Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Ρένος Αποστολίδης, ο Καζαντζάκης και οι συκοφαντίες

Posted by sarant στο 16 Μαΐου, 2017


Και σήμερα θα έχουμε άρθρο σχετικό με τον Καζαντζάκη, μετά το προχτεσινό που το αφιερώσαμε στην Οδύσειά του.  Σήμερα, παρόλο που δεν είναι Κυριακή, διότι το θέμα μας δεν είναι φιλολογικό όπως θα δείτε.

Με την πρόσφατη φασαρία για το χαμένο σίγμα της Οδύσειας του Καζαντζάκη, έγιναν στα κοινωνικά μέσα συζητήσεις για τον μεγάλο λογοτέχνη, και σε αυτές είδα να αναπαράγεται, και μάλιστα πάνω από μία φορά, κάτι που το θεωρώ ψευδές, αποτέλεσμα συκοφαντίας. Κι επειδή ένας βασικός σκοπός του ιστολογίου είναι ανασκευάζει μύθους, ψέματα και λαθροχειρίες, γράφω το σημερινό σημείωμα.

Λοιπόν, η άποψη που είδα να διατυπώνεται στις διαδικτυακές αυτές συζητήσεις είναι ότι, όταν έγινε η σοβιετική επέμβαση στην Ουγγαρία το 1956, ο Καζαντζάκης χαιρέτισε τον σοβιετικό στρατό.

Η μοναδική πηγή γι’ αυτόν τον ισχυρισμό είναι μια τηλεοπτική συνέντευξη του Ρένου Αποστολίδη, που θα τη δούμε παρακάτω. Παλιότερα είχα αντέξει να δω αυτη την εκπομπή, που υπάρχει σε συνέχειες στο Γιουτούμπ και ειχα ερευνήσει το θέμα, χωρίς να βρω την παραμικρή τεκμηρίωση για τον ισχυρισμό του Αποστολίδη. Βλέποντας τώρα ότι ο ισχυρισμός έχει γίνει πιστευτός, αφού τον επανέλαβαν δυο ή τρεις διαφορετικοί συνομιλητές μου, αποφάσισα να γράψω το σημερινό άρθρο.

Πρέπει εκ προοιμίου να δηλώσω ότι έχω κάκιστη ιδέα για τον Ρένο Αποστολίδη (1924-2004), σε ηθικό κυρίως επίπεδο. Ο λόγος για τον οποίο έχω αυτή την κάκιστη ιδέα δεν είναι η αφόρητη έπαρσή του, που στάζει από την οθόνη μόλις τον δείτε να μιλάει για λίγο, δεν είναι ότι εισέβαλε στη Βουλή επικεφαλής ακροδεξιών τραμπούκων το 1964 ούτε ότι συνεργάστηκε με τη δικτατορία επιβάλλοντας σε όλες τις εφημερίδες να δημοσιεύουν διηγήματα από την ανθολογία του.

Αυτό που για μένα είναι ασυγχώρητο αμάρτημα είναι ότι το 1996, όταν ήταν αρχηγός της ΝΔ ο Μιλτιάδης Έβερτ, και γινόταν θόρυβος στις εφημερίδες για τα σαρδάμ του και την (υποτιθέμενη ή πραγματική, δεν θα το συζητήσω τώρα) πνευματική του ανεπάρκεια, ο Ρένος Αποστολίδης βγήκε και δήλωσε ότι είχε μαθητή τον 15χρονο Μιλτιάδη Έβερτ στο γυμνάσιο στην Ε’ Οκταταξίου και ότι ο μαθητής του ήταν «κάκιστος, ο χειρότερος που είχα στη ζωή μου», ότι έγραφε την Ιαπωνία «Η Απονία», ότι «δεν ήξερε το αλφάβητο» και ότι «είχε στίγματα ιδιωτείας». (Συνέντευξη του Ρένου στο περιοδικό Γυναίκα τχ. 1126 και τα ίδια στον ραδιοσταθμο Flash, με ευρεία αναδημοσίευση στον Τύπο της εποχής). Αυτά τα θεωρώ απαράδεκτα, όχι επειδή σαράντα χρόνια μετά είναι αδύνατο να αποδειχτούν αλλά διότι διαρρηγνύουν την ιερή σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στον δάσκαλο και στον μαθητή -το βρίσκω χειρότερο από το να βγει ο ιερωμένος και να σχολιάσει δημόσια κάτι που έμαθε στην εξομολόγηση ή ο γιατρός να κοινολογήσει το ιστορικό του ασθενή του.

Τέλος πάντων, μπορεί να με βρίσκετε υπερβολικόν, αλλά έπρεπε να ξεκαθαρίσω εξαρχής ότι δεν εκτιμώ καθόλου τον Ρένο Αποστολίδη, παρόλο που έχω ακούσει από ανθρώπους που τον συναναστράφηκαν (π.χ. ο Κ. Φέρρης) ότι ήταν σαγηνευτικός συνομιλητής και καλός φίλος, ενώ αναγνωρίζω ότι έχει συμβάλει στα γράμματά μας, και ως λογοτέχνης και ως κριτικός-ανθολόγος. Διαβάζω μάλιστα και τα κείμενά του (έχω σχεδόν όλα τα περιοδικά που έβγαζε κατά καιρούς) και τα βρίσκω ανάγνωσμα ενδιαφέρον, σε ορισμένα σημεία ακόμα και τερπνό, αν μπορέσεις να ξεπεράσεις την πηχτή του έπαρση και την τάση του για συνεχείς παρεκβάσεις.

Αλλά πλατειάζω κι εγώ. Σε μια συνέντευξη λοιπόν του Ρένου Αποστολίδη που δόθηκε στον Β. Καββαθά στην εκπομπή Πρόσωπα της ΕΤ-1 το 1997, ο Ρένος ασχολείται με τον Καζαντζάκη. Η εκπομπή υπάρχει στο Γιουτούμπ αλλά δυστυχώς όχι ενιαία παρά σε έξι δεκάλεπτα αρχεία (παλιότερα το Γιουτούμπ έβαζε τέτοιους ανόητους περιορισμούς). Το απόσπασμα που μας ενδιαφέρει είναι στην αρχή του δεύτερου τμήματος, αν και νομίζω ότι και σε άλλα σημεία αναφέρεται ο Ρένος στον Καζαντζάκη, όταν π.χ. διατυπώνει τον αβάσιμο ισχυρισμό ότι οι πολλές μεταφράσεις έργων του Καζαντζάκη στο εξωτερικό οφείλονται στο ότι είχε διατελέσει πρέσβης στην Ουνέσκο (για μικρό διάστημα, προσθέτω εγώ: ένα χρόνο μόλις, από τα μέσα του 1947 ως τα μέσα του 1948). Όμως αυτό θα το δούμε άλλη φορά, προς το παρόν ας εστιαστούμε στα ουγγρικά. (Ευχαριστώ τον φίλο Jago που εντοπισε το απόσπασμα):

Το βίντεο ξεκινάει με τον Ρένο να λέει ότι το κοινό κακώς δίνει αξία σε συγγραφείς που δεν τους έχει διαβάσει, επειδή ακούγεται ότι είναι μεγάλοι.

«Οι δημόσιες σχέσεις του νεκρού, που λέω εγώ», σχολιάζει ο Β. Καββαθάς.

«Όχι μόνο του νεκρού, του ζωντανού», τον κόβει ο Ρένος και συνεχίζει:

«Όταν μπήκαν 3000 τανκς στη Βουδαπέστη το 1956» [ακολουθεί μακρά παρέκβαση για τους εργάτες της Βούδας], «όταν μπήκαν 3.000 τανκς, ο Καζαντζάκης με παγκόσμια δήλωσή του εχαιρέτισε τον ελευθερωτή σοβιετικό στρατό. Αυτό του εξησφάλισε την κάλυψη και την πάντοτε προβολή από την παγκόσμια Αριστερά, κι ακόμα. Εν τω μεταξύ ο άνθρωπος αυτός ….»

Λέει κι άλλα για τον Καζαντζάκη, στα οποία μπορεί και να έχει κάποιο δίκιο, αλλά θα σταματήσω εδώ. Εδώ διατυπώνεται μια συγκεκριμένη καταγγελία, ότι ο Καζαντζάκης χαιρέτισε τη σοβιετική επέμβαση το 1956 και ότι για τον λόγο αυτό κέρδισε την προβολή του.

Κάποιος που ξέρει απέξω χρονολογίες, θα έχει ήδη διατυπώσει μιαν ένσταση εδώ. Η επέμβαση στην Ουγγαρία έγινε τον Νοέμβριο του 1956, και ο Καζαντζάκης πέθανε ένα χρόνο μετα, τέλη Οκτωβρίου του 1957. Είχε ήδη προταθεί 8 φορές για Νόμπελ, κατά κοινή ομολογία είχε χάσει το βραβείο στις λεπτομέρειες και ύστερα από λυσσώδη προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης, τα έργα του μεταφράζονταν σε όλες τις γλώσσες και κέρδιζαν κριτικούς και κοινό -θέλω να πω, είχε ήδη πολύ μεγάλη προβολή.

Αλλά έγινε τάχα αυτή η «παγκόσμια» δήλωση; Πού έγινε; Δεν θα πρέπει να αναφέρεται κάτι στα διάφορα βιβλία για τον Καζαντζάκη; Τίποτα δεν έχω υπόψη μου. Επιπλέον, η δήλωση, αν έγινε, θα δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες της εποχής. Πού είναι; Εγώ ερεύνησα τις εφημερίδες που υπάρχουν στον ιστότοπο της Εθνικής Βιβλιοθήκης για το διάστημα Οκτωβρίου 1956 έως Ιανουάριο 1957 (η επέμβαση στην Ουγγαρία έγινε στις 23 Οκτωβρίου αρχικά, και στις 3 Νοεμβρίου στη συνέχεια, και τότε έγιναν οι σφοδρές συγκρούσεις, που κράτησαν περίπου 10 μέρες). Δεν βρήκα τίποτε. Μπορείτε κι εσείς να κάνετε την αναζήτηση, εδώ, βάζοντας «Καζαντζάκης» και επιλέγοντας π.χ. την Ελευθερία και ζητώντας το διάστημα π.χ από 1/10/1956 έως 1/12/1956 (ή όποιο άλλο θέλετε). Υπάρχουν αναφορές στον Καζαντζάκη, αλλά καμιά σε σχέση με την Ουγγαρία, και καμιά δήλωση.

Επειδή έχω και προσωπικό αρχείο, έψαξα επίσης στα φύλλα του Βήματος, του Έθνους και της Αυγής για την ίδια περίοδο. Πάλι δεν βρήκα καμιά «παγκόσμια δήλωση» του Καζαντζάκη υπέρ του σοβιετικού στρατού. Οπότε; Πώς μπορείς να αποδείξεις ότι κάτι δεν συνέβη; Με βάση την τυπική λογική, είναι αδύνατο. Μπορείς μονο να αποδείξεις ότι κάτι συνέβη, και γι’ αυτό το βάρος της αποδείξεως το έχει ο κατήγορος. Βέβαια, η κοινή (και όχι η τυπική) λογική μάς λέει ότι αν είχε γίνει «παγκόσμια δήλωση» από τον Καζαντζάκη, και μάλιστα τέτοιας εμβέλειας που να του χαρίσει την αιώνια προβολή, κάπου θα έπρεπε να υπάρχει ίχνος της -και τέτοιο, όπως είδαμε, δεν βρέθηκε πουθενά.

Ευτυχώς όμως, ψάχνοντας βρήκα κάτι άλλο. Υπάρχει πράγματι δήλωση του Καζαντζάκη για την επέμβαση στην Ουγγαρία, μονο που δεν χαιρετίζει τον σοβιετικό στρατό αλλά τον αγώνα του ουγγρικού λαού!

Όπως βλέπετε στο απόκομμα αριστερά (Έθνος, 14.11.1956), Ούγγροι συγγραφείς είχαν στείλει τηλεγράφημα σε κορυφαίους Ευρωπαίους πνευματικούς ανθρώπους, ανάμεσά τους και στον Καζαντζάκη, ζητώντας συμπαράσταση.

Ο Καζαντζάκης είχε απαντήσει με τηλεγράφημα τα εξής:

Σαν Έλληνας που υποφέρω για την αιματηρή κατάπνιξη της ελευθερίας στην Κύπρο, εννοώ καλύτερα τον ηρωικό αγώνα του ουγγρικού λαού.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

Θυμίζω ότι την εποχή εκείνη είχε ξεσπάσει ο απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ στην Κύπρο και είχαν ήδη αρχίσει οι εκτελέσεις (πρώτοι ο Καραολής και ο Δημητρίου τον Μάιο του 1956).

Στη δήλωσή του ο Καζαντζάκης επιδέξια αναφέρεται και στον γώνα της Κύπρου και εκφράζει μεν συμπαράσταση αλλά δεν καταδικάζει ρητά τον σοβιετικό στρατό, ίσως και για να τηρήσει ισορροπίες αφού την ίδια εποχή εκτυλισσόταν η επέμβαση των Αγγλογάλλων στο Σουέζ και συζητιόταν στον ΟΗΕ το Κυπριακό.

Πάντως, θα συμφωνήσετε ότι η δηλωση αυτή δεν έχει καμιά σχέση με χαιρετισμό στον «ελευθερωτή σοβιετικό στρατό», όπως ισχυρίστηκε ο Ρένος Αποστολίδης.

(Εδώ το αρχικό άρθρο έχει τροποποιηθεί) Υπάρχει όμως και άλλη μια τοποθέτηση του Καζαντζάκη για την Ουγγαρία, που έγινε μερικούς μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 1957, όταν το Ίδρυμα Ευρωπαϊκής Κουλτούρας, στο οποίο ήταν μέλος, έστειλε ερωτηματολόγιο σε όλα του τα μέλη, ζητώντας να τοποθετηθούν πάνω στα γεγονότα. Τότε ο Καζαντζάκης απάντησε εκτενέστερα, αν και η απάντηση αυτή άργησε να δημοσιοποιηθεί -στην Ελλάδα έφτασε μόλις τον Απρίλιο, μέσω του λογοτεχνικού περιοδικού Καινούρια Εποχή, και αναδημοσιεύτηκε στην Αυγή:

JI_38

Λείπει ένα κομμάτι από το τέλος, που ίσως μπορέσω να το βρω αργότερα και να το προσθέσω. Ο Καζαντζάκης τηρεί εδώ μέση στάση. Επικρίνει το καθεστώς και τη «ρωσική κατοχή», θεωρεί απάνθρωπη την επέμβαση του στρατού, αλλά απαραίτητη, γιατί θεωρεί ότι η εξόντωση του κομμουνισμού δεν είναι  προς το συμφέρον της ανθρωπότητας. Ασφαλώς η στάση του διαφέρει από πολλών δυτικών διανοουμένων, μαζί και Ελλήνων, που ήταν απερίφραστοι στην καταδίκη της επέμβασης, αλλά και από τη στάση των κομμουνιστών διανοουμένων, που την υποστήριξαν. Είναι μια μέση στάση, που μπορεί πράγματι να θεωρηθεί ότι εξυπηρετούσε το σοσιαλιστικό στρατόπεδο, αφού δεν προχωρούσε σε απερίφραστη καταδίκη.

Ωστόσο, με βάση τα παραπάνω, και αν δεν παρουσιαστούν άλλα στοιχεία, υποστηρίζω ότι ο ισχυρισμός του Ρένου Αποστολίδη ότι » ο Καζαντζάκης με παγκόσμια δήλωσή του εχαιρέτισε τον ελευθερωτή σοβιετικό στρατό» το 1956 δεν είναι βέβαια κατασκευασμένος από το μηδέν αλλά αποτελεί χονδροειδή διαστρέβλωση της πραγματικότητας, σε σημείο που να γίνεται συκοφαντικός. Η διαστρέβλωση δεν έγκειται τόσο στην ακρίβεια της αποδιδόμενης φράσης (πουθενά δεν μίλησε για ελευθερωτή σοβιετικό στρατό ο Καζ.) όσο στην εντύπωση που δημιουργείται στον θεατή της συνέντευξης του Ρένου, ότι δηλαδή ο Καζαντζάκης έσπευσε να χαιρετίσει την επέμβαση αμέσως, όπως θα έκανε κάποιος αφοσιωμένος προπαγανδιστής του ρωσικού στρατού.

Και βέβαια, για να πάμε και στην ουσία, βρίσκω εντελώς αβάσιμο αυτό που υπονοεί ο Ρένος, ότι ο Καζαντζάκης την προβολή και την υστεροφημία του την οφείλει στη δήθεν επιδοκιμασία του ελευθερωτή σοβιετικού στρατού.

Αν παρακολουθήσετε ολόκληρο το απόσπασμα, θα διαπιστώσετε την έπαρση του Ρένου -χαρακτηριστικά, λέει σε ένα σημείο ότι ήταν λάθος του που επέκρινε συγγραφείς όπως ο Βενέζης ή ο Θεοτοκάς γιατί είναι σαν ο αετός να τα βάζει με τις μύγες. Μόνο ο Αριστοτέλης ήταν μέγεθος που άξιζε να το επικρίνει, συνεχίζει. Έχουμε δυο καταξιωμένους, βραβευμένους και πολυμεταφρασμένους συγγραφείς, που αποτελούσαν βέβαια τμήμα του λογοτεχνικού κατεστημένου, αλλά είχαν συγκινήσει και ακόμα συγκινούν γενιές, αν μη τι άλλο με το Νούμερο 31328 ή την Αιολική γη ο Βενέζης και με τον Λεωνή ή την Αργώ ο Θεοτοκάς -αλήθεια, τι είχε ν’ αντιτάξει ο… αετός; Την Πυραμίδα 67; Δεν βαραίνει και τόσο πολύ στην πλάστιγγα.

Αλλά για κανέναν συγγραφέα δεν έχει τόσο μένος ο Αποστολίδης όσο για τον Καζαντζάκη. Εδώ η εμπάθεια χτυπάει κόκκινο. Δεν ξέρω αν υπήρξαν συγκεκριμένοι προσωπικοί λόγοι που τους αγνοώ, ίσως είναι απλώς ο φθόνος για την παγκόσμια αναγνώριση, μαζί με το αβάσταχτο αίσθημα αδικίας: ο Ρένος πίστευε ότι είναι πολύ μεγάλος ο ίδιος και δεν έχει αναγνωριστεί, οπότε είναι λογικό να φθονούσε τον άλλο που αναγνωρίστηκε «χωρίς να αξίζει». Επιπλέον, ο Καζαντζάκης έχει πολλές αντιφάσεις και πλευρές που προσφέρονται για κριτική, είναι δηλαδή προνομιακός στόχος. Όχι ότι είναι κριτική το «μυαλό κότας» και τα υπόλοιπα του Ρένου.

Αλλά αυτά επιδέχονται εκτίμηση. Εκείνο που κυρίως με νοιάζει στο σημερινό άρθρο είναι να καταλήξουμε ότι ο Καζαντζάκης δεν χαιρέτισε τον σοβιετικό στρατό και ότι ο ισχυρισμός του Ρένου Αποστολίδη αποτελεί διαστρέβλωση της πραγματικότητας σε σημείο να είναι συκοφαντικός.

Προσθέτω εδώ μια ανθολογία δημοσιευμάτων ελληνικών εφημερίδων για τον Καζαντζάκη.

 

Advertisements

267 Σχόλια to “Ο Ρένος Αποστολίδης, ο Καζαντζάκης και οι συκοφαντίες”

  1. Λεύκιππος said

    ο Καζαντζάκης χαιρέτισε τον σοβιετικό στρατό. Ε, όλοι κάνουμε τα λάθη μας

  2. Λεύκιππος said

    1 Κι εγώ κάνω τα λάθη μου. Μάλλον βιάστηκα να σχολιάσω …

  3. Mod said

    Αν υπάρχουν τόσο αποφεύγματα από τα παλιότερα χρόνια (που έγραφε κανείς σε εφημερίδες και βιβλία) τρομάζω με το τι θα γίνει στις επόμενες δεκαετίες ελέω facebook, twitter κλπ. Άσε που κάθε κοτσάνα που πετάξαμε στα νιάτα μας ελαφρά τη καρδία θα μας κυνηγάει μια ζωή…

  4. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    » Μόνο ο Αριστοτέλης ήταν μέγεθος που άξιζε να το επικρίνει, συνεχίζει.»

    Ω ρε καλάμι που είχε καβαλήσει!

  5. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα.

    Το περίεργο είναι ότι, εδώ και πολλά χρόνια οι άνθρωποι του πνεύματος δεν καταδικάζουν τις σύγχρονες οικονομικές επεμβάσεις, που τα αποτελέσματά τους είναι χειρότερα από πόλεμο με όπλα. Αλλά τι λέω, είμαστε στην εποχή των σίκουελ και των πρίκιουελ όπου αναμασώνται τα παλιά σενάρια, για να κατανοήσουμε τα αυθεντικά.

    Νταξ’ πειστήκαμε!

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1-2 Το πρόλαβες 🙂

    3 Εδώ δεν έχουμε ακριβώς απόφευγμα, πιο πολύ συκοφαντία το θεωρώ.

  7. Raptakis Dimitrios said

    Νίκο, το νόστιμο είναι ότι στην εκπομπή που ανέβασες ο Ρένος διαβάζει ένα ποίημα του Καζαντζάκη που, καθώς φαίνεται, αγαπούσε κι ο πατέρας σου Δημ.
    Σαραντάκος (http://www.sarantakos.com/fistiki/kaz-poiht.html)

    Και μένα μ’ αρέσει πολύ. Ιδού:

    Δυο μήνες πάνε πια στης πλούσιας Πύλος
    τ’ αμμουδερά ακρογιάλια που περνούσα.
    Νοτιάς φυσούσε, ξέσπασεν η μπόρα,
    κι από τα μαύρα νέφαλα χυνόταν
    βαριά νεροποντή κι ολούθε ο μέγας
    μας τυραγνούσε κεραυνός του Δία.
    Στο φως μιας αστραπής, βιγλίζω απάντεχα
    τον Οδυσσέα στη μέση του πελάγου,
    γαλήνιο να κρατά το δοιάκι,
    κατάματα στηλώνοντας τη μπόρα!
    «Δυσσέα του κράζω, πας για την πατρίδα;
    Πια μες στης θεάς την κλίνη δε χωρούσες;»
    Μ΄ αυτός, με το τιμόνι στην παλάμη
    και τ’ αρμυρά δαγκώνοντας μουστάκια,
    τήραε μακριά σκυφτός και δεν έστράφη!

  8. Πέπε said

    2’00» Μα γιατί φορτώνει;

  9. Spiridione said

    Αν έχεις το περ. Καινούρια Εποχή, είχε δημοσιευθεί εκεί μια μεταφρασμένη συνέντευξη του Καζ. για τα ουγγρικά
    https://books.google.gr/books?id=o45iAAAAMAAJ&q=%CE%9A%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%B1+%CE%95%CF%80%CE%BF%CF%87%CE%AE+%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%85%CE%BE%CE%B7+%CE%9F%CF%85%CE%B3%CE%B3%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1+%CE%9A%CE%B1%CE%B6%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B6%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82&dq=%CE%9A%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%B1+%CE%95%CF%80%CE%BF%CF%87%CE%AE+%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%85%CE%BE%CE%B7+%CE%9F%CF%85%CE%B3%CE%B3%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1+%CE%9A%CE%B1%CE%B6%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B6%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwif14jm8vPTAhXLAMAKHXyEAAIQ6AEIIzAA

  10. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    Το απόκομμα από το Έθνος της 14.11.1956 που βρήκες κι έβαλες Νίκο λέει πολλά.

    Τυχερός ήταν ο Ρ. Α. που τότε που έγινε η εκπομπή στην ΕΤ-1 (΄97) το διαδίκτυο δεν είχε την μορφή, έκταση και διάδοση που έχει πάρει σήμερα, τουλάχιστον εδώ, στην Ελλάδα. Πως να αντιτείνεις λοιπόν σε έναν (ατεκμηρίωτο) ισχυρισμό και κυρίως πως να το κάνεις τουλάχιστον το ίδιο γνωστό στο κοινό; Ίσως μια δεύτερη επί τούτου εκπομπή στην ΕΤ-1 να είχε κάποια απήχηση, αλλά δεν μπορούσε κανείς να το επιβάλει. Δεν ήταν και το ευκολότερο…. Να γράψει ο τύπος σχετικά; Ίσως, αλλά πόσοι αναγνώστες θα το έβλεπαν, αν δεν είχε γίνει προηγουμένως θέμα συζητήσεων;

    Έριξε ο κουζουλός μια πέτρα στο πηγάδι και σαράντα γνωστικοί δεν κατέουν να τηνε βγάλουν, όπως λέει η λαϊκή σοφία.

    Εύχομαι η σημερινή ανάρτηση, με τα όποια στοιχεία, συμπεράσματα και πληροφορίες (θα) περιέχει, να καταχωρηθεί κατάλληλα κι επαρκώς και να αποτελέσει έτσι τον αντίλογο στον ατεκμηρίωτο ισχυρισμό του Ρένου για τον Καζαντζάκη.

  11. sarant said

    8 Μόνος του!

    9 Μπράβο, καλό εύρημα. Και πάλι ο Καζ. φαίνεται να κρατάει μέση στάση, αλλά πρέπει να βρω το απόσπασμα.

  12. cronopiusa said

    «Πολεμούμε γιατί έτσι μας αρέσει,
    τραγουδούμε κι ας μην υπάρχει αυτί
    να μας ακούσει»

  13. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Φυσικὰ καὶ χρειάζονται ἀποδείξεις ἀλλὰ εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁ Καζαντζάκης ἦταν παρορμητικὸς καὶ πολλὲς φορὲς ἔκανε πράγματα ἀπερίσκεπτα ἐπειδὴ ἐνθουσιαζόταν ἀπὸ στιγμιαῖες ἐντυπώσεις. Ἐλάττωμα ποὺ τὸ ἀναγνωρίζω κι ἐγὼ στὸν ἑαυτό μου κι ἐπειδὴ τὂ ἀναγνωρίζω προσπαθῶ τουλάχιστον νὰ τὸ ἐλέγξω. Γι’αὐτὸ καὶ θεωρῶ ὅτι μπορῶ νὰ καταλάβω τὸν Καζαντζάκη. Αὐτό του τὸ ἐλάττωμα πολλοὶ τὸ ἐκμεταλλεύτηκαν γιὰ νὰ τὸν δυσφημίσουν κι εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους ποὺ οἱ συκοφαντές τοῦ Ἀποστολίδη ἔγιναν πιστευτές

  14. Spiridione said

    11. Εδώ είναι το απόσπασμα
    http://www.historical-museum.gr/webapps/kazantzakis-pages/gr/sources/newspapers-intro.php

  15. spatholouro said

    http://www.historical-museum.gr/webapps/kazantzakis-pages/gr/sources/newspapers-intro.php

  16. Κουνελόγατος said

    «Πρέπει εκ προοιμίου να δηλώσω ότι έχω κάκιστη ιδέα για τον Ρένο Αποστολίδη (1924-2004), σε ηθικό κυρίως επίπεδο. Ο λόγος για τον οποίο έχω αυτή την κάκιστη ιδέα δεν είναι η αφόρητη έπαρσή του, που στάζει από την οθόνη μόλις τον δείτε να μιλάει για λίγο, δεν είναι ότι εισέβαλε στη Βουλή επικεφαλής ακροδεξιών τραμπούκων το 1964 ούτε ότι συνεργάστηκε με τη δικτατορία επιβάλλοντας σε όλες τις εφημερίδες να δημοσιεύουν διηγήματα από την ανθολογία του».

    Ναι για, δεν τα λες και λίγα. Κι εγώ που τον έχω ψιλοδεί κάπου, κάποτε, μου την έσπασε ο τρόπος κι έκλεισα την τηλεόραση.
    Έχω έναν συνάδελφο -λίγο των άκρων, χιχι- που τον θαυμάζει και τον διαφημίζει συνέχεια, θεωρεί πως ήταν καλό πράγμα το ντου στη Βουλή, τα έχει κάνει και τα έχει πει όλα. Κάτι σε φασισμό μου φέρνει άλλα μάλλον λάθος κάνω. Το άλλο με τον Έβερτ δεν το ήξερα, νόμιζα ότι το είχαν βγάλει οι επιτελείς του καταλληλότερου για να πικάρουν τον παχουλό.

  17. Spiridione said

    Από εδώ
    http://www.historical-museum.gr/webapps/kazantzakis-pages/gr/sources/newspapers-intro.php

  18. Γιάννης Ιατρού said

    8: Πέπε, αν κάνει τέτοια τερτίπια, μάλλον δεν σχετίζεται με την ιστοσελίδα εδώ. Από νωρίς σήμερα και κατά διαστήματα το διαδίκτυο είναι «λίγο περίεργο» … Ίσως ο απόηχος των πρόσφατων επιθέσεων κλπ.

  19. sarant said

    14-15-17 Μπράβο, το βρήκατε εσείς, είναι της Αυγής Απρ. 1957. Μέση στάση, θα έλεγα.

  20. Spiridione said

    19. Λείπει από το απόκομμα η 5η απάντηση, απ’ όπου μάλλον είναι και το παράθεμα του σχ. 9, αλλά φαντάζομαι δεν θα αλλάζει και πολύ το νόημα.

  21. atheofobos said

    Το δημοσίευμα της ΑΥΓΗΣ με τις δηλώσεις του Καζαντζάκη θυμίζει το και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ!
    Πολλές φωτογραφίες του LIFE από την εξέγερση στην Ουγγαρία υπάρχουν εδώ:
    Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗΝ ΟΥΓΓΑΡΙΑ ΤΟ 1956 ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΥΣ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2009/01/1956.html

  22. LandS said

    14-15-17-19

    Για την απάντηση στην ερώτηση #4. Τάπαμε και μεις αυτά, έντεκα χρόνια αργότερα, αλλά εμείς είχαμε το χρόνο να το ξανασκεφτούμε.

  23. Γιάννης Ιατρού said

    17: Spiridione
    Σπύρο, για να διευκολύνω 🙂

  24. Πέπε said

    18
    Καλημέρα Γιάννη.
    Όχι, για τον ίδιο τον Αποστολίδη λέω. Λίγο πριν το 2 λεπτό αρχίζει να φορτώνει μόνος του, και στο 2 λεπτό παρ’ ολίγο και θα ‘παιρνε φωτιά. Και ξανά λίγο παρακάτω.

  25. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  26. cronopiusa said

    ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ – ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΟΣ (ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ)

  27. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Tα 3000 άρματα μάχης μού φάνηκε τεράστιος αριθμός. Η Γουίκι καταλήγει (από ρωσικές πηγές μεταγενέστερες ) στον αριθμό 1130,που μοιάζει πιο λογικός.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Hungarian_Revolution_of_1956#cite_note-1

  28. Φήμιος Νεγρεπόρδες said

    Έχω διαβάσει και το αντίθετο ότι ο Καζαντζάκης ήταν φασίστας.

  29. Corto said

    Δηλώσεις Ελλήνων ηθοποιών για την Ουγγρική εξέγερση, δίπλα δίπλα σε σχετικά κείμενα του Αλμπέρ Καμύ και κάποιων σημαντικών Ελλήνων συγγραφέων:

    https://dimartblog.com/2016/11/10/hungarian-revolution/

    Τελικά η ανάδειξη των ηθοποιών σε «ανθρώπους του πνεύματος» είναι αρκετά παλιά ιστορία.

  30. sarant said

    23 Eίσαι πιο γρήγορος από μένα, μπράβο.

    Το στοιχείο αυτό είναι ασφαλώς σημαντικό και επιβάλλει τροποποίηση στο άρθρο.

  31. Pedis said

    Αυτό του εξησφάλισε την κάλυψη και την πάντοτε προβολή από την παγκόσμια Αριστερά

    Το ότι εδώ υπάρχει ηλίθιο ψεύδος συνάγεται από το γεγονός ότι

    τo ακριβώς αντίθετο έπρεπε να κάνει για να έχει την υποτιθέμενη προβολή.

    Α, με την ευκαιρία:

    F. S. Sauders, The Cultural Cold War: The CIA and the World of Arts and Letters

    Πρόλογος + 1ο κεφ.

    The CIA and the Cultural Cold War Revisited

  32. LandS said

    21 Καθόλου μα καθόλου. Αφού λέει «[οι οπαδοί του Χόρτυ] όταν είχαν την εξουσία στα χέρια τους κάνανε χοντρό μακελειό» και «[ο Ρωσικός στρατός] ήταν υποχρεωμένος, έπρεπε να επέμβει». Άρα παιρνει ξεκάθαρη θέση. Μπορεί να μη χαιρετίζει αλλά θέση παίρνει.

    Μιλάει βέβαια για «καθολική λαϊκή επανάσταση» και για τον Ουγγρικό Λαό που ήταν «ολόκληρος» δυσαρεστημένος και ότι «κάθε κατακτητής είναι απαίσιος». Αυτά όμως είναι αντικειμενικές διαπιστώσεις δεν είναι δήλωση στάσης υπέρ ή κατά.

  33. Pedis said

    Καλο κουμάσι. Φαινόμενο σπασαρχίδη. Να τον έχεις στενό συγγενή, προιστάμενο, … κατάρα στον εχθρό σου.

  34. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Μου κάνει μεγάλη εντύπωση πώς έπιασε αυτή η συκοφαντία. Από όσο γνωρίζω, ο Καζαντζάκης δεν ήταν ιδιαίτερα φιλοκομμουνιστής ή φιλοσοβιετικός, κάθε άλλο.

    Θα μου πείτε, στην Ελλάδα είχαμε κι έχουμε αυτή τη μανιχαϊστική λογική, όποιος δεν είναι απερίφραστα με το «Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» αυτομάτως κατατάσσεται στα «μιάσματα».

  35. sarant said

    Όπως είπα, το εύρημα του Spiridione και του Σπαθόλουρου είναι σημαντικό κι έτσι το έβαλα και στο άρθρο, αλλάζοντας την κατακλείδα:

    ….υποστηρίζω ότι ο ισχυρισμός του Ρένου Αποστολίδη ότι » ο Καζαντζάκης με παγκόσμια δήλωσή του εχαιρέτισε τον ελευθερωτή σοβιετικό στρατό» το 1956 δεν είναι βέβαια κατασκευασμένος από το μηδέν αλλά αποτελεί χονδροειδή διαστρέβλωση της πραγματικότητας, σε σημείο που να γίνεται συκοφαντικός. Η διαστρέβλωση δεν έγκειται τόσο στην ακρίβεια της αποδιδόμενης φράσης (πουθενά δεν μίλησε για ελευθερωτή σοβιετικό στρατό ο Καζ.) όσο στην εντύπωση που δημιουργείται στον θεατή της συνέντευξης του Ρένου, ότι δηλαδή ο Καζαντζάκης έσπευσε να χαιρετίσει την επέμβαση αμέσως, όπως θα έκανε κάποιος αφοσιωμένος προπαγανδιστής του ρωσικού στρατού.

  36. Γιάννης Ιατρού said

    Βρήκα κι αυτή την αναφορά στον Καζαντζάκη και τα συμβάντα στην Ουγγαρία

  37. sarant said

    36 Αυτό δεν το θεωρώ διαστρεβλωτικό ή συκοφαντικό, είναι πιστή μεταφορά -και κάνει ταυτόχρονα κριτική, που είναι δικαίωμά του. Από πού είναι;

  38. Pedis said

    # 36 – γιατί, πού έχει πρόβλημα αυτή η προσεγγιση ;

  39. Γιάννης Ιατρού said

    37: Νίκο, η αναφορά που κάνει (Δέντρο 177) είναι μάλλον από:
    Το Δέντρο, «Νίκος Καζαντζάκης / Καταφάσεις και Αμφιθυμίες», τεύχος 155-156, Μάιος 2007.

    Το άρθρο το ίδιο (Ν.Κ., 50 χρόνια από κλπ.) το ανεβάζω σε 5′ και θα δώσω σύνδεσμο 🙂

  40. sarant said

    38 Eμένα ρωτάς ή το 36;

  41. sarant said

    39 Και το Δέντρο 177 μπορεί να βρεθεί.

  42. Pedis said

    και τους δύο … για να μην παρεξηγηθεί κανείς ότι δεν ερωτάται 🙂

  43. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    23. Ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε παρόμοια ἄποψη εἶχαν ἡ γιαγιά μου κι ὁ παππούς μου, Θεός χωρέστους, γιὰ τὴν παρ’ὁλίγο ἐπέμβαση στὴν Πολωνία τὴ δεκαετία τοῦ 80

  44. sarant said

    38 Αν εννοείς την προσέγγιση του Καζ. θεωρώ ότι είναι μια μέση οδός ανάμεσα στην καταδίκη και την υποστήριξη

  45. Γιάννης Ιατρού said

    39: Εδώ ο σύνδεσμος (πιντιεφι) από το έγγραφο στο σχ. 39 (βλ. σελ. 51)

  46. Α.Γ. said

    Δεν είναι άμεσα σχετικό με αυτήν εδώ την ανάρτηση, είναι όμως σχετικό με την αφορμή της και επίσης έχει σχέση με τη διακρίβωση της αυθεντικότητας παραπομπών σε εφημερίδες.
    Σε διάφορα σάιτ, κυκλοφορεί ένα κείμενο το οποίο φέρεται να έχει γράψει ο Καζαντζάκης σε άρθρο του με τίτλο «Τα ερείπια της Σπάρτης» στην Καθημερινή της 25-26 Νοεμβρίου 1937. (π.χ. εδώ: http://fyletika.blogspot.be/2016/07/blog-post_17.html).
    Είναι ορθή η παραπομπή, ή χειραγωγημένη;
    Εάν το δεύτερο, ίσως θα άξιζε να γίνει κάποια διάψευση.
    Το κείμενο είναι το εξής:

    «Καιάδας. Τέτοιος γκρεμός πρέπει ν’ανοίγεται στην καρδιά του ανθρώπου και στην ακρόπολη κάθε πολιτείας. Μα η χριστιανική ανατροφή μας, οι νοσοκομειακές φιλανθρωπίες, οι κλαίουσες καλοσύνες, η λαχτάρα να σώσουμε τους περιττούς, αντιστέκουνται ως τώρα σε μια τέτοια σπαρτιατική επιλογή.
    Μα έως πότε; Αποστειρώνονται κιόλας οι παράφρονες, οι σακάτηδες κι οι άρρωστοι. Καθαρίζουνται οι ράτσες. Ετοιμάζουνται. Ένα ένστιχτο σίγουρο και σκοτεινό τις σπρώχνει προς την σωτηρία. Όχι όλες. Όσες νοιώθουν το νόημα της εποχής μας και προφταίνουν να ετοιμαστούν.»

  47. sarant said

    46 Με την Καθημερινή υπάρχει πρόβλημα, το αρχείο της είναι ιδιαίτερα δυσπρόσιτο. Θα το κοιτάξω όμως.

  48. Γιάννης Ιατρού said

    41: Εγώ ακόμα το ψάχνω 🙂

  49. Πάνος said

    «…θεωρεί απάνθρωπη την επέμβαση του στρατού, αλλά απαραίτητη, γιατί θεωρεί ότι η εξόντωση του κομμουνισμού δεν είναι προς το συμφέρον της ανθρωπότητας» Αν χαρακτηρίζει τη επέμβαση ως «απαραίτητη» τότε ο Ρένος έχει δίκιο. Δεν πρόκειται για «μέση» θέση, Νίκο. Το «απαραίτητη» δεν είναι μέσο, είναι σαφέστατο άκρο. Σημειωτέον ότι ο «κομμουνισμός» στην Ουγγαρία δεν είχε την παραμικρή σχέση με τους Ούγγρους, ήταν 100% έξωθεν επιβολή, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο Νίκος Ζαχαριάδης! http://istorika-ntokoumenta.blogspot.gr/2016/11/blog-post_5.html

  50. sarant said

    48 Το έχω, μάλλον, αλλά πρέπει να πάω σπίτι. Ίσως είναι και στο σάιτ του ΕΚΕΒΙ

    49 Ο Ρένος οπωσδήποτε δεν έχει δίκιο γιατί τον παρουσιάζει να σπεύδει να χαιρετίσει τον ελευθερωτή σοβιετικό στρατό.

    Αν έλεγε ότι ο Καζ. δικαιολόγησε την επέμβαση, δεν θα ήταν διαστρέβλωση. Τώρα είναι.

  51. LandS said

    46
    Και αποδίδεται αυτό στον ΝΚ; Όχι κατευθείαν στον Νίτσε; (Αν και για αυτόν αμφιβάλω)
    1937 ε;

  52. Πάνος said

    Αν δεν είναι το «απαραίτητη» πλήρης – απόλυτη δικαιολόγηση της επέμβασης, αναρωτιέμαι ειλικρινά για τις έννοιες των λέξεων που είχα την ψευδαίσθηση ότι γνωρίζω. Δεν είναι κακό να κάνεις μια πολιτική εκτίμηση, επειδή εκ των υστέρων ενδέχεται να αποδειχτεί λάθος. Ο Κ. δεν ήταν πολιτικός στο κάτω κάτω. Αυτή η δήλωση, όπως και άλλες για τον Μουσολίνι ή τον Φράνκο, δεν αφαιρεί τίποτα από την αξία του στο πραγματικό πεδίο της προσφοράς του. Υποδεικνύει απλώς ότι οι ασκητές της Τέχνης καλό είναι να μην πολυ – ανακατεύονται στην τρέχουσα πολιτική.

  53. Νίκο, αν αυτό σε παρηγορεί, και ο πατέρας μου είχε κάκιστη γνώμη για το ήθος του Ρένου Αποστολίδη, τον οποίο γνώριζε από την εποχή του παταριού του Λουμίδη. Η ανάμιξή του Ρένου στη χουντική λογοκρισία απλώς επιβεβαίωσε τη γνώμη του γι’αυτόν. — Συμπαθέστατη αντιθέτως ήταν η πρώτη γυναίκα του, Έρη Φιλικού 🙂

  54. Avonidas said

    #51. Ο Νίτσε κι αν έχει διαστρεβλωθεί! Το ότι ο ναζισμός τον έκανε σημαία δεν σημαίνει ότι είχε την παραμικρή σχέση με τις απεχθείς ιδεολογίες και πρακτικές τους.

    Ο Νίτσε προβληματίστηκε πολύ περισσότερο σχετικά με τη στάση ζωής που θα έπρεπε να τηρεί ένας άνθρωπος απέναντι στον ίδιο τον εαυτό του, παρά σε σχέση με τους άλλους. Το θέμα είναι πώς μπορεί κανείς να πραγματώσει στο μέγιστο τις δυνατότητές του, χωρίς να εμποδίζεται από συμβάσεις. Παρόμοια επιχειρηματολογεί κι ο Όσκαρ Ουάιλντ, για παράδειγμα, στην «Ψυχή του ανθρώπου στο σοσιαλισμό»

    Η Σπάρτη, με την τυραννική ομοιομορφία της, μάλλον θα ήταν ο απόλυτος εφιάλτης του Νίτσε.

  55. Pedis said

    # 44 – ναι, είναι μία χονδρική μέση οδός. Ολίγον τι καφενείου, βεβαια, δεν λέει, άλλωστε, τίποτα το μη κοινότοπο.

  56. Μπετατζής said

    Είναι γενικότερο χαρακτηριστικό του Καζαντζάκη οι αντιφάσεις και η έλλειψη σταθερής ιδεολογίας/φιλοσοφίας. Έχει εκφραστεί εγκωμιαστικά και για Λένιν, και για Μουσολίνι αλλά και για Φράνκο http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=111163. Θαύμαζε ένα αόριστο ιδανικό της δύναμης και της επιβολής, χωρίς να τον απασχολεί ο στόχος του εκάστοτε, κατά τη γνώμη του, «ισχυρού» πολιτικού που κάθε φορά εξέταζε, ούτε οι ιστορικές συνθήκες. Θυμίζω και τους Αδερφοφάδες, ένα περίεργο μυθιστόρημα για τον Εμφύλιο, με ήρωα ένα παπά που εκτελείται από τον αντάρτη αδερφό του. Επίσης ήταν από τους πρωτοπόρους της θεωρίας των 2 άκρων και της εξίσωσης φασισμού – κομμουνισμού http://www.politismospolitis.org/archives/1158. Κατά τη γνώμη μου ήταν απλώς σε σύγχυση. Και σίγουρα θα απέφευγε τέτοιου είδους λούμπες, αν είχε καποια ιδέα από ιστορικό υλισμό, αν ξόδευε λίγο χρόνο για να διαβάσει πραγματικά Μαρξ και Λένιν, αντί να θαυμάζει σαν ανίδεος τουρίστας τους σύγχρονούς του πολιτικούς και να περιορίζεται αποκλειστικά σε προσωποκεντρική ερμηνεία της ιστορίας.Κάτι από τις αντιφάσεις αυτές, διακρίνω και στις απόψεις του για την Ουγγαρία. Το ότι δηλώνει υπέρ της ελευθερίας και της ειρήνης δεν μου λέει κάτι.

  57. Αλάστωρ said

    49. Συμφωνώ Πάνο.
    Το δε «..εχαιρέτισε τον ελευθερωτή σοβιετικό στρατό..» είναι υπερβολή προφορικού λόγου ενός, έτσι κι αλλιώς, «υπερβολικού» ανθρώπου για ένα γεγονός 40 ετών παλαιό (το 1996).
    Πολύ κακό για το τίποτα.

  58. sarant said

    56 Πράγματι, όπως άλλωστε είχε κορφολογήσει από όλες τις φιλοσοφίες.

  59. Avonidas said

    #44. Δεν υπάρχει μέση οδός ανάμεσα στην καταδίκη και την υποστήριξη. Τουλάχιστον όχι όταν έχεις να κάνεις με μια συγκεκριμένη πράξη, όπως η επέμβαση των Σοβιετικών.

    Μπορεί κανείς να πει ότι υποστηρίζει τον κομμουνισμό, ότι θέλει την επικράτηση του κομμουνισμού. Μπορεί να δηλώσει τη συμπάθειά του προς τη μια ή την άλλη ιδεολογία, αλλά η επέμβαση είναι μια σαφής πράξη βίας και πρέπει να πάρει κανείς θέση.

    Αν ο Καζαντζάκης θεωρεί ότι η επέμβαση ήταν απαραίτητη για την επιβίωση του κομμουνισμού, τότε την υποστηρίζει. Συνεπάγεται αυτό επίσης ότι θεωρεί αναγκαία την επιβολή του κομμουνισμού σ’ αυτούς που, ολοφάνερα, δεν επιθυμούν να είναι μέρος του. Υπάρχουν πολλά που μπορεί κανείς να κριτικάρει εδώ, και πρώτα-πρώτα αν ένα τέτοιο πράγμα αξίζει να λέγεται κομμουνισμός.

    Η πολωτική ατμόσφαιρα του Ψυχρού Πολέμου παγίδεψε πολλούς, διανοούμενους και μη, σ’ αυτή τη λογική, ότι αυτό που προέχει είναι η διάσωση του ενός ή του άλλου μπλοκ, με την πραγμάτωση των ιδεολογιών να έχει μετατεθεί στο επέκεινα. Όσο ο κομμουνισμός «επιβίωνε», στη μορφή των αυταρχικών φιλοσοβιετικών καθεστώτων, τίποτα από την ουσία του δεν επρόκειτο να εγκαθιδρυθεί ποτέ. Το αν μια μέρα θα ξαναρχίσουμε αυτό το πείραμα, με σωστότερο τρόπο, είναι κάτι που δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε, βέβαια.

  60. spatholouro said

    Εδώ 600 σελίδες για τη σχέση Καζαντζάκη-Ρωσίας:

    https://www.politeianet.gr/books/9786188007420-patsis-michalis-idiotiki-kazantzakis-kai-rosia-218924

  61. Το 1956 πολύς κόσμος, φίλα προσκείμενος βέβαια στην Αριστερά (25% πήρε η ΕΔΑ το 1958!), δίστασε να καταδικάσει τη σοβιετική επέμβαση στην Ουγγαρία. Παρόλο που τις εξελίξεις τις είχε ξεκινήσει το ίδιο το κυβερνών κόμμα, υπό τον Ναγκι, όταν τα πράγματα έφτασαν στην ανοιχτή ρήξη αναδύθηκαν φρικαλέα φαντάσματα του ακόμα πρόσφατου φασιστικού παρελθόντος της χώρας — και το 20ό Συνέδριο δεν το είχαν ακόμα χωνέψει, ή καν πληροφορηθεί, οι αριστεροί στη Δύση. Όταν επαναλήφθηκαν, αναίμακτα ευτυχώς, τα ίδια πράματα στην Τσεχοσλοβακία το 1968, η αντιμετώπιση ήταν αρκετά διαφορετική.

  62. Spiridione said

    59. κλπ. Ο Καζ λέγοντας στο τέλος «ήταν υποχρεωμένος, έπρεπε να επέμβει» στο σημείο αυτό το βλέπει πιστεύω από τη θέση της Σοβιετικής Ένωσης (ήταν υποχρεωμένη η ΣΕ να επέμβει, για αν διαφυλάξει το συμφέρον της). Στο τέλος έχει επιφυλάξεις, και βάζει και το ερώτημα αν αξίζει να υπάρχει κομουνισμός ή όχι.

    46. Το έχει πει, υπάρχει και στα ταξιδιωτικά του Καζ
    https://books.google.gr/books?id=ErgIAQAAIAAJ&q=%CE%9A%CE%B1%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82+%CE%A4%CE%AD%CF%84%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%82+%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%B5%CE%BC%CF%8C%CF%82&dq=%CE%9A%CE%B1%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82+%CE%A4%CE%AD%CF%84%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%82+%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%B5%CE%BC%CF%8C%CF%82&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwiImf2FlvTTAhXnKMAKHWywCZgQ6AEIIzAA

  63. Σηλισάβ said

    Εγώ τον Αποστολίδη τον γνώρισα από τις εκπομπές που έκανε πριν πεθάνει στα μικρά ιδιωτικά κανάλια, αυτά που βάζεις στο τέλος του τηλεκοντρόλ. Γενικά μού ήταν συμπαθής – ήταν πολύ μορφωμένος και απογοητευμένος από τα πολιτικά. Οι ιδέες που εξέφραζε ήταν περισσότερο αναρχικές παρά δεξιές τολμώ να πω.
    Όλη η δεξιά διανόηση στην Ελλάδα έχει θέμα με τους αριστερούς διανοούμενους, διότι αυτοί έχαιραν παγκοσμίου φήμης και αναγνώρισης. Βέβαια, οι δεξιοί είχαν Σεφέρη και Ελύτη.
    Θυμάμαι ότι ο Αποστολίδης διηγούνταν και μια συνάντησή του με τον Ρίτσο, τον οποίον επέκρινε για ποίημά του που εκθείαζε τον Στάλιν, και ο Ρίτσος του είχε απαντήσει (κατ΄ αυτόν): «Γράφω αυτά για το Στάλιν, για να μπορώ να γράφω και τα υπόλοιπα».
    Μάλλον αυτή την δεξιά εμπάθεια προς την αριστερή διανόηση εκφράζει ο Ρένος στο απόσπασμα. Το ότι οι (αριστεροί) διανοούμενοι έπρεπε να δηλώνουν αφοσίωση στο Κόμμα (ένα είναι το Κόμμα) είναι γεγονός. Ας θυμηθώ την απομόνωση που υπέστησαν οι Λειβαδίτης/Θεοδωράκης όταν διαφώνησαν… Ο Μίκης είναι ακόμα κόκκινο πανί για πολλά Κόμματα στην αριστερά.

  64. Spiridione said

    Και η λέξη «δορυφόροι» είναι χαρακτηριστική. Κριτική στάση υποδηλώνει προς τη ΣΕ, δεν νομίζω κομουνιστές να χρησιμοποιούσαν τέτοια ορολογία.

  65. sarant said

    64 Ναι, είναι χαρακτηριστική η ορολογία.

    63 Για τον Ρένο Απ. έχει προταθεί ο χαρακτηρισμός «αναρχοδεξιός»

  66. cronopiusa said

    ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ INTERVIEW PART 1

    ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ INTERVIEW PART 2

  67. Έφυγε ο μέγας λογοπαίκτης Bar-Bar 😦

    http://news247.gr/eidiseis/koinonia/pethane-o-bar-bar-o-dhmosiografos-kwstas-panagiwtopoylos.4674724.html

  68. Παναγιώτης Κ. said

    @52. Πάνο, ο Κ. ήταν πολιτικός.
    Αν δεν είναι πολιτικός κάποιος που κάνει κόμμα τότε ποιος είναι;
    Εξάλλου η βιογραφία του στις διάφορες ιδιότητες του Κ. περιλαμβάνει και αυτή του πολιτικού.
    Διετέλεσε και υφυπουργός.
    Ο Φωτιάδης, επικριτικός προς τον Βενιζέλο για το ζήτημα των προσφύγων, λέει προς τους συμπατριώτες του Πόντιους ότι πρέπει… το καντήλι στο σπίτι τους να καίει στη μνήμη του Καζαντζάκη! Θέλει με αυτό να δηλώσει το πόσο συμπαραστάθηκε από το πόστο του ο Καζαντζάκης στους πρόσφυγες.

  69. Πάνος Βλαγκόπουλος said

    Συμφωνώ απολύτως με το συμπέρασμα του άρθρου, αλλά (μια λεπτομέρεια): γιατί ‘Γιουτούμπ’ (διάσημος καρδιοχειρούργος σε παράλληλο σύμπαν;) και όχι ‘Γιουτιούμπ’;

  70. Ριβαλντίνιο said

    Δεν έχω διαβάσει τίποτα του Καζαντζάκη και έτσι δεν ξέρω και τίποτα. Κάτι λίγα ότι είχε δείξει συμπάθεια στον ολοκληρωτισμό του μεσοπολέμου και αυτό που χρησιμοποιούν οι αντιβενιζελικοί για να πούν ότι ο Βενιζέλος έκανε επίτηδες εκλογές το ’20 ( : Άνθρωπος που με επανάσταση κατέλαβε την αρχή και δικτατορικώς κυβέρνησε τόσα χρόνια, πώς και γιατί θυμήθηκε το σύνταγμα και ενήργησε εκλογές αφού το ήξερε πώς θα χάσει ; . Εκτός αν είναι άλλος Καζαντάκης που το είπε αυτό και γράφω μεγάλη πατάτα. )

    Πάντως παρατηρώ ότι και άλλοι δεν τον είχαν σε εκτίμηση. Π.χ. ο Κυριάκος Κάσσης στο έργο του «200 Μανιάτες Λογογράφοι», στο λήμμα για τον Βάσο Δασκαλάκη, λέει :

    ( O Δασκαλάκης) Παντρεύτηκε την Έλλη Αλεξίου, αν και δεν συμφωνούσε με τις σκοταδιστικές απόψεις του μπατζανάκη του Νίκου Καζαντζάκη, τον οποίο ευγενικά αγνοούσε ( δηλαδή περιφρονούσε στο βάθος ), θεωρώντας τον κενόδοξο και λογοτεχνικά μέτριο, χωρίς να λαθεύει.

  71. 70 ο Ρίβα είπε Δεν έχω διαβάσει τίποτα του Καζαντζάκη και έτσι δεν ξέρω και τίποτα

    Είσαι λεύτερος!

  72. Jago said

    Με αφορμή το σχόλιο του Μπετατζή (56) που παραθέτει δυο άρθρα, αυτά παραλείπουν (σκόπιμα; ) δυο πραγματικότητες. Στην περίπτωση του εγκώμιου στον Φράνκο επί εμφυλίου, ο Καζαντζάκης ήταν ανταποκριτής της Καθημερινής (και) επί δικτατορίας Μεταξά οπότε η ιδεολογική κατεύθυνση ήταν προφανώς υπαγορευμένη. Στη δεύτερη περίπτωση το πρόβλημα είναι πιο περίπλοκο, πρέπει να λάβουμε υπόψη τις τότε διεθνείς σχέσεις και συμμαχίες της ΕΣΣΔ με την Ιταλία και τη Γερμανία, εδώ μιλάμε για τέλη της δεκαετίας του ’20. Συνεπώς όσο φιλικός ήταν ο Καζαντζάκης προς τον κομμουνισμό άλλο τόσο θα ήταν προς το Μουσολίνι – μην ξεχνάτε ότι ο Μ. ξεκίνησε «αριστερός» και «σοσιαλιστής» και τότε θα είχε ακόμα όποια ισχυρά ερείσματα προς την Αριστερά.

    Τώρα που παρατέθηκε το απόκομμα της Αυγής, εμένα μου φαίνεται ακόμα πιο αισχρή η συκοφαντία του άξεστου Αποστολίδη. Η τελευταία παράγραφος δεν είναι «ισαποστατίτικη», ο Καζαντζάκης μιλάει με πραγματισμό. Δεν «χαιρετίζει» αναγκαστικά την επέμβαση του σοβιετικού στρατού αλλά τη βλέπει ως «αναγκαίο κακό» διότι η ΕΣΣΔ υπάρχει και είναι σκληρή και αδυσώπητη στις επεμβάσεις της. Το λέει καθαρά κατά τη γνώμη μου.

  73. ΣΠ said

    Ο Καζαντζάκης είδε την επέμβαση του Σοβιετικού στρατού σαν αναγκαίο κακό ώστε να αποφευχθεί η επικράτηση των αντιδραστικών δυνάμεων. Από αυτό μέχρι το «εχαιρέτισε τον ελευθερωτή σοβιετικό στρατό» η απόσταση είναι μεγάλη.

  74. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    71. 😆 😆

  75. Αρης said

    Ο Αποστολίδης ήταν ο Αλέφαντος της ελληνικής φιλολογίας

  76. 75 ❤

  77. Ριβαλντίνιο said

    @ 71 Σκύλος

    🙂

  78. ΣΠ said

    65β
    Θυμάμαι ότι στον παλιό ιστότοπό σου τον είχες χαρακτηρίσει αυριανιστή, αλλά δεν μπορώ να το βρω τώρα.

  79. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    67 Ήταν πολύ καλός

    69 Καλή ερώτηση. Όταν γράφω στα ελληνικά, θεωρώ ότι πρέπει να αποδώσω ένα ξένο δάνειο όχι κατά τρόπο που να αποδίδει απόλυτα το πώς το προφέρουν οι φυσικοί ομιλητές της γλώσσας, αλλά κατά τρόπο που να βολεύει τους ομιλητές της ελληνικής. Σε σχέση με το YouTube, ο Ν. Λίγγρης στη Λεξιλογία είχε πλάσει τον νεολογισμό «γιουτιουμπάκι» για ένα βιντεάκι ανεβασμένο στο YT, κι εγώ τον τροποποίησα σε «γιουτουμπάκι» διότι το «τιου» το βρίσκω δυσκολοπρόφερτο. Αλλωστε στα ελληνικά η ίδια ρίζα έχει δώσει την τούμπα (το μουσικό όργανο εννοώ) και το τούμπο. Και τέλος, στα αγγλικά δεν προφέρουν ακριβώς τιούμπ γιατί το τ είναι δασύ.

    75 Μην έχεις δίκιο

  80. Πέπε said

    @73:
    Ε μα ναι!

    Άλλο «απαίσια μα αναγκαία η επέμβαση» (δηλαδή καλό πράγμα μεν αλλά παραδέχομαι ότι είχε και τίμημα) και άλλο «χαιρετίζω τον απελευθερωτή στρατό» (δηλαδή μονόπαντα καλό πράγμα).

  81. sarant said

    78 Δεν το θυμάμαι και κάνοντας αναζήτηση στον ιστότοπο για Ρένο ή Αποστολίδη δεν βρίσκω τίποτα. Αλλά δεν το αποκλείω.

  82. giorgos said

    τό θάψιμο πάει σύννεφο 🙂

  83. gpoint said

    Από τις ελάχιατες φορές που θα συμφωνήσω με τον Ριβαλντίνιο… όχι πως δεν έχω διαβάσει τίποτε αλλά όταν ο τότε έρωτάς μου (κρητικιά στην καταγωγή) με είχε πρήξει με τον «καταπληκτικό» ΚαπετάνΜιχάλη εγώ μόλις είχα τελειώσει τον Χρήστο Μηλιώνη οπότε μου φάνηκε μια απλή επενάληψημε μια γλώσσα εξεζητημένη και περίπου ανυπόφορη. Το «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» το βρήκα ρεαλιστικό για όποιον είχε την υπομονή να το τελειώσει και ο «Τελεταίος πειρασμός» ήταν πραγματικός για κάθε επιπλέον προσπάθεια να προσεγγίσω το έργο του.
    Οσο για το περιβόητο απόφθεγμα του το έχω μετατρέψι σε διάλογο…

  84. gpoint said

    # 83

    Hσυέχεια εδώ λόγω τεχνικού προβλήματος

    – Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβάμαι τίποτα, είμαι…

    – Είσαι φυτό !!

  85. Alexis said

    #57: Πολύ κακό για το τίποτα;»
    Όχι δα! Το «χαιρέτησε τον ελευθερωτή σοβιετικό στρατό» απέχει παρασάγγας από αυτά που πραγματικά είπε ο Καζ.
    Απόλυτη ευθύγραμμιση και επιδοκιμασία από τη μια, σαφέστατος και έντονος προβληματισμός από την άλλη.

  86. Alexis said

    Γράφω απο εξυπνόφωνο

  87. Jago said

    Ας το ελαφρύνω κι εγώ το κλίμα.

    Ρένος Αποστολίδης: «Ο Καζαντζάκης χαιρέτησε τον ελευθερωτή σοβιετικό στρατό».
    Νίκος Σαραντάκος: » ΦΡΟΥΡΑ! ΦΡΟΥΡΑ! ΦΡΟΥΡΑ!»

  88. Ριβαλντίνιο said

    Λοιπόν μιας και αναφέρθηκε ο Φράνκο, θυμήθηκα ότι ο μπαμπα – Πλεύρης χρησιμοποιεί κείμενο του Καζαντζάκη για την μάχη του Αλκαζάρ και τον Μοσκαρντό του Ισπανικού Εμφυλίου. ( Εδώ και εδώ. ΠΡΟΣΟΧΗ ! Είναι Πλεύρης. Μπαίνετε με δική σας ευθύνη, αλλά μπορεί να βρούμε και καμιά βλακεία και να την βάλουμε στα μεζεδάκια. )

  89. Alexis said

    #75, 87: Ας πάρω τη… σκυτάλη:
    Και συγκρίνοντας Απ. με Καζ. είναι σα να συγκρίνεις Αλέφαντο με Ρίνους Μίχελς (τουλάχιστον)

  90. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μὲνα.
    Εἶναι εὔκολο νὰ κάνουμε κριτικὴ ἐκ τῶν ὑστέρων. Τό ᾿χω ξαναγράψει μὲ ἀφορμὴ τὴν κριτικὴ ποὺ γίνεται γιὰ ἱστορικὰ γεγονότα. Τὰ βλέπουμε ξέροντας τί ἐπακολούθησε καὶ, κυρίως, μέσα ἀπὸ τὸ πρίσμα τῶν σημερινῶν ἀντιλήψεων. Τὰ πράγματα εἶναι ἀκόμα πιὸ δύσκολα, ὅταν κάνουμε κριτικὴ σὲ πνευματικοὺς ἀνθρώπους, ὄχι μὲ βάση τὸ ἔργο τους, ἀλλὰ μὲ βάση κάποιες πολιτικὲς ἀπόψεις ποὺ διατύπωσαν πρὶν ἀπὸ ἀρκετὰ χρόνια.

    Ἔτσι θεωρῶ ἄστοχη αὐτὴν τὴν κριτικὴ τοῦ Ρένου Ἀποστολίδη γιὰ τὸν Καζαντζάκη. Ἐπὶ πλέον ἔχει διαστρεβλώσει τὶς ἀπόψεις του, ὅπως φάνηκε ἀπὸ τὶς παραπομπὲς τῶν ἄξιων ἐρευνητῶν τοῦ ἱστοτόπου.

    Σίγουρα ὁ Καζαντζάκης, παρ’ ὅλες τὶς ὑπερβολὲς του, ὑπῆρξε ἕνας μεγάλος λογοτέχνης καὶ διανοητής. Δύσκολος ἄνθρωπος, ἀπόμακρος, μονομανὴς, ἀσκητικὸς θά ᾿λεγα. Ἄφησε ἕνα τεράστιο πνευματικὸ ἔργο ποὺ νομίζω πὼς δὲν ἔχει ἀποτιμηθεῖ πλήρως. Πάντως τὸ γεγονὸς ὅτι, τὸσα χρόνια μετὰ τὸ θάνατό του, τὰ ἔργα του προκαλοῦν μεγάλες ἀντιδράσεις μᾶς δείχνει κάτι.

  91. Avonidas said

    #88. Τι να την κάνει, ρε, τη Φρουρά η Ζωάρα; Έτσι να κανε πως κατεβαίνει από την έδρα, θα είχαν κλάσει μαλλί και ο Φαλάκρας κι ο Κάσι 😀 😀 😀

  92. Avonidas said

    #75. Ο Αποστολίδης ήταν ο Αλέφαντος της ελληνικής φιλολογίας

    Από τη συνέντευξη, πάντως, μοιάζει σαν ένα μείγμα Τσουκαλά και Γεωργίου sspeaking, με μιαν ιδέα Βασίλη Λεβέντη 😛

    Βαρύςςςςςςςς κι ασσσσήκωτοςςςςς…

  93. Κι επειδή εμείς εδώ αστεριξολογούμε

  94. Jago said

    94. Αμήν και πότε θα βγάλει ο Νικοκύρης τους Βέλγους να Ουγκανιστούμε (λόγω Ουγκώ εννοείται)

  95. sarant said

    90 Όσο τον σκέφτομαι, τόσο τον βρίσκω πετυχημένο τον ασεβή παραλληλισμό

  96. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γιὰ τὸ Ρένο Ἀποστολίδη δὲν μπορῶ νὰ πῶ πολλὰ πράγματα. Δὲν ἔχω διαβάσει κάτι δικό του. Μόνο τὴν Ἱστορία τοῦ Μ. Ἀλέξάνδρου τοῦ Ντρόυζεν, σὲ μετάφραση καὶ ἐπιμέλεια δικὴ του καὶ τῶν γιῶν του. Τὴν βρῆκα ἀρκετὰ τεκμηριωμένη καὶ καλὰ σχολιασμένη, ἂν καὶ δὲν ἔχω τὸ ἐπιστημονικὸ ὑπόβαθρο γιὰ νὰ τὴν κρίνω. Πάντως, ἡ ἐντύπωση ποὺ ἔχω σχηματίσει, κυρίως ἀπὸ τὴν τηλεόραση καὶ λιγώτερο ἀπὸ τὸν τύπο, δὲν διαφέρει ἀπὸ αὐτὴν ποὺ ἔχουν οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντες.

  97. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καὶ κάτι ἄσχετο.
    Μοῦ ᾿ρθε τώρα καὶ τὸ γράφω γιὰ νὰ μὴν τὸ ξεχάσω. Τὸ βάζω ἐδῶ ἐπειδὴ δὲν θυμᾶμαι ποῦ τό ᾿χαμε συζητήσει (σὲ περισσότερα ἀπὸ ἔνα νήματα νομίζω).

    Σχετικὰ μὲ τὸ βουνελάκι στὸ τραγούδι
    Πέντε μάγκες στὸν Περαία τοῦ Γιοβάν Τσαοὺς. Ὑπάρχει τὸ ἐπώνυμο Βουνελάκης καὶ εἶναι ἀρκετὰ διαδεδομένο (βρῆκα ἀρκετοὺς στὸ γκούγκλ). Δὲν ἀποκλείεται νὰ ὑπῆρχε κάποιος καὶ στὴν περιοχὴ ποὺ ἀναφέρεται τὸ τραγούδι.
    Ἤ τὸ ἐπώνυμο νὰ προέκυψε ἀπὸ ἀντίστοιχο λεκτικὸ τύπο ποὺ προϋπῆρχε: βουνελάκι=> Βουνελάκης.

    Ἂς τὸ ψάξουν οἱ ἐρευνητές μας.

  98. Θάνος said

    Πού το βρήκαμε να κατηγορούμε συκοφάντη και ψεύτη έναν άνθρωπο χωρίς να έχουμε υπόψη μας τα σχετικά δημοσιεύματα ; Και σαν να μην έφτανε αυτό, μνησικακούμε και βρίζουμε προφασιζόμενοι μάλιστα ότι είμαστε έτοιμοι να πεισθούμε για το αντίθετο, αρκεί να μας υποδειχθούν τα στοιχεία. Να λοιπόν που τα στοιχεία παρουσιάζονται αλλά εμείς δεν καταδεχόμαστε να αλλάξουμε γνώμη. Το άρθρο τροποποιείται μεν, το συμπέρασμα ωστόσο παραμένει το ίδιο.

    Και βέβαια, ο Ρένος δεν μεταφέρει κατά λέξη τη δήλωση του Καζαντζάκη, αλλά αυτό δεν σημαίνει κιόλας ότι τη διαστρεβλώνει στην ουσία της. Μπορεί να λεπτολογήσει κανεις πάνω σ΄αυτά επισημαίνοντας την όποια απόσταση χωρίζει τα ακριβή από τα μεταφερόμενα λόγια του Καζαντάκη, την απόσταση ανάμεσα στο «χαιρετίζει» και το «βρίσκει δικαιολογημένη», πολύ δε περισσότερο, «επιβεβλημένη τη Σοβιετική επέμβαση». Απόσταση όμως υπάρχει και ανάμεσα στις δύο δηλώσεις του ίδιου του Καζαντζάκη· τη μία τη στέλνει στους Ούγγρους συγγραφείς και την άλλη στο Ίδρυμα Ευρωπαϊκής Κουλτούρας. Έχει και αυτό τη σημασία του…

  99. sarant said

    99 Υπάρχει και χρονική απόσταση ανάμεσα στις δυο δηλώσεις του Καζαντζάκη.
    Όσο για τον Ρένο, θεωρώ ότι διαστρέβλωσε την ουσία της τοποθέτησης του Καζαντζάκη, παρουσιάζοντάς τον σαν έναν δουλικό χειροκροτητή που έσπευσε να χαιρετίσει ανεπιφύλακτα την επέμβαση. Αυτό βαραίνει.

  100. Γιάννης Ιατρού said

    89: Ρίβα,
    και τώρα περιμένεις τον (κατά δήλωσίν του) γέρο να βγει να πει: ..συγχαίρομεν τον νεαρό Ριβαλδίνιο… , ε;

  101. Γιάννης Ιατρού said

    98: Δημήτρη,
    για το «βουναλάκι» τα έχουμε πει στο *παλιό* νήμα για τα Βούρλα (εκείνο με την απόδραση). Ψάξτο λίγο, γιατί τώρα είμαι εκτός 🙂

  102. Ριβαλντίνιο said

    @ 101 Γιάννης Ιατρού

    Κάτι εξυπονοείς 👿 εσύ τώρα, αλλά έχε χάρη που δεν είμαι καβγατζής … 😎

  103. Γιάννης Ιατρού said

    102: Εδώ και επόμενα σχόλια Δημήτρη, εύρηκα 🙂

  104. Γιάννης Ιατρού said

    103: ΦΡΟΥΡΑ (τρις) 🙂

  105. Alexis said

    #56:Δεν θα έλεγα «σε σύγχυση». Μάλλον ήταν ένας άνθρωπος που δεν «βολευόταν» εύκολα με καμία από τις υπάρχουσες ιδεολογίες και ήταν συνεχώς σε μια αναζήτηση. Του είχε γίνει έμμονη ιδέα βεβαίως αυτό.
    #64: Πολυ σωστή παρατήρηση! Ένας θιασώτης του κομμουνισμού και της ΕΣΣΔ δεν θα χρησιμοποιούσε τη λέξη «δορυφόροι»

  106. Γιάννης Ιατρού said

    104: Δημήτρη, δες κι αυτό (κουνελάκι;;) και κλείνω επ’ αυτού, για να μην χαλάσω το νήμα … 🙂

  107. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @104. Μπράβο Γιάννη. Παίζεις ἐξ ἴσου καλὰ καὶ ἐκτὸς ἕδρας.

  108. Mπετατζής said

    72. Oι διατυπώσεις αυτές έχουν περάσει απ΄ ότι θυμάμαι αυτούσιες και στα βιβλία του Ταξιδεύοντας, Ισπανία και Ιταλία. Άρα η Καθημερινή δεν έχει να κάνει. Οι διπλωματικές σχέσεις ΕΣΣΔ και Ιταλίας, όποιες και αν ήταν (δεν γνωρίζω), σε καμία περίπτωση δεν δικαιώνουν κάποιον που λέει επί λέξει στον ίδιο τον Μουσολίνι : «Βρήκα εδώ στη Ρώμη, μεγάλες ομοιότητες μεταξύ Μπολσεβισμού και Φασισμού». Πάντα κατά την ταπεινή μου γνώμη, θα επιμείνω ότι ο άνθρωπος βρισκόταν σε πλήρη (πολιτική τουλάχιστον) σύγχυση, μην έχοντας καταλάβει απολύτως τίποτα από το τι ακριβώς έγινε στην ΕΣΣΔ και προφανώς όντας χαμένος στην προσωπική του αγωνιώδη αναζήτηση κάποιου θεϊκού νοήματος που βρισκόταν πάντα κάπου στο υπερπέραν (δες και το σημείο που κατηγορεί τους Ρώσους για ….. ματεριαλισμό και έλλειψη κάποιας βαθύτερης πίστης, πίστης προφανώς σε κάτι το θεϊκό, σχόλιο 56, δεύτερος σύνδεσμος).

  109. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  110. Μαρία said

    56
    περιοδικό Νεολαία της ΕΟΝ
    ΑΒΓ=Καζαντζάκης https://photos.google.com/share/AF1QipOwaynnECiOTF30v2OuGgV7CzMFI0JuExvVh2b6DonWL_uv1DsWELt_1PDsc-OQkQ/photo/AF1QipOW8bf0Or_j38K_8SDoovP3jzHuBHXx6NWVcEp-?key=cG5kckNxM3J0RFJtbVFaZjhHaEduLUV2LVcxX0Fn

    πηγή (μου) 🙂 Έλλη Αλεξίου, Για να γίνεις μεγάλος.

  111. sarant said

    111 Δεν είναι μυστικό, διότι αργότερα εκδόθηκε σε βιβλίο με το όνομά του.

  112. Mπετατζής said

    1. Καταπληκτικό σταυρόλεξο με ακροστοιχίδα Ιωάννης Μεταξάς στην σελίδα 603 του περιοδικού.

    112. Υποθέτω ότι η Μαρία (και επίσης υποθέτω η Έλλη Αλεξίου) σχολιάζουν το γεγονός ότι δέχθηκε να δημοσιεύσει στο περιοδικό, όχι το ίδιο το δημοσίευμα. Βέβαια, το περιοδικό έχει και Παπαδιαμάντη, απ΄ ό,τι βλέπω. Σίγουρα ενδιαφέρον.

  113. 113 Αλλά ο Παπαδιαμάντης ήτο ήδη νεκρός.

  114. sarant said

    113 Ο Παπαδιαμάντης δεν ρωτήθηκε. Δυστυχώς, με το περιοδικό αυτό, με μια δόση υπερβολής, μόνο οι κομμουνιστές δεν συνεργάστηκαν (και δεν εννοώ τους μετέπειτα, διότι συνεργάστηκε και η Ρίτα Μπούμη και ο Ν. Παππάς)

  115. Mπετατζής said

    113-114 Σφάλμα μου με τον Παπαδιαμάντη, έπρεπε να προσέξω τις ημερομηνίες.

  116. ΚΩΣΤΑΣ said

    Από όσα κατά καιρούς διάβασα για τον Καζαντζάκη, άλλοτε λίγο Μεταξά, άλλοτε λίγο Φράγκο, άλλοτε λίγο Στάλιν, άλλοτε λίγο με κανέναν, έτσι θυμάμαι. Κάποια ιδεολογική σύγχυση θα είχε. Η γυναίκα του, η Γαλάτεια, έγραψε βιβλίο για τη ζωή του – δεν θυμάμαι τον τίτλο, εκεί γράφει τίποτα; ξέρει κανείς;

  117. Μαρία said

    115
    Η Αλεξίου πάντως δείχνει κατανόηση. Γράφει οτι, ενώ στα γράμματά του στον Πρεβελάκη και σε άλλους εκφράζει την αντίθεσή του στα δικτατορικά καθεστώτα, «δεν είχε το απαιτούμενο σθένος. Δεν είναι θανάσιμο αμάρτημα. Και τα σαφώς προοδευτικά αδέρφια μου, η Γαλάτεια κι ο Λευτέρης, δεν το είχαν.»

    Στη «Νεολαία» είχε στείλει και το μυθιστόρημα «Στα παλάτια της Κνωσού» αλλά πέθανε ο Μεταξάς, σταμάτησε η έκδοση του περιοδικού κι έτσι δεν πρόκανε.

  118. Μαρία said

    117
    http://www.biblionet.gr/book/116121/%CE%9A%CE%B1%CE%B6%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B6%CE%AC%CE%BA%CE%B7,_%CE%93%CE%B1%CE%BB%CE%AC%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%B1,_1881-1962/%CE%86%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%89%CF%80%CE%BF%CE%B9_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%85%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AC%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%89%CF%80%CE%BF%CE%B9

  119. Αρης said

    #79, 90, 93, 96 Μα ο Αλέφαντος δεν είναι απλώς ένας γραφικός παππούς που μιλάει για μπάλα. Είναι κοτζάμ τύπος ανθρώπου. Τον αναγνωρίζουμε όλοι, γι’ αυτό κι έχει γίνει σχεδόν θρύλος κι ακόμα κι όσοι δεν ασχολούνται με ποδόσφαιρο τον ξέρουν. Είναι ο κουτοπόνηρος άνθρωπος που, όντας μάλλον αποτυχημένος στην καριέρα του, τα ρίχνει όλα στους άλλους. Βρίζει αυτούς που πραγματικά πετύχανε, γλύφει τους από πάνω (πχ Κόκκαλης…) για να φάει κανα ξεροκόμματο, φωνάζει και λέει ασυναρτησίες προκειμένου να καλύψει τη δικιά του γύμνια και να τραβήξει τα βλέμματα. Αυτήν ακριβώς την εντύπωση μου έδινε και ο Αποστολίδης στον κλάδο του, χωρίς να είμαι φιλόλογος. Και φυσικά τα παραδείγματα σε άλλους χώρους είναι άπειρα, από την πολιτική έως και την οικονομία.
    Έχοντας ζήσει αρκετά χρόνια στο εξωτερικό, θα έλεγα οτι είναι ένας τύπος ανθρώπου που σπανίζει στη Βόρεια Ευρώπη και συχνάζει κυρίως στα μέρη μας, Νότια Ευρώπη, Μεσόγειος και τα ρέστα. Η εξήγηση μου (λίγο αυθαίρετη) είναι ο ρόλος της οικογένειας στις κοινωνίες αυτές. Οι γονείς, και κυρίως η μάνα, μαθαίνουν στα παιδιά – ειδικά στα αγόρια – ότι είναι αλάθητα, καλύτερα από όλους τους άλλους και μοναδικά στον κόσμο. Όταν σιγά σιγά τα παιδιά μεγαλώνουν και ανακαλύπτουν ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα πελαγώνουν και μοιραία – εν είδει αμυντικού μηχανισμού – τα ρίχνουν στους άλλους….

  120. Και μεγάλος προπονητής/συγγραφέας είσαι στο γήπεδο/στα βιβλία σου. Όχι στην τηλεόραση…

  121. sarant said

    118 Κάπως έτσι.

  122. leonicos said

    Λυπάμαι που μπαίνω αργά στην παρέα, αλλά δεν γινόταν αλλιώς.

    Απορώ γιατί γινόταν τόσος θόρυβος γι’ αυτά τα δύο πρόσωπα, τους Αποστολίδηδες. Αμφιβάλλω αν άξιζαν και αν το αξίζουν. Το ότι ήσαν σε θέση να δίνουν συνετεύξεις, δεν είναι καθ’ εαυτό ‘βαβαίωση αξίας’. Όταν διάβαζα και το »δεν < ουδέν (δύο απόστροφοι για τα δύο φωνήεντα που λείπουν) και άλλες τέτοιες κοτσάνες, μάθαινα ΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ κανείς.
    Για μένα ήταν παράδειγμα προς αποφυγή.

    Δεύτερον: Δεν ξέρω αν το να χαιρετίσεις τον σοβιετικό στρατό, είτε για την Ουγγαρία είτε για την Πράγα, ακούγεται σήμερα το ίδιο με τότε. Τότε, με την αφέλεια και τον νεοφυτισμό που είχαμε, κάθε απειλή κατά της ΕΣΣΔ ή αμφισβήτηση υποκινούνταν απότην CIA.
    Και δεν νομίζω ότι η ΣΙΑ δεν ήταν πίσω από αυτά τα δυο κινήματα, όσο κι αν υπέφερε ο λαός, μια 'αλήθεια' που έχει παρατονιστεί δρυός πεσούσης.

    Λυπάμαιπου δεεν μπορώ να διαβάσω τα σχόλια σήμερα.
    Ακόμα και τον Γς κόντεψα να ξεχάσω

  123. leonicos said

    @120

    Άρη, δενν ξέρω τον Αλέφαντο, αλλά για τον Αποστολίδη λες αυτό που θα ήθελα να πω κι εγώ

  124. 67, … Έφυγε ο μέγας λογοπαίκτης Bar-Bar …

    No signal bar-bars any more…
    (Θλιμμένος)

  125. Corto said

    Μία μικροδιόρθωση, καθαρά για το τυπικό, χωρίς να αλλάζει καθόλου την ουσία των γραφομένων:

    «όταν μπήκαν 3.000 τανκς, ο Καζαντζάκης με παγκόσμια δήλωσή του εχαιρέτισε τον ελευθερωτή σοβιετικό στρατό.»

    Η αντωνυμία «του» μετά το «δήλωση» μάλλον περιττεύει (δεν ακούγεται στο βίντεο).

  126. leonicos said

    @54 Αβονίδα, συμφωνώ στο 54

  127. spatholouro said

    Να συμπληρώσουμε και την 5η απάντηση του Καζαντζάκη (ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΕΠΟΧΗ, άνοιξη 1957):

    «5. Ο καπιταλισμός εκμεταλλεύτηκε ξεδιάντροπα τη βιαιότητα της επέμβασης. Αηδιάσαμε βλέποντας τα κροκοδείλια δάκρυα όλων αυτών των ανθρώπων που δε νοιάζονται παρά για τα προσωπικά τους υλικά συμφέροντα. Κάτω από τη μάσκα της φιλανθρωπίας και του έρωτα για την ελευθερία, βλέπουμε το αποκρουστικό πρόσωπο αυτών που ποδοπατούν την ελευθερία μόλις είναι αντίθετη προς τα συμφέροντά τους. Πώς να ξεχάσουμε τούτα τα τελευταία χρόνια τη Γουατεμάλα και την Κύπρο;
    Απέναντι σε τέτοια σοβαρά γεγονότα λοιπόν, το καθήκον των μελών του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Παιδείας είναι να συσφίξουν τις γραμμές τους και να πολεμήσουν με περισσότερη φλόγα για την ειρήνη και την ελευθερία, όπου κι αν αυτές τσαλαπατιούνται. Πρέπει κυρίως να έχουμε συνείδηση των ευθυνών μας απέναντι στην εποχή μας.»

  128. 71,
    Εξαιρετικός!

  129. 129 Με τιμάτε, maitre 😳

  130. LandS said

    127 & 54
    Μα ακριβώς. Για αυτό έβαλα την αμφιβολία στη παρένθεση και υπενθύμισα τη χρονιά.

    Παρεμπ. βρέθηκε το απόσπασμα αυτό; Ήταν του Καζαντζάκη;

  131. ΣΠ said

    131
    Ναι, δες το 62.

  132. 46: Τα ερείπια της Σπάρτης είναι από τα Ταξιδεύοντάς του
    http://www.biblionet.gr/book/19856/%CE%9A%CE%B1%CE%B6%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B6%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82,_%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82,_1883-1957/%CE%A4%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%8D%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82:_%CE%99%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1,_%CE%91%CE%AF%CE%B3%CF%85%CF%80%CF%84%CE%BF%CF%82,_%CE%A3%CE%B9%CE%BD%CE%AC,_%CE%99%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CE%BC,_%CE%9A%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82,_%CE%BF_%CE%9C%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%AC%CF%82

    Το είχε δώσει το Έθνος πριν 2-3 χρόνια.

  133. (δεν είδα το 62)

  134. gpoint said

    Ενας – ένας οι συνεργαζόμενοι παίρνουν τον δρόμο τους, θάρθει και η ώρα του μεγάλου…

    http://www.logiastarata.gr/2017/05/blog-post_894.html

  135. Κουτρούφι said

    «Η μοναδική πηγή γι’ αυτόν τον ισχυρισμό είναι μια τηλεοπτική συνέντευξη του Ρένου Αποστολίδη, που θα τη δούμε παρακάτω»

    Εννιά χρόνια πριν την τηλεοπτική αυτή εκπομπή στην ΕΡΤ, το 1988, ο Ρ. Αποστολίδης έδωσε ραδιοφωνική συνέντευξη στον νεοεμφανισθέντα ιδιωτικό σταθμό Αντενα εφεμ στερεο. Το θέμα είναι ο Καζαντζάκης με αφορμή το θόρυβο που είχε ξεσπάσει τότε με την ταινία του Σκορτσέζε «ο Τελευταίος Πειρασμός». Εκεί ο Ρ. Αποστολίδης έχει τις ίδιες απόψεις πάνω κάτω. Ειδικά για το θέμα της Ουγγαρίας χρησιμοποιεί το ίδιο, σχεδόν, λεκτικό. «3000 τανκς», «χαιρετίζει τον ελευθερωτή σοβιετικό στρατό» κλπ. Μόνο που εδώ δεν λέει για «παγκόσμιες δηλώσεις» αλλά για δηλώσεις «σε όλες τις γαλλικές εφημερίδες».
    Επομένως, το τσιτάτο περί χαιρετισμού το είχε διαμορφώσει για πολλά χρόνια πριν την εκπομπή του 1997. Ίσως το είχε δημοσιεύσει και γραπτά κάπου.

    Η συγκεκριμένη εκπομπή στον Αντένα εφεμ στέρεο, ολόκληρη (29 min) βρίσκεται στο yt εύκολα.

  136. Λεύκιππος said

    Καθένας κρίνεται από το έργο που αφήνει πίσω του και το να αναλύουμε την λεπτομέρεια τον αδικεί. Ο Καζαντζάκης άφησε μεγάλο και σημαντικό έργο. Το δάσος πρέπει να κυττάμε , όχι το δένδρο, πόσο μάλλον το δάχτυλο (που μας δείχνει το δένδρο).

  137. spiral architect 🇰🇵 said

    Η γάτα που έσωσε τον Νίκο Καζαντζάκη

  138. Corto said

    Ερώτηση για όποιον τυχόν γνωρίζει:

    Το βραβείο Ειρήνης (1956) ο Καζαντζάκης το πήρε πριν ή μετά τα γεγονότα της Ουγγαρίας;

  139. Θυμάμαι σωστά ότι ο Ρ.Α. έβγαινε στο κανάλι -μετά συγχωρήσεως- του Κουρή;

  140. 130,
    Κι εσείς! 🙂

  141. Κι επειδή εδώ εμείς λεξιλογούμε…

  142. Μαρία said

    139
    Βράβευση 28/6/1956
    Η διαδικασία για την επιλογή είχε ξεκινήσει απο το 1955.

  143. Γιάννης Ιατρού said

    139: Corto
    Βραβείο απονομή 28/6/1956
    Ουγγαρία Φθινόπωρο (Οκτ.-Νοε) 1956

  144. Γιάννης Ιατρού said

    143: 1′ 🙂

  145. 79/69 … γιουτιουμπάκι … γιουτουμπάκι …

    Τουμπ είναι η αμερικάνικη προφορά,
    αντίστοιχη της βρετανικής τιουμπ,
    όπως και σε πολλές άλλες λέξεις με παρόμοιο
    σύμπλεγμα του u (produce, dilution, tuner, jaguar…)

    Η αμερικάνικη προφορά είναι ίδια μ’ αυτήν
    στο τουμποφλό tub-o-flo, tube-x-flow.

    Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι ο όρος
    U-tube ήταν καθιερωμένος στην μηχανική ρευστών
    πριν έρθει το διαδίκτυο και δανειστεί τον όρο το αντίστοιχο κανάλι,
    στο οποίο πλέον εμφανίζεται τούμπαλιν
    και το U-tube.

  146. ΚΩΣΤΑΣ said

    Και μια απαραίτητη, για μένα, διευκρίνιση. Λέγοντας στο 117 σχόλιό μου για κάποια ιδεολογική σύγχυση του Καζαντζάκη, σε καμία περίπτωση δεν υποτιμώ το τεράστιο έργο του. Κατ΄αναλογία δεν θέλω επίσης να είμαι απαξιωτικός και για τον Ρένο Αποστολίδη. Ουδείς αναμάρτητος.

  147. Corto said

    143 &144:

    Μαρία και Γιάννη μιλ μερσί!

    Αναρωτιέμαι μήπως αισθανόταν τρόπον τινά υποχρεωμένος να αποφύγει την αυστηρή κριτική προς την ΕΣΣΔ, έχοντας τόσο πρόσφατη την βράβευσή του.

  148. Μαρία said

    Γράμμα στον Πρεβελάκη, 2/6/1956
    «… εκεί (στη Βιέννη) πρέπει να ‘μαι στις 25 Ιουνίου, οπότε θα γίνει η επίσημη απονομή του Βραβείου Ειρήνης. Η κεραμίδα αυτή μου ΄ρθε ξαφνικά*. Στην αρχή αρνήθηκα, γιατί θαρρούσα πως δίνονταν μονάχα σε κομμουνιστές. Και τους έγραψα πως δεν είμαι, μήτε θα ‘μια ποτέ. Μου απάντησαν πως δίνεται σε όσους πολέμησαν με το έργο τους για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και πως μου δόθηκε παμψηφεί και δεν έπρεπε ν’ αρνηθώ. Δέχτηκα, λοιπόν…»

    *ψέμα

  149. 130: Μην μπλέκουμε τους μέτρ. Ένας είναι ο Maître.

  150. Corto said

    149:
    Αν μπορείς, πες μας γιατί ήταν ψέμα.

  151. Μαρία said

    151
    Γιατί, για να πάρει κάποιος το βραβείο, η επιτροπή έπρεπε να έχει εξασφαλίσει την αποδοχή του κι έτσι είχαν προηγηθεί επαφές για βολιδοσκόπηση. Άρα δεν του έπεσε καμιά κεραμίδα. Στον Βενέζη είχαν γράψει αρχικά το ’55 αλλά δεν απάντησε για λόγους που η Αλεξίου, μέλος της επιτροπής, αγνοεί κι έτσι στράφηκαν στον Καζ.

  152. Πάνος said

    O Ρένος δεν ήταν αναρχοδεξιός -τα ‘χετε μπερδέψει φίλτατε Σαραντάκο. Ήταν εγωτικός αναρχικός, ενάντιος κάθε μορφής μαζισμού, δηλ. της σχολής Στίρνερ και ίσως πιο κοντά στον Νίτσε (τον οποίον θαύμαζε περισσότερο απο όλους εξάλλου). Αν εισαι θιασώτης αυτής της ιδεολογίας , αυτό που βγάζεις προς τα έξω είναι δυναμισμός και ορμή, την οποία μεταφράζετε εσείς ως έπαρση. Το άρθρο αποτελεί άριστο παράδειγμα πλήρης αντίφασης , καθώς θέλετε να εξάρετε την ταπεινότητα (την οποία μάλλον θεωρείτε ως αρετή, αν κρίνουμε απο τον στόμφο που γράφετε) και ανακατεύετε σ’ όλο αυτό, ποιον; τον Καζαντζάκη, που είναι σίγουρα μες στους δυο τρεις πιο επηρμενους συγγραφείς παγκόσμια. Γελάει ο κόσμος! Το θέμα με τον σοβιετικό στρατό ειναι -συγχωρέστε με- «τρίχες» , και ούτε αξίζει να αφιερώσει κανείς ένα ολόκληρο άρθρο κατά τη γνώμη μου. (Απλώς, στάθηκε καλή αφορμή για να διατυμπανίσετετην εμπάθεια σας προς τον Ρένο). Ο Καζαντζάκης ήταν τόσο κωλοτούμπας (εκτός όλων των άλλων, τα οποία πολύ σωστά αναφέρει ο Ρένος στην εκπομπή) που, αν οντως δεν τοποθετήθηκε δημοσίως περί αυτου του θέματος, είναι σχεδόν σίγουρο οτι θα το έχει πει ιδιωτικώς. Ο Ρένος ήταν ειρωνικός και αλαζονικός και πολλά άλλα εκεί που έπρεπε, γιατί κατα τ’ άλλα ήταν πολύ καλοσυνάτος άνθρωπος. Το μόνο σίγουρο είναι πως υπήρξε μεγάλη μορφή των γραμμάτων, δεν ταύτιζε την παιδεία ουτε τη γλώσσα με καμία στην ουσία ιδεολογία (όπως κάνετε εσείς επί παραδείγματι), ήταν σπουδαίος φιλόλογος και κριτικός, και η Πυραμιδα 67 βαραίνει πάρα πολύ την πλάστιγγα , κατα πολύ περισσότερο από τα έργα με την οποία την συγκρίνετε.

  153. Σπέρνε τη βλάβη said

    Α! Κύριε, κύριε Σαραντάκο,
    βρέθηκε ποιος θα τους δικάσει
    εσείς, ίδια τον έναν και τον άλλον
    μικρόν αυτόν, τον Καζ. μεγάλον.
    Α! Κύριε, κύριε Σαραντάκο,
    μόνον αυτούς να χαιρετάτε:
    όσοι μοιάζουν καταπώς αγαπάτε
    και ηθικώς τους προτιμάτε

    και επιτέλους κε Σαραντάκο
    αφήστε την παρέκβαση να έχει αίσια έκβαση,
    για να γελάσει τελευταίος,
    ο πιο ψηλός και πιο ωραίος
    ο πού ‘χει πούτζο 67 σαν Πυραμίδα 67!

  154. Παναγιώτης Κ. said

    Η γενιά μας, δηλαδή η γενιά μου, είναι… καταδικασμένη σε μια διαρκή διχοστασία.Από τη μια μεριά η νεότητά μας και οι αντιλήψεις που είχαμε διαμορφώσει τότε και από την άλλη η πραγματικότητα όπως διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια υπό το φως νέων πραγμάτων.
    Και μέσα σε αυτή την κατάσταση, υπάρχει ο κίνδυνος να χαλάσουν παλιές και νεότερες φιλίες…
    Τελικά το πρόβλημα θα το λύσει ο χρόνος.

    (Συνειρμικά μου ήρθε στο μυαλό ο εξής διάλογος που μπορεί να είναι και ανέκδοτο.
    -Κύριε Μπορ πως μπορέσατε να πείσετε τους συναδέλφους σας για την ορθότητα των θεωριών σας;
    -Δεν τους έπεισα. Αρκετοί από αυτούς έχουν πεθάνει…)

  155. sarant said

    136 Ευχαριστώ, θα το αναζητήσω. Νομίζω ότι και παλι διαστρεβλώνεται απολυτα η εικονα Ετσι που το λέει, είναι σαν ο Καζαντζακης την επόμενη ή τη μεθεπόμενη μέρα της επέμβασης να έσπευσε να δηλώσει υποστήριξη και να χειροκροτήσει.

    139-143-144 Δεν βγαίνει άκρη. Αν το έλεγε πριν από τη βράβευση, θα λέγανε «επειδή βραβεύτηκε τα είπε». Τώρα, «επειδή τα είπε, βραβεύτηκε»

    153 Ο Καζ ήταν επηρμένος, αγαπητέ, αλλά είχε έργο που (εγώ τουλάχιστον) το θεωρώ άξιο για Νόμπελ. Μη συγκρίνουμε με έργα που δίνουν υποσχέσεις, οι οποίες ουδέποτε εκπληρώνονται, όπως της Πυραμίδας.
    Κι έπειτα, την κάκιστη γνώμη που έχω για τον Ρένο δεν την έχω εξαιτίας της συκοφαντίας για τον σοβιετικό στρατό, την έχω επειδή χλεύασε τον πρώην μαθητή του.

    154 Βασικά, το τζ είναι συμβατικό, προφέρεται τσ.

  156. 150,
    Να έχουμε αίσθηση του mètre!

  157. Γιάννης Ιατρού said

    Τελικά, δεν απεργούν τα τρόλει αύριο (ούτε σήμερα).

  158. Corto said

    152:

    Σε ευχαριστώ! Εξαιρετικού ενδιαφέροντος πληροφορία.
    Είναι απορίας άξιο γιατί το παρουσίασε έτσι. Με μια δόση υπερβολής, τα συγκεκριμένα λόγια του Καζαντζάκη προς τον Πρεβελάκη παραπέμπουν σε απολογία. Αλλά σε ποιον είχε να δώσει λογαριασμό; Ήταν πλέον 73 ετών και αναγνωρισμένος.

  159. nikiplos said

    4η παράγραφος στο τέλος:

    αποφάσισα να γράφω το σημερινό άρθρο.

    μάλλον είναι αποφάσισα να γράψω

    αν έχει έτσι, προβείτε σε διόρθωση αγαπητέ Νικοκύρη! 🙂

  160. Σπέρνε τη βλάβη said

    156. Μα αναφέρομαι σε ολωσδιόλου αντισυμβατικές πούτζες.

  161. sarant said

    160 Θα το διορθώσω, λάθος είναι

    161 Όχι μπλε;

  162. Παναγιώτης Κ. said

    Πράγματι είναι ιερή η σχέση δασκάλου προς τον μαθητή (όχι αντιστρόφως) και ποτέ ο δάσκαλος δεν πρέπει να την διαρρηγνύει. Στην έσχατη περίπτωση ο δάσκαλος πρέπει να σιωπά.
    Εξάλλου η αξιολόγηση, που εκφράζεται με το βαθμό, δεν περιλαμβάνει την όποια συναισθηματική στάση του δασκάλου προς τον μαθητή. Μπορεί σε κάποιο ποσοστό ο συναισθηματισμός να έπαιξε ρόλο στην αξιολόγηση αλλά δεν αποτυπώνεται. Και ορθώς δεν αποτυπώνεται.

  163. gpoint said

    # 159

    Ατομα που γράφουν όπως ο Κ. έχουν πάντοτε περισσότερο πρόβλημα να πείσουν τον εαυτόν τους παρά τους άλλους… αιτία συνήθως η χρησιμοποίηση μιας εξεζητημένης λέξης ή μιας εξεζητημένης μορφής της,άλλο είναι να γράφεις όπως μιλάς οπότε πείθεις τον εαυτό σου αλλά αγωνιάς για τους άλλους

  164. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Ευτυχώς, μια ευτυχής συγκυρία στάθηκε η αιτία να έχουμε σήμερα μία εκδοχή της Έκθεσης Ωμοτήτων. Πρόκειται για ένα χειρόγραφο αντίγραφο της Έκθεσης, το οποίο είχε δώσει ο Νίκος Καζαντζάκης στον Κρητικό λογοτέχνη και λόγιο, καθώς και αδελφικό του φίλο, Παντελή Πρεβελάκη»
    Ο Πρεβελάκης είχε φυλάξει το χειρόγραφο και 38 χρόνια μετά, το 1983 το παρέδωσε στον δήμο Ηρακλείου, ο οποίος και το εξέδωσε.
    http://tvxs.gr/news/taksidia-sto-xrono/enas-xamenos-fotografikos-thisayros-apokalyptei-ti-nazistiki-thiriodia-stin-

  165. Πάνος said

    156: Δεν συγκρινετε την Πυραμιδα 67 ( το καλυτερο εργο για τον Εμφυλιο -για οποιον δεν ειναι κομματοσκυλο βεβαια) με το εργο του Καζαντζακη, αλλα με την Αιολικη Γη και το Νουμερο 31328. Το εργο του Καζαντζακη για μενα ειναι μετριοτατο και δεν αξιζε κανενα νομπελ.

  166. Παναγιώτης Κ. said

    @156. Νικοκύρη, το μέγιστο μάθημα της σημερινής σου ανάρτησης είναι, για μένα, η ιερή σχέση δασκάλου προς μαθητή.
    Ο Αποστολίδης ήταν δάσκαλος αλλά ήταν και δημοσιογράφος οπότε η δεύτερη ιδιότητα ακύρωσε την πρώτη. Δεν του δίνω ελαφρυντικά. Απλώς ερμηνεύω.

  167. sarant said

    166 Με το χέρι στην καρδιά, νομίζω πως ούτε μπροστά στα έργα του Βενέζη στέκεται η Πυραμίδα. Αλλά προφανώς έχουμε άλλα κριτήρια.

  168. sarant said

    167 Ο Ρένος Αποστολίδης δεν ήταν δημοσιογράφος. Συνεργάτης εφημερίδων ίσως. Δημοσιογράφος, και μάλιστα αρχισυντάκτης, είχε κάνει ο πατέρας του.

  169. Corto said

    64:
    Άρα μπορεί κάποιος να είναι συγχρόνως επιτυχημένος και ανασφαλής.

    156 (Sarant):

    «Δεν βγαίνει άκρη.» κλπ

    Συμφωνώ, οι κακοπροαίρετοι και οι συμπλεγματικοί πάντα βρίσκουν κάτι για να πιαστούν.
    Από την άλλη, νομίζω ότι η κοινωνική θέση του Καζαντζάκη σε κάποιον βαθμό συνέβαλε στην αναγνώρισή του εκτός Ελλάδος -χωρίς αυτό βέβαια να μειώνει την αξία του.

  170. Πάνος said

    168: Mου φαίνεται απολύτως λογικό, ως κομματόσκυλο περιωπής που είστε, να μην εκτιμάτε την Πυραμίδα 67.

  171. nikiplos said

    Καλησπέρα…
    Θεωρώ τον Καζαντζάκη τεράστιο… Αν δεν ήταν τόσο σαρακοφαγωμένος και οστέϊνος ο κλήρος και η ελληνορθόδοξη διανόηση, αναμφισβήτητα ο Καζαντζάκης θα ήταν εφάμιλλος του Ιωάννου του Θεολόγου… Το έργο του δεν μπορώ να το συγκρίνω με κανένα άλλο ελληνικό… Ευτυχώς τον διάβασα (και δεν κατάλαβα γρι στην ουσία) νεότατος, κι έτσι αναγκάστηκα να τον ξαναδιαβάσω και μεγάλος, όπου μου έκανε κλικ. Δεν έχω δει καλύτερη απεικόνιση του εμφυλίου από τις Αδελφοφάδες…

    Ο Ρένος Αποστολίδης είναι αναμφισβήτητα μεγάλος άνθρωπος του πνεύματος. Συμφωνώ με τον προλαλήσαντα, ότι η κριτική όσον αφορά ένα πολιτικό γεγονός πρέπει να είναι εντοπισμένη στα (ασφυκτικά) χρονικά πλαίσια της εκάστοτε εποχής. Εκ των υστέρω αναδίφησή της, αποτελεί ρετροσπεκτίβα, επομένως αυτο-ακυρώνεται… Έτσι δεν έχει καμία αξία το σκώμμα του ΡΑ προς τον ΝΚ. Σαφώς πρόκειται για προφορικό λόγο, κι εκεί μπορεί να ειπωθούν πράγματα που αποτελούν αυτοματισμό, δηλαδή τι αισθάνεται κανείς για κάποιον κι όχι τι πραγματικά βλέπει (ώστε να μπορεί να κρίνει ανεπηρέαστος).

    Πάντως αναμφισβήτητα το «χαιρέτησε τον Σοβιετικό στρατό» αποτελεί υπερβολή κατά τη γνώμη μου, εκτός εάν μας διαφεύγει ακόμη το κείμενο – πχ να υπάρχει σε κάποια γαλλική εφημερίδα. Οπωσδήποτε όμως, ούτε «παγκόσμια» μπορεί να χαρακτηρίσει κάποιος μια τέτοια δήλωση, ούτε φυσικά ότι «αυτή ήταν η αιτία» της αναγνωρισιμότητας του ΝΚ από την Αριστερά…

    Δεν μου κάνει εντύπωση βέβαια γιατί ο ΡΑ, καίτοι υπήρξε προσεκτικός και εντελεχής στη γραφή του, στον προφορικό λόγο του ήταν εμπρηστικός, θεαματικός ας το πω πιο ευγενικά…

    Ο ΝΚ, είχε πολλούς εμπαθείς εχθρούς στην ημεδαπή, οριζόντια στο πολιτικό σχήμα… Το ίδιο κι ο ΡΑ, με την επιφύλαξη, ότι ο ΡΑ ήταν πιο πολιτικοποιημένος από τον ΝΚ, με σαφέστερη πολιτική απόχρωση, η οποία καθόλου (και απορώ που σήμερα εκφράζεται έτσι απερίφραστα) δεν ήταν αναρχική… Ήταν οπαδός της ουτοπίας ενός ευκλεούς σφετερισμού, μιας δικτατορίας των αρίστων… Παλαιότερα τα παιδιά του ο Ήρκος και ο Στάντης είχαν και μπλογκς που εξέθεταν κάποια από τα έργα του και τα κείμενά του, αλλά πλέον δεν λειτουργούν…

  172. Παναγιώτης Κ. said

    Δεν έχω διαβάσει κατά συστηματικό τρόπο Καζαντζάκη. Διάβασα λίγα από τα έργα του. ( Αδερφοφάδες και κάποια από τα ταξιδιωτικά του ). Και το εξ 765 σελίδων βιβλίο του Βρετάκου «ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ η αγωνία και το έργο του » περιμένει να το ολοκληρώσω. Έχω όμως κάνει συζητήσεις με θαυμαστές του έργου του. Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των θαυμαστών είναι η απουσία θετικής σκέψης. Σύμπτωση; Πιθανότατα.

  173. Παναγιώτης Κ. said

    @167. Στο ΥΤ που ανάρτησες το γράφει: Συγγραφέας-δημοσιογράφος.

  174. nikiplos said

    Όσο για την «αναγνωρισιμότητα» του ΝΚ, από την ελληνική κυρίως ειπείν Αριστερά (ως οριζόντιο πολιτικό χώρο), ας το αφήσουμε καλύτερα…

  175. Jago said

    @153 Έχετε δίκιο ότι είναι άδικος ο χαρακτηρισμός αναρχοδεξιός στον Αποστολίδη, πιο σωστός θα ήταν ο χαρακτηρισμός αναρχοχουνταίος. Τι διάολο, εξαργύρωσε τις επιταγές του εργαζόμενος ως λογοκριτής.

  176. Ριβαλντίνιο said

    @ 172 nikiplos

    ο Καζαντζάκης θα ήταν εφάμιλλος του Ιωάννου του Θεολόγου

    Μπορείς να πείς κάτι παραπάνω γι’αυτό ;

  177. Παναγιώτης Κ. said

    Μετά από 174 σχόλια γεννήθηκε σε μένα η ανάγκη να (ξανά)διαβάσω τις Αδερφοφάδες. Η Πυραμίδα 67 είναι επίσης στο πρόγραμμα…

  178. sarant said

    174 Ε, δεν είναι και ευαγγέλιο το ΥΤ, δες πχ το άρθρο της Βικιπαίδειας.

    171 Πρωτόλειο είναι η Πυραμίδα, που δίνει υποσχέσεις. Αλλά δεν είναι ανάγκη να απαντήσετε, αφού βρίζετε Θα σας παρακαλούσα να μην ξαναγράψετε εδώ.

  179. sarant said

    178 Όχι πως έχει σημασία, αλλα΄»τους» αδερφοφάδες. Ο αδερφοφά(η)ς

  180. hioniam said

    Για να κατανοησει κανεις την επαμφοτεριζουσα σταση του Καζαντζακη και τις αντιφασεις του (Χριστος αλλα και Βουδας, Μουσολινι αλλα και Λενιν, ηρωισμος αλλα και μηδενισμος) χρειαζονται βασικες γνωσεις ψυχαναλυσης (που εξηγουν και την προβληματικη σεξουαλικοτητα του).

    Αλλα το προβλημα δεν ειναι μονο με τον ιδιο τον Καζαντζακη. Σκεφτειτε μονο οτι οι αντιφασεις συνεχιστηκαν και μετα τον θανατο του οταν ο ιδιος ζητησε να γραφει ενα μηδενιστικο (μη Χριστιανικο) επιγραμμα στον ταφο του και καποιοι του προσθεσαν και εναν τεραστιο ξυλινο σταυρο!

    ΥΓ) Ο Ρενος Αποστολιδης (επισης αντιφατικος και επισης κατατρυχομενος απο ενα τεραστιο Οιδιποδειο) γινεται υπερβολικος κατα την αποψη μου μηδενιζοντας την αξια του Καζαντζακη.

  181. Λ said

    Υπάρχει τέτοια εφαρμογή ή είναι ακόμα μια ψευδής είδηση;
    http://www.tilestwra.com/lariseos-fititis-dimiourgise-efarmogi-pou-entopizi-tis-psevdis-idisis/

  182. Λ said

    Ακόμα ένας χόακας. Απολαύστε!
    http://www.kriti-channel.eu/2017/05/newyorktimes.html?m=1

  183. ΣΠ said

    136, 156

  184. Πέπε said

    @166: > > Το εργο του Καζαντζακη για μενα ειναι μετριοτατο
    @172: > > Θεωρώ τον Καζαντζάκη τεράστιο… […] Το έργο του δεν μπορώ να το συγκρίνω με κανένα άλλο ελληνικό…
    @181: > > Σκεφτειτε μονο οτι οι αντιφασεις συνεχιστηκαν και μετα τον θανατο του

    Κι εσύ δίκιο έχεις! 🙂 🙂

    Δεν ξέρω αν είναι πολλοί Έλληνες λογοτέχνες που να σηκώνουν τόσο αντιφατικές εκτιμήσεις. Η δική μου άποψη για τον Καζαντζάκη είναι ακόμη μετέωρη. Έχω διαβάσει λίγα μυθιστορήματά του, και τη μετάφραση της Οδύσσειας. Τον Ζορμπά δύο ή τρεις φορές, την πρώτη αρκετά μικρός και ίσως δεν τον τέλειωσα (ή τον τέλειωσα αλλά σμπρώχνοντας).

    Αρχικά δεν τον άντεχα καν. Σταδιακά άρχισα να τον βρίσκω πιο προσιτό: μπόρεσα να διακρίνω ότι υπάρχει ουσία πίσω από όλο αυτό που μου φαινόταν σκέτος ναρκισσισμός. Για το πόσο σημαντική είναι αυτή η ουσία, έχω δουλειά ακόμη. Οι αναρτήσεις αυτών των ημερών και τα σχόλια με ενθαρρύνουν να τη βάλω μπροστά. (Είναι καλό τελικά αυτό το ιστολόγιο!)

    Βέβαια, σε κάποια σχόλια αναφέρθηκε και η δική του έπαρση. Σωστό. Αν έλειπε, θα μπορούσαμε να μορφώσουμε πιο εύκολα γνώμη.

  185. sarant said

    184 Α γεια σου!

  186. Μαρία said

    Απεβίωσε σήμερα Τετάρτη ο Αριστείδης Αλαφούζος. http://www.kathimerini.gr/909829/gallery/epikairothta/ellada/aristeidhs-i-alafoyzos-1924—2017

  187. Pedis said

    Στο Moscow Diary του Γιουγκοσλάβου πρεσβευτή στη Μόσχα Veljko Micunovic

    (δεν το βρίσκω εύκολα διαθέσιμο στο νέτι, τα γατόνια του ιστολογίου που ενδιαφέρονται ας το ψάξουν),

    περιγράφεται η μυστική συνάντηση μεταξύ Χρουτσώφ και Μαλένκοφ από τη μια μεριά και των Τίτο και δύο συνεργατών του παρουσία και του συγγραφέα -χωρίς συμμετοχή στελεχών από το υπ. Εξωτερικών- από τη Γιουγκοσλαβική πλευρά.

    Η συνάντηση έλαβε χώρα κάπου στα νησιά Brijuni (στα ελληνικά;). Οι δύο σοβιετικοί κατέφτασαν ινκόγκνιτο με ένα δικινητήριο IL-14 το απόγευμα της 1ης Νοεμ. 1956. Οι συνομιλίες κράτησαν όλη τη νύχτα.

    Αναφέρεται ότι ο Χρουτσώφ επέμενε να γίνει η συνάντηση διότι ηθελε το οκ των Γιουγκοσλάβων.

    Και το πήρε, με προίκα την απαίτηση του Τίτο να ηγηθεί της νεάς κατάστασης ο Κάνταρ, αντίθετα από τις προθέσεις του Χρουτσώφ.

    Τα επιχειρήματα του Χρουτσώφ υπέρ της επέμβασης ήταν:

    α) εδώ που έφτασαν τα πράγματα αν δεν γίνει στρατιωτική επέμβαση οι δυτικοί θα μας περάσουν ή για φοβισμένους ή για βλάκες.

    β) οι καλοθελητές θα βρουν λαβή να πουν ότι, επειδή μέχρι λίγο πριν, επί Στάλιν, μια παρόμοια εξέλιξη θα ήταν απίστευτη και απίθανο να συμβεί, τώρα είναι οι καινούριοι που τα κάνανε θάλασσα και δεν ξέρουν ούτε πώς να τα μπαλώσουν.

    Τέλος πάντων είχε κι άλλα επιχειρήματα το χαιβάνι, αλλά σταματώ εδώ.

    Α προπό, προσκαλούνται οι του ιστολογίου θερμοί φιλιππικιστές υπέρ της ελευθερίας να ψάξουν στο ιστορικό ημερολόγιο του έτους ’56 να δουν αν έχει βλαφτεί καμιά άλλη χώρα . Λ.χ. κάτι, μάλλον, επουσιώδες συμβαίνει τις ίδιες ακριβώς μερες με τη σοβιετική επέμβαση στην Ουγγαρία.

  188. giorgos said

    Πνεῦμα καί μικροψυχία ( τοῦ Κωστῆ Παπαγιώργη )

  189. giorgos said

    189. Εδώ http://katotokerdos.blogspot.gr/2016/08/blog-post.html#more

  190. gpoint said

    I’m in Tokyo, it’s dawn
    And it’s raining hallelujahs… (Michael Scott )

    συνιστάται η ακρόαση…καθαρίζει μυαλά !

  191. nikiplos said

    Αγαπητέ Ρίβα, αυτό απαιτεί μεγάλη ανάλυση που εκπίπτει του όγκου ενός σχολίου σε μπλογκ… Πρώτα και κύρια, ο ΝΚ, προσέγγισε το ζήτημα της θρησκείας μεταφυσικά, κοινωνικά, υπό τις (τρέχουσες για την εποχή του) ανάγκες της κοινωνίας, ανάγκες της ρωμιοσύνης. Οι Ρωμιοί βρεθήκαμε ξάστοχοι σε μεγαλο-ιδεατισμούς, σε εθνικούς διχασμούς και σε μεγάλη, τεράστια εσωστρέφεια, μιαν εποχή που δεν έπρεπε να χαθεί ο οικουμενισμός μας. Ο ΝΚ, σκέφτηκε ότι η ορθοδοξία, που ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη σε ένα μεγάλο βαθμό με τον ελληνισμό και τους ρωμιούς, την κουλτούρα της ανατολικής μεσογείου, πολύ περισσότερο διέπνεε την φιλοσοφία του πληθυσμού στα Βαλκάνια και στην Μικρά ασία, στην Συρία, το Λίβανο, την Αίγυπτο, θα ήταν μια καλή σχεδία σωτηρίας, ένα γερό φέρον όχημα για εμάς τους έλληνες, τους ρωμιούς να μας δώσει μια νέα πνοή, έναν νέο ρόλο, ενωτικό των λαών, μεγαλύτερο από εκείνον του Δυτικού προπυργίου, έναντι της Ανατολής που μας ήθελαν οι Ευρωπαίοι. Πραγματεύτηκε τα ζητήματα αυτά στον Τελευταίο Πειρασμό, στον φτωχούλη του θεού και φυσικά στην Ασκητική, την πεμπτουσία κατά τη γνώμη μου της Ορθόδοξης ψυχής των Ελλήνων… Σε όλα τα έργα του διαπνέεται φυσικά η εσωτερική αναζήτηση, στην Ασκητική όμως η αναζήτηση των προσωπικών και ομαδικών στόχων παίρνει μιαν άλλη διάσταση.

    Δεν παίρνει ο όγκος να συνεχίσω περισσότερο…

  192. sarant said

    188 Λίγο νωρίτερα είχε αρχισει η επέμβαση των αγγλογάλλων στο Σουέζ, το γράφει και το άρθρο. Τα περί γιουγκοσλαβικής απαίτησης για Καντάρ δεν τα ήξερα.Το νησί που λες πρέπει να είναι αυτό που λέγανε στις ελληνικές εφημερίδες Μπριόνι, είχε εκεί θέρετρο ο Τίτο.

  193. Παναγιώτης Κ. said

    @192. Νικιπλέ, τα σχόλιά σου στην ανάρτηση αυτή (και όχι μόνο…) ήταν πολύ ουσιώδη για μένα!
    Να είσαι καλά.

  194. Λάζαρος Ρεπούνδιος said

    Ό,τι και να σημαίνει αυτό, ο Ρένος ήταν τακτικό μέλος της ΕΣΗΕΑ και σε κάποια στιγμή ήταν υποψήφιος και για μέλος του Συμβουλίου της Ένωσης.
    Με όποιο κριτήριο θέλετε ήταν δημοσιογράφος περισσότερο από συντάκτες κάποιων εντύπων.

    Με το Ρένο είχα μια εντονότατη διένεξη αλλά του συγχώρησα τα πάντα μετά από την έκδοση του ουσιαστικά κύκνειου συγγραφικού του άσματός του «Το μαύρο καράβι».

    Τέλος όχι και λογοκριτής της Χούντας. Μη ξεχνάμε ότι η υποχρεωτική δημοσίευση μέρους της Ανθολογίας του Διηγήματος διακόπηκε βίαια με τη δημοσίευση του διηγήματος ο Α2.

  195. Pedis said

    # 193 – A, έτσι λέγονται; Μερσί. Ακριβώς, στη βίλα του Τίτο έγινε η μυστική συνάντηση.

    Η μπηχτή για τη γαργάρα όσον αφορά τις πολλαπλάσιους ιμπεριαλιστικούς ανασκολοπισμούς της «ελευθερίας» και που μάλιστα στη συγκεκριμένη περίπτωση ελάμβανε χώρα τις ίδις μέρες δεν ήταν για σένα.

    Απλά με αυτό ήθελα να θυμισω το γενικό συμπέρασμα του βιβλιου της

    F. S. Sauders, The Cultural Cold War: The CIA and the World of Arts and Letters

    που είναι ακριβώς, στη βάση οργανωμένου και χρηματοδοτούμενου από τη σια πλέγματος διανοουμένων της «Δημοκρατικής αριστεράς» η αποκλειστική προβολή και καταγγελία των υποτιθέμενων ή πραγματικών παραβιάσεων και αδικιών στο σοβιετικό μπλόκ.

  196. sarant said

    195 Δεκτό, δεν ήξερα ότι δούλεψε ως δημοσιογράφος -εκτός αν ήταν μέλος της ΕΣΗΕΑ λόγω πατρός.
    Να δούμε και το Μαύρο καράβι.

  197. ΣΠ said

    Τα περί ελευθερωτή σοβιετικού στρατού τα επανέλαβε παρακάτω στην εκπομπή. Στην αρχή του τρίτου τμήματος.

  198. cronopiusa said

    Ο Νίκος Καζαντάκης μιλάει για τον Θεο (ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ)

    Φλέρυ Νταντωνάκη – Πού είναι ο Θεός;

  199. cronopiusa said

    Φεβρουάριος 1925: Η σύλληψη του Καζαντζάκη στο Ηράκλειο, ως αρχικομμουνιστή!- Η απολογία του- Ομολογία Πίστεως

  200. Pedis said

    # 200 – Μπράβο Κρόνη.

    «Κύριε Διευθυντά,
    Επειδή έγινε τελευταία θόρυβος σχετικά με τ’ όνομά μου θα σας παρακαλέσω να δημοσιέψετε την ακόλουθη “Ομολογία της πίστεώς μου”, απαράλλακτα όπως την υπέβαλα και στην ανακριτικήν αρχή.
    Στις μέρες αυτές όπου τρομοκρατείται ο ελεύθερος πολίτης, χρέος μου απλούστατα θεωρώ να διατυπώσω φανερά και με σαφήνεια, όσο το δυνατόν λιγόλογα την ιδεολογία μου.
    Αν θεωρηθή επικίνδυνη για το σημερινό Κρατικό καθεστώς μας, θα περιμένω ήσυχα την καταδίωξίν μου και την τιμωρία».

    Ακολουθεί η αναδημοσίευση της «Ομολογίας πίστεώς» του Νίκου Καζαντζάκη.

    (πιθανολογώ ότι είναι 100% επηρεασμένος από το κομμουνιστικό μανιφέστο)

  201. Πάνος said

    176 : Ο Ρένος έχει τόση σχέση με ακροδεξιές αντιλήψεις όσο εσύ με τα γράμματα.
    179 : Καλύτερα αυθάδης παρά κομματόσκυλο. Με υγεία τα νέα μέτρα.

  202. Ριβαλντίνιο said

    @ 192 nikiplos

    Σε ευχαριστώ πολύ.

  203. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Έχει τύχει να διαβάσω όλα τα βιβλία του Ν.Κ και μάλιστα τυπογραφικό τυπογραφικό όταν τα έφτιαχνα στο βιβλιοδετείο της Ασκληπιού που δούλευα από το 75 έως το 79 και μπορώ να πώ πως δεν με ενθουσίασαν. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο, με τράβηξαν πολύ οι τερτσίνες παρ’ ολο το κατεβατό τους και τα ταξίδια του και αρκετά η Ασκητική με το «πιστεύω»της (το μαγικό τούτο περήφανο ξόρκι) να με εντυπωσιάζει πολύ στην ηλικία των 18 που την διάβασα.
    Μιά κι οι περισσότεροι εδώ είστε των γραμμάτων, θέλω να θέσω ένα ερώτημα.
    Ανεξαρτήτως της γνώμης σας για την αξία του Ν.Κ, πιστεύει κάποιος πως σήμερα υπάρχει κάποιος καλύτερος ή έστω ισάξιός του συγγραφέας;
    Αν ναί, ποιός είναι αυτός, αν όχι, για ποιό λόγο συμβαίνει αυτό;

    Υ.Γ- Εννοείται πως μιλώ και για γυναίκες συγγραφείς. Τρία είναι τα ερωτήματα
    τελικά αλλά δεν πειράζει, ξέρω πως θα με συγχωρέσετε.☺

    158 – Μπά, από πότε κατεβαίνουν και τα τρόλεϋ σε απεργία και ποιά είναι τα αιτήματά τους; ή μήπως το κάνουν για συμπαράσταση στους οδηγούς!☺

  204. Γιάννης Ιατρού said

    204: (τέλος) Προσέχεις βλέπω τι γράφεται πιο πάνο 🙂

  205. w2016blog said

    αν δηλαδή σε μια αντίθετη περίπτωση, ο Καζαντζάκης ισχυρίζονταν ότι ο Χίτλερ μπροστά στα αδιέξοδα του ράιχ ήταν υποχρεωμένος ,έπρεπε να επέμβει και έβγαινε μετά ο Ρενος και έλεγε ότι ο Καζαντζάκης χαιρέτησε την άνοδο του ναζισμου στην Γερμανία θα είχε άδικο;.
    Εσείς κυριε Σαρανατκο θα τον ψέγατε κατηγορώντας τον, ότι ο ισχυρισμός του αποτελεί χονδροειδή διαστρέβλωση της πραγματικότητας, σε σημείο που να γίνεται συκοφαντικός, όπως κάνατε σήμερα;
    Αλλοι είναι και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ εσεις πάντα είστε μόνο με τον χωροφύλαξ η μηπως …
    Κουμουνιστοφύλαξ (γέλια πολλά)

  206. Τι χειρότερο να κάνεις σ’ ένα πεθαμένο από το να τον σταυρώνεις για λόγια που δεν είπε; Δεν έχω διαβάσει ποτέ Αποστολίδη αλλά το ύφος στην ομιλία του δεν δείχνει σοβαρό άνθρωπο, ή τουλάχιστον άνθρωπο με υψηλό ήθος. Εύχομαι να είχε και καλύτερες στιγμές σε άλλες παρουσίες του.

    Μια παράκληση κύριε Νίκο,
    βρήκα σ’ ένα ξενόγλωσσο βιβλίο ότι ο Αριστοτέλης μελέτησε 200 διαφορετικές ελληνικές διαλέκτους, όμως δεν δίνει παραπομπή ο αλλοδαπός. Μήπως έχετε υπόψη σας που ακριβώς το είπε αυτό ο Αριστοτέλης; Επίσης, τα γράμματα που μοιάζουν Ελληνικά στο σπήλαιο του Κύκλωπα τα έχετε υπόψη σας;

    Και κάτι άλλο. Πειράζει να αποκαλώ Φιλμάδικο το Γιουτιούμπ; Δεν μπορώ να στραμπουλάω άλλο τη γλώσσα μου.

  207. ΌΠΑ, ΟΠΑ, δεν ήξερα ότι και ο Καζαντζάκης έκανε αντιγραφές και δεν ανέφερε πηγές ! Τι λέει σχετικά ο Λιαντίνης τώρα το άκουσα στο Φιλμάδικο. Το ένα έφερε το άλλο, και εκεί που λυπήθηκα τον Καζαντζάκη με αυτά πο έσυρε ο Ρένος, τώρα τι να πω; Αντέγραφε πράγματι συστηματικά;

  208. sarant said

    206 Τέτοια υποθετικά δεν έχει νόημα να τα συζητάμε. Αν νομίζετε ότι ο Ρένος συνόψισε σωστά την τοποθέτηση του Καζαντζάκη, δεν συμφωνούμε.

    207 Ιδέα δεν έχω για τον Αριστοτέλη, αλλά δεν νομίζω να ισχύει.

    208 Και ο Λιαντίνης πάντως είχε άχτι τον Καζ., δεν τον θεωρώ αντικειμενικό. Τι εννοεί; Την επιγραφή που έβαλε στον τάφο του που είναι παρμένη από τον Δημώνακτα;

  209. cronopiusa said

    Ομιλία του Νίκου Καζαντζάκη στο BBC ΤΟ 1953 (ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ)

    Η κηδεία του Νίκου Καζαντζάκη, 5/11/1957 https://www.youtube.com/watch?v=FvvSCh5kjJI

  210. A. Jardé, The Formation of the Greek People (NY, 1926), σ. 231 λέει ότι αυτή την πληροφορία την πήρε από τον γλωσσολόγο Αntoine Meillet και τίποτα άλλο. Δεν λέει σε ποιό βιβλίο του ο Meillet κάνει σχετική αναφορά στον Αριστοτέλη. Μήπως έχετε σχετικά βιβλία του να δείτε από τα ίντεξ (πως το λέμε ελληνικά;) που αναφέρει Αριστοτέλη;

    Τα ελληνικά γραμματα των 7000 ετών στο σπήλαιο Κύκλωπα στη Γυάρο είναι από τις εκσκαφές του Αδαμάντιου Σαμψών.

    Νέες εκσκαφές μαζί με νέες ανθρωπολογικές και γενετικές έρευνες ανατρέπουν όσα μας έλεγαν οι βόρειοι για την καταγωγή γλωσσών, ελλήνων και πολλών άλλων λαών. Αυτοί που εδώ και χρόνια τσιρίζουν ότι είμαστε αυτόχθονες βγαίνουν αληθινοί. Θα σας στείλω σχετικά νέα

    Να αυτά που λέει ο Λιαντίνης περι της κλοπής Καζαντζάκη από το Βιβλίο των Νεκρών:

  211. ΣΠ said

    Ο Ρένος Αποστολίδης τρεις φορές, μία στον ραδιόφωνο του Αντένα το 1988 (σχόλια 136, 184) και δύο στην τηλεοπτική συνέντευξη στον Β. Καβαθά το 1997, είπε αυτολεξεί ότι ο Καζαντζάκης «εχαιρέτισε τον ελευθερωτή σοβιετικό στρατό». Αν είχε συμβεί μια φορά, θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν μια χαλαρή διατύπωση των λεγομένων του Καζαντζάκη (όχι ότι αυτό δικαιολογείται όταν κατηγορείς κάποιον). Η επί λέξει επανάληψη δείχνει διαστρέβλωση.

  212. Κωστής said

    #211 Η λεγόμενη «Πινακίδα της Γιούρας» (δεν πρόκειται για πινακίδα αλλά για θραύσμα κεραμικού) ανήκει στην ίδια κατηγορία με την πινακίδα του Δισπηλιού. Τα σύμβολα που φέρει είναι αδύνατο να διαβαστούν, ενώ δεν είναι καν σίγουρο πως τα σύμβολα αυτά είναι γράμματα.
    Τέτοιες «πινακίδες» έχουν βρεθεί και αλλού στον βαλκανικό χώρο και ανάλογα με την εθνικότητα του εκάστοτε ερευνητή έχουν ερμηνευθεί ως πρωτοσλαβικές, παλαιοβουλγαρικές, πρωτοτουρκικές, αλβανικές, ρουμανικές, «μακεδονικές» και φυσικά ελληνικές.
    Πάντως το 1992 που βρέθηκε η πινακίδα ο Σαμψών δεν έκανε λόγο για ελληνικά γράμματα. Αργότερα φαίνεται ζήλεψε την ελληναράδικη δόξα και δήλωσε πως τον κυνήγησε το φοινικόφιλο σύστημα επειδή βρήκε την αρχαιότερη γραπτή μαρτυρία της ελληνικής γλώσσας.

    Όσον αφορά τον Λιαντίνη πρέπει να είχε μεγάλη εμπάθεια προς τον Καζαντζάκη. Τόσοι συγγραφείς έχουν πάρει λόγια και ιδέες από άλλα κείμενα. Λογοτεχνία έγραφε ο άνθρωπος όχι διατριβή για να βάζει παραπομπές.

  213. sarant said

    211 Εχει γράψει πολλά ο Μeillet, δεν βγαίνει άκρη. Και για τα γράμματα της Γυάρου, συμφωνώ απολυτα με τον Κωστή στο 213

    212 Ακριβώς!

    213 Συμφωνώ και στα δύο σκέλη.

  214. Γιάννης Ιατρού said

    211: Καλά, μην υπερβάλουμε τώρα ως προς τον προσδιορισμό της ελληνικότητας των τότε κατοίκων του νησιού (ίσως μάλιστα και εποχικών, κατά το φθινόπωρο, ψαράδων τόνου) και για την γλώσσα που μπορεί να μιλούσαν, μόνο και μόνο επειδή τα χαράγματα μοιάζουν με κάποια ελληνικά γράμματα. Παρόμοια χαράγματα έχουν βρεθεί κι αλλού (στα Βαλκάνια), περίπου της ίδιας εποχής (Μεσολιθικής).

  215. Γιάννης Ιατρού said

    215/213: Τώρα είδα τα δικά σου Κώστα. Έτσι, όπως γράφεις.

  216. Markos said

    O Λιαντίνης (ο οποίος δεν είχε εμπάθειες και κόντρες σαν τον Αποστολίδη-γενικά απείχε από αυτά) έχει δίκιο, ο Καζαντζακης διαβάζεται μέχρι τα 24-25. Μετά όταν ασχοληθείς με ιερά τέρατα δεν βλέπεις να σου δίνει κάτι. Όχι οτι ειναι κακός, αλλα όχι τίποτα ιδιαίτερο (τα νόμπελ τα θεωρω γελοία υπόθεση και δεν τα βάζω στην κουβέντα),που μας πλάσαραν παλιότερα κυρίως, οτι δηλ. ανήκει στην ελίτ των λογοτεχνών σε παγκόσμια κλίμακα. Αντέγραφε πολλά πράγματα ( τον Νιτσε τον έχει ξετινάξει), αλλά δεν είναι αυτό το θέμα-είναι πώς αντιγράφεις (όλοι αντιγράφουν) και ο Κ. το έκανε με άγαρμπο τρόπο. Επίσης ήταν ανακόλουθος σε πολλά πράγματα και «μεγαλονοπιανόταν» συνέχεια-το μοναδικό σημέιο που συμφωνώ με τον Ρένο, ο οποίος ειχε αναμφισβήτητα την αξία του ως φιλόλογος, αλλα με τον τρόπο που μιλάει χάνει οποιαδήποτε αξία. Δεν είναι τρόπος πνευματικού ανθρώπου αυτός. Ήταν συνεχώς μες στην ίντριγκα, πολύ αλαζονικός και βλέπω ότι το έχει μεταδώσει και στους γιους του αυτό το στοιχείο.

  217. spatholouro said

    #212
    «Η επί λέξει επανάληψη δείχνει διαστρέβλωση»

    Ενδεχομένως «διαστρέβλωση», υπό την προϋπόθεση ότι το κείμενο αναφοράς του Ρένου είναι η συνέντευξη Καζαντζάκη στην ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΕΠΟΧΗ, κάτι που δεν φαίνεται να έχει επιβεβαιωθεί, καθώς έγινε αναφορά και σε δήλωση του Καζαντζάκη σε γαλλικές εφημερίδες…

  218. sarant said

    218 Ο Καζαντζάκης δεν έδωσε συνέντευξη στην Καιν. Εποχή, απάντησε σε ερωτηματολόγιο του Ιδρύματος Πολιτισμού κτλ. και την απάντηση αυτή μετέφρασε η Κ.Επ.

    Η απάντηση στο ερωτηματολόγιο, που ήταν στα γαλλικά, μπορεί να δημοσιευτηκε και σε γαλλικές εφημερίδες.

  219. spatholouro said

    #217
    «αλλά με τον τρόπο που μιλάει χάνει οποιαδήποτε αξία».

    Εδώ να εισφέρω την πρωιμότερη και μόνη εμπειρία που είχα ποτέ με τον Ρένο. Μόλις είχα πρωτοπιάσει δουλειά αρχές δεκαετίας του 1980 στο βιβλιοπωλείο του Φιλιππότη, όπου σύχναζε πολύς πολιτικο-πνευματικός κόσμος και όχι μόνο.

    Κάποια στιγμή μπαίνει μέσα ένα ψηλός κκαι μπουγιόζος άντρας, κάθεται και αρχίζει να μιλάει εκεί στην μικρή παρέα. Εγώ στο βάθος του μαγαζιού άκουγα κάθε δεύτερη λέξη του να είναι «τον λούστρο», «βρε ο λούστρος» και δώστου ο λούστρος.

    «Ποιος είναι αυτός;», ρωτάω τον συχωρεμένο τώρα και αγαπητό ηθοποιό Γιάννη Μιχαλόπουλο.

    «Ο Ρένος είναι», μου απαντάει

  220. sarant said

    Ωραία λέξη το μπουγιόζος!

    Σε ζηλεύω και για την εμπειρία στον Φιλιππότη

  221. spatholouro said

    «Σε ζηλεύω και για την εμπειρία στον Φιλιππότη»

    Ίσως το καλύτερο πανεπιστήμιο που σπούδασα ποτέ…

  222. αγάπες λάθρες said

    Με το συμπάθειο, αλλά αν αυτό που δείχνει το βίντεο στο σχόλιο 211 δεν είναι βαρβάτη λογοκλοπή, τότε τι είναι λογοκλοπή και τίποτα άλλο δεν μπορεί να είναι λογοκλοπή. Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι ίσως να μην δώστε προσοχή στο βίντεο. Ο Ν.Σ. από τήν άλλη όμως έχει την φήμη του αγύριστου κεφαλιού.

  223. sarant said

    223 Δεν πρόλαβα να το ακούσω -σε ποιο σημειο είναι;

  224. Κωστής said

    #224 Γύρω στο 4:52.

    #223 Προσωπικά δεν συμπάθησα ποτέ τα γραπτά του Ν. Καζαντζάκη, το λογοτεχνικό του ύφος μου φαινόταν στυφό και τα θέματά του μάλλον επουσιώδη. Όμως η επίθεση του Λιαντίνη στον Καζαντζάκη δείχνει ζήλια και εμπάθεια. Ο Ν.Κ. δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος συγγραφέας που έκλεψε, αντίγραψε ή μιμήθηκε λόγια άλλων χωρίς να αναφέρει την αρχική πηγή (εξάλλου και ο ίδιος ο Λιαντίνης ακολουθεί αυτή την τακτική στα δικά του κείμενα).
    Όπως είναι γνωστό όλοι οι καλλιτέχνες – δημιουργοί είναι ψεύτες, δεν παραδέχονται μιμήσεις και αντιγραφές και θεωρούν τους εαυτούς τους πρωτότυπους. Ο Καζαντζάκης ήταν λογοτέχνης όχι επιστήμονας για να βάζει παραπομπές και υποσημειώσεις στο έργο του.

  225. Spiridione said

    224.

    http://neoskosmos.com/news/el/node/21081

  226. Pedis said

    Νικοκύρη, δυνάμωσε τα φίλτρα σου διότι το νήμα μακραίνει αδίκως.

    Με την ευκαιρία του ηχητικού του 210, έχει πλάκα αυτή η επετειακή υφή στο χρώμα και στον τόνο της φωνής που συνηθιζόταν.

    Μπορώ να σκεφτώ ένα τουλάχιστον λόγο για τον οποίο ήταν μαστ αυτός ο τρόπος να απευθύνεσαι στο κοινό. Έτσι από περιέργεια, το έχει κανείς παρατηρήσει και αναρωτηθεί;

  227. 213 και 214, πολλά ευχαριστώ. Θα προσπαθήσω να βρω ότι μπορώ από τον αλλοδαπό ερευνητή και θα επανέλθω στο μέλλον.

    Κανείς δεν βγάζει άκρη με τα σύμβολα στις πινακίδες, όμως κάποιο νόημα έχουν κάποιες από αυτές.

  228. 224, τα λέει στο βίντεό του ο Λιαντίνης, Αδελφοφάδες, κεφ. 7, περιέχει στοίχους από το Βιβλίο των Νεκρών.

    Προς όλους περι Καζαντζάκη και Αποστολίδη: Το θέμα είναι να μαθαίνουμε ότι μπορούμε και από τα καλά και από τα στραβά όλων όσων έκαναν ή κάνουν κάτι για όλους.

    Ας μην ρημάζουμε ολόκληρο το έργο κάποιου επειδή δεν είναι παντού στο επίπεδο που θα θέλαμε, ή επειδή πτυχές του χαρακτήρα του είναι πολύ χειρότερες από όσο φανταστήκαμε. Ο μεγάλος και ο μικρός άνθρωπος πολλές φορές ζουν ο ένας μέσα στον άλλο. Ας μην είμαστε λοιπόν σίγουροι για το εάν ο μεγάλος μπροστά μας είναι πάντα μεγάλος, ή ο μικρός πάντα μικρός.

  229. sarant said

    226-9 Σε ευχαριστώ, δεν προλάβαινα να το ακούσω, να το διαβάζω είναι πιο εύκολο.

    Ε, όχι, δεν το θεωρώ καθόλου λογοκλοπή. Ούτε καν μίμηση κτλ. που λέει ο Κωστής στο 225.
    Σε ένα μυθιστόρημα παρατίθεται ένα ποίημα. αρκετά διαφορετικό στο ύφος. Δεν προκύπτει αυτόματα ότι είναι του Καζαντζάκη, ιδίως αν σκεφτείς ότι είναι κάτι της κλασικής αρχαιότητας. Ούτε είναι η πρώτη φορά που σε μυθιστορήματα παρεμβάλλονται αποσπάσματα από ποιητικά έργα που δεν ανήκουν στον συγγραφέα.

    Ειλικρινά, θεωρώ κακόπιστη την κατηγορία για λογοκλοπή.

  230. Jago said

    Σχετικά με την (υποτιθέμενη) λογοκλοπή στους Αδερφοφάδες να σημειώσω ότι σε όλο το έβδομο κεφάλαιο, το ημερολόγιο του Λεωνίδα, υπάρχουν πολλές ποιητικές και λογοτεχνικές αναφορές. Μπορεί να πασάρει φανερά Όμηρο και Πλάτωνα, άλλες αναφορές είναι πιο κρυφές και το ποίημα από τη Βίβλο των Νεκρών ενώ μεν δεν κατονομάζεται, γίνεται εμφανές πως είναι παράθεμα αφού κλείνει δραματικά το Ημερολόγιο σαν προφητεία για το θάνατο του Λεωνίδα. Εϊναι κουτοπόνηρο το κόλπο να απομονώμουνε μόνο τους στίχους για να καταδείξουμε (μια υποτιθέμενη) λογοκλοπή αλλά θα έπρεπε κανείς να δει τη συνολική οπτική και πρακτική του Καζαντζάκη για να συνειδητοποιήσει ότι δεν κλέβει. Δανείζεται, επεξεργάζεται και σερβίρει αφήνοντας στον αναγνώστη την ευχέρεια να κατανοήσει ότι κάνει ερανίσματα. Τί διάολο, όλο το έργο του Καζαντζάκη έτσι λειτουργεί!

  231. Αγάπες Λάθρες said

    Ότι είναι λογοκλοπή, δεν χωρά αμφιβολία. όλα τα άλλα, ότι όλοι τα ίδια κάνουν είναι απλές δικαιολογίες. Από την άλλη, ότι μπορεί να ειπωθεί έχει γραφτεί εδώ και πολές χιλιάδες χρόνια, οπότε νέοι ποιητές μου, άδικος ο κόπος σας.
    Το μόνο δικαιολογητό σε αυτή την περίπτωση είναι, ότι ακόμα και ο Καζ δεν μπορεί να είναι τόσο βλαξ και να αντιγράψει ένα τόσο μεγάλο ποίημα ν α το παρουσιάσει για δικό του. Ενώ με τον Δημώνακα είναι πιο εμφανές η λογοκλοπή και αν δεν είσαι φιλόλογος με διατριβή στον Δημώνακα ή στον Καζ τότε θα ορκιζώοσυν ότι είναι δικό του το πόνεμα. Τώρα με το ιντερνέτ ένα γκουγκλάρισμα ο κόπος να σε σώζει από κακόψυχους και όλα να μπορείς να τα διακιολογήσεις.

  232. Markos said

    231: Λογοκλοπή/αντιγραφή είναι, που δεν ταιριάζει σε μεγάλο λογοτέχνη , οταν γίνεται κατ’επανάληψη (πόσο μάλλον σχεδόν αυτολεξεί αντιγραφή). Γι αυτό λέω ότι αντέγραφε με άγαρμπο τρόπο. Αυτά με τα ερανίσματα ειναι αστεία πράγματα. Κουτοπόνηρη είναι η τακτική του Καζ. να τα παραθέτει στα σημεία που λες ότι τα παραθέτει, όχι η κριτική του Λιαντίνη!

  233. Jago said

    Και ο Δάντης είναι κατακλεμμένος σε πάμπολλα ερανίσματα στη δυτική λογοτεχνία άρα όσοι «κλέβουν» τον Δάντη είναι λογοκλόποι; Ή να μιλήσουμε για το μεγαλύτερο εράνισμα, η Βίβλος, για να καταδικάσουμε συλλήβδην όλους ως λογοκλόπους; Ελάτε τώρα, μπορείτε και καλύτερα. Είναι εμφανές ότι πιαστήκατε από τον Λιαντίνη και ένα αδέσποτο λινκ γιατί τους Αδερφοφάδες ΔΕΝ τους έχετε διαβάσει. Πόσο μάλλον κι άλλα έργα του Καζαντζάκη.

  234. sarant said

    233 Κάθε άλλο παρά λογοκλοπή είναι, όταν παραθέτει απόσπασμα από ένα γνωστό κλασικό κείμενο, που επιπλέον είναι σε άλλο είδος λόγου (ποίημα μέσα σε πεζό) και ενταγμένο σε ένα κεφάλαιο που βρίθει από παραθέματα άλλων. Μου φαίνεται ότι ο Λιαντίνης προβαίνοντας σε αυτή τη φοβερή αποκάλυψη δείχνει απλώς την άγνοιά του.

  235. Markos said

    235:Νομίζω πως ο Λιαντίνης πιο πολυ ήθελε να εστιάσει στη συχνότητα και στον τρόπο με τον οποίο αντέγραφε ο Καζ. (άγνοια να έχει ο Λιαντίνης λίγο δύσκολο-απλώς αυτα τα αποσμασματικά βιντεάκια είναι ο,τι χειρότερο για να εκφέρει κανείς γνώμη).

    234: Το να παραθέσεις ενα χωρίο απο τη Βίβλο ή τον Δάντη ειναι εντελώς διαφορετικό πράγμα από αυτά που έκανε ο Καζ. (και πάλι αυτολεξεί δύσκολα να βρεις Δάντη!). Αν εσύ το βλέπεις το ίδιο, έχεις πρόβλημα αντίληψης. Από πότε το συγκεκριμένο χωρίο απο τους Αδερφοφάδες και η Βίβλος των νεκρών θεωρούνται «κλασικά»;
    Δεν είσαι ο μόνος που έχεις διαβάσει τον παντελώς άγνωστο Καζαντζάκη 🙂

  236. αγάπες λάθρες said

    Οπότε πάμε πίσω στο ερώτημα μου, τι είναι λογοκλοπή αν δεν είναι αυτό. Εγώ βέβαια έχω παρετηθεί προ πολού με τους λογοτέχνες αυτού το μπλογκ. Σαφή απάντηση δεν θα λάβω, ούτε άκρη δεν πρόκειται να βγάλω. Εκτός αν ισχύει, οι μικροί μη τολμήσουν κάτι τέτοιο ενώ οι μεγάλοι κάνουν μεγάλες λογοκλοπές και αφού κατάφερε όσο ζούσε να τα περνά για δικά του, μαγκιά. Δεν θα έβλαπτε όμως αν ανέφερε τις πηγές του, δεν θα μείωνε καθόλου το έργο του, αντιθέτως, θα το ενδυνάμωνε. Καθόλου δεν είναι λίγος ο κόπος και λίγη η πνευματική εργασία να συμμαζέψεις όλα αυτα τα αποφθέγματα σε ένα βιβλίο.

  237. nikiplos said

    Περί Λογοκλοπής aka plagiarism…

    Σε λογοτεχνικά βιβλία, συνήθως οι συγγραφείς βάζουν αϊτάλικς ή άλλη γραμματοσειρά, για να δείξουν οτι το κείμενο που ακολουθεί έχει ειπωθεί από άλλους… Μπορεί να μπει μια υποσημείωση στη σελίδα εκεί κάπου, ή να βρει ευκαιρία ο συγγραφέας να αναφέρει την πηγή σε κάποιο άλλο σημείο (πχ ο Στρατής Τσίρκας στον Χάϊντερλιν στη Λέσχη)… Ας μην ξεχνάμε πως οι reviewers δεν έχουν θέση στη λογοτεχνία και μάλιστα απέναντι σε τόσο μεγάλους συγγραφείς όπως ο ΝΚ.

    Κι ο Μπαχ, συνέλεξε λαϊκές μελωδίες από τις ταβέρνες και έκανε «παρωδήσεις» δηλαδή τις διασκεύασε και τις έκανε θρησκευτικά έργα. Το stabat matter έχει υπογραφεί από τρεις ή τέσσερις μεγάλους μουσουργούς και είναι ολόϊδιο (δλδ το βασικό θέμα) με το παλαιότερο εκείνο του Περγκολέζι… Μήπως έκλεψαν κι αυτοί? Δύσκολο…

    Έχω συναντήσει σε σπουδαία έργα να εναποτίθενται (σωστά το γράφω ή λαθος? ) λόγια παλαιότερων μεγάλων έργων συνήθως αρχαίων. Άλλο το να μπει το «Μολλών Λαβέ» σε ένα έργο του Τσιφόρου, ή ατάκα από κάποιο γνωστό τραγούδι της εποχής (που προϊόντος του χρόνου γίνεται εντελώς άγνωστο) υποδηλώνει μήπως λογοκλοπή? Έχω την εντύπωση πως ο πολύ σπουδαίος κατά τα άλλα καθηγητής ΔΛ γίνεται υπέρ το δέον σχολαστικός.

    Για τους υπέρ το δέον σχολαστικούς υπάρχει και το turn it on…

    Κι εν πάση περιπτώση (εμπάς περιπτώς) το έργο του ΝΚ είναι γάργαρο νεράκι από δροσερή κρυσταλλοπηγή. Όστις θέλει, δροσίζεται, οι άλλοι απλά ας προσπεράσουν…

  238. sarant said

    236-237 Για τους αδερφοφάδες

    Ζήτησα απο έναν φίλο, εκλεκτό ποιητη και δοκιμιογράφο, που έχει ασχοληθεί εκτενώς με το θέμα της λογοκλοπής, και έχει γράψει σχετικά, καταγγέλλοντας περιπτώσεις. αν στοιχειοθετείται λογοκλοπή για τους Αδερφοφάδες.

    Μου απάντησε ότι «το κείμενο που παραθέτει μπορεί να θεωρηθεί, έστω και παρατραβηγμένα, γνωστό, κτήμα της παγκόσμιας λογοτεχνίας αναγνωρίσιμο από τον επαρκή αναγνώστη»

    Ωστόσο, μου θύμισε κάτι που παραδέχομαι ότι δεν το ήξερα και που ανατρέπει κάθε ίχνος κατηγορίας.

    Οι Αδερφοφάδες εκδόθηκαν μετά θάνατον, οπότε δεν αντικατοπτρίζουν την τελική βούληση του συγγραφέα. Τίποτα δεν αποκλείει να πρόσθετε μια αναφορά στην πηγή.

  239. Markos said

    239: Ευχαριστούμε που μπήκατε στον κόπο και ρωτήσατε τον φίλο σας, σίγουρα θα ξέρει περισσότερα. Εντάξει. το παρατρηβήξαμε, δεν ειναι και κανένα σοβαρό κριτήριο για να αξιολογήσει κανείς το εργο του Καζ. Εχει δικιο ο φιλος nikiplos στο 238. Φορτώνουμε και τζάμπα το άρθρο…Να ‘στε καλα.

  240. Pedis said

    Χρειάζεται άραγε καν να συζητηθεί κατηγορία λογοκλοπής έργου παγκόσμιας κληρονομιάς από συγγραφέα που θα διαβαστεί και θα κριθεί από μυριάδες αναγνώστες και από τόσους και τόσους ανεπαρκείς κομπλεξικούς κριτικαράδες;

    Και μόνον που η πηγή της κατηγορίας ειναι ο Λιαντίνης αμέσως έπρεπε να πιαστεί με τη τσιμπίδα μιας χρήσης.

    Άσε που επρόκειτο για χειρόγραφο που εκδόθηκε μετά θάνατον (-> # 239).

    Α ρε Λιαντίνη γκουρού!

  241. Markos said

    Καλά, ναι, τι είναι ο Λιαντίνης μπροστά σ’ εσένα… Εσύ αετός κι αυτος μύγα, που λέει κι ο Ρένος.

  242. Να λοιπόν που και ο Καζαντζάκης στην περίπτωση αυτή είναι αθώος. Πολλά ευχαριστώ στον κ. Νίκο και τον άγνωστο φίλο του.

    Είμαστε πρώτοι και καλύτεροι στο λιθοβολισμό. Για να δούμε όμως στο χτίσιμο τι έχουμε φτιάξει.

    Τουλάχιστον οι μακαρίτες Καζαντζάκης, Αποστολίδης και Λιαντίνης κάτι άφησαν πίσω τους.

    Εμείς να δούμε τι καλό θα χτίσουμε για τους επόμενους με τις πέτρες που έχουμε, αντί να τις πετάμε στους προηγούμενους.

  243. Κατερίνα said

    Αυτοι οι πουθενάδες που παρομοίασαν (με την ανοχή του διαχειριστή) τον Ρένο με τον Αλέφαντο (δηλ. με εναν παππού που τα έχει ψιλοχαμενα) άραγε τι έχουν κάνει στη ζωή τους σημαντικότερο; Ντροπή και ξευτίλα τέτοια σχόλια σε ενα φιλολογικό ιστολόγιο για έναν τόσο σημαντικό άνθρωπο. Χιλιαδες κόσμος έμαθε ελληνική φιλολογία μέσω του Ρένου και του πατέρα του.

  244. sarant said

    244 Είδατε πόσο ενοχλεί η άδικη σύγκριση; Το ίδιο έκανε και ο Ρένος

  245. Κατερίνα said

    245 Α,μάλιστα! Κι επειδή ο Ρένος ηταν ας πούμε άδικος στην κριτική του σχετικά με τον Καζαντζάκη (που για μένα δεν ήταν τουλάχιστον στο θέμα του άρθρου,γιατί, όσο και να προσπαθείτε, δεν κρύβεται η γλειφτική στάση του Καζ. υπερ των Ρώσων εισβολέων) πρέπει να το κάνετε κι εσείς. Και να ομολογείτε εν γνώσει σας ότι ήταν άδικη η σύγκριση μεταξύ Ρένου και Αλέφαντου. Ο ορισμός της συκοφαντίας δηλαδη! Ωραία λογική και ωραία μυαλά από -υποτίθεται- καλλιεργημένους ανθρώπους.

  246. sarant said

    H άδικη σύγκριση είναι επίσης το «εγώ είμαι αετός και ο Βενεζης με τον Θεοτοκά είναι μύγες»

    Για μένα, ο Ρένος έχει ηθικά ξοφλήσει από τη στιγμή που είπε όσα είπε για τον Εβερτ. Τη φιλολογική και συγγραφική αξία του, που δεν είναι και πολύ μεγάλη, την αναγνωρίζω και έγραψα ότι όσοι τον γνώρισαν προσωπικά έλεγαν ότι ήταν σαγηνευτικός. Αλλά ηθικά, μηδέν.

  247. Κατερίνα said

    Εντάξει, απαλλάσεστε λόγω κλούβιου μυαλού. Ο Ρένος πίστευε αυτά που έλεγε (και καλά έκανε, η δουλειά του ήταν κριτικός λογοτεχνίας), ενώ εσείς στο σχόλιο 245 ομολογείτε ότι η σύγκριση Ρενου με Αλέφαντο είναι άδικη, ενω καμιά εκατοστή σχόλια πιο πάνω λέτε άλλα.

  248. sarant said

    Φαίνεται πως το κουσούρι του Ρένου να βρίζει αντί να παραθέτει επιχειρήματα, το έχουν κληρονομήσει και οι θαυμαστές του.

  249. ΓιώργοςΜ said

    Για το «πουθενάδες», το καλό με την ψευδωνυμία στο δίκτυο είναι πως κάποιος μπορεί να κριθεί από τα επιχειρήματά του και όχι από τις προκαταλήψεις του εκάστοτε κριτή. Όπως επίσης και από τη συμπεριφορά του

    Ας σημειωθεί πως δεν είναι για όλους άστοχη η σύγκριση (αδιάφορη είναι, για μένα τουλάχιστο). Πρόκειται για δύο επαγγελματίες μιας κάποιας (μικρής, μεγάλης δεν έχει σημασία) αξίας στο αντικείμενό τους, υπερφίαλοι και οι δύο.

  250. Κατερίνα said

    249: Μόνο που στην περίπτωσή μας αυτος που δεν παραθέτει επιχειρήματα είστε εσείς, όπως επίσης είναι και παροιμιώδης η κωλοτούμπα σας να θεωρείτε άδικη τη σύγκριση του Ρένου με τον Αλέφαντου, και πιο πάνω να υπερθεματίζετε αυτήν την άποψη.

    250: Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι η ταπεινότητα ειναι στον ίδιο βαθμό λανθασμένη προκατάληψη με τον εγωισμό. Προσθέτω εγώ πως η συγκαλυμμένη και επιτηδευμένη ταπεινότητα είναι κατά πολύ χειρότερη από τον μεγαλύτερο εγωιστή και αλαζόνα. Κι αυτό ακριβώς το στοιχείο χαρακτηρίζει τον αρθρογράφο (σιγανό ποταμάκι το λέμε λαϊκα) -διακρίνεται απο τον τρόπο γραφής του και από τις απέλπιδες προσπάθειες να γράψει και δύο τρία καλά πράγματα ( τα οποία ΔΕΝ πιστεύει) για να κρύψει το μίσος του, τις εμπάθειές του, οι οποίες είναι πάρα πολλές με πρόσωπα που έχουν πολύ σημαντική συμβολή στην ελληνική φιλολογία (βλ. Ρένος, Μπαμπινιώτης [μ’αυτόν κι αν έχει] κ.ά) και που, μάντεψε, όλως τυχαίως ανήκουν ως επί το πλείστον σε άλλον ιδεολογικοπολιτικό χώρο. Στην περίπωση του Ρένου αυτό που δεν χώνεψαν -και είναι παρά πολλοί αυτοί- είναι πως δεν ανηκε κομματικα πουθενά, και η ζημιά που είχε προξενήσει σε πολλούς ακόμα δεν χωνεύεται.
    Όσο για τον Αλέφαντο, κι επειδή έχω κάποια σχέση με τον χώρο, είναι ένας γραφικός παππούς που εκτίθεται πολλές φορές στην τηλεόραση με αυτά που λέει, αλλά αποκλειστικά στο θέμα «ποδόσφαιρο» θα σου δώσει περισσότερα από διάφορους τυχάρπαστους Έλληνες προπονητές, που νομίζουν ότι έχουν για «χάρισμα» το πολίτικαλ κορέκτ όπως ο Σαραντάκος. Από τους τελευταίους δεν θα μάθεις τίποτα, ούτε θα τους θυμάται κανείς. Όπως είπε πολύ εύστοχα κι ένας φίλος στα σχόλια είναι απολύτως λογικό έργα σαν τον «Πυραμίδα 67» να μην εκτιμώνται απο αριστερίζοντα δεξιόστροφα και ό,τι άλλο θες κομματόσκυλα, που φτάνουν στο σημείο απροκάλυπτα να ταυτίζουν την παιδεία, την όποια επιστημονικότητά τους ,τη γλώσσα κ.λπ. με την κομματική τους ταυτότητα. Και από τέτοιους έχουμε πήξει στο Διαδίκτυο.

  251. Joseph Fouché said

    Σαραντάκο άσε τα καλογερίστικα περί ηθικής των τύπων και διάβασε Νίτσε (γιατί έχεις ήδη αργήσει), και ίσως (ίσως!) καταλάβεις τότε γιατί ο Ρένος δεν είχε υποχρέωση (όπως το θέτεις) να «σέβεται» dummies σαν εσένα και τον Έβερτ. Εσύ εντάξει, ένας μπλογκάκιας είσαι, ούτε καν δημοσιεύεις πουθενά τις «μελέτες» σου. Τους άλλους όμως, «του χώρου», τους πονάει ο πισινός ακόμα, και τώρα που δεν ζει ο Ρένος, τον κατασυκοφαντούν κάνοντας τους εξυπνάκηδες.

    Υ.Γ.: Και βγάλε κάνα λεξικό της προκοπής, αν είσαι γλωσσολόγος όπως λες, πέρ’ απ’ τα προσπέκτους των εφημερίδων, που κοντράρεσαι το Ρένο χωρίς σπιθαμή έργου από πίσω σου. Σου σάλεψε, Σαραντάκο;

  252. sarant said

    Όπως και η προηγούμενη σχολιάστρια, έτσι κι εσείς έχετε κληρονομήσει το κουσούρι του Ρένου: βρίζετε χωρίς επιχειρήματα.

    Δεν θα συζητήσω μαζί σας, πού και τι δημοσιεύω -υπογράφω με τ’ ονοματακι μου. Πάντως, γλωσσολόγος ούτε είμαι, ούτε λέω ότι είμαι.

  253. Joseph Fouché said

    Επίτηδες, γιατί μας τη δίνουν οι καμουφλαρισμένοι ανάγωγοι, όπως του λόγου σας. Όταν αποφασίζετε να σχολιάσετε τη γνώμη ενός ανθρώπου των γραμμάτων, πόσο μάλλον και κριτικού λογοτεχνίας, οφείλουν τα επιχειρήματά σας να είναι ανάλογα κι οπωσδήποτε σχετικά, όχι μία κοτσάνα περί «ανηθικότητας» απέναντι σ’ έναν παντελώς άσχετο με το θέμα πολιτικάντη. Όσα δεν φτάνει η αλεπού, τα κάνει κρεμαστάρια κε Σαραντάκο. Ανοίξτε και τα ταξιδιωτικά του Καζαντζάκη, να μας δείξετε το απόσπασμα με τον Μουσολίνι. Ή αυτό δεν το ακούσατε στο βίντεο απ’ την εμπάθειά σας; Να σας το βρω εγώ; Και το αστείο όλων είναι ότι ο Ρένος έχει διαβάσει όλον τον Καζαντζάκη (κι αναγκαστικά, αν το θέλετε έτσι, προκειμένουν να δει τι θ’ ανθολογήσει). Εσείς διαβάσατε όλον το Ρένο, ή έστω τον μισό; Πολύ αμφιβάλλω… Αμφιβάλλω ακόμα κι αν έχετε διαβάσει Καζαντζάκη ή Νίτσε. Γιατί δεν χρεάζεται πολύ μυαλό για να γελάσει κανείς με τις «νιτσεϊκές» πόζες του πρώτου, οι οποίες απλούστατα τον καθιστούν και γελοίο. Ή διαβάστε καμιά απ’ τις επιστολές του Καζαντζάκη στον Αλεξίου, όταν τον παροτρύνει να μαζευτούν στην Κρήτη και να «ιδρύσουν» μια δική τους θρησκεία. Κάτι που κι ο ίδιος ο Αλεξίου, με όσα ελαττώματά του, το παίρνει στην πλάκα εντελώς, με τον τρελάρα τον Καζαντζάκη…

    Διαβασμένος μου είστε γενικά, φαίνεται, κι όλο αδιαθετείτε να συζητήσετε. Αυτό προτίστως! Κρατήστε το «επίπεδό» σας! Όχι να μιλάτε τώρα με «ανήθικους»…

  254. 254 Πρωτίστως! Μην εκνευρίζεσθε.

  255. Joseph Fouché said

    Με συγχωρείτε, δεν είμαι γλωσσολόγος ούτε Έβερτ, λάθη γίνονται!

  256. sarant said

    254 Η «ανηθικότητα» (δεν ειναι αυτή η δική μου διατύπωση, αλλά τέλος πάντων) του Ρένου εκδηλώθηκε οχι απέναντι σε έναν πολιτικάντη, αλλά απέναντι σε ένα 15χρονο παιδί που ήταν μαθητής του. Αυτό δεν ξεπερνιέται, όσο κι αν το αντιπαρέρχεστε, ούτε αναιρείται από τα όσα ανόητα έγραψε ο Καζαντζάκης, είτε για τον Μουσολίνι είτε για όποιον άλλον. Μπορειτε να γελάσετε όσο θέλετε με τα φιλοσοφικά του Καζ. -αρκεί το λογοτεχνικό του έργο για να του χαρίσει την αθανασία.

  257. Joseph Fouché said

    Αφού κόπτεσθε για την κληρονομιά του Ρένου ως δασκάλου, πηγαίντε σε καμιά εκδήλωση να δείτε πόσοι μαθητές που τον λάτρεψαν δίνουν το παρών. Και άξιοι άνθρωποι, όχι παλιοτόμαρα σαν τον Έβερτ. Ειδάλλως καθίστε στην καρέκλα σας και παραφράστε άρθρα που διαβάζετε στο ίντερνετ συνεπικουρούμενος από δειλά ανθρωπάκια και ημιμαθείς.

  258. spiridione said

    Δεν ήξερα ότι έχει τέτοιο φαν κλαμπ ο Ρένος.

  259. Joseph Fouché said

    Και για τον Μουσολίνι πάλι αδιάθετος να μιλήσετε… Κάθε φορά τα ίδια! Πού είναι η πυγμή κ’ η «σιγουριά» σας; Πείτε μας κι άλλα για τον Ρένο…

  260. Joseph Fouché said

    Και πολύ νεανικό. Ανησυχείτε μήπως;..

  261. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    254 – Μέγας και αδέκαστος κριτής όλων, είναι ο χρόνος, αυτός δείχνει πόσο μεγάλος συγγραφέας ήταν ο κάθε Ρένος Αποστολίδης και πόσο μικρός ο κάθε Νίκος Καζαντζάκης. Τα λόγια φεύγουν και χάνονται τα γραπτά μένουν, κι αφού έχουν γράψει και οι δύο θα φανεί η αξία του καθενός στο πέρασμα του χρόνου.
    Υπομονή χρειάζεται μόνο δεν υπάρχει λόγος να εκνευρίζεσθε.
    Κατά την ταπεινή μου άποψη μιά κι έχει τύχει να τους διαβάσω και τους δύο αλλά και να διαβάσω για τα πεπραγμένα τους, και οι δύο ήταν ανισόρροποι και φιλοφασίζοντες, κι έχω τεκμηριωμένη άποψη για ποιό λόγο ήταν έτσι.

  262. Joseph Fouché said

    Κε Λάμπρο θα μ’ ενδιέφερε ν’ ακούσω από πού προκύπτει ο φιλοφασίζον χαρακτήρας του Ρένου. (Μές απ’ τα γραπτά του όμως, όχι από τις συκοφαντίες των μέσων μαζικής αποβλάκωσης.)

  263. Joseph Fouché said

    Σας δίνω κάτι απ’ τα ταξιδιωτικά του «αριστερού» Καζαντζάκη!
    http://imgur.com/a/rldhN

  264. cronopiusa said

    Εύη Πετροπούλου:
    «Ο Νίκος Καζαντζάκης στον Ισπανικό Εμφύλιο»

    Ρένος Αποστολίδης: Αναρχία – Καμία αρχή έξω από τη συνείδησή σου

    Galeano: «No vale la pena vivir para ganar, vale la pena vivir para seguir tu conciencia»

  265. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    263 – Μα το γράφω δεν το είδατε; από εκεί που προκύπτει και για τον Καζαντζάκη, από τα πεπραγμένα του, δεν πήρα θέση για τα γραπτά τους, άλλωστε και τα γραπτά του Κνούτ Χάμσουν δεν δείχνουν κάτι φιλοναζιστικό.
    Είναι πολλά χρόνια που έχω σταματήσει να προσπαθώ να αποδείξω σε πιστούς όλων των ειδών το ολοφάνερο. Αντιλήφθηκα ευτυχώς σχετικά νωρίς, πως η πίστη είναι απείρως πιο ισχυρή από την αλήθεια, με λίγα λόγια, για κάποιον που δεν έχει μέσα του ανοιχτό ένα παράθυρο αμφισβήτισης για τα πιστεύω του, αλήθεια είναι αυτό που πιστεύει και δεν υπάρχει τίποτα ικανό να του αλλάξει γνώμη.

  266. Joseph Fouché said

    Όταν το έγραψε ο Ρένος στην Πυραμίδα του αυτό, πάντως, για την προσωπική συνείδηση ως τη μόνη αρχή κι ότι «πρέπει να ζήσεις αυτό που είσαι, όχι να πεθάνεις γι’ αυτό που είσαι», ο Γκαλεάνο ήταν μόλις 9, βαριά 10 ετών.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: