Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κωνσταντίνου και Ελένης και πάλι

Posted by sarant στο 21 Μαΐου, 2015


Σήμερα τα μισά σπίτια της Ελλάδας γιορτάζουν, οπότε σκέφτηκα να επαναλάβω το άρθρο που είχα δημοσιεύσει τέτοια μέρα πριν από τρία χρόνια (και σε παραλλαγή πριν από δύο χρόνια), εμπλουτισμένο και με όσα άντλησα από τα παλιά δικά σας σχόλια -και παρακαλώ τους μη εορτάζοντες και ισχυρομνήμονες παλαιούς θαμώνες να με συγχωρήσουν για τη διπλή επανάληψη.

Λοιπόν, σήμερα έχουμε μεγάλη γιορτή, μιαν από τις σπουδαιότερες στο εορτολόγιό μας. Αν πιστέψουμε τον πίνακα συχνοτήτων των ελληνικών ονομάτων, βρίσκουμε τον Κωνσταντίνο στη δεύτερη θέση πίσω από τον Γιώργο στα αντρικά (αλλά πολύ κοντά στα άλλα συχνοακουσμένα ονόματα, Γιάννη, Δημήτρη και Νίκο), και την Ελένη επίσης δεύτερη στα γυναικεία πίσω από την αναμφισβήτητη πρωταθλήτρια Μαρία. Δεν ξέρω αν η κατάταξη αυτή είναι απόλυτα σωστή, αλλά δίνει μια ιδέα της σχετικής συχνότητας των ονομάτων και της εορτολογικής σπουδαιότητας της μέρας. Και μην ξεχνάμε ότι και η Κωνσταντίνα είναι αρκετά διαδεδομένο όνομα, δέκατο στον γυναικείο κατάλογο -ο Έλενος βέβαια είναι σπανιότατος (αν είναι το αρσενικό της Ελένης) κι έτσι κι αλλιώς γιορτάζει τον Νοέμβριο, όπως κι ο Λένος. Οπότε, σπουδαία γιορτή η σημερινή και να πω και χρόνια πολλά στην αδερφή μου τη Λένα και στον ξάδερφό μου τον Κώστα, αν διαβάζουν, και σε όλους τους άλλους εορτάζοντες φίλους του ιστολογίου, είτε φανερούς είτε ψευδώνυμους. Όμως θα προειδοποιήσω ότι είναι αδύνατο να εξαντλήσω όλες τις πτυχές των δυο ονομάτων, θα κορφολογήσω μερικές και θα αφήσω ενδεχομένως σε σας τη συμπλήρωση.

Ο λόγος που τα δυο ονόματα γιορτάζουν μαζί, είναι βέβαια ότι η αγία Ελένη ήταν η μητέρα του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, που έπαιξαν κι οι δυο τον καθοριστικό ρόλο που ξέρουμε στην επικράτηση του χριστιανισμού, γι’ αυτό άλλωστε και η εκκλησία τούς θεωρεί ισαπόστολους, παραβλέποντας, καλώς ή κακώς δεν θα σταθούμε, ότι ο αυτοκράτορας δολοφόνησε τον γιο του και (με εντολή της μητέρας του) τη σύζυγό του. Και στις καλύτερες οικογένειες άλλωστε συμβαίνουν τέτοια μικροκαβγαδάκια.

Αν όμως το όνομα του Κωνσταντίνου έγινε διάσημο από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα, της Ελένης ήταν ήδη ξακουστό από την πανέμορφη βασίλισσα της Σπάρτης και της Τροίας.

Διότι, παρόλο που εορτολογικά συμπίπτουν, ετυμολογικά τα δυο ονόματα διαφέρουν: το όνομα Ελένη είναι αρχαίο ελληνικό, το Κωνσταντίνος λατινικό. Η Ελένη έχει άγνωστη ετυμολογία και ήδη από την αρχαιότητα είχαν διατυπωθεί παρετυμολογικές εξηγήσεις και συσχετίσεις, π.χ. με τη σελήνη, ενώ ο Κωνσταντίνος προέρχεται από το λατινικό επίθετο constans (σταθερός), δηλαδή ετυμολογικά ο Κώστας είναι ένα είδος εξευρωπαϊσμένου Στάθη.

Το ενδιαφέρον είναι ότι η αρχαιοελληνική Ελένη, αφενός χάρη στην ομηρική καλλονή και αφετέρου επειδή η αγία Ελένη αναγνωρίζεται και από τις δυτικές εκκλησίες, έχει περάσει ως συχνό όνομα σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες, ενώ ο λατινογενής Κωνσταντίνος, επειδή δεν άγιασε στη Δύση κι επειδή έγινε αγαπημένο όνομα βυζαντινών αυτοκρατόρων, δεν έχει και πολύ ευδοκιμήσει στη Δυτική Ευρώπη -πρόχειρα κοιτάζω στατιστικές στη Γαλλία και βλέπω ότι υπάρχουν 200.000 γυναίκες με το όνομα Hélène και 2.000 άντρες με το όνομα Constantin (το θηλυκό Constance είναι συχνότερο, αλλά έχει και καθολική αγία στ’ όνομά του). Έχει μάλιστα μπλεχτεί το Ελένη και οι παραφυάδες του με άλλα ονόματα κι έτσι δεν είναι βέβαιο αν το Eleanor, το Eileen ή το Éliane είναι αυτοτελή ονόματα ή διασταύρωση με τις τοπικές παραλλαγές της Ελένης. Η παλιά Ελένη είχε δασεία, γι’ αυτό και σε μερικές γλώσσες το αντίστοιχο όνομα αρχίζει από H-, αλλά σε άλλες η ανάμνηση της δασείας έχει χαθεί. Δημοφιλές είναι το Έλενα και οι παραλλαγές του και στις σλάβικες γλώσσες.

Επειδή όνομα αντίστοιχο του Κώστα δεν υπάρχει στην Εσπερία, γι’ αυτό σε πολλές δυτικές χώρες ο αρχετυπικός Έλληνας ονομάζεται Costas, παρόλο που ο Γιώργος είναι συχνότερος. Το επώνυμο Costa, da Costa που υπάρχει στην ιβηρική χερσόνησο δεν αναφέρεται στον Κόστα αλλά στην κόστα, την ακτή (θυμηθείτε και την Κόστα Ρίκα). Όμως το κόστος, αυτό ναι, συνδέεται ετυμολογικά με τον Κώστα (δηλ. προέρχεται από το λατινικό constare, όπως είχαμε πει πρόπερσι).

Φυσικά, ο Κωνσταντίνος έδωσε τ’ όνομα και στην Κωνσταντινούπολη, την κατεξοχήν Πόλη (απ’ όπου, μέσω του εις την πόλιν, και το σημερινό τουρκικό Istanbul, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα που αξίζει ιδιαίτερο σημείωμα). Μας έδωσε επίσης και το κωνσταντινάτο φλουρί, που ήταν ένα χρυσό νόμισμα που έδειχνε στη μία όψη τον Μεγάλο Κωνσταντίνο και στην άλλη την αγία Ελένη, απ’ όπου και η παροιμιώδης ιαχή των παλιότερων παιδικών παιχνιδιών: Σας πήραμε, σας πήραμε φλουρί κωσταντινάτο -μας πήρατε, μας πήρατε βαρέλι δίχως πάτο απαντάει η αντίπαλη παράταξη. (Την αγία Ελένη δεν τη γράφω με μικρό για ν’ αρνηθώ την αγιότητά της αλλά για να μη μπερδεύεται με το νησί όπου ξεψύχησε ο Ναπολέοντας, στη μέση του ωκεανού).

Από τον Κώστα βγήκε και η Ψωροκώσταινα ως υποτιμητικό επίθετο του φτωχού νεοελληνικού κράτους· μπορεί να αληθεύει αυτό που γράφεται ότι επρόκειτο για ιστορικό πρόσωπο, την Πανωραία Χατζηκώστα, ενώ επίσης έχει δώσει και παραλλαγές, που ακούγονται και ξεχνιούνται (π.χ. το 2009 με τη θεαματική απόδραση του Παλαιοκώστα είχε γραφτεί το «Παλαιοκώσταινα», ενώ επί πρωθυπουργίας Γ. Ράλλη το 1980, το Ποντίκι είχε καθιερώσει το Ψωρολακόσταινα, επειδή η σύζυγος του πρωθυπουργού ήταν εισαγωγέας των τότε ακριβών αυτών ρούχων με τον κροκόδειλο). Πάντως κι εδώ αξίζει χωριστό άρθρο, καi όχι μόνο για να βρούμε μια εκσυγχρονισμένη παραλλαγή του ονόματος.

Η Ελένη και η παραλλαγή της, Έλενα, έχουν χαϊδευτικά τη Λένα, την Ελενίτσα και από εκεί τη Νίτσα, τη Λενιώ, ίσως και τη Νέλλη ή τη Λίνα. Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ, τραγουδούσε ο πατέρας μας όταν ήμασταν μικρά, και πρόσθετε, για να μη μένω παραπονεμένος, «τον γιο μου Νικολό». Αλλά δεν θα βάλω άλλα τραγούδια γιατί είναι αμέτρητα.

Η σημερινή καταθλιπτική και ελπίζω πρόσκαιρη μονοκρατορία των Κωνσταντίνων κρύβει το γεγονός ότι το όνομα Κωσταντίνος έχει ίσως τον μεγαλύτερο πλούτο χαϊδευτικών, υποκοριστικών και τοπικών παραλλαγών απ’ όλα τα αντρικά βαφτιστικά ονόματα. Κώστας, βέβαια, αλλά και Κωστής, όπως και Ντίνος, αλλά και Κωσταντής, Κώτσος ή Κώτσιος, ενώ ο παλιότερος Ντιντής της αστικής τάξης έχει γίνει πλέον προσηγορικό και κόκκινο πανί για τον άντρακλα Φαήλο. Ως εδώ έχουμε τις πολύ κοινές παραλλαγές, αλλά υπάρχουν πολύ περισσότερες, οι οποίες σήμερα κυρίως ως επώνυμα διασώζονται: Ντάντος και Νταντής, Ντούλας και Αντούλας, το ποντιακό Κωστίκας, ο Στάντης, ο Ντίνας και ο Ντούσιας, ο Γκούντας και ο Γκουντής, ο Κωσταντάκης, ο Κωστούδας, ο Κουταρίκας, ο Κουτσαρέλος, ο Κουτσαρής, ο Κουτσαρίκος, ο Κωτσιούδας, ο Κώτας, αλλά και ο Ξαντής (από το Κσταντής) και φυσικά ο πολυσυλλεκτικός Τάκης.

Πάντως, να προσθέσω εδώ ότι πολλά επίθετα ανάγονται στο Κωνσταντίνος χωρίς να φαίνεται. Για παράδειγμα, ο Κοτζιούλας (όπως ο ποιητής) και ο Κουτσιανικούλης (όπως ο ποδοσφαιριστής). Υπάρχουν βέβαια και τα επίθετα που θυμίζουν κατευθείαν το όνομα, Κωνσταντόπουλος και Κωστόπουλος, Κωνσταντινίδης κτλ. Σπάνιοι είναι εδώ οι ευφωνικότεροι τύποι (π.χ. Κωσταντινίδης) -όσο κι αν ο Λαπαθιώτης αγαπούσε να γράφει Κωσταντουράκη τον μετέπειτα Άρη Δικταίο η ευφωνία συνήθως υποχωρεί μπρος στην επισημότητα, αν και βέβαια μπορεί να γράφουμε Κωνστ- αλλά προφέρουμε Κωστ-.

Αυτό ισχύει ιδίως σήμερα, που η μόδα θέλει ολόκληρα τα ονόματα, κι έτσι όλα τα παιδιά τα φωνάζουν «Κωνσταντίνο» οι μανάδες τους, που έχει και κάτι τι το βασιλικό και αυτοκρατορικό -εγώ είχα τρεις καλούς φίλους που λέγονταν, αντίστοιχα, Κώστας, Ντίνος και Κωστής, αλλά φαντάζομαι πως αν αποκαλέσετε έτσι κάποιο σημερινό πιτσιρίκι μπορεί και να σας αγριοκοιτάξει η μαμά του που αφαιρείτε την πορφύρα από το βλαστάρι της. Τέλος πάντων, έντεκα αυτοκράτορες ήταν αυτοί, δεν είναι παίξε-γέλασε.

Έντεκα αυτοκράτορες και δυο βασιλιάδες του νεότερου ελληνικού κράτους, από τους οποίους ο ένας, που οι κόλακες τον αποκαλούσαν δωδέκατο για να δείξουν τη συνέχεια, έφερε τον διχασμό και (κατά πολλούς) τη Μικρασιατική καταστροφή κι ο άλλος την ιουλιανή εκτροπή και τελικά το οριστικό τέλος του πολιτεύματος της βασιλείας στην Ελλάδα, πράγμα που δείχνει ότι το όνομα δεν βοηθάει πάντα. Ο πρώτος είχε το χαϊδευτικό Κώτσος και το σύνθημα «ελιά ελιά και Κώτσο βασιλιά» των οπαδών του, ο δεύτερος, εγγονός του πρώτου, το υποτιμητικό χαϊδευτικό-παρατσούκλι Κοκός. Ωστόσο, αυτά ήταν τα δημόσια χαϊδευτικά τους -σε στενό οικογενειακό κύκλο και τον ένα και τον άλλο τους φώναζαν «Τίνο».

Επειδή τον δεύτερο βασιλιά Κωνσταντίνο τον έχουμε κοροϊδέψει πολύ, η δικαιοσύνη επιβάλλει να στραφούμε στον πρώτο, οπότε θα κάνω εδώ μιαν αντικωνσταντινική παρένθεση με δυο σατιρικά ποιήματα του Ν. Λαπαθιώτη, που αντιπαθούσε ιδιαιτέρως τον βασιλιά. Το ένα στα γαλλικά, αλλά με τον ελληνικό τίτλο «Περί φιλομουναρχισμού»:

Mon cher, vous dites des propos, vraiment bien enfantins:
Vous ne pourrez jamais me faire aimez les cons-tantins !…

(το γαλλικό λογοπαίγνιο δεν νομίζω να έχει ανάγκη για εξήγηση)

και το άλλο αμιγώς ελληνικό:

Επίγραμμα του «Κώτσου»

Κώτσος, ο ρήγας ο τρανός, λεβέντης και ντερβίσης,
καμάρι της Ανατολής και βδέλυγμα της Δύσης,
σκεφθείς ότι, μετ’ ου πολύ, μέλλει να μπει στην Πόλη,
(έτσι, τουλάχιστον, δηλούν οι χασικλήδες όλοι…)
κι ιδών την Πόλην Κών/πολιν να γράφουν στας ‘ειδήσεις’,
και προσπαθών και εις αυτό ν’ αρμονισθεί επίσης,
θέλησε συντομότερα να γράφεται κι εκείνος,
και τ’ όνομά του συνταμών, καλείται τώρα: Κ/τίνος…
14/2/1922

Η αντικωνσταντινική παρένθεση κλείνει και ο ιστολόγος ζητάει συγνώμη από κάθε Κώστα, Κωστή, Ντίνο και Κωνσταντίνο. Βέβαια, εξαιτίας των βασιλιάδων, η 21η Μαΐου ήταν ιδιαίτερη γιορτή ή μέρα αργίας μερικά χρόνια στη δεκαετία του 1960 (ή θυμάμαι λάθος; ) και φυσικά πρωτύτερα, από το 1914 ως το 1917 και το 1921-22. Πάντως, τα χρόνια που είχαμε εστεμμένο Κωνσταντίνο ως πραγματικό αρχηγό του κράτους ήταν λιγότερα από τα (δέκα) χρόνια προεδρίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή ή από τα (δεκατρία) χρόνια πρωθυπουργίας του, για να μην αναφέρουμε και τα πέντε χρόνια πρωθυπουργίας του άλλου Κωνσταντίνου Καραμανλή (που δείχνει πως μπορεί να ισχύει ότι το όνομα δεν βοηθάει πάντα, όπως έγραψα παραπάνω, αλλά και πως όταν βοηθάει, βοηθάει πάρα πολύ!). Να σημειώσουμε επίσης ότι στην καμπή του αιώνα είχαμε μια περίεργη συναστρία, με Κώστα ΠτΔ, πρωθυπουργό και αρχηγό αξιωματικής αντιπολίτευσης (Στεφανόπουλο, Σημίτη, Καραμανλή). Αν κρίνουμε από τα όσα ακολούθησαν, μάλλον η υπερβολική συγκέντρωση Κωνσταντίνων βλάπτει σοβαρά.

Για τη φρασεολογία του Κωνσταντίνου, έχουμε γράψει παλιότερα. Υπάρχει η φράση τα έκαναν τάτσι μίτσι κότσι, που λέγεται για όσους ενεργούν προσυνεννοημένα για να εξαπατήσουν κάποιον ή να πετύχουν αθέμιτο σκοπό, όπου τα ονόματα είναι αρβανίτικα υποκοριστικά (Τάτσης, Μήτσης και Κώτσης). Νόμιζα ότι και το τον έπιασαν Κώτσο αναφέρεται σε κάποιον που τον έλεγαν Κώστα, και όχι στον κότσο, αλλά περιέργως τα λεξικά έχουν αντίθετη γνώμη (βλ. τα σχόλια εδώ). Μια όχι πολύ γνωστή παροιμία, πιο σωστά παροιμιόμυθο, έχει ο Λουκάτος για τον Κώστα: Και παπάς έγινες Κώστα; Έτσι τα ’φερε η κατάρα. Αν ξέρετε άλλη παροιμία, ευχαρίστως να την προσθέσετε.

Με τους Κωνσταντίνους παρασύρθηκα (χωρίς ούτε κατά διάνοια να τους τελειώσω, αφού π.χ. άφησα απέξω τον νεκρό αδερφό) και έμεινε η Ελένη αδικημένη -αλλά τι ανάγκη έχει η Ελένη από τα παινέματα τα δικά μου, το πανάρχαιο και ακαταμάχητο σύμβολο του γυναικείου κάλλους, από τον Όμηρο και μετά την Ελένη του Ευριπίδη, μέχρι το αδειανό πουκάμισο του Σεφέρη; Οπότε θα σταματήσω εδώ τα της Ελένης, χωρίς να αναφερθώ ρητά στη μοναδική ίσως φρασεολογική εμφάνιση του ονόματος, πολύ περισσότερο που τελικά αφιέρωσα και στην Ελένη ειδικό άρθρο.

Κωνσταντίνου και Ελένης, βέβαια, είναι και ο τίτλος ενός από τα πιο πολυπαιγμένα ελληνικά σίριαλ, του Χάρη Ρώμα και της Άννας Χατζησοφιά, που προβλήθηκε από το 1998 ως το 2000 και επαναλαμβάνεται στη συνέχεια σχεδόν κάθε χρόνο, πάντοτε με μεγάλη θεαματικότητα· παρόλο που υποθέτω ότι δεν είναι κομιλφώ, ομολογώ ότι μου άρεσε πολύ και έχω δει (μάλλον) όλα τα επεισόδια -τα οποία βλέπω ότι προσφέρονται και από εδώ, για να μην τρέχει κανείς σε τορεντάδικα.

Κλείνοντας, χρόνια πολλά και πάλι στις εορτάζουσες και στους εορτάζοντες του ιστολογίου!

157 Σχόλια to “Κωνσταντίνου και Ελένης και πάλι”

  1. Ορεσίβιος said

    Καλημέρα, Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες.
    Υπάρχει κι σκέτη Αγιαλένη (χωρίς τον Κωνσταντίνο). Μια πολυετής έρευνα της λαογράφου Ελένης Ψυχογιού:
    http://fiestaperpetua.blogspot.gr/2014/12/traveling-in-east-argolisgreece.html

  2. spiral architect said

    Kαλημέρα στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες. 🙂

  3. Γς said

    Καλημέρα

    >επί πρωθυπουργίας Γ. Ράλλη το 1980, το Ποντίκι είχε καθιερώσει το Ψωρολακόσταινα, επειδή η σύζυγος του πρωθυπουργού ήταν εισαγωγέας των τότε ακριβών αυτών ρούχων με τον κροκόδειλο

    Κι ένα τέτοιο κροκοδειλάκι

  4. cronopiusa said

    Κυρ Κωστάκη, χρόνια πολλά!

    Ελένες, Ελενίτσες, χρόνια πολλά!

  5. a said

    ο κοκκος εκανε αυτοκριτικη για το αντιπραξηκοπημα του

  6. cronopiusa said

  7. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες, και χρόνια πολλά στους εορτάζοντες. (Βέβαια, με κάτι εορτάζοντες σαν το Μητσοτάκη, η ευχή χάνει το νόημά της, γίνεται διαπίστωση…)

    Είναι όμως και της Ανάληψης σήμερα, το τελευταίο «Χριστός Ανέστη». Δε γιορτάζουν τα ΑΤΜ, υπάρχει όμως η παροιμιώδης έκφραση «Έγινε της Αναλήψεως», κατά το έγινε μπουχός, Λούης, Πουλόπουλος, ίσως και Κεντέρης, αν η φήμη του δεν είχε λίγο τρωθεί…

    Ας ασχοληθούμε λίγο με διάσημους που παράλλαξαν τα ονόματα (βγάζει το google, προσθέτω και όσους μου έρχονται):

    – Κωστής : Παλαμάς, Στεφανόπουλος, Χρήστου, Χατζηδάκης, μαραβέγιας
    – Ντίνος : Χριστιανόπουλος, Ηλιόπουλος, Δημόπουλος, Καρύδης, Αυγουστίδης κλπ.
    – Λένα : Πλάτωνος, Μαντά, Παπαληγούρα
    – Έλενα : Παναρίτη, Τσαβαλιά, Ράπτη, Ναθαναήλ, Κουντουρά, Ακρίτα
    – Νίτσα : Μαρούδα, Τσαγανέα, Λουλέ
    – Λενιώ : Μυριβήλη (δημοσιογράφος και εγγονή)

    Στη λεξικολόγηση, έχω ακούσει το χαϊδευτικό «Λεναρίκω», στη σχωρεμένη πεθερά μου. Ε, η γυναίκα μου έχει ένα «Σ» μπροστά κι ένα «βα» στο τέλος 🙂

  8. Γς said

    Πάνος ο Καρεμπέ

  9. Πάνος με πεζά said

    Και ξέχασα :

    – Νάντια : Βαλαβάνη, Μπουλέ, Μουρούζη, Κοντογεώργη
    – Ντίνα : Κώνστα, Τριάντη, Νικολάου.

  10. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Πολλές ευχές στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, με στίχους του αλησμόνητου Ηλία Λάγιου, αντιγραμμένες από το πρόσφατο σπουδαίο αφιέρωμα της Κυριακάτικης Αυγής (17/05) στο έργο του:

    Ελένη είναι ο τρόπος, να περπατείς στο άγριο δάσος
    να μην φοβάσαι τον λύκο, τ’ αγκάθια να μην σε τρυπάνε
    ν’ ακολουθείς στο τρέξιμο το πιο γοργό ζαρκάδι, να το προφταίνεις
    να το κοιτάς κατάματα, στα μάτια της Ελένης.

    Εκείνος, δυστυχώς, έτρεξε πιο γρήγορα κι απ’ το πιο γοργό ζαρκάδι.
    Και τον χάσαμε.

  11. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @10, «αντιγραμμένους», βέβαια.

  12. Πάνος με πεζά said

    Κι από μουσική, Ελύτης-Κόκοτος-Βιολάρης, «Ελένη» :

  13. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια! Και πάλι, χρόνια πολλά΄σε όσους γιορτάζουν!

    10: Πέταξε, πες καλύτερα. Τι ωραίο αφιέρωμα κι εκείνο.

  14. cronopiusa said

  15. leonicos said

    Καθυστερημένος

    Παιδίατρος που μισεί τα ζώα; Τότε δεν κάνει ούτε για παιδίατρος, ούτε για γιατρός.

  16. leonicos said

    Άσχετος

    Χθες παίχτηκε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς η όπερα Χατζηνάσιου ; Ελ Γκρέκο

    Η αλήθεια είναι ότι πήγα καθαρά από περιέργεια, έτοιμος να υποστώ μια πατάτα, μολονότι είχε πάει την προηγουμένη και ο Αξιοτιμότατος πρόεδρος ημών και υμών Παυλόπουλος, αλλ’ αυτό δεν μου έλεγε τίποτα. Όφειλε προφανώς να πάει. Εθνικός το θέμα.

    Πήγα από περιέργεια α) να δω αν ο Χατζηνάσιος είναι δυνατόν να γράψει κλασική μουσική. β) Τι σημαίνει ελληνική όπερα και δη το 2015 γ) τι είδους κλασική μουσική μπορεί να γραφτεί στην Ελλάδα εκτός από τα γνωστά συμφωνικά, όπως του θεοδωράκη, που θα μπορούσε να μην είναι κι από έλληνα.

    ΚΑΙ Έπεσα σε όλα έξω!

    Και ο Χατζηνάσιος έγραψε κλασική μουσική, και μια χαρά γράφονται όπερες το 2015, και δεν τη χαλάει τίποτα επειδή εδώ είναι Ελλάδα.

    Βέβαια, ο ίδιος ο Χατζηνάσιος είπε (περίπου) ότι για βιοποριστικούς λόγους στράφηκε στο ερωτικό (θα το έλεγα ελαφρό λαϊκό) τραγούδι, και ότι η ‘κλήση’ και η ‘κλίση’ του ήταν άλλη. Δεν είμαι σε θέση να κρίνω τι επιλέγει να γράψει κάποιος, αλλά μόνο το αποτέλεσμα. Αν όμως ο κ. Χατζηνάσιος είναι σε θέση να γράψει άλλα δύο ή τρία τέτοια έργα, και ΔΕΝτα γράψει, πρέπει να ζητήσει συγνώμη από τον εαυτό του και από τη Ελλάδα. Αλλιώς, και αυτό που έκανε είναι Μεγάλο.

    Και άρχισα έτσι να τα εκθέτω, για να σου τονίσω την αρνητική μου προδιάθεση.

    Το μόνο αρνητικό, κι αυτό σε παρένθεση, είναι ότι εκτός από μερικά χορικά, το μεγαλύτερο μέρος είναι στα ιταλικά, προφανώς για να διευκολύνει την διεθνή καρριέρα της όπερας, που της την εύχομαι, αλλ’ αυτό το περίμενα από το καστ. Οι περισσότεροι ήσαν ξένοι.

    Ήταν σε τρεις πράξεις, Κρήτη, Ιταλία, Ισπανία. Βολικό, γιατί και οι όπερες έχουν συνήθως τρεις πράξεις (εκτός Βάγκνερ και κάτι δίπρακτες) αλλά και η ζωή του Θεοτοκόπουλου τρεις πράξεις είχε.

    Ομολογώ ότι θα ήθελα να το ξανάβλεπα το έργο, και θα το κάνω αν παιχτεί ξανά, για να τσεκάρω μερικά πράγματα που, αν δεν τα περιμένεις, σου ξεφεύγουν, γιατί αρχίζεις να τα κρίνεις αφού έχουν προχωρήσει αρκετά.

    ΄Τα καθαρό ορχηστρικά μέρη ήσαν πού καλά, σ’ ένα στιλ ‘διαβατάρικο’ όπως δηλαδή θα τα περίμενε κανείς, χωρίς εξάρσεις κι εκπλήξεις. Η αλήθεια επίσης είναι ότι δεν έχει τις σχοινοτενείς άριες που ‘μένουν’ πιο πολύ από την ίδια την όπερα και αποκτούν αυτοτελή διαδρομή, ούτε τραγουδάκια που θα μπορούσαν να συγκρατηθούν (αν κι αυτό είναι δουλειά της οπερέτας πιο πολύ) και να γίνουν ‘σουξέ’. Άλλωστε στα ιταλικά τι σουξέ να γίνει στην Ελλάδα. Και όμως το θέμα του σήκωνε κάτι τέτοιο, δηλαδή επιδεχόταν ‘συνθηματολογική στιχουργική’. Αλλά δεν είχε.

    Το σύνολο ήταν περισσότερο ‘αδόμενο θέατρο’ παρά ‘όπερα’ αλλ’ αυτός είναι, τυπικά τουλάχιστο, ο ορισμός της όπερας. Η ‘οπερα, τουλάχιστο στο ξεκίνημάτης, ήταν μιαπροσπάθεια αναβ΄’ιωσης του αρχαίου ελληνικού και κατ’ απομίμηση λατινικοπύ δράματος.

    Στην πρώτη πράξη, με το άνοιγμα της αυλαίας, τρόμαξα. Εμφανίζεται ένας Ίκαρος, χρυσοντυμένος, με φτερά, τενόρος υποτίθεται αλλά με μια φωνή που θύμιζε καστράτο. Είπα μέσα μου ‘Ωραία, θα δούμε Καραγκιόζη… Υπομονή!’
    Ο Ίκαρος εδώ είναι ο ίδιος, ο γιος του Δαιδάλου, ο οποίος αναβίωσε πνευματικά και υπόσχεται στον Δομένικο ‘να του δώσει τη δύναμη ν’ ανέβει κι αυτός στον ουρανό, στο ΦΩΣ, με τον όρο να νικήσει τρία θεριά: Την επιθυμία για πλούτο, την επιθυμία για δόξα και την επιθυμία για εξουσία.’ Ευτυυχώς, ο ρόλο ςτου κατ’ ουσίαν περιορίζεται σ’ αυτ’ό και το έργο σοβαρεύεται.Επομένως, δεκτός και ο Ίκαρος.

    Στην πρώτη πράξη ο Θεοτοκόπουλος τα βγάζει πέρα με τον πειρασμό του πλούτου, αρνούμενος να γίνει αυλικός ζωγράφος του βενετού διοικητή της Κρήτης, γεγονός που τον εξαναγκάζει να φύγει και από την Κρήτη.
    Εδώ υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα στιχομυθία μεταξύ του Μολίνο (διοικητή) και του Δομήνικου, που αποδόθηκε πολύ ωραία μουσικά. Ομολογώ ότι χαλάλιζα πολύ περισσότερα από το χρόνο και τα εισιτήρια μόνο γι’ αυτή τη σκηνή. Πρωτότυπη, ίσως μοναδική στην ιστορία της όπερας κι εκπληκτικά αποδομένη. Ξέφευγε απόπ τα κλασικίστικα πρότυπα και ήταν κάτι το εξαιρετικό. Πιθανότατα ο Χατζηνάσιος είχε συνείδηση αυτών που λέω, γιατί είχε τουλάχιστο δέκα ατάκες εκεί που θ’ αρκούσαν τρεις, αλλ’ αυτό δεν έχει σημασία. [Ο Δομένικος ήταν επιπλεόν κρυφά ερωτευμένος με την κόρη του, αλλ’ αυτή είχα ερωτευτεί έναν φίλο του, και ο Δομένικος θυσιάζει τον έρωτα στη φιλία. Ομολογώ δεν ξέρω πόσο παραμύθι είναι όλα αυτό]
    Στην Ιταλία (Βενετία) αρνείται να υποταχθεί στον Τιτσιάνο, ο οποίος, παρά ταύτα,τον παίρνει μαζί του στη Ρώμη, όπου ο πάπα αποφάσισε να ντύσει τα γυμνά της Capella Sistina από σεμνοτυφία. ευτυχώς κανένας ζωγράφος δεν τόλμησε να το κάνει, κι έτσι έμεινε ‘ακάλυπτος’ ο Μιχαήλ Άγγελος. Αλλιώς… διόρθωνε τοιχογραφίες. δεν διορθώνεται ο ασβέστης, όπως η λαδομπογιά.
    Και στην Ισπανία, όπου ερωτεύεται κάποια Χαιρόνιμα (μη φρίξεις, πρόκειται για Jeronima δηλαδή το θηλυκό του Ιερώνυμος, αλλ’ αυτό δεν αφορά τη μουσική αλλά τον Μεταφραστή) απορρίπτει πρόταση της Ιεράς Εξετάσεως να μετάσχει της εξουσίας (ούτε αυτό ξέρω πόσο ευσταθεί ιστορικά, διότι δεν έγινε ποτέ καθολικός και γι’ αυτό δεν παντρεύτηκε και την Χερόνιμα, αν κι έκαναν παιδί). Η αλήθεια είναι ότι τον ενοχλούσε ι Ιερά εξέταση με διάφορες προφάσεις, ότι π.χ. έκανε μεγάλα φτερά των αγγέλων ή παραμόρφωνε τα πρόσωπα. Η ερμηνεία που δίνεται στο έργο, ότι προσπαθούσε να τους κάνει ν’ ανέβουν στον ουρνό, δεν έχει αντίκρισμα, αλλ’ εδώ μιλάμε για μουσικλή. Το λιμπρέτο ας λέει ό,τι θέλει.

    Τέλος είχε καταπληκτικά χορευτικά ιντερμέδια, άσχετα με την υπόθεση αλλά ‘πολύ θέαμα’.

  17. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @16,

    είδα κι εγώ την παρουσίαση της είδησης, απ’ την ΝΕΡΙΤ, νομίζω, κι απόλαυσα τα λίγα ψίχουλα μουσικής, που μπόρεσαν να μας φιλέψουν.
    Την έβαλα κι εγώ στα «υπ’ όψιν», όποτε κι αν ξαναπαιχτεί.
    Με συγκίνησε το ήθος, το τρακ και η ευγένεια του Χατζηνάσιου στα λίγα που είπε.

    Διορθώνω: ήταν στον ΑΝΤΕΝΝΑ, γιατί ως περήφανος χορηγός προώθησε και εικόνες του προέδρου του(;).

    Αλλά εσύ τα είπες πολύ πιο αναλυτικά και καλύτερα από μένα.

  18. leonicos said

    Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο Κωνσταντίνος προκάλεσε την Μικρασιατική Καταστροφή. αντί να περιμένει την εκπνοή των 6 μηνών και να γίμνει το δημοψήφισμα στην Σμύρνη, ήθελε όλη την Ασία. Και ο ίδος ήταν, όσο κι αν οοι βαλκανικοί πόλεμοι ήταν μια αναγκαιότητα, αλλιώς η Ελλάδα θα είχε μείνει λίγο μεγαλύτερη από τη λωρίδα της Γάζας, για όλες τις θηριωδίες που προηγήθηκαν του 22 και το ακολούθησαν

  19. Πάνος με πεζά said

    @ 16 : O Xατζηνάσιος είναι Διπλωματούχος κλασικός πιανίστας, άρα και με όλες τις σπουδές Ανώτερων Θεωρητικών. Και είναι κι άλλοι τέτοιοι, π.χ. ο Κορκολής, αριστούχος του Ωδείου Αθηνών. Γιατί λοιπόν, όταν γράφει κλασική μουσική η Μανωλίδου, να μη γράφει κι ο Χατζηνάσιος; Δεν το λέω υποτιμητικά για τη Μανωλίδου, το προσπαθεί πολύ και βλέπει ότι στην Ελλάδα το είδος δεν έχει προοπτική, γι αυτό και ξανοίγεται (την Ελλάδα μάλλον τη θέλει μόνο για την τηλεόραση…)
    Αν θέλετε ν’ ακούσετε δουλειά της, αυτή την εποχή έχει γράψει επενδυση για κάποια προβολή στο Πλανητάριο.
    Στην κλασική μουσική στράφηκαν όψιμα και αρκετοί άλλοι, όπως ο συχωρεμένος ο Τόκας, και ο Γιάννης Μαρκόπουλος. Ωστόσο, πραγματικά χωρίς το «Ζαβαρακατρανέμια», δεν ξέρω αν θα τον ξέραμε περισσότερο π.χ. από το Γιώργο Κουρουπό…

    Πάντως υπάρχουν άνθρωποι, και γίνονται πράγματα… (τι απαίσια έκφραση τελευταίας κοπής…)

  20. Earion said

    Το υποκοριστικό του βασιλιά Κωνσταντίνου, του παλαιού, του στρατάρχη, του κουμπάρου (γιατί είχε καλέσει συμβολικά ως νονούς της κόρης του Αικατερίνης το στρατό και το στόλο) ήταν (για τους πολύ οικείους) Τίνο.

    Για το πεζό άλφα στην αγία Ελένη, αλλά και σε όλους τους αγίους, δεν χρειάζεται αιτιολογία. Είναι καθιερωμένο από τη γραμματική έτσι, και με τον τρόπο αυτό ξεχωρίζει από το πώς γράφουμε το ναό του κάθε αγίου, δηλαδή με αρχικό κεφαλαίο. Ο άγιος Κωνσταντίνος (ο άγιος), ο Άγιος Κωνσταντίνος (η εκκλησία).

    Για την Ψωροκώσταινα έχουμε συζητήσει παλιότερα στη Λεξιλογία. Ρίξτε μια ματιά στο νήμα, γιατί τα πράγματα δεν είναι τόσο βεβαιωμένα όσο στην αρχή νομίζουμε.

  21. spiral architect said

    @16, 17: Αν άλλαζε και την ανάλυσή του ο Αντέννας θα’ ταν ευχής έργο των ισαποστόλων, μεγάλη η χάρη τους … 🙄

  22. Πάνος με πεζά said

    Έτσι κι αλλιώς, όταν «κλέβουν» εικόνα, η ανάλυση μεγαλώνει, γιατί ζουμάρουν να «φάνε» τα λογότυπα των ξένων καναλιών…Ή δεν τα κάνουν πια αυτά;

  23. spiral architect said

    @22: Μπα, στις αθλητικές μεταδόσεις, τους δίνουν εικόνα τουλάχιστον HD (και τώρα πια UHD) αλλά o Ant1 εκπέμπει με ποιότητα youtube. 😀

  24. Πάνος με πεζά said

    Και η γειτονιά του Κίκιζα, ο Άγιος Κωνσταντίνος…Παλαμηδίου και Λένορμαν, στο μπακαλικάκι που μετά έγινε «Βιομηχανία Ζυμαρικών Μέλισσα»…
    Είναι τα δύο πρώτα δισκογραφημένα τραγούδια του Μητροπάνου (η πίσω πλευρά του 45αριού έχει τη «Θεσσαλονίκη»).

  25. Πάνος με πεζά said

    @ 23 : Αυτός ο ΣΚΑΪ παλιότερα έριχνε χοντρό μαχαίρι…Έκοβε μέτωπα και μάτια από παίκτες, στα γκρο-πλαν… Μέχρι που μια μέρα τους μυριστήκανε (?) και τους στείλαν στιγμιότυπα με διαφημιστικά σε μια στήλη, δεξιά !

  26. gak said

    Σχετικά με την έκφραση Τάτσι Μίτσι Κότσι. Ο νοικοκύρης γράφει ότι υποδηλώνει εξαπάτηση ή αθέμιτα μέσα. Έχω την αίσθηση ότι δεν είναι σωστό αυτό.

    Θα έλεγα ότι υποδηλώνει μια συμμαχία τρίτων που στον ομιλούντα προκαλεί αγανάκτηση, και η οποία έχει ανεπίσημα χαρακτηριστικά. Για το πρώτο, δε νομίζω να έχει κανείς αντίρρηση ότι η έκφραση χρησιμοποιείται ΜΟΝΟ αποδοκιμαστικά. Για το δεύτερο, πχ δε στέκει να πει κανείς «Τα έκαναν τάτσι μίτσι κότσι ο Τσίπρας με τον Καμμένο» αναφερόμενος στην κυβέρνηση συνεργασίας, όσο και αν αγανακτεί για αυτήν, διότι πρόκειται για επίσημη συνεργασία, με ψήφο εμπιστοσύνης κλπ. Αντίθετα, αν πει κανείς «πρόεδρος δεν εξελέγη γιατί ο Τσίπρας τα έκανε τάτσι μίτσι κότσι με τον Κουβέλη» στέκει, γιατί η (υποτιθέμενη) συμφωνία, αν έγινε, ήταν ανεπίσημη.

    Τώρα, σχετικά με το εξαπάτηση & αθέμιτα μέσα, νομίζω ότι μπορεί κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί η έκφραση και χωρίς να ισχύει κάτι από τα δύο. πχ «έχασα τον διαγωνισμό γιατί η εταιρεία Α τα είχε κάνει τάτσι μίτσι κότσι με τους κριτές», ναι υποδηλώνει αθέμιτα μέσα. Ενώ «έχασα τον διαγωνισμό γιατί οι ανταγωνιστικές εταιρείες Α και Β τα είχαν κάνει τάτσι μίτσι κότσι και παρουσίασαν καλύτερη πρόταση από τη δική μου» δεν υποδηλώνει αθέμιτα μέσα, απλά δε μου αρέσει που η Α συνεργάστηκε με τη Β και όχι μαζί μου.

  27. Πάνος με πεζά said

    Οπωσδήποτε πρέπει να υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στο «τα κάνανε τάτσι-μίτσι-κότσι» και στο «τα κάνανε πλακάκια». Τα «πλακάκια» εμπεριέχουν πιο πολλή δόση εξαπάτησης.

  28. Πάνος με πεζά said

    Επίσης το «τάτσι-μήτσι-κότσι» εμπεριέχει την έννοια της γρήγορης, αστραπιαίας αντίδρασης, ενώ τα «πλακάκια» θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για κάτι πιο μακροχρόνιο :
    – Μπήκε στον Έφορο, τα κάνανε τάτσι-μήτσι-κότσι και σε 2 λεπτά είχε φύγει, και δεν πλήρωσε και τίποτα…
    – Είναι 5-6 πολυεθνικές στην Ελλάδα, που τα έχουν κάνει πλακάκια, και κουμαντάρουν την αγορά….

    Όχι;

  29. Alexis said

    #26-28: Εμένα πάλι μου φαίνονται και οι δύο εκφράσεις απολύτως ισοδύναμες. Και πάντα υποδηλώνεται συναλλαγή (θεμιτή ή αθέμιτη είναι πολύ σχετικό).
    Π.χ. και η περίπτωση συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αν και απόλυτα νόμιμη και σύμφωνη με τα κοινοβουλευτικά μας ήθη, στα μάτια κάποιου τρίτου μπορεί να φαίνεται αφύσικη και αθέμιτη (σκεφτείτε και την «παρά φύσιν» συμμαχία που έλεγε το ΠΑΣΟΚ το 89 για την κυβέρνηση Τζαννετάκη).
    Άρα στην περίπτωση αυτή κάλλιστα μπορεί να πει «τα έκαναν τάτσι-μίτσι-κότσι» υποννοώντας κρυφή συνδιαλλαγή με εκατέρωθεν ανταλλάγματα και παραχωρήσεις.

  30. gak said

    Διόρθωση: «αθέμιτο σκοπό» έγραψε ο νοικοκύρης, όχι «αθέμιτα μέσα». Αλλά επιμένω, συμφωνώντας και με το #29, ότι είναι σχετικό το τι είναι θεμιτός σκοπός. Για αυτό νομίζω ότι αγανάκτηση είναι καλύτερος όρος.

  31. Χρόνια πολλά (και) στα αδειανά πουκάμισα

  32. Alexis said

    … και η πλέον εμβληματική (θεωρώ) «Ελένη» της δισκογραφίας μας, όπου ο αριστουργηματικός στίχος του Μπάμπη Τσικληρόπουλου «συναντά» τη μουσική του Θάνου Μικρούτσικου και την εξαιρετική ερμηνεία της Χαρούλας Αλεξίου:

    «…κι εσύ Ελένη, και κάθε Ελένη…
    …να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο
    κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει»
    Τι εξαίσιος και διαχρονικός στίχος…

  33. #9: Η Βαλαβάνη δεν έχει σχέση με Κωνσταντίνες κι Ελένες

    #19: Αυτό που γράφει η Μανωλίδου είναι σκουπίδια της κλασικής.

  34. Πέπε said

    > > Μια όχι πολύ γνωστή παροιμία, πιο σωστά παροιμιόμυθο, έχει ο Λουκάτος για τον Κώστα: Και παπάς έγινες Κώστα; Έτσι τα ’φερε η κατάρα. Αν ξέρετε άλλη παροιμία, ευχαρίστως να την προσθέσετε.

    Εγώ ξέρω μία, αλλά δεν είναι με Κώστα: «Και παπάς έγινες Γιάννη; Έτσι τα ’φερε η κατάρα.»

    Το νόημα είναι άκρες μέσες το ίδιο. 🙂 Έχω ακούσει να τη λένε σε συμφραζόμενο όπου θα μπορούσες αντίστοιχα να πεις «κατήντησε υπουργός», «κατήντησε Καθηγητής» κ.τ.ο., και δείχνει νομίζω εξαιρετική δεξιοτεχνία δηκτικού λόγου εκ μέρους εκείνου που το λέει.

  35. Πάνος με πεζά said

    @ 33 : Σκουπίδια; Τόσο πολύ; Γιατί έχει πάρει και κάτι βραβεία, και μάλιστα έξω…

  36. spiral architect said

    Θα’ βαζα και το ξεχασμένο σύνθημα των ’70-’80s για τον Κώστα, αλλά είμαι ντροπαλός και κωλύομαι. 🙄

  37. 35 Σκουπιδοβραβεία από το Ξάρβαρντ

    36 τη γνωστή συνταγή;

  38. Πάνος με πεζά said

    Καλά ρε παιδιά, ΟΚ. Αν ήταν γυναίκα κανενός άλλου, ίσως να μην ήσασταν και τόσο απόλυτοι…

  39. spiral architect said

    @37β: Πονηρέ! 😉

  40. 38

    Μα όταν ήταν γυναίκα κάποιου άλλου δεν την ξέραμε. Δεν έγινε γνωστή ως μουσικός, ως κυρα-Γεωργιάδαινα έγινε γνωστή. Έτσι δεν είναι;

  41. Πάνος με πεζά said

    Αυτό δε σημαίνει όμως ότι πήρε τίποτα πακετάκια από την ΕΡΤ ή από το Μέγαρο, όπως κάτι άλλοι, όνομα και μη χωριό…

  42. 41 Σωστό αυτό. Αλλά πήρε πακετάκια από τηλεοπτικά κανάλια για παρουσίαση σώου.

  43. Πάνος με πεζά said

    (που κυνηγάει να τα πληρωθεί, μερικά…ΟΚ, ας μην το συνεχίσουμε, είναι και off-topic. Πάντως την εκτιμώ κατά το αντίστροφο κλάσμα από τον Άδωνι…)

  44. ΟΚ, ως μουσικό δεν την γνωρίζω, ως προσωπικότητα που ψοφάει για προβολή την κριτικάρω.

  45. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    44. Kαι είναι και διδάκτωρ του περίφημου Alpine University of Ζυρίχ

  46. Πάνος με πεζά said

    Ε καλά, να δεις κάτι λίγδες έντεχνους πώς ψοφάνε για προβολή ! 🙂

  47. …Από τον Κώστα βγήκε και η Ψωροκώσταινα…

    Φωροκώσταινα, επεκτείνοντας το χτεσινό νήμα, (και φυσικά Φοροκώσταινα) ταιριάζει μια χαρά… 😦

  48. Πάνος με πεζά said

    Κόστα ντελ φόρ… 🙂

  49. Σέντερ φορ 👿

    Κατά τις λοιπές ειδήσεις, καλοπροαίρετοι δυτικοί σταυροφόροι πάνε κουρδιστάν να πολεμήσουν την ISIS και απογοητεύονται όταν διαπιστώνουν πως οι Πεζμεργκάδες είναι άθεοι και κομουνιστές.

    http://fortressamerica.gawker.com/christian-fighters-abandon-anti-isis-kurd-group-because-1687800274

    Καλά, προτού βγάλουν τα εισιτήρια, δεν το ψάξανε λιγάκι;

  50. Ηλεφούφουτος said

    Πάντως για τον Κων/νο Α’ εδώ

    αλλά και παρακάτω βλέπω ότι Ντίνο τον έλεγε η γυναίκα του η Γερμανιδάρα.

  51. NM said

    Καλή δύναμη εύχομαι αρχικά στους πάσης φύσεως διαγωνιζομένους των ημερών και ειδικά στους συμμετέχοντες στις παιγαγωγικές εξετάσεις και τους Αναστενάρηδες του Λαγκαδά. Πιστεύω ακράδαντα ότι η επιλογή του χρόνου διεξαγωγής των εξετάσεων (τμηματικών, εισαγωγικών, σχολικών), ώστε να συμπίπτει με τα «Αναστενάρια», κάθε άλλο παρά συμπτωματική είναι. Εξ ού και η λίαν διαδεδομένη στους μαθητές – υποψήφιους – φοιτητές και γονείς έκφραση: «Καίγονται τα μπατζάκια μας» (κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας για τις εξετάσεις), ή «κάθομαι σ’αναμένα κάρβουνα» (κατά τη διάρκεια αναμονής των αποτελεσμάτων), οι οποίες –εκφράσεις- παραπέμπουν ευθέως στο πανάρχαιο έθιμο της πυροβασίας.
    Παραμένει όμως το έρώτημα: Ποιό έθιμο προηγήθηκε χρονικά; Οι εξετάσεις βαθμολόγησης γνώσεων ή οι εξετάσεις βαθμολόγισης πίστεως;
    Δηλαδή, αποτελούν τα Αναστενάρια τελετουργική μίμηση των δεινών που υφίσταται και των κινδύνων που υπόκειται ο υποψήφιος μέτοχος στη γνώση ή οι διαγωνισμοί επελέγησαν ως μίμηση των προαιωνίων διλημάτων τα οποία οδηγουν –χωρίς μέση λύση- στα Τάρταρα ή στον κήπο της Εδέμ;
    Γιατί αν η πίστη σου δεν είναι ισχυρή και ακράδαντη –στα Αναστενάρια- καίγεσαι και πας στην Κόλαση και όχι μόνο συμβολικά. Αλλά και στις εξετάσεις, αν δεν ξέρεις π.χ τη διαφορά ταχύτητας πτήσης μεταξύ ενός Αφρικανικού και ενός Ευρωπαϊκού χελιδονιού (ή δεν είσαι σίγουρος αν το αγαπημένο σου χρώμα είναι το μπλέ ή το κίτρινο), πάλι στα Τάρταρα εκπίπτεις αυτοστιγμεί !
    Αλλά φευ, οι συμβολικές αντιστοιχήσεις δεν σταματούν εδώ. Οπως τα Αναστενάρια επελέγησαν ως μέρος της τελετής μνήμης των Αγίων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου & Ελένης, των οποίων τα εν ζωή έργα και πορεία προς την αγιοποίηση περιελάμβανε αναγκαστικά και εγκλήματα φαινομενικά φρικαλέα όπως η παιδοκτονία και συζυγοκτονία (ειδεχθή στους αδαείς βεβαίως, όχι στους πιστούς που αντιλαμβάνονται το απώτερο μεγαλείο αυτών των πράξεων), έτσι και οι εξετάσεις αποτελούν σκληρό πλην αναγκαίο μέτρο εφαρμογής του φυσικού νόμου της επικράτησης του ισχυροτέρου στην εξέλιξη (και μάλιστα εν είδει πολλαπλής μονομαχίας – μπαμ και κάτω), όπως κατέδειξε με τις μελέτες του ο σοφός Δαρβίνος,
    Αλλά επειδή αντιλαμβάνομαι ότι στα ερωτήματα αυτά που εμπεριέχουν και ισχυρότατη δόση φιλοσοφίας είναι δύσκολο να πάρω γρηγορη και αποδεδειγμένη απάντηση, συνεχίζω παραθέτοντας μιαν άλλην απορία μου, της οποίας η λύση υποθέτω ότι αποτελεί «απλώς οδοντόκρεμα» για τους παρεπιδημούντες εν τω ιστολογίω τούτο:
    Στην προχθεσινή λοιπόν «Αυγή» διάβασα ένα άρθρο του Άγγελου Μανταδάκη με τίτλο «Η Ελλάς των λαμόγιων»
    λίκνος: http://www.avgi.gr/article/5550578/i-ellas-ton-lamogion
    στη δεύτερη παράγραφο του οποίου, ο συγγραφέας αποπειράται μια ετυμολογική προσέγγιση της λέξης «λαμόγιο-α» που μου φαίνεται τουλάχιστον επισφαλής. Επειδή (αν δεν με απατά η ρημάδα) θυμάμαι ότι κάποτε είχε γραφτεί εδώ (ή αλλού) κάτι σχετικό, θα ήθελα να επικαλεστώ τις ισχυρότερες γνώσεις και μνήμη του Νικοκύρη και των θαμώνων, ώστε να «ανακαινήσω» λίγο τις γνώσεις μου επί του ελάσσονος τούτου θέματος.
    Ευχαριστώ προκαταβολικά και με σιγουριά για την αντικαταβολή. Ναστεκαλά!
    Και χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και καλή δύναμη στους διαγωνιζόμενους-ες στις εξετάσεις !!

  52. Ηλεφούφουτος said

    Και Χρόνια Πολλά σε εορτάζοντες και εορτάζουσες!

  53. Το slang.gr αυτό λέει

    http://www.slang.gr/lemma/476-lamogio

    εγώ, πάλι, το έχω ακούσει από το αλ μόγια, το νερό στα αραβικά, που ξεγλιστράει μέσ’ απ’ τα χέρια σου και χάνεται…

  54. Πάνος με πεζά said

    Και φυσικά, κάποιες ειδήσεις μας κάνουν για πάντα Μπανανία…

  55. 38: Για όλους υπάρχουν βραβεία αν είναι αρκούντως διατεθειμένοι…

  56. 54


    Η μπανανία καλά κρατεί

  57. sarant said

    Ευχαριστώ πολυ για τα νεότερα!

    51-53 Υπάρχει και αυτή η εκδοχή. Εγώ δεν βρίσκω πειστική καμιά, και γι’ αυτό δεν έχω γράψει κάτι.

    26κε Ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις. Πρέπει να δούμε και τα σώματα κειμένων.

    16 Θα ήθελα να την ακούσω Κάποτε είχα μια φίλη που γειτόνευε με τον Χ. και όποτε πήγαινα σπίτι της τον ακούγαμε να παίζει πιάνο.

  58. NM said

    (#54) Πάνο: Νομίζω ότι είναι καιρός, η Ελλάς να ξαναπροσφέρει τα φώτα της στην απολίτιστή Εσπερία. Προτείνω λοιπόν να τους στείλουμε την δικιά μας Διαμαντοπούλου προς αντικατάσταση της δικής τους.
    (#53) Δύτα: Και ο αρθρογράφος της Αυγής, απ΄οτι φαίνεται, έπεσε θύμα του Σλανγκ.τζι αρ που εμφανώς κάνει πλάκα, καθώς: α) Το «la moglie» δεν προφέρεται «λα-μόγιε» αλλά «λα-μό(γκ)λιε», β) στη ναπολιτάνικη παράδοση ή εξήγηση που παρατίθεται είναι άγνωστη, γ) η λέξη σύζυγος (θαρρώ) στην τοπική διάλεκτο διαφέρει αισθητά από το ιταλικό «la moglie»
    Οσο για τα ισπανικά δεν ξέρω αν υπάρχει λέξη «λαμόγιο» και μάλιστα με αντίστοιχη σημασία με τα ελληνικά.
    Αλλά και πλαι η ιστορία της λέξης (που γεννηθηκε, που-ποτε ταξίδεψε, πως μεταλλάχτηκε) τι λέει; (αν υπάρχει)

  59. NM said

    Και πότε πρωτοεμφανίστηκε σε ελληνικό κείμενο;
    (ερώτημα προς ανασκαφείς)

  60. Η μουσική του Χατζηνάσιου στη Γλυκιά Συμμορία, κι αλλού, είναι πολύ καλή.

  61. 59

    Τη θυμάμαι σε πρωτοσέλιδο της Αυριανής, μετά συγχωρήσεως, εκεί στα 1990+

  62. Μαρία said

    41, 42
    MMΘ http://www.cityportal.gr/articles_det1.asp?subcat_id=12&article_id=44759
    και ΜΜΚhttps://www.youtube.com/watch?v=DlwmtKCZh7k

  63. NM said

    #60, Σκύλε: Είναι σαφως παλιώτερη του ’90. Τη θυμάμαι απ όταν ημαν μαθητής το ’70 σαν συνώνυμο της κοπάνας. (την έκανε λαμόγιο)

  64. Κι εγώ τότε ήμανε μαθητής αλλά δεν έκανα κοπάνες. Μετά έγινα λαμόγιο… 😎

  65. Reblogged this on anastasiakalantzi50.

  66. sarant said

    63 Την έχει και ο Τσιφόρος, θαρρώ, τη λέξη.

  67. fatsos said

    Στα υποκοριστικά της Ελένης προσθέστε και την Λέλα.

  68. 62: Και για τη «σοβαρή» συμφωνική μουσική, κριτικές που εξαφανίζονται…

  69. 66: Λεξικό της πιάτσας του 78, άρα είναι παλιότερη.

  70. Y. G. said

    The Emperor Constantine

    Czeslaw Milosz, translated from the Polish by the author and Robert Hass

    I could have lived in the time of Constantine.
    Three hundred years after the death of the Savior,
    Of whom no more was known than that he had risen
    Like a sunny Mithra among Roman legionnaires.
    I would have witnessed the quarrel between homoousios and homoiousios
    About whether the Christ nature is divine or only resembles divinity.
    Probably I would have cast my vote against Trinitarians,
    For who could ever guess the Creator’s nature?
    Constantine, Emperor of the World, coxcomb and murderer,
    Tipped the scale at the Council of Nicea,
    So that we, generation after generation, meditate on the Holy Trinity,
    Mystery of mysteries, without which
    The blood of man would have been alien to the blood of the universe
    And the spilling of His own blood by a suffering God, who offered Himself
    As a sacrifice even as He was creating the world, would have been in vain.
    Thus Constantine was merely an undeserving tool,
    Unaware of what he was doing for people of distant times?

    And us, do we know what we are destined for?

  71. «Λαμόγιο» περιωπής, ονομάζει τον Mεξικανό Pούμπεν Aκόστα ο Ν. Παπαδογιάννης σε ανταπόκρισή του, 7/9/97, από τη Ζυρίχη. Έχει τη λέξη σε εισαγωγικά, που ίσως να δηλώνει φόβο να τη γράψει σκέτη, επειδή είναι αδόκιμη ακόμη στον τύπο. Κι ο σχωρεμένος ο Συρίγος κάπου εκεί την ξεκίνησε.

  72. Κι απ ό,τι βρίσκω στο κατεβασμένο αρχείο του παλιού ιστότοπου της Ε, 1996 η παλιότερη εύρεση, σε ανακοίνωση Στράτου Γιδόπουλου υπέρ Τροχανά: Kαι φυσικά δεν περιμένουμε τα «λαμόγια» που εξαπατούν τους φιλάθλους.

  73. Pedis said

    νόμιμα και παστρικά
    «Αθωώθηκαν Βουλγαράκης και Πελέκη για το ανακριβές πόθεν έσχες»
    https://left.gr/news/athoothikan-voylgarakis-kai-peleki-gia-anakrives-pothen-eshes
    Αμ πώς!

  74. 58 Ευγενική η απάντηση, αλλά δεν ήμουν εκεί (χτύπαε τον αέρα, τον συγ-χω-ρώ) 🙂

  75. Ηλεφούφουτος said

    72 Όπα! Το κατεβασμένο αρχείο της Ε;
    Πού το βρήκες;

  76. 74 και στόλεγα πως μοιάζουμε

    (εκτός του ότι εγώ δεν χωρώ στο νιπτήρα)

  77. http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?15593-%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%AD%CF%82 (χωρίς φως)

  78. 49, …σέντερ φορ..

    Ο νονός!

    Φώρτυ φωρ, οι σαράντα κλέφτες του Αλί Μπαμπά…

  79. sarant said

    58 Κι όμως, η ετυμολογία του slang.gr είναι παρμένη από κάποιαν έντυπη πηγή (που τώρα δεν θυμάμαι ποια είναι) Συμφωνώ όμως ότι δεν πείθει

  80. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ελένη,Λένα,Ελενίτσα, Λενιώ,Λενιό, Ελενάκι,Λενάκη, Λενάκι,Ελένα, Γιελένα,Έλενα,Νίτσα, Έλεν,Λιεν(μη λιεν σι λιέν), Λένω,Λενιά, Ελενιά, Λενού, Ελενού,Ελενώ,Ελενιώ,Ελενούδα,Ελένκω, Ελέγκω, Λέγκω, χρόνια πολλά
    αλλά θα βάλω μια διαλεχτή» Κωσταντινιά»(έχει κάμποσα νεοδημοτικά όχι τόσο δυνατά όσο αυτό και δεν το βρήκα και με καλύτερο εξώφυλλο).Παλιό δημοτικό με κλαρίνο αηδόνι

  81. sarant said

    77 Ναι, μας βασανίζει από παλιότερα…

  82. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    73>>νόμιμα και παστρικά
    Κατάληξη:το ανήθικο είναι και νόμιμο.

  83. Πάνος με πεζά said

    @ 68 : Δεν είπαμε ότι είναι ο Φον Κάραγιαν. Αλλά από το να γράφει τραγούδια για τον Παντελίδη,…

  84. leonicos said

    @ εκπληκτικό το βίντεο με τ’ αναστενάρια.

    Μεζεδάκι, η εκφωνήτρια έλεγε συνεχλώς την επιζωοτία (αντίστοιχο της επιδημίας στα ζώα) επιζωοτοκία. Αλλά το βίντεο…

    Ορεσίβιε @1 νομίζω ότι η κ. Ψυχογιού ερμηνεύει πολλά εκ των υστέρων επί τη βάσει προαποφασισμένου συμπεράσματος. Όλες οι εκκλησίες έχουν κάποιον άγιο τάδε, χωρίς να είναι αφοιερωμένες σ’ αυτόν

  85. spiral architect said

    Πλείστα τα έτη τα του Κωνσταντίνου Ζουράρι!

  86. Alexis said

    #78: Μιχάλη έγραψες πάλι! 😀

  87. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    τί μήλο ήταν των πρωτόπλαστων;
    Μπελφόρ. σικ ρε,Μπελφώρ!!
    όχι μόνο τρισχιλιετής αλλά προπάντων των αιώνων!

  88. Spiridione said

    Και ο Λαμόγιας, ένας τραγούδι του Μπακαλάκου:

    Και υπάρχει και μια άλλη, παλιά, λέξη σε -μόγιας: Κουτομόγιας. Πώς προέκυψε τώρα αυτή η κατάληξη…
    https://www.google.gr/search?q=%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%BF+%CE%B5%CF%84%CF%85%CE%BC%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1&lr=&hl=el&biw=1024&bih=643&source=lnms&tbm=bks&sa=X&ei=zNxdVbOFJczWUbyPgKgH&ved=0CAwQ_AUoAA&cad=cbv&sei=ztxdVbrxI4XzUq7IgdgF#q=%22%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%BC%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%B1%22&hl=el&tbm=bks

  89. # 88

    Δεν υπήρχε και κάποιο παιδικό παραμύθι «ο Μόγιας» ;;

  90. Πάνος με πεζά said

    @ 77,79 :΅Ο Χάρρυ Κλυνν πάντως (δια στίχων Κακουλίδη), λέει, το 1984 στο «Malaka pio malaka» «…κι ενώ σου την κάναν λαμόγια, πάλι τους πίστεψες». Δηλ. το «μου έκανε λαμογιά» αποδίδεται σαν «μου την έκανε λαμόγια».

  91. 1985:

    Στον Κεράτσα, στο Μαρίνο
    τα ποντάρω και τα δίνω,
    και δε φταίνε τα παιδιά,
    ήταν λαμόγια η δουλειά.

  92. voulagx said

    #78: Μιχάλη, ξεχασες τις φωρ σήζονς = κλεφτικες εποχες, π.χ. του Νταβελη, του Γιαγκουλα κλπ. 🙂

  93. Τα κλοπιμαία φυλάγονται στο φωριαμό, φαντάζομαι.

  94. sarant said

    92 Ναι, είναι πολύ γόνιμη αυτή η λογοπαικτική φλέβα

    90 Μα, για τους παλιότερους 🙂 αυτός είναι ο αρχικός τύπος της έκφρασης: «την έκανε λαμόγια». Όλα τα άλλα βγήκαν από εκεί, πιθανώς μετά το 1990.

    88 ‘Αλλο μυστήριο ο κουτομόγιας -που βέβαια δεν ακούγεται και τόσο στις μέρες μας

  95. Αγάπη said

    … και το θαυμάσιο τραγούδι από τα Αναστενάρια…

  96. Γς said

    Θενκ γιου εντ γκουτ νάιτ

    Ετσι απλά.

    Ο Ντέιβιντ Λέττερμαν που μας τελείωσε…

  97. 94, …είναι πολύ γόνιμη αυτή η λογοπαικτική φλέβα…

    Είναι να μην πάρεις φώρα…

  98. smerdaleos said

    Η Ελένη έχει άγνωστη ετυμολογία και ήδη από την αρχαιότητα είχαν διατυπωθεί παρετυμολογικές εξηγήσεις και συσχετίσεις, π.χ. με τη σελήνη,

    Νίκο, νομίζω πως η ετυμολογία της Ελένης είναι ξεκάθαρη. Η ΙΕ ρίζα είναι *swel- «φέγγω, λάμπω» και ως Θυγατήρ Διός και αδελφή των δίδυμων Διός κούρων < Διόσκουρων, αντιστοιχεί ακριβώς στην Σανσκριτική «Αυγή» Ushas, που είναι duhita Divo/Divah και αδελφή των διδύμων Ashvin που με τη σειρά τους είναι divo .. putrah = διός κούροι.

    https://smerdaleos.wordpress.com/2015/05/21/%ce%b7-%ce%b5%ce%bb%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bf%ce%b9-%ce%b4%ce%b9%cf%8c%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bf%ce%b9/

  99. Για την Ελένη υπάρχει και το υποκοριστικό Λέγκω, που ακούεται σε ένα τραγούδι (νομίζω του Μαρκόπουλου), αρκετά κοινό (παλιότερα) στην περιοχή Σερρών. Σπανιότερο ήταν το υποκοριστικό Λεγκούση.
    Οι Τούρκοι …τιμούν ιδιαίτερα την Ελένη: Προ ημερών συμμετείχα σε μια εκδρομή στην Ίμβρο, Τένεδο, Τροία. Στην τελευταία γράφουν Helen για το «γυναικών», και Paris για το «ανδρών».
    Κάποιος (δεν θυμάμαι το όνομά του) έχει γράψει ένα πολυσέλιδο βιβλίο για το όνομα Κωνσταντίνος. Μεταξύ αυτών αναφέρει και το υποκοριστικό «Γκοντίνος», που το ειχε στο χωριό μου ένας πρόσφυγας από την Ανατολική Θράκη.

  100. sarant said

    98 Eυχαριστώ!

    99: Πρέπει να λες αυτή τη διατριβή
    http://invenio.lib.auth.gr/search?ln=el&cc=PhD+Theses&sc=1&p=%CE%A4%CE%B1%CF%87%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%83%CE%BB%CE%AE%CF%82&f=&action_search=%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7

  101. κουτρούφι said

    Στη Σίφνο τα μικρά ονόματα περικόπτονται ακόμη περισσότερο και ουδετεροποιούνται. Εδώ, ο «Κώστας» γίνεται «το Κω» (γενική, του «Κου»), ο «Ντίνος» γίνεται το «Ντι» (γεν. του Ντι) και η Ελένη το «Ελέ». Δεν ξέρω αν υπάρχει η συνήθεια αυτή αλλού. Το φαινόμενο έχει παρατηρηθεί και σημειωθεί σε άρθρο στο περιοδικό Λαογραφία από το 1912. Σε αντίθεση όμως με ό,τι γράφεται στο άρθρο αυτό, δεν περιορίζεται μόνο σε μικρές ηλικίες (κάτω από τα 20) αλλά επικρατεί σε όλες. Συνεχίζεται, δε, μέχρι τις μέρες μας.

  102. sarant said

    101 Πολύ ενδιαφέρον αυτό, το έχουν και οι Ιταλοί (να κόβουν τα μικρά ονόματα)

  103. κουτρούφι said

    102. Χα! Δεν αποκλείεται να είναι, όντως, Ιταλική επίδραση. Πουθενά, πάντως, δεν έχω βρει κάποια ερμηνεία.

  104. smerdaleos said

    99. Οι Τούρκοι …τιμούν ιδιαίτερα την Ελένη: Προ ημερών συμμετείχα σε μια εκδρομή στην Ίμβρο, Τένεδο, Τροία. Στην τελευταία γράφουν Helen για το «γυναικών», και Paris για το «ανδρών».
    —-

    Στην Τροία, οι Τούρκοι κάνουν καλλιστεία όπου κάθε χρόνο βγαίνει μια «Miss Çanakkale» που ως έπαθλο κερδίζει υποτροφία για το πανεπιστήμιο.

    http://en.wikipedia.org/wiki/%C3%87anakkale

    Το εξηγεί ο πρώην διευθυντής ανασκαφών της Ελληνο-Ρωμαϊκής Τροίας Brian Rose:

    [00:05:10]

  105. Νικος Κ. said

    101: θυμίζει τα μισόλογα τραγούδια του Άκη Πάνου (Eφτά νομά σ’ ένα δωμά …)
    https://afmarx.wordpress.com/2008/08/30/misologa-tragoudia/

  106. sarant said

    105 Όπως λένε και τα σχόλια, μισόλογα τραγούδια (ο όρος του αείμνηστου Αλλουφάνη) υπάρχουν και σε ρεμπέτικα-δημοτικά.

  107. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Αχ Ελένη
    παινεμένη
    αχ Ελένη του καημού.
    Αχ της κάτου γης αφιόνι,
    τόση ομορφιά σκοτώνει

    Στίχος-ρεφραίν που μου έμεινε,ενός από τα τραγούδια που συνόδευαν το ντοκιμαντέρ «Λακωνίας Περίπλους» πριν μερικά χρόνια και το τραγουδούσε όμορφα η Μαρίζα Κωχ.

  108. Και το δημώδες:
    Κόφτην Ελένη μ΄ την ελιά
    γιατί μαραίνεις τα παιδιά.

  109. #75 Μιλάω για τον ιστότοπο της Ε. Είχα κατεβάσει έγκαιρα όλο το archive.enet.gr, δηλαδή την περίοδο 1995-2001, όπου σε οδηγούσε η «Αναζήτηση πριν το 2001». Έτσι έχω τα πρώτα ιστορικά ιντερνετικά χρόνια της Ε. Κάποια πράγματα δεν λειτουργούν γιατί είχαν γίνει στραβά, όμως όλα υπάρχουν, και τα βρίσκεις χειροκίνητα. Βασικά το έχω σε ένα σκληρό, ιντεξαρισμένο από το λειτουργικό και το χρησιμοποιώ με αναζήτηση κειμένου, αλλά και με ημερομηνίες. Έχω διορθώσει την κωδικοποίηση σε utf-8.

    Κάπου 175.000 αρχεία σε 34.500 φακέλους. 1,8 GB στο δίσκο, 275 MB συμπιεσμένο:
    https://drive.google.com/file/d/0B8UDqwQqH_EQQXFzRzlGOXNZc2c/view?usp=sharing

    Σκέφτομαι εδώ και καιρό να αρχίσω καθημερινή αναδημοσίευση της μαύρης τρύπας, να καταλάβουμε κι άλλα για τον κομιστή…

  110. Σαφώς την έχει ο Τσιφόρος τη λέξη «λαμόγια», στο διήγημα Το Απόλυτο Μηδέν της σειράς «Τα Παιδιά της Πιάτσας» που πρωτοδημοσιεύτηκε στον Ταχυδρόμο, μάλλον το 1961 (εγώ από κει την έμαθα), και την εξηγεί μάλιστα:
    «…και τον έκανε λαμόγια στις υπαίθριες [ρουλέτες]. Να ‘σαι «λαμὀγια» είναι πολύ κοροϊδιλίκι. Καθόσο λαμόγια είναι δηλαδή ο παίχτης που του δίνουνε μάρκες να παίζει αβάντα και να παρασύρει τους άλλους.»
    Μοιάζει, τουλάχιστον σ’αυτή τη χρήση, να είναι επίρρημα — και πάντως λέξη αρκετά άγνωστη τότε σε όσους δεν ήταν της πιάτσας, ώστε να χρειάζεται εξήγηση.

  111. Spiridione said

    Και στον Κόσμο και τον κοσμάκη. Στράκα λαμόγια και σε παρένθεση εικονική.
    https://www.google.gr/webhp?sourceid=chrome-instant&rlz=1C1AVNA_enGR602GR602&ion=1&espv=2&ie=UTF-8#tbm=bks&q=%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B1+%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%B1+

  112. Σωτήρς said

    Και ένα δημοτικό από τη Δράμα για τις κοντές Ελένες:


    Να μη σου κακοφαίνεται Ελένη που σαι κοντή στο μπόι
    Κοντός είν και ο βασιλικός Ελένη τον σέρνουν παλικάρια
    Ψηλά είν τα γαϊδουράγκαθα, Ελένη τα τρώνε τα γαϊδούρια

  113. Πέπε said

    Την έκφραση «την κάνω λαμόγια» τη θυμάμαι από αρχές ’90 (δηλαδή τότε τη μάθαμε εμείς). Συνώνυμη ήταν η έκφραση «την κάνω κατσίκα», αλλά κάπως υπήρχε ήδη τότε η αίσθηση ότι με την κατσίκα είναι τωρινό (τότε τωρινό) ενώ με τη λαμόγια παλιότερο. Το νόημα ήταν «φεύγω κρυφά ή πονηρά, την κάνω με ελαφρά πηδηματάκια» κ.τ.ό.. Αυτά στο σκέτο «την κάνω λαμόγια». Αν μου την κάνει λαμόγια κάποιος, εσήμαινε (όπως στο τραγούδι του Χάρρυ Κλυνν) ότι μου την έφερε, μου την έπαιξε, μου την έκανε τη δουλειά.

    Τη σκέτη λαμόγια όμως, εκτός οποιασδήποτε έκφρασης, την έχω δει σ’ ένα Λεξικό της Πιάτσας, μάλλον όχι αυτό στο λινκ του #69 (υπάρχουν δυο-τρία με τον ίδιο τίτλο, έτσι δεν είναι; ), ένα αρκετά παλιό, τουλάχιστον δεκαετίας ’50 αν όχι και ’30, ένα μικρού σχήματος βιβλιαράκι με ρεμπετοπρεπή εικονογράφηση που θυμίζει τις εικόνες στις παλιές ταβέρνες με τους μπεκρήδες. Τα λέω όλα αυτά μήπως και το αναγνωρίσει κανείς. Και λέει εκεί, απ’ όσο θυμάμαι, ότι η λαμόγια ή γαλαρία είναι οι αβανταδόροι, οι βαλτοί δήθεν πελάτες (παίκτες στον παπά λ.χ.) που σκοπό έχουν να παρασύρουν διαφόρους ώστε να γίνουν πραγματικοί πελάτες.

    Μετά από την κατάχρηση της λέξης λαμόγιο τα τελευταία χρόνια είναι πλέον αδύνατο, νομίζω, να χρησιμοποιήσει κανείς τη λέξη στην παλιότερη μορφή της και με την παλιότερη σημασία της. Κι όμως, μόνο όσοι πρωτοάκουσαν το λαμόγιο όντας ήδη συνηθισμένοι στη λαμόγια μπορούν να εκτιμήσουν πόσο βέρος σλάνγκικος είναι ο σχηματισμός του λαμόγιου.

  114. Πέπε said

    Καταγγέλλω ότι για άλλη μια φορά τα χρεφ κάνουν της κεφαλής τους. Είχα πλαγιογραφήσει μόνο το «μου» στο «αν μου την κάνει λαμόγια κάποιος», τέλος πρώτης παραράφου.

  115. Μαρία said

    113
    Αυτό ανταποκρίνεται στην περιγραφή σου http://www.politeianet.gr/books/9789606679346-kapetanakis-brasidas-alfeios-to-lexiko-tis-piatsas-234682
    1η έκδοση 1951 http://vopac.nlg.gr/Record/327988

  116. Γς said

    114:
    Η «επιθεώρηση σοιχείου» όμως της Chrome δεν το επιβεβαιώνει
    😉

  117. Πέπε said

    @115: Ναι, αυτό είναι.

    @116: Τι είναι πάλι αυτό; Δείχνει κάπου τι έχω πληκτρολογήσει όπως το βλέπω πριν τη δημοσίευση;

    Ωραία λοιπόν, αναδιατυπώνω: πρόθεσή μου ήταν να πλαγιογραφήσω μόνο το «μου». Μη μου πει κανείς ότι ούτε αυτό επιβεβαιώνεται, από την επιθεώρηση προθέσεων, γιατί θα…

    Επ’ ευκαιρία, Γς, τις προάλλες είχες ανεβάσει νομίζω κάτι φωτογραφίες που ήταν δικές σου, όχι από το ίντερνετ. Πώς γίνεται αυτό;

  118. Γς said

    109:

    Α, κι εγώ έχω κατεβάσει τα «απαντα» της Ε.
    Και δεν ήταν η μόνη. Και το ΒΗΜΑ, με όλα τα ένθετά του, ΤΑ ΝΕΑ, Καθημερινή.
    Μέχρι και το BBC World Service κατέβαζε το Teleport Pro κάθε μέρα [νύχτα].
    Μετά έμπαιναν σε ετήσια ή μηνιαία DVD με φαντεζί εξώφυλλα κλπ κλπ.

    Τα BBC τα πέταξα. Τα υπόλοιπα ακόμα υπάρχουν στα πάνω ράφια της βιβλιοθήκης μου.
    Τρέλα κι αυτή. Και 300 περίπου περιοδικά, [όλοι οι τόμοι] από το Nature, Science, PNAS μέχρι τα πιο εξεζητημένα, σε δεκάδες σκληρούς δίσκους και DVD.

    Και ποιος θα τα προσέξει όταν θα πεταχτούν στα σκουπίδια.
    Ελπίζω όχι η χήρα μου, ιδίως στις εκατοντάδες Giga που είναι η φωτογραφίες και τα βιντεάκια μου.

    Ηταν ελαφρώς μουρντάρης ο μακαρίτης [Γς]

  119. Γς said

    117:
    >ι είναι πάλι αυτό; Δείχνει κάπου τι έχω πληκτρολογήσει όπως το βλέπω πριν τη δημοσίευση;

    Οχι μόνο αυτό, αλλά και τις διορθώσεις σου και τις προθέσεις σου. Τη διάθεσή σου γενικότερα.

    Πλάκα κάνω. Πάντως περιγράφει τις εντολές χρεφ . <b. κλπ, που χρησιμοποίησες.

    Για τις φωτό:
    Πολλοί τρόποι. Τις ανεβάζεις πρώτα στο Γκουγκλ ή σε όποιο άλλο σχετικό site π.χ. αυτό: http://postimage.org/

  120. Πέπε said

    119:

    Α, δε γίνεται κατευθείαν από τον υπολογιστή. Ευχαριστώ.

    (Να το, το βλέπεις κι εσύ πως κάνουν ό,τι θέλουν; Μη μου πεις ότι έβαλες «έναρξη πλαγίων» μετά από το «εντολές χρεφ» και «λήξη πλαγίων» στο τέλος μετά το λινκ, θα ήταν εκκεντρική επιλογή.)

  121. Πέπε said

    Γράφω ίσια γράφω πλάγϊα γράφω χοντρά γράφω λεπτά γράφω χοντρά και πλάγϊα

    Κοπυπαστώνω αυτό που πληκτρολόγησα, αφαιρώντας κάθε φορά το κλείσιμο της γωνιώδους αγκύλης, για να υπάρχουν μάρτρες:

    Γράφω ίσια <iγράφω πλάγϊα</i <bγράφω χοντρά</b γράφω λεπτά <i<bγράφω χοντρά και πλάγϊα</b</i

    Για να σε δω τώρα διαόλου μηχάνημα, θα τολμήσεις να κάνεις πάλι ό,τι σου καπνίσει;

  122. Πέπε said

    Εμ, βέβαια, άμα σε βλέπουν είσαι κότα. Μόνο στα κρυφά ξέρεις!

  123. Γς said

    120, 121:
    Αψογος!

    Μου τα πλάγιασε γιατί συ έγραφα για την έναρξη πλαγίων [το οποίο και … εκτέλεσε, χωρίς να το εμφανίζει]

  124. Βάταλος said

    Αγαπητοί κύριοι, επιτρέψατε και εις τον ξενύχτην γερο-Βάταλον να διατυπώση την άποψίν του επί της παρούσης αναρτήσεως…

    1) Διατί, άραγε, ο κ. Σαραντάκος απέφυγε να ενημερώση τους Ρωμιούς αναγνώστας του ότι Ελένη ελέγετο καθ’ όλην την αρχαιότητα και η ένδοξος νήσος Μακρόνησος, επειδή εκεί πρωτοεγάμησεν ο Πάρις την Ωραίαν Ελένην; Δείτε τι λέγει ο Μέγας Στράβων εις τον 2ον τόμον των Γεωγραφικών του: «Πρόκειται δε της παραλίας ταύτης, προ μεν του Θορικού και του Σουνίου, νήσος Ελένη, τραχεία και έρημος, παραμήκης όσον εξήκοντα σταδίους το μήκος. Ής φασι μεμνήσθαι τον Ποιητήν, εν οίς Αλέξανδρος λέγει προς την Ελένην: ουδ’ ότε σε πρώτον Λακεδαίμονος εξ ερατεινής έπλεον αρπάξας εν ποντοπόροισι νέεσσιν, Νήσω δ’ εν Κρανάη εμίγην φιλότητι και ευνή. Ταύτην γάρ λέγει Κρανάην την νύν Ελένην, από του εκεί γενέσθαι την μίξιν»

    https://books.google.gr/books?id=TLG_J7juXc4C&pg=PA162&dq=%CE%BD%CE%AE%CF%83%CE%BF%CF%82+%CE%95%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7+%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%B1&hl=el&sa=X&ei=AU1eVbLcFYfiUanVgMAI&ved=0CCoQ6AEwAg#v=onepage&q=%CE%BD%CE%AE%CF%83%CE%BF%CF%82%20%CE%95%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7%20%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%B1&f=false

    Είναι εντυπωσιακόν (άλλη μία τρανή απόδειξις του πόσον ικανοί και δαιμόνιοι ήσαν οι Έλληνες πριν την έλευσιν των μισανθρώπων Γαλιλαίων) ότι ο Στράβων υπολογίζει το μήκος της Μακρονήσου εις εξήκοντα σταδίους (11.520 μέτρα), ενώ σήμερον γνωρίζομε ότι είναι κατά τι μικρότερον των 13 χιλιομέτρων

    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B1%CE%BA%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%BF%CF%82

    2) Επιτρέψατέ μοι να μεταφέρω εδώ το θρυλικόν απόσπασμα του Μεγάλου Πλουτάρχου περί της Ωραίας Ελένης από τα «Ηθικά» του, που αποστομώνει οριστικώς τους εθνικοπαράφρονας (γερο-Πλεύρην, Άδωνιν και λοιπούς) οίτινες διαδίδουν πως οι Τρώες ήσαν Έλληνες και ωμίλουν ελληνικά. Γράφει ο Μέγας Πλούταρχος: «Φιλόπλουτος η Ελένη, φιλήδονος ο Πάρις, φρόνιμος ο Οδυσσεύς, σώφρων η Πηνελόπη. Διά τούτο μακάριος ο γάμος ο τούτων και ζηλωτός. Ο δε εκεινων, Ιλιάδα κακών Έλλησι και βαρβάροις εποίησεν». Τουτέστιν, διά τον Πλούταρχον, οι Τρώες ήσαν βάρβαροι, κύριε Άδωνι…

    https://books.google.gr/books?id=359VAAAAcAAJ&pg=PA327&dq=%CF%86%CE%B9%CE%BB%CF%8C%CF%80%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%84%CE%BF%CF%82+%CE%B7+%CE%95%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7&hl=el&sa=X&ei=3CpeVYPMEYKBU46ZgPgK&ved=0CCsQ6AEwAg#v=onepage&q=%CF%86%CE%B9%CE%BB%CF%8C%CF%80%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%84%CE%BF%CF%82%20%CE%B7%20%CE%95%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7&f=false

    3) Περαίνω με κάτι εξόχως διδακτικόν, που (βάζω στοίχημα) το αγνοεί κι ο ίδιος ο ρέκτης κ. Σαραντάκος: Είναι βαρβαρικά ελληνικά όταν αι σημεριναί νεαραί Ελληνίδες λέγουν κατά τας συζητήσεις των… «γάμησα τον Κώστα κλπ.». Το ορθόν είναι «γαμήθηκα από τον Κώστα κλπ.». Ήδη αυτήν την κακήν χρήσιν του ρήματος «γαμώ» την είχον επισημάνει οι Έλληνες πολύ προ της ελεύσεως των Γαλιλαίων. Σας παραπέμπω εις τα «Αποσπάσματα Ελλήνων Τραγικών» (κεφάλαιον «Αδέσποτα») όπου διαβάζομε την θρυλικήν φράσιν του Ηρωδιανού:

    «εγάμησεν Ελένη τον θεοίς στυγούμενον» (μετάφρασις εις τα ρωμέικα= γάμησε η Ελένη αυτόν που μισούσαν οι θεοί». Και από κάτω, όπως θα ίδητε εις το GoogleBooks…

    https://books.google.gr/books?id=YzddAAAAcAAJ&pg=PA679&dq=%CF%84%CE%BF%CE%BD+%CE%B8%CE%B5%CE%BF%CE%AF%CF%82+%CF%83%CF%84%CF%85%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%BD&hl=el&sa=X&ei=xVJeVfzZPMnTUaL3guAF&ved=0CB8Q6AEwAA#v=onepage&q&f=false

    Εξηγεί ο σχολιαστής ότι πρόκειται περί Σολοικισμού: «Γίνεται σολοικισμός, όταν τις τω πάσχοντι ενεργητικόν ρήμα περιάψη, οίον εγάμησε – στυγούμενον. Έδει γάρ το παθητικόν τη γυναικί περιάψαι: εγάμησεν – εγήματο»!..

    Ιδού, αγαπηταί κυρίαι του παρόντος Ιστολογίου, διατί κάμνετε σολοικισμόν όταν χρησιμοποιείτε την φράσιν «γάμησα τον Κώστα κλπ.», προφανώς μεταφράζουσαι εκ της βαρβαρικής αγγλικής γλώσσης…

    Μετά πάσης τιμής
    Β.

  125. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα νεότερα!

    109 Ελπίζω να μείνει εκεί καμιά δεκαπενταριά μέρες, να το πάρω όταν θα ξαναέχω γρήγορο ιντερνέτι

    110-111 Α μπράβο!

    115 Ετοιμαζόμουν κι εγώ να πω ότι είναι του Καπετανάκη -δυστυχώς το έχω στο άλλο σπίτι.

    118 Άσε, άσε, πόσα αδιάβαστα γιγάβυτα…

  126. Estrellita Fugaz said

    @124,
    είναι σαφές: διηγάγετε δύσκολον νύκταν.

  127. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    126. Και αγεγάμητον…ούτως επείν .

  128. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    O Στρ*β*ν έπεσε δηλαδή 1.5 χιλιμόμετρο στα 13 έξω, μόλις… ήτοι μόλις 11.5% σε ένα νησάκι 13 χιλιομέτρων… 😆
    (ευτυχώς που ήρθαν οι Γαλιλαίοι δηλαδή και φέραν μετροκορδέλες και κομπιουτεράκια…)

  129. Καλημέρα

    Στη γυναίκα του-που τον ειδοποίησε πως θα έρθει στην πόλη όπου δούλευε ο ξενιτεμένος- έστειλε το εξής ανορθόγραφο τηλεγράφημα

    Σε Ανναμένω

    Κουίζ :

    Πως λεγόταν η γυναίκα του ;

  130. Γς said

    Νυχτερινές ονειρώξεις.
    πρωϊνές επάρσεις

  131. Πέπε said

    Ζητώ συγγνώμη για το τζάμπα φόρτωμα της ανάρτησης. Θα κάνω μια τελευταία δοκιμή για να δω τι θα γίνει, και αν θέλει ο οικοδεσπότης μας ας το σβήσει:

    ανοίγω πλάγϊα και δεν τα κλείνω.

    ανοίγω μαύρα και δεν τα κλείνω

  132. sarant said

    Ωραία ξεκινάει. Παρακάτω έχει;

  133. spiral architect said

    Τη γριά και τον Κώστα της τη βάλαμε;

  134. Δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιοι φίλοι κι από δωμέσα δεν συμπαθούν τον Μαρκόπουλο, (αντίθετα κατανοώ απόλυτα όσους δεν τους αρέσει ο Μικρούτσικος-αν και έχει γράψει κι αυτός κάποια πολύ ωραία).

    Ο Μαρκόπουλος, πέρα από το ότι έφερε τα παιδιά της πόλης σε επαφή με τη δημοτική μουσική,έχει γράψει υπέροχα τραγούδια. Το Ζαβαρακλπ, δεν είναι το καλύτερό του.

    Μοναδικό τραγούδι θεωρώ οτι είναι η Λέγκω, και με έχει εντυπωσιάσει το πόσο ποιητικούς στίχους έγραψε ο ίδιος:

    …Κι αν θέλω τώρα να ακούγεται η φωνή μου
    με πιάνει τρόμος από ίσκιους μακρινούς
    χρυσάφι μοιάζει η συντροφιά σου στη ζωή μου
    κι η ομορφιά σου μου γιατρεύει τους καημούς
    κλπ

    Μα δεν είναι στίχοι που νομίζεις οτι τους εγραψε ένας πολύ καλός ποιητής;

    η μητέρα είπε ήταν ένα κοριτσάκι
    που ορφανό μάζευε άνθη σε μπαξέ
    τ’άνθη στόλιζαν το αγέρωχο κεφάλι
    μα όταν κοιμόταν πάλι πέφτανε στη γη
    κι από τα λούλουδα που ο χάρος είχε βάλει
    εμένα κράτησε να βλέπω τη ζωή

    Αυτή παιδιά μου ήταν τότες η μανούλα
    ο κήπος ύστερα εγέμισε ληστές
    το κοριτσάκι μας το ντύσανε γριούλα
    κι απ’τα κουρέλια φαινότανε οι πληγές…

    Μου αρέσει πάρα πολύ και με συγκινεί.

    Τελευταία, ρέπει προς τον ψεκασμό, αλλά τι να πει κανείς; Στην Ελλάδα του σήμερα, αν δεν είσαι και λίγο τζαζεμένος, κινδυνεύεις να τρελαθείς 🙂

  135. Πέπε said

    Έχω την εντύπωση (αλλά μπορεί κάλλιστα και να απατώμαι) ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει όνομα Λέγκω [l’e(η)go]. Στους σλαβόφωνους πληθυσμούς της Βόρειας Ελλάδας, και φυσικά και στους εκτός Ελλάδας, υπάρχει το όνομα Λένκο, με το κάππα να προφέρεται κανονικά σαν κάππα. Οι σλαβόφωνοι στην πράξη είναι γενικά δίγλωσσοι, οπότε είναι πολύ εύκολο να περάσει το όνομα και στην ελληνική γλώσσα, όπου όμως πιστεύω ότι θα διατήρησε την αρχική του προφορά αφού το [n]+[k] μπορεί να ‘ναι ξένο (και πάλι όχι τραγικά ξένο) στα ελληνικά αλλά είναι απολύτως οικείο στους συγκεκριμένους ομιλητές, από τη μητρική τους γλώσσα. (Υπάρχει και Ιβάνκα, αλλά όχι Ιβάγκα.) Ή, τέλος πάντων, ακόμη και χωρίς τον παράγοντα της διγλωσσίας, αυτοί οι άνθρωποι δε ζούσαν σε υάλινο κώδωνα, είχαν επαφές με τις άλλες γλωσσικές κοινότητες: να το το όνομα πώς περνάει και εκτός σλαβοφωνίας.

    Στα ελληνικά, προσαρμόζεται προφανώς στην ελληνική γραμματική: Η Λένκω, της Λένκως.

    Το «Λέγκω» θεωρώ ότι πρέπει να είναι αρχικά προσπάθεια γραπτής απόδοσης του «Λένκω», στηριγμένη στη λογική ότι στα ελληνικά το ν προ του κ τρέπεται σε γ (που με τη σειρά της στηρίζεται στην προσπάθεια να αποδοθεί γραπτά αυτός ο ιδιαίτερος ένρινος φθόγγος που δεν έχει δικό του γράμμα). Στη συνέχεια, η γραφή «Λέγκω» αναγνώσθηκε [l’e(η)go] από όσους δεν είχαν ακουστά το όνομα αλλά ήταν, φυσικά, συνηθισμένοι να διαβάζουν όλα τα «γκ» ως [(η)g] (όπως έχει γίνει με το συγκραφέα, τον έγκαμο και το έγκραφο).

    Αν διαβάζει κανείς που να έχει εμπειρία είτε των σλαβόφωνων περιοχών είτε άλλων μη σλαβόφωνων αλλά γειτονικών, ας επιβεβαιώσει ή διαψεύσει πώς προφέρεται εκεί το όνομα.

  136. Τη μεγάλη αδελφή της γιαγιάς μου πάντως, που ζούσε στη Λάρισα και ήταν από αμιγώς ελληνόφωνη οικογένεια, πάντα Ελέγκω (με το αρχικό Ε και με σαφώς προρρινισμένο το γκ) την άκουγα. Κι αφού υπάρχει και Λένα και Λενιώ, γιατί να μην υπάρχει και Λέγκω;

  137. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Των πόλεων Ελένη

  138. Πέπε said

    @136: Ναι μωρέ! Τώρα που το είπες, θυμήθηκα και τη θεία την Ελεγκάκη (από τη Λωξάντρα νομίζω; ).

  139. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    135>>όνομα Λέγκω [l’e(η)go]
    μπορεί, όπως Κατίνγκω

  140. 128,
    …O Στρ*β*ν έπεσε δηλαδή 1.5 χιλιμόμετρο στα 13 έξω…
    Ίσως είχε δυσκολία στην εκτίμηση αποστάσεων δια γυμνού οφθαλμού, ένεκεν του ονόματός του. 🙂

    …ήρθαν οι Γαλιλαίοι…
    Χωρίς φατσούλα αυτό: Γαλιλαίοι, όπως, ξερωγώ, οι Νεύτωνες, ή οι εκ Γαλιλαίας ομοϊδεάτες;

  141. # 135 και άλλα

    Το Λενκο ή Λέγκο προέρχεται (όπως και το Κατίγκο και άλλα γυναικεία ονόματα) από το Λένη-κόρη με προφανείς συντομεύσεις. Είναι προσωπικές μου εμπειρίες από απαντήσεις σε αντίστοιχες ερωτήσεις σε χωριά της Δυτικής Μακεδονίας πριν 50+ χρόνια

  142. sarant said

    134 Εμένα μού αρέσει πολύ ο Μαρκόπουλος, τουλάχιστον ώς το 1980.

  143. Μαρία said

    135
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/05/21/kosteleni/#comment-116829

  144. # 134

    Ενα, δυο, λίγα καλά τραγούδια γράφουνε πολλοί. Ο Μ. δεν είχε καθόλου καλό όνομα στους μουσικούς κύκλους του 70, τότε που ήταν πολύ δημιουργικός. Τον χαρακτήριζαν πότε σαν περίπου Νταλάρα και πότε σαν περίπου Νικολόπουλο, αν καταλαβαίνεις τι εννοώ.

  145. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Kι ένα Ελενέλι του 1911:
    το μαντήλι σου τινάζεις
    και θαρρώ πως με φωνάζεις
    Αχ Ελενέλι

  146. Πάνος με πεζά said

    Εμένα μου αρέσει διαχρονικά ο Μαρκόπουλος, ωστόσο -όπως έχω καταλάβει- όταν όλοι αυτοί αδυνατούν (ή δε θέλουν, για κάποιους λόγους) να γράψουν κάτι πιο προσιτό στην πλατιά μάζα (λέγε «τραγούδι»). αρχίζουν ν’ «ανεβαίνουν» προς τα πάνω, και γίνονται πιο απόμακροι. Γιατί το «Κρήτη ανάμεσα σε Βενετιά και Πόλη» ή τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» ποιός θα πάει να τους παρακολουθήσει, ακόμα κι αν είναι αριστούργημα;
    Ωστόσο πρέπει ν’ αναγνωρίζουμε στον…αναγνωρισμένο συνθέτη, και την επιλογή της «αντι-εμπορικότητας», όταν θέλει να ικανοποιήσει προσωπικές επιθυμίες.

  147. # 146

    Πάνε, καλό είναι στους …αναγνωρισμένους να μην αναγνωρίζεις τίποτε γιατί αναγνωρισμένοι ήταν το συγκρότημα Νίλυ Βανίλυ και η άλλη ασιάτισσα με το μαγικό βιολί (Βανέσσα Μέη 😉 μέχρι αποδείξεως του τι ακριβώς ήταν το …αναγνωρίσιμον
    Ανάγκα και θεοί πείθονται (ν’ αλλάξουν δρόμο)

  148. Αγάπη said

    Για τον Μαρκόπουλο – τόσοι που τον αναφέρατε, πώς να βάλω τους αριθμούς τών αναρτήσεων;….
    Καλά τα λέτε… όμως πώς να ξεχάσω αυτό το Τα Λόγια και τα Χρόνια και μερικά άλλα τής ίδιας εποχής; Πάντα με συγκινούν

    και η Λένγκω φυσικά, τί τραγούδι!

  149. Spiridione said

    Και άλλη μια αναφορά στον Τσιφόρο:
    https://www.google.gr/search?tbm=bks&hl=el&q=%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%82+%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%B9

    53. «…εγώ, πάλι, το έχω ακούσει από το αλ μόγια, το νερό στα αραβικά, που ξεγλιστράει μέσ’ απ’ τα χέρια σου και χάνεται…»
    -Ο Δαγκίτσης έχει συνώνυμες τις λέξεις κομπάρσος, αβανταδόρος, γαλαρίας, λαμόγια, νερό.
    https://books.google.gr/books?id=MVhJAAAAYAAJ&q=%CF%84%CE%BF%CE%BD+%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%B1&dq=%CF%84%CE%BF%CE%BD+%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%B1&hl=el&sa=X&ei=ST9fVbHgNIr1UprtgKgM&ved=0CDAQ6AEwBTgy

  150. sarant said

    Ο κόσμος και ο κοσμάκης είναι από τα παλιότερα του Τσιφόρου, γύρω στο 1951.

  151. Γς said

    Κι εκείνος ο αδελφός της …

    -Μπαμπά με κοροϊδεύουν, μου λένε «τον ξέρεις τον Φούφουτο;». Κι όταν τους ρωτάω «Ποιον Φούφουτο;» μου λένε «Τον @@@τσο μου τον ξεσκούφωτο!»

    -Θα τους πεις
    «παιδιά την ξέρετε την Ελένη;». Κι όταν σε ρωτήσουν «Ποια Ελένη;» θα τους πεις «Την @@@τσα μου την @@@@ωμένη!»

    Την άλλη μέρα κλάμα πάλι ο μικρός.
    -Τους το είπες; -Ναι. -Κι αυτοί τι σου είπαν;

    -«Ποια Ελένη; Τήν αδελφή του Φούφουτου;» κι εγώ τους ρώτησα «ποιου Φούφουτου;» κι αυτοί μου είπαν …

  152. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Χίλια μύρια κύματα( Μαρκόπουλος,Μύρης,Ξυλούρης )
    …ο τυφλός τραγουδιστής,μασώντας τη μαστίχα του παινεύειτην Ελένη

  153. nestanaios said

    Η ετυμολογία είναι πάντοτε παρούσα.
    ἑλ + εν είναι οι συλλαβές.
    ἑλ = εξάπλωσιc κακοεργειῶν. Το ε είναι δασύ.
    εν = πρόθεσιc.
    ὁ εν τῇ διαδικασία ἐξαπλώσεοc κακοεργειῶν ονομάζεται ἕλεν και στην ονοματική ενική ἕλην και ἄν επιθυμοῦμε
    να το εντάξωμεν στο θυλικόν γένος, ἔχομεν ἑλέν+η ἤ ἕλεν+α γιά νά ἔχωμεν ἀργότερα τό Κύριο δασυνόμενο
    ὄνομα «Ἑλένη» που είναι ἡ αιτία τῶν κακοεργειῶν στήν τροία. Αργότερα, αἱ φέρουσαι το όνομα «Ἑλένη» μη ἔχουσαι
    διαπράξει κακοεργεῖας, δεν άντεξαν την δασεῖα και την απέβαλαν στην νέα ελληνική.

    Και ο Ἕλεν-ος; Αυτός δεν είναι που πρόδωσε την Τροία επειδή δεν του έδωσαν την Έλένη μετά τον θάνατο του Πάρη;
    Αυτός δεν είναι που απεκάλυψε το μυστικό άλωσης της Τροίας στον Οδυσσέα; Ο Ἕλενος κατάλυσε την Τροία με
    προδοσία και όχι ο Οδυσσέας.

  154. 135: Στην περιοχή Σερρών, όπου παλιότερα το όνομα Λέγκω ήταν αρκετά διαδεδομένο, προφέρονταν με το «ν» περίπου «πνιγμένο», όπως στη λέξη «άγκυρα». Με τον ίδιο τρόπο προφέρονταν και το λιγότερο συνηθισμένο όνομα «Κατίγκω» (υπάρχει ο λεγόμενος «βράχος της Κατίγκως» στο βουνό Λαϊλιάς Σερρών): Το αντίστοιχο συνηθισμένο όνομα ήταν Κατερίνα ή Κατίνα.

  155. Γς (151), μας το ‘χει πει και ο Νικοδεσπότης αυτό, με την αμίμητη εισαγωγή «Επειδή μπορεί να μας διαβάζει και κανείς από άλλο πλανήτη…»

  156. Μαρία said

    155
    Χα, χα, το έχασα αυτό. Πάω να συμπληρώσω κάτι.

  157. Γς said

    155:

    Ωραίο.
    Δεν το είχα δει. Δεν είχα μπει άλλωστε στο ιστολόγιο το 2010.

    Ωραίο, τρόπος του λέγειν, [#156] και το πάθημα, αν δεν ήταν υποβολιμαίο, της επιλογής του «Φούφουτος» ως επίθετο του ιατρού στην φόρμα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης [Αν και κάποιος σχολιαστής λέει ότι θα προτιμούσε το επίθετο «Φακελόπουλος»].

    Αξέχαστη θα μου μείνει και μια τέτοια επιλογή της διεύθυνσής μου στην συμπλήρωση μιας φόρμας κατά την δοκιμή μιας εφαρμογής:

    http://caktos.blogspot.gr/2013/04/buckingham-palace.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: