Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Οι Χαλασοχώρηδες (απόσπασμα)

Posted by sarant στο 7 Ιουλίου, 2019


Εκλογές σήμερα, σκέφτηκα να βάλω ένα λογοτεχνικό κείμενο με εκλογικό χρώμα, ένα μεγάλο απόσπασμα από την πασίγνωστη νουβέλα του Αλ. Παπαδιαμάντη «Οι χαλασοχώρηδες» που ακριβώς έχει θέμα της τα εκλογικά ήθη στην Ελλάδα του 19ου αιώνα, τότε που ψηφιζαν μόνο οι άντρες, με σφαιρίδιο σε ατομικές κάλπες.

Ο Παπαδιαμάντης δίνει στη νουβέλα του τον υπότιτλο «Μικρά μελέτη», και πράγματι εκθέτει και τις απόψεις του -με τη βοηθεια του άλτερ έγκο του, του «πτωχαλαζόνος» Λέανδρου Παπαδημούλη. Διάλεξα τα τρία τελευταία κεφάλαια (Ι’ έως ΙΒ’) της νουβέλας: Στο πρώτο από αυτά, μια παρέα από πέντε ψηφοφόρους, «μερακλήδες», προσφέρει τις ψήφους της στον πλειοδότη από τους δυο κομματάρχες του νησιού. Στο δεύτερο κεφάλαιο, ο Λέανδρος Παπαδημούλης εκθέτει την αιρετική άποψη ότι η αγοραπωλησία της ψήφου είναι το μικρότερο κακό. Στο τρίτο και τελευταίο κεφάλαιο η πεντάδα των ψηφοφόρων, αφού βρήκε πλειοδότη, κατευθύνεται προς το εκλογικό τμήμα -αλλά ο κομματάρχης που έχασε στην πλειοδοσία σπεύδει να πιέσει την εφορευτική επιτροπή να κλείσει την ψηφοφορία πριν προλάβουν να ψηφίσουν οι πέντε. Τελικά, νικάει η δημοκρατία.

Να θυμίσω ότι για τους Χαλασοχώρηδες έχουμε δημοσιεύσει παλιότερα μελέτη του φίλου μας Μάκη Πασχαλίδη.

Το κείμενο έχει πολλές ιδιωματικες λέξεις. Όποιος έχει απορία, ας ρωτησει στα σχόλια.

Ι΄

Ήτο δειλινόν ήδη και το πολύ των επιδημούντων εκλογέων είχε ψηφίσει από πρωίας αγεληδόν. Εις τον μέγαν κήπον του κυρ-Χαράλαμπου του Νιανιού, παρά την κεντρικήν στέρναν και το μαγγανοπήγαδον, υπό τρία με συμπεπλεγμένους τους κλώνους μεγάλα δένδρα, βερικοκκιάν και συκήν και απιδέαν, είχον στρωθεί από της μεσημβρίας ο Γιαννιός ο Κάβουρας, ο Δημήτρης ο Ζάβαλος, ο μπαρμπα-Γιώργης ο Απίκραντος, ο γερο-Λευθέρης ο Κουσερής και ο Κώστας ο Αγγουροκομμένος. Καίτοι διαφόρων ηλικιών κι επαγγελμάτων, ήσαν και οι πέντε μερακλήδες και το είχαν στρώσει εκεί, ουδ’ είχαν σκοπόν να υπάγουν να ψηφοφορήσωσιν. Ήθελαν να επιβάλουν τους όρους των και εις τα δύο διαμαχόμενα μέρη. Ο κήπος ήτο ως αδέσποτος την ημέραν εκείνην, η δε γραία Νιανίτσα, η σύζυγος του ιδιοκτήτου, περιφερομένη από αυλακιάς εις αυλακιάν, μύωψ ούσα, έκοπτε κολόκυνθον αντί σικυού και μελιτζάναν αντί τομάτας. Ο κηπουρός, ο μπαρμπα-Νικόλας ο Χλώρης, από τεσσαρακονταετίας δεν είχε παύσει να καλλιεργεί τον κήπον, αλλ’ ενώ όλον τον χρόνον τα είχε καλά με τον ιδιοκτήτην, τον κυρ-Χαράλαμπον, εις τας παραμονάς πάσης εκλογής εμάλλωναν κι εγίνοντο από δυο χωριά. Εις τα πολιτικά ο κυρ-Χαράλαμπος εχώνετο έως τις μασχάλες, ο μπαρμπα-Νικόλας έως τον λαιμόν. Αλλ’ από τεσσαράκοντα ετών δεν συνέπεσε ποτέ να είναι οι δύο με το αυτό κόμμα. Περί του κυρ-Χαράλαμπου υπήρχε ένα παλαιόν δημώδες δίστιχον, το εξής·

Σκόρδα, πράσα και ρεπάνια και ακόμα κάτι τι
ο Νιανιός θα θυσιάσει για να βγάλει βουλευτή.

Εις τας παραμονάς δε εκάστης εκλογής, εάν ο ιδιοκτήτης ηρώτα απλώς τον μπαρμπα-Νικόλαν αν την φοράν ταύτην θα είναι με το αυτό κόμμα, ο γέρων κηπουρός εφουρκίζετο τόσον, ώστε άφηνε τον κήπον έρημον και έφευγεν, εωσού μετά τας εκλογάς επήρχετο η συνδιαλλαγή και η επάνοδος εις τον κήπον. Δις ή τρις ο κυρ-Χαράλαμπος είχεν αποπειραθεί ν’ αντικαταστήσει τον κηπουρόν, αλλά μόνον διά ν’ αποδειχθεί ότι ούτε αυτός και ο κήπος του ημπορούσαν να κάμουν χωρίς τον μπαρμπα-Νικολόν, ούτε ούτος χωρίς τον κυρ-Χαράλαμπον και τον κήπον του.

Την εξαιρετικήν ταύτην κατάστασιν επωφελούμενοι οι πέντε εγκάρδιοι φίλοι έκοπτον μόνοι των, χωρίς να κρατώσι λογαριασμόν, όσα αγγούρια ήθελαν, είχαν δε αδειάσει ήδη ολόκληρον δαμιτζάναν του αντικρινού καπηλείου ως μόνον πρόγευμα έχοντες χλωρές πιπεριές και τομάτες με άλας. Μικρόν μετά την μεσημβρίαν έφθασε μέγα πήλινον γιουβέτσι, με χασάπικους μεζέδες, σπληνάντερο και κοιλίτσες και καρδιές μετά παχείας βορβορόχρου σάλτσας. Εκ της αφορμής ταύτης απεδείχθη ότι καλώς είχε προβλέψει ο κάπηλος φροντίσας να γεμίσει εκ νέου την κενωθείσαν δαμιτζάναν. Ο γερο-Λευθέρης ο Κουσερής ήτο εν ευθυμία και μετά μικρόν ήρχισε να τραγουδεί τα οικεία αυτώ παλαιά μερακλίδικα τραγούδια·

Απ’ τα πολλά μου βάσανα κι απ’ τα πολλά μου πάθη
σ’ ένα δενδρί ακούμπησα κι εκείνο εμαράθη.

Και πάλιν:

Όλοι κακό μου θέλουνε, οι πέτρες και τα ξύλα,
σαν ακουμπήσω σε δενδρί, μαραίνονται τα φύλλα.

Οι άλλοι συνωμίλουν με σχήματα και μεταφοράς, όπως συνήθιζαν, με κολοβάς φράσεις, με ατελείς προτάσεις. Εν τη συνδιαλέξει των διεκρίνοντο ολίγαι τινές οιονεί συνθηματικαί λέξεις υπό εκφραστικών χειρονομιών συνοδευόμεναι, πάντοτε ποικίλλουσαι και πάντοτε αυταί·

–         Ψιλούρα, ε, Γιαννιό;

–         Βαμβακόσπορος, αν αγαπάτε…

–         Χωρίς πεκούνια δεν κάνουμε τίποτε.

–         Ας φέξει!

–         Χρειάζεται και λιγάκι βοτάνι.

–         Τραβούμε, τραβούμε σφλόμο, μα λιανά τίποτα.

–         Τι λες και συ, Άγγουρε;…που να ρημάξει το κεφάλι σου!

–         Χωρίς ρηγάλα δεν κάνουμε τίποτα.

–         Θέλουμε και προικιά.

–         Το τράχωμα, που λένε.

–         Ημείς καλαμαράδες δεν είμαστε, να παίρνουμε λουφέ… Κανένα μεγάλο συφέρο δεν έχουμε. Ας βγάλουν τις μαύρες…

–         Μη μπας και θα με διορίσει εμένα σε θέση ο Καψιμαΐδης, πώς τον λένε, κι ο Αλικιάδης τους;

–         Ή ο Αβαρίδης κι ο Γεροντιάδης;

Έως εδώ ήτο η συνομιλία των πέντε εγκαρδιακών φίλων, όταν εισήλθε διά τρίτην φοράν ήδη ο Μανόλης ο Πολύχρονος. Εχαιρέτησε την παρέαν, εστάθη ολίγον παράμερα υπό την σκιάν δένδρου και καλέσας διά νευμάτων τον μπαρμπα-Γιώργην τον Απίκραντον και τον Γιαννιόν τον Κάβουραν, ήρχισε να ομιλεί διά μακρών ζωηρώς και με πολλάς χειρονομίας προς αυτούς. Εκείνοι επανειλημμένως ανένευαν. Ο Μανόλης έσεισε την κεφαλήν και απεμακρύνθη βραδέως υποσχόμενος ότι θα επανέλθει.

Μόλις είχεν εξέλθει ούτος κι επαρουσιάσθη ο Λάμπρος ο Βατούλας. Εκάλεσε και ούτος τον μπαρμπα-Γιώργην τον Απίκραντον και τον Δημήτρην τον Ζάβαλον και ήρχισε να τους ομιλεί. Αλλά μετά πολλάς προσπαθείας απήλθεν άπρακτος.

Ο μπαρμπα-Γιώργος επανελθών προς τους ιδικούς του, ανεκοίνωσεν αυτοίς τας προτάσεις αμφοτέρων των ψηφοκαπήλων. Εκείνοι επεδοκίμασαν την απάντησιν, ην είχε δώσει ο γερο-Απίκραντος.

– Ό,τ’ κάμ’ς, μπαρμπα-Γιώργη, καλά καμωμένα, είπε και ο Κώστας ο Άγγουρος.

Όσον διά τον γερο-Λευθέρην τον Κουσερήν, ούτος δεν έπαυσε να τραγουδεί τα παλαιά μερακλίδικα τραγούδια του.

Ιδού εν ολίγοις περί τίνος επρόκειτο. Η πεντακέφαλος εύθυμος παρέα επείθετο να ψηφοφορήσει μονοκούκι υπέρ του ενός κόμματος ή υπέρ του άλλου αντί προκαταβολής 210 δραχμών εις μετρητά, ενός γιουβετσίου, δύο γαλονίων οίνου και ενός παγουρίου ρακής, ως και ζεύγους τσαρουχίων περιπλέον διά τον Κώσταν τον Άγγουρον, όστις είχε λειώσει πολλά ζευγάρια τσαρούχια να τρέχει πότε για τον ένα, πότε για τον άλλον, καθώς εκαυχάτο ο ίδιος.

Τας 210 ταύτας δραχμάς θα διεμοιράζοντο ως εξής: θα ελάμβανον ανά 50 δραχμάς οι τέσσαρες και θα έδιδαν τας λοιπάς 10, ως και τα τσαρούχια, εις τον Κώσταν τον Άγγουρον. «Τόσα άξιζε, δεν άξιζε παραπάνω», εβεβαίου ο μπαρμπα-Γιώργης.

Την απαίτησιν ταύτην διεβίβασεν από της πρωίας ο γερο-Απίκραντος και εις τα δύο κόμματα. Κατόπιν όμως, μέχρι της μεσημβρίας, μετά πολλάς διαπραγματεύσεις, είχαν καταβεί εις δραχμάς 170 μετρητάς, έν γιουβέτσιον, δύο γαλόνια οίνου και ζεύγος τσαρουχίων διά τον Άγγουρον, παραιτηθέντες του παγουρίου της ρακής.

Βραδύτερον, περί την δείλην, κατέβησαν ακόμη εις δραχμάς 150 και ζεύγος τσαρουχίων, παραιτηθέντες του γιουβετσίου και του οίνου. Θα ελάμβανον ανά 35 δραχμάς οι τέσσαρες και 10 δραχμάς πάντοτε ο Κώστας ο Αγγουροκομμένος πλέον του ζεύγους των τσαρουχίων. Επί παρουσία του Κώστα οι τέσσαρες εταίροι εφυλάττοντο καλώς ν’ αναφέρωσι το ποσόν.

Ούτος καμαρώνων ήδη νοερώς τα καινουργή τσαρούχια υπέθετεν ότι εζήτουν απλώς δύο εικοσιπεντάδραχμα, όπως πεισθώσι να δώσωσι ψήφον.

Εκατόν δέκα δραχμάς τοις είχε προτείνει ο Μανόλης ο Πολύχρονος, εκατό είκοσιν ο Λάμπρος ο Βατούλας. Αλλά δεν εννόουν να καταβούν παρακάτω από τας 150.

Εν τούτοις η ώρα παρήρχετο, ήτο ήδη οψία δείλη. Ο ήλιος εχαμήλωνεν.

Από μιας ώρας δεν είχε παρουσιασθεί εις την θύραν του περιβόλου κανείς απεσταλμένος ούτε του ενός ούτε του άλλου κόμματος. Οιονεί διά σιωπηλής συμφωνίας τους άφησαν να παραδοθώσι διά της ολιγωρίας και δι’ αναγκαστικής απραξίας.

Τέλος, περί την έκτην ώραν, όταν ο ήλιος έκλινε προς την δύσιν, εφάνη εισελθών και βαίνων δρομαίως προς την στέρναν εγγύς της οποίας το είχαν στρωμένον οι πέντε φίλοι, εξ ων ο γερο-Λευθέρης ο Κουσερής και ο Κώστας ο Άγγουρος είχαν αποκοιμηθεί επί της παχείας φυλλάδος, ήτις τους είχε χρησιμεύσει ως τάπης και ως τράπεζα, ενώ οι λοιποί τρεις ησχολούντο περιτρώγοντες τα τελευταία λείψανα του συμποσίου και παρηγορούμενοι διά της φλάσκας, της επτάκις γεμισθείσης ήδη από της δαμιτζάνας του γείτονος καπήλου, εφάνη, λέγω, βαίνων προς την στέρναν ο κυρ-Μανουήλος ο Στεριωμένος, αυτοπροσώπως.

Φαίνεται ότι μετά τας πολλάς ανωφελείς αποπείρας τας γενομένας διά του Λάμπρου του Βατούλα ηθέλησε ο ίδιος να πραγματευθεί προς τους πέντε συνωμότας. Επλησίασεν. Ο μπαρμπα-Γιώργης ο Απίκραντος και ο Δημήτρης ο Ζάβαλος εσηκώθησαν και μετέβησαν όπισθεν του μαγγανοπηγάδου, όπου τους ένευσε να τον ακολουθήσωσι.

Κατόπιν τούτων, απρόσκλητος ηκολούθησε και ο Γιαννιός ο Κάβουρας. Όσον διά τον γερο-Κουσερήν και τον Άγγουρον, ούτοι εξηκολούθησαν να κοιμώνται πλησίον αλλήλων, εναμίλλως ρέγχοντες.

Την ιδίαν στιγμήν, εις εκατόν πεντήκοντα βημάτων απόστασιν, όπισθεν της λιθίνης αιμασιάς και του επιστέφοντος αυτήν από τρικοκκιές φράκτου, εφάνη προκύψασα η κεφαλή του Μανόλη του Πολύχρονου.

Ο κυρ-Μανουήλος ο Στεριωμένος ωμίλει ταπεινή τη φωνή και μετά χειρονομιών προς τους τρεις φίλους. Ο Μανόλης ο Πολύχρονος μετά συντόνου προσοχής κατασκοπεύων όπισθεν του φράκτου, αδύνατον ήτο ν’ ακούσει λέξιν αλλ’ εννόει πολύ καλά τι ελέγετο εκεί, παρά το μαγγανοπήγαδον.

Ο γερο-Απίκραντος απήντα εκάστοτε εις τας προτάσεις του κυρ-Μανουήλου τείνων λίαν εκφραστικώς τας χείρας. Οι άλλοι έσειον τους ώμους.

Ο κυρ-Μανουήλος εφαίνετο ανυπόμονος και ομιλών άμα, έκαμνε βραχείς περιπάτους περί το μαγγανοπήγαδον. Δύο ή τρεις φοράς έβγαλεν από την τσέπην του γελέκου το ωρολόγιόν του, το εκοίταξε κι εφαίνετο λέγων προς τους τρεις εταίρους ότι η ώρα περνά και ότι πρέπει να σπεύσωσι.

Τέλος, αφού περιέφερε βλέμμα εις τους τέσσαρας φράκτας και εις τας τέσσαρας γωνίας του κήπου, εστράφη προς το μαγγανοπήγαδον, έβγαλεν από την εσωτερικήν τσέπην του επενδύτου μικρόν φάκελλον και τον ενεχείρισεν εις τον μπαρμπα-Γιώργην τον Απίκραντον.

Ο μπαρμπα-Γιώργης ο Απίκραντος έλαβε τον μικρόν φάκελλον και στραφείς προς τους συντρόφους του, ήρχισε να διερευνά το περιεχόμενον.

Ο κυρ-Μανουήλος, αφού είπεν ολίγας τεελυταίας λέξεις, εστάθη ολίγον τι παράμερα και εφαίνετο περιμένων. Ο Ζάβαλος και ο Κάβουρας αφού εξήλεγξαν το περιεχόμενον του φακέλλου, έτρεξαν προς την στέρναν υπό τα μεγάλα δένδρα, όπου εκοιμώντο οι δύο σύντροφοί των.

Έκυψαν, έσεισαν τους ώμους των και τους εξύπνησαν.

Ο Κώστας ο Άγγουρος, μόλις εξυπνήσας, έτριψε τους οφθαλμούς και δεν ανεσηκώθη αλλ’ εσήκωσε τον πόδα, διά να ιδεί αν εφόρει τα τσαρούχια τα οποία ωνειρεύετο.

Ο γερο-Λευθέρης ο Κουσερής εξύπνησε μετά ψιθυρισμού ατελώς διασκεδασθείσης μέθης και ήρχισε να τραγουδεί το προσφιλές αυτώ άσμα·

Σ’ ένα δενδρί ακούμπησα κι εκείνο εμαράθη…

Ο κυρ-Μανουήλος ο Στεριωμένος εξηκολούθει να περιμένει ολίγα βήματα απωτέρω.

Οι δύο υπνηλοί εσηκώθησαν, ετινάχθησαν και οι σύντροφοί των τους έβρεξαν τα πρόσωπα με νερόν από την στέρναν.

Οι πέντε άνδρες ητοιμάσθησαν, ετίναξαν τα ενδύματά των, εφόρεσαν έκαστος το έν μανίκι της τσάκας του ή της σουρτούκας του.

Ο κυρ-Μανουήλος είπε: Πάμε! κι εστράφη προς την θύραν. Οι πέντε φίλοι τον ηκολούθησαν.

Συγχρόνως ο Μανόλης ο Πολύχρονος, όστις δεν έπαυσε να κατασκοπεύει μετά συντόνου προσοχής τα συμβαίνοντα όπισθεν του φράκτου, εστράφη τρέχων προς την πρώτην καμπήν της οδού κι έγινε άφαντος.

 

 

ΙΑ΄

… Τώρα, δεν τους βλέπεις και τα δύο κόμματα διά ποίων μέσων προσπαθούν να κερδίσουν την εκλογήν; Δεν βλέπεις τα δύο πρακτορεία των ανοικτά, φανερώς ενεργούντα, δεν ακούεις κρυφομιλήματα όπισθεν πάσης θύρας και πάσης γωνίας της οδού, δεν βλέπεις τα τρεξίματα και τους ιδρώτας των οργάνων των, δεν ακούεις τον κρότον των χαλκίνων κερμάτων όπισθεν των λογιστηρίων; Δεν βλέπεις απλοϊκούς εκλογείς να βαδίζουν και να κοντοστέκονται, να εξάγουν την χείρα από την τσέπην και να μετρούν δεκάρες;

Και ο λαλών έδειξεν εις τον ακροατήν του γέροντα χωρικόν, όστις, εξελθών του πρακτορείου των Χαλασοχώρηδων, είχε σταθεί ενώπιόν των κρατών φυσέκιον τεσσάρων δραχμών, το οποίον έσχισε κι εμέτρα, διά να ίδει αν ήσαν σωστές οι δεκάρες. Εφαίνετο οινοβαρής και ηκούετο ο μονόλογος και οι ψιθυρισμοί του: «Τέσσαρες δραχμές βάσταξ’ η ψυχή του;… τέσσαρες, όχι παραπάνω… έχουμε και λέμε, μία, δύο, τρεις, τέσσαρες, πέντε, εξ, εφτά, οχτώ, εννιά… μία δραχμή… Έχουμε και λέμε…» Κι επειδή ευκόλως έχανε τον λογαριασμόν, ήρχιζεν εξ αρχής πάλιν.

–         Τους βλέπεις ή όχι; επανέλαβεν ο λαλών.

–         Τους βλέπω, απήντησεν ο ομιλητής του.

–         Λοιπόν, αύριον, να έχεις όρεξιν ν’ ακούεις τα παράπονα των ηττημένων. Όσοι θα είναι εν αποτυχία θα χαλάσουν τον κόσμον με τις φωνές, θα κατηγορούν τους νικητάς επί χρήσει αισχρών μέσων, θα υποβάλουν φοβεράς ενστάσεις, θα προσβάλουν το κύρος της εκλογής, λόγω ότι το αποτέλεσμα επετεύχθη διά δωροδοκίας. Ούτε θα τους τύπτει η συνείδησις επί τω ότι και αυτοί μετήλθον το αυτό μέσον. «Ουδέ φοβούνται τον Θεόν, ότι εν αυτώ κρίματί εισι».

–         Δι’ αυτό λοιπόν συ δεν πηγαίνεις να ψηφοφορήσεις; ηρώτησεν ο άλλος.

Ο ούτως ερωτήσας ήτο ξένος, παρεπιδημών προς καιρόν εν τη νήσω. Ο δε εξ αρχής ομιλών εκαλείτο Λέανδρος Παπαδημούλης και κατήγετο εκ του τόπου. Είχε κατέλθει μετά πολλά έτη νοσταλγός εξ Αθηνών, όπου συνήθως διέτριβεν, ασχολούμενος εις έργα ουχί παραδεδεγμένης χρησιμότητος. Ήτο υψηλός, υπερτριακοντούτης, με μαύρην κόμην και γένειον, μελαψός, με αδρούς χαρακτήρας, πενιχρός την αναβολήν, πτωχαλαζών, τρέφων αλλοκότους ιδέας. Περί το δειλινόν, ο ξένος φίλος του, περίεργος ως πας άνθρωπος, τον είχε παρακαλέσει και μετέβησαν ομού αντικρύ του σχολείου, όπου σταθέντες παρά τινα γωνίαν εθεώντο την εκλογικήν κίνησιν.

–         Όχι δι’ αυτό, ανένευσεν εντόνως ο Λέανδρος Παπαδημούλης. Αι ατομικαί ιδέαι μου, φίλε, δεν φαίνονται να έχωσι τίποτε το πρακτικόν και διά τούτο δεν αγαπώ να τας εκθέτω. Σέβομαι άλλως τους νόμους και το πολίτευμα της πατρίδος μου και δεν θέλω να ομολογήσω ότι είμαι απολυταρχικός και ότι δεν πρεσβεύω την καθολικήν ψηφοφορίαν. Αλλά και αν σου έλεγα τοιούτο τι θα εχρειάζετο να σου αναπτύξω διά μακρών το θέμα, να δαπανήσω μάτην πολλάς λέξεις, να σου κλέψω τον πολύτιμον καιρόν σου, χωρίς ελπίδα όχι να πεισθείς αλλ’ ουδέ να μ’ εννοήσεις και μου αποδώσεις εν μέρει δίκαιον τουλάχιστον. Απλώς σου λέγω ότι παραιτούμαι δικαιώματος το οποίον δεν με ωφελεί, ουτ’ εμέ ούτε τους άλλους. Όσον αφορά την δωροδοκίαν, μη πιστεύεις ότι την βλελύττομαι τόσον, όσον φαίνομαι. Είναι άλλαι πολύ χειρότεραι εκλογικαί διαφθοραί. Το κατ’ εμέ, φρονώ ότι η δωροδοκία είναι το μικρότερον κακόν.

–         Το μικρότερον κακόν; επανέλαβεν ο ξένος.

–         Ναι· φρονώ, είπεν, ότι η δωροδοκία είναι το μικρότερον κακόν. Μην ακούεις μερικούς φαρισαίους, οίτινες σχίζουν διά κάθε τι τα ιμάτιά των, μήτε μερικούς άλλους ψιττακούς ηθικολόγους των εφημερίδων, οίτινες ρηγνύουν υπερβολικάς φωνάς με τόσην αφέλειαν και αγαθοπιστίαν δι’ όλα τα πράγματα. Οι πρώτοι ομοιάζουσι τους ηττημένους της αύριον, οίτινες θα ζητήσουν την ακύρωσιν της παρούσης εκλογής ως διεξαχθείσης τη βοηθεία της δωροδοκίας. Οι δεύτεροι ουδόλως ενεβάθυναν εις τα πράγματα και δεν αντελήφθησαν την έννοιαν, ήτις είναι παντός ζητήματος ο πυρήν. Πετώντες από γενικότητος εις γενικότητα περιέδρεψαν συλλογήν τινα ηθικών αξιωμάτων, την οποίαν νομίζουσιν αλάνθαστον πανάκειαν προς θεραπείαν πάσης πολιτικής και κοινωνικής νόσου. Όπου γενικότης, εκεί και επιπολαιότης. Διά να είναι τις εμβριθής πρέπει να εγκύπτει εις βαθείαν των πραγμάτων μελέτην.

Διατί δε και τινές των νεαρών πολιτευομένων εν Ελλάδι, δι’ ούς φαίνεται ότι πληρούται δευτέραν φοράν εις βάρος μας η κατάρα, την οποίαν ο Θεός κατηράσθη διά του προφήτου Ησαΐου τον Ισραήλ λέγων: Και οι νεανίσκοι άρξουσιν υμών –διατί, λέγω, τόσον κακοζήλως, αν όχι τόσον κακοπίστως, κραυγάζουσι κατά της πλουτοκρατίας; Τι τους κακοφαίνεται; qui veut la fin, veut les moyens. Η ηθική δεν είναι επάγγελμα και όστις ως επάγγελμα θέλει να την μετέλθει, πλανάται οικτρώς και γίνεται γελοίος. Όστις πράγματι φιλοσοφεί και αληθώς πονεί τον τόπον του και έχει την ηθικήν όχι εις την άκραν της γλώσσης ή εις την ακωκήν της γραφίδος αλλ’ εις τα ενδόμυχα αυτά της ψυχής, βλέπει πολύ καλά ότι είναι αδύνατον να πολιτευθεί. «Κυάμων απέχεσθε!»

Ο Χριστός είπεν: «Ου δύνασθε Θεώ λατρεύειν και Μαμμωνά»

Διατί δεν έλαβεν ως όρον αντιθέσεως άλλο τι βαρβαρικόν είδωλον; Διατί δεν είπε «Θεώ και Μολώχ ή Θεώ και Ασταρώθ ή Θεώ και Βάαλ;» Διότι ο Μαμμωνάς είναι ισχυρός, ο κραταιότατος, όστις υποτάσσει παν άλλο είδωλον και τον Μολώχ και τον Ασταρώθ και τον Βάαλ. Η πλουτοκρατία ήτο, είναι και θα είναι ο μόνιμος άρχων του κόσμου, ο διαρκής Αντίχριστος. Αύτη γεννά την αδικίαν, αύτη τρέφει την κακουργίαν, αύτη φθείρει σώματα και ψυχάς. Αύτη παράγει την κοινωνικήν σηπεδόνα. Αύτη καταστρέφει κοινωνίας νεοπαγείς.

–         Και ύστερον λέγεις ότι η δωροδοκία εις τας εκλογάς είναι μικρόν κακόν; παρετήρησεν ο ξένος.

–         Ναι, διότι κινδυνεύω να πάθω το αυτό πάθημα, εφ’ ω κατέκρινα τους ευθηνούς ηθικολόγους των ημερών μας, απήντησεν ο Λέανδρος Παπαδημούλης. Να πέσω δηλαδή εις το εσπαρμένον σκοπέλους πέλαγος των γενικοτήτων. Αλλ’ ιδού επανέρχομαι εις το προκείμενον. Ο λόγος, δι’ όν θεωρώ την δωροδοκίαν ως το μικρότερον κακόν είναι ότι ως είδος εκλογικής διαφθοράς την υπάγω εις το γένος της συναλλαγής. Συναλλαγή είναι η εν πρυτανείω σίτησις, αι εκ του δημοσίου ταμείου παροχαί, τα ρουσφέτια. Συναλλαγή είναι και η εις παρανόμους δίκας προστασία. Συναλλαγή είναι και η προς παραγραφήν οφειλομένων φόρων συνδρομή και η παράνομος εξαίρεσις κληρωτών. Συναλλαγή είναι και η δωροδοκία. Τώρα, ποίος προστάτης, ποίος πολιτευόμενος, ποίος βουλευτής είναι ιπποτικώτερος; Εκείνος όστις εκ του ιδίου ταμείου αγοράζει τας ψήφους των εκλογέων ή εκείνος όστις τας αγοράζει εκ του δημοσίου θησαυρού; Εκείνος όστις πληρώνει εκ του θυλακίου του ή εκείνος όστις πληρώνει εκ των χρημάτων του έθνους, χρημάτων ξένων, τα οποία εις την Ελλάδα μάλιστα εσυνηθίσαμεν όλοι να θεωρούμεν έρμα και σκοτεινά; Ποίος είναι πλέον γαλαντόμος;

–         Βεβαίως, εκείνος που πληρώνει από την τσέπην του, απήντησεν αδιστάκτως ο ξένος.

–         Βλέπεις; Ιδού διατί μισώ τας γενικότητας και επιθυμώ να ειδικεύω. Ομιλώ σχετικώς όχι απολύτως. Δεν λέγω ότι η δωροδοκία είναι καλόν τι, λέγω ότι είναι το ολιγώτερον κακόν. Και σημείωσε ότι ουδείς ποτε εκλέγεται βουλευτής διά της δωροδοκίας. Ο απάνθρωπος τοκογλύφος, όσας και αν αγοράσει ψήφους, ποτέ δεν θα εκλεχθεί. Πριν κατέλθει εις τον αγώνα, θα υποδυθεί την φιλανθρωπίαν ως προσωπείον, θα φορέσει την δημοτικότητα ως κόθορνον. Θα φροντίσει ν’ αποδώσει μέρος των όσων ήρπασεν εις τους εκλογείς. Και μεταξύ των δύο αντιπάλων, μετερχομένων την αυτήν διαφθοράν, θα επιτύχει εκείνος, όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κι επιδεξιώτερον τον κόθορνον.

Ας εξετάσωμεν τώρα, εξηκολούθησεν ο Λέανδρος Παπαδημούλης, πόθεν και πώς, αφού η πλουτοκρατία είναι δεδομένον τι και αναπόδραστον κακόν, ας εξετάσωμεν πώς εγεννήθη, πώς γεννάται φυσικώς η δωροδοκία.

Υπόθεσε, φίλε, ότι σ’ εκυρίευσε και σε έξαφνα η φιλοδοξία του Γιαννάκου του Χαρτουλάριου, ότι επεθύμησες να γίνεις βουλευτής διά να υπηρετήσεις το έθνος. Διά να επιθυμήσεις τούτο, σημείωσε, πρέπει να είσαι χορτάτος. Η φιλοδοξία είναι η νόσος των χορτάτων, η λαιμαργία είναι των πεινασμένων το νόσημα. Εξέρχεσαι εις την αγοράν, βγάζεις λόγον και παρακαλείς τους προσφιλείς συμπολίτας να σε τιμήσωσι διά της ψήφου των. Αλλ’ είσαι άραγε εις θέσιν να ηξεύρεις πόσοι εκ των προσφιλών συμπολιτών σου είναι χορτάτοι και πόσοι δεν είναι; Μην αμφιβάλλεις ότι οι πλείστοι είναι πεινασμένοι, διότι αν δεν ήσαν, όλοι θα έβγαζαν κάλπας διά να γίνουν βουλευταί. Αλλά μεταξύ των ακροατών σου, μεταξύ των προσφιλών σου συμπολιτών, δυνατόν, πιθανόν, βέβαιον μάλιστα ότι ευρίσκονται τινές, εις, δύο, τρεις, πέντε, δέκα, κατά γράμμα πεινασμένοι. Τώρα, την ημέραν της εκλογής, πώς απαιτείς να υπάγει άνθρωπος πεινασμένος, άνθρωπος όστις θα ψαύει την κοιλίαν του ως έγχορδον όργανον, άνθρωπος όστις δεν θα έχει την δύναμιν να ίσταται και να βαδίζει, πώς απαιτείς τοιούτος άνθρωπος να υπάγει να ψηφοφορήσει εις την κάλπην σου και να σου δώσει μάλιστα λευκήν ψήφον; Φυσικόν είναι, αφού θα λάβει τον κόπον προς χάριν σου, να του δώσεις τουλάχιστον να φάγει δι’ εκείνην την ημέραν.

Εάν δεν του δώσεις χρήματα, θα του προσφέρεις γεύμα. Και τούτο δωροδοκία δεν είναι; Ή θα του στείλεις κατ’ οίκον βακαλιάρον και σαρδέλλες και οίνον. Δωροδοκία και τούτο. Εάν δεν σπεύσεις εγκαίρως συ, θα σε προλάβει ο αντίπαλός σου, όστις θα φορεί τον κόθορνον της φιλανθρωπίας αμφιδεξιώτερον.

Ιδού πόθεν εγεννήθη η δωροδοκία. Πώς θέλεις να ενδιαφέρεται ο αγρότης, ο βοσκός, ο πορθμεύς, ο ναύτης, ο εργάτης, ο αχθοφόρος, πώς θέλεις να ενδιαφέρωνται διά τον Καψιμαΐδην και τον Γεροντιάδην αν θα γίνωσι βουλευταί ή όχι; Εκείνοι είναι χορτάτοι και τρέφουσιν όνειρα, φιλοδοξίας, ούτοι πεινώσι και θέλουν να φάγωσι. Δεν έχουσιν οι πτωχοί μεγάλας αξιώσεις. Δεν περιμένουν διορισμούς και παχέα ρουσφέτια από την Κυβέρνησιν. Αλλ’ αφού θητεύουσιν επιπόνως και δεν επαρκούν να τραφώσιν εκ του ιδρώτος των, αφού οι λεγόμενοι αντιπρόσωποί των δεν παύουν να ψηφίζωσιν ελαφρά τη καρδία φόρους και φόρους και πάλιν φόρους, ας τους θρέψωσιν επί μίαν ημέραν εκ του βαλαντίου των.

Ανέκαθεν τα αξιώματα ήσαν αγοραστά. Και αφού η επάρατος πλουτοκρατία είναι άφευκτον κακόν, κατά ποίον άλλον τρόπον θ’ αποκτώνται τ’ αξιώματα; Πράγμα το οποίον έχασε προ πολλού πάσαν ηθικήν αξίαν, μόνον διά χρημάτων είναι κτητόν. Και ούτως επόμενον ήτο να καταντήσουν τα πράγματα. «Ουδέν κακόν άμικτον καλού». Ευτύχημα μάλιστα νομίζω ότι δεν ανεφάνη επιφανής τις πολιτευτής εις τα μέρη ταύτα.

–         Πώς είπες; ηρώτησεν απορήσας ο ξένος.

–         Λέγω ότι λογίζομαι ως ευτύχημα το ότι δεν ανεφάνη τις εκ των λεγομένων επιφανών πολιτευτών εις τας νήσους ταύτας. Ενθυμούμαι τι συνέβη προ πολλών ετών, όταν είχε γίνει τις υπουργός, βουλευτής γείτονος επαρχίας. Οι κουρείς έκλεισαν τα κουρεία των, οι καφεπώλαι τα καφενεία των, οι υποδηματοποιοί επώλησαν τα καλαπόδια των. Δεν υπήρξε βοσκός, όστις να μη διωρίσθη τελωνοφύλαξ, ούτε αγρότης, όστις να μη προχειρισθεί εις υγειονομοσταθμάρχην. Τότε είδομεν πρώτην φοράν κι εδώ εις την νήσον λιμενάρχην φουστανελλάν. Ο εκ της γείτονος επαρχίας υπουργός μας τον είχε στείλει ως δείγμα περίεργον υπαλλήλου. Ο Θεός μάς ελυπήθη και δεν παρεχώρησε να γεννηθεί επιφανής τις εδώ, εσκλήρυνε δε την καρδίαν μας και δεν εδέχθημεν εισβολήν ξένου υποψηφίου. Ιλιγγιώ να φαντασθώ τι θα εγίνετο. Όλοι οι πορθμείς θα εγκατέλειπον τας λέμβους των, οι κυβερνήται θα έρριπτον έξω τα πλοία των, οι ναυπηγοί θα επετούσαν τα εργαλεία των και θα εζήτουν δημοσίας θέσεις. Διότι μη νομίσεις ότι η θεσιθηρία γεννάται μόνη της. Τα δύο κακά αλληλεπιδρώσιν. Η ακαθαρσία παράγει φθείρα και ο φθειρ παράγει την ακαθαρσίαν. Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει την φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών, τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων, τα οποία αποζώσιν εξ αυτού, παχυνόμενα επιβλαβώς, σηπόμενα, ζωύφια βλαβερά, ύδατα λιμνάζοντα, παράγοντα αναθυμιάσεις νοσηράς, πληθύνοντα την ακαθαρσίαν. Ευτυχώς δεν υπήρξεν ενταύθα έδαφος κατάλληλον, διά να γεννηθεί το θρέμμα το καλούμενον επιφανής και ούτως απηλλάγημεν της τοιαύτης αθλιότητος μέχρι της ώρας. Η δωροδοκία δε την οποίαν βλέπεις τόσον γενικευμένην ως εκλογικόν όπλον, είναι κατ’ εμέ το μικρότερον κακόν. Όστις όμως δυσφορεί επί ταύτη ας μη μετέχει του εκλογικού αγώνος, μήτε ως εκλογεύς μήτε ως εκλέξιμος. «Κυάμων απέχεσθε…»

 

ΙΒ΄

Οι πέντε εγκαρδιακοί φίλοι, ο γερο-Λευθέρης ο Κουσερής, ο μπαρμπα-Γιώργης ο Απίκραντος, ο Δημήτρης ο Ζάβαλος, ο Γιαννιός ο Κάβουρας και ο Κώστας ο Αγγουροκομμένος, είχον εκκινήσει, ως είπομεν, εκ του κήπου, όπου είχον συμποσιάσει και ευθυμήσει επί πολλάς ώρας, και κατήρχοντο εν πομπή εις τον τόπον της εκλογής διά να ψηφοφορήσωσιν, ηγουμένου του κυρ-Μανουήλου του Στεργιωμένου, όστις καίτοι μη βλέπων αυτούς όπισθεν ακολουθούντας, έβλεπεν όμως τους ήσκιους των μηκυνομένους υπό τας τελευταίας ακτίνας του δύοντος ηλίου, προς ανατολάς όπου εβάδιζον και τους εμέτρει επιμελώς και τους εύρισκε πέντε. Ενίοτε όμως, βαίνοντος του ενός των εταίρων όπισθεν του άλλου, οι ήσκιοι των συνεχωνεύοντο εις δύο ή τρεις και τότε ανησύχει κι εστρέφετο αποτόμως να ίδει. Αλλ’ ο Μανόλης ο Πολύχρονος, τον οποίον κανείς εξ όλων δεν είχεν ιδεί κατασκοπεύοντα όπισθεν του φράκτου, είχε προπορευθεί αυτών κατά πολύ κι είχε φθάσει έξωθεν του δημοτικού σχολείου. Εκεί εκάλεσεν εις την θύραν τον κυρ-Ανδρέαν τον Απίκον, έν των μελών της επιτροπής και του εσύριξεν ολίγας λέξεις εις το ούς.

Ο κυρ-Ανδρέας ο Απίκος και δύο άλλα μέλη απετέλουν την πλειοψηφίαν της επιτροπής και ήσαν αφωσιωμένοι εις τους Ανδρογυνοχωρίστρες. Ευθύς ως ήκουσε την ανακοίνωσιν του Μανόλη ο κυρ-Ανδρέας, έσυρε το ωρολόγιον εκ της μικράς τσέπης του περιστηθίου του και κρατών αυτό εις την παλάμην, επανήλθεν εις τους συναδέλφους του καθημένους περί την τράπεζαν, με τον Αγγελήν τον Μαλλίνην εν τω μέσω, όστις με την πέναν εις την χείρα εσημείωνεν έν όνομα εκλογέως κάθε τέταρτον της ώρας και εν τω μεταξύ εφλυάρει κι εκάπνιζεν ογκωδέστατα τσιγάρα, τα οποία ελάμβανεν αυτοδικαίως από τους αντιπροσώπους και αναπληρωτάς των υποψηφίων.

– Κύριοι, είπεν ο κυρ-Ανδρέας ο Απίκος, η ώρα είναι επτά και πέντε· καιρός να κηρύξωμεν την λήξιν της ψηφοφορίας, να κλείσωμεν το κιβώτιον των καλπών, να συντάξωμεν το πρακτικόν και να ετοιμασθώμεν διά την διαλογήν.

Έσυραν όλοι τα ωρολόγιά των. Τα ωρολόγια των άλλων μελών της πλειοψηφίας εδείκνυον του ενός επτά παρά τρία, του ετέρου επτά παρά εννέα. Το ωρολόγιον του προέδρου κυρίου Νιαουστέως εδείκνυε επτά παρά είκοσι. Τέλος το ωρολόγιον του ελληνοδιδασκάλου, κ. Μυροκλείδου, εδείκνυε έξ και δέκα οκτώ λεπτά.

Προ τριών ετών το δημοτικόν συμβούλιον είχε φιλοτίμως ψηφίσει, ο κ. Νομάρχης είχεν ευαρεστηθεί να εγκρίνει και ο κ. Δήμαρχος είχεν επιμεληθεί δραστηρίως να κατασκευασθεί μαρμαρίνη μεριδιάνα υψηλά επί του τοίχου του Ελληνικού σχολείου του βλέποντος προς μεσημβρίαν ακριβώς. Τη βοηθεία της μεριδιάνας εκείνης εκανόνιζεν έκτοτε ο ελληνοδιδάσκαλος το ωρολόγιόν του. Αλλ’ οι μάγκαι του σχολείου πριν αρχίσει το μάθημα ή ευθύς ως ήθελον σχολάσει, είχον εύρει τερπνήν ενασχόλησιν το να ρίπτωσι λίθους εκεί υψηλά εις το λευκόν και χαρακωμένον με πολλάς μαύρας γραμμάς μάρμαρον και είχον καταστήσει σκοπόν των πετροβολημάτων των το λεπτόν σιδηρούν πέταλον, το χρησιμεύον ως δείκτης της μεριδιάνας. Όθεν δεν είχον παρέλθει ολίγαι εβδομάδες και το λεπτόν σιδηρούν πέταλον εστράβωσεν ελεεινά και αντί να δεικνύει μεσημβρίαν, εδείκνυε μίαν και ημίσειαν ώραν, κανείς δε δεν είχε φροντίσει εν τω μεταξύ να το διορθώσει ή το αντικαταστήσει. Ο ελληνοδιδάσκαλος εν τούτοις προσεπάθει του λοιπού να κανονίζει το ωρολόγιόν του μάλλον κατά συμπερασμόν και δεν εβασίζετο πολύ εις την μεριδιάναν, ήτις ίστατο εκεί υψηλά, αρχίσασα να μαυρίζει εν μέρει από την βροχήν και την υγρασίαν, πολλώ δε μάλλον από τας κηλίδας των βωλοκοπημάτων των μαθητών, ομοία με εκλογικόν πρόγραμμα, το οποίον εκόλλησαν υψηλά, διά να το σώσουν από τα λασποβολήματα των διαβατών.

Διά να μη μας μεμφθώσι δε ότι κάμνομεν κατάχρησιν της ελευθερίας των παρομοιώσεων, θα προσθέσωμεν ότι ολιγώτερον τολμηρόν θα ήτο να παραβάλει τις το άτυχον εκείνο ηλιακόν ωρολόγιον με πρόσωπον υποψηφίου βουλευτού, ωχρόν κι ελεεινόν εκ της αϋπνίας ή εκ του φόβου της αποτυχίας, υποψηφίου κολλημένου σύρριζα εις τον τοίχον, στριμωγμένου όπισθεν του ανοικτού καλύμματος του κιβωτίου των καλπών, επαιτούντος εν συντριβή καρδίας τας ψήφους των εκλογέων με ορθήν ή λοξήν την ρίνα με χάσκον το στόμα δεικνύοντος, κατά το τραϊάνειον επίγραμμα, τας ώρας εις τους προ των καλπών διαβαίνοντας ψηφοφόρους.

Αλλ’ ιδού ήγγιζε ήδη το πέρας της αγωνίας των υποψηφίων, της ανησυχίας των κομματαρχών και ψηφοθηρών και της ενοχλήσεως τόσου κόσμου, και ο κυρ-Ανδρέας ο Απίκος, φιλάνθρωπος λίαν, απήτει να προβώσιν εις την διαλογήν μίαν ώραν αρχήτερα.

Το πράγμα δεν ήρεσεν εις τον πρόεδρον, τον γερο-Νιαουστέα, όστις ολίγην ευχαρίστησιν είχεν αισθανθεί εκ της προεδρίας του καθ’ όλην την ημέραν. Διότι δεν ήτο αληθώς πρόεδρος ειμή της μειονοψηφίας της επιτροπής, ήτοι του ελληνοδιδασκάλου κ. Μυροκλείδου. Η πλειονοψηφία, απειθής, αχαλίνωτος, τον αντέπραττεν, έκαμνεν «του κεφαλιού της», ως να μην ήτο αυτός πρόεδρος.

–         Δεν είναι ακόμα ώρα, κυρ-Ανδρέα, είπεν ο κ.Νιαουστεύς. Από τώρα να κλείσουμε;

–         Είναι επτά και πέντε, αντέλεξεν ο Απίκος.

–         Είναι επτά παρά είκοσι, επέμενεν ο πρόεδρος.

–         Κι εγώ έχω επτά παρά τρία, είπε το άλλο μέλος της επιτροπής.

–         Κι εγώ επτά παρά δέκα.

–         Κι εγώ έχω έξ και δεκαοκτώ, είπεν ο ελληνοδιδάσκαλος.

–         Είναι επτά η ώρα, επέμεινεν ο κυρ-Ανδρέας ο Απίκος. Δεν βλέπετε που ο ήλιος εβασίλεψε! Εις τας επτά γράφει και το πρόγραμμα.

–         Γράφει εις τας επτά και είκοσι δύο λεπτά, είπεν ο ελληνοδιδάσκαλος.

–         Ως που να κλείσουμε τις κάλπες και να υπογράψουμε το πρακτικό θα πάει εφτάμιση.

–         Εγώ είμαι ο πρόεδρος, είπεν αγερώχως ο κ. Νιαουστεύς.

–         Ημείς είμαστε η πλειονοψηφία.

Ο κυρ-Ανδρέας έσπευδε και δεν ήθελε πολλά λόγια. Έστρεφε από καιρού εις καιρόν βλέμμα προς την θύραν, ως να επερίμενε δυσάρεστόν τι εκείθεν. Φαίνεται ότι η ανακοίνωσις του Μανόλη του Πολύχρονου απέβλεπε τους πέντε εμπιστευμένους φίλους, τους οποίους ωδήγει όπως ψηφίσωσιν υπέρ του αντιθέτου κόμματος ο κυρ-Μανουήλος ο Στεριωμένος.

–         Δεν με μέλει τόσο για την διαλογή αν θ’ αργήσει, είπε με τόνον ειλικρινείας ο κυρ-Ανδρέας ο Απίκος· αρκεί να κλείσουν οι κάλπες για να ησυχάσουμε.

–         Είναι και άλλοι να ψηφοφορήσουν, είπεν ο ελληνοδιδάσκαλος, όστις, ενώ το πρωί επεδείκνυεν αμεροληψίαν, έως την εσπέραν είχε καταντήσει βαθμηδόν να φανατισθεί υπέρ των Χαλασοχώρηδων.

–         Δεν είναι άλλοι, είπεν ο κυρ-Ανδρέας. Αλλά και αν είναι, ο κύριος πρόεδρος ας κάμει το χρέος του και ας διατάξει τον τελάλη να φωνάξει τρεις φορές, πριν κλείσομε τις κασέλες. Ορίστε, κύριε πρόεδρε. Αλλοιώς, θα διατάξει η πλειονοψηφία.

–         Θα διατάξετε τον πρόεδρον;

–         Θα διατάξομε τον τελάλη.

–         Και πού ηκούσθη αυτό, να προστάττει η πλειονοψηφία τον πρόεδρον; ήρχισε ν’ απαγγέλλει εν είδει λογυδρίου ο ελληνοδιδάσκαλος. Σφετερίζεσθε αλλότρια δικαιώματα. Φατριάζετε. Δεν σέβεσθε τους γεροντοτέρους σας. Ο κύριος πρόεδρος… ο κύριος πρόεδρος, κύριοι, είναι…

–         Κήρυξ, εφώναξε προς την θύραν στραφείς ο κυρ-Ανδρέας ο Απίκος βλέπων ότι η ώρα παρήρχετο.

Ο κήρυξ, όστις ανήκε φαίνεται εις τους Ανδρογυνοχωρίστρες, μυρισθείς ότι κάτι τον ήθελαν, είχε πλησιάσει προς την θύραν.

–         Κήρυξ, επανέλαβεν ο κυρ-Ανδρέας, φώναξε δυνατά τρεις φορές, όποιος είναι για να ψηφοφορήσει να ‘ρθεί, γιατί θα κλείσουμε τις κάλπες.

Ο κήρυξ επανέλαβε διά τον τύπον τρις, χύμα και με νυστασμένην φωνήν:«Όποιος δεν εψηφοφόρησε να τρέξει αμέσως, γιατί θα κλείσουν οι κάλπες».

Συγχρόνως τα τρία μέλη της πλειονοψηφίας, χωρίς να περιμένωσιν όπως παρέλθωσιν ολίγα λεπτά, άνευ των οποίων ουδεμίαν είχεν έννοιαν η κλήσις του κήρυκος, προέβησαν εν σπουδή παρά τας διαμαρτυρίας του προέδρου και του ελληνοδιδασκάλου εις το κλείσιμον των δύο κιβωτίων.

–         Κήρυξ, έκραξεν ο κυρ-Ανδρέας, φώναξε ότι η ψηφοφορία ετελείωσε και ότι αρχίζει η διαλογή.

Ο κήρυξ ήνοιξε το στόμα όπως εκτελέσει την διαταγήν ταύτην, όταν εις την θύραν του σχολείου εφάνη ο κυρ-Μανουήλος ο Στεριωμένος ακολουθούμενος υπό των πέντε αχωρίστων φίλων, των περί τον Κουσερήν και τον Απίκραντον.

–         Πώς! αρχίζει η διαλογή; εψέλλισε με ηλλοιωμένον το πρόσωπον ο κυρ-Μανουήλος ο Στεριωμένος.

–         Φώναξε! υπέγρυξε προς τον κήρυκα ο κυρ-Ανδρέας, ευθύς ως είδε τα νέα εμφανισθέντα πρόσωπα.

Ο κήρυξ εφώνησεν: «Η ψηφοφορία ετελείωσε, κύριοι! άρχεται η διαλογή…».

Εν τω μεταξύ εστάλη έγγραφον προς τον Ειρηνοδίκην, αντιπρόσωπον του Επάρχου, όπως ευαρεστηθεί να προσέλθει, διά να πρωτοστατήσει εις την διαλογήν.

Ο πρόεδρος και ο ελληνοδιδάσκαλος εκόντες άκοντες υπέγραψαν το έγγραφον τούτο ως και το πρακτικόν της λήξεως της ψηφοφορίας.

* * *

Ο κυρ-Μανουήλος ο Στεριωμένος διεμαρτύρετο από της θύρας κι έστελλεν απειλητικά βλέμματα προς τον Απίκον. Ο κυρ-Ανδρέας του απήντα διά περιφρονητικού μειδιάματος.

–         Τώρα; είπεν ο μπαρμπα-Γιώργης ο Απίκραντος.

–         Τώρα… δεν θα ψηφοφορήσετε πλέον…αργήσατε πολύ να το αποφασίσετε…ποιος σας φταίει;…και σας παρακαλώ πολύ να μου δώσετε πίσω εκείνα που σας έδωσα…ετραύλισεν ο κυρ-Μανουήλος ο Στεριωμένος.

–         Και τι φταίμε εμείς;…τα δοσμένα είναι καλώς δοσμένα…υπέλαβεν ο Γιαννιός ο Κάβουρας.

–         Και ό,τι πάρουμε δεν τα ξαναδίνουμε πίσω, προσέθηκεν ο Δημήτρης ο Ζάβαλος.

–         Και δε μου δώσατε κι εκείνα-δα τα τσαρούχια που μου ‘πατε, παρετήρησεν ο Κώστας ο Άγγουρος.

–         Κοίταξε, μπαρμπα-Γιώργη, πράγγα το χέρι σου, μη σε καταφέρει και του τα δώσεις πίσω, είπεν ο Κάβουρας περισφίγγων εκείθεν τον Απίκραντον, φόβω μη ούτος εξ ευσυνειδησίας επιστρέψει τον γνωστόν φάκελλον οπίσω.

Ο γερο-Κουσερής είχε πέσει εις σκέψεις και ηρέμα ανένευε διά της κεφαλής. Εφαίνετο της γνώμης ότι έπρεπε να επιστραφεί ο φάκελλος.

* * *

Όταν ήλθεν ο αντιπρόσωπος της διοικητικής αρχής και ήρχισεν η διαλογή, ηκούετο ακόμη η λογομαχία των έξ ανθρώπων έξωθεν του σχολείου. Ύστερον εγνώσθη ότι εξευρέθη μέσος όρος κι επήλθε συμβιβασμός, τον οποίον διά το ασκανδάλιστον ηναγκάσθη να παραδεχθεί ο κυρ-Μανουήλος ο Στεριωμένος.

Εξήχθη το αποτέλεσμα της πρώτης κάλπης, ψηφοφορησάντων 498 (ο κατάλογος είχε διπλασίους, αλλ’ οι ημίσεις των εκλογέων ήσαν εν διαρκεί αποδημία)· ο Αβαρίδης Δημήτριος έλαβεν εις το ναι ψήφους 289 και εις το όχι 209.

Δεύτερον εξήχθη το αποτέλεσμα της κάλπης του Αλικιάδου Παναγιώτου (συγγραφεύς, όστις εστοχάσθη να γράψει ηθογραφικήν μελέτην επί εκλογικού θέματος, οφείλει να είναι ο αυτός και υποψήφιος κομματάρχης και ψηφοφόρος και διαλογεύς και κήρυξ του εξαγομένου της ψηφοφορίας), όστις έλαβεν εις το ναι ψήφους 263 και εις το όχι ψήφους 237, ευρεθέντων και δύο πλεοναζόντων σφαιριδίων, τα οποία αφηρέθησαν εκ του ναι, εν ω κατελογίσθησαν ψήφοι 261.

Τρίτη ηνοίχθη η κάλπη του Γεροντιάδου Κωνσταντίνου, λαβόντος εις το ναι ψήφους 317 και εις το όχι ψήφους 182, ευρέθη δε και έν πλεονάζον σφαιρίδιον, αφαιρεθέν εκ του ναι (=316).

Τέταρτον αποτέλεσμα εγνώσθη το της κάλπης του Καψιμαΐδου Θεοδώρου, λαβόντος ψήφους 243 εις το ναι και 245 εις το όχι.

Πέμπτη τέλος ηνοίχθη η κάλπη του Χαρτουλαρίου Ιωάννου, τιμηθέντος διά ψήφων 154 εις το ναι και 344 εις το όχι.

* * *

Την αγγελίαν ενός εκάστου των αποτελεσμάτων υπεδέχετο έξω ο λαός δι’ επευφημιών, δι’ αλαλαγμών και καγχασμών ευθυμοτάτων.

Την αυτήν στιγμήν ο Λάμπρος ο Βατούλας έσπευσε να τηλεγραφήσει εις τον Γιαννάκον τον Χαρτουλάριον πολλά συγχαρητήρια και πολλά εγκώμια διά τον εαυτόν του, λόγω ότι καίτοι μόνος υπηρετών αυτόν, πρώτην φοράν εκτεθέντα ως υποψήφιον, καίτοι πολεμούμενος λυσσωδώς από δύο ισχυρότατα κόμματα, κατώρθωσεν ουχ ήττον να του δώσει τόσας ψήφους.

Μετ’ ολίγας ώρας ήλθε τηλεγραφικώς το γενικόν της επαρχίας αποτέλεσμα και πολλοί τενεκέδες εβρόντησαν ως συνήθως εις βάρος των αποτυχόντων Καψιμαΐδου, Αβαρίδου και Χαρτουλαρίου.

Εξελέχθησαν δε ευτυχώς βουλευταί της επαρχίας ο κ. Γεροντιάδης διά ψήφων 1239 και ο κ. Αλικιάδης διά ψήφων 1158 απέναντι 1644 ψηφοφορησάντων εις τους τέσσαρας δήμους.

Και ούτω διπλούν επήλθε κέρδος. Πρώτον ησύχασε προς καιρόν ο κόσμος και δεύτερον δεν εκλείσθη το στάδιον των δύο προμνημονευθέντων πολιτευτών, οίτινες έμελλον να συνεχίσωσιν επί μίαν εισέτι περίοδον τας διακεκριμένας υπηρεσίας των, ο είς διά τα γενικά του έθνους συμφέροντα, ο έτερος διά τα δημόσια έργα της επαρχίας.

 

103 Σχόλια to “Οι Χαλασοχώρηδες (απόσπασμα)”

  1. Καλημέρα,
    Και προχτές που έγραφες πως την Κυριακή θα έχει λογοτεχνικό – εκλογικό θέμα ο νους μου πήγε εκεί, στους Χαλασοχώρηδες 🙂

  2. ΚΩΣΤΑΣ said

    Όλοι πήγαν για ψήφο, κι εγώ τώρα ξεκινάω.

    Για τους χαλασοχώρηδες αργότερα. Μια κουβέντα για τους χαλασοκάλπηδες. Αυτή την ώρα βρίσκεται στο εκλογικό τμήμα για να ψηφίσει ο Κυριάκος. Μια ομάδα ανταρσύες… κλπ μαζεύτηκαν και φωνάζουν συνθήματα εναντίον του. Ω μον Ντιε!!!

  3. Costas X said

    Σύμφωνα με μαρτυρία του πατέρα μου, κάτι παρόμοιο συνέβαινε με τους φτωχούς Εβραίους προπολεμικά στην Κέρκυρα. Ο κομματάρχης του Χ ή Ψ υποψήφιου βουλευτή πήγαινε στην Οβριακή (εβραϊκή συνοικία) και διαπραγματευόταν. Αφού συμφωνούσαν, τους έπαιρνε ομαδικά στό εκλογικό τμήμα για να ψηφίσουν, και αμέσως μετά σε μια ταβέρνα για την αμοιβή τους, ένα πιάτο φαί κι ένα ποτήρι κρασί !

    Υ.Γ. «… κοιμώνται πλησίον αλλήλων, εναμίλλως ρέγχοντες.»
    Μ’ έκανες και γέλασα, αθάνατε Παπαδιαμάντη !

  4. Δεν είναι λοιπόν κυπριακή αποκλειστικότητα οι καλαμαράδες!

  5. Νέο Kid said

    4. Καλά ρε! Δεν έχεις ακούσει τον Παπαφλέσσα (παπαμιχαήλ) να λέει : » Όχι, όχι! Όχι έτσι διαόλου καλαμαρά!» ? 🙂

  6. Νέο Kid said

    Για ένα πιάτο φαί (γκουρμέ, κι από σεφ μισελέν) πάντως κι ένα ποτήρι κρασί (Σατώ Λαφίτ, 1778) κι εγώ ψηφίζω όποιον νάναι!

  7. ΓΤ said

    @6 Σατώ Λαφίτ 1787 🙂

  8. ΓΤ said

    @6
    Για να είσαι πάντα φιτ
    πιες ένα Σατώ Λαφίτ

  9. Αγγελος said

    Δεν ζητούσε και λίγα η πεντάδα. 25 δραχμές είχε επισήμως η χρυσή λίρα τότε! Πως τολμούσαν να ζητούν τόσα ο καθένας, όταν άλλοι πουλούσαν την ψήφο τους για ένα πιάτο φαΐ;

  10. Κική said

    καλά αποτελέσματα!

  11. Παναγιώτης Κ. said

    Παρ όλα τα μύρια όσα ακούγονται και γράφονται κατά της Αντιπροσωπευτικής Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας είναι το πολίτευμα που δίνει πολιτική νομιμοποίηση σε εκείνους που πρόκειται να κυβερνήσουν συν βεβαίως την πολιτική συναίνεση για να κυβερνήσουν.

  12. Νέο Kid said

    8. expansion.

    Για να είσαι πάντα φιτ
    σαν τελειώνεις το Cross-fit
    πιες ένα Σατώ Λαφίτ

  13. Πάνος με πεζά said

    Καλό βόλι σε όλους,και τέτοιες μέρες.θυμάμαι το καλύτερο ίσως τραγούδι του Λουκιανού…(που λίγοι ξέρουν) https://youtu.be/PYKEykLfVwc

  14. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια! Δεν βλέπω κίνηση, ή όλοι έχουν πάει για ψήφο ή για μπάνιο.

  15. Γιάννης Κουβάτσος said

    11: Επίσης οι πολέμιοί της «ξεχνούν» να μας παρουσιάσουν πειστική και βελτιωτική εναλλακτική λύση. Τα συνθήματα, τα ευχολόγια και οι μαξιμαλισμοί είναι καλά για να αισθάνονται οι προπαγανδιστές τους ανώτεροι πνευματικά από το ταπεινό πόπολο αλλά τίποτα παραπάνω.

  16. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.

    Πολὺ καλὴ ἡ σημερινὴ ἐπιλογὴ τοῦ Νικοκύρη.
    Γιὰ τὰ δικά μου γοῦστα φυσικά, μιᾶς καὶ μ᾿ ἀρέσει πολὺ ὁ Παπαδιαμάντης.

    Ἐπὶ πλέον διαπίστωσα κάτι σχετικὰ μὲ μιὰ παλιά, ὅπως φαίνεται, ἐκλογικὴ συνήθεια.

    Εἶχα γράψει, σχολιάζοντας πρόσφατο ἄρθρο τοῦ Νικοκύρη γιὰ τὶς εὐρωεκλογές:

    » Στὴν ἰδιαίτερη πατρίδα μου, Δρυοπίδα τῆς Κύθνου, παλιότερα χτυποῦσαν τενεκέ, βαροῦσαν τὴ ντενέκα στὴν ντοπιολαλιά, στοὺς χαμένους τῶν ἐκλογῶν.»

    https://sarantakos.wordpress.com/2019/05/07/kalpes-5/#comment-582845

    Ὁ Παπαδιαμάντης μᾶς δείχνει ὅτι ἡ συνήθεια αὐτὴ ἦταν πολὺ παλιά:

    «Μετ’ ολίγας ώρας ήλθε τηλεγραφικώς το γενικόν της επαρχίας αποτέλεσμα και πολλοί τενεκέδες εβρόντησαν ως συνήθως εις βάρος των αποτυχόντων Καψιμαΐδου, Αβαρίδου και Χαρτουλαρίου.»

  17. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και μια που βρήκα μπροστά μου αυτό το απόσπασμα, αφού κάτι διαβάζω σχετικά, το παραθέτω. Είναι από μια επιστολή του Εϋνάρδου προς τον επικεφαλής της ελληνικής κυβέρνησης Χρηστίδη, στις 17/2/1843:
    «Ελπίζω ότι η οικονομική σας κρίση θα έχει το καλό να σταματήσει αυτές τις εχθροπάθειες μεταξύ ατόμων και θα κάνει όλους τους καλούς Έλληνες να λησμονήσουν τις θλιβερές ονομασίες με το φατριαστικό πνεύμα: γαλλικό κόμμα, ρωσικό κόμμα, αγγλικό κόμμα. Μπορώ να σας βεβαιώσω ότι ο βασιλιάς Λουδοβίκος Φίλιππος και οι υπουργοί του βλέπουν με πολύ μεγάλη θλίψη ότι μερικές ατομικές φιλονικίες χωρίζουν ανθρώπους καμωμένους να εκτιμούν ο ένας τον άλλον».
    Καημένε Εϋνάρδε…

  18. cronopiusa said

    «Κι εδώ συλλογιέται κανείς, πως αυτά τα εξήντα περίπου τετραγωνικά χιλιόμετρα με τις τρεις χιλιάδες ψυχές, έφτασαν ν” αποκτήσουν τη σημασία ολόκληρης ηπείρου»

    Οδυσσέας Ελύτης
    «Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ»

    Θα ‘ρθούνε καλύτερες μέρες
    Να μη μου θυμώνει κανείς…

    Καλή σας μέρα!

  19. spyridos said

    Μου αρέσει πολύ και ο αυτοσαρκασμός του Παπαδιαμάντη
    «Είχε κατέλθει μετά πολλά έτη νοσταλγός εξ Αθηνών, όπου συνήθως διέτριβεν, ασχολούμενος εις έργα ουχί παραδεδεγμένης χρησιμότητος. «

  20. gpoint said

    Ας ταράξωμεν ολίγαν τα λιμνάζοντα νερά…

    Αυτό το «ψήφισα»… τόσο κοντά στο «ψόφησα»… αθάνατη τρισχιλιετής, πόσα ξέρεις από εξέλιξη !!!

  21. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Νίκο, με τα «ο εξ Αθηνών Παπαδημούλης» ο «τρέφων αλλοκότους ιδέας» του οποίου «αι ατομικαί ιδέαι» «δεν φαίνονται να έχωσι τίποτε το πρακτικόν» και ο οποίος είναι «απολυταρχικός» και «δεν πρεσβεύει την καθολικήν ψηφοφορίαν» αλλά και η «κατάρα, την οποίαν ο Θεός κατηράσθη» «λέγων: Και οι νεανίσκοι άρξουσιν υμών –διατί» «κακοπίστως, κραυγάζουσι κατά της πλουτοκρατίας» να μην πάει πουθενά αλλού το μυαλό μας, έτσι; 🙂 🙂 [Για πάρτη μου, κρατώ την δροσιά του «Αγγουροκομμένος». Ξεπατώθηκα τον τελευταίο καιρό με τις ατέλειωτες αγγουροσυγκομιδές, και είμαι στην διάθεση κάθε ενδιαφερομένου 🙂 ]

  22. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Παπαδιαμάντης, πάντως, ήταν τρικουπικός. Έγραψε και σχετική νεκρολογία:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.sansimera.gr/anthology/446&ved=2ahUKEwjXm43w9qLjAhUB16QKHaTGD1oQFjAAegQIBhAC&usg=AOvVaw3m4bQ2Y31RkvcGFeytYXwC&cshid=1562506669482

  23. cronopiusa said

    Η Μηχανή του Χρόνου – «Η πτώχευση του Τρικούπη-1893»

  24. loukretia50 said

    21. Η τόσο ευγενική κατακλείδα του σχολίου σας με παρασύρει σε αναπόφευκτο λαϊκισμό, αλλά δε γίνεται να μην τονίσω ότι τούτη ειδικά η χρονιά προβλέπεται ιδιαίτερα καλή για τα αγγούρια…

  25. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    22 Κυάμων απέχεσθε, λέει όμως.

  26. Γιάννης Κουβάτσος said

    25: Δεν έχω βρει μαρτυρία για το αν πήγαινε να ψηφίσει ο Παπαδιαμάντης ή όχι. Αλλά να τρέφει τόσο μεγάλη εκτίμηση για τον Τρικούπη (όπως και ο Ροΐδης και ο Παλαμάς) και να μην προσέρχεται στην κάλπη του, μόνο με βάση τη γνωστή ιδιορρυθμία του μπορεί να εξηγηθεί.

  27. Λεύκιππος said

    Αυτό το «υπερτριακοντούτης» μου δίνει την αίσθηση ότι γράφτηκε με την έννοια, εε τα είχε τα χρονάκια του. Εβδομηντάρης του σήμερα.

  28. loukretia50 said

    27. Κάπως έτσι νομίζω κι εγώ ότι το γράφει. αν και όχι εβδομηντάρης, γιαυτούς είχαν άλλους χαρακτηρισμούς!
    ——-
    Κάθε φορά που γράφει «ψηφοφορούν» σκέφτομαι αυτόματα τους υποψήφιους που «ψηφοθηρούν».

    Για το περίεργο κλαμπ με τους «Αντρογυνοχωρίστρες» ξέρουμε κάτι παραπάνω?

  29. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @24. Έτσι είναι! Φύτεψα και πολλά, αλλά και μου πήγε πολύ καλά η χρονιά. Πλουσιότατη συγκομιδή, για μένα και για τους φίλους!.. 🙂

  30. Πέπε said

    27
    Υπερτριακοντούτης είναι μια ιδιότητα που άπαξ και την αποκτήσεις την κουβαλάς διά βίου. Θυμάστε τις προάλλες μια συζήτηση για το «χρημάτισε πρώην πρόεδρος» ή κάπως έτσι; Ε, πρώην υπερτριακοντούτης δε χρηματίζεις.

    Παίρνει όμως διαβαθμίσεις. Μπορείς να είσαι ελαφρώς υπερτριακοντούτης ή καλά υπερτριακοντούτης (π.χ. 70+).

    (Στα σοβαρά τώρα, υποθέτω ότι ανέκαθεν εσήμαινε το ίδιο με το «τριαντακάτι», «θέρτι πλας», «στα πρώτα άντα».)

  31. ΓΤ said

    Έγκζιτ Πολάκη του Αψέος Βρομοτσιγαράκια και λοιπών:

    Εκτίμηση τελικού αποτελέσματος

    ΝΔ 40%
    ΣΥΡΙΖΑ 28%

  32. ΓΤ said

    Σε συμπλήρωση του #31: Λαχουροπουκαμισάτος νάρκισσος σίγουρα μέσα στη Βουλή, Κηραλοιφιάρης και Ναζιστογούρουνα παλεύουν…

  33. sarant said

    28 Σε προηγούμενο σημείο της νουβέλας ένας νοικοκύρης τούς ονομάζει έτσι επειδή επηρέαζαν τη γυναίκα του (η οποία δεν ψήφιζε αλλά ήθελε να μεταπείσει τον άντρα της)

  34. loukretia50 said

    29. «…I have passed your railings
    When you never knew
    And people who have gardens
    I give my thanks to you!»

    Στους ανθρώπους που έχουν κήπους https://youtu.be/B8ENjN7OQr0 Γεωργία Συλλαίου

  35. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Σ’ όποια σειρά, πρόταση, παράγραφο, έκφραση των κειμένων του και να ρίξεις μιά ματιά, μυρίζει το γλωσσικό λιβάνι του.. «Εξηκολούθησαν να κοιμώνται πλησίον αλλήλων, εναμίλλως ρέγχοντες». (Για 10 λεπτά ακόμη Παπαδιαμάντης, γιατί ύστερα από τα έξιτ πόλ υποψιάζομαι ότι θα στρέψουμε τα νώτα μας στην μαγεία Του..}

  36. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @34. Υπέροχο! Ευχαριστώ πολύ!

  37. SineNomine said

    Στις ευρωεκλογές είχα την ακόλουθη στιχομυθία με την δικαστική αντιπρόσωπο:
    -Ψήφισε και η κόρη σας.
    -Ναι;
    -Πρώτη φορά
    -Εντάξει, αυτό το ξέρω.
    -Μόνη της, χωρίς τον μπαμπά της.
    -Ε, προφανώς! Ολόκληρη γυναίκα είναι (21)
    -Μην παριστάνεται ότι ζείτε σε άλλη χώρα…

    Αλήθεια λέω. Στον λόγο μου!

  38. Γιάννης Κουβάτσος said

    35:Μπα, όχι. Πάλι με χαλασοχώρηδες θα ασχοληθούμε. 😉

  39. Κατερίνα said

    Περαστικά κ στα τσακιδια.

  40. Γιάννης Κουβάτσος said

    31: Μέσα πέφτεις, αδερφέ…

  41. gpoint said

    Πολιτικόν σχόλιον

    Το αποτέλεσμα των εκλογών δεν επιβεβαιώνει την γνωστή φράση «άλλαξε ο Μανολιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς» αλλά την περίπτωση που κάποιος έχει δυο βρακιά, λερώνει το ένα, κι όταν λερώσει το δεύτερο ξαναφορά το βρώμικο πρώτο

  42. mitsos said

    Ευχαριστούμε Νικοκύρη
    διότι απ’ τα νιάτα μου τον αγάπησα τον ΑΠ μέσα από τέτοια πρώτα δείγματα… λίγο αργότερα μου αγόρασε ο πατέρας μου τα Άπαντα. Ήταν τα πρώτα αληθινά βιβλία μου μετά την εγκυκλοπαίδεια της ανυιγόνγς Μεταξά.

    Και περιέργως
    πολύ ωραίες μουσικές υπενθιμίσεις : «Θα έρθουν καλύτερες μέρες» και
    μοτσικές συστάσεις : @34 ευχαριστούμε Λου.

    Μάλλον θα φάμε πίκρα σήμερα … αλλά μαθημένα τα βουνά απ’ τα χιόνια , ε;

  43. Γιάννης Κουβάτσος said

    41: Τελικά ο Μητσοτάκης θα κάνει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Πώς έπεσε τόσο έξω ο Σαββίδης;

  44. cronopiusa said

    https://ekloges.ypes.gr/current/v/home/en/

  45. mitsos said

    Ας κάνω κι εγώ μια υπενθύμιση σε μουσικό γιουτιουμπάκι : https://www.youtube.com/watch?v=aPG9GcykPIY

  46. Σαρδανάπαλος said

    Επειδή βλέπω μία νωθρότητα στο σημερινό νήμα για τον Παπαδιαμάντη, αποφάσισα να στείλω μερικούς συνταξιούχους αναγνώστες να πληρωθούν στο ταμείο γύρω στη 1 τα ξημερώματα

    Παίξτε άφοβα Περού (σε όλες τις παραλλαγές), γιατί διαθέτει φανταστική ομάδα (το είπε και ο γερο-Τεόφιλο Κουμπίλιας) και η κομπλεξική Βραζιλία δεν έχει καμία τύχη απόψε στο Μαρακανά. Με κλειστά μάτια παίξτε ότι το φετεινό Κόπα Αμέρικα πάει στο Περού και θα ανταμειφθήτε σε 4,5 ώρες από τώρα

  47. gpoint said

    # 43

    Μη βιάζεσαι, περίμενε μέχρι την Τρίτη που θα ορκισθεί να δεις χαρά, φουκαρά,,,και μη ξεχνάς «Πολλά μεταξύ κύλικος και χειλέων άκρον πέλει»

  48. ΣΠ said

    Αηδία.

  49. Γιάννης Κουβάτσος said

    48: Όταν καλούν στα πάνελ τέτοιους ανθρώπους, θα πρέπει να λουστούν και τις συνέπειες.

  50. ΚΩΣΤΑΣ said

    Να συγχαρώ και να ευχαριστήσω τον Νικοκύρη για την προσφορά που μας κάνει, βάζοντας κείμενο του αγαπημένου μου «κυρ Αλέκου». Δυστυχώς για μένα, η επικαιρότητα είναι τέτοια που δεν μου επιτρέπει, από άποψη χρόνου, να κάνω σχόλια όπως θα ταίριαζαν στην περίσταση. Ζητώ συγνώμη γι’ αυτή την αδυναμία μου.

  51. Γιάννης Ιατρού said

    Ο Λάμπρος να φέρει μέχρι το πρωί την κλεμμένη κάλπη πίσω, αλλιώς θα πάει ο «Θάνος» μόνος του να του την πάρει …..

  52. Georgios Bartzoudis said

    «Περίλυπός εστιν η ψυχή μου». Πού ΄σαι Κοσμοκαλόγερε να διεκτραγωδήσεις τον πόνο μου. Πάθαμε μεγάλο πατατράκ. Κατορθώσαμε όμως να μείνουμε «αξιωματικοί». Παρηγοριά μα;! Στην πραγματικότητα, στο εξής δεν θα τρωμε ούτε σαν υπαξιωματικοί.
    Όμως, εγώ παραμένω πιστός στο κόμμα μου. Θα μου πείτε ότι αυτό είναι νοοτροπία οπαδού. Ε! λοιπόν είμαι οπαδός. Γιατί να μην είμαι; Οι Παοκτσήδες, τα «παιδιά του Πειραιά», της Αθήνας, του Βραχωρίου κλπ, τί παραπάνω έχουν από μένα; Ακόμα και οι «Ρουβίκωνες» οπαδοί είναι! Ζήτωσαν οι οπαδοί κάτω οι απλοί …φίλαθλοι!
    Είμαι πιστός στον χαρισματικό αρχηγό μου. Γιατί να μην είμαι; Μήπως είναι ο μόνος χαρισματικός; Υπήρξαν και θα υπάρξουν πολλοί χαρισματικοί (ονόματα δεν λέμε!). Βέβαια, οι αρχαίοι (η λέξη μου προκαλεί αηδία!) τους έλεγαν δημαγωγούς. Δεν ξέρανε τί τους γίνεται! Γι΄αυτό σας λεω, μακριά από τα αρχαία ελληνικά. Ούτε καν από μετάφραση!
    Δεν είμαι αγνώμων. Ομολογώ ότι επί …χαρισματικού έπλεα στο βόλεμα. Και είδα να βολεύονται και άλλοι φίλοι και σύντροφοι. Τί δηλαδή; Τζάμπα περιμέναμε στο περιθώριο για τόσα χρόνια; Και να που επί «πρώτη φορά αριστεράς» καταξιωθήκαμε να τρωμε με χρυσά κουτάλια. Μου αρέσει να χλαπακιάζω κρατικό χρήμα διαβάζοντας Μπακούνιν! O! Tempora o! Mores!
    Βέβαια, η αντίδραση ισχυρίζεται ότι δεν είμαστε αριστερά. Ούτε κόκκινοι ούτε καν ροζέ. Ας μας πουν και «Ξινόμαυρο Μπουτάρη». Εμείς κάναμε αριστερή πολιτική. Μοιράσαμε από 250 ευρώ σε εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας. Ούτε οι παπάδες δεν μοιράζουν τόσο δίκαια το αντίδωρο! Σιγά μην επιστρέφαμε το ΕΚΑΣ που κόψαμε από μερικές χιλιάδες …μπουρζουάδες συνταξιούχους. Τα ψηφουλάκια τα έχουν οι πλατιές μάζες. Οι αχάριστοι όμως μας μαύρισαν!
    Οϊμέ τί έπαθα ο καημένος! Τώρα κάποιος άλλος χρυσοκάνθαρος θα πάρει τη θέση μου στο λουκούλλειο γεύμα της εξουσίας. Όμως δεν ξεχνώ! Θα αρχίσω ανένδοτο αγώνα πεζοδρομίου. Δεν μπορεί! Κάποτε θα εκτοπίσω τον δεξιούλη χρυσοκάνθαρο και θα αποκαταστήσω το συντροφικό φαγοπότι από τον κρατικό κορβανά. Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι εμείς θα τρωμε!
    Κουράγιο σύντροφοι. Έχουμε μαζί μας τους Αμερικάνους και τους Γερμανούς. Προς χάρη τους υποθηκεύσαμε τη χώρα για 100 χρόνια. Προς χάρη τους ξεπουλήσαμε στους ΒουλγαροΣκοπιανούς τη Μακεδονική γλώσσα και ταυτότητα. Ε! τί να κάνουμε; Ο αριστερισμός μας χρειάζεται συμβιβασμούς. Καλλίτερα προδότης και βολεμένος παρά πατριώτης με …κοινή την τύχη και το μέλλον αόρατο!

  53. Alexis said

    Τι έπαθες κυρ Μπαρτζούδη;
    Σαλτάρισες τελείως και μιλάς μόνος σου;

  54. Alexis said

    Το ίνδαλμα μου, η φαμ φατάλ Άννα Μισέλ στον Άλφα τώρα.
    Ουάου!!! 😂

  55. Σωτήρς said

    52 Κύριε Μπαρτζούδη μην ασχολείστε με τους ηττημένους. Καλύτερα γράψτε μια ωδή στον Κώστα Αχ Καραμανλή και μια στον Μπούμπα του Βελόπουλου.

    Πάντως έκανε σχολή ο Καρατζαφέρης ο πατριδέμπορας. Άδωνις, Βελόπουλος, Πλεύρης και λοιπά μπουμπούκια ξέρουν να επιπλέουν και να προσπερνούν χωρίς πρόβλημα ό,τι δεν κάθεται καλά στην συλλογιστική τους.

  56. cronopiusa said

    44% αποχή…

  57. nikiplos said

    Για τις εκλογές τα είπαμε φυσικά τις προηγούμενες ημέρες… Ένα ήκιστο, σε όσους αποπροσανατολίζονται με υπερτονισμό της αποχής και των λευκών και των άκυρων. 43% στις βουλευτικές του Σεπτεμβρίου 2015, 45% σε τούτες εδώ… Δλδ δεν κάνουν την διαφορά, όπως και να το κάνουμε.

    Σεπτέμβρης 2015: ΣΥΡΙΖΑ 35%, ΝΔ 28%, ΧΑ 7%, Φώφη 6.5%, ΚΚΕ 5.5%, Ποτάμι 4%, ΑΝΕΛ 3.7%, ΕΚ 3.4%

    Που σημαίνει, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν πήγε πάνω από 36.5% που είχε πάρει τον Γενάρη του 2015. Αυτό ήταν το άνω φράγμα του…
    Τούτες τις εκλογές φαίνεται:
    Ιούλης 2019: ΝΔ 40%, ΣΥΡΙΖΑ 31%, 8% ΚΙΝΑΛ, ΚΚΕ 5.37%, Βελόπουλος 3.7%, Βαρουφάκης 3.5%.

    Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε 4% από το προηγούμενο ποσοστό του, αναμενόμενο μετά από διακυβέρνηση 4 ετών ΜΚ (Μετά Κρίσης), πόσο μάλλον όταν στο τέλος αυτής με νωπή μνήμη συνέβησαν η συμφωνία Πρεσπών και η συμφορά στο Μάτι, που εργαλειοποιήθηκαν και οι δύο από σύμπασα την αντιπολίτευση και όχι μόνο την αξιωματική να τα λέμε κι αυτά…

    Στο άθροισμα που κάνω όσον αφορά τη συσπείρηση του Κυριάκου έχω: 28 + 5(ΧΑ) + 2(Ποτάμι) + 2(ΑΝΕΛ) + 3% (ΕΚ) = 40%, πράγμα που μου φαίνεται λογικό, καθώς το εκάστοτε κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ιδίως μετά από μακρά αποχή από το δοβλέτι, έχει καλή συσπείρωση. Το υπόλοιπο από το Ποτάμι μου φτιάχνει άμεσα το 8% περίπου του ΚΙΝΑΛ της Φώφης. Το 5% της ΧΑ στην ΝΔ, είναι αβρό, καθώς εδώ και δίμηνο οι κακές γλώσσες μιλούν για κάτω από το τραπέζι συνεννόηση Μιχαλολιάκου με ιθύοντες της ΝΔ, αλλά έτσι κι αλλιώς τούτοι αν δεν ψήφιζαν τη ΧΑ δεν θα ψήφιζαν σώνει και καλά το ΚΚΕ… 🙂

    Συνεπώς τα αποτελέσματα δεν είναι τόσο τραγικά όπως δήθεν θέλουν να μας δείχνουν. Το γιατί το Σεπτέμβρη του 2015 ήταν 8κομματική και σήμερα 6κομματική, είναι άλλου ιερέως ευαγγέλιο. Πάντως το γεγονός ότι η ΝΔ κατάφερε να βγάλει 40%, αυτό σημαίνει πως είναι καθαρή η νίκη της και δεν έχει ανάγκη από συνεργασίες, κάτι που δεν συνέβη ποτέ με το ΣΥΡΙΖΑ… Να μην συγκρίνουμε και ασύγκριτα μεγέθη δηλαδή…

    Εύχομαι (ως άλλος Γεώργιος Ράλλης) ο Λαός να μην μετανιώσει για την εκλογή του…

  58. Μαρία said

    55
    Μπούμπας: αστέρι της δημοσιογραφίας, εννοείται της τηλεοπτικής.

  59. nikiplos said

    Και να πω για την ΧΑ, το γεγονός ότι εμφιλοχώρησε στη ΝΔ, δεν σημαίνει πως διαλύθηκε ή πως ας πούμε μειώθηκε η ριζοσπαστικοποίηση των ψηφοφόρων της. Και σίγουρα λογικά αν έγινε συνεννόηση με ιθύνοντες της ΝΔ, θα φανεί από οφίτσια που λογικά θα λάβουν κάποια εκλεκτά στελέχη της. Ως χώρος όμως υφίσταται και έχει τη δυναμική του πάντοτε…

  60. Μαρία said

    56,57
    Αποχή 2015 43,84
    ευρωεκλογών 41,31
    σήμερα 42,21

  61. Μπούφος said

    από τόν καιρό του Παπαδιαμάντη, καλέ, το σώσε γινότανε! μα τι χαρά είχε ο Κούλης σήμερα…

  62. Γιάννης Κουβάτσος said

    Από δω και πέρα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κρίνεται ως προς τα ποσοστά με τον …ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα εδραιώνεται πια ως ο κύριος φορέας της κεντροαριστεράς, που στην Ελλάδα παραδοσιακά είναι γύρω στο 40%, όσο και η κεντροδεξιά. Όντως ΣΥΡΙΖΑ συν ΚΙΝΑΛ κοντά σ’αυτό το ποσοστό. Δύο κεντροαριστερά κόμματα δεν χωράνε στην πολιτική σκηνή, οπότε η ζωή θα οδηγήσει σε εξελίξεις και πιθανή μελλοντική συνεργασία-ενσωμάτωση.

  63. Γιάννης Κουβάτσος said

    52: Δεν θα συγκρίνεται, διορθώνω.

  64. Μαρία said

    https://tvxs.gr/news/ellada/aksiomatikos-tis-elas-mitsotaki-kane-oti-goystareis-kai-ta-mat-einai-dipla-soy

  65. Ιωάννα said

    Καλησπέρα κι από μένα. Παρότι είμαι σχετικά νέα στην ηλικία (36) και δεν διδάχτηκα καθαρεύουσα, κλαίω από συγκίνηση κάθε φορά που διαβάζω κάποιο από το σημαντικά διηγήματα του Παπαδιαμάντη. Μεταξύ αυτών και το αριστουργηματικό «Χαλασοχώρηδες»

    1) Ως γυναίκα θέλω να συγχαρώ από καρδιάς την νέα βουλευτίνα Α΄ Πειραιώς της Ν.Δ., Νόνη Δούνια, (πιό γνωστή ως… Νόνη το κανόνι), γιατί <a href="«>δεν έκρυψε ποτέ από τα ανήλικα παιδιά της ότι φωτογραφιζόταν γυμνή στα νιάτα της για να χρυσοπληρώνεται. Κι εγώ στη θέση της το ίδιο θα έκανα: Στα παιδιά πρέπει να λέμε τα πάντα για το παρελθόν μας και ιδίως να τα εκπαιδεύουμε ότι το γυμνό και το σέξ δεν είναι καθόλου ντροπή

    2) Η «Ελληνική Λύση» του απατεώνα Βελόπουλου εκλέγει και βουλευτή Επικρατείας. Είναι ο αντιπρόεδρος της «Ελληνικής Λύσης» Βασιλάκης Βιλιάρδος, ένα φιντάνι πολύ ανώτερο του Βελόπουλου, που θα μάς απασχολήσει τα μέγιστα την ερχόμενη τετραετία. Ο Βιλιάρδος είναι αυτός που έχει συντάξει το πρόγραμμα της «Ελληνικής Λύσης» (ότι η Ελλάδα έχει σπάνια μέταλλα που αν πουλούσαμε 2-3 κιλά από αυτά, θα καθόμασταν χωρίς να δουλεύουμε για 100 χρόνια… κλπ) και τόσο μεγάλος κρετίνος που δεν φαντάζεστε.

    Θα δώσω δύο μόνο πρόχειρα μεζεδάκια του Βιλιάρδου (πρόκειται για χαρισματική… ψωνάρα με τεράστιο ταλέντο), με την ελπίδα ότι θα τα βάλει ο κύριος Νίκος το ερχόμενο Σάββατο.

    α) Αν και οικονομολόγος, ο Βιλιάρδος νόμιζε ότι εκλέγεται μόνο αν πάρει η Ελληνική Λύση το 5%, πράγμα που απεδείχθη λάθος

    β) Ο Βιλιάρδος νομίζει πως ο Αϊνστάιν έχει πεί το απόφευγμα για τον ορισμό της παράνοιας, ενώ είναι αποδεδειγμένο οριστικά (Prinston University) ότι ουδέποτε ο μεγάλος Εβραίος σοφός έχει πεί κάτι παρόμοιο

  66. Theo said

    Princeton, Γιαννούλα μου, Princeton 🙂

  67. Alexis said

    64: Μπορεί η ΧΑ να συρρικνώθηκε εκλογικά αλλά η παρουσία της και η νοοτροπία της είναι παντού γύρω μας

  68. Πάνος με πεζά said

    Συνταξιούχοι του ιστολογίου,ευτυχώς δε σας περισσεύουν λεφτά για πέταμα… Ή τουλάχιστον, μεχρι να σας φουσκώσει τις συντάξεις ο καινουργιος…Βραζιλία-Περού 3-1…

  69. Ιωάννα said

    Δεν τυπώθηκε η βιβλιογραφία για τη Νόνη το κανόνι που αποκάλυψε στα παιδιά της ότι στα νιάτα της φωτογραφιζόταν γυμνή για να πληρώνεται

    https://www.thetoc.gr/people-style/article/pws-to-ekanes-auto-i-antidrasi-twn-paidiwn-tis-nonis-dounia-sta-gumna-tis

  70. Σαρδανάπαλος said

    (68) Η αλήθεια είναι ότι έπεσα λίγο έξω με τα ζωντόβολα του Περού απόψε.

    Για να ρεφάρω, επειδή βλέπω ότι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον …. [ψαλίδι]

    Κρίμα που οι κανόνες του Ιστολογίου δεν μάς επιτρέπουν να τις αναρτήσουμε κι εδώ αλογόκριτες, για να καταλάβουν όλοι τί σημαίνει το σύνθημα «Πατρίς – Θρησκεία – Οικογένεια»

  71. Χρήστος Π. said

    70 Have mercy

  72. gpoint said

    # 46

    Βρε Σαρδανάλ θα ξέρεις βέβαια πως η Ματούλα αυτικτόνησε γιατί έχασε στο στοίχημα την προίκα της περιμένοντας να χάσει κάποιο ματς ο Δικέφαλος του Βορά (ο γνήσιος) ακούγοντας τις προβλέψεις κάποιου Βατάλ !
    Θες να πάθει το ίδιο και η Γιαννούλα η βυζαντινολόγα ; γιατί κανένας άλλος δεν εμπιστεύεται σοτάκια του είδους σου.

  73. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Εριξα μια ματιά στα σχολια, ψαλίδισα κάτι φωτογραφίες και τα ρέστα τα λέμε αύριο.

  74. Avonidas said

    Εριξα μια ματιά στα σχολια, ψαλίδισα κάτι φωτογραφίες και τα ρέστα τα λέμε αύριο.

    Μην κοιμηθείς μ’ ανοιχτά παράθυρα απόψε. Καλού κακού κρέμασε και σκορδα. ☹

  75. Avonidas said

    Τόσες αναλύσεις και κόντρα αναλύσεις, εγω ενα πράγμα θελω να μου πει κάποιος: θα τη βγάλει τελικα τη Σκαρλετ για καφέ ο Τσακαλώτος;

  76. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Αν δείτε φάτσες, βιογραφικά και την πολιτεία των περισσοτέρων από τους 300, θα καταλάβετε.. (Μωρέ Δούνια και ξερό ψωμί!)…

  77. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @64. Απόταξη, χωρίς δευτερόλεπτο καθυστέρηση! Στιβαρή και αποτελεσματική Αστυνομία [..φυσικά με Δημοκρατικό Ήθος!..] χρειαζόμαστε και όχι ΚΟΠΡΙΤΕΣ, σαν κι αυτό το ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΟ ΚΑΘΙΚΙ…

  78. nikiplos said

    64@, κρίνοντας από τον αριθμό μέλους του, μάλλον όψιμος ΝΔτης ο κύριος… προφανώς παλαιότερα δεν … εκτίθετο…

    Επίσης κι από το βαθμό του, μάλλον ξεκίνησε στην ΕΛΑΣ από … ανθυποαρβυλοφύλακας… Και με την ωρίμανση και την επετηρίδα κλπ…

    Το μόνο ελαφρυντικό του είναι πως δεν έχει… μέσον αφού είναι «καρφωμένος» στα ΜΑΤ τόσα χρόνια… ύστατη ελπίδα του μήπως και η νέα κυβέρνηση τον … ξεκολλήσει από εκεί…

    Τέλος η εμφύτευση κόμης δεν πολυπέτυχε…

  79. spyridos said

    64 , 77

    Μπάμπαλης, Μάλλιος, Θεοφιλογιαννάκος

    Αλλά οι αριστεροί πρέπει να έχουν ήθος και ευγένεια ενώ παράλληλα κλείνονται στα μπουντρούμια.
    Η καλύβα του μπαρμπα Θωμά ελλαδιστανική έκδοση.

  80. nikiplos said

    ΒΑΓΕΝΑ ΚΗΛΑΗΔΟΝΗ ΑΝΝΑ χήρα Λουκιανού
    μου θύμισε το
    ΕΛΕΝΗ ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗ σύζυγος Πασχάλη

  81. leonicos said

    Εγώ σήμερα δεν είμαι βεβαίως καλά

    Θα ανανεώσω το τουρκικό μου διαβατήριο και θα ζητήσω ταυτότητα. Θα πάω να εγκατασταθώ στο Αϊβαλί, να ξέρω τι γίνεται γύρω μου.

    Θα κάνω και κήρυγμα ως Μάρτυρας. Παρεμπιντόντως είχαμε μια καταπληκτική συνέλευση με 46000 άτομα στο ΟΑΚΑ.

    Έχω μπλεχτει (δεν λέω ανήκω) σε δυο σκατολαούς, πάρ’ τον ένα και χτυπα τον άλλο. Γι’ αυτό δεν τους κατάπιε η Ιστορία. Οι σκατάνθρωποι επιπλέουν. και οι σκατολαοί το ίδιο.

  82. cronopiusa said

    που να δεις οι σκατοθρησκείες

  83. cronopiusa said

  84. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @83. 🙂 🙂 🙂

  85. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    83: χαχα, το απαλλοτρίωσα όλα δια χρήσιν μελλοντικήν με παραπομπήν 🙂

  86. loukretia50 said

    Λεώνικε,
    Όση απογοήτευση κι αν νοιώθεις, δε νομίζω ότι σου ταιριάζουν τέτοιου επιπέδου αφορισμοί και γενικεύσεις.
    Δεν είναι ο δικός μας λαός καλύτερος ή χειρότερος από τους υπόλοιπους, όσο για το ποιοί επιπλέουν είναι παγκόσμιο φαινόμενο και διαχρονικό.

    ΥΓ Δηλαδή αν το άλλο σου διαβατήριο ήταν από μια χώρα όπως η Ρουάντα, Μεξικό, Σαουδ.Αραβία, Αφγανιστάν, Μεξικό, Λίβανο, Συρία, κλπ κλπ – τι να πρωτοθυμηθώ! – τι θάλεγες?

    Cronopiusa
    Το τελευταίο είναι ΕΝΤΕΛΩΣ άστοχο. Καμιά τιμωρία.

    Γειά σου Γ Ιατρούλη! welcome!

  87. Γιάννης Ιατρού said

    86: Γειά σου ΛουΛου 🙂

  88. loukretia50 said

    87. …το περίμενα απ΄αλλού!
    Από σένα το δέχομαι όμως! – δεν πρέπει να σε συγχύζω!

  89. cronopiusa said

    88

    ούτε εμένα

  90. Γιάννης Κουβάτσος said

    83: Πολύ καλό. 😂 Μπορούμε να προσθέσουμε και το «Όσα παίρνει ο άνεμος» για κάτι Ενώσεις Κεντρώων, Ποτάμια κλπ.

  91. loukretia50 said

    89. Όχι εγώ,
    c’ est la vie – η ζαβή! – déjà vu!

    Ακόμα μια φάση στο παιχνίδι εξουσίας τέλειωσε, όπως πάντα υπάρχουν χαμένοι και κερδισμένοι, η τράπουλα θα ανακατωθεί ξανά, ενώ ο δράκος κυκλοφορεί ελεύθερος.
    Κι όμως κάποιοι συνεχίζουν
    και να ζουν και να ελπίζουν
    ανεξάρτητα από χρώμα * /*όποιος θέλει βάζει «κόμμα»
    πως τις πιο ωραίες μέρες
    δεν τις ζήσαμε ακόμα!
    Δε μασάμε, σωστά?

  92. loukretia50 said

    ΓιώργοΜ και Avonidas
    (ξέρετε σε τι αναφέρομαι και γιατί)
    Ο Μπραν έχει μπλε μάτια. Κακώς δεν το έδειξαν!

  93. cronopiusa said

    Έχουμε αντέξει χούντες κατοχές… Θα παλέψουμε και με εκείνους που έχουν ανοιχτούς λογαριασμούς με το καρτέλ φαρμάκου και με όποια μετοχική εταιρεία με οικονομικούς-πολιτικούς σκοπούς προσφέρει στο ΟΑΚΑ σωτηρία..
    Είμαστε μαχητές Λου μου.

  94. loukretia50 said

    93. Σκιά ονείρου δεν είμαστε? Νικιέται το όνειρο?
    Μόνο αν χαθεί μαζί μας.

    Κι όπως λέει ο φίλος
    ……………………….
    “..Deep in your eyes, a kind of pale jewel
    There’s such a fooled heart, beating so fast in search of new dreams
    As the pain sweeps through makes no sense for you
    Every thrill has gone – wasn’t too much fun at all
    But I’ll be there for you
    As the world falls down!”

    As The World falls down – David Bowie – https://youtu.be/mcSPTHa_rak Labyrinth

  95. Triant said

    Καλημέρα.

    Μα που την βρήκαν αυτή τη φωτογραφία!

    https://www.efsyn.gr/sites/default/files/styles/default/public/2019-07/mitsotakis-kyriakos-ekloges.jpg?itok=DDLnB56v

  96. Γιάννης Ιατρού said

    Αν κι αυτήν την φορά οι προβλέψεις των δημοσκόπων έπεσαν πιό κοντά στην πραγματικότητα, υπήρξε μια… απότομη προσγείωση καθώς, ενώ τα exit polls που βγάλανε στην αρχή μιλούσαν για προβάδισμα ακόμα και 12 μονάδων, αυτή στην πραγματικότητα έφτασε τις 8 μονάδες (κάτω δηλαδή από αυτήν της 26ης Μαΐου). Κάπου 33% έξω έπεσαν δηλαδή ….👎👎👎

    95: Έλα ντε! 🙂

    93: Επικροτώ κι επαυξάνω! 👍✌✌✌

    88α: 🙂 😍😍

  97. Triant said

  98. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    88 Σου πω Λου, μην τον συγχύζεις γιατί έτσι κ πάθει τπτ μπορεί ο νέος χωροφύλαξ να μοιάζει με αυτόν του 64 (μπρρρ) και τότε την κάτσαμε τη βάρκα 🙂

  99. Γιάννης Ιατρού said

    98: Ρε σύυυυ! Υπάρχουν και οι θετικές συγχύσεις 🙂 🙂 🙂

  100. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Συγχύστηκα τώρα 🙂

  101. loukretia50 said

    101. Aνήσυχη η Καρδιά του Χχχτήνους?

  102. Georgios Bartzoudis said

    53, Alexis said…
    # Πως, πως! Με ακούν κάτι κουφοί σαν εσένα!

    55, Σωτήρς said: ….
    # Τα ξέρεις καλά όλα τα μπουμπούκια. Είναι τα είδωλά σου στον καθρέφτη

  103. Σωτήρς said

    102 Ε; Ένα αντίστοιχο μονόλογο για τους αρχόντους του νομού σας ζήτησα εφόσον σας εμπνεύουν. Μην θίγεστε, δεν είπα πως ψηφίσατε Μπούμπα. Δεν σας έχω για ανεγκέφαλο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: