Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Όταν κλείνει ένα βιβλιοπωλείο…

Posted by sarant στο 19 Σεπτεμβρίου, 2016


Ένας από τους δασκάλους (καθηγητές δηλαδή) που ήμουν τυχερός να έχω όταν πήγα γυμνάσιο στην Ιωνίδειο ήταν και ο καθηγητής της Μουσικής Απόστολος Ζυγούρης (Τόλη τον φωνάζαμε όλοι). Το βιβλίο με τις ασκήσεις και τα τραγούδια που κάναμε στο μάθημά του το είχε γράψει ο ίδιος,  και το κείμενο και τα κομμάτια, κι ένα από τα τραγούδια του, που το θυμάμαι ακόμα ήταν το «Χτίστε σχολειά», που είχε και τον στίχο «Μια φυλακή ανοίγει εκεί που ένα σχολείο κλείνει».

Μια παρόμοια ρήση, βέβαια, έχει διατυπώσει πολύ νωρίτερα ο Βίκτωρ Ουγκό, ή τουλάχιστον έτσι του αποδίδεται: Εκεί που ανοίγει ένα σχολείο κλείνει μια φυλακή -αλλά προτίμησα να αναφέρω την εκδοχή του δασκάλου μου.

Όταν κλείνει λοιπόν ένα σχολείο ανοίγει μια φυλακή, αλλά τι γίνεται όταν κλείνει ένα βιβλιοπωλείο; Αυτές τις μέρες έχει γίνει πολλή συζήτηση, τουλάχιστον στη μπλογκόσφαιρα, για το κλείσιμο του τελευταίου βιβλιοπωλείου του ιστορικού οίκου Ελευθερουδάκης στην Αθήνα, το οποίο, όπως ανακοίνωσαν οι Σοφίκα και Μαρίνα Ελευθερουδάκη, εγγονές του ιδρυτή του, πρόκειται να κλείσει στις 30 Σεπτεμβρίου (και αυτές τις μερες, ως τις 26/9, προσφέρει τα βιβλία του με μεγάλες εκπτώσεις σε ένα αποχαιρετιστήριο μπαζάρ).

Δεν είναι λοιπόν ένα οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο που κλείνει, αλλά ένα ιστορικό βιβλιοπωλείο, που υπήρχε στην Αθήνα από το 1898, και που έπαιξε καίριο ρόλο στη διακίνηση του βιβλίου στον τόπο μας, ιδίως του ξενόγλωσσου. Η επιχείρηση δεν θα κλείσει, θα ακολουθήσει άλλες διαδρομές πάντα στον τομέα του βιβλίου αλλά δεν θα έχει φυσική παρουσία ως βιβλιοπωλείο.

Πολλά χρόνια ο Ελευθερουδάκης είχε το βιβλιοπωλείο του «κεντρικά απόκεντρα», στην οδό Νίκης -από το 1962 διαβάζω. Εγώ πάντως εκεί τον γνώρισα. Μεταφέρθηκε, εν πομπή και παρατάξει, σε ένα οχταώροφο κτίριο στην Πανεπιστημίου το 1995, και ακολούθησε μια ξέφρενη πορεία επέκτασης, με άνοιγμα καταστημάτων σε άλλες πόλεις, σε συνοικίες της Αθήνας, στο Αεροδρόμιο, στην Εθνική οδό. Kάποιοι από τους παλιούς πελάτες της οδού Νίκης δεν αισθανόμασταν καθόλου άνετα στο οχταώροφο, ιδίως από τότε που οι παλιοί πωλητές άρχισαν να δίνουν τη θέση τους σε νεότερους που απλώς πληκτρολογούσαν τίτλους, χωρίς να ξέρουν το βιβλίο. (Δείτε, για αντιδιαστολή, μερικούς από τους υπάλληλους της Πολιτείας: μπορεί να μην ξέρεις ακριβώς τον τίτλο και να μη θυμάσαι τον συγγραφέα, τους λες μέσες-άκρες το αντικείμενο του βιβλίου που αναζητάς και σου το βρίσκουν).

Αν έγιναν επιχειρηματικά λάθη δεν το ξέρω, πάντως το γεγονός είναι ότι η επιχείρηση εδώ και αρκετά χρόνια φυτοζωούσε, πράγμα που μπορούσε εύκολα να το δει ο παρατηρητικός επισκέπτης του βιβλιοπωλείου. Έτσι, το κλείσιμο που ανακοινώνεται σήμερα κανέναν δεν εξέπληξε -είχε προαναγγελθεί. Φίλος εκδότης μού έλεγε ότι εδώ και καιρό έδινε βιβλία στο βιβλιοπωλείο μόνο αν του προπληρώνονταν -δεν ήλπιζε και πολύ να πάρει πίσω τα χρωστούμενα, αλλά τουλάχιστον έτσι δεν θα αύξαναν κι άλλο. Οπότε, είναι εύστοχο, αν και ίσως λίγο υπερβολικό, αυτό που γράφτηκε στα κοινωνικά μέσα, ότι οι μόνοι που αιφνιδιάστηκαν από την ανακοίνωση για το κλείσιμο του Ελευθερουδάκη είναι όσοι είχαν δέκα χρόνια να περάσουν απέξω από τη βιτρίνα του.

Ασφαλώς θα έπαιξαν ρόλο και τα κάπιταλ κοντρόλ, όπως λέει η ιδιοκτήτρια στο βίντεο εδώ, αλλά όπως και η ίδια λέει («να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας») σωστότερο είναι ότι η κρίση του 2009 τους πέτυχε σε φάση μεγάλων ανοιγμάτων. Λείπει πάντως από τις ανακοινώσεις της εταιρείας Ελευθερουδάκη ακόμα και ένα ίχνος αυτοκριτικής, οπότε δικαιούμαστε να συμπεράνουμε ότι, κατά την εταιρεία, όλα έγιναν σωστά από την πλευρά της -ήταν καθαρά θέμα ατυχίας.

Υπάρχει βέβαια και η γενικότερη διεθνής κρίση του βιβλιοπωλικού κλάδου στην εποχή μας, όπου η επανάσταση του Διαδικτύου έχει προκαλέσει σεισμό. Βέβαια, η απειλή του ηλεβιβλίου, που είχαν κάποιοι προφητέψει ότι θα εκτοπίσει το συμβατικό, χάρτινο βιβλίο δεν φαίνεται τόσο επίφοβη: στις ΗΠΑ οι πωλήσεις ηλεβιβλίων πιάσανε ταβάνι και μειώνονται, ενώ στην Ευρώπη είναι πολύ χαμηλές. Οι παλιότερες υπεραισιόδοξες προβλέψεις βασίζονταν στις αρχικές πωλήσεις ηλεβιβλίων, που έγιναν στις αρχές του αιώνα, όταν δεν υπήρχαν σμαρτόφωνα και ταμπλέτες αλλά μόνο συσκευές ανάγνωσης βιβλίων. Βεβαίως, και στην ταμπλέτα μπορείς να διαβάσεις βιβλίο, όμως μπορείς να κάνεις και χίλια δυο άλλα πράγματα πολύ πιο ελκυστικά για κάποιον που δεν έχει γαλουχηθεί με το διάβασμα -κι έτσι, τα ηλεβιβλία δεν πουλιούνται ενώ τα χάρτινα ζουν και βασιλεύουν.

Ωστόσο, η διαδικτυακή πώληση (χάρτινων) βιβλίων από ηλεβιβλιοπωλεία σαν την παντοδύναμη Άμαζον απειλεί καίρια τα τούβλινα βιβλιοπωλεία -πάνω σε αυτό το θέμα, νομίζω πως ισχύουν όσα είχα γράψει το 2011. Τα ελληνικά βιβλιοπωλεία που εμπορεύονται ξενόγλωσσα βιβλία (σε αυτή την κατηγορία ανήκε και ο Ελευθερουδάκης) ήταν αδύνατο να ανταγωνιστούν την πώληση μέσω Άμαζον. Τότε είχα γράψει: «Πριν προχωρήσω, μια παρατήρηση: αυτή τη στιγμή, το amazon δρα παρασιτικά σε βάρος των τούβλινων βιβλιοπωλείων, αφού πολλοί πελάτες μπαίνουν στο τούβλινο βιβλιοπωλείο, φυλλομετράνε τα βιβλία, διαλέγουν, και τελικά παραγγέλνουν από το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο. Δεν ξέρω αν και πώς μπορεί να ρυθμιστεί αυτό· αν σκεφτώ επιβολή μικρού φόρου στις ηλεπωλήσεις που να πηγαίνει σε όσους έχουν υλικά σημεία πώλησης ως αμοιβή για τη διαφήμιση του υλικού προϊόντος (με τον ίδιο τρόπο που πληρώνουμε φόρο όταν αγοράζουμε άγραφες κασέτες ή δισκέτες) θα με πουν γραφειοκράτη που θέλω να καταπνίξω την πρόοδο. Όταν κλείσουν τα τούβλινα βιβλιοπωλεία, θα δούμε τη γλύκα«. Δεν θέλω να πω ότι υπήρξα προφητικός διότι ήταν αναμενόμενο.

Το ευχάριστο πάντως είναι ότι για την εταιρεία Ελευθερουδάκη δεν ακούστηκε το τόσο συχνό σλόγκαν «ζούσανε παραπάνω από τις δυνάμεις τους» που το έχουμε ακούσει να λέγεται από το 2009, με άφθονο κυνισμό, για όσους ιδίως δανειολήπτες έχουν δει το οικογενειακό τους εισόδημα να καταβαραθρώνεται και αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους. Προφανώς, άλλα είναι τα μέτρα για τις επιχειρήσεις.

Το προαναγγελθέν λοιπόν εδώ και καιρό κλείσιμο του ιστορικού βιβλιοπωλείου είναι ασφαλώς κάτι το πολύ λυπηρό, κυρίως για τους εργαζόμενους που θα χάσουν τη δουλειά τους αλλά και για όλους τους εκδότες στους οποίους χρωστούσε η επιχείρηση. Και είναι τέτοια τα ποσοστά κέρδους στον κλάδο που, όπως μου έλεγε άλλος φίλος εκδότης, για να αποσβέσει ένα απλήρωτο χρέος π.χ. 1000 ευρώ πρέπει να κάνει τζίρο 10.000.

Αυτή την πλευρά, των εκδοτών, την εκφράζει μια δημοσίευση της εκδότριας Αθηνάς Σοκόλη στο Φέισμπουκ, που μιλάει και για άλλες χρεοκοπίες επιχειρήσεων που έκαναν αίσθηση -αντιγράφω ένα απόσπασμα, χωρίς να υιοθετώ απαραίτητα τα γραφόμενα:

Σοβαρά τώρα, τέτοιες επιχειρήσεις θέλετε; Που για χρόνια φεσώνουν τους προμηθευτές τους με υπέρογκα ποσά, για τα οποία οι τελευταίοι έχουν πληρώσει εφορία της τάξεως του 38%, έχουν αποδώσει ΦΠΑ, και όταν έρχεται η ώρα της είσπραξης με εξάμηνες επιταγές, μη τον είδατε τον Παναή. Που λειτουργούν με λογικές τού, αν δεν μου κάνεις την προτεινόμενη έκπτωση, σε αφήνω εκτός ή σε καταχωνιάζω στα ενδότερα. Που για χρόνια λειτουργούσαν ως μειοδότες και προμηθευτές του υπουργείου Παιδείας για τις σχολικές βιβλιοθήκες, θεωρώντας ότι έπρεπε να προμηθεύουν τις σχολικές βιβλιοθήκες με βιβλία μαγειρικής, κηπουρικής και διακόσμησης, γιατί τους τίτλους αυτούς τους προμηθεύονταν οι ίδιοι κοψοχρονιά.

Για επιχειρήσεις που άφηναν απλήρωτους για μήνες τους υπαλλήλους τους για να ανοίγουν παραρτήματα παντού. Για επιχειρήσεις που δεν ήταν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους απέναντι στο Κράτος. Για επιχειρηματίες που λειτουργούσαν στεγνά ως εμπορίσκοι και τυχοδιώκτες, ουδεμία έχοντας σχέση με το αντικείμενό τους. Αυτοί οι επιχειρηματίες καλά κάνουν και κλείνουν (αν κλείνουν τελικά, και δεν ξανανοίξουν με άλλο όνομα, λίγο πιο κάτω, αφού έχουν μπει στο άρθρο περί πτώχευσης, έχει παραγραφεί το μεγαλύτερο μέρος των οφειλών τους, και όλα λάδι…), μπας και καθαρίσει ο τόπος. Εμάς να κλαίτε, εν προκειμένω, που χάσαμε τα λεφτά μας, και πληρώσαμε και από πάνω. Αυτοί θα βρουν τον τρόπο τους. Και ο νοών νοείτω«.

Στο ίδιο πνεύμα και μια μαρτυρία του φίλου μου Κυριάκου Αγγελάκου, πάλι από το Φέισμπουκ. Τη μεταφέρω εδώ, και πάλι χωρίς να υιοθετώ κατ’ ανάγκη όλα όσα γράφει (και χωρίς να προσθέσω τόνους στο ατονικό του σύστημα, που το αποδοκιμάζω):

Το 1980-81 στο Οικονομικο ειχαμε εναν καθηγητη Μικροοικομιας που τον ελεγαν Νικο Χαριτακη. Ηταν νεος, με Fred Perry, Cohiba και Chablis, πολιτικα ΝουΔου και οικονομικα εκανε τον Φρηντμαν να κοκκινιζει απο ντροπη για τη μετριοπαθεια του. Ηταν παντρεμενος με μια καθηγητρια που ξεχναω το ονομα της. Το μαθημα του το περασα παροτι ηταν ιδιαιτερα σκληρος στις εξετασεις. Τεσπα, εγω παρατησα λιγο αργοτερα το Οικονομικο γιατι περασε απο μπροστα μου το τρενο του σινεμα, πηδηξα πανω κι ακομα να κατεβω. Κατα καιρους μαθαινα απο παλιους συμφοιτητες νεα του Χαριτακη. Εφυγε, τον εδιωξαν για την ακριβεια απο το Οικονομικο, αργοτερα χωρισε με την καθηγητρια και παντρευτηκε τη Σοφικα Ελευθερουδακη της γνωστης οικογενειας. Ημασταν στην Ελλαδα του Σημιτισταν, τα δανεια και οι μιζες ετρεχαν σαν τις κατσαριδες στα υπογεια της Βερανζερου, κι ολοι ζουσαν την πλασματικη ευημερια και την παραζαλη του ευκολου χρηματος και των ελαστικων συνειδησεων. Το συνθημα ηταν χρημα και αναπτυξη. Η Σοφικα εβαζε τα λεφτα κι ο Χαριτακης τις ιδεες κι ανοιξαν βιβλιοπωλεια στην Κηφισια, στο Χαλανδρι, τρια πολυοροφα στο κεντρο της Αθηνας μεχρι και στα εστιατορια της Εθνικης οδου. Λιγο καιρο αργοτερα ο Χαριτακης με τον Καστανιωτη εφτιαξαν και μια χονδρεμπορικη βιβλιου, το δικτυο ΕΡΜΗΣ, να μαζεψουν ολο το μετρητο και να ελεγξουν την αγορα του βιβλιου και οχι μονο. Και να τα ευκολα δανεια (η Σοφικα ηταν στο ΔΣ της Alpha Bank) και να τα κονδυλια απο την ΕΕ. Ο σωστος ο νεοφιλελευθερος, ο προστυχος δεν εχει το παραμικρο προβλημα οταν το κρατικο χρημα κατευθυνεται στην τσεπη του. Μανιαζει και γουρλωνει τα ματια σαν τον Κουλη οταν χρηματοδοτουνται κοινωνικες δομες, η δημοσια εκπαιδευση, τα ταμεια ανεργιας, το συνταξιοδοτικο συστημα κλπ.
Με την κυβερνηση Καραμανλη ο Χαριτακης ανελαβε προεδρος της επιτροπης αποκρατικοποιησεων, ηταν η χρυση γενια των κουμπαρων και των λαμογιων με τους Τσουπιδηδες, τους Φιλιππιδηδες και δε συμμαζευεται.
Τελος παντων ηρθε η κριση και περασαν κι οι δυο (Ελευθερουδακης και Καστανιωτης) μαυρες μερες. Το δικτυο ΕΡΜΗΣ καταρρευσε και συμπαρεσυρε τους 2 μετοχους. Ο Ελευθερουδακης εκλεινε το ενα μαγαζι μετα το αλλο, 21 καταστηματα εκλεισαν συνολικα τα τελευταια χρονια, τα χρεη εκτοξευθηκαν (1,2 εκατ λεγεται οτι χρωσταει η επιχειρηση), οι υπαλληλοι απολυθηκαν, ολα συρρικνωθηκαν εκτος απο τις νεοφιλευλευθερες ιδεες του Χαριτακη. Οταν σε μια εκπομπη του ειπαν οτι η ΔΕΗ κοβει το ρευμα στους καταναλωτες που δεν μπορουν να πληρωσουν απαντησε οτι η επιχειρηση καλα κανει.
Σημερα δημοσιευτηκε η ειδηση του προαναγγελθεντος θανατου του Ελευθερουδακη. Μας ειπαν οτι δημιουργηθηκε το 1898, με αδιαλλειπτη παρουσια και οτι εχουν ιδεες για το τι θα κανουν στο μελλον, οτι προετοιμαζόνται για το επόμενο τους «βιβλιοπωλείο», αλλά αρνούνται να το κάνουν, όσο δεν υπάρχει θετικό και σταθερό επιχειρηματικό περιβάλλον στη χώρα μας. Ουτε λεξη για τους εργαζομενους που θα μεινουν χωρις δουλεια, για τα χρεη, κουβεντα για τους προμηθευτες. Κι αρχισαν οι οιμωγες στα σοσιαλ μιντια των νεοφιλελεδων και των ευαισθητων, των μενουμευρωπη και των αριστων για την αθλια κυβερνηση, για τους νεους που δε διαβαζουν, για τους κουμμουνιστες και ολα τα γραφικα των τελευταιων καιρων. Λεω λοιπον τις λαμπρες επιχειρηματικες τους ιδεες να τις τυλιξουν με τις νεοφιλευθερες οικονομικες θεωριες του Χαριτακη και να τις κανουν κορνιζα. Κανεις πλεον δεν τις χρειαζεται, κυριως ο καταταλαιπωρημενος χωρου του ελληνικου βιβλιου.

Και συμπληρωματικά, μια τελευταία μαρτυρία, πάλι από το Φέισμπουκ, απόσπασμα από ανάρτηση της φίλης Άννας Χατζημανώλη από τη Θεσσαλονίκη -σε μερικά θέματα ταυτίζομαι απόλυτα με όσα λέει.

Δεν θα κλάψω για τον Ελευθερουδάκη ή όποιο βιβλιοπωλείο ή εκδότη που υιοθέτησε πολιτική logistics εδώ και είκοσι χρόνια περίπου.

Όταν αντικατέστησαν τους ειδικευμένους υπαλλήλους που είχαν τη γνώση του κάθε τίτλου και που ήξεραν να κουβεντιάσουν και να συστήσουν – οι οποίοι εκδιώχθηκαν τότε και ρουθούνι δεν άνοιξε και ελάχιστοι πήραν είδηση – όταν αντικατέστησαν εκείνους τους υπαλλήλους με κακοπληρωμένους νέους που δεν είχαν ιδέα κι απλώς πληκτρολογούσαν τον τίτλο να δουν αν και πού τον έχουν… κι αυτό αν επέμενες, διαφορετικά σου πλασάριζαν τα του (πληρωμένου από τον εκδότη) πάγκου και τα της (πληρωμένης από τον εκδότη) βιτρίνας, από τα οποία ο βιβλιοπώλης είχε ποσοστό μεγαλύτερο, εκβιάζοντας τον εκδότη ένεκα μεγέθους βιβλιοπωλείου ή ένεκα πολλών υποκαταστημάτων…

Απειροελάχιστο δειγματοληπτικό: εκείνοι οι κακοπληρωμένα νέοι, γύρω στο 2008, άρχισαν να τηλεφωνούν μέρα παρά μέρα για να τους στείλω το εξής ένα αντίτυπο τίτλου που τους είχε ζητήσει πελάτης, κι είπα δεν στέλνω, πάρτε το από τη χοντρική κάτω, μη χρεώνεστε τα μεταφορικά, δεν είναι νοικοκυριό αυτό. Τώρα διαβάζω ότι η η κ. Σοφίκα Ελευθερουδάκη είπε ότι «δεν υπάρχει θετικό και σταθερό επιχειρηματικό περιβάλλον στη χώρα μας.» Ω, ναι; Χα!

Πάρτε «δωρεάν» βιβλία με την εφημερίδα. Συν ό,τι άλλο εξίσου «δωρεάν». Κι οι δημοσιογράφοι; Γράψε (καλά ή κακά) γι’ αυτόν για να γράψω (καλά ή κακά) για ’κείνον; Και τα βραβεία; Ψήφισε αυτόν για να ψηφίσω εκείνον; Πληρωμένες (από τους υποψήφιους συγγραφείς) εκδόσεις, πληρωμένες παρουσιάσεις… Αγγελικά. Να μην αγγίξω την ενημέρωση και τις προμήθειες των βιβλιοθηκών. Όποιων απέμειναν.

Θα κλάψω για εκείνους τους εκδότες που έχασαν ποσά από βιβλιοπώλες που έκλεισαν και που ωστόσο παλεύουν ακόμη να εκδόσουν ένα βιβλίο που το πιστεύουν και που αξίζει τον κόπο. Θα κλάψω για εκείνους τους υπαλλήλους κι εκείνους τους βιβλιοπώλες που πάλεψαν όσο άντεξαν τον ανελέητο και πολλές φορές αθέμητο ανταγωνισμό. Που παλεύουν ακόμη. Θα κλάψω για εκείνους τους καλούς συγγραφείς που χάνονται μέσα στον πολτό και τα logistics. Μήπως ν’ ανοίξουμε ακόμη μία σχολή δημιουργικής γραφής;

Θα κλάψω για το αναγνωστικό κοινό που σ’ ένα μεγάλο μέρος του έχει χαθεί μέσα σ’ αυτό το κλίμα, χωρίς πυξίδα και κριτήρια. Θα κλάψω για τα καλά βιβλία που δεν μπορούν να τυπωθούν ή να ανατυπωθούν πια. Θα κλάψω για την ορφάνια και την πνευματική φτώχεια μας. Θα κλάψω για το σκοτάδι.

«Μὴν ἀμελήσετε.
Πάρτε μαζί σας νερό.
Τὸ μέλλον μας θὰ ἔχει πολὺ ξηρασία.»

Μιχάλης Κατσαρός, Θὰ σᾶς περιμένω

Την καλημέρα μου.

 

Advertisements

308 Σχόλια to “Όταν κλείνει ένα βιβλιοπωλείο…”

  1. spiral architect said

    Καλημέρα και καλή βδομάδα.

  2. spiral architect said

    Του παραπάνω κυρίου το σόι ήταν μέτοχοι στα πάλαι ποτέ «Ελληνικά Γράμματα», ή κάνω λάθος;

  3. Καλημέρα. Στη δεύτερη σειρά «Το βιβλίο με τς ασκήσεις…» όχι «τι βιβλίο».
    Τώρα να πω καλά έπαθε; Τι φταίνε οι εργαζόμενοι θα μου πεις…

  4. Σουμέλα said

    Καλημέρα,
    Αξιοσημείωτο το άρθρο!
    Σουμέλα

  5. Γς said

    Καλημέρα

    Όταν κλείνει ένα βιβλιοπωλείο…
    και βουρ! Βγάλαμε το άχτι μας

    >πολιτικα ΝουΔου

    Όταν κλείνει ένα βιβλιοπωλείο…

    Συμπτωματικά αυτή τη στιγμή χτυπάει η καμπάνα απέναντί μου. Πένθιμα. Κηδεία θα είναι

    και ποιος ξέρει τι ήταν πολιτικά ο μακαρίτης.

  6. Κουνελόγατος said

    Είναι αλήθεια πως για την τρύπα του όζοντος φταίνε τα capital controls ή μήπως είναι διασπορά ψευδών ειδήσεων;

    Υ.Γ. 1: Καλημέρα σε όλους (και ειδικότερα -να με συμπαθάτε οι άλλοι- στον κύριο Γς). Όπως έγραψα αλλού, έχω μπλέξει με διάφορα γι αυτό δε γράφω. Διαβάζω όμως σχεδόν τα πάντα.
    Υ.Γ. 2: Περούκα να βάλετε, θα κρυώσει το κεφαλάκι σας.

  7. Γς said

    5:

    Κοντολογίς

    Δεν έπρεπε τέτοιος επικήδειος

  8. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Λύσεις υπάρχουν (προσοχή, για λεφτά δεν ξέρω τίποτα)! Μια πρόταση από τας Ευρώπας:
    https://goo.gl/P0lYYn

  9. Γς said

    6:

    >για την τρύπα του όζοντος φταίνε τα capital controls

    Ρε μαζώχα. Πλακούλες;

    Εσύ δεν θα συνέλθεις ποτέ!

  10. Γς said

    6:

    >Περούκα να βάλετε, θα κρυώσει το κεφαλάκι σας.

    Μας καράφλιασες!

  11. Πέρα από το Άμαζον, ζημιά στα μικρά βιβλιοπωλεία κάνει μαθαίνω και η εγχώρια ηλεπώληση. Δηλαδή ο κίνδυνος για ένα καλό επαρχιακό βιβλιοπωλείο δεν είναι τόσο το Πάμπλικ που άνοιξε, όσο το σάιτ της Πολιτείας ή της Πρωτοπορίας…

  12. #11
    Βέβαια. Η Πολιτεία π.χ. όχι μόνο έχει ασυναγώνιστες τιμές (στα επιστημονικά δεν ισχύει νομίζω και η ενιαία τιμή) αλλά άνω των 30 ευρώ στα στέλνει δωρεάν.

  13. 12 Α!! Εσύ είσαι;

  14. Γς said

    Όταν κλείνει ένα βιβλιοπωλείο…

    Μάθαμε και για

    >εναν καθηγητη Μικροοικομιας που τον ελεγαν Νικο Χαριτακη. Ηταν νεος, με Fred Perry, Cohiba και Chablis, πολιτικα ΝουΔου και οικονομικα εκανε τον Φρηντμαν να κοκκινιζει απο ντροπη για τη μετριοπαθεια του. Ηταν παντρεμενος με μια καθηγητρια που ξεχναω το ονομα της. Το μαθημα του το περασα παροτι ηταν ιδιαιτερα σκληρος στις εξετασεις. Τεσπα, εγω παρατησα λιγο αργοτερα το Οικονομικο γιατι περασε απο μπροστα μου το τρενο του σινεμα, πηδηξα πανω κι ακομα να κατεβω. Κατα καιρους μαθαινα απο παλιους συμφοιτητες νεα του Χαριτακη. Εφυγε, τον εδιωξαν για την ακριβεια απο το Οικονομικο, αργοτερα χωρισε με την καθηγητρια και παντρευτηκε τη Σοφικα Ελευθερουδακη της γνωστης οικογενειας.

    Όταν κλείνει ένα βιβλιοπωλείο…

  15. spiral architect said

    Ναι, ρε Δύτη και παπούτσια αγοράζεις απ’ το ίντερνετ (σόρι για τον άστοχο παραλληλισμό) 😳 αλλά για να’ σαι και σίγουρος πρέπει να τα δοκιμάσεις στο μαγαζί έστω και να ξέρεις το νούμερό σου, γιατί η φόρμα τους μπορεί να σε χτυπάει στα δάκτυλα. Ετσι κι εμείς γουστάρουμε να ξεφυλλίζουμε βιβλία στους πάγκους και τα ράφια των βιβλιοπωλείων και να συζητάμε με γνώστες υπαλλήλους και όχι με κακοπληρωμένους part timer ή να κλικάρουμε στο καλάθι του σάιτ.

  16. Ναι. 🙂 Είχα γράψει κάτι σε ένα κυνήγι μαγισσών 🙂 με αυτό και είπα να το κρατήσω για να εμβαθύνω την ανωνυμία… 😀

  17. To #16 στο #13

  18. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Νομίζω ότι από καιρό είχε ανακοινωθεί το κλείσιμο του συγκεκριμένου βιβλιοπωλείου, και μάλιστα το είχαμε σχολιάσει κι εδώ (ότι ήταν ένας ωραίος χώρος, δε θυμάμαι από ποιόν αρχιτέκτονα διακοσμημένος, και σε καλή θέση σε κάποια σχετική παγκόσμια κατάταξη. Σαν να θυμάμαι και το σχόλιο του Νοικοκύρη ότι διαφωνούσε με τη συγκεκριμένη αισθητική, αλλά φυσικά αυτά είναι απόλυτα θεμιτά).

    Δυστυχώς το ηλεκτρονικό εμπόριο, καλώς η κακώς, θα εκτοπίσει πολλά είδη καταστημάτων, και όχι μόνο τα συγκεκριμένα. Όταν είχε πρωτοέρθει η μόδα να αγοράζουμε από το Ίντερνετ, χαιρόμασταν που κάναμε την «παγκόσμια σύγκριση» και πετυχαίναμε τη χαμηλότερη τιμή. Τελικά όμως, αναίμακτο δεν είναι τίποτα.

    Όπως και να έχει, σαν όνομα ο Ελευθερουδάκης θα μείνει -φαντάζομαι- ζωντανός, αφού ακόμα και στην ύστατη κατάληξη, το εμπορικό σήμα κρατάει πάντα τη μεγάλη αξία του. Γιατί π.χ. άλλο Ελευθερουδάκης και άλλο Παπασωτηρίου.

  19. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    12 Χμμ, κάτι μου θυμίζει ο… γραφικός χαρακτήρας. Αυτό με τη δωρεάν αποστολή ισχύει για όλη την Ελλάδα, ετσι;

  20. atheofobos said

    Βεβαίως, και στην ταμπλέτα μπορείς να διαβάσεις βιβλίο, όμως μπορείς να κάνεις και χίλια δυο άλλα πράγματα πολύ πιο ελκυστικά για κάποιον που δεν έχει γαλουχηθεί με το διάβασμα -κι έτσι, τα ηλεβιβλία δεν πουλιούνται ενώ τα χάρτινα ζουν και βασιλεύουν.

    Αυτή είναι μια πολύ σωστή παρατήρηση. Δεν κατάφερα ποτέ μου να διαβάσω στο κομπιούτερ βιβλίο.
    Προσωπικά πιστεύω πως θα επιζήσουν τα βιβλιοπωλεία στα οποία όταν ρωτάς τον υπάλληλο για ένα βιβλίο το ξέρει, πολλές φορές το έχει διαβάσει και μπορεί να σου πει και την προσωπική του γνώμη γι΄ αυτό. Επίσης να μπορεί να σου προτείνει για αγορά κάποιο βιβλίο που εσύ δεν το ξέρεις αλλά αυτός το θεωρεί αξιόλογο.

  21. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    πολλή βρωμιά ρε παιδιά σ΄αυτές τις μεγαλοεπιχειρήσεις που κλείνουν τελευταία …

    13/16: Ε, ναι, το έχει διαλαλήσει ο άνθρωπος 🙂

  22. Πάνος με πεζά said

    Όσο ήταν οι επιταγές, φέσωνε ο ένας τον άλλον με πατσαβουρόχαρτα. Τώρα, απλώς τον αφήνει απλήρωτο… Με τρομάζει ότι η αγορά συνεχίζει έναν παραλογισμένο και απομονωτικό τρόπο λειτουργίας, παρά την κρίση…
    Μετά μας φταίνε οι ξένοι που ζητάνε προπληρωμένες τις παραγγελίες μας…

  23. Γς said

    Ούτως ή άλλως θα έφευγα για το πόστο μου, το γνωστό της αγωνίας, που μ έχει αγριέψει γενικώς, παρά τις πλακίτσες που κάνω.

    Αλλά και να έμενα, δεν νομίζω ότι θα έβλεπα κάτι σχετικό με τα σχόλιά μου.

    Ισως είμαι λάθος. Μπορεί όμως να είναι και το ύφος του επκήδειου σημειώματος.

  24. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλημέρα!
    Είμαι πελάτης της «Πολιτείας» πάνω από 20 χρόνια και τη νιώθω σαν δεύτερο σπίτι μου. Αν κλείσει, χτυπάω ξύλο, θα μου λείψει τρομερά. Τα μεγαβιβλιοπωλεία που κρεμάνε ηλεκτρονικά καρτελάκια στους υπαλλήλους τους, για να ελέγχουν την παραγωγικότητά τους, με απωθούν και τα αποφεύγω.

  25. Γιάννης Ιατρού said

    …έπαιξε καίριο ρόλο στη διακίνηση του βιβλίου στον τόπο μας, ιδίως του ξενόγλωσσου…

    Εγώ περισσότερο το βιβλιοπωλείο του Kaufmann θυμάμαι όταν έψαχνα για ξενόγλωσσα βιβλία.
    Να μου πείτε, ότι ήμουν μαζί στο στρατό με το Λέοντα Σγουρό, όταν αυτός ήταν δόκιμος … 🙂 Μάλλον έχω χάσει κάτι επισόδεια μιάς και ζούσα έξω, από το 1969 και μετά (;)

  26. Ο Κάουφμαν, μια και αναφέρθηκε, έκλεισε επειδή η τράπεζα δεν ενέκρινε κάποιο δάνειο. Δεν ξέρω τι προβλήματα είχε γιατί δεν θυμάμαι να είχε ανοιχτεί ιδιαίτερα, και η κρίση δεν είχε ξεκινήσει ούτε καν στις ΗΠΑ.

  27. alexisphoto said

    καλημέρα και καλη εβδομάδα,
    ό,τι και να κρύβεται πίσω από ένα βιβλιοπωλείο,
    το κλείσιμό του αφήνει μια πίκρα και ένα σφίξιμο.
    Παρόμοια συναισθήματα ένοιωσα πριν από καμιά δεκαριά χρόνιο στο κλείσιμο του Παρατηρητή. Ξέρω ότι κρύβονται ανήθικα παιχνίδια από πίσω αλλά δεν είανι της παρούσης.
    Παρόμοια -ίσως και πιο δυνατά- από του Κατωίου (σωστά κλίνεται;) του Βιβλίου του Μανώλη Μπαρμουνάκη. Η μεταστέγασή του δεν γέμισε το κενό που άφησε το κλειστο υπάγειο.
    Ευχαριστώ

  28. #20
    Αυτός ακριβώς! 🙂

  29. alexisphoto said

    @28: διορθωση:
    Μπαρμπουνάκης & υπόγειο.
    σορυ..

  30. ΓιώργοςΜ said

    Ένας ολίγον φιλοσοφικός στοχασμός: Ασχολούμαστε με το κλείσιμο μιας αλυσίδας επειδή έφτασε στα πρωτοσέλιδα. Με τα μικρά βιβλιοπωλεία ασχολούμαστε τώρα, με αφορμή αυτό, και εν παρόδω.
    Πρώτη παρατήρηση, αυτό το πολύ ουσιαστικό θέμα δεν το γνωρίζουμε σε βάθος. Εγώ δεν ξέρω πχ πόσα βιβλιοπωλεία λειτουργούσαν πριν το 2009 και πόσα λειτουργούν τώρα, πόσες θέσεις εργασίας χάθηκαν στον κλάδο ή πόσο έχει πέσει ο τζίρος του βιβλίου. Όλα αυτά θα ήταν χρήσιμα να τα ξέρουμε, αν βρω κάτι σήμερα θα το κοινοποιήσω, αλλά μπορεί κάποιος άλλος να ξέρει ήδη, καλό θα ήταν να γνωρίζουμε αριθμούς. Αυτά για τη μαγεία του ίντερνετ που φέρνει την πληροφορία μπροστά στα μάτια μας εν ριπή οφθαλμού: Μπορεί να ξέρω τι χρώμα βρακί (δεν) φοράει η Χ τηλεπερσόνα πριν αυτή βγει έξω, όμως τι γίνεται γύρω μου θα το βρω δύσκολα και αφού κάνω έρευνα αντίστοιχη δημοσιεύσιμης επιστημονικής εργασίας.
    Δεύτερη παρατήρηση, πως η τέχνη προηγείται της επικαιρότητας. Ακόμα και στας ΗΠΑ, το «You have mail» πραγματεύεται ακριβώς την εξαΰλωση των μικρών βιβλιοπωλείων από τους κολοσσούς (με άλλο οικονομικό περιβάλλον βέβαια, ήταν τον καιρό που η Μεγκ Ράιαν ήταν πιτσιρίκα…), την απώλεια της επαφής του βιβλιοπώλη (ιδιοκτήτη ή υπαλλήλου, μικρή σημασία έχει) με το αναγνωστικό κοινό κλπ. Εντάξει, το ταπεινό κορίτσι το ερωτεύεται ο μεγαλοβιβλιοπώλης και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα, ο προβληματισμός όμως ήταν εκεί για όποιον ήθελε να τον δει.

  31. spiral architect said

    @14: Μάλλον δεν πρέπει να ισχύει αυτό. Ο Ν. Χαριτάκης (της Σοφίκας) ζει και βασιλεύει στο Οικονομικό του ΕΚΠΑ:
    http://www.econ.uoa.gr/an8ropino-dynamiko/melh-d-e-p/alfabhtika/xaritakhs-nikolaos.html

  32. Γιάννης Ιατρού said

    6: Κουνελόγατος

    .. έχω μπλέξει με διάφορα γι αυτό δε γράφω..

    Μέχρι να ξεμπλέξης μην απομακρύνεσαι του ιστολογίου. Να δίνεις το παρόν καθ’ εκάστην, μέχρι την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης. 🙂

  33. spiral architect said

    Τα «ηλεκτρονικά καρτελάκια μέτρησης παραγωγικότητας» (μη χέσω!) που είπε παραπάνω ο Κουβάτσος τους μαράνανε! Ας κοιτάξουν να πάρουν ή να εκπαιδεύσουν κάναν υπάλληλο που να ξέρει το αντικείμενο, που όταν τους ρωτάς τους έρμους για το «αν με αφήνει το firmware της HP ή της Toshiba να κάνω dual boot στο λάπτοπ που θα αγόραζα με Win10» σε κοιτούν άφωνοι σαν κουτσομούρες. :O
    (σε γνωστή αλυσίδα καταστημάτων για Η/Υ)

  34. Πάνος με πεζά said

    Ο Κάουφμαν ήταν το μικρό στενό μαγαζί στη Σταδίου, δίπλα στον «Ορφέα» (και μόνο αυτό, όχι;) Θυμάμαι που ψωνίζαμε από εκεί τα Capelle, κατά κόσμον «La France en direct», συγγραφέας Janine Capelle. Στο Γαλλικό Ινστιτούτο διδάσκονταν με συνοδευτικό ακουστικό υλικό κασετών.

    Με την ευκαιρία, να θίξω δύο στρεβλώσεις :
    – το «πάρτε αυτά τα βιβλία από εκεί», που είναι μια πάγια τακτική σχολείων-φροντιστηρίων κλπ. μέχρι τις μέρες μας. Άλλοτε θίγει κι άλλοτε ενισχύει τις τοπικές επιχειρήσεις, αλλά σε κάθε περίπτωση, προβληματίζει…
    – το ξάνοιγμα άσχετων εταιριών στο χώρο, με τις ευλογίες της επιτροπής ανταγωνισμού. Από πού κι ως που ο Cosmote να κάνει την Cosmote Books, λες και δεν έχει ψωμί να φάει από την τηλεφωνία; Και να πετάει το τυράκι στα παιδιά, ότι πουλάει τα βιβλία ντυμένα;

  35. spiral architect said

    @35β: Άλλη πονεμένη ιστορία αυτή!

  36. ΓιώργοςΜ said

    35 (β1) Εκτός της διάστασης «διαπλοκής» (σου στέλνω-μου στέλνεις πελάτες), υπάρχει και η διάσταση της σωστής συνεργασίας. Πολλά εκπαιδευτικά βιβλία αναθεωρούνται και τα φροντιστήρια, ειδικά ξένων γλωσσών, κατευθύνουν εκεί που ξέρουν ότι το (ακριβό) βιβλίο που θα πάρουν τα παιδιά είναι ακριβώς αυτό που χρειάζονται, είτε γιατί υπάρχει προσυνεννόηση με το βιβλιοπωλείο είτε επειδή το δεδομένο βιβλιοπωλείο δεν κάνει κουτσουκέλες.
    (β2) Όταν η πίτα είναι δεδομένη, για να φάει κανείς μεγαλύτερο κομμάτι, αναγκαστικά θα φάει του άλλου. Η απληστία και η αναλγησία είναι κινητήριες δυνάμεις του καπιταλισμού, σωστά;

  37. Πάνος με πεζά said

    Επίσης με την ευκαιρία να πω ότι όλα τα σχολικά βιβλία υπάρχουν πλέον στο διαδίκτυο σε pdf. Πέρσι που χάσαμε κάποιο της Α’ Δημοτικού, απλά το εκτύπωσα. Άρα βγάλε συμπέρασμα τώρα… Ένα σχολικό βιβλίο, ή το παίρνεις από το σχολείο δωρεάν, ή από τα πρόθυμα sites με έκπτωση της τάξης του 30% ή το τυπώνεις και μόνος σου (με μια στοιχειώδη σπιράλ βιβλιοδεσία)…

  38. giorgos said

    31. Εδώ στήν σελιδα 121 υπάρχουν τά στοιχεία πού ζητάτε .https://www.scribd.com/document/35583520/%CE%93%CE%95%CE%A1%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%9C%CE%9F%CE%A3-%CE%9A%CE%91%CE%9A%CE%9B%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%9D%CE%97%CE%A3

  39. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όντως, τα μικρά βιβλιοπωλεία και η τύχη τους θα πρέπει να μας απασχολούν περισσότερο. Κάποια καλαίσθητα μαγαζάκια που τα ‘χουν στήσει μερακλήδες βιβλιοπώλες σε κάποια νησιά, τα έχω λατρέψει. Μπαίνεις μέσα, κουβεντιάζεις, ξεφυλλίζεις, σε κερνάει καφέ…Καμιά σχέση με τα απρόσωπες αλυσίδες με τους άσχετους υπαλλήλους.

  40. LandS said

    23
    Όχι φίλε μου η ανταλλαγή [μεταχρονολογημένων] επιταγών ήταν καθαρό μέσο διευκόλυνσης εμπορικών συναλλαγών. Δεν μπορούσες να πληρώνεις φόρους με αυτές ούτε να τις χρησιμοποιήσεις για αποταμίευση. Ήταν σκέτο κεφάλαιο κίνησης. Ακόμα και όταν τις έδινες στη τράπεζα έπαιρνες μέχρι πέντε μηνών χορήγηση για κεφάλαιο κίνησης και η τράπεζα έλεγχε την κάλυψη τους, την αξιοπιστία του εκδότη τους κλπ. Ακριβώς σαν τον ανοιχτό λογαριασμό με ένα χαρτί με το οποίο είχες τη δυνατότητα να κυνηγήσει τον μπαταξή.

  41. Γιάννης Ιατρού said

    34: Spiral
    Όπως παρατηρήθηκε και σε προηγούμενα σχόλια, πολλές επιχειρήσεις έχουν γίνει πλέον σκέτοι διακινητές κουτιών / βιβλίων / εμπορεύματος πλέον.

    Η εξειδίκευση του προσωοικού δεν τους χρειάζεται, νομίζουν!

    Έτσι όμως γίνονται συγκρίσιμες, χάνουν δηλαδή τη διαφοροποίηση που ήταν το πλεονέκτημά τους. Το μόνο μέτρο σύγκρισης είναι πλέον η τιμή καί ίσως η ταχύτητα αποστολής / άμεση διαθεσιμότητα. Ε, λοιπόν ακριβώς σ΄αυτό δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τους Amazon κλπ. δηλ. τις διαδικτυακές εικονικές αποθήκες (εικονικές γιατί κι αυτές δεν στοκάρουν οι ίδιες, απ΄ευθείας από τις αποθήκες των κατασκευαστών στέλνονται τα ψώνια που κάνει κανείς…). Τι άλλο να είναι η κατάληξη από τη συρρίκνωση και τελικά το κλείσιμο;

    Απ΄την άλλη, πρέπει να αναλογοστεί κανείς, αν θέλει να πληρώσει την εξειδίκευση που προανέφερα. Πολλές φορές την θέλουμε, αλλά την θέλουμε τζάμπα! Ε, δεν γίνονται όλα, κάπου οφείθουμε να διαλέξουμε! Όπως λέει και η λαΊκή σοφία (στη Θράκη νομίζω) «κι η πούτσα στο μουνί κι η ψυχή στον παράδεισο δεν γίνεται»!

  42. Παναγιώτης Κ. said

    Όσοι από μας είμαστε εραστές του βιβλίου και ο χώρος ενός οργανωμένου βιβλιοπωλείου π.χ όπως του Ιανού ή της Πρωτοπορίας, παλαιότερα του Ραγιά (τώρα έκλεισε καθώς και μερικά ακόμα) είναι αγαπημένος χώρος και ενίοτε και τόπος συνάντησης, μας πήρε καιρό για να καταλάβουμε ότι η πλειονότητα των βιβλιοπωλών είναι μόνον έμποροι και δεν έχουν τα συναισθήματα των βιβλιόφιλων. Δεν τους μέμφομαι. Διαπίστωση κάνω.
    Φοβούμαι ότι οι κληρονόμοι τους αποδείχθηκαν κατώτεροι από τούς γονείς και γιαυτό οι επιχειρήσεις αυτού του είδους αλλά και άλλες έχουν κλείσει.( Μου έρχονται πρόχειρα στο νου η Μακεδονία και η Ελευθεροτυπία ) .
    Δεν θα εκπλαγώ αν διαβάσω ότι ολόκληρη την είσπραξη της μέρας την θεωρούσαν κέρδος και ενεργούσαν αναλόγως. Ακούγεται υπερβολικό αλλά σας βεβαιώνω ότι έχω περιστατικά παρόμοια.

  43. Πάνος με πεζά said

    @ 40 : Ένα τέτοιο ωραίο «νησιωτικό» βιβλιοπωλείο, ο «Βιβλιοπόντικας» στην Ερμούπολη της Σϋρου.

  44. ππαν said

    Στις εποχές των παχιών αγελάδων, μου είχε κάνει εντύπωση που το οχταώροφο βιβλιοπωλείο δεν είχε τα μισα βιβλία που έψαχνα, αν και οχταώροφο. Η εξήγηση απλή, ειχε εκατοντάδες αντίτυπα συγκεκριμένων βιβλίων, πρόφατης παραγωγής ωραία ταχτοποιημένα σε πύργους και πυραμίδες ώστε να μην μπορείς να ξεφύγεις. Ψωνίζω από την Κουκίδα, στη Νέα Σμύρνη, που είναι εκεί πολλά πολλά χρόνια, με ιδιοκτήτες που διαβάζουν τα βιβλια που πουλούν, μια τρύπα όπου βρίσκεις θησαυρούς κι ό,τι δεν βρίσκεις στο παραγγέλνουν και το έχεις το απόγευμα. Και στη σακούλα που βάζουν αυτό που αγόρασες, έχουν ζωγραφίσει με το χέρι το όνομα του βιβλιοπωλείου και στο πακέτο καρφιτσώνουν και μια καραμέλα 🙂

  45. Λίνα said

    Για έναν άνθρωπο ντροπαλό όπως εγώ, τα βιβλιοπωλεία-σούπερ μάρκετ είναι ο παράδεισός μου. Αφού έζησα τα βιβλιοπωλεία με τους γνώστες υπαλλήλους που ποτέ δεν ήξεραν τα βιβλία που έψαχνα, όταν άνοιξε η Πρωτοπορία και έβρισκα μόνη μου τα πάντα, αγαλλίασα. Μπορούσα επιτέλους να περιφέρομαι στους διαδρόμους και να ξεφυλλίζω άνετα και με τις ώρες, χωρίς να έρθει κανείς να (μη) με εξυπηρετήσει. Δεν θα ξεχάσω ποτέ που μια ταμίας στο κατάστημα της Πρωτοπορίας στην παραλία της Θεσσαλονίκης κοντά στο λιμάνι, μου είχε δώσει χωρίς να πληρώσω μερικά βιβλία για τα οποία δεν μου έφταναν τα χρήματα που είχα πάνω μου, λέγοντάς μου ότι θα τα πληρώσω αργότερα. Και όταν μετά από λίγο καιρό πήγα να τα πληρώσω, ξαφνιάστηκε, δεν περίμενε να με ξαναδεί. Στην ουσία η κοπέλα ήθελε να μου χαρίσει τα βιβλία, επειδή ήμουν φοιτήτρια. Το ανθρώπινο στοιχείο το βρίσκεις παντού.

  46. Πάνος με πεζά said

    Κι ένα σχόλιο στο θέμα, από άλλη ιστοσελίδα με τίτλο «Βιβλιοπόντικας» (σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου και Χάρτου της Θεσσαλονίκης). Το σχόλιο είναι βεβαίως αναδημοσίευση από τον αντίστοιχο σύλλόγο της Αθήνας (αμάν ! όλη την Ελλάδα γυρίσαμε !) :
    http://bibliopontikas.blogspot.gr/2016/09/blog-post.html

  47. Πάνος με πεζά said

    @ 45 : Μεγάλη ιστορία η «Κουκκίδα»… Σίγουρα από τα Γυμνασιακά μου χρόνια, ~1983.

  48. spiral architect said

    […] όσο δεν υπάρχει θετικό και σταθερό επιχειρηματικό περιβάλλον στη χώρα μας. […]
    Όποιος μου πει, τι σχέση έχει το «θετικό και σταθερό επιχειρηματικό περιβάλλον» με την πώληση βιβλίων και κατ’ επέκτασιν με το κέρδος της Σοφίκας, κερδίζει χρυσούν ωρολόγιον.

  49. LandS said

    34 Καλά ρε μάστορα, εγώ σε κόβω να διαβάζεις ριβιούζ από σάιτ 15 φορές καλύτερα από το Σίνετ που μπαίνω εγώ, και ρωτάς τέτοια πράματα ένα παιδάκι;
    Έλεος 🙂

  50. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, πολύ ωραία σχόλια!

    45 Έτσι, Βέβαια, είχε πολύ περισσότερα από τον Παπασωτηρίου, αλλά δεν είναι αυτό το κριτήριο.

  51. ΓιώργοςΜ said

    46 Εγώ αντιθέτως, όταν έμπαινα στην «Πρωτοπορία» χανομουνα από την υπερπροσφορά κι έχει τύχει να φύγω μετά από μια ώρα τσαντισμένος και χωρίς ν’ αγοράσω τίποτε! Ήταν οργανωμένη και με αλφαβητική σειρά συγγραφέα, κι αν δεν ήξερες από πριν τι ακριβώς θέλεις, ήσουν χαμένος. Ούτε υπήρχε περίπτωση να σου τραβήξει το μάτι ένας ψιλοάγνωστος ή καινούριος συγγραφέας πχ αστυνομικού μυθιστορήματος, καθώς μπορεί να βρισκόταν δίπλα στον Ουγκώ ή τον Ντοστογιέφσκι.
    Υπήρχε όμως κόσμος για να ρωτήσεις, αν ήθελες.

    45 Η Νέα Σμύρνη είχε από παλιά 2-3 πολύ καλά βιβλιοπωλεία, χαίρομαι που διατηρείται η παράδοση.

  52. sarant said

    47 Αξίζει πράγματι να διαβαστεί η ανακοίνωση αυτή.

    Ξεχωρίζω ένα κομμάτι:

    «Έξω από το κουτί» είναι η εταιρεία Ελευθερουδάκης, όπως γράφει στην ανακοίνωσή της. Μέσα στο κουτί είναι οι απλήρωτοι εργαζόμενοί της που, παρά το γεγονός ότι έχουν δικαστικές αποφάσεις οι οποίες τους δικαιώνουν ακόμη και κατά της ίδιας της διευθύνουσας συμβούλου, αυτή καταστρώνει νέα επιχειρηματικά σχέδια με τις φίλιες και συγγενείς επιχειρήσεις της. Τί κι αν έταξε στην επιθεώρηση εργασίας ότι θα εξοφλήσει τους εργαζομένους, τί κι αν πρότεινε στο δικαστήριο για τη δήθεν εξυγίανση σταδιακή εξόφληση των δανείων; Ούτε ένα ευρώ δεν κατέβαλε.
    Οι ιδιοκτήτες της εταιρείας δεν λένε κουβέντα για τα χρέη της (εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, δεδουλευμένα και αποζημιώσεις απόλυσης) προς αρκετούς εργαζομένους που απασχολούσε η εταιρεία τα προηγούμενα χρόνια και βρέθηκαν στο δρόμο. Δεν αναφέρει επίσης λέξη για τα χρέη προς τους προμηθευτές της, πολλοί από τους οποίους μετακυλίουν το πρόβλημα στους δικούς τους εργαζομένους αφήνοντάς τους απλήρωτους. Και το σημειώνουμε αυτό γιατί οι ιδιοκτήτες της εταιρείας δεν μοιράστηκαν τα κέρδη τους την εποχή των μεγάλων τζίρων, την «πενταετία 1995-2000 που ήταν η πιο φωτεινή περίοδος», όπως τονίζει η κ. Ελευθερουδάκη, αλλά δεν δίστασαν να απολύσουν, να μειώσουν μισθούς, να ελαστικοποιήσουν τις εργασιακές σχέσεις όταν τα χρήματα της πλασματικής ευμάρειας την εποχή της φούσκας χάθηκαν.

    Όμως αυτός είναι νόμος για τους εργοδότες, για αυτούς μόνο ένας στόχος υπάρχει: να διασωθούν τα κέρδη τους, να γλιτώσει η «περιουσία τους». Οι εργαζόμενοι είναι οι αναλώσιμοι. Οι εργαζόμενοι, όση «καλή θέληση» κι αν έδειξαν, όσες υποχωρήσεις και αν έκαναν, τελικά στο δρόμο έμειναν, απλήρωτοι παρέμειναν.

    Η ιδιοκτήτρια της εταιρείας σε συνέντευξή της δήλωσε ότι τους κόστισαν τα capital controls. Αν όμως θυμόμαστε καλά, η εταιρεία έκανε αίτηση υπαγωγής στον Πτωχευτικό Κώδικα στις 14/7/2014 καταθέτοντας και το αντίστοιχο Σχέδιο Εξυγίανσης, δηλαδή ένα χρόνο πριν την εφαρμογή των capital controls. Τότε, οι βασικοί πιστωτές, δηλαδή οι τράπεζες, αλλά και αρκετοί εκδότες-προμηθευτές συναίνεσαν στο σχέδιο. Ωστόσο, όταν συζητήθηκε το σχέδιο στο αρμόδιο δικαστήριο, η εταιρεία δεν προσκόμισε ως όφειλε τα απαραίτητα οικονομικά στοιχεία, έτσι το “σχέδιο εξυγίανσης” έμεινε στα χαρτιά.

    Δύο χρόνια υποσχέσεις και ελπίδες για καταβολή των μισθών σε νέους ανθρώπους με αυξημένες ανάγκες. Και όταν το δικαστήριο που αποφάσιζε την υπαγωγή στο 99 ζήτησε πρόσθετα στοιχεία, καμία ανταπόκριση. Δεν πληρώνω, δεν συμμορφώνομαι με δικαστικές αποφάσεις, δεν προσκομίζω στοιχεία και συνεχίζω το επιχειρηματικό μου έργο με τις αξίες και τις μεθόδους που ποτίστηκαν από τα χρόνια της χρηματιστηριακής φούσκας. Ούτε ένα δάκρυ λοιπόν από την εταιρεία ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ για τη χαμένη τιμή του βιβλίου και της πνευματικότητας.
    Να σημειώσουμε εδώ και ένα γενικότερο ζήτημα. Οι επιχειρήσεις, με την υπαγωγή τους στις διατάξεις του πτωχευτικού κώδικα, αποκτούν μια ιδιότυπη ποινική και αστική ασυλία για τα χρέη τους προς το δημόσιο, τα ασφαλιστικά ταμεία και τους εργαζομένους. Έτσι, οι βασικοί μέτοχοί τους κερδίζουν χρόνο για να οργανώσουν άλλα επιχειρηματικά σχέδια, να προστατεύσουν την προσωπική περιουσία τους και να ξεπλύνουν τις ευθύνες τους για τη χρεωκοπία των εταιρειών τους.

    Στη συνέντευξή της η κ. Ελευθερουδάκη αναφέρει ότι «είμαστε έτοιμοι για το επόμενο βήμα, αλλά αρνούμαστε να το κάνουμε όσο δεν υπάρχει θετικό και σταθερό επιχειρηματικό περιβάλλον». Αναρωτιόμαστε αν αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν χρήματα και τα κρατούν για τα επόμενα επιχειρηματικά σχέδια, τη στιγμή που υπάρχουν ακόμα απλήρωτοι εργαζόμενοι.

  53. spiral architect said

    @50: Κάποτε όμως η γνωστή αλυσίδα Η/Υ είχε γατόνια υπαλλήλους, που ήξεραν την απάντηση πριν τους κάνεις την ερώτηση. Γι΄αυτό και μ’ έχασαν από πελάτη προτιμώντας να αγοράσω το λάπτοπ από e-shop (με φυσική υπόσταση παρακαλώ!) χωρίς λειτουργικό και bootloader της Τοσίμπα και να κάνω τη δουλειά μου μόνος μου.
    Τι πιο όμορφο να συζητάς με τον πελάτη (και στη συγκεκριμένη περίπτωση με τον βιβλιόφιλο) έχοντας γνώση του αντικειμένου σου.
    (κι εδώ πνευματική καλλιέργεια)

  54. LandS said

    38 …ή βάζεις τους εκπαιδευτικούς να ξελιγώσουν τον εκτυπωτή του σχολείου τους τυπώνοντας τα βιβλία που δεν πρόλαβε να τυπώσει ο εργολάβος.

  55. ΓιώργοςΜ said

    47/53 Εγώ βρήκα κομμάτι από την πληροφορία που έψαχνα στο υστερόγραφο (με μαύρα):

    ΥΓ: Η σκέψη μας και η στενοχώρια μας δεν αφορά στο κλείσιμο μιας «ιστορικής» βιτρίνας. Στρέφεται κυρίως στους συναδέλφους μας που έχουν χάσει τη δουλειά τους απολυμένοι από τα 450 βιβλιοπωλεία και εκδοτικούς οίκους που έχουν κλείσει στα χρόνια της κρίσης. Η ιστορική διαδρομή και προσφορά, μεγάλη πράγματι, του εκδοτικού οίκου Ελευθερουδάκης δεν έχει καμιά σχέση με τις επιχειρηματικές φούσκες που έκαναν οι ιδιοκτήτες της την τελευταία 20ετία. Ο τζίρος του βιβλίου πέφτει γιατί οι αναγνώστες δεν έχουν λεφτά για αγορές και το βιβλίο έχει καταντήσει είδος πολυτελείας. Το κράτος δεν στηρίζει πολιτικές διεύρυνσης του αναγνωστικού κοινού, αλλά εφαρμόζει μέτρα της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ (κατάργηση ενιαίας τιμής, αύξηση ΦΠΑ κ.ά.) που πλήττουν το βιβλίο. Οι σχολικές βιβλιοθήκες, από τη δημιουργία των οποίων επωφελήθηκε ο Ελευθερουδάκης -και άλλοι- ως προμηθευτής τους, ουσιαστικά υπολειτουργούν. Στη ρίζα του κακού βρίσκονται οι πολιτικές λιτότητας και φτωχοποίησης του λαού, οι πολιτικές που εφαρμόζουν οι μνημονιακές κυβερνήσεις μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ για να ωφελείται το κεφάλαιο. Η ιδιοκτησία της Ελευθερουδάκης ΑΕ ξεχνά να το πει, αφού ο κ. καθηγητής είναι ένθερμος υποστηρικτής τους

  56. gpoint said

    Εξαιρετικό άτρθρο, πολύ καλα σχόλια

    εξαιρετικό το κείμενο της Χ»μανώλη και οι στίχοι του Κατσαρού

    Να προσθέσω την άποψή μου πως το κλείσιμο των βιβλιοπωλείων ήταν αναμενόμενο όταν υπέκυψαν στην πίεση των εκδοτών για περισσότερους τίτλους από άσχετουςσυγγραφείς γιατί οι μεν εκδότες έπαιρναν το πριμ του πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα τα δε βιβλιοπωλεία απλά φορτώνονταν σαβούρα που μετά την αρχική αντίδραση των αναγνωστών «να γνωρίσουμε και τον Καραγκιοζόπουλο» έγινε άκριτη απόρριψη γνωστών και αγνώστων συγγραφέων λόγω προτέρων…εμπειριών.
    Τελικά λίγα βιβλιοπωλεία από και για τους πραγματικούς λάτρεις του βιβλίου πιστεύω πως θα επιβιώσουν, το σκληρό εμπόριο των βιβλίων πλησιάζει στο τέλος του.

  57. Παναγιώτης Κ. said

    Διάλογος με βιβλιοπώλη.
    -Με πόσο κέρδος δουλεύετε;
    -Με 35%.
    -Δηλαδή με 54%….
    -Όχι με 35%.
    -Το κέρδος ανέκαθεν… υπολογιζόταν επί της τιμής απόκτησης του εμπορεύματος. Άρα περίπου 54%…

    Άσκηση για εμπέδωση του συλλογισμού. 🙂 Αν ο βιβλιοπώλης κερδίζει 30% επί της τιμής πώλησης ποιο είναι το πραγματικό κέρδος;

    Πάντως το 54% ωχριά μπροστά σε κέρδη της τάξης του 100%, 200%, 300% και περισσότερο που συναντάμε σε άλλες εμπορικές δραστηριότητες.

    Υ.Γ Εκείνη η ψυχή που έβαζε κουίζ τι έγινε;
    Της ευχόμαστε πάντως να είναι καλά.

  58. atheofobos said

    35
    Βέβαια το βιβλιοπωλείο Κάουφμαν δεν ήταν δίπλα στο Ορφέα.
    Δίπλα σε αυτόν ήταν τα παπούτσια του Ανώνη.
    Ο Κάουφμαν ήταν μεταξύ της στοάς Κοραή και του κινηματογράφου Αστορ.
    Φωτογραφία του εδώ:
    http://www.kathimerini.gr/814282/article/politismos/polh/8ymatai-kaneis-tonkaoyfman-sthn-odo-stadioy

  59. Κασσάνδρα said

    Οταν το βιβλιοπωλείο ήταν στη Νίκης,πήγαινα συχνά.
    Στην Πανεπιστημίου,μετά την πρώτη επισκεψη δεν ξαναπάτησα,μου θύμιζε σούπερ μάρκετ.
    Μπορεί να συνετέλεσα και γώ στο κλείσιμο του,εδώ και κάμποσα χρόνια αγοράζω βιβλία απο Πολιτεία και Πρωτοπορία .

  60. sarant said

    58 Έχει πολλή δουλειά, θαρρώ.

  61. Γιάννης Ιατρού said

    54: Spiral
    Έτσι!
    Αλλά και μια παρατήρηση (με ένα τυχαίο παράδειγμα/αριθμούς, κυρίως για τέτοια προϊόντα που αναφέρεις):
    Όταν βλέπεις από έρευνα αγοράς και το φτηνότερο έχει π.χ. 300€ (στην Ελλάδα πάντα οι συγκρίσεις) και βλέπεις ότι ο άλλος μεταπωλητής (αυτός με το ενημερωμένο προσωπικό) στο πουλά 450€, ε αυτό δεν το αποδίδεις στην ποιότητα της ενημέρωσης / προσωπικού…. κλπ. Μερικοί απ΄αυτούς το έχουν παρακάνει… Κι αυτό πολύ κακό!

  62. ΓιώργοςΜ said

    38/55 Τα βιβλία είναι διαθέσιμα από το Υπ Παιδείας σε ηλεκτρονική μορφή, νομίζω. Ο εργολάβος έχει λάβει τα δέοντα για το βιβλίο που δεν έφτασε εγκαίρως, το σουπερμάρκετ όμως ή το βιβλιοχαρτοπωλείο, η εταιρεία σέρβις του φωτοτυπικού κλπ κλπ ή το φωτοτυπάδικο βγάζουν κι αυτά το κατιτίς τους.
    Να σημειώσω εδώ με την ευκαιρία πως έξω από Λύκειο του Αγ. Δημητρίου τα παιδιά βρήκαν στον κάδο ανακύκλωσης ολόκληρα πακέτα με καινούρια βιβλία, στη ζελατίνα τους (τα οποία οι γύρω γύφτοι έκαναν ανάρπαστα προς ανακύκλωση), κι όταν το ανέφεραν στους καθηγητές πήραν την απάντηση «κι εσάς τι σας κόφτει;»

  63. Παναγιώτης Κ. said

    Συνέχεια στο #58.
    Κάτι ανάλογο είχε συμβεί και με τους φαρμακοποιούς στις διαπραγματεύσεις τους με τον Λοβέρδο όταν ήταν υπουργός Υγείας. 54% επέμεινε ο Λοβέρδος, 35% έλεγαν οι φαρμακοποιοί προσποιούμενοι ότι δεν καταλαβαίνουν.
    Όλα αυτά τότε πριν την ηλεκτρονική συνταγογράφηση.

    Το… κακό μου το κεφάλι πάει στον Ερμή τον αγγελιαφόρο των θεών, θεό του εμπορίου και της κλοπής! 🙂

  64. Γιάννης Ιατρού said

    58: Παναγιώτης, ΥΓ (κι αυτό κουιζάκι είναι που γράφεις!)
    Ναι ρε, κι εγώ έχω ρωτήσει 2-3 φορές, έβαλα και σχόλια για να βρει πάτημα 🙂 , αλλά … φωνή βοώντος εν τη ερήμω 🙂

    ΥΓ: Το Silver Alert το παρακολουθεί τακτικά κανένας εδω μέσα; 🙂 (τςςς! θκομ αυτό)

  65. Νεσταναίος. said

    Ζούμε σε καλλίτερες εποχές. Κλείνει ένα παλαιό βιβλιοπωλείο και ανοίγουν δέκα στο διαδίκτυο.
    Αυτό πού στερούνται οι νέοι είναι τα κίνητρα να διαβάσουν ένα βιβλίο και οι συγγραφείς δεν τα παρέχουν.

  66. Σηλισάβ said

    Το βιβλίο μετά το ’95 (περίπου) έγινε προϊόν. Οι τιμές ανέβηκαν ξαφνικά (βοήθησε και η άνοδος στην τιμή του χαρτιού) κι έγιναν απαγορευτικές για το πορτοφόλι μου. Κατέφυγα στα «κατεβασμένα» από το ίντερνετ βιβλία και τις ιστοσελίδες. Πήγαινα καμιά φορά στην Εστία (κρίμα που έκλεισε) και στη Πρωτοπορεία, καθώς και στις εκθέσεις βιβλίου, ψάχνοντας για ευκαιρίες. Ωραίο συναίσθημα να σου βρίσκει ο πωλητής αυτό που ψάχνεις και δεν ξέρεις πως λέγεται…..

  67. LandS said

    54 Αντίθετα όμως από την αγορά του βιβλίου η αγορά Η/Υ είναι τυποποιημένη σε βαθμό …κλωνισμού 🙂 (καλό ε;)
    Κάθε item είναι πρακτικά ίδιο με το διπλανό του και για τα πλεονεκτήματα του ενός πάνω στα άλλα φροντίζουν οι κατασκευαστές να τα παρουσιάζουν με τη πρώτη ματιά. Υπάρχουν και τα ριβιού που ανέφερα πιο πριν, οι συγκρίσεις κλπ.
    Αυτά όμως δεν μπορούν να λειτουργήσουν για το βιβλίο. Ακόμη και οι οδηγοί μαγειρικής και τα μάνιουαλ έχουν διαφορές μεταξύ τους, που λέει ο λόγος. Αλλά το βιβλίο-βιβλίο θέλει τη κουβέντα του, τη πρόταση από άνθρωπο που σε ξέρει ή νομίζεις ότι μετράει η γνώμη του ή είναι σα και σένα, καταλαβαίνετε.
    Θα μου πεις παρουσιάσεις και κριτικές υπάρχουν και μάλιστα πολλές. Αλλά… Και είναι αυτό το «αλλά» που εξηγεί τις στατιστικές για το ηλεβιβλίο ή την ηλεπώληση βιβλίων.

  68. 45, 48

    Και στα Εξάρχεια (Θεμιστοκλέους) οι Εναλλακτικές Εκδόσεις του ίδιου, του Μήτσου, που όποτε πάω, με αποπαίρνει να κόψω το τσιγάρο, με κερνάει καφέ, και μετά πάει και μου φέρνει αυτά που ξέρει ότι με αρέσουν!

  69. Παναγιώτης Κ. said

    Για τα ξενόγλωσσα βιβλία και ειδικά για την εκμάθηση της Αγγλικής,για lower και τα σχετικά.
    Μάταια αναζητούσα πειστική απάντηση από καθηγήτριες των Αγγλικών στο ερώτημα: Είναι δυνατόν να υποχρεώνετε τους μαθητές να αγοράζουν έναν σκασμό βιβλία και από αυτά να διδάσκεται μόνο το 1/5 και αν;
    Στην περίπτωση αυτή νομίζω ότι είχαμε ένα μείγμα σκοπιμότητας ( από μεριάς των εισαγωγέων ) και ανοησίας ( από μεριάς διδασκουσών οι οποίες με κάποιο τρόπο έπαιζαν τελικά το παιχνίδι των εισαγωγέων. Δεν θέλω να σκεφτώ ότι ήταν στο κόλπο…)
    Δεν μπορώ να καταλάβω για τον εξής απλό λόγο. Χρόνια πολλά φροντιστής είχα πλήρως επεξεργαστεί δικά μου φυλλάδια και έκανα με αυτά τη δουλειά μου.Το μόνο βιβλίο που έπρεπε να έχει ο μαθητής ήταν το σχολικό.
    Αναρωτιόμουν λοιπόν γιατί δεν έκαναν κάτι παρόμοιο οι καθηγητρίες

  70. Εδώ χάμου, στην Αιγείρα, έχουμε ένα καλό βιβλιοπωλείο/χαρτοπωλείο/φωτοτυπίες/εκτυπώσεις φωτογραφιών, το «Νόημα», που παλεύει να επιβιώσει. Φέρνουν καλούς τίτλους αλλά το καλοκαίρι πουλάνε κυρίως Χρυσηίδα και Λένα, οι φουκαράδες.
    Τις προάλλες είχαν μια εκδήλωση-παρουσίαση με το συγγραφέα. Με βλέπει ο εκ των ιδιοκτητών και μου λέει «Έλα» με την παράκληση ζωγραφισμένη στα μάτια του.

  71. Πάνος με πεζά said

    @ 59 : Άστορ, διάολε ! Που το είπα Ορφέα ! Το σινεμά που κάποια στιγμή το πήρε ως θέατρο ο Νίκος Ρίζος.

  72. Πάνος με πεζά said

    @ 71 : Αυτό που λες, ένα βιβλιοπωλείο για να σταθεί σήμερα, πρέπει να παρουσίαζει πολύ περισσότερα πράγματα από το ίδιο το προϊόν του βιβλίου… Δες π.χ. τι πρόγραμμα έχει ο «Ιανός» κάθε μήνα, και πόσος κόσμος τελικά μπαίνει εκεί μέσα για να πάρει μόνο ένα βιβλίο… Αυτό είναι ένα είδος «πολιτιστικού» σουπερ-μάρκετ, με παρουσιάσεις, συζητήσεις, συναυλίες, παιδικό θέατρο, παιδική χειροτεχνία, unplagged συναυλίες κλπ.- όχι κατ’ ανάγκην άσχημο, αλλά σίγουρα διαφορετικό από το τίμιο βιβλιοπωλείο με τη σκόνη και τη μυρωδιά του χαρτιού.. Και σίγουρα μη ανταγωνίσιμο.¨
    Από κοντά κόλλησε σ’ αυτά και μια, κακόηχη για μένα λέξη, ο «πολυχώρος».
    Χώρια που για να σταθεί, θα πρέπει να εκδίδει κιόλας.

    Κι αν ο Ιανός ας πούμε, στάθηκε γιατί είναι μαγαζί γωνία στη Σταδίου, άλλα εγχειρήματα όπως του Κοραή στο Χαλάνδρι, απέτυχαν και μάλιστα σύντομα…

  73. Corto said

    Ψάχνω κάποιο τεχνικό-επιστημονικό βιβλιοπωλείο στο κέντρο της Αθήνας, κάτι σαν τον παλιό Παπασωτηρίου στην Στουρνάρη.
    Γνωρίζει κανείς κάποιο;

  74. αγάπες λάθρες said

    66 «Ζούμε σε καλλίτερες εποχές. Κλείνει ένα παλαιό βιβλιοπωλείο και ανοίγουν δέκα στο διαδίκτυο.
    Αυτό πού στερούνται οι νέοι είναι τα κίνητρα να διαβάσουν ένα βιβλίο και οι συγγραφείς δεν τα παρέχουν»

    Αυτό και τίποτα άλλο.
    ΥΓ Πάντα, μα πάντα, ήταν και θα είναι εμπόριο.

  75. Σωτήρς said

    69: Στο Εναλλακτικό πλέον ψάχνομαι και εγώ. Έφτασε να με ρωτά εάν κάνω διδακτορικό και τι με ενδιαφέρει κι άλλα. Ότι και να κάνουν τα μεγάλα μαγαζιά αυτό δεν πρόκειται να το πετύχουν. Ίσως είναι θέμα τετραγωνικών.

    Είχα πάρει ένα Kindle για να διαβάζω άρθρα και μελέτες που είναι σε ηλεκτρονική μορφή αλλά κατέληξα και πάλι στο χαρτί. Άσχημο βέβαια να εκτυπώνεις 200 σελίδες και να τις πετάς μετά από δέκα μέρες αλλά ακόμη είναι ανώτερη εφεύρεση το τυπωμένο χαρτί από την ταμπλέτα.

  76. cronopiusa said

    Εξαιρετική ανάλυση, ευχαριστούμε…

  77. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το βιβλιοπωλείο του Δαρδανού στη στοά του Μπροντγουαίη, Αγίου Μελετίου, το ξέρετε; Ίσως το μικρότερο βιβλιοπωλείο της Αθήνας, άνοιξε τη δεκαετία του ’70. Από κει πήρα τα πρώτα βιβλία με δικά μου λεφτά , που τα έβγαλα ως απογραφέας στη απογραφή του ’81. Τα ‘χω ακόμα. Η σειρά της Ανδρομέδας για την αυτοδιαχείριση, «Για ποιον σοσιαλισμό;» του Μπόμπιο και το «Ουρλιαχτό και άλλα ποιήματα» του Γκίνσμπεργκ, στη μετάφραση του Μπερλή. Το άνοιξε ο πατέρας, το κρατάει ο γιος με νύχια και με δόντια, πουλώντας στη μισή τιμή. Ακόμα περνάω από κει και βρίσκω ευκαιρίες. Βάστα, καημένε Δαρδανέ!

  78. Γιάννης Ιατρού said

    69: Σκύλε,
    …με κερνάει καφέ, και μετά πάει και μου φέρνει αυτά που ξέρει ότι με αρέσουν..

    ακριβώς αυτό είναι που λένε «ξέρει πως να σερβίρει το προϊόν» 🙂 🙂

    73: Πάνος μΠ
    κακόηχη για μένα λέξη, ο «πολυχώρος».
    Χώρια που για να σταθεί, θα πρέπει να εκδίδει κιόλας.

    φαντάσου τι θα γινόταν σε παρουσίαση βιβλίου του Πετρόπουλου …. Σκέτο μάρκετινγκ 🙂

    Και σχετικά με τον Ιανό και τις εκδηλώσεις του: Τό ΄χει οργανώσει πάντως, κάθε τόσο έρχεται το σχετικό μαιλ… με το πρόγραμμα. Ο Κοραής / Χαλάνδρι που αναφέρεις εμπίπτει στην κατηγορία «Είναι κι οι Χαλανδρείς (ΕΦΗ που είσαι παιδί μου τόσες μέρες;;;) που είναι μες στην ενέργεια, είμαστε κι εμείς από τριγύρω που βαριόμαστε να αλλάξουμε πλευρό….»

  79. Παναγιώτης Κ. said

    Άκουσα τον Δαρδανό σε στιγμές ειλικρίνειας, να λέει ότι πήραν τα άρλεκιν, τους έβαλαν ελκυστικά εξώφυλλα και τα πούλησαν για υψηλή λογοτεχνία.

    Όπως σε όλους τους χώρους έτσι και στον χώρο του βιβλίου΄και μέσα σε αυτόν περιλαμβάνονται και αρκετοί συγγραφείς, υπάρχει αρκετή υποκρισία.
    Έχεις, για παράδειγμα, τους πανεπιστημιακούς που πληρώνονται αναλόγως με τον αριθμό σελίδων και βγάζουν…
    κάτι τούβλα από τα οποία ο φοιτητής θα διαβάσει ελάχιστα για τις εξετάσεις. Επ΄αυτού ας μιλήσουν όσοι γνωρίζουν καλύτερα το θέμα.

  80. Πάνος με πεζά said

    @ 79 : O (μεγάλος) «Koραής» προσπάθησε ν’ ανταγωνιστεί τον ήδη στημένο σε πολυχώρο «Ευριπίδη», που όμως είναι πιο «downtown» και μάλλον με ευρύτερη γνώση του αντικειμένου (ο Κοραής υπήρξε και παιχνιδάδικο, με τα γνωστά τρενάκια – διορθώστε). Για την ακμαία αλλά «ακριβώς στο μέγεθός της» αγορά του Χαλανδρίου, δύο τέτοιο χώροι ήταν του ματς…

    Τα πράγματα πάντως είναι όντως δύσκολα, και οι συνθήκες φαρ-ουέστ. Διαβάζω στο site του «Κοραή στον πεζόδρομο» την…έκκληση «Δώστε μας την παραγγελία σας, την εκτελούμε σε 24 ώρες και, για ύψος άνω των 30 ευρώ, την παραδίδουμε δωρεάν σε κοντινούς δήμους…»
    Αφού δεν κάνουν και μια μακαρονάδα δώρο, πάλι καλά…

    Φυσικά δεν εστιάζω στις συγκεκριμένες επιχειρήσεις, ενδεικτικά τα αναφέρω όλα αυτά.

  81. spatholouro said

    74 (Corto)
    Για κοίτα απέναντι από το Χημείο στη Σόλωνος: ΙΩΝ (ε, δεν νομίζω πια να υπάρχει κάτι σαν τον παλιό Παπασωτηρίου στο Πολυτεχνείο…)
    http://www.iwn.gr/content.asp?id=26

    Γενικά: Νίκο πολύ ενδιαφέρον θέμα και πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις! Έχω μια θητεία 12 χρόνων ως βιβλιοϋπάλληλος (από το 1983 έως το 1997 περίπου, αφαιρουμένου του στρατού) και μακάρι να βρω χρόνο κάτι να συνεισφέρω στην κουβέντα

  82. spiral architect said

    @66, 75: Κλείνουν τα μεγάλα βιβλιοπωλεία, που πριν έχουν κλείσει τα μικρά, χάνονται θέσεις (πλήρους απασχόλησης ή part time) εργασίας, ανοίγουν ιντερνετικά τοιαύτα, αλλά ο εργαζόμενος που’ χασε τη δουλειά του, με τι λεφτά θα αγοράσει βιβλία και θα ανατροφοδοτήσει την αγορά; Ε; 😉

  83. spiral architect said

    Απάντηση: Θα ανοίξει καινοτόμο μπαρ-καφενείο και οπ πρώην βιβλιοϋπάλληλος θα γίνει barrista-mixologist! 😛

  84. 84

    Μία παλιά γνωστή είχε ανοίξει βιβλιοπωλείο με τ’ όνομα Carbon. Κι έλεγε «κι άμα δεν πάει καλά, θα το κάνω πιτσαρία και θα προσθέσω ένα «ara» στην ταμπέλα»

  85. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Τα δυο θετικα μεσα στην κριση (για τους βιβλιοφιλους λ.χ. ελευθερους επαγγελματιες μηχανικους ηταν ο απλετος ελευθερος χρονος για αναγνωση και συγγραφη και το ξεπουλημα πολυ αξιολογων βιβλιων στο 1/3 εως 1/4 της προ κρισης τιμης τους !

  86. Corto said

    82:
    Spatholouro, σε ευχαριστώ πολύ!
    Είχα πάει στο βιβλιοπωλείο ΙΩΝ, αλλά έψαξα κάπως βιαστικά. Θα ξαναπάω, γιατί μάλλον έχει κάποια πράγματα ενδιαφέροντα, όπως βλέπω στην ιστοσελίδα του.

  87. Πάνος με πεζά said

    Πάντως, από το Cosmote Books έχω πάρει κι εγώ. Μια δόση έβγαζε 30% έκπτωση σε όλους τους τίτλους. Μπήκα να δω ένα βιβλίο μεταλλικών (Ερμόπουλος και σια) που από χρόνια φιγουράριζε στα 65 ευρώ, και το είχε 50. Βγάλε και το ΦΠΑ λόγω τιμολογίου, πολύ καλό deal.
    Φέρανε ένα που ήταν παραμορφωμένο, σαν από πλημμύρα (ξέρετε, αυτά τα βιβλία είναι τούβλα 500 σελίδων), κι ευτυχώς όταν τους παραπονέθηκα το αντικατέστησαν ασυζητιτί.
    Και πράγματι, τέτοιες «σεντονάτες» προσφορές για ένα βιβλίο που θες να πάρεις, και η τιμή του δεν πέφτει με τίποτα, αξίζουν. Αργότερα πήρα κι ένα του Φαρδή, πάλι σε τέτοια ποσοστά έκπτωσης.

    Μια που το συζητάμε, εδώ είναι οι τιμές του τηλεφωνιά για τα βιβλία του Νοικοκύρη :
    http://www.cosmotebooks.gr/en/books-of-greek-publishers/author/220161-%CF%83%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82-1959

  88. Βέβαια, πρέπει να ξέρεις και την πελατεία σου, όπως αυτό το γερμανικό μπαρ που χρεώνει τη χρήση της τουαλέτας στους άνδρες ανάλογα με το μήκος…

  89. leonicos said

    Έγραψα κι εχτές, νομίζω, ότι μόλις είδα τα τρελά ανοίγματα… είπα μέσα μου ‘αυτός κλεέινει’. Η Φωτεινή έχει ένα μεγάλο λογιστικό γραφείο (14 υπάλληλοι, όλοι ασφαλισμένοι) κι έχουμε δει το έργο επανειλημμένα και με μικρές επιχειρήσεις, κυρίως με ρούχα και μάντρες αυτοκινήτων. Πιάνςι δυο παράδες και ανοίγει υποκατάστημα και χονδρική. Και αρχίζει ο κοιλόπονος.

    Αλλά δεν μπορώ να μην κλάψω για τον Ελευθερουδάκη. Πέρασα μέρες, όχι ώρες εκεί μέσα. Από εκεί αγόρασα το L&S μου εκδόσεων Σιδέρη. Στο 8.ώροφο πήγα δυο φορές. Σ’ έδιωχνε. Πουλούσαν κάτι εκμαθήσεις ξένων γλωσσών για γέλια. σήμερα κανείς δεν εκπροσωπεί το Assimil στην Ελλάδα

  90. Το σημερινό θέμα έχει πολύ ψωμί και με αγγίζει. Τα βιβλία βέβαια γιατί για τα υπόλοιπα άστα…δεν μπορώ να κλάψω για τους βαθύπλουτους ιδιοκτήτες και μετόχους που κλαίνε για την κρίση και τις πτωχευμένες επιχειρήσεις τους αλλά και τους εργαζόμενους που κάθονται απλήρωτοι για μήνες και δεν το καίνε το μπο….λο μαζί με τους ιδιοκτήτες από τον πρώτο μήνα. Για το βιβλιοπωλείο στο φτωχικό Σύνταγμα που συζητάμε, ήταν ένα από τα ακριβότερα της Αθήνας τις παλιές εποχές προ ίντερνετ με συνήθως άσχετους με το αντικείμενο υπαλλήλους (υπήρχαν και εξαιρέσεις). Ο μόνος λόγος που το επισκεπτόμουν ως φιλότεχνος πιτσιρίκος ήταν ότι δούλευα σε διάφορες πτωχές και τίμιες επιχειρήσεις πέριξ της πλατείας Συντάγματος και ότι διέθετε μερικά σπάνια για την εποχή φωτογραφικά λευκώματα με τα οποία με άψογο εμπορικό πνεύμα ξεπερνούσε τα όρια της αισχροκέρδειας. Ουκ ολίγες φορές του είχα ακουμπήσει το ενοίκιο (αντί στον φυσικό του αποδέκτη που ήταν ο σπιτονοικοκύρης μου) μου για ένα και μόνο βιβλίο. θυμάμαι την πρώτη φορά που ταξίδεψα έξω από εδώ στο Λονδίνο και μπήκα μέσα σε βιβλιοπωλείο και είδα τις τιμές και τις προσφορές στα φωτογραφικά λευκώματα μου είχε έρθει σκοτοδίνη. Στο καινούργιο πολυόροφο δεν είχα πάει ποτέ και δεν ξέρω. Δεν μου αρέσουν τα βιβλιοπωλεία σούπερ μάρκετ.

  91. leonicos said

    Είμαι υπεύθυνος, κατά την Εθνική Βιβλιοθήκη, του εκδοτικού οίκου Ποιητές-Δημιουργοί. Τον έφτιαξα για να μπορεί όποιος θέλει να εκδίδει το βιβλίο του με κάλυψη εκδοτικού οίκου, πληρώνοντας μόνο τον τυπογράφο και τον γραφίστα, αν χρειαστεί, απ’ ευθείας. Δεν διαθέτω δακτυλογράφο ούτε επιμελητή. Εγώ παίρνω το ISBN, κάνω τις συνεννοήσεις, το βιβλίο και το εξώφυλλο πηγαίνει ηλεκτρονικά εννοείται, και πηγαίνω τα 3 αντίτυπα στη Ε. Βιβλιοθήκη. Φυσικά, δεν κάνω διανομή. Και δεν έχω κανένα απολύτως κέρδος. Το κάνω για το βιβλίο.

    Δεν κάνω επιλογές και δεν λογοκρίνω, αλλά εξυπακούεται ότι αυτό ισχύει μέχρις ενός κοσμίου ορίου. Φυσικά είμαι ελεύθερος ν’ αρνηθώ κείμενα που δεν θα άρεσαν σε κανένα μας εδώ μέσα.

  92. Γιάννης Ιατρού said

    Για να ευθυμίσουμε λίγο, στιγμιότυπο από την ομιλία του Κούλη στη ΔΕΘ (σύνθημα: Όχι απολύσεις αλλά κινητικότητα στο Δημόσιο…) 🙂

  93. Avonidas said

    Καλησπέρα.

    Βεβαίως, και στην ταμπλέτα μπορείς να διαβάσεις βιβλίο

    Εγώ τα διαβάζω και στο smartphone, ειδικά από τότε που ξενιτεύτηκα, και βέβαια και στο λάπτοπ — αλλά εκεί κυρίως επιστημονικά και τεχνικά εγχειρίδια, όχι λογοτεχνία.

    Το smartphone με έχει βολέψει πάρα πολύ. Πρώτον, έχεις πρακτικά απεριόριστες επιλογές βιβλίων στα ταξίδια σου, αντί να είσαι αναγκασμένος να διαλέξεις 1-2 (με τα χάρτινα τι θα έκανα, θα κουβαλούσα ένα μπαούλο;). Δεύτερον, μπορείς να διαβάσεις με σχετική ευκολία στα σκοτεινά, στα όρθια στο λεωφορείο ή ακόμα και στο στριμωξίδι. Τρίτον, πολλά από τα βιβλία που έχω στο κινητό είναι είτε παλιά, ελεύθερα δικαιωμάτων και συχνά εκτός κυκλοφορίας, είτε *γκουχ* κλεψιμέικα που αποφάσισα ότι είναι καιρός να απαλλοτριωθούν (διάβασα χωρίς τύψεις το Νησί της Προηγούμενης Μέρας στα αγγλικά — οι κληρονόμοι των πνευματικών δικαιωμάτων του Έκο δεν πρόκειται να πεινάσουν).

    Ωστόσο, τα ψηφιακά βιβλία που διαβάζω σπάνια είναι «επίσημα», στα format δηλαδή που κυκλοφορούν. Συνήθως είναι είτε σκαναρισμένα είτε pdf που τα έχω στοιχειοθετήσει μόνος μου. Και φυσικά, απεχθάνομαι το DRM· το να ελέγχει κάποιος πώς και σε ποια συσκευή διαβάζεις τα βιβλία που έχεις αγοράσει το θεωρώ οργουελικό. Αν πρόκειται να επικρατήσει το ψηφιακό βιβλίο, πρέπει να βρεθεί κάποιο καλύτερο επιχειρηματικό μοντέλο από την εξ αποστάσεως αστυνόμευση κάθε ξεχωριστής κόπιας.

    Και βέβαια εξακολουθώ να διαβάζω χάρτινα βιβλία, ιδίως στις καλοκαιρινές διακοπές στην παραλία ή στα ταξίδια με το αεροπλάνο. Το ξεφύλλισμα είναι πράγματι μια απόλαυση. 🙂

  94. alexisphoto said

    @91:
    πόσο, μα πόσο σε καταλαβάινω….
    περιουσίες ολόκληρες έχω δώσει σε γνωστό μαγαζί της Θεσσαλονίκης με ξενόγλωσσα βιβλία τέχνης.
    Για τις φωτογραφικές μου συλλογές έφευγε μεγάλο μέρος από το μηνιάτικο (δραχμές τότε…)
    μετά ήρθε το ιντερνετ. Ευλογία μεγάλη. Από τοτε κάνω πλούσιο το alibris….
    καλη συνέχεια.

  95. Avonidas said

    Ένα ακόμη πλεονέκτημα των χάρτινων βιβλίων είναι ότι μπορούν να έχουν ιδιόχειρη αφιέρωση του συγγραφέα — ή του μεταφραστή 😉

  96. Πάνος με πεζά said

    Ναι, και σε πολλά βιβλία γράφει «κάθε γνήσιο αντίτυπο φέρει την υπογραφή του συγγραφέα», χωρίς, αρκετά από αυτά, να έχουν κάτι από κάτω. Ξέρει κανείς κάτι γι αυτό;

  97. 96

    Συν* το ότι σκοτώνουν τα γαμοκούνουπα που σου ρουφάν το αίμα.
    Η ταμπλέτα δεν θα άντεχε, καθώς δεν έχει την απαραίτητη ελαστικότητα.

    Για να μην προσθέσουμε πως δεν θέλουν φόρτιση κάθε τόσο. 😉

  98. 97 Νομίζω είναι νομική υποχρέωση από τα προπολεμικά χρόνια. Όπως ήταν υποχρεωτική στις εφημερίδες η αναγραφή υπεύθυνου τυπογραφείου.

  99. Avonidas said

    αν σκεφτώ επιβολή μικρού φόρου στις ηλεπωλήσεις που να πηγαίνει σε όσους έχουν υλικά σημεία πώλησης ως αμοιβή για τη διαφήμιση του υλικού προϊόντος (με τον ίδιο τρόπο που πληρώνουμε φόρο όταν αγοράζουμε άγραφες κασέτες ή δισκέτες) θα με πουν γραφειοκράτη που θέλω να καταπνίξω την πρόοδο. Όταν κλείσουν τα τούβλινα βιβλιοπωλεία, θα δούμε τη γλύκα

    Νικοκύρη, μπορώ να σου αραδιάσω άπειρες παρόμοιες προτάσεις εδώ, που θα τις έβρισκες αυτονόητα εξωφρενικές (διότι είσαι έξω απ’ το χορό). Παράδειγμα:

    επιβολή μικρού φόρου στις ηλεπωλήσεις αεροπορικών εισιτηρίων, που να πηγαίνει σε όσους έχουν πρακτορεία. Όταν κλείσουν θα δούμε τη γλύκα

    Πιστεύω είναι αντιληπτό στο παράδειγμά μου το πρόβλημα: δεν έχουμε καμιά υποχρέωση να στηρίξουμε από την τσέπη μας ένα παρωχημένο επιχειρηματικό μοντέλο. Το ίδιο ισχύει και για τα κανάλια που κλείνουν, τα βιντεο-κλαμπ που κλείνουν κλπ. Τη δε γλύκα ή πίκρα τη βλέπει ο απειλούμενος μεσάζων και μόνο, σίγουρα όχι το κοινό.

  100. Earion said

    Για όσους αναζητούν βιβλιοπωλείο με παραγγελίες από το εξωτερικό στο κέντρο της Αθήνας: εδώ και λίγον καιρό εξυπηρευπύμαι από το LIberal Books, Σόλωνος 69, δίπλα στον Γρηγόρη.

    Υ.Γ. Πολύ καλά κάνεις, Νίκο, που δεν υιοθετείς όλα όσα γράφει ο Κυριάκος Αγγελάκος. Εκείνη η πρότασή του άρχισαν οι οιμωγές στα σόσιαλ μίντια των νεοφιλελέδων και των ευαίσθητων, των μενουμευρώπη και των αρίστων για την άθλια κυβέρνηση είναι κατευθείαν για το σκουπιδοντενεκέ. Δεν τον γνωρίζω τον άνθρωπο, αλλά η ευκολία με την οποία βάζει στο ίδιο σακί μενουμευρώπηδες και διάφορους ετερόκλητους άλλους, μόνο και μόνο επειδή δεν του αρέσουν, δείχνει άτομο με μεγάλη μυωπία τουλάχιστον. Ακούς εκεί μενουμευρώπηδες και νεοφιλελεύθεροι ένα! …

  101. Avonidas said

    #98. Η ταμπλέτα δεν θα άντεχε, καθώς δεν έχει την απαραίτητη ελαστικότητα.

    Ναι, αλλά πού ξέρεις, μπορεί να της προσθέσουν εξάρτημα για να τα ζαπάρουμε από απόσταση 😛

  102. Pedis said

    Ερώτηση 1: Ποια νομίζετε είναι η αιτία [ή συνδυασμός αιτιών] των (εξωφρενικών) τιμών πώλησης των ελληνικών βιβλίων; (Να ‘ναι μόνον το τιράζ;)

    Ερώτηση 2: Για ποιο λόγο, λέτε, το μέσο βάρος ανά σελίδα ενός ελληνικού βιβλίου είναι διπλάσιο/τριπλάσιο ενός ξένου;

    [Δεν θα είναι μόνο λόγω του χαρτιού («χασαπόχαρτο» καλής ποιότητας, δεν λέω, αλλά μολύβι) αλλά και των γραμματοσειρών … υπερμεγέθη σύμβολα, κατάλληλα για υπερενενηντάχρονους με αρχή γλαυκώματος …]

    Στις δυο αυτές ερωτήσεις μου, κάποιος υπάλληλός γνωστού και μεγάλου βιβλιοπωλείου προσπάθησε να μου πει ότι οι απαντήσεις στα δυο ερωτήματα συνδέονται πολύ στενά. αλλά δεν με έπεισε διότι τα επιχείρηματα του ήταν ασθενή.

    Εσείς τι γνώμη έχετε;

  103. Avonidas said

    #103. Δεν θ’ αρνηθώ ότι με ενοχλούν οι φουσκωμένες τιμές των ελληνικών βιβλίων, αλλά πολλές φορές μου την έχει δώσει και με το χαρτί τουαλέτας στο οποίο τυπώνονται τα «προσιτά» ξενόγλωσσα… με λίγο ξεφύλλισμα μουτζουρώνει το μελάνι, και άμα βαριέμαι μπορώ να διαβάσω την πίσω σελίδα χωρίς να γυρίσω φύλλο 😐

  104. 103.1 Παίζει και η υπερβολική φορολόγηση αλλά, νομίζω, το κυριότερο είναι το περιορισμένο αναγνωστικό κοινό. Άλλο να απευθύνεσαι σε μια γλώσσα που τη μιλάνε 10 μύρια κι άλλο στα αγγλικά που τα μιλάνε 350 μύρια και τα καταλαβαίνει ένα δισεκατομμύριο.
    Είναι σαν τα προγράμματα για Η/Υ παλιότερα. Τα αυστηρά επαγγελματικά ήταν πανάκριβα γιατί απευθύνονταν σε λίγους, από τους οποίους προσπαθούσαν να βγάλουν κέρδος.

    103.2 Μήπως αναφέρεσαι σε ξένα βιβλία που αγόρασες στην Ελλάδα; Τα ξένα έντυπα, κυρίως εφημερίδες και περιοδικά (πλην φωτογραφικών), που έρχονται εδώ, είναι τυπωμένα στο λεγόμενο αεροπορικό χαρτί, για να γλιτώνουν μεταφορικά, λόγω μειωμένου βάρους. Το Time και το Newsweek, απ’ ό,τι θυμάμαι, που παίρναμε στη δουλειά, τη μακαρίτισσα, ήταν θεόφτενα. Αντίθετα, τα δικά μας περιοδικά τυπώνονταν σε καλύτερο χαρτί, για να φαίνουνται καλύτερα οι διαφημίσεις.

  105. Συμπλήρωμα στο 105.1

    Ίδιο αριθμό αντιτύπων τύπωνε, πχ, ο Καστανιώτης για το καινούργιο βιβλίο του Ου. Έκο και ίδιο και ο Ιταλός εκδότης του σχωρεμένου; Προφανώς όχι.

    Αν και μερικοί εκδόται είχαν το συνήθειο να τυπώνουν τα μέσα φύλλα του βιβλίου όλα μαζί και μετά να τυπώνουν εξώφυλλα με μικρές αποκκλίσεις. Το ένα έγραφε «15η έκδοση» και το άλλο «Τρίτη έκδοση». Τα φύλαγαν όλα στην αποθήκη και τα έζμπρωχναν με αύξοντα αριθμό έκδοσης για να νομίζει ο κοζμάκης πως το βιβλίο είναι ευπώλητο.

  106. 102

    Ναι αλλά θ’ αδειάζει μια ώρα αρχύτερα η μπατερία. 😉

  107. Ιάκωβος said

    Άλλη μεγάλη ρεμούλα κάνανε κι οι εκδοτικοί οίκοι που είχαν διαπλοκή με τα υπουργεία Παιδείας, Νέας Γενιάς επί Πασόκ, κλπ.

    Και δεν αναφέρουμε ότι όλοι οι εκδοτικοί οίκοι κλέβανε τον συγγραφέα. Παλιά οι συγγραφείς υπογράφανε ή σφραγίζαν τα αριθμημένα βιβλία. Μετά, όλοι ήξεραν ότι ένα ποσό από τις πωλήσεις των βιβλίων τους θα εκπέσει υπέρ εκδοτικής πατρίδος.

    Ο ίδιος ο Μιχάλης ο Κατσαρός, γνωρίζοντάς το αυτό δεν έβγαζε τα βιβλία του σε έναν εκδότη αλλά σε πολλούς. Για τη διαδικασία αυτή έλεγε κοροϊδευτικά – Πάω να μαζέψω χόρτα.

    Και η λογική ήταν η εξής: Έτσι κι αλλιώς, όποτε τον επισκεπτόταν ένας συγγραφέας, ο εκδότης πλήρωνε ένα μικρό ποσό, άσχετο και πολύ μικρότερο απ’ τις πωλήσεις. Και επίσης άσχετα αν είχε εκδόσει ένα, δύο ή περισσότερα βιβλία του ίδιου συγγραφέα, το ποσό ήταν ίδιο. Αν λοιπόν κάποιος είχε πιο πολλούς εκδότες, από τα ψίχουλα αυτά, που ο καθένας τους ξεχωριστά αναγκαζόταν να δώσει, μαζευόταν ένα κάπως πιο αξιοπρεπές ποσό.
    Έτσι κι αλλιώς βέβαια η ποίηση δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα μουπώλητη.

  108. gpoint said

    # 92

    Λεώνικε κι εγώ είμαι εκδότης του εαυτού μου!

    Καλοσύνη σου βέβαια αν θέλεις να απαλλάξεις κάποιον από τον κόπο αλλά (τουλάχιστον το 2007 που πήγα εγώ) ο καθένας μπορεί να πάρει ISDN με την υποχρέωση να πάει τρία αντίτυπα στην Εθνική βιβλιοθήκη- πολλοί βέβαια το «ξεχνάνε» μετά. Βέβαια τώρα μπορεί να μπλέξει με την εφορία ενώ τότε για τους εκπαιδευτικούς υπήρχε φοροαπαλλαγή των τυχόν κερδών.

  109. Avonidas said

    #107. Πφφ, σιγά το πρόβλημα, θα του προσθέσουμε κι αλεξικέραυνο, για να φορτίζει στις καταιγίδες!

    https://www.fxguide.com/wp-content/uploads/2015/10/lightning1.jpg?7ecd21

  110. Καλά, το Χνάρι έκλεισε νωρίς…

  111. gpoint said

    # 93

    Γιάννη σου κλέβω την φωτό !

  112. Avonidas said

    #93.

    Καραμανλής: μια σφίξη την έχουμε
    Σαμ: δυσκοιλιότητα στο τελευταίο στάδιο

    Καμία κινητικότητα, ψόφια πράματα 😛

  113. gpoint said

    # 94

    Δεν ξέρω γιατί αλλά λυπάμαι όσους πηγαίνουν στην παραλία και διαβάζουν, μου φαίνονται ανίκανοι να επικοινωνήσουν με την φύση, ειδικά αν κουβαλάνε και πολυθρονίτσα μαζί με τον καφέ τους. Το θεωρώ το ίδιο μ’ αυτές που προ ετών πηγαίνανε διακοπές σε υπέροχα μέρη για να παίζουνε κουμκαν από το πρωί μέχρι το βράδυ, ε λοιπόν οι άντρες τους αντί να το εκμεταλλευτούν και να τσιλιμπουρδίσουν τόριχναν στο διάβασμα !!

  114. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα! Πολλά σχόλια έχουν πολύ ψωμί

    103α Πάντως για να είναι σωστή η σύγκριση πρέπει να συγκρίνουμε π.χ. με ουγγρικά βιβλία.
    Τα λουξεμβουργιανά βιβλία, παρέμπ., είναι πολύ ακριβότερα από τα ελληνικά.

    100 Το παράδειγμά σου διαφέρει διότι ο ηλεπωλητής εισιτηρίων δεν εκμεταλλεύεται τη δουλειά και την επένδυση του πράκτορα. Η Άμαζον παρασιτεί σε βάρος των τούβλινων βιβλιοπωλείων. Πάει ο άλλος στον Ελευθερουδάκη, βλέπει το βιβλίο, το ανοίγει, διαβάζει λίγο, και παραγγέλνει από την Άμαζον. (Ναι, το ξέρω ότι η Άμαζον σε αφήνει να δεις τα περιεχόμενα, αλλά δεν είναι το ίδιο).

    88 Και νόμιζα ότι ένα από τα δύο βιβλία μου με διηγήματα είναι εξαντλημένο.

  115. Avonidas said

    #114. Σκέψου να χα γράψει ότι διαβάζω και στην τουαλέτα τι θα λεγες…

  116. Παναγιώτης Κ. said

    Χωρίς αμφιβολία το βιβλίο βρισκόταν και βρίσκεται ψηλά στον κατάλογο των πολιτιστικών αγαθών και γιαυτό είμαστε επιεικείς με τους παράγοντες και παραβλέπουμε τις ευτέλειές τους. Τι και αν κάποιοι από το χώρο έχουν διωχθεί ποινικά; Οι βιβλιόφιλοι εννοούμε να ξεχνάμε πράγματα για να διατηρήσουμε την αίγλη του βιβλίου. Εξάλλου το μύθο του διπλού προσώπου του Ιανού τον συναντάμε συχνά στα ανθρώπινα καμώματα…

  117. IN said

    97: Η φράση που αναφέρετε σκοπό έχει να προστατεύσει το συγγραφέα στην περίπτωση που η αμοιβή του έχει συμφωνηθεί σε ποσοστό επί των πωλήσεων (η συνηθέστερη περίπτωση). Πιο συγκεκριμένα, το άρθρο 33, παρ. 5 του ν. 2121/1993 «Πνευματική ιδιοκτησία, συγγενικά δικαιώματα και πολιτιστικά θέματα» ορίζει:

    «Στις περιπτώσεις που αμοιβή του δημιουργού καθορίζεται σε ποσοστό επί της λιανικής πώλησης, όλα τα αντίτυπα του έργου πρέπει να φέρουν την υπογραφή του συγγραφέα, εκτός αν συμφωνηθεί άλλος τρόπος ελέγχου. Με προεδρικό διάταγμα, που θα εκδοθεί εντός εξαμήνου από της ισχύος του παρόντος νόμου, ύστερα από πρόταση του Υπουργού Πολιτισμού και έπειτα από ακροάσεις των ενδιαφερομένων επαγγελματικών κλάδων, θα καθορισθεί άλλος τρόπος ελέγχου του αριθμού των πωλούμενων αντιτύπων».

    Απ’ ό,τι είδα, παρά την πρόβλεψη, προεδρικό διάταγμα που να αλλάζει τον τρόπο ελέγχου δεν φαίνεται να έχει εκδοθεί. Η λογική της υπογραφής είναι ότι ο συγγραφέας ξέρει ότι γνήσια είναι μόνο τα αντίτυπα που έχει υπογράψει, άρα αν βρει στην αγορά αντίτυπο που δεν έχει την υπογραφή του, ξέρει ότι ο εκδότης τον κλεβει (τύπωσε κρυφά κι άλλα αντίτυπα τα οποία πουλάει χωρίς να δώσει ποσοστό στο συγγραφέα), άρα ο συγγραφέας μπορεί να λάβει τα μέτρα του (καταγγελία της σύμβασης συνεργασίας, διεκδίκηση αποζημιώσεως κλπ).

    Ωστόσο, απ’ ότι φαίνεται, πολλοί συγγραφείς αδιαφορούν για την επίπονη διαδικασία της υπογραφής και αφήνουν στην αγορά να κυκλοφορούν τα βιβλία χωρίς την υπογραφή τους (αλλά με την σχετική πρόβλεψη στο εσώφυλλο που, φαντάζομαι, μπήκε «καλού κακού» κατά την εκτύπωση του βιβλίου).

    Σχετική είναι η απόφαση 25.686/1995 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που (αν αποκρυπτογραφώ καλά τα αρχικά) αφορά διένεξη της (μακαρίτισσας, πλέον) συγγραφέως Μαργαρίτας Λυμπεράκη και του εκδότη της για το βιβλίο «Τα Ψάθινα Καπέλλα». Εκεί το Δικαστήριο σημειώνει: «Επρεπε λοιπόν να κληθεί η αιτούσα να υπογράψει τα αντίτυπα του βιβλίου της, 34ης εκδόσεως, που κυκλοφόρησε την 1.1.1995. Ουτε όμως κλήθηκε από τους καθών, ούτε και η ίδια ενδιαφέρθηκε σχετικά».

  118. Γιάννης Κουβάτσος said

    Διάβασμα στην οθόνη; Όχι, ευχαριστώ!
    Κι όχι από ρομαντισμό κι από αγάπη στο χάρτινο βιβλίο (είναι κι αυτό, βέβαια). Αλλά δεν μπορώ, με κουράζει. Έβλεπα στην παραλία κάτι ξένους να διαβάζουν με τις ώρες απ’ το τάμπλετ κι απορούσα πώς το μπορούν. Σερφάρισμα ναι, διάβασμα ολόκληρου βιβλίου, νο. Ευτυχώς δεν προβλέπεται να καταργηθούν τα παραδοσιακά βιβλία εντός του χρονικού προσδόκιμου του βίου μου, αλλά, αν συμβεί αυτό, θα ξαναδιαβάζω τα βιβλία που έχω. Μου φτάνουν και μου περισσεύουν.

  119. Avonidas said

    #155. Ναι, το ξέρω ότι η Άμαζον σε αφήνει να δεις τα περιεχόμενα, αλλά δεν είναι το ίδιο

    Γιατί δεν είναι το ίδιο; Επειδή μετά από λίγο σου βγαίνει μια λευκή σελίδα που λέει «ως εδώ, άμα θες παρακάτω αγόρασέ το;» Είναι ΑΚΡΙΒΩΣ το ίδιο με τον υπάλληλο που σου λέει «θα αγοράσεις τίποτα, κύριος, ή θα τα χαζεύεις όλη μέρα;» Αν τώρα ο υπάλληλος ντρέπεται να στο πει, πρόβλημά του.

    Επιπλέον, η Άμαζον δεν «παρασιτεί» σε βάρος κανενός. Δεν με έβαλε η Άμαζον να πάω να ξεφυλλίσω, ο βιβλιοπώλης αποφάσισε να βάλει τα βιβλία στους πάγκους και να αφήσει τον κόσμο να τα ξεφυλλίζει. Τη στιγμή που το έκανε αυτό, αποδεχόταν ότι κάποιοι θα ξεφυλλίσουν χωρίς να αγοράσουν — και το αν θα αγόραζαν από αλλού το βιβλίο είναι εξίσου άσχετο με το αν θα αγόραζαν μπανάνες από το μανάβικο παραδίπλα. Ή αν θα αγόραζαν από το μεγαθήριο το βιβλιοπωλείο παραδίπλα, εδώ που τα λέμε, που τα φέρνει 1 λεπτό φτηνότερα. Λέγεται έρευνα αγοράς.

    Αν ο βιβλιοπώλης δεν θέλει να χαζεύουν τα βιβλία οι υποψήφιοι πελάτες, μπορεί να τα βάλει μόνο στη βιτρίνα, και να μοιράζει διαφημιστικούς καταλόγους με τον τίτλο και περιγραφή. Δεν το κάνει, γιατί και όσοι θα αγόραζαν θα τον σιχτίριζαν και θα πήγαιναν αλλού. Δεν το κάνει γιατί το να τα ζαλίζεις στον πελάτη σου είναι κακή επιχειρηματική πρακτική. Αυτό δηλαδή που αρχίζουν να μαθαίνουν και στο Άμαζον με τα DRM…

  120. sarant said

    119 Μπα. δεν πρόκειται. Αν και ομολογώ ότι έχω διαβάσει σε ηλαναγνώστη δυο-τρία βιβλία.

  121. Και μιας και μιλάμε για βιβλιοπωλεία…

  122. Νεσταναίος. said

    83. Το χρήμα πρέπει να σταματήσει να είναι το μέτρο.
    Πρέπει να αρχίσουμε να σκεπτόμαστε.
    Πρέπει να περιορίσουμε την χρήση του χρήματος σιγά, σιγά για μία καλλίτερη κοινωνία.
    Με λίγα λόγια· «ου ποιήσωμεν περί πλείονος το χρήμα πολλών άλλων αξιών».
    Υπάρχει τρόπος και λέγεται «ανιδιοτελή εργασία».

  123. Avonidas said

    #120 συνέχεια: κάτι που ανέφεραν και παραπάνω στα σχόλια νομίζω: δεν είναι μόνο το Άμαζον, αλλά και πολλά ελληνικά βιβλιοπωλεία που σου δίνουν πλέον τη δυνατότητα να παραγγείλεις από το διαδίκτυο, και πολύ συχνά με έκπτωση. Οπότε, αντί να κλείσουν τα βιβλιοπωλεία, γιατί απλά να μην προσφέρουν αυτή τη δυνατότητα στους πελάτες τους;

    Τα public, για παράδειγμα, έχουν βιβλιοπωλείο όπου μπορείς να χαζέψεις τα βιβλία, και μετά μπορείς είτε να αγοράσεις επί τόπου είτε να γυρίσεις σπίτι και να παραγγείλεις. Το βιβλιοπωλείο είναι ο κράχτης τους, και το προϊόν πωλείται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Ακόμη, άλλα καταστήματα λειτουργούν μόνο ως βιτρίνα, δεν μπορείς καν να αγοράσεις επί τόπου. Πολύ απλά είναι θέμα να συμβαδίζει κανείς με τους καιρούς που ζει, κι αν δεν μπορεί ή δε θέλει να το κάνει πρόβλημά του.

  124. gpoint said

    # 116

    αυτό το θεωρώ περισσότερο φυσιολογικό !! τι να σου λέει το περιβάλλον ; άλλο η μαμά-θάλασσα που την κοιτάμε αχόρταγα.

  125. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Ντέιβιντ Κέιντ στο ωραίο του βιβλίο-οδοιπορικό στη σύγχρονη Αθήνα «Αθήνα. Η αλήθεια», τρομάζει από τις υψηλές τιμές των βιβλίων στην Ελλάδα. Νομίζω ότι, λαμβανομένης υπόψη της αναλογίας του μέσου εισοδήματος των Ελλήνων με τη μέση τιμή των βιβλίων, έχουμε τα πιο ακριβά βιβλία στον δυτικό κόσμο.

  126. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Αγαπητοί συμπατριώται,

    1) Σάς ενημερώνουμε ότι το 2005 (επί μπουχέσα Καραμανλή) μέλος της Κοινότητός μας (Ελληνοαμερικανοί του Ιλλινόϊ) είχε μεταβεί στον «Ελευθερουδάκη» με την μικρά εγγόνα του και ζήτησε βιβλίο για την χρήση της γυναικείας κλειτορίδος. Μόνο που δεν τον έδειραν! Τον πέρασαν για ανώμαλο, φώναξαν την κ. Μαρίνα Ελευθερουδάκη (σύζυγο τότε Τέρενς Κουΐκ) για να αποφασίσουν αν θα πάρουν την Αστυνομία να συλλάβη τον ανώμαλο κλπ. ΙΔΟΥ γιατί πήγαν κατά διαβόλου οι Ελευθερουδάκηδες και θα καταλήξουν στην φυλακή για Χρέη: Ήσαν καθυστερημένοι χριστιανούληδες με την νοοτροπία του αεριτζή που βασιλεύει στο αποβλακωμένο Ρωμέϊκο

    Σήμερα, 11 χρόνια μετά οι ευφυείς Γάλλοι βάζουν ως μάθημα από την Πρώτη Δημοτικού την λειτουργία της κλειτορίδος και πώς μπορούν να αυνανίζονται τα μικρά κοριτσάκια κλειτοριδικώς για να περνάνε ευχάριστα τις ώρες τους. Η Κοινότης μας συγχαίρει τον Πρόεδρο Ολάντ γι’ αυτή την λαμπρά πρωτοβουλία του, που ακριβώς διαχωρίζει τα Δυτικά Έθνη από τα υπανάπτυκτα Ανατολικά (του Ρωμέικου συμπεριλαμβανομένου) που απαγορεύουν στην γυναίκα να τρίβει την κλειτορίδα της την ώρα που βινείται, ενώ πολλά (λόγω Ισλάμ) καταφεύγουν και στην κλειτοριδεκτομή για να μή αισθάνονται καμμία ηδονή τα κορίτσια την ώρα που βινούνται.

    Υπενθυμίζουμε ότι ο κορυφαίος αρθρογράφος του Μεγάλου Ναπολέοντος, ο Γερμανο-ΕΒΡΑΙΟΣ Αιμίλιος Λούντβιχ (1881-1948) επανειλημμένως γράφει στην αριστουργηματική βιογραφία του Ναπολέοντος (1927) πως ο Μέγας εκείνος Ανήρ ηυνανίζετο συστηματικώς πρίν από κάθε μεγάλη μάχη, για να ξελαμπικάρει το μυαλό του. Και πώς ένας από τους λόγους που έχασε την Μάχη του Βατερλώ ήταν ότι τον πονούσαν αφόρητα οι αιμορροΐδες του και δεν ηδυνήθη να αυνανιστεί, με αποτέλεσμα να μή μπορέσει να λάβει τις κατάλληλες αποφάσεις επί του πεδίου της Μάχης. Αν προκληθούμε απο τους γνωστούς αργόσχολους συνταξιούχους αναγνώστες («μαγκιά – κλανιά και κώλος φινιστρίνι), θα παραθέσουμε εκτεταμένα αποσπάσματα από την Ναπολεόντειο βιογραφία του Λούντβιχ

    Οι γελοίοι Ρωμιοί έσπευσαν ήδη να γελοιοποιήσουν την λαμπρά πρωτοβουλία του Προέδρου Ολάντ. ΙΔΟΥ για παράδειγμα πώς προέβαλαν την είδηση το «Πρώτο Θέμα» του τετράπαχου κομιστή Θέμου και το περιοδικό «Crash» του πάσχοντος από διαβήτη Γιώργου Τράγκα. ΙΔΟΥ και πόσο ωραία (παρεμβάλλοντας παραδείγματα από την Παγκόσμια Λογοτεχνία) το προέβαλε ο βρετανικός «Guardian»

    2) Με την ευκαιρία, θέλουμε να καταγγείλουμε τον ουτιδανό και σπιθαμιαίο γλωσσολόγο του γλυκού νερού, Μπαμπινιώτη, γιατί στην σελ. 682 του «Ετυμολογικού» του, αφήνει υπονοούμενα πως η «κλειτορίς» δεν ήτο αρχαία λέξις, αλλά κατεσκευάσθη μεταγενεστέρως, όπως το «αεροδρόμιο», το «ποδήλατο» κλπ!.

    Φυσικά, τον νάνο Μπαμπινιώτη διαψεύδει το Liddell-Scott, που στην σελ. 2162 αποκαλύπτει πως οι Έλληνες όχι μόνον εγνώριζον την κλειτορίδα, αλλά είχον και ειδικό ρήμα για την θωπεία της προς δημιουργίαν ηδονής: Το περίφημο «κλειτοριάζω», το οποίον εγνώριζον και αναφέρουν τόσον ο Μέγας Ρουφίνος, όσον και οι Ησύχιος, Σουΐδας και Πολυδεύκης!..

    Καλούμε τον έντιμο κ. Σαραντάκο να αφιερώσει ένα ολόκληρο άρθρο στην αθάνατη ελληνική λέξη «κλειτορίδα» για να αποστομωθεί εσαεί ο νάνος Μπαμπινιώτης. Αν χρειαστεί, θα του παράσχουμε εκτεταμένα αποσπάσματα από τα μεγαλοφυή ποιήματα του Ρουφίνου στην Παλατινή Ανθολογία, όπου γίνεται εκτεταμένη χρήσις της λέξεως «κλειτορίς»

    Είπαμε και ελαλήσαμε και αμαρτίαν ούκ έχομεν

  127. Αχ, ο Κάουφμαν… Μια τρυπούλα είσοδος, ανάλογο ισόγειο, αλλά είχε ή έφερνε τα πάντα. Θυμάμαι το ασανσεράκι που κατέβαζε τα βιβλία από τον πρώτο όροφο στο ταμείο με την αγέραστη κα Καραζήση (δούλευε ως τα 78 της). Θυμάμαι και τη δίγλωσση ταμπέλα που έλεγε «Aπαγορεύεται το ξεφύλλισμα εφημερίδων και περιοδικών — Prière de ne pas feuilleter les journaux et revues» — η διαφορά του τόνου μου έκανε και στα 9 μου εντύπωση…
    Φοβούμαι πάντως πως ο κύριος λόγος που έκλεισε είναι ότι ο κόσμος δεν μαθαίνει πια και δεν διαβάζει γαλλικά. Για τον ίδιο λόγο έκλεισε και ο Μόλχο στη Θεσ/νίκη.

  128. Μιλώντας περί Amazon, να θυμηθούμε και τις εφιαλτικές συνθήκες εργασίας στις αποθήκες της φίρμας.
    Και στη γερμανική Amazon, το προσωπικό ασφαλείας απαρτιζόταν από νεοναζί.
    Και στο Public, απ’ ό,τι μαθαίνω, οι εργασιακές συνθήκες και οι μισθοί είναι χάλια.
    Οπότε, όχι ευχαριστώ. Μήτσος και πάλι Μήτσος! Στη Θεμιστοκλέους από το 1983. ❤

  129. 127

    Τι τσαμπουνάς, ωρέ Αγαθέ Σχολικέ, βάλε στο Γκούγκλε τη λέξη κληρωτίδα και δες τι θα σου προτείνει.

  130. sarant said

    120 Ναι, όσα λες κατά τη γνώμη μου αποτελούν βάσιμο λόγο να επιβληθεί ένας μικρός φόρος στις ηλεπωλήσεις.

  131. Πάνος με πεζά said

    Για τον ίδιο λόγο έκλεισε τα παραρτήματά του το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (IFA), από την Αθήνα και τις άλλες πόλεις της επαρχίας, κι έμεινε μόνο (;) με τη Σίνα.

  132. Στη μνήμη του Κάουφμαν και της αλλοτινής ελληνικής francophonie, ας καταθέσω έναν ύμνο του χειμαρρώδους Ουγκό στο βιβλίο — με μια κατάληξη που δυστυχώς και σήμερα παραμένει επίκαιρη:
    » Tu viens d’incendier la Bibliothèque ?    – Oui,
    J’ai mis le feu là. –   Mais, c’est un crime inouï !
    Crime commis par toi contre toi-même, infâme !
    Mais tu viens de tuer le rayon de ton âme !
    C’est ton propre flambeau que tu viens de souffler !
    Ce que ta rage impie et folle ose brûler,
    C’est ton bien, ton trésor, ta dot, ton héritage !
    Le livre, hostile au maître, est à ton avantage.
    Le livre a toujours pris fait et cause pour toi.
    Une bibliothèque est un acte de foi
    Des générations ténébreuses encore
    Qui rendent dans la nuit témoignage à l’aurore.
    Quoi ! dans ce vénérable amas des vérités,
    Dans ces chefs d’œuvre pleins de foudre et de clartés,
    Dans ce tombeau des temps devenu répertoire,
    Dans les siècles, dans l’homme antique, dans l’histoire,
    Dans le passé, leçon qu’épelle l’avenir,
    Dans ce qui commença pour ne jamais finir,
    Dans les poètes! quoi, dans ce gouffre des bibles,
    Dans le divin monceau des Eschyles terribles,
    Des Homères, des Jobs, debout sur l’horizon,
    Dans Molière, Voltaire et Kant, dans la raison,
    Tu jettes, misérable, une torche enflammée !
    De tout l’esprit humain tu fais de la fumée !
    As-tu donc oublié que ton libérateur,
    C’est le livre ? Le livre est là sur la hauteur ;
    Il luit parce qu’il brille et qu’il les illumine.
    Il détruit l’échafaud, la guerre, la famine ;
    Il parle, plus d’esclave, et plus de paria.
    Ouvre un livre, Platon, Milton, Beccaria ;
    Lis ces prophètes, Dante, ou Shakespeare, ou Corneille ;
    L’âme immense qu’ils ont en eux, en toi s’éveille ;
    Ébloui, tu te sens le même homme qu’eux tous ;
    Tu deviens en lisant grave, pensif et doux ;
    Tu sens dans ton esprit tous ces grands hommes croître,
    Ils t’enseignent ainsi que l’aube éclaire un cloître ;
    A mesure qu’il plonge en ton cœur plus avant,
    Leur chaud rayon t’apaise et te fait plus vivant ;
    Ton âme interrogée est prête à leur répondre ;
    Tu te reconnais bon, puis meilleur ; tu sens fondre,
    Comme la neige au feu, ton orgueil, tes fureurs,
    Le mal, les préjugés, les rois, les empereurs !
    Car la science en l’homme arrive la première.
    Puis vient la liberté. Toute cette lumière,
    C’est à toi, comprends donc, et c’est toi qui l’éteins !
    Les buts rêvés par toi sont par le livre atteints !
    Le livre en ta pensée entre, il défait en elle
    Les liens que l’erreur à la vérité mêle,
    Car toute conscience est un nœud gordien.
    Il est ton médecin, ton guide, ton gardien.
    Ta haine, il la guérit ; ta démence, il le l’ôte.
    Voilà ce que tu perds, hélas, et par ta faute !
    Le livre est ta richesse à toi ! c’est le savoir,
    Le droit, la vérité, la vertu, le devoir,
    Le progrès, la raison dissipant tout délire.
    Et tu détruis cela toi !      – Je ne sais pas lire. »

    (L’Année Terrible, VIII, 1872).

  133. Avonidas said

    #129. Μιλώντας περί Amazon, να θυμηθούμε και τις εφιαλτικές συνθήκες εργασίας στις αποθήκες της φίρμας.

    Να τις θυμηθούμε και να κάνουμε και μποϋκοτάζ άμα λάχει, αλλά όχι επειδή η Άμαζον πουλάει τα βιβλία διαδικτυακά, ήμαρτον!

  134. 135

    ναι, εννοείται.
    για τον ίδιο λόγο που αποφεύγω τα μεγάλα μαγαζά, από Πλαίσιο ως Πρωτοπορία ή Public. Και τις αλυσίδες σουπερμάρκετ, εδώ στο χωριό.

  135. Avonidas said

    #132. Να υποθέσω, τότε, ότι είστε και υπέρ του ΕΝΦΙΑ στη βάση της λογικής «τα παίρνουμε άπο όποιον μπορούμε για να στηρίζουμε όποιον γουστάρουμε»;

    Κι έμενα, λοιπόν, θα με πούνε μάλλον νεοφιλελέ έτσι και τολμήσω να γράψω ότι οι φόροι δεν επιβάλλονται όποτε χρειαζόμαστε φράγκα, αλλά όποτε υπάρχουν κέρδη να φορολογηθούν που δεν έχουν ήδη φορολογηθεί. Και τα ηλεκαταστήματα πληρώνουν ήδη φόρο για τα κέρδη τους. Γιατί δηλαδή μερικοί να είναι πιο ίσοι;

  136. Να αναφέρουμε το βιβλιοπωλείο Ατλαντίς στη Σαντορίνη, ένα από τα ομορφότερα του κόσμου.

    http://atlantisbooks.org/

  137. Avonidas said

    #136. Είναι λοιπόν μια επιλογή σου και είναι σεβαστή. Αυτό που δεν γουστάρω είναι να με αναγκάζουν να στηρίξω την τάδε και τη δείνα επιχείρηση μέσω φόρων, εισφορών, ταμείων αναξιοπαθοπούντων δεινοσαύρων και δε συμμαζεύεται.

    Ή τέλος πάντων, αν με αναγκάζει το κράτος να στηρίζω επιχειρήσεις, απαιτώ μερίδιο στα κέρδη.

  138. 139

    Αγειάσ’! Σαν αυτό που πάθαμε με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

  139. leonicos said

    @109
    Τζι, κι εγώ πήρα επί τόπου, αργότερα. Σήμερα όμως μόνο ηλεκτρονικά. Δεν ξέρω τι κάνουν άλλοι
    Απλώς μιλάμε για καταχωρημένο στην Ε. Β. εκδοτικό οίκο. Αν σημαίνει κάτι για κάποιον αυτό.

    Έχω εκδώσει καμιά δεκαριά φίλους έτσι, αλλά το σπουδαιότερο κινητοποίησα κάποιους να βγάλουν το βιβλίο τους και έναν ν’ ανααλύψει την ποιητική του φλέβα. Κι αυτό κάτι είναι!

    Τελιοκά δεν συναντηθήκαμε! και μάλλον φταίω εγώ

  140. spiral architect said

    Πάντως το κλαμίνι χαίρεται:

  141. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κοντά στις Εναλλακτικές Εκδόσεις, Βαλτετσίου μεριά, είναι και ο «Ελεύθερος Τύπος» του εμβληματικού Νίκου Β. Αλεξίου (Γιώργου Γαρμπή). Είχα πάει πριν από καμιά εικοσιπενταριά χρόνια να ψαχουλέψω και μου χάρισε τις «Αστικές επιδράσεις στον αναρχισμό». Ωραίο στέκι, ωραίος τύπος. Ελεύθερος.

  142. αγάπες λάθρες said

    83 Εσύ τι λες, το ιντερνετικό μαγαζί δεν απασχολεί κόσμο, μεταφορείς, αποθήκες, φορτηγά κτλ? Επαναλαμβάνω, ένα παραδοσιακό κλείνει, δέκα ανοίγουν στο ιντερνέτ με περισσότερη απασχόληση, μεγαλύτερο τζίρο. Βέβαια, να κάνεις οικονομική συζήτηση με βαρεμένους αριστερούς είναι ανώφελο.

    ΥΓ απορώ με τα κριτήρια σας να αγοράσετε βιβλία. Λέτε, πάτε στα μαγαζιά και ξεφυλλίζετε τα βιβλία, αν έχουν ωραίο άρωμα, γυαλιστερές εικόνες, μικρομεγάλα γράμματα κτλ. Περίεργα τα γούστα σας, σπάνια στις μέρες μας. Οι περισσότεροι πελάτες ξέρουν ήδη τι θα αγοράσουν, δεν περιμένουν να τους το υποδείξει ο υπάλληλος. Έχουν διαβάσει δεκάδες κριτικές στο ιντερνέτ, τα ξέρουν καλλίτερα από τους υπαλλήλους. Μετά πάνε πάλι στο ιντερνέτ και αγοράζουν την φθηνότερη προσφορά.

  143. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    126 Θα συμφωνήσω αν δω πρώτα πόσο κάνουν τα βιβλία που τυπώνονται σε γλώσσες με ανάλογο αριθμό ομιλητών π.χ. ουγγρικά.

    137 Δεν βλέπω καμιά αναλογία με τον ΕΝΦΙΑ, βλέπω όμως αναλογία (και το έγραψα) με τον επίσης μικρό φόρο που επιβαλλεται πανευρωπαϊκά π.χ. στα φωτοτυπικά ή (όταν υπήρχαν) σε άγραφες κασέτες-δισκέτες.
    Αλλά αυτό που είπες για τους φόρους που πληρώνει η Άμαζον είναι πολύ ωραίο αστείο.

  144. Α said

    Και ο παντελής στο αγγλοφωνο

  145. 143

    Πάει αυτός, σχωρέθηκε ο φουκαράς. Το μαγαζί, νομίζω, υπάρχει ακόμη. 😦

  146. Jago said

    Να πω από την πλευρά μου πως αντιμετωπίζω τα τελευταία χρόνια αυτή την τραγελαφική κατάσταση με τα μεγάλα βιβλιοπωλεία και οι λόγοι είναι κυρίως οικονομικοί αλλά κατάφερα τούτο: μέσα σε πέντε χρόνια εξόπλισα δύο βιβλιοθήκες συν μια τρίτη γενικής χρήσης αντί για την άλλη μία παλιότερη που ήθελα και δέκα χρόνια για να τη γεμίσω. Το βιβλίο αφενός παραέχει γίνει ακριβό κι αφετέρου έχω ανακατευθύνει τα ενδιαφέροντά μου με τέτοιο τρόπο ώστε να έχω πολύ μεγάλο οικονομικό όφελος σε σχέση με την καλλιέργεια μου.

    Για τον Ελευθερουδάκη να πω πως ποτέ δεν τον άντεχα στην οικονομική μου δυνατότητα αλλά ούτε και στα βιβλιογραφικά ενδιαφέροντά μου. Σούπερ μάρκετ ήταν ανέκαθεν τουλάχιστον για μένα όσο θυμάμαι που ζω και νομίζω ουδέποτε είχα πάρει κάποιο βιβλίο από κει. Ούτε τα λευκώματα τύπου «Τα 100 καλύτερα ηλιοβασιλέματα στη Σαντορίνη» με συγκινούν και προφανώς δεν διαβάζω σκουπιδολογοτεχνία, τομείς στους οποίους διέπρεπε ο «ιστορικός οίκος» (εδώ γελάμε δηλαδή). Οι παλιότεροι τον θυμάστε αλλιώς, όπως ο φίλος φωτογράφος πιο πάνω με τα όντως αξιόλογα αλλά τραβηγμένα ακριβά φωτογραφικά λευκώματα, αλλά μόνο τότε θα είχε κάποια αξία σαν βιβλιοπωλείο. (Να που πήρα κάτι ωραιότατα Taschen που τα αγόρασα πέντε ευρώ το ένα από την Ιταλία τότε που ταξίδευα πριν 10-15 χρόνια. Εδώ ούτε που θέλω να θυμηθώ πόσο τα πουλούσε, τώρα θα τα βρείτε νομίζω σχεδόν εξίσου φτηνά στην Πρωτοπορία). Μέχρι που έβαλα τα γέλια όταν, δεκαετία πριν και πολύ προ «κρίσης», άνοιξε υποκατάστημα στην πλατεία Τερψιθέας στον Πειραιά, ακριβώς δίπλα στον ρημαγμένο πια Οίκο του Ναύτου, τάχα μου λόγω της ιστορικής γειτνίασης με το παλιό ζαχαροπλαστείο του Χαραμή που όμως είχε κλείσει προ πολλού. Δεν άντεξε πάνω από χρόνο. Δεν είχε βιβλία. Δεν είχε ποικιλία, μόνο ντάνες από τις γνωστές σαβούρες που βλέπεις ακόμα και στα κυρίως ειπείν σούπερ μάρκετ. Και φυσικά τόνους από λευκώματα του τύπου πάλι «Τα 100 καλύτερα ηλιοβασιλέματα στη Σαντορίνη» αλλά και το θρυλικό μπεστ σέλερ «Οι 50 συνταγές της γιαγιάς Ευθαλίας Αβγατίδου από το Μονοπαντοσαλέσι της χαμένης πατρίδας μας» με δώρο καμιά τράπουλα ταρώ αν τύχαινε, γιατί εκτός από μαγείρισσα ήταν και μάγισσα. Α τώρα θυμήθηκα ότι είχε ανοίξει και υποκατάστημα στο Βίλατζ του Ρέντη, μη ρωτάτε τι απέγινε κι ας έφερνε ντάνες μαντάδες και δημουλιδάδες για τις αναμμένες δάδες, πάντα παρέα με το απαραίτητο λεύκωμα, άλλο ένα φανταστικό μπεστ σέλερ με τον τίτλο «Τα 75 καλύτερα LOLCATS του Youtube».

    Είμαι πολύ αυστηρός και μάλλον αγενής, το ξέρω. Ο Ελευθερουδάκης στόχευε σε κοινό και πορτοφόλια που δεν ανήκα ποτέ. Δεν ήξερε στην τελική αν θα απευθυνθεί ή στη «πλέμπα» ή στα δυνατά πορτοφόλια, προτίμησε αντ’ αυτού να να συγκεράσει και τα δύο σε μια κατηγορία. Εκεί την πάτησε. Θυμάμαι την τελευταία φορά που πήγα στην Πανεπιστημίου, κάνα δυο χρόνια θαρρώ. Να δω τι έχει από τιμές και ποικιλία στα ράφια Ιστορίας και να βλέπω Κάλυβα, Μαραντζίδη, Ντέηβιντ Ίρβινγκ και για ξεκάρφωμα άντε κάνα Μπήβορ – αυτές τις εκδόσεις που μοίραζε η γνωστή κρυφοφανερή ακροδεξιά «δημοκρατική» εφημερίδα – συν κάτι άλλα ασόβαρα του συρμού κι ούτε καν Μαζάουερ. Τίποτε άλλο, αηδίασα κι έφυγα.

    Πάω ολοσούμπιτος και για καινούρια βιβλιοθήκη αλλά όταν θα είναι να ξαναμετακομίσω κάποια στιγμή γιατί οι ντάνες μου αυξάνονται. Γιατί μαθαίνω τα κόλπα του βιβλίου, που θα βρεις τις καλές προσφορές (πχ Πρωτοπορία και Πολιτεία), να ξέρεις να κάνεις την κατάλληλη υπομονή να πέσει η τιμή του τάδε βιβλίου – εκτός αν επείγει να το πάρεις, δίνω και 45ευρα ενίοτε όταν με έκαιγε ένα που ήθελα αλλά μέσα στις οικονομικές αντοχές μου. Ψάχνω σε μπαζάρ όπως στην Κοτζιά αν και τα τελευταία 2-3 χρόνια είναι ένα μάτσο χάλια από τρομακτικές σαβούρες και δεν παίρνω τίποτα πια από κει. Υπάρχουν άλλα μπαζάρ όπως τα φιλανρθωπικά που μπορεί να πετύχεις θησαυρούς. Αν δε έχεις ιστορικά ενδιαφέροντα βρίσκεις, με κάποια δυσκολία όμως, πάμφθηνα εξαντλημένες εκδόσεις – που αλλού τα γνωστά «παραμάγαζα» και «δημοφράτηδεςς» τα έχουν σαν πλάκες χρυσού – αρκεί να ξέρεις που θα ψάξεις και να έχεις τις καλές και σωστές επαφές που να είναι και φίλοι σου. Άμα βλέπεις στο Μοναστηράκι το περίφημο Χρονικό του Αγώνα 130 με 200 ευρώ, σόρι αλλά το πήρα πρόσφατα με 30 ευρώ. Υπάρχει προς το παρόν ακόμα ένα τετράτομο για 35 ευρώ με τις κουβερτούρες, όποιος το θέλει ας μου πει να τον στείλω πριν προλάβει άλλος.

    Κι όλα αυτά γιατί έχω κόψει πολλές οικονομικές «ατασθαλίες». Έχω κόψει τα σιντί, τα βρίσκω όλα πια στο ίντερνετ. Μόνο την αγάπη μου για τα βινύλια τηρώ ακόμα πιστά αλλά συγκρατημένα. Κομμένες οι άχρηστες εξόδοι, λίγοι και καλοί φίλοι για καφέ, μεζέ και ρακί, τίποτα παραπάνω, να μου λείπουν τα μπραβομάγαζα που γέρασα κιόλας γι αυτά. Διαπιστώνω ότι στη ζωή μου έχω κάνει κι άλλες περιττές πολυτέλειες που δεν με κάλυψαν ψυχολογικά. Έχω άλλα ν’ ασχοληθώ και ν’ αγαπήσω αλλά όχι με τους όρους της αρπαχτής που λέγεται Ελευθερουδάκης. Γιατί πάντα αρπαχτή ήταν αυτός.

    Ουφ έσκασα και τα είπα, συμπαθάτε με.

  147. ΓιώργοςΜ said

    132 Αυτό, ή να καθιερωθεί ενιαία τιμή βιβλίου, κι ας κανονίζει ο καθένας να κερδίζει περισσότερο διαπραγματευόμενος διαφορετική τιμή αγοράς. Το να λειτουργεί οποιοδήποτε κατάστημα σαν προθήκη ενός «ανύπαρκτου» e-shop με πρακτικά μηδενικό κόστος λειτουργίας είναι ανήθικο απ’ όπου και να το πιάσεις. Έγκειται και στην ηθική του πελάτη, βέβαια.

  148. sarant said

    148 Πράγματι στα μπαζάρ που λες όλο και λιγότερα αξιόλογα βρίσκω.

  149. Γιάννης Κουβάτσος said

    147: Ωχ, δεν το ‘ξερα… 😯

  150. Επειδή πολύ κακολογήσαμε τον Ελευθερουδάκη, ας θυμηθούμε ότι κάποτε ήταν και λαμπρός εκδοτικός οίκος. Οι προπολεμικές του παιδικές εκδόσεις — κληρονόμησα μερικές από τη μητέρα μου — ήταν εξαιρετικές. Και στο επιστημονικό του βιβλιοπωλείο στη Λεωφ. Νίκης πηγαίναμε συχνά και διαβάζαμε (εκτός από τα λίγα που αγοράζαμε) στα μαθητικά μας χρόνια…

  151. Avonidas said

    #145. Δεν βλέπω καμιά αναλογία με τον ΕΝΦΙΑ, βλέπω όμως αναλογία (και το έγραψα) με τον επίσης μικρό φόρο που επιβαλλεται πανευρωπαϊκά π.χ. στα φωτοτυπικά ή (όταν υπήρχαν) σε άγραφες κασέτες-δισκέτες.

    Η αναλογία με τον ΕΝΦΙΑ είναι ότι είναι ένας φόρος που επιβλήθηκε αυθαίρετα, και όχι αναλογικά με κάποια κέρδη, για να έχει έσοδα το κράτος (και να τα δώσει μετά πεσκέσι στους δανειστές). Η πρότασή σας είναι να πληρώσουμε όλοι τη λαθρανάγνωση που κάνουν μερικοί, καθώς ο φόρος θα οδηγούσε σε άνοδο των τιμών στις ηλεπωλήσεις. Και αφήνω το ότι η λαθρανάγνωση είναι από δεκαετίες ανεκτή.

    Επισήμανα ήδη το διπλό κριτήριο (ο ανταγωνισμός από άλλα βιβλιοπωλεία δεν σας απασχόλησε, ο ανταγωνισμός από τα ηλεβιβλιοπωλεία για κάποιο λόγο ναι). Είναι δε εντελώς δική σας ερμηνεία ότι τα βιβλιοπωλεία κλείνουν λόγω ανταγωνισμού συγκεκριμένα από τα ηλεβιβλιοπωλεία.

    Διαφωνώ — και διαφωνούσα πάντα — με το φόρο στα φωτοτυπικά, τις κασέτες και τα εγγράψιμα cd, κι αδιαφορώ αν είναι μικρός ή μεγάλος. Χαριτολογώντας με έναν φίλο παλιότερα, είχα εισηγηθεί την ημερήσια φυλάκιση ως ποινή για την αγορά σετ ανοξείδωτων κουζινομάχαιρων, ώστε να αποδοθεί επιτέλους δικαιοσύνη για τους ανεξιχνίαστους φόνους.

    Αλλά αυτό που είπες για τους φόρους που πληρώνει η Άμαζον είναι πολύ ωραίο αστείο.

    Δεν νομίζω να είπα ότι η Άμαζον πληρώνει φόρο στην Ελλάδα. Αν πληρώνει ή δεν πληρώνει εκεί που εδρεύει ασφαλώς δεν μας αφορά. Αν μας ενοχλεί που η Άμαζον στέλνει παραγγελίες στην Ελλάδα και δεν παίρνουμε μερίδιο, η λύση είναι πάναπλη: δασμοί εισαγωγής. Αν δεν μπορούμε να επιβάλουμε δασμούς γιατί θα μας κάνει ντα η Ευρωπαϊκή Ένωση, ας μην ήμασταν στην ΕΕ.

    Σας κάλυψα, ελπίζω.

  152. 150

    [M.N. mode on] Το λέει και τ΄όνομα μπαζαρ[/M.N. mode off]

  153. αγάπες λάθρες said

    147β Είναι και η κατηγορία που δεν ξέρει και πάει τυφλά στο πάμπλικ. Αφού ζάλισε την άμοιρη κοπέλα, πάει στο σκρούτζ και το παίρνει στη μισή τιμή. Ίσως να το πείρε από το πάμπλικ και να ντρέπεται να το πει, όταν ανακαλύπτει ότι αλλού το έχουν στην μισή τιμή και ορκίζετε ποτέ να μη πατήσει ξανά εκεί.

  154. Avonidas said

    Τελικά, για να το πω χωρίς περιστροφές, θεωρείτε ότι το κοινό πρέπει να αναγκαστεί να επιλέξει έναν τρόπο ή έναν τόπο αγορών; Κι αν ναι, γιατί; Δεν υπάρχουν αρκετά μονοπώλια στον κόσμο και πρέπει να φτιάξουμε κι άλλα;

  155. cronopiusa said

    Ελευθερουδάκης: Η συνεργασία με τους ναζί και ο δεύτερος θάνατος

    Amazon’s Retail Revolution Business Boomers BBC Full documentary 2014

  156. Avonidas said

    Άσε που το κοινό δεν μπορεί να εξαναγκαστεί, τουλάχιστον για προϊόντα που δεν είναι πρώτης ανάγκης. Αν του ακριβύνεις τα βιβλία, του κόψεις επιλογές από δω, του κόψεις επιλογές από κει, ή θα τα βουτήξει ή δεν θα διαβάσει. Το σκεπτικό «βάζω τρικλοποδιά στον ανταγωνιστή για να ψωνίσουν από μένα» είναι βλακώδες.

  157. Pedis said

    Σκύλε (# 105, 106), ευχαριστώ για τις απαντήσεις σου. Συμφωνώ ότι η έκταση της αγοράς είναι σημαντικός παράγοντας διαμόρφωσης της τιμής του βιβλίου. Καθώς και ο φόρος στο χαρτί. Δεν έχω ιδέα για το ύψος του και τη σύγκριση με άλλες Ευρωπαικές χώρες. Γνωρίζεις κάτι;

    Εντούτοις, φοβάμαι ότι οι μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι, που βγάζουν πολλούς τίτλους, πιάνουν τα ράφια και τις προθήκες δεν κάνουν απαραίτητα τον υπολογισμό κόστους/κέρδους ανά βιβλίο αλλά ανά τετραγωνικό στα ράφια, ιδιαίτερα επειδή το υλικό κόστος παραγωγής του βιβλίου είναι εξαιρετικό μειωμένο σήμερα σε σχέση με σαράντα χρόνια πριν, ο μεταφραστής/επιμελητής (αν πρόκειται για ξενόγλωσσο) κακοπληρώνονται, ο συγγραφέας, αν δεν είναι όνομα, παίρνει τρίχες κατσαρές και δόξα, ενώ το βιβλίο παραδίδεται *έτοιμο*, ένα βήμα πριν την παραγωγή του. Έχω την εντύπωση ότι ένα μέρος της αυξημένης τιμής οφείλεται σε σπεκουλάρισμα. Αλλά δεν φαίνεται να μου την επιβεβαιώνεις την εικασία. Πρέπει να το ερευνησω αναλυτικότερα το ζήτημα.

    # 104, Αβονιδα, σκέψου μόνο να κάνεις μετακόμιση και να θες να μεταφέρεις χίλια βιβλία ελληνικά ή χίλια πένγκουιν και πες μου από τι είδους χαρτί θα προτιμούσες να είχαν παραχθεί!; Εκτός από τις ονομαστές «ινδικές» εκδοσεις (τις γνωρίζεις ή είσαι πολύ νέος; κυκλοφορούν ακόμη;), εν γένει, δεν νομίζω ότι το χαρτί κατώτερης ποιότητας διάφορων πάμπολλων ξένων εκδόσεων δεν θα αντέξει στο χρόνο ώστε να μην φτάσει στα εγγόνια σου. 🙂

    # 115, Νικοκύρη, η σύγκριση στις τιμές μεταξύ ομοπληθυσμιακών χωρών ή λ.χ. με το Λουξεμβούργο δεν έχει πολύ νόημα.
    Πρώτον, επειδή για να γίνει μία σωστή σύγκριση, σε πρώτη προσέγγιση, η μέση τιμή του βιβλίου πρέπει να αναχθεί στο μέσο μισθό της χώρας. Δεύτερον, πρέπει να ληφθούν υπόψην κι αλλοι παράγοντες, φερειπείν, αν στη χώρα υπάρχουν πολλές και πλούσιες δημοτικές ή κρατικές (δανειστικές) βιβλιοθήκες (που πληρώνουν το βιβλίο σε αυξημένη τιμή αλλά ο πολίτης μπορεί να το βρει δωρεάν) … που δεν είναι η ελληνική περίπτωση.

  158. Jago said

    157. Το περίμενα πως κάποιος θα αναρτούσε αυτό το πλήρως άμπαλο άρθρο. Ουσιαστικά η είδηση του τίτλου αποτελείται μόνο από μια φράση στο άρθρο χωρίς να έχεις καμία απολύτως επιβεβαιωμένη παραπομπή σε πηγή. Το είπε ο Δημοσθένης Κούκουνας, που ξέρουμε πλέον τι πολιτική απόχρωση έχει, ε και; Πηγή; Μπορεί να ξέρω κι εγώ κάτι για τον Ελευθερουδάκη στην Κατοχή αλλά δεν θα βγω να τον κρεμάσω στα μανταλάκια χωρίς καμία σοβαρή τεκμηρίωση. Το είπε ο Κούκουνας, χώνουμε σε μια μικρή φρασούλα ΟΥ ΟΥ ΝΑΖΙ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ και στο υπόλοιπο άρθρο πετάμε όλα τα υπόλοιπα ΠΛΗΡΩΣ ΑΣΧΕΤΑ με τον τίτλο.

    ΥΓ. Cronopiusa. Δεν τα λέω προσωπικά σε σένα αλλά για τον απαράδεκτο τρόπο που ένας (υποτιθέμενος) ακροαριστερός συνταυτίζεται με τον (κρυφο)ακροδεξιό λόγο γιατί έτσι τον εξυπηρετεί.

  159. Μ’αρέσει γιατί πάντα στις συζητήσεις σας εδώ στο υπέροχο αυτό νικοκυρόσπιτο (το σας το λέω γιατί συμμετέχω σπάνια, αλλά παρακολουθώ πιστά σχεδόν από την πρώτη μέρα) πέρα ότι αναγνωρίζω κοινές αναμνήσεις ή κοινές απόψεις κυρίως με συγκινούν και φτιάχνομαι με τις διαφορετικές. Τα βιβλιοπωλεία και οι βιβλιοπώλες ποτέ δεν με συγκίνησαν. Μπορεί να φταίει η φυσική μου συστολή. Σχεδόν πάντα ένα βιβλίο, έναν συγγραφέα τον έβρισκα χάρη σε κάποιον φίλο ή δάσκαλο που τον εμπιστευόμουν ή σε κάποια βιβλιογραφία -παραπομπή. Συνήθως τα βιβλία τα δανειζόμουν είτε από δανειστικές βιβλιοθήκες (π.χ Ευγενίδιο), είτε τα διάβαζα στις ίδιες τις βιβλιοθήκες (π.χ Δήμου Αθηναίων) είτε από φίλους, και αφού τέλος πάντων τα διάβαζα και αν πραγματικά άξιζαν έψαχνα να τα αγοράσω φθηνά (τώρα τα ψάχνω σε ηλεκτρονική μορφή γιατί μου κάνει κέφι να κουβαλάω πάντα πάνω μου σε ένα στικάκι 4-5 χιλιάδες καλά βιβλία, έτσι βρε αδερφέ για να βρίσκονται).
    ‘Αλλο τα ίδια τα βιβλία είναι λατρεμένα και σαν αντικείμενα. Σαν οπτική απόλαυση, σαν αφή, σαν μυρουδιά, ο ήχος της σελίδας που γυρνάει, σαν γεύση όταν το σαλιώνεις το δάχτυλο για να γυρνάς την σελίδα (το παράκανα;). Όταν είναι άκοπες οι σελίδες τους και τις κόβεις με τον χαρτοκόπτη ή με κανένα μαχαίρι στην ανάγκη και γεμίζουν το σπίτι χαρτοπόλεμο. Επίσης έχουν με τον όγκο τους μεγάλη προστιθέμενη αξία γιατί μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις με διάφορους τρόπους. Αλλά αν έχεις μεγάλη οθόνη με καλή ανάλυση, σωστό φωτισμό, άνετο γραφείο και λίγο πρεσβυωπία για να κρατάς σωστή απόσταση τα ηλεκτρονικά βιβλία μου προσφέρουν ακριβώς την ίδια απόλαυση . Το έχω δοκιμάσει με αγαπημένα βιβλία που τα έχω σε φυσική μορφή. Καμία διαφορά στην αγνή απόλαυση του αναγνώστη. Αυτά για την καθιστή θέση. Δεν συζητάμε για το πόσο κουραστικό είναι στην ξαπλωμένη θέση το φυσικό βιβλίο άμα είναι μεγάλο, είτε μπρούμυτα, είτε ανάσκελα, είτε στο πλάι. Ούτε σωστή απόσταση μπορείς να κρατήσεις, ούτε το βάρος αντέχεις για πολύ. Άσε που το φυσικό βιβλίο στο κρεβάτι το ταλαιπωρείς, στραβώνει, το τσακίζεις. Το ηλεκτρονικό βιβλίο στο κρεβάτι και στον καναπέ είναι ανώτερο.

  160. 159α

    Άσε! Πήγα να αναζητήσω τιμές βιβλίων στην Ουγγαρία (στο Γκούγκλε/αγγλικά) και μόνο ξενοδοχεία μούβγαζε. (book – hotel booking)

  161. sarant said

    159 Οπότε, αφού δεν μπορεί να γίνει σύγκριση, είναι εντελώς υποκειμενικό αν είναι ακριβές οι τιμές των ελληνικών βιβλίων.

  162. Avonidas said

    #159. Εντάξει, κάνω και λίγο πλάκα. 🙂 Όσο για το τι θα φτάσει στα εγγόνια μου, αν έχω εγγόνια, κανονικά θα έλεγα ότι θα τα παραλάβουν όλα ψηφιοποιημένα. Τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, όμως, αμφιβάλλω αν θα έχουν καν πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα.

  163. sarant said

    160 Πες τα χρυσόστομε, κι εμένα πολύ με ενόχλησε αυτό -και ο εντελώς κραυγαλέος τίτλος. Και ο Κούκουνας είναι, επιεικώς να το πω, αμφιλεγόμενος.

    162 Εγώ βρήκα σελίδα ηλεβιβλιοπωλείου, αλλά μόνο για αγγλόγλωσσα βιβλία -τα οποία, σε γενικές γραμμές, κάνουν πάνω από 20 ευρώ (δηλαδή το ισοδύναμο σε φιορίνια)

  164. Avonidas said

    #161. σαν γεύση όταν το σαλιώνεις το δάχτυλο για να γυρνάς την σελίδα (το παράκανα;)

    Αν δε διαβάζεις σε μοναστηριακή βιβλιοθήκη δε θα πάθεις τίποτα 😀

  165. Jago said

    165. Δεν είναι «επιεικώς αμφιλεγόμενος» αλλά κάτι άλλο που δε λέγεται σε δημόσια σφαίρα για λόγους ευγένειας και θα μπορύσα να στο πω ιδιωτικά αλλά δεν χρειάζεται να σου στείλω μήνυμα στο φουμπού γιατί ξέρεις τι θα πω. 😉

  166. 166 Για όνομα του…Ρόδου! Μακριά από μένα τα μοναστήρια (το εσωτερικό τους), το εξωτερικό τους μ’αρέσει να το φωτογραφίζω.

  167. 160, 165, 167

    Δεν τον ήξερα και τον εγκούγκλισα. Κι έφριξα.

  168. Πάνος με πεζά said

    Κι επειδή ένα καλό βιβλίο είναι «Ευαγγέλιο», ας δούμε πόσο κάνουν και τα κανονικά Ευαγγέλια !
    http://www.evagelidisilias.gr/taxonomy/term/472

  169. ΓιώργοςΜ said

    156 Δεν υπάρχουν αρκετά μονοπώλια στον κόσμο και πρέπει να φτιάξουμε κι άλλα;
    Δηλαδή μονοπώλιο είναι τα μαγαζάκια της γειτονιάς, κι έρχεται να τα σπάσει το Άμαζον;
    Πώς στέκονται τα κεραμίδια ξεκάρφωτα…
    158 Το σκεπτικό «βάζω τρικλοποδιά στον ανταγωνιστή για να ψωνίσουν από μένα» είναι βλακώδες.
    Ενώ το να κάνω μνημόσυνο με ξένα κόλυβα έξυπνο; Όσο για τη λαθρανάγνωση είναι ένα θέμα όταν όλα τα βιβλιοπωλεία είναι τούβλινα: Αν είναι ν’ αγοράσεις αφού διαβάσεις δέκα-είκοσι σελίδες ή θα έρχεσαι να τις διαβάζεις κάθε δυο μέρες είναι κάτι ίδιο για όλους. Επιπλέον, το φαινόμενο δεν αφορά μόνο το βιβλίο, αλλά οτιδήποτε πουλιέται και σε φυσικό κατάστημα και σε ηλεκτρονικό. Το να εκμεταλλεύεσαι την προθήκη του ανταγωνιστή που δεν πληρώνει φως-νερό-τηλέφωνο-νοίκι-υπαλλήλους-εφορία, δεν είναι ανταγωνισμός αλλά εκμετάλλευση μιας θέσης ισχύος. Αυτή τη θέση ισχύος που πάνε να κλαδέψουν τώρα στη Google που μαζεύει διαφημίσεις από τη δουλειά άλλων.
    Όσο για την αναλογία με τον ΕΝΦΙΑ: Ο φόρος κατοχής ακινητων ήταν κάτι που μόνο εδώ δεν ίσχυε. Εφαρμόστηκε βέβαια για να μαζέψει χρήμα για τα γ@#$σιάτικα βερεσέδια αντί να εφαρμοστεί επί παχιών αγελάδων, όμως έχει νόημα: Αν έχεις κεφάλαιο (=ακίνητο) βάλτο να δουλέψει ή πούλα το. Δικλείδες για να προστατευτούν όσοι έχουν «ένα κεραμίδι» μπορούν να βρεθούν.

  170. Πάνος με πεζά said

    Κι εδώ, στην οικονομική, μη λαμαρινόδετη έκδοση.
    http://www.skroutz.gr/books/107407.%CE%98%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%99%CE%B5%CF%81%CF%8C%CE%BD-%CE%95%CF%85%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%AD%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%BD.html

  171. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Όταν κλείνει ένα βιβλιοπωλείο, ανοίγει ένα ηλεβιβλιοπωλείο χωρίς να πληρώνει οικονομικούς σκλάβους, ή αλλιώς, όλα έχουν ένα τέλος, μόνο τα σαλάμια έχουν δύο.☺
    Αυτό με την φορολόγηση στις ηλεπωλήσεις, εκτός από ρομαντισμό και λίγη συγκίνηση, δεν προσφέρει απολύτως τίποτα, ότι είναι να μείνει θα μείνει, κι ότι είναι να χαθεί θα χαθεί, αλλιώς δεν θα έγραφα τώρα στο τάμπλετ, αλλά θα σκάλιζα γράμματα σε μάρμαρα.☺ Οι ανάγκες δημιουργούν τις τεχνολογικές εξελίξεις που διευκολύνουν, κι αυτές με την σειρά τους δημιουργούν νέες ανάγκες. Το σύστημα ειναι χαοτικό, κανείς δεν μπορεί να προβλέει το μέλλον,
    γιαυτό κάποιοι προσπαθούν να δώσουν τις κατευθύνσεις που τους ευνοούν, κι η αλήθεια, είναι πως το καταφέρνουν σε μεγάλο βαθμό.
    Πάρτε το είδηση, περισσεύουμε, ΠΕΡΙΣΣΕΥΟΥΜΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ.☺

  172. Stella said

    Τι μαθαίνει κανείς
    «Εδώ μέσα (στο αρχοντικό του κ. Σαραντάκου) γίνονται Σόδομα και Γόμορα».
    Και τι επιβεβαιώνει…Η ΛΜΑΤ της ΕΟ17Ν,,,παρούσα.

  173. Pedis said

    # 163 – Νικοκύρη, 159 Οπότε, αφού δεν μπορεί να γίνει σύγκριση, είναι εντελώς υποκειμενικό αν είναι ακριβές οι τιμές των ελληνικών βιβλίων.

    Στ’ αστεία το λες, έτσι;

    Λέμε, ένα βιβλίο (π.χ. των 20 Ε) είναι ακριβό για την τσέπη μου, για την τσέπη σου, … για τα 500 Ε μέσου μισθού/σύνταξης στην Ελλάδα, σήμερα. Να μία σύγκριση.

    Πώς είναι η κατάσταση σε άλλες χώρες; Μία άλλη σύγκριση αυτούνη.

    Είναι ο λόγος τιμή/μισθοί παρόμοιος στην Νολαντία και στην Ελλάδα, αλλά στην δεύτερη υπάρχουν δέκα μεγάλες, ενημερωμένες, δανειστικές βιβλιοθήκες σε κάθε πόλη με πληθυσμό από 20000 κατοίκους και πάνω, ε τότε δύναμαι να συμπεράνω ότι η πρόσβαση του Ελληνα στο βιβλίο είναι ανετότερη από κείνη του Νολαντιανού.

  174. spiral architect said

    @144: Ναι αμέ, απασχολούν υπαλλήλους. Όλο και λιγότερους και περισσότερο κακοπληρωμένους. Έχεις πάει σε υπόστεγο (ναι, κυριολεκτώ) υπόστεγο logistics (μη χέσω!) στη Μαγούλα ή στον Ασπρόπυργο να δεις τις συνθήκες εργασίας, τα εξοντωτικά ωράρια κυρίως τις γιορτές και τους απλήρωτους εργαζόμενους; Οι παραπάνω «εταιρείες logistics» έχουν πελάτες τα περισσότερα ιντερνετικά μαγαζιά, (2-3 αλυσίδες έχουν δικά τους logistics) με τα πιο αταίριαχτα προϊόντα (από βιβλία μέχρι ξυριστικές μηχανές) να διακινούνται και να προωθούνται.
    Εμείς μπορούμε εύκολα και άκοπα να γεμίζουμε το καλάθι αγορών στο interface στο σάιτ αγορών με ένα κλικ, από πίσω γίνεται κόλαση. Από εδώ παραδίπλα στη Μαγούλα του Έλληνα επιχειρηματία, ως τη Μπρατισλάβα και το Αμβούργο του Μπέζος.

  175. Jago said

    169. Μα πού ζεις, δεν τον ήξερες;;;
    Αμπιλίστευτον.

  176. Avonidas said

    #171. Ο φόρος κατοχής ακινητων ήταν κάτι που μόνο εδώ δεν ίσχυε. Εφαρμόστηκε βέβαια για να μαζέψει χρήμα για τα γ@#$σιάτικα βερεσέδια αντί να εφαρμοστεί επί παχιών αγελάδων, όμως έχει νόημα: Αν έχεις κεφάλαιο (=ακίνητο) βάλτο να δουλέψει ή πούλα το.

    Ε, μα το Δία, ώρες ώρες απορώ μ’ αυτά που διαβάζω… Άνθρωπέ μου, έχω ένα σπίτι, οκ; Το αγόρασα, το πλήρωσα, είναι δικό μου. Από την πώληση το κράτος εισέπραξε φόρο. Αν το νοικιάσω, το κράτος θα εισπράττει φόρο. Αν το χω άδειο, γιατί θα πρέπει να ξαναπληρώνω φόρο κάθε χρόνο;; (Υπενθυμίζω ότι πληρώνω φόρο ΚΑΙ για το σπίτι που ιδιοκατοικώ)

    Και τι πα να πει «πούλα το»; Εντάξει, αν είσαι ιδεολογικά κατά της ιδιοκτησίας πες το καθαρά. Ήρθα εγώ να σου πω τι να κάνεις τα πράγματά σου, πόσο να οδηγείς το αμάξι σου ή ποιον να βάλεις στο ιδιόκτητο σπίτι σου; Παλαβομάρες δηλαδή.

  177. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εν Αθήναις…
    http://www.boro.gr/51616/ta-wraiotera-mikra-vivliopwleia-ths-athhnas

  178. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    114 – Από τις λίγες φορές που συμφωνούμε ΑΠΟΛΥΤΑ☺ Λίγοι άνθρωποι αγαπούν την θάλασσα ερωτικά, είναι σαν την φυσική σεξουαλικότητα και σεξισμό, οι περισσότεροι προτιμούν τον δεύτερο, αλλά εναγωνίως επιζητούν την πρώτη, πάντα όμως θα φοβούνται να βρεθούν στα βάθη της.

  179. 177

    Στο χωργιό 😳

  180. Jago said

    181 Μα καλά, το μεγαλύτερο Πόκεμον των ιστορικών μετά τους καλυβομαραντζήδες δεν ξέρετε στο χωριό σας, συγχωρείσαι 😀 😀 😀

  181. Πάνος με πεζά said

    @ 178 : Ο ΕΝΦΙΑ είχε ένα καλό «πάτημα», αλλά και πάλι μόνο για την έκτακτη -και όχι τη μόνιμη- εφαρμογή του. Όσοι χτίσαμε σπίτια, ξέρουμε από μαστόρους που τα έπαιρναν μαύρα, κι από υλικά που αγοράζονταν κι αυτά μαύρα, τουλάχιστον την εποχή που δεν έπρεπε να προσκομίσεις τιμολόγια για να πάρεις ρεύμα.
    Επειδή το κράτος για το κάθε σπίτι δεν ξέρει από μαστόρους που πίνανε μπίρες, τρώγανε λακέρδες, και τσέπωναν τα λεφτά φτύνοντας και περνώντας τα από το μέτωπο κάθε Σάββατο, αλλά ξέρει μόνο από ιδιοκτήτη, του τα φόρτωσε αυτουνού. Μέχρις ενός σημείου, σωστά. Καταλαβαίνουμε ότι κάποιες δεκαετίες, το κόστος δόμησης ενός σπιτιού ήταν κατά 40-50% αδήλωτο.
    Κι επειδή τα λεφτά στη ζωή είναι δανεικά κλπ. κλπ., εκείνο που κερδίζεις σήμερα, στο ζητάνε αύριο – τουλάχιστον αν δεν είσαι μάγκας να το χειριστής αναλόγως.
    Γιατί φυσικά όλες οι βίλες της Μυκόνου ανήκουν σε κάτι μυστηριώδεις εταιρίες, που κάνουν γενικές συνελεύσεις σε πλατύσκαλα πολυκατοικιών…

  182. Μαρία said

    181
    Παίζει μαζί με τη Βουλπιώταινα και στο Φασισμός ΑΕ επίσης του Χατζηστεφάνου. Αυτό θα το είδες αλλά δεν θα συγκράτησες το όνομα μάλλον.

  183. Pedis said

    # 178 – έτσι είναι Αβονιδα, όπως τα λες.

    Εγώ θα πρότεινα όποιος έχει αμφιβολία ότι δεν έχει ξεχρεώσει με τα επιτόκια, συμβολαιογράφους, φόρους, άδειες και τα ρετα να πληρώσει τα διπλά και τρίδιπλα. Υπάρχει και η απόψη, πολύ λογική, να πληρώνουν τους φόρους, εισφορές (και όλων των λογιών τα γαμησιάτικα της τρόικας και των τποτηρητών της) που βγάζουν από το μανίκι οι κυβερνήσεις ΜΕΤΑ τις εκλογές όσοι τις ψήφισαν. Οι υπόλοιποι να εξαιρούνται καθότι -και είναι προφανές- δεν ισχύει η αρχή της πλειοψηφίας σε αποφάσεις που δεν έχουν τεθεί σε ψηφοφορία.

  184. αγάπες λάθρες said

    144 Κάπου διάβασα, το σκρούτζ έχει 800 μηχανικούς πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και το best price άλλους τόσους. Για να αναφέρω μόνο αυτούς τους δυο. Ούτε η ΔΕΗ δεν έχει τους μισούς από αυτούς. Αυτά ως απάντηση ότι το ιντερνετικό μαγαζί δεν έχει κόστη και δεν απασχολεί προσωπικό. Ζείτε δεκαετίες πίσω από το φεγγάρι.

  185. αγάπες λάθρες said

    Κάπου χάλασε η αρίθμηση. Το 155 για το 144 και το 186 για το 155.

  186. Πάνος με πεζά said

    @ 183 : Αν έλεγα την παράγραφο με μια φράση, «ο μπετατζής μου ξεκίνησε το σπίτι μου με παπί και το τέλειωσε με Ford Capri», κι εγώ τώρα πληρώνω 750 το χρόνο (κι αυτό είναι μόνο το ποσοστό μου).
    Αλλά κι ο μπετατζής, με τα μαύρα έχτισε κι αυτός σπίτι, και… και…

  187. spiral architect said

    @186: Το σκρούτζ έχει 800 μηχανικούς πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και το best price άλλους τόσους …
    Μόλις τώρα σηκώθηκα απ’ το πάτωμα. Είχα πέσει κάτω και χτυπιόμουν! 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆

  188. Jago said

    184 Ωχ καρφί στο 181 που απαντούσε στο 177 που συζητούσε με τα 160, 165, 167 με αφορμή το 157 και γίναμε όλοι αριθμομνήμονες γιατί χαλάει η αρίθμηση 155 για το 144 και το 186 για το 155 στο 187. 😀 😀 😀

  189. Πάνος με πεζά said

    Kι εδώ, εργαζόμενος στο Alibaba.com (που το προσεγγίζουμε για επιχειρηματικές συμφωνίες) :

  190. αγάπες λάθρες said

    Εγώ πάντως γελάω με την κάπως αφελή πρόταση, να βάλλουνε φόρο στις ηλεπωλήσεις. Ως συνήθως, ο αριστερός πάντα καταφεύγει σε αυτές τις λύσεις και ποτέ δεν πρόκειται να μάθει από τα σφάλματα του. Αν κάτι χρειάζεται να γίνει, σε αυτό τον τομέα και σε πολλούς άλλους, είναι ένα σύγχρονο δίκτυο μεταφορών. (Κάποτε χρειάστηκα κάτι (όχι βιβλίο), και από την Θήβα για Αθήνα έκανε μια εβδομάδα) Αλλά, θα πρέπει να συγκρουστείς με μονοπωλιακές αντιλήψεις. Το επιχείρησαν στα χρόνια του πρώτου μνημονίου, και θυμηθείτε τι έγινε…

  191. Να συνεισφέρω στη συζήτηση με το παράδειγμα της Σερβίας (πληθυσμός 7 εκατομμύρια) που γνωρίζω καλά. Τα βιβλία ντόπιων εκδοτικών οίκων κοστίζουν κατά μέσο όρο 6-7 ευρώ, μεταφρασμένα ή όχι. Υπάρχουν πολλοί εκδότες (υπήρχαν περισσότεροι παλιότερα) και μεταφράζονται σχεδόν τα πάντα. Όπως δε λέει η σύζυγος που τα διαβάζει «δεν υπάρχουν κακές μεταφράσεις» (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό). Αποτέλεσμα, κάθε φορά που πηγαίνουμε να γεμίζει μια βαλίτσα με όλα τα καινούργια βιβλία με σχετικά χαμηλό κόστος και να ‘χει να διαβάζει για ένα εξάμηνο. Να μη μιλήσω για μεταχειρισμένα, ξεκινάνε από μισό ευρώ το ένα και κάτω.
    Το ίδιο ισχύει και για τα επιστημονικά. Το δικό τους Αρχαιολογικό Δελτίο, με υψηλή ποιότητα χαρτιού κι εκτύπωσης, το πουλάνε στο κόστος 9-10 ευρώ, όταν τα αντίστοιχα δικά μας κοστίζουν 40-50. Τα τελευταία δυστυχώς χρόνια, εξαπλώθηκε η μόδα και μερικά επιστημονικά βιβλία μεσαιωνικής τέχνης κοστίζουν ακριβά για να τα χρυσοπληρώνουν οι βιβλιοθήκες. Της ίδιας κατηγορίας οι τιμές των μεταχειρισμένων είναι επίσης σχετικά υψηλές (για μας φτηνές όμως) γιατί είναι αυτά για τα οποία ενδιαφέρονται οι ξένοι.

  192. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    183 – «Όσοι χτίσαμε σπίτια, ξέρουμε από μαστόρους που τα έπαιρναν μαύρα»
    Ξέχασες να βάλεις και τις συμπαθείς τάξεις των πολιτικών μηχανικών και αρχιτεκτόνων, που τα έπαιρναν για το παντεσπάνι τους. 🙂

  193. Ιάκωβος said

    Πάντως, η Άμαζον τελευταία προσέλαβε τρείς χιλιάδες απ’ αυτούς τους κοντοπίθαρους πορτοκαλί εργάτες.

    Πως να την ανταγωνιστεί το τούβλινο βιβλιοπωλείο!

    Κάπου εδώ βέβαια, μπαίνει και η πτωτική τάση του μέσου ποσοστού κέρδους, αλλά μη με ρωτήσετε που ακριβώς.

  194. Ιάκωβος said

    Βλέπω τλωρα, οτι τεστάρει και ντελιβεράδες ντρόουν.
    Ίσως οι μικροί βιβλιοπώλες να πρέπει να εκπαιδεύσουν γεράκια.

  195. ΓιώργοςΜ said

    178 Ίσως δεν ήμουν σαφής. Το «κεραμίδι», τα τετραγωνικά δηλ που χρειάζεται μια οικογένεια για να ζήσει και ίσως και να πάει διακοπές, θα πρέπει να προστατεύονται, είτε δηλ να μην πληρώνουν καθόλου φόρο είτε να πληρώνουν πολύ λίγο. Αν κάποιος όμως έχει 35 διαμερίσματα συνολικού εμφαδού 2000 τετραγωνικών, αν έχει κόστος Χ κάθε χρόνο, είτε θα βρει τρόπο (νοικιάζοντάς τα φτηνά πχ) να βγάλει τα έξοδά τους ή θα τα μεταβιβάσει. Έτσι πιάνει κανείς και τα «μαύρα» ενοίκια. Πλατειάζουμε όμως πολύ εκτός θέματος, σταματώ εδώ.

    192 Ο φόρος δεν είναι αριστερό εφεύρημα, αλλά ακόμη κι αν είναι, γιατί είναι κακό; Αν κάποιος βγάζει υπερβολικό κέρδος επενδύοντας πάνω στην ανεργία, γιατί να μην εισπράτει το κράτος, είτε για να πληρώσει το επίδομα ανεργίας σε αυτούς που πετάει στο δρόμο η «οικονομία κλίμακος» των ηλεπωλήσεων, είτε για να υποστηρίξει δράσεις που θα τους δώσουν δουλειά. Παράλληλα κρατάει στη ζωή και μερικές επιχειρήσεις.
    Δεν είναι η μόνη λύση. Κι η ενιαία τιμή βιβλίου άκρως «κομμουνιστικό» ακούγεται, αλλά λειτουργεί εις την Δύσιν (βλ. 8).

  196. ΣΠ said

    193
    Όμως στην Σερβία οι μισθοί και το κόστος ζωής είναι χαμηλότερα.

  197. Αυτός στο 191 κάποιον μου θυμίζει. Πού χάθηκε αυτό το παιδί;

  198. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    193-198 Και δεν είναι και στην ΕΕ η Σερβία. Αλλά σαν μαρτυρία είναι χρήσιμη

    Κανείς από Ουγγαρία; Ολλανδια;

  199. 15, …και παπούτσια αγοράζεις απ’ το ίντερνετ…

    Το λέει κι η παροιμία:
    «Παπούτσι απ΄ τον ιστότοπό σου…»

  200. 201

    Μήπως τα σέρβικα βιβλία πωλούνται και στην Κροατία ή άλλες χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας;
    Ξέρω, ξέρω, πρόκειται για άλλες γλώσσες… 😛

  201. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    197 – » Ο φόρος δεν είναι αριστερό εφεύρημα, αλλά ακόμη κι αν είναι, γιατί είναι κακό;»
    Oποιοσδήποτε φόρος δεν είναι ανταποδοτικός, είναι κακός, και επιβάλλεται για να καλύψει το μεγάλο κενό (το χάος καλύτερα) που δημιουργεί η ΝΟΜΙΜΗ φοροαποφυγή, που ΚΑΜΙΑ κυβέρνηση στον κόσμο, δεν τολμάει να πατάξει.

    Έχει σκεφτεί ποτέ κανείς σας, τι είναι και για ποιό λόγο υπάρχουν οι Α.Ε;
    Α.Ε φίλοι μου, ΤΟ ΦΑΝΤΑΖΕΣΤΕ;
    Έχει πολλή πλάκα αυτός ο κόσμος, μπορεί εύκολα να επιλέξει κανείς να πεθάνει από τα γέλια που προκαλεί.

  202. Avonidas said

    #183, Πάνος
    #185, Pedis

    Αυτό που λέω είναι απλό. Κάποτε θα πρέπει να εκλείψει αυτή η λογική ότι δύο λάθη κάνουν ένα σωστό. Δηλαδή, βάζω έναν φόρο που είναι άδικος, αλλά τον δικαιολογώ λέγοντας ότι αντισταθμίζει τις λαμογιές των φορολογούμενων. Όχι, κύριε Κράτος, να βρεις όσους παρανόμησαν και να τους κόψεις τον κώλο!

    Όταν ο Πάγκαλος είπε εκείνο το διαβόητο «μαζί τα φάγαμε», τον έκραξε το σύμπαν. Κι όμως, όλες οι κυβερνήσεις από τον Αντρέα και μετά βγάζουν φορομπηχτικούς νόμους *θεμελιωμένους* στο Όλοι Μαζί τα Φάγαμε. Η υποκρισία βγάζει μάτι.

    Έπειτα, υπάρχει και το γνωστό αντανακλαστικό: φορολογούν την κακιά Apple? Καλά της κάνουνε, τόσα βγάζει! Φορολογούν τον φουκαρά τον Μήτσο; Τα καθήκια! Όμως, ούτε για τιμωρία υπάρχει η φορολογία ούτε για θεραπεία των οικονομικών ανισοτήτων. Η φορολογία υπάρχει για να συντηρείται ένα κράτος που υποτίθεται ότι μας εκπροσωπεί όλους. Και βέβαια είμαι υπέρ των αυξημένων φορολογικών συντελεστών για τα μεγάλα εισοδήματα, αρκεί να ξεκαθαρίζεται ΠΩΣ και ΠΟΣΟ φορολογείται ο καθένας στη βάση του εισοδήματος, κι όχι κάποιας ιδεολογίας.

  203. Δεν σχολιάσαμε τη δήλωση Κουρή (με το συμπάθειο, ε;) στη Βουλή πως ο Άδωνις (μετά συχωρήσεως) του καταβάλει 17.000 € για να αγοράσει τηλεοπτικό χρόνο στο Kontra Channel, ώστε να πουλήσει τα βιβλία του.

    http://www.efsyn.gr/arthro/g-koyris-o-adonis-dinei-17000-eyro-sto-kanali-moy-gia-tilepoliseis-toy

  204. #198
    Οι συντάξεις είναι πολύ χαμηλότερες, γύρω στα 300 ευρώ. Οι μισθοί ξεκινάνε από 5-6 κατοστάρικα και φτάνουν 800-1000 (διευθυντού ΕΥΔΑΠ ή νομικού συμβούλου υπουργείου). Το κόστος ζωής επίσης είναι πολύ χαμηλότερο. Φέτος βέβαια για πρώτη φορά (!) παρατήρησα εκτεταμένη φοροδιαφυγή, δηλαδή σχεδόν πουθενά δεν μου έδιναν απόδειξη μόλις έβλεπαν ότι είμαι ξένος. Από την άλλη εκεί πληρώνεις με πιστωτική και για τσίχλες εδώ και χρόνια…
    #203
    Εισαγωγαί εκ Σερβίας δεν γίγνονται δεκταί και τούμπαλιν… 🙂 Οι προσπάθειες να βρω στο Βελιγράδι κροατικά βιβλία για την τέχνη της Δαλματίας κόντεψαν να με αφήσουν δαρμένο!
    #201
    Ουγγαρία είχα πάει διήμερο από Βελιγράδι (είναι της μόδας στη Σερβία) αλλά δεν πρόλαβα τα κανονικά βιβλιοπωλεία, ένεκα σαββατοκύριακου. Όμως στα μουσεία τα βιβλία ήταν αρκετά φτηνά, ή τέλος πάντων λογικές τιμές. Σίγουρα φτηνότερες από Ελλάδα.

  205. Pedis said

    έχει κανείς ιδέα πόσο πάνε τα δικαιώματα -μέσες άκρες- για την άδεια έκδοσης ενός ξενόγλωσσου βιβλίου;

  206. Γιάννης Ιατρού said

    199: Σκύλος

    Περιέργως, δεν σε βρίσκω ενημερωμένο σήμερα σχετικά με τον δόναλδ 🙂

  207. Pedis said

    Μπορεί να μου απάντησε κάποιος και δεν το πρόσεξα: γνωρίζει κάποιος από σας τους λόγους για τους οποίους, στην πλειοψηφία τους, στις ελληνικές εκδόσεις α) χρησιμοποιείται τόσο χοντρό χαρτί και β) οι γραμματοσειρές είναι κατάλληλες για το αναγνωστικό της Δευτέρας Δημοτικού (με συνέπεια να βγαίνουν πολύ περισσότερες και οι σελίδες του βιβλίου);

  208. Avonidas said

    Και επιστρέφω τώρα στην πρόταση για (έξτρα) φορολόγηση των ηλεπωλήσεων, με μια ανάλυση που όλοι περιμένατε εναγωνίως από τον λιγότερο σχετικό με τα οικονομικά θαμώνα του ιστολογίου 😛

    Πρώτα πρώτα να πούμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη ακίνητο: δεν μιλάμε για φόρο, αλλά για εισφορά υπέρ των βιβλιοπωλείων, για επιδότηση δηλαδή επιχειρήσεων. Με άλλα λόγια, οι πελάτες μιας επιχείρησης θα επιδοτούν με το στανιό τους ανταγωνιστές της!

    Το πόσο εξωφρενικό είναι αυτό το είπα ήδη, αλλά ας πάει και το παλιάμπελο, αν τουλάχιστον δουλεύει. Αμ, έλα που δε θα δουλέψει καν!

    Διότι, αν οι ηλεπωλήσεις γίνουν ακριβότερες από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς, η πελατεία θα πάει στην αμέσως φτηνότερη επιλογή, το κεντρικό βιβλιοπωλείο. Ή δεν θα αγοράσει βιβλίο, γιατί θα παραείναι ακριβό για την τσέπη του. (Αν δεν είχε οικονομικό πρόβλημα, θα αγόραζε έτσι κι αλλιώς από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς όπως έκανα για χρόνια πριν την κρίση, μολονότι υπήρχαν ήδη οι ηλεπωλήσεις).

    Όμως, οι ηλεπωλήσεις δεν πρόκειται να γίνουν ακριβότερες, γιατί απλούστατα μόλις δουν να πέφτει η πελατεία θα κόψουν από αλλού κόστος (μαντέψτε από πού). Ναι, λέει ο φορολογάς της συμφοράς, αλλά τώρα θα παίρνουν ποσοστά κι οι καημένοι οι «μικροί», ζήτω! Βεβαίως, θα παίρνουν ένα μικρό ποσοστό της αξίας των βιβλίων που ΔΕΝ θα πουλήσουνε, και φυσικά, αν δε βγαίνανε οικονομικά πριν, δεν θα βγούνε και τώρα. Γιατί εδώ δεν μιλάμε για λίγα διαφυγόντα κέρδη, όπως στα φωτοτυπημένα βιβλία*, μιλάμε για το σύνολο των πωλήσεων, μιλάμε για μαζική προτίμηση του κοινού στα ηλεβιβλιοπωλεία.

    Ο μόνος τρόπος να επιβιώσει το συνοικιακό βιβλιοπωλείο είναι να το προτιμήσει και να το στηρίξει ο πελάτης, γιατί θέλει να μην κλείσει. Θέλει; Τα γεγονότα δείχνουν πως δεν θέλει, και αυτό δεν αλλάζει. Τους πελάτες δεν τους κυνηγάς με το δίκανο. Τέλος.

    *η λογική των διαφυγόντων κερδών λόγω «πειρατείας» είναι κι αυτή άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε, αλλά το αφήνω για την ώρα.

  209. Γιάννης Ιατρού said

    200: Από 6/8 σύμφωνα με το απουσιολόγιο ….

  210. Avonidas said

    #211, 4η παράγραφος:
    η πελατεία -> ο πελάτης

  211. 85, …84

    Μία παλιά γνωστή είχε ανοίξει βιβλιοπωλείο με τ’ όνομα Carbon. Κι έλεγε «κι άμα δεν πάει καλά, θα το κάνω πιτσαρία και θα προσθέσω ένα «ara» στην ταμπέλα»…

    Ωραία έμπνευση!
    Κι ο barista, από πάνω,
    αν δεν πάει καλά το καφενείο,
    βάζει μπροστά ένα «arsi»
    και το κάνει προχώ γυμναστήριο.

  212. sarant said

    211 Η δική μου πρόταση πάντως αφορούσε έναν μικρό φόρο (π.χ. στο 0,5%) με τη λογική του παρασιτισμού, ανάλογα περίπυο με αυτό που γίνεται με τις κασέτες κτλ.

    210 Για το χοντρό χαρτί δεν ξέρω Αλλά για τις γραμματοσειρές, το κάνουν ορισμένοι εκδότες μόνο.

    Τα δικαιώματα για τη μετάφραση ξένων βιβλίων είχαν ανέβει πολύ τα τελευταία χρόνια πριν από τν κρίση και μάλιστα έπρεπε να τα ανανεώνεις κάθε πενταετία. Για τώρα, δεν ξέρω. .Θα ρωτήσω.

  213. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    200 – Καμία σχέση, ο δικός μας δεν είναι αποστεωμένο χτικιό, είναι κι ομορφόπαιδο και κιμπάρης, και γαμώ τους μηχανικούς, βάζει έξυπνα κουϊζ, και κάνει κι ωραίες πλάκες για να γελάει το Σαραντακοχωριό.
    Πού είσε ρε Κίντο γμτ; μαύρη πέτρα έριξες, ελπίζω να είσαι καλά κι ας μη σχολιάζεις.
    Θυμάμαι μια φορά που είχες πεί για μιά εισαγωγή των Nirvana πως είναι η καλύτερη, αν τυχόν διαβάζεις, άκου κι αυτή από τους Deep Purple, αφιερωμένη. 🙂

  214. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    205 – » Όχι, κύριε Κράτος, να βρεις όσους παρανόμησαν και να τους κόψεις τον κώλο!»
    Πώς ακριβώς μπορεί να γίνει αυτό, αφού το κράτος, είναι η οικονομική ελίτ που παρανομεί;

    «Κι όμως, όλες οι κυβερνήσεις από τον Αντρέα και μετά βγάζουν φορομπηχτικούς νόμους *θεμελιωμένους* στο Όλοι Μαζί τα Φάγαμε. Η υποκρισία βγάζει μάτι.»
    Κι η μαλακία του λαού τι βγάζει; Πρώτη φορά ΑΡΙΣΤΕΡΟ πρωθυπουργό. 🙂

    «Όμως, ούτε για τιμωρία υπάρχει η φορολογία» Mόνο για τιμωρία υπάρχει.
    «ούτε για θεραπεία των οικονομικών ανισοτήτων.» Αυτό έλειπε.:)
    «Η φορολογία υπάρχει για να συντηρείται ένα κράτος» Που είπαμε ποιό είναι;
    » που υποτίθεται ότι μας εκπροσωπεί όλους.» Όπως το λές, ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ, στην πραγματικότητα;

    Δώσε γκάζια.

  215. Λ said

    Σκύλε,τα ξένα έντυπα τώρα τυπώνονται επί τόπου. Πριν 5-6 χρόνια υπήρχε περιφερική εκτύπωση. Ξέρω σίγουρα για την Κύπρο τουλάχιστον. Οι αγγλικες εφημερίδες για ένα διάστημα τυπώνονταν στην Τουρκία. Μετά τοπική εταιρία αγόρασε τον εξοπλισμό και τα δικαιώματα για να τυπώνει εδώ. Δεν ξέρω τι γίνεται στην Ελλάδα αλλά αν ψάξετε σε κάθε φύλλο πρέπει να αναγράφεται ο τόπος εκτύπωσης

  216. Παιδιά, αν ξέρετε κάποιο βιβλιοπωλείο που έχει κατηγορίες όπως: Λογοτεχνία και κινηματογράφος, Λογοτεχνία και τρομοκρατία, Λογοτεχνία και γεύσεις, Λογοτεχνία και εθιστικές ουσίες και… και… και… κ.λπ. (δεν χρειάζεται να δίνουμε ιδέες) να πηγαίνετε εκεί. Προς το παρόν το μοναδικό βιβλιοπωλείο που έχει αυτές τις κατηγορίες και πάρα πολλές άλλες (και βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας) είναι αυτό: https://vivlioanihneftis.wordpress.com/

  217. Avonidas said

    #217. Ε, ρε Λάμπρο, κι επειδή είναι στραβό το κράτος, δεν κάνει να το λέμε; Στο κάτω κάτω, πριν αλλάξει η πραγματικότητα πρέπει να θελήσουμε να την αλλάξουμε, να λέμε «έτσι είναι το σωστό, ό,τι κι αν γίνεται τώρα».

  218. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    207 – «Από την άλλη εκεί πληρώνεις με πιστωτική και για τσίχλες εδώ και χρόνια…» Μα υπάρχει κράτος εκεί, που δεν ανέχεται την τεράστια φοροδιαφυγή από τις τσίχλες. Για εξοπλισμούς με πανάκριβα αχρείαστα οπλικά συστήματα (ξέρεις για την άμυνα της χώρας από ανύπαρκτους εχθρούς) πώς πληρώνει κανείς, με κάρτα;

  219. Avonidas said

    #215. Εξακολουθώ να μη βλέπω πώς είναι παρασιτισμός, απλός ανταγωνισμός είναι. Στο κάτω κάτω, με τις φωτοτυπίες και τις κασέτες είχαμε αντιγραφή και πώληση ενός ολόκληρου έργου από κάποιον που ΔΕΝ είχε το νόμιμο δικαίωμα να το κάνει. Εδώ έχουμε κάποιον που ξεφυλλίζει ένα βιβλίο και μετά το αγοράζει εκεί που το βρίσκει φτηνά — κι αυτός που του το πουλάει ΕΧΕΙ το νόμιμο δικαίωμα να το κάνει. Και ξαναλέω, ας απαγορευτεί το ξεφύλλισμα. Δεν μπορεί από τη μια να προσφέρεις μια δυνατότητα στον πελάτη σου κι από την άλλη να ξινίζεις όταν κάνει χρήση της.

    Δηλαδή στο σουπερ μάρκετ ή στον μανάβη, αν πάρεις ένα μήλο από το καλάθι, το γυρίσεις γύρω γύρω και το ξαναβάλεις στη θέση του γιατί δεν σου καλάρεσε, ή το βρίσκεις ακριβό, σε κυνηγάνε να το αγοράσεις ντε και καλά;

  220. alexisphoto said

    @143, 147, 151:
    πότε «έφυγε» ο Γαρμπής;
    πριν από κάποια χρόνια κυκλοφόρησε τρολιά ότι τάχα πέθανε.
    Από τότε το έχει διαψέυσει ο ίδιος αρκετές φορές 🙂
    έχει γίνει κάτι άλλο και δεν το έμαθα;
    Ευχαριστώ

  221. αγάπες λάθρες said

    Ο μόνος τρόπος να επιβιώσει το συνοικιακό βιβλιοπωλείο είναι… το καλό δίκτυο μεταφορών. Με ένα καλό δίκτυο, ο κάθε Ελευθερουδάκης θα παίρνει τα βιβλία του από τις ίδιες αποθήκες, με τα ίδια φορτηγά, τις ίδιες ώρες διαμονής, με το τελευταίο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς. Το πρωί παραγγέλνεις το βιβλίο σου, το απόγευμα το έχεις. Δεν θα υπάρχει συγκριτικό πλεονέκτημα του Ελευθερουδάκη, αντιθέτως, θα μειονεκτεί και θα καταφεύγει σε άλλα μέσα, όπως να χρεώνει με υπέρογκα ποσά τους συγγραφείς που θα τους παρουσιάζει στο κοινό.

    @186 Οι 800 μηχανικοί μάλλον υπερβολή είναι, πρέπει να είναι 80 και αυτοί ίσως όχι όλοι μηχανικοί. Κα 80 νάναι πάλι καλά ένα.

  222. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    220 – Δεν λέω ότι δεν κάνει να το λέμε, αλλά ότι δεν έχει καμία σημασία, γιατί δεν έχει νόημα να απαιτείς από τον κλέφτη, όχι μόνο να πιάσει τον εαυτό του αλλά και να τον τιμωρήσει, δεν ξέρω πώς το βλέπεις, αλλά εγώ το βλέπω λίγο χλωμό.

    «Στο κάτω κάτω, πριν αλλάξει η πραγματικότητα πρέπει να θελήσουμε να την αλλάξουμε, να λέμε «έτσι είναι το σωστό, ό,τι κι αν γίνεται τώρα».»
    Ναί Avonida, αλλά πρέπει να προτείνουμε και εφικτούς τρόπους, και πρέπει πρώτα να λειτουργούμε κι εμείς με τους τρόπους που προτείνουμε, αλλιώς, μετά τον ΣΥΡΙΖΑ, ας ψηφίσουμε ΚΚΕ για να έρθει η επανάσταση. 🙂

  223. spiral architect said

    Έφυγε από τη ζωή η Βούλα Δαμιανάκου

  224. Λ said

    Ξέρω από φίλη συγγραφέα ότι η Άμαζον την πληρώνει μόλις ένα δολάριο για κάθε αντίγραφο του βιβλίου της που πουλά.

  225. Πάνος με πεζά said

    @ 194 : Δε λέω ότι δεν έφαγε και το συνάφι, ρε συ Λάμπρο, από μαύρα. Αλλά το συνάφι, πλήρωνε και κάτι για το ασφαλιστικό. Γι αυτό κι έχει (ακόμα) το πιο ισχυρό ασφαλιστικό ταμείο παγκοσμίως. Βεβαίως, είναι θέμα χρόνου να βαρέσει κανόνι η Τράπεζα Αττικής, κατά πως φαίνεται, με το ένα δις αποθεματικά του ΤΣΜΕΔΕ μέσα…

  226. sarant said

    227 Για αυτοεκδόσεις, έτσι;

  227. ΓιώργοςΜ said

    Κάπως σχετικό
    https://goo.gl/bZufwM

    222 ας απαγορευτεί το ξεφύλλισμα
    Το ξεφύλισμα και η επικοινωνία με τον πωλητή είναι το συγκριτικό πλεονέκτημα του τούβλινου καταστήματος. Αν απαγορευτεί, τότε το κατάστημα δε χρειάζεται ούτε βιτρίνα, ούτε πωλητές, γίνεται κάτι υποδεέστερο του ηλεκτρονικού: Παίρνεις γουρούνι στο σακί κι εδώ, αλλά πρέπει να πας και μέχρι εκεί.

    προσφέρεις μια δυνατότητα στον πελάτη σου
    ‘Οχι. Αυτό ακριβώς είναι το θέμα, προσφέρεις μια δυνατότητα στον πελάτη του ανταγωνιστή σου, αυτού δηλαδή που ενώ ξέρει πως δεν θ’ αγοράσει από εσένα, χρησιμοποιεί τις δικές σου υποδομές για να διαλέξει αυτό που θ’ αγοράσει από τον άλλον. Ο υπάλληλος ο δικός σου δηλαδή, στο δικό σου μαγαζί, δουλεύει για το ηλεμάγαζο και τον πληρώνεις εσύ. Δίκαιο δεν είναι τουλάχιστο να πληρώνεται γι’ αυτό από αυτόν που κερδίζει από τη δουλειά του;

  228. Γιάννης Ιατρού said

    Τελευταία προσπάθεια … 🙂

  229. 129, …Μιλώντας περί Amazon, να θυμηθούμε και τις εφιαλτικές συνθήκες εργασίας στις αποθήκες της φίρμας….

    Αυτοματοποίηση με ρομπότ, πλέον.

    Γνώρισα πρόσφατα* έναν από τους συνιδρυτές της Kiva, που την αγόρασε τελικά η Amazon.

    Εξαιρετικά προικισμένο άτομο ο Ραφαέλο Νταντρέα (Ιταλοκαναδός με θητεία σε ΗΠΑ και Ελβετία), με επιδόσεις καθηγητή, αθλητή, καλλιτέχνη, και επιχειρηματία – homo universalis. Σε τελευταία του δουλειά τα ιπτάμενα ρομποτάκια του (δρόνοι) είναι μέρος του προγράμματος από το εξαιρετικά ευρηματικό Cirque du Soleil.

    ______
    * Κρατάει πολύ το βίντεο, αλλά δείτε το μέχρι τέλος, ίσως περνώντας μερικά αποσπάσματα στα γρήγορα – αξίζει τον κόπο.

  230. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    214 – Έγραψες πάλι, μήπως είναι καιρός ΝΑ ΓΡΑΨΕΙΣ; λέω μήπως 🙂

  231. Πάνος με πεζά said

    Πολλοί Deep Purple, ρε συ Λάμπρο ! Κάτσε να σου βάλω κι εγώ ένα αργό τους, χασάπικο !

  232. Aβωνίδα, μας κακοφαίνεται βεβαίως ο ΕΝΦΙΑ, γιατί δεν τον είχαμε πριν. (Εμένα να δεις πώς μου κακοφαίνεται, που έχω να πληρώσω φέτος 5126€…) Υπάρχει όμως σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο. Εντάξει, γενικεύω, αλλά πάντως σε όσες χώρες έχω ζήσει υπάρχει, και αποτελεί τον κύριο πόρο των δήμων. Και στο Βέλγιο τουλάχιστον, υπάρχει και 12,5% φόρος μεταβιβάσεως! (Στην Ελλάδα νομίζω — αλλά μπορεί να κάνω λάθος — ότι ο φόρος μεταβιβάσεως, που ήταν 11 ή 13%, έχει μειωθεί αισθητότατα.)
    Ενα πρόβλημα βέβαια με την ελληνική εκδοχή του ΕΝΦΙΑ είναι ότι είναι ενιαίος, όπως λέει και το όνομά του, υπολογίζεται δηλαδή στο σύνολο της ακίνητης περιουσίας, και είναι και προοδευτικός. Επιπλέον, είναι και αδιαφανής, διότι δεν είναι άμεση συνάρτηση της αποτιμώμενης αξίας του εκάστοτε ακινήτου. Και τέλος, η ακίνητη ιδιοκτησία επιβαρύνεται με πλήθος άλλων φόρων — δημοτικά τέλη επί του λογαριασμού του ηλεκτρικού, δημοτικός φόρος φωτισμού, ΤΑΠ, αυτοτελής φορολόγηση ενοικίων, συνυπολογισμός τεκμαρτού εισοδήματος σαπό ιδιοκατοίκηση…)

  233. Avonidas said

    #235. Δεν ξέρω για σένα, εμένα μου κακοφαίνεται ο ΕΝΦΙΑ γιατί δεν έχω να τον πληρώσω.

    Με κίνδυνο να σε σοκάρω, όταν πεθαίνουν πρόωρα συγγενείς και βρίσκεσαι με ακίνητο στο όνομά σου, δεν έχεις εισόδημα, έξοδο έχεις.

    Και ξόδι…

  234. Πάνος με πεζά said

    @ 232 : Αυτονόητα τόσο μεγάλα Logistics δουλεύουν με software και τηλεκατευθυνόμενα κλαρκ. Σε μας εδώ, το σύστημα το έχει ο Φουρλής στο Σχηματάρι, για μια ψωρο-αποθήκη του ΙΚΕΑ, 24 χιλιάδες τετραγωνικά.
    Φαντάζομαι, και άλλοι…

  235. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    228 – Και το συνάφι των μαστόρων πλήρωνε τρελά λεφτα στο ταμείο, αλλά τα έπαιξαν στα ζάρια κάποιοι έξυπνοι οικονομολόγοι (ξέρεις, μορφωμένοι στα Χάρβαρντ στις Οξφόρδες και στα Κέμπριτζ) αλλά τους πιάσανε μαλάκες κάτι χαϊβάνια traders και τους πήραν και τα σώβρακα (μαζί με τα λεφτά βεβαίως 🙂 ) ε κι αυτοί τι να κάνουν μετά που ήταν υπόλογοι στον λαό; του είπαν την αλήθεια, ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ, κι ο λαός που δεν είναι κορόϊδο, με το αλάθητο κριτήριό του, τους ξαναψήφισε.
    Αν ξέρατε τι έκανε τόσα χρόνια η Αττικής με τα λεφτά του ταμείου σας εν αγνοία σας, και τι τρελά λεφτά έχουν πάρει οι «διαχειριστές» της με τις «σίγουρες» τοποθετήσεις στα παράγωγα, θα την είχατε κάψει, αλλά μούγκα στην στρούγκα. Απλώς να σε πληροφορήσω πως δεν έχετε ΚΑΝΕΝΑ ταμείο, δεν σας ανήκει ΤΙΠΟΤΑ, και να με θυμηθείς που θα κληθείτε να πληρώσετε κι από πάνω.

    ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΤΑΣ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΑΣ ΓΡΑΦΑΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ.

    Το τελευταίο, γιατί βάρυνε το νήμα.

    Καληνύχτα σας.

  236. Avonidas said

    #230. Για να καταλάβω δηλαδή: το ξεφύλλισμα είναι καλό, αλλά μόνο αν τελικά ο πελάτης αγοράσει από μας, κι αν δεν αγοράσει από μας φταίει ο άλλος που αγόρασε από κείνον. Ο δε άλλος, ενώ ξέρει ότι εμείς έχουμε βιβλιοπωλείο που μπαίνει ο κόσμος και ξεφυλλίζει, έχει το θράσος να ανοίξει ηλεβιβλιοπωλείο που δεν μπαίνει ο κόσμος και ξεφυλλίζει, και οι ξεφυλλιστές μας ψωνίζουν από αυτόν, κι άρα μας κλέβει τους πελάτες, άρα πρέπει να μας δώσει κατιτίς, αλλά τελικά δεν θα μας το δώσει αυτός αλλά οι πελάτες του, που δεν είναι πελάτες μας αλλά θα μας πληρώσουν κι εμάς μέσα στην τιμή του βιβλίου που θα πάρουν από αυτόν.

    …τι χρώμα έχει ο ουρανός στον πλανήτη σου;

  237. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    235 – «Υπάρχει όμως σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο. Εντάξει, γενικεύω, αλλά πάντως σε όσες χώρες έχω ζήσει υπάρχει,»
    Πολιτισμένα πράγματα, μήπως ξέρεις τι φόρο (πραγματικό έτσι;) πληρώνουν οι Α.Ε και οι offshore, στις πολιτισμένες χώρες που έχεις ζήσει ή έχεις επισκεφτεί; π.χ ΗΠΑ, Αγγλία, Γερμανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Δανία, Λουξεμβούργο, Ελβετία; Αν δεν ξέρεις δεν πειράζει, δεν είναι για μένα η πληροφόρηση.
    Καληνύχτα χωρίς τραγούδι Άγγελε 🙂

  238. ΓιώργοςΜ said

    239 Τι να πω, αν βλέπεις μόνο αυτά που θέλεις να δεις, δε μπορώ να κάνω κάτι. Βαριέμαι να ξαναλέω τα ίδια και επιπλέον δεν έχω καμμία διάθεση ν’ απαντάω σε προσβολές.

  239. Avonidas said

    #241. Δεν ήταν προσβολή, απορία παραζαλισμένου ήτανε. Αλλά όπως θέλεις, πάω πάσο.

  240. Στις ΗΠΑ και στο Βέλγιο, όπου έχω ζήσει, νομίζω — χωρίς να παίρνω όρκο — ότι ο φόρος ακίνητης περιουσίας εξαρτάται μόνον από το ακίνητο και όχι από τον ιδιοκτήτη: για το ίδιο ακίνητο δηλαδή τον ίδιο φόρο θα πληρώσει ο ιδιοκτήτης, είτε φυσικό πρόσωπο είναι, είτε νομικό. Υπάρχουν φυσικά εξαιρέσεις για τους κρατικούς φορείς, τα ευαγή ιδρύματα, τις πρεσβείες κ.ά.
    Φυσικά, η αποτίμηση της αξίας ενός εργοστασίου ή ενός δάσους σηκώνει ΠΟΛΥ νερό…

  241. Στη δε Γαλλία, εκτός από τον φόρο ακίνητης περιουσίας, που τον πληρώνει ο ιδιοκτήτης, υπάρχει και ο φόρος διαμονής, που τον πληρώνει ο ένοικος!

  242. Παναγιώτης Κ. said

    Βέβαια χρειάζεται ο ΕΝΦΙΑ και 24% ΦΠΑ και ο,τι ακόμη σκεφτεί ο νους των πολιτικών.
    Έχουμε τόσους και τόσους αργόσχολους και πρέπει να πληρωθούν. 🙂 😦
    Τι; Δεν έχουμε αργόσχολους; Οι παπάδες για παράδειγμα τι είναι;
    Σε γραφεία Δήμου δεν έχετε βρεθεί;

  243. 237, … τόσο μεγάλα Logistics δουλεύουν με software και τηλεκατευθυνόμενα κλαρκ….Σε μας εδώ, το σύστημα το έχει ο Φουρλής στο Σχηματάρι,…

    Ενδιαφέρον, δεν το ήξερα αυτό για τον Φουρλή.

    Να επισημάνω ότι μια εξελικτική διαφορά που έχει κάνει τα ρομπότ της Άμαζον διάσημα είναι ότι είναι αυτόνομα, δεν τηλεκατευθύνονται, ούτε κινούνται σε ράγες, αλλά παίρνουν αποφάσεις μόνα τους στην πορεία προς κάποιον προορισμό της αποθήκης.

  244. Λ said

    244. Και στο ΗΒ το ίδιο που τον επέβαλε η Θάτσερ. Council tax λέγεται.

  245. Πέπε said

    @238:

    > > Το τελευταίο, γιατί βάρυνε το νήμα.

    Αυτή τη στιγμή στα σχόλια υπάρχουν 14 γιουτουμπάκια και η σελίδα κάνει περίπου 25 δευτερόλεπτα (σ’ εμένα τουλάχιστον) να φορτωθεί.

    Διέτρεξα τη σελίδα απλώς για να τα μετρήσω. Δεν κοίταξα ποια έχουν σχέση με τις συζητήσεις και ποια όχι, και δεν ξέρω αν παίζει ρόλο και η διάρκεια. Αλλά γενικώς κάντε λίγο κράτει.

  246. Pedis said

    # 235 κλπ – Το επιχείρημα είναι αδύναμο.

    Πρώτον, διότι η σύγκριση με τις … πολιτισμένες χώρες γίνεται στους φόρους.

    Δεύτερον, επειδή η πιθανότητα να επιστρέψει μέρος των φόρων ως υπηρεσίες στους πολίτες είναι ανάλογη του e^{-300} όπου ο εκθέτης είναι σε δισ. τρέχοντος χρέους.

    Τρίτον, επειδή οι … πολιτισμένες χώρες έχουν φορέσει τον στενό κορσέ στη δική μας και μαζεύουν τους φόρους που μαζεύουμε «εμείς» για να τους μιάσουμε.

    Τέταρτον, για το λόγο ότι το σπιτάκι του, όποιος το ‘χει, το έχει χιλιοπληρώσει σε άδειες, φόρους, συμβολαιογράφους, δάνεια, επιτόκια, παράβολα και συνεχίζει να το κάνει με τέλη, έξοδα συντήρησης, θέρμανση (πούντη;) και σ’ ολα καπέλο ο ΦΠΑ.

    Πέμπτον, επειδή ο μισός πληθυσμός είναι στο όριο φτώχειας και καλείται να πληρώνει ένα κάρο έμμεσους και άμεσους φόρους πολύ πάνω από τις δυνατότητές του.

    Έκτον, διότι ο συγκεκριμένος φόρος πρωτοεισήχθηκε ως έκτακτος, κι από τότε σε κάθε εκλογική αναμέτρηση νικητές και ηττημένοι, εναλλάξ, υπόσχονταν να τον ακυρώσουν και πήραν ψηφαλάκια.

    Με βάση το τελευταίο σημείο, θεωρώ ότι, όσοι δεν έχουν ακόμη πειστεί ότι πιάστηκαν κορόιδα με τις προεκλογικές υποσχέσεις, θα κάνουν μία εξαιρετικά υψηλή πράξη αλτρουισμού να πληρώσουν τον ενφια όσων δυσκολεύονται.

    Να ένας τρόπος: στη Νάπολη είναι συνήθειο, όταν κάποιος παίρνει έναν καφέ να πληρώνει δύο, έτσι ώστε ο επόμενος που θα ζητήσει καφέ να τον πιει δωρεάν. Λέγεται ο ccafè suspes. Ε, κάπως έτσι. Πάει στην εφορία να πληρώσει τον ένφια, κάνει και ttasse suspess.

  247. Avonidas said

    #249 η πιθανότητα να επιστρέψει μέρος των φόρων ως υπηρεσίες στους πολίτες είναι ανάλογη του e^{-300} όπου ο εκθέτης είναι σε δισ. τρέχοντος χρέους.

    Τσ,τσ, θα σε μαλώσω, συνάδελφε! Δεν ξέρεις ότι ο εκθέτης πρέπει να είναι καθαρός αριθμός; 😉

  248. Pedis said

    # 250 – Ναι το ξέρω, αλλά χάρη … εκλαίκευσης. Διαίρεσε τον με το τυπικό μέγεθος σε αυτές τις περιπτώσεις … σεντ. Ψηφίστε μας και δεν θα δείτε σεντ.

  249. Μαρία said

    244
    Όχι ακριβώς. Μπορεί να λέγεται τέλος διαμονής αλλά τον πληρώνει ο ένοικος τουριστικού καταλύματος, ξενοδοχείου κλπ. Τους τουρίστες επιβαρύνει δηλαδή.

  250. Pedis said

    # 252 – Έτσι! Φόρος διαμονής ανά κεφάλι κι ανά διανυκτέρευση, στη Γερμανία μου φαίνεται και ανά κεφάλι σκύλου. (Τ’ ακούς Σκύλε;) Ποικίλλει από πόλη σε πόλη (κι από χώρα σε χώρα), αλλού είναι σταθερός, αλλού ως ποσοστό στην τιμή της διανυκτέρευσης.

    Ιταλία, Ελβετία, Ισπανία, Γερμανία όλος ο πολιτισμένος κόσμος τον εχει καθιερώσει.

    Πώς και δεν εισήχθηκε ακόμη στην Ελλάδα; Μάλλον επειδή οι τουρίστες δεν έχουν δικαίωμα ψήφου κι έτσι δεν υπάρχει η χαρά να εφαρμοσθεί το συγκεκριμένο μέτρο … σαδιστικά, όπως με τους ντόπιους.

  251. 253, …Φόρος διαμονής ανά κεφάλι

    Ο γνωστός κεφαλικός φόρος!

  252. Ο φόρος ακίνητης περιουσίας είναι διαδεδομένος και στην Αμερική. Επειδή η αντικειμενική αξία της ακίνητης περιουσίας δεν είναι άμεσα συνδεδεμένη με εισόδημα, δημιουργεί γνωστά προβλήματα.

    Σε διάφορες περιπτώσεις (πχ, Καλιφόρνια, Χαβάη,…) η ραγδαία αύξηση της αντικειμενικής αξίας – πχ, όταν νέοι κάτοικοι από άλλες περιοχές ανέβασαν τις τιμές στα ύψη – ανάγκασε κατοίκους χωρίς τα αντίστοιχα εισοδήματα να αλλάξουν γειτονιά ή και πόλη. Αποτέλεσμα της απέχθειας που προέκυψε υπήρξε το περίφημο Proposition 13 στην Καλιφόρνια, που προσπάθησε να αντιμετωπίσει την αύξηση της αντικειμενικής αξίας και του ποσοστού φορολόγησης, αλλά μακροχρόνια δημιούργησε άλλα προβλήματα (πχ, σε δύο παρόμοια γειτονικά σπίτια, η αντικειμενική αξία αυτού που πουλήθηκε πρόσφατα είναι η τιμή πώλησης, ενώ του διπλανού, αν έχει τον ίδιο ιδιοκτήτη για αρκετά χρόνια, είναι πολύ έως και θεαματικά μικρότερη – δημιουργώντας έτσι αντίστροφη απέχθεια, και άλλα προβλήματα με χρηματοδότηση κοινωνικών προγραμμάτων που βασίζονται σε φορολογία ακίνητης περιουσίας, κλπ).

  253. Μαρία said

    253
    Στη Γερμανία ναι, υπάρχει τέλος σκύλου. Και μάλιστα ο δεύτερος σου στοιχίζει ακριβότερα. Το ύψος του ποικίλλει όπως εδώ τα τέλη απο δήμο σε δήμο.Υπήρχε και στη Γαλλία αλλά καταργήθηκε.

    Ο άλλος ο ξενοδοχιάτικος νομίζω οτι συζητιέται να εφαρμοστεί κι εδώ, για να γίνουμε πολιτισμένο κράτος.

  254. Pedis said

    Να σημειώσουμε εδώ και ένα γενικότερο ζήτημα. Οι επιχειρήσεις, με την υπαγωγή τους στις διατάξεις του πτωχευτικού κώδικα, αποκτούν μια ιδιότυπη ποινική και αστική ασυλία για τα χρέη τους προς το δημόσιο, τα ασφαλιστικά ταμεία και τους εργαζομένους. Έτσι, οι βασικοί μέτοχοί τους κερδίζουν χρόνο για να οργανώσουν άλλα επιχειρηματικά σχέδια, να προστατεύσουν την προσωπική περιουσία τους και να ξεπλύνουν τις ευθύνες τους για τη χρεωκοπία των εταιρειών τους.

    Στη συνέντευξή της η κ. Ελευθερουδάκη αναφέρει ότι «είμαστε έτοιμοι για το επόμενο βήμα, αλλά αρνούμαστε να το κάνουμε όσο δεν υπάρχει θετικό και σταθερό επιχειρηματικό περιβάλλον». Αναρωτιόμαστε αν αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν χρήματα και τα κρατούν για τα επόμενα επιχειρηματικά σχέδια, τη στιγμή που υπάρχουν ακόμα απλήρωτοι εργαζόμενοι.

    Από την ανακοίνωση του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής

  255. cortlinux said

    Ως πρώην υπαλληλος βιβλιοπωλειου, εχω 9 χρονια στο χωρο και πολυ προσφατα αλλαξα επαγγελμα, εχω να κανω τις εξης παρατηρησεις: Οπως πολυ σωστα γραφει ο κυριος Σαραντακος για οποιον κυκλοφορουσε στον χωρο του βιβλιου η περιπτωση Ελευθερουδακη ηταν γνωστη σπο καιρο. Οπως γνωστη ειναι η αντιστοιχη των Παμπλικ που φεσονουν αρκετους μικρους οικους. Για την Πολιτεια εχω να πω οτι πραγματι εχει γνωστες ως πωλητες ομως οι τιμες που τα πουλα ειναι χονδρικ

  256. cortlinux said

    Ειναι οι τιμες χονδρικης των υπολοιπων βιβλιοπωλειων. Για να εχετε και μια πιο σαφη εικονα.

  257. Pedis said

    Πάντως, Μαρία, ακόμη και στις πολιτισμένες χωρες, όπου, ιδιαίτερα, δεν είναι υποχρεωτική η καταγραφή (όλων) των ενοίκων σε πανσιόν, διαμερίσματα και μικρά ξενοδοχεία, μου έχουν κάνει σκόντο σε μέρος του εν λόγω φόρου.

    Είναι βέβαιο ότι, αν εφαρμοσθεί στην Ελλάδα, δεν θα έχει την αναμενόμενη εισπρακτική επιτυχία. Μόνον τα μεγάλα ξενοδοχεία θα σκιστούν να τον εφαρμόσουν επειδή, λογικά, θα έχουν άτυπο ή τυπικό περιθώριο Ν μηνών να καταβάλλουν το φόρο … Το πιάνεις; Από την άλλη μεριά, βέβαια, θα πρέπει να πολλαπλασιαστούν οι έλεγχοι καταγραφής των ενοίκων σε ημερήσια βάση … ανοίγουν δουλειές, χάρες κλπ κλπ.

  258. Pedis said

    -> 260, βάλε 20 εκ. τουρίστες το χρόνο επί 5 διανυκτερεύσεις επί 5 Ευρά = 500 εκ Ευρά. Κόψτο στο εν τρίτον, για διάφορους λόγους, όπως λέγαμε στο # 260, τι μένει;

    Στα πλην η φασαρία, η έξτρα γραφειοκρατία και οι έλεγχοι, μικρή πτώση τουρισμού από δυσαρέσκεια … στα συν η παραοικονομία (!) και το μετρητό (άμα το δεις από τους ξενοδοχειάρες).

  259. spiral architect said

    Ανταγωνισμός του (κάθε λογής) Ελευθερουδάκη με τα Amazon και τα αποτελέσματα:
    Κρίση σημαίνει και καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, επομένως και ενός τμήματος του κεφαλαίου. Το τελευταίο είναι υπερτιμημένο και πρέπει να έρθει στα ίσα του, αυτό θα το κάνει η κρίση, αλλά ταυτόχρονα ωθεί και στη συγκεντροποίηση του κεφαλαίου.

    United

  260. gpoint said

    # 253, 256

    Αυτό το τέλος σκύλου πως δεν το έχουν ανακαλύψει ακόμα ταδικά μας ξεφτέρια στις φορολογίσεις ; οχι τίποτε άλλο αλλά παράγινε μόδα το σκλί (sic) και γεμίσαμε σκυλοκούραδα παντού λόγω του ΦΠΑ στα σακκουλάκια περισυλλογής !!

  261. gpoint said

    # 263

    Να εξαιρεθεί βέβαια ο δικόζ μας Ζγκύλος (κατά την προφορά του)

  262. αγάπες λάθρες said

    Για να δούμε τι θα έλεγε ο Milton Friedman. Το ξέρω ότι σας είναι κόκκινο πανί ο Μίλτος, αλλά λέω να σας τρολάρω (ξανά). Τα ίδια θα έλεγε και ο Μπάμπης ή ο Παράσχος, αλλά ο φίλτατος μου Μίλτος σας είναι πιο κόκκινος.

    Ο Φρίντμαν θα έλεγε, να τιμωρείς ένα κομμάτι της οικονομίας επειδή τα πάει καλλίτερα από άλλο είναι ότι χειρότερο μπορείς να κάνεις, και ακόμα πιο χειρότερο, αν οι προθέσεις σου είναι να ευνοήσεις άλλο παρόμοιο κομμάτι. Έτσι δημιουργείς και ευνοείς μονοπωλιακές καταστάσεις. Στη προκειμένη περίπτωση, ναι μεν το μεγάλο ιντερνετικό μαγαζί αντέχει να πληρώσει σε πρόσθετους φόρους και δέκα και είκοσι χιλιάδες, το δε μικρό δεν αντέχει και θα κλείσει. Η πελατεία του δε δεν θα πάει στην παλιά οικονομία, αλλά στο μεγαλύτερο ιντερνετικό μαγαζί. Το οποίο θα γιγαντωθεί ακόμη περισσότερο, και θα κατεβάσει τις τιμές. Όχι, δεν θα τις κατεβάσει επειδή έχει καλή καρδιά και αναζητά μια θέση στο παράδεισο. Κάθε άλλο. Θέλει να ανεβάσει τα κέρδη του. Η αγορά λοιπόν χειραγωγείτε όλο και περισσότερο σε συνθήκες μονοπωλίου.

    Να σκεφτείς ότι κάποτε κάνατε αγώνες κατά των μονοπωλίων, αλλά ανάθεμα μου αν ξέρατε τι κάνατε και τι λέγατε τότε, όπως δεν ξέρετε τι κάνετε και τι λέτε τώρα.

    Η δε παλιά οικονομία, υποτίθεται για αυτήν θεσπίστηκε αυτό το «ευεργετικό» μέτρο, θα μαραζώνει ακόμα περισσότερο.

    Είναι σαν να λέτε, με όρους της παλιάς οικονομίας, ε ψιτ εσείς τα μικρά μαγαζιά της περιφέρειας, παρακαλώ να κατεβάσετε τα ρολά και να κλείσετε, να δηλώσετε φαλιριμέντο, διότι ο Ελευθερουδάκης περνά άσχημες μέρες και δεν είναι σωστό να υποφέρει. Αντιλαμβάνεστε το παράλογο της υπόθεσης (χλωμό κατεμέ). Μόλις ένα ή δυο χρόνια πριν, αν σας το πρότεινε κάποιος άλλος κάτι παρόμοιο θα τον παίρνατε δικαίως με τις πέτρες. Τώρα θέλετε να αποδείξατε ότι είσαστε πιο φιλελεύθεροι, μόνο που τον φιλελευθερισμό τον καταλάβατε από την ανάποδη. Όχι ότι τον κομμουνισμό τον καταλάβατε σωστά, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.

    Μια άλλη καλή λύση είναι να απαγορευτούν τελείως τα ιντερνετικά μαγαζιά. Είναι πασίγνωστο ότι είναι έργο του σατανά και εσείς ανέκαθεν είσαστε κατά του τεχνοφασισμού χαχαχαχ

  263. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    231. http://image.shutterstock.com/z/stock-photo-newspaper-with-the-good-news-and-the-headline-he-lives-printed-on-it-isolated-on-white-background-132074936.jpg

  264. Σηλισάβ said

    Ανάθεμα το θέαμα στην κόλαση της Δύσης
    που κάνει ανταλλακτική κάθε αξία χρήσης.
    Τζίμης Πανούσης
    Όπου θέαμα, βάλε βιβλίο

  265. sarant said

    266 Είδατε αποτελεσματικότητα το αλέρτ;!

    261 Δεν νομίζω να συζητάμε για 5 ευρώ τη διανυκτέρευση.Στη Γαλλια το τέλος αυτό είναι γύρω στο 1 ευρώ.

    258 Ευχαριστώ για τη μαρτυρία, αγαπητέ!

  266. Γιάννης Ιατρού said

    266: Νά ΄σαι πάντα καλά Κίντο 🙂
    Θκιά σ’ ειν

  267. αγάπες λάθρες said

    Στα άλλα νέα

    http://www.msn.com/el-gr/money/economy/%CE%B4%CE%AC%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CF%8D%CF%88%CE%BF%CF%85%CF%82-1276-%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CF%84-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E-%CE%B1%CF%80%CF%8C-attica-bank-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1/ar-BBwlPyc?li=AA56Yh

    Για αυτούς και χίλιους άλλους λόγους, ποτέ, μα ποτέ, δεν πρέπει μια τράπεζα να είναι υπό (ημι)κρατική διοίκηση.

  268. Γιάννης Ιατρού said

    Πάντως παρατηρώ, με μεγάλη χαρά (ε, διατί να το κρύψωμεν άλλωστε, και κάποια περιφάνεια για την θετική επίδραση του παρόντος ιστολογίου… και των επί τούτου προτροπών άλλων σχολιαστων…), την θεαματική βελτίωση στην ορθογραφία αλλά και στην ανάλυση ορισμένων σχολιαστών 🙂 🙂

  269. Babis said

    #235
    …μας κακοφαίνεται βεβαίως ο ΕΝΦΙΑ, γιατί δεν τον είχαμε πριν. (Εμένα να δεις πώς μου κακοφαίνεται, που έχω να πληρώσω φέτος 5126€…) Υπάρχει όμως σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο.

    Η ύπαρξη ενός φόρου και σε άλλα κράτη δεν τον κάνει σωστό και δίκαιο. Εξαρχής η έννοια του φόρου είναι να δίνει ο καθένας ένα ποσό ανάλογα με το εισόδημα του, για να καλυφθούν οι ανάγκες του κράτους. Φόρος που δεν αντιστοιχεί σε εισόδημα είναι άδικος και παράλογος.

    Αν πρέπει να εφαρμόσουμε έναν φόρο με το επιχείρημα ότι υπάρχει σε άλλα πολιτισμένα κράτη, τότε με το ίδιο ακριβώς επιχείρημα θα πρέπει να εφαρμόσουμε και τις παροχές που δίνουν τα ίδια κράτη.

    Επειδή κάτι παθαίνω όταν ακούω αυτά τα κλισέ «έτσι κάνουν και αλλού» ή «δεν γίνεται πουθενά αυτό», να θυμίσω ότι οι αρχαίοι μας πρόγονοι για τους οποίους είμαστε τόσο περήφανοι, θαυμάζονται από όλο τον κόσμο για πράξεις και ιδέες που δεν υπήρχαν πουθενά αλλού στον κόσμο.

  270. Pedis said

    # 268 – Αν δεν είναι μηδέν, λέγεται αριθμός και μπορεί να πάρει οποιαδήποτε τιμή. Το 1 γίνεται εύκολα 2, 3, 4. Ακόμη περισσότερο, το 1 είναι η καλή αρχή για όλα τα τίκετ..

    Δεν θυμάμαι να σου πώ με ακρίβεια αλλά αλλού παίζει από 2 σε 5 Ε.

  271. sarant said

    273 Σε άλλες χώρες εννοείς; Πιθανό.

  272. (272) Δεν ισχυρίστηκα ότι ο φόρος ακίνητης περιουσίας είναι «σωστός και δίκαιος», απλώς και μόνο ότι είναι ευρύτατα διαδεδομένος. Ας θυμηθούμε ότι ο φόρος εισοδήματος (και η συνακόλουθη υποχρέωση δήλωσης των εισοδημάτων) είναι σχετικά νέα εφεύρεση — στις ΗΠΑ χρειάστηκε συνταγματική τροποποίηση για να θεσπιστεί — ενώ φόροι υπήρχαν ανέκαθεν…
    (242) Αλλο το τέλος παρεπιδημούντων (taxe de séjour), που υπάρχει και σε ορισμένα μέρη της Ελλάδας (το θυμάμαι παλιά στην Αιδηψό), και άλλο ο φόρος διαμονής (μάλλον έπρεπε να τον πω ‘κατοικίας’, γαλλ. taxe d’habitation), που βαρύνει τους κατοίκους, είτε ιδιοκτήτες, είτε μισθωτές, είτε φιλοξενούμενοι είναι, αλλά υπολογίζεται ανά κατοικία. Στη Γαλλία υπάρχει βέβαια και φόρος περιουσίας φυσικών προσώπων (κινητής και ακίνητης συλλήβδην), οπότε… ας μην την παίρνουμε ως παράδειγμα, αν και με το περιουσιολόγιο που μας ετοιμάζουν, φοβάμαι ότι την πήραμε ήδη…

  273. 266 Γεια σου Κίντο!!!

  274. giorgos said

    Γιατί δηλαδή νά μήν πάρουμε σάν παράδειγμα τί γίνεται στόν άνεπτυγμένο κόσμο ?
    Καί γιατί δέν είναι δίκαιος ό φόρος στήν ακίνητη περιουσία , είναι σωστό καί άναπτυξιακό τά λεφτά νά επενδύονται σέ οικόπεδα καί μπετά χωρίς νά φορολογούνται ?

    «Ωστόσο αίτίες γιά μιά βελτίωση τών πραγμάτων ύπάρχουν . Πώς είναι λ.χ. δυνατόν νά έχωμε ΦΠΑ καί Τελωνεία ταυτόχρονα ?
    Ο ΦΠΑ — πού μετεφράσθηκε έτσι άπό τά Αγγλικά καί Γαλλικά (Taxe sur la valeur ajoutee) –είναι ένα σοσιαλιστικό έκ μέρους τού άστικού Κράτους μέτρο καί είναι φόρος έπί τού προιόντος , ήγουν φόρος έπί τής ύπεραξίας πού θέλει νά είσπράττη ό καπιταλιστής .
    Τό Κράτος δηλαδή δέν τόν άφήνει νά άσυδοτή , ούτε όμως καί τόν περιορίζει καθόλου .
    Αν ή «ίδιωτική πρωτοβουλία» τού καπιταλιστή τόν ώθή νά θέλη νά κερδίση άντί Α 100Α , τό κράτος τού τό έπιτρέπει , ύπό τήν προυπόθεση , όμως ότι σ’ αύτή τήν περίπτωση , θά πληρώση περισσότερον φόρο ύπεραξίας , επί πλέον δέ πρέπει νά λάβη ύπ’ όψη καί τό σπουδαιότερο γεγονός ( πού άποτελεί τήν ούσία τού φιλελεύθερου άστικού κράτους ) : ότι ό δίπλα καπιταλιστής , έχοντας κι’ αύτός τόν ίδιον βαθμό έλευθερίας βουλήσεως , μπορεί νά κατασκευάζη τό ίδιο προιόν καί νά άρκήται νά κερδίζη μόνο 2Α. Οπότε βέβαια ύπάρχει κίνδυνος ό άλλος καπιταλιστής νά χρεωκοπήση .
    Γιά νά λειτουργούν όμως αύτές οί άσφαλιστικές δικλείδες τού συστήματος , είναι άπαραίτητο ή Οίκονομία νά είναι πράγματι έλεύθερη ,χωρίς άγορανομίες , «διατάξεις» , τελωνεία καί κρατική κάλυψη τής ίδιωτικής έπιχειρήσεως .
    Τά πράγματα βέβαια αύτά δέν είναι δέν είναι προφανώς ζητήματα οίκονομίας –καί όρθώς δέν περιλαμβάνονται στά οίκονομολογικά συγγράμματα–μιά καί στηρίζονται στήν σημασία τής…έλεύθερης βούλησης (ήγουν στίς ώραίες έφευρέσεις τού Βολταίρου μέ τόν Μοντεσκιέ …) .
    Στήν Ελλάδα έπειδή τά θεωρούμε ώς τέτοια καί έν άπορία περί τής φύσεως τού συγχρόνου καπιταλισμού–ταυτοσήμου μέ τό άδέσποτον κέρδος! — , είναι δυνατόν ν’ άκούση κανείς τίς πιό άπίθανες έκφράσεις γιά τόν ΦΠΑ :»είναι φόρος πού μάς τόν έπιβάλλουν» , «δέν τόν χρειαζόμαστε» , «δέν μάς είναι άπαραίτητος» κλπ. !!! Καί βέβαια άπό τήν διεθνώς πασίγνωστη ώς πρός τήν ίδεολογική της συγκρότηση Αριστερά μας , ότι είναι καί «φόρος άντιλαικός» ! Πώς όμως μπορεί νά είναι τέτοιος , άφού τελικώς δέν είναι είμή παρακράτηση ένός μέρους τού κυκλοφορούντος χρήματος άπό τήν παραγωγή γιά τήν άσκηση κοινωνικής πολιτικής (παιδεία , ύγίεια κλπ.) ? Καλό θά ήταν — μιά καί ύποτίθεται ότι οί Αριστερές έχουν σέ άνώτερο βαθμό συνειδητοποιημένες τίς διαδικασίες τού καπιταλιστικού συστήματος — νά μπορούσε νά ξεφύγη όλίγον ή δική μας άπό τίς άναμνήσεις τών ήρωικών κατωρθωμάτων τών βουνών καί νά καταλάβη ότι ό σύγχρονος κόσμος (έξ ίσου καί ή Σοβ.Ενωση ) έχει ξεφύγει κατά πολύ άπό τά παλαιά συνθήματα τού Μάρξ καί τού Λένιν , τά όποία ήσαν άπλώς μιά άρχή γιά τήν σοσιαλιστικοποίηση τής παραγωγής , ή όποία συμβαίνει σήμερα διεθνώς μέ φορέα τήν άνάπτυξη τής τεχνολογίας . ………………….
    Εν πάση περιπτώσει , καί χωρίς τίς ίδέες τού Μάρξ καί τού Ενγκελς –μιά καί έν Ελλάδι παρέμειναν όλοσχερώς άγνωστες καί σήμερα άποτελούν μάλλον έργο τών ίστορικών καί τών φιλοσόφων — θά μπορούσε τουλάχιστον ή έλληνική Αριστερά νά έπιδιώξη νά έμβαθύνη στήν τρέχουσα δομή τού καπιταλιστικού κόσμου καί , μέσα στά μέγιστα περιθώρια πού αύτή άφήνει γιά τήν σοσιαλιστική τροπή της , νά άσκήση όντως μιά κάποια φιλολαική πολιτική στήν πράξη καί όχι στά συνθήματα .
    Αντί π.χ. νά λέη , ότι ό ΦΠΑ είναι «άντιλαικός» , καλύτερα θά ήταν νά λέη (πρός προστασία τού «λαού» ) , ότι ή φορολογική διαφυγή μ’ αυτόν πρέπει νά κολάζεται ώς ποινικό άδίκημα (δηλ. μέ φυλακή ώς κλοπή , όχι κατά τού «Δημοσίου» , άλλ’ ώς πρός άτομον όπως τού κοινού διαρρήκτη ) , άφού ό ΦΠΑ προπληρώνεται άπό τόν καταναλωτή καί είναι σχέση τού ίδίου πρός τό Κράτος μέσω τού παραγωγού. Αύτό πάει νά πή «φιλεργατική πολιτική» –άξιοποίηση τών εύκαιριών μέ τήν κατανόηση τών νοημάτων . Καί άκόμη ,άν μπορούσε ή Αριστερά μας ν’ άντιληφθή ότι «ό λαός» δέν ύπάρχει μόνο στήν Ελλάδα (όπου καταπίνει μόνο «συνθήματα» ) άλλά καί στίς χώρες τής Εύρώπης , στήν Αμερική ή τήν Ιαπωνία , κατανοώντας τήν μεταβολή τής έννοίας τής «άστικής ίδιοκτησίας» πού έπέβαλαν οί άλλοι λαοί , θά μπορούσε νά τήν κάνη πραγματικότητα καί στήν Ελλάδα , πάντοτε μέσα στά «άστικά δεδομένα» , άπαιτώντας τά έσοδα τών άκινήτων νά προκύπτουν άναγκαστικώς καί νά ύπαχθούν μέ κατάλληλον συντελεστή στόν ΦΠΑ .
    Οχι δηλαδή ό έντιμος έλληνοχριστιανικός κάτοχος άκινήτων (ίδιώτης άλλά μή έξαιρουμένων συνταγματικώς καί τών «νομικών προσώπων» ) νά τά κρατή κλεισμένα έπειδή είναι «δικά» του , γιά νά μήν μπή σέ άλλην φορολογική βαθμίδα , μέ άποτέλεσμα τήν κρίση στέγης , τήν αύξηση τών ένοικίων καί τήν έπένδυση τού είσαγομένου συναλλάγματος σέ τοίχους . Ομιλούμε τήν στιγμή αύτή μέ «μαρξισμό τής πράξης» καί όχι τού «μαρξισμού» , δηλαδή περί τών «έργατών» τού Βλγίου καί τής Γερμανίας , οί όποίοι , όσοι έρχονται ή μπορούν νά έλθουν , ένώ θά μπορούσαν νά έπενδύσουν τά χρήματά τους σέ έπιχειρματικούς τομείς , διατηρώντας τήν έπιχειρησιακή έπαφή μέ τίς χώρες πού έζησαν καί τονώνοντας έτσι τήν έσωτερική άγορά , άναγκάζονται νά τά έπενδύσουν σέ τοίχους , διότι τό πρόβλημα πού άντιμετωπίζουν , παρά τούς τόνους μπετόν , είναι τό πρόβλημα τής στέγης . Καί τούτο , διότι ή δίς Ζωίτσα ,έτών 87 καί άειπαρθένος , έχουσα «δικές» της τρείς πολυκατοικίες έκ διαρκούς κληροδοσίας άπό τό 1821 καί στενώς πιστή στά έλληνοχριστιανικά περιβάλλοντα , άρκείται μόνο στήν μία , γιά ν’ άποφεύγη τήν έφορεία , καί τίς άλλες δύο τίς άφήνει νά έρειπώνουν , έχοντάς τες τάξει «τάμα» στήν Αγία Εύλαμπία μετά τόν θάνατό της , έπειδή τήν έβοήθησε στήν ζωή της άπ’ τούς «κακούς έραστές» !…Αύτά έδώ , στήν Εύρώπη όμως οί άνύπαντροι πληρώνουν περισσότερα γιά φόρους απ’ όσα παίρνουν στό χέρι .
    Η δίς Ζωίτσα δέν προσέφερε τίποτε μέ τήν ζωή της στούς άλλους καί στό Κράτος : ούτε παιδιά ούτε κάποιο πνευματικό έργο –τά δύο πού άποτελούν τήν βάση τής ζωής . Κατά ποιόν λοιπόν τρόπο «τά έκ ίδιοκτησίας δικαιώματα δέν δύνανται νά άσκώνται είς βάρος τού γενικού συμφέροντος» στήν περίπτωσή της ?
    Βεβαίως ή «δίς Ζωίτσα » δέν περιλαμβάνεται στούς πίνακες περιεχομένων τών έργων τού Μάρξ καί τού Ενγκελς , διότι δέν άποτελεί έννοιαν άστική . Αποτελεί έννοια έλληνοχριστιανική καί έδώ είναι πού σύμφωνα μέ τά θεωρήματα τά κατά τόπους κομμουνιστικά κόμματα όφείλουν νά άναλύουν τίς έπιτόπιες συνθήκες καί νά μεταβάλουν τήν δίδα Ζωίτσα άπό πράγμα σέ έννοια .
    Αύτά βέβαια όλα , άν συζητάμε γιά τόν «λαό» . Ολίγη άσχολία περί τάς έννοίας δέν θά έκανε κακό στήν Αριστερά . »
    Από τό βιβλίο «επι της δομής τού νεοελληνικού κράτους»

  275. Και μια άλλη διατύπωση

  276. Γιώργος Πρίμπας said

    “Παράγοντες της αγοράς επισημαίνουν ότι έχει διαμορφωθεί ένα κίνημα «Δεν κληρονομώ» -κατάσταση εκ διαμέτρου αντίθετη με ό,τι ίσχυε πριν από το 2000, όταν η κληρονομιά γινόταν άμεσα αποδεκτή από τους συγγενείς. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις επιβαρύνσεις που υπάρχουν πλέον, με τον ΕΝΦΙΑ να «καίει» αρκετούς ιδιοκτήτες, τα ειρηνοδικεία σε πολλές περιοχές της ελληνικής επικράτειας κατακλύζονται καθημερινά από ανθρώπους που καταθέτουν αίτηση αποποίησης κληρονομιάς, χαρίζοντας ουσιαστικά στο Δημόσιο το ακίνητό τους. Μόνο στην Αττική κατατίθενται περίπου 200 αιτήσεις την εβδομάδα, σύμφωνα με δημοσίευμα στην εφημερίδα «Έθνος» -εξέλιξη που μεταφράζεται σε 10.000-12.000 τον χρόνο, την ώρα που στη Θεσσαλονίκη ο αριθμός διαμορφώνεται σε 5.000 ακίνητα και στην Πάτρα σε 1.600. Η κατακόρυφη πτώση στην αξία των ακινήτων αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες που συντελούν στην παγίωση της υφιστάμενης κατάστασης.”
    http://www.zougla.gr/greece/article/den-klironomo
    http://www.newsit.gr/newspapers-efimerides/ethnos/2016/9/14/53387/4
    —————————
    Ζούμε σε μια χώρα που η εφορία
    Αφορά (=πνίγει) τους μισθωτούς
    Δεν αφορά τους ελεύθερους επαγγελματίες (που αποτελούν το 50% των απασχολούμενων στη χώρα = ποσό τριπλάσιο από το αμέσως επόμενο κράτους στην Ε.Ε = το ΒΑΣΙΚΟ πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ που αναλογικά είναι κάπου στο μέσο όρο της Ε.Ε.)
    Αφορά ΣΕ ΔΥΣΒΑΣΤΑΧΤΟ ΒΑΘΜΟ (=στραγγαλίζει διότι είναι αποσυνδεδεμένη από το εισόδημα) μικροϊδιοκτήτες ακινήτων (που είναι διάφορο του: ιδιοκτήτες μέσων παραγωγής) μόνιμης κατοικίας (της οποίας συνήθως έχουνε να καλύψουνε και δόσεις από στεγαστικό δάνειο) ή και κάποιου εξοχικού – ή όπως μου έλεγε συνάδελφος που μετακόμισε Ραφήνα και πληρώνει νοίκι 2.500 ευρώ το χρόνο για σπίτι 120 τμ: «ευτυχώς τα έτρωγα όλα και δεν έχω τίποτα».

  277. Γιώργος Πρίμπας said

    * = ποσοστό τριπλάσιο

  278. sarant said

    279 Δηλαδή νοίκι 200 το μήνα;!

  279. Γιώργος Πρίμπας said

    ναι! το κλείνει χρονικής και τον πληρώνει μια φορά τον χρόνο.

  280. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    276. Δύτη, άσε τις χαιρετούρες και φρόντισε να εξοφλήσεις το γραμμάτιο με τη θεωρία του Αλ Γαζάλι (πώς τον λέγανε τεσπα…) για τα θάμματα! 🙂

  281. Ώπα, αρχίσανε και οι φοβέρες!

  282. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    284. 🙂 Eμ, φαγωθήκατε, πού είναι και πού είναι;… δεν ήξερες το:

  283. ΓιώργοςΜ said

    281 Στα τουριστικά μέρη, κυρίως τα κοντινά, κατοικίες που υπάρχουν για εκμετάλλευση λειτουργούν με τον τρόπο αυτό. Αντί ο ιδιοκτήτης να χρεώσει 1000 € το μήνα και να δουλέψει δύο μήνες, αλλάζοντας συνεχώς νοικάρη άρα ασχολούμενος και με (μικρο?)συντηρήσεις ενδιάμεσα, το νοικιάζει με ένα μικρό επιπλέον ποσό για όλο το χρόνο, κι έτσι το σπίτι συντηρείται και δε ρημάζει, πληρώνονται οι λογαριασμοί κλπ. Το έκανε ένας φίλος πριν από πολλλλλά χρόνια. Δεν ήξερα πως γίνεται ακόμη, γιατί όχι όμως, ειδικά αυτό τον καιρό.

  284. sarant said

    282 Πιο λογικό ακούγεται έτσι.

    285 Ακριβώς. Ή, όπως λέει μια παροιμία, η γριά έδωσε 1 άσπρο για να μπει στο χορό και μετά 5 άσπρα για να βγει και δεν την άφηναν

  285. Κι ένα καλό νέο http://newpost.gr/ellada/560626/synelhfthh-o-stefanos-xios

  286. spiral architect said

    Το περιτύλιγμα
    (θα το τιτλοφορούσα)

    http://www.efsyn.gr/arthro/ta-loyketa-kai-i-xanthoyla

  287. sarant said

    289 Δεν είχα αντιληφθεί ότι η Μαριάννα Τζιαντζή έγραφε στην ΕφΣυν

  288. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    289. Απ΄αντίθετη μεριά, ούτ΄ εγώ ότι ο Θ.Δημάδης συνεργαζόταν με την ΕφΣυν 😦 (Για την ακρίβεια, αρνήθηκε να το εγγράψει η μνήμη)
    http://www.huffingtonpost.gr/2016/09/19/politiki-media-efsyn_n_12080668.html

  289. Δεν έχουν όλοι μόνο καλά λόγια να πουν για τον Ελευθερουδάκη που κλείνει

    http://www.lifo.gr/articles/book_articles/114985

  290. Avonidas said

  291. sarant said

    🙂

  292. spatholouro said

    Προσυπογράφω κάθε λέξη του Πετσόπουλου:

    http://www.lifo.gr/articles/opinions/115192

  293. 295

    Μα είναι σοβαρός αυτός ο άνθρωπος. Και ξέρει καλά το χώρο του βιβλίου.

  294. sarant said

    295-296 Πολύ καλά τα λέει -και κάποια από αυτά τα λέμε και στο άρθρο.

  295. Ανιστόρητος θρήνος για ιστορικό βιβλιοπωλείο

    http://www.efsyn.gr/arthro/anistoritos-thrinos-gia-istoriko-vivliopoleio

  296. raf said

    Μιας που μιλάμε για βιβλιοπωλεία και κλεισίματα και παρακμές, εχθές μου ήρθε μια παραγγελία από γνωστό ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο: το ένα βιβλίο είναι ολόκληρο τσακισμένο σε δυο σημεία από εξώφυλλο μέχρι οπισθόφυλλο, και βαρυγκομούσαν όταν πήρα τηλέφωνο για να επιστραφεί πίσω και να φέρουν άλλο.

  297. sarant said

    299 Και πώς γίνεται η επιστροφή; Ποιον βαρύνουν τα τέλη;

  298. raf said

    @sarant
    Θα το επιστρέψω μέσα στο ίδιο τυλιγμένο κομμάτι χαρτονιού με το αυτοσχέδιο δοντάκι που μου ήρθε, μέσω Γεν. Ταχυδρομικής. Ποιον βαρύνουν τα τέλη δεν ειπώθηκε, εδώ δεν μου είπαν ούτε ένα τυπικό συγγνώμη, αλλά εγώ θα πω στη ΓΤ προφανώς ότι τα τέλη θα βαρύνουν το βιβλιοπωλείο. Έστειλα και μέιλ με φωτογραφίες όπως μου είπαν, στο οποίο φυσικά απάντηση δεν πήρα. Γενικά το ύφος τους ήταν πως μου κάνουν και χάρη. Κρίμα! Το βιβλίο είναι κάτι παραπάνω από τυπωμένο χαρτί, ένα βιβλιοπωλείο θα έπρεπε να το καταλαβαίνει αυτό.

  299. raf said


    Είμαι περίεργος;

  300. sarant said

    Όχι, το βιβλίο το αγόρασες καινούργιο, οπότε έχεις την απαίτηση να είναι καινούργιο.

  301. Φυσικά, και από κλασικά βιβλιοπωλεία συμβαίνει ν´ αγοράζουμε κακέκτυπα (που δεν φαίνονται εξωτερικά με το μάτι), αλλά άμα τα πάμε πίσω με την απόδειξη δεν διανοούνται να μην τα αλλάξουν!

  302. raf said

    Εντάξει, δέχτηκα ένα τηλεφώνημα προηγουμένως που το ‘σωσε κάπως το πράγμα, θα μου έρθει πρώτα το νέο αντίτυπο και έπειτα θα δώσω πίσω το παλιό, «δωρεάν φυσικά».

  303. sarant said

    Λες να μας διαβάζουν;!

  304. raf said

    Το σκέφτηκα κι αυτό!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: