Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Άρης νεκρός

Posted by sarant στο 14 Ιουνίου, 2015


veluhiotisΣυμπληρώνονται αύριο 70 χρόνια από τον τραγικό θάνατο του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ Άρη Βελουχιώτη, όπως ήταν το ψευδώνυμο που διάλεξε για να κάνει αθάνατο ο γεωπόνος Θανάσης Κλάρας, γεννημένος το 1905 στη Λαμία

Χαρακτήρισα τραγικό τον θάνατό του όχι μόνο επειδή κάθε αυτοκτονία έχει ένα στοιχείο τραγικότητας -και όχι κυρίως, αφού η αυτοκτονία του Άρη Βελουχιώτη στο φαράγγι της Μεσούντας έγινε για να μην πέσει ζωντανός στα χέρια των διωκτών του, εκείνων που του έκοψαν το κεφάλι και το κρέμασαν από τον φανοστάτη της πλατείας των Τρικάλων, μαζί με του αχώριστου συντρόφου του, του Τζαβέλλα.

Τραγικός είναι ο θάνατος του Άρη επειδή πέθανε κυνηγημένος από τους εχθρούς αλλά και διωγμένος από συντρόφους και συναγωνιστές, και επιπλέον επειδή συγκρούστηκε με τους συντρόφους του για ένα θέμα στο οποίο εκείνος είχε σταθμίσει πιο σωστά πιο σωστά τις εξελίξεις.

Το στοιχείο της τραγικότητας εντείνεται από το γεγονός ότι, τις ίδιες ώρες που ο Βελουχιώτης έπεφτε νεκρός στο φαράγγι της Μεσούντας, ο Ριζοσπάστης, η εφημερίδα του ΚΚΕ, δημοσίευε στην πρώτη του σελίδα ένα άρθρο στο οποίο εξηγούσε αναλυτικά τους λόγους της διαγραφής του από το ΚΚΕ και μεμφόταν τους αντιδραστικούς που υποκριτικά είχαν αναλάβει την υπεράσπισή του (το έχω ανεβάσει εδώ).

.

.

r120645Είχε προηγηθεί, τρεις μέρες νωρίτερα, στις 12 Ιουνίου 1945, ένα μονοστηλάκι στο κάτω μέρος της πρώτης σελίδας του Ριζοσπάστη, με τον τίτλο «Το ΚΚΕ καταγγέλλει ανοικτά τον Άρη Βελουχιώτη», και με το εξής ιταμό κείμενο, που έχει πια γίνει διαβόητο:

«Ο σ. Ζαχαριάδης μάς ανεκοίνωσε ότι η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, αφού συζήτησε πάνω σε εκθέσεις που ήρθαν από διάφορες κομματικές οργανώσεις, αποφάσισε να καταγγείλει ανοικτά την ύποπτη και τυχοδιωκτική δράση του Άρη Βελουχιώτη (Θανάση Κλάρα ή Μιζέρια).

Ο Βελουχιώτης και ύστερα από τη σύναψη της συμφωνίας της Βάρκιζας συνέχισε τη δράση του. Η δράση αυτή, που μονάχα την αντίδραση μπορούσε να εξυπηρετήσει, γιατί της έδινε όπλα για να χτυπά το ΚΚΕ, να παραβιάζει τη συμφωνία της Βάρκιζας και να δικαιολογεί τα εγκλήματά της, δεν επιτρέπει πια καμμιά καθυστέρηση για την ανοικτή καταγγελία του Άρη Βελουχιώτη. Όπως είνε γνωστό, ο Βελουχιώτης (Θανάσης Κλάρας) στον καιρό της δικτατορίας του Μεταξά είχε πιαστεί και είχε κάνει δήλωση μετάνοιας και αποκήρυξης του ΚΚΕ».

Χαρακτήρισα ιταμό το κείμενο κυρίως για το ύφος του και τη δηλητηριώδη παράθεση μειωτικών στοιχείων. Επί της ουσίας, υπάρχουν δικαιολογίες για τη στάση του κόμματος, ενώ είναι μάλλον άδικο να χρεώνεται η αποκήρυξη ή ο θάνατος του Άρη κυρίως στον Ζαχαριάδη, ο οποίος μόλις δεκαπέντε μέρες πρωτύτερα (στις 30 Μαΐου) είχε επιστρέψει από το Νταχάου.

Τέσσερις μέρες αργότερα, ο θάνατος του Άρη ανακοινώθηκε στον Ριζοσπάστη με ένα αρκετά διαφορετικό πρωτοσέλιδο άρθρο και χαρακτηρίστηκε, εύλογα, τραγικός (το έχω εδώ), ενώ την τέταρτη σελίδα υπήρχε και ένα περισσότερο ειδησεογραφικό κείμενο, με τα περιστατικά του θανάτου του Άρη (εδώ).

Για τον Άρη Βελουχιώτη και τον θάνατό του έχουν γραφτεί δεκάδες βιβλία και χιλιάδες άρθρα, τόσο που δεν έχει νόημα να γράψω κι εγώ περισσότερα. Αυτό βέβαια δεν σας εμποδίζει να κάνετε η δική σας αποτίμηση στα σχόλιά σας, όμως θα σας παρακαλέσω αυτό να μη γίνει με τρόπο που προσβάλλει τη μνήμη του ή/και με ανοίκειο ύφος. Μια και σήμερα είναι Κυριακή, μέρα που βάζουμε λογοτεχνικό υλικό, θα βάλω ένα εκτενές ποίημα του Γιώργου Κοτζιούλα για τον θάνατο του Άρη. Πρωτύτερα όμως, να επισημάνω κάτι πρωτότυπο και πολύ αξιόλογο, ένα πρόσφατο άρθρο-οδοιπορικό στο φαράγγι του Φάγγου, όπου βρήκε τον θάνατο ο Άρης, που δημοσιεύτηκε στο διαδικτυακό περιοδικό Ατέχνως, που το διευθύνουν φίλοι του ΚΚΕ, και το υπογράφει ο Οικοδόμος -μπορεί να μου τα έχει ψάλει καναδυό φορές, αλλά το καλό να λέγεται, είναι φοβερή δουλειά.

Ο Γιώργος Κοτζιούλας, τέσσερα χρόνια νεότερος από τον Άρη Βελουχιώτη, γνώρισε από πολύ κοντά τον Άρη στα βουνά της Ηπείρου. Τις αναμνήσεις του τις κατέγραψε στο βιβλίο ‘Οταν ήμουν με τον Άρη, που είναι εξαντλημένο εδώ και καιρό, αλλά ήδη οδεύει προς το τυπογραφείο και αναμένεται να κυκλοφορήσει τους επόμενους μήνες μια νέα έκδοση, επαυξημένη με νέες μαρτυρίες και με νέα επιμέλεια από τη Σωσώ Μελετίου, από τις εκδόσεις Δρόμων. (Για τους φίλους του Κοτζιούλα, σημειώνω επίσης ότι από τις εκδόσεις Οδυσσέας θα κυκλοφορήσει επίσης μεγάλος τόμος με όλες τις έμμετρες μεταφράσεις αρχαίων συγγραφέων που είχε κάνει ο χαλκέντερος Κοτζιούλας).

Πέρα όμως από το βιβλίο με τις αναμνήσεις, ο Γιώργος Κοτζιούλας τίμησε και με τον τρόπο της ποίησης τον καπετάνο του (έτσι λέγεται ο καπετάνιος στα ηπειρώτικα). Το 1946 εξέδωσε τη μικρή συλλογή «Ο Άρης», στην οποία περιλάμβανε πέντε ποιήματά του για τον Άρη. Διάλεξα το μεγαλύτερο από αυτά, με τίτλο «Ο Άρης νεκρός» και το παραθέτω στα επόμενα (εξηγώντας κάποιες λέξεις στο πλάι). Σημειώνω ότι ο Κοτζιούλας έχει γράψει και άλλα ποιήματα για τον Άρη -ή για την απουσία του, όπως στο σπαραχτικό Είνορο (= Όνειρο) που το είχα παρουσιάσει εδώ παλιότερα.

Ο Άρης νεκρός

Σαν το μονόλυκο έμεινες που όλοι τον κυνηγάνε
κι εκείνος μες στο λόγγο πάει, αχ, Άρη καπετάνε!
Ζαγάρια και λαγωνικά κι αγρίμια νυχτοπλάνα
με κυνηγούς κρυφόγνωμους σε πήρανε παγάνα
κι ούτ’ έχεις τόπο να σταθείς, ράχη αμπηδάς σε ράχη
κι όλο στενεύεσαι, γιατί δεν είν’ αυτοί μονάχοι.
Με τα λυσσάρικα σκυλιά βγήκαν ακόμα κι άλλοι,
κλέφτες που εσύ τους χάρισες, αφέντη, το κεφάλι,
τώρα όμως τρέχουν, αλυχτάν ζουλάπια, λέω, κι ανθρώποι
του φοβερού πολέμαρχου να βρουν το κατατόπι.
Μην πεις ποτέ πως δείλιασε, κόπηκαν τα ήπατά του
καθώς απείκασε βαρύ τον ίσκιο του θανάτου,                                          απεικάζω: αντιλαμβάνομαι, αναγνωρίζω
μα όσο του κλείνεται η ποριά να κόψει, να ξεφύγει,                                ποριά: δίοδος
τέλος αιώνιο μελετάει με τη ζωή τη λίγη.
Μαζί με τους συντρόφους του, μ’ όσους ακόμα ορίζει,
πιάνουν ταμπούρι, στέκονται γερά στο μετερίζι
και μαθημένοι από φωτιά, ξεθάρρευτοι από βόλι,
να πέσουν ως τον ένα τους αποφασίζουν όλοι.
Ρίχνουν αράδα και χτυπάν απ’ τ’ άσωτο φουσάτο
βαρώντας όλο στο ψαχνό κλαρίτης κορωνάτο,
μα είναι κι η φάρα των ξανθών οπόχουν πεισματώσει
και τη ντροπή τους οι άπιστοι δεν λησμονάν την τόση.
Μη απαντέχεις, αλεπού, μην καρτερείς, κανάγια,
που διαβολάσκερο όλοι σας ήρθατε δω στα πλάγια,
τον αρχηγό μας ζωντανό να πιάστε νύχτα ή μέρα,
γιατί άτυχος πολεμιστής φυλάει στερνή μια σφαίρα.
Κι άμα θα σ’ εύρουν άψυχον, ας μη νεκροφιλήσουν
αντίμαχον, που φλάμπουρο της ρωμιοσύνης ήσουν,
παρά ας ριχτούν απάνω σου σαν όρνια σε λεσίμι,                                     λεσίμι: το πτώμα
για να φανούν χειρότεροι σ’ εμάς κι απ’ το Μπραΐμη! (*)

Ποια μοίρα, τι ποδαρικό, κατάρα σου ή και χάρη,
σ’ έφερε, αιτέ της Ρούμελης, ώ πολυπαίνευτε Άρη,
δώθε ξανά στου τόπου μας τα γνώριμα λημέρια
που είχες παλιόν λογαριασμό, των όπλων ξεσυνέρια
με γιούδα, με παράνομον προδότη πληρωμένο,
δικό μας χρήμα που φιλεί και προσκυνάει το ξένο!
Γύρω απ’ τον Άσπρο αντιλαλούν ακόμα τα ρουμάνια,                        Άσπρος: ο Αχελώος ποταμός
κάθε ραχούλα μολογάει την πρώτη μας περφάνεια,
τότε που αντάρτες νηστικοί με χιόνια ως το ζουνάρι
χειμώνα ανίκησαν κι οχτρό πόδι φευγιού να πάρει,
κι εκεί που κάλπης στρατηγός ξόφλησε —ανάθεμά τον—
πάει κι άφησε τα κόκαλα τώρα γενιά αθανάτων.
Τι να σε ειπώ, πατρίδα μου, φόνισσα ή τίποτ’ άλλο;
Προσκύνημα όποτε γενείς, θα ‘σαι το πιο μεγάλο.
Κοντά στα τόσα μνήματα π’ ούτε σταυρός τα δείχνει,
που θα τα κρύβει ολότελα χιόνι ψιλό όταν ρίχνει,
κάμε και λίγον τόπο εκεί για να δεχτείς το γίγα,
σάμπως τ’ αστάλωτα κορμιά των άλλων ήταν λίγα.
Κοπέλες του Ραντοβιζιού και Τζουμερκιωτοπούλες
ας έρχουνται —όσες κατοικούν καλύβες, όχι κούλιες —                    κούλια: ο πύργος
για να στολίζουν οι έμορφες με βάγια και με ρείκι
τον αζευγάρωτο γαμπρό, του αγώνα τον ασίκη.
Κι όσοι βοσκοί διπρόσωποι θα βόσκουν τα κοπάδια,
βρύση άμα ιδούνε τ’ αγαθά μες στα κονάκια τ’ άδεια
και το σταυρό τους κάνοντας για τέτοιο μπερεκέτι,
σκυφτοί θα κλαιν μερονυχτίς στον τάφο του ευεργέτη.
Λαός πολύπαθος θα λέει με μάτια βουρκωμένα
πως όχι, δε θυμήθηκαν όμοιον μ’ αυτόν κανένα
κι ούτ’ άλλη μάνα στο ντουνιά ποτέ θα προστηλάσει                          προστηλάζω: πλησιάζω το νεογέννητο στη θηλή για να θηλάσει
τέτοιον αντρείο, που δεύτερον δε ματαβγάζει η πλάση.

Μα ακόμα, ακόμα ας μην ξεχνάει κανένας, μπολσεβίκοι,
σε τι σκολειό αναθράφηκε για το καπετανλίκι.
Τον είχαν φίλο οι ταπεινοί κι η φτώχια παραστάτη,
μα ήταν καρφί ο αλύγιστος στων αλλουνών το μάτι,
στου αδικητή που βλέποντας σκλάβον μ’ ορθό κεφάλι
τον ίδιο του έβλεπε χαμό κι ευθύς του ‘ρχόταν ζάλη.
Τώρα που βρήκαν αρχηγούς κι είχαν στοιχειώσει ετούτοι,
των αφεντάδων ποιος Θεός θα φύλαγε τα πλούτη;
Πάει πια, μπερδεύτηκε η σειρά, χάλασε —λεν— η τάξη,
και πρώτος φταίχτης είν’ εκειός οπού ‘χε πρωταρπάξει
το καριοφίλι δίνοντας αέρα στους ραγιάδες
ώσπου οι φρουροί της λευτεριάς εγίνηκαν χιλιάδες.
Χέρι όμως δεν εσήκωσαν απάνω σου, άγγιχτε, όταν
μ’ ένα σου γνέψιμο στρατός ολάκερος πετιόταν
να χύσει το αίμα του έτοιμος για σένα, για το δίκιο,
παρά ξερμάτωτους αφού με τρόπο τόσο αντρίκιο
μας έστειλαν στα σπίτια μας και πήραμε τα πλάγια
χωρίς να ιδούμε ακόμα, λέω, κι εμείς ανάσταση άγια.
Σκόρπιοι, κρυμμένοι, αγνώριστοι (γιατί με το λεπίδι
μας κυνηγούν οι τακτικοί, κοντά τους κι οι μπαντίδοι),                             μπαντίδοι: ληστές -εδώ οι συμμορίες της λευκής τρομοκρατίας
με μια κλωστή κρεμάμενοι στην άκρη της αβύσσου,
γρικάμε σαν απίστευτο μαντάτο τη θανή σου.
Μας φαρμακώνεται η καρδιά, κλαίει ο άντρας σαν παιδάκι
για σένα που ήσουνα κορφή δική μας και μπαϊράκι,
που στ’ όνομα σου ορκίζονταν αμέτρητοι αντρειωμένοι
κι έμοιαζες απαράλλαχτος τον ήλιο που ανεβαίνει.
Γιατί, καλέ, να ξεκοπείς πρωτάρης σάμπως να ‘σουν,
γιατί, ακριβέ, τους άφησες να σε ξεμοναχιάσουν;
Τα μάτια σου δεν έπαιρνες να πας αλλού, να γείρεις
εκεί που ανάσαν’ ο λαός κι ορίζει νοικοκύρης;
Ήρθαν κακοί μουσαφιραίοι και ξένοι αλιμαστήδες,                                  **Δεν ξέρω τη λέξη, αν και η σημασία τεκμαίρεται. Βοηθήστε.
που εσύ καλά τους ήξερες κι από σιμά τους είδες,
και βλέποντας στα χέρια τους αντίς για δώρα αλύσια,
πρώτος πετάχτηκες ξανά κι είπες μ’ οργή περίσσια:
«Πού είστε, συντρόφοι; Στ’ άρματα, τυραννομάχα νιότη!
Νά π’ ότι γίνηκαν καπνός καταραμένοι οι πρώτοι,
κόπιασαν άλλοι πιο βαρύ κρατώντας καμουτσίκι
να μας ξελευτερώσουνε με τη δικιά μας νίκη,
που άμα το πιάσουν και στρωθούν ακούστε πια κι ιδέτε.
Φίλος επίβουλος, οχτρός χειρότερος λογιέται.
Παιδιά, θα τον αφήσουμε στη μέση τέτοιο αγώνα;
Χτυπάτε Φράγκων και Ρωμιών τη μισητή κορώνα!
Δυνάστη εγώ δεν προσκυνάω, χάρος ας μ’ εύρει κάλλια!
Μην απαντέχεις λευτεριά με ξόρκια η παρακάλια·
με το σπαθί σου πάλαιψε, γίνου άξιος να την πάρεις!».
Τέτοια, προφήτης χτεσινός, στερνολαλούσε ο Άρης
σαν ίσκιος απονύχτερος περνώντας απ’ τις ρούγες
κι αϊτός για τα μεσούρανα σύνταζε τις φτερούγες.
Μα εκεί που τον εβλέπαμε σαν το δεντρό να στέκει,
τον λαμπαδιάζει ολόσωμον, ορθόν τ’ αστροπελέκι
κι απ’ τ’ ακατάλυτο κορμί δεν έμεινε ούτε τρίμμα,
να ‘ναι αδειανό από λείψανο του απέθαντου το μνήμα.

Ωχ, Άρη, δεν το λόγιαζα, πιστός σου εγώ, θυμήσου,
να γίνω τόσο γλήγορα και μοιρολογητής σου.
Μα όχι, δεν πρέπουν κλάματα σ’ εσέ, δεν πρέπουν θρήνοι,
παρά για μέθυσμα κρασί να πιω με το λαγήνι
κι αλαλιασμένος, με το νου φευγάτο, δίχως γνώμη,
για τ’ όνομά σου δεύτερα και για το παρανόμι,
προς τα ηπειρώτικα βουνά κοιτώντας τάχα πέρα,
κουμπούρα μια και δυο βολές ν’ αδειάσω στον αέρα
και ματαπάλι, να βροντάει άπαυτα μέσαθέ μου
σα διπλοκάμπανο ή καθώς τρουμπέτα του πολέμου,
για να δοκιέμαι, τρέμοντας ως μες στο φυλλοκάρδι,                                         δοκιέμαι: σκέφτομαι, αναλογίζομαι
το χρέος οπόχουν το σκληρό στα χρόνια μας οι βάρδοι.

26-27.6.45

* Εδώ θυμάται κανείς, θέλοντας και μη, το ανώτερο φέρσιμο του φανατισμένου Αγαρηνού, πριν από εκατόν τόσα χρόνια, όταν αντίκρισε σκοτωμένον στο πεδίο της μάχης τον ηρωικό μας Παπαφλέσσα.

 

Advertisements

180 Σχόλια to “Ο Άρης νεκρός”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Ντεζά βυ. [Που λέει κι ο Γεωργιάδης]

    https://sarantakos.wordpress.com/2015/06/13/meze-171/#comment-293256

  2. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα

    Ευχαριστούμε!!

  3. Σωσώ Μελετίου said

    Καλημέρα! Καλή η υπόμνηση κι η θύμηση της επετείου. Αλιμαστής ή και αλιμαχτής, αλίμαστος, αλίμαχτος είναι ο μη λιμασμένος, ο χορτάτος.

  4. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Αν δεν κάνω λάθος, τα κεφάλια του Άρη και του Τζαβέλλα είναι άγνωστο πού (και αν) θάφτηκαν. Δεν βρέθηκαν ποτέ, αν και νομίζω πως αναζητήθηκαν από συγγενικά πρόσωπα.
    Τιμή και Δόξα!

  5. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Όταν έδωσα εξετάσεις για την «άδεια ασκήσεως επαγγέλματος» στο Τ.Ε.Ε , μια από τις ερωτήσεις των εξεταστών ,όταν είδαν το πόθεν ορμώμενος, ήταν
    «Πώς ήταν το κανονικό όνομα του Άρη Βελουχιώτη; » ΔΕΝ κάνω πλάκα!
    Απάντησα εύκολα , εννοείται, σ’αυτή τη γελοία ερώτηση…και πήρα την άδειά μου! 🙂

  6. Νικος Κ. said

    Η μυθική μορφή του Άρη μοιάζει αρκετά με του Τσε. Και λόγω των αγώνων τους, και λόγω των ιδιαίτερων στρατηγικών ικανοτήτων, και λόγω της ανιδιοτέλειας, και λόγω του τέλους που «επέλεξαν». Ίσως και λόγω της αποξένωσης από την επίσημη πολιτική γραμμή στην οποία είχαν ενταχθεί. Ίσως ακόμη κι αισθητικά (ο ανυπότακτος καβαλάρης με το άλογο κι ο ανυπότακτος καβαλάρης της μοτοσυκλέτας γνωρίζουν καλά τον κόσμο που θα επιχειρήσουν ν’ αλλάξουν).

    Η αγριότητα που επέδειξαν στο πτώμα του οι αντίπαλοί του (συνεργάτες των ναζί κατακτητών οι πιο πολλοί) ήταν η εισαγωγή γι αυτό που θα ακολουθούσε τα επόμενα χρόνια.

    Θα εξέφραζα επιφύλαξη για τη διήγηση σχετικά με το φέρσιμο του Ιμπραήμ προς τον νεκρό Παπαφλέσσα. Θυμίζει περισσότερο μύθο/θρύλο παρά ιστορικό γεγονός, αλλά δεν έχω διαβάσει και κάτι περισσότερο (που να το τεκμηριώνει ή να το απορρίπτει).

  7. Γς said

    4:
    >Απάντησα εύκολα , εννοείται, σ’αυτή τη γελοία ερώτηση…και πήρα την άδειά μου! 🙂

    και πως νόμιζα ότι την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος την πήρες ως εξαιρετικό ταλέντο

  8. Γς said

    Και η φωτό είναι στη γωνία Ζέρβα και Βελουχιώτη στη Ραφήνα 😉

    https://www.google.gr/maps/place/%CE%9D%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%AD%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%82+%CE%96%CE%AD%CF%81%CE%B2%CE%B1,+%CE%A1%CE%B1%CF%86%CE%AE%CE%BD%CE%B1+190+09/@38.025576,23.999587,3a,90y,234.82h,64.87t/data=!3m4!1e1!3m2!1s57sub-xgWAQR08XLl2v7LA!2e0!4m2!3m1!1s0x14a183778b447083:0x59de2b1b0f8d3e6a!5m1!1e4?hl=el

  9. Τι τυχερός ο Άρης! Λίγα χρόνια αργότερα θα τον εκτελούσαν οι σύντροφοί του ως «μικρό αστικό, αναρχικό στοιχείο» και «προδότη του λσού».

  10. Σωσώ Μελετίου said

    Μια μικρή διόρθωση για τους τύπους. Η νέα έκδοση του «Άρη» θα έχει σχόλια του Βαγγέλη Τζούκα, επίμετρο του Μιχάλη Μερακλή και φιλολογική επιμέλεια της σχολιάζουσας..

  11. Cronopiusa, πολύ χαίρομαι που εκτιμάς αυτό το παραγνωρισμένο αριστούργημα (Hey bulldog)!

  12. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    10: Ευχαριστω για τη διόρθωση, την έβαλα στο κείμενο.

    6: Θρύλος βέβαια -τώρα, αν όντως έγινε…

    3: Είναι οι χορτάτοι ή μήπως οι αχόρταγοι;

  13. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Για την πολιτική αποκατάσταση του Αρη Βελουχιώτη (Θανάση Κλάρα):
    […] Μετά το θάνατο του Αρη και μέχρι την 7η Ολομέλεια της ΚΕ (1950) το ΚΚΕ δεν είχε τοποθετηθεί εναντίον της Συμφωνίας της Βάρκιζας και την αποκαλούσε «αναγκαίο ελιγμό». […]

    Μακάρι να μην βρεθεί κανείς στη θέση που βρέθηκαν στο ΚΚΕ, για να πάρει κρίσιμες αποφάσεις εν μέσω εμφυλίου χωρίς καν τα σημερινά μέσα επικοινωνίας. :/

  14. Gpoint said

    # 8

    Ο Βελουχιώτης δεξιά και Ζέρβας αριστερά !!!!;;;;;

    Παραποιείς την ιστορία !!

  15. Playmate said

    Αθάνατος, ήρωας !!!!

  16. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Υπάρχουν άνθρωποι και ανθρωπάκια σ΄αυτόν τον κόσμο, ο καθένας επιλέγει για ηγέτη αυτόν που του ταιριάζει, όμοιος ομοίω αεί πελάζει.
    Για το ΚΚΕ και την «παροιμιώδη» ηλιθιότητα των ηγεσιών του, (που ακόμα συνεχίζεται) τα έχει γράψει η ιστορία με αρκετή επιείκεια, η άποψή μου είναι πιο σκληρή και σίγουρα πιο δίκαιη. Ο Άρης, σαν αληθινός ανυπότακτος αντάρτης, δεν θα μπορούσε ποτέ να χωρέσει στο χειραγωγημένο απο την αστική τάξη ΚΚΕ, γι΄ αυτό και τον απέβαλε (ξέρασε καλύτερα).

  17. spiral architect said

    @16: ΛΟΛ 😮

  18. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    5 – Έλα άστα αυτά, λέγε ποιόν πλήρωσες (χαμόγελο) μου θύμισες το ανέκδοτο με τους ναυαγούς και τον μαύρο που του ζήτησαν ονόματα και διευθύνσεις).

    7 – Μα φυσικά και το πήρε με την αξία του και το μεγάλο ταλέντο του, αλλιώς δεν θα υποκλίνοταν η αραπιά στο μεγαλείο του. Μπορεί να τα έχουν πολλά τα ριάλια, αλλά δεν τα δίνουν εύκολα.

    Υ.Γ – Κίντ γερά, πάρτους τα λεφτά.

  19. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    17 – Όπως το δεί κάποιος φίλε Spiral, παίζουν βέβαια ρόλο και τα βιώματα του καθενός στην κρίση του, αλλά πιστεύω ότι είμαι αρκετά αποστασιοποιημένος απο αυτά, και αντικειμενικός. Είναι πολλά τα παραδείγματα που με έχουν οδηγήσει σε αυτή την άποψη, και απο την κομματική μου ενασχόληση, αλλά κυρίως απο την πιο πολύχρονη, και εκτός κόμματος, συνδικαλιστική.

  20. sarant said

    13 Ασφαλώς έτσι είναι, χωρίς αυτό να απαλλάσσει

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, τα λέμε το βράδυ!

  21. giorgos said

    {είναι μάλλον άδικο να χρεώνεται η αποκήρυξη ή ο θάνατος του Άρη κυρίως στον Ζαχαριάδη, ο οποίος μόλις δεκαπέντε μέρες πρωτύτερα (στις 30 Μαΐου) είχε επιστρέψει από το Νταχάου.}

    Πώς συνέβη καί γλύτωσε ό Ζαχαριάδης άπό τό Νταχάου , καί γιατί γύρισε μέ άγγλικό αεροπλάνο ,όταν χρειάσθηκε .

  22. μυλοπέτρος said

    Σκέφτομαι μηπως ο όρος εμφύλιος δεν εκφραζει μια πραγματικότητα, και θα πρεπει να αντκατασταθεί, με τη λέξη, «εσωτερικος». Εξηγούμαι: Ο πόλεμος στη Γιουγκοσαβία δεν εγινε στπ εσωτερικό κάποιοας φυλης
    και ακομα το 1821 ήταν εμφύλιος;

  23. cronopiusa said

    Αρης Βελουχιωτης «Το διλημμα» (Ντοκιμαντέρ)

  24. gmich said

    To καλοκαίρι 1977 νεαρός γεωπόνος εργάστηκα στον ΟΓΑ ως εκτιμητή ς ( σημερινός ΕΛΓΑ ) στα ορεινά χωριά της Άρτας Πηγές , Μεγαλόχαρη, Γρέβια ,Διχομοίρι, Ρετσιανά Καλεντίνη κ.α για να εκτιμήσω τις ζημίες των καλλιεργειών από παγετό του Απριλίου . Καλλιέργειες βέβαια τρόπος του λέγειν. Καρυδιές, κορομηλιές , μηλιές και άλλα οπωροφόρα κυρίως διάσπαρτα . Ελάχιστα συστηματικά κτήματα. Σε πολλά χωριά ήταν η πρώτη φορά που δήλωναν στον ΟΓΑ ζημίες από θεομηνίες . Σε ένα χωριό κάποιος κάτοικος προφανώς για να στηλιτεύσει την αδιαφορία της Πολιτείας όταν δήλωσα την ιδιότητα μου μου είπε. «Ξέρεις από πότε έχουμε να δούμε γεωπόνο στην περιοχή μας ; Από την εποχή του Άρη» Αυτή του η φράση μου έφερε στην μνήμη τον μεγάλο Καπετάνιο του ΕΛΑΣ που δυστυχώς στα μαθητικά μας χρόνια λίγο πολύ μας παρουσίαζαν τον Άρη σαν έναν αιμοσταγή κομμουνιστή. Αισθάνθηκα συγκίνηση που θα περπατούσα στην περιοχή που έδρασε το σύμβουλο της Ελληνικής Αντίστασης όχι φυσικά για να κάνω κάτι σπουδαίο αλλά να εκτιμώ άν ο παγετός προκάλεσε ζημιά στα δέντρα 20% ,30% ή και περισσότερο. Στο επόμενο χωριό ο ιδιοκτήτης του σπιτιού που θα με φιλοξενούσε για όσο χρονικό διάστημα θα διαρκούσε η εργασία μου (αναγκαστικά έμενα στα χωριά γιατί δεν υπήρχε καθημερινή συγκοινωνία με την Άρτα και εγώ δεν διέθετα αυτοκίνητο .. ούτε άλογο) μετά από λίγες μέρες που γνωριστήκαμε καλύτερα μου «εξομολογήθηκε» ότι είναι αριστερός . « Εγώ θέλω να ξέρεις ότι είμαι αριστερός , αν δεν σ΄ενοχλεί και έχεις πρόβλημα μπορείς να μείνεις αν δεν θέλεις μπορείς να φύγεις. Άλλωστε είμαι βέβαιος πως ο αγροφύλακας στο είπε.» του είπα ότι και εγώ είμαι αριστερός και μάλιστα ΚΚΕ. Δεν τον είδα να ενθουσιάζεται και πολύ. Σκέφτηκα πως ίσως είναι «Εσ.» όπως αποκαλούσαμε εμείς οι ΚΚέδες το ΚΚΕ Εσωτερικού Το τελευταίο βράδυ παραμονής μου στο σπίτι του, άνοιξα κουβέντα και προσπάθησα να διερευνήσω αν πράγματι είναι ΚΚΕ εσωτερικού. Μου είπε ότι όταν ήταν 15-16 χρονών το 1944-1945 γνώρισε από κοντά τον Άρη Βελουχιώτη. Μάλιστα την ημέρα που αυτοκτόνησε Άρης ήταν κοντά και άκουσε την έκρηξη. Αργότερα πολύ αργότερα, όπως μου, έμαθε πως ο Καπετάνιος αυτοκτόνησε και για ποιον λόγο. Από τότε μου είπε θα είμαι αριστερός αλλά ποτέ ΚΚΕ.

  25. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    21 – Ήταν θέλημα θεού,

  26. spiral architect said

    @20α: Είναι δύσκολο (ως αδύνατο) για ένα κόμμα να κάνει εμπεριστατωμένη (με αναφορές και παραπομπές) κριτική σε παλαιότερες αποφάσεις του. Το ΚΚΕ το τόλμησε (και όχι μόνον για τον Άρη) και το ανακοίνωσε επίσημα.
    Πέραν τούτων ισχύει το σχόλιό μου στο #13β για τις συνθήκες της εποχής. 🙄

  27. gbaloglou said

    Νίκο θέλω να κάνω κάποια σχόλια ή και να θέσω κάποια ερωτήματα για το ποίημα του Κοτζιούλα, αφού όμως εκφράσω πρώτα την απορία μου για την υποσημείωση σου: δεν είναι η αναφορά στον Ιμπραήμ ξεκάθαρη, γιατί γράφεις ότι πάει ο νους μας σ’ αυτόν (και στον Παπαφλέσσα) «θέλοντας και μη», δεν ήταν η σύγκριση Ιμπραήμ και σκυλευτών του Βελουχιώτη — μα και η ελπίδα να φανούν οι διώκτες του Βελουχιώτη χειρότεροι του Ιμπραήμ — ο στόχος του ποιητή;

    Ας πω τώρα τα δικά μου:

    — «νυχτοπλάνο (αγρίμι)» = «αυτό που (περι)πλανιέται την νύχτα», ή μήπως — ίδιο αλλά εντονότερο νόημα (που ταιριάζει και με τους «κρυφόγνωμους κυνηγούς») — «αυτό που παραπλανάει, υπερνικάει την ίδια την νύχτα»;

    — «κλέφτες που εσύ τους χάρισες, αφέντη, το κεφάλι»: αν το «κλέφτες» σημαίνει απλώς «λωποδύτες» (κατά την ‘αστική’ έννοια) τότε η χρήση μου φαίνεται ρηχή, αν πάλι σημαίνει «αντάρτες», «ανεξέλεγκτοι» (όπως επί Τουρκοκρατίας κλπ) τότε δεν έχουμε μια αναπάντεχη εξύψωση των διωκτών του Βελουχιώτη; (Ή μήπως δένει αυτή η εξύψωση με τους «κρυφόγνωμους κυνηγούς» … αλλά και με τον «κλαρίτη» = «αντάρτη» λίγο παρακάτω, όπου, παρεμπιπτόντως, δεν καταλαβαίνω την σύνταξη/σημασία και την σχέση με το «κορωνάτο(ς)» = «(φιλο)βασιλικός» … και ακόμη και με τους «μπαντίδους» πολύ πιο κάτω;)

    — «τέλος αιώνιο μελετάει με τη ζωή τη λίγη»: έξοχη η αντίθεση!

    — «απεικάζω»: ας επισημανθεί η πιθανή σχέση με το μεσαιωνικό «απεικάζω» = «εξυμνώ»! (Χμμ, η μεσαιωνική χρήση κατά το Λεξικό Κριαρά είναι ίδια («αναλογίζομαι») με αυτήν του Κοτζιούλα, εγώ όμως κάτι θυμάμαι για «πεικασμένο άρχοντα»!)

    — «άτυχος πολεμιστής φυλάει στερνή μια σφαίρα»: συγκρίνω εδώ με την επιγραφή στον τάφο ενός Μαλτέζου πολεμιστή που σκότωσε την οικογένεια του και αυτοκτόνησε για να μην πέσουν στα χέρια των Οθωμανών, «η τύχη βοηθάει τον καλό στρατιώτη»

    — «με παράνομον προδότη πληρωμένο»: σε ποιον αναφέρεται, είναι ο ίδιος με τον «κάλπη (κάλπικο) στρατηγό» που αναφέρεται λίγο πιο κάτω;

    — «Προσκύνημα όποτε γενείς, θάσαι το πιο μεγάλο»: υποθέτω πως αναφέρεται στην ημέρα που θα νικήσει ο λαός, οπότε θα μπορούν πράγματι να προσκυνιούνται τα αμέτρητα μνήματα των ηρώων.

    — «όσοι βοσκοί διπρόσωποι … βρύση άμα ιδούνε τ΄αγαθά»: ένας ακόμη υπαινιγμός για εντόπιους διώκτες του Βελουχιώτη, ‘διπλούς πράκτορες’ … που πάντως θα ωφεληθούν άργότερα από αγαθά που θα βρουν αναπάντεχα στα «άδεια κονάκια» του;

    — «Τώρα που βρήκαν αρχηγούς κι είχαν στοιχειώσει ετούτοι»: πολύ ενδιαφέρουσα χρήση του «στοιχειώνω» θα ήταν, αλλά μάλλον «στοιχισθεί» εννοεί!

    — «και πήραμε τα πλάγια»: η έννοια «πήραμε τις πλαγιές, βγήκαμε στα βουνά» μάλλον έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τα συμφραζόμενα, οπότε … «πήγαμε σπίτια μας από τα μικρά πλαϊνά δρομάκια», ίσως;;;

    — «να ‘ναι αδειανό από λείψανο του απέθαντου το μνήμα»: άλλος ένας έξοχος στίχος, η έλλειψη του λείψανου ακυρώνει τον θάνατο.

    — «για τ’ όνομά σου δεύτερα και για το παρανόμι»: το παρανόμι/παρώνυμο είναι εδώ το «Βελουχιώτης», που έχει αφήσει σε δεύτερη μοίρα («δεύτερα») το «Άρης»;

    [Κλείνω (επιτέλους) με κάποιες ακόμη καινούργιες για μένα λέξεις: κανάγια(ς), ξεσυνέρι(α), αστάλωτα (;), ρείκι (;), (αν)άγγιχτος, αλύσια (;)]

  28. Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Τσε. 14 Ιουνίου 1928.

  29. spiral architect said

    Άσχετο με την σημερινή ανάρτηση, αλλά ιδού μια εμπεριστατωμένη θέση του ΚΚΕ (με αναφορές και παραπομπές) για την πρόσφατη «πυρκαγιά» στον Ασπρόπυργο:
    Φωτιά Ασπροπύργου: Μύθοι και πραγματικότητα
    μιας και ο Νικοκύρης είναι (και) Χημ. Μηχ. κι έχουμε και αντίστοιχο Τεξανό. 🙂

  30. Πέπε said

    Οφτόπικ:

    Με αφορμή ένα σχόλιο του Δύτη ανακάλυψα ένα αρχαίο και ενδιαφέρον άρθρο του ιστολογίου. Το σχόλιο παρέπεμπε σε ένα άρθρο του Γιάννη Χάρη, με κριτική για το νέο λεξικό του Μπαμπινιώτη, το Λεξικό των Πιο Απαιτητικών Λέξεων. Η κριτική του Χάρη πιθανόν να είναι δίκαιη, δεν ξέρω (δεν έχω δει το βιβλίο), αλλά πάντως είναι φαρμακερή.
    Νομίζω ότι, αν δεν είναι ήδη στις προθέσεις του Sarant, θα μπορούσε να γίνει κι εδώ μία των ημερών μια παρουσίαση του βιβλίου, ίσως λίγο πιο … -Πώς να το πω τώρα; Αμερόληπτη; Κι ο Χάρης δε γράφει προκατειλημμένα. Ήπια; Όχι, δεν μπορώ να απαιτήσω να γράφει κανείς στους τόνους που θα ήθελα. Ψύχραιμη; Ψύχραιμος είναι κι ο Χάρης, δεν ουρλιάζει. Τέλος πάντων, άλλη μια παρουσίαση.

  31. Σπειροειδή στο 29

    Μην ανησυχείς: θάρθει η Καθημερινή και θα δημοσιεύσει άλλη μια συνταρακτική έρευνα, από ‘κείνες που συνηθίζει. Πχ, πως το προσδόκιμο επιβίωσης είναι χαμηλότερο στη Δραπετσώνα απ’ όσο στην Εκάλη ή πως κάλλιο πλούσιος και υγιής, παρά φτωχός και ασθενής.

  32. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Rial fm για τη γλώσσα ένας φιλόλογος στο μικρόφωνο

  33. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Αντωνάκος ονόματι, ακούω για την αρχαία και την ακριβολογία της, ωχ

  34. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>για ένα θέμα στο οποίο εκείνος είχε σταθμίσει πιο σωστά πιο σωστά τις εξελίξεις.
    ξέφυγε το δις >>πιο σωστα;
    ίσα που ξεκίνησα να διαβάζω το νήμα αν και δεν προλαβαίνω γιατί ξεπορτίζουμε οικογενειακώς για τραπέζωμα/ Το βράδυ

  35. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Νικοκύρη,»τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική»,ακούω τώρα και δε θα ξεχάσω πια τί μας περιμένει 9 στις 10 φορές. Μα πού είναι γραμμένο και μουτζαλώνω του Άρη το μνημόσυνο,
    «Παίζειν ,άμα τε και σπουδάζειν» λένε μετ΄ εμφάσεως ο φιλολό με τον «βάλε κι άλλο πιάτο»,στο Ρίαλ
    Παίζειν … γλωσσοκάπηλικώς
    Μα απαγορευότανε λέει στην αρχαία το μ προ του λ κι έτσι πρόκυψε το βλώσκω;

  36. spiral architect said

    @32-34: Κομματάκι πορτοκαλιστής μου ακούγεται …
    Τι ισχυρίζεται ο Αντώνης Αντωνάκος για την Ελληνική Γλώσσα;
    Tι λέει ο μαστροΝικοκύρης;

  37. spiral architect said

    … μόλις έκλεισα το ραδιόφωνο! 😛

  38. Μαρία said

    Με αφορμή τη συμπλήρωση 70 χρόνων από το θάνατο του Άρη Βελουχιώτη, ο Ηλίας Νικολακόπουλος συζητά με την Άλκη Ζέη για το μύθο του Άρη Βελουχιώτη και την Αριστερά. Για τα χρόνια της Κατοχής και τον αντίκτυπο της αντιστασιακής δράσης του Άρη στους ΕΠΟΝίτες και τις ΕΠΟΝίτισσες της γενιάς της.
    Για το τραγικό τέλος και τη σιωπή του κόμματος. Για την «επανανακάλυψη» του Βελουχιώτη στη δεκαετία του 1960 μέσα από εκδόσεις βιβλίων, έως την ανάδειξή του σε σύμβολο της αντίστασης στη Μεταπολίτευση.
    http://www.stokokkino.gr/article/1000000000010648/O-muthos-tou-Ari-Belouxioti

  39. spiral architect said

    @38: Κάναν καλύτερο δεν μπορούσε να βρει; 😛

  40. Ιάκωβος said

    Κι ένα νεώτερο, που ραπίζει (τον καπιταλισμό) :

  41. Earion said

    Στα Αρχεία του Γενικού Επιτελείου Στρατού για την Κατοχή και τον Εμφύλιο (έκδοση του 1998) υπάρχουν δύο εκθέσεις του Στρατιωτικού Διοικητή Λαρίσης προς το ΓΕΣ/Διοίκηση Επιχειρήσεων. Η πρώτη με τίτλο: «Έκθεσις περί του τρόπου εξοντώσεως του Άρη Βελουχιώτη και της συμμορίας του» (Λάρισα, 19.6.1945), πιο γενική, και μια δεύτερη, συμπληρωματική και εκτενέστερη (Λάρισα, 4.7.1945). Από την ανάγνωσή τους βγαίνει εύκολα το συμπέρασμα ότι οι στρατιωτικές αρχές είχαν πολύ καλές πληροφορίες για τη δύναμη, τον οπλισμό και τον εφοδιασμό του τμήματος του Βελουχιώτη. Το παρακολουθούσαν στενά και μάθαιναν με λίγων ωρών καθυστέρηση τις κινήσεις του.

    Την 15.6.1945 υπήρχεν η πληροφορία ότι ο ΑΡΗΣ ευρίσκεται εις θέσιν ΦΑΓΚΟ.
    Αμέσως η Διμοιρία ΜΟΥΡΕΛΑΤΟΥ [Σημ. του 118ου Τάγματος Εθνοφυλακής] ετέθη εις καταδίωξιν και ούτω επετεύχθη η κύκλωσις της συμμορίας, όπου έλαβε χώραν συμπλοκή διαρκέσασα επί δίωρον με αποτέλεσμα την διάλυσιν της συμμορίας και τον φόνον 6, μεταξύ των οποίων και οι ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ και ΤΖΑΒΕΛΑΣ, και την αιχμαλωσίαν 8, μεταξύ των οποίων και ο Καπετάνιος ΔΡΑΚΟΣ [Σημ. ο οποίος στη συνέχεια έδωσε πλήρη κατάθεση με λεπτομέρειες για τη δράση του τμήματος και τον τρόπο θανάτου του Άρη και του Τζαβέλα. Επιπλέον δήλωσε: «προτίθεμαι να καταδείξω τόπους εις ούς έχομεν αποκρύψει όπλα»]. Επίσης την επαύριον συνελήφθησαν έτεροι δύο, μεταξύ των οποίων και η ερωμένη του ΑΡΗ [Σημ. στην πραγματικότητα η νοσοκόμα του, που ονομαζόταν, αν οι πληροφορίες μου είναι ασφαλείς, Δέσποινα]. Επίσης είς (1) εκ των συμμοριτών ερρίφθη εις τον ΑΧΕΛΩΟΝ και επνίγη.
    Αι κεφαλαί του ΑΡΗ και ΤΖΑΒΕΛΛΑ απεκόπησαν και μετεφέρθησαν εις ΤΡΙΚΚΑΛΑ, όπου εξετέθησαν εις κοινήν θέαν εις την Πλατείαν της πόλεως και κατόπιν εδόθη διαταγή να ταφώσιν, αφού ληφθώσι φωτογραφίαι παρά του Τμήματος Σημάνσεως Χωροφυλακής Τρικκάλων.

    Αντιγράφω από τον τόμο 6 της ειδικής έκδοσης για το Βήμα της Κυριακής που κυκλοφόρησε το 2014, σ. 123-124.

  42. Ιάκωβος said

    Η σύγκριση Άρη με Τσε βγάζει τον Άρη πολύ πιο πάνω. Ο Άρης είχε την πολιτική οξυδέρκεια να καταλάβει ότι ο αγώνας έπρεπε να είναι εθνικοαπελευθερωτικός, με παπάδες και προύχοντες και ο στρατός μαζικός και όχι προλεταριακός με τραγιάσκα και ομαδούλες εν είδει ΟΠΛΑ, όπως ήθελαν στην αρχή οι κομματικοί,και ουσιαστικά μέχρι την απελευθέρωση μπορούμε να πουμε οτι ήταν νικητής.

    Ο Τσε πάλι, τίποτα από ότι προσπάθησε δεν του πέτυχε, βοηθούντων ίσως και των ΚΚομμάτων της Λατινικής Αμερικής που δεν τον πολυήθελαν και δεν πιστεύανε στον ανταρτοπόλεμο.

    Θυμάμαι μια συνέντευξη του Γραμματέα του ΚΚ Βολιβίας,για τον Τσε, από την ταινία Το βάθος του ουρανού είναι κόκκινο, του Κρις Μαρκέρ.(στο 4.05)

    Ίσως πάλι, όντως δεν υπήρχε προοπτική για επανάσταση στη Λατινική Αμερική τότε.

    Δύσκολο θέμα. Ξαναερχόμαστε στον μεγάλο Μακιαβέλι που έλεγε οτι η επιτυχία του ηγέτη εξαρτάται από δυό πράματα. Πρώτο, από τις ικανότητές του και Δεύτερο από την Τύχη, τις συγκυρίες. Και μάλιστα η Τύχη είναι πολύ σημαντική γιατί δεν είναι κάτι που εμφανίζεται συχνά. Μία δυο φορές στη ζωή κάθε ανθρώπου, και αν φύγει και δεν την εκμεταλλευτεί ο ηγέτης, πάει πέταξε το πουλί για πάντα.

    Στην περίπτωσή μας η τύχη για την αριστερά εμφανίστηκε εκείνη την ημέρα του Δεκέμβρη του 1944, όταν ο ΕΛΑΣ πήρε διαταγή να αποχωρήσει από την Αθήνα. Η ηγεσία δεν την είδε να την αρπάξει από το μαλλί και ένα δευτερόλεπτο μετά η Τύχη τους προσπέρασε. Και όπως οι ΑΗΠ γνωρίζουν, η θεά αυτή έχει τα μαλλιά ριγμένα στο πρόσωπο για να μην την γνωρίζεις όταν έρχεται, μπορείς να την δεις μόνο λίγο στο πλάι αλλά άπαξ και σε προσπεράσει δεν μπορείς να την πιάσεις γιατί πίσω το κεφάλι της είναι ξυρισμένο γουλί.

    Νομίζω ότι η δεύτερη φορά στη σύγχρονη Ιστορία που η Τύχη είναι ευνοϊκή για την Αριστερά είναι τώρα, με τα μνημόνια.Το κόμμα του 4% ούτε στον ύπνο του δε θα μπορούσε να δει τον εαυτό του κυβέρνηση.Τώρα όλα εξαρτώνται από την ικανότητα της συγκεκριμένης ηγεσίας, αν δηλαδή η Ελλάδα θα γίνει μια κανονική αριστερή σοσιαλδημοκρατική χώρα (γιατί όταν λέμε αριστερά δε σημαίνει τίποτα διαφορετικό σήμερα) ή αν θα πάμε κατά διαόλου.

  43. cronopiusa said

    Πυρκαγιά στον Ασπρόπυργο: Ανακυκλώσιμα σκουπίδια και αναλώσιμοι εργάτες

    Ζήτω η δημοσιογραφία του ρατσισμού

  44. Μαρία said

    27
    Μπαλό, η υποσημείωση δεν είναι του Νικοκύρη.

  45. cronopiusa said

    Thomas Sankara – El «Che» Africano (Subtitulado en Español)

  46. Dr Γεώργιος ο Βούς said

    Νομίζω πως η ήττα της αριστεράς οφείλεται σχεδόν καθ ολοκληρίαν, στις εκτελέσεις που έκανε ο ΕΛΑΣ, η ΌΠΛΑ, η ΜΛΑ….. Περάσανε σχεδόν εξήντα χρόνια, αφότου οι ελασίτες κατέσφαξαν χιλιάδες εθνοπροδότες και αντιδραστικούς και μοναρχοφασίστες, αλλά και αληθινούς κομουνιστές. Οι παλιοί καπετάνιοι του ΕΛΑΣ όσοι έγραψαν απομνημονεύματα, απέφυγαν συστηματικώς να ομολογήσουν κάτι γι αυτές τις άγριες σφαγές. Το ερώτημα παραμένει αναπάντητο: ποιός είχε την φαεινή ιδέα των σφαγών; και, ποιός διέταξε να γίνουν αυτές οι σφαγές; Τώρα ποιά, νομίζω οτι, ο άνθρωπος που ξεκίνησε την μακάβρια ιστορία των σφαγών είναι ο Άρης Βελουχιώτης…. Ο Βελουχιώτης ήτανε φονιάς. Η μπαμπέσικη δολοφονία του ψαρρού δεν είναι το μοναδικό του έγκλημα…
    Το 1942-43είχε αρχίσει να ακούγεται ευρίτερα το όνομα του Βελουχιώτη. Μιά μέρα άκουσα μια κουβέντα του πατέρα μου με τον αδελφό του, οπότε τον άκουσα να λέει: Αλέξη, ξέρεις ποιός είναι αυτός ο Βελουχιώτης; Ο θείος μου δεν ήξερε. Και ο πατέρας μου του εξήγησε: είναι αυτός ο Κλάρας που μας έκλεψε τις καρέκλες… και συνεχίζεται με την εξιστόρηση της κλοπής και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα….

    Μήπως κάποιος γνωρίζει τον συγγραφέα αυτού του άρθρου;

  47. giorgos said

    » Τήν ελληνική Αριστερά βαρύνει ένα μοναδικό στήν ιστορία σύμπτωμα : ότι έχει στό παθητικό της τό μοναδικό ανά τόν κόσμο ηττημένο κομμουνιστικό κίνημα . Βάσει τής άπλής καί άπολύτως ίσχυράς λογικής , όταν χάνεται ένας πόλεμος , συμβαίνουν δύο τινά : ή χάνεται έξ αιτίας ανικάνων πολιτικών , ή έξ αιτίας κακών στρατηγών . Αν ό πόλεμος είναι έκ τών προτέρων καταδικασμένος , είναι χρέος τών πολιτικών νά τό προβλέψουν άν δέν είναι , τότε φταίνε οί στρατηγοί . Τό άποτέλεσμα τού έμφυλίου άποδεικνύει ότι κάπου ύπερέχει ή Δεξιά καί αύτό δέν είναι άλλο άπό τήν πολιτική νόηση .»

    http://katotokerdos.blogspot.gr/2012/05/blog-post_30.html

  48. cronopiusa said

    … Όταν ο εξεγερμένος πέσει πάνω στην Καρέκλα της Εξουσίας (έτσι, με κεφαλαία), την κοιτάζει προσεκτικά, την εξετάζει, αλλά αντί να κάτσει, παίρνει μια λίμα, από αυτές για τα νύχια, και με ηρωική υπομονή λιμάρει τα πόδια της μέχρι να καταφέρει να γίνουν τόσο εύθραυστα ώστε να σπάσουν όταν καθίσει κάποιος, πράγμα που συμβαίνει σχεδόν αμέσως. Ταν ταν.

    … Cuando el rebelde topa con la Silla del Poder (así, con mayúsculas), la mira detenidamente, la analiza, pero en lugar de sentarse va por una lima de esas para las uñas y, con heroica paciencia, le va limando las patas hasta que, a su entender, quedan tan frágiles que se rompan cuando alguien se siente, cosa que ocurre casi inmediatamente. Tan, tan.

  49. Παύλος said

    Ο Αρης Βελουχιώτης και οι κότες της «Νεφέλης»
    http://www.rizospastis.gr/story.do?id=1492114

  50. Alexis said

    Το ποίημα του Κοτζιούλα είναι απλά συγκλονιστικό.
    Ευχαριστούμε Νικοκύρη!

  51. Παύλο, στο 49

    όχι πως έχω σε καμία εκτίμηση τον Δουβίτσα αλλά νομίζω πως ο λογοτέχνης στο Ριζοσπάστη διεκδικεί Τσαπατσούλιτζερ.

    Ο Πετρόπουλος πέθανε το 2003, αρκετά πριν την πρώτη κυκλοφορία του «Άρη» από τον Χαριτόπουλο. Το οποίο βιβλίο είναι μια αγιογραφία, από έναν συγγραφέα που επίσης δεν εκτιμώ.

  52. Σκύλε, του 2002 είναι το άρθρο όμως.

  53. Μαρία said

    51
    Εννοεί τον Άρη του ’97 http://www.biblionet.gr/book/15083/%CE%A7%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%84%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82,_%CE%94%CE%B9%CE%BF%CE%BD%CF%8D%CF%83%CE%B7%CF%82/%CE%86%CF%81%CE%B7%CF%82_%CE%BF_%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B7%CE%B3%CF%8C%CF%82_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BA%CF%84%CF%89%CE%BD

    σ.124 http://www.scribd.com/doc/76712474/%CE%97%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%A0%CE%B5%CF%84%CF%81%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%9F-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B1%CE%B4%CE%BF%CE%BA%CF%8C%CF%86%CF%84%CE%B7%CF%82#scribd

  54. 52-53

    σωστά και λάθος μου.

    Όχι πως ο Πετρόπουλος ήταν κάνας άγιος, ε;

  55. Μαρία said

    54
    Το λάθος είναι του Παύλου που τσίμπησε στην πρόκληση του Βοός.

  56. Τώρα, βέβαια, βλέπω πως ο Κακουλίδης που γράφει στον Ρίζο έχει εκδώσει κάποια βιβλία στον Εξάντα, απ’ όπου κυκλοφόρησε τον Άρη του ο Χαριτό.

    http://www.biblionet.gr/main.asp?page=results&key=%CE%93%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82+%CE%9A%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82

    ლ,ᔑ•ﺪ͟͠•ᔐ.ლ

  57. 55 Εεεε;

  58. Κατά τις λοιπές ειδήσεις, ετοιμάζεται και ο παπάς-αστυνομικός της γειτονιάς.

    Πρέπει να ζητήσουμε τεχνογνωσία από το Ιράν και τη Σαουδική Αραβία.

    Ζήτω η ΕΛΑC!

  59. ΚΑΒ said

    http://creative.dol.gr/bibliodromio/vivliodromio-13-06-2015/VIV-13-06-2015.html#1/z

  60. Α, τώρα τόπιασα, ΟΚ.

  61. Ή μήπως να εισάγουμε από την Ουκρανία;

  62. cronopiusa said

  63. gryphon said

    42
    Εν μερει σωστο αυτο που λες σχετικα με την συγκριση Βελουχιωτη με Τσε.Κατα την γνωμη μου που εχω εκφρασει σαν ταπεινος ανωνυμος σχολιαστης σε διαφορα μπλογκ κλπ ο Τσε χρωστα την δημοφιλια του σε διαφορες περιεργες χωρες μεταξυ των οποιων και η Ελλαδα αποκλειστικα χαρη στην εξωτερικη του εμφανιση.
    Παλαιοτερα σε ενα σκληροπυρηνικο αριστερο μπλογκ το jungle report τους ειχα ρωτησει εαν ο Τσε ειχε την φατσα του Φραγκισκου Μανελη θα τον ειχε κανεις αφισα στο σπιτι του κονκαρδα τατου η οτιδηποτε ;
    Απντω και στον σχολιαστη στο 6 που μιλησε για στρατηγικες ικανοτητες και μαλιστα ιδιατερες του Τσε και του Βελουχιωτη.Ποιος ηρθε ; θα ελεγα.
    Αστεια πραγματα κατα την γνωμη μου Θα μου πεις βεβαια συμβαινει και με αλλους κι αλλους.
    Εδω αποκαλουν στραταρχη τον Παπαγο.Η αρχιστρατηγο τον Αικ που μεχρι να διοριστει γενικος διοικητης των συμμαχικων δυναμεων στην αποβαση της Νορμανδιας δεν ειχε βρεθει ποτε σε αποσταση μικροτερη των 200 χιλιομετρων απο πεδιο μαχης.

  64. gbaloglou said

    44 Καλό, ευχαριστώ 🙂

  65. Μαρία said

    58
    >Πρέπει να ζητήσουμε τεχνογνωσία από το Ιράν και τη Σαουδική Αραβία.

    Απ’ το στρατό. Δεν χρειάζεται να τρέχουμε σε εξωτικές χώρες. http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/pastoral/dynameis_geetha.html

  66. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    «ο Τσε χρωστα την δημοφιλια του σε διαφορες περιεργες χωρες μεταξυ των οποιων και η Ελλαδα αποκλειστικα χαρη στην εξωτερικη του εμφανιση»

    ΜΝΗΜΕΙΟ… είπαμε να λέμε και κανιά πελάρα, αλλά το τερμάτισες!

  67. Μαρία said

    64
    Καθόλου όμως καλό να αγνοείς το γάλλο canaille. Κρίμα το δελασάλ 🙂 Για τις υπόλοιπες τις χωριάτικες δεν σε ξεσυνερίζομαι.

    Κάθαρσις
    Βέβαια. Έπρεπε να σκύψω μπροστά στον ένα και, χαϊδεύοντας ηδονικά το μαύρο σεβιότ – παφ, παφ, παφ, παφ -, «έχετε λίγη σκόνη» να είπω «κύριε Aλφα».
    Ύστερα έπρεπε να περιμένω στη γωνιά, κι όταν αντίκριζα την κοιλιά του άλλου, αφού θα ‘χα επί τόσα χρόνια παρακολουθήσει τα αισθήματα και το σφυγμό της, να σκύψω άλλη μια φορά και να ψιθυρίσω εμπιστευτικά: «Ωχ, αυτός ο Αλφα, κύριε Βήτα…»
    Έπρεπε πίσω από τα γυαλιά του Γάμμα, να καραδοκώ την ιλαρή ματιά του. Αν μου την εχάριζε, να ξεδιπλωσω το καλύτερο χαμόγελό μου και να τη δεχθώ όπως σε μανδύα ιππότου ένα βασιλικό βρέφος. Αν όμως αργούσε, να σκύψω για τρίτη φορά γεμάτος συντριβή και ν’ αρθρώσω: «Δούλος σας, κύριε μου».
    Αλλά πρώτα πρώτα έπρεπε να μείνω στη σπείρα του Δέλτα. Εκεί η ληστεία γινόταν υπό λαμπρούς, διεθνείς οιωνούς, μέσα σε πολυτελή γραφεία. Στην αρχή δεν θα υπήρχα. Κρυμμένος πίσω από τον κοντόπαχο τμηματάρχη μου, θα οσφραινόμουν. Θα είχα τρόπους λεπτούς, αέρινους. Θα εμάθαινα τη συνθηματική τους γλώσσα. Η ψαύσις του αριστερού μέρους της χωρίστρας θα εσήμαινε: «πεντακόσιες χιλιάδες». Ένα επίμονο τίναγμα της στάχτης του πούρου θα έλεγε: «σύμφωνος». Θα εκέρδιζα την εμπιστοσύνη όλων. Και, μια μέρα, ακουμπώντας στο κρύσταλλο του τραπεζιού μου, θα έγραφα εγώ την απάντηση: «Ο αυτόνομος οργανισμός μας, κύριε Εισαγγελεύ…»
    Έπρεπε να σκύψω, να σκύψω, να σκύψω. Τόσο που η μύτη μου να ενωθεί με τη φτέρνα μου. Έτσι βολικά κουλουριασμένος, να κυλώ και να φθάσω.
    Κανάγιες!

  68. NeoKid

    ήταν, όμως, ομορφόπαιδο ο μακαρίτης

  69. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    68. Tι να κάνουμε τώρα; οι Ιρλανδοί επαναστάτες τυγχάνουν όμορφοι!

    Σε λίγο θα διαβάσουμε ότι η CIA έφαγε τον Τσε για να μην κάνει αντίπραξη στον Ροκ Χάτσον…

  70. Συμφωνώ

  71. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>Λαός πολύπαθος θα λέει με μάτια βουρκωμένα
    πως όχι, δε θυμήθηκαν όμοιον μ’ αυτόν κανένα
    ο ποιητής είδε τα μελλούμενα:
    «Πώς ήταν το κανονικό όνομα του Άρη Βελουχιώτη; »
    ρώτησαν τον Κιντ (σχ.5) και

    http://www.enikos.gr/politics/311866,O-Beloyxiwths-sto-grafeio-toy-ypoyrgoy–FWTO.html

  72. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>και το σταυρό τους κάνοντας για τέτοιο μπερεκέτι,
    σκυφτοί θα κλαιν μερονυχτίς στον τάφο του ευεργέτη.
    Μόλις τον προηγούμενο Οχτώβρη,18-10-΄44, είχε απελευθερώσει με τον ΕΛΑΣ τη Λαμία.

  73. Πέπε said

    @ 66, 63:
    > > «ο Τσε χρωστα την δημοφιλια του σε διαφορες περιεργες χωρες μεταξυ των οποιων και η Ελλαδα αποκλειστικα χαρη στην εξωτερικη του εμφανιση»

    > > ΜΝΗΜΕΙΟ… είπαμε να λέμε και κανιά πελάρα, αλλά το τερμάτισες!

    Εδώ, στο 1:57, Έλλην καρναβαλιστής μεταμφιεσμένος σε Μπλούζα Τσε:

  74. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>παρά ξερμάτωτους αφού με τρόπο τόσο αντρίκιο
    μας έστειλαν στα σπίτια μας και πήραμε τα πλάγια
    Πικρή ειρωνία (με τρόπο τόσο αντρίκιο) για τον αφοπλισμό από τη συμφωνία της Βάρκιζας ε;

    μπαντίδοι ,παντίδιοι λέμε μεις :Οι «επιτήδιοι». Βέβαια άλλη φορά είναι και θετικό,παντίδιος και παντιδερός όπως ακριβώς και το επιτήδιος

  75. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    73. To ΜΝΗΜΕΙΟ είναι φυσικά το «αποκλειστικά» (όπως και οι «ανύπαρκτες» στρατηγικές ικανότητες…)
    Φυσικά και ένας θρύλος μπορεί να γίνει και καραναβάλι και κούπα του καφέ και γραβάτα. Αλλά ΔΕΝ γίνεσαι επαναστατικός θρύλος ΜΟΝΟ αν είσαι όμορφος…

  76. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    ποριά: δίοδος
    στενοπόρι το στενό πέρασμα και
    ποράλι η στενή είσοδος σε περιβόλι,σε σπηλιά ή το μικρό πέρασμα ανάμεσα από θάμνους π.χ. τα τέλια (τις θηλειές) για το λαγό τα στένουν σε ποράλια.Ποραλάκι βρίσκει η ζουρίδα,μπαίνει στο καλύβι,πνίγει τις κότες.

  77. 75ρτη

    στα σοβαρά τώρα…

    Όντως, δεν παίζει ρόλο η μούρη. Τον Άρη, όσο ζούσε, δεν τον έλεγες και ομορφάντρα. Αλλά ξεσήκωνε την φαντασία (όχι τη λίμπιντο, ε; «μόνο για κατούρημα!») του πλήθους. Και επειδή το πλήθος δεν είναι ενιαίο, τα όνειρα των μεν, ήταν οι εφιάλτες των δε.

    Ο Τσε έγινε είδωλο, μόνο μετά το θάνατό του και τη δημοσίευση των φωτογραφιών της σορού του.

  78. sarant said

    Μόλις επέστρεψα από την εξωτική Βόρεια Ρηνανία, όπου μάλιστα είχα την τύχη να πιω κι έναν καφέ με φίλο του ιστολογίου που παρεπιδημεί εκεί.
    Ευχαριστώ για όλα τα σχόλια!

    24: Πολύ ενδιαφέρον!

    26: Το κακό είναι ότι επίσης απαρνήθηκε… αλλά θα τα πούμε μιαν άλλη φορά 🙂

    27: Γιώργο, η υποσημείωση είναι του ίδιου του Κοτζιούλα.
    νυχτοπλάνος = αυτός που κυκλοφορεί τη νύχτα
    κλέφτες εννοεί κυρίως ζωοκλέφτες και λοιπούς που ρήμαζαν την ύπαιθρο τους πρώτους μήνες της Κατοχής όταν κατέρρευσε το κράτος
    ο παράνομος προδότης μπορεί να είναι ο Ζέρβας (και ο στρατηγός επίσης)

    Οι λέξεις
    κανάγιας: παλιάνθρωπος, αχρείος
    ξεσυνέρια: σύγκρουση, διαφωνία
    αστάλωτα: που δεν σταλίζουν, ακούραστα
    ρείκι: κάποιο θαμνώδες φυτό
    άγγιχτος: ο ανάγγιχτος (και με τις δυο σημασίες, εδώ που δεν μπορείς να τον αγγίξεις)
    τα αλύσια: οι αλυσίδες

  79. Dion Kihote said

    Μέχρι και πολύ πρόσφατα, ήμουν από αυτούς που θεωρούσαν απίστευτη «προδοσία» τη στάση του ΚΚΕ στο ζήτημα Αρης. Όμως, συνεχίζοντας να διαβάζω γενικότερα για τον εμφύλιο και την περίοδο, υπάρχουν δυο πράγματα που μου έκαναν εντύπωση και με έκαναν να αντιληφθώ καλύτερα την στάση του «κώματος». Με έναν κόσμο που δεν άντεχε άλλο τη σύγκρουση, ακόμα και ο ίδιος ο Άρης προσπάθησε να πείσει κόσμο να τον ακολουθήσει, αλλά δεν τα κατάφερε (αντιλαμβάνομαι ότι για να παρακούσουν εκεινή την εποχή τις εντολές του κόμματος έπρεπε να ξεπεράσουν ένα σωρο παθολογικά σύνδρομα). Η ύπαρξή του, έδινε άλλοθι στους ΜΑΥδες και λοιπούς αναξιοπαθούντες να περιφέρονται, αφού ο «αρχικαπετάνιος» του ΕΛΑΣ «αλώνιζε» ένοπλος. Η προσπάθεια του ΚΚΕ (από το μονόστηλο στο Ριζοσπάστη ακόμα) να «αποστασιοποιηθεί» από τον Άρη, δεν απευθυνόταν τόσο στο εσωτερικό όσο στο αστικό πολιτικό σύστημα και ήταν μια προσπάθεια να «μαζέψουν» ότι μπορούσαν, πάντως σε κάθε περίπτωση μπορώ να αντιληφθώ γιατί δεν ήταν εύκολο για το ΚΚΕ να έχει τον Άρη (από τη στιγμή που το ίδιο είχε υπογράψει πια στη Βάρκιζα) να γυρνάει ζωσμένος με φυσεκλίκια την ελληνική επαρχεία…

  80. Να ρωτήσω την κα Μελετίου, αν παρακολουθεί ακόμα το ποστ, αν στην επανέκδοση του Κοτζιούλα θα κρατηθούν και οι σημειώσεις του Κουλουφάκου. Κάπου έχω διαβάσει, δεν θυμάμαι που, ότι κι αυτός κάνει μερικά λάθη.

  81. Γς said

    42:

    >Τώρα όλα εξαρτώνται από την ικανότητα της συγκεκριμένης ηγεσίας, αν δηλαδή η Ελλάδα θα γίνει μια κανονική αριστερή σοσιαλδημοκρατική χώρα (γιατί όταν λέμε αριστερά δε σημαίνει τίποτα διαφορετικό σήμερα) ή αν θα πάμε κατά διαόλου.

    Ποιοι «θα πάμε» [κατά διαόλου];

    η συγκεκριμένη ηγεσία ή η Ελλάδα;

    [ο θεός να βάλει το χέρι του]

  82. sarant said

    30: Πέπε, το έχω στα υπόψη να παρουσιάσω το λεξικό (το ΛΠΑΛ)

    33: Ναι, αυτός είναι για ωχ, τον ξέρω

    35 Τόπαμε, άμα κάποιος επαναλαμβάνει αυτόν τον στίχο 9 φορές στις 10 λέει βλακείες.
    Βεβαίως απαγορευόταν στην αρχαία Ελλάδα το μ πριν από το λ, όποιος έβαζε μ πριν από το λ του δήμευαν την περιουσία και τον εξόριζαν.

    41: Ευχαριστούμε, πολύ ενδιαφέρον!

    49: Ε τώρα, και ο Χαριτόπουλος κατασκεύασε έναν Βελουχιώτη όπως εκείνος τον ήθελε.

    51-52-53: Το διαλευκάνατε κι ήμουν έτοιμος να γράψω ότι υπήρχε προηγούμενη έκδοση του Χαριτόπουλου

    59 Από αυτά έχω διαβάσει το τρίτο, δεν είναι κακό

    67 Το ΛΚΝ, βλέπω, έχει πληθυντικό «κανάγηδες»

  83. sarant said

    79 Κάπως έτσι είναι.

  84. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    82,33 στην εκπομπή πάντως,στη συνέχεια, μεταξύ των μηνυμάτων που διαβάστηκαν κάποιος(με ψευδώνυμο,που δεν το θυμάμαι) είπε για τέτοια ενδιαφέροντα θέματα της γλώσσας να καλέσετε ανθρώπους όπως ο Νίκος Σαραντάκος 🙂 αλήθεια!

  85. leonicos said

    Καταπληκτικό άρθρο και σχόλια.

    Θα είναι αριστερός αλλά ποτέ ΚΚΕ! Τι θα είναι δηλαδή; Αν έχετε άλλη άποψη… κοντός ψαλμός αλληλούια! Και δεν θα φύγει η κυβέρνηση. Η Αριστερά θα εξοβελίστεί με την ίδια κυβέρνηση.

    και αν είχα πιάσει την τύχη από τα μαλλιά η Αριστερά το 1944, θα είχε πάρει το δρόμο όλων των άλλων που την πρόλαβηαν. Θα κατέρρεαν μετά από την προδοσία Γκαρμπατσόβ

  86. sarant said

    84: 🙂

  87. 84

    WOW!

  88. Μαρία said

    82
    Μπορεί το απαγορεύονταν να είναι λάθος όρος αλλά πιθανόν ο κύριος να αναφέρονταν στην αρχή λέξης. Απο έρρινο + υγρό δεν αρχίζουν λέξεις. Αλλά και μέσα στη λέξη αναπτύσσεται συνοδίτης φθόγγος, για να διευκολυθεί η προφορά π.χ. ανΔρός, μεσημΒρία κλπ

  89. Στην αρχαία ελληνική είχανε θέμα με το μ πριν το λ. Στη νέα, με το κκε πριν ή μετά το μ-λ 🙂

  90. sarant said

    88: Το ξέρω, αλλά δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό

    89: 🙂

  91. Γς said

    85:
    >και αν είχα πιάσει την τύχη από τα μαλλιά η Αριστερά το 1944, θα είχε πάρει το δρόμο όλων των άλλων που την πρόλαβηαν. Θα κατέρρεαν μετά από την προδοσία Γκαρμπατσόβ

    Αμ, δε!
    Σιγά μην έφτανε μέχρι τον Γκαρμπατσόβ.

    Θα είχε προξενήσει τόσα προβλήματα, που παρά τις επεμβάσεις της Σοβιετίας συνεπικουρούμενη και από τις δυνάμεις [τάνκς και τέτοια] όμορων σοσιαλιστικών δημοκρατιών θα είχε αποβληθεί από το κλάμπ του Συμφώνου της Βαρσοβίας κλπ.

    Θα ήταν το πρώτο Грексит 😉

    [που λένε κι οι Ρώσοι]

  92. Λ said

    3. Αλιμαστής ή και αλιμαχτής, αλίμαστος, αλίμαχτος είναι ο μη λιμασμένος, ο χορτάτος.

    Ο λιμάντερος πρέπει να είναι συνώνυμο.

    Η αλήθεια είναι ότι τη λέξη αυτή τη συνάντησα μόνο μια φορά στο ποίημα του Δημήτρη Λιπέρτη «Η αρκοντιά». Στο απόσπασμα εδώ είναι στον 9ο στοίχο (ππίσσης είναι ο τσιγκούνης).

    Η αρκοντιά
    (του Δημήτρη Λιπέρτη)

    —Α παππού, ήρτεν ο Καλλής ‘που την Ληνούν, λαλούσιν,
    Τζι επέζεψεν στου Γιάκουμου τζιαι πάσιν να τοδ δούσιν.
    Εν ‘που τους πρώτους του χωρκού τζιαι τα γεννητικά του
    Φτάννουσιν ‘πού τον τόπον μας, η Κακουλλού εθ θκειά του.
    Αρκόντηνεν θέμι πολλά τζιαι για την αρκοντιάν του
    Όπου σταθούν, φουμίζουν τον. — Μμα για την αθθρωπκιάν του
    Είπεν κανένας τίποτε; Αννοίξαν στόμαν, γυιέ μου;
    Θεέ μου, κάψε τζι άφησε• να μεν τοδ δω ποττέ μου
    Τον πίσσην, τον λιμάντερον, τουν το κακόν κακκάτιν
    Που πάντα πάνω στο δικόν του άλλου εσ’ αμμάτιν.
    Αν έκαμεν, βρε Νικολή, ππαράδες τζιαι δανείζει,
    Θαρεύκεσαι τζι αθθρώπεψεν; τίποτες έντζι αξίζει,

  93. Λ said

    Βιάστηκα να μιλήσω, μάλλον ο λιμάντερος είναι ο αχόρταγος.

  94. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    87. 🙂 Είπε ότι θα ανεβάσει τη συνέντευξη στο fb του ο εκπομπάρχης του Ρίαλ Μάνος Τσιλιμίδης.

    Σήμερα που έχουμε νήμα μνήμης για τον Άρη Βελουχιώτη και τον αγώνα του ΕΛΑΣ,να θυμίσω αναδρομικά για προχθές που ειπώθηκε το Λιδωρίκι και δεν ευκαίρισα να το πω, τη φοβερή μάχη στις Καρούτες(λίγο πιο πάνω) με τους Γερμανούς τον Αύγουστο του 44.

  95. Μαρία said

    94
    Χα, χα, είναι υπαρκτό πρόσωπο;

  96. Γς said

    94:

    Με τον φιλόλογο Α.Αντωνάκο, το βιβλίο του «Αμύνεσθαι περί γλώσσης» και τα περίεργα λήμματά του, εχει ασχοληθεί το ιστολόγιο.

    https://sarantakos.wordpress.com/2009/06/23/tomoi/

  97. Ημιάσχετο:

    Είμαι στο χωριό, όπου -θέλοντας και μη- η τηλεόραση αποτελεί σημαντικό μέσο διασκέδασης/ενημέρωσης.
    Ψάχνω τα κανάλια, να δώ καμιάν ταινία, χαζεύω ένα Τζάκι Τσαν στον Αλφα και κοιτώντας τα μενού, τι βλέπω; o_O
    Σε κάνα μισάωρο το Μέγκα προβάλλει τη «Δεμένη Κόκκινη Κλωστή»!
    Ναι, τη «Δεμένη Κόκκινη Κλωστή»!

    Αυτήν! http://www.imdb.com/title/tt2055611/ και http://www.rizospastis.gr/story.do?id=6746755 και …

    Λέτε να πήρε τηλέφωνο ο Αγιατολάχ Λαφαζανί το Μέγκα και να τους είπε ότι θα τους κάνει σκόντο το κλεμένο ρεύμα αν βελτιώσουν κάπως το ρεπερτόριό τους;

    Αν ναι, Παναγιώτη

  98. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  99. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    96. Δεν σας είχα ανακαλύψει ακόμη 🙂
    Μα φιλόλογας και ιστορικός όπως συστήθηκε με πολλά βιβλία,έμπειρος εννοεί, και να λέει απαγορευόταν το μλ; Χτυπάει καμπανάκι τέτοια λέξη για τέτοιο θέμα, εκτός κι απ τα υπόλοιπα. Να πω την αλήθεια μου,εδώ συνειδητοποίησα το πόση καπηλεία και ελλαδεμπορία γίνεται μέσω της γλώσσας. Για την ιστορία θεωρούσα αλλά και η γλώσσα έχει πολλή πέραση στα συνωμοσιολογικά παραμύθια.
    Για το μήνυμα στο ράδιο που έλεγε για το Νικοκύρη έβαλα στο νου μου σένα Γς 🙂 .Oποιος έχει fb ίσως μπορεί να βρει αναρτημένη τη σημερινή εκπομπή.

  100. Alexis said

    #97: Εντυπωσιακό, Σκύλε!
    Και καθόλου άσχετο, θα ‘λεγα.

    Προχθές ήμουνα στην Άρτα.
    Κάποιοι νεολαίοι του ΚΚΕ μοίραζαν φυλλάδια για τις εκδηλώσεις που οργανώνει το κόμμα στην Άρτα και στη Μεσούντα, το επόμενο Σαββατοκύριακο για να τιμήσει τα 70 χρόνια από το θάνατο του Άρη.

    Αντιγράφω από το φυλλάδιο αυτό:

    «Ο Άρης Βελουχιώτης τάχθηκε υπέρ της μαζικής λαϊκής ένοπλης πάλης, που την απορρίπτουν όσοι επιχειρούν να τον οικειοποιηθούν»
    (Τι θέλει να πει ο ποιητής; Ότι το ΚΚΕ είναι υπέρ της ένοπλης πάλης, γιαυτό και δικαιούται να «οικειοποιείται» τον Βελουχιώτη; )

    «Τον Ιούλη του 2011 το ΚΚΕ με απόφαση Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης προχώρησε στην επίσημη πολιτική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη και θεώρησε ότι είχε δίκιο ως προς την εκτίμηση που έκανε για τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Παράλληλα επισημαίνει ότι η διαφωνία του Άρη με τη Συμφωνία της Βάρκιζας δεν δικαιώνει τη στάση του απέναντι στη συλλογική θέση του Κόμματος και την παραβίαση από αυτόν της κομματικής πειθαρχίας, καθώς και την αξιοποίηση από τον Άρη της φήμης και του σεβασμού που είχε κατακτήσει την προηγούμενη περίοδο ως καπετάνιος του ΕΛΑΣ και στέλεχος του ΚΚΕ»
    (Ασχολίαστο…)
    (Τα bold είναι των συντακτών του φυλλαδίου)

    Και μια μικρή παρατήρηση:
    Ο Άρης Βελουχιώτης δεν ήταν γεωπόνος.
    Είχε φοιτήσει στη Μέση Γεωργική Σχολή της Λάρισας (ένα Τεχνικό-Επαγγελματικό Λύκειο θα λέγαμε σήμερα) από το 1919 μέχρι το 1922 οπότε και αποφοίτησε. Από τα 14 μέχρι τα 17 του…

  101. Σχετικά με το σχόλιο 79

    Μπορεί το ΚΚΕ να ένιωθε άβολα με τον «ένοπλο» Άρη να σουλατσάρει στην ύπαιθρο αλλά το ίδιο είχε υπογράψει τη συμφωνία της Βάρκιζας, που προέβλεπε ασυλία για τα «πολιτικά» εγκλήματα (δηλαδή για τα στελέχη του) αλλά όχι για τα «κοινά», αυτά δηλαδή που είχε τελέσει ο ένοπλος λαός.
    Γι’ αυτό είχε αρχίσει ένα φρικτό πογκρόμ εις βάρος του λαού της Αριστεράς. Και ο Άρης (χωρίς να τον αγιοποιώ αλα Χαριτόπουλος) το έβλεπε αυτό γιατί ήξερε έναν-έναν τους αντάρτες. Ενώ οι Βούδες του ΠΓ δεν ήξεραν την τύφλα τους.
    Γι’ αυτό, άλλωστε, οι Βούδες του ΠΓ στον Εμφύλιο εκδικήθηκαν τους καπετανέους του ΕΛΑΣ. Με παραμέρισμα, υποβάθμιση ή και μια σφαίρα στο σβέρκο.

  102. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ξέχασα να εκφράσω την έκλπληξή μου για την Άλκη Ζέη που πήγε (κι έπεσε) στο Ποτάμι. Τα στερνά φτυούν τα πρώτα;

  103. Γς said

    >Τα στερνά φτυούν τα πρώτα;

    Ποια στερνά;
    Στα 90 της;

    Οταν τη ρωτούν για τη σχέση της με το Ποτάμι εκείνη ανταπαντά » μα με ποιόν θα ήμουν ; Με τον Καμμένο;

  104. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Εκτός από τον κανάγια, λέγεται και ο παλιοκανάγιας. Μπορεί στον Τσιφόρο να το έχω και διαβάσει.
    102. το φτυουν δε θέλει τόνο

    Μαζεύομαι απ τα βουνά και τις λαγκαδιές της ένοπλης εθνικής αντίστασης και πάω να κοιμηθώ, να ονειρευτώ μια μέρα που το μοιρολόγημα ετούτο του Κοτζιούλα να είχε θέση σ ένα σχολικό βιβλίο και η απαγγελία του να γινόταν σε μια σχολική γιορτή.

    >>Κοντά στα τόσα μνήματα π’ ούτε σταυρός τα δείχνει,
    :
    Γιάννης Ρίτσος/ Οι τάφοι των προγόνων μας
    Έπρεπε να φυλάμε τους νεκρούς μας και τη δύναμή τους
    {…}
    Σαν πιο σίγουρο, ναν τους κρατούμε εντός μας,
    αν μπορούμε,
    κι ακόμη πιο καλά μήτε κι εμείς να μη γνωρίζουμε πού κείνται.
    Έτσι που γίνανε τα πράγματα στα χρόνια μας –ποιός ξέρει–
    μπορεί κι οι ίδιοι εμείς ναν τους ξεθάβαμε, ναν τους πετούσαμε
    μια μέρα.
     Λέρος 20.ΙΙΙ.68

  105. Helios said

    Πολύ καλά έκανε ο κ. Σαραντάκος και δημοσίευσε την παραπάνω ανάρτηση.
    Τα σχόλια ωστόσο ,χωρίς να θέλω να προσβάλλω κανέναν,δείχνουν ποια είναι η σύγχρονη Ελλάδα. Στα περισσότερα αποσπάται ο Αρης από το ιστορικό του πλαίσιο. Όλα σχεδόν κινούνται στα όρια της μεταφυσικής αντιμετώπισης «το κακό κόμμα που τρώει τα παιδιά του και καταπνίγει την ατομικότητα-ο καλός Αρης (και κάθε Αρης) που ήταν άγιος αλλά το κακό κόμμα τον έφαγε».
    Η αλήθεια είναι πως κατά την πολύ ταπεινή μου γνώμη άνθρωποι της περιόδου εκείνης έχουν το δικαίωμα να νιώθουν πίκρα μέχρι και οργή.Απογοήτευση και οτιδήποτε άλλο. Στο κάτω κάτω είχαν το όπλο στο χέρι και δεν πάλευαν για μια λίγο καλύτερη Ελλάδα,τετραγωνίζοντας τον κύκλο. Κανένα δικαίωμα όμως δεν έχει ο οποιοσδήποτε άλλος(πέραν του δικαιώματος της ελευθερίας του λόγου) να συκοφαντεί τον Αρη μέσω της αντιΚΚΕ ύβρης. Εξοργιστικό. Αλλά και γνωστό . Ο Χαρίλαος έλεγε «παινεύουν τους πεθαμένους για να θάψουν τους ζωντανούς» και η Αλέκα «οι κομμουνιστές ,νεκροί, αρέσουμε πάρα πολύ, ζωντανοί δεν αρέσουμε».
    Επί της ουσίας και στο ΓΙΑΤΙ δεν δικαιούνται να μιλάνε για τον Αρη και να βρίζουν το ΚΚΕ οι περισσότεροι σήμερα, δεν έχω να πω πολλά. Με το φτωχό μου το μυαλό λέω απλώς το εξής: το ΚΚΕ υπέγραψε μια Βάρκιζα, το πλήρωσε με το αίμα του ,κάνει ανοιχτή αυτοκριτική . Οι περισσότεροι από εσάς που βρίζετε κάθε μέρα υπογράφετε από μια Βάρκιζα. Αφήστε λοιπόν τους αντάρτες στους αντάρτες , τους κομμουνιστές στο ΚΚΕ και αντέστε εσείς να κλείσετε καμιά «έντιμη συμφωνία» με τους «θεσμούς» .

  106. Γς said

    96.
    >Δεν σας είχα ανακαλύψει ακόμη 🙂

    Και έπρεπε ν ακούσεις αυτήν την εκπομπή για να συνειδητοποιήσεις :
    >πόση καπηλεία και ελλαδεμπορία γίνεται μέσω της γλώσσας.

    >Oποιος έχει fb ίσως μπορεί να βρει αναρτημένη τη σημερινή εκπομπή.

    Αξίζει τον κόπο;
    [δεν βλέπω κάτι στο fb του Μάνου Τσιλιμίδη.. Ισως και χρειάζεται να του κάνω και αίτημα φιλίας. Αμάρτημα για την Εφη-Εφη μας που λένε και που εγώ πάντως δεν θα κάνω]

  107. sarant said

    100: Σωστή η διόρθωση, με την έννοια ότι δεν είχε σπουδάσει στην Ανωτάτη Γεωπονική.

  108. Βάταλος said

    Αγαπητοί κύριοι, επιτρέψατε και εις τον γερο-Βάταλον, μερικάς επισημάνσεις επί της παρούσης αναρτήσεως…

    1) Έπεσε προσφάτως εις χείρας μου το νέον βιβλίον του κ. Φοίβου Παναγιωτίδου «Μίλα μου για Γλώσσα» («Πανεπιστημιακαί Εκδόσεις Κρήτης» 2013). Θέτω υπόψιν του ρέκτου οικοδεσπότου μας ότι εις την σελίδα 12 αναφέρεται ως εξής εις τον κ. Νίκον Σαραντάκον

    2) Ωραίον το ποίημα του Κοτζιούλα διά τον Βελουχιώτην που παραθέτει ο κ. Σαραντάκος, αλλά διαφωνώ με δύο στίχους:
    «Κι άμα θα σ’ εύρουν άψυχον, ας μη νεκροφιλήσουν
    αντίμαχον, που φλάμπουρο της ρωμιοσύνης ήσουν»

    Ο Άρης δεν ήτο οπαδός της Ρωμιοσύνης, αείμνηστε Κοτζιούλα: Ήτο Φυλετιστής και επίστευε εις την φυλετικήν συνέχειαν των Νεοελλήνων από τους Αρχαίους. Άλλωστε, εις τον περίφημον Λόγον του εις Λαμίαν (22 Οχτώβρη 1944) https://www.marxists.org/ellinika/archive/velouhiotis/1944/10/22.htm καταγγέλλει την Θεωρίαν του Φαλμεράϋερ με τα εξής λόγια:

    Βλέπε και ανάρτησιν Κούλογλου: http://tvxs.gr/news/prosopa/o-istorikos-logos-toy-ari-beloyxioti-sti-lamia. Ωστόσον, ο «Ριζοσπάστης» (που είναι η πηγή του Κούλογλου και των Μαρξιστών) αφήρεσε το σχετικόν απόσπασμα της Ομιλίας του Βελουχιώτου, διά να μη πληροφορηθώσι οι χαχόλοι αναγνώσται του ότι ο Άρης υπήρξε μέγας φυλετιστής και αρνητής της Θεωρίας του Φαλμεράϋεερ, πράγμα φυσικά απολύτως γελοίον, ως θα μάς διαβεβαιώση ο «Κωνσταντίνος Σάθας του 21ου Αιώνος» και τακτικός αναγνώστης του παρόντος Ιστολογίου κ. Σμερδαλέος: Ο Φαλμεράϋερ είχε απόλυτον δίκαιον: Οι Ρωμιοί δεν έχουν την παραμικράν φυλετικήν σχέσιν με τους Αρχαίους Έλληνας. Είναι απόγονοι Σλάβων, Αλβανών, Βλάχων, Σαρακατσάνων και λοιπών λαών της Βαλκανικής..

    Ιδέστε εδώ http://www.rizospastis.gr/story.do?id=2592064 πώς ελογόκρινεν ο «Ρίζος» την Ομιλίαν του Βελουχιώτου εις Λαμίαν και φρίξατε. Ιδού εν πελώριον μεζεδάκι διά τον ρέκτην κ. Σαραντάκον, αλλά δεν πρόκειται να το εκμεταλλευθή, διότι είναι επίφοβον να τα βάζης με το ΚΚΕ …

    3) Εις το σχόλιον 53 η δεσποινίς Μαρία μάς παραπέμπει εις το κατάπτυστον βιβλίον «Κουραδοκόφτης» του Ηλία Πετροπούλου, όπου ο μακαριστός αναρχικός λαογράφος καθυβρίζει τον Βελουχιώτην. Ούτε εγώ ο Βάταλος τολμώ να παραθέσω εδώ τα όσα φρικτά λέγει διά τον γίγαντα Άρην ο Ηλίας Πετρόπουλος εις τον «Κουραδοκόφτην» του («Νεφέλη», 2002). Εις την σελίδα 127 ο άθλιος Πετρόπουλος αποκαλεί τον Βελουχιώτην «κωλομπαράν» και υιοθετεί την κατάπτυστον θεωρίαν των μοναρχοφασιστών ότι ό Άρης ήθελε τα σύνορα της Ελλάδος μέχρι τον Όλυμπον, πράγμα ψευδέστατον

    Διό και παραθέτω το σύγγραμμα με δυνατότητα search (δυνατότητα που δεν έχει το αντίτυπον της δ. Μαρίας), ώστε να εύρητε μόνοι σας τα σχετικά αποσπάσματα και να σιχαθήτε τον Ηλίαν Πετρόπουλον.

    Μετά πάσης τιμής
    Β.

  109. Γς said

    Ο Μανώλης είναι καλό παιδί. Δεν έχει βλάψει κανέναν. Κι όμως όλοι του κάνουν πλάκα, έτσι καλόβολος που είναι.

    Πριν πέντε έξι χρόνια:

    -Που είναι; Ρωτάω τον καφετζή το Νίκο.
    -Μέσα στο εργαστήριό του. Εχει τις μαύρες του. Τον είχε διώξει η γυναίκα του, αλλά τώρα τον μάζεψε πάλι. Μόνο που τον αφήνει να κοιμάται στο μπαλκόνι.

    Πάω δίπλα να τον δω.
    Στον τοίχο μια φωτογραφία του Βελουχιώτη.

    -Αυτός είναι!
    -Αλήθεια λες;
    -Ναι βρε. Τον παραδέχομαι. Πατριώτης.

    Κόντεψε να τον πάρουν τα κλάματα.

    -Κι όμως τον κυνήγησε το ΚΚΕ.
    -Μα κι ο Ναπολέων τους κυνήγησε.
    -Ο ποιος;
    -Ο Ζέρβας. Και του δείχνω τη φωτογραφία στον τοίχο

  110. Spiridione said

    100, 107. Ναι, μεσογεωπόνους τους έλεγαν τότε, που έφταναν σε υψηλά διοικητικά κλιμάκια μέχρι τη δεκαετία του 1930. Ανωτάτη Γεωπονική δεν υπήρχε ακόμα όταν μπήκε στη σχολή ο Βελουχ. (της Αθήνας ιδρύθηκε το 1920), μόνο του εξωτερικού υπήρχαν κάποιοι λίγοι γεωπόνοι πανεπιστημιακής μόρφωσης.
    http://culture.larissa-dimos.gr/article.php?article_id=155&topic_id=116&level=3&belongs=25&area_id=1&lang=gr

  111. Πέπε said

    @108.2 (Ρωμιοσύνη):

    Παίζουμε με τις λέξεις. Υπό μια ορισμένη οπτική, η «Ρωμιοσύνη» είναι το αντίθετο του «Ελληνισμού» (π.χ. Hertzfeld). Αυτό δε σημαίνει ότι κάθε εμφάνιση της λέξης Ρωμιοσύνη εντάσσεται πάντοτε σ’ αυτή την οπτική. Δε λέει ο Κοτζιούλας ότι ο Βελουχιώτης ήταν οπαδός της Ρωμιοσύνης, και δη με τη συγκεκριμένη έννοια, αλλά ότι η Ρωμιοσύνη (δηλαδή οι Ρωμ… ε, οι Έλλ… τέλος πάντων, αυτοί οι άνθρωποι) τον είχαν φλάμπουρο.

    108.3:

    > > Ούτε εγώ ο Βάταλος τολμώ να παραθέσω…

    Τα παραθέσατε τελικά όμως. Μου φαίνεται ότι μέσα στο διάστημα που σας πήρε να ολοκληρώσετε το μήνυμα κατανικήσατε τους φόβους σας αλλά ξεχάσατε να διορθώσετε αυτή τη φράση.

    Εδώ έχω και μια απορία:

    Ο Πετρόπουλος θάβει τον Βελουχιώτη. Εσείς δηλώνετε ότι το βρίσκετε άθλιο αυτό. Εντωμεταξύ, ανάμεσα στις πηγές που θα μπορούσε να αναζητήσει κανείς για τον Βελουχιώτη, δε νομίζω ότι ο Πετρόπουλος είναι από τις πιο γνωστές (για άλλα ζητήματα είναι γνωστό σημείο αναφοράς ο Πετρόπουλος), ώστε να θεωρήσουμε ότι το όνομα του Βελουχιώτη σπιλώθηκε τόσο ώστε να χρειάζεται κατεπειγόντως να στηλιτευτεί δημόσια το γεγονός. Συνεπώς τον Βελουχιώτη δεν τον αποκαθιστάτε μ’ αυτό, αν υποθέσουμε ότι σας έκοφτε να τον αποκαταστήσετε.
    Ποιος είναι λοιπόν ο σκοπός αυτής της παραθέσεως; Υπάρχει κάποιος άλλος σκοπός εκτός από τον συνήθη, να ενοχλήσετε βρίζοντας διάφορα γνωστά πρόσωπα που είναι κίναιδοι ή μπολσεβίκοι κλπ.; (Ο Βελουχιώτης βέβαια δεν προσφέρεται να τον βρίσεις για μπολσεβίκο.)
    Μήπως πολύ απλά ενδίδετε στον πειρασμό να πείτε «ο Βελουχιώτης ήταν κολομπαράς» σε μια ομήγυρη που περιλαμβάνει άτομα που τον τιμούν; Σ’ αυτή την περίπτωση ο Πετρόπουλος, που το είπε πρώτος, μάλλον σας χρησιμεύει στο να κλάσετε με ξένο κώλο.

  112. spiral architect said

    @111: 👍 👍 👍 👍

  113. Alexis said

    #105: Όλα σχεδόν κινούνται στα όρια της μεταφυσικής αντιμετώπισης «το κακό κόμμα που τρώει τα παιδιά του και καταπνίγει την ατομικότητα-ο καλός Αρης (και κάθε Αρης) που ήταν άγιος αλλά το κακό κόμμα τον έφαγε».

    Που τα είδατε όλα αυτά;
    Το μόνο κείμενο που κινείται «στα όρια της μεταφυσικής αντιμετώπισης» στο παρόν νήμα είναι το ποίημα του Κοτζιούλα, αλλά αυτό είναι απόλυτα δικαιολογημένο και κατανοητό, γιατί:
    α. Τον είχε ζήσει από πολύ κοντά
    β. Γράφτηκε ελάχιστο χρόνο μετά το θάνατό του, με νωπή ακόμα τη μνήμη και τα συναισθήματα, και
    γ. Είναι …ποίημα, και έτσι (πρέπει να) είναι τα ποίηματα.
    Κατά τ’ άλλα πού είδατε στα σχόλια προσπάθεια αγιοποίησης του Άρη και «αντιΚΚΕ ύβρης» όπως γράφετε παρακάτω;

  114. Alexis said

    …το τελείωμα του σχολίου 111 του Πέπε είναι όλα τα λεφτά!!!
    Ρισπέκτ, που λέμε και στα ελληνικά! 😀 😀 😀

  115. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Το «o καλός Άρης (και κάθε Άρης)» είναι απολύτως ενδεικτικό μιας διαχρονικής νοοτροπίας που αρνείται πεισματικά να δεχτεί τη φυσική πραγματικότητα… Ο Άρης ήταν ένας! Δεν γίνεται ο οποιοσδήποτε Άρης!
    (το ίδιο και ο Λένιν και ο Στάλιν και ο Τσε και ο Φιντέλ και ο Μαραντόνα)

  116. 88, …Απο έρρινο + υγρό δεν αρχίζουν λέξεις….

    …γι’ αυτό, οι ΑΗΠ, επειδή δεν μπορούσαν να προφέρουν «μλακεία», το έκαναν «βλακεία».
    Οι ΝΕ έλυσαν το πρόβλημα προφοράς με την προσθήκη του κατάλληλου φωνήεντος!
    🙂

  117. Simplizissimus said

    Η τακτική του Καπετάνιου είναι αντιγραφή εκείνης του κάποτε διάσημου Σάββα Κωνσταντόπουλου, του χουντικού εκδότη της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος (που τον μιμήθηκε σ’ αυτό αργότερα ένα πασίγνωστο τρωκτικό της δημόσιας ζωής, ο Γρηγόρης Μιχαλόπουλος της Ελεύθερης Ώρας. Θα το θυμάστε. Έβαζαν ένα πηχυαίο τίτλο που κατέληγε σε ερωτηματικό: «Ήταν ομοφυλόφιλος ο Άρης Βελουχιώτης;» και με μια αγανάκτηση ξέχειλη από υποκρισία πρόσθεταν επάνω ή κάτω απ’ τον τίτλο ένα σχόλιο του τύπου «Αν είναι δυνατόν!», «Πώς τολμούν και ισχυρίζονται τέτοιες απρέπειες!», «Εμείς δεν τα πιστεύουμε αυτά, και περιμένουμε επίσημη διάψευση». Κι επειδή κανείς δεν ασχολιόταν με το βόρβορο και διάψευση δεν ερχόταν, στο επόμενο στάδιο πατούσαν πάνω σ’ αυτό και κεντούσαν: «Ο Άρης Βελουχιώτης, που κανείς δεν τολμά να διαψεύσει ότι ήταν ομοφυλόφιλος, …»

    Καπετάνιε, τα λέω αυτά για να μαθαίνουν και να προσέχουν οι νεότεροι, εμείς έχουμε συνεννοηθεί από πιο παλιά, έτσι. 🙂

    Μόνο μια χάρη, Καπετάνιε, σε παρακαλώ, στο ζητώ στη μνήμη της Καπετάνισσας: όχι Βελουχιώτου. Όχι ημίψηλο στη φουστανέλα.

  118. Βούλγαρης Χρήστος said

    @ gryphon -σχόλιο63 ΔΕΝ αποδεικνυέται απο πουθένα ότι ο Βελουχιώτης ΄ήταν ανίκανος περι τα πολεμικά….Σ’ ότι αφορά τον Αιζενχαούερ (καμία σχέση με Βελουχιώτη) μπορεί να μην Αλέξανδρος ο Μέγας αλλά για τον συγκεκριμένο ρόλο που είχε να επιτελέσει δηλάδη να κρατήσει ενωμένους και σε ομαλή συνεργάσια (όσο ήταν δυνατό) στρατήγους σαν τον Πάττον από την μιά και τον Μοντγκόμερυ από την άλλη ήταν ότι έπρεπε. Αρα από την στιγμή που ο Βρετανός ήταν στρατάρχης άξιζε και αυτός τον άναλογο βαθμό ,,,Σε τελική αναλύση οι διοικήτες μεγάλων μονάδων (απο μεραρχίες και πάνω) είναι από τον Αμερικάνικο Εμφύλιο κααι μετά «διαχειριστές» του πέδιου μάχης (περιπτώσεις σαν και του Ρόμμελ σπανίζουν πλέον) Αναρωτιέμαι πως θα φαίνονταν στον gryphon το ενδεχομένο ο Πάττον να ήταν στην θέση του Αιζενχάουερ το 1945 εκτός αν θα του άρεσε να έχει ξεσπάσει ο Γ!ΠΠ πριν καλα καλά τελιώσει ο Β!ΠΠ (είχε προτείνει ο Πάττον στον Αιζενχάουερ κάτι τέτοιο) για να μην μιλήσουμε για την αντιμετώπιση του Πάττον στους Αφροαμερικάνους στρατιώτες του (εγγόνος Νοτίων αξιωματικών της Συνομοσπονδίας γαρ)

  119. Βάταλος said

    Αγαπητοί μου Ρωμιοί: Προτού κατακλιθώ διά την απογευματινήν μου σιέσταν, σάς ενημερώνω ότι σάς επήραν χαμπάρι και οι αφελείς ελληνολάτραι Γερμανοί. Ιδέστε το εκπληκτικόν σημερινόν δημοσίευμα της εγκυρωτάτης εφημερίδος «Die Welt» (πρόσκειται εις την Αγκέλαν Μέρκελ και είναι η ναυαρχίς του κόμματός της), όπου αποκαλύπτεται ότι κακώς ενόμισαν οι Ευρωπαίοι Σύμμαχοι το 1827 ότι είσθε απόγονοι των Ελλήνων και σάς απηλευθέρωσαν με την Ναυμαχίαν του Ναυαρίνου. Αν εγνώριζον ότι είσθε Ρωμιοί (τουτέστιν συνονθύλευμα Βαλκανικών Λαών αποβλακωμένων από τας παλαβομάρας των ραββίνων Σαούλ + Ιησού Χριστού) ΔΕΝ σας απηλευθέρωνον ποτέ και – πιθανώτατα – θα ετυγχάνατε σήμερον γιουσουφάκια των Οθωμανών

    http://www.protothema.gr/economy/article/484654/die-welt-oi-ellines-den-einai-pragmatikoi-ellines-ara-den-anikoun-stin-ee/

    Ιδού ότι δικαιώνεται ο Μέγας Φαλεμεράϋερ, τον οποίον κακώς ο γίγας Άρης Βελουχιώτης προσεπάθησε να διαψεύση εις τον περίφημον Λόγον του εν Λαμία, εις τον οποίον ανεφέρθην ανωτέρω (σχόλιον 108), προκαλών την οργήν του φανατικού ρωμιού κ. Πέπε (σχόλιον 111), όστις ελύσσαξε από το κακόν του, διά τας αποκαλύψεις του γέροντος Βατάλου, αι οποίαι και θα συνεχισθώσι, Θεού θέλοντος και Σαραντάκου επιτρέποντος…

    Μετά πάσης τιμής
    Β.

  120. Πέπε said

    Ήθελα να ‘ξερα ποιος εδωμέσα δήλωσε ποτέ καθαρός απόγονος του Περικλή, ώστε να πρέπει να του αποδειχθεί το λάθος του με τέτοια αποκαλυπτικά στοιχεία, όπως λ.χ. ότι από αυτή τη χώρα έχουν περάσει διάφορες φυλές.

  121. Πέπε said

    Επίσης, για την τυχόν περίπτωση που κανείς τσίμπησε από το θόλωμα των νερών που επιχειρεί ο πάππος μας ο Βάταλος, να διευκρινίσουμε τι ακριβώς έχει πει ο Φαλμεράγιερ:
    Όχι μόνο ότι οι Έλληνες του ’21 δεν είναι φυλετικά (γενετικά, θα λέγαμε σήμερα) καθαροί απόγονοι των αρχαίων -σήμερα κανείς σοβαρός άνθρωπος δε θα το αρνούνταν αυτό- αλλά ότι στο αίμα τους δε ρέει ούτε μία σταγόνα από το αίμα των αρχαίων.
    Εκείνη την εποχή, του ρομαντικού εθνικισμού, οι άνθρωποι έδιναν σημασία σ’ αυτά τα πράγματα. Περισσότερη ακόμη σημασία έδωσαν οι Ναζί, σε μια περίοδο που ο εθνικισμός δεν περνούσε και την πιο ρομαντική φάση του. Όποιος σήμερα εξακολουθεί να δίνει σημασία, ας κάτσει να το συζητήσει.

  122. cronopiusa said

    πρωκτοθέμα και βάταλος

    Λαμόγια στο χακί

  123. Τι κάθεστε και ασχολείστε;

  124. Σωσώ Μελετίου said

    Μια και πολύς ο λόγος για το Χαριτόπουλο, ο τίτλος του βιβλίου του «…αρχηγός των ατάκτων» είναι παρμένος απ’ τον «Άρη» του Κοτζιούλα, αλλά δεν το λέει. Ο Κοτζιούλας λέει ότι διοικούσε ένα «μπουλούκι ατάκτων». Αυτό φτάανει.

  125. Alexis said

    #119: Φοβερή αποκάλυψις γέροντα!
    Μας απελευθέρωσαν επειδή μας νόμιζαν αρχαίους!
    Αλλά τους τη σκάσαμε!!! 😀

  126. Alexis said

    #123: Τι κάθεστε και ασχολείστε;

    Μα γιατί κάνεις καινούργιο συκώτι με τον πάππο!

  127. Ιάκωβος said

    ΕΦΗ-ΕΦΗ
    είπε για τέτοια ενδιαφέροντα θέματα της γλώσσας να καλέσετε ανθρώπους όπως ο Νίκος Σαραντάκος

    -Εεεεμ… 🙂
    ____________________

    ΕΦΗ-ΕΦΗ said
    Ποραλάκι βρίσκει η ζουρίδα,μπαίνει στο καλύβι,πνίγει τις κότες.

    Δεν ξέρω αν η Ελληνική έχει τέσσερα εκατομμύρια λέξεις, η Εφη-έφη σίγουρα τόσες γνωρίζει και παραπάνω. 🙂

    _______________________

    Γς,
    Ποιοι «θα πάμε» κατά διαόλου ;
    η συγκεκριμένη ηγεσία ή η Ελλάδα;

    -Πρώτα η μία και μετά η άλλη. Φαντάζεσαι πολιτική κρίση, χρεωκοπία και μετά πρωθυπουργό τον Μπουμπούκο; Μπρρρ…
    _______________________

    11, Πέπε
    Ο Πετρόπουλος δεν τον μειώνει. Έχοντας σε υπόληψη τον υπόκοσμο προσπαθεί να δώσει στον Άρη παράσημα και να προβοκάρει τους μικροαστούς καθώς και τους συντηρητικούς κομουνιστές αναγνώστες. Το κολομπαράς ποτέ δεν υπήρξε για τον Πετρόπουλο μομφή.Και εαν γνώριζε, θα είχε περιγράψει έτσι και τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, δηλαδή όπως ήταν, σαν ένα βίαιο ανθρωπο του επίσημου και διαπλεκόμενου υπόκοσμου, που είχε όλες τις συνήθειες των Οθωμανών, μεταξύ των οποίων,το να σέρνει μαζί του και ένα χαρέμι με «τοιούτους έκφυλους νέους»

    Όσο για το γιατί δεν ακούστηκε γυναίκα με το Αρη, προφανώς έχει να κάνει με την σεξουαλική ανικανότητά του, που, αν πιστέψουμε τον Χαριτόπουλο, ήταν αποτέλεσμα του ξυλοδαρμού του επί Μεταξα.

  128. Ιάκωβος said

    «…Οι Ρωμιοί δεν έχουν την παραμικράν φυλετικήν σχέσιν με τους Αρχαίους Έλληνας. Είναι απόγονοι Σλάβων, Αλβανών, Βλάχων, Σαρακατσάνων και λοιπών λαών της Βαλκανικής…»
    _______________

    Αυτό είναι λάθος. Μια σοβαρή μελέτη του DNA, και η σύγκριση με τα πολύ λίγα στοιχεία που έχουμε από αρχαίους πληθυσμούς, βγαίνει ότι ένα πολύν μεγάλο ποσοστό των σημερινών Ελλήνων έλκει τη «φυλετική» καταγωγή από πολύ αρχαίους πληθυσμούς, ακόμα κι από αυτούς που ζούσαν στην Ελλάδα πριν καταφθάσουν οι Έλληνες, εν πάση περιπτώσει οι Ελληνόφωνοι.

    Μεγάλο ζήτημα αλλά το ουσιαστικό είναι ότι ούτε οι αρχαίοι Έλληνες είχαν μία καταγωγή ενιαία, αλλά καταγόντουσαν από διαφορετικές προγονικές γραμμές. Κάποιων οι πρόγονοι κήταν άνθρωποι που ήρθαν εδώ από την Αφρική πριν δεκάδες χιλιάδες χρόνια, κάποιοι που ήρθαν από την Ανατολή πριν 8.000 χρόνια, δηλ. μετά την Νεολιθική και την Αγροτική επανάσταση και άλλοι που ξέκοψαν από τους Ινδοευρωπαίους και τους Πρωτο-Έλληνες και ήρθαν εδώ πολύ πρόσφατα.

    Και αυτό μπορεί μεν να έχει κάποια σημασία, πολιτική και πολιτιστική κυρίως, αλλά ακόμα πιο σημαντικό, η επίδραση του περιβάλλοντος είναι τόσο πιο σημαντική που καταντάει να είναι συντριπτική πάνω στην ανάπτυξη ενός λαού.

    Άσε που τελευταία, προς μεγάλη απογοήτευση όσων είχαμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε διαφορετικά, φαίνεται ότι κάποια επιγενετικά χαρακτηριστικά και κάποιες εμπειρίες των γονιών επηρεάζουν το DNA των παιδιών (με την έννοια ότι πατάνε on ή off την έκφραση κάποιων γονιδίων).

    Τα άλλα, οι μπούρδες περί καθαρότητας των φυλών και των εθνών, είναι σύμπτωμα ψυχικής διαταραχής κάποιων που προβάλλουν την επιθυμία για καθαρότητα στους προγόνους, για να μην αναγνωρίσουν ότι υπάρχει μέσα τους κάτι πιο βαθύ που τους λερώνει-γιέ-μου-θα-πάω-στα- καράβια. Αυτά.

  129. κουτρούφι said

    Το άρθρο (#119) στην Die Welt δημοσιεύτηκε στις 11/6/15 και υπογράφεται από τον Berthold Seewald:
    http://www.welt.de/geschichte/article142305296/Griechenland-zerstoerte-schon-einmal-Europas-Ordnung.html
    Γερμανικά δεν ξέρω και δεν μπορώ να εκφέρω άποψη.

  130. sarant said

    124 Πράγματι!

    129: Η ελληνική μετάφραση προσθέτει και μερικά (όχι όμως ότι αλλάζει το νόημα)

  131. Αγάπη said

    Μού λένε στο φέισμπουκ: «Και στα Γιάννενα η συνέχεια της Ναπολέοντος Ζέρβα είναι η Άρη Βελουχιώτη και στη μέση το άγαλμα του Άρη» Αυτός είναι ο λεγόμενος ιστορικός συμβιβασμός; 🙂

  132. Σωσώ Μελετίου said

    80: Όχι, δε θα διατηρηθεί ο σχολιασμός του Κ. Κουλουφάκου. Η καινούργια έκδοση όμως είναι αφιερωμένη στη μνήμη του.
    71-72: Επειδή σας αρέσει ο Κοτζιούλας και επειδή, αν θυμάμαι καλά, σας οφείλω μια «ΠΙΚΡΗ ΖΩΗ»; Αν ναι, βρείτε κάποιο τρόπο να σας την παραδώσω, εφόσον το επιθυμείτε ακόμη, ή τηλεφωνήστε στις εκδ. «ΝΗΡΕΑΣ» για να σας φέρουν σε επαφή με το γιο του Κοτζιούλα. Εκτός αν δώσει άλλη λύση ο Νικοκύρης(;).

  133. Πέπε said

    @127 τέλος:

    Δεν είμαι σίγουρος γι’ αυτό.

    Σε διάφορα σημεία του έργου του (δεν το έχω διαβάσει όλο, και δεν έχω μεγάλη όρεξη να διαβάσω ό,τι μου λείπει) δηλώνει πράγματι εμμέσως ή ευθέως ότι κάτι τέτοια δεν τα θεωρεί μειωτικά. Και κάποιες φορές τον βλέπουμε πράγματι να καταγράφει χωρίς να κρίνει, χωρίς να καταδικάζει ή να αθωώνει, κι αυτό μού φαίνεται να είναι γνήσιο, όχι υποκριτικό. Από την άλλη όμως, είναι ένας πουριτανός που σκανδαλίζεται τόσο με την κάθε σεξουαλική αναφορά, ώστε θέλει να τη μοιραστεί για να σκανδαλίσει και τους υπόλοιπους, χαχανίζοντας ο ίδιος.

    Βέβαια η δική του διατύπωση είναι «θέλω να σας σοκάρω για να σας εξαναγκάσω να σκεφτείτε», κάπως έτσι το θέτει στον πρόλογο του Κουραδοκόφτη. Οκέι, ο μόνος σκεπτόμενος μέσα σ’ ένα λαό κοιμισμένων είναι ένας που ασχολείται με το κολομπαριλίκι του Βελουχιώτη, την ερωτική ζωή του Τσάτσου, τη διάκριση παιδιών του ορφανοτροφείου (που οι λαχαναγορίτες δεν τα καταγαμούσαν) από τα παιδιά του αναμορφωτηρίου (που τα καταγαμούσαν). Δε θυμάμαι αν και το μήκος του πέους του Ναπολέοντα είναι ο Πετρόπουλος που μας το αποκάλυψε ή το είδα κάπου αλλού.

    Προφανέστατα ο βασικός του σκοπός ήταν να μας σοκάρει για ν’ ασχοληθούμε μαζί του, οπότε όλοι οι Βελουχιώτηδες – Τσάτσοι – λαχαναγορίτες τού είναι κατά βάθος αδιάφοροι. Προκειμένου όμως να προβοκάρει, θέλει να τους παρουσιάσει -τον Βελουχιώτη εν προκειμένω- αν όχι μειωτικά, πάντως σαν κάτι που θα εκληφθεί μειωτικά από τους μικροαστούς (βλ. χριστιανούληδες / ρωμιούς κλπ.). Σε καμία περίπτωση να τον εξυψώσει.

    Ο Λακαριέρ χαρακτήρισε τον Πετρόπουλο «τρομερό παιδί» (ισχυρίζονται ο Πετρόπουλος και οι εκδότες του, χωρίς παραπομπή). Εμένα μου φαίνεται σαν τον Τοτό, που τόσο συχνά βρίζει μες στην τάξη ώστε η δασκάλα το θυμάται από τα προηγούμενα ανέκδοτα. Βέβαια έχει αφήσει πίσω του μιμητές.

  134. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    127. 🙂 >>ποραλάκι
    Α αυτά τα κρητικά υποκοριστικά έχου περίσσα χάρη: δρομαλάκι, βρυσαλάκι, ποναλάκι, ψιχαλάκι, δεντρουλάκι, φυτουλάκι, κοπελάκι, γρομπαλάκι, νερουλάκι, φεταλάκι,χαρακουλάκι.

  135. sarant said

    132 Μπορώ κι εγώ να δώσω τηλέφωνα 🙂

  136. gbaloglou said

    131 Ενδιαφέρουσα η αναπάντεχη γειτόνευση, αλλά βέβαια φως στον «κάλπη στρατηγό» δεν μπορεί να ρίξει 😦

  137. a said

    για την εκτελεση του νεαρου μαραθεα τι εχουν να πουν οι υμνητες του αρη?

  138. 137

    ναι

  139. Σωσώ Μελετίου said

    135. Νομίζω πως τα τηλέφωνα είναι το καλύτερο. Περιμένω. Ευχαριστώ!

  140. spiral architect said

    @137: Εκτέλεση του τσιφλικά Μαραθέα
    (στον πόλεμο είθισται να μην πετούν λουλούδια) :/

  141. Alexis said

    #140: (στον πόλεμο είθισται να μην πετούν λουλούδια)
    Σωστό. Αλλά το #137 δε μιλάει γιαυτή την εκτέλεση. Μιλάει για τη δολοφονία του 13χρονου γιού του Μαραθέα, που είχε πιαστεί όμηρος, και το πτώμα του βρέθηκε αρκετό καιρό αργότερα κατακρεουργημένο.

  142. sarant said

    139 Έδωσα το τηλέφωνο στην Έφη.

  143. Παύλος said

    @140 Αυτή η φράση στην αρχή με παραξένεψε
    «Δεν έχει περάσει καιρός που στο Ν Μοναστήρι ο τσιφλικάς της εκεί περιοχής ονομαζόμενος Μαραθέας έχει φέρει τους Ιταλούς κατακτητές στο χωριό και έχει οδηγήσει 11 από αυτούς στο εκτελεστικό απόσπασμα με την δικαιολογία ότι του έκλεβαν τα κουκιά του κτήματος του.»
    αλλά ευτυχώς ένα σχόλιο παρακάτω τη διόρθωσε.

  144. spiral architect said

    Αυτό λέω, στον πόλεμο υπάρχουν και παράπλευρες απώλειες. Άλλωστε η ψυχολογία των εμπλεκομένων κάτω από τέτοιες συνθήκες αλλάζει. 😦

  145. spiral architect said

    … για το @141.

  146. Alexis said

    #144: Ο χαρακτηρισμός «παράπλευρες απώλειες» στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι το λιγότερο άστοχος.
    Να σου θυμίσω επίσης ότι η Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε. είχε δώσει εντολή να αφεθούν ελεύθερα τα δυο παιδιά (μαζί με τον 13χρονο Μαραθέα είχε πιαστεί ως όμηρος και ο γιός του επιστάτη του τσιφλικά).

  147. a said

    το αξιολογο ιστολογιο αμφικτυων εχει εκτενη αναφορα στην οικογενια μαραθεα

  148. spiral architect said

    @146: Το ξέρω Αλέξη, θυμίζει δηλώσεις στον πόλεμο του Κόλπου και στον βομβαρδισμό του Βελιγραδίου από το ΝΑΤΟ. 😛 Από την άλλη, κάποιοι από τους «ατάκτους» του Αρη μπορεί και να μην ήταν και τα καλύτερα παιδιά. Για το συγκεκριμένο γεγονός και στο λίκνο που έδωσα κάποιοι (ίσως απόγονοι ντόπιων) σχολιάζουν ότι το παιδί πέθανε από αρρώστια και το θάνατό του τον φόρτωσαν στον Αρη.
    Τι να πεις, τι να πω … :/

  149. Alexis said

    Μα γιαυτό και στο επισήμανα και χαίρομαι που το λες κι εσύ.
    Γιατί όταν πρωτομπήκε στο λεξιλόγιό μας η έκφραση «παράπλευρες απώλειες» (θυμάσαι το βομβαρδισμό του τρένου στη Σερβία; ) είχε προκαλέσει γενική θυμηδία σε όλους τους υγιώς σκεπτόμενους ανθρώπους (και σε σένα, φαντάζομαι).

  150. gbaloglou said

    143 Είπα κι εγώ — γάτες ήξερα να κλέβουν και να τρώνε οι Ιταλοί, όχι κουκιά!

  151. Για όσους δεν ξέρουν γερμανικά, το άρθρο της Die Welt δεν είναι… φαλλμεραγερικό. Η βασική του ιδέα είναι ότι ήδη το 1827 το ελληνικό ζήτημα οδήγησε σε ανατροπή της ευρωπαϊκής τάξης με τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου (της οποίας σκιαγραφεί το ιστορικό), και αυτό αφενός διότι οι Δυνάμεις είχαν αντικρουόμενα συμφέροντα στο χώρο του Αιγαίου, αφετέρου δε διότι η κοινή γνώμη, που είχε αρχίσει να παίζει σημαντικό ρόλο, συμπαθούσε την προσπάθεια των Ελλήνων ν’αποτινάξουν τον οθωμανικό ζυγό, και διότι τους έβλεπε σαν Χριστιανούς καταπιεσμένους από τους απίστους, και διότι τους έβλεπε σαν απογόνους των αρχαίων Ελλήνων που είχαν δώσει τα φώτα κλπ., και διότι ήταν μια ευκαιρία, για όσους απεχθάνονταν την «τάξη» της Ιεράς Συμμαχίας, να υποστηρίξουν μια επανάσταση χωρίς να κινδυνεύουν να χαρακτηριστούν ανατρεπτικά στοιχεία. Μόνο στην τελευταία παράγραφο λέει κάτι που μπορεί να ενοχλήσει τους υπερπατριώτες Έλληνες: «Η νίκη του φιλελληνισμού ενίσχυσε άλλη μια φορά τα ουμανιστικά ιδεώδη στα οποία εδραζόταν. Η αντίληψη ότι οι Νεοέλληνες αποτελούσαν απογόνους του Περικλή και του Σωκράτη και όχι μίγμα Σλάβων, Βυζαντινών κατέστη άρθρο πίστεως για την πεπαιδευμένη Ευρώπη. Δεν μπορούσαν να ξεφύγουν από αυτήν ούτε οι αρχιτέκτονες της ΕΕ. Μ’αυτό το πνεύμα ανέβασαν στο ευρωπαϊκό πλοίο την ήδη από το 1980 οικονομικά στενευόμενη Ελλάδα — και τις συνέπειες τις καμαρώνουμε καθημερινά.»

    Ίσως πιο ενδιαφέρον για τον Έλληνα αναγνώστη να είναι ένα άλλο άρθρο της ίδιας εφημερίδας, επιγραφόμενο «Η Ελλάδα ήταν πάντοτε φαλισρισμένη — και ευλόγως».

  152. Ριβαλντίνιο said

    Και ο Βελουχιώτης και ο Τσε ήταν κακάσχημες μουτσούνες. 😄

    Ας βάλουμε κανά τυπά :mrgreen:

    Μήτσος Δημητρίου ~ Νικηφόρος του ΕΛΑΣ

    Και ένα δεξιό

  153. Ριβαλντίνιο said

    Οι Γερμανοί να κοιτάνε τα μούτρα τους που μου θέλουν και καθαρότητες.:evil: Όλοι οι Δυτικογερμανοί είναι Κέλτες και οι Ανατολικογερμανοί Σλάβοι. 😛 Δεν υπάρχει σταγόνα αγνού γερμανικού αίματος μέσα τους. 🙂

    Ένα ωραίο άρθρο για τα πρώτα δάνεια της Ελλάδας είναι αυτό

    Φιλελληνικές “Μεγάλες Προσδοκίες” των ξένων κερδοσκόπων, 1824-1825 (μια άλλη οπτική για τα δάνεια της ανεξαρτησίας)
    http://www.istorikathemata.com/2014/09/The-loans-of-Greek-independance-1824-1825.html
    Είναι τεράστιο αλλά αξίζει τον κόπο. Έχε και πολύ ωραίους πίνακες.

    Εγώ κράτησα αυτά για όποιους βαριούνται ή δεν προλαβαίνουν

    «τρεις εβδομάδες πριν την εισβολή των αιγυπτιοαφρικανικών στρατευμάτων τού Ιμπραήμ Πασά στην Πελοπόννησο (12/2/1825), η Ελλάδα είχε ήδη (αυτο)καταστραφεί οικονομικώς αφού είχε καταστεί μία υπερχρεωμένη χώρα»

    «το εξωτερικό Δημόσιο Χρέος τής Ελλάδος το 1825 εκτινάχθηκε πάνω από το 127% τού ΑΕΠ. Επομένως το 1822-1825, η Ελληνική Πολιτεία ξεκίνησε την πορεία της στον ιστορικό χρόνο, ήδη “από γεννησιμιού της”, ως ένα υπερχρεωμένο κράτος.»

    » Ακόμη χειρότερα, εκείνο το αρχικό εξωτερικό Δημόσιο Χρέος (το 1825) δεν ήταν απλώς μη βιώσιμο μακροχρονίως, αλλά επίσης διεφαίνετο, με τραπεζικά τουλάχιστον κριτήρια, ως μη εξυπηρετήσιμο έστω και κατ’ ελάχιστον, οποτεδήποτε(…)ο (ετήσιος) τόκος υπερέβαινε κατά πολύ το σύνολο των (ετησίων) εσόδων τού τακτικού προϋπολογισμού τής Ελληνικής Πολιτείας!»

    «Βάσει ποιάς ελλόγου προσδοκίας οι (Άγγλοι και Ολλανδοί) κερδοσκόποι πείσθηκαν να επενδύσουν τα χρήματά τους σε ένα νεοφυές και μάλιστα εμπόλεμο κράτος που εξ υπαρχής αδυνατούσε λογιστικώς να καταβάλει έστω και μία λίρα έναντι τοκοχρεωλυσίων για εκείνα τα δάνεια ?»

    «Το κλειδί στη λύση τού μυστηρίου, που συντίθεται από τα παραπάνω ερωτήματα, βρίσκεται στον προϋπολογισμό τού Ελληνικού Κράτους, ο οποίος καταρτίσθηκε από τη Εθνοσυνέλευση τού Άστρους (1823). (…)Όπως αναγράφεται σε εκείνον τον προϋπολογισμό τού 1823-1824 πέραν των ως άνω εσόδων από την Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα και Κυκλάδες και εγγύς νήσους (5.462.000 γρόσια), η Ελληνική Κυβέρνηση προσδοκούσε, καθ’ όν χρόνο προωθούσε την έκδοση τού πρώτου της ομολογιακού δανείου στο Λονδίνο, επιπρόσθετα έσοδα 7.383.620 γροσίων από την Κρήτη:7 Η Μεγαλόνησος συνέχιζε να μάχεται κατά στρατευμάτων και στόλων από τρεις ηπείρους — Ασία, Αφρική και Ευρώπη — όταν συνήφθη το α΄ Δάνειο τής Ανεξαρτησίας (9/2/1824).»

    «Θεωρητικά δηλαδή οι ξένοι κερδοσκόποι-ομολογιούχοι τού α΄ Δανείου τής Ανεξαρτησίας, όπως επίσης και η Ελληνική Κυβέρνηση και οι ξένοι οίκοι, “πόνταραν” στην απελευθέρωση τής Κρήτης και στην ενσωμάτωσή της με την Ελλάδα που θα υπερδιπλασίαζε τα έσοδα τού κρατικού προϋπολογισμού τής Ελλάδος. Επιπλέον “πόνταραν” σε επιπρόσθετα έσοδα (περί τα 2,5 εκατομμύρια γρόσια) από την ενσωμάτωση των περισσοτέρων νήσων τού ανατολικού Αιγαίου στην Ελλάδα, αφού η καταστροφές τής Κάσσου και των Ψαρών (αμφότερες τον Ιούνιο 1824) δεν είχαν επισυμβεί όταν οι κερδοσκόποι αγόρασαν τα ομόλογα τού Ελληνικού Δημοσίου (Φεβρουάριος 1824). Τέλος “πόνταραν” στην ενσωμάτωση και των Επτανήσων στην Ελλάδα, ως πιθανολογούμενη “προίκα” τής Αγγλίας στην ελεύθερη Ελλάδα.»

    «Οι κερδοσκόποι επηρρεάσθηκαν ευμενώς από τη γενικότερη γεωστρατηγική διορατικότητα και την ειδικότερη στρατηγική στόχευση τού Αρχιεπιτρόπου τους προς άμεση απελευθέρωση τής Θεσσαλίας και τής Ηπείρου και μεταφορά τού πολεμικού μετώπου προς βορράν, στην αμυντική γραμμή Βέρμιο-Όλυμπος-Κίσσαβος (Τέμπη), σύμφωνα με το στρατηγικό σχέδιο των Μπότσαρη-Περραιβού (που είχε υιοθετήσει και ο Μαυροκορδάτος από τον Ιούνιο 1823): Όσον μεγαλύτερη καθίστατο η Ελλάδα γεωγραφικά και οικονομικά, τόσο μεγαλύτερη αξία θα αποκτούσαν τα ομόλογα τού Ελληνικού Δημοσίου εις χείρας των κερδοσκόπων.(…)Επιγραμματικά, ο (ανιδιοτελής) γεωστρατηγικός μεγαλοϊδεατισμός τού Αρχιεπιτρόπου των Δανείων τής Ανεξαρτησίας, τού ποιητή Λόρδου Βύρωνα, και τα (ιδιοτελή) συμφέροντα των ξένων κερδοσκόπων ταυτίζοντο τότε πλήρως όσον αφορά στη στόχευσή τους: τη Μεγαλοσύνη τής Ελλάδος.»

    «Όσον αφορά στο β΄ ομολογιακό δάνειο (Ιανουάριος 1825), οι παραπάνω προσδοκίες των τριών συντελεστών του (κερδοσκόποι, Ελληνική Πολιτεία και ξένοι οίκοι) όχι μόνον παρέμειναν αμετάβλητες αλλά ενισχύθηκαν ακόμη και μετά την συνθηκολόγηση των Ελληνοκρητών, τον αιφνίδιο θάνατο τού Λόρδου Βύρωνα (Απρίλιος 1824) και τις καταστροφές τής Κάσσου και των Ψαρρών (Ιούνιος 1824), λόγω των εξής σημαντικών και αντισταθμιστικών πολεμικών και διπλωματικών εξελίξεων κατά το β΄ εξάμηνο τού 1824:
    Ρούμελη. Όλα τα τουρκικά στρατεύματα που εισέβαλαν στην Ρούμελη το 1824 (με συνολική δύναμη περί τούς 18.000 άνδρες) είτε ανασχέθησαν είτε συνετρίβησαν από τούς Έλληνες.
    •Πελοπόννησος. Ούτε ένας Οθωμανός στρατιώτης δεν εισέβαλε ή αποβιβάσθηκε στην Πελοπόννησο το 1824.
    Κρήτη,Αιγαίο, Αγγλική Κυβέρνηση. (μπλα μπλα , τα λέει , μην σας τα πρήζω)

    » Δηλαδή οι κερδοσκόποι έβλεπαν, προς δόξα τής Ελλάδος, ότι αυτός που διασπάσθηκε και κατέρρεε ήταν τελικά όχι η εμπόλεμη Ελληνική Πολιτεία, αλλά η στρατοκρατική Ιερά Συμμαχία (κάτι σαν το ΝΑΤΟ τής μεταναπολεοντείου εποχής). Στο τέλος τού 1824, η (διπλωματικώς δικαιωθείσα) μικρή και δημοκρατική Ελλάδα προεβάλλετο στους χρηματιστηριακούς κύκλους ως έχουσα λαμπρό μέλλον, ενώ η (διπλωματικώς αποδυναμωθείσα) κολοσσιαία και ηγεμονική Ιερά Συμμαχία φαινόταν τότε ότι αποτελούσε πλέον ένα παραπαίον και φυλλοροούν μεταμεσαιωνικό απολιφάδι τού παρελθόντος.»

    «Επιγραμματικά, στις αρχές τού 1825 οι ξένοι κερδοσκόποι είχαν σχηματίσει την εντύπωση ότι το α΄ Δάνειο τής Ανεξαρτησίας αξιοποιήθηκε επαρκώς (“έπιασε τόπο”) κατά το προηγούμενο έτος (1824), παρά τον πρόωρο θάνατο τού Λόρδου Βύρωνα. Ως αποτέλεσμα, όταν το β΄ Δάνειο τής Ανεξαρτησίας εξεδόθη στο Χρηματιστήριο τού Λονδίνου, καλύφθηκε εις το υπερδιπλάσιο!»

    και συνεχίζει
    Κερδοσκοπικός πυρετός
    «Ενδεικτικά, η Κολομβία στην περίοδο 1822-1824 έλαβε δάνεια συνολικού ονομαστικού κεφαλαίου £ 6.500.000 (δυόμισυ φορές περισσότερα από την Ελλάδα) με πραγματική τιμή 87.12%, παρότι δεν ήταν διεθνώς αναγνωρισμένη ως ανεξάρτητη χώρα (όπως και η Ελλάδα) κατά την έκδοση των ομολογιακών της δανείων. Όπως καταδεικνύεται στον Πίνακα 4, και άλλες χώρες μη εισέτι αναγνωρισθείσες, ήτοι η Βραζιλία, η Χιλή και το Περού, εξέδωσαν με επιτυχία ομολογιακά δάνεια στην αγορά τού Λονδίνου. Αμέσως μετά τούς Ναπολεοντείους πολέμους ανεδύθη μία μεγαλοαστική τάξη νεόπλουτων στην Αγγλία, Γαλλία και Ολλανδία, οι οποίοι είχαν πλουτίσει από εκείνους ακριβώς τούς πολέμους, και αναζητούσαν (κερδοσκοπικούς) τρόπους ή “γεωπολιτικές ευκαιρίες” για να επενδύσουν όπως-όπως (και πολλάκις αφρόνως) τα συσσωρευθέντα υπερβολικά τους κεφάλαια. Η κατά περίπτωση κερδοσκοπική επιπολαιότητα (και συχνάκις αφροσύνη) ενισχύετο τότε από τη μειωμένη αυτεπίγνωση των κερδοσκόπων, η οποία κατά κανόνα διέπει περιόδους χρηματιστηριακού πυρετού: Τότε (1822-1825) πολλοί κερδοσκόποι στο Χρηματιστήριο τού Λονδίνου θεωρούσαν εαυτούς μυωπικώς ως “ειδικούς” ή και “ιδιοφυείς” σε γεωπολιτικά θέματα (όσον αφορά στις μείζονες γεωπολιτικές ανακατατάξεις εκείνη την περίοδο στη Ν. Αμερική και στη Ν. Ευρώπη),»

    Γεωστρατηγικό παρασκήνιο των δανείων
    «Αυτά στη θεωρία. Στην πράξη όμως, όλοι οι συντελεστές των δύο Δανείων τής Ανεξαρτησίας (κερδοσκόποι, Ελληνική Πολιτεία και ξένοι οίκοι) “λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο”, ήτοι χωρίς να αναλύσουν επαρκώς τα μείζονα γεωπολιτικά συμφέροντα και τις σκοπιμότητες των Μεγάλων Δυνάμεων.Ειδικότερα, όλες οι Ευρωπαϊκές Μεγάλες Δυνάμεις (ακόμη και η Αυστρία τού Μέττερνιχ!) επεδίωκαν την μερική ισχυροποίηση τής Ελλάδος το 1824-1825, προκειμένου οι Έλληνες, είτε (κατ’ ευχήν) μόνοι τους, είτε (εάν δεν γινόταν αλλιώς) με την πολεμική σύμπραξη των Μεγάλων Δυνάμεων, να ανασχέσουν την αιγυπτιοαφρικανική προέλαση στη Ν.Α. Ευρώπη (Κρήτη, Πελοπόννησος, Στερεά) και γενικά στον ευρύτερο χώρο τής ανατολικής Μεσογείου. Ταυτόχρονα όμως οι Μεγάλες Δυνάμεις — όλες ανεξαιρέτως, παρότι με διαφορετικό τρόπο η κάθε μία — επεδίωκαν να αποτρέψουν τη συγκρότηση μιας ενιαίας, ανεξάρτητης, γεωγραφικά μεγάλης και οικονομικά ισχυρής Ελλάδος. Και αυτό οι κερδοσκόποι ούτε το είχαν πληροφορηθεί, ούτε το είχαν διαγνώσει εγκαίρως. Κατά συνέπεια κατέστησαν εκόντες χρηματοδότες τής εμπολέμου Ελλάδος, αλλά ταυτόχρονα και άκοντα (αδαή) υποχείρια τής Αγγλικής Κυβέρνησης. (…) Στην πραγματικότητα, οι μοναδικοί πραγματικοί “φυσικοί” σύμμαχοι τής εμπολέμου Ελλάδος, ήτοι αυτοί που εναγωνίως και ενθουσιωδώς οραματίζοντο μία Μεγάλη Ελλάδα, ήσαν αφενός μεν (ανιδιοτελώς) οι Φιλέλληνες και οι λόγιοι τής Ευρώπης και αφετέρου (ιδιοτελώς) οι ξένοι κερδοσκόποι, και καμμία απολύτως από τις Μεγάλες Δυνάμεις. Ενδεικτικά, ακόμη και στην (ακραία) περίπτωση που η Οθωμανική Αυτοκρατορία διελύετο — όπως οραματίζετο και επεδίωκε εμπράκτως (με στρατιωτικές προετοιμασίες) ο Αρχιεπίτροπος των Δανείων τής Ανεξαρτησίας, ο Λόρδος Βύρων — και οι Έλληνες επανασυγκροτούσαν την Βυζαντινή τους Αυτοκρατορία, τότε τόσο το καλύτερο όχι μόνον για τούς Έλληνες αλλά και για τούς κερδοσκόπους: Η αξία των ελληνικών ομολόγων εις χείρας των ξένων κερδοσκόπων θα εκτοξεύετο τότε στο “άπειρο”… 😀

    «Ως αποτέλεσμα όμως των επιτυχημένων διπλωματικών και πολεμικών μεθοδεύσεων των Μεγάλων Δυνάμεων προς ανάσχεση τής μεγένθυσης τής Ελλάδος και προς διατήρηση τής ακεραιότητας τής παραπαίουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1825-1833, οι ξένοι κερδοσκόποι τελικά “έμειναν με τα ομόλογα στο χέρι”, η αξία των οποίων κατέρρευσε»

    «Ως αποτέλεσμα όμως των επιτυχημένων διπλωματικών και πολεμικών μεθοδεύσεων των Μεγάλων Δυνάμεων προς ανάσχεση τής μεγένθυσης τής Ελλάδος και προς διατήρηση τής ακεραιότητας τής παραπαίουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1825-1833, οι ξένοι κερδοσκόποι τελικά “έμειναν με τα ομόλογα στο χέρι”, η αξία των οποίων κατέρρευσε ήδη από τον Φεβρουάριο τού 1825 (κάτω από το 10% τής ονομαστικής τους αξίας), αμέσως μετά την απόβαση τού Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο: Τα δύο Δάνεια τής Ανεξαρτησίας απεδείχθησαν “θαλασσοδάνεια” υπέρ τής εμπολέμου Ελλάδος (χρηματοδοτικώς) και σε βάρος των ξένων δανειστών (κερδοσκοπικώς). Επιγραμματικά, οι περισσότεροι κερδοσκόποι που δάνεισαν την Ελλάδα δεν αποκόμισαν απολύτως τίποτα από την επένδυσή τους καθ’ όλη τη διάρκεια τής ζωής τους: Η Ελληνική Πολιτεία χρεωκόπησε το 1827 και δεν εκταμίευσε ούτε ένα γρόσι προς εξυπηρέτηση εκείνων των δανείων το 1827-1833. Για τα δύο Δάνεια τής Ανεξαρτησίας η Ελλάδα ουδέποτε εκταμίευσε για τούς χρεωθέντες τόκους το οτιδήποτε επί 50 χρόνια. Ούτε μία λίρα. Ούτε ένα γρόσι. Ούτε καν δυό παράδες. Τίποτε. Απολύτως τίποτε. Επρόκειτο για ένα ιστορικό και “μεγαλοπρεπές” (βασιλικό) ελληνογερμανικό “φέσι” στους αδαείς Άγγλους κερδοσκόπους,11 που κάποτε δάνεισαν την εμπόλεμη Ελλάδα, χωρίς να γνωρίζουν τότε (όταν αγόραζαν τα ελληνικά ομόλογα) ότι η (Αγγλική) κυβέρνησή τους και όλες οι Μεγάλες Δυνάμεις είχαν προαποφασίσει να αποτρέψουν τη συγκρότηση μιας γεωγραφικά μεγάλης και οικονομικά ισχυρής Ελλάδος, τουλάχιστον για 50 χρόνια, παρότι ως τέτοια και μόνον η Ελλάδα θα μπορούσε να εξυπηρετήσει εκείνα τα δάνεια.

    Τελικά ο γερμανοτραφής και εξελληνισθείς πρώτος βασιλεύς των Ελλήνων (Otto ή Όθων) πλήρωσε το μεγάλο του ΟΧΙ με την απώλεια τού θρόνου του το 1862. Στο μεταξύ όμως, η σθεναρή στάση του επί τρείς δεκαετίες έναντι των ξένων κερδοσκόπων και τής Αγγλικής Κυβέρνησης, όσον αφορά στα Δάνεια τής Ανεξαρτησίας, είχε δημιουργήσει το κλίμα και τις προϋποθέσεις ώστε η Ελληνική Πολιτεία, με τη συναίνεση των δανειστών το 1878, να μην καταβάλει τελικά ούτε μία λίρα για τούς σουρεαλιστικώς συσσωρευθέντες τόκους12 των Δανείων τής Ανεξαρτησίας.»

    Και μετά λέει και μια άποψη του Μπελογιάννη ….

    http://www.istorikathemata.com/2014/09/The-loans-of-Greek-independance-1824-1825.html
    Εγώ το είχα διαβάσει όταν πρωταναρτήθηκε και γενικά μου είχε φανεί πολύ ωραίο και μου έλυσε και πολλές απορίες. Αν βρείτε χρόνο διαβάστε το ολόκληρο.

  154. Ο δεξιός με δύο Μπρέν,, κυάλια και σαρανταπεντάρι στη μέση και με πολύ ύφος. 😕
    Το ερώτημα είναι τι χρειάζεται τις σφαίρες στο διαγώνιο ζψνάρι αφού ήδη τα όπλα δούλευαν με γεμιστήρες ή με κλιπς. 😕

  155. Ριβαλντίνιο said

    @ 154 Σκύλος της Β.Κ.
    Και με τι θα γεμίσει τις γεμιστήρες όταν αδειάσουν ❓

  156. 155

    Πιθανότατα με πυρομαχικά από το κουτί.
    Μάλλον οι σφαίρες στο ζωνάρι είναι για το πιστόλι, καθώς δείχνουν πολύ μικρές. Αλλά στο ζωνάρι θα είναι σκονισμένες και βρώμικες, ό,τι πρέπει για εμπλοκή.
    Δες το πλάτος του γεμιστήρα του Μπρεν και το μήκος της σφαίρας στο ζωνάρι: καμία σχέση!

  157. Ριβαλντίνιο said

    @ 156 Σκύλος της Β.Κ.
    Ναι δίκιο έχεις !

  158. Αυτά τα λουριά με τις φυσιγγιοθήκες είναι κατάλοιπα της εποχής του περιστρόφου (δες γουέστερν σπαγγέτι με μεξικάνους πολέμαρχους). Μόλις και μετά βίας επιβίωσαν του Β’ Π.Π., πάντα στις τάξεις των ανταρτών που αξιοποιούσαν ό,τι όπλο εύρισκαν πρόχειρο. Φαίνεται πως ο φαντάρος της φωτογραφίας είχε δει μικρός τους ΕΛΑΣίτες ή τους Ζερβικούς με τα σχετικά λουριά, και τους μιμήθηκε, παραβαίνοντας τον κανονισμό.

  159. Ριβαλντίνιο said

    @ 158 Σκύλος της Β.Κ.
    Δεν θυμάμαι αν ήταν στον στρατό ή στην χωροφυλακή ή κάποιος αποσπασματάρχης. Έδρασε στην Πελ/σο στον κυρίως εμφύλιο νομίζω. Μπορεί να’ταν και λευκοτρομοκράτης σαν αυτόν της ταινίας του Μέγκα.

  160. Στρατό πρέπει να ήταν, Ριβαλντίνιο.
    Τα Μπρεν, τότε, ήταν πολύ καινούργια για να τα δίνουν στους ΜΑΥδες ή τους χωροφύλακες (απ’ όπου θα τάπαιρναν πολύ εύκολα οι αντάρτες). Εξάλλου φοράει και το μπερέ με το εθνόσημο. Απλώς, δεν φαίνεται ο βαθμός του, διότι αφού έχει πιστόλι και κυάλια, πρέπει να είναι αξιωματικός. Περίεργο.

  161. Μπούρδες σου έλεγα. Έψαξα λίγο τη φωτό και ο εικονιζόμενος λεγόταν Γεώργιος Ζάρας, ανθυπομοίραρχος (-> χωροφύλαξ) στην Πελοπόννησο.

    Μην βάζομε λινκς τώρα, άμα γκουγκλίσεις το όνομα, βρίσκεις…

  162. Ριβαλντίνιο said

    @ Σκύλος της Β.Κ.
    Φυσικό ήταν να μπερδευτούμε αφού οι χωροφύλακες τότε έμοιαζαν πολύ με στρατιωτικούς.

  163. Ναι, είχα στο μυαλό μου χωροφύλακες με πιλίκια.
    Ο ενλόγως ήταν αποσπασματάρχης, λένε στο ίντερνετς, και έδρασε στην Ηλεία και πέριξ.

  164. ΞανάΜανά said

    Σκρόλαρα ταχύτατα στα σχόλια, λέω, άρθρο για το Βελουχιώτη, να δω ποιος θα πει πρώτος ότι ο Άρης τον έπαιρνε, ήταν κωλομπαράς κλπ, να δω επίσης ποιος θα βγει πρώτος να τον υπερασπιστεί ότι δεν ήταν, ότι το λένε για να τον σπιλώνουν. Θλιβερές και οι δύο πλευρές (με την πρώτη πιο θλιβερή βεβαίως). το πως τον δίνεις και το πως τον παίρνεις δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο ούτε προσβολής ούτε υπεράσπισης. Νισάφι πια με τις πούτσ**ς και με τους κώλ***ς, καθυστερημένα όντα, πόσο θλιβερή είναι η (σεξουαλική) ζωή σας;;

  165. 164

    Προτού βιαστείτε να καταδικάσετε, σας πληροφορώ πως έπρεπε να διαβάσετε τα σχόλια. Απ’ όλη τη ζωή του Άρη, εσάς σας ενδιαφέρει αυτό; Την πλειοψηφία των θαμώνων του ιστολογίου, πάντως, την αφήνει παγερά αδιάφορη.

  166. Γς said

    164:
    >πόσο θλιβερή είναι η (σεξουαλική) ζωή σας;;

    Ναι. Πόσο θλιβερή είναι η (σεξουαλική) ζωή σας;;

  167. Γς said

    166->ερώτημα για ΞανάΜανά

  168. sarant said

    164 Ακριβώς, ελάχιστα από τα 160 σχόλια αναφέρθηκαν σε αυτό οπότε το σχόλιο είναι άστοχο και άδικο.

  169. Ριβαλντίνιο said

    «Πόσο θλιβερή είναι η (σεξουαλική) ζωή σας;;»

    Προβλήματα

    <a href="http://ipanic.gr/wp-content/uploads/2014/12/17613.jpg"Ατυχίες

    Κι άλλες ατυχίες

  170. Ριβαλντίνιο said

    Ουπς δεν έστειλα καλά τις ατυχίες μου

    Ατυχίες

  171. Και ύστερα λένε εμάς τρολλ, φίλε Ριβαλντίνιο…

  172. ΞανάΜανά said

    ή εγώ κάτι δεν κατάλαβα καλά ή εσείς;; Φαίνεται από κάπου στο προηγούμενό μου σχόλιο ότι κατηγορώ το σύνολο των σχολιαστών του άρθρου;; «Ελάχιστα από τα 160 σχόλια αναφέρθηκαν σε αυτό» γράφει ο διαχειριστής. Μήπως κι εγώ για αυτά τα ελάχιστα δεν αναρωτήθηκα;; Για το ποιος θα ήταν π.χ. ο πρώτος που θα το κάνει;; Φυσικά, ορμητήριο του σχολίου μου στάθηκε η κατάπτυστη παραπομπή σε άθλιο κείμενο του οποίου τον τίτλο δεν χρειάζεται καν να αναπαράγω. Από εκεί και πέρα οι υπόλοιποι δεν ξέρω για ποιο λόγο το πήρατε βαρέως…

    @165, όχι, καθόλου δεν με ενδιαφέρει αυτό από τη ζωή του Άρη. Με ενδιαφέρει όμως ο τρόπος που συχνά ο υπόλοιπος κόσμος ενδιαφέρεται για αυτό -το γιατί δεν χωράει εδώ να στο εξηγήσω -και δεν θέλω κιόλας, κάτι μου λέει πως δεν βαραίνει το ίδιο στις ψυχές μας.

    @166, σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου. Η σεξουαλική μου ζωή βρίσκεται σε ικανοποιητικότατο επίπεδο αυτή την περίοδο δεν έχω παράπονο. Την ίδια στιγμή βέβαια παραμένει ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΘΛΙΒΕΡΗ αναφορικά με τον τρόπο που αντιμετωπίζεται από μια μεγάλη μερίδα του κόσμου (φαντάζομαι είναι οι ίδιοι που σπεύδουν να αναφέρουν τις λέξεις «κωλομπαράς», «αδερφή», κτλ, κάτω από ένα άρθρο για τον -κάθε- Βελουχιώτη)

  173. Φίλτατε,

    είσαι μέγας τρολλομπαράς.

    Εύγε!

  174. JEK said

    Ελπίζω να μην σας κουράζω με το καθυστερημένο σχόλιό μου:

    1. Γιατί το ΚΚΕ αργοπόρησε τόσο πολύ στην αποκατάσταση του Άρη;
    Θυμάμαι στα πηγαδάκια του ΕΜΠ το 74-75 την σχετική αμηχανία της ΚΝΕ.

    2. Μήπως η μαρτυρία του Πετρόπουλου πρέπει να πεταχτεί οριστικά στα σκουπίδια;

    3. Ο Χαριτόπουλος αξιοποιεί εντατικά την πηγή Νικηφόρος.Έχω την εντύπωση όμως ότι ο Μήτσος ήταν λιγότερο μυθοποιητικός. Τουλάχιστον στην ηλικία που έγραψε το τρίτομο έργο του και αργότερα το 76 που τον γνώρισα.

    4. Μια ψύχραιμη εκτίμηση για τον Άρη θεωρώ αυτήν του Μαργαρίτη.

  175. JEK said

    Συγνώμη για την προσθήκη:
    Προχτές ήμουν στα Τρίκαλα. Σε πολλά σημεία της πόλης διακριτές οι αφίσες για την επέτειο και την ομιλία Κουτσούμπα. Ως γνωστόν οι φανοστάτες κλπ.

  176. sarant said

    174.1 Δεν θυμάμαι να έχω δει εξήγηση γι’ αυτή την καθυστέρηση.

  177. Μαρία said

    176
    Και όχι πλήρως όπως τον Ζαχαριάδη.

  178. Πέπε said

    174.2
    Εκεί είναι. Εκεί ήταν πάντα.

  179. sarant said

    178 Δεν ξέρω αν μπορούμε να τον ξεγράψουμε τελείως τον Πετρόπουλο. Αλλά αξίζει κουβέντα. Εκτός αν εννοείς τη συγκεκριμένη τοποθέτησή του.

    177 Σωστά. Δεν ήταν πλήρης η αποκατάσταση.

  180. Γς said

    18α:
    Ποιο ειναι το ανέκδοτο βρε Λάμπρο;
    Ρίξε κάτι. Μέσες άκρες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: