Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο φίλος μου ο Φέρμας (του Θαν. Σαράφη-Καρτέρη)

Posted by sarant στο 1 Φεβρουαρίου, 2015


sarkartΚυριακή σήμερα, αλλά και πρώτη του μηνός. Να βάλω το μηνολόγιο ή το φιλολογικό άρθρο που συνηθίζω; Τελικά αποφάσισα να αφήσω το μηνολόγιο για αύριο, μια και είχα κάτι φιλολογικό έτοιμο, ένα φιλολογικό θέμα που συνδέει μια συμπαθέστατη μορφή του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, τον Νίκο Φέρμα, με έναν αγαπημένο μου ποιητή, τον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη. Δεν μπορούσα λοιπόν να αντισταθώ.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι γραμμένο από τον Θανάση Σαράφη-Καρτέρη, που τον βλέπετε εδώ αριστερά σκιτσαρισμένον από τον Μίλτη Παρασκευαΐδη. Δημοσιεύτηκε το 1984 στις Καμάρες, το περιοδικό του Συλλόγου Μοριανών Αττικής -δηλαδή των καταγομένων από τη Μόρια, ένα χωριό 7 χλμ. έξω από τη Μυτιλήνη. (Στη Μόρια είχε μαγαζί ο παππούς του πατέρα μου, ο Μυρογιάννης, αν και δεν λογαριάζεται για Μοριανός, πιο πολύ για Πληγωνιάτης, άλλο χωριό, από την άλλη μεριά της πόλης της Μυτιλήνης). Αργότερα, το αφήγημα περιλήφθηκε και στη συλλογή Κείμενα του ίδιου συγγραφέα.

Δεν παίρνω όρκο για την ακρίβεια των όσων αφηγείται ο Θ. Σαράφης-Καρτέρης. Για παράδειγμα, ο Λαπαθιώτης γεννήθηκε το 1888, όχι το 1889 ενώ και σε αρκετά άλλα σημεία έχω αμφιβολίες (ας πούμε, η Βικιπαίδεια αναφέρει ότι η γυναίκα του Φέρμα λεγόταν Άννα Παντζίκα, ενώ εδώ αναφέρεται ως Νίτσα Μπάτσικα). Αλλά δεν είναι αυτό το βασικό. Από την άλλη, πολύ γουστόζικο είναι το επεισόδιο με τον Λαπαθιώτη που μάντευε τις τετριμμένες ρίμες του πρωτόλειου ποιήματος.

Ευχαριστώ πολύ τον θείο μου Κώστα Μίσσιο, ποιητή και χαλκέντερο γραμματολόγο της λεσβιακής γραμματείας, που έθεσε το κείμενο υπόψη μου.

Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΦΕΡΜΑΣ

Όσοι παρακολουθούν τις παλιές ελληνικές ταινίες που προβάλλονται συχνότατα στην Τηλεόραση, θα έχουν προσέξει έναν καλόν ηθοποιό που εμφανίζεται στις περισσότερες απ’ αυτές, τον Νίκο Φέρμα. Είναι ένας θαυμάσιος τυπίστας που αποδίδει αριστοτεχνικά χαρακτηριστικούς ρόλους ανθρώπων του υπόκοσμου, διευθυντές υπόπτων κέντρων, νταήδες, κομπιναδόρους ή και απλούς λαϊκούς τύπους, όπως παλιατζήδες, μανάβηδες κ.α. Σ’ αυτά τα περιθωριακά πρόσωπα, τους ανθρώπους της πιάτσας, ο Φέρμας με το καλλιτεχνικό του ένστικτο δίνει ζωντάνια και πειστικότητα.

Fermas_NikosΚατά την εποχή που ο ελληνικός κινηματογράφος βρισκόταν στις δόξες του και η μια ταινία διαδεχόταν την άλλη, ο Φέρμας ήταν περιζήτητος απ’ τους παραγωγούς και τους σκηνοθέτες κι έχει παίξει σημαντικούς ρόλους πλάι σε μεγάλες φίρμες του θεάτρου και του κινηματογράφου, όπως τον Χορν, την αξέχαστη Λαμπέτη, τον Κωνσταντάρα, τη Βουγιουκλάκη, την Καρέζη, τη Σμαρούλα Γιούλη, τον Αυλωνίτη, τον Χατζηχρήστο, τον Φωτόπουλο και άλλους πρωταγωνιστές μας. Σε κάποια ταινία που δεν θυμάμαι τον τίτλο της, συμπρωταγωνιστούσε με τον θαυμάσιο κωμικό Βασίλη Αυλωνίτη. Κι είχε σημειώσει εξαιρετική επιτυχία.

Αυτός λοιπόν ο καλός ηθοποιός της σκηνής και της οθόνης, ο Νίκος Φέρμας, είναι Μοριανός. Αν διασώζονται στα γραφεία της Κοινότητας Μόριας τα παλιά μητρώα Αρρένων, σίγουρα θα τον βρούμε γραμμένο στα 1905 η 1906. Όχι φυσικά σαν Φέρμα. Το επίθετο αυτό είναι ψευδώνυμο καλλιτεχνικό και θα δούμε στη συνέχεια ποιος του τόδωσε, ποιος ήταν νονός του. Το πραγματικό του επώνυμο είναι Χατζηανδρέου. Ο πατέρας του, όπως έχω συμπεράνει απ’ τις κουβέντες που κάναμε κατά την πολύχρονη φιλία μας, ήταν ένας φτωχός αγρότης, μεροκαματιάρης. Όλη η περιουσία του ήταν ένα κτηματάκι με λίγα λιόδεντρα. Πέθανε όταν ο μονάκριβος γιος του ήταν σε μικρή ηλικία, τριών – τεσσάρων χρόνων. Η χήρα του για να τα βγάλει πέρα, εγκατέλειψε το χωριό κι εγκαταστάθηκε με το παιδί της στη Μυτιλήνη, όπου άρχισε να εργάζεται σαν οικιακή βοηθός σε διάφορα πλουσιόσπιτα. Για αρκετά χρόνια εργάστηκε μόνιμα σαν ένα είδος οικονόμου, στο αρχοντικό του Πιττακού Ευστρατίου στη Σουράδα, που ήταν διευθυντής του υποκαταστήματος της «Τράπεζας Αθηνών».

Με τον Νίκο γνωριστήκαμε στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού. Δεν θυμάμαι αν το τέλειωσε. Από μικρό παιδί δεν άντεχε σε περιορισμούς, ήθελε την ανεξαρτησία του. Εγκατέλειψε λοιπόν τα μαθητικά θρανία και βγήκε ν’ αγωνιστεί στη ζωή. Για μερικά χρόνια εργάστηκε σε μαγαζιά και διάφορα γραφεία σαν παιδί για όλες τις δουλειές, ώσπου ο Πιττακός Ευστρατίου, συγκινημένος απ’ τις ικεσίες της κακόμοιρης της μητέρας του, τον προσέλαβε κλητήρα στην Τράπεζα Αθηνών. Εκείνα τα χρόνια οι κλητήρες στις Τράπεζες φορούσαν ειδική στολή από ύφασμα χακί, με χρυσά κουμπιά και πηλήκιο. Κι εμείς πια καμαρώναμε τον φίλο μας κουρντισμένο, μέσα στη στολή του σαν ν’ αντικρίζαμε στρατηγό! Ίσως και να ζηλεύαμε για την άνοδό του.

Παιδιά είμαστε… Ο Νίκος ωστόσο ούτε και στην Τράπεζα δεν στέριωσε. Έπειτα από μερικούς μήνες παράτησε τις στολές και τα μεγαλεία του. Και δεν έκανε τίποτα. Τη διατροφή και το χαρτζιλίκι του είχε αναλάβει η μητέρα του που ξενοδούλευε. Τον ελάτρευε η καλή εκείνη γυναίκα τον μοναχογιό της.

Η κατάσταση αυτή με τον φίλο μας «να καααάθεται», όπως θα πει αρκετά χρόνια αργότερα ο συμπαθέστατος Φωτόπουλος, συνεχίστηκε ως τα 1923 οπότε αποκαλύ­φθηκε πως ο Νίκος που δεν φαινόταν ικανός για τίποτα είχε καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα και ιδιαίτερη κλίση στο Θέατρο. Το ταλέντο του διαισθάνθηκε ένας παλιός εκλεκτός ηθοποιός, ο Δημήτριος Βερώνης, αδελφός της μεγάλης πρωταγω­νίστριας Αικατερίνης Βερώνη – Γεννάδη που με τη Μικρασιαπκή καταστροφή βρέθηκε στη Μυτιλήνη με τη γυναίκα του, την αδελφή του Σμαράγδα και τα δυο κοριτσάκια του, τη Σοφία και την Καίτη. (Τα κοριτσάκια αυτά λίγα χρόνια αργότερα αφού διέπρεψαν αρχικά σαν «Βερωνάκια», εξελίχτηκαν σε εκλεκτές πρωταγωνί­στριες που ελάμπρυναν τη μουσική μας σκηνή). Ο Βερώνης για να τα φέρει βόλτα κατά τη δύσκολη εκείνη εποχή, άρχισε να δίνει παραστάσεις στρατολογώντας διάφορους ερασιτέχνες που είχαν το ψώνιο του θεάτρου. Ανάμεσα σ’ αυτούς κι ο φίλος μας. Παλιά καραμπίνα του θεάτρου ο θιασάρχης, διέβλεψε πως ο νέος αυτός κάτι μπορούσε να κάνει στο θέατρο. Η πρώτη του δουλειά ωστόσο ήταν να του αλλάξει το όνομα.

— Πώς σε λένε; τον ρώτησε

— Νίκο Χατζηανδρέου.

— Νίκο Χατζηανδρέου; έκανε ο Βερώνης. Αυτό το όνομα παιδί μου, είναι ακατάλληλο για το θέατρο. Θα το αλλάξουμε. Κι αφού σκέφτηκε λίγο, αποφάνθηκε.

— Θα λέγεσαι Φέρμας. Νίκος Φέρμας. Σ’ αρέσει;

Ο Νίκος, με την αδιαφορία που τον διέκρινε για τα πάντα, δεν έφερε αντίρρηση. Και πήρε το ψευδώνυμο με το οποίο καθιερώθηκε στο θέατρο και τον κινηματογρά­φο. Αλλά η μετονομασία αυτή είχε και μίαν άλλη… ευεργετική συνέπεια για το φίλο μας. Δεν στρατεύτηκε! Έμεινε ανυπότακτος σ’ όλη του τη ζωή. Οι στρατολογικές αρχές αναζητούσαν στη Μυτιλήνη τον Χατζηανδρέου για να εκπληρώσει τις υπηρεσίες του προς την Πατρίδα. Αυτός όμως ζούσε στην Αθήνα ως Φέρμας. Δεν τον βρήκαν ποτέ.

Ο αυτοσχέδιος θίασος Βερώνη έδωσε αρκετές παραστάσεις στη Μυτιλήνη και στα χωριά κι όπως συμβαίνει κατά κανόνα στις επιχειρήσεις αυτές, διαλύθηκε. Ο Φέρμας όμως, παίζοντας διάφορους ρόλους στη «Γκόλφω» του Περεσιάδη, τον «Αγαπητικό της βοσκοπούλας» του Κορομηλά, τις «Δυο ορφανές» του Ντ’ Εννερύ και άλλα δακρύβρεκτα έργα του ρεπερτορίου, είχε πάρει τον αέρα της σκηνής. Και μόλις διαλύθηκε ο θίασος, έφυγε για την Αθήνα αναζητώντας ευρύτερους καλλιτεχνικούς ορίζοντες. Οι φίλοι του τον κλαίγαμε. Σκεπτόμαστε πως ήταν αδύνατον να επιβιώσει στους αθηναϊκούς θιάσους με τα τρανταχτά ονόματα. Ούτε για κομπάρσο δεν θα τον έπαιρναν. Πέσαμε έξω στις απαισιόδοξες προβλέψεις μας. Όταν το καλοκαίρι του 1925 ήλθα για πρώτη φορά στην Αθήνα, βρήκα τον Φέρμα, πού νομίζετε; Στο περίφημο «Θέατρο Τέχνης» που είχε ιδρύσει τότε ο Σπύρος Μελάς. Ήταν ένας σοβαρός θεατρικός οργανισμός που τον είχαν ενισχύσει οικονομικά ενθουσιώδεις λάτρεις του θεάτρου. Πρώτος ανάμεσα σ’ αυτούς ο διαπρεπής δημοσιογράφος Δημήτρης Λαμπράκης, εκδότης της μεγάλης εφημερίδας «Ελεύθερον Βήμα», ο οποίος προσέφερε για το σκοπό αυτό, 120.000 δραχμές, ποσό τεράστιο για την εποχή εκείνη. Κι άλλοι εύποροι φιλότεχνοι προσέφεραν μικρότερα ποσά. Έτσι νοικιάστηκε το θέατρο «Αθήναιον», αντίκρυ στο Μουσείο, κι άρχισε εντατική δουλειά. Ο δαιμόνιος Μελάς με τους συνεργάτες του, τον ζωγράφο Περικλή Βυζάντιο που έκανε τις σκηνογραφίες και τον ενδυματολόγο Αντώνη Φωκά, έδωσε αξέχαστες παραστάσεις. Η έναρξη έγινε με την τραγωδία του Αισχύλου «Επτά επί Θήβας» κι

ακολούθησαν «Το δίλημμα του γιατρού» του πρωτοεμφανιζόμενου στην Ελλάδα Μπέρναρ Σω, το «Έξη πρόσωπα ζητούν συγγραφέα» του Λουίτζι Πιραντέλλο όπου έλα6ε μέρος και σαν ηθοποιός ο Μελάς, κι άλλα έργα ποιότητας. Στο θίασο μετείχαν η αξέχαστη Ελένη Παπαδάκη που έκανε τότε τις πρώτες εμφανίσεις της στο θέατρο, η Αντιγόνη Μεταξά, η μετέπειτα γνωστότατη «Θεία Λένα», η Γαλανού, ο Ηλίας Δεστούνης. ο Κώστας Κροντηράς. κι άλλοι γνωστοί ηθοποιοί. Ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν κι ο Φέρμας. Αυτός κι ο Περικλής Χριστοφορίδης που πέθανε πέρυσι ήταν τα νεότερα μέλη του θιάσου. Φυσικά ο Φέρμας έπαιζε ρολάκια. Αλλά σ’ έναν τέτοιο θίασο και το να λέει λίγα λόγια ήταν σημαντικό για έναν νέο ηθοποιό. Είχε πολλά να διδαχτεί.

Πολλές απ’ τις ωραίες εκείνες παραστάσεις του «Θεάτρου Τέχνης» παρακολούθη­σα δωρεάν. Ο Φέρμας, με τα μέσα που διέθετε, κατάφερνε, συνεννοούμενος με τον θυρωρό, να με βάζει στο θέατρο δίχως εισιτήριο. Και τον καμάρωνα τον φίλο μου να λέει τα λίγα λόγια του στη σκηνή, ανάμεσα σε τόσο διαλεχτούς ηθοποιούς.

Την εποχή εκείνη του μποεμισμού ήταν της μόδας οι λογοτεχνικές συντροφιές που τις αποτελούσαν νέοι πεζογράφοι και ποιητές καθώς και ηθοποιοί. Σε μια τέτοια συντροφιά μετείχε ο Φέρμας. Η καλλιτεχνική εκείνη παρέα συγκεντρωνόταν σ’ ένα ιδιόρρυθμο αλλά και αρκετά ύποπτο κέντρο – διέθετε και ιδιαίτερα δωμάτια για ζευγαράκια – στο Μετς. κοντά στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Δεν νομίζω πως υπάρχει το κέντρο αυτό σήμερα. Οι συζητήσεις επάνω σε διάφορα φιλολογικά και καλλιτεχνικά θέματα, κρατούσαν όλη τη νύχτα, ως το πρωί. Κυριαρχούσα μορφή ήταν ο ποιητής Ναπολέων Λαπαθιώτης. Είχε τον πρώτο λόγο κι όλοι οι άλλοι τον άκουγαν με προσοχή. Κι αυτοί οι άλλοι, ήταν, όσο θυμάμαι έπειτα από εξήντα περίπου χρόνια, ο ποιητής Κωστής Βελμύρας με το μονόκλ του, ο θεατρικός συγγραφέας Δημήτρης Μπόγρης που ήταν γνωστός από το επιτυχημένο έργο του «Τ αρραβωνιάσματα». ο Χρίστος Γερογιάννης, ο δημοσιογράφος Χαρίλαος Παπαντωνίου, αδελφός του Ζαχαρία, οι νέοι ηθοποιοί Ανδρέας Παντόπουλος, δυναμικό ταλέντο, Τίμος Βιτσιώρης, ένας πολύ καλλιεργημένος καλλιτέχνης που παρουσίασε αργότερα και θαυμάσια ποιήματα, ο πνευματώδης Γιάννης Σπαρίδης και άλλοι που δεν τους συγκρατεί η μνήμη μου. Σ’ αυτή τη συντροφιά κατάφερε να μπάσει κι εμένα ο Φέρμας σαν… ακροατή. Κάποιο βράδυ είχα την έμπνευση να δώσω στο Φέρμα να διαβάσει ένα ποίημα που είχα γράψει λέγοντας όχι βέβαια πως είναι δικό μου αλλά κάποιου γνωστού του. Ο Λαπαθιώτης το γλέντησε! Όταν ο Φέρμας διάβαζε ένα στίχο, έβρισκε προκαταβολικά τη ρίμα που ακολουθούσε. Και δεν έπεσε έξω σε καμιά. Τόσο κοινές, φτηνές ήταν οι ρίμες μου που εγώ τις είχα περί πολλού. Ευτυχώς ο Φέρμας δε με αποκάλυψε. Έπειτ’ από το κάζο αυτό έκανα πολλά χρόνια να ξαναγράψω στίχους, που, εδώ που τα λέμε, δεν ήσαν και πολύ καλύτεροι από εκείνους που γλέντησε ο Λαπαθιώτης.

Ας μου επιτραπεί να προσθέσω λίγα λόγια για τον ιδιόρρυθμο ποιητή. Ήταν μια προσωπικότητα εντυπωσιακή. Την εποχή που είχα την τύχη να τον γνωρίσω, ήταν 36 χρονών. Είχε γεννηθεί στα 1889. Δεν έδειχνε ωστόσο περισσότερο από 25. Το πρόσωπό του ήταν ωραίο, νεανικό. Κυκλοφορούσε μονάχα τη νύχτα. Με το φως της ημέρας δεν τον έβλεπε κανένας. Μόλις χάραζε η αυγή, κλεινόταν στο σπίτι του, κάπου στα Εξάρχεια και περνούσε τις ώρες του με μελέτες, γράψιμο και με το πιάνο που έπαιζε – είχε σπουδάσει μουσική. Δεν εργάστηκε ποτέ για βιοπορισμό. Ο πατέρας του στρατηγός Λαπαθιώτης τού είχε αφήσει σημαντική περιουσία. Ήλθε όμως η Κατοχή που ισοπέδωσε τα πάντα. Τα χρήματά του εξανεμίστηκαν κι άρχισε να ξεπουλά στους μαυραγορίτες τα σπάνια βιβλία του που τόσο αγαπούσε, τους πίνακες, τα σερβίτσια, τα έπιπλα, κι ό,τι υπήρχε στο σπίτι του, ακόμα και το πιάνο. Στο τέλος δεν άντεξε κι έθεσε μονάχος του τέρμα στην απελπιστική του ζωή. Έτσι χάθηκε στα 55 του χρόνια ο Λαπαθιώτης, ένας απ’ τους εκλεκτότερους λυρικούς ποιητές κι αισθητικούς της γενιάς του.

Αν ξαναγυρίσουμε όμως στο Φέρμα. ‘Οταν έληξε η καλοκαιρινή σαιζόν του 1925, το «θέατρο Τέχνης» του Μελά, παρά τις επιτυχίες του, αναγκάστηκε να διακόψει τη λειτουργία του ελλείψει χειμερινής στέγης. Τα κλειστά θέατρα ήταν λιγοστά την εποχή εκείνη. Αλλά ο φίλος μας δεν το πήρε επί πόνου. Είχε μπει στη θεατρική πιάτσα κι άρχισε να παίζει όπου τύχαινε δουλειά, κυρίως με μικροθιάσους. Η Τέχνη είχε παραμεριστεί, το μεροκάματο τον ενδιέφερε περισσότερο.

Έτσι τον άφησα, πότε να δουλεύει και πότε να κάθεται, στο καφενείο «Στέμμα» της Ομόνοιας που ήταν το στέκι των ηθοποιών, όταν επέστρεψα στη Μυτιλήνη. Τον ξαναείδα για λίγο όταν ήλθε στην πατρίδα μ’ έναν θίασο. Δεν νομίζω πως τον θυμήθηκε κανένας, οι παλιοί φίλοι της νεανικής ηλικίας είχαν σκορπίσει. Με την ευκαιρία αυτή, πήγε στη Μόρια, βρήκε στα γρήγορα κάποιον αγοραστή και ξεπούλησε όσο – όσο εκείνο το κτηματάκι με τα λίγα λιόδεντρα που του είχε αφήσει μοναδική κληρονομιά ο πατέρας του. Άλλωστε καμιάν απολαυή δεν είχε από το κτήμα αυτό. Ο συγγενής που το φρόντιζε δεν του έδωσε ποτέ ούτε δραχμή. Το πούλησε λοιπόν και ησύχασε.

Και τα χρόνια πέρασαν. Όταν στα 1936 εγκαταστάθηκα μόνιμα στην Αθήνα συνδεθήκαμε ακόμα περισσότερο με τον παιδικό μου φίλο. Δεν είχα άλλωστε και πολλούς γνωστούς στην πρωτεύουσα και επί αρκετό διάστημα είμαστε αχώριστοι. Είχε φέρει απ’ τη Μυτιλήνη τη μητέρα του που είχε πια γεράσει και τη φρόνησε στοργικά ως το θάνατό της. Παντρεύτηκε λίγο αργότερα μια καλή κοπέλα, τη χορεύτρια Νίτσα Μπάτσικα, που του ταίριαζε απόλυτα γιατί κι αυτή ήταν μια εύθυμη και καλόκαρδη γυναίκα. Ο γάμος τους κράτησε αδιατάραχτα, πράγμα όχι και πολύ συνηθισμένο στα θεατρικά ζευγάρια.

Στο μεταξύ ο Φέρμας είχε ανέβει καλλιτεχνικά. Δεν είχε βέβαια γίνει κανένας σπουδαίος πρωταγωνιστής, είχε όμως, με τη θεατρική πείρα τόσων χρόνων, αποκτήσει κάποιο όνομα. Κι αυτό ήταν σημαντικό. Οι θιασάρχες τον αναγνώριζαν και τον ζητούσαν στις δουλειές τους. Έτσι του δόθηκε η ευκαιρία να εμφανιστεί με μεγάλα θεατρικά συγκροτήματα, έφθασε και στα θέατρα της λεωφόρου Αλεξάν­δρας, του αθηναϊκού Μπροντγουέι. Θυμάμαι μια πολύ επιτυχημένη του εμφάνιση στο «Παρκ» με τον μεγάλο θίασο του Κώστα Χατζηχρήστου. Απέδωσε θαυμάσια το χαρακτηριστικό τύπο ενός ενεχυροδανειστή στην ωραία κωμωδία των Σακελλάριου – Γιαννακόπουλου, «Ο Ηλίας του 16ου». Ο Χατζηχρήστος τον εκτιμούσε ιδιαίτερα και επί πολλά χρόνια ο Φέρμας ήταν μόνιμο στέλεχος των θιάσων του δημοφιλούς κωμικού. Ωστόσο, ο Φέρμας έγινε ευρύτερα γνωστός από τις ταινίες που πήρε μέρος και για τις οποίες μιλήσαμε στην αρχή. Μ’ αυτές καθιερώθηκε στο Πανελλήνιο σαν ένας επιτυχημένος δημιουργός λαϊκών τύπων.

Τα τελευταία χρόνια οι σχέσεις μας αραίωσαν. Παντρεύτηκα στο μεταξύ και τραβήχτηκα στη Φιλοθέη, εκείνος έμενε με την γυναίκα του στα παλιά λημέρια, γύρω στο Μεταξουργείο κι αργότερα εγκαταστάθηκε στην Ηλιούπολη. Οι δρόμοι μας χωρίστηκαν. Τον συναντούσα κατ’ αραιά διαστήματα στο μπαρ της Στοάς Χατζηχρήστου, που υπάρχει και σήμερα. Καθόμαστε για λίγο, και θυμόμαστε τα παλιά. Εκείνο που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι ο Φέρμας που αδιαφορούσε για τα πάντα έτρεφε απεριόριστο σεβασμό για τον Δημήτρη Βερώνη, τον σπουδαίο ηθοποιό που του έδωσε τα πρώτα θεατρικά μαθήματα. Η κόρη του Βερώνη η αγαπητή μου πρωταγωνίστρια Καίτη Βερώνη – Μαυροπούλου, μου ανέφερε σε μια τηλεφωνική μας επικοινωνία, ότι στα χαρτιά του πατέρα της βρήκε ένα γράμμα που του είχε στείλει ο Φέρμας και τον ευχαριστούσε για όσα είχε κάνει γι’ αυτόν ο παλαίμαχος θιασάρχης. Το γράμμα αρχίζει με την προσφώνηση «Σεβαστέ μου διδάσκαλε» και καταλήγει: «Ασπάζομαι την χείρα σας, Νίκος Φέρμας».

Τον Αύγουστο του 1972 ο Νίκος Φέρμας πέθανε ξαφνικά από καρδιακή προσβολή. Και το έχω βάρος στη συνείδησή μου γιατί δεν πληροφορήθηκα έγκαιρα το θάνατο του αγαπητού μου φίλου και δεν πήγα στην κηδεία του.

 

Advertisements

236 Σχόλια to “Ο φίλος μου ο Φέρμας (του Θαν. Σαράφη-Καρτέρη)”

  1. Γς said

    Καλημέρα

  2. Καλημέρα, καλό μήνα!
    Βλέπω τη λέξη τυπίστας. Είναι αυτός που εγώ ξέρω καρατερίστα, ε;

  3. Aγάπη said

    Καλημέρα
    Καλό μήνα κι’ ας είναι και κουτσός
    http://www.hprt-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=0000047039&tsz=0&autostart=0
    Με τί αγάπη τον αναφέρουν 🙂

  4. Aγάπη said

    Και βρίσκω εδώ μια χαριτωμένη πλάκα σε μιαν εκκλησία
    http://www.mixanitouxronou.gr/re-kiprie-den-katalaves-ti-ine-chasisi-ine-i-plaka-tou-ithopiou-nikou-ferma-ston-sotiri-moustaka/

  5. Μαρία said

    2
    Και δεν είσαι ο μόνος.

  6. atheofobos said

    Η ταινία που αναφέρει ότι συμπρωταγωνιστούσε με τον Αυλωνίτη πρέπει να είναι Ο Λεφτάς σε σκηνοθεσία Τσιφόρου του 1958

  7. spiral architect said

    Kαλό μήνα. 🙂
    Ωραίο αφιέρωμα για έναν καλό καρατερίστα ηθοποιό.

  8. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Τέτοιος «μάγκας» σαν τον Φέρμα δεν ξαναγίνηκε ποτέ στον ελληνικό κινηματογράφο! Σε πολλές μάλιστα ταινίες ήταν ο ουσιαστικός πρωταγωνιστής αφού η -έστω και μικρής διάρκειας- ερμηνεία του ήταν αυτή που έδινε το χρώμα σ’ αυτές. Μεταξύ των πολλών ρόλων όπου διέπρεψε ήταν και αυτός του μπεσαλή ανθρώπυ της νύχτας στην Τρούμπα, στην «Λόλα» του Δημόπουλου, όπου -μετά από το «ψυχή βαθιά»- χορεύει ένα ανεπανάληπτο χασάπικο του Ξαρχάκου με τον Κούρκουλο και την Καρέζη.. Αξέχαστος!

  9. Νέο Kid Στο Block said

    O Φέρμας ήταν εκπληκτικός ηθοποιός! Ο αγαπημένος μου. Ειδικά οι ατάκες του στο «καλώς ήρθε το δολλάριο» ήταν άλλο πράμα!

    «100 δραχμές για τελεγκράμ ρε Ανρί; Τι θα τηλεγραφήσεις; Τους Άθλιους του Βίκτορος Ουγκώ;» 😆 😆

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και τα γιουτουμπάκια.

    2-5: Ναι, έπρεπε να το σχολιάσω ίσως, τυπίστας είναι αυτό που οι πιο πολλοί λέμε ‘καρατερίστας’.

    7: Καλό. Αναρωτιέμαι από ποια ταινία είναι το δεύτερο απόσπασμα -περί το 2′, αυτό με τον Χατζηχρήστο.

  11. cronopiusa said


    κάποτε στην Ισπανία είχαν ρίξει μαυράκι στο Botafumeiro https://www.youtube.com/watch?v=2QFd_55El1I

    περιμένουμε πολλά απ τον Φλεβάρη

    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!

  12. Γς said

    >αρκετά ύποπτο κέντρο – διέθετε και ιδιαίτερα δωμάτια για ζευγαράκια – στο Μετς.

    Κι ήταν πιο κοντά σε κείνη την εποχή, παρά στη σημερινή, όταν ο Γς πριν 50τόσα χρόνια, πήγαινε σ ένα τέτοιο μαγαζί με δωματιάκια, μακριά απ το κέντρο. Στην Νέα Ερυθραία.

  13. Μαρία said

    10
    Το γράφει απο κάτω: Δράκουλας και σια 1959
    http://www.retromaniax.gr/vb/showthread.php?21009-%C4%F1%DC%EA%EF%F5%EB%E1%F2-%EA%E1%E9-%D3%E9%E1-1959

  14. sarant said

    13: Μερσί, δεν το είχα προσέξει!

  15. # 12

    Πριν λίγα χρόνια ένα τέτοιο μαγαζί υπήρχε στην Αγία Παρασκευή, λίγα χιλιόμετρα έξω από τηνΛειβαδά προς Αλίαρτο, δεν ξέρω σήμερα, έχω χρόνια να περάσω από εκεί

  16. Παναγιώτης Κ. said

    Ο Νίκος Φέρμας, ο Αθηνόδωρος Προύσαλης υπήρξαν οι χαρακτηριστικές φωνές στον Ελληνικό κινηματογράφο. Ο τόνος της ομιλίας τους είχε μια χαρακτηριστική καθαρότητα. Σε δεύτερους ρόλους αλλά απολύτως απαραίτητοι, πραγματικά στηρίγματα της θεατρικής πράξης. Υπήρξαν τα «μπουτέλια» (=λατάκι δηλαδή κομμάτι ξύλου που τοποθετείται για να κοντράρει το καλούπι, τετράγωνης διατομής. Σήμερα έχουν αντικατασταθεί από σωλήνες με βίδα) του θεάτρου. Χρησιμοποιώ τον όρο που άκουσα από κάποιο θεατράνθρωπο ο οποίος αναφέρθηκε σε αυτούς για να τους τιμήσει.

    Και σήμερα νομίζω ότι υπάρχουν αντικαταστάτες τους με ιδιότυπο τόνο στη φωνή τους. Όχι βέβαια για να παίξουν το ρόλο του λαϊκού ανθρώπου όπως τον ξέραμε-τέτοιος τύπος δεν υπάρχει-αλλά τον σύγχρονο λαϊκό άνθρωπο που έχει μάθει γράμματα και «αγωνίζεται να σταθεί στα πόδια του»…μακρυά από το δημόσιο και τις ΔΕΚΟ 🙂

  17. Theo said

    Καλημέρα!
    Ενδιαφέρουσες πληροφορίες.
    Πάντως, όταν είδα τον τίτλο, νόμισα πως αναφερόταν σε κανένα σκύλο που φερμάρει 🙂

  18. gryphon said

    Ωραιο αρθρο.
    Κι για μενα ο Φερμας ειναι απο τους μεγαλυτερους ελληνες ηθοποιους.Οχι μικρων ρολων.Ηθοποιους γενικα.
    Ποτε δεν βαριεμαι να τον βλεπω και παλαιοτερα αμα τυχαινε να εχει καποια ταινια που ηξερα οτι παιζει εστω και αν εμφανιζοταν για πεντε λεπτα καθομουν να την δω.Ευτυχως τωρα υπαρχουν οι περισσοτερες στο ιντερνετ και μπορω να βλεπω αμεσως το σημειο που παιζει
    Αυτη η σκηνη που εβαλε ο Σπαιραλ ,με τον Βεγγο στο εστιατοριο εκπληκτικη.
    Αλλες που θυμαμαι προχειρα στην Χαρτοπαιχτρα που τον συναντα η Βλαχοπουλου στο κρατητηριο και οπου παιζει τον παπατζη η με τον Χατζηχρηστο στο «Φως νερο τηλεφωνο οικοπεδα με δοσεις» οπου παει με την χοντρη αδερφη του που τρωει σουβλακια και τον νανο γαμπρο του να του παρει οικοπεδο για προικα.
    Παλι με τον Χατζηχρηστο στον Ζηκο παιζει καταπληκτικα τον πατερα της κοπελας που θελει να παντρευτει ο κυρ Παντελης και τον οποιο ο Ζηκος αποκαλει ειρωνικα τραβαγιερη αν ακουω καλα.
    Οχι ακριβως κωμικος ρολος αλλα πολυ πολυ υψλης ποιοτητας παιξιμο ειδικα ξεροντας με αυτα που διαβασα οτι δεν ειχε κανει τιποτα ιδιαιτερες σπουδες υποκριτικης.Ειναι και μια σκηνη με την Μαρικα Νεζερ που κανει το προξενιο και της λεει «ναι αλλα ο ανθρωπος ειναι πλουσιος το ξερει οτι εμας μας λειπουν 99 δραχμες για να βαλουμε στην ακρη ενα κατοσταρικο.
    Διαχρονικη διαπιστωση.
    Καπου ειχα διαβασει καποτε οτι εκανε και σχεδον συστηματικη χρηση χασις.Δεν το λεω σαν μομφη αλλα ταιριαζει με την εικονα που ειχε σε πολλους ρολους του μαγκα κλπ.Φαινεται οτι συναναστρεφοταν ανθρωπους τετοιουε ρεμπετες κλπ και συχναζε σε μερη που πηγαιναν η πιθανον ηταν και ο ιδιος και γι’αυτο το στυλ αυτο με την ομιλια τον τονο της φωνης ολα ειχαν τετοια αληθοφανεια.

  19. sarant said

    16: Μπουντέλια τα λένε επίσης.
    Και εδώ ένα κουίζ
    http://www.retromaniax.gr/vb/showthread.php?18620-%CA%EF%F5%DF%E6-%D4%E1-quot-%EC%F0%EF%F5%ED%F4%DD%EB%E9%E1-quot-%F4%EF%F5-%E5%EB%EB%E7%ED%E9%EA%EF%FD-%EA%E9%ED%E7%EC%E1%F4%EF%E3%F1%DC%F6%EF%F5

    18: Πράγματι, μεγάλη υπόθεση το ιντερνέτι για τις ταινίες αυτές.

  20. Α ναι και καλό μήνα..

  21. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Καλημέρα και καλό μήνα.

    Ωραίο το σημερινό άρθρο, πραγματικά θεϊκός ο Φέρμας, που μέχρι και πρίν τέσσερα πένταε χρόνια δεν θυμόμουν ποτέ το όνομά του. Νομίζω οτι θα ήταν καλό να έβαζες μιά φορά το μήνα ίσως, κάποιο παρόμοιο για κάθε «δεύτερο» ηθοποιό, απο τους πολλούς μεγάλους και σημαντικούς που έχουμε απολαύσει στις παλιές ταινίες, μας είναι πασίγνωστες φιγούρες, αλλά δυστυχώς αγνοούμε οι περισσότεροι το όνομά τους.

  22. Γς said

    16:

    >Ο Νίκος Φέρμας, ο Αθηνόδωρος Προύσαλης υπήρξαν οι χαρακτηριστικές φωνές στον Ελληνικό κινηματογράφοπο

    Ο άνθρωπος που περιποιόταν τα λουλούδια του ευχαρίστως ήρθε να βοηθήσει τον Γς και να του δώσει οδηγίες με το ωραίο ύφος του και την χαρακτηριστική του φωνή

    😉

  23. Παύλος said

    @17 Εγώ όταν είδα τον τίτλο νόμισα ότι θα μας πει κάτι για τον Φερμά!

  24. sarant said

    23: Ήθελα να γράψω κάτι ωραίο για τον Φερμά, αλλά δεν έχω χώρο 🙂

    22: Γεια σου Γς με τις ιστορίες σου!

    21: Θα πρέπει να βρίσκω και υλικό όμως.

  25. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ε να πω κι εγώ για ΤΑ Φέρμα, παρόλο που στο Φέρμα τον αξέχαστο πήγε ο νους μου
    http://www.cretanbeaches.com/paralies/lasithi/paralia-agia-fotia/

  26. Κουνελόγατος said

    25. Καλά είναι εκεί -αν και λίγο εμπορικό για τα γούστα μου- καλύτερα όμως στην πινέζα… Δε λέω που, για να μη μου πάρουν το παραλιάκι…

  27. stratosbg said

    Reblogged this on a hairless ape.

  28. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Και ως σπουδαίος δευτερολίστας αναφέρεται.
    Πυκνός Φέρμας εδώ
    https://www.facebook.com/pages/%CE%9D%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CE%A6%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CF%82-Nikos-Fermas/130408027031717

  29. Γς said

    25:

    Εμένα το εκλεκτό μυαλό μου πήγε σ αυτόν
    [και το τελευταίο θεώρημά του]

  30. cronopiusa said

    ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ

  31. Λ said

    Μεγάλο το σοκ για το γεφύρι της Πλάκας.

    Κατά τα άλλα,από το Άννα στο Νίτσα δεν είναι μεγάλη η διαφορά: Άννα, Αννίτσα, Νίτσα όπως Ελένη, Ελενίτσα, Νίτσα ή Αντωνία, Αντωνίτσα, Νίτσα.

  32. cronopiusa said

  33. cronopiusa said

  34. giorgos said

    Πρεμιέρα σήμερα 7.15 τής έκπομπής «Οί λέξεις φταίνε» Μέ προσκεκλημένο τόν καθηγητή Θ.Τάσιο .

  35. Πάνος με πεζά said

    Μεγάλη μορφή ο Φέρμας. Με τη συνήθη χαρακτηριστική του επωδό «Ναι για !», ή ένα σκέτο μακρόσυρτο «Ναι !»
    Περιβόλι σωστό οι ατάκες του, ων ουκ έστι αριθμός :
    – Δύσκολη γλώσσα αυτά τα εγγλέζικα. Αφού όταν τη μιλάνε, απορώ πώς συνεννοούνται !’ («Δολλάριο»)
    – Έχω και φυστίκι Αιγίνης…παίζω και μονά-ζυγά ! (κολιτσίδας πλανόδιος σε ταινία με το Βέγγο)
    – Τσάκω και σπάσε. -Τσακώνω και σπάω («Ο εξυπνάκιας»).

    Μερικά πράγματα δεν είναι τυχαία : ο λαϊκός τύπος του Φέρμα βρήκε πεδίο ν’ ανθίσει κάτω από τους πολύ σημαντικότερους ρόλους που έπαιρνε ο, ίδιων λαϊκών χαρακτηριστικών, Μίμης Φωτόπουλος. Ο Μίμης ωστόσο, είχε το «κλικ» για το κάτι παραπάνω, κι αυτό άφησε ελεύθερο το πεδίο στο Φέρμα. Κι, όσο να πεις, ο Φέρμας μια «σχολή» τη δημιούργησε, αφού νεώτεροι «μάγκες» που βλέπουμε σε ταινίες και βιντεοταινίες (ο Προύσαλης, ο Παράβας, ο Μαλούχος, κλπ.) έχουν σαφείς επιρροές.

    Ο Φέρμας μπερδευόταν με τον επίσης ηθοποιό Γιάννη Φέρμη. Λόγω της ομοιότητας των επωνύμων τους, σε αρκετές ταινίες έχει γραφτεί ο Νίκος Φέρμας ως «Φέρμης». Ωστόσο ο Γιάννης Φέρμης ήταν η «altera pars», το «άκακο αρνάκι», πολύ λιγότερων φυσικά ταινιών.

    Και για τα «μπουντέλια», η άσχετη τεχνική λεπτομέρεια της μέρας : για να μπουτελιάρουμε προεντεταμένο δοκάρι, χρησιμοποιούμε, εκτός της από κάτω στήριξη, σημαντικό ισχυρό σφήνωμα μέσω μπουντελιών με τον επάνω όροφο. Κι αυτό γιατί λόγω της προέντασης, ξεκαλουπώνοντας, το δοκάρι κενό φορτίου, θα έχει την τάση να σηκωθεί προς τα πάνω… Είναι περιστατικό που έχει συμβεί, δεκαετίες πριν.

  36. Πάνος με πεζά said

    Και καλό μήνα, που τόνε ξέχασα. Γιορτάζει σήμερα ο Τρύφωνας, κι ο Άγιος Τρύφωνας στην Παλλήνη, προστάτης των αμπελουργών.

  37. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    31: Ασφαλώς, Νίτσα εδώ είναι η Άννα.

    34: Σε ποιο κανάλι;

    35: Σωστό αυτό με τις επιρροές των ηθοποιών.

  38. Πάνος με πεζά said

    Με το γεφύρι της Πλάκας φυσικά έπαθα κι εγώ…πλάκα. Το έχω γνωρίσει από ταξιδιωτικές εκπομπές (Μαμαλάκης, μάνεσης), αλλά ποτέ από κοντά…Έχασα…

  39. giorgos said

    »34» NERIT

  40. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    24 γ – Δίκιο έχεις, αλλά αν το αποφάσιζες και ζήταγες το σχετικό υλικό, μάλλον θα είχες πρόβλημα χώρου αποθήκευσης (χαμόγελο).

    26 – Η Ελλάδα έχει άπειρες μικρές παραλίες για να φοβάσαι μη σου την πάρουν, άσε που αν ήταν να γίνει θα είχε συμβεί. Ευτυχώς για μάς που δεν μπορούμε την πολυκοσμία, οι πολλοί ακολουθούν την εμπορική προκατασκευασμένη εικόνα της ιδανικής παραλίας, κι έτσι πάνω απο το 90% των παραλιών είναι «απάτητες».

    Ας διαφημίσω κι εγώ το αγαπημένο μου σκληρό νησί (απο τα γνωστά, αυτό που θεωρώ δικό μου δεν το αποκαλύπτω, αν και δεν νομίζω να πάει ποτέ κανείς, θέλει σκάφος και αρκετή τόλμη) με την άγρια ομορφιά του, ή θα το ερωτευτεί κανείς ή θα το μισήσει.

    https://www.google.gr/search?q=%CF%83%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CE%B8%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7+%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1+%CE%BC%CE%B5+%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%B1&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=o1LOVNarMIT0UqWNgIgB&ved=0CCcQsAQ&biw=1024&bih=579

  41. Νέο Kid Στο Block said

    http://en.wikipedia.org/wiki/Plaka_Bridge 😦
    To μεγαλύτερο άνοιγμα (40 μ.) σε γιοφύρι από σχιστόλιθο στην Ευρώπη. Μνημείο παραδοσιακής τεχνικής και μαστοριάς.
    Μια-δυό @$#ημένες μπεμβέ θα κόστιζε η συντήρηση-υποστήριξή του γαμώτο! (αν και δεν ξέρω,για νάμαστε ειλικρινείς και δίκαιοι, τι πλημμυρικές συνθήκες επικράτησαν . Αλλά υπάρχουν τρόποι ,με όχι πολλά λεφτά, να προστατευτούν τα βάθρα από διαβρώσεις ,αλλά από το πολύ ωραίο βιντεάκι της Χρόνης αντιλαμβάνομαι ότι περί άλλα τύρβαζαν οι «αρμόδιοι»…)

  42. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    36 – «Γιορτάζει σήμερα ο Τρύφωνας, κι ο Άγιος Τρύφωνας»

  43. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    30. Στο ταινιάκι για το γεφύρι της Πλάκας,έχει σημαντικές πληροφορίες και λεξιλόγιο.Το μονότοξο πέτρινο γιοφύρι ήταν το μεγαλύτερο στα Βαλκάνια.
    Τα κουδαρόπλα ‘εκλαιγαν λέει στο 4:3΄ .Τα τσιράκια, οι βοηθοί, είναι; Αναφέρει και το Κοτόρτσι απ όπου ήταν ο πρώτος μάστορας.Γρηγόρη, κρίμα για το στολίδι του τόπου σου.
    Τί ήταν τα αυγά που λέει ότι ρίξανε στο κουρασάνι κατά την κατασκευή;
    Το λέει κλείνοντας πως αν δεν πνιγεί, σίγουρα θα καταρρεύσει και ιδού σήμερα.

  44. Aγάπη said

    Για το γεφύρι όλες, – οι πονέσαμε.
    Όμως διαβάζω εδώ http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231382003 :
    Σε κατάστασης έκτακτης ανάγκης κηρύχθηκε ο δήμος της Άρτας, ενώ σε προληπτική εκκένωση χωριών στα πεδινά προχωρούν οι αρχές, καθώς ο Άραχθος, ο Αχέροντας και ο Λούρος έχουν ξεφύγει από το όριο κινδύνου.

    «Θα εκκενώσουμε προληπτικά τα πεδινά χωριά, ο Άραχθος κατεβάζει νερό» είπε στον Σκάι ο περιφερειάρχης Ηπείρου, Αλέξανδρος Καχριμάνης.

    Τα χωριά που εκκενώθηκαν προληπτικά είναι οι Κεραμάτες, Νεοχώρι, Συκιές, Λουτρότοπος, Κομμένο και Ακροποταμιά και οι κάτοικοί τους μεταφέρονται με λεωφορεία σε γειτονικές περιοχές. Ωστόσο, η Πυροσβεστική δεν έχει δεχτεί κλήσεις για πλημμυρισμένα σπίτια στην περιοχή.

    Και αναρωτιέμαι γιατί προέχει το γεφύρι για τόσες και τόσους από μας – και για μένα ομολογώ

  45. Ηλεφούφουτος said

    Την ίδια ακριβώς αντίδραση με το Δύτη είχα κι εγώ για τον τυπίστα-καρατερίστα. Και ο Φέρμας είναι ο πρώτος μαζί με τον μονίμως ένστολο Παπαχρήστο που μου έρχεται στο μυαλό προκειμένου για αυτό το είδος ηθοποιού. Κάπου είχα διαβάσει ότι ο νίκος Φέρμας είναι ο θοποιός με τις περισσότερες εμφανίσεις σε ελληνικές ταινίες της «κλασικής» εποχής αλλά σερφαροντας τώρα βλέπω ότι δεν υπάρχει επίσημη καταμέτρηση και οι απόψεις διίστανται.

    Θυμάμαι μια φορά με κάτι φίλους σε μια εκδρομή με τρένο μέσα στη Γερμανία, δε θυμάμαι πώς- πιάσαμε ένα παιχνίδι ρόλων ή μάλλον ενός ρόλου συγκεκριμένου: να εκθειάζουμε αυτά που βλέπουμε σε στιλ Νίκου Φέρμα. Κάτι σαν «ο Νίκος Φέρμας σε τουριστική διαφήμιση του Μέλανος Δρυμού». Πολύ γέλιο. Κορυφαία ατάκα: «ένα τοπίο τίγκα στο ελάφι»

  46. 31: με τη φίλη μας τη Βίκυ.

    Ζω για συνέντευξη Βίκυς – Γιάνη

  47. Κι όπου ακούς Βίκυ…
    Eπιστημονικός συνεργάτης: Γεώργιος Μπαμπινιώτης

  48. Πάνος με πεζά said

    Γιατί πονέσαμε; Ο Τσίπρας προσπαθεί να ρίξει γέφυρες διαπραγμάτευσης, και το γεφύρι στην πατρίδα του γκρεμίζεται…Τυχαίο;

  49. Νέο Kid Στο Block said

    43. Εφη, το κουρασάνι ήταν ο πηλός/λάσπη που χρησιμοποιούσαν. Η λέξη χρησιμοποιείται ακόμα από παλιούς μαστόρους και για τα σύγχρονα τσιμεντοκονιάματα. Ρίχνανε ασπράδια από αυγά (κι άλλα πράγματα όπως τρίχες/μαλλιά από ζώα που έπαιζαν το ρόλο που παίζουν σήμερα οι ίνες από γυαλί ή τα συρματάκια στο σουβά) για να αποκτήσει συνεκτικότητα το υλικό και να μην «τρίβεται» (απομιγνύεται).
    Αγάπη, σε ότι με αφορά δεν είπα ότι προέχει κανένα γεφύρι Απλώς εξέφρασα λύπη γιατί ήταν ένα κομμάτι ιστορίας. Άλλωστε όταν κατεβάσει το ποτάμι είναι αργά για να σώσεις οποιαδήποτε κατασκευή. Τα μέτρα προστασίας /συντήρησης έπρεπε να παρθούν πριν (και εδώ και χρόνια).

  50. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    49.το κουρασάνι ήταν ο πηλός
    Ευχαριστώ! το μάλαμα λοιπόν είναι.

    «Οι λέξεις φταίνε» τώρα,εδώ
    http://webtv.nerit.gr/nerit1-live/#

  51. sarant said

    39: Βασικά με τον Μπαμπινιώτη είναι.
    Τη βλέπω τώρα.
    Αλλά ο τίτλος της εκπομπής είναι… σε πολυτονικό. Σε άλλο κράτος εκπέμπει η ΝΕΡΙΤ;

  52. Aγάπη said

    43 σωστά 🙂

  53. sarant said

    39-51:
    Στην προσωπική του αλληλογραφία, στα βιβλία που εκδίδει ένας ιδιώτης, στο ιστολόγιό του ή στο περιοδικό του, ο καθένας μπορεί να γράφει σε όποιο τονικό σύστημα θέλει. Σε ένα δημόσιο μέσο, πολύ αμφιβάλλω. Απορώ γιατί ο Μπαμπινιώτης, τώρα στα γεράματα, έχει επανέλθει στο πολυτονικό (σε συμβολικό βέβαια επίπεδο). Αλλά αυτό είναι δική του δουλειά. Ένα δημόσιο όμως μέσο, όσο ακόμα υπάρχει, πρέπει να ακολουθεί το επίσημο τονικό σύστημα.

  54. Κάτσε να δούμε πόσα παίρνει η ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΙ ΣΙΑ ΟΕ (GV Production), αγαπημένη του ΣΚΑΪ και μετά της ΝΕΡΙΤ, από ιδρύσεως, ανά επεισόδιο;

  55. Το πολυτονικό θα είναι γιατί ο τίτλος της εκπομπής είναι από στίχο της Δημουλά…

  56. Νέο Kid Στο Block said

    Κάτι πρόσθετο για το βιντεάκι του 30. της Χρόνη. Ο «επικεφαλής του γαλλικού συνεργείου ο Γκάλενεκ που έφτιαχναν τον ισθμό της Κορίνθου » που λέει προς το τέλος ο αφηγητής, πρέπει να ήταν ο αυστροούγγρος αρχιμηχανικός Γιάνος(ή Γιόζεφ, δεν θυμάμαι σίγουρα και δεν γκουγκλίζεται) Γκάλανεκ ,νο.2 μηχανικός πίσω από τον επικεφαλής Mπέλα Γκέρστερ http://fr.wikipedia.org/wiki/B%C3%A9la_Gerster
    Τιμή και δόξα στα μαστόρια της Ηπείρου!

  57. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    50. Το δικό μας μάλαμα απ΄ το μαλάσσω,ανακατεύω και μαλάς το μυστρί.
    Στο μείγμα τσιμέντου,τσαϊλιού και νερού θυμάμαι που κουβάλαγα κι έριχνα επί πλέον βότσαλα και πετρούλες μέσα στα καλούπια για τους τσιμεντόλιθους.Εξοικονομούσαμε έτσι τσιμέντο, έλεγε ο πατέρας μου που έφτιαξε τσιμεντόλιθους για ένα μικρό διώροφο . Όλο εκείνο το καλοκαίρι κατάβρεχα τσιμεντότουβλα πρωί-βράδυ. Για επίχρισμα (σοβάντισμα) ήξερα ότι βάζανε (αλλού) τρίχες,φρύγανα κλπ, όχι όμως αυγά!

  58. sarant said

    54: Πόσα παίρνει;

    55: Και σαν είναι της Δημουλά;

  59. ε, ακολουθούν την ίδια πρακτική με την Αυγή 🙂

  60. 4. Tην ανάθεση εκτέλεσης παραγωγής 16 επεισοδίων, διάρκειας 45΄ το καθένα, με τίτλο «ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΦΤΑΙΝΕ» στην εταιρία «ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ & ΣΙΑ Ο.Ε.» με διακριτικό τίτλο «GV Productions Γ. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ», έναντι του ποσού των 9.984,00 € (πλέον ΦΠΑ) ανά επεισόδιο. Το κόστος της σειράς συνολικού ύψους 159.744,00 € (πλέον ΦΠΑ) θα βαρύνει τον προϋπολογισμό του 2014 και του 2015 της ΝΕΡΙΤ.
    https://diavgeia.gov.gr/doc/%CE%A90%CE%99%CE%A8%CE%9F%CE%9E%CE%9D%CE%9B-%CE%989%CE%91?inline=true

  61. Πάνος με πεζά said

    Διακοπή εκπομπής για Βαρουφάκη…Η πολιτική δε μας αφήνει πια σε χλωρό κλαρί…

  62. Εχοντας κάνει ΤΟ ΛΑΘΟΣ φέτος να βάλω νόβα βλέπω τα ματς και τα όσα απίστευτα συμβαίνουν από την ΜΑΦΙΑ που λυμαίνεται το ελληνικό πρωτάθλημα. μετά την χθεσινή (μια ακόμα) προκλητικότατη διαιτησία στην Τούμπα κάθησα να δω το Βέροια-ΟΣΦΠ..
    Ξεκινάει το παιχνίδι κάνει τάκλιν στην μπάλλα ένας παίκτης της Βέροιας…φάουλ. Αντεπίθεση της Βέροιας τάκλιν στα πόδια του Καλτσά τουλάχιστον μισό μέτρο μακρια από την μπάλα…παίζετε. Στο 12 τάκλιν του Μπαλάφα χωρίς να βρει μπάλλα αλλά ούτε και πόδια, φάουλ και κίτρινη και με το που σηκώνεται ο Μπαλάφας…κόκκινη !!
    Ειλικρινά στα @ρχιδι@ μου το ποιός θα πάρει ο πρωτάθλημα και ποιός παίζει καλύτερα, μου έχουν κόψει κάθε διάθεση να βλέπω ματς με αυτήν την προκλητικότητα των διαιτητών, δεν μιλάω για αν μιά φάση ήτανε ή δεν ήτανε μιλάω για συμπεριφορά μαφιόζων.
    Την έκλεισα την τηλεόραση με την απορία αν είναι συνένοχη η Νόβα που έχει επιβάλλει λογοκρισία στους σπήκερς που βλέπουν τα απίστευτα και δεν σχολιάζουν.
    Μπορεί η δουλειά των προπονητών και των ποδοσφαιριστών να επιβάλλει να παίζουν και με τέτοιες διαιτησίες- δεν μπορούν να κάνουν κι αλλιώς αλλά δεν είναι αυτό η δουλειά των φιλάθλων.
    Θα κλείσω με την επισήμανση του Πλατινί πως η πάταξη της διαφθοράς στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ΘΕΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ ελπίζοντας να το έχει ακούσει και ο Τσίπρας.

  63. Alexis said

    Πολύ ωραίο άρθρο!
    Εξαιρετικός καρατερίστας του παλιού ελληνικού κινηματογράφου ο Νίκος Φέρμας, και πολύ ενδιαφέρουσες οι λεπτομέρειες για τη ζωή του!

  64. Alexis said

    #62: Αν και γίνεσαι κάποιες φορές μονότονος και κουραστικός με την εμμονή σου στα ποδοσφαιρικά, στην ουσία αυτών που λες δε μπορώ παρά να συμφωνήσω…

  65. # 63

    Αλέξη την σύνδεση ποδοσφαίρου πολιτικής την ξεκίνησε η χούντα με όχημα τον ΠΑΟ του Γουέμπλεϋ και τον ΟΣΦΠ του Γουλανδρή. Στην πράξη το 74 ΔΕΝ έγινε αποχουντοποίηση και οι δομές που επέβαλε η χούντα ουσιαστικά βασανίζουν την κοινωνία μέχρι σήμερα και δεν μιλάω τόσο για νόμους όσο για πρακτικές. Κοινοβουλευτική δικτατορία έχουμε μέχρι τώρα, χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ο τρόπος με τον οποίο κυβέρνησε ο Αντρέας. Να ελπίζω πως ο Τσίπρας δεν θα χρησιμοποιήσει τις ίδιες πρακτικές επειδή βρέθηκε τώρα αυτός την εξουσία. Πιο εύκολο είναι να δώσει θεάματα στον λαό παρά άρτον, ας το κάνει, δεν είναι ξέρω γώ η απλή αναλογική που την ξεχάσαμε. Από τα πιο απλά ξεκινάς και μαθαίνεις για τα πιο σοβαρά

  66. sarant said

    64: Ε, ναι.

  67. Και κάτι σχετικό με την Δημουλά που δημιουργεί αλγεινή εντύπωση. Στον δρόμο, μπροστά στα σκαλιά του σπιτιού της στην Κυψέλη το οποίο έχω την αίσθηση ότι χρησιμοποιεό κάποιες μέρες, έχουν βιδώσει δυο κορίνες για να μην παρκάρουν τα αυτοκίνητα.
    Επειδή δεν ξέρω να ανεβάζω φωτό θα τις στείλω με μέηλ στον Νικοκύρη κι αν θάλει ας τις ανεβάσει αυτός

  68. sarant said

    Στείλε. Αλλά μπορεί να είναι τα προνόμια των Ακαδημαϊκών.

  69. Πάνος με πεζά said

    Ενδιαφέρουσα η εκπομπή της ΝΕΡΙΤ, που μετά βασάνων μόλις τελείωσε. Κατ’ αρχήν, ο Νοικοκύρης παρεισέφρησε, όταν ο Μπ. πέταξέ ένα «βλέπετε ότι κάθε λέξη έχει την ιστορία της». Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει…. 🙂
    Και μετά, όταν πιάσαν τη λέξη «πουρκός»-«πουργός», κι επεξηγήθηκε, πήγαμε στον Υπουργό, στον παλιότερο χρησιμοποιούμενο όρο «Μινίστρος»΄, κι εκεί ο Μπ. λέει «ο μινίστρος σε αντιδιαστολή με τον Μάγιστρο».
    Με το «Μάγιστρο», κατ’ ευθείαν γκρο-πλαν στον Τάσιο! 🙂

    Καλή ήταν όμως, μου άρεσε. Και για εννιάμιση χιλιάρικα 🙂

  70. sarant said

    69: 🙂 Καλή περιγραφή, εγώ είχα τηλέφωνα και δεν την είδα μετά τη διακοπή.
    Τα 9500 δεν ξέρω αν είναι πολλά ή λίγα, Μάλλον όχι πολλά.

    68:
    Η φωτογραφία του Τζι από την Κυψέλη:

  71. @49, 50 κουρασάνι ξέρω εγώ το κονίαμα που φτιάχνεται από ασβέστη και σκόνη από τριμμένο κεραμίδι (ή οτιδήποτε άλλο από ψημένο πηλό). Έχω δει σε νησί στέρνα με σοβά από κουρασάνι να είναι στεγανή για πάνω από πενήντα χρόνια χωρίς ούτε μια ρωγμή.

    Τα τελευταία χρόνια έχω δει προϊόντα να λέγονται κουρασάνι ή να έχουν παρόμοιο όνομα αλλά δεν έχουν καμία σχέση με αυτό.

  72. dimx said

    Ο Ντίνος Δημόπουλος περιέγραψε την πρώτη του γνωριμία με τον Φέρμα στο βιβλίο του, «Ένας σκηνοθέτης θυμάται»: «Με πλησιάζει ένας μάγκας βαρύς με το αργό λικνιστικό του περπάτημα εκείνο το πρωινό στο γύρισμα. Είναι ο Νίκος Φέρμας. Συρτή φωνή, νωθρή κίνηση, ματιά θαμπή.
    -Είσαι για μια τζούρα αφεντικό;
    -Τι τζούρα, ρωτάω παραξενεμένος.
    -Μια ρουφηξιά για.
    -Δεν καπνίζω.
    -Δεν είναι καπνός. Χόρτο είναι.
    -Τα χόρτα με πειράζουν στο στομάχι.
    -Τα λάχανα σε πειράζουν. Κι ετούτο δεν είναι λάχανο. Είναι ανθός. Τράβα μία και θα αρχίσεις να πετάς. Και τα πλάνα θα σου ’ρχονται το ένα μετά το άλλο σαν σύννεφα που τα κυνηγάει ο νοτιάς»….

    Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/re-kiprie-den-katalaves-ti-ine-chasisi-ine-i-plaka-tou-ithopiou-nikou-ferma-ston-sotiri-moustaka/

  73. Πάνος με πεζά said

    Σε πολλά τεχνικά sites αναφερόταν ότι το κουρασάνι ήταν κονίαμα των Ρωμαίων.

  74. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #43
    Πολύ έχουμε στεναχωρηθεί όλοι, σε ευχαριστώ. Ο κύριος χρηματοδότης του έργου ήταν από το χωριό μου…

  75. cronopiusa said

    Άρης Φακίνος: Το όνειρο του πρωτομάστορα Νικήτα

  76. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    64.>>η πάταξη της διαφθοράς στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ΘΕΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ
    Ο Υφυπ.Αθλητισμού Σταύρος Κοντονής,κατα την παραλαβή τόνισε ιδιαίτερα την πάταξη της διαφθοράς και την αποκάλυψη κάθε λαμόγιου.Έκανε αίσθηση στο ακροατήριο ο λόγος του και διαδόθηκε,Το λέω για να υπάρχει.
    74. Χρησιμοποιούνταν άραγε ακόμη το γεφύρι έστω από πεζούς, πέρασμα ζώων ή θεωρούνταν πια ετοιμόρροπο κι άραζαν μόνο πουλιά;(Η αξία του ως μνημείου διόλου δεν σχετίζεται με την χρήση του ή μη).

  77. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Από τη «δική» μου πλευρά, δηλαδή των Κατσανοχωρίων, όχι των Τζουμέρκων, το μονοπάτι ή ο παλιός δρόμος που οδηγούσε εκεί είχε χαθεί. Έγιναν νομίζω κάποιες προσπάθειες να φτιαχτεί κάποιο μονοπάτι πεζοπορίας που να οδηγεί κάπου, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

  78. Γς said

    36:
    >Και καλό μήνα, που τόνε ξέχασα. Γιορτάζει σήμερα ο Τρύφωνας, κι ο Άγιος Τρύφωνας στην Παλλήνη, προστάτης των αμπελουργών.

    Ναι. Αλλά να κα μια άλλη εκκλησία. Που έχει

    Α) Μεζεδάκι

    Β) Κιτσερία, πεινασμένος αλλοδαπός, Γιάννης Τζανετάκης και Φώφη Γεννηματά

    Και
    Γ) Εδώ (ξανα)παντρεύτηκε o Γς.
    Και τα ξαναθυμηθήκαμε τις προάλλες στην ταβέρνα στον Καρέα.

    Κι ηταν κι η φίλη μου η Λίλη που ειχε πιάσει τον Τζή και του ελεγε:
    -Και να σκεφτείς Γιώργο ότι ο παπάς του έφτιαχνε τους γιακάδες και τη γραβάτα πριν από το μυστήριο.

    Και συνέχισε:
    -Αλλά έγινε και κάτι άλλο, που ήταν όλα α λεφτά.
    Δίπλα του ήμουν όταν πήγε να βάλει μπρος ο παπάς και κτυπάει το κινητό του (γκόμενα):

    -Ποιος είναι; Εχω δουλειά. Τι, τι δουλειά; Δουλειά. Σε κλείνω.

  79. Νέο Kid Στο Block said

  80. sarant said

    72: Πήρα κι από έναν φίλο ένα μέιλ στο οποίο μου επιβεβαιώνει ότι ο Φέρμας είχε αυτή τη συνήθεια να καπνίζει χόρτο.

  81. # 76

    Κοίταξε Εφη, τα λόγια είναι εύκολη υπόθεση στην πράξη είναι κοινό μυστικό τι κάνει ο Αλαφούζος- το έγραψα προχθές-, τι κάνει ο Μελισσανίδης με τους «αγανακτισμένους» που πιέζουν τον δήμαρχο Ν.Φ. για να φάει το άλσος και τι έχει φιάξει ο Μώραλης με τον Μαρινάκη στην ΕΠΟ και την ΚΕΔ (αυτή που διορίζει τους διαιτητές) πριν…σώσουν τον Πειραιά. Ειδικά για τους διαιτητές υπάρχει κανονική τρομοκρατία, μόνον τέσσερις διατηρούν την αξιοπρέπειά τους και φυσικά σφυρίζουν σπάνια και μόνο αδιάφορα ματς. Για να καταλάβεις στα ματς που ο ΟΣΦΠ μπορεί να δυσκολευτεί (με ΠΑΟΚ, ΠΑΟ, Παναιτωλικό) τα σφυρίζουν πάντοτε «ταλέντα» διαιτητές και στα τρία αυτά ματς τα φάουλ ήταν περίπου 22 υπέρ ΟΣΦΠ και 4 κατά
    Στο ματς με τον διαλυμένο ΟΦΗ δεν το φοβήθηκαν, βάλανε τον Τριτσώνη και ω του θαύματος, ο ΟΦΗ που έχασε 3-0 κέρδισε περισσότερα φάουλ από τον ΟΣΦΠ για τον απλούστατο λόγο πως οι παίκτες του ΟΣΦΠ έχουν συνηθίσει να παίζουν σκληρά ή με τα χέρια ξέροντας πως ο διαιτητής δεν θα σφυρίξει.
    Σήμερα παρακολουθώντας τα τελευταία είκοσι λεπτα πρόσεξα πως μετά την αποβολή του δεύτερου παίκτη της Βέροιας και την στιγμή που ο ΟΣΦΠ καθάρισε το ματς με το δύτερο γκολ τα φάουλ ήταν 18-2. Αλλαγή σκηνικού που αποδεικνύει την ενοχή του διαιτητού, το γεγονός πως απαλλαγμένος από το άγχος μήπως δεν κερδίσει ο ΟΣΦΠ και έχοντας κάποιες τύψεις τελείωσε το ματς με 20- 7 στα φάουλ, δηλαδήη Βέροια με 9 παίκτες σε 10 λεπτά πήρε 5 φάουλ και στα 80 λεπτά με 10 και 11 παίκτες μόλις 2 !!!!!

  82. Πάνος με πεζά said

    @ 80 : Επίσης ο Πάνος Γαβαλάς και ο Χρηστάκης…

  83. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    79. Ωραίο! Το θέμα είναι να βρεις που κουτελώνουν οι αντίρροπες δυνάμεις

  84. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    81. Τζι ευχαριστώ,πραγματικά, για την εισαγωγή στα άλλα κόλπα του γηπέδου. Στο σπίτι μισοί μισοί γαύροι-βάζελοι κι εγώ στη μέση χανουμάκι ,να ξέρω και τίποτα 🙂

  85. Γς said

    69:
    >Με το
    «Μάγιστρο», κατ’ ευθείαν γκρο-πλαν στον Τάσιο!

    Σκέψου να έλεγε Σεβάσμιος, Σεβασμιότατος, Διδάσκαλος.

    Συμπαθητικός τέκτων

  86. ΚΑΒ said

    71. Δεν ήθελα να παρέμβω τόση ώρα στα χωράφια των μηχανικών για το κουρασάνι < τουρκ. horasan.
    Επιβεβαιώνω όλα όσα γράφει ο Παναγιώτης στην α' παράγραφο και από ιδίαν πείρα.

  87. Νέο Kid Στο Block said

    Έφη, κάπως έτσι…ναί. 🙂 Moύ άρεσε και το «κουτέλωμα»!
    Oι τύποι στη φωτό έκαναν τον εαυτό τους ζωντανό «στατικό μοντέλο»/πείραμα επίδειξης στατικής επάρκειας, για τη μεγαλύτερη σιδηρά γέφυρα «εν προβόλω» (cantilever bridge) και ακόμη και σήμερα 2η μεγαλύτερη παγκοσμίως. Τη σιδηροδρομική γέφυρα Forth Bridge στη Σκωτία. Κουιζάκι: Ποιός (από τους 3 της φωτό) ήταν ο μηχανικός-σχεδιαστής; Ποιος ο χρηματοδότης; και ποιος ο εργοδηγός κατασκευής; Και (δύσκολο σκέλος του κουίζ) ποιανού ο (νώθος) γιος ,που σχετίζεται με μουσική, έχει δώσει το όνομά του σε αστεροειδή; 🙂

  88. Λ said

    Σώστε το γεφύρι στην Πλάκα!!!!!!! του Κώστα Μπατσή
    https://sirrakiotis.blogspot.com/2011/09/blog-post_23.html

  89. Γς said

    Το γιοφύρι της Πλάκας.

    Και σκέφτομαι τη γέφυρα του Μόσταρ στη Βοσνία. Που την γκρέμισαν στον πόλεμο και που την ξανάφτιαξαν.
    Και που την έχει κι ο Δύτης στο ιστολόγιό του

  90. Λ said

    43. Ναι, τσιράκι είναι ο βοηθός. Τη χρησιμοποιούμε πολύ τη λέξη αλλά κάποτε μπορεί να έχει αρνητική απόχρωση. Το τσιράκι είναι αυτός που εκτελεί πιστά ότι διατάξει ο μάστρος, ακόμα και βρωμοδουλιές.

  91. Παύλος said

    87 Ο μηχανικός είναι ο Μπέντζαμιν Μπέικερ. Τους άλλους δεν τους βρήκα.

  92. Παύλος said

    91 Μαζί με τον Τζον Φόουλερ.

  93. 89 🙂
    Και μάλιστα η πόλη πήρε το όνομά της από τη γέφυρα (μοστ), για την ακρίβεια, λέει, από τους φύλακες της γέφυρας (μόσταρι)

  94. Λ said

    Πονάει η ψυχή μου. Το γεφύρι της Πλάκας το πρωτοείδα τη Δευτέρα του Πάσχα του 2005. Δύο του Μάη πρέπει να ήταν. Τότε δεν υπήρχαν ξενοδοχεία εκεί και επιστρέψαμε στα Γιάννενα .Την επόμενη φορά που πήγα υπήρχαν δύο πολύ όμορφα ξενοδοχεία αλλά επειδή δεν το ξέραμε πάλι επιστρέψαμε στα Γιάννενα. Στη συνέχεια είχα την τύχη να ξαναπάω άλλες δύο φορές και να καταλύσω και στα δύο. Η φιλοξενία ήταν άριστη, το φαγητό υπέροχο, άγρια χόρτα του βουνού βραστά και πέστροφα από τον Άραχθο το καλύτερό μου. Σκέφτομαι αυτά τα παιδιά που επένδυσαν τόσα χρήματα και προσπαθούν να σταθούν στα πόδια τους. Το Γεφύρι ήταν ο πόλος έλξης για τους επισκέπτες.

  95. Theo said

    Το κο(υ)ρασάνι το ξέρω να έχει βασικά συστατικά το τριμμένο κεραμίδι και τη θηραϊκή γη.
    Έχω δει στέρνα του 1680, φτιαγμένη με κουρασάνι, που έπρεπε να στενέψουν τη μία διάστασή της, για να φαρδύνουν δρόμο. Έκαναν δυο τρία οχτάωρα για να ρίξουν ένα τοίχο ύψους ενός και μήκους τεσσάρων μέτρων.
    Ανθεκτικότατο το κορασάνι!!

  96. cronopiusa said

  97. sarant said

    Θέλω να πιστεύω ότι θα το φτιάξουν το γεφύρι και μάλιστα γρήγορα.

  98. Πάνος με πεζά said

    Ήδη ανακοινώθηκε η αποκατάσταση του γεφυριού. Κι εδώ (όπως και σε όλες τις υπόλοιπες παλιές κατασκευές και κτίρια) έχει έννοια ακριβώς η λέξη «αποκατάσταση» , κι όχι η βλακώδης «αναπαλαίωση».

  99. Λ said

    97, Νικοκοίρη, από το στόμα σου και στου Τσίπρα τ’ αυτιά.
    96. Κοιτάζω τα πρόβατα στο βιντεάκι και πράγματι είναι διαφορετικά από τα δικά μας, τα οποία όπως έμαθα το προπερασμένο Σάββατο τα λένε παχύουρα γιατί έχουν βάκλα (λίπος) στην ουρά.

  100. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    62 – Έπρεπε να βάλεις nova για να δείς τα απίστευτα μαφιόζικα που συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο, τόσα χρόνια δεν τα έβλεπες; Gee μόνο οι οπαδοί δεν βλέπουν την πραγματικότητα που δεν ταιριάζει μ΄αυτό που πιστεύουν. Με το ποδόσφαιρο ασχολούνται σοβαρά μόνο οι μαφιόζοι, όσοι κερδίζουν απ΄αυτό, και τα κορόϊδα, οι υπόλοιποι, ή κάνουν χαβαλέ, ή για να περάσει η ώρα αν δεν έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν εκείνη την ώρα, ή ακόμα καλύτερα δεν ασχολούνται καθόλου κι εκείνη την ώρα κάνουν σέξ. Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει καθαρό ποδόσφαιρο, ένα τεράστιο πλυντήριο ξεπλύματος μαύρου χρήματος είναι, κυρίως μέσω του στοιχήματος, ( απο τον 19ο αιώνα, μη κοιτάς που στην Ελλάδα μπήκε μετά το 2,000) αλλά και των αγορών των μεγάλων ομάδων απο μεγιστάνες, και των υπερβολικών μεταγραφών (100 εκατομύρια ο Γκάρεθ Μπέιλ, για να πάει στην χρεοκοπημένη και βουτηγμένη στην ανεργία Ισπανία, είμαστε σοβαροί;) και ειδικά στις μεγάλες ποδοσφαιρικές δυνάμεις, οργιάζει το στήσιμο και το ντοπάρισμα, αλλά όπως συμβαίνει και στην ζωή, οι ισχυροί είναι αγνοί και αμόλυντοι ό,τι κι αν κάνουν, και οι αδύνατοι είναι τα μαύρα πρόβατα του εξαγνισμού τους.Συνεπώς, το τί λέει το λαμόγιο ο Πλατινί δεν έχει καθόλου σημασία, σημασία έχει να μάθουμε πώς πραγματικά πήρε το Κατάρ το παγκόσμιο κύπελο του 2020.
    Άκου κάτι δυνατό να συνέλθεις.

  101. gbaloglou said

    Από του Χορασάν τα μέρη;

  102. Γς said

    96:

    Και μια που το ανέφερες.
    Εχω μείνει σε παλιούς «αναπαλαιωμένους» ξενώνες [ονόματα δεν λέμε] που η αναπαλαίωση συνίστατο σε ριζική ισοπέδωση του παλαιού κτηρίου και η ανέργεσή του με σύγχρονα υλικά.

    Και πέρυσι περάσαμε έναν ωραίο χειμώνα, κρασάκι μπριτζολάκια στο τζάκι του [μέχρι εδώ].

    Μόνο που τα ξύλα ήταν βαμμένα με ένα περίεργο μαυρο-ασημί χρώμα. κάτι σαν την πατίνα του χρόνου.

    -Που τα βρήκες αυτά;
    -Α, είναι από την αναπαλαίωση [γνωστής εκκλησούλας].
    Ριζική αναπαλαίωση κι εδώ.

    Και για να μη πω για τον εφημέριο Μητροπολιτικου Ναού, πρωτεύουσας Νομού, που καμάρωνε για τα κατορθώματά του.

    Να καλύψει τις μαυρισμένες παλιές τοιχογραφίες με καινούργιες.
    Εκείνες που τις φέρνουν στο ναό και τις κολλάνε σαν ταπετσαρία.

  103. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #97
    Πιστεύεις ότι είναι σκόπιμο κάτι τέτοιο; Θέλω να πω, αν βρουν αρκετά κομμάτια όταν υποχωρήσουν τα νερά, εντάξει, μπορεί να αναστηλώνεται, αλλά αν το γεφύρι έχει διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη, ποιος ο λόγος να φτιαχτεί πάλι; Τουρισμός; Σύμβολο;

  104. Γς said

    Φέρμας.

    Τέτοιοι χαρακτήρες υπήρχαν τότε.

    Θυμάμαι τον Καπελέ στο Βύρωνα του 1950. Ολόιδιος και «φουντωτός» κι αυτός.
    Δούλευε και την διμούτσουνη, άμα λάχει να ΄ούμε.

    Καi κάτι πρέπει να γράψω γι αυτόν
    Μάγκας, βαρύς κι ασήκωτος, που πήγε κάποτε να σώσει τον Θανάση σ ένα καυγά του με κάτι αλήτες

  105. Λ said

    Εδώ αναγορεύω το Γιώργο Κοτζιούλα γιατί δεν μπορείς να μην τον θυμηθείς όταν μιλάς για το γεφύρι της Πλάκας. Δεν ξέρω κανένα ποίημα του γιαυτό αλλά βρήκα το μαστορόπουλο που ίσων να πούκεψε στο κτίσημο του γεφυριού.

    http://www.sarantakos.com/liter/kotzioulas/kolios.html

  106. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    87.Τώρα διάβαζα ότι το Υπ.Πολιτισμού,έστειλε ήδη κλιμάκιο εκεί στον Άραχθο να αποτυπώσει την κατάσταση και μόλις επιτρέψει ο καιρός θα ξεκινήσει την αναστήλωση του γεφυριού με την περισυλλογή των γκρεμισμένων μελών ,τη συμπλήρωση κλπ. Είσαι ξεφτέρι και με ρυθμούς ιδιωτικούς κι όχι Δ./Υ, δεν κάνεις ένα σκεδιάκι έτσι πλάκα-Πλάκα να τσι το πάει ο Γρηγόρης ως ντόπιος να συμβάλλει στο γρήγορο της ανόρθωσης του; 🙂
    Sir John Fowler, Bt και
    Sir Benjamin Baker

    Αναφέρονται και Thomas Elliot Harrison και William Henry Barlow
    αλλά πες Κιντ ότι η πρώτη γέφυρα, το 1882 κάπου,(ζαλίστηκα με τις πληροφορίες 🙂 )τους έπεσε κι εκεί σ αυτουνούς όπως και το πρώτο της Πλάκας, του Κοτορτσινού χρηματοδότη.

    60. >>τσιράκια
    κουδαρόπ’λα έλεγε στο ταινιάκι κι αναρωτιόμουνα αν είναι αυτά τα λεγόμενα τσιράκια-βοηθοί
    88. Κατατοπιστικότατο, μπράβο. Θα ξαναγίνει.Ανακοινώθηκε.

  107. Λ said

    Και ένα άλλο πολύ επίκαιρο ποίημα του Γιώργου Κοτζιούλα, σαν ήξερε για τη νίκη του Αλέξη Τσίπρα. Ευχαριστούμε Νικοκύρη που το ανέβασες στο διαδίκτυο σαν έτοιμος από καιρό.

    http://www.sarantakos.com/kibwtos/elgr/kotzioulas_oikodomoi.html

  108. gbaloglou said

    101 (86): ναι

  109. Γς said

    106:
    Το μπούστο της Ελενας δεν παίζει.
    Της Ολγας όμως….

  110. Λ said

    106. Με την ορμή του Άραχθου πολύ αμφιβάλλω αν θα βρεθούν τα γκρεμισμένα μέλη αλλά μπράβο για την άμεση απόφαση να αποκατασταθεί το γιοφύρι.

  111. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    103.>>ποιος ο λόγος να φτιαχτεί πάλι; Τουρισμός; Σύμβολο;
    Αναρωτιόμουνα το ίδιο τόση ώρα.Λέω χάλασε.Ήρθε η ωρα του.Έπαψε να περνά κόσμος.Μα πάλι, είναι κομμάτι του τόπου τόσα χρόνια και με ιστορικότητα φορτωμένο.Είναι και μια ωδή στην ομορφιά. Δαπανηρότατη όμως η αποκατάσταση και πάνω στη συγκυρία κιόλας.Προσπαθώ να το σκέφτώ απ όλες τις πλευρές και πάλι υπέρ της γέφυρας κλίνω.
    Εγώ κλαίω ακόμη για ένα σκέτο βράχο που τον μπουρλότιασαν για να χτίσουν σπίτι κι αυλή,στην άκρη του χωριού που σαν παιδιά καταξεσκίζαμε χέρια πόδια ν΄αναρριχηθούμε για να βλέπουμε από εκεί το πιο ψηλά γιατ΄ είχε κι άλλού ψηλότερα μα σα νικούσαμε τον τραχύ γλιστερό βράχο όταν τον ανεβαίναμε.

  112. Theo said

    @106:
    κουδαρόπουλα, τα τσιράκια των κουδαραίων, δηλαδή των Ηπειρωτών (και δυτικοελλαδιτών γενικότερα) μαστόρων της πέτρας.
    Από εκεί και τα κουδαρίτικα, η συνθηματική γλώσσα τους.

  113. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    >>87.ποιανού ο (νώθος) γιος ,που σχετίζεται με μουσική, έχει δώσει το όνομά του σε αστεροειδή;
    Πλάκα κάνεις να είναι ο σκαθάρης ο νόθος γιος; !
    4149 Harrison (George Harrison)

  114. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    112. Ευχαριστώ! και νομίζω ότι το έχετε ξαναπεί εδώ για του κουδαρίτικα ,όπως και το κουρασάνι αλλά πού μυαλό,Δεν ξαναρωτάω αν δεν ψάχνω πρώτα.

  115. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    87.>>ο (νώθος) γιος και σχ.113
    Αυτό το είπες για να με μπερδέψεις γιατί τ άλλα ήταν εύκολα ! Χαααααααααα
    Αάριο πάλι
    Λεκανόστ

  116. joshephine said

    Επειδή μαζί με τον Φέρμα (που δεν ξέρω γιατί, αλλά πάντα
    »ξεβολευόμουν» όταν τον έβλεπα στην οθόνη, μια ενόχληση να πω, ένα πράγμα) ,αναφέρθηκε και ο Αθηνόδωρος Προύσαλης , θυμήθηκα την ωραία απόδοσή του στην φανταστική »Βαβυλωνία» του Διζικιρίκη ,ως λοκαντιέρης, βέβαια εκεί »αλώνισε» ο Ηλίας Λογοθέτης, αλλά και το
    σωστό στήσιμό του στην »επιχείρηση Απόλλων» ως οδηγός
    με Έλενα Ναθαναήλ και Τόμας Φριτς( τώρα φαίνεται gay ο τελευταίος ,σε αυτή την ταινία)….

  117. sarant said

    105, 107: Νάσαι καλά Λ. Ο Κοτζιούλας δεν πρέπει να έχει γράψει ποίημα για το γεφύρι της Πλάκας,. Έχει γράψει για της Άρτας, αλλά και για της Τριχας το γιοφύρι:

    ΤΗΣ ΤΡΙΧΑΣ ΤΟ ΓΙΟΦΥΡΙ
    Φίλε των στίχων, που δε σ’ έχω ή μ’ έχεις δει
    και θες να μάθεις ποιοι είν’ οι δρόμοι μου κι οι γύροι—
    τώρα που πήρα του οδοιπόρου το ραβδί,
    μάθε πως πέρασα της τρίχας το γιοφύρι.

    Σ’ όσα κι αν διάβηκα ως τα σήμερα χωριά,
    σε κόσμο οπούξεραν μονάχα το χτωήχι,
    σε βρήκα σαν αυτήν άλλη περαταριά,
    μήτ’ όμοια της, πιστεύω, θα μου ξανατύχει.

    Σφιχτοπιασμένος απ’ το σύρμα το φτενό,
    γλιστρώντας σβέλτα με τα πόδια στον αέρα,
    τραμπαλιζόμουν κάμποση ώρα στο κενό,
    βαρύ πετούμενο που κίνησε για πέρα.

    Πράσινο κύλαε το ποτάμι σερπετό,
    κι έπαιζε, φλοίσβιζε, γυάλιζε η ράχη του όλη,
    μα αν έκανα λιγάκι πως παραπατώ,
    θα ’πεφτα ολόβολος στη σούδα σαν το βόλι,

    Θα βούλιαζα, έτσι, μες στου Αράχθου τα νερά
    κι ούτ’ άλλοι θα ‘ταν στο χαμό μου παραστάτες
    εξόν από τα βράχια γύρω τα σκληρά
    — κι εσάς, μακάρι, χελιδόνες μου σπαθάτες!

  118. Aγάπη said

    Αντιγράφω από ανάρτηση φίλου στο φέισμπουκ – ίσως η αποστροφή στο τέλος να είναι υπερβολική αλλά επισημαίνει κάποια πράγματα με ενδιαφέρον

    Λοιπόν, το γεφύρι δεν το χάσαμε! Μάλλον το σκοτώσαμε! Τα γεφύρια, ναι, πέφτουν! Θυμάμαι, το φούσκωμα του Κόσσυνθου της Ξάνθης στα 1996, που έριξε 3 τέτοια πέτρινα γεφύρια…Αλλά εκεί το νερό είχε καβαλήσει την καμάρα…Εδώ το νερό πίεσε μόνον τα ακρόβαθρα και τα μεσόβαθρα…Τα οποία δεν έπεσαν..Έπεσε η καμάρα που νερό από το ποτάμι δεν την πλησίασε…Τἰ συνέβη; Υπ΄όψιν πώς το γεφύρι είχε συντηρηθεί προσφάτως! Είτε είχε παραβαρύνει η καμάρα από τα ενέματα και τα αρμολοήματα, και με τις μικροταλαντώσεις των μεσοβάθρων, λόγω της πίεσης που αυτά δέχθηκαν, κατέρρευσε…Είτε το νερό της βροχής εισήλθε στην τοιχοδομία της καμάρας, ή στα ενέματα και πάλι, την βάρυνε σε μοιραίο βαθμό και δεν άντεξε.. Που σημαίνει πώς δεν στεγανοποιήθηκε το οδόστρωμα και οι ούγιες πάνω από την καμάρα. Μηχανικός δεν είμαι…Αλλά λίγο νιονιό διαθέτω…Ούτε ο στρατηγος άνεμος, ούτε η πριγκίπισσα βροχή είναι εδώ η αιτία…Ας μας πούνε όσοι έβαλαν χέρι πάνω του την αιτία…Κι ας παραιτηθεί πιά και κάποιος…Είναι γνωστό άλλωστε πώς οι αναστηλωτικές πρακτικές στη χώρα είναι κατά κανόνα για τ’ ανάθεμα! Ελαχίστων μεμονωμένων εξαιρέσεων: Ένας αρχαιολόγος εκεί, ένας μηχανικός εδώ, ένας αρχιτέκτων παραπέρα…Και πώς ούτε ξέρουμε να αναστηλώνουμε, ούτε και να κτίζουμε και ένας ταπεινόςαγράμματος πρωτομάστορας 140 χρόνια πρίν ήξερε τόνους μηχανικής καλύτερα από τους αποφοίτους του ΕΜΠ….

  119. spiral architect said

    @118: Αν το νερό πράγματι δεν υπερκέρασε την καμάρα, ακούγεται λογικό. :/

  120. spiral architect said

    Οι μηχανικοί της παλιάς σχολής έδιναν ιδιαίτερη σημασία στις γνώμες των μαστόρων συνεργατών τους ολοκληρώνοντας την θεωρητική τους κατάρτιση με την εμπειρία των τελευταίων. Δυστυχώς οι νεότεροι δίνουν σημασία στο μάνατζμεντ (δείτε π.χ. τα μεταπτυχιακά των πολυτεχνικών σχολών) στα PR και στα πρωτόκολλα ποιότητας.
    Όταν λέω σε νεότερούς μου συναδέλφους να κάτσουν δίπλα από το μάστορα (ευτυχώς οι τελευταίοι δεν κρατούν πια τη γνώση τους για πάρτη τους) με κοιτούν περίεργα και το μάστορα ελαφρώς υποτιμητικά. Όμως εγώ συνεχίζω να τους σπρώχνω προς τα κει …

  121. Aγάπη said

    Πάντως και για το γεφύρι αλλά και για τις άλλες υλικές ζημιές αυτό εδώ μού φαίνεται ταιριαστό

  122. Νέο Kid Στο Block said

    !! Tι σου άρεσε ρε σύ Σπειροειδή από το 118; Εντάξει, το «μηχανικός δεν είμαι…αλλά διαθέτω νιονιό» τα λέει όλα.
    Τι να σχολιάσω τώρα…ότι μιλάει για ακρόβαθρα και μεσόβαθρα σε μια γέφυρα που είχε μόνο δυο ακρόβαθρα;
    Μάθαμε όμως και κάτι εμείς οι αδαείς. ¨Οτι τα γιοφύρια πέφτουν ανάλογα με το ύψος του νερού. Η Πλάκα έπεσε δηλαδή λόγω υδροστατικής πίεσης (τ’ακούτε στα Πολυτεχνεία; Να μαθαίνετε καλφάδες! )
    Τέλος πάντων, ας γίνω και γώ γελοίος κι ας κάνω διάγνωση εξ αποστάσεως και χωρίς να έχω ιδέα για τις ακριβείς υδρολογικές και κλιματολογικές (αέρας κ.λ.π) συνθήκες . Το ότι έμειναν τα ακρόβαθρα (αλίμονο ! αν είχαν φύγει κι αυτά!) ΔΕΝ σημαίνει ότι δεν μετακινήθηκαν. Το πιθανότερο είναι να αυξήθηκε η πιέση των πόρων στους γαιώδης σχηματισμούς ΚΑΤΩ απ’τα θεμέλια και αυτά «τίναξαν». Αλλά δεν έχω και πολύ νιονιό τώρα και προτιμώ να περιμένω κάποιο επίσημο πόρισμα (αν υπάρξει…)

  123. Alexis said

    #118: έχω κι εγώ την ίδια απορία.
    Το νερό δεν έφτασε στην καμάρα. Ούτε κάν πλησίασε. Πως λοιπόν έπεσε μόνο η καμάρα και οι βάσεις (δεν ξέρω πως λέγονται στην ορολογία των μηχανικών) που υποτίθεται ότι είχαν διαβρωθεί από το ποτάμι, έμειναν στη θέση τους;

  124. Alexis said

    Έγραφα σχεδόν μαζί με τον Κιντ στο 122.
    Μετακινήθηκαν λοιπόν τα ακρόβαθρα από την ορμή του νερού και κατέρρευσε η καμάρα. Λογικό.

  125. Νέο Kid Στο Block said

    Βρε Αλέξη μου! H γέφυρα αυτή έχει(είχε) αμελητέο ίδιο βάρος και ανύπαρκτο κινητό . Η δυναμική της καταπόνηση προερχόταν μόνο από κινητό φορτίο λόγω αέρα ή χιονιού και ΚΥΡΙΩΣ από τυχόν διαφορικές καθιζήσεις μετατοπίσεις των βάθρων έδρασης.
    ΔΕΝ χρειάζεται να πέσει το θηριώδες βάθρο. Αν κάτσει λίγα εκατοστά ή στρίψει λίγες μοίρες είναι ΥΠΕΡΑΡΚΕΤΟ στο να δώσει φορτίο που θα διαταράξει την ευστάθεια μιας τέτοιας κατασκευής. Σίγουρα και πάντα ένα ποτάμι και οι όχθες τους είναι ένα «ζωντανό» σύστημα. Αλλάζει με τον καιρό,μεταβάλεται. Μεταβάλετται η «πίεση πόρων» ειδικά αν έχει αργιλικούς σχηματισμούς κοντά στα θεμέλια (που ένα ποτάμι πάντα ΕΧΕΙ. Και προσχωσιγενή). Γι’αυτό προστατεύονται τα θεμέλια (με διάφορους τρόπους) και παρακολουθούνται σε μια πορεία ετών. ΜΗ λέμε τώρα ό,τι μάς φαίνεται «λογικό» αλλά είναι λάθος.

  126. spiral architect said

    Τι να πω εικασία έκανα κι εγώ. Όταν άκουσα ότι έπεσε το τοξωτό τμήμα, το μυαλό μου πήγε αμέσως σε φούσκωμα του ποταμού.
    (άλλωστε κάτι για φούσκωμα του ποταμού έλεγαν στη Πολιτική Προστασία (;) στον έκπληκτο Τσίπρα)

  127. Alexis said

    Μα δεν είπα ότι είναι λάθος. Απλώς έβλεπα στα ρεπορτάζ τα ακρόβαθρα άθικτα και απορούσα. Χωρίς να σκεφτώ την πιθανότητα μετακίνησης ή καθίζησής τους. Αυτό που λες κι εσύ δηλαδή.

  128. Νέο Kid Στο Block said

    Ουσιαστικό ένα τοξωτό γιοφύρι τέτοιο είναι ένα «προεντεταμένο» σύστημα. Πολύ ανθεκτικό σε στατικά φορτία αλλά ασταθές σε δυναμικές φορτίσεις εξαιτίας μετατοπίσεων. Το πιθανότερο είναι η καμάρα που λέτε (που δεν είναι καμάρα ,αλλά τόξο. Καμάρες είναι αυτές που έχουν τα βάθρα και δρουνε ανακουφιστικά. Πιθανώς να κατέβασε τόση λάσπη το ποτάμι που να τις μπάζωσε κιόλας,δεν ξέρω.) ,δηλαδή το μεσαίο τμήμα του γιοφυριού να «τίναξε» προς τα πάνω . ¨οποιος έχει δεί προεντεταμένο δοκάρι να σπάει,καταλαβαίνει τι λέω. Δεν γκρεμίζεται. Εκρύγνηται (τρόπον τινά).

  129. spiral architect said

    Διαβάστε και αυτό: 🙂
    Ίβο Άντριτς – Το γεφύρι του Δρίνου

  130. Γς said

    οταν καταλήύξετε γιατί έπεσε η γέφυρα αναζητήσατε παρακαλώ τους λόγους πτώσης ενίων άλλων τινών πραγμάτων

  131. sarant said

    Πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση και ο Νεοκίντ ακούγεται πειστικός.

  132. spiral architect said

    @130: Καθένας με τον πόνο του … 🙄

  133. cronopiusa said

    Ανάθεμά σε ‘Πιτροπή και συ βρε Κουμουνδούρε, με το κακό που κάματε στην Άρτα, στα Τζουμέρκα, το σύνορο που βάλατε στης Άρτας το ποτάμι, Κλείστηκ’ η Άρτα κλείστηκε, κλείστηκε το Τζουμέρκο. Θα στηρηθή και το ψωμί . που νάβρει να δουλέψη; Ο κάμπος έμ’νε στην Τουρκιά και τα καλά λιβάδια, Το βιό όλο και χάνεται, σ’ αγρίδια βοσκοτόπια………

  134. Γς said

    96,

    Cronopiusa με έστειλες με το ΣΚΑΡΟ!

    Πάλι!

    http://caktos.blogspot.gr/2014/09/blog-post_21.html

    Κάποτε πρέπει να ασχοληθούμε σοβαρά μ αυτό το κομμάτι.

    Βρήκα και μια άλλη εκτέλεση

  135. Πάνος με πεζά said

    Ε, ας μην το παίξω κι εγώ μηχανικός, αλλά αν τα ακρόβαθρα πήραν 2 εκατοστά διαφορική μετακίνηση (ή ακόμα και κλίση, ψηλά) λόγω της ορμής του νερού, η οποία πιθανώς να διαφοροποιούνταν στις δύο όχθες για διάφορους λόγους, η ψαθυρή πέτρινη καμάρα σε τέτοια εγκάρσια φόρτιση δεν είχε καμιά τύχη ν’ αντέξει…

  136. Πάνος με πεζά said

    @ 128 : Κάτι έγραψα παραπάνω για προεντεταμένα δοκάρια. (@35)

  137. sarant said

    133: Πολύ ωραίο!

  138. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Το φινάλε (που λεν και στο χωριό μου) είναι ότι λίγα χρόνια πριν είχαν δοθεί 250.000 ευρά για «αναστήλωση» του γεφυριού, αλλά έγιναν μόνο προσβάσεις, καλντερίμια, κι αρμολογήματα στις όψεις. Κι ας φώναζαν οι ντόπιοι ότι έχουν πρόβλημα τα θεμέλια. Δείτε μια φωτογραφία εδώ http://sirrakiotis.blogspot.gr/2011/09/blog-post_23.html

  139. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Εγώ δεν είμαι βέβαια μηχανικός, αλλά έχω στήσει ούκ ολίγες ζευκτές στέγες, και κάποιες με άνοιγμα πάνω απο 8 μέτρα χωρίς κάν τα ζευκτά ξύλα, η στήριξη έγινε κατευθείαν πάνω στα δοκάρια απο μπετό. Ο Kint έχει (μεγάλο) δίκιο, και το 118 σχόλιο, είναι το λιγότερο αστείο, (ειδικά αυτό για την μόνωση των αρμών, είναι για τα λιοντάρια) αν όχι δημαγωγικό και ισοπεδωτικό για τους σύγχρονους μηχανικούς.
    Καλή η μαστορική εμπειρία, αλλά η εφαρμοσμένη επιστημονική γνώση είναι καλύτερη.

    130 – Έxουν απαντηθεί οι λόγοι προ πολλού γι΄αυτό το πρόβλημα, ΔΕΙΝΟΝ ΤΟ ΓΗΡΑΣ, ΟΥ ΓΑΡ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΟΝΟΝ.!

  140. "Ετεροδημότισσα" said

    Τι κακό κι αυτό που μας βρήκε! Α ρε Ήπειρο…6 μήνες και σήμερα για να σου ρθω…

  141. "Ετεροδημότισσα" said

    κι ο αγαπημένος μου κλαριτζής, που θα τον πετύχω να γεμίσω τη φυσούνα του 10χίλιαρα!!!

  142. "Ετεροδημότισσα" said

    ουπς κάτι ξέχασα

  143. cronopiusa said

    Γς, μπήκα στον ιστολόγιο σας ειλικρινά με συγκινήσατε, ευχαριστώ

    ακούστε κι αυτό το πολυφωνικό
    μοιρολόι – Από πέρα απ’ το ποτάμι

    και για την τέχνη των πολυφωνικών θα μπορούσαμε να συζητήσουμε

  144. Γς said

    ΝΕΡΙΤ Τωρα:

    Τσίπρας και Αναστασιάδης. Κοινές δηλώσεις από την Λευκωσία.

    Αναστασιάδης, Τι το ήθελε αυτό το ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΕΣ της Κυπριακής ΑΟΖ;

  145. ConspiRaki Theologist said

    Nα πω απλά ότι ο «καρατερίστας», μάλλον για όσους έχουν ζήσει τα 80ς ως παιδιά/έφηβοι, ήταν/είναι συνώνυμο του «καρατίστα» ( αυτού που παίζει καράτε). Θυμάμαι όταν ήμουν πολύ μικρός να το διαβάζω και να αναρωτιέμαι «σιγά το καράτε που ξέρει αυτός», αλλά ακόμη και τώρα, πάντα μειδιώ. Ειδικά στο σημερινό άρθρο κατάλαβα από τα συμφραζόμενα ότι τυπίστας = καρατερίστας και σκέφτηκα «παλί καλά που δεν έγραφε καρατερίστας, θα ξεκαρδιζόμουν αναλογιζόμενος το Φέρμα να πάιζει καράτε» 🙂

  146. Πάνος με πεζά said

    Και δεν υπάρχει «καρατίστας», αλλά «καρατέκα».

  147. Νέο Kid Στο Block said

    Γρηγόρη (138.) η φωτογραφία στο λινκ που έβαλες είναι πολύ αποκαλυπτική. Το θεμέλιο έχει «ξεσαρίσει» που λέμε λαϊκά, έχει φαγωθεί απ’το νερό και την διαβρωτική ενέργεια φερτών υλικών. Έπρεπε να έχει ήδη ενισχυθεί αυτό το θεμέλιο με συμπλήρωση λίθων (ώστε να μην χαλάσει η αισθητική από πολύ μπετόν) και περίσφιξή του. Ένα δραστικό μέτρο αλλά επεμβατικό δυστυχώς ως προς την καλαισθησία θα ήταν να δημιουργηθεί βαθύ τοιχείο αντιστήριξης και παροχεύτεσης/ανακούφισης της υδατοπίεσης στα ανάντη του ποταμιού (από τη μεριά που έρχονται τα νερά προς τη γέφυρα δηλαδή).
    Σίγουρα αυτά δεν γίνονται (σωστά και επιστημονικά) με 250 χιλιάρικα. Γίνονται όμως-όπως έγραψα και πιο πάνω- με 2 υπουργικές μπεμβέ των 750.000 έκαστη…

  148. ConspiRaki Theologist said

    εεεμ , προφανώς, ούτε καρατίστας, ούτε καρατερίστας που να παίζει καράτε, υπάρχει, αλλά δε νομίζω να υπάρχει έστω και ένας πιτσιρικάς των 80ς που να μην τις χρησιμοποιούσε με αυτήν την έννοια.

  149. sarant said

    145: Λεγόταν το καρατερίστας για τους αθλητές του καράτε, αλλά όχι τόσο πολύ.

    141: Λες να έχουμε βγει από το ευρώ;

  150. "Ετεροδημότισσα" said

    149b
    προσωπικά το ίδιο μου κάνει. Είμαι όμως και κιμπάρισσα, θα τυπώσω 10χιλιαρα ευρώ αμά λάχει 😉

  151. Γς said

    144:

    Οι ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΕΣ που λέγαμε

  152. Πάνος με πεζά said

    Τους είπε έτσι εξαιτίας (και προς τιμήν) του Καμμένου. Πως λέει ο Σταυρίδης στον τρελλογιατρό για το τικ «Μα εγώ από εσάς το κόλλησα, γιατρέ !»

  153. Νέο Kid Στο Block said

    Oι υδατάνθρακες που λέει ο Νίκος δεν είναι λάθος! Υδρογονάνθρακες είναι τα όιλια και τα γκάζια. Η Κύπρος έχει τελικά μάλλον άνθρακα(ς ο θησαυρός!) ,οπότε άνθραξ εντός ύδατος είναι υδατάνθραξ….

  154. Πάνος με πεζά said

    Kαι επίσης πολλοί στις πατάτες Κύπρου.

  155. Νέο Kid Στο Block said

    Kαι κάτι τελευταίο σχετικά με το γεφύρι στην Πλάκα και κυρίως με το τέλος του ρουφμπουκοκειμένου στο 118. που το ξαναδιάβασα και μού ξανανέβηκε το αίμα στο κεφάλι! (στο πάνω ρε Γουσού! Α μα πια…)
    «Και πώς ούτε ξέρουμε να αναστηλώνουμε, ούτε και να κτίζουμε και ένας ταπεινόςαγράμματος πρωτομάστορας 140 χρόνια πρίν ήξερε τόνους μηχανικής καλύτερα από τους αποφοίτους του ΕΜΠ….»
    Για όσους λοιπόν μπορούν πραγματικά (κι όχι κατά φαντασίαν…) να καταλάβουν κάποια πράγματα, κάθε τεχνικό έργο το οποίο αστοχεί μπορεί να ήταν και προγραμμένο να αστοχήσει. Ειδικά ένα έργο ,καμωμένο εμπειρικά ,με περισσή μαστοριά και δεξιοτεχνία και θάρρος ψυχής αναμφισβήτητα. Το ότι ήταν το μεγαλύτερο single span γεφύρι στα Βαλκάνια, λέει κάτι. Λέει πως ήταν ένα έργο δύσκολο αλλά και εύθραστο. Με χαμηλό βαθμό «υπερστατικότητας». ΔΕΝ είναι μικρό πράγμα, άνοιγμα 40 μέτρα ,ακόμη και για τα σημερινά δεδομένα και υλικά.
    Το ότι φταίνει οι μηχανικοί (ποιοι μηχανικοί άραγε;) που έπεσε είναι εντελώς γελοίο. Αν τα κονδύλια ήταν για αρμολόι και παιχνιδίσματα (τα 250.000 που λέει ο Γρηγόρης, αυτό καταδεικνύουν σε οποιονδήποτε έχει μια ιδέα από κόστος έργων).
    Όσο για του αποφοίτους του Ε.Μ.Π που δεν ξέρουν μηχανική…ας πάει ο κύριος να ρωτήσει στο εξωτερικό -στα δυκολότερα έργα και με τις δυσκολότερες συνθήκες- ποιο είναι ακόμη και σήμερα το brandname των Ελλήνων μηχανικών!
    Ας πάει να μάθει ποιος είναι ο διευθυντής έργου στο μετρό του Ριάντ στη Σαουδική Αραβία, πάνω από γάλλους άγγλους πορτογάλλους… Ας πάει να δεί τι όνομα έχουν και πόσα λεφτά παίρνουν οι έλληνες μηχανολόγοι στην Αράμκο, μέσα στη σφηκοφωλιά/λόμπυ των αγγλοαμερικάνων.
    Ίσως βέβαια να τους τα δίνουν τα λεφτά επειδή είναι ομορφόπαιδα ωσάν Έλληνες, κι όχι γιατί κάνουν καλά τη δουλειά τους…
    Ακόμα και εδώ μέσα ,ξερω-σε καθαρά επιστημονικό επίπεδο πλέον- τουλάχιστον δύο (2) αποφόιτους του Ε.Μ.Π που είναι μεγάλοι και τρανοί καθηγητές με έδρες σε αξιοσέβαστα πανεπιστήμια σε Ευρώπη και Αμερική. Περάσανε κι από άλλα σχολεία βέβαια, αλλά πάει στο διάλο, κάτι θα έμαθαν και στο έρμο του Ε.Μ.Π, άλλωστε άμα στραβωμάθεις μικρός δεν ισιομαθαίνεις μεγάλος.
    Μη συγχέουμε λοιπόν (το λέω όσο πια καλόπιστα το «σύγχιση» γίνεται..) τη γνώση με τα ΜΕΣΑ . Το ότι ένα μεγάλο μέρος μηχανικών σήμερα στην Ελλάδα έχουν μετατραπεί σε απλούς διεκπαιραιωτές «αδειών», «αυθαιρέτων» και σε «θερμομονωσάδες» ,και ένα άλλο κομμάτι τους δημοσιουπαλληλικό σε πένητες επιβλέποντες με 3 και 60 για κάυσιμα κίνησης (που κοστίζουν 4 ευρώ) ΔΕΝ σημαίνει ότι οι άνθρωποι (η μεγάλη τους πλειοψηφία τουλάχιστον) είναι άσχετοι. Σημαίνει άλλα πράγματα. Πολιτικά και κοινωνικά.

  156. Aγάπη said

    138 (και αλλοι αλλά άντε να σάς μαζεύω 🙂 ) Επειδή δέν είμαι μηχανικός, χαίρομαι που απαντήθηκε η ανάρτηση 🙂

  157. giorgos said

    #155# Δηλαδή έχουμε πολύ καλό εκπαιδευτικό σύστημα ?

  158. Νέο Kid Στο Block said

    157. Ναι. Τα πολυτεχνεία είναι ακόμη καλά,παρότι άφραγκα-ξεζουμισμένα. Για το γενικότερο εκπαιδευτικό σύστημα δεν είμαι αρμόδιος ,ούτε γνώστης.

  159. spiral architect said

    @155: Την τελευταία σου παράγραφο ξαναγράψε την! 🙂

  160. Πάνος με πεζά said

    Τουλάχιστον εμείς στα χρόνια μου (1987-1992) διεκδικούσαμε να αποκτήσει το πτυχίο μας κύρος μεταπτυχιακοπύ τίτλου, πολύ απλά γιατί αρκετά από τα μαθήματα που διδάσκονταν στο ΕΜΠ στο κανονικό πρόγραμμα, άλλα ξένα πανεπιστήμια τα είχαν ως μεταπτυχιακά…

    @ 155 : Μην τρελλαίνεσαι, μια κατασκευή χωρίς συντελεστές ασφαλείας, χωρίς πρόβλεψη φορτίων, χωρίς καν μελέτη, στέκεται θαυμαστά, αλλά και καταρρέει το ίδιο δικαιολογημένα. Άλλα είναι που μας εκθέτουν δημοσιουπαλληλίστικα, π.χ. φράγμα λίμνης Πλαστήρα, φτιαγμένο με πολύ πιο σύγχρονους κανονισμούς καυ υλικά, αλλά…«ΔΙΕΡΧΕΣΤΕ ΜΕ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΥΘΥΝΗ», όπως γράφει η πινακίδα. Το φράγμα περιμένει το πούπουλο που θα το ανατρέψει…

  161. sarant said

    155: Έτσι!

    160: Για λέγε για το πούπουλο

  162. spiral architect said

    @144, 151, 153: Τελικά οι «υδατάνθρακες» της Κύπρου ήταν όντως άνθρακες; Επιτέλους, γιατί μας τα’ χαν κάνει τούμπανο τόσο καιρό, με τα μεγαλεπήβολά τους σχέδια! 👿
    Μακάρι να βγουν εξ ίσου άνθρακες οι αντίστοιχοι του Ιονίου και Πατραϊκού. 🙄

  163. Πάνος με πεζά said

    Eννοώ ότι είναι αστείο, όταν φτιάχνεις ένα δρόμο πάνω στο φράγμα, να πεις του αλλουνού «πέρνα με δική σου ευθύνη, αλλιώς πάρε όλη τη λίμνη γύρα» ! Η ταμπέλα έχει μπει καθαρά «δημοσιουπαλληλίστικα, για τον τρελό που θα πάει να περάσει μια μέρα τυχόν υπερχείλισης ή, ακόμα πιο σπάνια, διαπίστωσης προβλημάτων ευστάθειας στο φράγμα. Αλλά έτσι όπως τη διαβάζεις, νομίζεις ότι περνώντας, η ασημαντότητα εσού και του οχήματός σου είναι ικανή να κάνει τη ζημιά…

  164. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #155
    Το γεγονός ότι τα 250k δόθηκαν και πήγαν μόνο για εργασίες καλλωπισμού, δεν μειώνει την αξία των Ελλήνων μηχανικών. Αυτή είναι η πινακίδα του έργου http://a.disquscdn.com/…/images/1688/5096/original.jpg

  165. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Αυτό είναι το σωστό λινκ

  166. giorgos said

    #158# Καί γιατί όλα τά μεγάλα έργα π.χ. γέφυρα Ριου-Αντιρίου , τά άναλαμβάνουν ξένοι ? Καί γιατί όποιος έχει πρόβλημα υγείας καί έχει λεφτά πάει στό εξωτερικό ?

  167. # 155

    Επειδή ο πατέρας μου ήταν μηχανικός έρχονταν τα «τεχνικά χρονικά» (;) σπίτι μέχρι το 95 περίπου. θυμάμαι μια που του έριχνα καμιά ματιά κάποιο άρθρο που μιλούσε επί συνόλου 3 000 μηχανικών πόσοι είχαν τις γνώσεις για την κατασκευή ενός δρόμου όπως η εθνική οδός, για ένα στάδιο, μια γέφυρα και λοιπές δύσκολες τεχνικές κατασκευές. Στις περισσότερες περιπτώσεις η απάντηση ήταν κανείς σε λίγες ένας και σε μία τρεις.
    Φαίνεται πως από τότε ανέβηκε πολύ το επίπεδο των ελλήνων μηχανικών

  168. Κι εμείς πια καμαρώναμε τον φίλο μας κουρνησμένο,

    Πρώτη φορά συναντάω τη λέξη, το πιο σχετικό που μπορώ να θυμηθω είναι του Τσιτσάνη,

    Κουρντίστηκες κυρά μου στην πένα, στο καντίνι

    Είναι η ίδια λέξη;

  169. 53,cronopiusa
    Εύγε, πολύ καλό το πολυφωνικό.
    Τα πεντατονικά πρέπει να είναι πολύ αρχαία υπόθεση, για την ακρίβεια πρέπει η πρώτη μουσική που ακούστηκε στη γη από άνθρωπο να ήτανε πεντατονική. Η πεντατονική κλίμακα είναι αυτό που ακούγεται περίπου από φλογέρα που της έχεις ανοίξει τέσσερεις τρύπες σε ίσα διαστήματα.
    Έχω παρατηρήσει ότι τα παιδιά, όταν βρεθούν μπροστά σε πιάνο πρώτη φορά και δοκιμάσουν να αυτοσχεδιάσουν, θα παίξουν στα μαύρα πλήκτρα. Μια τυχαία μελωδία σε μαύρα πλήκτρα, πεντατονική δηλαδή, από μόνη της βγάζει κάποιο μουσικό νόημα. Πιστεύω ότι η κατανόηση της πεντατονικής είναι η πρωταρχική αίσθηση της μουσικής και μπορεί να υπάρχει κάπου στο dna, να μεταβιβάζεται γενετικά δηλαδή.
    Και ο Τζερομ Κέρν έγραψε ωραίες πεντατονικές μελωδίες.

  170. Εννοώ:

  171. sarant said

    168: Κουρντισμένος έπρεπε να είναι (το διόρθωσα), λάθος του Οσιάρ.

  172. cronopiusa said

    169

    ευχαριστώ

  173. Κύρος Μοναχός said

    Πρὸς ἐπίρρωσιν τῆς δυναμικῆς τῆς πεντατονικῆς:

  174. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    166 – Τα μεγάλα έργα δεν τα αναλαμβάνουν ξένοι μηχανικοί, αλλά μετά απο διαγωνισμό (βλέπε μίζα χοντρή στους «αρμόδιους» υπουργούς κάθε χώρας) ξένες κατασκευαστικές εταιρείες, που οι ιδιοκτήτες τους δεν είναι κάν μηχανικοί, αλλά μπορούν κάλλιστα να δουλεύουν σ΄αυτές Έλληνες μηχανικοί. Πολλές ελληνικές εταιρείες δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό σε μεγάλα έργα, μιά ματιά στο χρηματηστήριο, για τα ανηλειμμένα έργα της J&P – AΒΑΞ ή της ΕΛΛΑΚΤΩΡ (και άλλων) στο εξωτερικό, θα σου λύσει τις απορίες, και θα διώξει τις αμφιβολίες σου για την ικανότητα των Ελλήνων μηχανικών.

    «Καί γιατί όποιος έχει πρόβλημα υγείας καί έχει λεφτά πάει στό εξωτερικό ?»
    Για τον ίδιο λόγο που πάνε και οι Έλληνες γιατροί να δουλέψουν εκεί, και κάνουν καλά καί τους Έλληνες που έχουν λεφτά και πάνε στο εξωτερικό για να γιατρευτούν.

    Είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, το ΕΜΠ είναι απο τα καλύτερα πανεπιστήμια στον κόσμο αποδεδειγμένα. Και μη μπερδεύεις το γενικό εκπαιδευτικό σύστημα που είναι παγκοσμίως ΑΠΑΤΗ, με την επιστημονική εξειδίκευση.

  175. giorgos said

    #167# Ανέβηκε το επίπεδο ? Ετσι ανέβηκε ?

    Πανεπιστήμιο με βάση εισαγωγής τα… 4.404 μόρια! – Εισαγωγή σε 121 τμήματα με βαθμούς κάτω από τη βάση – Πρόκειται για Φιλολογίες, αλλά και Πανεπιστημιακά και Τεχνολογικά Ιδρύματα
    Για ακόμη μία χρονιά οι… κακοί μαθητές δεν θα μείνουν παραπονεμένοι, καθώς θα καταφέρουν να φοιτήσουν σε Πανεπιστημιακά αλλά και Τεχνολογικά Ιδρύματα, ακόμη και με βαθμούς κάτω από τη βάση.»
    Εφημερίδα «Πρώτο Θέμα » 2014

  176. 173,
    !!!

  177. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    175 – Το οτι μπήκαν δεν σημαίνει οτι θα βγούν κιόλας, αλλά ακόμα κι αν κάποιοι βγούν, θα πρέπει να ανταγωνιστούν τους υψηλόβαθμους, και κάπου εκεί εμφανίζεται ο δράκος του παραμυθιού. Τον καλό μηχανικό θα ψάξεις για το σπίτι σου, το ίδιο για τον γιατρό τον δικηγόρο τον αρχιτέκτονα τον μηχανολόγο κλπ. Βέβαια υπάρχει και άλλη διέξοδος για τον κακό μαθητή, αγοράζει το πτυχίο του απο ένα απο τα δεκάδες τέτοια κολέγια στην Ευρώπη, κάνοντας ευρωπαϊκές διακοπές με πληρωμένα τα έξοδα απο τους ψωνισμένους γονείς του, και γυρνάει τροπαιούχος στο ελλαδιστάν με ΠΤΥΧΙΟ ΑΠΟΚΤΗΘΕΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΥΡΩΠΑΣ, και σίγουρα δεν θα χαθεί, η Ελλάδα γεμάτη απο αδαή ξενοχτυπημένα κορόϊδα είναι, έχω αποδείξεις και ονόματα, και για τέτοιους πτυχιούχους, και για τα κορόϊδα.

  178. giorgos said

    #174# Τό εκπαιδευτικό σύστημα άπάτη είναι μόνο σέ χώρες σάν τήν Ελλάδα πού στίς καθηγητικές θέσεις τών ΑΕΙ τά πρόσωπα πού προωθούνται είναι είτε μέ κομματικές διαδικασίες , είτε μέ κληρονομικές…Από πατέρα σέ παιδί .

  179. giorgos said

    #177# Δυστυχώς δέν είναι έτσι τά πράγματα , δέν υπάρχει ανταγωνισμός ,,,στήν Ελλάδα . Γιά τό σπίτι μου δέν θά ψάξω τόν καλό μηχανικό ….τόν «αδειά » θά ψάξω…Αν έχεις υπομονή διάβασε εδώ http://katotokerdos.blogspot.gr/2010/12/1.html

  180. 179, Α, ΟΚ.

    Και μια Αφρικάνικη πολυφωνία. Και οι Σαν, οι πυγμαίοι της Καλαχάρι έχουν πολυφωνία.Το γεγονός ότι είναι γενετικά οι πρόγονοι όλης της ανθρωπότητας (ή έστω οι πιο παλιοί μας παππούδες) ίσως κάτι σημαίνει.

    Και μια δυτική πολυφωνία. Ο συνθέτης της Αυλής της Ελισάβετ, Τάλις. Τότε οι Ιταλοί γράφανε για πραγματικά πολλές φωνές. Αυτός είπε τι σκατά Ελισαβετιανοί είμαστε ,εγώ θα γράψω για σαράντα κι έγραψε το spec in allium.

    Και πολυφωνία από έναν 🙂
    Από το ένδυμά του φαίνεται κι η καταγωγή του (ξάδερφος του Λιακόπουλου).

    Η Σαββίνα μπορεί και τραγουδάει «πολυφωνικά» ,με αρμονικές.

  181. Πάνος με πεζά said

    Διαβάζοντας αυτό το teaser (οδηγό στο άρθρο), δε σου έρχεται αυτθόρμητα : «Γιατί; Αφού αυτό τις προκάλεσε, θέλει και ρέστα;» 🙂

  182. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    179 – Ό,τι πείς, (και ό,τι νάναι) κάτι παραπάνω ξέρει ο σοφός Kint που δεν απαντάει άλλο, η υγεία είναι το πιο πολύτιμο αγαθό.

  183. Γς said

    ΣΚΑΙ τώρα:

    Η μετεωρολόγος Σούζη λέει πόσο λυπήθηκε «ως Ηπειρώτισσα» για την καταστροφή της ιστορικής γέφυρας της Πλάκας.

    Κι ο Μπογδάνος:

    -Για πές μου βρε Χριστίνα υπάρχουν σήμερα μαστόροι στην Ηπειρο για να ξαναφτιάξουν τη γέφτρα;
    -Δεν ξέρω. Γνωρίζω όμως ότι υπάρχουν στην Τήνο. Αυτοί που φτιάχνουν περιστεριώνες. Ξέρεις

  184. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    181 – Καλό! Μόνο που είδα στο τέλος το όνομα του Γραμματικάκη και μελαγχόλησα κάπως. Υποτίθεται οτι όσο γερνάει ο άνθρωπος γίνεται σοφότερος, όταν γερνάει ο σοφός τι γίνεται; Πάντα είχα την απορία ποιά είναι πιο δυνατή, η βλακεία ή η ματαιοδοξία; πολύ δύσκολη η απάντηση τελικά.

  185. Λάμπρο στην Ελλάδα όταν λέγανε πολιτικό μηχανικό εννοούσανε εργολάβο γι αυτό τον αρχιτέκτονα τον είχανε…παραπεταμένο για να μην πω την κανονική λέξη. από χ… Και φυσικότατα σαν εργολάβος ο παλιός εμπειρικός της οικοδομής ήταν κλάσεις καλύτερος από τον πτυχιούχο του Ε.Μ.Π. όπως κάθε καϊκτσής σε τρικυμία από τον πλοίαρχο της σχολής.
    Αγνοώ τι γίνεται τα τελευταία 20 χρόνια, ξέρω όμως πως πολλοί από τους παλιούς γνωστούς μου πολυτεχνίτες κατέληξαν υπάλληλοι στον έναν μηχανικό που κληρονόμησε μια τεχνική εταιρία και όπου το μυαλό ήταν η…αδερφή του (!) και πως η μόνη σοβαρή τεχνικη εταιρία ήταν η Αρχιρόδον του Καρπίδα.
    Κι επειδή μάλλον δεν θα το ξέρεις ο Καρπίδας ήταν αυτός που έκανε δωρεά το ΟΑΚΑ στο κράτος το 81, αυτό που «έκτισε»η ΝΔ και «εγκαινίασε» το ΠαΣοΚ. Η δωρεά έγινε γνωστή μόνο μετά τον θάνατό του, πολλά χρόνια μετά κατόπιν επιθυμίας του

  186. sarant said

    184: Έτσι είναι δυστυχώς…

  187. Λ said

    167. Θα προσαχθούν κατηγορίες στους μελετητές του έργου όπως δεν έγινε όταν κατέρρεσε η στέγη του Δημοτικού θεάτρου Λευκωσίας μόλις ένα χρόνο μετά την περάτωση των εργασιών συντήρησης και τη δαπάνη εκατομυρίων;

    http://www.naftemporiki.gr/story/203956/katerreuse-i-stegi-tou-dimotikou-theatrou-leukosias

  188. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    185 – Συγνώμη Gee αλλά μπερδεύεις πολλά ανόμοια πράγματα μαζί. Είμαι 40 χρόνια στην οικοδομή, απο τα 13 μου που πήγαινα νυχτερινή σχολή στην Διπλάρειο, σαν μαθητευόμενος, σαν εργάτης, σαν τεχνίτης, σαν εργολάβος, και απο το 2003 σαν κατασκευαστής, πέντε πράγματα σκαμπάζω παραπάνω απο όσους δεν έχουν ασχοληθεί με το αντικείμενο, αλλά φυσικά έχουν γνώμη. Ας αφήσω κατά μέρος οτι γνωρίζω δεκάδες μηχανικούς και αρχιτέκτονες, (οι περισσότεροι φίλοι μου τέτοιοι είναι) οπότε έχω ιδία άποψη. Κατ΄αρχήν άλλο αρχιτέκτονας κι άλλο μηχανικός, ο αρχιτέκτονας οραματίζεται το κτίριο, και μετά βάζει τον μηχανικό να σπάει το κεφάλι του να βρεί πώς θα το στηρίξει, δεν τίθεται θέμα ποιός είναι καλύτερος, και οι δύο είναι πολύτιμοι, χωρίς αυτούς, οι εμπειρικοί μόνο καλύβια μπορούν να φτιάξουν.
    Κανένας εμπειρικός εργολάβος, δεν είναι καλύτερος απο κανένα πτυχιούχο Ε.Μ.Π, το έχουν αποδείξει οι σεισμοί τα τελευταία 100 χρόνια. Πολλές φορές αρκετοί μηχανικοί (όπως και αρχιτέκτονες) ζήτησαν την επι μέρους γνώμη μου όπως π.χ για τις στέγες που είχα εξειδίκευση, αυτό δεν με έκανε ανώτερο απο αυτούς, ούτε κάν ίσο ώς προς τις γενικές γνώσεις της οικοδομής, ο μηχανικός έχει την ευθύνη για όλο το οικοδόμημα, ο κάθε μάστορας για το αντικείμενό του. Η πιο ηλίθια φράση που ακούω (άκουγα πλέον) στην οικοδομή και μου ανεβάζει το αίμα στο κεφάλι, είναι απο τον κάθε αρμόστοκο εμπειρικό να λέει, ΤΙ ΞΕΡΕΙ Ο ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΡΕ, ΤΡΑΒΑΕΙ ΔΥΟ ΓΡΑΜΜΕΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΧΑΡΤΙ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ, ΚΑΙ ΛΕΕΙ ΦΤΙΑΞΤΕ ΤΟ, όμως κανένας εμπειρικός μάστορας ή εργολάβος δεν βάζει την υπογραφή του στο έργο, γιατί άραγε αφού είναι κλάσεις ανώτεροι απο τους πτυχιούχους του Ε.Μ.Π; Για να τελειώνουμε μ΄αυτό το θέμα, χωρίς τους Ικτίνο, Καλλικράτη, Μνησικλή, οι εμπειρικοί μαστόροι και εργολάβοι, ακόμα μαρμαρόπετρες θα κουβαλούσαν και θα τις σκόρπιζαν εδώ κι εκεί. Εδώ ένα απλό γεφύρι στην Άρτα, 45 μάστορες κι 60 μαθητάδες, ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν, ΓΙΑ ΤΟΣΗ ΕΜΠΕΙΡΙΚΗ ΜΑΣΤΟΡΙΑ ΜΙΛΑΜΕ, αν είχαν ενα μηχανικό του Ε.Μ.Π θα το τελειώνανε σε ένα μήνα το πολύ.

    Για τον «κάθε καϊκτσή» ΑΣΧΟΛΙΑΣΤΟ, όλοι οι βαρκάρηδες στην λίμνη του Αιγαίου καπετάνιοι είναι, κι εγώ που έχω δίπλωμα για ταχύπλοο και για ιστιοπλοϊκό μέχρι 15 μέτρα, καπετάνιος είμαι. Δώσε του καϊκτσή τάνκερ στον Ατλαντικό ή στον Ειρηνικό, να δούμε πόσο μεγάλα τα έχει ΤΑ ΓΑΛΟΝΙΑ του καπετάνιου.

    Υ.Γ – Καλά αυτό με την δωρεά του ΟΑΚΑ τό ανέκδοτο, νάσαι καλά μ΄έκανες και γέλασα, γι΄αυτό δεν θα σου αναλύσω τί παίχτηκε εκεί, θα σου πώ μόνο οτι χωμένος μέσω της πρώην γυναίκας του, ήταν κι ο σύντροφος αγωνιστής πολιτικός κρατούμενος και γεροντοκαψούρης (αγαπήσαμε στα γεράματα κύριε πρόεδρε, αυτό είναι το αδίκημά μας) ΑΚΗΣ.
    Σταματάω εδώ και δεν επανέρχομαι γι΄αυτό το θέμα.
    Τυχερέ, μιά και τ΄ακούω τώρα, και θυμήθηκα τις αδυναμίες σου, αυτό για σένα.

  189. Τσοπάνος said

    – Να μην ξεχνάμε και την ταινία «Το ξυπόλητο τάγμα» όπου ο Φέρμας υποδύεται το μαυραγορίτη-συνεργάτη των Γερμανών

    – Διαπιστώνω μια διαμάχη του στιλ «καλός μηχανικός-κακός μάστορας», και το αντίθετο. Επειδή όμως η πραγματικότητα δεν είναι άσπρο-μαύρο, ας τα κάνουμε λιανά.
    Οι (παλιοί) μαστόροι είναι κάτι σαν τους πρακτικούς γιατρούς. Οι γνώσεις τους πηγάζουν από την εμπειρία. Και είναι περιορισμένου (κατασκευαστικού) βεληνεκούς, από την άποψη ότι ο καθένας είναι (ήταν) εξειδικευμένος σε συγκεκριμένο είδος κατασκευής. Ο μηχανικός, από την άλλη, διαθέτει όλη την απαραίτητη θεωρητική κατάρτιση ώστε να είναι σε θέση να εξηγήσει τα «πώς» και τα «γιατί» και να προχωρήσει ένα βήμα πιο πέρα δίχως να απαιτηθεί η μέθοδος των πολλαπλών δοκιμών (δοκιμή, λάθος, ξανά δοκιμή, κ.ο.κ). Σαφώς ένας απόφοιτος πολυτεχνείου δεν έχει (δυστυχώς) την απαιτούμενη εμπειρία, αλλά μαθαίνει «στου κασίδη το κεφάλι». Για αυτό όμως φταίει αφενός μεν το εκπαιδευτικό σύστημα (απουσία σύνδεσης θεωρίας και πράξης), αφετέρου δε η έλλειψη δημιουργικής φαντασίας (την έχει φάει το ιντερνέτι) και διαισθητικής αντίληψης των νέων.
    Η πράξη προηγήθηκε (χρονικά) της θεωρίας. Σε καμία όμως περίπτωση δεν αρκεί μόνο η μια εκ των δύο. Είναι τα δυο πόδια που οδηγούν τον τεχνικό. Αν το ένα είναι λειψό, δεν θα βαδίζει σωστά.
    Gpoint : «Μηχανικός» μπορεί να το παίξει ο καθένας, ακόμη κι εργολάβος αυθαιρέτων. Αυτός όμως που (χάρις στη θεωρία) ξέρει να βρίσκει τη χρυσή τομή μεταξύ ασφάλειας και οικονομίας, είναι μόνο ο μηχανικός. Δυστυχώς όμως, ακόμη και σήμερα, επικρατεί σε πολλούς η νοοτροπία ότι ο μηχανικός τραβάει απλώς γραμμές και διεκπεραιώνει την άδεια. Και δεν είναι άμοιρο ευθυνών το σινάφι μου για τη λογική αυτή.
    Παραπάνω αναφέρθηκε το πολύ υψηλό επίπεδο του ΕΜΠ. Αν κρίνω από την ποιότητα των νέων συναδέλφων (π.μ.) μάλλον κάτι δεν πάει καλά. Άλλωστε από τα 70’ς ο τότε καθηγητής μας Θεμ. Ξανθόπουλος, είχε πει πως το πολυτεχνείο της Κων/πολης ήταν κατά πολύ ανώτερο του ΕΜΠ. Τι έγινε στο μεταξύ κι αναβαθμίστηκε?
    (και για αποφυγή παρεξηγήσεων, «Μετσοβίτης» είμαι κι εγώ)

  190. Τσοπάνος said

    @187 …167. Θα προσαχθούν κατηγορίες στους μελετητές του έργου όπως …
    Θα προσαφθούν (από το προσάπτω) κατηγορίες, κι ενδεχομένως οι υπαίτιοι προσαχθούν σε δίκη…

    Θυμάμαι πριν 30+ χρόνια όταν υπηρετούσα σε σχετική μονάδα, εξεταζόταν η περίπτωση κατάρρευσης οροφής νεόδμητου στρατιωτικού κτιρίου. Κι ενώ το σφάλμα ήταν στη μελέτη, η (πρωτόδικη) απόφαση θεωρούσε υπαίτιο κατά 30% και τον κατασκευαστή, διότι όφειλε να έχει εντοπίσει το σφάλμα.

  191. Theo said

    Να γράψω κάτι και για τους εμπειρικούς μαστόρους (για αιώνες, όλοι οι πρόγονοι του πατέρα μου, με καταγωγή από τα μαστοροχώρια της Κόνιτσας, ήσαν πετράδες, κι η παράδοση δυστυχώς σταμάτησε σ᾿ αυτόν):

    Ο Νίκος Μουτσόπουλος, μελετητής της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής της Β. Ελλάδας, είχε γράψει πριν από χρόνια μια μελέτη για τους εμπειρικούς αρχιτέκτονες της Τουρκοκρατίας (ίσως «Κουδαραίοι Μακεδόνες και
    Ηπειρώτες Μαΐστορες”, άρθρο στο βιβλίο του ΤΕΕ «Πρώτοι Έλληνες Τεχνικοί Επιστήμονες”, Αθήνα 1976), όπου έχει καταγράψει τις δραστηριότητές τους σε όλα τα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή.
    Συνήθως αυτοί οι εμπειροτέχνες αρχιτέκτονες που σχεδίαζαν, έκαναν προϋπολογισμούς και αναλάμβαναν την κατασκευή διαφόρων κτηρίων αποκαλούσαν καλφάδες, όπως σημειώνει ο μαθητής του Μουτσόπουλου Πάνος Τσολάκης σε ανακοίνωσή του για ένα κτήριο του προπάππου μου Αθανάσιου Παπαστυλιάδη, του 1909. (Από το 1905 μέχρι τον θάνατό του, το 1941, ο Αθ. Παπαστυλιάδης έζησε στην Καστοριά, όπου έχτισε πολλά κτήρια. Όταν, το 1999, ρώτησα τον φύλακα του Λαογραφικού Μουσείου της πόλης αν τον γνώριζε, μου απάντησε: «Ναι, τον λέγαμε κάλφα.»
    Ο ίδιος μου δούλευε κατά διαστήματα και στο Βουκουρέστι, όπου επίσης έχτισε κάποια κτήρια.)

    Οικοδομική δραστηριότητα του Ιωάννη Στυλιανού, αδελφού του παππού του προπάππου μου, Εντόπισα στο Άγιο Όρος: Στη Σιμωνόπετρα


    (έχτισε τις τρεις πτέρυγες πάνω στο βράχο, αριστερά στη φωτογραφία, το 1864-1865, και ανακατασκεύσασε μέρος της αριστερότερης το 1891 -και τις δυο φορές, μετά από πυρκαγιές. Σε δυο εντοιχισμένες πλάκες στους τοίχους τους αναγράφεται ως «αρχιτέκτων».)

    και μια άλλη φωτογραφία, όπου φαίνεται η μαστοριά του:

    Το 1869-1872 έχτισε τη μισή βόρεια και τη μισή ανατολική πτέρυγα της Μονής Ιβήρων, δηλαδή τα 2/3 της όψης που φαίνεται στο προσκήνιο μέχρι την πύλη, στο δεξί άκρο της φωτογραφίας:

    (Η οικογενειακή παράδοση αναφέρει πως έχτισε και τμήμα της Μονής Μεγίστης Λαύρας, αλλά τα αρχεία της Μονής είναι απρόσιτα και δεν μπόρεσα να τα ψάξω.)

    Από τα παραπάνω δείγματα φαίνεται πως οι Ηπειρώτες μάστορες της πέτρας είχαν τεράστια εμπειρία και στέρεες τεχνικές γνώσεις, τέτοιες που οι δύσκολες κατασκευές του 19ου αιώνα, σαν αυτή της Σιμωνόπετρας, να στέκουν ακράδαντες σήμερα.

    Φυσικά άλλες γνώσεις έχουν σήμερα οι πτυχιούχοι μηχανικοί που δεν συγκρίνονται με τους σύγχρονούς μας εμπειροτέχνες μάστορες, αλλά τα έργα των παλιών, όπως τα πέτρινα γεφύρια της χώρας μας, μου προξενούν δέος και μαρτυρούν μια τεχνογνωσία που δεν ξέρω αν την έχουν κληρονομήσει εξ ολοκλήρου οι σημερινοί μηχανικοί.

  192. sarant said

    Ωραία πράγματα!

  193. Theo said

    @192:
    Ευχαριστώ, Νικοκύρη 🙂

    @191, διόρθωση:
    Ο ίδιος δούλευε κατά διαστήματα και στο Βουκουρέστι, όπου επίσης έχτισε κάποια κτήρια.

  194. Λ said

    190. ευχαριστώ για τη διόρθωση. Γελώ με τον εαυτό μου.

  195. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #191
    Πραγματικά πολύ ενδιαφέρον *τείνει κλάδο ελαίας* 🙂
    Θα ξέρετε, υποθέτω, το βιβλίο του Πετρονώτη για τους μαστόρους της Κόνιτσας.

  196. Πάνος με πεζά said

    Μηχανικοί κι εργολάβοι… (για πολύ πικρό γέλιο…)

  197. Πάνος με πεζά said

    @ 190 : Μέχρι κάποια εποχή σχετικά πρόσφατη (δεκαετία 90;) ο εργολάβος κατά την ανάληψη της εκτέλεσης μιας μελέτης, υπέγραφε το «καλώς έχει».

  198. # 188

    Λάμπρο ο αδερφός της μάνας μου (Αμερικανός) είχε ένα δίπλωμα «any gross, any ocean» να μη σου πω πως σε κάποια αψιμαχία των Αμερικανών τελευταία με κάτι νησάκια τον είχαν φωνάξει από την σύνταξη λόγω μεγάλης εμπειρίας σε εμπόλεμες ζώνες με εμπορικά πλοία. Να υποθέσω πως κάτι παραπάνω ήξερε; σου λέω την γνώμη του παρ’ ότι ο ίδιος συνήθως κυβερνούσε το κάθε φορά καινούργιο μεγαλύτερο του Ωνάση ή των γιαπονέζων.

  199. # 188,189
    Μάλλον δεν καταλάβατε τι εννοούσα
    Δεν εννοούσα πως ο εργολάβος έχει περισσότερες γνώσεις αλλά από την στιγμή που οι πολυχάλικατοικίες στην Αθήνα έβγαιναν φασόν από το ίδιο σχέδιο, ε ναι καλύτερο αποτέλεσμα θα είχε ο εργολάβος λόγω εμπειρίας από τον μηχανικό. Η μισή Κυψέλη το 60 κτίσθηκε από έναν εργολάβο τον Καλαμαρά, μια χαρά τα κατάφερε ούτε είχαν προβλήματα με τους σεισμούς. Τα παιδιά του έγιναν μηχανικοί και λύσαν και το πρόβλημα της σφραγίδας

  200. Λάμπρο να βρεθείς σε τάνκερ σε ωκεανό για να εκτιμήσεις τα γκατς του καπετάνιου το βλέπω δύσκολο αλλά το να βρεθείς σε κανένα επιβατικό που πηγαίνει στα νησάκια αρκετά πιθανό κι αν πέσεις σε καιρό θα εκτιμήσεις τον καπετάνιο που ήταν πρώτα καϊκτσής από τον άλλο της σχολής. Επειδή έκανα θητεία στον Πόρο έμαθα πως με απαγορευτικά οι μόνοι που βγαίνανε κι εξυπηρετούσανε τον κόσμο ήταν οι πρώην καϊκτσήδες.
    Την Αρχιρόδον επειδή δεν ήταν εισηγμένη οι περισσότεροι αγνοούσαν την ύπαρξή της εξ άλλου οι περισσότερες δραστηριότητες της ήταν έξω δεν ανακατευόταν με αναθέσεις και διαγωνισμούς και λαμογιές. Για την δωρεά, ψάξτο αν και οι περισσότεροι έχουν λόγους να το κρύβουν, θα το βρεις σε άλλους τομείς από τις κατασκευές που ασχολιόταν ο Καρπίδας

  201. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Πωπώ ξεφόρμισε μπιτ το νήμα! ξεΦέρμισε μάλλον 🙂
    Έσπασε ο Έβρος γμτ, ακούω απ το ράδιο τώρα.

  202. ...!? said

  203. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    http://alexandroupolisnews.blogspot.gr/2015/02/blog-post_69.html

  204. Theo said

    @195:
    Θα ήτανε μάλλον περισσότερο ενδιαφέρον αν σου έλεγα πως η πατριά των Στυλιαδέων («Στυλιάδης» επονομάζονταν/αι σχεδόν όλοι, και η γιαγιά μου και τ’ αδέλφια της -ο προπάππος μου μόνο υιοθέτησε το «Παπαστυλιάδης» επειδή είχε πατέρα και παππού παπάδες) καυχιέται και για πολλούς ζωγράφους/αγιογράφους. Μάλλον σπάνια υπέγραφαν τα έργα τους, κι είναι δύσκολο να εντοπισθούν. Από το μεταίχμιο 19ου-20ου αιώνα μέχρι την πρώτη δεκαετία του τελευταίου μαρτυρούνται ο Μάρκος κι ο Στυλιανός Στυλιάδης ή Ζωγράφος που δούλεψαν στο Άγιο Όρος (βλ. Νικ. Μ. Μπονόβα, «Η αγιορειτική ζωγραφική στις απαρχές του 20ου αιώνα» στο Το Άγιον Όρος στα χρόνια της απελευθέρωσης, Θεσσαλονίκη 2012, σ. 289).

    Δεν έχω δει το βιβλίο του Πετρονώτη για τους μαστόρους της Κόνιτσας.
    Έχω όμως τους δύο πρώτους τόμους Περί πετρογέφυρων (Πρακτικά των συναντήσεων του Κέντρου Μελέτης Πέτρινων Γεφυριών, που εκδόθηκαν το 2002 και το 2005), όπου και ανακοινώσεις του Πετρονώτη για γεφύρια της Ναυπακτίας και τις γέφυρες του Πρέβελη και της Μονής «Γδερνέτου»).

    @202:
    Σε πρόλαβε η Χρονοποιούσα στο σχ. 30 : )

  205. Γς said

    199:

    Και είχα γίνει πολύ κολλητός τότε με τον εργολάβο που μας έχτιζε το ρετιρέ μας.
    Τον πήγα κι ένα απόγευμα με το αυτοκίνητό μου, κάπου στο Ψυχικό.
    Στο σπίτι του αρμοδίου, σφραγίδες και τέτοια [της πολεοδομίας; ].
    Κρατούσε κι ένα σακουλάκι με μπόλικα χαρτονομίσματα.

  206. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #204
    Είναι μια έκδοση της περιφέρειας Ηπείρου (για την ακρίβεια της ημιανεξάρτητης αναπτυξιακής της εταιρείας), αλλά ως συνήθως, ενώ υποτίθεται πρέπει να μοιράζεται δωρεάν, δεν τα δίνουν πουθενά παρά μόνο ως «δώρα» κυρίως σε όσους δεν μπορούν να τα εκτιμήσουν… Θα κοιτάξω αν έχει κάτι.
    Για τους ζωγράφους όντως πολύ ενδιαφέρον, αν και δεν τους έχω συναντήσει.

  207. sarant said

    206: Παρά μόνο ως δώρα κυρίως σε όσους δεν μπορούν να τα εκτιμήσουν -τι ωραίο!

  208. cronopiusa said

  209. Τσοπάνος said

    @167
    «…Επειδή ο πατέρας μου ήταν μηχανικός…»
    Να υποθέσω (ψυχαναλυτικώς) ότι η έρπουσα αντιμηχανικίτιδα οφείλεται σε οιδιπόδειο ?(σμάιλι)

  210. gbaloglou said

    193/191 έρμο Μπουκουρέστι

  211. Ψέκκας said

    όποιος δεν έχει δει αυτήν την ταινία με τον Φέρμα έχει χάσει.

    Εκεί που θυμάμαι τον Φέρμα και γελάω ακόμα είναι στην Καλπικη λιρα που ο φωτοπουλος παριστανοντας τον τυφλο αποκαλει τον Φέρμα δεσποινίδα στο 1:40

  212. Emphyrio said

    Μηχανικος δεν ειμαι, αρχιτεκτονας ουτε απο την απεναντι οχθη, μηχανικα και τεχνικα/τεχνολογικα δεν σκαμπαζω. Απο αγγλικα και υπολογιστες κατι λεω. Και με το θρασος αυτο μιλαω.

    Το φραγμα της τεχνητης λιμνης Πλαστηρα ειναι εν πρωτοις γαλλικη κατασκευη – μετα το Malpasse. Δευτερον, ο δρομος που ειναι φτιαγμενος επανω του ειναι πολυ στενος γιατι εχει πλατια πεζοδρομια (χρησιμα για τους επισκεπτες που ειδικα σε γιορτες και αργιες ειναι παρα πολλοι, δυσκολα για τους οδηγους), και ενα απλο επιβατικο χωραει δεν χωραει, ειδικα αν το κουμανταρει μη ντοπιος. Τα πουλμαν μεχρι πριν λιγα χρονια ξερω πως απαγορευοταν να περνανε απο πανω – τωρα μαθαινω πως μπορουν. Τριτον, οπως θα ειδατε ισως στην φωτογραφια εχει εντονη καμπυλη, και επειδη οι τοιχοι του προς την μερια της λιμνης (δεξια) και προς την μερια του χαους (αριστερα) ειναι πολυ ψηλοι, η ορατοτητα για αυτον που περναει απο πανω του καθισμενος μεσα στο χαμηλο (σε σχεση με τον πεζο) οχημα ειναι περιορισμενη. Τεταρτον, παρ’ολο που εδω και μερικα χρονια εχουν μπει φωτα τροχαιας στις δυο ακρες, επειδη μενουν πολλη ωρα αναμενα στο κοκκινο (και πρασινο απο την αλλη πλευρα, αλλα ποιος ελληνας συνειδητοποιει στα φαναρια την ασημαντη αυτη λεπτομερεια;) πολλοι, ειδικα οι επισκεπτες, μπορει να αρχισουν να περνανε. Πεμπτον, σε ολο το μηκος του δρομου υπαρχουν καπακια σαν της υδρευσης αλλα ορθογωνια (δεν εχω ρωτησει ποτε τι υπαρχει μεσα τους – μπορει αποχετευση βροχονερων, μπορει καλωδια, μπορει κυκλωματα ελεγχου για τις πορτες που σηκωνονται για να φυγει το νερο, τελος παντων), τα οποια εξεχουν ως και δεκα ποντους απο το οδοστρωμα, και αρα τα χαμηλα ή και χαμηλωμενα απο τους μαγκες απλα αυτοκινητα δυσκολευονται περισσοτερο ακομα να περασουν. Εκτον, το οδοστρωμα το ιδιο θα το χρειαζοταν ενα φρεσκαρισματακι. Εβδομον, για να μπεις στον δρομο πρεπει να κανεις πανω απο 90 μοιρων στροφη προς τα αριστερα ή τα δεξια πανω στις μικρες πλατεϊτσες (ας τις πω ετσι) στις δυο οχθες της τεχνητης λιμνης – πολλες φορες ζητωντας ευγενικα την αδεια και κατανοηση των πεζων επισκεπτων και των παρανομα/αγαρμπα παρκαρισμενων οχηματων τους.

    Τοσα χρονια που μενω κατω απο το πανεμορφο αυτο μερος (απο τις λιγες φορες που η λεξη ταιριαζει και δεν αποτελει υπερβολη) και πινω το νερο της λιμνης αυτης, δεν ακουσα για προβληματα στατικοτητας ή επικινδυνοτητα ή δεν ξερω τί αλλο. Εννοω πως, ακομα και να υπαρχουν τετοια προβληματα, κρατιουνται τοσο πολυ καλα κρυμμενα που δεν μαθαινονται στον καμπο. Ξερω πως τα βασικα προβληματα της λιμνης ειναι δυο – τα δεντρα που οταν αρχισε να γεμιζει το 1958 ή 1959 (ατιμο Οπενχαϊμερ) δεν ειχαν κοπει, με αποτελεσμα να εχουν μεινει μεσα στα νερα και να δυσκολευουν ή και να απαγορευουν την χρηση της ως λιμνης αναψυχης, και η συγκεντρωση φερτων υλικων στην βαση του φραγματος που λογικα πρεπει να το επιβαρυνει στατικα (συγχωρεστε με αν δεν το εκφραζω σωστα). Α, και την αυξανομενη γενικα μολυνση ή κινδυνο μολυνσης των νερων απο τις πολλες ξενοδοχειακες εγκαταστασεις που ξεφυτρωσαν τα τελευταια πεντε-δεκα-δεκαπεντε χρονια. Αυτα ναι, τα ξερουμε. Αν τωρα δεν εξηγησαν στους φτωχους κατοικους της περιοχης οτι κινδυνευουν απο ενα πουπουλο, δεν ξερω παραπανω.

    Σορρυ για το σεντονι.

  213. Emphyrio said

    Με το μπαρδον, Malpasset λεγοταν το καστοροκατασκευασμα (http://fr.wikipedia.org/wiki/Barrage_de_Malpasset)

  214. Πάνος με πεζά said

    @ 212 : Ωραία επεξήγηση για τη «Διέλευση με δική σας ευθύνη». Η αλήθεια είναι ότι δε μας λέει και κανείς αν απευθύνεται σε οχήματα ή πεζούς. Γιατί το λέω; Κάτι αντίστοιχο πρέπει να υπήρχε και στο φράγμα Μαραθώνα, αλλά για πεζούς. Σαν κάτι να θυμάμαι ότι μας προβλημάτιζε να κάνουμε τον ποδαρόδρομο, ενώ τα αυτοκίνητα πηγαινοέρχονταν (ήταν κι αυτός ένας κίνδυνος). Τώρα πια όπως είδα, δεν υπάρχει τέτοια πινακίδα, απλώς μια ειδοποίηση για το πού να βαδίζεις ως πεζός.

    Κι όσον αφορά τα οχήματα, το φράγμα του Μαραθώνα, παρόλο που είναι τριάντα χρόνια νεώτερο, του 1929, με τα σήματα που βλέπετε έχει σαφείς προδιαγραφές διέλευσης. Που δεν υπήρχαν βεβαίως από τότε, αλλά με κάποιο τρόπο έγινε έλεγχος και δόθηκαν αυτές οι προδιαγραφές : για τριαντάτονο και μικρότερο από 12 μέτρα όχημα.Ε, το τέταρτο σήμα με τις ουσίες που «πάνω από ορισμένη ποσότητα μπορούν να προκαλέσουν μόλυνση των νερών», αφενός ήταν από τα SOS των «σημάτων», αφετέρου μόνο σε εκείνο το σημείο, άντε και σ’ άλλα ένα-δύο ανά την Ελλάδα, μπορείς να το συναντήσεις…Για το σήμα με τις εύφλεκτες ουσίες ας το αφήσουμε, όλη η βλάστηση πέριξ του φράγματος είναι πλέον καμμένη…
    http://www.instantstreetview.com/2febwxz3uut6sz285zniz1v

    Το φράγμα του Malpasset…O Παύλος Μαρίνος στο ΕΜΠ, σου «ζωγράφιζε» με τη διήγησή του στην Τεχνική Γεωλογία, την καταστροφή αυτού του φράγματος, σαν να ήσουν ο φύλακας ! (a propos, η καταστροφή έγινε από αφανή ή αχαρτογράφητα κεκλιμένα ρήγματα στον πυθμένα, όπου μπήκε νερό και με την υδροστατική «πέταξε» μια σφήνα, με το τμήμα του φράγματος μαζί). Κάποιες χρονιές είχε διοργανώσει εκπαιδευτική εκδρομή μέχρι τη Γαλλία, ωστόσο στα φτωχικά δικά μας χρόνια εμείς πήγαμε όλο κι όλο μέχρι το Μόρνο. Που έχει κι αυτός τη δική του αμαρτωλή ιστορία, με τη στεγανοποίηση της πλαγιάς του Πύρνου…Πληρώσαμε άλλο ένα φράγμα, μόνο και μόνο για να μη μας φύγει όλο το νερό της λίμνης στα γεμίσματα…(που κι αυτό έχει συμβεί, στην Ξάνθη με το φράγμα του Περδίκα).

    Συγγνώμη κι εγώ για το σεντόνι…

  215. Νέο Kid Στο Block said

    Ας φέρω και γώ τη μουστάρδα μου! (Ich gebe meinen Senf dazu! (διά βησιγοτθομαθείς!;-) ) για τα των φραγμάτων.
    Καταρχάς οι πινακίδες «με δική σου ευθύνη» ΔΕΝ μπαίνουν σε καμιά περίπτωση (πλην παλαιών/»ιστορικών» κατασκευών, κανά ερείπιο γεφύρι ,κανα κτίσμα πύργο του δράκουλα κ.λ.π.) για λόγους «στατικής επάρκειας». Ωραία τα είπε ο Emphyrio σχετικά. Είναι σαν τις πινακίδες στις μεγάλες γέφυρες «Μη πλησιάζετε στις άκρες!» Δεν μπαίνουν ασφαλώς επειδή αν πλησιάσεις θα επηρεαστεί η στατικότητα…
    Επίσης όμως , η συγκέντωση φερτών υλικών, Εmphyrio, σε καμία περίπτωση δεν «επιβαρύνει στατικά» το φράγμα.
    Δημιουργεί μεν θέματα η συσώρευση λάσπης,αλλά είναι ξεκάθαρα άλλης φύσης. Εξηγούμαι χωρίς πολλές λεπτομέρειες:
    Πάντα σε ένα φράγμα (στα τοξωτά-λεπτότοιχα φράγματα (όπως είναι του Πλαστήρα) το φαινόμενο είναι συνήθως ασθενέστερο λόγω γεωμετρίας και γεωλογίας, απότι ας πούμε σε ένα χωμάτινο φράγμα ή και σε ένα φράγμα βαρύτητας όπου τα «δέλτα» των ποταμών μπορεί να είναι μεγάλα) υπάρχει εισροή φερτών υλικών στον ταμιευτήρα.
    Το «φορτίο» είναι 2 λογιών. Φορτίο κοίτης και Φορτίο σε αιώρηση.
    Φορτίο κοίτης—>καθίζηση—>δημιουργεί «δέλτα».
    Τα αιωρούμενα σωματίδια (άργιλος και ιλύς) καθιζάνουν στις ζώνες λιμνάζοντων υδάτων και «μπαζώνουν»
    Σε αυτές τις προσχώσεις προφανώς αναφέρεσαι (δεν έχω επισκεφτεί προσωπικά το φράγμα Πλαστήρα)
    Τα βασικά προβλήματα που δημιουργούνται από αυτό είναι
    1.Απώλεια ωφέλιμου όγκου νερού /χωρητικότητας (μπορεί να φτάσει και 1-1,5% το χρόνο) αφού μειώνεται η διατομή.
    2.Λειτουργικότητα της εξόδου του πυθμένα. (μπορεί να φράξει ο εκενωτής πυθμένα (ΣΟΒΑΡΟ precautionary measure! το να είναι ο εκενωτής προσβάσιμος,.στην απευκταία περίπτωση ανάγκης άμεσης εκένωσης ενός φράγματος)
    Ένα δευτερεύον (ή πρωτεύον ,ανάλογα με την οικολογική μας ευαισθησία και οπτική) θέμα είναι ότι η συσσώρευση φερτών υλικών αλλάζει τη δομή του οικοσυστήματος στον πυθμένα και στο χοντόκοκκο υλικό του. Οργανισμοί που είναι μαθημένοι να επιβιώνουν ανάμεσα στο χοντρόκοκκο υλικό κατακλύζονται απ’τη λάσπη και εξαφανίζονται.
    Συνήθως, ως προληπτικό μέτρο προστασίας (δεν ξέρω αν έχει ο πλαστήρας,πιθανότατα όχι) μπορεί να γίνει ένα «πρόφραγμα χαλίκων» ,ένας «προταμιευτήρας» που δημιουργεί ένα «σύστημα έκπλυσης» ,καθαρίζει και πετάει στα κατάντι δηλαδή λαϊκά τη λάσπη.
    Εναλλακτικά πάντως και διορθωτικά, μπορεί πάντα να καθαριστεί και να διοχετευτεί η λάσπη με (πλωτό αν χρειαστεί) εκσκαφέα και έναν σωλήνα-σιφώνι (σιφωνοειδή σωλήνα) που πετάει τα λασπόνερα στα κατάντι του φράγματος. Τώρα για να μην έχει γίνει κάτι τέτοιο στου Πλαστήρα, δύο τινά., Ή ο όγκος λάσπης δεν είναι ακόμη critical. Ή δεν υπάρχει δεκάρα τσακιστή για καθαρισμό…

  216. Μουσικό ιντερμέτζο μια και λέτε για φράγματα:

    Ήθελα να βάλω και μια αμερικάνικη ταινία ΕΦ του ’50 με σεισμούς και φράγματα, αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ ποια ήτανε 😦

  217. Α, νάτη:

  218. Νέο Kid Στο Block said

    Α,ωραίο Δύτη! 😆 μιας και είπες για σεισμούς και φράγματα, αξίζει να προσθέσω ως μικρή συνεισφορά στην ιστορία της επιστήμης το γεγονός πως το φράγμα του Μαραθώνα ήταν η πρώτη-διαπιστωμένη τουλάχιστον- ανθρώπινη δραστηριότητα που προκάλεσε σεισμό ( δεν θυμάμαι το μαγκνιντιουντ,αλλά ηταν σημαντικό)! Η αιτία ηταν η γρήγορη πλήρωση του ταμιευτήρα με νερό.

  219. Νέο Kid Στο Block said

    Tώρα, πώς φτάσαμε σε ένα νήμα αφιερωμένο στον μαγγίτη το Φέρμα («πίνετε τίποτα στριφταράκια παληκάρια;» θα έλεγε υπομειδιώντας σκωπτικά… 🙂 ) να μιλάμε για τα αχαρτογράφητα ρήγματα στο γνεύσιο του Μαλπασέ και για την Ούλεν…ο Θος κι η ψχή μας! 😆
    (το δυσκολότερο ίσως στοίχημα εδώ μέσα θα ήταν να προβλέψει κάποιος με το ανέβασμα ενός άρθρου του Νίκου, ποιο θέμα ΔΕΝ θα συζητηθεί σίγουρα! Moυ θυμίζει μια αληθινή ιστορία για τον μεγάλο αμερικάνο προμπλεμίστα Σαμ Λόϋντ και έναν τύπο που έλεγε ότι μπορεί σε οποιοδήποτε σκακιστικό πρόβλημα να διαπιστώσει με μια ματιά ποιο κομμάτι ΔΕΝ δίνει το ματ. Εξυπακούεται ότι ο Λόϋντ τον έστειλε αδιάβαστο…με ένα ταπεινό πιονάκι στου διάολου τη μάνα. 😆 )

  220. giorgos said

    Εκτός άπό τήν καταγωγή , τό όνομα καί τήν καλλιτεχνική πορεία τού Ν.Φέρμα , μάθαμε καί ότι στήν Ελλάδα τά μεγάλα έργα ύποδομής τά έχουν φτιάξει ξένοι .

  221. Νέο Kid Στο Block said

    220.Kαι πού είναι το παράξενο, ή τι περισπούδαστο συμπέρασμα βγάζεις απ’αυτό κύριε Κακλαμάνη; Ότι δεν είναι ικανοποιητική η παιδεία και η τεχνική επάρκεια των ελλήνων μηχανικών; Σε κάθε «αναπτυσόμενη» χώρα αυτό συνέβη. Όλη την Αίγυπτο και τη μ.ανατολή την «υποδόμησαν» οι Γάλλοι και Άγγλοι. Λογικό δεν είναι σε οποιοδήποτε προκτεράτο να γίνεται αυτό; Πού είναι το παράξενο δηλαδή στο ότι το Μαραθώνα τον έφτιαξαν οι Αμερικάνοι, τον Πλαστήρα και το Ρίο-Αντίριο οι Γάλλοι, το «μνημείο στη φύση» που άδειασε ο ταμιευτήρας-σουρωτήρι του στον Περδίκα οι Γερμανοί, κ.λ.π. ;
    Άσε που αυτό που λες δηλαδή δεν ισχύει. Τα περισσότερα από τα ωραία υδροηλεκτρικά φράγματα στην Ελλάδα τα έχουν φτιάξει (ή έστω ήταν μέλη κοινοπραξιών -Joint ventures) ελληνικές εταιρείες. Τους καλούς αυτοκινητόδρομους και τα τεχνικά έργα τους ,επίσης. Αλλά «ρίξε λάσπη», κάτι μένει! Eίναι φαίνεται πολλά τα 800-1000 ευρώ μισθοί που παίρνουν σήμερα στο Ελλαδιστάν οι μηχανικοί…

  222. sarant said

    219: Σε όλα τα ιστολόγια ξεστρατίζουν οι συζητήσεις, και λογικό είναι ύστερα από 200 σχόλια, αλλά στο δικό μας περισσότερο -και καλύτερα 🙂

    Πολύ ωραία αυτή η ιστορία με το πιονάκι του Λόιντ.

  223. Να μην κάνουμε μισές δουλειές όμως: http://en.wikipedia.org/wiki/Excelsior_%28chess_problem%29

  224. Νέο Kid Στο Block said

    223. Ναι για! Μπράβο Δύτη αυτό είναι! Eξελίσσεσαι σε μεγάλο ψαχτήρι-ρουθούνι! επιπέδου (σχεδόν) Μαρίας (παρντόν για την ιεροσυλία Μαρία!):lol:

  225. giorgos said

    Ούτε Κακλαμάνη μέ λένε ούτε λάσπη ρίχνω , συμπεράσματα βγάζω .

  226. sarant said

    223: Α, εξαίλσιο!

  227. Νέο Kid Στο Block said

    225. Κανένα πρόβλημα. Και γώ έχω δικαίωμα όμως, απο τη στιγμή που δημοσιεύονται εδώ σε ένα δημόσιο βήμα, να τα κρίνω και να τα αξιολογήσω τα συμπεράσματά σου.

  228. giorgos said

    Κανένα πρόβλημα . Ομως τό νά μέ άποκαλείς «κακλαμάνη» …είναι λάθος…

  229. sarant said

    Εδώ έχεις δίκιο 🙂

  230. Νέο Kid Στο Block said

    Μιας και δέχομαι και τον έμεσο ψόγο του φιλτάτου Νικοκύρη,ας απολογηθώ. (Ακιουζέ! ελεβέ! 🙂 )
    Επί του προσωπικού καταρχάς. To «Κακλαμάνης» Γιώργο, ξέρεις πολύ καλά πού πήγαινε, ας μην παριστάνουμε τις απονήρευτες κορασίδες. Είμαστε μεγάλα και έξυπνα παιδιά. Σκωπτικό και ειρωνικό,ναι το παραδέχομαι .Αλλά ας πρόσεχες να μην κοπυπάστωνες 200 κιλά ψαρικά Κακλαμάνη στην καθησιά σου εδώ μέσα. Έχω λοιπόν αν μη τι άλλο τη δικαιολόγηση της προσφώνησης, αλλά αν θεωρείς πραγματικά ότι σε θίγει, σού ζητώ συγγνώμη και την αποσύρω.
    Επί της ουσίας τώρα. Στα τεχνικά ζητήματα δεν θα επανέλθω. Λυπάμαι αλλά πρέπει να έχει ο συνομιλιτής κάποια προαπαιτούμενη γνώση, κι ούτε έχω όρεξη να κάνω μαθήματα μηχανικής και αντοχής υλικών. Αλλά επιμένεις, αλλιώς δεν εξηγείται το σχόλιό σου 220, ότι τα «μεγάλα έργα υποδομής» τα αναλαμβάνουν ξένοι ,και αφήνεις σαφώς να υπονοηθεί -σε σχέση και συνανάγνωση και με τα προηγούμενα σχετικά σχόλιά σου περί «παιδείας» , «αδειάδων» κ.λ.π. – ότι οι λόγοι είναι λόγοι τεχνικής παιδείας -γνώσης και ικανοτήτων.
    Μάθε λοιπόν αγαπητέ ότι αυτό δεν ισχύει! Ασφαλώς και υπάρχουν κάποια πολύ εξειδεικευμένα έργα όπως ας πούμε μια μεγάλη καλωδιωτή γέφυρα απ την Πάτρα στ Ρούμελ που δεν έχουν τεχνογωσία για να τα φέρουν σε πέρας μόνες τους ελληνικές εταιρείες, αλλά ο κύριος λόγος είναι οικονομικός. Ξέρεις ποιο είναι το ΠΡΩΤΟ-ΠΡΩΤΟ χαρτί που έχει ένας φάκελος προσφοράς σε ένα έργο;
    Η τραπεζική εγγυητική επιστολή συμμετοχής. Κι αυτή εντάξει έχει μικρό κόστος αν και δυσβάσταχτο πλέον για πολλές καλές εταιρείες. Ξέρεις ποιο είναι το ΠΡΩΤΟ-ΠΡΩΤΟ χαρτί που περιέχει μία σύμβαση εκτέλεσης έργου; Η τραπεζική εγγυητική επιστολή «καλής εκτέλεσης» (Good performance bond). Kαι εδώ πια μιλάμε για 10% ή και περισσότερο ενίοτε του προϋπολογισμού κατασκευής. Δεν μιλάμε για πενταροδεκάρες,αλλά για εκατομμύρια πολλά. Ξέρεις τι αξία έχουν εδώ και αρκετά χρόνια οι «εγγυήσεις» των ελληνικών τραπεζών; Καλύτερα να μη σου πω ;
    Τα μεγάλα έργα λοιπόν τα «έφτιαξαν ξένοι» όχι για τον λόγο που νομίζεις αλλά για λόγους ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ και ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ φίλτατε. Η Ούλεν δεν ήρθε να φτιάξει το Μαραθώνα επειδή ήταν τόσο αητοί στο μηχανιλίκι , αλλά επειδή χρηματοδότησε το έργο και τα «πάρεργά» του . Όταν ήρθε η Ούλεν στην Ελλάδα είχε σε 40 περίπου χρόνια λειτουργίας της (απο το 1880 κάτι νομίζω) ένα turnover πάνω από 100 δις δολλάρια! (ούτε ξέρω πόσα σημερινά είναι αυτά τα λεφτά. Σίγουρα ιλλιγιώδες ποσό)
    Γιατί έχει μείνει στην πιάτσα σήμερα μόνο ο αξιότιμος κύριος Μπόμπολας νομίζεις; Επειδή ήταν «καλός μηχανικός»; …
    Σκέψου τα αυτά, μυαλό έχεις, κι αν χρειαστεί τα ξαναλέμε.

  231. Χωρίς ίντερνετ κατά τις μέρες που γινόταν η συζήτηση για το γιοφύρι της Πλάκας, έχω να προσθέσω πως το 2005 που πήγα εκεί, το μεν γιοφύρι ήταν ασυντήρητο, στη δε πλευρά του τελωνείου (ανατολικιά) γίνονταν έργα διαμόρφωσης, χτιζόταν κυλικείο, παρκάκι κ.α. Μάλλον εκεί πήγαν τα 250.000 έουρα που αναφέρθηκαν παραπάνω.

    Επιπλέον, η ιστορία λέει πως όταν ο μαστρο-Κώστας Μπέκας έβγαλε τα σκελετά από το νεόχτιστο γεφύρι, εκείνο πήρε μια κλίση (Πήρικλιιιις! που λέει και το ανέκδοτο) κι έκατσε λίγο λοξά. Ακόμα και το 2005 άμαν στεκόσουν στην ευθεία του άξονά του, το έβλεπες να γέρνει προς την κάτω μεριά του ρεύματος (νότια;).

    Αυτά.

    Και όπως είπαμε και χτες, Γιώργο, https://i0.wp.com/lolsnaps.com/upload_pic/2af91066-arguing-with-an-engineer.jpg

  232. giorgos said

    Τήν περασμένη Κυριακή , άν δέν κάνω λάθος , στήν έκπομπή «Φταίνε οί λέξεις» ό ίδιος ό κ.Θ.Τάσιος είπε ότι ή Ελλάδα τεχνολογικά είναι πίσω τουλάχιστον 50 χρόνια !
    Καί ρωτάω εγώ τώρα , πώς είναι δυνατόν ένα κράτος πού δέν έχει τεχνολογία ,καί πού δέν παράγει τεχνολογία νά βγάζει πολύ καλούς μηχανικούς !
    (Αν δέν τό έχει πεί σ’ αυτήν την έκπομπή , σίγουρα τό έχει πεί κάπου αλλού)

  233. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #231
    Tu quoque Canis? 😀
    https://sarantakos.wordpress.com/2015/02/07/meze-153/#comment-270526

  234. Το Ρουβίκωνα δεν τον διέβην, τον Άραξο, όμως, ναι!

  235. Άραξος= Άραχθος + άραξα

  236. […] sarantakos.wordpress.com […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: