Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Όταν ο Μποστ διαφήμιζε τα χρώματα Φλόου-Κοτ

Posted by sarant στο 26 Ιανουαρίου, 2018


Το ιστολόγιο αγαπά τον Μποστ σε όλες του τις ενσαρκώσεις και τις πτυχές: γελοιογραφία, εικονογραφία, διήγημα, χρονογράφημα, ευθυμογράφημα, θέατρο, ζωγραφική, χειροτεχνήματα. Μια ακόμα πτυχή είναι και οι διαφημίσεις. Ο Μποστ ασχολήθηκε εντατικά με τη διαφήμιση από το 1959 ως το 1961, συνεργαζόμενος με τη διαφημιστική εταιρεία Αρμός που ανήκε σε φίλο του, αν και συνέχισε σποραδικά να ασχολείται και τις επόμενες δεκαετίες.

Την πρώτη περίοδο ο Μποστ διαφήμισε κυρίως τρία πράγματα: τα χρώματα Φλόου-Κοτ, το αυτοκίνητο Ρενώ Ντωφίν και τη ναυτιλιακή εταιρεία Νομικός. Ένα δείγμα της απίθανης αυτής δουλειας είχα παρουσιάσει εδώ πριν από εφτά χρόνια.

Εκείνες οι διαφημιστικές γελοιογραφίες άφησαν εποχή και αργότερα εκδόθηκαν σε άλμπουμ εκτός εμπορίου. Ο φίλος Γιώργος Σαρηγιάννης, πρόεδρος του συλλόγου αποφοίτων της Μεγάλης του Μποστ Σχολής μου έστειλε αντίγραφο του βιβλίου αυτού, απ’ όπου κακοσκανάρισα μερικές από τις γελοιογραφίες που μου έλειπαν κι έτσι αποφάσισα να σπάσω το αρχικό άρθρο σε δύο ή τρία μέρη. Σήμερα λοιπόν θα παρουσιάσω μερικές διαφημιστικές γελοιογραφίες του Μποστ για τα χρώματα Flow-Kote της Dupont.

Και ξεκινάμε χωρίς πολλά πυροτεχνήματα, με μια μάλλον ήσυχη διαφημιστική γελοιογραφία, που θα μπορούσε όμως κανείς, κάπως προβοκατόρικα, να τη χαρακτηρίσει και εξαιρετικά επίκαιρη.

Βρίσκω ότι δημοσιεύτηκε στις 29 Ιουνίου 1959 στο περιοδικό Εικόνες. Ο Μποστ είχε μόλις αρχίσει να δημοσιεύει αυτοτελή πολιτική γελοιογραφία στον Ταχυδρόμο αλλά ακόμα δεν είχε εμφανίσει το τρίο των ηρώων του, Μαμα-Ελλάς, Πειναλέοντα και Ανεργίτσα.

Το στήσιμο του σκίτσου θυμίζει τις «τραγικέ ιστορίε» που έμελλε να δημοσιεύσει το 1961 στο περιοδικό Θεατής ο Μποστ -μόνο που εδώ η ιστορία χρησιμεύει απλώς ως όχημα για τη διαφήμιση των χρωμάτων Φλόου-Κοτ, αφού ο «επιπόλαιος νέος» σκέφτεται να αυτοκτονήσει επειδή δεν έχει τη δυνατότητα να βάψει το δωμάτιό του αλλά η πρακτική σύζυγος αυτού προτεινει να το βάψουν με Φλοου-Κοτ: κάνει ανάκτορον την καλύβη, όποιος μ’ αυτό την πασαλείβει.

Είπα πιο πριν πως θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε επίκαιρο το σκίτσο, παρόλο που τα χρώματα Flow Kote έχουν προ πολλού πάψει να κυκλοφορούν.

Ο λόγος είναι, φυσικά, ο τελευταίος στίχος το «επιπόλεου νέου»: Χαίρε Ελλάς και Μακεδονία / θα κάμω μίαν αυτοχτονία, που θα μπορούσε κάποιος να τον συσχετίσει με τη σημερινή συζήτηση για το όνομα της γειτονικής χώρας και να υποστηρίξει, προβοκατόρικα όπως είπαμε, πως ο ήρωας του Μποστ θεωρεί άλλο πράγμα την Ελλάδα από τη Μακεδονία.

Προβοκατόρικα όμως διότι ο Μποστ απλώς ρίμα ήθελε να κάνει -και σε επόμενο σκίτσο έχει την κατακλείδα: Χαίρε Ελλάς και Θεσσαλία / κλείνουν τα οπλοπωλεία.

Όμως, στις διαφημίσεις του ο Μποστ παρακολουθούσε και τη διεθνή επικαιρότητα, κι έτσι στο επόμενο σκίτσο παρουσιάζει τον Αλβέρτο, τον πρίγκιπα του Βελγίου, που μόλις είχε παντρευτεί την Ιταλίδα ευγενή Πάολα Ρούφο ντι Καλάμπρια.

Η διαφημιστική γελοιογραφία δημοσιεύτηκε στις 20.7.1959, δεκαοχτώ μερες μετά τους πριγκιπικούς γάμους. Η Λίλιαν του Ρετύ, μητριά του Αλβέρτου (δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Λεοπόλδου, αφού η Αστρίντ σκοτώθηκε σε τροχαίο) τον ρωτάει πού είναι η Πάολα -και ο Αλβέρτος της απαντάει ότι βάφει την αίθουσα του θρόνου με Φλόου-Κοτ!

Ο Αλβέρτος, γεννημένος το 1934,  ήταν ο νεότερος από τα δυο αγόρια του Λεοπόλδου, που εξαναγκάστηκε σε παραίτηση το 1951 επειδή είχε λερώσει τη φωλιά του τον καιρό της Κατοχής. Πρώτος βασίλεψε ο Μποντουέν από το 1951 ως το 1993 και με τον θάνατό του ανέβηκε στον θρόνο και αυτός, ως Αλβέρτος ο Β’ από το 1993 ως το 2013 που παραιτηθηκε υπέρ του γιου του, του Φίλιππου.

Στo κειμενάκι της μπορντούρας ο Μποστ βάζει τη βασίλισσα να παίζει το ρόλο της κακιάς πεθεράς:

Αλβέρτε απ’ ό,τι είδον – δεν είναι εκ των καθαρών Ιταλίδων
Εξετάσας την βαλίτσα με την προίκα – ακατάστατη την βρήκα
Τώρα μάλιστα που βάλθηκε να χρωματίσει – ποιος ξέρει σε πόσες ώρες θα γυρίσει
Και ο Αλβέρτος απαντά:
Βάφει με Φλόου-Κοτ πριγκίπισσα Ρετύ – και τα χρώματα αυτά έχουν την εξής αρετή:
στεγνώνουν γρήγορα γιατί είναι πλαστικά – και τα δωμάτια γίνονται παστρικά
αφου λοιπόν με τέτοια έχει αρχίσει – σε μισή ώρα το πολύ κοντά μου θα γυρίσει.

Αλλά ίσως το γνωστότερο διαφημιστικό σκίτσο για τα Φλόου Κοτ, και ένα από τα καλύτερα γενικώς του Μποστ, που το εχουμε και παλιότερα παρουσιάσει, είναι αυτο που βλέπουμε αριστερά, σκίτσο γεμάτο εκρηκτικά λογοπαίγνια.

Βάφενζη γκουτ πιλότ; Γιαβόλ μάιν οφιτσήρ! Όλος ο κόσμος χρησιμοποιεί Φλόου-Κοτ, ακόμα και η Λουφτβάφε!

Μεταγράφω το κείμενο της μπορντούρας, αν και χωρίς ανορθογραφίες -δεν είναι εύκολο!

Άχτουνγκ! άχτουνγκ, να θυμάσαι – τα πωλούν Σωκράτους στράσε
νούμερο πενηντατρία – ας το μάθει κι η Αυστρία
ουντ τσουζάμεν Βιέννα-Ρομ εταιρεία Βερνιχρώμ
Βάφε γκουτ, ωραία βάφε – μας διατάζει η Λουφτβάφε
Πόρτες, έλικες και σκάλες – Φλόου-κοτ ις ούμπερ άλες
Ούμπερ άλες ιν ντερ βελτ – και στεγνώνουν πολύ σβελτ
Είναι εύκολος η χρήσις – κάνεις ελαφράς κινήσεις
Και δεν βγάζεις ιλαρά – Ολαρία ολαρά!

Η διαφήμιση δημοσιεύτηκε στις Εικόνες το 1959 -ίσως και παλιότερα, γιατί σε κάποιο αφιέρωμα στον Μποστ η Ελένη Βλάχου είχε δηλώσει (αν θυμάμαι καλά) ότι αυτή ήταν η πρώτη-πρώτη διαφήμιση του Μποστ, που τον έκανε σκιτσογράφο.

Αν το «Βάφεν ζι γκουτ πιλότ» είναι μια ατάκα που ακόμα τη θυμούνται και την επαναλαμβάνουν οι λάτρες του Μποστ, θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούμε και σε ένα άλλο εξαιρετικό διαφημιστικό σκίτσο, που επίσης έχει αφήσει εποχή και που δεν το έχω παρουσιάσει -και μ’ αυτό θα κλείσουμε.

Υπέφερε λίγο στο σκανάρισμα, αλλά αντέχει. Ο καταιγισμός των λογοπαιγνίων ξεκινάει από τον τίτλο.

Αριβεντέρτσι Χρόμα, Γκουντμπάι Φλοου-Κοτ
ψιθύρισεν η Σάρα, η σύζυγος του Λοτ.

Η σύζυγος του Λοτ μονο μποστική αδεία λεγόταν Σάρα -στη Βίβλο δεν δίνεται όνομα, σε κάποιες εβραϊκές παραδόσεις λεγόταν αλλιώς. Ο Μποστ λοιπόν εικονογραφεί την καταστροφή των Σοδόμων και των Γομόρων (με ένα γομάρι ψόφιο) και την οικογένεια του Λωτ να φεύγει από τη φλεγόμενη πόλη ενώ κάποιος κάτοικος παρακαλεί τον Θεό να στείλει το «έλαιόν» του (διάβαζε: έλεος) και ο άλλος τον μαλώνει που ριχνει λάδι στη φωτιά.

Το κειμενάκι της μπορντούρας, με τη μορφή διαλόγου του Λωτ με την κόρη του, ενημερώνει τον αναγνώστη ότι η Βερνιχρώμ, που είχε την αντιπροσωπεία των Φλόου-Κοτ, βρισκόταν στην οδό Σωκράτους 53:

Αχ μπαμπά κακό να δείτε!
Μη γυρνάτε, προχωρείτε.
Άρπαξε φωτιά το σπίτι
Βγάλ’το χέρι απ’ τη μύτη.
Καίγεται το χρωματοπωλείο του Αβεσαλώμ
Στάχτη να γίνει! Υπάρχει η Βερνιχρώμ.
Καλέ μπαμπά πήραν φωτιά και τα αρχεία του κράτους.
Τραβάτε ίσια για την οδόν Σωκράτους
Η πυρπόλησις θυμίζει την Τροία.
Προχωρείτε είπα! Είναι στο πενηντατρία.
Θα χρειασθούμε μήνας.
Ας χρειαστούμε! Τραβάτε για τας Αθήνας.

Υπάρχουν κι άλλες γουστόζικες διαφημιστικές γελοιογραφίες για τα Φλόου Κοτ, αλλά νομίζω ότι οι δυο τελευταίες, με τον πιλότο της Λουφτβάφε και με τον Λωτ είναι οι καλύτερες. Τα χρώματα Φλόου-Κοτ δεν βγαίνουν πια, βρίσκει όμως στο Διαδίκτυο μερικές παλιές (βίντατζ θαρρώ λέγονται) διαφημίσεις τους. Νομίζω όμως πως οι γελοιογραφίες του Μποστ είναι πολύ πιο διασκεδαστικές!

 

 

 

 

 

Advertisements

91 Σχόλια to “Όταν ο Μποστ διαφήμιζε τα χρώματα Φλόου-Κοτ”

  1. Από τα αγαπημένα μου. Σειρά τώρα έχουν τα Ντωφίν!
    Ο ιδιοκτήτης της διαφημιστικής ήταν αν δεν κάνω λάθος στενός συγγενής του, κουνιάδος του ή κάτι τέτοιο.

  2. Soumela said

    Καλημέρα,
    γέλασα πρωι πρωι.

  3. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα.

    Ακρυλικά ή «πλαστικά» υδροχρώματα δεν ήταν σε ευρεία χρήση τη δεκαετία του ’50 αν εξαιρέσει κανείς τις λαδομπογιές (που ακόμα η μυρωδιά τους φτάνει στη μύτη μου λόγω του νεφτιού). Η Βιβεχρώμ έφτιαχνε κυρίως λαδομπογιές και η Χρωτέχ μία από τα ίδια. Η φτωχολογιά έβαφε (όποτε έβαφε) τα σπίτια της με ασβέστη και η νοικοκυρά ανά τακτά διαστήματα με ένα κουτάκι λαδομπογιά περνούσε τον τοίχο πάω από το νεροχύτη.

    Δεν ξέρω λοιπόν κατά πόσο έπιασαν οι διαφημίσεις του Μποστ για τον εδώ αντιπρόσωπο της Ντιπόν.

  4. Καταπληκτικό !! Την ε ίχες τελευταία κι αναρωτιόμουνα αν θα την δω ή όχι. Με το προσωπικό μου γούστο είναι μακράν η καλύτερη διαφήμιση του Μποστ. από τότε όποτε ακούω το Arrivederci Roma το τραγουδάω με ταλόγια του Μποστ !!
    Την καλημέρα ξέχασα από ενθουσιασμό !

  5. Κουνελόγατος said

    Πολύ καλές. Ερώτηση: το ολαρία-ολαρά προϋπήρχε του σαββοπουλικού τραγουδιού;
    Καλημέρα.

  6. Κι εδώ μια άλλη παραλλαγή τραγουδιού (Lilly, Rosemary and the Jack of Hearts ) επί τη συμπληρώσει τριετίας από την αλλγή βάρδιας από Αντωνάκη σε Αλέξη…

  7. 5 Ήταν εμβατήριο της Βέρμαχτ, όχι;

  8. cronopiusa said

    πολύ ωραίο…
    Καλή σας μέρα!

  9. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Ε, με τόση παντόφλα στα σκίτσα, φυσική συνέχεια το συσωλήνιο σχόλιο της Κρόνης… 🙂

  10. Alexis said

    #0: Όμως, στις διαφημίσεις του ο Μποστ παρακολουθούσε και τη διαφημιστική επικαιρότητα,..

    Την πολιτική επικαιρότητα μήπως;;;

  11. Corto said

    Καλημέρα! Καταπληκτικός Μποστ!

    «…η Ελένη Βλάχου είχε δηλώσει (αν θυμάμαι καλά) ότι αυτή ήταν η πρώτη-πρώτη διαφήμιση του Μποστ, που τον έκανε σκιτσογράφο.»

    Τι εννοούσε η Βλάχου; Δηλαδή πριν από αυτήν την διαφήμιση ο Μποστ δεν έκανε γελοιογραφίες;

  12. Μήτσος Χ said

    Oταν τα εισιτήρια της μιας δραχμής αυξήθηκαν σε 1,2 Δρχ. ο αμίμητος Μποστ έκανε την διαφήμιση του:

    Τι λες βρε θηρείον
    μια και είκοσι των εισιτηρίων
    έλα Χριστέ και μη χειρότερα!
    εν παίρνω μια Ντωφίν
    να μου στοιχίζει κα φθηνότερα

    Ηταν και καμπριολέ

    Renault Dauphine Gordini Cabriolet

  13. atheofobos said

    Είχε κάνει και διαφήμιση για την ταινία Η κόρη του Μάυρου Κουρσάρου!
    ΜΙΑ ΣΠΑΝΙΑ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΤΟΥ ΜΠΟΣΤ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2013/09/blog-post_15.html

  14. Faltsos said

    5 το ολαρία-ολαρά προϋπήρχε του σαββοπουλικού τραγουδιού;

    Πρέπει να είναι η μουσική από το γερμανικό εμβατήριο «Westerwaldlied», στο οποίο δεν ακούγονται οι λέξεις ολαρία ολαρά, αλλά υποθέτω ότι οι μη γερμανομαθείς Έλληνες έτσι συγκράτησαν τον στίχο «Oh, Du schöner Westerwald»

    Η σχέση με γερμανικό εμβατήριο που τραγουδιόταν από τα ναζιστικά στρατεύματα φαίνεται από τον ίδιο το στίχο του Σαββόπουλου:

    «Ολαρία ολαρά, μαύρο τύμπανο χτυπά,
    τα παιδιά που αγαπούν τα στρατιωτάκια,
    τ’ αλογάκια και τα ξύλινα σπαθιά,
    βρικολάκιασαν σε τούτα τα στιχάκια,
    στην σκεπή μας κάποιος ξαγρυπνά.»

    και παρακάτω «ο Αδόλφος τού χαϊδεύει τα μαλλιά»

  15. spiridione said

    7. 14. Δεν το ήξερα!
    Βλέπω το 1948 εκδόθηκε νουβέλα του Νικ. Βελιώτη με τον τίτλο Ολαρία – Ολαρά:
    «Αφήγημα που μας μεταφέρει μέσα στην καταθλιπτικήν ατμόσφαιρα του καιρού της σκλαβιάς»
    http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=77660&code=3417

  16. Γς said

    >η Βερνιχρώμ, που είχε την αντιπροσωπεία των Φλόου-Κοτ, βρισκόταν στην οδό Σωκράτους 53:

    Δηλαδή δίπλα στην Καθημερινή της Ελένης Βλάχου, που

    >είχε δηλώσει ότι αυτή ήταν η πρώτη-πρώτη διαφήμιση του Μποστ, που τον έκανε σκιτσογράφο

  17. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.

    Ξαναγυρίσαμε στ᾿ ἀγαπημένα (μου) θέματα.

    Μπὸστ καὶ ξερὸ ψωμί!

  18. Γς said

    14:

    Και λίγο απ τη φρίκη του Ζβάιντερ Βέλτκρικ

  19. Καλημέρα! Από το αρχείο της ΕΡΤ, ο Μποστ μιλάει για τη ζωή του…
    http://archive.ert.gr/100331/

  20. Alexis said

    #14: Δεν ξέρω από που εμπνεύστηκε ο Νιόνιος το «Ολαρία» αλλά εμένα δεν μου φαίνεται να μοιάζουν και πολύ τα δύο τραγούδια.
    Εκτός από 2-3 νότες στην αρχή…

    (Τελικά ο Σαββόπουλος φαίνεται να έχει κατακλέψει τους πάντες στα τραγούδια του! 🙂 Ντύλαν, Ντιρλαντά, ο «Καραγκιόζης», τώρα και το «Ολαρία», τι γίνεται ρε παιδιά; )

  21. Μποστική αδεία 🙂
    Αν ήξερα τον Μποστ από το σχολείο δεν θα αγχωνόμουν για το σύζυγος που το έγραφα σήζυγος…!

  22. spyridos said

    14

    20

    Το εμβατήριο είναι αυτή η μουσικούλα της αρχής που επαναλαμβάνεται. Ξαπατικωσούρα που λέγαμε στο δημοτικό.

    Ξέχασες και τη Συννεφούλα από Ιταλικό τραγούδι. Κι άλλα θα είναι φαντάζομαι.

  23. Μη μου πείτε ότι θα αρχίσουμε πάλι τη σαββοπουλιάδα! Τον Ντίλαν τον έχει διασκευάσει επωνύμως, δεν τον έχει κατακλέψει, πάντως, και η Συννεφούλα εμφανίζεται όχι σε παλιό ιταλικό τραγούδι αλλά σε ένα ωραίο σπαγγέτι-πειρατικό με τον Τέρενς Χιλ, γυρισμένο το ’71, πολύ μετά το «Φορτηγό».

  24. Γς said

    Ο άνθρωπος που έκανε βιβλίο τη νοσηλεία του.

    Πάνος Πετρίδης. Μιλάει τώρα. Στον ΣΚάι.

    -Η καταπίεση του λευκού.

    Τι λέει ο άνθρωπος; Ολα μαύρα κι άραχνα στα νοσοκομεία. Το λευκό των τοίχων τον μάρανε

    Κάποια άλλη αρχίζει μετά από αυτόν να μιλάει για το φακελάκι στα νοσοκομεία. Χριστίνα Τρτεμόντι, προΐσταται μάλιστα και μιας κίνησης που το καταπολεμάει.

    -Πως πάει κυρία Τρεμόντι;

    -Πάρα πολύ καλά!

    -Το φακελάκι;!

    -Οχι! Η αφύπνιση του κόσμου.

  25. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    7 Εμβατήριο της βέρμαχτ = Ολαρία ιλαρά.

  26. Γς said

    25:

    ο έβαλα στο Σχ.18

  27. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Ναι, ήταν ο αδελφός της γυναίκας του, ο Κώστας Παπαγιαννακόπουλος

    10 Ωχ, το διόρθωσα

    11 Ο Μποστ ξεκίνησε ως εικονογράφος-χαρτογράφος στο περιοδικό Εικόνες της Βλάχου. Αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι η ανάμνησή της είναι ακριβής.

    13 Την αγνοούσα, νάσαι καλά!

    18-19 Ευχαριστούμε!

  28. Κουνελόγατος said

    Αντιγράφω: βρετιμαθαινεικανεις!!!

  29. Κουνελόγατος said

    20. Αλέξη, το ξέρεις αυτό φαντάζομαι…
    http://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=2&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwihit23tvXYAhVBZ1AKHTqECJIQFggsMAE&url=http%3A%2F%2F3pointmagazine.gr%2F%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25BF%25CE%25BD%25CF%258D%25CF%2583%25CE%25B7%25CF%2582-%25CF%2583%25CE%25B1%25CE%25B2%25CE%25B2%25CF%258C%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2582-%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1-%25CF%2580%25CE%25AC%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B1-%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585-%25CF%2588%25CE%25B5%2F&usg=AOvVaw3C-y5izr-Rrbp2Vn_z3rEN

  30. Corto said

    27 (Sarant):

    Αν η Βλάχου εννοεί ότι ο Μποστ πρωτοεμφανίστηκε ως εικονογράφος ή σκιτσογράφος στις Εικόνες (από το 1955) προφανώς κάνει λάθος, αφού υπάρχουν γελοιογραφίες του από την δεκαετία του ’40 και εικονογραφήσεις του τουλάχιστον από το 1954.

  31. spatholouro said

    #29/20
    Είπε ο Δύτης μην το κάνουμε σαβοπουλιάδα, αλλά βλέπω ποστάρονται διαδικτυακά σκουπίδια που υποδύονται -ποιος ξέρει τι!

  32. cronopiusa said

  33. Κουνελόγατος said

    «Είπε ο Δύτης μην το κάνουμε σαβοπουλιάδα, αλλά βλέπω ποστάρονται διαδικτυακά σκουπίδια που υποδύονται -ποιος ξέρει τι!».

    Λίγο βαρύ είναι το σκουπίδια. ΤΕΣΠΑ.

  34. spatholouro said

    Για να μη συνεχίσουμε με κεφαλαία γράμματα, ας είναι σημειωμένο προς όλες τις κατευθύνσεις ότι το «σκουπίδια» αποτελεί υποκειμενική αξιολογική κρίση.

  35. Fremder said

    Ολαρία:
    Ein Tiroler wollte jagen

  36. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Εξαιρετικός ο Μποστ 🙂

    Η τελευταία γελοιογραφία με τον Λωτ μου θύμισε το ανέκδοτο με τις πρόκες Δημητράκα

  37. sarant said

    Να ανακεφαλαιώσω για το Ολαρία – Ολαρά.

    Η μουσική του Σαββόπουλου είναι επηρεασμένη στην αρχή αρχή μόνο από το εμβατήριο του σχ. 18, στο οποίο όμως δεν ακούγεται η λέξη Ολαρία-Ολαρά και δεν συμφωνώ με το σχόλιο 14, ότι το Ολαρία-Ολαρά είναι παραφθορά του Westerwald

    Οι Γερμανοί φαντάροι επί κατοχής πρέπει να τραγουδούσαν ή να φώναζαν Ολαρία-Ολαρά (ή κάτι που ακουγόταν έτσι) όπως δείχνει και ο τίτλος του μυθιστορηματος του Βελιώτη (βλ. σχ. 15)

    Μπορεί αυτό να είναι το εμβατήριο του σχ. 35 που λέει στο ρεφρεν Ολαρία – ο, ολαρία – ο, ολαρία ρία ρία ο

    Μπορεί πάλι το ίδιο μοτίβο να απαντά και σε άλλα εμβατήρια και φανταρίστικα τραγούδια, όπως προκύπτει γκουγκλίζοντας για Holaria – Holario

  38. Κουνελόγατος said

    34. Κρίμα. Πάντως για τη δουλειά σου -που, ως προς το ύφος, δεν ταιριάζει με την αξιολογική σου κρίση- έχω καλή γνώμη. Αυτά και γεια χαρά.

  39. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Τὸ «Χαῖρε Ἑλλὰς καὶ Μακεδονία» μοῦ θύμισε μιὰ ἔκφραση τοῦ Τσιφόρου ἀπὸ τὰ «Παιδιά τῆς Πιάτσας» (γράφω ἀπὸ μνήμης):

    «…τὴν εἶχε μπανίσει στὰ λαφίσια της σύμπασα ἡ Ἑλλὰς καὶ τὸ Ἄργος.»

  40. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    37 Νικοκύρη, κάτι σχετικό θυμάμαι από τον Σβέικ (μτφρ Ψυρούκη), κάπου αναφέρει κάποιο φανταρίστικο ρεφρέν με γιολαρίο ή χολαρίο χολό.

  41. Γιάννης Ιατρού said

    37: Αυτό με το «Ολαρία – ο, ολαρία – ο, ολαρία» κλπ. ακόμα (;) τραγουδιέται στη Γερμανία, βεβαίως προσαρμοσμένο στην εκάστοτε κατάσταση/περίσταση με διαφορετικούς στίχους. Το θυμάμαι από τα φοιτητικά χρόνια (70’s), συνήθως μετά το 4ο ποτήρι (του λίτρου 🙂 ), σε μπυραρίες και άλλα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα 🙂 (Kneipen κλπ.)

  42. Faltsos said

    Μια απάντηση θέλησα να δώσω στον Κουνελόγατο και δεν φανταζόμουν, ούτε βέβαια είχα την πρόθεση να προκαλέσω σαββοπουλοδιαμάχη.

    Πρέπει να παραδεχθώ ότι η εκτίμηση μου για την προέλευση των λέξεων ολαρία-ολαρά ήταν τραβηγμένη και πιο πιθανή εκδοχή είναι αυτή του Νικοκύρη. Φαίνεται ότι πρόκειται για συνηθισμένο μοτίβο σε πολλά γερμανικά τραγούδια και όχι μόνο στρατιωτικά εμβατήρια. Μάλλον ο Σαββόπουλος επέλεξε να συνδυάσει ένα χαρακτηριστικό γερμανικό λεκτικό με ένα μουσικό σχήμα που θεώρησε ότι θα τόνιζε αυτά που ήθελε να πεί με το στίχο του. Στην περίπτωση αυτή δεν νομίζω ότι μπορούμε να τον κατηγορήσουμε για κλοπή.
    Είναι συνηθισμένο να χρησιμοποιούνται γνωστά μουσικά θέματα για να τονισθεί αυτό που θέλει να πει ο καλλιτέχνης. Ένα πρόχειρο παράδειγμα που έρχεται στο μυαλό μου είναι στον Μικρό Ήρωα του Λουκιανού Κηλαηδόνη, που για να τονίσει τον αντιστασιακό ρόλο του ήρωά του χρησιμοποιεί το μουσικό θέμα από τον ύμνο του ΕΛΑΣ (με το τουφέκι μου στον ώμο).
    Ο παραλληλισμός τελειώνει στη χρήση γνωστού μουσικού θέματος και σας παρακαλώ να μην επεκταθεί σε τίποτε παραπάνω ούτε όσο αφορά τους καλλιτέχνες και πολύ περισσότερο στα μουσικά θέματα.

  43. Νέο Kid said

    Μα κανείς να μην έχει σχολιάσει το flow kote αντί του » ορθού» flow coat ? Γλωσσικό ιστολόγιο σου λέει μετά…

  44. Faltsos said

    43https://i.ebayimg.com/images/g/I7gAAOSwnVVZmhCR/s-l300.jpg

  45. Faltsos said

    43

  46. Νέο Kid said

    Δεν με εννοείτε κε Φαλτσε. Δεν αμφισβήτησα ότι η μάρκα ήταν flow kote.

  47. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    41 Υπάρχει διαφορά μεταξύ κνάιπε και μπυραρίας?

  48. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Ωραίο το άρθρο! (Πού πήγε άραγε το πνεύμα του Μποστ;) Γέλασα μόνος μου στο γραφείο, κι επειδή βλέπω ότι εδώ το έκαναν κι άλλοι, δεν ανησυχώ ακόμη σοβαρά δια την υγείαν μου.

    Από τον Μποντουέν, προσωπικά, προτιμώ τον Βαλδουίνο.
    Γούστα κι αυτά.

  49. Faltsos said

    46
    Ναι, αλλά εγώ σκέφτηκα: δεν μπορεί να ήταν τόσο αγράμματοι αυτοί στην Du Pont, δε μπορεί κάτι θα σημαίνει kote. Αυτό που βρήκα δεν μπορώ να το πω με δικά μου λόγια, αλλά εντυπωσιακή είναι η ομοιότητα ανάμεσα στη Μαλαισία και τη Γκάνα.

    https://www.urbandictionary.com/define.php?term=kote

  50. Αιμ.Παν. said

    @ 37 Ισως Yodlei-i-i-i Yodleo-o-o-o ? από τα νότια βουνά, σύνορα με Ελβετία – Αυστρία ?

  51. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αγαπούμε Μποστ. Δεν ήξερα ή δεν το θυμόμουν ότι έκανε και διαφημίσεις. Και τί ωραίες!

    46. Ναι! και ΕΛΒΙΧΡΩΜ και ΧΡΩΠΕΙ που δεν μπορούσα να καταλάβω πώς «Χρωματουργεία Πειραιώς» σχετιζόταν με το αλγκόν που περιείχαν τα μεταλλικά κουτάκια όπου αναγράφονταν .Αρκτικόλεξα που διάβαζα στα ράφια του μπακάλικου μας και μ΄άρεσε να τα ξεδιαλύνω.

  52. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>κάνει ανάκτορο την καλύβη
    όποιος με αυτό την πασαλείβει

    όποιος μ΄αυτό την καλύβει = καλύπτει, το ακούω συχνά αυτό το καλύβει,ας πω στους κρητικούς μιας και πρόσφατα το ξανάκουσα απ΄άνθρωπο του σογιού.

  53. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    21 για το σύζυγος που το έγραφα σήζυγος…
    σίζηγος, λέει στο νήμα τού 2011, που βλέπω πως ζωντάνεψε 🙂

  54. Νέο Kid said

    49. Eγώ δεν το πήρα για αγραμματοσύνη ,αλλά για ρηχό λογοπαιγνιώδες, αλλά η έρευνα σου δείχνει ότι ίσως ήταν κάτι πιο…βαθύ. (no pun intended )

  55. … Η διαφήμιση δημοσιεύτηκε στις Εικόνες το 1959 …

    …και ο Μποστ,
    – ως γερμανιώδης λογοπαίχτης –
    με το αεροπλανάκι που έχει την λεζάντα
    ΟΤΑΝ ΠΕΤΟΥΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ
    αναφέρεται προφανώς στην πρόσφατη, τότε, ταινία
    ΟΤΑΝ ΠΕTΟΥΝ* ΟΙ ΓΕΡΑΝΟΙ
    του 1957, βραβευμένη στις Φοινικάννες.

    Αποτίοντας φόρο τιμής,
    φωτογραφία από συνέδριο στο Σολτ Λέικ Σίτυ το 2015:

    ΟΤΑΝ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΓΕΡΑΝΟΙ

    ________________
    * ή ΠΕΡΝΟΥΝ

  56. 25, 😀

    Και Σολαρία,
    που τραγουδάγαμε στην πρέφα
    όταν κάποιος έμπαινε μέσα Σόλων.

  57. ΣΠ said

    49, 54
    Στις ΗΠΑ συνηθίζουν να γράφουν ονόματα προϊόντων ανορθόγραφα προκειμένου να τα κατοχυρώσουν ως κατατεθέντα εμπορικά ονόματα.

  58. Γιάννης Ιατρού said

    47: Ναι, πολύ πρόχειρο παράδειγμα, στην Kneipe (Κνάιπε) θα έχει και κρασί (ίσως και μη αλκοολούχα), στη μπυραρία μάλλον σπανίως 🙂

  59. Λεύκιππος said

    Και σολαρία, όταν πηγαίναμε κάπου χωρίς γκόμενα (επειδή δεν υπήρχε)

  60. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα, να με συμπαθάτε για την πολύωρη απουσια και ευχαριστώ και τους φίλους που έστειλαν σουλουπωμένες τις γελοιογραφίες.

    57 Ακριβώς αυτό, με πρόλαβες

    55 Συνάδελφος γερμανιώδης 🙂

    52 Στο στρατό, θυμάμαι, έλεγαν «ο τάδε λουφάρει αλλά τον καλύβουνε»

    48 Γεια σου Γιώργο!

  61. sarant said

    Ο φίλος Μάκης Φουντούλης από το Φέισμπουκ στέλνει μια διαφημιση του Μποστ για το βιβλιοδετείο Γανιάρη

  62. 61 …»ή κόσμημα «πεδίον κλέπτων νεραντζάκη» / δια μνημιόδης Οδύσεια του Καζαντζάκη» 😀

  63. sarant said

    Και… εκ βανθέων

  64. Γς said

    51:

    ΧΡΩΠΕΙ αλλά και … ΕΙΠΩΡΧ

    Είναι κι ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος (γενν. 1938, Αθήνα) Έλληνας πολιτικός,κι επιχειρηματίας. Εργάστηκε για πολλά χρόνια στην «ΧΡΩΠΕΙ» όπου ήταν και ο τελευταίος της ιδιοκτήτης.

    Και πρώην οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων.
    Γνωστός και με το όνομα που έτρεχε στους αγώνες, σαν Είπωρχ.

  65. Πέπε said

    > > …απ’ όπου κακοσκανάρισα μερικές από τις γελοιογραφίες που μου έλειπαν…

    Όταν κάτι είναι κακογραμμένο, το έχουμε κακογράψει;

    Όταν είναι φρεσκοβαμμένο, το έχουμε φρεσκοβάψει;

    Νομίζω ότι στο ρήμα (στις προσωπικές εγκλίσεις) θέλει περίφραση. Αυτές οι ευκαιριακές συνθέσεις γίνονται μόνο στη μετοχή.

  66. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    58 Ντάνκε κακοψύχεν πολιτσάι 🙂

  67. ΚΩΣΤΑΣ said

    > με τη σημερινή συζήτηση για το όνομα της γειτονικής χώρας και να υποστηρίξει, προβοκατόρικα όπως είπαμε, πως ο ήρωας του Μποστ θεωρεί άλλο πράγμα την Ελλάδα από τη Μακεδονία.

    > Χαίρε Ελλάς και Θεσσαλία / κλείνουν τα οπλοπωλεία.

    Νικωκίρι μην εμβάζεις
    ις δεμόνια κενά
    τα τον Θετταλόν γνωρίζεις
    άπειστα παντωτινά.
    Καραγκούνιδες και Βλάχι
    κι όλι η σαρακατσανιά
    θα υδρίσομε εν τάχη
    κράτως άλλο αλυθηνά.
    Θα ‘χουμε και Παρθαινόνα,
    Πλάτωμα κι Αριστωφάνη
    κε Αθήνα θα το πούμαι
    και κανίς δεν θα μας ποιάνη.

  68. Μαρία said

    58
    Σίγουρα και μη αλκοολούχα γι’ αυτούς που θα οδηγήσουν.

  69. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    67 Άμα υδρίσετε κράτος θα τα κάνετε μούσκεμα 🙂

  70. Μαρία said

    67
    Δεν θα δεχθώ τη ρήξη των δεσμών της Μακεδονίας με την υπόλοιπη Ελλάδα.

  71. frenarhos said

    Ανυπέρβλητος ως γελοιογράφος, αλλά σαν διαφημιστής στο συγκεκριμένο προϊόν τα μούσκεψε.
    Ακόμα θα κλαίνε τα λεφτά τους οι μέτοχοι της εταιρίας,μιας και πήγε άπατο το προϊόν.

  72. Γιάννης Ιατρού said

    68: Ναι, ναι, μα τό ‘γραψα, όχι; (π.χ υπάρχει και μη αλκοολούχα μπύρα)

  73. leonicos said

    Μπήκα και πριν αλλά μόλις τώρα κατάφερα να ξαναμπώ και να πω δυο λόγια κι εγώ…. μη σας λείψω, που λέει ο λόγος.

    Περί Σαββοπουλιάδας

    Διάβασα προ ημερών ένα λίβελο εναντίον του. Δεν ξέρω τι πήρε, τι έκλεψε, τι διασκεύασε και τι ήταν 100% δικό του. Εκείνο που ξέρω είναι ότι υπήρξε ευφυής καλλιτέχνης και μουσικός, έδωσε έργο πραγματικό, που κακά τα ψέματα παραμένει στην επικαιρότητα και συνεχίζει να μας γοητεύει και να μας συγκινεί. Πιθανώς έχουν κάποια βάση κάποια παράπονα ή επιφυλάξεις για ορισμένα στοιχεία της πορείας του και των επιλογών του, μπορεί να έχει άδικο, εννοώ πως έχει άδικο όταν λέει ότι προφέρει ή ακούει τα μακρά και τα βραχέα, αφού είχαν πάψει να τ’ ακούνε από τον 2ο αιώνα πΚΧ, αλλά πιστεύω επίσης ότι οι σφοδρές πολεμικές εναντίον του όπως αυτή του Γιάννη Ανδρουλιδάκη υποκινούνται από φθόνο και δείχνουν κακομοιριά. Ας μπορούσε και ο κ. Ανδρουλιδάκης να δώσει έργο σαν του Σαββόπουλου.

    Περί Μποστ. στη διαφήμιση

    Δεν το ήξερα. Δεν το είχα ξανακούσει, αλλά, και μη με πάρετε με τις πέτρες, μου αρέσει περισσότερο από τις άλλες γελοιογραφίες. Έχουν μια διαφορετική αμεσότητα και είναι λιγότερο φλύαρες και μη υποκείμενες σε πολλαπλές ερμηνείες.

    Αλλά θα συμφωνήσω με τον Μαρτίνο, τροποποιώντας το λίγο

    Νά’ναι Μποστ και ας είναι και ό,τι νά’ναι. Κρίμα που δεν έγραψε μια λειτουργία. Θα ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και πιθανώς να έκανε πιο καλή δουλειά από τις υπάρχουσες

  74. leonicos said

    spatholouro said
    25 Ιανουαρίου, 2018 στις 09:50

    Όπως εκτίμησα και τις προάλλες, εκφράζοντας τον εαυτό μου, Λεώνικε έχεις γίνει κουραστικός…

    Βρε Σπαθόλουρε, συγνώμη, αλλά δεν είδα το 7 σου χθες, και ανοήτως σε αγνόησα.

    Καλές οι επισημάνσεις, αλλά για να έχουν νόημα, πρέπει να συνοδεύονται από προτάσεις.

    Έχεις κάτι να μου προτείνεις για να γίνω καλύτερος; Μήπως πρέπει να σταματήσω για κανένα μήνα να σχολιάζω για να σε ξεκουράσω;

    Μήπως πρέπει να διαβάσω κανένα οδηγό σχολιαστού; Είσαι να συντάξουμε έναν μαζί; Η συνεργασία θα μας φέρει και πιο κοντά.
    Οπωσδήποτε, αν κρίνω από τα σχόλιά σου, θα έχεις εξαιρετικές και πρωτότυπες ιδέες.

    Βέβαια, προς το παρόν τουλάχιστον, εκφράζεις μόνο τον εαυτό σου, αλλά αυτό δεν το βρίσκω μειονέκτημα. Μια γνώμη είναι γνώμη, και πρέπει να είναι σεβαστή, ακόμα και αν μειοψηφεί. Κι εγώ σέβομαι τη γνώμη σου.

    Αν είμαι τόσο κουραστικός, σου προτείνω όταν βλέπεις Λeonicos said να κάνεις σκιπ το σχόλιο, ώστε να μην κουράζεσαι. Έτσι δεν θα μπαίνεις στον κόπο ούτε να με διαβάζεις ούτε να με σχολιάζεις.

    Κατά τα άλλα, υγεία, ειρήνη και φιλία.

  75. Alexis said

    #23, 29 και επόμενα: Παιδιά πλάκα έκανα με το Σαββόπουλο και το «κατακλέψει» ήταν εσκεμμένα υπερβολικό.
    Αλλά βλέπω ότι το σοβαρέψατε. Τέλος πάντων…

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Δούλεψε σαν εργάτης, σαν οικοδόμος, σαν διαφημιστής, έκανε σκίτσα και άπειρες εικονογραφήσεις για χριστιανικά έντυπα, για τις προσκοπίνες, για το ναυτικό, δούλευε σαν βοηθός του Βακιρτζή για κινηματογραφικά πανό, έγραφε εκπομπές για το ραδιόφωνο κι από παντού τον απολύανε λόγω φρονημάτων.
    ……………………………………………………………………………………………
    Επιδιώκοντας σταθερό μισθό, πήγε στην εφημερίδα «Καθημερινή» σαν αποθηκάριος. Κάποια μέρα που σχεδίαζε απορροφημένος, σε ένα διάλλειμα του, πάνω σε ένα χαρτοκιβώτιο κάτι εργάτες, τον είδε η κα Ελένη Βλάχου και αποφάσισε να τον προβιβάσει σε χαρτογράφο. Ήτανε τότε ο πόλεμος της Κορέας και σαν χαρτογράφος έκανε χάρτες με τις κινήσεις των στρατευμάτων. Έτσι άρχισε την καριέρα του στις εφημερίδες.
    Εκείνη την εποχή, οι εκδόσεις «Ατλαντίς» που έβγαζαν τα «Κλασσικά Εικονογραφημένα» του δώσανε την πρώτη του μεγάλη δουλειά. Του αναθέσανε μιας και ήτανε μπατίρης, άρα φθηνός, να εικονογραφήσει το τεύχος με τον Κων/νο Παλαιολόγο. Έπεσε με τα μούτρα για να «περάσει» αυτές τις εξετάσεις. Τις πέρασε, αφού ακόμα και σήμερα, αυτή η εικονογράφηση θεωρείται κλασσική. Στην εποχή της ήτανε εικαστική επανάσταση.
    Ο «Κωνσταντίνος Παλαιολόγος» υπήρξε το πρώτο ελληνικό κόμικς.
    http://tempo24.news/eidisi/158808/o-d-magriplis-thymatai-ton-yperoho-mpost-se-mia-synenteyxi-me-ton-kosta-vostantzogloy

  77. Γς said

    Λέει ο Δ. Μαγριπλής στο λίκνο σου.

    >Τον Κώστα Βοσταντζόγλου τον γνώρισα για πρώτη φορά, σε ένα περίπατο στην Ακρόπολη, κρατώντας το χέρι του πατέρα μου.

    Μάλλον «του πατέρα του» θέλει να πει.

    Ωραίο όμως είναι και το συγκινητικό κείμενο που έγραψε για τα είκοσι χρόνια του πατέρα του ο Κώστας Βοσταντζόγλου και που παρουσίασε εδώ ο Νικοκύρης

    https://sarantakos.wordpress.com/2015/12/18/mpost-5/

    Και σαν φαν του άλλου του γιου θα ήθελα να ρωτήσω αν υπάρχει κάτι ανάλογο για τον Μπόστ από τον Γιάννη Βοσταντζόγλου

  78. Γς said

    77: για την ΕΦΗ – ΕΦΗ του Σχ. 76

  79. Εγώ θυμάμαι μια σειρά διαφημίσεις του Μποστ που έδειχναν κάτι απίστευτο, π.χ. εναν ναυαγο σε ερημονήσι να βλέπει μια καλλονή να του έρχεται πλέοντας πάνω σ’ενα κρεβάτι, με την εξής λεζάντα:
    — Καταπληκτικό!
    — Κι όμως υπάρχει κάτι πιο καταπληκτικό απ’αυτό: τα χρώματα Φλόου-Κοτ με βάση το καουτσούκ.

  80. Γς said

    73 @ Λεώ

    >πιστεύω επίσης ότι οι σφοδρές πολεμικές εναντίον του όπως αυτή του Γιάννη Ανδρουλιδάκη υποκινούνται από φθόνο και δείχνουν κακομοιριά. Ας μπορούσε και ο κ. Ανδρουλιδάκης να δώσει έργο σαν του Σαββόπουλου.

    Γιατί; Η (μη) φωτογραφία του Γιάννη Ανδρουλιδάκη δεν είναι αξιόλογο έργο;

    https://sarantakos.wordpress.com/2015/09/23/zsirosistavan/

  81. Γς said

    74 @ Λεώ

    >Βρε Σπαθόλουρε, συγνώμη, αλλά δεν είδα το 7 σου χθες, και ανοήτως σε αγνόησα.

    Εγώ όμως το είδα και με τάραξε.

    Και θα παραστήσω κι εγώ, όπως αυτός,τον αγανακτισμένο και με τσαμπουκά για να το σχολιάσω.

    Βρε Σπαθόλουρε, δικαίωμά σου να υποδύεσαι το μπουλντόκ του ιστολογίου.

    Κι όσον αφορά εμένα, μπορείς να γαυγίζεις όσο θέλεις. Δυστυχώς δεν χαμπαριάζω.
    Γέρασα κι ακόμα ψάχνομαι. Καλό μου κάνεις, αλλά που να βάλω μυαλό, να γίνω καλύτερος που λένε. Πάντως προβληματίζομαι, πίστεψέ με. Συνέχισε.

    Τον Λεώ όμως;
    Τον μάλωσες γιατί ασχολείται μαζί μου και παρά την διαβεβαίωση του Νικοκύρη ότι δεν είναι τόσο υπότροπος ή κάτι τέτοιο επανήλθες.

    Ποιον; Τον Λεώ. Το άλας του ιστολογίου!

    Και καλά εμένα που είμαι ο πιο άχρηστος απ όλους, κι από σένα, εδώ μέσα…Αλλά τον Λεώ μωρέ. Ρεζηλεύεσαι!

    Ρισπεκτ και ρίξε τα μπινελίκια σου εκεί που νομίζεις ότι σε παίρνει φίλε.

    Γλυκά γλυκά και φιλικά: Γάβ!

  82. Reblogged στις agelikifotinou.

  83. spatholouro said

    #74
    Λεώνικε, δεν πειράζει που δεν είχες δει το δικό μου σχ. 7, αρκεί να είδες το σχ. 19 του Νίκου (Sarant: «Είδα με το καλημέρα 17 σχόλια κι είπα θα έχει ανάψει η συζητηση,αλλά τελικά ήταν ο Λεώνικος που αυτοσπαμαριζόταν.»)

    Έμαθα κι ένα καινούργιο ρήμα που σου πάει γάντι!

  84. spatholouro said

    #81
    Αυτόκλητε συνήγορε, σου ταιριάζει γάντι αυτό που έγραψε ο BLOG για άλλον σχολιαστή και εκθύμως του το κλέβω:

    #272 BLOG «[…] που μιλάει ο άνθρωπος που αν γίνει διαγωνισμός για την πιο άχρηστη παρουσία σε ένα ιστολόγιο με τόση ποικιλία θεμάτων, θα πάρει το Όσκαρ…»

  85. Γς said

    αφού είσαι καλό παιδί κατα βάθος, μετά από μένα, γιατί δεν τα σταματάμε αυτά να δούμε τι θα δούμε δω μέσα και έξω σήμερα κι αύριο κλπ κλπ

    Καλημέρα

  86. ΓιώργοςΜ said

    ….γιατί δεν τα σταματάμε αυτά να δούμε τι θα δούμε…
    Έλα ντε….
    Να το δω και να μην το πιστέψω…

  87. sarant said

    77 Ο Γιάννης Μποστ δεν ξέρω αν έχει γράψει κάτι για τον πατέρα του. Καλημέρα!

  88. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    77. επειδή ήταν φρέσκια η δημοσίευση την έβαλα.

  89. sarant said

    88 Σκίτσο του 1964 αμέσως μετά τον θάνατο του βασιλιά Παύλου (γι’ αυτό και το περιβραχιονιο)

  90. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    89. και η ζωή συνεχίζεται και η νέα σκυτάλη 🙂 . Ευχαριστώ!

  91. Μια που γράφουμε για διαφήμιση, υπάρχει και το περίφημο μπουζούκι «Καλμόλ» με το οποίο έπαιζε ο Γιώργος Τσιμπίδης, από την Ικαρία. Του το είχε χαρίσει ο περίφημος φαρμακοβιομήχανος και θαμώνας των μπουζουκιών(Βασίλης Νικολαΐδης) «Καλμόλ».
    http://mpouzoukimpouzouksides.blogspot.gr/2016/12/yiorgos-tsibidis-emperor-of-bouzouki.html#

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: