Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Σκάκι στην εξορία και στις φυλακές

Posted by sarant στο 8 Οκτώβριος, 2017


Αυτόν τον τίτλο είχε ένα αφιέρωμα που επρόκειτο να παρουσιαστεί χτες στο φεστιβάλ Σπούτνικ, της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, στο άλσος Στρατού, στο Γουδί. Ο σκακιστής Κοσμάς Κέφαλος, που ήταν υπεύθυνος του αφιερώματος, μου είχε ζητήσει να παρευρεθώ, αλλά δεν μπόρεσα επειδή δεν βρίσκομαι στην Αθήνα. Λυπήθηκα πολύ, μια και εκτός των άλλων, θα απαγγελλόταν, από τον Στέφανο Ληναίο, και ένα ποίημα του παππού μου ακριβώς με θέμα το σκάκι πίσω από τα σύρματα. Το φεστιβάλ Σπούτνικ θα συνεχιστει και σήμερα, και σας συνιστώ να πάτε -μάλιστα οι σκακιστές θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν στις 7 μ.μ. διαγωνισμό λύσης προβλημάτων, ο οποίος γίνεται με καινούργια φόρμουλα, πολύ θεαματική, σε στιλ νοκάουτ -στην εποχή μου δεν είχαμε τέτοιες μοντερνιές. Γενικά το σκάκι είχε περίοπτη θέση στα φεστιβάλ των νεολαιών, ιδίως των νεολαιών της Αριστεράς, και κάθε χρόνο έχει τη θέση του στο φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή.

Αναδημοσιεύω εδώ, με κάποιες μικρές διορθώσεις και προσθήκες, το προχτεσινό δημοσίευμα του Κ. Κέφαλου στην εφημερίδα Αυγή, με τίτλο «Ψυχή σε στρατό απο ψίχα». Στο τέλος προσθέτω και μερικά ακόμα.

Σκακιστικό σχολειό ο Αϊ – Στράτης

Ο Στέλιος Ευκαρπίδης εκτοπίστηκε στα 18 του, το 1947, στον Αϊ – Στράτη. Οι σκηνές τους ήταν σε μια ρεματιά γεμάτη υγρασία. Θυμάται πως οι αφάνες που έβαζαν κάτω από την κουβέρτα είχαν γίνει σώμα συμπαγές, σαν στρώμα.

Συνθήκες άθλιες, αλλά και ένα δώρο: ο νεαρός Στέλιος βρέθηκε στην ίδια σκηνή με τον Θανάση Βασίλα (1908-1956), έναν λαμπρό επιστήμονα -με καθοριστική συμβολή στον πολεοδομικό σχεδιασμό χωριών της ανατολικής Χαλκιδικής, μετά τον καταστρεπτικό σεισμό του 1932- και έναν από τους καλύτερους βορειοελλαδίτες σκακιστές της εποχής εκείνης. Ο χρόνος περίσσευε, το μυαλό σε αυτές τις ηλικίες είναι «σφουγγάρι», ο δάσκαλος ήταν πρόθυμος να τον μυήσει στο παιχνίδι και η οικογένεια έστελνε, παρά την οικονομική ανέχεια, σκακιέρες και βιβλία για μελέτη. Γρήγορα έγινε πολύ καλός σκακιστής και, εκτός από τον δάσκαλο, άρχισε να παίζει και με άλλους. Όπως θυμάται, το σκάκι ήταν πολύ διαδεδομένο στον Αϊ – Στράτη. Έμεινε εκεί για περισσότερο από τρία χρόνια.

Αντιθέτως, το 1950, που τον πήγαν στη Μακρόνησο, αντιμετώπισε μια πολύ πιο σκληρή κατάσταση. Έφυγε με σπασμένα πλευρά και αιμοπτύσεις…

Σήμερα, στα 88 του, παραμένει ένας πολύ ενεργός σκακιστής της ομάδας της Ικαρίας. Φύσει ευγενικός άνθρωπος, αλλά και πολύ μαχητικός στις παρτίδες, κερδίζει σε κάθε συνάντηση το ενδιαφέρον των θεατών!

Παρτίδες με Ηλιού και θεατή τον Σαράφη!

Ένας από τους μεγαλύτερους σε ηλικία αγωνιστές, ο 94χρονος Ιωάννης (Γιάγκος) Μαυρογιώργης μίλησε στην «Αυγή», από την Ικαρία όπου ζει, για το σκάκι στα χρόνια εκτόπισής του.

Συνελήφθη, μαζί με άλλους Ικαριώτες, τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1948. Έπειτα από σύντομη κράτηση στο κρατητήριο του νησιού μεταφέρθηκε στις καπναποθήκες της Σάμου και στη συνέχεια, αρχές του 1949, στο κολαστήριο της Μακρονήσου.

H σκακιέρα-ταβλιέρα του Σαράφη

Βασανιστήρια, άθλιες συνθήκες, αλλά και δίψα για ζωή, για δημιουργική ενασχόληση.

Εντάχθηκε γρήγορα σε πυρήνα δυνατών σκακιστών και πήρε μέρος σε τουρνουά. Έπαιζε με τον Θανάση Βασίλα, τον στρατηγό Χατζημιχάλη, καθώς και με τον Ηλία Ηλιού. Τις αναμετρήσεις του 26χρονου Γιάγκου με τον 45χρονο Ηλία παρακολουθούσε με ζωηρό ενδιαφέρον ο 59χρονος αρχηγός του ΕΛΑΣ Στέφανος Σαράφης.

Το σκακιστικό του ταλέντο αναδείχθηκε γρήγορα και σε λίγο καιρό αντιμετώπιζε συγκρατούμενους χωρίς να κοιτάζει σκακιέρα!

Αφέθηκε ελεύθερος στις 8 Μαρτίου 1950 και συναντήθηκε με άλλους Ικαριώτες σκακιστές όπως ο Φουτρίδης και ο Σταυρινάδης, βάζοντας τα πρώτα λιθαράκια στο σκακιστικό οικοδόμημα του νησιού.

Εξόριστοι παίζουν σκάκι και τάβλι στην Ανάφη

Ο Κώστας Φιλίνης και το σκάκι

Η Άννα Φιλίνη μιλάει για την αγάπη τού Κώστα για το σκάκι: «Σε όλες τις περιόδους της ζωής τού πατέρα μου το σκάκι τον ακολουθούσε πιστά. Στο σπίτι του, τα πέντε αδέρφια και ο πατέρας του παίζανε σκάκι από παιδιά και ο Κωστάκης, παρ’ ότι ο μικρότερος, έγινε γρήγορα ισότιμος συμπαίκτης. Ήδη πριν από τον πόλεμο έπαιζε σκάκι στον Πανελλήνιο, όπου συμμετείχε και ως αθλητής του στίβου και συνέχισε να πηγαίνει και μετά την Απελευθέρωση. Στα οκτώ χρόνια της παρανομίας μετά το 1947, έπαιζε συχνά μόνος του μέσα στις ατέρμονες ώρες της αναμονής. Όταν πιάστηκε το 1955 και στάλθηκε στις υγρές ενετικές φυλακές της Κέρκυρας, οι συνθήκες ήταν πολύ δύσκολες. Επειδή δεν επιτρέπονταν στους κρατούμενους να αποκτήσουν σκάκι, αυτοί έφτιαξαν από μόνοι τους πούλια του σκακιού από ψωμί. Μετά τη δίκη του στο στρατοδικείο το 1961, οι συνθήκες στις διάφορες φυλακές συνέχισαν να είναι εξαιρετικά δύσκολες. Με την αλλαγή του πολιτικού κλίματος μετά το 1963 και τη μεταφορά του στις φυλακές της Αίγινας, οι συνθήκες διαβίωσης γενικά καλυτέρεψαν. Μέσα σε αυτές ήταν και το δικαίωμα να κάνουν μαθήματα και να παίζουν σκάκι οι φυλακισμένοι. Θυμάμαι πως ο πατέρας μου έλεγε πως κάνανε και πρωταθλήματα στη φυλακή».

Σε αφιέρωμα του Χρήστου Πιλάλη στο περιοδικό «ΣΑΧ» (τεύχος 15, 1997), είδαμε σκακιστικά βιβλία του Κώστα με σφραγίδες θεώρησης των εγκληματικών φυλακών Αίγινας και Κέρκυρας, καθώς και αυτοσχέδια χάρτινη σκακιέρα και διαβάσαμε για το τουρνουά του 1960 στις φυλακές Αίγινας. Η τελική βαθμολογία σε 12 αγώνες: 1ος Φιλίνης 10 βαθμοί, 2ος Μπάτσης 7,5, 3ος Πολίτης 7, 4ος Ρούσος 6,5, 5ος Τσαρούχας 4,5, 6ος Γιαννόπουλος 4, 7ος Ραψωμανίκης 2,5 βαθμοί.

Ένα ερώτημα που είχε θέσει ο Πέτρος Κολυβάς στον Φιλίνη, σε μία από τις πολλές συζητήσεις τους, ήταν το πώς έπαιζαν οι κρατούμενοι σε διαφορετικά κελιά. Οι τρόποι ήταν κυρίως τρεις: Έλεγαν τις κινήσεις φωναχτά ή άφηναν χαρτάκια στις τουαλέτες, πίσω από τα καζανάκια ή, σε πολύ λίγες περιπτώσεις, τις μετέφεραν οι φύλακες.

Ας συνεχίσουμε με την αφήγηση της Άννας Φιλίνη: «Και αργότερα, στις φυλακές της χούντας, επινοούσε μαζί με συγκρατουμένους του τρόπους για να καταφέρνουν να παίζουν σκάκι παρά την απομόνωση. Στη Μεταπολίτευση άρχισε πάλι να παίζει σκάκι τις Κυριακές, όποτε μπορούσε, στον Πανελλήνιο. Έπαιζε όμως συχνά και μόνος του, τα βράδια μετά τις κομματικές συνεδριάσεις, με αντίπαλο συμπαίκτη σε κομπιούτερ».

Στην αναδημοσίευση του άρθρου στο σκακιστικό ιστολόγιο skakistiko.com του Φίλιππου Κοεράντ, ο Ηλίας Κουρκουνάκης θυμήθηκε ότι ο Φιλίνης είχε πάρει μέρος σε τουρνουά γρήγορου σκακιού στον Σ.Ο.Παγκρατίου και είχε κάνει όμορφες νίκες με τα μαύρα με όπλο του το γκαμπί Μπένκε (μια πληροφορία που κίνησε το ενδιαφέρον, διότι το γκαμπί Μπένκε το έπαιζα κι εγώ σε μιαν άλλη ζωή).

Περί βασιλικής ηθικής

Χιουμοριστικό σκίτσο που παρουσιάζει τον μακρονησιώτη Διονύση Μενύχτα, κόκκινο δήμαρχο Σερρών το 1934 και βουλευτή του ΚΚΕ το 1936, να ενδίδει στα τρία πάθη του: διάβασμα, κάπνισμα και σκάκι.

Ανάμεσα στους πολλούς που έπαιζαν σκάκι ήταν και ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, τον οποίο οι συγκρατούμενοι θυμούνται να απαγγέλλει ποιήματα του Παλαμά, του Σικελιανού, του Σεφέρη, του Καβάφη, καθώς και αρχαίων, όπως ο Όμηρος και ο Πίνδαρος.

Η Μαριάννα Τζιαντζή έχει αναφερθεί από την “Εφημερίδα των Συντακτών” σε περιστατικά, όπως αναγράφονται βιβλίο του αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης Σταύρου Αβδούλου «Το φαινόμενο Μακρόνησος» (1998, εξαντλημένο): Παρά την αγριάδα τους, οι αλφαμίτες φρουροί, όταν ο Δεσποτόπουλος απήγγελνε ποιήματα Ελλήνων ποιητών, τον άκουγαν με ανοιχτό το στόμα, όμως «μερικοί δεν του επέτρεπαν ν’ απαγγέλνει σε ξένες γλώσσες και σ’ αυτές συμπεριλάβαιναν και τα αρχαία ελληνικά».

Η αδυναμία του, εκεί στο Σύρμα, ήταν το σκάκι, που το έπαιζαν με πιόνια φτιαγμένα από ψίχα ψωμιού. Ένας από τους συμπαίκτες του, όπως αναφέρει ο Αβδούλος, ήταν ο Αβέρκιος Λειβαδάρος, ένας απροσκύνητος αγωνιστής, που, όμως, σαν ήταν πιτσιρικάς είχε μπλέξει με κακές παρέες κι έτσι, σύμφωνα με τον Στ. Αβδούλο, το λεξιλόγιό του ήταν λιγάκι μάγκικο.

Ο Αβέρκιος έτρεφε βαθύ σεβασμό για τον Δεσποτόπουλο. Αλλά κι εκείνος τον αγαπούσε πολύ και, «σαν πανεπιστημιακός δάσκαλος» που ήταν, προσπαθούσε να τον κάνει να αποβάλει τη μάγκικη διάλεκτο.

Εκεί που έπαιζαν σκάκι, ο Αβέρκιος πήρε τη βασίλισσα του δασκάλου και, σε τόνο θριαμβευτικό, του είπε:

– Κωσταρίκο, σου την έφαγα την πουτάνα τη βασίλισσα.

Οι παρόντες έσκασαν στα γέλια, όμως ατάραχος ο Δεσποτόπουλος του έκανε παρατήρηση:

– Σου έχω πει, Αβέρκιε, να πάψεις να χρησιμοποιείς άσεμνες λέξεις.

– Καλά, Κωσταρίκο, δεν θα το ξανακάνω. Αλλά αφού είναι βασίλισσα… δεν είναι τέτοια;

Ο όμηρος Άχθος Αρούρης

Ο Νίκος Σαραντάκος είχε συλληφθεί όμηρος από τους Γερμανούς, μαζί με άλλους πολίτες της Μυτιλήνης, από τις 24 Μαρτίου έως τα τέλη Μαΐου του 1944. Όπως μας λέει ο εγγονός του Νίκος Σαραντάκος (περισσότερα για τον παππού του, με αναφορές και σε προηγούμενα δημοσιεύματα, στον δικτυακό του τόπο), «εικάζεται ότι επελέγη ως όμηρος επειδή, ως στέλεχος της Αγροτικής Τράπεζας, διερευνούσε ατασθαλίες στη δραστηριότητα των Φιλανθρωπικών Καταστημάτων. Συγκρατούμενός του, στο στρατόπεδο που είχε στηθεί στο Διδασκαλείο, ήταν ο επιστήθιος φίλος του Χαράλαμπος Κανόνης, που μαζί είχαν την ιδέα να φτιάξουν σκάκι με πιόνια από ψίχα ψωμιού.

Ο Νίκος Σαραντάκος συνελήφθη πάλι τον Ιούνιο του 1945 μαζί με όλη την ηγεσία του ΕΑΜ Λέσβου με τη στημένη κατηγορία της «στάσης». Έμεινε υπόδικος σχεδόν έναν χρόνο. Μου έχει αφηγηθεί ότι έπαιζαν σκάκι στη φυλακή. Ο Κανόνης αυτή τη φορά είχε διαφύγει τη σύλληψη. Στη δίκη το κατηγορητήριο κατέρρευσε και οι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν ή καταδικάστηκαν με ελαφρές ποινές. Ο Κανόνης όμως στη συνέχεια πήγε στη Χίο, όπου έπεσε τον Μάρτιο του 1948 όταν συντρίφτηκαν οι μικρές δυνάμεις του ΔΣΕ».

Ο ποιητής είχε το ψευδώνυμο Άχθος Αρούρης (που είναι ομηρική έκφραση και σημαίνει «βάρος της γης»). Κατά την πρώτη περίοδο της ομηρίας του, το 1944, έγραψε το ποίημα «Το σκάκι» (ποιητική συλλογή του Νίκου Σαραντάκου «Της Κατοχής και του Στρατόπεδου»).

Το ποίημα, όπως το απάγγειλε χτες στο αφιέρωμα «Σκάκι στην εξορία και τις φυλακές» ο ηθοποιός Στέφανος Ληναίος:

 

ΤΟ ΣΚΑΚΙ

Μας κουβαλήσαν στο στρατόπεδο ένα βράδυ.
Εμένα πρώτα, το Χαράλαμπο μετά.
Το Χαριλή καί τον Αλέκο από κοντά
κι άλλους πεντέξι. Αλάκερο κοπάδι.
Κι είμαστε αλήθεια … Κι ας το πούμε ειλικρινά.
ένα κοπάδι από σκιαγμένα ζωντανά.

Φόβος και τρόμος μας συνείχε στην αρχή.
Όλοι φοβούνται. Αυτή ναι η αλήθεια.
Μα, φαίνεται, πως όλα είναι συνήθεια…
Σιγά – σιγά τρυπώνει η ελπίδα στην ψυχή.
κι αν κάπου εκεί παραμονεύει ο χάρος
μαθαίνεις να τονε κοιτάς με κάποιο θάρρος.

Σε δυο – τρεις μέρες ξέφτισαν οι τρόμοι
έστρωσε ένας ρυθμός κάποιας ζωής.
Κι εξόν από δυο – τρεις ψοφοδεείς
που τρέμαν και στον ύπνο τους ακόμη
εμείς οι άλλοι, ας πούμε, οι «δυνατοί»
ζούσαμε μια ζωή σχεδόν υποφερτή.

Ήμασταν πιότερο απ’ αδέρφια με το Λάμπη.
Κι άνεργοι εδώ που μας μαντρώσαν οι ναζήδες
νάχαμε σκάκι και να κάναμε παρτίδες…!
«Πολιτισμένοι» οι Γερμανοί δεν επιτρέψαν νάμπει.
Δεν έπρεπε όμως το δικό τους να περάσει.
Παίζαμε μ’ ένα, που με ψίχα είχαμε φτιάσει.

Ήτανε λίγο τότε το ψωμί
και μια μπουκιά μονάχα είτανε κάτι
και φυσικά, δεν ήμασταν χορτάτοι,
ωστόσο μ’ οποιαδήποτε τιμή
θες από πείσμα, θες από μεράκι
εμείς το κονομήσαμε το σκάκι.

“Το σκάκι δίνει ζωή”

Η επιλογή του Στέφανου Ληναίου να διαβάσει το ποίημα, δεν είναι τυχαία. Ανήκει σε μια άξια γενιά αγωνιστών που έμαθαν σκάκι στη φυλακή. Είναι χαρακτηριστικό το πολύ περιεκτικό κείμενο που μας έστειλε:

“Το σκάκι δίνει ζωή. Αυτό μου είπε ο νονός μου, ο δάσκαλος ο Κώστας ο Μανωλόπουλος, όταν με έμαθε να παίζω, στα 7 χρόνια μου. Δεν πρόφτασε να μου πει περισσότερα γιατί τον εκτέλεσαν οι Γερμανοί μαζί με τους 200 στην Καισαριανή.

Τις ίδιες μέρες του ’44, τα περισσότερα τα έμαθα, 15 χρόνων πια, στις φυλακές του Ζέρβα, στην Καλαμάτα.

Στις ίδιες φυλακές, το ’45, μετά την άθλια συμφωνία της Βάρκιζας, στην άγρια εποχή του Εμφυλίου, έμαθα το καλύτερο σκάκι, με πιόνια… μανιάτικα λούπινα!

Στα χρόνια της δικτατορίας οργανώσαμε στο Θέατρο Άλφα τους πρώτους σκακιστικούς αγώνες συγγραφέων και ηθοποιών… Ο Ηλίας Κουρκουνάκης σε σχόλιό του θυμάται ότι χάρη στους αγώνες εκείνους είχε αρχίσει να ασχολείται σοβαρά με το σκάκι. Είχε παρακολουθήσει «την τελική φάση με τους Ανδρέα Φιλιππίδη, Μίμη Φωτόπουλο, Σπύρο Κωνσταντόπουλο και Δημήτρη Καλλιβωκά».

Το 1985 είχα την τιμή να με κάνει επίτιμο μέλος της η Σκακιστική Ομοσπονδία.

Τώρα πια παίζουμε σκάκι στα θεατρικά παρασκήνια, ψιθυρίζοντας πάντα το σοφό ρητό: ‘Το σκάκι μαθαίνει τον άνθρωπο να σκέπτεται κάθε στιγμή το επόμενο βήμα του…’.

Και λέμε μέσα μας: ‘Πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι ήξεραν να παίζουν σκάκι…’

Ίσως θα έπρεπε να αφήσω να τελειώσει το άρθρο με τα λόγια του Στέφανου Ληναίου, επειδή όμως είναι Κυριακη και δεν έχουμε βάλει αρκετή λογοτεχνική ύλη, προσθέτω το γνωστό ποίημα του Μανώλη Αναγνωστάκη για το σκάκι. Αν κάποιος φίλος ξέρει κι άλλα ποιήματα με σκακιστικό θέμα, ας τα αναφέρει στα σχόλια.

Το σκάκι

Έλα να παίξουμε.
Θα σου χαρίσω τη βασίλισσά μου.
(Ήταν για μένα μια φορά η αγαπημένη
Τώρα δεν έχω πια αγαπημένη)
Θα σου χαρίσω τους πύργους μου
(Τώρα πια δεν πυροβολώ τους φίλους μου
Έχουν πεθάνει καιρό πριν από μένα)
Κι ο βασιλιάς αυτός δεν ήτανε ποτέ δικός μου
Κι ύστερα τόσους στρατιώτες τί τους θέλω;
(Τραβάνε μπρος, τυφλοί, χωρίς καν όνειρα)
Όλα, και τ’ άλογά μου θα σ’ τα δώσω
Μονάχα ετούτον τον τρελό μου θα κρατήσω
Που ξέρει μόνο σ’ ένα χρώμα να πηγαίνει
Δρασκελώντας τη μια άκρη ώς την άλλη
Γελώντας μπρος στις τόσες πανοπλίες σου
Μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά
Αναστατώνοντας τις στέρεες παρατάξεις.

Κι αυτή δεν έχει τέλος η παρτίδα.

Advertisements

103 Σχόλια to “Σκάκι στην εξορία και στις φυλακές”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    και το σκάκι μας [5μΧ5μ περίπου] στην πλατεία

    https://www.google.gr/maps/place/%CE%A1%CE%B1%CF%86%CE%AE%CE%BD%CE%B1+190+09/@38.020648,24.0078461,43m/data=!3m1!1e3!4m5!3m4!1s0x14a183625715c4b3:0x400bd2ce2b97ca0!8m2!3d38.0234457!4d24.0059241

  2. Παναγιώτης Κονιδάρης said

    Μα φυσικά ο μεγάλος Αλεξανδρινός 😉
    http://www.kavafis.gr/poems/content.asp?id=224&cat=4

  3. Παναγιώτης Κονιδάρης said

    Και ο τυφλός βιβλιοθηκάριος:
    http://www.24grammata.com/?p=16482

  4. Παναγιώτης Κονιδάρης said

    Κι ο Στασινόπουλος:
    http://popaganda.gr/to-alogo-tou-skakiou-tou-michali-stasinopoulou/

  5. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πολύ-πολύ ωραίο θέμα για μας τους φίλους του σκακιού, ανεξαρτήτως δυναμικότητας.
    Γκαμπί Μπένκο δεν λέγεται το 1.η3;
    Να αναφέρουμε την πασίγνωστη «Σκακιστική νουβέλα» του Τσβάιχ, σχετική με το θέμα, αφού ο ήρωας ήταν κρατούμενος των Γερμανών:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9789603252290-zweig-stefan-agra-skakistiki-noubela-201090&ved=0ahUKEwiE9re5ueDWAhXLfxoKHeOlASwQFggiMAA&usg=AOvVaw3aRPO68JRspmGn34MRLrYm

  6. Παναγιώτης Κονιδάρης said

    Και ο, δίχως άλλο, τζιχαντιστής Ομάρ Καγιάμ (και ο Βαγενάς δώρο):
    https://sigxroniekfrasi.blogspot.gr/2009/03/blog-post_07.html

  7. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και ο Μπόρχες:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://skakistasholeia.blogspot.com/2008/06/blog-post_1498.html%3Fm%3D1&ved=0ahUKEwiyrayGuuDWAhUCORoKHZsPAjAQFggoMAI&usg=AOvVaw2XeNu3AodPa-nTHBaafLEz

  8. Παναγιώτης Κονιδάρης said

    @5
    Το 1.η3 σκέτο λέγεται φιανκέτο. Το γκαμπί Μπένκο είναι άλλο πράγμα.

  9. Γιάννης Κουβάτσος said

    8. Α, ευχαριστώ. Μου ‘ρχονται σκόρπιες μνήμες απ’ τα σκακιστικά νιάτα μου. Ευκαιρία να ξαναψάξω κάποια πράγματα. 😊
    Και ο Νικόλας Κάλας:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://mistyhopes.blogspot.com/2011/01/blog-post.html%3Fm%3D1&ved=0ahUKEwiqpNnduuDWAhWEE5oKHXY_DTcQFggpMAM&usg=AOvVaw35Jg8keU9lrC_5uOsTyaCC

  10. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Να προσθέσω, μελοποιημένο, το ποίημα του τέλους:

  11. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το 1.η3 είναι το άνοιγμα Μπένκο. Το γκαμπί Μπένκο είναι αυτό:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.chessgames.gr/ta-5-kalytera-anoigmata-sto-skaki/katigoria-1500-2000/gampi-benko&ved=0ahUKEwi-p57Xu-DWAhXFNpoKHfaTBhcQFghJMAo&usg=AOvVaw1UN5WD_Xb21xWgoOhBlQtr
    Δεν πίστευα ότι θα ξανασχοληθώ μ’ αυτά τα πράγματα. 😊

  12. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και ο » Πίνακας της Φλάνδρας». Θα αρέσει στους σκακιστές, και όχι μόνο:
    https://www.googleadservices.com/pagead/aclk?sa=L&ai=DChcSEwiWkNGgveDWAhWnvO0KHaACBEoYABAAGgJkZw&ohost=www.google.gr&cid=CAASEuRopBbNXkTt78TXnLOtsKvfRw&sig=AOD64_0A_5JBSaRN1PgmRJq8NCDbJs8cdA&q=&ved=0ahUKEwif7c2gveDWAhXIC8AKHfeQCwgQ0QwIIA&adurl=

  13. LandS said

    Αυτόν τον τίτλο είχε ένα αφιέρωμα που επρόκειτο να παρουσιαστεί χτες στο φεστιβάλ Σπούτνικ, της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, στο άλσος Στρατού, στο Γουδί

    Δεν παρουσιάστηκε επειδή μας τα μούσκεψε, και λίγα λέω, ο καιρός.
    Το πολιτικοκαλιτεχνικό μέρος μεταφέρθηκε για απόψε.

  14. Pedro Alvarez said

    Δεν περίμενα ποτέ αριστεροί ανθρώποι να αποκαλείτε το θρυλικό γκαμπί Βόλγα! με την ονομασία αμερικανιά «Μπένκο» (που ορίτζιναλυ ήταν Μαγυάρος βέβαια, αλλά έγινε γιάνκης). Και η θρυλικότερη βαριάντα του γκαμπί Βόλγκα (για τα λευκά. Στο σύστημα Ζάιτσεφ) : Η επίθεση Νεσκαφέ Φραπέ! (Nescafe frappe attack.) Κερδίζει πρακτικά φορσέ για τα λευκά, εκτός κι αν παίζω εγώ μαύρος οπότε χάνει.

  15. Πολύ καλό! Καλημέρα. Συμπτωματικά, σήμερα διάβασα κι αυτό: https://christostsantis.com/2017/10/04/to-athroisma-ton-kokkon-sitariou-sto-provlima-tis-skakieras/.

  16. Γιάννης Κουβάτσος said

    Οι επαγγελματίες σκακιστές, φυλακισμένοι και εξόριστοι, δεν θα είχαν, βέβαια, ανάγκη από αυτοσχέδια πιόνια για να παίξουν. Όλη η παρτίδα (και η αναπόφευκτη ανάλυση) θα παιζόταν στο μυαλό τους. Θυμάμαι, δεκαετία του ’80, είχε επισκεφτεί τον σύλλογό μας, τον θρυλικό και πανίσχυρο ΜΕΣ Κάτω Πατησίων (😊), η Εύα Κόντου. Έπαιξε μπλάιντ σιμουλτανέ με όλη την ομάδα (8 σκακιέρες) και έκανε 6 νίκες και 2 ισοπαλίες, αν θυμάμαι καλά. Ποτέ δεν έχω κοιτάξει άνθρωπο με τόσο δέος. 😊

  17. Παναγιώτης Κονιδάρης said

    Για σκάκι και λογοτεχνικά βιβλία είχα γράψει κάποτε μια σειρά (ημιχιουμοριστικών) άρθρων στο περιοδικό «Σκάκι για όλους». Τα βαθμολογούσα κιόλας. Υπάρχουν ακόμα στο παρατημένο και σκονισμένο μου blog σε τρία μέρη: https://konidaris.blogspot.gr/search?updated-max=2009-09-19T08:03:00%2B03:00&max-results=7&start=37&by-date=false

    Φυσικά, έκτοτε, έχουν γραφτεί κι άλλα βιβλία με σκακιστική θεματολογία. Η τελευταία ποίηση που έχω υπόψη μου είναι πολύ πρόσφατη: http://www.livanis.gr/ViewPreRelease.aspx?Id=2858882

  18. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και τις λογοτεχνικές προσθήκες, ιδίως από τον Παναγιώτη

    11 Τον καιρό που έπαιζα σοβαρα, ως το 1980 δηλαδή, το έλεγαν «Μπένκε», όχι Μπένκο, διότι έτσι προφέρεται το όνομα στα ουγγρικά (έχει κάτι ουμλάουτ αποπάνω). Αλλά έτσι κι αλλιώς, αφού είναι Αμερικανός πια, έφυγαν και τα διαλυτικά.

    13 Γι αυτό έχω αυτή τη διατυπωση, επειδή δεν ήξερα τι απόγινε

  19. Pedro Alvarez said

    16. Σίγουρα ήταν μπλάιντ σιμουλτανέ; Μήπως ήταν κανονικό;

  20. sarant said

    Θα λείψω για μερικές ώρες Πάω να ψηφίσω (έχουμε δημοτικές εκλογές εδώ) και μετά βόλτα στα υγρά δάση.

  21. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ναι, μπλάιντ ήτανε. Η Εύα ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδας τότε και οι πιο πολλές νίκες της εναντίον μας ήταν μινιατούρες. Δεν ήμασταν και πολύ σοβαροί αντίπαλοι. 😊 Ο Τάκης Πανταβός έχει παίξει μπλάιντ με 13 αντιπάλους και ο Gareyev με …48!

  22. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σκάκι και λογοτεχνία. Το πιο εμπεριστατωμένο βιβλίο για το θέμα:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9789606882784-antoniadis-giannis-ianos-skaki-kai-logotechnia-229791&ved=0ahUKEwjQ4fnq4uDWAhXFFJoKHdxgCoIQFgglMAE&usg=AOvVaw2Ne4ralT1w1j9-Jn8vw6GC

  23. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και οι Ιλφ και Πετρόφ έχουν γράψει ένα χιουμοριστικό διήγημα για το σκάκι, το «Παγκόσμιο σκακιστικό συνέδριο»:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://skakistiko.blogspot.com/2008/11/blog-post_5514.html%3Fm%3D1&ved=0ahUKEwjQ4fnq4uDWAhXFFJoKHdxgCoIQFggnMAI&usg=AOvVaw24zySVk82YngltElqONPPp

  24. Νίκος Κ. said

    Η Αριστερά φαίνεται πως είχε μια ιδιαίτερη συμπάθεια για το σκάκι, κάποιος λόγος θα υπάρχει, κάτι ταιριάζει.
    Ας βάλουμε λοιπόν μια φωτογραφία ενός μεγάλου επαναστάτη, που σήμερα κλεινουν 50 χρόνια από τον θάνατό του:

  25. Pedro Alvarez said

    Κι ο Φιντέλ αγαπούσε το σκάκι ,αλλά ήταν μεγάλη μάζα, ενώ ο Τσε ήταν σχετικά ισχυρός παίκτης.

  26. Γιάννης Κουβάτσος said

    25. Φήμες λένε ότι ο Κορτσνόι είχε αρνηθεί να κάνει νούλα με τον Φιντέλ, σ’ ένα σιμουλτανέ στην Κούβα, επειδή ο Φιντέλ παραήταν μαζεταράς. Λέγεται ότι τελικά συμβιβάστηκε. Φήμες. 😊

  27. Γιάννης Ιατρού said

    Ο Νίκος πήγε να ψηφίσει,….λέει ☺

    https://photos.app.goo.gl/HduQnToM4V7oIIl23

  28. ranele said

    Θυμάμαι αμυδρά ότι στο επικό ποίημα «Σαχ Ναμέ» του Φιρντουσί πρέπει να υπάρχει μια αφήγηση που εξηγεί τις συνθήκες γέννησης αυτού του παιχνιδιού:
    ένας αδελφός έπρεπε να αναγγείλει στη μάνα του το θάνατο του δίδυμου του αδελφού ο οποίος σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης. Και μην μπορώντας να βρει κουράγιο για να το κάνει άμεσα επινόησε αυτό το παιχνίδι για να παρουσιάσει στη μητέρα τους τις απερίσκεπτες κινήσεις του αδελφού του και τις συνθήκες που τον οδήγησαν στο χαμό.
    Αυτά σε γενικές γραμμές.
    Αν κάποιος από σας το έχει μεταφρασμένο στα Ελληνικά, ας το ποστάρει. Ευχαριστώ.

  29. sarant said

    Eπανήλθα λοιπόν!

    27 Αντιπαρερχομαι τους υπαινιγμούς

    23 Ακριβέστερα, πρόκειται για ενα κεφάλαιο από τις 12 Καρέκλες. Ο Οστάπ δινει σιμουλτανέ σε ένα χωριό για να μαζέψει λεφτά -χωρίς να ξέρει σκάκι.

  30. Παναγιώτης Κονιδάρης said

    «…Στα χίλια εννιακόσια εξήντα τρία

    η πρώτη μας γνώρα Κώστα,

    εκεί, όπου για να σε ιδεί το φως του ήλιου

    πρέπει να πάρει άδεια

    από τα σταυρωτά σίδερα.

    Ανάμεσα στις παρτίδες σκάκι

    μου ανάλυες τη «θεωρία των παιγνίων»

    και πως το ζητούμενο είναι

    να την αξιοποιούμε για να χαράζουμε

    σωστή στρατηγική πολιτική.

    Τότες συμφωνούσαμε σε όλα…»

    Απόσπασμα από το ποίημα του Μ.Γλέζου «Η θεωρία των παιγνίων», για τον θάνατο του Φιλίνη.

  31. Παναγιώτης Κονιδάρης said

    Ετούτος πάλι δεν ήταν στην εξορία, αλλά μπορεί και να αισθανόταν κάπως έτσι.
    http://www.aftodioikisi.gr/paraskinia/vouleftis-to-erixe-sto-skaki-tin-ora-pou-diexagotan-i-sizitisi-gia-tin-psifo-empistosinis-foto/

  32. Παναγιώτης Κονιδάρης said

    https://i2.wp.com/skakistiko.com/wp-content/uploads/2017/09/brecht-benjamin.jpg?resize=300%2C166
    Ελπίζω να εμφανίζεται η εικόνα όπου ο Μπρεχτ κι ο Μπένγιαμιν παίζουν σκάκι στην εξορία του Σβένμποργκ της Δανίας.
    Η σχέση αυτή περιγράφεται στο άρθρο της Ε.Βαροπούλου: http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=174997

  33. Παναγιώτης Κονιδάρης said

    Και έτερος εξόριστος, στο Κάπρι αυτή τη φορά.
    http://www.odigitis.gr/issue/983/%CF%83%CE%BA%CE%AC%CE%BA%CE%B9/%CE%BF-%CF%83%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%82-%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B9%CE%BD/

  34. Παναγιώτης Κονιδάρης said

    Κι άλλος μεγάλος εξόριστος σε νησί, αν και όχι χωρίς κάποια κομφόρ.
    http://skakistiko-kafeneio.blogspot.gr/2012/11/blog-post.html

  35. ilias said

    Ο Χρόνης Μίσσιος περιγράφει σε ένα βιβλίο του πως στην εξορία είχε φτιάξει ένα αυτοσχέδιο σκάκι (από ζύμη νομίζω). Παρεμπίπτοντος όσον αφορά την περίφημη δίκη των αεροπόρων υπήρξε και σχετική τηλεοπτική σειρά (είχε προβληθεί στην ερτ τέλη δεκαετίας ’80). Δεν θυμάμαι πως λεγόταν.

  36. cronopiusa said

  37. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το σκάκι στη ζωγραφική:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://bousasso.blogspot.com/2011/06/blog-post_07.html%3Fm%3D1&ved=0ahUKEwiggOvoueHWAhVIDJoKHapaCtY4ChAWCC0wBA&usg=AOvVaw0Gjg0u92mk1v5xWfyJxIPZ

  38. cronopiusa said

    Το σκάκι στην εικαστική δημιουργία του Irving Amen.

  39. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, φοβερές προσθήκες!

  40. Ούπς! Νικοκύρη, τι πήγες και θυμήθηκες, ωρέ!

    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?17612-%CE%BA%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CE%B3%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%82

  41. Dimi said

    Ο πατέρας βγήκε από τη φυλακή το ’52 όπου έμαθε σκάκι ,μας έμαθε και λίγο.
    Το έκανε μόνος του με ψίχα ψωμιού ,ζωγράφιζε τα πρόσωπα,σκάλιζε τα μαλλια στις φιγούρες.
    Μια φορά γύρω στο ’60 πούλησε ένα σε αξιωματικό του κοντινού στρατοπέδου.500 δρχ φοβερό ποσό για την εποχή και την φτώχεια.

  42. Mπετατζής said

    24. Η σχέση του σκακιού με την αριστερά, είναι ότι το σκάκι είναι το κατεξοχήν παιγνίδι όπου πρέπει να γίνεται συγκεκριμένη ανάλυση συγκεκριμένης κατάστασης (Λένιν). Επίσης και οι 2 μόνο αντίπαλες πλευρές θυμίζουν λίγο τον ταξικό πόλεμο μεταξύ κεφαλαίου και εργατικής τάξης. Συγκεκριμένη ανάλυση συγκεκριμένης κατάστασης οφείλει να κάνει κάθε υνεπής αριστερός. Αυτό βέβαια ίσχυε πιο πολύ τότε που η αριστερά δεν είχε κόψει γέφυρες με το διαλεκτικό υλισμό και προτού ασπαστεί και νυμφευθεί με συμφωνο συμβίωσης τον οτινανισμό, που είναι το δόγμα της σημερινής πολύχρωμης και πολυσυνθετικής αριστεράς που κυβερνάει κιόλας . Το αγαπημένο παιγνίδι της σημερινής αριστεράς μάλλον είναι να πετάει απλά το κέρμα ψηλά για να παίζει το κεφάλαιο «κορώνα κερδίζω γράμματα χάνεις» (εργαζόμενε, άνεργε, φτωχέ, αυτοαπασχολούμενε).

  43. 7η Σφραγίδα, φυσικά
    και Ναμπόκοφ

  44. sarant said

    41 Είδες;

    42 Έπαιξε κάποιον ρόλο και η ελκτική δύναμη της ΕΣΣΔ πάντως

  45. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το διάσημο σκακιστικό καφενείο της Αθήνας:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://m.popaganda.gr/panellinio/&ved=0ahUKEwiBtbvbwuHWAhVkAsAKHdObAAQQFgjBATAV&usg=AOvVaw0BTYs7kzrlZTtG9Z5GusvR

  46. Έχει κάπου ένα διάλογο ο Τζον Λε Καρέ (ή ο Γκράχαμ Γκριν;) μεταξύ δύο στελεχών της ΜΙ5. Ο ένας λέει ότι παίζει μπριτζ, και ο άλλος απαντά ότι θα έπρεπε να παίζει σκάκι για να μπαίνει στον τρόπο σκέψης του εχθρού. Εκ των υστέρων θα έλεγε κανείς ότι το μπριτζ (ή το μπουρλότ που παίζαμε εμείς ξερωγώ) έχει το πλεονέκτημα ότι υπολογίζει και τον παράγοντα τύχη.

  47. Μιάς και πιάσαμε τα επιτραπέζια παίγνια των φυλακισμένων, στον Β’ Π.Π. επιτρεπόταν στους βρετανούς αιχμαλώτους να παίρνουν μέσω Ερυθρού Σταυρού πακέτα από τα σπίτια τους.
    Και λάμβαναν πολλά αντίτυπα του Μονόπολυ. Μόνο που είχαν σπεύσει τα τζιμάνια του Ουίνστων με την παραγωγό εταιρία κι έκρυβαν μέσα στα μεν πιόνια, μικροπυξίδες διαφυγής, στα δε ταμπλώ, μεταξωτούς χάρτες απόδρασης.

  48. Κατά τις λοιπές ειδήσεις, η προσυνεδριακή της ΝΔ άρχισε, προβάλοντας φωτό από το τέλος του Ναυαγού με τον Τομ Χανκς, φωτό που είχαμε σχολιάσει και εδώ με αφορμή τα σιαπέρα, σιαδώθε και σιακείθε

  49. Spiridione said

    In 1968 the movie entitled The Thomas Crown Affair was released, starring Steve McQueen as Thomas Crown and Faye Dunaway as Vicki Anderson. Thomas Crown stages a two million dollar bank heist while Vicki is the insurnace investigator who suspects that Crown was the brains behind the bank job. When Crown invites Vicki to his mansion, she eyes his highly stylized chess set. Crown asks her, «Do you play?» and she responds «Try me.» By the 12th move they reach a postion that occurred in the game Zeissl-Walthoffen, Vienna 1898 (Ruy Lopez, Schliemann variation). The game played is very seductive (perhaps the sexiest chess scene ever recorded in the movies and lasted over 7 minutes), and just before she is about to mate (she announces «check»), Crown circles the chess board and says, «Let’s play somethng else» and sweeps her off her feet, embracing and kissing.

  50. Ωραία τηλεταινία με τον Μπρούνο Γκαντς στα νιάτα του: http://www.imdb.com/title/tt0078211/

  51. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το σκάκι στον κινηματογράφο:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://m.lifo.gr/articles/cinema_articles/108256&ved=0ahUKEwiXoquez-HWAhVDb5oKHfYeBwEQFggiMAA&usg=AOvVaw1GAO25AhASetLrjv6x3GDu

  52. Παναγιώτης Κονιδάρης said

    Κι ο Δάντης μιλώντας για τα τάγματα των αγγέλων στον «Παράδεισο» της «Θείας Κωμωδίας»:
    «Την πυρκαγιάν η κάθε σπίθα ακλούθαε
    και πιο πολλές απ’ του σκακιού το πλήθος
    διπλό καθένα αράδα αν λογαριάσεις (…)»

    [Στιχ.91-93, Άσμα ΚΗ’. στην μετάφραση του Καζαντζάκη]

    «Του σκακιού το πλήθος» είναι σαφής (;) αναφορά στον θρύλο του Σίσσα με τα τετράγωνα και το ρύζι- στάρι, λέει ο Καζαντζάκης-, για να καταδείξει το αρίφνητο πλήθος των φτεροφόρων. Αναφέρθηκε και στο @15.

  53. mitsos said

    «Σκάκι στη λογοτεχνία» ; νομίζω το θέμα ή μήπως «Σκάκι στην εξορία»

    Όπως και να έχει μάλλον ξέρετε πολύ περισσότερα από μένα αλλά περίμενα και πολύ περισσότερα στα σχόλια

    Εγώ βλέπετε από το Χημείο (Σόλωνος 104) έχω αναμνήσεις μόνο από το κοντινό στέκι σκακιστών «Πανελλήνιον» αλλά μόνο με παρέα κάποιων κολλημένων στην ακρίβεια της Μαθηματικής περιγραφής … και λίγες αναμνήσεις από τον Σύλλογο Αιγυπτιωτών με τις φουλόπιτες και …

    και την Ευα Κόντου θυμάμαι πρωτοετής στο Φυσικό λίγα χρόνια μετά από μένα ( ίσως και όχι λίγα )

    Η μελοποίηση του ποιήματος του Αναγνωστάκη και η ερμηνεία του Ανδρεάτου … μάλλον σας είναι γνωστά .

    Ίσως και το σχετικό άρθρο από το Ριζοσπάστη

    Και ένα ποίημα του πρώτου μετά την χούντα προέδρου της χώρας μας ΜΙΧΑΛΗ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ   ( το αλίευσα στο διαδίκτυο) :

    Τ’ ΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΣΚΑΚΙΟΥ

    Προσεκτικὸ κι ἀσάλευτο, βουβὸ κι ἀφαιρεμένο,

    στὸ μαῦρο ἢ τ‘ ἄσπρο, ὑπάκουο, πηδάει καὶ περιμένει.

    Στὸ μαῦρο ἢ τ‘ ἄσπρο, ἀσάλευτο, βαθειὰ συλλογισμένο,

    τὸ σκυθρωπὸ κι ἀμίλητο παιχνίδι λογαριάζει.

    Μιὰ κίνηση, ἄλλη κίνηση, μιὰ σκέψη, κι ἄλλη σκέψη.

    Τριγύρω οἱ ξύλινοί του ἐχθροὶ κι οἱ ἐπίβουλοι σκοποί τους.

    Τί νὰ σκεφτεῖ, νὰ σοφιστεῖ καὶ τί νὰ λογαριάσει;

    Μὲς τὰ στενὰ τετράγωνα ἐσώθηκεν ἡ σκέψη

    κι ἔγινε πιὰ μονότονη καὶ γνώριμη ἡ ζωή του.

    Μιὰ κίνηση, ἄλλη κίνηση, μιὰ σκέψη, ἡ ἴδια σκέψη!

    Τὸ σιωπηλὸ παιχνίδι του μετρᾶ καὶ λογαριάζει,

    μὰ ὅμως τὸ ξέρει πὼς γραφτὸ σ‘ ὅλη εἶναι τὴ ζωή του,

    νὰ ὁρμᾶ μέσα στοὺς ξύλινους ἐχθρούς του καὶ νὰ πέφτει,

    στὸ μαῦρο ἢ στ‘ ἄσπρο, ἡρωικά, κοντὰ στὸ βασιλιά του.

     

  54. ΓιώργοςΜ said

    52 Το αφιέρωμα δεν περιλαμβάνει το Uncovered, , το οποίο είναι μια μάλλον μέτρια κινηματογραφική μεταφορά του «Πίνακα της Φλάνδρας». Δεν ξέρω αν κυκλοφόρησε η ταινία στην Ελλάδα, την αναζήτησα κάποτε στο δίκτυο αφού είχα διαβάσει το βιβλίο του Ρεβέρτε.

  55. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    47 Επειδή όμως το μπριτζ δεν είναι κλειστό παιχνίδι, οι κομπιούτορες δεν τα καταφέρνουν πολύ καλά -σε αντίθεση με το σκάκι, όπου νικάνε τους πάντες, πλέον.

  56. Γιάννης Ιατρού said

    Απουσιάζει κι ο θεράπων του σκακιού, ο Κίντος, από την σημερινή συζήτηση. Ίσως να μας διαβάζει…
    (εκτός κι αν τον πήρε στο λαιμό του ο Λάμπρος 🙂 )

  57. Γιάννης Ιατρού said

    Δεν είδα να έχει αναφερθεί πιο πάνω, αλλά μιας και λεξιλογούμε (ενίοτε 🙂 ) εδώ κάτι ενδιαφέρον και σχετικό με τη σκακιστική γλώσσα

  58. sarant said

    58 Όπου βλέπω κι ένα δικό μου σχόλιο 🙂

  59. Γιάννης Κουβάτσος said

    -Τι προτιμάς, σεξ ή σκάκι;
    -Εξαρτάται από τη θέση.
    Σκακιστικά παράδοξα:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://ikariachess.blogspot.com/p/blog-page_18.html%3Fm%3D1&ved=0ahUKEwiI64b15uHWAhUKKsAKHa4XAN4QFgg2MAU&usg=AOvVaw22HwIKaSAKY8y2GX23Z6eh

  60. Γιάννης Ιατρού said

    59: Ναι, ναι, του 2010 ! Όσα ξέρει ο Νικοκύρης…., ουδέν κρυπτόν 🙂

  61. cronopiusa said

  62. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Παρακινούμενος από το άρθρο και τον LandS στο 13 που είπε πως δεν έγινε χθές η παρουσίαση από τον Ληναίο, πήρα την γενναία απόφαση να πάμε με την Παπέν και την Δανάη στο φεστιβάλ της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ. Είχαμε να πάμε σε τέτοιο φεστιβάλ από το 1989 τότε στου Βεϊκου και ελέω της Ρηγήτισσας Παπέν πάλι στον Συνασπισμό. Μία λέξη θα πώ, ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ, πολύ καλά οργανωμένος και άνετος χώρος αλλά χωρίς νέους, (οι απόφοιτοι ΚΑΠΗ πρέπει να ήταν γύρω στις 2,000 δισκορπισμένοι εδώ κι εκεί 🙂 ) με την είσοδό μας κατεβάσαμε τον μέσο όρο κατά κατά 20 χρόνια ενώ με την Δανάη κατέβηκε άλλα τόσα. Περιηγηθήκαμε στους διάφορους χώρους εκδηλώσεων και ζήτημα να είχαν πάνω από 20 άτομα να παρακολουθούν τις διάφορες βαρετές και ανούσιες συζητήσεις ενώ στο σκάκι μέχρι και τις 9,40 που αποφασίσαμε να φύγουμε δεν έγινε καμία παρουσίαση αν κι όταν ρώτησα κάποιον υπέυθυνο μου είπε πως θα μιλήσει ο Ληναίος στις 9. Όταν φεύγαμε εκεί στο θεατράκι είχαν μαζευτεί καμιά 150ριά για τα 100 χρόνια που συγκλόνισαν (η κάτι τέτοιο) τον κόσμο.
    Μιά περίεργη θλίψη μας κυρίεψε με την Παπέν, όχι για το χάλι του ΣΥΡΙΖΑ αλλά για την σύγκριση των δικών μας νεανικών χρόνων και την αδυναμία των αριστερών κομμάτων να προσελκύσουν τους νέους. Θα μου πείτε ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΌΜΜΑΤΑ; έλα ντε. ΠΙΚΡΑ.

  63. cronopiusa said

  64. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    57 – Κακίες, από τον Λάμπρο δεν έχασε ποτέ κανείς, τον μόνο άνθρωπο που έχω πάρει στον λαιμό μου, είναι η Παπέν, αλλά της βγήκε σε καλό, με τον παλαβό που έμπλεξε άλλαξε τελείως η ζωή της, μέχρι που δεν θα ξαναψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ ή άλλο κόμμα εκτός από το ΣΕΞ. Α. ΔΗΜ. 🙂

  65. Γιάννης Ιατρού said

    63: Γενικά, άσχετα από κόμματα (ίσως εκτός ενός… 🙂 ) δεν υπάρχει (πλέον;) ιδιαίτερο ενδιαφέρον για κάτι τέτοια. Θυμάμαι κι αυτό

    ΥΓ: Αυτό με τους αποφοίτους ΚΑΠΗ κλπ. θα το δούμε, όταν έλθεις προσεχώς να κάνεις εγγραφή 🙂

  66. gbaloglou said

    ‘Στην άλλη πλευρά του λόφου…’

  67. Γιάννης Ιατρού said

    65: Λάμπρο
    Α) …ον μόνο άνθρωπο που έχω πάρει στον λαιμό μου, είναι η Παπέν..
    …δῆλα γὰρ δὴ ὅτι, εἰ μὴ αὔτη ἐβούλετο, οὐκ ἂν ἡρπάζετο… [Ηρ. Ι. 1.4.2]
    και
    Β) …μέχρι που δεν θα ξαναψηφίσει….. εκτός από το ΣΕΞ. Α. ΔΗΜ.
    Α, και να ξέρεις: Αυτό λέγεται «υφαρπαγή ψήφου» 🙂

  68. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    66 – Καλά η πορνέδ δεν είχε ποτέ κόσμο, ζήτημα να γεμίζανε καφενείο.☺

    68 – ☺☺☺
    Καληνύχτα.

  69. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    διακόπτω την σιωπήν μου διά να ενημερώσω το σεβαστόν ακροατήριον ότι προ ολίγου το Σαραντάκειον Ιστολόγιον υπερέβη (όπως είχον προβλέψει από χθές) το ψυχολογικόν όριον του 1.300 εις την βαθμολογίαν της Αλέξαινας, σημειώσαν νέον ρεκόρ 18μήνου. Το χθεσινόν μνημειώδες σχόλιόν μου, όπου απεκάλυπτα την νέαν απίστευτον γκάφαν του Ιατρού (εμπέρδεψε τον θείον Όμηρον με τον μεσαιωνικόν σχολιαστήν του και είχε το θράσος να το αποδώση εις την… Διαδικτυακήν σύνδεσιν) έδωκε ώθησιν 15 θέσεων εντός 24ώρου εις το παρόν Ιστολόγιον…

    1) Συγχαίρω τον κ. Σαραντάκον, διότι εις το σχόλιον 45 ετόλμησε να είπη το αυτονόητον, που ουδείς Σαραντάκειος αναγνώστης αντελήφθη: Ότι η λατρεία των Ρωμιών κομμουνιστών διά το ζατρίκιον οφείλεται εις την λατρείαν των προς την μητερούλαν Σοβιετίαν, όπου εμεγαλούργουν επί δεκαετίας οι Σοβιετικοί σκακισταί.
    Διατί, άραγε, ο κ. Σαραντάκος δεν μάς λέγει ποίον υπεστήριζε το σωτήριον έτος 1972 (εις ηλικίαν 13 ετών, αν δεν κάμνω λάθος και εν ενεργεία σκακιστής….) κατά την επικήν μονομαχίαν Σπάσκι – Φίσερ εις το Ρέϋκιαβικ, όπου διά πρώτην φοράν είς Αμερικανός εξετόπισε την Σοβιετικήν κυριαρχίαν εις το Σκάκι; Η κοινότης μας προσφέρει από την προσωπικήν της βιβλιοθήκην την μνημειώδη βιογραφίαν του Μπόμπυ Φίσερ «Endgame= Bobby Fischers Remarkable Rise and Fall – from Americas Brightest Prodigy to the Edge of Madness» (2010) από τον Frank Brady (καταβιβάσατε εδώ), όπου εξηγούνται όλα όσα ΠΟΤΕ δεν ετόλμησε να συζητήση ο κ. Σαραντάκος (αν και σκακιστής ο ίδιος) εις το παρόν Ιστολόγιον… ΙΔΟΥ μερικά:

    α) Διατί ο Φίσερ, αν και εβραιόπουλον ο ίδιος εκ της μητρός του Ρεγγίνης (ήτο αγνώστου πατρός), εμίσει τόσον θανασίμως τους Εβραίους; ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ: Διότι εις το εβραϊκόν σχολείον όπου εφοίτησε, τα άλλα παιδία τον εκοροΐδευαν επειδή δεν είχε κάμει περιτομήν εις την ψωλήν του… ΙΔΟΥ το σχετικόν απόσπασμα, διά να μή τολμήση να με αμφισβητήση η γνωστή κακόψυχος κλίκα

    β) Διατί ο Φίσερ εμίσει τους Σοβιετικούς και είχε θέσει σκοπόν της ζωής του να τους υποκλέψη τον Παγκόσμιον Τίτλον; Διά να εκδικηθή τους μπολσεβίκους που έκαμαν αβίωτον τον βίον της μητρός του Ρεγγίνης, ότε αυτή έζησε με τον τότε (1938) γκόμενόν της εις την Μόσχαν επί Στάλιν. Αν προκληθώ, θα αναρτήσω το σχετικόν απόσπασμα

    2) Ο φιλαράκος του κ. Σαραντάκου, Παντελής Μπουκάλας, ισχυρίζεται εις την σημερινήν κυριακάτικον «Καθημερινήν» ότι οι υπεύθυνοι του Ολυμπιακού απέκλεισαν από την πρώτην ομάδα τον Αλβανόν τερματοφύλακα Στέφανον Καπίνο, λόγω ρατσισμού!.. Συμφωνούν με την μπουκάλειον άποψιν ο κ. Σαραντάκος και ο ειδήμων επί τα ποδοσφαιρικά κ. Gpoint;

    Μετά τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

    ΥΓ: Λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων, θα λείψω διά μερικάς ημέρας από το Ιστολόγιον. Όταν επιστρέψω, θα ιδήτε που θα το έχη οδηγήσει ο κακόψυχος Ιατρού. Ο οποίος, ασφαλώς θα οργιάση εν τη απουσία μου, μή φοβούμενος ότι ο καιροφυλακτών γερο-Βάταλος θα αποκαλύπτη τας γκάφας και τας αγραμματοσύνας του: Κάτω από την 1.400ήν θέσιν της Αλέξαινας

  70. Alexis said

    Καλημέρα.
    Το λήμμα της ελληνικής Βικιπαίδειας για τον Μπόμπι Φίσερ είμαι γραμμένο σε …περίεργα ελληνικά που σε κάποια σημεία θυμίζουν αυτόματο μεταφραστήρι.
    Θα ήταν ευχής έργον εάν κάποιος από τους συντάκτες της Βίκι μπορούσε να γράψει ένα καλύτερο κείμενο για τον μεγάλο σκακιστή.

  71. leonicos said

    Γιάννη, Νίκο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Τι θα κάνετε χωρίς Βάτταλο και άνευ Βαττάλου;

    Μην κόψετε τις φλέβες σας, ούτε τον λαιμόν σας!

    Σας ικετεςύω!

  72. Παναγιώτης Κονιδάρης said

    Σκάκι και εξορία, οπότε ταιριάζει και το παλιό ανέκδοτο, γνωστό στους σκακιστικούς κύκλους, όχι και τόσο στους μη.

    Το 1972, κάπου στα βάθη της Σιβηρίας, σε ένα απομονωμένο γκούλαγκ του οποίου οι τρόφιμοι φτυαρίζουν ολημερίς το φρέσκο χιόνι με τα κουτάλια, μία είναι η διασκέδαση μόλις παίρνει να σκοτεινιάζει: ένα ραδιοφωνάκι που, με περισσότερα παράσιτα κι από εκείνα που ενδημούν στα κλινοσκεπάσματα των εξορίστων, πιάνει τον κρατικό ραδιοφωνικό σταθμό της Μόσχας. Εξυπακούεται, κρυφά από τους αμείλικτους φύλακες, δεν επιτρέπονται διασκεδάσεις στο Αρχιπέλαγος.
    Εκείνες τις μέρες, ένα είναι το ζέον γεγονός της επικαιρότητας: το ματς σκακιού στο Ρέικιαβικ μεταξύ Σπάσκι και Φίσερ. Το ματς του αιώνα! Οι τρόφιμοι στριμώχνονται κάθε βράδυ ο ένας κοντά στον άλλο και όλοι γύρω από το μικρό τρανζίστορ για να ακούσουν ζωντανά την αναμετάδοση των παρτίδων. Οι δύο πρώτες τους αποζημιώνουν, αφού το καμάρι του σοβιετικού σκακιού ξεκινάει με νίκες. Τα πράγματα όμως αλλάζουν άρδην τις επόμενες μέρες όταν ο μισητός Αμερικανός με απανωτές νίκες παίρνει προβάδισμα. Και θα γίνουν ακόμα χειρότερα όταν ένας βλοσυρός κρατικός λειτουργός θα ανακαλύψει και, με την συνδρομή του βούρδουλά του, θα τους αποσπάσει την μοναδική τους επαφή με τον έξω κόσμο.
    Κανείς δεν μπορούσε να πει ποιο ήταν το μεγαλύτερο πλήγμα: η αφαίρεση του ραδιοφώνου ή η έλλειψη ενημέρωσης για το σκακιστικό ματς. Κι έτσι κύλησαν μέρες πολλές, σχεδόν μήνας, αγωνιώδους όσο και μάταιης αναμονής. Μέχρι που κάποια στιγμή διαδόθηκε σαν πυρκαγιά το νέο ότι κατέφθανε στο γκούλαγκ νέος τρόφιμος. Δεν πρόλαβε να πατήσει καλά -καλά το πόδι του ο κοντός, αξύριστος και θλιμμένος νεαρός και τον άρπαξαν από το πέτο.
    «Λέγε! Λέγε γρήγορα! Τι γίνεται εκεί έξω;»
    Ο ανθρωπάκος τους κοιτούσε σαν χαμένος.
    «Λέγε ρε!» επέμειναν, «Τι έκανε τελικά ο Σπάσκι στο ματς του αιώνα;!»
    «Έχασα…»

  73. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα
    72: Λεώνικε γειά,
    μη πιστεύεις όσα λέει… Σε άλλα μπλογκ κλπ. συνεχίζει και σχολιάζει καθημερινά, με διάφορα άλλα (γνωστά κι από εδώ 🙂 ) χρηστώνυμα. Δεν έχει τι να πεί και γι αυτό αποφεύγει να σχολιάσει. Ευτυχώς!

  74. Alexis said

    #73: 😆 😆 😆

  75. sarant said

    73 Δεν το είχα ακούσει περιέργως

  76. Γς said

    73, 76:

    Προφανώς φανταστικήκό πειστατικό

  77. Παναγιώτης Κονιδάρης said

    @77
    Αφού το είπα, σκακιστικό ανέκδοτο. Έβαλα και λίγη μεγανησιώτικη σως…

  78. odinmac said

    73

    Έχει γυριστεί και η σχετική ταινία γι΄ αυτόν τον αγώνα:
    http://www.imdb.com/title/tt1596345/?ref_=rvi_tt

  79. gpoint said

    # 72

    Ααα, ο Βάταλος θα λείψει…νόμιζα ο Ιατρού !. Εχω αρχίσει και τους μπερδεύω με τέτοιες αλληλοαναφορές και σχεδόν ταυτόσημες ώρες εμφάνισης… σωστά ο Ιατρού έλειψε προ καιρού όταν έψαχνε τον Πέλοπα στα βουνά του…

  80. Γιάννης Ιατρού said

    80: Γιώργο, μάλλον γερνάς γιαυτό μπερδεύεις 🙂 🙂

  81. cronopiusa said

    Θυσιάζοντας ένα πιόνι (2014) ταινιάρα!

  82. cronopiusa said

    Γιάννη Ιατρού

    ευχαριστούμε

  83. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  84. gpoint said

    # 81

    Κάνω ότι μπορώ, τρώω θαλασσινά σε καθημερινή βάση, κολυμπώ, κηπουργώ, ακούω Γουότερμπόυς αλλά τίποτις … ναι μεν γηράσκω, το αεί διδασκόμενος δεν βρίσκω πουθενά!

    Εσείς οι κλειδοκράτορες της γνώσης και της αιώνιας νεότητας έχετε κρυμμένα καλά τα μυστικά σας

  85. Γιάννης Ιατρού said

    Γι αυτό με το «διαδασκόμενος» ρώτα τον Λάμπρο, για κανένα κατ΄οίκον μάθημα κλπ. 🙂 🙂

    Ρε συ, ίσως φταίει πως πήγες σχολείο, και τώρα, πάει, έχεις ήδη χαλάσει, από τότε 🙂 🙂

  86. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    85/86 «Διδάσκω αεί γηρασκόμενος» 🙂

  87. Γιάννης Ιατρού said

    87: Άξια 🙂 🙂

  88. O κος Στέφανος Ληναίος απήγγειλε εξαιρετικά το σκακιστικό ποίημα του Σαραντάκου και συγκίνησε όλους και όλες που παρευρέθησαν. Το χειροκρότημα που πήρε στο τέλος της απαγγελίας του, νομίζω ότι τον αντάμειψε για το πολύ κρύο που υπέμεινε! Την ίδια ώρα προβαλλόταν σε οθόνη παρουσίαση με όσες σκακιστικές φωτογραφίες σχετικές με τις εξορίες και τις φυλακές (από το 1936 και δώθε) μου ήταν γνωστές καθώς και με άλλες χαρακτηριστικές από πολλούς τόπους εξορίας και φυλακής (Ακροναυπλία, Ανάφη, Αη Στράτη, Τρίκερι, Χίο, Μακρόνησο, Ικαρία, Γυάρο,) ενώ στο ηχητικό background ακουγόντουσαν τραγούδια του Μ. Θεοδωράκη για τις εξορίες και τις φυλακές (Ωρωπός, Στην Ελλάδα σήμερα, Το γράμμα κ.ά.), το τραγούδι «ΤΟ ΣΚΑΚΙ» σε στίχους του Μ. Αναγνωστάκη, και το τραγούδι του Β. Τσιτσάνη » Κάνε λιγάκι υπομονή «.
    Σωτήρης Μπούζας

  89. Κρίμα ξέχασα να βάλω να ακούγεται το ποίημα του Κ. ΚΑΒΑΦΗ.
    Άλλη φορά…

  90. sarant said

    89 Ευχαριστώ πολύ για τη μαρτυρία!

  91. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    85 – «Κάνω ότι μπορώ, τρώω θαλασσινά σε καθημερινή βάση, κολυμπώ, κηπουργώ, ακούω Γουότερμπόυς αλλά τίποτις …»
    Ξεχνάς να κάνεις το βασικότερο. 🙂

    86 – Φταίει που ασχολείται πολύ με τα ορεκτικά και τον ΠΑΟΚ κι όχι με το κυρίως πιάτο της ζωής. 🙂

  92. Γιάννης Ιατρού said

    92: Λάμπρο, εννοείς δεν παίζει σκάκι, ε; 🙂

  93. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    93 – Γάτος είσαι το έπιασες αμέσως γιατί ο Γιωρίκας, είναι ενεργό κανόνι.☺

  94. Δρυός Πεσούσης said

    Πρέπει να ήμουν 10 ή 11 χρονών στις αρχές της δεκαετίας του ’90 όταν έπαιξα αντίπαλος με τον σχεδόν 75χρονο Κώστα Φιλίνη σε διασυλλογικό πρωτάθλημα, με κέρδισε με τα μαύρα με γαλλική άμυνα. Και χαρά ο πατέρας μου για τη συνάντηση, αφού εκείνη την εποχή σταύρωνε την Άννα σε κάθε εκλογή.

  95. sarant said

    95 Α, κι εγώ γαλλική έπαιζα 😉

  96. Μαρία said

    97
    Κατα σύμπτωση την είδα χτες αλλά απ’ τη μεριά του Μπογκντάνοφ σε σχετική ομιλία βλ. ρωσική αβανγκάρντ
    https://www.geniusstuff.com/blogs/mad-genius-alexander-bogdanov.htm

  97. 98 ❤

  98. Basil Tatsis said

    Κε Σαραντάκε ,
    Αν και λίγο καθυστερημένα ,λόγω διακοπών,διάβασα σήμερα με ενδιαφέρον το «Σκάκι στην εξορία και στις φυλακές «.Γράφετε:»…οι συγκρατούμενοι θυμούνται να απαγγέλλει ποιήματα του Παλαμά ,του Σικελιανού,του Σεφέρη,του Καβάφη,καθώς και αρχαίων,όπως ο ´Ομηρος και ο Πίνδαρος».
    Διερωτάσαι αν δεν θάπρεπε να είναι «…καθώς και αρχαίων,όπως του Ομήρου και του Πινδάρου «;

  99. Γς said

    100:

    Τώρα μάλιστα!

    Βγαίνει νόημα

  100. sarant said

    100 Εξαρτάται αν υπονοείς ή όχι το «είναι»

  101. Basil Tatsis said

    102.
    Αγαπητέ Νίκο ,δεν»υπονοώ «τίποτε .Απλούστατα η αλλαγή της πτώσης από γενική σε ονομαστική στη μέση της πρότασης με ξένισε και ήθελα να μάθω αν αυτό είναι σωστό ή όχι ή ήταν ένα απλό lapsus calami.
    Εκτιμώ πολύ (και ζηλεύω)τις γνώσεις σου της ελληνικής και τα ερωτήματα μου είναι ειλικρινής προσπάθεια να γνωρίσω καλύτερα τη γλώσσα .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: