδας.

μετράω: Το …συνηθέστερο ρήμα στο στρατώνα μια και ο φα­ντάρος αδιάκοπα μετράει μέρες. Το μέτρημα σχεδόν πάντα είναι αντίστροφο, δηλαδή ο φαντάρος δεν μετράει πόσες μέρες πέρασαν αφότου παρουσιάστηκε —παρά μόνο ο πάρα πολύ νέος— αλλά πόσες μέρες μένουν για να απολυθεί. Μέρες μετράει — φωναχτά τουλάχιστο— ο παλιός φαντάρος· ο νέος, πιο πολύ μετράει μήνες, αλλιώς θα γίνει καταγέλαστος, π.χ. «δεκάξι και ο τρέχων», όπου τρέχων είναι ο παρών μήνας, που δεν πιάνεται στο μέτρημα. Το ίδιο ισχύει και με τις μέρες: η παρούσα δεν πιάνεται, έτσι λέμε π.χ. «εβδομηνταεφτά και μία», με παραλλα­γές όπως «τριάντα και νύχτωσε» κτλ. μέχρι τη θρυλική κραυγή της τελευταίας μέρας «μία και καμία!» Έτσι, η ερώτηση «πόσες μετράς;» παίρνει πάντα σαν απάντηση τις μέρες που μένουν ως την απόλυση.

Ο φαντάρος βρίσκει διάφορα ορόσημα για να βοηθιέται ψυ­χολογικά στο μέτρημα (βλ. σπάω) και χρησιμοποιεί πλήθος «μονάδες μετρήσεως» των ημερών του (βλ. και τσάι). Για παρά­δειγμα, σαν απάντηση στο «πόσες μετράς;» μπορεί κανείς να ακούσει ευρηματικές εκφράσεις όπως «μια νηστεία (= 40 μέρες) μας απόμεινε», ή «ένα μάρλμπορο (= τόσες μέρες όσες η τιμή του πακέτου) έμεινε», ή ακόμα «είμαι απύρετος» (μου μένουν κάτω από 37 μέρες).

μηνάκια: Υποκοριστικό των μηνών του υπολοίπου της θητείας, ιδίως όταν λιγοστεύουν (π.χ. «δυο μηνάκια»),

μία-μία: Απάντηση στην ερώτηση «πόσο σε πάει η υπηρεσία;» και συντόμευση της έκφρασης «μία μέσα-μία έξω» που σημαί­νει, φυσικά, ότι μία μέρα ο φαντάρος έχει υπηρεσία και την άλ­λη έξοδο (μάλλον αξιοζήλευτη κατάσταση). Κατ’ αναλογία, «δύο-μία» κτλ. όπου το «δύο» κτλ. συνήθως αναφέρεται στο «μέσα», εκτός από τις πολύ ευνοημένες μονάδες. Όταν ο φα­ντάρος Βγαίνει πολύ σπάνια, είτε από πολλές υπηρεσίες είτε από τιμωρίες, λέει ότι τον πάει μία κι εμπλοκή.

μισοφάνταρο: Ο φαντάρος που υπηρετεί δωδεκάμηνο ως προ­στάτης οικογενείας. Κοινότερη ονομασία υπέκ (απ’ το «υπό­χρεος εκγυμνάσεως» που είναι και ο επίσημος όρος) ή υπέκι — με διάφορα σχετλιαστικά πρώτα συνθετικά, μια και οι μειωμέ­νης θητείας γίνονται αναπόφευκτα αντικείμενα γενικού φθόνου.

μοδίστρα: Υποτιμητική (και ζηλόφθονη) ονομασία για τους φαντάρους με βολική ειδικότητα. Αυστηρά ο όρος ισχύει μόνο για τους διαβιβαστές, που όλο μπλέκονται με καλώδια (κλωστές). Να σημειωθεί ότι μια από τις πολλές αντιθέσεις τις οποίες το σύστημα του στρατού υποθάλπει ανάμεσα στους φαντάρους (π.χ. παλιοί-νέοι, ντόπιοι-ξένοι, υπαξιωματικοί-απλοί φαντά­ροι, φαντάροι κανονικής θητείας-προστάτες οικογενείας, κτλ.), είναι κι αυτή ανάμεσα σε «εύκολα» και «αντρίκια» όπλα και σώματα (ή ειδικότητες). Από εκεί και τα περιφρονητικά παρα­τσούκλια που έχουν βγει, π.χ. τζιτζικάδες οι πεζικάριοι, μογγόλοι οι (νομαδικοί και απειθάρχητοι) οδηγοί, ξεσκονίστρες οι αποθηκάριοι ή οι καψιμιτζήδες, αλευράδες οι σεμτζήδες, κτλ.

νέος: Ο φαντάρος που είναι καινούργιος στο στρατό ή στη συ­γκεκριμένη μονάδα. Λέξη με άπειρα υποτιμητικά συνώνυμα. νέου: Κλητική πτώση της λέξης «νέος». Πιο συχνά: «νέος!». Ποτέ «νέε!».

νεούλι: Υποκοριστικό του νέου, χωρίς να εκφράζει απαραίτητα συμπάθεια.

νούμερο: Η σειρά με την οποία φυλάνε σκοπιά οι σκοποί (πρώ­το νούμερο 10-12 βράδι, δεύτερο νούμερο 12-2 κ.ο.κ.) και κατ’ επέκταση αυτή η ίδια η υπηρεσία του σκοπού. Το ρήμα εί­ναι «χτυπάω (ή φυλάω, ή πετάω) νούμερο» και συνηθέστατος είναι ο ευφημιστικός υποκορισμός νουμεράκι.

νταχάου: Το πολύ μαύρο στρατόπεδο.

ντεμέκ: Δήθεν. Δεν είναι ωστόσο λέξη του στρατού.

ξεψάρωμα: Η διαδικασία με την οποία ο νέος φαντάρος παύει να είναι ψάρι*.

ξεψαρώνω: Παύω να φέρομαι σαν ψάρι. Δεν είναι συνώνυμο με το «παλιώνω».

ξεψαρωσάμεν; Ιδιωματικός μάγκικος τύπος της ερώτησης «ξεψαρώσαμε;» που απευθύνεται ως μομφή από παλιό σε «προπετή» νέο. Κατά το «μαγκεψάμεν» της «έξω» γλώσσας. Παρό­μοιος μάγκικος παρατονισμός υπάρχει και στη λέξη απολυομάστε.

ξεψάρωτος: Αυτός που δεν είναι ψαρωμένος*. Η λέξη χρησιμοποιείται συνήθως για φαντάρους που δεν είναι ψαρωμένοι ενώ «θα έπρεπε» (ως νέοι) να είναι, και κυρίως για τους νεοφερμένους στις μονάδες που φέρονται θαρραλέα.

οδοιπορικά: Οι μέρες που δίνονται επιπλέον της άδειας για να καλύψουν το πηγαινέλα από τη μονάδα στο σπίτι του φαντάρου. Δεν γράφονται, δηλαδή δεν υπολογίζονται στον συνολικό αριθ­μό ημερών αδείας που έχει να παίρνει ο φαντάρος. Ο κανονι­σμός αφήνει το θέμα στην κρίση του κάθε διοικητή, έτσι το αυ­θαίρετο κόψιμο των οδοιπορικών, που αχρηστεύει ουσιαστικά την άδεια, είναι αποτελεσματική απειλή. Ή και το αντίθετο: γράφτηκε πρόσφατα ότι φαντάρος που κάρφωσε συνάδελφό του πήρε μία μέρα άδεια με είκοσι μέρες οδοιπορικά!

οχτάρα: Η επίσημη στολή (η υπ’ αριθμόν οχτώ, όπως επίσημα λέγεται) των αξιωματικών. Φοριέται μόνο σε εορτές, επετείους κτλ.

ούφο: Πρόσωπο που δεν επικοινωνεί και δεν εναρμονίζεται με το περιβάλλον του, δρα παράξενα και γενικά συμπεριφέρεται σαν να ήρθε από άλλο πλανήτη. Κοινότατη λέξη και όχι μόνο του στρατώνα, χρησιμοποιείται κατά κόρον και από τους αξιω­ματικούς που επιδιώκουν να χαρακτηρίσουν «ούφο» όποιον διεκδικεί τα δικαιώματα του μια και κάτι τέτοιο το θεωρούν ως το άκρον άωτο του αφύσικου φερσίματος. Επίσης: ούφο με κε­ραίες, ουφάκλα κτλ.

παιγμένος: Ο φαντάρος που «τα ‘χει παίξει», αδυνατεί δηλαδή να αντέξει άλλο. Συνηθέστατη είναι η έκφραση «τα ’χει παίξει ο παλιός».

παλιός: Ο φαντάρος που κοντεύει να απολυθεί, αν και η έκφρα­ση είναι άκρως σχετική, ανάλογα με την ύπαρξη παλιότερων. Έτσι, ένας νεοσύλλεκτος μπορεί να χαρακτηρίσει «παλιό» έναν φαντάρο των έξι μηνών. Επίσης, υπάρχει διάκριση ανάμε­σα στον παλιό γενικά και στον παλιό στη συγκεκριμένη μονά­δα, μια και ένας παλιός μπορεί να είναι νέος σε μια δεδομένη μονάδα. Ενδιαφέρον έχει μια άλλη απόχρωση της λέξης, που πλησιάζει στο «έμπειρος» ή «στο επιδέξιος». Όταν π.χ. κά­ποιος νέος δείξει στους συναδέλφους ένα έξυπνο κόλπο, αυτοπαινεύεται με τη φράση «είδες τι ξέρει ο παλιός;» —χωρίς φυ­σικά να έχει τα τυπικά προσόντα για να χαρακτηριστεί έτσι. Το ρήμα: παλιώνω.

παλιοσείρι: Ο παλιός φαντάρος. Επίσης παλιοσειρά.

παρθενοσπάστης: Το διατρητικό των γραφείων. Η επίσημη ονομασία του, άλλωστε, είναι «διακορευτής». Σε διάφορες μονάδες έχει και όνομα, ας πούμε «Κωνσταντινίδης» (λένε πως έτσι λεγόταν ένας γιατρός που βίαζε τις ασθενείς του αφού τις νάρκωνε). Στα γραφεία υπάρχει μια ιδιαίτερη, έστω και με περιορισμένο εύρος, «γλώσ­σα» με λέξεις όπως ράφτης (το συρραπτικό), ασβέστης (το διορ­θωτικό), κτλ.

πήζω: Φτάνω σε δυσχερή κατάσταση χωρίς να βλέπω δυνατότη­τες να την αλλάξω. Υπονοείται και ψυχική κούραση, βαρεμάρα κτλ. Συχνότατη η φράση-απειλή «Θα πήξεις!» Το ρήμα εκτός από αμετάβατο είναι και μεταβατικό (πήζω άλλον), π.χ. «θα σας πήξω στην αγγαρεία».

πιάνο πάνω στο τζόκεϊ: Οι φαντάροι συχνά σημειώνουν στο γείσο του τζόκεϊ* πόσους μήνες έχουν να υπηρετήσουν και, κάθε ένας που περνάει, βάφουν το αντίστοιχο σημάδι με διορθωτικό για να ασπρίζει και να φαίνεται. Έτσι, το τζόκεϊ ενός παλιού έχει πολλά άσπρα σημάδια που όπως εναλλάσσο­νται με το σκούρο του υφάσματος θυμίζουν όντως πλήκτρα πιά­νου. Από εκεί προέρχεται και η —ακαθόριστη, ωστόσο— απειλή του παλιού προς ασεβή νέο «Θα σε βάλω να παίξεις πιάνο πάνω στο τζόκεϊ». Γενικά, το τζόκεϊ του παλιού θεωρείται «βαρύ».

πιλάφι: Στο ναυτικό, οι μόνιμοι υπαξιωματικοί. Συνώνυμο του καραβανά* του στρατού ξηράς. Η λέξη ετυμολογείται από το διαιτολόγιο της σχολής υπαξιωματικών. Και πίλαφος.

πλοίο της αγάπης: Το απορριμματοφόρο, κοινώς σκουπιδιάρα.

ποντίκι: Μια από τις ονομασίες του νέου φαντάρου, ίσως επειδή τρέχει πέρα-δώθε (τρελά, σαν ποντίκι) στις διαταγές διαφόρων άλλων. Επίσης, ποντικαράς και αρούρι. Βλ. και πρόεδρος.

πουλάδα: Ειδικό διακριτικό που φέρει όποιος έχει εκπαιδευτεί στα αλεξίπτωτα.

πούστης: Εκτός της κυριολεξίας, «πούστης» αποκαλείται το κοτόπουλο του συσσιτίου, επειδή περιέχει ορμόνες θηλυκές. Συνήθως το κοτόπουλο σερβίρεται με ρύζι, οπότε το μενού λέγεται πούστης με κινέζο.

πουτανιάρης: Ο γλόμπος που φέγγει στο θάλαμο τη νύχτα, επει­δή είναι συνήθως χρωματιστός (ιδίως κόκκινος) και αχνός.

πρόεδρος: Ο φαντάρος που είναι σε σειρά απολύσεως (χαλαρό­τερα, ο παλιότερος φαντάρος της μονάδας). Αν ωστόσο ο απο­λυόμενος είναι μειωμένης θητείας, τότε αποκαλείται ποντικοπρόεδρος. Γενικά, οι παλιοί φαντάροι μιας μονάδας έχουν πολύ συχνά μια ιεραρχία, το συμβούλιο, με πρόεδρο, αντιπρόεδρο (το φαντάρο της αμέσως πιο νέας σειράς), γραμματέα κτλ.

ρεγκόβερ: Μεγάλο φορτηγό για τη ρυμούλκηση άλλων αυτοκι­νήτων. Ρεγκοβερίστας, ο φαντάρος με την αντίστοιχη ειδικότη­τα (επίσημη ονομασία: οδηγός οχήματος περισυλλογής).

σαλτέρνω: Χάνω πλήρως τον έλεγχο της κατάστασης, σαν αποτέλεσμα καψονιών, βαριάς δουλειάς ή σκοπιάς κτλ., κοντεύω να τρελαθώ.

σαρδέλες: Τα διακριτικά του δεκανέα (μία) και του λοχία (δύο). Λέγονται έτσι επειδή μοιάζουν με ψαροκόκκαλο σε σχήμα «V».

σειρά: Από τις πιο κοινές λέξεις του στρατού, με ιδιαίτερη φόρτιση και πάνω από μία σημασίες. Κατ’ αρχήν, σειρά είναι η σει­ρά κατάταξης, η επίσημα λεγόμενη ΕΣΣΟ. Στα στρατόπεδα υπάρχει ένας ιδιαίτερος τρόπος αρίθμησης των σειρών, παράλ­ληλος και επικρατέστερος της επίσημης αρίθμησης των ΕΣΣΟ. Για παράδειγμα, ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου, της 84 Ε’ ΕΣ­ΣΟ, ανήκε στην 172 σειρά, για συντομία 72. Αυτός ο αριθμός χαρακτηρίζει το φα­ντάρο, τον εντάσσει σε μια ομάδα ομοιοπαθών, του δίνει την ψευδαίσθηση ότι έχει ανθρώπους με τους οποίους έχει μια συγ­γένεια. Έτσι, ακούγονται εκφράσεις όπως «ένας εβδομηνταδυάρης» (= ένας φαντάρος της 172 σειράς), «είναι σειρά μου» (άρα και φίλος μου), «πες μου τη σειρά σου να αρρωστήσω» (από παλιό προς νέο), κτλ. Όταν δε ο παλιός ακούσει τη σειρά του νέου, συχνά προσποιείται πως δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει αυτό το (τόσο μεγάλο δήθεν) νούμερο και ρωτάει αν είναι αριθ­μός τηλεφώνου ή κάτι ανάλογο, ή απορεί αν «υπάρχει και τέτοια σειρά ρε;»

Εκεί όμως που η λέξη έχει μεγάλη φόρτιση είναι στην προσφώνηση «ρε σειρά!» Σημαίνει «ρε φίλε», «ρε συνάδελφε», και υπονοεί την έκκληση στα αισθήματα αλληλεγγύης του άλ­λου. Η προσφώνηση χρησιμοποιείται ιδίως μεταξύ αγνώστων (ή σχεδόν) φαντάρων που συναντιούνται στους κοινούς χώρους μεγάλων στρατοπέδων, στην πόλη, στο σταθμό του τρένου και, φυσικά, δεν προϋποθέτει ότι οι δύο φαντάροι είναι όντως της ίδιας σειράς. Αντίθετα, μεταξύ φαντάρων της ίδιας μονάδας, συ­νήθως το «ρε σειρά!» χρησιμοποιείται μόνο από φαντάρους της ίδιας σειράς.

Το υποκοριστικό ρε σειρούλα είτε προσθέτει φόρτιση και εισάγει παράκληση, είτε χρησιμοποιείται προστατευτικά από παλιό φαντάρο προς εμφανώς νεότερο του.

σειρά αυτοκτονίας: Οι φαντάροι που κατατάχτηκαν πιο πρόσ­φατα, επειδή τους έρχεται να αυτοκτονήσουν όταν αναλογίζονται πόσος καιρός χρειάζεται για να απολυθούν.

σεμτζής: Ο φαντάρος του Σώματος Εφοδιασμού Μεταφορών (ΣΕΜ). Και αλευράς, μια και ασχολείται με τον εφοδιασμό. Επί το ευφωνικότερον, σεμιτζής.

σέντρα: Η αναφορά και ακριβέστερα η γραμμή στην οποία στέκονται οι αναφερόμενοι στρατιώτες (για να τιμωρηθούν). Το ρήμα είναι σεντράρω, π.χ. «ο επιλοχίας χτες σέντραρε τέσσερα άτομα». Η σέντρα διακρίνεται σε σέντρα μικρή (αναφορά λό­χου), σέντρα μεγάλη (αναφορά τάγματος ή γενικά ανώτερης μο­νάδας) και σέντρα Λουνς (αστεϊσμός για «άκρως ειδεχθή παρα­πτώματα», από την εποχή που ο Λουνς ήταν διοικητής του ΝΑ­ΤΟ, δηλαδή πλήρης εξάντληση της ιεραρχίας!).

σκηνάκια: Η υπαίθρια διαβίωση, θερινή ή χειμερινή. Π.χ. «πά­με για σκηνάκια».

σπάω: «Σπάω» ένα ορόσημο σημαίνει «μου μένουν να υπηρετή­σω τόσες μέρες όσες το ορόσημο δηλώνει μείον μία». Έτσι, «σπάω την κατοστάρα» όταν μου μένουν να υπηρετήσω 99 μέ­ρες. Επίσης, «σπάω το ασιμί» (που για ασιμί* π.χ. 141 θα ήταν οι 140 μέρες) κτλ.

στραβάδι: Άλλη μια ονομασία του νέου φαντάρου. Από τις πιο μακρόβιες λέξεις του στρατού. Με άφθονες παραλλαγές όπως π.χ. το παλιότερο στραβόγιαννος.

στρατιωτικός περίπατος: Στην έκφραση «Θα πέσει γαμήσι και στρατιωτικός περίπατος», σκοτεινή απειλή των αξιωματικών. Η φύση του απειλούμενου καψονιού μού έμεινε άγνωστη, πάντως πρέπει να προέρχεται από τη Σχολή Ευελπίδων.

στροφάρισμα: Οι αλλεπάλληλες μεταβολές δίκην καψονιού.

στροφάρω: Κάνω σε άλλους το ως άνω καψόνι.

στρτης: Η επίσημη σύντμηση του «στρατιώτης».

σφαιράτος: Γρήγορος σαν σφαίρα (π.χ. κάποιος που τρέχει). Το διατάζουν αξιωματικοί.

σχης: Η επίσημη συντομογραφία του συνταγματάρχη, περνάει περιστασιακά και στη διάλεκτο των στρατιωτών.

Σχολή Φωτομοντέλων: Φανταρίστικη ερμηνεία των αρχικών Σ.Φ., δηλαδή των στρατιωτικών φυλακών. Γενικά οι φαντάροι παραλλάζουν, συχνά πολύ γουστόζικα, τα επίσημα ακρώνυμα απ’ τα οποία βρίθει ο στρατός. Πάρα πολλές ερμηνείες έχουν τα «Τ.Ε.» και «Τ.Π.» του πεζικού (π.χ. «Τάγμα Εξορίας» αντί «Εκ­στρατείας»), ενώ η ΣΕΑΠ (Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζι­κού) ερμηνεύεται «Σήμερα έρχεσαι αύριο πεθαίνεις». [Περισσότερα για τα «φανταρώνυμα», στο παλιό μας άρθρο]

σώβρακο και γραβάτα: Στην έκφραση «εσύ έχεις μπερδέψει το σώβρακο με τη γραβάτα». Τυπικά χυδαία ειρωνεία, αποκλειστι­κά των αξιωματικών, που απευθύνεται σε φαντάρο που διεκδικεί τα δικαιώματα του. Υπονοεί ότι «εδώ είναι στρατός, δεν περνάν αυτά που ήξερες» (π.χ. το Σύνταγμα της χώρας).

τάλιρο: Οι πέντε μέρες φυλακή.

τα χάπια μου!: Κραυγή απελπισίας «παιγμένου» φαντάρου που ζητάει (υποτίθεται) ηρεμιστικό για να μην τρελαθεί.

τηγανίζω σαρδέλες: Εξομοιώνω έναν βαθμοφόρο (δεκανέα ή λοχία) με τους άλλους φαντάρους σε ότι αφορά τις σκοπιές κτλ., δηλαδή του ακυρώνω τα διακριτικά (τις σαρδέλες). Ο όρος εν­νοεί όχι την επίσημη έκπτωση που είναι σπάνιο φαινόμενο, αλ­λά μια ειδική άτυπη περίπτωση: όταν ο νέος δεκανέας ή λοχίας φτάσει από τα κέντρα νεοσυλλέκτων στη μονάδα, δεν έχει πάρει επίσημα τον θαθμό του (δεν έχει έρθει, όπως λένε, η ονομασία του). Για να γίνει αυτό μεσολαβεί μια περίοδος ενός περίπου μήνα. Αν σ’ αυτό το μήνα τον αντιμετωπίσουν σαν κοινό φα­ντάρο, έχουμε το τηγάνισμα. Λέγεται ότι μερικές φορές το τηγάνισμα είναι κυριολεκτικό, με τηγάνι, λάδι, κτλ. αλλά δεν έχω προσωπική αντίληψη επ’ αυτού.

τζόκεϊ: Το καπέλο της φόρμας αγγαρείας, δηλαδή της καθημε­ρινής αμφίεσης του φαντάρου. Ο φαντάρος σχεδιάζει εκειπάνω τους μήνες που του μένουν, τον αριθμό της σειράς του και του ασιμί του κτλ. διακινδυνεύοντας έτσι φυλακές από αξιωματι­κούς που θεωρούν ότι έτσι υπονομεύεται το αξιόμαχον.

του αγίου πούτσου: Έκφραση που χαρακτηρίζει κάτι που θα συμβεί στο απώτερο μέλλον, π.χ. η απόλυση κάποιου νέου, ιδίως όταν παίρνει φυλακές. Για περισσότερη έμφαση: «Δεν θ’ απολυθείς ούτε του αγίου πούτσου ανήμερα.» Παρόμοια απο­καρδιωτική για νέο φράση είναι το «για σένα δεν έχει βγει ακό­μα ούτε το συνοπτικό», εννοώντας ότι δεν έχει ακόμα τυπωθεί όχι το ημερολόγιο αλλά ούτε καν το συνοπτικό ημερολόγιο (της επόμενης χρονιάς) που γράφει τη μέρα της απόλυσης του νέου.

τούρμπο: Συνώνυμο του ούφο*, ίσως κάπως εντονότερο. Βλ. και γιωτάς.

τρέιλερ: Οι μέρες φυλακής, επειδή παρατείνουν τη θητεία.

τρελές: Στην έκφραση «κάτι τρελές μείνανε», εννοούνται οι (λίγες) μέρες που μένουν ως την απόλυση ή την άδεια (στην περίπτωση της άδειας και οι ώρες, το πρωί πριν φύγεις), επειδή δεν μπορείς να ελέγξεις τη χαρά σου ή επειδή δεν φαίνονται να περνάνε. Για αυτό το δεύτερο λόγο λέγονται και «νευρικές», π.χ. «Πόσες μετράς;» «Σαράντα νευρικές».

τρέχω: Σαν μεταβατικό (τρέχω κάποιον), σημαίνει ταλαιπωρώ. Υπάρχει μια λεπτή διάκριση: με την αυστηρή έννοια, «τρέξιμο» είναι η ταλαιπωρία που οφείλεται στην κατά γράμμα εφαρμογή των κανονισμών, πράγμα που είναι στη διακριτική ευχέρεια του κάθε γαλονά.

τρέχων: Βλ. μετράω.

τσάι: Το καθημερινό πρωινό ρόφημα· για το λόγο αυτό το τσάι χρησιμοποιείται συχνά στα αστεία και ως μονάδα μετρήσεως του υπολοίπου της θητείας. Έτσι, η έκφραση «μια λεκανίτσα τσάγια μας απόμεινε» πρέπει να σημαίνει περίπου 50-60 μέρες! Για τον ίδιο σκοπό χρησιμοποιείται και το επίσης καθημερινό ψωμί.

τσάτσος: Χαλαρά, ο φαντάρος που απολαμβάνει οποιασδήποτε χαριστικής μεταχείρισης. Αυστηρά, όταν η μεταχείριση είναι αποτέλεσμα γνωριμίας με κάποιον γαλονά (ή, ακόμα χειρότερα, όταν ο τσάτσος είναι και χαφιές) και όταν είναι μόνιμη. Το ρή­μα, τσατσεύω, σημαίνει γίνομαι τσάτσος (ή και το παίζω τσά­τσος, όπου εδώ υπονοείται μια προσωρινότητα στη συ­μπεριφορά αυτή), ενώ η πράξη αλλά και η ιδιότητα του τσάτσου λέγεται τσατσιλίκι. Σε μονάδες που τα πράγματα είναι δύσκολα από πλευράς εξόδων, αδειών κτλ., τα χαρτιά της άδειας λέγο­νται τσατσόχαρτα, μια και εκεί μόνο οι τσάτσοι παίρνουν άδεια. Υποκοριστικά ο τσάτσος έχει π.χ. το τσατσάκι ή το τσατσόπουλο. Ο τσάτσος δεν συμπίπτει υποχρεωτικά με το καρφί, αλλά καμιά φορά οι λέξεις χρησιμοποιούνται σαν συνώνυμα. Επίσης, ο φαντάρος που όλο παρακαλάει (γλείφει) αξιωματικούς χωρίς ωστόσο να έχει βύσμα* κτλ. δεν είναι, αυστηρά, τσάτσος. Ούτε και αυτός που κάνει κάποιαν εκδούλευση στον γαλονά παίρνοντας έναντι μιαν άδεια, όπως γίνεται πολύ συχνά με φα­ντάρους τεχνίτες που αναλαμβάνουν (υποχρεώνονται ουσιαστι­κά) να βάψουν το σπίτι του διοικητή κτλ., με αντάλλαγμα κάποιες εξόδους ή άδειες.

ΥΕΑ: Αρχικά που σημαίνουν Υποψήφιος Έφεδρος Αξιωματι­κός. Επειδή οι ΥΕΑ κατά τη διάρκεια της σκληρής και ανόητης εκπαίδευσής τους υποχρεώνονται από τους εκπαιδευτές να φω­νάζουν κάθε τόσο, δίκην ιαχής, «υέα», στο στρατόπεδο που υπηρέτησα ονομάζονταν επίσης παγώνια, μια και τα παγώνια (που επίσης υπήρχαν στο στρατόπεδο) βγάζουν ακριβώς την ίδια κραυγή.

υπηρεσιακό: Υπηρεσιακό σημείωμα, δηλαδή άδεια εξόδου από το στρατόπεδο με στολή και σε ώρα υπηρεσίας, συνήθως για δουλειές της μονάδας, αλλά πιθανόν και του ίδιου του φαντάρου. φαιοπράσινη: Η φόρμα αγγαρείας ή η εσωτερική της φανέλα, από το χρώμα τους. Όρος επίσημος, αλλά πολύ διαδομένος.

Φι: Ημιεπίσημη σύντμηση της φυλάκισης. Επίσης, Φι και Κάπα: Φυλακή και κράτηση.

χάνω λάδια: Είμαι λειψός στα μυαλά, κοινώς ούφο. Έκφραση κυρίως των οδηγών, οι οποίοι, παρεμπιπτόντως, έχουν μια δική τους, πολύ πλούσια και κλειστή διάλεκτο, με πολλές λέξεις από την ορολογία των αυτοκινήτων. Π.χ. λεβιές λέγεται ο μαλάκας.

ψάρι: Ο φαντάρος που δεν μιλάει, που φοβάται (ιδίως να παραβεί ανόητες διαταγές), που δεν διεκδικεί τα δικαιώματά του. Επειδή όλα αυτά είναι γνωρίσματα του νέου φαντάρου, η λέξη χρησιμοποιείται και σαν συνώνυμο του «νέος». Πρόκειται για κοινότατη λέξη με πολλές παραλλαγές, όπως ψάρακας, ψαράκι, σκυλόψαρο, κολόψαρο, χρυσόψαρο (υποδηλώνει λεπτεπίλεπτο φαντάρο) και, περιέργως, ψαράς. Στην τελευταία περίπτωση υπάρχει μια λεπτή διάκριση που φυσικά δεν τηρείται πάντα: ψάρι είναι ο φαντάρος λόγω απειρίας, ενώ ο ψαράς μπορεί να είναι και παλιός φαντάρος που, παρ’ ελπίδα, δεν έχει ακόμα «ξεψαρώσει».

ψαρώνω: Αμετάβατο, το ρήμα σημαίνει ότι φέρομαι σαν ψάρι*. Μεταβατικό (ψαρώνω άλλον), ότι τον κάνω να φερθεί σαν ψάρι.

ψαρωμένος: Αυτός που έχει ψαρώσει. Αντίθετο του ξεψάρωτος*.

ψαρωτικός: Αυτός που προκαλεί ψάρωμα. Περί προσώπων, η λέξη λέγεται συνήθως για επίφοβους και στην όψη ακόμα αξιω­ματικούς, με μουστάκες, αυστηρή πόζα, απειλές και άλλες τέτοιες αηδίες. Ακόμα, «ψαρωτική» λέγεται η τιμωρία, η συ­μπεριφορά κτλ. που αποσκοπεί στο να ψαρώσει τους παρευρισκόμενους. Αν π.χ. στη γραμμή ο λοχαγός μοιράσει φυλακές για να γίνει ησυχία, οι φαντάροι μετά ρωτούν: «ψαρωτικές (ει­κονικές) ήτανε ή γραφτές;» (δηλαδή αληθινές).

 

307 Σχόλια to “Μικρό φανταρίστικο λεξικό (του 1985)”

  1. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Bασική παράλειψη: Άλφα ή αλφάς. Ο ΔΕΑ Α’ δηλαδή ο διοικούμενος υποψήφιος έφεδρος αξιωματικός και Βήτα ή βητάς ο ΔΕΑ Β, ο διοικών… «Αρχεσθαι μαθών άρχειν επιστήσει» (πόσσα Α ρε ψάρακες;; 😆 ) (τα ξέρω αυτά με τις στύσεις, γιατί ήμανε αξιωματίκ.(πρρρ!!)

  2. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Eκ του «σφαιράτος» ,στα χρόνια μου (επί Μηδικών πολέμων…) ήταν πολύ διαδεδομένο το «σφαιράουα-πετάουα!» ήτοι: φύγε σφαίρα,πετωντας! (δηλ. γρηγορα)

  3. Σου έχω πει Νίκο ότι το είχα διαβάσει γύρω στο ’90 και το θυμόμουν απ’ έξω και όταν ήρθε η δική μου σειρά δέκα χρόνια αργότερα ε;

  4. Είχα κάνει κι εγώ μια ανάλογη προσπάθεια. Βέβαια είναι αρκετά μικρότερη σε μέγεθος, μιας κι εγώ υπηρέτησα μόνο 8 μηνάκια, το 2010.
    https://www.facebook.com/notes/kostas-tsirkas/%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%86%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B5%CF%83-vol1/149814671706099

  5. Να προσθέσω και τα παρακάτω
    ΛΗΜΝΟΣ: Λάθος Ηταν Μάνα Να Ορκιστώ Στρατιώτης
    ΕΛΔΥΚ: Εντός Λίγων Δευτερολέπτων Υποψιάζομαι Κάμψεις
    ΣΕΑΠ: Σήμερα Έρχεσαι Αυριο Πεθαίνεις (τον παλιό καιρό λεγόταν αυτό)
    ΕΠΟΠ: Επειδή Πεινώ Ορκίστηκα Πάλι
    ΔΕΑ: Δεν Είσαι Αξιωματικός (όπως διαπιστώνεις στο τάγμα)
    ΑΜ: Άνοιξε Μαλάκα (κανονικά Αστυνομικός Μονάδας)
    ΜΕ: Μην Ενοχλείτε (κανονικά Μονάδα Επιστράτευσης)

  6. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Για τη ζώνη άλφα-ταυ το αρκτικόλεξο ξέρω ότι βγήκε από το «Αμερικάνικου Τύπου». Παλιότερα υπήρχε και η αντίστοιχη βήτα-ταυ η «Βρετανικού Τύπου» με διαφορετική αγκράφα και πιάσιμο, αλλά με τον ίδιο μηχανισμό αυξομείωσης μεγέθους:

    Άλλη μια απόδειξη της εξαπανέκαθεν υποτέλειας μας

  7. spiral architect said

    Στην Κόρινθο το ’86 μας έδιναν ΑΤ. Τώρα τι δίνουν;
    (ζωνάρι και κάλτσες απ’ τη μαμά) 😛

  8. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και για τις προσθήκες!

    6: Μπορεί να εχεις δίκιο.

    4: Α, ευχαριστώ πολύ! Τόσα χρόνια μετά και οι συνθήκες έχουν αλλάξει, και οι λέξεις

    3 Ναι, μου το έχεις πει -και πολύ με κολακεύει!

  9. alexisphoto said

    να προσθέσουμε και την χασισερί.
    Εύκολη η ετυμολογία της 🙂
    καλημέρα.

  10. atheofobos said

    Το πιλάφι που γράφεις στο Ναυτικό έχει βγει από το ΠΣ που συνοδεύει τους αξιωματικούς που έχουν προαχθεί από υπαξιωματικοί, δηλαδή εκ Πληρωμάτων Στόλου ,οπότε το ΠΣ «μεταφράζεται» σε Πιλάφι Σπυρωτό και για συντομία πιλάφι!
    Οκτάρι επίσης λέγεται στο Ναυτικό το μέσον που έχεις για μετάθεση.
    Στο ποστ μου ΦΑΝΤΑΡΟΙ ΜΕ ΧΙΟΥΜΟΡ έχω μεταφέρει μερικά πολύ έξυπνα twitter που έχουν γραφεί από φαντάρους.
    http://www.atheofobos2.blogspot.gr/2012/09/blog-post_13.html

  11. spiral architect said

    @10: Παραδόξως η πρώτη μας βολή στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Δεν σκοτώθηκε κανείς μας. :mrgreen: 😆

  12. Κουνελόγατος said

    Τσαμπικία η Ρόδος, πολλά ίσχυαν και το 1992-1993 που υπηρέτησα, τα υπόλοιπα το βράδυ. Α, ξέχασα, γερμανικό νούμερο έλεγε κι ο πατέρας μου, γεννημένος το 1919.
    Καλημέρα σας.

  13. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    10 Πράγματι, στο Ναυτικό λέγεται Οχτάρι το μέσον και κάποιοι το ετυμολογούν απο το ότι η υπογραφή του μοιάζει με οχτάρι. Δεν ξέρω αν ισχύει.

    Μεταφέρω και το σχόλιο ενός φίλου από το FB
    Αν θες συμπληρώσεις («απολέ και τρελελέ», «Πουσουκού» (Παρασκευοσαββατοκύριακο εξόδου) ή «Πουσουκουδάκι» (υποκοριστικό), «πίπα κώλο εμπλοκή» (μέσα με συνεχείς υπηρεσίες), «ημιάρβυλο» (αυτός με μειωμένη θητεία λόγω απώλειας γονέα) και άλλα

  14. sarant said

    Κι άλλη μια συμπλήρωση από το FB

    Και μερικα προχειρα:

    τροχοπεταδην: μαλλον δεν βγαζει νοημα, αλλα ο λοχιας στην Αυλωνα ηταν τοσο μορφαρα και το απολαμβανε τοσο πολυ, που θα ηταν κριμα να χαθει αυτη η πολιτιστικη κληρονομια.

    ΟΒΑ: Οπλιτης Βραδειας Αντιληψης (αντι Οπλιτης Βραχειας Ανακαταταξης, οπως νομιζω λεγοταν).

    αυτοτρεχουμενος: πρεπει να σχεδιαστηκε ειδικα για μενα ο ορος, μιας που ειχα ενα μονιμο αγχος μην παει τιποτα στραβα και φαω φυλακη, χαλωντας ετσι την οικογενειακη παραδοση. Αυτος δηλαδη που τρεχει για τα παντα, χωρις πολλες φορες να υπαρχει λογος, περαν του αγχους του μην τα ακουσει απο καποιον ανωτερο.

    ΔΕΑ: Δεν Εχω Αστερι/Δεν Ειμαι Ανικανος/Δεν Εχω Αδεια/ Δεν Εμεινε Αντοχη: το ενα και το τρια τα καθιερωσα επι της θητειας μου, μιας που η πιθανοτητα να κολλησω τριημερο ισοδυναμουσε με το να γινει διακος η Παολα Ρεβενιωτη. σε βαθμος που τα παιδια λυποντουσαν να βλεπουν ενα μοναχικο καουμποη να κανει τσιγαρο καθισμενος στο παγκακι της πυλης του στρατοπεδου, υπομενωντας στωικα την 17η υπηρεσια σε ενα μηνα. Τα αλλα ειναι αυτοσχεδιασμοι της στιγμης που παντως αρεσαν σε πολλα συντροφια ΔΕΑ και τα κρατησαν.

    Τεντα: οταν ο οπλιτης/ΔΕΑ και λοιπες δημοκρατικες δυναμεις ειναι προβλεπομενος ως εκει που δεν παει αλλο.

    ΣΕΞ: Στερηση εξοδου. Αρκουντως επωδυνη τιμωρια, αφου δεν γραφεται ως φυλακιση, αλλα μενει για πολυ καιρο, ειδικα αν οι εξοδοι εχουν μειωθει λογω ελλειψης προσωπικου.

  15. spiral architect said

    Οι περισσότεροι φαντάροι των ΚΑΑΥ περνούν φρι­χτά, μια και έχουν εξοντωτικό ωράριο αλλά και υφίστανται εξευτελισμούς από μερικές συμβίες αξιωματικών, οι οποίες φυσικά ποτέ δεν θα διανοούνταν να συμπεριφερθούν έτσι π.χ. στο γκαρσόνι ενός κανονικού εστιατορίου

    Εχμμ, μην είσαι απόλυτος Νίκο, υπάρχουν και τα τυχερά. 😉
    (άκου που σου λέω … καλοκαιράκι, ποτάκια, φεγγαράκι, μοναξιά) 🙄

  16. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα, με πολύ ωραίο άρθρο που θέλει ενδελεχές διάβασμα.

    Αρπαχτά, η ζώνη «ΒΤ» που έχει η Αεροπορία, έχει συνεχή λωρίδα, χωρίς τις τρύπες με τα μπουντούζια (λεξικολογούμε), και αγκράφα πλατιά, που κλείνει με δίπλωμα και λάμα με «δίντια». Νομίζω ότι παλιότερα είχε κι έναν ανάγλυφο αετό, που πρέπει τώρα να έχει φύγει, για λόγους οικονομίας, από τις ζώνες των εφέδρων.

  17. cronopiusa said

    απολύομαι ρε! Έχω μια γειτόνισσα που βγαίνει στο μπαλκόνι και φωνάζει αξίζω!

    Καλή σας μέρα!

  18. Πάνος με πεζά said

    Επίσης, «δίκας» και «υπόδικας», για Διοικητή και Υποδιοικητή μονάδας, αντίστοιχα, και στο «γιό», «γιόκα», από κοντά και ο «πατέρας», όταν κοιτάξουμε από την αντίθετη πλευρά, προς τους παλιούς.

  19. spiral architect said

    Η νύχτα είναι σκοτεινή
    και η σκοπιά πιο κρύα
    κι αντί για το κορμάκι σου
    χαϊδεύω το τζιτρία. ❤

  20. Πάνος με πεζά said

    Περπατώ εις το δάσος, και βλέπω μύγες.

    Και μου λένε οι μύγες : «Δέκα και μία, δεν είναι λίγες;»

  21. LandS said

    @15 Αυτό που λες κατάλαβα ότι λέει και ο Νίκος με το υφίστανται υφίστανται εξευτελισμούς από μερικές συμβίες αξιωματικών. Το «πάει μια ώρα που σου ζήτησα να μας φέρεις μια πατάτες εδώ» και το «πως σερβίρεις έτσι το κρασί» όσο θυμωμένα και να το πει η κότα, δεν είναι και «εξευτελισμός». Άρα;

  22. atheofobos said

    Καρατζόβας-Στο Ναυτικό έτσι αποκαλούσαν τους ναύτες της Ναυτικής Αστυνομίας προφανώς γιατί διάλεγαν για αυτήν τους πιο γεροδεμένους και χωρίς ιδιαίτερες ευαισθησίες.

  23. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Το 1985, είχε ήδη γεράσει η «Καλλιόπη»;

  24. cronopiusa said

    Ο ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: «ΛΥΣΣΑΞΑΝ ΟΙ ΑΠΑΤΡΙΔΕΣ ΕΠΕΙΔΗ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΑΣΚΗΣΗ ΓΙΑ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ… ΠΟΥ ΝΑ ΕΚΑΝΕ ΓΙΑ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ…!!»

  25. cronopiusa said

    Ασημένιο νόμισμα στα χείλη – ΌΛΑ ΕΊΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ

  26. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    15. «Οι περισσότεροι φαντάροι των ΚΑΑΥ περνούν φρι­χτά, μια και έχουν εξοντωτικό ωράριο αλλά και υφίστανται εξευτελισμούς από μερικές συμβίες αξιωματικών, οι οποίες φυσικά ποτέ δεν θα διανοούνταν να συμπεριφερθούν έτσι π.χ. στο γκαρσόνι ενός κανονικού εστιατορίου»
    Σωστό και αυτό για τα τυχερά! 😉
    Επειδή διατέλεσα στη μάχιμη θέση «Διευθυντής εστιατορίου ΚΑΑΥ» (εν Καραβομύλω Φθιώτιδας) ας καταθέσω -με κίνδυνο να δεχτώ τη δικαιολογημένη Σκυλίσια καζούρα περί γουσουοποιήσεως…-, τη σχετική μου εμπειρία.
    «Συμβία» έρχεται με φόρα στο γραφείο μου («γραφείο»= ένα τραπεζάκι με ταμιακή για το μάνεϋ π.χ μια μακαρονάδα 50 φράγκα…) και μου λέει: Kύριε Δόκιμε, πού είναι το χταπόδι; και μου δείχνει το πιάτο της. Είχαμε χταπόδι με κοφτό μακαρονάκι και είχε πέσει χταποδογόπινγκ/αποψίλωση στα ταψιά… 😆
    Ένας άλλος καραβανάς μια φορά, ήθελε να πληρώσει μισή φέτα !! Toν κέρασα ολόκληρη τον ματζίρη…

  27. spiral architect said

    @21: Είπαμε υπήρχαν και εξαιρέσεις. Ξεκινούσαν από διακριτικά υποννοούμενα και μπορεί να πήγαιναν ακόμα πιο μακρυά. 😉
    (πάντα εν απουσία του συμβίου)
    @23: Ου, καλά! Μόνο το πλοίο της αγάπης ήταν σε υπηρεσία. 🙂

  28. LandS said

    Το παρθενοσπάστης, ακουγόταν σε κάθε γραφείο που δεν είχε δακτυλογράφο ή γραμματέα. Δηλαδή στα γραφεία που δεν υπήρχε γυναικεία παρουσία. Άλλα ονόματα το Κωνσταντινίδης, όπως λέει και ο Νικοκύρης, αλλά και Λουκανίδης, από το όνομα του, μέχρι να έρθει ο Χατζηπαναγής, πιο ταλαντούχου Έλληνα ποδοσφαιριστή έβερ. Είχε γίνει καταγγελία σε βάρος του ότι παρέσυρε μια μαθήτρια κλπ. κλπ.

  29. spiral architect said

    @26: Είχε και στον Καραβόμυλο ΚΑΑΥ; Στη Β. Ελλάδα είχε στην παραλία Πλαταμώνα.

  30. Corto Maltese said

    Χαίρετε! Δύο ερωτήσεις:

    Η λούφα έχει ετυμολογική σχέση με τον λουφέ (αμοιβή αρματολών);

    Η έκφραση «βαράω μπιέλα» (μπιέλα = ο διωστήρας) προέρχεται από την αγγλική έκφραση beyond local repair, που αφορούσε τα τζιπάκια που μας έδιναν οι Εγγλέζοι κατά τον εμφύλιο;

  31. Spiridione said

    Πολύ ωραίο. Να προσθέσω και την απαλλαγή. Ήρθε η απαλλαγή μου.

  32. LandS said

    https://en.wiktionary.org/wiki/Appendix:Glossary_of_military_slang

    Από τα πιο ωραία: LPC=Leather Personel Carriers – Boots Σα να λέμε τα άρβυλα ΔΟΜΠ

  33. Γιάννης said

    Σαν παλιότερος ΣΕΜιτζής είχαμε και την έκφραση «βγήκε μπιελά» ή «πεε» για τους αρρώστους και όσους κάτι έπαθαν στις ασκήσεις/γυμνάσια. Φυσικά η ίδια έκφραση, επίσημη πλέον, για τ’ αυτοκίνητα που χαλούσαν
    (από το BLR=beyond local repair, ΠΕΕ=πέραν επιτοπίου επισκευής)
    Άσχετο, πάντα με διασκέδαζε η ορολογία του στρατού για το υλικό του:
    κολόβιον (κολόμβιον οι φαντάροι)= το πουλόβερ
    εμβάδες=σαγιονάρες
    κελύφια=μαξιλαροθήκες
    κα

  34. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    30 Η λούφα είναι από το ρ. λουφάζω, το οποίο ετυμολογείται από το αρχαίο λωφώ και δεν έχει σχέση με τον λουφέ. Αλλά είναι ωραίο θέμα για μελλοντικό άρθρο.

    23 Ναι, η Καλλιόπη είχε γεράσει, ήταν γνωστή λέξη μόνο φολκλορικά, δεν άκουσα να χρησιμοποιείται ζωντανά.

  35. LandS said

    30 Όταν υπηρετούσα νόμιζα ότι η λούφα προέρχεται από το loofer. Μάλλον έκανα λάθος.
    Και ναι, στο στρατό λέγαμε «βγήκε μπι ελ αρ» όταν κάτι καταστρεφόταν ή όταν κάποιος είχε περάσει χοντρό πήξιμο.
    Άμα ο κινητήρας χτυπήσει μπιέλα, σίγουρα έχει βγει BLR.

  36. Πάνος με πεζά said

    Είναι και η «εμπλοκή», για συνεχόμενη επανάληψη της ίδιας υπηρεσίας (μέσα εμπλοκή, τρίτο εμπλοκή, μαγειρία εμπλοκή κλπ.). Tρίτο (εννοείται βραδινό) ήταν σ’ εμάς το νούμερο 01:00 ~ 03:30.

    Επίσης ο «σκυλάς» : μόνιμος, συνοδός στρατιωτικού σκύλου.

  37. LandS said

    23 Ήδη από τα σέβεντιζ τη καλλιόπη την έλεγαν θηρίο (που πήγαινες με τα κοντάρια να το σκοτώσεις ντε)

  38. Πάνος με πεζά said

    Νομίζω ότι λείπει και το χαρακτηριστική «γειώνω», «γείωση», για την απόρριψη αιτήματος. (Zήτησα έξοδο και με γείωσε).

  39. alexisphoto said

    και η «μαμαδίλα» στο λεξιλόγιο:
    μυρίζει μαμαδίλα αυτός που μόλις επέστρεψε από άδεια.
    έ ρε τι θυμόμαστε πρωινιάτικα….
    την καλημέρα μου και πάλι.

  40. Spiridione said

    Βασικό στρατιωτικό ρήμα είναι και το προβλέπεται. Δεν προβλέπεται για τον μήνα μου.
    Επίσης, ασκεπής και ακομβίωτος. Και χοσέ ή χοσέ κουέρβο γι’ αυτόν που βγάζει υπηρεσίες.

  41. sarant said

    Το λεξικό μου δεν είναι πλήρες, έχει μόνο τις λέξεις που υπάρχουν στα διηγήματα του βιβλίου, οπότε καλά κάνετε και συμπληρώνετε.

    Βέβαια, τη γείωση και τα χωσέ, παρόλο που τα έμαθα μετά, δεν θυμάμαι να τα λέγαμε τότε.

  42. Στα ΚΑΑΥ θυμάμαι έναν ταγματάρχη που έκανε τον αρραβώνα της κόρης του! 130 ευρώ λογαριασμός!

  43. cronopiusa said

    Λαμόγια στο χακί !

  44. Πάνος με πεζά said

    Κοντά στο προβλέπεται πάει και το «στο μήνα μου», συντριπτικό επιχείρημα παλιού φαντάρου. (Τι λες ρε γιόκα, μαγειρία στο μήνα μου;)

  45. Corto Maltese said

    34 και 35:
    Ευχαριστώ για τις απαντήσεις!
    Εάν η ερμηνεία με το BLR δεν είναι αστικός μύθος, η μπιέλα είναι λέξη «ελληνικής κατασκευής».
    Ωστόσο υπάρχει και η ετυμολόγησή της από την ιταλική λέξη biella.
    Μπέρδεμα…

  46. physicist said

    #38. — Αναρωτιόμουν αν το «γειώνω» (που είναι και καθημερινή αργκό, όχι μόνο στρατιωτική) προήλθε από σύντμηση του «προσγειώνω (στην πραγματικότητα)» ή αν είναι αυτόνομο. Στο πρώτο ενδεχόμενο, θα είχαμε μετάλλαξη μιας καθωσπρέπει, σχεδόν λόγιας έκφρασης και εισαγωγή της στην αργκό. Το δεύτερο είναι περισσότερο ενδιαφέρον, αφού υποδηλώνει άμεση σύνδεση με το έδαφος, σταθερή πρόσδεση μ’ αυτό.

    Την εποχή που ήμουν στην Ελλάδα δεν τη θυμάμαι αυτή τη λέξη να χρησιμποιείται αργκοτικά και δεν ξέρω. Θα πρέπει να εμφανίστηκε στα ενενήνταζ το νωρίτερο.

  47. sarant said

    46 Μάλλον αυτόνομος σχηματισμός.

  48. Gpoint said

    Καλημέρα

    30 μήνες θητεία (ξεκίνησα για 32), επίκουρος σημαιοφόρος στο ναυτικό (77 με 80), σειρά με τον Κωστάκη για χάρη του οποίου κάναμε μόνο 25 μερες βασική αντί 40, Το κατάλαβα 30 χρόνια μετά, όπως και γιατί δεν έγινε αξιωματικός.
    Θα επισημάνω κάποιες διαφορές
    το άγραφη σε μας λεγότανε προφορική
    αναφέρομαι. πιο απλά ναύτης Ταδε ευπειθώς αναφέρω…
    ασιμί, ΑΓΜ εξ ου και το ποιό είναι το αγαμί σου !
    ΔΕΑ, ΣΕΑ (Σχολής Επικούρων Αξ/κων )
    καραβανάς, «πιλάφι» από το αγαπημένο έδεσμα των μονίμων
    μαύρος, ματσακονάς ή ματσακόνι
    στραβάδι, ψάρακας

    Μετά είδα πως το πιλάφι το αναφέρεις
    Για την λέξη μοδίστρα ο Τσιφόρος αναφέρει πως οι ναυτικοί (του εμπορικού στόλου) την χρησιμοποιούν για ΄΄οσους στα καράβια αντικαθιστούν τις γυναίκες για ευχαρίστηση ή και για κέρδος

  49. Γιάννης said

    @45. Αν θυμάμαι καλά, το πεε ήταν επίσημη ονομασία στα εγχειρίδια επισκευής οχημάτων, για όσες περιπτώσεις δεν μπορούσαν να επιδιορθωθούν τοπικά και έπρεπε να πάνε σε Β’ βαθμό επισκευής [«εργοστάσιο βάσης»(;)]. Το πεε ήταν η μετάφραση του blr που προφανώς ήταν η επίσημη αμερικάνικη στρατιωτική ορολογία, την οποία αντέγραψε κατά κόρον ο ελλ. στρατός.
    Ο όρος ήταν γνωστός ήδη από τους πατεράδες μας (ο δικός μου τουλάχιστον τη χρησιμοποιούσε) και δεν φαίνεται να σχετίζεται με την «μπιέλα» («διωστήρ» στη στρατ. ορολογία) η οποία είναι -σωστή- λέξη της πιάτσας, προφανώς ιταλικής καταγωγής.
    Η ύπαρξη ακριβώς αυτής της λέξης όμως μπορεί να έκανε τους φαντάρους να μη προφέρουν ορθά το blr αλλά να το προφέρουν «μπιελά» (οι μορφωμένοι ίσως το ξέρανε). Άλλωστε όπως έχω καταλάβει υπάρχει τέτοιο φαινόμενο (πχ με τα αμερικάνικα και κατόπιν ελληνικά στρατιωτικά φορτηγά GMC -τζι εμ σι- που κατέληξαν να τα λένε «τζέιμς»)

  50. Gpoint said

    # 10, 13

    Το οκτάρι στο ναυτικό λέγεται συχνότερα πλάκα τρία. Οι ανώτατοι αξιωματικοί έχουν μια πλάκα και ο αντιναύαρχος και τρεις σαρδέλλες.
    Η πλάκα μετράει για πέντε σαρδέλλες μια που οι αι αξιωνατικοί έχουν μέχρι τέσσερις σαρδέλλε

  51. spiral architect said

    Η σειρά μου (’86Β) και οι παλιότερες φορούσαν την αμιγώς φαιοπράσινη. Ο χοντρός νέοπας και η ντακότα του #43 φορούν την (στολή) παραλλαγή(ς).
    (κωλόψαρα!)

  52. Corto Maltese said

    49: Πειστική αυτή η ερμηνεία. Ευχαριστώ!

  53. LandS said

    45 Τα παλιά τα χρόνια η ορολογία των μαστόρων στα συνεργεία ήταν γαλλική. Βολάν (με δύο σημασίες), λεβιέ(ς), μαρσπιέ, καρμπιρατέρ, ντιστριμπιτέρ, ακόμα έχουμε το καπό και το πορμπαγκάζ, ντεμπραγιάζ που σήμερα το λεν συμπλέκτης (μη χέσω) και πολλά άλλα. Είχανε χωθεί και κάποιες εγγλέζικες λέξεις, και σπανιότατα ιταλικές.

  54. Πάνος με πεζά said

    @ 49 : Αλλά και το «silent block» που έφτασε να γίνει «σινεμπλόκ»…

  55. Corto Maltese said

    53: Μα και το σωφέρ, δηλαδή θερμαστής!
    Ωστόσο προπολεμικά οι σωφέρ στην Ελλάδα ήταν κυρίως Γερμανοί.

  56. Πάνος με πεζά said

    Επίσης μια λέξη που θα μπορούσε να υπάρχει είναι ο «μογγόλος». Eίναι ο φαντάρος με ειδικότητα οδηγού, και ο όρος είναι εμπνευσμένος από ταξίδια στα ενδότερα του Θιβέτ…

  57. ΓΙΩΤΗΣ said

    Καλημέρα.

    Εμείς στο τάγμα είχαμε έναν που παράφραζε τραγούδια και τα έκανε όλα στρατιωτικού περιεχομένου. Νά ένα που θυμάμαι.

    Με ψάρωσε γιατί δεν εκτελούσα
    γιατί δεν έκανα μεταβολή
    γιατί τα χέρια μου εγώ κουνούσα
    ενώ οι άλλοι ήταν προσοχή.

    Τώρα γυρνά πεντάρες και μοιράζει
    λέει πως είμαι υπεύθυνος εγώ
    πες ότι θες λοχία δεν πειράζει
    εγώ έχω τώρα θείο στρατηγό.

    Ήμουν κι εγώ ΔΕΑ (και όχι ΤΣΕΑ -τσίμπα ένα @ρ….) και όταν ήμουν έφοδο πάνω από τις μισές φορές ο σκοπός μου έλεγε προχώρα ο αφοδεύων. Μου πήρε καιρό να βεβαιωθώ ότι δε μου κάνανε πλάκα στο τάγμα, αλλά αφού όταν κάποιος ήθελε άδεια, έβγαινε στην αναφορά και έλεγε: Αιτούμαι αδείας .. ημερών, ερχομένης από Παρασκευή.. αφού ο υδατόπυργος ήταν αλατόπυργος και ο οπλοβαστός ήταν οπλομαστός, βεβαιώθηκα ότι δε με δούλευαν. Το περίεργο είναι ότι με κάθε σειρά που ερχόταν, συνεχίζονταν τα ίδια. Στο κέντρο τα μαθαίνανε; Αλλά σύντομα γινόμασταν ομάδα και ψάχναμε όλοι μαζί να βρούμε την τάπα, να τη βγάλουμε να βουλιάξει το παλιονήσι.

  58. LandS said

    46 Καθαρά στρατιωτική. Το καιρό των αρχαίων τηλεφωνικών κέντρων, όταν ήθελες να βγάλεις γραμμή και εκνεύριζες τον διαβιβαστή, αυτός πατούσε το κατάλληλον κομβίον και σε γείωνε κυριολεκτικά προκαλώντας βραχυκύκλωμα που σου τρυπούσε σου το αυτί.

  59. Γς said

    Στην ΕΡΤ1 τώρα:

    «Στο Περό ένας ταύρος έπεσε πάνω στους θεατές»

    Πορό πομ πέρο περό

  60. giorgos said

  61. physicist said

    #58. — Α! Κοίτα να δεις τι μαθαίνεις. Θενξ, Λαντς.

  62. Γιάννης said

    @54: Τέλειο. 🙂 Και μια και ξεστράτισε η κουβέντα, μπορείς να μου εξηγήσεις το «ζαν(μ)φόρ»; – ξέρω τι είναι, αλλά από πού στην ευχή βγαίνει η λέξη;
    (ή όποιος άλλος ξέρει;)

  63. Neo Kid phone home said

    Ektos apo PEE yparxei kai POE =peran oikonomikhs episkeyhs=paliosidera (plhn kapoiwn periptwsewn pou htan Mia xara pee alla ta ebgazan poe gia na ta fane sth zoula se dhmoprasies paliosiderwn…)

  64. LandS said

    Δίπλα στις πλακίτσες με τα αρχικά έχουν θέση και οι αντίστοιχες με τα οπλόσημα ή τα άλλα τενεκεδάκια που βάζουν στις στολές. Για παράδειγμα οι αξιωματικοί του Οικονομικού Σώματος λέγονται κηφήνες. Επίσης οι απόφοιτοι της Σχολής Πολέμου λέγονται μπούφοι κλπ.

  65. LandS said

    Οι ανάλογες άσχετε!

  66. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, πολύ πλούσιες συνεισφορές!

    54 Τι είναι αυτό το silent block;

    56 Ο μογγόλος υπάρχει και στο άρθρο 😉

  67. Παναγιώτης Κ. said

    Για τους γόνους της άρχουσας τάξης υπάρχει κάτι; Εννοώ αυτούς που έκαναν τη θητεία …στην ταράτσα του σπιτιού τους για να μην ανησυχεί η μαμά για το βλαστάρι τους. Και πάντα εθνικόφρονες !

  68. LandS said

    63 έτσι πας να παραπλανήσεις τη Δικαιοσύνη; Γράφοντας γκρίκλις;

  69. Πάνος με πεζά said

    Ω ναι ! Αλλά κρυμμένος, στην εσωτερική Μογγολία ! 🙂

  70. spiral architect said

    @46, 58: Εμείς οι ηλεκτρολόγοι όταν θέλουμε να πούμε σε κάποιον κομψά ότι, «γράψαμε» κάποιον, λέμε κατά κόρον το «γειώνω».
    (αν το interlock είναι παραβιασμένο και κλείσει ο γειωτής με το καλώδιο υπό τάση …. πας καλιά σου) 😦

    @57: Το τούρμπο (Β…ίδης με τ΄όνομα) του λόχου σε επιθεώρηση όρχου:
    – Παιδί μου Β…ίδη τι έχει μέσα το ψυγείο της καναδέζας.
    – Μπεντζίνα κύριε λοχαγέ!
    – Στο ψυγείο του τρακτέρ σου τι βάζεις μέσα Β…ίδη παιδί μου;
    – Ένα πράσινο υγρό που μυρίζει πετρέλαιο κυρ-λοχαγέ!
    – Β…ίδη παιδί μου είσαι επικίνδυνος!

    Χρόνια μετά σε καλοκαιρινές διακοπές στην παραλία Λιτόχωρου είδα ένα τρακτέρ με σάρωθρο για καθαρισμό παραλίας με τ’ ονοματεπώνυμό του.

    Tip: Η μοναδική GMC καναδέζα του όρχου δεν είχε κινηθεί ποτέ. Απλώς ο Β…ίδης την ξεσκόνιζε. 😀

  71. Παναγιώτης Κ. said

    ΠΕΕ : Πέραν επιτοπίου ελέγχου. Σωστά;

  72. physicist said

    #70. — Κι εγώ Η-Μ είμαι αλλά δεν την ήξερα την έκφραση. Θα φταίει ότι έγινα ηλεκτρολόγος του γλυκού νερού των χαμηλών τάσεων, φαίνεται. 😉

  73. LandS said

    66 το γκούγκλισα το silent block και είδα ένα ματζαφλάρι 🙂

  74. Γς said

    66:

    Tα σάιλεντ μπλοκ ή σινεμπλόκ είναι τα ελαστικά παρεμβύσματα της ανάρτησης και υπάρχουν σε όλα τα σημεία στήριξής της με το σασί του αυτοκινήτου αλλά και μεταξύ των συνδέσεων της. Τα σινεμπλόκ απορροφούν και φιλτράρουν τους κραδασμούς της ανάρτησης

    54:

    Ναί έγιναν σινεμπλόκ

    http://www.skroutz.gr/c/1726/Mprostino-Systima-Autokinhtou/f/490691/%CE%A3%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CE%BC%CF%80%CE%BB%CF%8C%CE%BA.html

  75. Πάνος με πεζά said

    Το silent block μπαίνει στην άρθρωση του ψαλιδιού του αυτοκινήτου, για να εμποδιστεί η επαφή μετάλλου με μέταλλο, και να μην υπάρχουν και θόρυβοι. Δεν είναι ακριβώς ρουλμάν, αλλά κάπως έτσι λειτουργεί. Φυσικά, φθείρεται μετά από κάποιες δεκάδες χιλιάδες χλμ. Είναι ελαστικό ή πλαστικό.

  76. Πάνος με πεζά said

    Στη φωτογραφία που έβαλα, το πάνω δεξιά (το άσπρο), που βιδώνει με την «πλήμνη» (μουαγιέ) του τροχού, κάνει σφαιρική κίνηση με το ανεβοκατέβασμα του ψαλιδιού, γι αυτό και είναι/λέγεται «μπαλάκι»… Το αμορτισέρ βιδώνει στο σινεμπλόκ πριν από αυτό.

  77. Ριβαλντίνιο said

    ΕΠΟΠ Ταξίαρχος
    Για ΕΠΟΠ που την έχει ψωνίσει με διαταγές, το παίζει μάγκας κ.λπ.

    Νέος=Νιούφι
    πληθυντικός τα νιούφις.
    π.χ. Ήρθαν τα νιούφις.
    Τι είπες ρε νιούφι ;

    Το άκυρο συνοδεύεται συνήθως με το «γιωτάς», άσχετο αν ο άλλος είναι πραγματικά.
    «Άκυρο γιωτά.»

    Τα γνωστά στιχάκια.
    Περπατώ εις το δάσος και βλέπω στρείδια.
    Λες να απολύομαι;
    Αρχίδι@ !

    Απολύομαι ψαρούκλες, τα μαλλιά μου κάνω μπούκλες.
    Απολύομαι ψαράδες, τα μαλλιά μου κάνω ανταύγειες.

    ΛΕΛΕ=λήξη ενός λανθασμένου εννιαμήνου.
    «Είμαι στα λελέδια μου.»

  78. cortlinux said

    Να προσθεσω μερικες πιο συγχρονες εκφρασεις.
    Δικας:ο διοικητης
    Πολυμπριζο: το βυσμα με τις πολλες ακρες. Δυστυχως καποιοι το διαφημιζουν οτι ειναι βυσματα. Πιο δυνατο του παπα απο του βουλευτη
    Πουστονεο: νομιζω οτι δεν χρειαζεται εξηγηση

    Φυσικα ΚΑΑΥ σημαινει Κεντρα Αναψυχης Αξιωματικων Υπαξιωματικων. ☺ Δεν ξερω για τις συμβιες αλλα καποιες κορες το κανονιζαν με τα λιγοστα τους ρουχα.

  79. Γς said

    70:
    Με πρόλαβες. Το ξεβίδωσα μολις είδα την ανάρτησή σου και θα το βίδωνα ανάποδα.

  80. Γς said

    79 για τον Πάνο του 75 των μπαταριών και των σινεμπλόκ

  81. Πάνος με πεζά said

    Kαι οι τελευταίοι μήνες μας, για εμάς που κάναμε είκοσι έναν, στην ΠΑ :

    – Δέκατος τρ…ελός
    – Δέκατος τε…ράστιος
    – Δέκατος πε…λώριος
    – Δέκατος έ…ξαλλος
    – Δέκατος έ…φτασε
    – Δέκατος ο…γκόλιθος
    – Δέκατος άνετος
    – Εικοστός

  82. Γς said

    ΣΚΑΪ ΤιΒι τωρα:

    Σχετικά με την Σαβαΐδου.
    » Η κατάσταση δεν μπορούσε να συνεχίσει άλλο»

    Να συνεχιστεί;

  83. japetusgr said

    @71 ΠΕΕ= Πέραν επιτοπίου επισκευής. Κοινώς πρέπει το όχημα/υλικό να προωθηθεί στο αρμόδιο κέντρο για επισκευή μια και δεν μπορεί να γίνει αυτό στη μονάδα. Δεν γνωρίζω -μια και πολλοί λέγανε σκέτο ΠΕ (Πέραν επισκευής)- αν είναι ξεχωριστή συντομογραφία..
    Ήταν κλασική ατάκα πάντως το «τον έβγαλε ΠΕ»

  84. Γς said

    81;
    Οταν τα δόντια [της τσατσάρας] γίνονται μήνες

  85. Merops said

    δύο λήμματα απο τη θητεία μου, που τα έχω περάσει και στο slang.gr:

    Ζούγκλα ή Ουγκάντα: η Σάμος, λόγω βλάστησης (και με ο,τι συνειρμούς συνεπάγεται)

    από το κλασικό «πότε απολύεσαι; 35 και σήμερα, 7 και σήμερα, 58 και σήμερα κ.ο.κ.» είχε βγει και το «μια ζωή και σήμερα» που ήταν πείραγμα σε χαμηλόβαθμους μονιμάδες (κυρίως ΕΠΟΠ) που μας έπαιρνε να κάνουμε χαβαλέ όταν απολυόμασταν ή και σε νεοσύλλεκτους (αλλά αυτό ταιριαζε καλύτερα πιο παλιά που η θητεία ήταν πολύ πάνω από 9 μήνες)

  86. B.L.R. = Beyond Local Repair άρα Π.Ε.Ε. = Πέραν Επιτοπίου Επισκευής

    Ρεγκόβερ από το Recovery Vehicle

    Λούφα: η ακινησία για να περάσεις απαρατήρητος. Την έκαναν συχνά οι αντάρτες στην Αντίσταση και στον Εμφύλιο.

    Κι ένας Βασιλιάς για μια νύχτα.

  87. Merops said

    και γράφοντας, θυμήθηκα και το «δίπλωσα τις μέρες», όταν οι μέρες που έχεις υπηρετήσει είναι περισσότερες από αυτές που απομένουν μέχρι την απόλυση

  88. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Tώρα προσέχω ότι λειπει το γόπινγκ (ή γόπιν) από το λεξικό! Για όνομα δηλαδή…! 🙂

  89. sarant said

    67 Υπάρχουν οι θρυλικές ειδικότητες όπως καντηλανάφτης στο εκκλησάκι του Λυκαβηττού και τέτοια, που κινούνται μεταξύ μύθου και πραγματικότητας.

    70 Δεν ξέρω όμως αν ξεκίνησε από εσάς το «με γείωσε = με έγραψε»

    81 Το μηνολόγιο της δεύτερης χρονιάς παρόλο που πλέον δεν έχει πρακτική εφαρμογή είναι κρίμα να χαθεί και καλά έκανες και το έβαλες. Περιέργως στη θητεία μου δεν το είχα συναντήσει πουθενά, αλλά το έμαθα μετά.

    Μια συμπλήρωση: Εικοστός σεβαστός

  90. sarant said

    87 Μπράβο, δίπλωσα τις μέρες, το λέγαμε κι εμείς.

    Όπως και το «μέρα που περνάει δεν ξαναπερνάει» όταν έφτανε να σου μένει ένας χρόνος.

  91. cortlinux said

    Επισης
    Φιδιαζω: οτι κρυβομαι καπου για να αποφυγω την υπηρεσια. Τεμπελιαζω. Μαλλον απο την συνηθεια του φιδιου κατα τη χειμερια ναρκη.
    Περναω/ειμαι σε φαση αρνταν: πολυ χαλαρος. Δεν καταλαβαινω τιποτα
    Πινεζα: η περιοχη του χαρτη ειναι τοσο βορεια
    Ανεκδοτο μεταξυ φανταρων για τους εποπ: τι γραφει ο ταφος ενος εποπ; Λελε.

  92. Γς said

    Κι ο Λουφοφύλακας

  93. Πάνος με πεζά said

    @ 87 : «Μέρα που περνάει, δεν ξαναπερνάει», γενικότερη έκφραση όταν για κάτι (π.χ. συνταξιοδότηση, λέμε και καμιά μαλ…) υπολείπεται λιγότερο από χρόνος…

    Εμάς σε ένα καψόνι, μας είπαν «Εσείς θα είστε ηλεκτρολόγοι», και μετά μας βάλαν και με τα δύο χέρια ψηλά, να κάνουμε σαν να ξεβιδώνουμε λάμπες…

    Είπαμε, εκεί που τελειώνει η λογική κλπ.κλπ.

  94. japetusgr said

    Γόπινγκ και όλα τα εις -ινγκ (τσάπινγκ, DJ-ing -πλύσιμο δίσκων στο μαγειρείο-, λάσπινγκ κοκ) ήταν η συνήθως κτάληξη των μετοχών των αγγαρειών… Το πιο ευφάνταστο που άκουσα ήταν το cocooning όταν μια μέρα ο Δίκας έβαλε το λόχο με σκουπόξυλα να κατεβάσουν τις -σαν ιστούς αράχνης- φωλιές από κάμπιες από τα πεύκα της μονάδας..

  95. Γς said

    Και στην επιστράτευση, που δεν ξέραμε πόσες μείνανε ακόμη.

    Φρίκη. Μέχρι που το είδα αλλοιώς:

    Παίδες. Κάθε μέρα που περνάει έρχεται μια μέρα νωρίτερα η πολυπόθητη.

    Και κούναγαν το κεφάλι τους.
    Και το ‘κοψα κι εγώ…

  96. Πάνος με πεζά said

    Όχι στα Στάγιερ που λέγονται REO ! Εξάλλου, μελοποιήθηκε κιόλας, «To REO είν’ ωραίο, μα πάντα ευτυχώς το STEYR είναι αλλιώς !».

  97. Πάνος με πεζά said

    Ήταν ωραία και η κλητική, όταν σε συναντούσε ένας βαθμοφόρος, που φυσικά δε σε ήξερε : «Για έλα εδώ ρε φαντάρος !». Και γενικά, στο Στρατό παίζει πολύ η κλητική στην…ονομαστική !

  98. Υπάρχει κι αυτό:

  99. atheofobos said

    Θυμήθηκα και το paybook το οποίο βέβαια είχε μετονομαστεί σε πέοσμπουκ!

  100. sarant said

    97 Μπράβο, κι εγώ είχα σκεφτεί τότε πως όσοι έχουν επώνυμο σε γενική (πχ Ιωάννου) είναι τυχεροί αφού διατηρούν την ψευδαίσθηση ότι τους απευθύνονται στην κλητική οι ανώτεροι.

  101. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Σ’ ένα παράλληλο, αθώο και σουρεαλιστικό σύμπαν μπουκάρουμε στην Τουρκιά, ξεστρώνουμε τα κρεβάτια τους και γεμίζουμε γόπες το προαύλιό τους. Χα!

  102. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Όταν πληρώνονται τα φαντάρια ανακουφίζονται τρεις θεσμοί. Η Γουώλ Στρητ, Η ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα και ο Καψιμιτζής.

  103. Πάνος με πεζά said

    @ 100 : Ειδική περίπτωση αποτελεί η λέξη «νέος», όπου εκεί, εκτός από την ονομαστική («Θα πήξεις, νέος !») χρησιμοποιείται και η ανύπαρκτη κλητική «νέο !».

  104. Εντωμεταξύ κάποιοι αγαπούν τη θητεία τους!

  105. Σχολιαστής said

    Και από το ναυτικό τα παρακάτω δίστιχα:

    Απολύομαι στραβάδια
    Δεν κοιμάμαι πια τα βράδια.

    Απολύομαι κληρούχα
    Μου παλιώσανε τα ρούχα.

  106. spiral architect said

    Τώρα πια, καψιμιτζής δεν είναι ο Θανάσης ο πάλιουρας από τα Γιαννιτσά, αλλά ο Γρηγόρης ο follow the money. 😉

  107. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said


    (σημ. πούστης κινέζος=φαί. (αφήνετε ως κουίζ δια ευφυία επιπέδου χρυσάβγουλων)

  108. Corto Maltese said

    Τελικά ποια ήταν αυτή η Μαρία που μας τσαμπουνούσαν;
    «Τι θα γίνει τώρα, θα την ξενυχτήσουμε την Μαρία»;

    (Η οποία βεβαίως είναι διάσημη εκ του παλαιοτέρου «Αχ Μαρία, τα μπούτια σου»)

  109. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Συζητούν σε μια παρέα για το ποιος είναι ο μεγαλύτερος κερατάς.
    -Αναμφισβήτητα ο γιατρός, λέει ο πρώτος. Χειρουργεία, εφημερίες, έκτακτα περιστατικά… όλο λείπει από το σπίτι και ποιος ξέρει τι κάνει η γυναίκα του…
    -Εγώ νομίζω ότι είναι ο στρατιωτικός, λέει ο δεύτερος. Μεταθέσεις, αποστολές… Αυτός λείπει βδομάδες ολόκληρες από το σπίτι του…
    -Διαφωνώ. Ο μεγαλύτερος κερατάς είναι ο ναυτικός που λείπει ολόκληρους μήνες… Η γυναίκα του θα κάνει ότι θέλει ανενόχλητη…

    Ο τέταρτος, ωστόσο, τους άκουγε αλλά δεν μιλούσε.

    -Εσύ τι λες; τον ρωτάνε οι άλλοι τρεις…

    -Τι να πω ρε παιδιά, τους απαντά περίλυπος.
    Εγώ είμαι στρατιωτικός γιατρός του πολεμικού ναυτικού…

  110. spiral architect said

    Πλάκα έχει να θυμάσαι μετά από πολλά χρόνια τη σλανγκ του στρατού, δεν υπάρχει όμως καμία αμφιβολία ότι η θητεία είναι η πιο άχρηστη περίοδος της ζωής ενός άντρα, είτε στους εικοσιένα, είτε στους δεκαοκτώ, είτε στους δώδεκα, είτε στους εννιά μήνες θητείας. 👿

  111. Ουχ, εξαφανίστηκαν οι γυναίκες! Πλην της θαρραλέας Κρονοπιούσης, βεβαίως!

  112. Γιώργος Πρίμπας said

    Σουρδία = Η Κοζάνη. (νομίζω δεν το είδα να έχει αναφερθεί)
    Όχι και ό,τι καλύτερο. Το 85 που ήμουνα εκεί δεν υπήρχε κοζανίτης (σούρδος ή πόντιος όπως χωριζόντουσαν) που να ‘χε βύσμα μικρότερο του συνταγματάρχη

  113. Α, και για την οκτάρα

    οχτάρα: Η επίσημη στολή (η υπ’ αριθμόν οχτώ, όπως επίσημα λέγεται) των αξιωματικών. Φοριέται μόνο σε εορτές, επετείους κτλ.

    Στην Καλλονή Λέσβου πληροφορήθηκα από τον άνχη του Γ’ Γραφείου πως η οκτάρα είναι η Μεγάλη του Έθνους Στολή! Ναι, μα τον Άγιο Ραφαήλ!

  114. Γιώργος Πρίμπας said

    λάθος, αναφέρθηκε στην ανάρτηση στο Γκατζολία…

  115. cronopiusa said

  116. Γς said

    Και θυμάστε εκείνο που μας ρίχνανε στο γάλα για να μην…
    Αλλά εμείς…ντούροι!

    [Αν και τώρα τελευταία, μετά πενήντα χρόνια, σαν να αρχίζει να με πιάνει]

  117. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα! Ναι, σήμερα έχουμε αντροπαρέα

    103: Και «νέου» υπάρχει!

  118. cronopiusa said

  119. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ο στρατός από τη γυναικεία …σκοπιά:
    Οι στατιστικές,όπως τις αναλύσαμε μεταξύ μας τα κορίτσια, δείχνουν ότι οι πιο πολλοί δεσμοί τα φτύνουν με την στράτευση. Όσοι γλιτώσουν (αντέξουν) γίνονται …ισόβιοι 🙂

  120. Ιάκωβος said

    -Γόπινγκ αλλά και έρπινγκ (έρπειν).

    -Θα στροφάρετε και στρουμφάρετε.

    -Σειρά 72 τάμπα-τούμπα

    -Νέους, παίξε πιάνο στο τζόκευ του παλιού… (δηλαδή κάτω από το γείσο όπου ήταν γραμμένοι οι μήνες με παραλληλόγραμμα σαν κλαβιε πιάνου)

    -Δεν ντρεπόσαστε, μια μάντρα αρχίδια…(υποτιμητικό βαθμοφόρου προς τους παρατεταγμένους φαντάρους-σουρεαλιστής προφανώς ο τύπος)
    ___

    Θυμάμαι, το βιβλίο Ασκήσεις Ύφους του Ρεϊμόν Κενώ είχε στο τέλος άσπρες σελίδες για να γράφει κανείς τις δικές του εκδοχές. Μία από αυτές που έγραψα ήταν με τη σλανγκ του στρατού. Ένα πρωί στην αναφορά του τάγματος, στο στρατόπεδο Συνταγματάρχη Λαζάρου, κλπ

  121. Λ said

    μολόχας: μόνιμος λοχίας

  122. Καλημερα,

    (έχοντας διαβάσει περίπου μεχρι το σχόλιο 20).

    Λοιπόν, κι εγώ σαν τον Δύτη πήγα 10 χρόνια αργότερα, Μάρτη ’94 με Μάρτη ’95, δωδεκάμηνος, την εποχή που ίσχυε το τριζωνικό. Άλλα τα είχα ακούσει, άλλα όχι.

    Αυτό που ήθελα να πω, είναι πως η κλητική «νέου!» που αναφέρεται στο άρθρο είναι, όπως την ήξερα εγώ, «νέους!», δηλαδή μίμηση της πραγματικής προφανώς παλαιότερα «βλάχικης» προφοράς των υπαξιωματικών, του «νέος!»

  123. Sub said

    Μερικά updates απο πιο πρόσφατη θητεία:

    -Γιωτάμηνο: Πλέον με την 9μηνη θητεία, οι γόνοι τρίτεκνηςοικογένειας κλπ υπηρετούν οχτάμηνο, το οποίο κατ’επέκταση έγινε γιωτάμηνο.
    -Γιωτέξ: Τα αθλητικά παπούτσια που φορούν ειδικά στα Κέντρα οι φαντάροι Ι3,Ι4 με κάποιο κινητικό πρόβλημα, ή ελεύθεροι αρβυλών, φυσικά απο το Σπορτέξ.
    -Πε & Πε: Απο το πέσε και παίρνε, που χρησιμοποιείται κυρίως σε πιο «μάχιμα» στρατόπεδα, και λέγεται απο (υπ)αξιωματικούς σε φαντάρους ως εντολή για να κάνουν κάμψεις. Επίσης χρησιμοποιείται και το «ρίχνω», πχ: «Ο λοχαγός μόλις είδε το Γιωργάκη να λουφάρει τον έριξε απευθείας» (για κάμψεις).

  124. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Στα Σόα (;) στον Άγιο Αντρέα πάει η συμπεθέρα, χήρα στρατιωτικού.

  125. Alexis said

    Καταπληκτικό άρθρο!

    Να συμπληρώσω μερικά του ναυτικού:

    τζατζίκι: το διορθωτικό, το μπλάνκο

    στον καιρό: αντίστοιχο του «άκυρον»

    θα τρέχεις πλώρα-πρύμα: απειλή προς νέο

    ένδον: περίεργη λέξη που σημαίνει «μέσα», υπηρεσία, βάρδια, το αντίθετο της εξόδου. Προέρχεται από την επίσημη ορολογία του ναυτικού όπου το πλήρωμα κάθε πλοίου χωρίζεται σε 2 «τοιχαρχίες» (αγνοώ γιατί τις λένε έτσι) και όταν το πλοίο είναι «στο ντόκο» η μία τοιχαρχία είναι «ένδον» και η άλλη «εξόδου». «Είμαι ένδον» σημαίνει είμαι μέσα, έχω βάρδια.

    ασπιρίνη: το καπέλο του ναύτη

    υπόλογος: αυτός που είναι γενικά υπεύθυνος για κάτι και «χρεωμένος» με υλικό ή εξοπλισμό. Επειδή το ρόλο αυτό τον έπαιζαν συνήθως οι υπαξιωματικοί, ο «υπόλογος» είχε καταντήσει σχεδόν συνώνυμο με το «πιλάφι». Ωστόσο υπόλογοι ήταν ενίοτε και κάποιοι στρατεύσιμοι υπαξιωματικοί (σαν την αφεντιά μου 🙂 )

    άλφα φί (Α/Φ): Αξιωματικός Φυλακής το αντίστοιχο του αξ/υπ στο στρατό.

    Μπακαουκία: η Σαλαμίνα. Τόπος μισητός για κάθε ναύτη. Και Μπακαούκας ο Σαλαμίνιος.

    βατράχι: ο ΟΥΚάς

    αρχιδοπλοίαρχος: ο αρχιπλοίαρχος περιπαικτικά. Και αρχιδοκελευστής αντίστοιχα.

    Επίσης το δίστιχο:
    Βλέπω στον ύπνο μου ελάφια
    απολύομαι πιλάφια

    Το γνωστό …απόφθεγμα:
    Το Πι Νι και το μουνί θέλουνε υπομονή

    Και η …σοφή ρήση του παλιού προς το στραβάδι, όταν το βλέπει να κατεβαίνει την κατακόρυφη καραβίσια σκάλα ανάποδα, δηλαδή με πρόσωπο:
    -Δε σου ‘χουνε πει ρε νέος ότι στο ΠΝ θα πηγαίνεις πάντα με τον κώλο;

  126. Pedis said

    # 110 – δεν υπάρχει όμως καμία αμφιβολία ότι η θητεία είναι η πιο άχρηστη περίοδος της ζωής ενός άντρα

    Διαφωνώ. Η στρατιωτική θητεία αποτελεί πρώτης τάξης εργαστήριο για τη μελέτη ενός συστήματος με δομημένες και θεσμοθετημένες σχέσεις εξουσίας, στην καθαρότερη μορφή τους.

    Το στρατόπεδο προσφέρει ευκαιρίες μελέτης του συστήματος κοινωνία/άτομο στις καλύτερες συνθήκες γαλιλαιικού παραδείγματος που μπορεί κανείς να βρει. (Σε όλες τις βαθμίδες της ιεραρχίας υπάρχουν περιορισμένα ατομικά δικαιώματα, απαγόρευση συνδικαλισμού και συλλογικής αντιπαράθεσης και διεκδίκησης, δυνατότητες για έξτρα δικαιώματα κατά συνθήκη, κατ’ άτομο, περιστασιακά, ανακλητά, χαριστικά χάρην δούναι και λαβείν κλπ κλπ + δήλωση αποδοχής της ιδεολογίας της ιεραρχίας + στενοί γεωγραφικοί και χρονικοί περιορισμοί.)

  127. cronopiusa said

    119
    με ύφος Γς

    … άσε, υπάρχουν κι αυτοί που τρως στη μάπα τη θητεία τους και σ’ εγκαταλείπουν για την αεροσυνοδό που σε κεράτωναν και γνώρισαν στο αεροπλάνο όταν επέστρεφαν από κάποια άδεια στην βάση τους…

  128. Alexis said

    Το άλλο το ποιηματάκι: «στο Ναυτικό υπηρέτησες…» κλπ. δεν το γράφω.
    Αισχύνομαι γαρ… 🙂
    Άλλωστε γκουγκλίζεται εύκολα…

  129. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Χρωστάω μια απάντηση αν παρέδωσε κατά την απόλυσή του ο γιος μου το (ωραίο) πουλόβερ και τ΄αθλητικά που του έδωσαν.Τον ρώτησα και είπε ότι όχι,δεν τα παρέδωσε (τα χάρισε στη ζούλα σε νεοαφιχθέντα) μα αυτό δεν ήταν ο κανόνας (νομίζει,λέει).Κατάλαβα ότι τα ξέχασε όλα.Πάνε τέσσερα χρονάκια πια :). Έκανε δυο φιλαράκια μηχανικάριους από το στρατό κι αυτό ήταν το ένα καλό, το άλλο ήταν που πήγε σε μέρη, Ορεστιάδα και Ξάνθη, που ποιος ξέρει αν θα πήγαινε αλλιώς.

  130. Ξέχασα, σειρά 229.

    Επίσης διάβαζα και τη στήλη στην εφημερίδα, δεν θυμάμαι τον τίτλο.

    Τέλος, ανάλογο της αποξήλωσης είναι και η Θεοπράσινη και ο οπλοΜαστός (αν δεν έχουν ειπωθεί ήδη, με αυτό το καταραμένο τάμπλετ ούτε ένα σερτς της προκοπής δεν μπορώ να κάνω!).

    ΥΓ: «Καταταγείτε μας έλεγαν, ξανακαταταγείτε μας έλεγαν…».

  131. Alexis said

    Αυτό θα πει σχολιάστριες παντός καιρού! 😀
    Χρονοπoιούσα και Έφη, ακόμα και σ’ ένα αμιγώς αντρικό ποστ, βρίσκουν πράγματα να πούνε!
    Εύγε!!! (για να μείνουμε και στο κλίμα του στρατού, γλωσσικώς) :mrgreen:

  132. Ριβαλντίνιο said

    @ 129 ΕΦΗ-ΕΦΗ
    Ευχαριστώ που το θυμήθηκες !

    ————————————————

    Από παλιό σε νιούφι :
    «Μη με ακουμπάς ρε. Θα με κολλήσεις μέρες !»

    Για νέο που έχει μπροστά του πολλές μέρες :
    «Μια ζωή και σήμερα.»

  133. Στο μεταξύ, ο Χίτλερ μαθαίνει πως ο Νετανιάχου κατηγορεί τους Παλαιστίνιους για το Ολοκαύτωμα: https://www.youtube.com/watch?v=8R0sAW35nzc

  134. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Σχετικοάσχετο: φέτος είναι στη μόδα το χακί χρώμα, το μιλίταρι στυλ το λεγόμενο

    Όταν θα βάλεις το χακί.

  135. Spiridione said

    Σιτιστής ωδικών πτηνών ή σιτιστής περιστεριών είναι άλλες μυθικές ειδικότητες.

  136. IN said

    α. Χωρίς να διαβάσω τα σχόλια (όπου πιθανόν να το έχει γράψει κάποιος άλλος), μου κάνει εντύπωση που δεν αναφέρεται ως συνώνυμο της σέντρας ο «τάκος» (τον έβγαλε στον τάκο κλπ.). Δεν ξέρω αν λέγεται ακόμη, στο ηρωικό Διδυμότειχο όπου υπερέτησα εγώ το 1992 (216 σειρά) λεγόταν, πάντως.

    β. Μια και για ΣΕΜιτζήδες ο λόγος, υπήρχε (υπάρχει;) και η ρήση «Η μπουνιά του ΛΟΚατζή, η κλεψιά του ΣΕΜιτζή» με την έννοια ότι όλο και κάτι βουτούσαν οι ΣΕΜιτζήδες απ’ αυτά που κουβαλούσανε. Το Τάγμα μας (Πεζικού) ήταν στο ίδιο στρατόπεδο με ένα ΛΕΜ και οι καλούμενοι ΛΕΜέδες την περνούσαν πολύ ωραία στο ΚΨΜ τους με κάτι κοτόπουλα που βουτούσανε και τα ψήνανε, έλεγαν οι φήμες που μας έκαναν να πρασινίζουμε από τη ζήλια μας.

    γ. Α/Τ για τη ζώνη εγώ το ήξερα για συντομογραφία του «Αμερικανικού Τύπου». Δεν είναι ακριβές ότι δεν μοιράζεται στους φαντάρους – μοιράζεται (μοιραζόταν στην εποχή μου) ως τμήμα της εξάρτησης. Αν βγάλεις τις τιράντες της εξάρτησης και τις φυσιγγιοθήκες, μένεις με μια ζώνη Α/Τ. Ωστόσο, κανονικά δεν πρέπει να το κάνεις αυτό, χώρια ότι είναι μπελάς να τα ξαναβάζεις μετά όταν πρέπει να φορέσεις εξάρτηση. Πάντως η εξάρτηση και η Α/Τ που περιείχε δεν ήταν «χορήγηση», δηλαδή τα χρεωνόσουν και έπρεπε να τα δώσεις πίσω φεύγοντας από τη μονάδα.

    Αποκορύφωμα της μαγγιάς ήταν η «γραμμένη» Α/Τ με διάφορα ονόματα ή ζωγραφιές. Στην εποχή μου λόγω παραμεθορίου ήταν της μόδας να ζωγραφίζεις την Α/Τ με μια σημαία μισή Ελληνική μισή τουρκική, με μια διαγώνια μπλε-άσπρη γραμμή στη μέση που συμβόλιζε το «ποτάμι» (τον Έβρο) στην όχθη του οποίου ήμασταν και τον οποίο, υποτίθεται, φυλάγαμε. Δεδομένης, όμως, της Τουρκικής σημαίας, αν την έβλεπε αξιωματικός σε έπαιρνε για προδότη και έβρισκες χοντρό μπελά.

    Υπήρχαν και κάτι παμπάλαιες ζώνες χωρίς τρύπες (όπως έχουν οι Α/Τ) που τις λέγανε Β/Τ (Βρετανικού τύπου). Προφανώς προερχόταν από πολύ παλιές στολές (πριν τη χούντα) και κάτι παμπάλαιοι πρέπει να τις είχαν ανακαλύψει στην αποθήκη και τις φορούσανε.

    δ. «1045» η «Εντολή Επισκευής» για χαλασμένο υλικό, από τον αριθμό του εντύπου. «Να κάνουμε 1045» η έκφραση.

  137. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Δεν έχει γραφτεί ο σχοινοκαθαριστήρας, που την περίοδο 82 – 84 που υπηρέτησα (Νικοκύρη μου έφερες το απολυτήριο 161 ήμουν) είχε διπλή σημασία, την γνωστή με το όπλο, και έτσι έλεγαν όσους πήγαιναν με πού…ομοφιλόφυλους. Ειδικά τα απογεύματα της Παρασκευής και το Σάββατο μετά τις 10 που έβγαιναν οι εξοδούχοι, στην 1η ΜΑΛ στον Ασπρόπυργο γινόταν νυφοπάζαρο από τις «αδελφές» ψυχές, ανάρπαστα γίνονταν τα κομάντα (χαμόγελο).
    Ένα άλλο, είναι το ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΙΑ ΤΑ ΜΠΟΥΤΙΑ ΣΟΥ που φωνάζαμε στο πρωϊνό τριχίλιαρο.

    23 – Ακουγόταν αχνά το Καλλιόπη, αλλά είχε επικρατήσει το αφοδευτήρια.

    119 – «Όσοι γλιτώσουν (αντέξουν) γίνονται …ισόβιοι :)» Στην δική μου περίπτωση ισχύει 100%. Με την Παπέν τα φτιάξαμε 15 μέρες πριν πάω φαντάρος, το απολυτήριο πήγαμε μαζί και το πήρα-με(χαμόγελο). Ακόμα μαζί είμαστε, και δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς αυτήν, «ένα αστείο χαζό, εγώ χωρίς την Παπέν μου».

  138. Triant said

    Μια που αναφέραμε την εξάρτ*ση νομίζω ότι είναι η μοναδική λέξη με τρεις ορθογραφίες (και σημασίες φυσικά).

  139. Triant said

    Λάμπρο, 1η ή 2η ΜΑΛ στον Ασπρόπυργο;

  140. Άντε, αφού εκ των πραγμάτων περιαυτολογούμε εδώ ας περιαυτολογήσω κι εγώ: https://dytistonniptiron.wordpress.com/2012/07/09/stratos/
    Δείτε και τα λινκ στο τέλος, είναι ωραίο μπλογκοαφιέρωμα!

  141. Νίκος Κ. said

    Και μια αργκό-χειρονομία:
    Να σε μουντζώνει (ο ανώτερος) και να σημαίνει πενθήμερη φυλάκιση!

  142. NM said

    Τι λες ρε σειρά Σπιράλ; Μαζί ειμαστάνε στην Κόρινθο εκείνο τον ΑπριλοΜάη με το Τσέρνομπιλ;
    Εχει πλακα να μασταν και στον ίδιο Λόχο

  143. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    νυχτερινή (πορεία) : εβδομαιαια νυχτερινή πορεία 8 χιλιόμετρων ολων των φανταρων του ΚΕ (ΤΧ) με πληρη εξαρτυση, οπλο, διπλο κρανος,…

    Με τις ασκησεις στιβου αλλα και με την νυχτερινή πορεία παρ οτι ειχα κηλη στην σπονδυλικη στηλη, η κατασταση μου βελτιωθηκε πολυ, αφου γυμναστηκε το μυικο μου συστημα και εκτοτε δεν με ενοχλησε ιδιαιτερως, αν και επι 39 ετη δικυκλιστής στις λοφωδεις οδους της Αττικης

    ευτυχης ΥΠΕΚ / ΑΣΜ100/175 σειρα

  144. Triant said

    @142
    Κι άλλος 186Β (181) σειρά εδώ. Φάγαμε σαλάτα εμπλουτισμένη στο κέντρο, που πήγε σύννεφο (κυριολεκτικά). Φαίνεται δεν αγόραζε ο κόσμος και παίρνανε τα λαχανικά τζάμπα.
    Ένα άλλο ενδιαφέρον -για μένα- θέμα είναι η ‘σειρά’. Δεν υπάρχει, δεν είναι πουθενά γραμμένη αλλά στόμα με στόμα ήταν (είναι;) ο αριθμός που χαρακτήριζε κάθε φουρνιά. Άραγε που έχει φτάσει τώρα;

  145. Μπάμπης said

    [Στο βενζινάδικο]
    Μίμης Φωτόπουλος: Άντε, κάνε με επιλοχία!
    Βενζινάς: Τι;
    Μίμης Φωτόπουλος: Κοπάνα μου τρία γαλόνια!

    Το σωφεράκι (1953)

  146. 144

    Triant

    Άραγε που έχει φτάσει τώρα;

    340+

  147. Γς said

    Κι ένα Πάσχα στην Αεροπορία

  148. Sub said

    @144
    340 αν δεν κανω λαθος

  149. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    123 Ωστε με την 9μηνη θητεία, η μειωμένη θητεία είναι μόνο κατά ένα μήνα, ε;

    135 Ναι μπράβο, τον σιτιστή ωδικών πτηνών τον είχαμε κι εμείς

    136 Υπήρχε. Εγώ το ήξερα; Φυλάξου από γροθιά Λοκατζή και από χέρι Σεμιτζή ή κάπως έτσι

    138 Είναι η σύγκλιση/σύγκλειση/σύγκληση. Είχαμε σχετικό άρθρο

  150. Πάνος με πεζά said

    Τον «καντηλανάφτη στο Λυκαβηττό» δεν τον θυμήθηκε κανείς; Σαραβάκος, Χατζηνικολάου, …

  151. Πάνος με πεζά said

    Α ναι, το ανάφερες. Μας έμεινε η φωτογραφία τουλάχιστον…

  152. NM said

    Ωχ και με τον ΝιουΚιντ καναμε στον Καραβόμυλο! Αν και δε νομίζω να συμπέσαμε χρονικά.
    Ναι το ΚΑΑΥ σημαίνει ¨Κεντρα Αποκατάστασης Απωλειών Υγείας». και ανήκουν δυστυχώς στο Υγειονομικό. Προορίζονται για μετανοσοκομειακό κρύψιμο των ανάπηρων που αν κυκλοφορούσαν στο δρόμο θα έκαναν κακό στο ηθικό των πολιτών.

  153. Γιώργος Πρίμπας said

    Επιλογή από τη συλλογή «Χακί Χαϊκού», στρατευμένη ποίηση των Αναστάσιο Ζαφειριάδη και Χριστόφορο Νικολάου (εκδόσεις Φαρφουλάς)

    Της κατάταξης.

    Την πρώτη μέρα
    κάθε ψάρακας πάντα
    θα τη θυμάται.

    Το της κουκέτας
    αιώνιο δίλημμα:
    πάνω ή κάτω;

    Σε δύο μέρες
    τα άρβυλα βρόμισαν.
    Πότε πρόλαβαν;

    Της υπηρεσίας.

    Σκοπιά στην πύλη
    και ο χρόνος πυκνώνει
    σαν το σκοτάδι.

    Τρίτο νούμερο˙
    ο θαλαμοφύλακας
    πάλι κοιμάται.

    Στο περίπολο
    πως πήγε η Πανάθα
    αναρωτιέμαι.

    Της ρουτίνας.
    Ακούω κραυγές:
    «Πηξ Λα Μουν» φωνάζουνε,
    γελάν οι παλιοί.

    Τζάμπα κρεβάτι
    φαΐ, νερό και χέστρα
    κει στο Λοχοτέλ.

    Με ευλάβεια
    κρύβω βαθιά το πορνό
    κατ’ απ’ το στρώμα.

    Της καμπάνας.

    Ο φάκελός μου
    του Λοχαγού δεν κάνει.
    Σ.εξ. για τρεις μέρες.

    Με το τσιγάρο
    στην πύλη τους έπιασε
    ο Ταγματάρχης.

    Για ένα κράνος
    που δεν το κουβαλούσα
    τώρα ‘μαι μέσα.

    Της λούφας.

    Κλείνω την πόρτα.
    Στο γραφείο κοιμάμαι
    να μη φαίνομαι.

    Λουφάρει τάχα
    στων σκουπιδιών τους κάδους˙
    τον παίζει κρυφά.

    Το κωλόβυσμα
    Ο χειριστής τοστιέρας
    Δεν πήρε όπλο.

    Της άδειας.

    Για μια άδεια
    πάω να πω κάλαντα
    στον Διοικητή.

    Πήρα άδεια
    έξω να βγω, αλλά στο
    σπίτι κλείνομαι.

    Άδεια τέρμα˙
    πάλι υπηρεσία.
    Πάνε τα πάρτι.

    Της απολύσεως.

    Μετράω αργά
    πότε απολύομαι.
    Στάζουν οι ώρες.

    Μόλις χάραξα
    τελευταία χαρακιά
    στο τζόκεϊ μου.

    Ονειρεύομαι;
    Ή μήπως είναι μία
    μεγάλη άδεια;

  154. cortlinux said

    Για μία περίοδο είχα και το αλφαβητάρι του στρατιώτη του Λακόπουλου. ανέφερε πολλές από τις εκφράσεις που αναφέρονται εδώ.

  155. cortlinux said

    Για μία περίοδο είχα και το αλφαβητάρι του στρατιώτη του Λακόπουλου. ανέφερε πολλές από τις εκφράσεις που αναφέρονται εδώ.

    Αν μπορείς σβήσε το προηγούμενό μου σχόλιο.

  156. cortlinux said

    να πω την αλήθεια ίσως η θητεία να είναι ένα καλό πολιτισμικό μάθημα. βλέπεις καταστάσεις που ούτε φαντάζεσαι και ίσως και σε προσγειώνει στην πραγματικότητα. Δυστυχώς πολλά αγοράκια της επαρχίας είναι πολύ κακομαθημένα, πολυ περισσότερα από αυτά των μεγαλουπόλεων

  157. Ιάκωβος said

    Έχω διαβάσει κάπου την άποψη ότι δείγμα ότι κάποιος αρχίζει να γερνάει είναι όταν θυμάται ιστορίες από το στρατό. Εμείς στη Ζεργκοβία, κλπ. 🙂
    _____________

    Η Καλλιόπη υποτίθεται οτι βγήκε από εκεί:
    http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/32101

    Αληθοφανές φαίνεται αλλά όχι εντελώς πιστευτό. Πιο πιθανό να είναι κρύβει ένα λογοπαίγνιο. Καλλιόπη, καλή οπή.
    Νομίζω ότι η Ομόνοια είχε 8 Μούσες, και η Καλλιόπη δεν παραγγέλθηκε, ούτε κατασκευάστηκε ποτέ. Έτσι, τουλάχιστον, βγαίνει από τη Βίκη:

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%89%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%BF_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CF%89%CE%BD_%CE%93%CE%BB%CF%85%CF%80%CF%84%CF%8E%CE%BD#.CE.A4.CE.B1_.CE.B1.CE.B3.CE.AC.CE.BB.CE.BC.CE.B1.CF.84.CE.B1_.CF.84.CF.89.CE.BD_.CE.9C.CE.BF.CF.85.CF.83.CF.8E.CE.BD_.CF.83.CF.84.CE.B7.CE.BD_.CF.80.CE.BB.CE.B1.CF.84.CE.B5.CE.AF.CE.B1_.CE.9F.CE.BC.CF.8C.CE.BD.CE.BF.CE.B9.CE.B1.CF.82

    Οι Μούσες πάντως έχουν πολύ ύποπτα εθνικοσοσιαλιστικό στυλ. Γυναικάρες δυνατές με αντρικά χαρακτηριστικά.

    Το αστείο είναι ότι και σ’ αυτά τα γλυπτά, με τις Μούσες, δούλεψε ο Ζογγολόπουλος. Και τα ξήλωσαν. Το «λοξόν Ομονοίας» που λέει κι ο Μποστ, το λοξό συντριβάνι δηλαδή, επίσης το είχε σχεδιάσει ο Ζογγολόπουλος και το καταργήσανε. Του πάει γρουσουζιά η πλατεία.Και μαθαίνω ότι το γλυπτό του, που είναι στημένο τώρα στην Ομόνοια, θα το βγάλουν κι αυτό.
    Μάλλον καλύτερα, γιατί δεν ταιριάζει. Επειδή είναι γραμμικό, για να φαίνεται, πρέπει να φοντάρει στον ουρανό, έτσι βαλμένο μέσα στις πολυκατοικίες, πάει στράφι.

  158. cortlinux said

    Ιάκωβε στο λεύκωμα του μουσείου του ΗΣΑΠ αναφέρει αυτό το άγαλμα. συγκεκριμένα στη σελίδα 205 όπου υπάρχουν τα συγκεκριμένα αγάλματα

  159. Νίκος Α. said

    Μπατζής: Από τη Μοίρα Προστασίας Αεροδρομίων. Στην αεροπορία μετά τη βασική εκπαίδευση οι μισοί σχεδόν φεύγανε με διάφορες μεταθέσεις και οι άλλοι μισοί ή λιγότεροι, που δεν είχαν βύσμα συνήθως, μένανε στο κέντρο να εκπαιδευτούν σαν πυροβολητές. Οι τελευταίοι είχαν πολύ τρέξιμο (κάτι σαν ΛΥΒ) και γι’ αυτό όλοι θέλανε να το αποφύγουν. Αν πήγαιναν βέβαια γινόντουσαν άντρες 🙂

    Στρατόκαυλος: Κάποιος που τη βρίσκει με το στρατό. Ένα χαρακτηριστικό που αν το έχεις σε ακολουθεί και μετά τη θητεία.

    Μονιμάς: Ο μόνιμος υπαξιωματικός (ΕΠΟΠ και ΟΠΥ νομίζω)
    Τη λέξη γκρόβερ επίσης την είχα πρωτακούσει στο στρατό (αρχές 90). Μετά νομίζω μεταπήδησε έξω με την άσεμνη τουλάχιστον έννοια.

    Τα Ψάρι, Ψαρούκλα κτλ. εκείνη την εποχή ήταν αυστηρά στρατιωτικές και νομίζω τα τελευταία χρόνια έχουν τόσο ευρεία χρήση έξω με την έννοια αυτού που τσιμπάει.

    Το ΟΥΦΟ την εποχή που λές ήταν πολύ της μόδας, τώρα έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Μόδες…

    Τέλος εμείς δεν είχαμε κορν-μπίφ αλλά αξιόπιστες μαρτυρίες λέγανε ότι υπήρχαν κρέατα κατεψυγμένα με σφραγίδες δεκαετίας 1950 ακόμα στα ψυγεία του στρατού. Αυτό λέγαμε Γκοτζίλα, το άγευστο κυρίως μοσχαρίσιο κρέας. Κάποιος σεμτζής ίσως μπορεί να επιβεβαιώσει.

  160. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    153 Θαυμάσιο! δεν το ήξερα!

    155 Ε, δεν πειράζει

    159 Ισχύει ο θρύλος για τα κρέατα με παλιές σφραγίδες, μπορεί κι αυτά να λέγονταν Γκοτζίλας.

  161. Alexis said

    Στο Ναυτικό η πεμπτουσία του «παλιώματος» ήταν να φοράς παντελόνι τζιν με τη στολή αγγαρείας, αντί για το γνωστό μπλέ υπηρεσιακό.

  162. Ριβαλντίνιο said

    Από την επικαιρότητα και μερικά αστεία :

    Gamato

    MΠΡΑΦ 05 Mikeius on Piracy 🙂

    1

    2

    3

    4

    5

    6

    7

  163. Νίκος Α. said

    Στην Αεροπορία οι παλιοί βγάζανε το πάνω μέρος της στολής αγγαρείας απέξω. Στο Στρατό Ξηράς νομίζω το αντίθετο.

  164. Λ said

    Η ετυμολογία του φαντάρου ποιο είναι;

  165. IN said

    163: Ναι, πράγματι, στο Στρατό ξηράς στην εποχή μου δείγμα μαγγιάς ήτανε να φοράς το χιτώνιο από μέσα, σαν πουκάμισο, να φαίνεται και η Α/Τ που φορούσες αντί για την κανονική ζώνη της χορήγησης.

    Άλλο δείγμα μαγγιάς να φοράς «αμερικάνικο» τζόκει, δηλαδή όχι το οκτάφυλλο στρόγγυλο που σου έδινε ο στρατός χορήγηση, αλλά άλλο μικρότερο και (κατά τη γνώμη μου) κομψότερο, αγορασμένο απ’ έξω, με λοξό γείσο που κατέβαινε σχεδόν πάνω από τα μάτια σου.

  166. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    139 – Την περίοδο που υπηρέτησα ήταν η 1η ΜΑΛ, η 2η ήταν στο Χαϊδάρι στις διαβιβάσεις, είχα περάσει ΠΕΝ εκεί. Μετά από μερικά χρόνια πήγε στο Μάλεμε, και η 3η πήγε στον Ασπρόπυργο.
    Μια και το θυμήθηκα, ΠΕΝ, προκεχωρημένη εκπαίδευση νεοσυλέκτων, ή πεθαίνει ένας νέος.

  167. Pedis said

    Άφησαν τα όπλα οι στρατιώτες του Σώματος του Μηχανικού στον όμορφο Αμπελώνα Λάρισας για χάρη ενός ιερού σκοπού: την ανέγερση ναού προς τιμήν του νεότερου Αγίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, του Αγίου Παϊσίου.

    http://diktiospartakos.blogspot.it/search?updated-max=2015-10-22T07:53:00%2B03:00&max-results=14

    Προχωρά ο διαχωρισμός κράτους-εκκλησίας.

    Με την ευκαιρία, από τις πιο ταπεινωτικές καταστάσεις που συναντά κάποιος κάνοντας τη θητεία του στον ελληνικό στρατό είναι να παραβρίσκεται στις πρωτογονικού τύπου θρησκευτικές τελέτες (στην πράξη υποχρεωτικές) … αγιασμοί, δεήσεις, εκκλησιασμοί, κηρύγματα, με το παπαδαριό στην πρωτη σειρά σε κάθε επίσημη πράξη και η πλειοψηφία των στελεχών δουλόφρονες, δεισιδαίμονες, λακέδες του ρασοφόρου. Ναυτία.

    (ρητό των μονίμων: «καλύτερα να ‘χεις βύσμα τον παπά της μεραρχίας παρά το στρατηγό»).

  168. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    και η 3η πήγε …….η 2η βέβαια.

  169. 164

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AC%CF%81%CE%BF%CF%82

  170. sarant said

    164-169 Ναί, έχει γουστόζικη ετυμολογία. Θα άξιζε άρθρο.

  171. cortlinux said

    @Pedis
    και που να δεις να σε λένε αλλόθρησκο επειδή ορκίστηκες στην τιμή σου.

    @Νίκο Σαραντάκο
    Εσύ τον στρατό πέρα από τις συνθήκες τον βρήκες ενδιαφέρον ή αδιάφορο; Το ρωτάω διότι από θέματα κοινωνιολογίας ή γλωσσολογίας τόσο από θέματος φανταρικής αργκού όσο και των διάφορων διαλέκτων νομίζω ότι θα είχες μπόλικο υλικό

    Εν έτει 2008 μου έκανε εντύπωση το πόσα ελληνόπουλα ήταν εντελώς αγράμματα και δεν γνώριζαν πώς να βάζουν την υπογραφή του

  172. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    «Είμαι νέος, είμαι σέξι είμαι 2-86» λέγαμε στους παλιούς το 2004, για να δείξουμε ότι, και καλά, δεν μας νοιάζει! Πάντως η επίσημη ονομασία μας ήταν 2004 Α΄ ΕΣΣΟ*. Για την αργκό, πάντως, να πω ότι έχω την εντύπωση ότι είναι κάτι πιο πρόσφατο, μάλλον μετά τη δικτατορία. Δηλαδή, την εποχή του πατέρα μου (κλάσεως 1954, 38 ΕΣΣΟ) δεν χρησιμοποιούσαν κάποιο ιδιαίτερο λεκτικό κλπ. Απλά όλα εξελίσσονταν, όπως φανερώνουν οι διηγήσεις, σε (προσπάθεια για) καθαρεύουσα. Ίσως όσοι πήγαν στρατό προδικτατορικά να μπορούν να μας διαφωτίσουν.

    * Εκπαιδευτική Σειρά Στρατεύσιμων Οπλιτών

  173. 172

    Ήμουν 91Β ΕΣΣΟ (εξ αναβολής, βεβαίως) ή 211 σειρά. Με έξι σειρές το χρόνο μας κάνουν 35 χρονάκια, δηλαδή το 1956 πρέπει να κατατάχτηκε η 1η σειρά. Γιατί τότε;

  174. Pedis said

    # 171 – Είδα τις ταπεινώσεις που υπέστησαν οι μουσουλμάνοι στο κέντρο εκπαίδευσης.

    Βασική προσφώνηση των στελεχών προς τους κληρωτούς είναι «παιδί μου». Η χρήση της δεν αποτελεί έκπληξη. Σε όλα τα κάθετα συστήματα αδιαμφισβήτητης εξουσίας, όπως στα δουλοκτητικά (από αρχ. Ελλάδα και Ρώμη μεριά μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες στις ΗΠΑ ) ο δούλος, ο παραγιός, ο αποκάτω είναι «παιδί», ο νέγρος στις ΗΠΑ, οποιασδήποτε ηλικίας, ήταν (είναι ακόμη; πάντως, είναι εν δυνάμει ξερός από σφαίρα αστυνομικού) μπόι.

  175. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>ξεψαρωσάμεν;
    μαγκεψάμεν; θυμάμαι να λέγανε ο αδελφός μου και οι φίλοι πως τους πούλαγαν μούρη οι «αρχηγοί» στο στρατό και τους έκαναν χτυπηματάκια πάνω στο πηγούνι με το λυγισμένο δείχτη.

    Επίσης ο πρώτος από την παρέα τους που πήγε φαντάρος,απευθυνόταν στα γράμματα σε όλους μας σ΄έναν έναν, ακόμη και στο λαγωνάρη μας ή σ΄έμένα τη μικρή καρπαζοεισπρακτόρισσα κι έκλεινε πάντα: Χαιρετισμούς δεν έχετε από κανέναν.Οι άλλοι, οι μεγάλοι, γελούσαν μ΄αυτό,αλλά εγώ θυμάμαι μου ερχόταν στεναχώρια.

  176. Λ said

    Ευχαριστώ. Εμείς δεν τη λέμε τη λέξη φαντάρος. Πάντα Λέμε στρατιώτης. Κάπου διάβασα ότι είναι υποτιμητικό να πεις κάποιο φαντάρο.

  177. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #173
    Μήπως το 1956 κατάργησαν αυτό το κλάσεως; Δεν ξέρω. Αν ο πατέρας μου το 1954 ήταν 38 ΕΣΣΟ πρέπει να είχε αρχίσει η αρίθμηση γύρω στο 1947. Θα τον ρωτήσω μήπως ξέρει.

  178. Αρκετά τυχερός ο Sarant, και όχι μόνο, που δεν πρόλαβε την «καλλιόπη». Έχασε την εμπειρία από μια αξέχαστη …καλή οπή!
    Όχι μόνο μοδίστρες αλλά και κουβαρίστρες λέγαμε τους στρατιώτες των Διαβιβάσεων. Τους υγειονομικούς τους λέγαμε νοσοκόμες (στην καλύτερη περίπτωση) αλλά και …αδελφές!
    Γιασεμί λέγαμε το μάθημα Γενική Στρατιωτική Μόρφωση, στη Σχολή Πυροβολικού.
    Την προσωνυμία Ακανία (από τους ακανέδες) προσήψαν οι φαντάροι στις Σέρρες. «Θα πήξουμε στην Ακανία» φώναζαν, κυρίως τις απογευματινές ώρες, κάποιοι που δεν είχαν έξοδο, εννοώντας όχι μόνο την πόλη αλλά και το γεγονός ότι κάθονταν μέσα στο στρατόπεδο χωρίς να έχουν να «κάνουν» τίποτα.
    Λίγο τα παραλέει ο Sarant για τα καψόνια, ίσως όμως να μεταφέρει πραγματικές εμπειρίες από τα ΛΥΒ που πέρασε. Στη Σχολή Πυροβολικού (αρκετά χρόνια πριν από τον Sarant) τα καψόνια γίνονταν από τους «παλιούς». Όμως οι «νέοι» ήταν υπό την προστασία των βαθμοφόρων τους, που προέρχονταν από την «παλιά σειρά» και περιόριζαν τη δράση των «καψομανών» (δεν ξεπερνούσαν τους 3-4 σε κάθε σειρά). Σημειώνω ότι οι ΥΕΑ αυτοδιοικούνταν. Επιλέγονταν 14 βαθμοφόροι από την παλιά σειρά, σύμφωνα με την επίδοσή τους στα μαθήματα: Ο πρώτος της τάξης, αποκαλούμενος και «Μεγάλος Θεός», είχε στον βραχίονά του τα διακριτικά Επιλοχία με προσθήκη ενός αστεριού («κανένας δεν βλέπει στα μάτια τον Μεγάλο Θεό», ήταν μια συχνή προσταγή των παλιών προς τους νέους). Κάτω από αυτόν ήταν 2 Επιλοχίες, επικεφαλής των δύο τμημάτων ΥΕΑ (ένα των παλιών και ένα των νέων). Σε κάθε τμήμα υπήρχαν 2 Λοχίες και 3 Δεκανείς. Τέλος υπήρχε και άλλος ένα Δεκανέας, ο 14ος και τελευταίος βαθμοφόρος, που τον λέγαμε «Φρούραρχο» επειδή ήταν επιφορτισμένος να ρυθμίζει τις υπηρεσίες για τις σκοπιές και τις περιπόλους. Θυμάμαι που στις ώρες ανάπαυσης (που γίνονταν τα καψόνια) ο Λοχίας, προκειμένου να μας προστατέψει, μας μάζευε επίτηδες σε κάποιο καλό μέρος του στρατοπέδου, όπου αγναντεύαμε το απέναντι νησάκι (της Φανερωμένης, νομίζω) και λέγαμε την «προσευχή του Βούδα». Τώρα θα μου πείτε τί συνέβαινε αν τύχαινε να είναι «καψομανής» ο ίδιος ο Λοχίας. Τέτοιος ήταν ο ένας από τους δύο Επιλοχίες της σειράς μου, ο οποίος όμως είχε (ευτυχώς) το τμήμα των παλιών.
    Τέλος, να πω ότι «καραβανάδες» λέγαμε όχι μόνο τους «εξ υπαξιωματικών» αλλά και κάθε αξιωματικό που ασχολούνταν πολύ με τα δευτερεύοντα, όπως ατομική καθαριότητα, συσσίτιο κλπ. Από έναν τέτοιο καραβανά, τον διοικητή της Μοίρας ΥΕΑ, άκουσα μια σοφή κουβέντα, την προτεραία της ονομασίας μας σε ΔΕΑ (που έμελλε να την θυμηθώ αρκετές φορές στον μετέπειτα 40/ετή και πλέον εργασιακό μου βίο): «Από αύριο θα είστε μικροί ηγέτες του στρατεύματος. Έχω να σας δώσω δύο συμβουλές: 1) Να μην ανέχεστε ποτέ ανυπακοή στις διαταγές σας. 2) Μη δίνετε ανόητες διαταγές! Δεν πρόκειται να τις εκτελέσει κανένας»!
    Τηρουμένων των αναλογιών, το παραπάνω …καραβανίστικο ισχύει μέχρι σήμερα και για …τους νόμους της ελληνικής Πολιτείας!

  179. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Εδώ τα φρέσκα
    http://www.onalert.gr/stories/o-kammenos-ypodextike-ton-hollande-me-tis-amazones-tou/45700

  180. Λ said

    Ο γαμπρός μου που είναι πια συνταξιούχος είχε υπηρετήσει στο σώμα εφοδιασμού μεταφορών και ήταν οδηγός. Τα είχε πάντα με τους στρατονόμους που στην Κύπρο τότε τους έλεγαν εσατζίδες.
    Οι της ΕΣΑΚ που πάντα κατάτρεχαν τους οδηγούς ήταν πάντα προνομοιούχοι και θεωρείτο από χέρι ότι ήταν χουντικόπουλα.

  181. ΚΑΒ said

    . Μόλις ο γιος μου μου είπε ότι υπάρχει εφαρμογή για κινητά που ονομάζεται λελέντζα στην οποία καταχωρίζεις τις ημέρες της θητείας και σου εμφανίζει τον βαθμό που έχεις ανάλογα με τον χρόνο που έχεις υπηρετήσει.
    Επειδή υπηρέτησε στη Χίο,ξέρει ότι τους Χιώτες τους λένε Ούργους, αλλά την Ουργία δεν την είχε ακούσει.

    .γιωτοπάπουτσα:τα αθλητικά παπούτσια που δίνουν (τουλάχιστον το 2009) στους στρατιώτες.

    .Το 414 στρατιωτικό νοσοκομείο το έλεγαν Ι(γιώτα)4 14

    . Μπιφτέκι όταν υποχρεώνεσαι να κάνεις την υπηρεσία άλλου και ο άλλος σε μπιφτεκώνει.

    .Δίκας και Υποδίκας: Διοικητής και Υποδιοικητής

    . Γόπινγκ:μαζεύω τις γόπες

  182. Λ said

    Μια μικρή λεπτομέρεια ύπηρέτησε την εποχή που στον στρατό με έκανε κουμάντο η χούντα

  183. Πέπε said

    O τάκος πεινάει

    Απολελέ / Απολελέ και τρελελέ / Λελέ / τα λελεδοπούλια (που πετάνε και φωνάζουνε λελέ, λελέ, αόρατα στους νέους)

    Στραβάδι δε λέγανε στον καιρό μου (ή 1999 ή 2001, δε θυμάμαι). Μόνο ψάρι-ψαράς και ποντίκι, με όλα τα παράγωγα και τις παραλλαγές τους

    Οι σειρές από πού ξεκίνησαν; Εγώ ήμουν 271. 271 δίμηνα πιο πριν είχε υπάρξει η σειρά 1. Τι ήταν αυτή; Οι προηγούμενες;;

    Επίσης στον καιρό μου καραβανάς ήταν ο κάθε μονιμάς, από σχολή ή όχι

    Πετάει το τρελό (το αεροπλάνο της άδειας: σε Χ μέρες πετάει το τρελό)

    Αδείομαι

    Γκατζολόπτερα (μυθικών διαστάσεων κουνούπια του Έβρου)

    Ερμηνευτικός μύθος για τους Γκασμάδες (Μυτιληνιούς): ότι κάποτε φτιάχναν το αεροδρόμιο στο νησί και βάλαν εθελοντές ντόπιους να έρθουν με γκασμάδες και φτυάρια, αλλά είτε από κουταμάρα είτε από τεμπελιά ήρθαν όλο γκασμάδες και κανένα φτυάρι. Γκασμαδία ή Γκάσμα, και Γκασμάδες, (και όλα τα σχετικά: γκασμαδόνερο κλπ.) λέγονται και για τη Λήμνο, αλλά κατ’ επάκταση.

    Παλιά / Παλιά στο Τέξας

    Χαλιέμαι / δε σε χάλασε / χαλιέσαι νέος; / δε με χαλούλου / δε με χαλούιτς / δε με χαλούμπι

    Δεν την παλούλου

    Απ’ όλα τα καταπληκτικά της στρατιωτικής αργκό, με το σουρρεαλιστικό της χιούμορ, τα πιο υπέροχα για μένα είναι αυτά τα άκλιτα ρήματα. Δε με χαλούλου, δεν την παλούλου, απολελέ. Σ’ ένα κόσμο όπου η κάθε λεπτομέρεια του καθ’ ημέραν βίου «προβλέπεται» μέχρι αηδίας, έστω θεωρητικά (γιατί στην πράξη ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΕ δε γίνεται όπως προβλέπεται, από τα κομβία μέχρι την ουσία της άμυνας της πατρίδας), το να εκφράζεσαι και μάλιστα να συνεννοείσαι σε μια γλώσσα που καταλύει ακόμη και τους πιο θεμελιώδεις κανόνες των ελληνικών, όπως ότι τα ρήματα έχουν πρόσωπο, είναι ένα καλό αντίδοτο αντικομφορμισμού.

  184. cortlinux said

    Νομίζω ότι ξεχάσαμε το κλασσικό πια «Τα πάντα όλα»

  185. # Ἀλφᾶς ἢ ἀλφόνι ἢ ἀλφάδι ἢ Ἀλφόνσος (κι ὅταν τρώγαμε ψάρρι λέγαμε, «ἄ, ἄλφα θὰ φᾶμε σήμερα»

    ἀντιστοίχως τὰ διακριτικὰ τῶν ΥΕΑ διακρίνονται σὲ ἀλφόσημα καὶ βητόσημα

    #171 ἐν ἔτει 2007 ποὺ ὑπηρετοῦσα (ΝΟΕ 2006-ΑΠΡ 2008) γνώρισα ἄτομο ποὺ ἔγραφε μὲ -ο τὶς καταλήξεις τῶν ῥημάτων.

    ἀπὸ τὸν ὑπηρετήσαντα εἰς τὴν ΕΛΔΥΚ ἀδελφό μου ξέρω ὅτι ἐκεῖ τοὺς ποντικαρᾶδες τοὺς λένε κούνελους.

    πιὸ μοντέρνες ὀνομασίες τῶν γιωτάδων: γιωτόμπαλλο, i-ball

    Σωβέ=σωματικὴ βελτίωσι (οἱ κάμψεις)

    #157 Οι Μούσες πάντως έχουν πολύ ύποπτα εθνικοσοσιαλιστικό στυλ. Γυναικάρες δυνατές με αντρικά χαρακτηριστικά.

    μᾶλλον σοσιαλιστικὸ ῥεαλισμὸ θυμίζει αὐτό! 😛

  186. Πέπε said

    Απαλλαγή: ο φαντάρος που είναι τρεις σειρές νεότερός σου. Κατάλοιπο από ένα παλιότερο σύστημα μεταθέσεων, λέει, όπου σε κάθε μονάδα δεν έρχονταν νέοι σε κάθε σειρά αλλά κάθε τρεις σειρές (οπότε επί ένα εξάμηνο ήσουν νέος).

  187. Πέπε said

    Μονάδα: όχι η κάθε μονάδα (τάγμα ή σύνταγμα) αλλά μόνο οι παραμεθόριες.

    Λόχος: το κτίριο του λόχου.

  188. γελαδερός=αὐτὸς ποὺ γελάει (γιατί γελᾷς Ἀλφόνσο;εἶσαι γελαδερός; ἔχει ὁ πατέρας σου γελάδια στὸ Τέξας;)

  189. 181α

    ΚΑΒ

    Η Ουργία (ή Ουργκάντα) χρωστάει το παρανόμι της στο αποκλειστικά χιώτικο επίθερο «ούργιος» (ανώριμος, χαζός) που χρησιμοποιείται συχνά: «Μα ούργιος είσαι, παιδάκι μου;»

  190. Πέπε said

    Μάχιμος, μαχίμι

    Δοκίμι

  191. Πέπε said

    @185γ (ρήματα σε -ο):

    -Εσύ ρε σειρά πώς κι ήρθες έτσι μεγάλος;
    -Αναβολή για σπουδές. Πανεπιστήμιο.
    -Α, είσαι μορφωμένος! Θα ‘χεις πάει και Λύκειο, ε;

  192. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    189.>> «Μα ούργιος είσαι, παιδάκι μου;»
    Το λέμε κι εμείς.Ούργιος, ο κλούβιος,μεταφορικά και κυριολεκτικά.Ούργιο το μυαλόντου, ακατοίκητο.
    Η κλωσσού δεν ήβγαλε μουδένα αυγό,όλα είτονε ούργια.

  193. #191 εἶμαι ΛΥΛ (λοχίας ὑπηρεσίας λόχου) κι ἔρχεται ὁ λοχαγὸς καὶ μοῦ λέει «Ὄργανο! Γιατί δὲν πᾷς νὰ βγάλῃς τὸ ἄγημα γιὰ τὴν σημαία;» Τὸ ἀνέλαβε ὁ δεκανέας, κύριε λοχαγέ, ἔχουμε κάνει καταμερισμό καθηκόντων». Ὁ λοχαγὸς φεύγει καὶ μὲ πλησιάζει συνάδελφος ΥΕΑ ἀπὸ τὴν ἴδια διμοιρία «Τί εἶναι αὐτό; τὸ καταμερισμό;»

  194. sarant said

    171 Φοβερά ενδιαφέρον μέρος -ήρθα σε επαφή με ανθρώπους από περιοχές/περιβάλλοντα που δεν είχα ποτέ γνωρίσει

    173 Δηλαδή γιατί άρχισαν απο τότε να μετράνε… δεν ξέρω

    176 Ενδιαφέρον αυτό, που δεν χρησιμοποιείτε τη λέξη ‘φαντάρος’

    178-181-183-185: Ευχαριστώ πολύ για τις προσθήκες!

  195. ΚΑΒ said

    Αν δεν κάνω λάθος, μέχρι το 1972 έπαιρναν 4 σειρές τον χρόνο: Γενάρη, Απρίλη, Ιούλη και Οκτώβριο.
    Εγώ ήμουν 72 Γ΄ ΕΣΣΟ, 113 σειρά, κλάσεως 1970.

    Εγώ υπολογίζω ότι η 1η ΕΣΣΟ πρέπει να ήταν το 1945, όχι το 1947.

    Παρατηρώ ότι το ΑΣΜ του πατέρα μου, κλάσεως 1933, ήταν 46645 και το δικό μου ήταν περίπου το ίδιο. Επομένως
    κάποια στιγμή πρέπει να άρχισε καινούρια αρίθμηση.

    τούρκος:το πάνω κουμπί του χιτωνίου που οι παλιοί φαντάροι το αποσπούσαν με δύναμη από τους νέους.

    νεκροτάμπελο:το μεταλλικό ταμπελάκι που φορούν στον λαιμό οι στρατιώτες με ονοματεπώνυμο και ομάδα αίματος

    Αν έχουν γραφεί,ζητώ συγνώμη.

  196. #185 τὰ «ψάρρι» εἶναι πρφανῶς παρόραμα

    τυρόπιοτα λέγαμε τὸ δίκωχο ὑποτιμητικά, γιατὶ μόλις πήγαμε στὴν ΣΕΑΠ τὸ πετάξαμε καὶ βάλαμε μπερέ.

    λουκάνικο λέγαμε τὸν κυλινδιρικὸ σάκκο ἱματισμοῦ.

    γαμοσείρης:αὐτὸς ποὺ «γαμάει» συναδέλφους τῆς σειρᾶς του

    Τοῦρκος:τὸ κουμπὶ τοῦ γιακᾶ τοῦ χιτωνίου ποὺ πρέπει νὰ εἶναι πάντα ξεκούμπωτο

    ἑλικοπετράκι ἢ σινούκ: τὸ καψόνι ξεστρωσίματος τοῦ κρεββατιοῦ (ὑπόκειται ἡ εἰκόνα ἑνὸς ἐλικόπτερου ποὺ περνᾷ κι ἀπὸ τὸν στρόβιλο ποὺ δημιουργεῖ ξεστρώνεται τὸ κρεββάτι)

    χιόνι: καψόνι πασπαλίσματος τῶν ἀρβύλων μὲ τάλκ (Ἀφᾶδες ξυπνῆστε, ἀπόψε χιόνισε) δυσκολεύει τὴν ἔγκαιρη προσέλευσι τοῦ παθόντος στὴν πρωινὴ ἀναφορὰ

    στολὴ Κορέας: καψόνι κατὰ τὸ ὁποῖο ὁ καψωναροιζόμενος φοράει ὅ,τι ἔχει καὶ δὲν ἔχει σὰν κρεμμύδι. συνήθως συνοδεύεται ἀπὸ τὸ καψόνι τοῦ στίβου δωματίου: ὁ θάλαμος μετατρέπερται σὲ αὐτοσχέδιο στίβο μάχης.

    πίνγκ πόνγκ: καψόνι κατὰ τὸ ὁποῖο ὁ καψοναριζόμενος μετατρέπεται σὲ άγγελιάφορο μεταξὺ τῶν 2 καψοναριζόντων ποὺ τὸν μεταχειρίζονται σὰν μπαλλάκι τοῦ πὶνκ-πόνγκ: «Ἄλφα, πήγαινε στὸν ΥΕΑ Β Παπαδόπουλο καὶ πές του «πίνγκ» ἀπὸ τὸν ΥΕΑ Β Κωνσταντινίδη». ὁ ἄλλος ἀπαντὰ μὲ «πόνγκ»κ.ο.κ.

  197. alexisphoto said

    @183:
    «Γκατζολόπτερα (μυθικών διαστάσεων κουνούπια του Έβρου)»
    τα γνωστά και ως «εφ δε γκατζι» !!! 🙂

  198. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Κάθε φορά που θάρθεις ,βρέεεχει 🙂

  199. ΚΑΒ said

    189. Ευχαριστώ. Έχω ένα χιώτικο γλωσσάρι,όχι του Πασπατη,και τη βρήκα τη λέξη. Εκεί βρήκα και ουργιαλού: η αργόστροφη, η απονήρευτη.

  200. #195 τὸ ΑΣΜ δὲν ἔχει σχέσι. ἡ κλᾶσι, ποὺ εἶναι ἡ κατάληξι τοῦ ΑΣΜ βγάινει ἀπὸ τὴν χρονολογία γεννήσεως +21. π.χ. γεννημένος τὸ 1984 εἶναι κλάσεως 2005. τὸ πρόθημα τοῦ ΑΣΜ ἔχει νὰ κάνει μὲ τὸν νομὸ στὸν ὁποῖο εἶναι γραμμένος (τὸ στρατολογικὸ γραφεῖο, ἂν καὶ ἡ διάρθρωσι τῆς στρατολογίας ἐσχάτως μεταρρυθμίστηκε). τὸ μεσαῖο -τὸ διαφορετικὸ γιὰ τὸν καθένα- νούμερο, εἶναι αὔξων ἀριθμὸς ποὺ δηλώνει ἁπλῶς τὴν στρατολογική του μερίδα στὰ στρατολογικὰ μητρῷα. οἱ λεγόμενες «σειρὲς» εἶναι ἄτυπος τρόπος ἀριθμήσεως, οἱ δὲ ΕΣΣΟ ποὺ καλοῦνται κατ’ἔτος ὡς πρὸς τὸν ἀριθμό τους ἀλλάζουν σχετικῶς συχνά, ἄλλοτε γίνονται 4, ἄλλοτε 6.

  201. Spiridione said

    172. Λογικά πρέπει να υπήρχε κάποιου είδους αργκό και παλιότερα, προσφέρεται πολύ το περιβάλλον του στρατού. Ο Τριανταφυλλίδης έχει κάποιες αναφορές

    Στη Σχολή των Eυελπίδων έλεγαν, άλλοτε τουλάχιστο, κουμπουρώνω ‘δεν ξέρω το μάθημα’ μιρμιρία ‘γρίνια, μελαγχολία’, το έτριξα ή το τράβηξα ‘ξέρω καλά το μάθημα’, νίλα ‘άγρια υποδοχή του νέου μαθητή από τους παλιούς’, και νιλαδόρος. Στη στρατιωτική πάλι γλώσσα συνηθίζονται τα δεκάρα, λ.χ. «άρπαξε μια δεκάρα» ‘τιμωρία με κράτηση δέκα ημερών’, εξάρα, μιναρές ‘μήνας ολόκληρος’, γράμμα ή γράμμα συστημένο ‘υπηρεσία’, γαλονάς ‘ο αξιωματικός’, οπλατζής για το διοικητή, που όταν παρουσιαζόταν καλούσε ο στρατός «στα όπλα», σκοτώνω, τη σκότωσε για το πούλημα της κουραμάνας, Θοδώρα ‘διάλυση’, Kαλλιόπη ‘απόπατος’, κοντογούνι ‘κράτηση’ (έκαμε έξι και παρών για στρατιώτη που έλειψε αυθαίρετα έξι μέρες από τη μονάδα του και ξαναπαρουσιάζεται εγκαίρως την τελευταία στιγμή για να μην κηρυχτεί λιποτάκτης) κτλ.
    http://www.komvos.edu.gr/glwssa/odigos/Thema_a9/a_9_popup4.htm

  202. ΚΑΒ said

    Κορνήλιε, ευχαριστώ. Δεν ήξερα ότι τα δυο πρώτα του ΑΣΜ δηλώνουν τον νομό -το στρατολογικό γραφείο στο οποίο υπάγεται κάποιος ανάλογα με τον τόπο γέννησής του.

  203. sarant said

    201
    Υπάρχει το βιβλίο ενός Αθανασόπουλου (;) για τη γλώσσα του στρατού, με υλικό από δεκ 1960, ενώ έχω βρει και ένα παλιότερο σε μια Ηπειρωτική Εστία.

  204. ΚΑΒ said

    Εγραψα στο 195 1η ΕΣΣΟ αντί 1η σειρά.

  205. gryphon said

    Πρεπει να ειναι σχεδον πληρες το λεξικο.Μερικα ουτε τα θυμομουν πια και με την ευκαιρια τα θυμηθηκα.
    Αν δεν το ανεφερα κανεις στα σχολια και δεν το προσεξα θα προσθετα την τυροπιτα οπου τυροπιτα ισον το δικωχο.

    167
    Δεν εχεις δικιο.Εμενα που ημουνα ψηλο και ωραιο (ετσι πιστευω) παιδι μου αρεσε παρα πολυ να πηγαινω σε αγηματα και λιτανειεςς και γενικα επισημες τελετες γιατι ελεγα κι εγω και αλλοι φανταροι ετκαιρια να δουμε κοριτσια τα οποια νομιζαμε οτι θα εντυπωσιαζαμε.
    Επισης και εκλογες που πηγα καναδυο φορες σε κατι χωρια αισθανομουν σαν στρατηγος περιπου.Εχουν η ειχαν τελος παντων σε μικρες κοινωνιες στην επαρχια σε μεγσλη εκτιμηση τα στρατα.Και η ιεραρχηση δεν ειναι σωστη .
    Πρωτα ειναι ο πολιτικαντης δημαρχος νομαρχης βουλευτης αντρας η γυναικα και μετα ο Μητροπολιτης και τελευταιος κολαουζος και δουλοπρεπης οπως σωστα λες ο εκαστοτε μεραρχος στρατηγος και τα στελεχη.
    Γενικα αυτα που γραφεις για τον στρατο για ιεραρχιες σχεσεις εξουσιας κλπ ενταξει καταλαβαινω εχοντας διαβασει σχολια σου για αλλα θεματα που το πας αλλα περα απο μεμονωμενες περιπτωσεις μικρη σχεση εχουν με την εμεπειρια ενος εφηβου που παει σαν απλος φανταρος.Ειναι παραλληλο συμπαν.Ο Διοικητης ο υποδιοικητης οι λοχαγοι οι αξιωματικοι γενικα η ιεραρχια κλπ πολυ λιγη σχεση εχουν με την καθημερινη ζωη του φανταρου.
    Το σοκ για καποιον που παει στον στρατο μετα την εφηβεια του παιδικους φιλους κλπ ειναι ο διπλανος φανταρος αυτος με τους οποιο πρεπει να συμβιωσει αναγκαστικα.Εκει μαθαινει τι παει να πει ρουφιανιλικι αντισυναδελφικη συμπεριφορα και ολαυτα που θα συναντησει καποιος μετα στην ζωη του.Οι αξιωματικοι και η ιεραρχια κλπ δεν υπαρχουν πουθενα.Οι αλλοι φανταροι οι ισοι και ομοιοι ειναι το προβλημα.
    Για μενα δηλαδη.Μπορει να εφταιγα κι εγω δηλαδη καθως ειμαι ιδιατερα ασεβης και με καθε τροπο εδειχνα την περιφρονηση μου για εννοιες οπως το «παλιος» δηλαδη κοπριτες τεμπεληδες φανταρους.Να μην λεω φανταριστικες ιστοριες τωρα αφου ειναι και αλλο το θεμα αλλα στην γυρα ανα την Ελλαδα που εκανα κατα την διαρκεια της θητειας μου απο αλεπαλληλες δυσμενεις μεταθεσεις και τα λεφτα μου εκλεψαν πολλες φορες και ξυλο επαιξα με αρκετους και ναρκωτικα μου εβαλαν στον σακο ωστε να πεισουν τον διοικητη να με διωξει σαν πιθανο ναρκομανη και διαφορα αλλα.
    Ολα απο αλλους φανταρους

  206. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #195
    Αν όντως παλιότερα έπαιρναν 4 ΕΣΣΟ και αφού το καλοκαίρι του 1954 έπεφτε η 38, τότε 36:4=9 και 1954-9=1945. Προφανώς, η πρώτη σειρά μπήκε το Γενάρη μετά τα Δεκεμβριανά…

  207. Γς said

    Μα Τον Δια

    Mamma Mia in Ancient Greek

  208. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #201, 203
    Τότε θα φταίει που ο πατέρας μου ήταν ΔΕΑ μάλλον;

  209. Spiridione said

    203. Υπάρχουν και αυτά τα άρθρα του Θανάση Παπαθανασόπουλου στη Νέα Εστία το 64-65, με λεξιλόγιο, στιχάκια κλπ.
    http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=105104&code=3731

    http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=106149&code=5071

    Και Λαογραφικά Αεροπορίας από τον Δ. Κράνη
    http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=137149&code=6707

  210. Ριβαλντίνιο said

    «Η Στρατιωτική ζωή εν Ελλάδι»
    (Ανωνύμου 1870)

    Εις τας δύο μετά μεσημβρίαν συνηρχόμεθα οι γραφείς, δια να ευρεθώμεν πάντοτε προ του λοχαγού εις το γραφείον. Αυτός ήρχετο εν τέταρτον το πολύ της ώρας μετά τας δύο. Εξηπλούτο τότε επί της έδρας του, εζήτει τον καφέν του και ήρχιζε να χασμάται. Εχασμάτο αυτός, αλλ’ εχασμώμεθα και ημείς. «Χαα…» ο τμηματάρχης έσωθεν του παραβλήματος, «χααα…» οι γραφείς έξωθεν αυτού… Όσοι εβαρύνοντο τα χασμήματα εδίδοντο εις το κυνήγιον των μυιών, διότι ήτο θέρος τότε και τα κατηραμένα εκείνα έντομα ούτε το σπουδαιότερον τμήμα του υπουργείου των Στρατιωτικών εσέβοντο.
    😉

    (Από Ιστορία των Ελλήνων, ΔΟΜΗ, τόμος 14, Κεφ.1, σελ.19).

  211. Corto Maltese said

    164, 169, 170 (ετυμολογία φαντάρου):
    Νομίζω ότι έχει να κάνει ειδικότερα με την πριγκίπισσα της Ισπανίας (infante) και το στρατιωτικό σώμα που προοριζόταν να την φυλάει.
    (Αν θα προκύψει σχετικό άρθρο, ας μην επεκταθώ)

  212. Lazaros Pappas said

    Σειρούλα ξέχασες τον ωνιάρχη (έχουμε πάει και μαζί σε αποστολή ωνίων στην Αρεόπολη)

  213. Alexis said

    #185: Κορνήλιε είσαι πολύ νεούδι!
    Αναφέρσου! 😀

  214. Corto Maltese said

    209 (Spiridione):
    Καταπληκτικά τα ρουμελιώτικα – κορεάτικα!
    Επίσης απίθανη η έκφραση «στραβάδια σήμερα θα γίνει της διεφθαρμένης».
    Και πανέξυπνη λέξη η μπουρδελιάρα για τον υπέρυθρο λαμπτήρα με ασθενικό φως στο θάλαμο.

    Κάποια στρατιωτικά στιχάκια της προπολεμικής περιόδου διέσωσε και ο Φαλτάιτς, ανάμικτα με άλλα αδέσποτα μάγκικα δίστιχα:

    Βρε συ βλάμη ναυτοδίκη/ κάνε γλήγορα την δίκη.
    Κανέλλα δω, κανέλλα κει/ έλα στην ναυτοφυλακή.
    Στον Άρη βγαίνω και θωρώ/ τον κόσμο τον προσωρινό.
    Κυρ λοχαγέ κυρ λοχαγέ/ μας έσπασες τον ναργιλέ
    Κυρ λοχαγέ και κυρ λοχία/ φερ’ τον μάπα κι ας τ’ αστεία.

    (Περιοδικό Μπουκέτο, 7 – 2- 1929

    (Έχουν σωθεί και άλλα από άλλες πηγές)

  215. Alexis said

    Δεν αναφέρθηκε ο αγγαρειομάχος.
    Και ο ταψίαρχος.

  216. Λ said

    Ο καλός φαντάρος Σβέικ, τι λέτε;

  217. Λ said

    Πάντως είναι καλύτερο από το αγγλικό soldier που λίγο πολύ σημαίνει μισθοφόρος.

    Ο φοριαμός θα μπορούσε να μπει στο γλωσσάρι

  218. B. said

    Σχετικά με την αρίθμηση των σειρών, ο πατέρας μου (κατοχική κλάση, που υπηρέτησε αναγκαστικά μετά τον πόλεμο) μου είχε πει ότι όταν άρχισαν να παίρνουν φαντάρους συχνότερα από μια φορά το χρόνο, η άτυπη αρίθμηση της νέας σειράς ξεκίνησε από την παλιά κλάση (π.χ. η σειρά 50Α ήταν 50, ενώ η 50Β έγινε 51). Εικάζω ότι αυτό θα συνέβη μετά τον πόλεμο ακριβώς που ξανάρχισε η στρατολογία, καθότι όσοι είχαν γεννηθεί αρχές δεκαετίας του 20 δεν πήγαν φαντάροι μεταξύ 41-44 αλλά αργότερα.

    Το ΚΕΥΠ στη Λαμία (Κέντρο Εκπαίδευσης Υλικού Πολέμου) λεγόταν υποτιμητικά από μερικούς άλλους Κέντρο Εκπαίδευσης Υψηλών Προσώπων.

    Τα ώνια είναι αρχαία λέξη για τις προμήθειες ή στρατιωτική ορολογία και μόνον;

    [247 (ή 97Β), Στρ(ΥΠ), Ι4]

  219. B. said

    Α, και μια αναφέρθηκε η αποξήλωση, να μη ξεχάσουμε και τον εφοριαμό…

  220. Λ said

    θυμήθηκα και το περίεργο ρήμα του στρατού: αναγκαιεί από το αναγκαιώ= χρειάζομαι.

  221. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    219 Δεν τον ήξερα!

    212 Ελα ρε σειρά!

    211 Ακριβώς.

  222. Υαλτις said

    Ζ/87 Αερονομος
    Σφιγγας η σφηκας= ο αερονομος που υπηρετει στην βαση διοικησης της αερονομιας(τοτε Ελευσινα με τον απιστευτο για την σκληροτητα του διοικητη Βελλη) και φερει στο μπρατσο εμβλημα Σφιγγας.
    -Που υπηρετεις;
    -στα Συνορα…….
    -Χολαργου -Παπαγου (ΓΕΑ)
    Πενταγωνο=Υπουργειο Εθνικης Αμυνας
    Κανεις δεν αναφερθηκε και στο ΚΛΙΡΑΝΣ
    Το τελευταιο χαρτι που καταθετει ο σμηνιτης την ημερα της απολυσης , που περιγραφει αυτα που παραδιδει.
    Μοδιστρα=ο Σμηνιτης

  223. Πάνος με πεζά said

    Πυροφάνι : αστειάκι σε κοιμώμενο φαντάρο. Του βάζεις, με προσοχή να μην ξυπνήσει, ένα σπίρτο ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών, και μετά το ανάβεις…
    Παραλλαγή αυτού, και πολύ πιο άσεμνο : σε φαντάρο που κοιμάται με κρεμασμένη τη φούχτα του χεριού έξω από το κρεβάτι, …. τέλος πάντων, τη γεμίζεις με ένα σωματικό υγρό, που θα είναι το πρώτο που θα πάει στο στόμα του μόλις χασμουρηθεί…

    Συνηθισμένο «καψόνι υποδοχής» σε νέους φαντάρους στην Αεροπορία, το ξήλωμα των επωμίδων της στολής αγγαρείας, και το ξήλωμα μιας μικρής πιέτας που υπάρχει στο κάθε τσεπάκι στο στήθος (αυτό γίνεται βάζοντας το δάχτυλο και «τραβώντας» προς τα κάτω. Μερικοί αφαιρούσαν και οπλόκληρες τις τσέπες, έχοντας κάνει στο ντουλάπι τους αρχείο επωμίδων και τσεπών.

  224. cronopiusa said

  225. cronopiusa said

  226. cronopiusa said

  227. Γς said

    209:

    Αεροπορική Λαογραφία!

    Τέλος πάντων. Μικρή σχέση με αυτήν του στρατού ξηράς.
    Θυμάμαι και τον πατέρα μου που είχε υπηρετήσει κι αυτός στην στην Αεροπορία να μου διηγείται αναμνήσεις του με μπόλικα Αεροπορικά Λαογραφικά της προπολεμικής εποχής.

    Κι ήταν ολίγον Γαλλικά αυτά τα λαογραφικά του ΣΕΔΕΣ,
    Σε αντίθεση με τα δικά μας Αεροπορικά Λαογραφικά [τοπικό γλωσσικό ιδίωμα] της Σχολής Ικάρων.

    Εγγλεζικο. Της RAF. Ρέντινες, Σταντ Μπάι, Κλίρανς και τέτοια. Και που και που ελληνικούρες, αλλα αεροπορικές. Όπως λόγου χάρη για τα πλατάρια που θα φάμε. Αλλά τι πλαταρια; Πλατάρια Ντακότας!

    Αντε να μην αρχίσω και δεν θα τελειώνω.
    Αν δεν υπάρχει σχετικό Αερολαογραφικό [!] υλικό. Θα κάτσω ναανθολογήσω, αεροπορικά

    Πάντως καμιά σχέση με την κακομοιριά της φυλής των Φαντάρων. Και δεν εννοώ τους στρατιώτες αλλά τους……
    Ας’ το. Να πάει στο καλό!.

  228. sarant said

    227 Κι άλλοι μου εχουν πει οτι έχει πολλά αερολαογραφικά η αεροπορία -και οι μόνιμοι

  229. Για να ζηλέψουν μερικοί-μερικοί.

  230. Γς said

    Πάρ’τε και μια Ντακότα.
    Νά΄χετε

  231. Μαρία said

    Φανταρίστικης προέλευσης είναι η φιλική προσφώνηση ρε μαλάκα ή μαλάκα μου και ο τρόπος μέτρησης χ (μέρες) και μία.

  232. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  233. 232

    Πούσαι, ρε παλιοσειρά, kalantzianastasia ; Χάρηκα που τάπαμε!
    Να περνάς πού και πού, να τα λέμε!

    Αρβύλες μπείτε στη σειρά,
    κορδόνια στοιχηθείτε!
    Εγώ θα απολύομαι
    κι εσείς θα υπηρετείτε!

  234. Πέπε said

    Ημιάρβυλο (στρατιώτης μειωμένης)

    Ροζαλία

  235. «…θα πηδήξω τον φράχτη
    κι ας με πουν λιποτάχτη,
    Θα σάς φύγω,
    το ‘χα πει.»

  236. Gpoint said

    και κλάαααμα ο Αλβέρτος !

  237. spiral architect said

    @142: Σειρά Τσέρνομπιλ, ε ΝΜ; Τη σειρά μας τη βρήκε το Τσέρνομπιλ to ’86, η μετέπειτα κρίση του Σισμίκ το ’87 και εμένα προσωπικά η απόσπασή μου στην Πρ.Φρ. με επαναπροώθησή μου στο τάγμα στο Λιτόχωρο, για να πάμε όλοι μαζί αντάμα οπισθοφυλακή στα σύνορα.
    Μαγεία! 😛

  238. Γς said

    236:

    Αυτό δεν έπρεπε να [μας] το κάνεις, πρωί πρωί. Πσαρά

  239. Γς said

    Πριν 10 χεόνια περίπου, είχα πει «ασ’ το να πάει στο διάολο» και πέρασα καλύτερα.

  240. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    «..βάζει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο του Αϊνστάιν. »
    «Τα νέα, όμως, δεν είναι κακά μόνο για τον Αϊνστάιν -λόγο να δυσαρεστούνται έχουν και οι χάκερ.»…
    «Είναι μια κακή μέρα για τον Αϊνστάιν, μια κακή μέρα για τους κατασκόπους.»

    Πω,πώ! Ούτε το Pedis για τον Τσίπρα δεν θα είχε τόσο μένος…
    (πρέπει να του έφαγε γκόμενα κι αυτουνού ο Αλβέρτος…)

  241. spiral architect said

    @240: Η κβαντική διεμπλοκή, όχι στο TU Delft αλλά στο Μαξίμου:

    Oλαντρέου ζεις, εσύ μας οδηγείς!

  242. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Τον φοριαμό (217) και τα ώνια (218), τα είχα σκεφτεί κι εγώ: χωρίς, όμως, να είναι αργκό καταλήγουνε να είναι, αφού στην καθημερινή ζωή δεν χρησιμοποιούνται πλέον.
    Με αυτή την υπόθεση (εργασίας), θα μπορούσαν να προστεθούν μύρια όσα: από το ενδυματολογικό (σκελέα, φερ’ ειπείν) και τόσα άλλα -γραφικές επιβιώσεις λέξεων σε μια ζωή που διαρκεί είκοσι μήνες ή λιγότερο.

  243. Gpoint said

    # 236, 238

    ;όπου δικαιώνεται η Μαχαμπαράτα που υποστήριζε πως το ταχύτερο μεταφορικό μέσον είναι η σκέψη, αντίθετα με το φως του Αλβέρτου

  244. sarant said

    Καλημέρα!

    242 Τώρα πια εννιά μήνες. Για να μάθουμε λέξεις που αναφέρονται σε μεγαλύτερα διαστήματα χρόνου πρέπει να πιάσουμε γνωριμίες με ΕΠΟΠ

    240 Κι εγώ το πρόσεξα, κάτι του είχε κάνει ο Αλβέρτος, δεν μπορεί

  245. physicist said

    Το μεγάλο κακό δεν είναι οι ανοησίες σχετικά με τον Α., είναι οι ανοησίες που υπονοούνται και οι ανόητοι που νομίζουν ότι κατάλαβαν κι έβγαλαν συμπεράσματα.

  246. Εγώ Φυσικέ είπα να μην πω τίποτα, περίμενα να εμφανιστείς για να μας το κάνεις λιανά. Άντε λοιπόν! 🙂

  247. Νίκος Α. said

    Γιατί άραγε χρησιμοποιείται ο όρος κληρωτός; Υπήρχαν ποτέ τέτοιοι στον ελληνικό στρατό;

  248. physicist said

    #246. — Δεν προλαβαίνω, Δύτη, και ούτε εύκολο είναι ούτε υπεκφεύγω. Λυπάμαι αλλά είναι από τα πράγματα που έχουν πάρα πολύ υπόβαθρο και δεν εξηγούνται σε δύο γραμμές, είναι δηλαδή απ’ αυτά που σκέφτεσαι αν έχει νόημα να εκλαϊκευτούν.

    Ας πούμε μόνον το εξής, επειδή πρόκειται για πολύ διαδεδομένη παρεξήγηση: η Σχετικότητα λέει ότι καμία πληροφορία δεν μπορεί να διαδοθεί ταχύτερα από το φως. Στο περίφημο νοητικό πείραμα EPR, ο παρατηρητής που μετράει το σπιν του σωματιδίου Β και το βρίσκει να είναι, ας πούμε, «κάτω», δεν μπορεί ποτέ να ξέρει αν αυτό συνέβη επειδή την ίδια στιγμή ο άλλος παρατηρητής, χιλιόμετρα μακριά, μέτρησε το σπιν του σωματιδίου Α και το βρήκε «πάνω» (άρα η κοινή κυματοσυνάρτηση κατέρρευσε) ή όχι. Άρα, η πληροφορία ότι ο Α μέτρησε κάτι (αν μέτρησε) δεν διαδόθηκε ταχύτερα από το φως.

    Υπάρχουν πολύ λεπτομερέστερες εξηγήσεις και αναλύσεις (αυτό που έγραψα παραπάνω είναι απλώς ένα σκίτσο), οι οποίες ορίζουν ακριβώς τι θα πει διάδοση και τι θα πει συσχέτιση αλλά δεν προλαβαίνω. Απλώς θέλω να πω ότι αυτά είναι βαθιά νερά και θέλουν πάρα πολλή προσοχή. Δυστυχώς οι συντριπτικά περισσότερες εκλαϊκεύσεις τείνουν προς τη γνωστή αρλούμπα ότι η σκέψη και το πνεύμα διαπερνούν το Σύμπαν και άλλα παλαβά και Δανέζικα [*].

    [*] Από τη Δανία, χώρα της οποίας πρωτεύουσα είναι η Κοπεγχάγη με τη γνωστή Σχολή της.

  249. Να πω ότι κατάλαβα κιόλας, ψέματα θάναι — αλλά επειδή εγώ το λέω συνέχεια αυτό («δεν προλαβαίνω») θα σ’ ευχαριστήσω και θα πάω πάσο. 🙂

  250. physicist said

    #249. — Κι εγώ δεν προλαβαίνω αλλά τουλάχιστον δεν έχω μπλογκ. 😛

    Καλημέρες, λέμε!

  251. sarant said

    247 Είναι επιβίωση της εποχής όπου πράγματι ορίζονταν με κλήρωση όσοι θα υπηρετούσαν στο στρατό.

  252. Γς said

    251:

    Κλήρωση. Με κληρους απ την κλειτ.., ουπς, κληρωτίδα.

    http://caktos.blogspot.gr/2013/11/blog-post_19.html

  253. Γς said

    239:

    >και πέρασα καλύτερα.

    Κι εγώ βιαζόμουν και είπα:

    «Ασ’ το να πάει στο διάολο».

    Και πέρασαν κιόλας 10 χρόνια.

    Και πέρασαν αυτά καλά
    κι εγώ καλύτερα!

  254. physicist said

    Δύτη και υπόλοιποι, επειδή αισθάνομαι άσχημα ν’ αφήσω την υπόθεση εντελώς ξεκρέμαστη, έψαξα λίγο στη βιβλιογραφία για δημοσιεύσεις που να είναι τουλάχιστον εν μέρει κατανοητές χωρίς να θυσιάζουν την ακρίβεια και την προσοχή που χρειάζεται το θέμα. Βρήκα λοιπόν αυτήν εδώ, η οποία φαίνεται να παρουσιάζει μια σοβαρή ανάλυση, έστω κι αν είναι κάπως παλιότερη (2004). Ίσως τη βρείτε ενδιαφέρουσα.

  255. Pedis said

    Από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 είναι γνωστό αυτό για το οποίο θριαμβολογεί ο αρθράκιας του # 236. Άστα να πάνε.

  256. 254 Ωραία, θα το κατεβάσω κάπου και ελπίζω να το θυμηθώ μετά την 1η Νοεμβρίου γιατί τώρα όντως ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΩ 😦

  257. physicist said

    #255. — Συνάδελφε, ο αρθράκιας έχει το χάλι του το μαύρο αλλά δεν έχεις δίκιο σ’ αυτό που λες: υπάρχουν τα περίφημα loopholes, μερικά από τα οποία κλείνουν με το νέο πείραμα, όπως το κατάλαβα εγώ.

  258. Pedis said

    # 257 – Δεν κοίταξα την πηγή στο nature. Από αυτό που διάβασα κατάλαβα ότι πρόκειται για βελτίωση/επέκταση των συμπερασμάτων σχετικά με τον πειραματικό έλεγχο των ανισοτήτων του Μπελ. (Το πείραμα του Ασπεκτ (~’81) και όλα τα υπόλοιπα της ίδιας γραμμής έρευνας -> το EPR δεν είναι πλέον «παράδοξο» εδώ και πολύ-πολύ καιρό.)

  259. Avonidas said

    #248, 257, 258.

    Συνάδελφοι, δεν είχε γίνει σκοτωμός εδώ μέσα για κάτι τέτοιες κβαντικές διαπλοκές και για τον Δανέζη, πριν κάνα χρόνο, σε ένα μακρυνάρι νήμα;

    Είχα προτείνει τότε το βιβλίο του Alastair Rae Κβαντομηχανική: πλάνη ή πραγματικότητα;,

    http://www.katoptro.gr/index.php?page=shop.product_details&flypage=flypage.tpl&product_id=121&category_id=6&vmcchk=1&option=com_virtuemart&Itemid=55

    Για τους μη ειδικούς, είναι μια καλή εισαγωγή στα κβαντικά παράδοξα, και δεν απαιτεί μαθηματικό υπόβαθρο πέραν του Γυμνασίου/Λυκείου.

  260. physicist said

    #258. — Ρίξε μια ματιά στο άρθρο στο Νέιτσουρ άμα ευκαιρήσεις … εγώ κατάλαβα ότι λένε πως κλείσανε δύο από τα τρία loopholes (πώς τα λέμε αυτά;) που απομένανε. Δεν έχει βγει ακόμα η ετυμηγορία για το λόκαλ ρήαλιζμ κλπ., μιας και τα πειράματα του Ασπέ και των άλλων έχουν ανοιχτά θέματα.

    #259. — Συνάδελφοι, δεν είχε γίνει σκοτωμός εδώ μέσα για κάτι τέτοιες κβαντικές διαπλοκές και για τον Δανέζη, πριν κάνα χρόνο, σε ένα μακρυνάρι νήμα;

    Ωχ, δεν τα βλέπω καλά τα πράματα …

    (Καλά κάνεις και ξαναπροτείνεις το βιβλίο!)

    Ρε παιδιά, ο ασχετοάσχετος και από Φυσική αλλά και από γλώσσα αποκάλεσε το άρθρο των Einstein, Podolsky και Rosen διαβόητο; Διαβόητο, ρε ταγάρι; Έχεις ιδέα τι γράφεις ρε γιδοβοσκέ;

  261. physicist said

    Κι ένα γλωσσικό … έπρεπε αναγκαστικά να το πούνε διαπλοκή το entanglement, που να πάρει; Σε λίγο θα πούνε και την aberration αποπλάνηση. 😉

  262. Avonidas said

    #260. Πρέπει να το ξαναδώ το άρθρο του Bell, είχα γράψει κι εργασία πάνω σ’ αυτό, αλλά πάνε χρόνια.

    Αν, λέω ΑΝ τα θυμάμαι καλά, οι ανισότητες άφηναν χώρο μόνο για ΜΗ τοπικό ντετερμινισμό — δηλαδή κρατάς τον ντετερμινισμό και σου μένει η spooky action at a distance (πώς να το μεταφράσω τώρα αυτό), ένα αποτέλεσμα μάλλον απογοητευτικό. Είναι καλύτερα νομίζω να αποδεχτεί κανείς και την απροσδιοριστία και τη μη τοπικότητα, παρά να αξιώνει μια συνωμοσία της φύσης που μεταφέρει πληροφορία με υπερφωτεινές ταχύτητες, αλλά την «κλειδώνει» σε μη μετρήσιμα μεγέθη.

    Στο βιβλίο του, ο Rae μοιάζει να κλίνει προς μια τρίτη εκδοχή, που προσεγγίζει τις απόψεις του Ilya Prigogine: ένα κβαντικά συσχετισμένο σύστημα είναι ένα μικρό τμήμα του σύμπαντος που έχει «αποκοπεί» προσωρινά από το υπόλοιπο σύμπαν, και υπό μια έννοια δεν είναι πραγματικό μέχρι να επανασυνδεθεί. Αν δεχτούμε ότι με κάποια έννοια 2 συσχετισμένα φωτόνια δεν «υπάρχουν» μέχρι να τα μετρήσουμε, και άρα να συνδεθούν και πάλι με το υπόλοιπο σύμπαν, κάπως μπορούμε να χωνέψουμε αυτή τη μη τοπικότητα. Για να το πω αλλιώς: η μέτρηση, ως μη αντιστρεπτή διαδικασία, πρέπει να θεωρηθεί πιο «πραγματική» από το ίδιο το μετρούμενο μέγεθος.

    Αλλά αυτή είναι πολύ βαθιά φιλοσοφία…

  263. Γς said

    260:

    >loopholes (πώς τα λέμε αυτά;)

    Παραθυράκια.

    Εα τέτοιο παραθυράκι, μια χαραμάδα έψαχνε κάποια να βρεί για να μου στείλει, τάχα μου, ένα μήνυμα.

    Κι εγώ της άνοιξα.
    Και μπήκε κι αυτή μέσα μαζί με το μήνυμα της.

    Τρτόμαξα να την ξαναβγάλω

  264. physicist said

    #262. — Εξαιρετικό σχόλιο, Αβονίδα. Πληροφορήθηκα για διάφορα ωραία πράγματα μέσα σε λίγες γραμμές.

  265. Pedis said

  266. Πέπε said

    Τα #249 και #250 μού θυμίζουν μιαν άλλη κλασική φανταρίστικη έκφραση:

    Δεν προλαβαίνω (και καλά = δεν προλαβαίνω για αγγαρείες – υπηρεσίες – τίποτα, απολύομαι τώρα).

  267. sarant said

    Βλέπεις ξαφνικά πολλά σχόλια; Φυσική/οί θα συζητάνε.
    (Αστεία το λέω, συνεχίστε)

  268. lycabettus said

    Δεν είναι λεξιλογικό, αλλά το βάζω γιατί αφορά την περίοδο 1986-7, ακριβώς δηλαδή αυτήν που κατέγραψε ο Νίκος:

    Φωτογραφίες από μονάδες πεζικού, στον Έβρο – https://www.flickr.com/photos/23340744@N06/sets/72157651422810904

  269. physicist said

    #267. — ( Ωχ, παιδιά, φυλαχτείτε, έρχονται σουταρίσματα 😉 )

  270. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    240-244 – Άμα ήταν αυτή η γκόμενα που του έφαγε ο Αλβέρτος, δικαίως τον θάβει.

    http://www.gossip-tv.gr/g-fashion/models/story/380033/h-elli-kai-o-prigkipas

  271. Gpoint said

    # 244 τέλος

    θα του έπαιξε κανένα φάλτσο στο βιολί

    όπως είπε κι ο μεγάλος Dylan στο Desolation Row

    Einstein, disguised as Robin Hood
    With his memories in a trunk
    Passed this way an hour ago
    With his friend, a jealous monk
    He looked so immaculately frightful
    As he bummed a cigarette
    Then he went off sniffing drainpipes
    And reciting the alphabet
    Now you would not think to look at him
    But he was famous long ago
    For playing the electric violin

    On Desolation Row

  272. marulaki said

    Μοδίστρες δε λένε τους αεροπόρους; Ακόμα πειράζουμε τους φίλους μας που πήγαν αεροπορία, και τους ρωτάμε πού είναι το σετ που ραπτικής τους δίνουν μαζί με τα ρούχα με το που μπαίνουν. Νομίζω αυτος είναι και ο λόγος που τους λένε έτσι, δεν ξέρω να γίνεται στα άλλα σώματα.

  273. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    243 – Και τι ακριβώς μεταφέρει η σκέψη Gee, πού και σε ποιόν;

    259 – Πολύ ωραίο βιβλίο Avonida, το είχα αγοράσει όταν το πρότεινες πέρυσι, και όντως, ακόμα κι εγώ που είμαι ταλαιπορία στα μαθηματικά, το κατάλαβα αρκετά καλά (τηρουμένων των αναλογιών πάντα, ως προς το κατάλαβα-χαμόγελο).

    Τελικά ο Αϊνστάϊν, τόσες φορές που τον έχουν σκοτώσει και πεθάνει – θάψει, και παρ΄όλα αυτά επιμένει να είναι «ζωντανός» θα έπρεπε να αντικαταστήσει τον Χριστό, που τι έκανε; μιά φορά τον σκοτώσανε (κι αυτή ΑΝ) και μιά αναστήθηκε (που ΔΕΝ) ΣΙΓΑ ΤΟ ΘΑΥΜΑ.

    Για να γυρίσουμε στα στρατιωτικά, το ΕΓΕΡΘΗΤΟ, ΑΠΑΝΤΕΣ ΟΛΟΙ, το θυμάται κανείς;

  274. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    272 – Κι εγώ μοδίστρες, τους αεροπόρους ήξερα (και κάπως αλλιώς τους λέγαμε αλλά δεν γράφεται εδώ – χαμόγελο) αλλά μπορεί να έλεγαν κι άλλους έτσι.

  275. marulaki said

    #223 Το έχω ζήσει αυτό στην απόλυση. (Όχι φυσικά στη δική μου) 😉

  276. Gpoint said

    # 273

    πληροφορίες σε όσους έχουν ανοικτό μυαλό

  277. Ιάκωβος said

    219 κλπ
    Γιατί αποξήλωση; Αποξύλωση. Ξεριζώναμε και μαζώχναμε τα ξύλα.

    248, Φυσικός κά
    Μην προσπαθήσετε να λύσετε τέτοια προβλήματα εδώ ή αλλού. Είναι επικίνδυνο.
    Γιατί υπάρχει και μια θεωρία που λέει ότι αν κάποιος ανακαλύψει ακριβώς τι είναι το σύμπαν και γιατί υπάρχει, αυτό θα καταστραφεί αυτόματα και θα αντικατασταθεί με κάτι πιο κουλό και ανεξήγητο.
    Και υπάρχει κι άλλη μια, που λέει ότι κάτι τέτοιο έχει συμβεί ήδη.*

    * μόνο μέχρι αυτές τις δύο θεωρίες φτάνει η γνώση μου για την κβαντομηχανική.

  278. Πάνος με πεζά said

    Να πούμε και το «λουκάνικο», το στρατιωτικό σάκο κυλινδρικής διατομής. Δίνεται μόνο στο Στρατό Ξηράς νομίζω. H Aεροπορία έχει μια πιο ωραία γκρίζα σακ-βουαγιάζ με χερούλια (που χωράει και τη…ραπτομηχανή ! 🙂 ) Το Ναυτικό δε θυμάμαι τί έχει, άν και έκανα παρέα ναύτες στην Ελευσίνα που υπηρέτησα, αφού υπήρχε η 353 ΜΝΑΣ μέσα.

  279. Πάνος με πεζά said

    Άκου κυλινδρικής διατομής…Κυλινδρικού σχήματος, η διατομή είναι επίπεδο πράμα !

  280. 252, Κληρωτίδα και κληρωτός, όντως, Γς. Με κλειτ…. τελευταίοι που είχαν επιλεγεί για στράτευση ήταν ο Κλείτος ο Μέλας κι ο Κλείτος ο Λευκός, απ’ τον Μεγαλέξανδρο!

  281. Ιάκωβος said

    280,Μιχάλης Νικολάου

    και τα τελευταία χρόνια κάποιοι φαντάροι από την Κλειτορία Αχαΐας

  282. vk said

    «πούστης: Εκτός της κυριολεξίας, «πούστης» αποκαλείται το κοτόπουλο του συσσιτίου, επειδή περιέχει ορμόνες θηλυκές

    Επειδή ο μύθος θέλει να περιέχουν ορμόνες θα έλεγα εγώ.

    Στην ΕΕ απαγορεύεται από το 1981 η χρήση ορμονών για την ενίσχυση της ανάπτυξης (growth promoters) στα αγροτικά ζώα (
    EC food and feed safety: hormones in meat). Μάλιστα κάποιες Ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, είχαν αντίστοιχες απαγορεύσεις ήδη από πολύ παλιότερα.

    Ίσως ή έκφραση δημιουργήθηκε πριν τις απαγορευσεις αν και πιο πιθανό θεωρώ να ξεκινάει στα τέλη των 70’s ή και 1980 όπου πήραν δημοσιότητα κάποια σχετικά «σκάνδαλα». Πολύ πιθανή είναι μάλλον και η σύγχηση με νομοθεσίες και κανονισμους άλλων χωρών (πχ η χρήση κάποιων ορμονών επιτρεπόταν μέχρι το 1980 σε χώρες με μεγάλη κρεοπρεαγωγη όπως η Γερμανία, Γαλλία και ΗΒ), ενώ ακόμα επιτρέπεται σε ΗΠΑ και άλλες χώρες εκτός ΕΕ (αν και απαγορεύεται η εισαγωγή τους)

    https://en.m.wikipedia.org/wiki/Beef_hormone_controversy

    http://www.europarl.europa.eu/news/el/news-room/content/20120314IPR40752/html/Βόειο-κρέας-Τέλος-στον-διατλαντικό-πόλεμο-των-ορμονών

  283. 281, Ναι, στα μέρη μου! 🙂

  284. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    282 Σωστά, αλλά την έκφραση τη βρήκα σε χρήση το 1984, οπότε είναι παλιότερη

  285. Ιάκωβος said

    #157 Οι Μούσες πάντως έχουν πολύ ύποπτα εθνικοσοσιαλιστικό στυλ. Γυναικάρες δυνατές με αντρικά χαρακτηριστικά.
    185, Κορνήλιος said
    μᾶλλον σοσιαλιστικὸ ῥεαλισμὸ θυμίζει αὐτό!
    ______________

    Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Ο λαϊκισμός (εδώ ταιριάζει, κι όχι όπως έχει καταντήσει σήμερα η λέξη από τους δεξιο-πασοκους, να χαρακτηρίζει οτιδήποτε φιλολαικό) ο λαϊκισμός λοιπόν του Γ Ράιχ, όλη αυτή η μπουρδολογία περί λαού, εργασίας κλπ(δες και «λαϊκό κόμμα» ), αντέγραψε σε πολλά το σοσιαλιστικό κίνημα, κόκκινες σημαίες, εμβατήρια κλπ, και στην αισθητική πήρε πολλά από τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό.

    Η αφετηρία όμως για τη συγκεκριμένο τρόπο απεικόνισης της γυναίκας στα γλυπτά τους ήταν άλλη. Οι Σοβιετικοί δείχνανε μια γυναίκα «δυνατή» απελευθερωμένη, ικανή να δουλεύει τόρνο και κομπρεσέρ. Οι ναζιστές πάλι δείχνανε μια γυναίκα «δυνατή», αθλητική, με φαρδύς ώμους και γερά πόδια, για να μπορεί να γεννάει άριους πολεμιστές. Και τα δύο ιδεολογική παραβίαση της πραγματικότητας.
    Νομίζω ότι στα χαρακτηριστικά του προσώπου, οι Γερμανοί τις παρουσιάζανε πιο ανδροπρεπείς, ενώ οι Ρώσοι άφηναν κάτι από τη θηλυκότητά τους, στρογγυλά προσωπάκια, παχουλούτσικες κλπ.

  286. Ιάκωβος said

    Είναι μεγάλο θέμα, Κορνήλιε, και παίζουν και παράγοντες με μεγάλο ενδιαφέρον, που σιγά σιγά τους ανακαλύπτουμε και μπορούν να περιγραφούν με πιο επιστημονικό τρόπο.

    Πχ στους νότιους λαούς της Μεσογείου παρατηρείται πιο έντονος διμορφισμός ανάμεσα στα φύλα, από όσο στους βόρειους.

    http://dienekes.blogspot.gr/2012/08/lack-of-sexual-dimorphism-in-facial.html

    Αυτό, σύμφωνα με κάποιες θεωρίες, έχει να κάνει με το γεγονός ότι η εισαγωγή της γεωργίας στο νότο και την Ανατολή προηγήθηκε κατά πολλές χιλιάδες χρόνια και ήταν μια εποχή που για κοινωνικούς λόγους υπήρξε εντονότερος διαχωρισμός των φύλων, που οδήγησε και στο βάθαιμα του διμορφισμού.

    Δηλαδή οι άντρες σε μας έχουν περισσότερο αντρικά χαρακτηριστικά κι οι γυναίκες είναι πιο θηλυκές στην όψη.

    Άρα δηλαδή ο Λατίνος εραστής ;ίσως δεν είναι μόνο μύθος του Χόλιγουντ.

    Το ίδιο κι οι γυναίκες. Δεν είναι το ζήτημα αν είναι πιο ωραίες. Παντού υπάρχουν ωραίες. Οι δικές μας, όμως, δεν σου φαίνονται πιο θηλυκές; Και να στο πω πιο απλά, πόσες Ρέντγκρεβ και Γκάρμπο πρέπει να βάλεις στη ζυγαριά θηλυκότητας για να σηκώσεις μια Λόρεν ή μια Πενέλοπε Κρουζ; 🙂

    Ίσως λοιπόν άσχετο αν η θέση του Χίτλερ ήταν -Γυναίκα γύρνα στην κουζίνα, δεν είναι τυχαίο που,ο Ναζιστής γλύπτης τονίζει τα αντρικά χαρακτηριστικά της ξανθιάς «άριας», δηλαδή μακρύ, όχι στρογγυλό πρόσωπο, πηγούνι και γνάθο με γωνίες κλπ και γενικά την παρουσιάζει χωρίς μεγάλη θηλυκότητα.

    Η πλάκα είναι ότι μια μόνιμη κατηγορία των ναζί εναντίον των Εβραίων(και γενικά των βόρειων εναντίον των νότιων) ήταν ότι πρόκειται για σεξουαλικά αχόρταγους ανθρώπους.
    Από τη ζήλια τους το βγάλανε. 🙂

    Αλλά κάνοντας προβολή γυρευε ποιων φόβων τους (90% της ναζιστικής ιδεολογίας είναι ψυχολογική προβολή), τους παρουσίαζαν με γυναικεία χαρακτηριστικά, αλλά «εκφυλα» και άσκημα.

  287. ΤΥΦΕΚΙΟΦΟΡΟΣ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ said

    Άραγε, ήτανε κανένας από εσάς στον Στρατό Ξηράς που παρουσιάστηκε εξ αναβολής τον Ιούλιο του 1986 στο 9ο ΣΠ Καλαμάτας με το 1ο ΘΕΚΕ Φοιτητών-Επιστημόνων;

  288. NM said

    Σπιραλ #237:
    -Τη θυμάμαι εκείνη τη μέρα στην Κόρινθο που επέλεγαν αυτούς που θα πήγαιναν για ευζωνοι. Ειχα σώσει πολλούς δανείζοντας τα γυαλιά μου σε όποιον έμπαινε για συνέντευξη επιλογής. Προφανώς σε σένα όχι.
    – Είχα περάσει κι εγώ για λίγο από την ΧΧIV (..?) στο Λιτόχωρο.
    – Η κρίση του Απρίλη ’87 ήταν πολύ άγρια περίοδος στο Στρατό. Ειχε έρθει καπάκι μετά από 15 μέρες πολύ άσχημου καιρού που μας είχε διαλύσει.

  289. Ήμασταν μεγάλα αλάνια, πάντως, όταν ξεψαρώσαμε! :mrgreen:

    Με το απολυτήριο αρχίσανε τα δύσκολα 👿

  290. sarant said

    287 Εγώ όχι.

  291. Alexis said

    Γύρω στο 1978-79 βγήκε το σκάνδαλο με τις ορμόνες στα κοτόπουλα, αν θυμάμαι καλά, και είχε κάνει σάλο τότε (θα βγάλουμε όλοι βυζιά κλπ. ) άρα λογικά το ’84-’86 που λέει ο Νικοκύρης πρέπει να ήταν στο φόρτε τους οι σχετικές φανταρίστικες εκφράσεις.
    Δεν ξέρω αν λέγεται ακόμα.

    #278: Και στο Ναυτικό «λουκάνικο» δίνανε Πάνο, άσπρου χρώματος, που σταδιακά γινότανε …γκριζόμαυρο από τη σκόνη και τη γλίτσα.

    «εκινήθης»
    «συνελήφθης ασκεπής» (και το …άλλο που δεν λέγεται, ως παράφραση)
    «άριστο», «προάριστο» πληρώματος (γεύμα, πρόγευμα αντίστοιχα)
    Το ρήμα «πήζω» σε όλους τους χρόνους και τις …φωνές (πήζω, θα πήξεις, θα σε πήξω, θα πήξει το μ%$#ί σου)

    Το «ντάκος» ως μειωτικός χαρακτηρισμός για τους δόκιμους, ειπώθηκε;
    Ήταν του Στρατού Ξηράς αυτό, το άκουγα από τον αδερφό μου, στο Ναυτικό δεν λεγόταν…

  292. Πέπε said

    @291:

    Και γαλλιστί, πηξ λα μουν. Τουλάχιστον εμείς (είπαμε, ή 1999 ή 2001) λέγαμε και, απολύτως ακομπλεξάριστα, «θα πήξει / έπηξε η μούνα μας».

    Παρά ταύτα στο στρατό οι εκφράσεις με τον πούτσο δίνουν και παίρνουν. Έχω την αίσθηση ότι χρησιμοποιούνται πολύ περισσότερο απ’ ό,τι στην …κοινωνία («έξω»), άσε που στο στρατό όλοι βρίζουν, ακόμη κι αυτοί που κανονικά δεν το συνηθίζουν. Νομίζω ότι αυτό πρέπει να οφείλεται στην απουσία γυναικών: όταν όλοι είναι άντρες, ο μόνος τρόπος να ξεχωρίσεις επ’ ανδρισμώ είναι …φραστικά! Το παραπάνω με τη μούνα είναι μια φατεινή εξαίρεση.

    Ντάκος = δόκιμος, αυτό δεν υπήρχε στα χρόνια μου.

  293. Πέπε said

    Η φανταρίστικη γλώσσα πάντως και οι γοητευτικές ιδιαιτερότητές της δεν εξαντλούνται στο λεξιλόγιο. Σε προηγούμενα μηνύματα αναφέρθηκα λίγο στη γραμματική της (άκλιτα ρήματα όπως απολελέ), και έγιναν αναφορές και από άλλους (κλητική σε μορφή ονομαστικής).

    Στοιχείο όμως της γλώσσας είναι και η θεματολογία:

    α) Ο φαντάρος βρίζει ασύστολα. Η έξη αυτή παραμένει και «έξω», στις εξόδους, τις άδειες και τον πρώτο καιρό μετά την απόλυση. Άνθρωποι που κανονικά έχουν πλήρη συναίσθηση του πότε βρίσκονται σ’ ένα περιβάλλον όπου καλό είναι να μη μιλάμε σαν καραγωγείς, μόλις βρεθούν συνδυό-συντρείς το ξεχνάνε. Σε τρένα από και προς δημοφιλείς φανταρίστικους προορισμούς τους φαντάρους τους αναγνωρίζεις και από αυτό.

    β) Ο φαντάρος γκρινιάζει για τα πάντα, πάντα.

    γ) Ο φαντάρος μιλάει σε όλους (στους πολίτες φίλους του, στην γκόμενα / γυναίκα του) μόνο ή κυρίως για σκοπιές, αγγαρείες και σχηνάκια, καψόνια και πηξίματα. Όσο πλούσιος κι αν είναι ο ορίζοντας των ενδιαφερόντων του, όσο χαλαρή κι αν είναι η θητεία του, η φανταροσύνη καταλαμβάνει ολοκληρωτικά το είναι του.

    δ) Μερικοί αφόρητοι τύποι το συνεχίζουν αυτό (δ) και χρόνια ή δεκαετίες μετά τη θητεία τους. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη καμενιά από το να συζητάνε σαραντάρηδες και πενηντάρηδες για περιστατικά της θητείας τους.

  294. Πέπε said

    Διόρθωση:

    δ) Μερικοί αφόρητοι τύποι το συνεχίζουν αυτό (γ) …

  295. Μαρία said

    292
    Δες και την ανακοίνωση του Σπηλιώτη και Φραγκιαδάκη στη σ. 13 και 14.
    http://dialogus.edu.gr/images/%CE%91%CE%A1%CE%98%CE%A1%CE%91-8%CE%BF_%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%95%CE%94%CE%A1%CE%99%CE%9F/040_spiliotisICGL8_OK.pdf

  296. ΤΥΦΕΚΙΟΦΟΡΟΣ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ said

    290 Εντάξει, εσείς μάς το είπατε ότι παρουσιαστήκατε το 1984 στην Σπάρτη. Για κάποιους από τους άλλους εδώ ρώτησα.
    Εγώ, πάντως, εκεί και τότε παρουσιάστηκα και συνεκπαιδεύτηκα στην «Βασική» με την Αυτής Υψηλότητα τον κύριο Χρήστο Ζαμπούνη (μεταξύ πολλών άλλων «γνωστών» και μη εξαιρετέων γόνων). Ωραία ήτανε και θά ‘τανε ακόμη καλύτερα αν δεν γινότανε ο σεισμός στα μέσα εκείνου του Σεπτεμβρίου που ετοιμαζόμαστε να πάρουμε Φύλλα Πορείας για τις μονάδες. Για δες, όμως, πώς πέρασαν σχεδόν 30 χρόνια από τότε…! Σαν χθες μού φαίνεται…!

  297. vk said

    284 κ 291 αρχη – σωστα, αυτό υπέθεσα και εγώ.

    Και μια σημείωση για το στροφαρω. Νομιζω πως σήμερα ακούγεται με την έννοια σκέφτομαι ή/και σκεφτομαι εξυπνα, μου κοβει, έχω μια ιδέα, βρίσκω λύση (πχ δεν περίμενα την ερώτηση αλλά ευτυχώς στροφαρα γρήγορα και απάντησα σωστά), συχνά και με άρνηση για να δείξει χαζή ενέργεια ή και να χαρακτηρίσει κάποιον (τι περιμένεις μωρέ από τον Γιάννη, αφού δε στροφαρει το άτομο!)

  298. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    276 – «πληροφορίες σε όσους έχουν ανοικτό μυαλό» Εντάξει, αλλά με τι ταχύτητα; έχεις καμία «σκεπτώμενη» συνομιλία με εξωγήινο με υπερφωτεινή ταχύτητα να μας δείξεις; αλλιώς ο κυρ Αλβέρτος θα βγεί πάλι από το φέρετρο που τον έβαλαν (πολύ κακομαθημένος).

    Άλλο που θυμήθηκα, ΦΩΝΑ ΡΕ ΚΗΔΕΙΑ, σε νέο που αναφερόταν σιγά.

  299. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Το αντικούκου ρε! 🙂 Κάθε μέρα στο τσάι μας βάζαν αντικούκου! Τώρα το θυμήθηκα! Παίζει να είναι ο πιο ανθεκτικός φανταρομύθος. 😀

  300. sarant said

    293: Έτσι!

    296: Σωστά. Και ωραίο χρηστώνυμο!

    299: Πράγματι!

  301. 299, 300γ

    Μπα, μην το λέτε πως είναι μύθος. Απλά αργεί να δράσει. Εμένα, πχ, τώρα μ’ έπιασε… 😦

  302. Ριβαλντίνιο said

    @ 301 Σκύλος

    Υπάρχουν τρόποι να το καταπολεμήσεις ! 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂

    !!!!!!

  303. Πάνος με πεζά said

    @ 299 : O πιο ανθεκτικός φανταρόμυθος είναι ο εξής (συμπληρώστε τα κενά) :

    Στη σκοπιά Νο….., μια φορά, ένας φαντάρος ………… Από τότε, κάποια βράδια έρχεται………… και………….. σε όποιον φυλάει σκοπιά. Μάλιστα μια νύχτα ……………….. ! Και μετά ………… !

  304. Γς said

    299, 300γ, 301:

    Τα έλεγα παρα πάνω Σχ.116:

    Και θυμάστε εκείνο που μας ρίχνανε στο γάλα για να μην…
    Αλλά εμείς…ντούροι!

    [Αν και τώρα τελευταία, μετά πενήντα χρόνια, σαν να αρχίζει να με πιάνει]

  305. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Μιὰ μικρὴ συνεισφορὰ στὸ φανταρίστικο λεξικὸ, ἀπὸ ..ναυτικὴ σκοπιὰ (πρὶν ἀπὸ καμιὰ σαρανταριὰ χρόνια).

    ἄκυρον: τὸ λέγανε καὶ στὸ Ναυτικὸ, ἀλλὰ προτιμοῦσαν τὸ «εἰς τὸν καιρὸν», στὸν ἄνεμο δηλαδὴ.

    ἄλφα φὶ : ἀξιωματικὸς φυλακῆς, δηλ. ἀξ/κος ὑπηρεσὶας.

    τὸ ἀντίστοιχο τῆς «ἀποψίλωσης» ἦταν ἡ «καταδίωξη», ποὺ μαζεύαμε ἀπὸ γόπες καὶ σκουπιδάκια μέχρι χαλίκια καὶ χορταράκια. To keep us busy (στὴν προπαίδευση φυσικὰ).

    τὸ ἀντίστοιχο τοῦ ασιμί ἦταν τὸ αγαμὶ (Αριθμὸς Γενικοῦ Μητρώου) μὲ κλασσικὸ λογοπαίγνιο: «ποιὸ εἶναι τὸ αγαμί σου;»

    κελέας: ὁ κελευστὴς (ἀντίστοιχο τοῦ «λόχας»)

    ντισκοτὲκ: τὸ πλυντήριο τῶν δίσκων τοῦ φαγητοῦ στὰ στρατὸπεδα προπαίδευσης· τὸ θεωρούσαμε βαρειὰ ἀγγαρεία.

    ὀχτάρι: τὸ μέσον, («βύσμα» στὸ στρατὸ). Εἶχα ἀκούσει τὴν ἑξῆς ἐκδοχὴ: ἀπὸ τὸ ὀχτάρι ποὺ σχηματίζει τὸ σῶμα τοῦ ναύτη, μὲ τὸ δεξί χέρι σὲ στρατιωτικὴ χαιρετούρα καὶ τὸ ἀριστερὸ ποὺ κρατάει τὸ «πεσκέσι» ὑπὸ μάλλης.

    ὁ παρθενοσπάστης (διατρητικὸ ἐγγράφων) ὅταν πῆγα στὸ Ναυτικὸ λεγόταν Λουκανίδης,
    ἀπὸ τὸν παλιὸ ποδοσφαιριστὴ τοῦ ΠΑΟ. Μετὰ ὀνομάστηκε Καραγκιοζόπουλος ἀπὸ τὸν παίχτη τῆς ΑΕΚ.

    Καὶ κάποια (συνθηματικὰ) ἀρκτικόλεξα

    Ταῦ Κάππα: Τὴν κάτσαμε

    Ταῦ Πὶ: Τὴν πουτσίσαμε (τὴν πούτσισες),
    μὲ διαβαθμίσεις

    Ταῦ Πὶ Βῆτα: Τὴν πουτσίσαμε (τὴν πούτσισες) βαρέως

    Ταῦ Πὶ Ταῦ: Τὴν πουτσίσαμε (τὴν πούτσισες) τελείως

  306. sarant said

    305 Για το οχτάρι εγώ είχα ακούσει ότι αναφέρεται στη τζίφρα που υπήρχε στα χαρτάκια που ζητούσαν ρουσφέτια («Ο τάδε να μετατεθεί εκεί»)

    Μήπως είναι η οχτάρα στολή (η επίσημη);

  307. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    306. Τὶ νάσοῦ πῶ; Αὐτὴ τὴν ἐκδοχὴ εἶχα ἀκούσει τότε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: