Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κωνσταντίνου και Ελένης λοιπόν

Posted by sarant στο 21 Μαΐου, 2018


Εδώ στην Εσπερία σήμερα είναι αργία και όπως έγραψα προχτές έχω πάει μια μικρή εκδρομή. Στην Ελλάδα, πάλι, δεν είναι αργία (αν και ήταν πολύ παλιότερα) ωστόσο γιορτάζει η μισή Ελλάδα κατά το κοινώς λεγόμενο: Κωνσταντίνου και Ελένης, λίγες θα είναι οι οικογένειες που δεν θα έχουν κάποιον ή κάποια που να γιορτάζει (εγώ έχω την αδερφή μου, χώρια θείους και ξαδέρφια). Οπότε, αφού άρθρο δεν προλαβαίνω να γράψω, επαναλαμβάνω ένα εορταστικο παλιότερο που τελευταία φορά το είχαμε δημοσιεύσει πριν από τρια χρόνια και παρακαλώ τους ισχυρομνήμονες να με συγχωρησουν για την επανάληψη (αν γιορτάζουν, δεν δικαιούνται να παραπονεθούν όμως).

Λοιπόν, σήμερα έχουμε μεγάλη γιορτή, μιαν από τις σπουδαιότερες στο εορτολόγιό μας. Αν πιστέψουμε τον πίνακα συχνοτήτων των ελληνικών ονομάτων του Χάρη Φουνταλή, βρίσκουμε τον Κωνσταντίνο στην τρίτη θέση, πολύ κοντά στον δεύτερο Δημήτρη και στον τέταρτο Γιάννη -πρωτος μακράν είναι ο Γιώργος-  και την Ελένη επίσης δεύτερη στα γυναικεία πίσω από την αναμφισβήτητη πρωταθλήτρια Μαρία. Δεν ξέρω αν η κατάταξη αυτή είναι απόλυτα σωστή, αλλά δίνει μια ιδέα της σχετικής συχνότητας των ονομάτων και της εορτολογικής σπουδαιότητας της μέρας. Και μην ξεχνάμε ότι και η Κωνσταντίνα είναι αρκετά διαδεδομένο όνομα, 14ο στον γυναικείο κατάλογο -ο Έλενος βέβαια είναι σπανιότατος (αν είναι το αρσενικό της Ελένης) κι έτσι κι αλλιώς γιορτάζει τον Νοέμβριο, όπως κι ο Λένος. Οπότε, σπουδαία γιορτή η σημερινή και να πω και χρόνια πολλά στην αδερφή μου τη Λένα και στον θείο και τον ξάδερφό μου τον Κώστα, αν διαβάζουν, και σε όλους τους άλλους εορτάζοντες φίλους του ιστολογίου, είτε φανερούς είτε ψευδώνυμους. Όμως θα προειδοποιήσω ότι είναι αδύνατο να εξαντλήσω όλες τις πτυχές των δυο ονομάτων, θα κορφολογήσω μερικές και θα αφήσω ενδεχομένως σε σας τη συμπλήρωση.

Ο λόγος που τα δυο ονόματα γιορτάζουν μαζί, είναι βέβαια ότι η αγία Ελένη ήταν η μητέρα του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, που έπαιξαν κι οι δυο τον καθοριστικό ρόλο που ξέρουμε στην επικράτηση του χριστιανισμού, γι’ αυτό άλλωστε και η εκκλησία τούς θεωρεί ισαπόστολους, παραβλέποντας, καλώς ή κακώς δεν θα σταθούμε, ότι ο αυτοκράτορας δολοφόνησε τον γιο του και (με εντολή της μητέρας του) τη σύζυγό του. Και στις καλύτερες οικογένειες άλλωστε συμβαίνουν τέτοια μικροκαβγαδάκια.

Αν όμως το όνομα του Κωνσταντίνου έγινε διάσημο από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα, της Ελένης ήταν ήδη ξακουστό από την πανέμορφη βασίλισσα της Σπάρτης και της Τροίας.

Διότι, παρόλο που εορτολογικά συμπίπτουν, ετυμολογικά τα δυο ονόματα διαφέρουν: το όνομα Ελένη είναι αρχαίο ελληνικό, το Κωνσταντίνος λατινικό. Η Ελένη έχει άγνωστη ετυμολογία και ήδη από την αρχαιότητα είχαν διατυπωθεί παρετυμολογικές εξηγήσεις και συσχετίσεις, π.χ. με τη σελήνη, ενώ ο Κωνσταντίνος προέρχεται από το λατινικό επίθετο constans (σταθερός), δηλαδή ετυμολογικά ο Κώστας είναι ένα είδος εξευρωπαϊσμένου Στάθη.

Το ενδιαφέρον είναι ότι η αρχαιοελληνική Ελένη, αφενός χάρη στην ομηρική καλλονή και αφετέρου επειδή η αγία Ελένη αναγνωρίζεται και από τις δυτικές εκκλησίες, έχει περάσει ως συχνό όνομα σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες, ενώ ο λατινογενής Κωνσταντίνος, επειδή δεν άγιασε στη Δύση κι επειδή έγινε αγαπημένο όνομα βυζαντινών αυτοκρατόρων, δεν έχει και πολύ ευδοκιμήσει στη Δυτική Ευρώπη -πρόχειρα κοιτάζω στατιστικές στη Γαλλία και βλέπω ότι υπάρχουν 200.000 γυναίκες με το όνομα Hélène και 2.000 άντρες με το όνομα Constantin (το θηλυκό Constance είναι συχνότερο, αλλά έχει και καθολική αγία στ’ όνομά του). Έχει μάλιστα μπλεχτεί το Ελένη και οι παραφυάδες του με άλλα ονόματα κι έτσι δεν είναι βέβαιο αν το Eleanor, το Eileen ή το Éliane είναι αυτοτελή ονόματα ή διασταύρωση με τις τοπικές παραλλαγές της Ελένης. Η παλιά Ελένη είχε δασεία, γι’ αυτό και σε μερικές γλώσσες το αντίστοιχο όνομα αρχίζει από H-, αλλά σε άλλες η ανάμνηση της δασείας έχει χαθεί. Δημοφιλές είναι το Έλενα και οι παραλλαγές του και στις σλάβικες γλώσσες.

Επειδή όνομα αντίστοιχο του Κώστα δεν υπάρχει στην Εσπερία, γι’ αυτό σε πολλές δυτικές χώρες ο αρχετυπικός Έλληνας ονομάζεται Costas, παρόλο που ο Γιώργος είναι συχνότερος. Το επώνυμο Costa, da Costa που υπάρχει στην ιβηρική χερσόνησο δεν αναφέρεται στον Κόστα αλλά στην κόστα, την ακτή (θυμηθείτε και την Κόστα Ρίκα). Όμως το κόστος, αυτό ναι, συνδέεται ετυμολογικά με τον Κώστα (δηλ. προέρχεται από το λατινικό constare, όπως είχαμε πει παλιότερα).

Φυσικά, ο Κωνσταντίνος έδωσε τ’ όνομα και στην Κωνσταντινούπολη, την κατεξοχήν Πόλη (απ’ όπου, μέσω του εις την πόλιν, και το σημερινό τουρκικό Istanbul, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα που αξίζει ιδιαίτερο σημείωμα). Μας έδωσε επίσης και το κωνσταντινάτο φλουρί, που ήταν ένα χρυσό νόμισμα που έδειχνε στη μία όψη τον Μεγάλο Κωνσταντίνο και στην άλλη την αγία Ελένη, απ’ όπου και η παροιμιώδης ιαχή των παλιότερων παιδικών παιχνιδιών: Σας πήραμε, σας πήραμε φλουρί κωσταντινάτο -μας πήρατε, μας πήρατε βαρέλι δίχως πάτο απαντάει η αντίπαλη παράταξη. (Την αγία Ελένη δεν τη γράφω με μικρό για ν’ αρνηθώ την αγιότητά της αλλά για να μη μπερδεύεται με το νησί όπου ξεψύχησε ο Ναπολέοντας, στη μέση του ωκεανού).

Από τον Κώστα βγήκε και η Ψωροκώσταινα ως υποτιμητικό επίθετο του φτωχού νεοελληνικού κράτους· αν και κοκκινίζω που δεν έχω ακόμα γράψει το σχετικό άρθρο, παρόλο που ο φίλος μας ο Σπύρος μού έχει δώσει όλα τα στοιχεία, ειναι πολύ πιθανό πως αυτό που γράφεται, ότι δηλαδή επρόκειτο για ιστορικό πρόσωπο, την Πανωραία Χατζηκώστα, είναι μεταγενέστερη κατασκευή.

Πάντως, η Ψωροκώσταινα όχι μόνο είναι πολύ ζωντανή σαν εκφραση, αλλά έχει δώσει και παραλλαγές, που ακούγονται και ξεχνιούνται (π.χ. το 2009 με τη θεαματική απόδραση του Παλαιοκώστα είχε γραφτεί το «Παλαιοκώσταινα», ενώ επί πρωθυπουργίας Γ. Ράλλη το 1980, το Ποντίκι είχε καθιερώσει το Ψωρολακόσταινα, επειδή η σύζυγος του πρωθυπουργού ήταν εισαγωγέας των τότε ακριβών αυτών ρούχων με τον κροκόδειλο). Άμποτε να αξιωθώ να γράψω και το άρθρο που σας είπα.

Η Ελένη και η παραλλαγή της, Έλενα, έχουν χαϊδευτικά τη Λένα, την Ελενίτσα και από εκεί τη Νίτσα, τη Λενιώ, ίσως και τη Νέλλη ή τη Λίνα. Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ, τραγουδούσε ο πατέρας μας όταν ήμασταν μικρά, και πρόσθετε, για να μη μένω παραπονεμένος, «τον γιο μου Νικολό». Το όνομα είναι χιλιοτραγουδισμένο, βέβαια, σε όλες του τις παραλλαγές. Για Νίτσα, Ελενίτσα, Ελενάκι μου τραγούδησε ο Καζαντζίδης, ενώ πολύ σπανιότερο είναι το Λέγκω, που το ξέρουμε από το τραγούδι του Μαρκόπουλου.

Η σημερινή καταθλιπτική και ελπίζω πρόσκαιρη μονοκρατορία των Κωνσταντίνων κρύβει το γεγονός ότι το όνομα Κωσταντίνος έχει ίσως τον μεγαλύτερο πλούτο χαϊδευτικών, υποκοριστικών και τοπικών παραλλαγών απ’ όλα τα αντρικά βαφτιστικά ονόματα. Κώστας, βέβαια, αλλά και Κωστής, όπως και Ντίνος, αλλά και Κωσταντής, Κώτσος ή Κώτσιος, ενώ ο παλιότερος Ντιντής της αστικής τάξης έχει γίνει πλέον προσηγορικό και κόκκινο πανί για τον άντρακλα Φαήλο. Ως εδώ έχουμε τις πολύ κοινές παραλλαγές, αλλά υπάρχουν πολύ περισσότερες, οι οποίες σήμερα κυρίως ως επώνυμα διασώζονται: Ντάντος και Νταντής, Ντούλας και Αντούλας, το ποντιακό Κωστίκας, ο Στάντης, ο Ντίνας και ο Ντούσιας, ο Γκούντας και ο Γκουντής, ο Κωσταντάκης, ο Κωστούδας, ο Κουταρίκας, ο Κουτσαρέλος, ο Κουτσαρής, ο Κουτσαρίκος, ο Κωτσιούδας, ο Κώτας, αλλά και ο Ξαντής (από το Κσταντής) και φυσικά ο πολυσυλλεκτικός Τάκης.

Πάντως, να προσθέσω εδώ ότι πολλά επίθετα ανάγονται στο Κωνσταντίνος χωρίς να φαίνεται. Για παράδειγμα, ο Κοτζιούλας (όπως ο ποιητής) και ο Κουτσιανικούλης (όπως ο ποδοσφαιριστής). Υπάρχουν βέβαια και τα επίθετα που θυμίζουν κατευθείαν το όνομα, Κωνσταντόπουλος και Κωστόπουλος, Κωνσταντινίδης κτλ. Σπάνιοι είναι εδώ οι ευφωνικότεροι τύποι (π.χ. Κωσταντινίδης) -όσο κι αν ο Λαπαθιώτης αγαπούσε να γράφει Κωσταντουράκη τον μετέπειτα Άρη Δικταίο η ευφωνία συνήθως υποχωρεί μπρος στην επισημότητα, αν και βέβαια μπορεί να γράφουμε Κωνστ- αλλά προφέρουμε Κωστ-.

Αυτό ισχύει ιδίως σήμερα, που η μόδα θέλει ολόκληρα τα ονόματα, κι έτσι όλα τα παιδιά τα φωνάζουν «Κωνσταντίνο» οι μανάδες τους, που έχει και κάτι τι το βασιλικό και αυτοκρατορικό -εγώ είχα τρεις καλούς φίλους που λέγονταν, αντίστοιχα, Κώστας, Ντίνος και Κωστής, αλλά φαντάζομαι πως αν αποκαλέσετε έτσι κάποιο σημερινό πιτσιρίκι μπορεί και να σας αγριοκοιτάξει η μαμά του που αφαιρείτε την πορφύρα από το βλαστάρι της. Τέλος πάντων, έντεκα αυτοκράτορες ήταν αυτοί, δεν είναι παίξε-γέλασε.

Έντεκα αυτοκράτορες και δυο βασιλιάδες του νεότερου ελληνικού κράτους, από τους οποίους ο ένας, που οι κόλακες τον αποκαλούσαν δωδέκατο για να δείξουν τη συνέχεια, έφερε τον διχασμό και (κατά πολλούς) τη Μικρασιατική καταστροφή κι ο άλλος την ιουλιανή εκτροπή και τελικά το οριστικό τέλος του πολιτεύματος της βασιλείας στην Ελλάδα, πράγμα που δείχνει ότι το όνομα δεν βοηθάει πάντα. Ο πρώτος είχε το χαϊδευτικό Κώτσος και το σύνθημα «ελιά ελιά και Κώτσο βασιλιά» των οπαδών του, ο δεύτερος, εγγονός του πρώτου, το υποτιμητικό χαϊδευτικό-παρατσούκλι Κοκός. Ωστόσο, αυτά ήταν τα δημόσια χαϊδευτικά τους -σε στενό οικογενειακό κύκλο και τον ένα και τον άλλο τους φώναζαν «Τίνο».

Επειδή τον δεύτερο βασιλιά Κωνσταντίνο τον έχουμε κοροϊδέψει πολύ, η δικαιοσύνη επιβάλλει να στραφούμε στον πρώτο, οπότε θα κάνω εδώ μιαν αντικωνσταντινική παρένθεση με δυο σατιρικά ποιήματα του Ν. Λαπαθιώτη, που αντιπαθούσε ιδιαιτέρως τον βασιλιά. Το ένα στα γαλλικά, αλλά με τον ελληνικό τίτλο «Περί φιλομουναρχισμού»:

Mon cher, vous dites des propos, vraiment bien enfantins:
Vous ne pourrez jamais me faire aimez les cons-tantins !…

(το γαλλικό λογοπαίγνιο δεν νομίζω να έχει ανάγκη για εξήγηση)

και το άλλο αμιγώς ελληνικό:

Επίγραμμα του «Κώτσου»

Κώτσος, ο ρήγας ο τρανός, λεβέντης και ντερβίσης,
καμάρι της Ανατολής και βδέλυγμα της Δύσης,
σκεφθείς ότι, μετ’ ου πολύ, μέλλει να μπει στην Πόλη,
(έτσι, τουλάχιστον, δηλούν οι χασικλήδες όλοι…)
κι ιδών την Πόλην Κών/πολιν να γράφουν στας ‘ειδήσεις’,
και προσπαθών και εις αυτό ν’ αρμονισθεί επίσης,
θέλησε συντομότερα να γράφεται κι εκείνος,
και τ’ όνομά του συνταμών, καλείται τώρα: Κ/τίνος…
14/2/1922

Η αντικωνσταντινική παρένθεση κλείνει και ο ιστολόγος ζητάει συγνώμη από κάθε Κώστα, Κωστή, Ντίνο και Κωνσταντίνο. Βέβαια, εξαιτίας των βασιλιάδων, η 21η Μαΐου ήταν ιδιαίτερη γιορτή ή μέρα αργίας μερικά χρόνια στη δεκαετία του 1960 (ή θυμάμαι λάθος; ) και φυσικά πρωτύτερα, από το 1914 ως το 1917 και το 1921-22. Πάντως, τα χρόνια που είχαμε εστεμμένο Κωνσταντίνο ως πραγματικό αρχηγό του κράτους ήταν λιγότερα από τα (δέκα) χρόνια προεδρίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή ή από τα (δεκατρία) χρόνια πρωθυπουργίας του, για να μην αναφέρουμε και τα πέντε χρόνια πρωθυπουργίας του άλλου Κωνσταντίνου Καραμανλή (που δείχνει πως μπορεί να ισχύει ότι το όνομα δεν βοηθάει πάντα, όπως έγραψα παραπάνω, αλλά και πως όταν βοηθάει, βοηθάει πάρα πολύ!). Να σημειώσουμε επίσης ότι στην καμπή του αιώνα είχαμε μια περίεργη συναστρία, με Κώστα ΠτΔ, πρωθυπουργό και αρχηγό αξιωματικής αντιπολίτευσης (Στεφανόπουλο, Σημίτη, Καραμανλή). Αν κρίνουμε από τα όσα ακολούθησαν, μάλλον η υπερβολική συγκέντρωση Κωνσταντίνων βλάπτει σοβαρά.

Για τη φρασεολογία του Κωνσταντίνου, έχουμε γράψει παλιότερα. Υπάρχει η φράση τα έκαναν τάτσι μίτσι κότσι, που λέγεται για όσους ενεργούν προσυνεννοημένα για να εξαπατήσουν κάποιον ή να πετύχουν αθέμιτο σκοπό, όπου τα ονόματα είναι αρβανίτικα υποκοριστικά (Τάτσης, Μήτσης και Κώτσης). Νόμιζα ότι και το τον έπιασαν Κώτσο αναφέρεται σε κάποιον που τον έλεγαν Κώστα, και όχι στον κότσο, αλλά περιέργως τα λεξικά έχουν αντίθετη γνώμη (βλ. τα σχόλια εδώ). Μια όχι πολύ γνωστή παροιμία, πιο σωστά παροιμιόμυθο, έχει ο Λουκάτος για τον Κώστα: Και παπάς έγινες Κώστα; Έτσι τα ’φερε η κατάρα. Αν ξέρετε άλλη παροιμία, ευχαρίστως να την προσθέσετε.

Με τους Κωνσταντίνους παρασύρθηκα (χωρίς ούτε κατά διάνοια να τους τελειώσω, αφού π.χ. άφησα απέξω τον νεκρό αδερφό) και έμεινε η Ελένη αδικημένη -αλλά τι ανάγκη έχει η Ελένη από τα παινέματα τα δικά μου, το πανάρχαιο και ακαταμάχητο σύμβολο του γυναικείου κάλλους, από τον Όμηρο και μετά την Ελένη του Ευριπίδη, μέχρι το αδειανό πουκάμισο του Σεφέρη; Οπότε θα σταματήσω εδώ τα της Ελένης, χωρίς να αναφερθώ ρητά στη μοναδική ίσως φρασεολογική εμφάνιση του ονόματος.

Κωνσταντίνου και Ελένης, βέβαια, είναι και ο τίτλος ενός από τα πιο πολυπαιγμένα ελληνικά σίριαλ, του Χάρη Ρώμα και της Άννας Χατζησοφιά, που προβλήθηκε από το 1998 ως το 2000 και επαναλαμβάνεται στη συνέχεια σχεδόν κάθε χρόνο, πάντοτε με μεγάλη θεαματικότητα· παρόλο που υποθέτω ότι δεν είναι κομιλφώ, ομολογώ ότι μου άρεσε πολύ και έχω δει (μάλλον) όλα τα επεισόδια, ενώ τα παιδιά μου, παλιότερα τουλάχιστον, έβλεπαν φανατικά κάθε επανάληψη.

Κλείνοντας, χρόνια πολλά και πάλι στις εορτάζουσες και στους εορτάζοντες του ιστολογίου. Κι επειδή πιο πάνω βάλαμε τραγούδια της Ελένης, ας κλείσουμε με ένα ζόρικο που έχει στον τίτλο του τον κυρ Κωστάκη:

 

Advertisements

161 Σχόλια to “Κωνσταντίνου και Ελένης λοιπόν”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >da Costa που υπάρχει στην ιβηρική χερσόνησο δεν αναφέρεται στον Κόστα αλλά στην κόστα, την ακτή

    Την θυμήθηκα πρωί πρωί μαζί με άλλους εορτάζοντες

    https://sarantakos.wordpress.com/2018/05/20/martinos-5/#comment-504547

  2. κι ο μικροκωσταντϊνος

    Ο Κωσταντής ο ομορφονιός, ο μικροκωσταντϊνος
    μια μέρα. θέλησε να βγη να λαγοκυνηγήση,
    και διάβαινε καμαρωτός απ’ την πλατειά τη ρούγα.
    Εκεί είδε τη Λιογέννητη με τετρακόσιαις σκλάβαις.
    Σε κρεμεζιά τριανταφυλλιά ήταν ακουμπισμένη,
    κ’ είχε τα φρύδια τορνευτά, τα μάτια σα ζαφείρι,
    και ‘ς το μικρό το δάχτυλο είχε το δαχτυλίδι,
    καλλιά λαμπε το δάχτυλο παρά το δαχτυλίδι.

    …………………………………………………………………………

    Σαν τ’ άκουσε η Λιογέννητη νεχτύπησε τα γέλοια.
    «Για πήτε του του Κωσταντή, του μοσκαναθρεμμένου,
    δε θέλω τον, δεν χρήζω τον, δεν καταδέχομαί τον.
    Σαν έρθη η μάννα μ’ απ’ τη γης κι’ ο κύρης μ’ απ’ τον άδη,
    τα δυο μ’ αδέρφια τα καλά από τον Κάτω κόσμο,
    να σπείρουνε τη θάλασσα σιτάρι να καρπίση
    χρυσάγανο, χρυσόσταχο και χρυσοκονδυλάτο,
    και με τ’ άργυροδρέπανα να μπουν να το θερίσουν,
    κ’ εις τον αφρό της θάλασσας να κάμουνε τ’ αλώνι,
    μηδέ και τάχυρο βραχή μηδέ και το σιτάρι,
    μηδέ την πάχνη τ’ αλωνιού αέρας να την πάρη,
    τότε κ’ εγώ τον Κωσταντή θα τόνε πάρω γι’ άντρα,
    και πάλι ναί, και πάλι όχι, και πάλι σα μου δόξη.»

  3. Γς said

    >επειδή η σύζυγος του πρωθυπουργού ήταν εισαγωγέας των τότε ακριβών αυτών ρούχων με τον κροκόδειλο)

    Κι αυτό το Λα Κοστ μνημόνευσα στο λικνο του Σχ.1

    Αλλά ας βάλουμε και τούτο για το κροκοδειλάκι:

    Ανένδοτος ο δικός μας.

    Βρε τι του λέγαμε τα αιτήματά μας, ότι είχαμε δίκιο, ότι πρέπει να μας δώσει μια ευκαιρία, ότι, ότι …

    Τίποτα. Οπότε τον πλησιάζω και δείχνοντας τη μπλούζα του, του λέω:

    -Κάντε το για το κροκοδειλάκι σας!

    Προσπάθησε να κρατηθεί, άλλα έσκασε στα γέλια.

    Τελικά τα βρήκαμε.

    -Μπράβο Γς

    Ναι. Φόραγε μπλουζάκι Λα Κοστ

  4. Και απ’ αυτό το νήμα:

    Χρόνια πολλά στις εορτάζουσες

    και στους εορτάζοντες

    Καλή σας μέρα!

  5. spiral architect 🇰🇵 said

    Χρόνια πολλά στους ΚωνσταΝτίνους, στις ΚωνσταΝτίνες και στις Ελένες και καλή βδομάδα.

    Αυτό με το σήριαλ έχει γίνει τηλεοπτικός θεσμός. Tα μεσημέρια καλοκαιριάτικα, πρώτο το Κωνσταντίνου και Ελένης και στο καπάκι το Καφέ της Χαράς.

  6. dryhammer said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλους και όλες που γιορτάζουν σήμερα

  7. Πάνος με πεζά said

    Χρόνια πολλά στους πάμπολλους και πάμπολλες !
    Αυτό το κομμάτι του Λίνου Κόκοτου σε στίχους Ελύτη, λέγεται «Η Ελένη», χωρίς πουθενά μέσα να αναφέρεται η λέξη.

  8. Πάνος με πεζά said

    (α καλά, το ορχηστρικό έβαλα)

  9. Παναγιώτης Κ. said

    Χρόνια πολλά στους πολυάριθμους Κωνσταντίνους και επίσης στις πολυάριθμες Ελένες.
    Κουϊζάκι λεξιλογικό (από τον Κυρ Κωστάκη που ακούσαμε από το παραπάνω ΥΤ)

    Λέει λοιπόν μια στροφή:

    Αυτά τα μαύρα που φορείς
    δεν τα φορείς για λύπη
    μον τα φορείς για ομορφιά
    και για ζ α ρ ι φ ι λ ί κ ι.

    Τι σημαίνει ζαριφιλίκι;
    Γοητεία;
    Και με σύγχρονη χρήση,
    πόζα;
    στιλ;
    Τι απ΄όλα αυτά;

    ( Αφού το σημερινό άρθρο είναι επανάληψη… συγχωρείται και επανάληψη ερωτημάτων που πιθανόν να έχουν απαντηθεί σε κάποια προηγούμενη ανάρτηση 🙂 )

  10. Γς said

    >«ελιά ελιά και Κώτσο βασιλιά» των οπαδών του

    Αλλά και
    «Το κορδόνι, το κορδόνι την ελιά την ξεριζώνει»
    των αντιπάλων του

    Τα λέω καλά; Ή δεν είναι έτσι

  11. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα καὶ χρόνια πολλὰ κι ἀπὸ δῶ.

    Στὰ Θερμιὰ ὑπάρχει τὸ ρῆμα κοστῶ ποὺ σημαίνει τροχάζω γιὰ ἄλογο, μουλάρι ἤ γάιδαρο· τὸ οὐσιαστικὸ (τὸ) κόστι σημαίνει τροχασμός. Ἀντίστοιχα ὑπάρχει τὸ διπλοκοστῶ=καλπάζω καὶ τὸ διπλοκόστι=καλπασμός.
    Γιὰ μένα εἶναι ἄγνωστη ἡ ἐτυμολογία καὶ γι᾿ αὐτὸ ἡ ὀρθογραφία τους εἶναι ἀμφίβολη.

    Θυμᾶμαι πάντως τὸ λογοπαίγνιο ἑνὸς θείου μου λίγο πρίν τὸ Δημοψήφισμα τοῦ 1974 γιὰ τὸ πολιτειακό. Εἶχαν προηγηθεῖ οἱ ἐκλογές στὶς 17/11/74 μὲ συντριπτικὴ νίκη τοῦ Καραμανλῆ (54%).

    Φοβοῦμαι πὼς θά ᾿χουμε διπλοκόστι! μὲ διπλῆ ἔννοια. Θὰ ἔχουμε δυὸ Κώστηδες (Καραμανλὴ καὶ βασιλιὰ) καὶ «θὰ τρέχουμε καὶ δὲ θὰ φτάνουμε» ἀπὸ τὴν ἀναβίωση τοῦ «κράτους τῆς Δεξιᾶς».

    Εὐτυχῶς οἱ φόβοι του δὲν ὲπαληθεύτηκαν.

  12. 9 ζαρίφης (zarîf), αραβικής προέλευσης, είναι στα τούρκικα ο κομψός και λεπτεπίλεπτος (με την καλή έννοια), ο πνευματώδης, αλλά και ο γλεντζές.
    Χρόνια πολλά!

  13. Γς said

    Ηταν κι αυτή η Ελένη. Της εφηβείας μας:

    Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι
    Μουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιές
    Όλα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμόν Εσένα!

    Κατά πού θ’ απλώσουμε τα χέρια μας τώρα που δε μας λογαριάζει πια
    ο καιρός
    Κατά πού θ’ αφήσουμε τα μάτια μας τώρα που οι μακρινές γραμμές
    ναυάγησαν στα σύννεφα
    Τώρα που κλείσανε τα βλέφαρά σου απάνω στα τοπία μας

    Κι είμαστε —σαν να πέρασε μέσα μας η ομίχλη—
    Μόνοι ολομόναχοι τριγυρισμένοι απ’ τις νεκρές εικόνες σου.

    […]

    Ποίημα στίχος μ’ άλλον στίχο αχός παράλληλος με τη βροχή δάκρυα
    και λόγια
    Λόγια όχι σαν τ’ άλλα μα κι αυτά μ’ ένα μοναδικό τους προορισμόν:
    Εσένα!

  14. # 3

    Ναι ήταν ακριβά στο Ελλάντα τα Λα(Ϊ)κόστ…και τα ΦρεντΠέρρυ. Και πήγα στη Βηρυττό, στην Χάμρα και τα είχανε στα καροτσάκια !! κι ήταν άλλες οι ακριβές οι μάρκες και τα καταστήματα του Ντιορ και του Υβ (όχι του Τριαντάφυλλου) σε κάθε συνοικία, κι ας είχανε και πόλεμο, εμφύλιο ή κάτι τέτοιο. Και φρεζ γκρεκ είχανε… 40 το κιλό και σε πυραμίδα να τις διαλεγεις μία-μία με το χέρι, όχι με το φτυάρι και τις σάπιες. Και στο Ελλάντα που γλυτώνανε τα μεταφορικά τις είχανε 70 τις φράουλες.
    Και κατάλαβα αμετάκλητα πως θα τον ισοπεδώσουνε τον τόπο… διέλυσα αρραβώνα, γύρισα κι ήξερα πως δεν θα ξαναγυρίσει ποτέ η καλή εποχή εκεί. Υπ΄όψιν πως όταν πήγα όλοι λέγανε πως η ζωή ήταν το μισό ή το ένα τρίτο από αυτά που ήτανε μαθημένοι, κάπως όπως περιγράφουμε σήμερα τα χρόνια λίγο πριν τους Ολυμπιακούς της Αθήνας (αν κάνανε ΠΑΟΚτσήδικους αγώνες θάμαστε μια χαρά ! )

  15. sarant said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά σε όσες και όσους γιορτάζουν και ευχαριστω για τα πρώτα σχολια!

    9-12 Με πρόλαβε ο Δύτης (πάλι) στο ζαριφιλίκι. Το δίστιχο αυτό ακούγεται σε διάφορα τραγούδια.

  16. Avonidas said

    Καλημερα και χρονια πολλα στους εορτάζοντες.

    γι’ αυτό άλλωστε και η εκκλησία τούς θεωρεί ισαπόστολους, παραβλέποντας, καλώς ή κακώς δεν θα σταθούμε, ότι ο αυτοκράτορας δολοφόνησε τον γιο του και (με εντολή της μητέρας του) τη σύζυγό του.

    Ωωωωωχ, τι το θελες τωρα αυτό; Θα πέσει κατήχηση, οτι τα εκανε αυτα πριν γινει χριστιανος και μπουρου μπουρου μπουρου…

  17. Και φυσικά πρέπει να αναφερθεί η Ελένη του Σεφέρη ένα περισσότερο από εξαιρετικό ποίημα !!

    Και μια έμμεση αναφορά στο δικό μου Κωνσταντίνου και Ελένης (δεύτερο όνομα της κόρης μου)

    Κωνσταντίνου και Ελένης

    Σε τι διαφέρει άραγε
    απ΄τη ζωή, ο θάνατος
    πέρα από τις αισθήσεις ;
    Σε τι από τα ονείρατα
    η ζωή ;
    Μήπως σ’ αυτά
    δεν νοσταλγούμε
    νάμαστε μόνο θεατές ;

    Σε τι απ΄το θάνατο
    το πρωϊνό τ’ ονείρατο
    που στο μυαλό μας μένει καρφωμένο
    και δεν ζητά πραγμάτωση
    παρά να ξεθωριάσει
    στου ήλιου τ΄ανελέητο το φως ;

    Αδειο πουκάμισο
    η Ελένη μας,
    γιορτάζει με τον Κώστα

  18. Γς said

    11:

    >Στὰ Θερμιὰ ὑπάρχει τὸ ρῆμα κοστῶ ποὺ σημαίνει τροχάζω γιὰ ἄλογο

    Κοστώ για άλογο; Του Κώτσου του Ανακτος;

  19. Γιάννης Κουβάτσος said

    Χρόνια πολλά και καλά στις εορτάζουσες, στους εορτάζοντες και ιδιαιτέρως στον φίλο Κώστα. 😊

  20. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά στους/στις εορτάζοντες/ουσες.

    11 Δημήτρη, ίσως μια πιθανότητα να είναι το τρκ koşmak = τρέχω > koşturmak = κάνω κάποιον να τρέξει.

  21. πέθανε ο Χάρυ Κλυνν 😦

  22. sarant said

    21 Ελα ρε συ…. Πολύ στενοχωρηθηκα!

  23. spiral architect 🇰🇵 said

    Κάτι καλό δεν ακούς.

  24. Παναγιώτη Κ., δες τι έλεγε ο Σκαρλάτος Βυζάντιος στην εισαγωγή του γαλλοελληνικού λεξικού του τον καιρό του Όθωνα:

  25. # 21

    Ωχ ! κρίμα…

  26. για τον άνακτα και τους/τις νοσταλγούς του

  27. Νέο Kid said

    21. Κρίμα. Μεγάλος καλλιτέχνης στο είδος του. Μας μεγάλωσε με τις κασέτες του .τι ναπουμε για κατευόδιο; Το πιο ταιριαστό μάλλον.
    Ουγκαγκαμπούμ μπουμ γκι,γκαπακγούμ μπιρλιγκαγκά,αούγκιγκι αουγκικι, γκάπαλακαούγκαγκα!

  28. atheofobos said

    Επ΄ευκαιρία της γιορτής των Κωστήδων ο αξέχαστος σε μια σπαρταριστή εμφάνιση στο Κώστας Κώστα Show της Κύπρου

  29. Alexis said

    Χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες-εορτάζουσες!

    Θλίψη και κατήφεια βεβαίως για τον Χάρρυ Κλυν, έναν πραγματικά σπουδαίο και πολύπλευρο καλλιτέχνη 😦

  30. spiral architect 🇰🇵 said

    @26: Τα βασιλικά μακελέματα ξεκίνησαν με τον Όλιβερ Κρόμγουελ, συνεχίστηκαν με το Ροβεσπιέρο και κατέληξαν με το Λένιν. Για αναρχικούς δεν ξέρω.

  31. Γς said

  32. Alexis said

    Δεν βρίσκω πιο ταιριαστό και πιο συγκλονιστικό συνάμα τραγούδι για την Ελένη από αυτό:

  33. 33

  34. Alexis said

    Χρονοποιούσα γιατί άλλαξες (ελαφρώς) το χρηστώνυμό σου;

  35. Γς said

    26:

    >για τον άνακτα και τους/τις νοσταλγούς του

    Ελα βρε Κρόνη. Αντιβασιλικός είμαι.
    Μπορώ όμως να κάνω τα διάφορα με τον Ανακτα και το σόι του.
    Δες στις αναρτήσεις εδώ και στο ιστολόγιό μου.

    Στο κάτω κάτω ιστορία μας είναι.

  36. Πάνος με πεζά said

    Καλό ταξίδι στο σπουδαίο Χάρρυ Κλυνν, που πέρασε δύσκολα τελευταία χρόνια, όπως αρκετοί από τους ανθρώπους που μας χάρισαν γέλιο… Να, αμέσως αμέσως ο Φρέντι Γερμανός, που κι αυτός σαν σήμερα έφευγε το 1999, λέγοντας μάλιστα στο γιατρό του, με εκείνο το ιδιαίτερο χιούμορ του, «Μη φοβάσαι…θα το ξεπεράσεις !»

  37. nikiplos said

    Καλησπέρα… Έχω ξαναγράψει εδώ, αλλά δεν το θυμάμαι, για την εποχή που στην Αθήνα, ανήμερα Κωνσταντίνου και Ελένης, σήκωνες το ακουστικό και ήταν βουβό. Δεν μπορούσες να πιάσεις γραμμή από το φόρτο των τηλεφώνων για χρόνια πολλά. Αυτά πριν το 1995, όπου ήρθαν τα πρώτα ψηφιακά κέντρα της Ζήμενς. Δοθέντος ότι η σημερινή μέρα έχει τρεις εορτάζοντες Κώστες, Ντίνες και Ελένες, οπότε μάλλον θα είναι σήμερα οι πολυπληθέστερη ημέρα σε αριθμό εορταζόμενων.

    ***

    Για τον Χάρυ Κλυν, να προσθέσουμε πως πρωτοξεκίνησε από τα ταλέντα του Οικονομίδη, όπου βρέθηκε στην Αθήνα και δούλεψε ως κονφερασιέ. Μετά εμφανίστηκε στις ταινίες «Γάμος αλά Ελληνικά» και «201 Καναρίνια», έφυγε στην Αμερική, όπου έμεινε πάνω από 10 χρόνια και γύρισε το 1974. Από τα βιβλία του, μου είχε κάνει εντύπωση αυτό το ποίημα:

    ΘEΣΣAΛONIKH TOY AYΓOYΣTOY

    ….
    Kαι ο ήλιος διάπυρος
    Kαταψύχει την πόλη.

    Kαθώς
    H ελλειπτική πομπή των ανεστίων
    Διασχίζει
    Tην εγκατάλειψη των οδών
    Kαι την ερημία των παραθύρων.
    ….

    Για όποιον ενδιαφέρεται, είχε κι ένα μπλογκ:
    https://citizenklynn.wordpress.com/
    (Ζητώ συγνώμη εάν η παραπομπή στο μπλογκ του, αποτελεί για κάποιον κατάχρηση αυτού εδώ του ιστοχώρου)

    Προσωπικά, δεν μου άρεσε σε πολλά πράγματα, αλλά το είδος που υπηρέτησε (stand up comedy) ήταν το πιο δύσκολο.

  38. spiral architect 🇰🇵 said

    @38: […] σήκωνες το ακουστικό και ήταν βουβό […]
    Πσσσ, μεγάλε τι μας θύμισες! 🙂

  39. Νέο Kid said

    Και κάτι σχετικά άγνωστο ,νομίζω. Το Χάρυ Κλύν ήταν απλά το αντίθετο του Ντέρτυ Χάρυ (Dirty Harry) . O βρώμικος Χάρυ ζει ακόμη.

  40. Alexis said

    #38: Στο «Γάμος αλά ελληνικά» είναι καταπληκτικός στο ρόλο του αδερφού της Ξένιας Καλογεροπούλου που επιδίδεται στην εκμάθηση τρομπονιού! 🙂
    Εδώ η Καλογεροπούλου διηγείται το περιστατικό στον δικηγόρο της, παρουσιάζοντας το τρομπόνι ως …φλογέρα και τον Κωνσταντίνου ως σύζυγο-σατράπη που του την κάνει κομμάτια και την πετάει μέσα στη λεκάνη της τουαλέτας:

  41. spiral architect 🇰🇵 said

    Μην τον μελετάς κι αυτόν ρε Κίντο, όλο θανατικά παίζουν.

  42. Έτσι είναι; Εγώ νόμιζα ότι του έιχε μέινει από κάποτε που διαφήμιζε τη χλωρίνη Κλινέξ!

  43. Avonidas said

    και τ’ όνομά του συνταμών, καλείται τώρα: Κ/τίνος…

    Ε, παντως καλύτερα απ’ τους κουρα/δες…

  44. nikiplos said

    Κι ένα γλωσσολογικό από τον ίδιο:

    (ολίγον παλαιό, αλλά το χούϊ λέει μια παροιμία… για εκείνους που πάντοτε ανησυχούσαν ότι η γλώσσα χάνεται)

  45. cronopiusa said

    35

    δεν ξέρω πως έγινε και … ανατριχιάζω

    θα προσπαθήσω να το διορύσσω….

  46. nikiplos said

    κι αυτό εδώ σατιρίζει μια πραγματική σκηνή στην παλιά κι αλησμόνητη ΕΡΤ της καρδιάς μας.

    Ο καθηγητής Εμμ. Κριαράς, είχε εκπομπή για την ελληνική γλώσσα. Την έβλεπα ανελειπώς τότε. Σε μια από τις εκπομπές, οι ηχολήπτες τα μπέρδεψαν κι ακουγόταν από πίσω, ενώ ο καθηγητής μιλούσε κανονικά:
    «Έλα ρε μαλάκα! που ήσουν προχθές? Είχα πάει στο νησί ρε μαλάκα! Πάλι ρε μαλάκα?» κάπως έτσι ήταν αν δεν με γελάει η μνήμη μου… για λίγο και φευγαλαία αλλά πολλά κανάλια δεν υπήρχαν, οπότε η εκπομπή είχε γίνει βούκινο.
    Φυσικά δεν πέρασε απαρατήρητη από τον δαιμόνιο Χάρυ:

  47. Alexis said

    #40: Μα νομίζω ότι είχε παίξει σε ταινίες ως Χάρρυ Κλυν πριν εμφανιστεί ο Dirty Harry στον κινηματογράφο.
    Δεν έχω βρει όμως υλικό (π.χ. αφίσες, διαφημιστικά κλπ.) για να το επιβεβαιώσω. Όποιος μπορεί και δεν βαριέται…

  48. Νέο Kid said

    48. Οχι. Ο ντέρτι Χάρι βγήκε το 1971. Ο Β. Τριανταφυλλίδης γύρισε απ το αμερικα το 74 φέρνοντας στο ελλαντα το στάντ απ κομεντυ και τον κλην Χάρι. Το έχει πει ο ίδιος σε συνέντευξη του.

  49. Πέπε said

    Κωνσταντίνου και Ελένης είναι το πιο μεγάλο πανηγύρι των Αναστενάρηδων (τετραήμερο: αν δεν απατώμαι, από προπαραμονή μέχρι σαν αύριο). Στο ρεπερτόριο των τραγουδιών κυριαρχούν τα κωνσταντινολογικά, από τον Κωσταντίνο τον μικρό τον Μικροκωσταντίνο (ο χορός της πυροβασίας) μέχρι των Κωστή Βόιβοδα, το Δασκάλα πού ‘ν’ ο Κωσταντής και διάφορα άλλα, αρκεί να ‘χουν το όνομα μέσα.

    Οι αναστενάρικοι πληθυσμοί προέρχονται από μια συστάδα χωριών της Β. Θράκης στη Βουλγαρία, με κεφαλοχώρι και κύρια έδρα του εθίμου το Κωστή (ουδέτερο, αλλά το γράφουν με -η). Κωστελής ο κάτοικος. Μετά την ελληνοβουλγαρική ανταλλαγή πληθυσμών, μερικοί εγκαταστάθηκαν σε ήδη υπάρχοντα χωριά της Μακεδονίας και οι υπόλοιποι ίδρυσαν ένα καινούργιο χωριό, που κατοικείται αμιγώς από Κωστελήδες, και το είπαν Αγία Ελένη.

  50. Alexis said

    #49: Δεν έχω λόγο να το αμφισβητήσω εάν είναι έτσι. Ένα απλό κοίταγμα στους τίτλους της ταινίας π.χ. «Γάμος αλά ελληνικά» είναι αρκετό για να το ξεδιαλύνει. Εάν αναγράφεται ως Βασίλης Τριανταφυλλίδης το θέμα θεωρείται λήξαν.
    Όμως δεν βρίσκω πουθενά στο διαδίκτυο ολόκληρη την ταινία…

  51. Alexis said

    #51 (συνέχεια): Μπορεί να υπάρχει στα «κατεβασάδικα» ταινιών αλλά θα το ψάξω άλλη ώρα…

  52. Εδώ λέει ο ίδιος, στην αρχή: «Ονομάζομαι Χάρρυ Κλυνν». http://www.veoh.com/watch/v18899927ATebbB7D
    Η ταινία είναι του ’64.
    http://www.tainiothiki.gr/v2/filmography/view/1/470/

  53. Νέο Kid said

    53. Evidence talks, bullshit walks! Θα έπαιρνα όρκο ότι έχω ακούσει απ τον ίδιο ή το είχα διαβάσει σε συνέντευξη του αυτό με το Dirty Harry. Ίσως να έκανε απλά πλάκα, ο άτιμος…

  54. Να σου πω, κι εγώ όταν τόγραψες χάρηκα γιατί έβγαζε νόημα και έλυνε μια απορία χρόνων… που μάλλον θα μείνει τέτοια.

  55. Alexis said

    #53: Βρήκα κι εγώ την ταινία στο greek-movies.com.
    Στους τίτλους αναφέρεται ως Χάρυ Κλήν (έτσι με ήτα)

  56. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ως εορτάζων, ευχαριστώ όλες-ους για τις ευχές και ιδιαιτέρως τον Γιάννη Κ για την προσωπική αναφορά. Εύχομαι με τη σειρά μου στους συνονόματους και στις Ελένες και Κωνσταντίνες χρόνια τους πολλά!

    Την σημερινή, χαρούμενη για μένα μέρα , επεσκίασε η δυσάρεστη είδηση της φυγής του αγαπημένου Χ. Κλυν. Θα ζει μέσα στις καρδιές μας.

  57. Alexis said

    #56: Την ταινία «Γάμος αλά ελληνικά» (1964) εννοώ…

    https://openload.co/f/Vab1uins4Sc

  58. Γιάννης Ιατρού said

    Χρόνια πολλά σε όσες κι όσους γιορτάζουν σήμερα, και ιδιαίτερα στον αγαπητό Κώστα 🙂

    Για να θυμηθούμε κιόλας τα ιστορικά μας, για την Ελένη (του Μενελάου, βεβαίως βεβαίως) υπάρχουν δύο εκδοχές:

    Η πρώτη είναι αυτή του Ομήρου, η γνωστή κι απ’ τον Ηρόδοτο, που γράφει στις Ιστ. (1.4.2) για την υπόθεση, μεταξύ άλλων:

    ..τὸ μέν νυν ἁρπάζειν γυναῖκας ἀνδρῶν ἀδίκων νομίζειν ἔργον εἶναι,
    … δῆλα γὰρ δὴ ὅτι, εἰ μὴ αὐταὶ ἐβούλοντο, οὐκ ἂν ἡρπάζοντο…

    Η άλλη είναι αυτή που αναπτύσσει ο Ευριπίδης στο ομώνυμο έργο του (απ΄ όπου παίρνει και ένα δανειάκι ο Σεφέρης), με την αληθινή Ελένη στην Αίγυπτο να περιμένει τον Μενέλαο και μόνο μια οπτασία της στην Τροία με τον Πάρι (δηλ. η μεταγενέστερη εκδοχή του Στησίχορου, που αρχικά την έβριζε ο κακόψυχος, αλλά μετά μεταμελήθηκε κι επανόρθωσε…, διαχρονική συμπεριφορά 🙂 ).

    Πάντως διάσημη έγινε, όπως μας τα γράφει κι ο Νίκος στο σημερινό άρθρο 🙂

  59. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Αποτινάξτε τον επαρχιωτισμό σας και αισθανθείτε περήφανοι που προφανέστατα ο Κλιντ Ήστγουντ αντέγραψε / αντέστρεψε Βασίλη Τριανταφυλλίδη και εγεννήθη αυτοίς Ντερτιχάρης 🙂

  60. (α) # Χρόνια Πολλά σε εορτάζοντες, Κωνσταντίνους και Ελένες. Χρόνια Πολλά και στην …αναστεναράζουσα Κακαράσκα (όπερ εστί Αγία Ελένη). Θλίψη για την αποδημία του Χάρυ Κλυν!

    (β) «κοινές παραλλαγές, αλλά υπάρχουν πολύ περισσότερες, οι οποίες σήμερα κυρίως ως επώνυμα διασώζονται: Ντάντος και Νταντής, Ντούλας και Αντούλας, το ποντιακό Κωστίκας, ο Στάντης, ο Ντίνας και ο Ντούσιας, ο Γκούντας και ο Γκουντής…»

    # Παρ’ ημίν υπήρχε (ως όνομα και όχι ως επώνυμο) ο Γκοντίνος, ένας πρόσφυγας από την Ανατολική Θράκη.

    (γ) # Ανάμεσα στις Ελένες και η Ελένη του Γκατζογιάννη. Θυμάμαι κάποιους αριστερούς, όταν προβάλλονταν η ταινία, να στέκονται μπροστά στον κινηματογράφο και να προσπαθούν να εμποδίσουν τον κόσμο να μπει στην αίθουσα, δίκην παπάδων!

    (δ) 11, Δημήτρης Μαρτῖνος said: «…λίγο πρίν τὸ Δημοψήφισμα τοῦ 1974 γιὰ τὸ πολιτειακό. Εἶχαν προηγηθεῖ οἱ ἐκλογές στὶς 17/11/74 μὲ συντριπτικὴ νίκη τοῦ Καραμανλῆ (54%)».
    # Σε ένα από τα χωριά της περιοχής που ζούσα τότε, ο βασιλιάς είχε πάρει αρκετά περισσότερες ψήφους από τον Καραμανλή. Και μου έλεγε τότε ένας αριστερός: Για δες πρόοδο το χωριό μου!

  61. MA said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά και καλά στους/στις εορτάζοντες/εορτάζουσες

    Να θυμίσω και το Κωνσταντίνου και Ελένης του Σεβαστίκογλου

  62. Πάνος με πεζά said

    1960, Ταινία Σύγχυσις. Στους τίτλους, Χάρρυ Κλιν.

  63. takis#13 said

    » – ….φούμαρα και παραμύθια φάγαμε »
    – αυτοί φάγανε Χάρυ , εμείς φάε σκατά λαέ , Χάρυ »
    Από τον δίσκο Νάτιν Φάτιν
    Λυπηθήκαμε σήμερα…

  64. 63 Καταπληκτικό εύρημα! Σαν Μπάστερ Κίτον στο γελαστό του. Δεν ήξερα καν ότι έβγαιναν ελληνικές κωμωδίες μικρού μήκους το ’60, και μάλιστα βωβές. Ένα τέτοιο σύντομο φιλμάκι, στο στυλ του προπολεμικού βωβού, έχει ενσωματωθεί στα 201 καναρίνια.

  65. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @ΣτοΔγιαλοΧτηνος (#20). Πολὺ πιθανόν. Σ᾿ εὐχαριστῶ.

  66. ΚΩΣΤΑΣ said

    59 Ευχαριστώ, Γιάννη! Εγώ επιμένω ότι είσαι καλόψυχος, αλλά οι άλλοι… 🙂

    Αναστενάρια έχουμε και στον Λαγκαδά, τα διασημότερα πανελληνίως, επιτρέπεται και στους επισκέπτες να δοκιμάζουν στα κάρβουνα…

  67. ΣΠ said

    Καλημέρα και Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες και τις εορτάζουσες (υπάρχουν;) του ιστολογίου.

    Λυπήθηκα για τον Χάρρυ Κλυνν. Για το ψευδώνυμό του τον είχα ακούσει στην τηλεόραση να λέει ότι το επέλεξε επειδή μοιάζει ηχητικά με το «Έρολ Φλυν».

  68. Ριβαλντίνιο said

    Η Αγία Ελένη δεν έδωσε εντολή να δολοφονηθεί η Φαύστα :

    Στην Επιτομή του Αυρήλιου Βίκτωρα διαβάζουμε ότι αυτό που ώθησε τον Κωνσταντίνο να ερευνήσει τα γεγονότα και να ανακαλύψει την αθωότητα του Κρίσπου ήταν η μητέρα του Ελένη, η οποία επέκρινε πολύ αυστηρά το γιο της για τη δολοφονία του εγγονού της (Aurelius Victor, Caes. 41.11-12).

    https://el.wikipedia.org/wiki/Φαύστα

    Ψευδοκωδινός : Ελένη δέ η μήτηρ του Μεγάλου Κωνσταντίνου, μη φέρουσα τήν του νέου άδικον αναίρεσιν, ήδη της του Καίσαρος αξιωθένος τιμής, ηδολέσχει επί τη ακρίτω αποφάσει τούτου. Διό καί μεταμεληθείς ο τούτου πατήρ επένθησεν ημέρας τεσσαράκοντα , μη λουσάμενος όλως το σώμα , μηδ’ επί κλίνης πεσών. Εποίησε δέ καί τήν στήλην αυτού εξ αργυρού καθαρού, επιχρυσώσας εν μέρει , τήν δέ κεφαλήν εκ χρυσίου τελείου , επιγράψας εν τω μετώπω ούτως «ο ηδικημένος υιός μου». Ταύτην δέ ποιήσας μετάνοιαν πολλά καί τόν Θεόν εξελιπάρησεν , ίνα αφεθή αυτώ τό αμάρτημα.

    https://archive.org/stream/georgiicodiniex00lambgoog#page/n82/mode/2up

    Πιο αναλυτικά εδώ :
    «Μέγας Κωνσταντίνος, Κρίσπος και Φαύστα»
    http://www.oodegr.com/neopaganismos/sykofanties/krispos1.htm

    απόσπασμα από βιβλίο που νομίζω ότι διαβάζουν κάθε χρόνο τέτοια εποχή στον ραδιοφωνικό σταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας.

    Για μένα τα πράγματα έγιναν ως εξής. Η Φαύστα έβλεπε πως θα την πάθαινε σαν την αδελφή της Θεοδώρα. Θεοδώρα και Φαύστα ήταν κόρες του Μαξιμιανού τις οποίες πάντρεψε ( όχι την ίδια στιγμή ) με τον Κωνστάντιο Χλωρό και τον Μέγα Κωνσταντίνο αντίστοιχα – πατέρα και γιό δηλαδή – υποχρεώνοντάς τους να χωρίσουν τις πρώτες τους γυναίκες, την Αγία Ελένη και την Μινερβίνα αντίστοιχα. Όμως τον Κωνστάντιο Χλωρό διαδέχτηκε ο γιός της Αγίας Ελένης και όχι κάποιο από τα παιδιά της Θεοδώρας. Βλέποντάς το αυτό η Φαύστα πίστεψε ότι την ίδια τύχη περίμεναν και τα δικά της παιδιά και ότι τον Μέγα Κωνσταντίνο θα διαδεχόταν ο Κρίσπος, ο γιός που είχε δηλαδή από τη Μινερβίνα. Συκοφάντησε λοιπόν τον Κρίσπο πως της την έπεσε. Ο Μέγας Κωνσταντίνος την πίστεψε γιατί παλαιότερα η Φαύστα είχε δώσει στεγνά και τον ίδιο της τον πατέρα για συνωμοσία. Δεν πίστεψε λοιπόν ότι μπορούσε να έλεγε ψέματα. Ο Κρίσπος εκτελέστηκε δυστυχώς, αλλά η Αγία Ελένη βοήθησε τον Μ. Κωνσταντίνο να ανακαλύψει την αλήθεια και έτσι αναγκαστικά εκτελέστηκε και η Φαύστα, η οποία τελικά παρά τον θάνατό της πέτυχε τον σκοπό της , αφού οι γιοί της διαδέχτηκαν τον Μ. Κωνσταντίνο.

    Υ.Γ. Avonidas,
    κράζεις ;
    Θαυμάζεις ! 🙂

    _______________________________________________________

    Χρόνια πολλά στον ΚΩΣΤΑ και σε όλους που γιορτάζουν !

  69. Ριβαλντίνιο said

    Για μερικούς βυζαντινολόγους ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ήταν ο ΙΒ΄και ο Κωνσταντίνος Λάσκαρις, αδελφός του Θεοδώρου Α΄Λάσκαρι , ο ΙΑ΄.

    Να πούμε ότι κατά μια άποψη τον Διχασμό δεν τον έφερε ο Κωνσταντίνος ο Α΄ή ΙΒ΄, αλλά ο Βενιζέλος που έφερε τους Αγγλογάλλους στην Θεσ/νικη παρά την ουδετερότητα της χώρας και ότι τα Ιουλιανά τα προκάλεσαν ουσιαστικά οι Παπανδρέηδες με τον ΑΣΠΙΔΑ τους.

  70. Alexis said

    #69: Βυζαντινό παρασκήνιο που λένε! 🙂

    #69, τέλος: Επιτέλους θα το γράψει κάποιος σωστά; «όλους όσους γιορτάζουν»! 😆

  71. Ριβαλντίνιο said

  72. leonicos said

    μέσω του εις την πόλιν, και το σημερινό τουρκικό Istanbul

    παρετυμολογείς. Τα έχουμε ξαναπεί, αλλά περιμένω το άρθρο.

    Αλλά ότι η κατ’ εξοχήν πόλη είναι η Πόλη, είναι αναμφισβήτητο

    κι ήσουν εσύ Πόλη, ώ Πόη
    και ήταν τες γης το περιβόλι
    κι ηταν όπου σε μια δόξα
    των εθνώνε ταίριαζαν οι πόλοι
    και όπου βάρβαροι δυσκολοταίριαστοι….

  73. leonicos said

    Ακ’οα λυπάμαι που δεν είδα το υπ΄ροχο διήγημα του Μαρτίνου από χθες

  74. Νεσταναιος said

    10.

    Το «ελιά ελιά» είναι ελληνικό. Το «Κώτσο βασιλιά» είναι … ξένο.

  75. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και ιδιαίτερα στον Κώστα του ιστολογίου.

    Πάει κι ο Χάρυ Κλυν, τεράστιο και δυσαναπλήρωτο το καλλιτεχνικό κενό που αφήνει.

  76. ΣΠ said

    Δημοφιλές είναι το Έλενα και οι παραλλαγές του και στις σλάβικες γλώσσες.

    Στα Ρώσικα είναι Елена, λατινογράφεται Yelena και προφέρεται Γελένα.
    Στα Σέρβικα είναι Јелена, λατινογράφεται Jelena και προφέρεται Γέλενα.

  77. ΣΠ said

    Μικρός θυμάμαι ότι είχα απορήσει που είδα να γράφεται ο τότε βασιλιάς ως Κωνσταντίνος ΙΓ’. Μου το εξήγησαν βέβαια ότι μετράνε και τους βυζαντινούς αυτοκράτορες.

  78. ΣΠ said

  79. ΣΠ said

  80. ΣΠ said

  81. ΣΠ said

  82. Κιγκέρι said

    Μόλις θυμήθηκα κι ένα τραγουδάκι του Κόκοτα που έλεγε
    «..κι όλοι που σε ξέραν Κωσταντίνα
    σε φωνάζουνε Ναντίν»

  83. ΣΠ said

    68
    Εδώ πώς βγήκε το «Χάρρυ Κλυνν» (στο 2:04)

  84. dryhammer said

    83. αυτό εννοείς

  85. gpoint said

    Ασχετο μεν αλλά αρκετά έχω ακούσει εδώ μέσα… κι άλλος τα βάζει με την κυβέρνηση περί τα αθλητικά και δεν είναι ΠΑΟΚτσής, ούτε δεμένος με την Ν.Δ.

    http://www.sdna.gr/podosfairo/superleague/article/469137/den-tha-eimaste-emeis-oi-malakes-gia-na-eynoithei-i-aek-sto

  86. Πέπη said

    Νεοφιλελέδικη ξεφτίλα: Ο νύν διευθυντής του «Φιλελεύθερου» και πρώην διευθυντής των «Νέων», Παναγιώτης Λάμψιας, είναι αργόμισθος του Δημοσίου. Έχει διοριστεί το 1989 στον ΟΑΕΔ από την Οικουμενική του Ξενοφών Ζολώτα και εισπράττει πάνω από 25 χρόνια το μισθό του χωρίς να πατάει στη δουλειά

  87. Γιάννης Ιατρού said

    67α Κώστα, άστους, τους έχω ετοιμάσει ιό, μόλις θα το γράφουν θα τους βγαίνει μήνυμα στο «έξυπνο» κινητό τους «εγώ αυτή τη μαλακία δεν την ποστάρω, άντε γ%$^#@&σου 🙂

    69: Ρίβα, για τις μετέπειτα Ελένες και Κων/νους θα σου απευθύνει «χαιρετισμό-αφιέρωμα» ο καπετάνιος, stay tuned 🙂

  88. Jimakos said

    Χρόνια πολλά στις εορτάζουσες και τους εορτάζοντες φίλους του ιστολογίου!

    Άσχετο, αλλά με αφορμή το ποστ του Alexis (#55) για τους τίτλους αρχής του «Γάμος αλά Ελληνικά», εκτός του ότι όντως αναφέρεται ως Χάρυ Κλην, παρατηρώ ότι ο Γιώργος Κωνσταντίνου γράφεται «ΚωΣταντίνου» (ακριβώς αυτό που έλεγες Νικοκύρη στο άρθρο), ενώ και η Κατερίνα Γώγου ως «Καίτη Γώγου». Έτσι για την ιστορία αυτά…

  89. 84 Τι ωραία συνέντευξη!
    Στο 8’24» λέει για την ταινιούλα μικρού μήκους που έβαλε ο Πάνος με Πεζά στο #63

  90. nikiplos said

    @71, @69… Πόθεν βυζαντινό?
    Ρωμαίοι, μέσα από τη Ρώμη ήταν οι άνθρωποι… 🙂

  91. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πράγματι, το Κώστας τείνει να εξαφανιστεί στις νεότερες γενιές. Κωνσταντίνος και μόνο Κωνσταντίνος. Ας μη σχολιάσω, μέρα που ‘ναι, για τη φούντα και το μαργαριτάρι, ας μην γκρινιάξω με τα νέα ζευγάρια που τους κακοπέφτει το όνομα της γιαγιάς και έχουμε πήξει στη Νεφέλη και τη Δανάη, ας ρωτήσω μόνο: γιατί άραγε μόνο ο Κώστας έγινε Κωνσταντίνος και οι άλλοι έμειναν Γιάννης (πλην εξαιρέσεων), Γιώργος, Δημήτρης, Νίκος, Βασίλης (πλην εξαιρέσεως); Να φταίει το αυτοκρατορικό μεγαλείο;

  92. Γιάννης Κουβάτσος said

    92: Ποιον Καπετάνο εννοεί, τον Παντελή ή τον Κώστα; Και γιατί σφαγείς; Και γιατί την ταινία κι όχι το βιβλίο; Τσακωμένος με το διάβασμα ο Θανούλης, ε;

  93. Ηπειρώτης said

    Αφού προαναγγέλθηκε (σχ. 88) ότι θα ασχοληθεί άλλος με την Αγία Ελένη, ας ασχοληθώ εγώ με την Ωραία Ελένη…

    1) Στον 2ο τόμο των «Γεωγραφικών» του (βιβλίο Θ΄ – Αττική), ο Στράβων αποκαλύπτει ότι η Μακρόνησος (που παλιά λεγόταν Κρανάη) ονομάστηκε από τους αρχαίους Έλληνες «ΕΛΕΝΗ», επειδή εκεί πρωτοσυνουσιάστηκαν ο Πάρις και η Ωραία Ελένη, ενώ μετέβαιναν από την Σπάρτη στην Τροία:

    «Πρόκειται δε της παραλίας ταύτης, προ μεν του Θορικού και του Σουνίου, νήσος Ελένη, τραχεία και έρημος, παραμήκης όσον εξήκοντα σταδίους το μήκος. Ής φασι μεμνήσθαι τον Ποιητήν, εν οίς Αλέξανδρος λέγει προς την Ελένην: ουδ’ ότε σε πρώτον Λακεδαίμονος εξ ερατεινής έπλεον αρπάξας εν ποντοπόροισι νέεσσιν, Νήσω δ’ εν Κρανάη εμίγην φιλότητι και ευνή. Ταύτην γάρ λέγει Κρανάην την νύν Ελένην, από του εκεί γενέσθαι την μίξιν»

    2) Η Ωραία Ελένη είναι η πρώτη γυναίκα στην Παγκόσμιο Λογοτεχνία για την οποία χρησιμοποιήθηκε το ρήμα «γαμώ» στην ενεργητική φωνή, αντί της παθητικής όπως ταιριάζει στις γυναίκες. Στα «Αποσπάσματα Ελλήνων Τραγικών» (κεφάλαιο …«Αδέσποτα») καταγράφεται η περίφημη φράση του Ηρωδιανού:

    «εγάμησεν Ελένη τον θεοίς στυγούμενον» (= γάμησε η Ελένη αυτόν που μισούσαν οι θεοί).

    Ακριβώς από κάτω, εξηγεί ο σχολιαστής ότι πρόκειται περί Σολοικισμού: «Γίνεται σολοικισμός, όταν τις τω πάσχοντι ενεργητικόν ρήμα περιάψη, οίον εγάμησε – στυγούμενον. Έδει γάρ το παθητικόν τη γυναικί περιάψαι: εγάμησεν – εγήματο»!..

  94. Πω-πω! σκανδαλιστήκαμε!

  95. Γιάννης Ιατρού said

    95: Πολύ γραμματική ρε παιδί μου!

    Κι εδώ μια παμπάλαια άμα τε γλωσσολογικά ενδιαφέρουσα (Ἀπειρ ==> Ηπειρ) αναφορά στη «γραία Ηπειρώτισσα» που βρήκα [Οδύσσεια, 7.9-10], αλλά επί εβδομάδες μας αποκρύπτεις επιμελώς!!:


    αὐτὴ δ’ ἐς θάλαμον ἑὸν ἤϊε· δαῖε δέ οἱ πῦρ
    γρηῢς Ἀπειραίη, θαλαμηπόλος Εὐρυμέδουσα,
    τήν ποτ’ Ἀπείρηθεν νέες ἤγαγον ἀμφιέλισσαι,
    Ἀλκινόῳ δ’ αὐτὴν γέρας ἔξελον, οὕνεκα πᾶσι
    Φαιήκεσσιν ἄνασσε, θεοῦ δ’ ὣς δῆμος ἄκουεν·

    [μετάφραση Κακριδή-Καζαντζάκη]
    Κι αυτή στην κάμαρα της τράβηξε· φωτιά κει μέσα βρήκε,
    που η γριά απειρώτισσα Ευρυμέδουσα της είχε ανάψει, η βάγια.
    Την είχαν δρεπανόγυρτα άρμενα φερμένη απ΄ την Απείρη
    παλιά, και του Αλκινόου τη διάλεξαν γι΄ αρχοντομοίρι, που ήταν
    σε όλους τους Φαίακες ρήγας, κι ως θεό τον άκουγεν ο κόσμος.

    Εάν προκληθώ …. 🙂

    …Α, και μιάς και το έθιξες το θέμα (#88β), πρόλαβα κι έριξα μια κλεφτή «ματιά» στο κείμενο που ετοιμάζει ο καθ’ ου 🙂
    Γράφει, εκτός άλλων, και κάτι τέτοια παλαβά:
    …να έχει δολοφονήσει πεθερό, κουνιάδο, γιό, γαμπρό, εγγονό, και σύζυγο (εκτός των άλλων) και να τον έχουν ανακηρύξει «Άγιο …» με την δικαιολογία ότι τα εγκλήματα έγιναν πριν βαπτιστεί Χριστιανός οπότε υπόκεινται σε σύντομη παραγραφή…

  96. 94 Είναι λίγο ακατοίκητο το ρετιρέ του Θανούλη.

  97. atheofobos said

    Το Χάρι Κλιν ήταν από την αρχή το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο πολύ πριν να πάει στην Αμερική. Όπως γράφω στο ποστ μου
    ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΚΑΠΟΤΕ…
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2017/10/blog-post_3.html
    Θυμάμαι δε ένα μοναδικό νεαρό που παίρνοντας το μικρόφωνο στα χέρια μόλις ανέβαινε στην σκηνή, κατάφερνε να μιμείται διάφορους ήχους μεταξύ των οποίων μεγάλη επιτυχία είχε η μίμηση του τραίνου, Ήταν ο Χάρι Κλιν!

  98. ΣΠ said

    99
    Στο βίντεο στο 84 λέει ο ίδιος ότι το «Χάρρυ Κλυνν» βγήκε το 1950 όταν ήταν 10 χρονών. Πάντως η ιστορία με τον Dirty Harry είχε ακουστεί. Π.χ.
    http://www.gazzetta.gr/plus/perierga/article/1232209/etsi-vgike-harry-klynn

  99. […] […]

  100. Yannis Choupas said

    Κ ένας άλλος μεγάλος κ τρανός Κωνσταντίνος (ο μπογδανος) μας ενημέρωσε σήμερα ότι η επικρατούσα θεωρία για την ετυμολογία του ονόματος του μπορεί να είναι βέβαια τα περί constantia κλπ. ΑΛΛΑ το constantia κατά κάποιους (;;;!!) βγαίνει από το κο (που σημαίνει εδώ;;;;;!!!) και το ίστημι, κ κατέληξε ότι δλδ κ αυτό υπάρχει πιθανότητα «από μας να το’χουν πάρει»

  101. sarant said

    Μόλις επανήλθα στη βάση μου, ευχαριστώ πολυ για ολα τα σχόλιά σας.

    Αναπόφευκτα, ο θάνατος του Χάρι Κλιν κυριάρχησε αλλά το ιστολόγιο δεν μπορει να ξεχρεώσει έτσι εύκολα κι έτσι και το αυριανό άρθρο θα είναι μνημόσυνο.

  102. Πέπε said

    @93:
    > > …τους κακοπέφτει το όνομα της γιαγιάς και έχουμε πήξει στη Νεφέλη και τη Δανάη…

    Για τη γιαγιά, διαφωνώ κάθετα. Η ανθρωπότητα πρέπει να προοδεύει, δεν είναι δουλειά αυτή να ανακυκλώνονται εσαεί τα ίδια ονόματα – έτσι άλλωστε φτάσαμε στο αδιέξοδο που περιγράφουν μερικά σχόλια της χτεσινής ανάρτησης, για χωριά όπου όλοι έχουν τα ίδια ονόματα και χρειάζεσαι το παρατσούκλι για να συνεννοηθείς.*

    Όσο για τη Νεφέλη, δε διαφωνώ τόσο κάθετα, βασικά κι εγώ την κοροϊδεύω αυτή τη μανία, αλλά αναγνωρίζω ένα ελαφρυντικό:

    Είναι απλώς μια μόδα. Για όσους ακόμη δεν την έχουν συνηθίσει, είναι τόσο αστεία όσο κι οι παλιότερες μόδες που πλέον είναι ντεμοντέ. Έναν καιρό όλα τα ονόματα διασκευάζονταν σε Κική, Φιφή κλπ., πράγμα που σήμερα δε μας φαίνεται ωραίο. Υποθέτω ότι κι όταν πρωτοβγήκαν αυτά τα ονόματα δε θα φαίνονταν ωραία στους παλιότερους. Την κάθε μόδα την ξεκινάνε μερικοί πρωτοπόροι για να ξεχωρίζουν, και την ακολουθούνε οι μάζες για να μην ξεχωρίζουν.

    _________________

    * Μερικά νησιώτικα ενδεικτικά:

    α) Στους Φραγκοσυριανούς το έθιμο για τα αγόρια δεν είναι να παίρνουν το όνομα του παππού αλλά, ακόμη χειρότερα, του πατέρα (ευτυχώς μόνο το πρώτο αγόρι, όχι όλα!). Έχω τύχει λοιπόν σε παρέα που 7-8 άτομα λέγονταν όλοι Γιάννης Φρέρης του Ιωάννου.

    β) Παρουσίαση ζυγιάς παραδοσιακών μουσικών (Αξώτες) σε φεστιβάλ: «Και τώρα, στην τσαμπούνα ο Γιάννης Πιτυλάκης ή Μπαφοϊάννης, και στο τουμπάκι ο Γιάννης Πιτυλάκης ή Μπαφοϊάννης»!

    (Μιας και πρόκειται για πραγματικά ονόματα και παρατσούκλια, όποιος τυχόν τους ξέρει ας έχει υπόψη του ότι το σχολιάζω με αγάπη κι όχι χλευαστικά…)

  103. sarant said

    38 Είχε κι άλλο ένα μπλογκ με επίκαιρο πολιτικό σχολιασμό (ή αναδημοσιεύσεις άρθρων)

    60 τέλος 🙂

    63 !!!

    70 Είχε δώσει διχαστικό δειγμα γραφής ο Κ/τίνος όταν τάχα για λόγους υγείας παρέτεινε επί μήνες την ηττημένη στις εκλογές κυβέρνηση των εθνικοφρόνων.

  104. sarant said

    92 Κι είναι αυθεντικό, ε;

    102 Πορτοκαλίζει και ο Μπογδανος; Πού έχει εκπομπή;

  105. cronopiusa said

  106. Κουτρούφι said

    Για να συνεχίσουμε στα Θερμιά. Στον Άγιο Κωνσταντίνο : https://www.youtube.com/watch?v=pIfRf_qfZ8g (το έχουμε ξαναβάλει;)
    Σε εκτέλεση που ξέρω ότι συμπαθεί ο Δ. Μαρτίνος.

  107. Γς said

    Γεια σου ρε Κωστούλα της οδού Γραβιάς του Κοπανά στο Βύρωνα. Της γειτονιάς μας,

    Χρόνια σου πολλά!

    Και σ έχω χάσει τα τελευταία 65 χρόνια.

    Γιάννης.
    Ο νταμαροσκοτωμένος

  108. Άσχετος said

    με τόσα ασμάτια από και για κώστηδες κι ελένες ας στείλω κι εγώ ένα παλιό κι αγαπημένο:

  109. ΓιώργοςΜ said

    Καλησπέρα, χρόνια πολλά κι από εμένα στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες!

  110. Γς said

    109:

    Και στην Ελενα. Της Ελενας. 74 χρόνια.

    Το μαιευτήριο

  111. Αιμ said

    » είχα τρεις καλούς φίλους που λέγονταν, αντίστοιχα, Κώστας, Ντίνος και Κωστής, αλλά φαντάζομαι πως αν αποκαλέσετε έτσι κάποιο σημερινό πιτσιρίκι μπορεί και να σας αγριοκοιτάξει η μαμά του »

    Τι λες τώρα ! Εμένα μ’ αγριοκοίταζε που έλεγα τον Φίλιππο Φίλιππα 🙂

  112. cronopiusa said

  113. Γιάννης Κουβάτσος said

    102: Ε, δεν είναι εμπόδιο στη γενικότερη πρόοδο το να τηρούνται και κάποιες ανώδυνες παραδόσεις. Ιδίως όταν τις εγκαταλείπουμε για χάρη ψωνίστικων επιταγών της μόδας με μια μεγάλη δόση νέου τύπου αρχαιοπληξίας. 😊

  114. Πέπε said

    Στην Γ’ Γυμνασίου έχει ένα μάθημα που ο τρέχων τίτλος του είναι «Ελένη». Ο επίσημος είναι βέβαια Αρχαία Ελληνική Λογοτεχνία από μετάφραση, αλλά το κείμενο με το οποίο ασχολούμαστε το μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς είναι η Ελένη του Ευριπίδη. Τώρα τελευταία λοιπόν η μόδα είναι να το λένε Έλενα, π.χ. «κύριε πότε θα γράψουμε Έλενα;».

    (Γενικότερα αυτό το όνομα μαθήματος δίνει αφορμή για διάφορα μισοευτράπελα, π.χ. να βλέπεις ετικέτα «Τετράδιο Ελένης». Και μόνο που τη λένε Ευριπίδου Ελένη άλλωστε, σχεδόν σαν ονοματεπώνυμο σημερινού κοριτσιού…!)

  115. Πέπε said

    @115:

    Καθόλου ανώδυνη δε θα την έλεγα. Του κόσμου οι καβγάδες κι οι παραξηγήσεις έχουν γίνει, όταν δεν τηρείται ενώ υπάρχει ή όταν δεν τηρείται έτσι όπως το ερμηνεύει ο καθένας. Όλα αυτά δε θα γίνονταν αν το έθιμο δεν υπήρχε ολωσδιόλου: τρέφει εγωιστικές προσδοκίες.

    (Τέλος πάντων… Εμείς λέμε, αλλά σε δυο γενιές από τώρα που θα είναι γεμάτος ο κόσμος Νεφέλες και Ορφέηδες που επιπλέον θα το ‘χουν από τη γιαγιά τους και τον παππού τους, δε θα ‘ναι κανείς από τους δυο μας ευχαριστημένος!)

  116. Alexis said

    #91: Φυσικά. Αστειεύομαι. Από μέσα από τη Ρώμη όμως, γκάγκαροι Ρωμαίοι! 🙂

    #63: Μπορεί να θεωρηθεί υπερβολικό ή μεγαλόστομο αυτό που θα πω, αλλά αν είχε ζήσει την εποχή του βωβού, θα μπορούσε να ήταν ισάξιος ή και καλύτερος του Τσάρλι Τσάπλιν!
    Αλλά ας μην πούμε άλλα να μην κάψουμε και το αυριανό…

  117. Μαρία said

    Για το Δύτη.
    Στην εκπομπή, που προβλήθηκε το 1987, ο Διονύσης Σαββόπουλος φιλοξενεί τον Χάρρυ Κλυνν και μαζί επιχειρούν μια χιουμοριστική προσέγγιση της ιδιωτικής τηλεόρασης. http://www.ert.gr/arxeio-afierwmata/sti-mnimi-toy-charry-klynn-21-ma%ce%90oy-2018/

  118. Γς said

    119:

  119. Πέπε said

    @114:
    Αυτός είναι ο χορός της πυροβασίας που έλεγα στο #50, μόνο που εδώ η εκτέλεση είναι πολύ εξευγενισμένη. Μουσικά καλή ωστόσο, πρέπει να παραδεχτώ, και -όσον ένεστι- πιστή.

    @67:
    Δε νομίζω ότι σε κανένα άλλο χωριό απαγορεύεται να πατήσουν τα κάρβουνα οι ξένοι. Απλώς σε ορισμένα δεν ενθαρρύνεται η τουριστική παρατήρηση. (Δηλαδή, άμα σε πιάσει ο Άγιος και σηκωθείς να πατήσεις, θα γίνει δεκτό μετά χαράς, αν όμως πας να δοκιμάσεις έτσι για να δεις αν καίει, όχι.)

  120. Κουτρούφι said

    Σαν κατέβαινε τα βράδια η Ελενιώ για το χωριό
    λόγια ήταν κι όλο γλύκες με του τσέλιγγα το γιο.
    —————————————————————
    κι έτσι όπως εμεθούσαν στην πλαγια τη σκοτεινή
    έχασε η Ελενιώ ένα βράδυ το σγουρόμαλλο τ’ αρνί
    —————————————————————-

    Ελενώ, Ελενιώ κλαίει το χωριό μαζί σου
    που σου κλέψαν το σγουρό, το σγουρόμαλλο τ’ αρνί σου https://www.youtube.com/watch?v=rgpnWieDT1M

    ..νίσου νίσου νίσου νίσου, το σγουρόμαλλο τ’ αρνί σου

  121. Corto said

    Χρόνια πολλά σε όλους όσους γιορτάζουν, παρόντες και απόντες!

    Έρδε Κώτσο, (επευφημίες για την επάνοδο του Κωνσταντίνου του Α’ στην διώρυγα της Κορίνθου) στο 26.30 περίπου.

  122. Πέπε said

    122:
    Ρε του τσέλιγκα τον γιο! Βαθιά ταξικό τραγούδι…

  123. Πέπε said

    124
    Βαθιά ταξικό > ωραία εξυπνακίστικη κλισεδούρα. Λέμε συνήθως «βαθιά πολιτικό» ή ό,τι άλλο παρόμοιο προκειμένου για πράξεις που δε φαίνονται και τόσο πολιτικές, αλλά φταίει που είστε ζώα και δεν αντιλαμβάνεστε την κρυφή πολιτική τους διάσταση, καθήστε λίγο να σας εξηγήσω εγώ που τα πιάνω κάτι τέτοια βαθιά.

  124. cronopiusa said

  125. Βασίλης Ορφανός said

    Ερώτημα για τον Δύτη, με αφορμή το 11.
    Το ρ. κοστώ θα μπορούσε να προέρχεται από τον αόριστο του τουρκικού ρ. koşmak ;
    Στο Ιστορικό Λεξικό της Ποντικής Διαλέκτου του Άνθιμου Παπαδόπουλου (Α, 472) βρίσκω το ρ. κοστουρεύω (με παχύ σ) = «Δίδω ταχίστην φοράν εις άλογον, ελαύνω τάχιστα», από το τουρκ. koşturmak.

  126. Κουτρούφι said

    12. Παρακάτω: «Θέλουμε τον Κώτσο μπερμπάντη βασιλιά να βρίζει το σταυρό μας μαζί και παναγιά». Σπιτσλες…..
    124, 125. Πάντως, «αν δεν ήτανε αυτός θα της το ‘κλεβε ένας άλλος».
    (τσέλιγκας και όχι τσέλιγγας, λοιπόν).

  127. sarant said

    123 Σκέφτηκα μήπως ειναι ζωντανός ο ήχος 🙂

  128. Corto said

    128:
    Ναι, είναι εντυπωσιακό. Πιστεύω ότι είναι κατά κάποιον τρόπο μία παραλλαγή του αλανιάρικου:
    «Κασίδη τον εθέλω γω/ τον αγαπητικό μου
    να βάζει λάδι στα μαλλιά/ να βρίζει το Θεό μου»
    κλπ

    129:
    Ε, όχι ο ήχος…αλλά οι εικόνες από τον Ισθμό είναι αυθεντικές . Επίσης στο 24.51 περίπου ακούγεται αρβανίτικο τραγούδι (εκεί που πανηγυρίζουν για τις εκλογές), ενδεχομένως από τον Παπασιδέρη.
    Ήταν πολύ ωραία αυτή η εκπομπή της ΕΡΤ (Πανόραμα του αιώνα).

  129. leonicos said

    @18 Αν συνεχίσεις τις χαζομάρες, θ’ αρχίσω να σε επαινώ. Χρειαζότανε; Σου έλειψε;

  130. loukretia50 said

    H Ελένη σίγουρα δεν έχει ανάγκη από παινέματα, τόσοι ποιητές τη λάτρεψαν, όπως ο Άρης Δικταίος
    στη δική του ΕΛΕΝΗ:
    «Πού θα σε βρω;
    …….
    Έρημε κύκνε
    και κρίνο και τραγούδι, σε γνωρίζω εσένα,
    μνήμη, πρωτεϊκή μνήμη, κύκνε, κρίνο,
    τραγούδι του παλιού καιρού, αχνό καλοκαίρι
    της ανταρσίας της Κρήτης, καλοκαίρι, μνήμη,
    που δε θα μάθεις τ’ όνομά μου παρά μόνο
    στο έναστρο μέτωπο του απόγονού μου, ω αγόρι
    της γενιάς μου, ω φωνή μελλούμενη, αίμα
    της Ελένης, ω Ελένη, ω Ελένη, Ελλάδα, μέθη
    πρώτη, αιώνια, όσο κι ο κρίνος, όσο ο κύκνος
    γεννιέται στο τραγούδι των χειλιών μου,
    πέρα απ’ τη γη, απ’ το θάνατο, απ’ την ανταρσία
    της Ελένης, πέρα από μένα κι απ’ τον κόσμο,
    καθώς ανώφελο τραγούδι, ως κρίνο, ως κύκνος
    ανώφελος, ω μέθη, μέθη, μέθη, της Ελένης!»

    ‘Ομως και πολλοί τη μίσησαν ή θέλησαν να καταστρέψουν την ομορφιά και τα νιάτα της.

    Στους νεκρικούς διαλόγους του Λουκιανού εμφανίζεται το κρανίο της, ( άλλο αν ο Ερμής τα γυρίζει λίγο στο Μένιππο, στο στυλ : ‘ μην τη βλέπεις πώς κατάντησε… ήταν αυτή κάποτε…).

    Δεν είχε ασχοληθεί ο πατήρ Σαραντάκος με το Λουκιανό ? Αν υπάρχει κάτι σχετικό, θα εκτιμούσα ιδιαίτερα μια παραπομπή.

  131. leonicos said

    @20

    είναι πολύ πιο πιθανό από μια πιθανότητα.

    εκτός κι αν έχουν κοινή καταγωγή αλλα είναι ανεξάρτητες αναπτύξεις, μόνο και μόνο για να εξηγηθεί το ‘τ’ που σιγήθηκε στην τρκ

  132. Ιστοριοδίφης said

    Πάντως, ο Κωνσταντίνος Σάθας στη σελ. 136 του 7ου Τόμου της «Μεσαιωνικής Βιβλιοθήκης» του λέει ανοιχτά πως (σύμφωνα με τους χριστιανούς χρονογράφους της εποχής με πρώτο και καλύτερο τον θείο της άγιο Ευσίγνιο [γιορτάζει 5 Αυγούστου]) η Αγία Ελένη ήταν μία ευτελής εταίρα από τη Δρεπάνη της Βιθυνίας, όπου εργαζόταν ως σερβιτόρα στο πανδοχείο του μπαμπά της. Εκεί τη συνάντησε ο Κωνστάντιος Χλωρός, συνουσιάστηκαν εκτός γάμου και γεννήθηκε ο Ιδρυτής του Χριστιανισμού Μέγας Κωνσταντίνος.

    Γράφει επί λέξει ο Σάθας (1896) και ουδείς τον έχει διαψεύσει στα 122 χρόνια που πέρασαν από τότε: «…Και η Ιστορία οφείλει να αναζητήσει την εξήγησιν του Μυστηρίου, αφού μάλιστα οι τας σεπτάς γυναίκας εκφαυλίζοντες επί πορνεία, ήσαν σύγχρονοι, φίλοι και μάλιστα συγγενείς αυτών και άγιοι άνθρωποι. Αυτή η μήτηρ του ιδρυτού του χριστιανισμού Κωνσταντίνου, η Αγία Ελένη, παρίσταται υπό των ορθοδόξων χρονογράφων και αυτού μάλιστα του συγγενούς της Αγίου Ευσιγνίου “ΕΥΤΕΛΗΣ ΕΤΑΙΡΑ”, κόρη ταπεινού πανδοχέως εν Δρεπάνη της Βιθυνίας, ένθα διανυκτερεύσας εγνώρισε αυτήν ο Κωνστάντιος Χλωρός»…»

    ΙΔΟΥ και οι επίμαχες σελίδες της «Μεσαιωνικής Βιβλιοθήκης», όπου ο Σάθας παρατηρεί με έκπληξη πως όλες οι Ορθόδοξες αυτοκράτειρες μέχρι το 430 ήσαν πρώην πόρνες, ενώ δεν συνέβαινε το ίδιο με τις αρειανές και τις παγανίστριες

    Ακόμα πιό ενδιαφέρον είναι αυτό που γράφει ο καραμανλικός πρέσβης, μακαρίτης Άγγελος Βλάχος, στις Αναμνήσεις του ως πρόξενου στα Ιεροσόλυμα («Μια φορά κι ένα καιρό»-εκδ.Εστία):

    «Όταν διαβάζει κανείς το χρονικό της ανακαλύψεως του Τιμίου Σταυρού από την Αγία Ελένη, φρικιά με τα απάνθρωπα βασανιστήρια που μεταχειρίστηκε η Αγία για να αναγκάσει τρεις Εβραίους να της αποκαλύψουν το μέρος όπου είχαν κρύψει το Τίμιο Ξύλο. Τρεις μέρες τους βασάνιζε κάνοντας το χριστιανικό της χρέος και, αν θυμούμαι καλά, τους θανάτωσε όταν της είπαν την αλήθεια, όχι βέβαια για να τους απαλλάξει ευσπλαχνικά από την ζωή, αφού τους είχε σπάσει τα κόκαλα και τους είχε παντοιοτρόπως τσουρουφλίσει, αλλά για να τους τιμωρήσει».

    Με τα σημερινά κριτήρια, λοιπόν, η αγία Ελένη ήταν και αντισημίτισσα, πράγμα περίεργο, αν σκεφτούμε ότι στη Δρεπάνη της Βιθυνίας (πρίν τη γνωρίσει ο Χλωρός) όλοι οι πελάτες της ήσαν Εβραίοι. Από αυτούς έμαθε τον Ιουδαϊσμό και όταν ο υιός της Μ. Κωνσταντίνος έγινε Κοσμοκράτωρ, τον Ιουδαϊσμό θέλησε να επιβάλει ως θρησκεία του Ρωμαϊκού Κράτους. Τελικά, με ένα θαύμα που έκανε ο άγιος Σίλβεστρος Πάπας Ρώμης προτίμησε τον Χριστιανισμό. Το κείμενο (το διέσωσε ο Ιωάννης Ζωναράς) που υπαινίσσεται ο Βλάχος και όπου περιγράφεται πως τελικά η Αγία Ελένη επέβαλε τον Χριστιανισμό και όχι τον ΙουδαΪσμό στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είναι εκπληκτικό και ελπίζω να το ανεβάσει κάποιος από τους σχολιαστές – ερευνητές του Ιστολογίου

  133. Γιάννη Ιατρού (59), παρέλειψες, ίσως από τεχνικό λάθος, το πιο χαριτωμένο κομμάτι από το απόσπασμα του Ηροδότου: «τὸ μέν νυν ἁρπάζειν γυναῖκας ἀνδρῶν ἀδίκων νομίζειν ἔργον εἶναι, τὸ δὲ ἁρπασθεισέων σπουδὴν ποιήσασθαι τιμωρέειν ἀνοήτων, τὸ δὲ μηδεμίαν ὤρην ἔχειν ἁρπασθεισέων σωφρόνων· δῆλα γὰρ δὴ ὅτι, εἰ μὴ αὐταὶ ἐβούλοντο, οὐκ ἂν ἡρπάζοντο. » Αν μας διδάσκανε τέτοια στο σχολείο, πολύ περισσότεροι θ’αγαπούσαν τ’αρχαία 🙂

  134. Κάπου τα ‘χουμε ξαναδιαβάσει αυτά τα περί πρώην πόρνης Αγίας Ελένης, καθώς και αντίκρουση απότ ον Blog-oti-nanai ή/και τον Theo, αλλά τέτοια ώρα βαριέμαι να τα ψάχνω. Πάντως φράσεις όπως «όλες οι Ορθόδοξες αυτοκράτειρες μέχρι το 430 ήσαν πρώην πόρνες» ή «όλοι οι πελάτες της ήσαν Εβραίοι» με κάνουν a priori ν’αμφιβάλλω για τη σοβαρότητα των συντακτών τους, ακόμη κι αν πρόκειται για τον Σάθα…

  135. Γιάννης Ιατρού said

    134: Διατί αποκρύπτεις «Ιστοριοδίφα» (τα χρηστώνυμα πλέον έχουν ξεφτιλιστεί, μιας κι αλλάζουν σχεδόν καθημερινά…) πως το κύριο ερώτημα είναι «ποιος τον βάφτισε τελικά τον Μ. Κων/νο, ο Πάπας Σιλβέστρος ή ο Ευσέβιος Νικομηδείας;».
    Γιατί σ’ αυτό το υποτιθέμενο γεγονός βασίστηκε η αιτιολόγηση/εξήγηση για το πλαστό διάταγμα Constitutum Donatio Constantini, (άλλως πως γνωστότερο ως «Ψευδοκωνσταντίνειος Δωρεά»), πάνω στο οποίο βασίστηκε μετά ο παποκαισαρισμός με όλα τα επακόλουθα!

    Αντί αυτού μας επαναλαμβάνεις φλυηρέων 🙂 κοινοτοπίες, αυτές που γράφεις κάθε χρόνο για την μητέρα του, έχουμε πια μπουχτίσει ρε παιδί μου! Βάλε και κάτι άλλο επιτέλους. Πιθανολογώ πως πιάνεις κάθε φορά το ίδιο θέμα (με την εταίρα κλπ.) γιατί κάθε τέτοια εποχή (άνοιξη) σε πιάνει ο οίστρος 🙂 🙂

  136. Γιάννης Ιατρού said

    135/136 Μαζί γράφαμε Άγγελε 🙂 Τα παρέλειψα, σωστά λες, αλλά έγραψα που βρίσκονται και ήλπιζα, όπως είπα και στο προηγούμενο σχόλιο (137), πως ο …καπετάνιος θα έγραφε κι αυτός κανένα αρχαίο, αλλά έχει πέσει το επίπεδο….

  137. Γιάννης Ιατρού said

    !35: Επανορθώνοντας, βάζω (γι αυτούς που βαριούνται να το ψάξουν*) λοιπόν όλο το Ηρ. Ι 1.4, έχουν ενδιαφέρον τα λόγια του:

    Μέχρι μὲν ὦν τούτου ἁρπαγάς μούνας εἶναι παρ᾽ ἀλλήλων, τὸ δὲ ἀπὸ τούτου Ἕλληνας δὴ μεγάλως αἰτίους γενέσθαι· προτέρους γὰρ ἄρξαι στρατεύεσθαι ἐς τὴν Ἀσίην ἢ σφέας ἐς τὴν Εὐρώπην. [2] τὸ μέν νυν ἁρπάζειν γυναῖκας ἀνδρῶν ἀδίκων νομίζειν ἔργον εἶναι, τὸ δὲ ἁρπασθεισέων σπουδήν ποιήσασθαι τιμωρέειν ἀνοήτων, τὸ δὲ μηδεμίαν ὤρην ἔχειν ἁρπασθεισέων σωφρόνων· δῆλα γὰρ δὴ ὅτι, εἰ μὴ αὐταὶ ἐβούλοντο, οὐκ ἂν ἡρπάζοντο. [3] σφέας μὲν δὴ τοὺς ἐκ τῆς Ἀσίης λέγουσι Πέρσαι ἁρπαζομενέων τῶν γυναικῶν λόγον οὐδένα ποιήσασθαι, Ἕλληνας δὲ Λακεδαιμονίης εἵνεκεν γυναικὸς στόλον μέγαν συναγεῖραι καὶ ἔπειτα ἐλθόντας ἐς τὴν Ἀσίην τὴν Πριάμου δύναμιν κατελεῖν. [4] ἀπὸ τούτου αἰεὶ ἡγήσασθαι τὸ Ἑλληνικὸν σφίσι εἶναι πολέμιον. τὴν γὰρ Ἀσίην καὶ τὰ ἐνοικέοντα ἔθνεα βάρβαρα οἰκηιεῦνται οἱ Πέρσαι, τὴν δὲ Εὐρώπην καὶ τὸ Ἑλληνικόν ἥγηνται κεχωρίσθαι.

    και σε μετάφραση (Μαρωνίτη) γι αυτούς που δεν είχαν αρχαία στο γυμνάσιο/λύκειο κλπ.:

    Πως ώς εδώ μόνο αρπαγές γυναικών έγιναν και από τις δύο μεριές, όμως αποκεί και πέρα οι Έλληνες βέβαια έπεσαν σε μεγάλο σφάλμα· γιατί πρωτύτερα αυτοί άρχισαν να εκστρατεύουν στην Ασία απ᾽ ό,τι εκείνοι στην Ευρώπη. [2] Πως το να αρπάζει κανείς γυναίκες είναι βέβαια έργο αδίκων ανθρώπων, όμως, μια κι έγινε η αρπαγή, να θες καλά και σώνει εκδίκηση, αυτό το κάνουν οι ανόητοι· να μη σε νοιάζει γι᾽ αυτές που σου άρπαξαν, αυτό είναι γνώρισμα των φρονίμων· γιατί ολοφάνερα, αν δεν το ήθελαν οι ίδιες, δε θα άφηναν να τις αρπάξουν. [3] Αυτοί οι Ασιάτες, λεν οι Πέρσες, όταν τους άρπαξαν γυναίκες, δεν το πήραν στα σοβαρά, ενώ οι Έλληνες για μια γυναίκα σπαρτιάτισσα ξεσήκωσαν ολόκληρη εκστρατεία, ήρθαν στην Ασία και αφάνισαν τη δύναμη του Πριάμου. [4] Πως από τότε πια θεωρούν ότι οι Έλληνες τους είναι εχθροί. Γιατί την Ασία και τα βάρβαρα έθνη που την κατοικούν, οι Πέρσες τα θεωρούν δικά τους, ενώ την Ευρώπη και τους Έλληνες τα έβλεπαν πάντα σαν κάτι ξεχωριστό.

    *(θα τα βρείτε όλα στο http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=30&page=1 ) 🙂

  138. gpoint said

    Καλημέρα

    Ανθισε η μανιόλα, εικόνα και οσμή…

    https://scontent.fath3-4.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/32969654_1304967726304870_3382273061834194944_n.jpg?_nc_cat=0&oh=e8804e9d91ae9d7e4d6202066e284f01&oe=5B972F6D

  139. ΚΩΣΤΑΣ said

    69 Ριβαλντίνιο & 76 ΛΑΜΠΡΟΣ

    Φίλοι μου, σας ευχαριστώ για τις ευχές, κι εσείς να είστε πάντα καλά! 🙂 🙂

  140. Alexis said

    Χαίρε Κώστα, ευπατρίδη του θεσσαλικού κάμπου! 🙂
    Αν και παραπάνω έστειλα ευχές σε όλους τους εορτάζοντες, να τις επαναλάβω ειδικά για σένα.
    Χρόνια πολλά και καλά!

  141. ΚΩΣΤΑΣ said

    142
    Γειά σου Αλέξη! 🙂 🙂

    Ευχαριστίες και στους λοιπούς ευχέτες προς εορτάζοντες

  142. cortlinux said

    Απορω που κανεις δεν αναφερθηκε στην Ελενη του Χατζηδακι.

  143. Νέο Kid said

    144. Οποίος σχόλια δε θωρεί
    Πάντοτε θα απορεί…
    Κατρβεν Ούνο (Fiat)

  144. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

  145. 127 Ο Δύτης δεν ξέρει. Απ’ όσο θυμάμαι τέτοια ρήματα συνήθως κάνουν τον ενεστώτα σε -ίζω, και επιπλέον ο αόριστος θα έκανε koştu – δεν ξέρω αν αυτό το -u θα προσαρμοζόταν έτσι στο κλιτικό σύστημα της ελληνικής.

  146. nefelh said

    Αργία, όχι σε όλη την Ελλάδα. Στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων όμως είναι εθιμοτυπική αργία, λόγω της ένωσης των Επτανήσων. Οπότε εγώ εχθές δε πήγα σχολείο. Ούτε και μπήκα στο μπλογκ, οπότε τα βλέπω σήμερα τα χθεσινά και προσθέτω τη πληροφορία!

  147. Ριβαλντίνιο said

    @ 134 Ιστοριοδίφης

    Μας έχει σωθεί έργο του Αγίου Ευσιγνίου ; Για δώσε να το δούμε. Αυτός θανατώθηκε τον 4ο αι. μ.Χ. και ο πρώτος που λέει πως η Αγία Ελένη καταγόταν από το Δρέπανο της Βιθυνίας ήταν ο Προκόπιος επί Ιουστινιανού. Άσε που στο ιντερνέτι φαίνεται πως τις κατηγορίες τις λέει ο Ιουλιανός ο Παραβάτης :

    https://www.google.gr/search?biw=1366&bih=651&tbm=bks&ei=bc0DW9r9GIjMwAKHxKu4Bg&q=%CE%95%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B3%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%82+%CE%95%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7&oq=%CE%95%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B3%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%82+%CE%95%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7&gs_l=psy-ab.12…14844.16805.0.18501.6.6.0.0.0.0.114.654.0j6.6.0….0…1c.1.64.psy-ab..0.0.0….0.jeq4DDsKjSc

    https://www.google.gr/search?q=%CF%8C+%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B2%CE%AC%CF%84%CE%B7%CF%82+%C2%AB%27%CE%91%CE%BB%CE%BB%CE%AC+%CE%9A%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82,+%CE%BF%CE%AF%CF%87%CF%84%CF%81%CF%8C%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%B5,+%CE%BC%CE%AE+%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D+%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B3%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%82+%CE%AC%CF%80%CF%8C+%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%85%CF%82,+%CE%AD%CE%BE+%CE%95%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7%CF%82+%CE%B4%CE%AD+%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82+%CF%86%CE%B1%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82&hl=el&source=lnms&tbm=bks&sa=X&ved=0ahUKEwjJvtTH7JjbAhWMJJoKHRxoDVMQ_AUIDygA&biw=1366&bih=651

    και μοιάζει να είναι ακριβώς αντιγραφή αυτών που έλεγε ο Ιουλιανός στον Άγιο Αρτέμιο :

    https://books.google.gr/books?id=DOogND40gqYC&pg=PA1289&dq=%CE%AD%CE%BE+%CE%95%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7%CF%82+%CE%B4%CE%AD+%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82+%CF%86%CE%B1%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwj6l_Du7pjbAhVmJpoKHQSSCLQQ6AEIJjAA#v=onepage&q=%CE%AD%CE%BE%20%CE%95%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7%CF%82%20%CE%B4%CE%AD%20%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82%20%CF%86%CE%B1%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82&f=false

    https://books.google.gr/books?id=Zi9oAAAAcAAJ&pg=PA371&dq=%CE%AD%CE%BE+%CE%95%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7%CF%82+%CE%B4%CE%AD+%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82+%CF%86%CE%B1%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwj6l_Du7pjbAhVmJpoKHQSSCLQQ6AEILDAB#v=onepage&q=%CE%AD%CE%BE%20%CE%95%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7%CF%82%20%CE%B4%CE%AD%20%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82%20%CF%86%CE%B1%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82&f=false

    https://books.google.gr/books?id=xRNHAMPubs8C&pg=PA1189&dq=%CE%AD%CE%BE+%CE%95%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7%CF%82+%CE%B4%CE%AD+%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82+%CF%86%CE%B1%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwj6l_Du7pjbAhVmJpoKHQSSCLQQ6AEINTAD#v=onepage&q=%CE%AD%CE%BE%20%CE%95%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7%CF%82%20%CE%B4%CE%AD%20%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82%20%CF%86%CE%B1%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82&f=false

  148. Υπάρχει και ένας ακόμη συνεορτασμός μητέρας και γιού, αλλά δεν προκειται για βασιλείς. Είναι η περίπτωση της Αγίας Μόνικας και του γιού της Αυγουστίνου, του γνωστού εκκλησιατικού πατέρα, φιλοσόφου, συγγραφέα και επισκόπου Ιππώνος, στη σημερινή Τυνησία (15 Ιουνίου στο ορθόδοξο εορτολόγιο).
    Αυτοί έχουν και ένα άλλο κοινό με τους αυτοκρατορικούς μητέρα και γιό: Ο Αυγουστίνος στα νιάτα του Μανιχαίος, μετεστράφη στον Χριστιανισμό χάρις στην επιμονή της μητέρας του Μόνικας. Η οποία είχε Βερβερική καταγωγή από την ορεινή Νουμιδία (φαίνεται από το όνομα), ενώ ο σύζυγός της Πατρίκιος ήταν Λατίνος από το γένος των Αυρηλίων και παγανιστής, αλλά και αυτόν, λίγο πριν πεθάνει κατάφερε να τον βαφτίσει Χριστιανό.
    Πιθανώς θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη και δυσαρμονική οικογένεια, έτσι ίσως εξηγείται η ασκημένη υπομονή, επιμονή και αντοχή της Μόνικας. Τέτοιες οικογένειες μόνον η μητέρα μπορεί να τις διατηρήσει σε (σχετική) ισορροπία ή να την αποκαθιστά μετά τις αναπόφευκτες αναταραχές.
    Αν υπάρχει τρίτη περίπτωση, ας μας διαφωρίσει όποιος γνωρίζει

  149. Ριβαλντίνιο said

    @ 150 Aftercrisis (@Aftercrisis)

    Μου έρχονται στο μυαλό ο άγιος Κήρυκος και η μητέρα του Ιουλίτα και οι Μακκαβαίοι παίδες και η μητέρα τους.
    ___________________________

    Νικοκύρη ένα σχόλιό μου έχει παγιδευτεί.

  150. Γιάννης Ιατρού said

    149: Ρίβα (…λέει πως η Αγία Ελένη καταγόταν από το Δρέπανο της Βιθυνίας..
    Άντε ρε, φήμες! Από τους Αμπελόκηπους ήταν, να τα λέμε κι αυτά, ε;

  151. Fremder said

    87: Ιδού η εξήγηση:
    http://www.efsyn.gr/arthro/ematha-oti-eimai-theos-den-mporo-na-ertho-sto-grafeio

  152. sarant said

    151 Ωχ, δεν βρίσκω τίποτα στις παγίδες.

  153. Γιάννης Ιατρού said

    153: 🙂 🙂 🙂 Θ ε ό ς ο τύπος!

  154. Ριβαλντίνιο said

    @ 154 sarant

    Δεν χρειάζεται. Το 149 ήταν και το απελευθέρωσες.

  155. Μανούσος said

    Νομίζω ότι τα Βουλγαρικά αναστενάρια είναι πολύ πιο σκληροπυρηνικά


    (ειδικά στο 3:32)

  156. Πέπε said

    @157:
    Δεν ξέρω τι γίνεται όταν δεν είναι οι κάμερες μπροστά, αλλά αυτό που βλέπω στο βίντεο είναι το άκρως αντίθετο του σκληροπυρηνικού: είναι καθαρό φολκλόρ. Το ζήτημα δεν είναι αυτή καθ’ εαυτήν η πυροβασία, αυτό το κάνουν πολλές και διάφορες κοινότητες και ομάδες ανά τον κόσμο.

    Τα Αναστενάρια τα έχω παρακολουθήσει μία φορά, πριν καμιά 15ριά χρόνια. Επειδή τις τρεις από τις τέσσερις μέρες του πανηγυριού έβρεχε, πυροβασία δεν έγινε. Την τέταρτη πήγαμε σ’ άλλο χωριό, όπου έγινε. Το βροχερό χωριό ήταν ένα από εκείνα που δε γουστάρουν κάμερες και τουρίστες, το στεγνό ήταν πολύ πιο ανοιχτό (και πάλι, όχι όσο αυτό που βλέπω στο βουλγάρικο βιντεάκι – φρικάρω με την ιδέα ότι κάποιοι ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΟΥΝ!!!).

    Και όμως! Aυτό που είδα έστω και χωρίς κάρβουνα στο πρώτο χωριό ήταν από τις βαθύτερα συγκλονιστικές εμπειρίες μου. Δεν μπορώ να το περιγράψω, αλλά είχε κανείς σαφώς την αίσθηση ότι γίνεται μάρτυρας μιας τελετής που έρχεται από τα έγκατα του χρόνου και της γης. Στο δεύτερο χωριό, παρόλο που ήταν πολύ πιο φιλικοί και ευγενικοί μαζί μας, δεν έλεγε τίποτε: απλώς κάτι άνθρωποι με πιο καλοκουρδισμένες λύρες και πιο στυλιζαρισμένα νταούλια πατούσαν σε αναμμένα κάρβουνα.

    Όσο γι’ αυτό που κάνει ο τύπος στο 3:32 του βουλγάρικου βίντεο, το έχω δει να το κάνουν ντεμέκ αναστενάρηδες δωδεκαθεϊστές στα «Σθενάριά» τους. Δεν ξέρω πώς γίνεται (κάποτε ξεκίνησα να διαβάζω ερμηνείες αλλά βαρέθηκα, κατέληξα ότι δε μ’ ενδιαφέρει η εξήγηση), αλλά γίνεται. Και ακροβάτες στο τσίρκο έχω δει να κάνουν απίστευτα πράγματα, σο γουότ;

  157. Μανούσος said

    Να πούμε επίσης ότι είναι το όνομα που κυριαρχεί στα ριζίτικα

    Πέρα στον Αποκόρωνα, στον πέρα Αποκόρωνα, κλαίνε δυό αδερφίδες, η μιά ‘κλαιγε τον Κωσταντη, κι άλλη το Μανώλη
    Όντεν εδικονίζετο ο Κωσταντής στα ξένα…
    Τον Κωσταντή έχουν στη φλακή…
    Κάλεσμα κάνει ο Κωσταντής…
    Ο Κωσταντής εγεύγετο σε μια μηλιά ‘πό κάτω…
    Δεν είναι τούτο θαύμασμα, παράξενο μεγάλο, που ζέψανε τον Κωσταντή με το βουβάλι αντάμα…
    κ. ά.

    Επίσης στις παραλογές και στον ακριτικό κύκλο είναι βασικό όνομα

  158. Πέπε said

    @159:
    > > Επίσης στις παραλογές και στον ακριτικό κύκλο είναι βασικό όνομα

    Στα ακριτικά, συνήθως πρόκειται για υπαρκτά πρόσωπα που έφεραν το όνομα. Μάλλον θα ήταν πολύ συνηθισμένο στην εποχή εκείνη (ίσως περισσότερο κι από τώρα).

    Πάντως το ριζίτικο δεν είναι άλλο ένα είδος πλάι στις παραλογές και τα ακριτικά: τουλάχιστον ο Κωσταντής με το βουβάλι, που τυχαίνει να το ξέρω, είναι κλασική πανελλήνια παραλογή που στα Χανιά τραγουδιέται ριζίτικο, ενώ σε άλλους τόπους αλλιώς. (Ακριτικό κατά μια παλιότερη διαίρεση, αλλά συμφωνώ με την πρόσφατη επενεξέταση της έννοιας του ακριτικού από τους Σονιέ και Αλ. Πολίτη.)

  159. Κ. Καραποτόσογλου said

    κοστώ = τρέχω

    Η παρατήρηση (-127) του Βασ. Ορφανού είναι ορθή, ενώ ο Άνθ. Παπαδόπουλος, «Ετυμολογικά και γραπτά», Αθηνά 53 (1950) 195, εξετάζει το σχηματισμό ορισμένων ρημάτων σε –εύω, και αναφέρει:«O Γεώργιος Χατζιδάκις ετυμολογών το ρήμα κ ο ν ε ύ ω εκ του ουσιαστικού κ ο ν ά κ ι παρετήρησεν ορθώς ότι από το κ ο ν ά κ ι έπρεπε να εχωμεν κ ο ν α κ ε ύ ω. Προς άρσιν της δυσχερείας και ευόδωσιν της ετυμολογίας εδέχθη έτι εις το κ ο ν ά κ ι αι συλλαβαί –ά κ ι ενομίσθησαν ως κατάληξις, εκ δε της ρίζης κ ο ν- εσχηματίσθη κανονικώς πλέον το κονεύω.
    Η ετυμολογία δεν είναι ορθή. Ο αείμνηστος καθηγητής δεν επέτυχε του ορθού, διότι δεν εγνώριζε τήν Τουρκικήν. Το κονεύω εσχηματίσθη κατευθείαν από το Τουρκικόν k o n m a k, το οποίον σημαίνει καταλύω εις τι κατάλυμα, ξενοδοχείον, οικίαν κττ., εγκαθίσταμαι κάπου και επί πτηνών επικάθημαι κάπου. Αυτήν την τελευταίαν σημασίαν είχεν υπ’ όψιν ο Χατζιδάκις. Είναι αληθές ότι από το konmak θα επερίμενε κανείς κονdίζω, διότι τα εκ της Τουρκικής ρήματα εις την κοινήν Ελληνικήν σχηματίζονται από το θέμα του αορίστου με την κατάληξιν -ίζω, ως vazgeçmek-βaζgεστίζω,eglenmek-γλενζίζω, beyenmek – μπεγεντίζω κττ., αλλά και εις -εύω σχηματίζονται από το θέμα του απαρεμφάτου εις μερικά ιδιώματα, προ πάντων δε εις το Ποντικόν, όπου μόνον τα εις -εύω είναι γνωστά, οίον aramak – αραεύω, ahtarmak – αχταρεύω, konmak – κονεύω κτλ. Ειναι δε πιθανώτατον ότι το κονεύω εισήχθη εις την κοινήν από ιδίωμα δια της δημοτικής ποιήσεως, εις την οποίαν κατ εξοχήν ευχρηστεί».

    Ο Άνθ. Παπαδόπουλος εφαρμόζει τα ανωτέρω, και ετυμολογεί (ΙΛΠ 1.472) σωστά το ρήμα κοšτουρεύω, κουšτουρεύω, γοšτουρεύω, γουšτουρεύω = δίδω ταχίστην φοράν εις άλογον, ελαύνω τάχιστα, από το τουρκ. koş-tur-mak = κάμνω τινά ή τι να τρέξῃ (Χλωρού 1325α), ενώ οι τύποι γοšτουρεύω, γουšτουρεύω προέρχονται από το το τουρκικό ιδιωματικό goşturmak, goşdurmak (Αρχείον Πόντου 32.141).

    Από το ρήμα koş–mak = τρέχω, παράγεται το κοσιεύω, κουσιεύω (Ίμβρος), κοšεύω (Πόντ.) = τρέχω. Πιθανόν το ρήμα κοστώ = τρέχω, να μην σχηματίστηκε κατευθείαν από τον αόριστο koşt – κοστ-ώ, αλλά από το αμάρτυρο *κοστίζω – κοστώ = τρέχω, κατά το σχήμα: λυγίζω – λυγώ, σκορπίζω – σκορπώ, βαστάζω – βαστώ, αρπάζω – αρπώ (Χατζιδάκης, ΜΝΕ 1.274).

    Κ. Καραποτόσογλου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: