Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το μεγάλο ταξίδι της χωριατοπούλας Ρετζινέλας -και πάλι

Posted by sarant στο 26 Οκτώβριος, 2012


Πλησιάζει η 28η Οκτωβρίου, οπότε ξαναδημοσιεύω ένα παλιότερο άρθρο μου, στο οποίο έχω προσθέσει γιουτουμπάκια για να ακούγονται τα τραγούδια, επειδή τα παλιά λινκ έχουν ακυρωθεί. Πρόκειται για ένα άρθρο που το είχα γράψει το 2007, όταν δεν είχα ακόμα ιστολόγιο και το είχα δώσει στον φίλτατο Allou Fun Marx, ο οποίος πρόσθεσε φωτογραφίες και κάμποσο υλικό. Τον Οκτώβριο του 2009, το δημοσίευσα και στο ιστολόγιο.

Για πολύ κόσμο, η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου είναι άρρηκτα δεμένη με το Κορόιδο Μουσολίνι. Απ’ όσους το τραγουδούν σήμερα, λίγοι θα ξέρουν ότι πρόκειται για τραγούδι Ιταλού συνθέτη.

Το 1938 ο Ιταλός συνθέτης Έλντο ντι Λάτσαρο (di Lazzaro, 1902-1968) γράφει, σε λόγια του Κ. Μπρούνο, ένα τραγούδι στο οποίο παίνευε τα κάλλη μιας ωραίας χωριατοπούλας από τα βουνά των Αμπρούτσι, της Ρετζινέλας. Το τραγούδι λέγεται Reginella Campagnola, Η χωριατοπούλα Ρετζινέλα. Οι στίχοι είναι σύμφωνοι με τις προδιαγραφές του φασιστικού καθεστώτος: υμνούν την αγνή ζωή της υπαίθρου και την ευημερία των αγροτών, αν και γράφτηκαν μέσα στη βουή της μιλανέζικης μεγαλούπολης. Η μουσική έχει κάτι που σε κάνει να την προσέξεις αμέσως. Ο ντι Λάτσαρο (1902-1968) είχε κάνει κι άλλες μεγάλες επιτυχίες που είχαν ηρωίδες κοπέλες από διάφορες περιοχές της Ιταλίας, και είχε την τύχη να μη γράψει τραγούδι ανοιχτά προπαγανδιστικό για το φασιστικό καθεστώς.  (Ωστόσο, ο πρώτος τραγουδιστής της Ρετζινέλας, ο Κάρλο Μπούτι, είναι αυτός που τραγούδησε και τη Faccetta nera, τον ύμνο των φασιστών).

Να τα λόγια:

All’alba quando spunta il sole,
là nell’Abruzzo tutto d’or…
le prosperose campagnole
discendono le valli in fior.

O campagnola bella,
tu sei la Reginella.
Negli occhi tuoi c’è il sole
c’è il colore delle viole,
delle valli tutte in fior!…

Se canti la tua voce,
è un’armonia di pace,
che si diffonde e dice:
“se vuoi vivere felice
devi vivere quassù!…”

Quand’è la festa del paesello,
con la sua cesta se ne va…
trotterellando l’asinello,
la porta verso la città.

O campagnola bella…
………………………………..

Ma poi la sera al tramontare,
con le sue amiche se ne va…
è tutta intenta a raccontare,
quello che ha veduto là in città.

O campagnola bella…
………………………………..

Και ας το ακούσουμε εδώ από τoν Κάρλο Μπούτι

και εδώ από τη Τζουλιέτα Σάκο:

Το τραγούδι έγινε μεγάλη επιτυχία, ιδίως επειδή ήταν ιδανικό για τα πανηγύρια στα χωριά και τις χοροεσπερίδες στην πόλη με συνοδεία από ακορντεόν, ένα όργανο που πολύ εύκολα βρισκόταν.

Πολύ γρήγορα ξεπέρασε τα όρια της Ιταλίας. Ήρθε και στην Ελλάδα, όπου πρώτος το διασκεύασε ο Πωλ Μενεστρέλ: έβαλε ελληνικούς στίχους στη μουσική του ντι Λάτσαρο και το ανάθεσε στον Φώτη Πολυμέρη να το τραγουδήσει σε δίσκο. (Προηγουμένως ίσως το είχε τραγουδήσει ζωντανά και η, νεότατη τότε, Ρένα Βλαχοπούλου). Και εδώ έγινε μεγάλη επιτυχία. Κυκλοφόρησε σε δίσκο από την COLUMBIA Ελλάδος, με αριθμό δίσκου DG 6541 και αριθμό μήτρας CG 2060. Στην ετικέτα του δίσκου ως στιχουργός αναφέρεται ο Πωλ Μενεστρέλ, ως συνθέτης ο E. DI LAZZARO, και το τραγούδι χαρακτηρίζεται «ελαφρό φοξ».

Ορίστε τα λόγια:

ΜΙΚΡΗ ΧΩΡΙΑΤΟΠΟΥΛΑ

Με το χαμόγελο στα χείλη
φέρνει Άνοιξη μεσ’ τις καρδιές
και σαν τριαντάφυλλο τ’ Απρίλη
σκορπάει γύρω ευωδιές

Στα μάγουλά της η αυγούλα
τριαντάφυλλου έβαλε ομορφιά
και στην αθώα της καρδούλα
τα όνειρα έχτισαν φωλιά

Σαν πάει με το γαϊδουράκι
τα φρούτα της στην αγορά
στο πέρασμά της με μεράκι
της λεν οι νέοι τρυφερά

Μικρή χωριατοπούλα
γλυκειά
μελαχροινούλα
δυο
μάτια βελουδένια
δυο
χειλάκια κερασένια
να
τι έχεις για προικιά!

Το τραγούδι το ακούμε εδώ (με ευχαριστίες στον Allu Fun Marx):

Με την κήρυξη του πολέμου στις 28 Οκτωβρίου 1940, το τραγούδι διασκευάζεται άλλη μια φορά, αυτήν που ξέρουμε όλοι μας, από έναν ευφυέστατο στιχουργό, συνθέτη και κομφερανσιέ, τον Γιώργο Οικονομίδη (που θα ήταν άδικο να τον θυμόμαστε μόνο από όσα έκανε ως διασκεδαστής των συνταγματαρχών επί χούντας). Το ερμηνεύει ο Νίκος Γούναρης με τη συνοδεία χορωδίας, και είναι το περίφημο Κορόιδο Μουσολίνι (ο κανονικός τίτλος είναι «Στη Ρώμη»).

Μια παρένθεση εδώ: σήμερα παρουσιάζεται πολλές φορές μια μονόπλευρη εικόνα και ξεχνιούνται τα δεκάδες ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια με επικαιρικά πατριωτικά και αντιμουσολινικά θέματα. Μάλιστα είναι πάνω από πέντε τα ρεμπέτικα που κοροϊδεύουν τον Μπενίτο Μουσολίνι, γραμμένα από πρώτα ονόματα (Μάρκος, Περιστέρης κτλ.) συχνά σκαρωμένα πάνω σε μελωδίες γνωστών δικών τους τραγουδιών. Για παράδειγμα, ο Μάρκος πάνω στη μουσική του “Γρουσούζη” έφτιαξε το “Μουσολίνι άλλαξε γνώμη”, ο Περιστέρης πάνω στη μουσική του “Μαρία Μανταλένα” έφτιαξε το “Την Αλβανία ξέγραψε”, ενώ ο Τούντας πάνω στη μουσική της θρυλικής (και απαγορευμένης από τον Μεταξά) “Βαρβάρας” έφτιαξε το “Άκου Ντούτσε μου τα νέα”. Όλα αυτά και πολύ περισσότερα μπορείτε να τα ακούσετε σε ένα εξαιρετικό παλαιότερο αφιέρωμα του Αλλού Φαν Μαρξ. Υπάρχουν βέβαια και πρωτότυπα ρεμπέτικα γραμμένα για τον πόλεμο, και αυτό είναι το θέμα άλλου  αφιερώματος του φίλτατου Αλλουφάνη.

Όμως θα γυρίσουμε στη Ρετζινέλα, διότι η περιπλάνηση του τραγουδιού δεν σταματάει εδώ. Νωρίτερα, στις αρχές του 1940, η μουσική του Ντι Λάτσαρο είχε περάσει τον Ατλαντικό. Το διασκεύασε, σε αγγλικούς στίχους του Χάρολντ Άντερσον, ο Γκλεν Μίλερ που είχε μια από τις μεγαλύτερες τζαζ μπάντες, και το έκανε το «Τραγούδι του Τρυποκάρυδου» (Woodpecker song). Το τραγούδι έμεινε μερικές εβδομάδες στην πρώτη θέση των πωλήσεων.

WOODPECKER SONG

He’s up each morning bright and early
To wake up all the neighborhood
To bring to ev’ry boy and girlie
His happy serenade on wood.

Hear him pickin’ out a melody
Peck, peck, peckin’ at the same old tree.
He’s as happy as a bumble bee
All day long.

To serenade your lady
Just find a tree that’s shady
And when you hear that tick-a-tick-tick, tick-a-tick-tick
Sing right along.

Come on and try his rhythm
And let your hearts beat with ‘im
Just listen to that tick-a-tick-tick, tick-a-tick-tick
Happy little Woodpecker Song.

Το ακούμε εδώ από τρεις αδελφές που είχαν Έλληνα πατέρα, τις Andrews Sisters.

Η μελωδία του ντι Λάτσαρο διασκευάστηκε επίσης στη Γερμανία (αλλά δεν είχα τη διάθεση να αναζητήσω τι διασκέδαζε τους Γερμανούς το 1941), ίσως και αλλού.

Όμως θα επιστρέψω στα δικά μας, διότι είχαμε πει κάτι για τα ρεμπέτικα πριν. Υπάρχει λοιπόν και ρεμπέτικη διασκευή της “Ρετζινέλας” και μάλιστα όχι μόνο μία. Η πρώτη έχει τίτλο Μανάβισσα και γαϊδουράκι, σε διασκευή του Σπύρου Περιστέρη που έβαλε και τους στίχους. Τραγουδούν σε πολύ μεγάλο κέφι ο Μάρκος Βαμβακάρης και ο Στράτος Παγιουμτζής, ο οποίος μάλιστα βγάζει και μανάβικες ιαχές:

Τα λόγια:

(Στράτος:)-Εεεεεεεεεεεεέ !

Μια νόστιμη χωριατοπούλα
με μάτια μαύρα σαν ελιές
πρωί πρωί με την δροσούλα
πουλάει τα φρούτα της στις γειτονιές
(δις)

(Στράτος:)-Ε μπρρρρρρρρρρρρ !

Με το μικρό της γαϊδουράκι
γυρνά παντού και τραγουδά
εδώ το φίνο νεραντζάκι
κυράδες πάρτε κι είναι διαλεχτά
(δις)

-Εεεεεεεεεεεεέ !

Είμαι μανάβισσα στην πένα
με πρώτο πράμα τρανταχτό
ότι γουστάρει στον καθένα
του το σερβίρω πάντα στο λεπτό
(δις)

(Στράτος:)-Ε μπριρρρρρρρρρρρ !

Έχω καρπούζι όλο γλύκα
κοντούλες φίνες πατρινιές
πάρτε ξυνόμηλα που βρήκα
να ξετρελαίνουν γέρους και γριές
(δις)

(Στράτος:)-Ε μπρρρρρρρρρρρρ !
(Στράτος:)-Εεεεεεεεεεεεέ !

Το τραγούδι το ακούμε εδώ:

Η μουσική του Περιστέρη απομακρύνεται αρκετά από το πρωτότυπο, αλλά στην ετικέτα του δίσκου γράφεται και ο Έλντο ντι Λάτσαρο σαν συνθέτης.

Ο δαιμόνιος Περιστέρης όμως έχει κυκλοφορήσει και δεύτερη ρεμπέτικη διασκευή του ίδιου τραγουδιού, αυτή τη φορά όχι με μανάβισσα αλλά με μαναβάκι που αναστατώνει τον γυναικόκοσμο της γειτονιάς. Ο τίτλος είναι, εύλογα, «Το μαναβάκι στις γειτονιές» και αυτή τη φορά τραγουδάει μόνος του ο Στράτος Παγιουμτζής. Ομολογώ ότι δεν ξέρω ποια εκτέλεση προηγείται, πάντως πρέπει να είναι πολύ κοντά χρονικά η μια με την άλλη. Παρεμπιπτόντως, το φαινόμενο των σχεδόν ταυτόχρονων εκτελέσεων του ίδιου τραγουδιού ήταν αρκετά συχνό στο ρεμπέτικο. Αλλά ακούστε και τη δεύτερη ρεμπέτικη διασκευή της Ρετζινέλας και κρίνετε ποια είναι καλύτερη. Και οι δυο μου φαίνονται νοστιμότατες:

Το μαναβάκι στις γειτονιές

Σαν βγαίνω με το γαϊδουράκι
και μες στους δρόμους τραγουδώ
μου λένε οι δούλες: “μαναβάκι
κόπιασε λίγο κι από δώ”

Μια ωραία μου ζητά σταφύλια
ολόγλυκα μισή οκά
της λέω: “κι απ’ τα δυο σου χείλια
εγώ έχω ακόμα πιο γλυκά”

Μια άλλη, αγκινάρα θέλει
με φυλλαράκια τρυφερά
της λέω: “έχω μή σε μέλει
σαν την καρδούλα σου κυρά”

-”Μανάβη” δυο γριές μου λένε
“κόκκινες έχεις πιπεριές;”
-”Είν’ επικίνδυνες και καίνε
δεν κάνουνε για τις γριές”

Ο Περιστέρης κι άλλη φορά είχε διασκευάσει ξένη επιτυχία, όταν έφτιαξε τον Αντώνη τον βαρκάρη τον σερέτη, μια ιστορία που έχει αρκετό ενδιαφέρον και τη διηγείται εδώ ο Αλλού Φαν Μαρξ. Όσο για τη διασκευή της Ρετζινέλας με τους στίχους του Οικονομίδη, γαλούχησε γενιές και γενιές μαθητών (πολλές φορές με την εξωραϊσμένη  εκδοχή, δηλ. “κι όλα σας τα μεγαλεία” αντί για “κι η πατρίδα σου η γελοία”), και άλλωστε έχει γεννήσει ένα από τα συχνότερα ραμόνια. Πάρα πολλά παιδιά του σχολείου πίστευαν ότι ο Μουσολίνι εκτός από κορόιδο ήταν και άφραγκος, αφού δεν είχε καν δυο λουμπέσα!

Advertisements

48 Σχόλια to “Το μεγάλο ταξίδι της χωριατοπούλας Ρετζινέλας -και πάλι”

  1. Γς said

    Καλημέρα
    Πολύ ωραίο το άρθρο κι η Reginella Campagnola.
    Μπήκαμε και στο πνεύμα του εορτασμού της επετείου

  2. Alexis said

    Εξαιρετική ανάρτηση και εξαιρετικό επίσης το ιστολόγιο και η δουλειά του Allou Fan Marx!
    Συγχαρητήρια!

  3. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Μέρα που είναι, χρόνια πολλά στις Δήμητρες και τους Δημήτρηδες.

    Για μας εδώ, μέρα περίεργη, πρώτη φορά χωρίς τον πατέρα μου τη μέρα της γιορτής του…….

  4. Γς said

    3:
    Να ζεις να ζούμε να τον θυμόμαστε. Να σας διαβάζουμε.

    Ακολουθώντας το λίκνο για τα ραμόνια έφτασα κι εδώ:
    Στη γνωστή δικαστική διαμάχη των δημιουργών των “Αντόνιο Βάργκας Χερέδια ” και “ο Αντώνης, ο βαρκάρης, ο σερέτης”
    Δεν ήξερα όμως ότι:
    >Λέγεται, ότι σαν μάρτυρα υπεράσπισης οι κατηγορούμενοι εμφάνισαν στο δικαστήριο κάποιον Αντώνη, βαρκάρη στο επάγγελμα, ο οποίος δήλωσε ότι το τραγούδι γράφτηκε ειδικά γι΄αυτόν.
    !

  5. Σ’ ευχαριστώ πολύ Νίκο για τα λινκ και τα καλά σου λόγια.
    Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες Δημήτρηδες και Δημητρούλες. Άντε και στις δίμετρες μέρα πού’ναι

  6. tilegrafitis said

    3. Μία ἀπὸ τὰ ἴδια. Καὶ σὲ μᾶς λείπει ὁ δικὸς μας. Δημήτρης κι αὐτὸς…

    Πολὺ καλὀ!

  7. ππαν said

    Συμφωνώ με τον 2.

  8. «H 28 του Οχτώβρη είναι μια μεγάλη μέρα για τον ελληνικό λαό – και μέρα ντροπής για τους προδότες του. Κι όμως ετούτοι γιορτάζουνε το “αλβανικό έπος”. Και πάλι χωρίς το λαό. Και πάλι με φράχτη γύρω τους τα όπλα -για να τους φυλάνε όταν πηγαίνουν στην τελετή – να φυλάνε από το λαό τους εχθρούς του λαού.
    Χρονογράφημα του Κ. Βάρναλη στο Ρίζο της Δευτέρας (27/10/1947): http://goo.gl/uJBsK

  9. Γς said

    Διαβάζοντας στο ίδιο λίκνο του Σχ.3 για το τραγούδι “Antonio Vargas Heredia” στην “Carmen la de Triana” και τον θαυμασμό του Γκέμπελ προς την πρωταγωνίστρια της ταινίας Imperio Argentina, είπα να τολμήσω να βάλω ένα κουιζάκι:
    ΚΟΥΙΖΑΚΙ:
    Τι σχέση έχει η Αθήνα του 1939 με τον Γκέμπελ και τους Μέρκελ (τα πεθερικά της Καγκελαρίου Μέρκελ- λα-ντους, που ο Μανιαδάκης του Μεταξά τους έδιωξε από την Αθήνα!)

  10. Γς said

    9:
    >που ο Μανιαδάκης του Μεταξά τους έδιωξε από την Αθήνα.

    Ο Μεταξάς να έδιωξε γερμανούς από την Αθήνα, χλωμό το βλέπω, αλλά έτσι λέει το μπλογκ που βρήκα.

  11. 9. Γς: γκουγκλίζεται εύκολα

  12. Γς said

    3,4:

    Στο ίδιο υπέροχο ποστ στο μπλόκ του Allu Fun Marx, ο ιδιος ο κυρ Δημήτρης μας, τραγουδάει μια παρωδία του αυθεντικού Antonio Vargas Heredia!
    Ακούστε τον!

  13. Γς said

    11:
    Το περίμενα. Αυτό δεν λες; Να αληθεύει άραγε;
    Συγχαριτήρια για το τόσο ωραίο ποστ!

  14. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂

    […] Το τραγούδι λέγεται Reginella Campagnola, Η χωριατοπούλα Ρετζινέλα. Οι στίχοι είναι σύμφωνοι με τις προδιαγραφές του φασιστικού καθεστώτος: υμνούν την αγνή ζωή της υπαίθρου και την ευημερία των αγροτών, αν και γράφτηκαν μέσα στη βουή της μιλανέζικης μεγαλούπολης. […]

    Στο ίδιο βουκολικό στυλ είναι και οι στίχοι της (γνωστής και μη εξαιρετέας) Erika:

    «On the heath a little flower blooms and it’s called: Erika.
    Hot from a hundred thousand little bees that swarm over Erika
    because her heart is full of sweetness,
    her flowery dress gives off a delicate scent.
    On the heath a little flower blooms and it’s called: Erika.

    Back home lives a little blonde girl and she’s called: Erika.
    This girl is my faithful little darling and my happiness, Erika.
    When the flower on the heath blooms red-lilac,
    I sing her this song in greeting.
    On the heath a little flower blooms and it’s called: Erika.

    Another little flower blooms in my small room and it’s called: Erika.
    Already in the first rays of the morning, as well as at dusk, it looks at me, Erika.
    And then it seems to me it speaks aloud:
    «Are you also thinking of your little bride?»
    Back home a little girl weeps for you and she’s called Erika».
    😛 😛 😛
    (μετάφραση για τους μη γερμανομαθείς)

  15. cronopiusa said

    Miguel Hernández – Vicente Monera (Rosario, dinamitera)

    Rosario Sanchez Mora «La Dinamitera»

  16. Καλαχώρας Λεώνικος said

    Πρέπει να είναι από τα σπουδαιότερα άρθρα σου μεγάλε Νοικοκύρη (γι’ αυτό σε γράφω με κεφαλαίο σήμερα). Πέραν της μικρης χωριατοπούλας, αγνοούσα τα πάντα.

    Διαφωνώ με τον Allou Fun Max στο 5. Στις δἰμετρες εγώ εύχομαι να είναι καλά όλο το χρόνο

  17. Βάσω Π. said

    Προ ημερών συμπτωματικά συζητούσαμε με έναν φίλο μουσικό για την πορεία του συγκεκριμένου τραγουδιού και μου έδειξε την παρακάτω διασκευή:

    Η περιγραφή του βίντεο στο γιουτιούμπι αποδίδει μουσική και στίχους στον Θεόφραστο Σακελλαρίδη, κάτι που προφανώς δεν ισχύει κατά τα εδώ γραφόμενα.

    Ευχαριστούμε πολύ για την απολαυστική κι επίκαιρη μουσική αναδρομή! 🙂

  18. 17. Βάσω: άλλο τραγούδι είναι αυτό. (Βάζει ο Ντούτσε την στολή του)

  19. gpoint said

    Ενδιαφέροντα τα μουσικολογικά στοιχεία του άρθρου

    σαν ιδέα καλή ήταν κι εγώ επαναλαμβάνομαι!!

    #14
    οι μη γερμανομαθείς οφείλουν να γνωρίζουν αγγλικά ;;;;;;

  20. Βάσω Π. said

    Πολύ σωστά. Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη, όταν κλείνουμε πολλές ώρες στο πισι πρέπει απλώς να το κλείνουμε και να κοιμόμαστε. Ευχαριστώ, δεν ξέρω πραγματικά που είχα το μυαλό μου.

  21. Γς said

    16:
    Τι απέγινε εκείνος ο δικαστής με τη μεζούρα;

  22. Γς said

    Πάλι σέρνεται το ιστολόγιο.
    Παίξτε μπάλα ! Να μεγαλώσει και το δείγμα των σχολίων για τα στατιστικά μου (και τα στστιστικά μου)

  23. […] Πλησιάζει η 28η Οκτωβρίου, οπότε ξαναδημοσιεύω ένα παλιότερο άρθρο μου, στο οποίο έχω προσθέσει γιουτουμπάκια για να ακούγονται τα τραγούδια, επειδή τα παλιά λινκ έχουν ακυρωθεί. Πρόκειται για ένα …  […]

  24. spiral architect said

    @19: Τζι Πόιντ, θαρρώ ότι βρήκα μια καλή απόδοση των στίχων του εμβατηρίου στα αγγλικά και την παρέθεσα. Δεν ξέρω γερμανικά και ταυτόχρονα δεν τόλμησα να τους αποδώσω στα ελληνικά.
    Όποιος έχει καλή γραφίδα, ας τους αποδώσει στη μητρική μας γλώσσα.
    (για να μην γκρινιάζει και ο ΓουΣού, ότι το ιστολόγιο σέρνεται) 😛

    Υ.Γ.: Σε λίγο θα αποδειχθεί ότι, κάναμε λάθος επιλογή πρώτης ξένης γλώσσας. 😐

  25. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Βάσω, καλώς ήρθατε, αν δεν το έχουμε ξαναπεί!

  26. Nicolas said

    Πολλούς ενέπνευσε η χωριατοπούλα.

    Νίκο, τον σκεφτόμαστε, τον θυμόμαστε, όπως ο άλλος την Αμάντα, δεν τον ξεχνάμε και τον γιορτάζουμε. Αφιερωμένο εξαιρετικά!

  27. Nicolas said

    El originales mejor.

  28. Πολύ ενδιαφέρον το ταξίδι της Ρετζινέλας, και πολύ όμορφο το μουσικό ταξίδι μέσα από το άρθρο σου Νίκο! Να’σαι καλά! 🙂

  29. Εγώ λοιπόν που το είχα ξαναδιαβάσει, έμαθα σήμερα ότι οι Andrews sisters είχαν Έλληνα πατέρα .

  30. Nicolas said

    Κι εσύ με την Γιαδικιάρογλου μιλούσες; Με τον κηδεμόνα σου!

  31. freierdenker said

    Μπορούμε να πούμε για τους στίχους της Χωριατοπούλας ότι και για την Ρετζινέλα, δηλαδή ότι «είναι σύμφωνοι με τις προδιαγραφές του φασιστικού καθεστώτος: υμνούν την αγνή ζωή της υπαίθρου και την ευημερία των αγροτών»? 

    Είναι γνωστό ότι η Μεταξική δικτατορία διέθετε μηχανισμούς προπαγάνδας και όργανα λογοκρισίας και οτι η αριστερή τέχνη και το ρεμπέτικο διώχθηκαν ανελέητα. Αλλά αντίθετα από οτι γινόταν εκείνη την εποχή στην Γερμανία ή την Σοβιετική Ένωση, δεν διώχθηκαν καλλιτεχνικά ρεύματα. Ο υπερρεαλισμός είχε την πρώτη του άνοιξη επί Μεταξά και ο κυβιστής Γκίκας είχε καλή σχέση με το καθεστώς. Αυτή η στάση του καθεστώτος ίσως οφείλεται προσωπικά στον Μεταξά που πίστευε ότι: «Αφ´ ετέρου, αι Καλαί Τέχναι, αι κυρίως τοιούται, είναι καθαρώς όργανον πολιτισμού, και πολύ εμμέσως και εκ του μακρόθεν όργανον διαφωτίσεως δηλαδή προπαγάνδας.»

    Το απόσπασμα είναι απο την διδακτορική διατριβή του Βαγγέλη Αγγελή, «Μεταξική προπαγάνδα και νεολαία», Πάντειος, 2004. Το ενδιαφέρον ερώτημα είναι σε ποιο βαθμό το «Κοροϊδο Μουσολίνι» μπορεί να ιδωθεί ως Μεταξική προπαγάνδα.

    http://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/id/15585#page/180/mode/2up 

    Από την ίδια διατριβή μια αναφορά σε ιδεολογικό κείμενο της εποχής που δείχνει πόσο άνετα θα πέρασε η Χωριατοπούλα τα τεστ της λογοκρισίας: «Ο ερωτισμός της Ελληνίδας θα έπρεπε να είναι ‘σεμνός και λιτός, απαράλλακτα όπως της ελληνικής γης και του ελληνικού τοπίου.’ «

  32. Μαρία said

    29 Αχ, δύτη, κάτι τέτοια βλέπω και παρηγοριέμαι.
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/10/26/reginella-2/#comment-14470

  33. ππαν said

    🙂 🙂 🙂

  34. Γς said

    29,32:
    >Εγώ λοιπόν που το είχα ξαναδιαβάσει, έμαθα σήμερα ότι οι Andrews sisters είχαν Έλληνα πατέρα .

    «Εγώ λοιπόν που το είχα ξαναγράψει’, ίσως;
    Petros Andreou) (1884–1949),

  35. gpoint said

    #24
    Συμφωνώ με τον όρο απόδοση. Μετάφραση συνήθως εννοούμε στην γλώσσα που χρησιμοποιούμε- εξαιρείται η Διαμαντοπούλου-Μπεμπέκου-Verykokos

    Δεν κατανοώ γιατί κάθε τραγούδι που υμνει την αγνή (;) ζωή της επαρχίας είναι σύμφωνο » με τις προδιαγραφές του φασιστικού καθεστώτος». Τουλάχιστον επί χούντας δεν θυμάμαι να προμοτάρανε αυτό το τραγούδι :

  36. Αμάααν. Τι κουρκούτι μυαλό είναι αυτό τελικά.

  37. ππαν said

    Δύτη, μην στενοχωριέσαι. Δεν διάβασες που παρηγόρησες την υπερμνήμονα;

  38. sarant said

    29-32: Κι εγώ την έχω πάθει έτσι, πάνω από μία φορά.

  39. Γς said

    29, 32, 34:

    Κι αυτές οι δύο «τραγουδίστριες» είναι θυγατέρες Ελληνα πατέρα .
    Αποκαλεί τα δίσκο του «Θυγατρική έκδοση».
    Και μάνα τους μια μαθήτριά μου, καθηγήτρια στο πανεπιστήμιό μας τώρα.
    Ημουν συνεπιβλέπων του διδακτορικού της.
    Αυτό τον καιρό τις ακούμε σε μια διαφήμιση – το ίδιο όμορφο τραγούδι

  40. Μαρία said

    39 Με το επώνυμο που έχουν πώς θα κάνουν καριέρα τα κορίτσια;

  41. Γς said

    39, 40:
    Ουπς, ξέχασα το λίκνο του βιντεοκλιπ.

    >Με το επώνυμο που έχουν πώς θα κάνουν καριέρα τα κορίτσια;

    Μα πως κατάλαβες ποιες είναι χωρίς το λίκνο;

  42. sarant said

    Τι λέγαμε για βουλωμένο γράμμα; Ήρθε τώρα η νέα βερσιόν: Σπασμένο (ή ανύπαρκτο) λίκνο διαβάζεις!

  43. Γς said

    39, 41:
    Α θα επανέλθω στο νήμα.
    Για ένα θέμα γλωσσολογικής(;) , μεταφραστικής(;) αφασίας. Καθαρής Καθηγητικής μαλακίας!
    Με την εν λόγω κυρία (μαμά) έχουμε κάτι κοινές δημοσιεύσεις. Σε μία από αυτές κύριος συγγραφεύς ήταν ένας (κατά τα άλλα νορμάλ) γερμανοτραφής καθηγητής, ο οποίος επέμενε να γραφούν όλων τα ονόματα σύμφωνα με την ‘γερμανικήν φωνητικήν’. Επειδή η εργασία ήταν στα Γερμανικά!
    -Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου, τι είναι αυτά που λες; Τελικά το πέτυχε! (λαθροχειρώντας)

    Ε. Ρogdakis, P. Kutsuli, I. Surdis und E. Panopulu (1995) : «Untersuchungen zur genetischen Struktur der wichtigsten Schafrassen Grienchenlands». Journal of Animal Breeding and Genetics 112, 255-266.

    Κάθε ΄u’ στα ονόματα είναι κι ένα kaputt ενός ‘ου’ !

  44. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Ἀπὸ τὰ ἀγαπημένα μου ἰταλικὰ τραγούδια, ἤξερα ἀπὸ πολὺ πρὶν μάθω ἰταλικὰ ὅτι τὸ «κορόδιο Μουσολίνι» ἦταν παρωδία γνωστοῦ ἰταλικοῦ τραγουδιοῦ καὶ κάπου ὑπάρχει στὴ δισκοθήκη τοῦ πατρικοῦ μου κι ἡ ἑλληνικὴ του ἐκδοχή. Θὰ ἤθελα μόνο νὰ πῶ ὅτι τὸ Reginella δὲν εἶναι κύριο ὄνομα ἀλλὰ σημαίνει «μικρὴ Βασίλισσα». Ἄλλωστε λέει «o campagnola bella tu sei la Reginella» δηλαδὴ «ὦ ὄμορφη χωριατοπούλα, ἐσὺ εἶσαι ἡ μικρὴ Βασίλισσα» ἢ «ἡ Βασιλισσούλα» ἂν τὸ προτιμᾶτε

  45. sarant said

    Καλά λες!

  46. Πέπε said

    Καταπληκτικό αφιέρωμα. Τρελαίνομαι γι’ αυτά τα ταξίδια των τραγουδιών.

    Ερώτηση: Το «Κορόιδο Μουσολίνι» έχει κι άλλους στίχους εκτός από τους ηχογραφημένους; Από κάποιο σπάραγμα παιδικής ανάμνησης έχω συγκρατήσει τους στίχους «κι οι Λύκοι της Τοσκάνης / φεύγουνε και δεν τους πιάνεις (φτάνεις; ) / όλοι γίνονται λαγοί». Το ότι στο μυαλό μου τους τραγουδάω στη μελωδία του Κορόιδου (κατά το «εσύ κι η Ιταλία / η πατρίδα σου η γελοία / τρέμετε όλοι το χακί») μπορεί να είναι δικό μου λάθος, αλλά η μετρική των στίχων είναι πολύ ιδιαίτερη, δύσκολα να ταιριάξουν σε άλλο σκοπό.

  47. Πέπε said

    Λοιπόν! Το θυμήθηκα μόνος μου, και είναι όντως από το Κορόιδο Μουσολίνι. Είναι ένα ολόκληρο ρεφρέν, και λέει: «Κορόιδο Μουσολίνι, την πάθαν οι Αλπίνοι, κι οι Λύκοι της Τοσκάνης τρέχουνε και δεν τους φτάνεις, όλοι γίνονται λαγοί».
    Αλλά από πού τους ξέρω αυτούς τους στίχους, αφού δεν περιλαμβάνονται στην ηχογράφηση;

  48. sarant said

    46-47:
    Όσο διαρκούσε ο πόλεμος, έγιναν πολλές διασκευές του Κορόιδο Μουσολίνι. Το ίδιο και μετά την απελευθέρωση.
    Μπορεί να έχει ειπωθεί σε κάποια επιθεώρηση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: