Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Χριστούγεννα πριν από 40+76 χρόνια (του Κ. Βάρναλη)

Posted by sarant στο 26 Δεκεμβρίου, 2019


Χρονιάρα μέρα κι η σημερινή και λέω να παρατείνω την εορταστική ραστωνη τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το ιστολόγιο -που σημαίνει να βάλω και σήμερα ένα λογοτεχνικό ανάγνωσμα, με θέμα εορταστικό και νοσταλγικό, μακριά από την τύρβη της επικαιρότητας.

Διάλεξα ένα κείμενο που θα μας πάει πίσω στο παρελθόν… δυο φορές. Πρόκειται για ένα χρονογράφημα του Βάρναλη που δημοσιεύτηκε στην Πρωία μέσα στην Κατοχή, τα Χριστούγεννα του 1943 -όπου όμως ο ποιητής, ίσως για να αποδράσει από τον ζόφο, επιλέγει να μεταφερθεί σαράντα χρόνια πίσω και να θυμηθεί πώς γιόρταζε τα Χριστούγεννα με την παρέα του, όταν ήταν νεαρός φοιτητής της Φιλοσοφικής, έχοντας μόλις έρθει από τον Πύργο της Βουλγαρίας, στην αυγή του εικοστού αιώνα. Καθώς τις αναμνήσεις του Βάρναλη εμείς σήμερα τις διαβάζουμε 76 χρόνια μετά, μεταφερόμαστε 40+76 δηλ. 116 χρόνια πίσω, έστω και με μια σύντομη στάση στο 1943.

Το κείμενο το πήρα από το βιβλίο Τα Αττικά (εκδόσεις Αρχείο, 2016) σε δική μου επιμέλεια, όμως το είχε συμπεριλάβει νωρίτερα ο φίλος Γιώργος Ζεβελάκης στη δική του ανθολογία κατοχικών χρονογραφημάτων του Βάρναλη «Φέιγ βολάν της Κατοχής», κι έτσι υπάρχει ήδη στο Διαδικτυο. Αλλά δεν πειράζει.

Στο χρονογράφημα ο Βάρναλης αναφέρεται και σε κάποιον ψιλικατζή ονόματι Κιουλάμπεη, που έπαιρνε μέρος στην παρέα τους. Αξίζει να πούμε ότι αργότερα ο Βάρναλης έγραψε και διήγημα για το ίδιο πρόσωπο. Ίσως το ανεβάσω κι αυτό κάποια φορά στο ιστολόγιο, αλλά προς το παρόν μπορείτε να το δείτε σε εικόνα, εδώ.

Στο τέλος του κειμένου έχω κάποιες υποσημειώσεις.

Πριν σαράντα χρόνια

–«Οι αιώνες αντιγράφουν αλλήλους» λένε οι μεν. «Δις εις τον αυτόν ποταμόν ουκ αν εμβαίης»(1), λένε οι δε. Αλλά τι μας χρειάζεται τώρα η φιλοσοφία; Εγώ προσπάθησα να μπω στο ποτάμι του χρόνου και δε βρήκα ούτε σταλιά από το ίδιο νερό. Είναι πολλοί που κάνουνε την ίδια βουτιά και φτάνουνε στη θάλασσα πριν απ’ το ποτάμι. Αυτοί είναι οι οραματιστές του μέλλοντος. Δύσκολη δουλειά! Όμως έκανα κάτι πιο εύκολο (ας το πούμε εύκολο). Πήγα κόντρα στο ρέμα. «Άνω ποταμών χωρούσι παγαί»(2). Κι οραματίστηκα τα περασμένα. Γι’ αυτήν τη δουλειά χρειάζεται μονάχα μνήμη και καημός· για την άλλη, την προφητική, χρειάζεται θείο χάρισμα. Κι εγώ δεν έχω.

Αυτά έλεγε παλαιός νοσταλγός των περασμένων.

–Θυμάμαι (ας πάρουμε ένα ορόσημο) εδώ και σαράντα χρόνια την Αθήνα τέτοιες μέρες. Θυμάμαι, είναι μια κουβέντα. Γιατί όλα είναι θολά στο βάθος του ορίζοντα. Κι ό,τι ξεχωρίζω είναι κομμάτια ασύνδετα. Θυμάμαι λοιπόν τους άστρωτους δρόμους, τη λάσπη στην οδό Σταδίου και την Πατησίων, τα μόνιππα και τα διπλά στην Ομόνοια με τις ψηλοκαπελαδούρες των αμαξάδων, τον ιπποσιδηρόδρομο με τους «αχαμνόοντας»(3), το Σταμάτη του Φαλήρου και το Θερίο της Κηφισιάς, τις γλώσσες του γκαζιού, τις κατσίκες στους δρόμους, τα στενά πανταλόνια των αντρών και τις μακριές φούστες των γυναικών, με τους λαχανόκηπους στο κεφάλι, τις μπαρμπέτες του Ειρηναίου Ασωπίου(4), την ομπρέλα και το κλακ του Μιστριώτη(5) με το ιαμβικό περπάτημα, το σάλι του Μυριανθούση, τη μύτη του Αποστόλη, το μαντιλοδεμένο κεφάλι του Σακουλέ, τη χρυσή φουστανέλα του Στριφτόμπολα και τη βαφή Μποτσαράκου(6).

Η κίνηση της παραμονής των Χριστουγέννων στην Αγορά, που έκανε τόσην εντύπωση τότε, τώρα μου φαίνεται αστεία. Υπήρχε περισσότερο πράμα παρά κόσμος. Το μοσχάρι δυο δραχμές την οκά, οι κότες ένα τάλιρο η μια, το τυρί Παρνασσού τέσσερις δραχμές και το σεμιγδαλένιο καρβέλι άλλες τόσες.

Φτωχός φοιτητής, έτρωγα στα υπόγεια της οδού Αθηνάς ή στου Κόπανου στην οδό Σόλωνος. Πενήντα λεφτά η μερίδα το αρνάκι του γάλακτος καπαμά και σαράντα το μοσχάρι βραστό. Η φασουλάδα δυο δεκάρες και το κρασί τέσσερις—και το βούτυρο δραχμές τέσσερις!

Πώς λοιπόν σου λένε: «οι αιώνες αντιγράφουν αλλήλους»;

Οι φοιτητές μαζευόμαστε στου Γαμβέτα ή στου Καρατζά το καφενείο, όσες φορές δε μας έβγαζε στους δρόμους η μετάφραση της «Ορέστειας»(7) ή ο τόπος που έπρεπε να στηθεί το άγαλμα του Κολοκοτρώνη!(8) Όταν ξενυχτούσαμε στην ταβέρνα της γειτονιάς μας, κατηφορίζαμε τα χαράματα την οδό Αθηνάς, όπου υπήρχε «πατσάς νυχτός» (δυο δεκάρες) και κρασί Μεσογείων. Κι ύστερα ξαναγυρνούσαμε στη Νεάπολη, για να ξαπλώσουμε στο σανιδένιο κρεβάτι με τα στρίποδα, με την πήλινη λεκάνη του πλυσίματος, με το κουτσό τραπεζάκι και την ψάθινη καρέκλα και το σπαρματσέτο στο… ποτήρι.

Την παραμονή όμως των Χριστουγέννων και του Νέου Έτους μαζευόμαστε όλοι οι συμπατριώτες (σπουδαστές ή εργάτες) και κάναμε τη βόλτα μας στην Αγορά και στην οδόν Ερμού, για να ιδούμε την «κίνηση». Μόνο να ιδούμε. Γιατί οι κολλαριστοί «λιμοκοντόροι», τα μονόδραχμα, που μοιάζανε με μεγάλα γραμματόσημα, μας λείπανε. Όταν όμως τύχαινε κάποιος από μας να έχει πάρει το μηνιάτικό του, ε, τότε εκλέγαμε φροντιστή μας τον Κιουλάμπεη (ένα άντρακλα ως εκεί απάνου, ψιλικατζή το επάγγελμα, αλήτη τον περισσότερο καιρό, φωνή καμπάνα και εύθυμο όσο δεν παίρνει) να ψωνίσει μισό αρνί κλπ. και να το ετοιμάσει για το βράδυ.

Αλλά μια χρονιά μας την έσκασε. Πήρε το ρεφενέ μας και χάθηκε. Το βράδυ τον περιμέναμε να φέρει το ταψί, η ώρα περνούσε αλλά πουθενά ο φίλος.

–Κάπου έμπλεξε στην μπάτσικα [παιχνίδι με χαρτιά], είπε ο ένας.

–Να πάμε να τον βρούμε. Αλλά πού να είναι;

–Πηγαίνει σε κάποιο γωνιακό καφενείο στην οδό Κυκλοβόρου.

Πεινασμένοι, μελαγχολικοί και ξεδέκαροι, τραβήξαμε να πάμε να τον βρούμε. Ωστόσο, για να περνάει η ώρα, τραγουδούσαμε περπατώντας. Και τότε μας σταμάτησε απειλητική μια άλλη παρέα από νέους με κιθάρες και μαντολίνα.

–Γιατί τραγουδάτε;

–Έτσι θέλουμε!

–Για την Ελένη τραγουδάτε;

Τότε καταλάβαμε.

–Την πείνα μας τραγουδάμε, είπε ένας μας γελώντας. Είμαστε περαστικοί από τη γειτονιά σας.

Η εξήγηση ματαίωσε την «παρεξήγηση», που ήτανε τότες απαραίτητο γνώρισμα της παλικαριάς.

Επιτέλους τον βρήκαμε τον φίλο.

–Πού είναι το γιουβέτσι;

–Αύριο δεν είπαμε;

–Τι αύριο, ψεύτη! Δώσε μας τα λεφτά πίσω!

–Τα έχω στο σπίτι…

«Πιάσε το στραβό και βγάλε του τα μάτια» λέει η παροιμία. Κείνο το βράδυ γιορτάσαμε με μπακαλιαράκια και κουνουπίδι σαλάτα, βερεσέ. Μακάρι να το είχα και τώρα το βερεσέ!

Σημειώσεις:

(1)  Η γνωστή ρήση του Ηράκλειτου
(2) Από τον στίχο του Ευριπίδη «άνω ποταμών ιερών χωρούσι παγαί» (Μήδεια 410), απ’ όπου και η σημερινή έκφραση «άνω ποταμών».
(3) Κωμικός όρος για κάθε σκελετωμένο άλογο, που έγινε παροιμιακός από κάποια παλιά μετάφραση του Δον Κιχώτη στην οποία ο Ροσινάντε είχε αποδοθεί Αχαμνόων.
(4) Ειρηναίος Ασώπιος (1825-1905), λόγιος, εκδότης λογοτεχνικών περιοδικών. Μπαρμπέτες είναι οι φαβορίτες.
(5) Γεώργιος Μιστριώτης (1840-1916), καθηγητής Πανεπιστημίου, υπέρμαχος της αρχαΐζουσας καθαρεύουσας. Ο Βάρναλης τον είχε καθηγητή. Κλακ είναι ημίψηλο καπέλο.
(6) Ο Μποτσαράκος έφτιαχνε βαφή για τα μαλλιά και τα μουστάκια. Οι άλλοι είναι τύποι της παλιάς Αθήνας.
(7) Υπαινιγμός για τα Ορεστειακά, αιματηρά επεισόδια ύστερα απο φοιτητικές διαδηλώσεις που έγιναν τον Νοέμβριο του 1903 με υποκίνηση του Μιστριώτη ως διαμαρτυρία επειδή ανέβηκε στο θέατρο η τριλογία της Ορέστειας σε μετάφραση σε (συντηρητική) δημοτική.
(8) Ο Δήμος Αθηναίων ήθελε να τοποθετηθεί το άγαλμα στο Ζάππειο. Η τοποθέτηση έγινε το 1904 στη γωνία Σταδίου και Κολοκοτρώνη και το 1954 μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση.

150 Σχόλια to “Χριστούγεννα πριν από 40+76 χρόνια (του Κ. Βάρναλη)”

  1. Ωραίος ο Βάρναλης κι εδώ. Υπάρχουν και παρόμοιες περιγραφές στα «Φιλολογικά Απομνημονεύματά» του, θυμάμαι.

  2. Γς said

    >κατηφορίζαμε τα χαράματα την οδό Αθηνάς, όπου υπήρχε «πατσάς νυχτός»

    εδ’ω έπαθα κάτι. Κι έχω να φάω πατσά κάτι χρόνια.

    Εσείς;

  3. Καλημέρα

    Καλό σαν χρονογράφημα, στην εποχή του θα το εκτιμούσαν περισσότερο μια που πιο λίγοι έγραφαν και πολύ λιγότεροι διάβαζαν. Νεάπολη λέγανε την επέκταση της παλιάς πόλης κάτω από το Κολωνάκι μέχρι τα Εξάρχεια, η ονομασία δεν στέριωσε καλά αντίθετα με το Μεταξουργείο (η άλλη επέκταση) που λέγεται έτσι και σήμερα

  4. # 2

    Μια φορά έφαγα με τελείως βουλωμένη μύτη από το σινάχι και ομολογώ πως μου άρεσε. Παρ’ όλα αυτά την επόμενη φορά,η μυρουδιά του με απέτρεψε. Μπορώ να ζήσω και χωρίς πατσά, μη σου πω και χωρίς τα ποδαράκια που σερβίρανε τα μαγαζιά του είδους.

  5. Παναγιώτης Κ. said

    Μαθητεία στην καλή γραφή ο Βάρναλης.
    Παράδειγμα η πρώτη παράγραφος.

    Χρόνια πολλά για χθες και για σήμερα.

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και χρόνια πολλά στους Μανώληδες!

    3 Νεάπολη δεν λέγεται πια; Όταν ημουν φοιτητής το λέγαμε.

  7. Κι εγώ την ξέρω τη Νεάπολη. Ίσως όμως επειδή έμεναν οι δικοί μου εκεί πριν γεννηθώ, δεν είμαι σίγουρος ότι ήταν πολύ γνωστή ονομασία στα δικά μου χρόνια. Αλλά πάλι, πώς θα την πεις σήμερα την περιοχή;

  8. Παναγιώτης Κ. said

    Ναι. Πατσάς είναι αυτό της φωτογραφίας.
    Στα δικά μας μέρη (Κόνιτσα) πατσά λέγαμε αυτή τη σούπα που προκύπτει από το βράσιμο μοσχαροκεφαλής ή γιδοκεφαλών. Αργότερα έμαθα ότι αυτή η σούπα λέγεται πηχτή. Ίσως διότι όταν πήξει μας δίνει αυτό το ζελέ με τα κομμάτια κρέατος. Ενδιαφέρον έδεσμα. Τρώγεται και με σκορδοστούμπι.
    Κατά τα άλλα μάλλον, συμφωνώ με τον G.

  9. # 6β

    Νομίζω πως μέχρι την Ασκληπιού λέγεται σήμερα Εξάρχεια και μετά Κολωνάκι ή Λυκαβηττός, προς την μεριά της Αλεξάνδρας, το Νεάπολη μόνο σε χάρτες το βρίσκεις όπως και την οδό 28ης οκτωβρίου !

  10. Costas X said

    Καλημέρα !

    «…Μπαρμπέτες είναι οι φαβορίτες.»

    «Μπαρμπέτες» νομίζω τις λένε ακόμη στη Ζάκυνθο. Στην Κέρκυρα «μπάρμπουλες», αλλά τις είχα ακούσει και «λαλέτες».

  11. Λάμπρος said

    Χρόνια πολλά στους Μανώληδες και τις Εμανουέλες .

    Ωραίος ο Βάρναλης δε λέω, αλλά αυτή η παρελθοντολαγνεία του ιστολογίου, μου κάθεται πολύ βαριά στο στομάχι.
    Κάτι για το μέλλον, κάτι που να δημιουργεί προοπτική και να είναι ελκυστικό για τους νέους δεν υπάρχει; Ο μέσος όρος ηλικίας των σχολιαστών, πλησιάζει αυτή του Μαθουσαλίξ ενώ λογικά με τόση συσωρευμένη γνώση και εμπειρία, θα έπρεπε να είναι πόλος έλξης των νέων και ο ηλικιακός μέσος όρος κάτω των 40. Πού είναι οι νέοι, γιατί δεν συμμετέχουν σ’ αυτό το κατά τ’ άλλα όμορφο και Δημοκρατικό ιστολόγιο; Τι φταίει για την απουσία τους, ενδιαφέρεται κανείς;
    Χωρίς αλληλεπίδραση της προηγούμενης, της τωρινής και της επόμενης γενιάς, τι κοινωνία προσδοκούμε;
    Το χάσμα των γενεών το δημιουργούν οι μεγάλοι με την ιδεολογική τους ακαμψία και τις εμμονές τους, αυτοί οφείλουν να προσαρμοστούν στην σημερινή πραγματικότητα κι όχι οι νέοι στο θεοποιημένο παρελθόν.

    Παρ’ όλα αυτά, Καλημέρα σας.☺

  12. dryhammer said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά.

    Εν συντομία

    Πατσά φτιάχνω και στο σπίτι, στη χύτρα και παλιότερα στη σόμπα (όπου σιγόβραζε από το μεσημέρι για να φαγωθεί το βράδυ). Είμαι από τους ευτυχείς που αρέσει και στη γυναίκα μου, καθότι τον πατσά ή τον λατρεύεις ή δε θες ούτε ν΄ ακούσεις γι αυτόν(και τον χρησιμοποιώ ως παράδειγμα για ό,τι δημιουργεί ακραία συναισθήματα).
    Την πηχτή την ξέρω με γουρουνοκεφαλή όπου τα αυτιά και το ρύγχος προσφέρουν τον χόνδρο που εξαιτίας του θα πήξει ο ζωμός. Στις προ ζελατίνας (και ακόμα προ ψυγείου) εποχές ήταν απαραίτητα, τότε που έβαζαν αποβραδίς το τσουκάλι στο πρεβάζι του βορινού παράθυρου γιατί με την θερμότερη και υγρή νοτιά δεν έπηζε. Κι ο πατσάς πήζει άμα έχει ποδαράκι (με το χόνδρο του). Τα (λιπαρά) κομμάτια κρέατος ήταν μάγουλα και «γλυκάδια» (τα κάτω απ’ τα μάγουλα ως το σημείο αποκεφαλισμού).
    Η πηχτή ανήκει στα «ποτιστικά» εδέσματα, δλδ τραβάει ούζο ή ρακή.

  13. Ανδρέας Τ said

    Καλημέρα. Ενδιαφέρον έχουν οι τιμές. Το κοτόπουλο ακριβότερο από το βοδινό. Κι εγώ όταν ήμουν φοιτητής στο Χημικό, τον περασμένο αιώνα, Νεάπολη λέγαμε την περιοχή.
    Όσον αφορά τις μπαρμπέτες έτσι λέγαμε τα χάρτινα κρόσια που βάζαμε γύρω γύρω στους χαρταετούς.

  14. loukretia50 said

    Kαλημέρα!
    Έχει ένα δίκιο ο Λάμπρος, οι παλιοί δύσκολα ξεκολλάμε!
    Εις επίρρωσιν…
    Πραγματικά ωραίες οι περιγραφές του Βάρναλη.
    Πάντα χαίρομαι να διαβάζω κείμενα με νοσταλγικές περιγραφές μιας άλλης εποχής.
    Νεάπολη έγραφαν οι λογ/σμοί του ΟΤΕ στη δεκαετία του 80 στο σπίτι μου στη λ.Αλεξάνδρας, από την απέναντι μεριά των Εξαρχείων, στα Παναθήναια.
    Αγνοώ πώς λέγεται τώρα η περιοχή και την ίδια άγνοια έχουν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες (μέχρι πρόσφατα!), γιατί είναι σύνορα διαμερισμάτων του Δήμου Αθηναίων.
    Τα Εξάρχεια επεκτάθηκαν λίγο μέχρι Αλεξάνδρας, όμως από κει μέχρι Κυψέλη – Γκύζη – Π.Άρεως το χάος!

    Αλλά βρε παιδιά, τι θέλατε πρωί – πρωί την αναφορά σε πατσά –ποδαράκια – πηχτή?
    Ελάχιστα πράγματα μου προκαλούν αναγούλα και είναι τα πρώτα!
    Τι θα λέγατε, μια και είμαστε παλιοί, να θυμηθούμε κι εμείς την Αθήνα των φοιτητικών χρόνων?
    Πχ. Θυμάμαι ένα υπόγειο στην Αθηνάς – δεν ξέρω αν εννοεί αυτό, που καταλήγαμε μετά από ξενύχτια για πατσά.
    Η ατμόσφαιρα ήταν πολύ ζεστή, γινόταν χαβαλές, αλλά η μυρωδιά ανυπόφορη για τους μη συμπαθούντες.

  15. Γς said

    11:

    >Το χάσμα των γενεών

    κι ο Οιδίπους που το γεφύρωσε

    Κι ο γκρινιάρης Λάμπρος

    😉

  16. Λου, εγώ για Θεσσαλονίκη μπορώ να πω – τα έχω πει ήδη δηλαδή.

  17. loukretia50 said

    Στάθηκα σε μια μικρή λεπτομέρεια στο κείμενο, γράφει «την οδόν Ερμού».
    Θάθελα να είχα την τύχη ν ακούσω το Βάρναλη να μιλάει!

  18. Γιάννης Κουβάτσος said

    Από αύριο, Νικοκύρη, γράφε τα άρθρα σου σε στίχους ραπ με γκρίκλις. 😉

  19. loukretia50 said

    Δύτη, κι εσύ τα λες όμορφα, ξεκίνα!
    Πιστεύω ότι κανένας δε θα έχει αντίρρηση!

  20. loukretia50 said

    18. Ευτυχώς δεν αντέχω τη ραπ και τα γκρίκλις, δεν παίζω κιθάρα και είμαι φάλτσα.
    Αλλιώς θα προκαλούσα ηχορύπανση!

  21. Ε, για τη Σαλονίκη όλα είναι εδώ: https://dytistonniptiron.wordpress.com/2010/12/04/foithtalonikh/
    Πρώτο μισό δεκαετίας ’90 για μένα, αλλά στα σχόλια έχει και πιο παλιούς καιρούς 🙂

  22. Ωραία τα γράφεις ρε Λάμπρο αλλά μόνο ερωτήσεις και διαπιστώσεις ;; Κάνε και καμιά πρόταση !! κι όσο για νέους σχολιαστέςεσύ κι ο Γς έχετε βάλει στο κλίμα του ιστολογίου τα παιδιά σας, Γιατί δεν τους λέτε να σχολιάζουν ; Κι αν θέλουν πιο νεανικά κείμενα ας γράψουν!! Ο Νικοκύρης, υποθέτω το ξέρεις, πως είναι ανοικτός σε συνεργασίες.
    Ακόμα γιατί δεν γράφεις εσύ που είσαι πιο νέος από πολλούς (γι αυτό σε προσέχουμε μη μας χαλάσεις τον μέσο όρο:-D:-D )

  23. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ωραίος ο Βάρναλης και ας μεμψιμοιρείτε μερικοί.

    Για τον πατσά, παλιά συνήθεια και στη Θεσσαλονίκη, απαραίτητη επίσκεψη σε πατσατζίδικο μετά από κάθε ξενύχτι. Σήμερα μείναν πολύ λίγα, Πάντερμος και Κουκλουτζάς δυτικά, στην περιοχή μου, και κάποια λίγα στο κέντρο.

    Τα παράπονα και οι υποδείξεις προς τον Νικοκύρη για τη θεματολογία του ιστολογίου, παρακαλώ να λείψουν. 😉 Τί θέλετε να γίνουμε παλίμπαιδες; 😜

    Στο χωριό μου λένε: τον διακονιάρη κομμάτια δός του, τα σοκάκια τα ξέρει μόνος του. Οι προτείνοντες ας φτιάξουν οι ίδιοι το ιστολόγιο που ονειρεύονται. Από ιδέες χορτάσαμε… ελάτε κάνω και λίγο πλάκα, μην παρεξηγείτε το σοβαρό και επιτιμητικό μου ύφος. 🤣

  24. Κώστα, ο Λευθέρης στην Εγνατία ξέρω ότι έκλεισε χρόνια τώρα (και για μεσημεριανό πατσά πήγαινα… είχε και μαγειρίτσα…), ο Τσαρουχάς υπάρχει πάντα υποθέτω;

  25. loukretia50 said

    Πιθανόν η οδός Αθηνάς , το 1906

  26. Triant said

    Καλημέρα.

    Νεάπολη την λέμε όλοι οι φίλοι και γνωστοί. Αλλά…
    Όταν ξαναπάω στο γραφείο θα ρωτήσω τους τριαντάρηδες.

    Οι τιμές είναι εντυπωσιακές. Το βούτυρο 10 φορές ακριβότερο από μια μερίδα μοσχάρι! Δηλαδή 80 με 120 ευρώ! Γενικά η αναντιστοιχία αξίζει να γίνει αντικείμενο περαιτέρω μελέτης. Αίτια κλπ.

    Τον πατσά δεν τον τρώω και λόγω του ξιδιού που δεν το αντέχω. Μια φορά μόνο, στον σταθμό του τραίνου στη Σόφια, μεταμεσονύκτια, εικοσάρηδες, αυτό που φάγαμε πρέπει να ήταν κάτι τέτοιο καίτοι κοκκινο. Το έφαγα με τα μάτια κλειστά. Ήταν λουκούμι αλλά δεν βλεπόταν.

  27. Γς said

    >για να ξαπλώσουμε στο σανιδένιο κρεβάτι με τα στρίποδα

    εννοεί το σουμιέ που στηριζότανε στα δύο στρίποδα

    https://caktos.blogspot.com/2015/06/blog-post_21.html

  28. # 22 t;elow

    Δεν βγήκαν οι γελαστές φατσούλες, μήπως έπρεπε κενό πριν τις πληκτρολογήσω ;

  29. ΓΤ said

    Boxing Day!

  30. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    Ένα από τα δυνατά σημεία που ξεχωρίζει το μπλογκ και συνάμα το σημερινό άρθρο, είναι η θύμηση ονομάτων, καταστάσεων, τόπων κλπ. που σιγά-σιγά χάνονται από την θύμηση. Τι χάνονται δηλαδή, πολλές φορές είναι και εντελώς άγνωστα σ΄ αυτούς που ήρθαν στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια (20, 30 ;;;) ή στους τωρινούς έφηβους±10 (π.χ. παιδιά στην ηλικία αυτών του Λάμπρου)

    Γνωστό μεν το όνομα της περιοχής (Νεάπολη), από παιδί, αλλά όταν χρειαστεί να καθοριστεί το που ακριβώς είναι… πέφτω σε βαθειά συλλογή… κι ας μέναμε παλιά όχι πολύ μακρυά κι ας περπατάγαμε στους δρόμους της!!

    11: Λάμπρο, τι γκρίνια ρε φίλε, πρωϊνιάτικα, ψάχνεσαι (…Πού είναι οι νέοι..) γιατί δεν βλέπεις τους νέους κλπ.
    Εμείς δηλαδή δεν φαινόμαστε; δεν μας βλέπεις; ε;

    14: συμφωνώ απόλυτα με την Λού μας, ειδικά στο «… όμως από κει μέχρι … Π. Άρεως το χάος! 🙂

  31. dryhammer said

    Στη Σαλονίκη, μέσα των ’80ζ, έγινα φαν του πατσά, με κουλούρια που έπαιρνα από ένα φούρνο κάτω απ τη ροτόντα, που ξεφούρνιζε μόνο νύχτα, μόνο κουλούρια (00:35, 01:05, 01:35 κοκ). Εις ανάμνησιν, έχω στο σπίτι και βάζω στο πιάτο μου μπούκοβο…

  32. ΚΩΣΤΑΣ said

    Δύτη, δεν πάω κι εγώ τώρα σε πατσατζίδικα. Ναι, για τον Τσαρουχά ακούω ότι λειτουργεί ακόμη. Εγνατία, Φιλίππου, Ολύμπου… μάλλον έχουν κλείσει όλα.

  33. Χρόνια πολλά! Τι μαγειρεύετε ωρέ πρωί-πρωί?

    (Πάντως εμείς εκεί στα 80ζ που πηγαίναμε μετά τα βάρβαρα ξενύχτια στην κρεαταγορά στην Αθηνάς, προτιμούσαμε συκωτάκια με ρύζι, μαγειρίτσα, γίδα βραστή. Πατσά να με συγχωρείτε, δεν).

  34. Ξεροσφύρη, τον πρόλαβα κι εγώ τον φούρνο (δίπλα στο Φαργκάνη, το σινεμά)

  35. Λοζετσινός said

    Καλημέρα και Χρόνια πολλά!
    Ερώτηση προς τους εβδομηντάρηδες του ιστολογίου:
    -Παίζατε μπάτσικα μικροί;
    Το παιχνίδι ήταν απαγορευμένο γύρω στα 1974-75 γιατί πήγαμε στα Γιάννινα στο καφενείο»Ελλάς» και ήρθε ο μαγαζάτορας και μας σταμάτησε.
    Από τρία χαρτιά ο καθένας και άνοιγε το παιχνίδι εκείνος που το άθροισμα των πόντων των τριών χαρτιών ήταν μικρότερο από 9 (η μικρή μπάτσ(ι)κα)= 2 πόντοι
    Αν ένας είχε πχ. 7 και ο άλλος 5 τη μικρή μπάτσκα την έπαιρνε αυτός με το άθροισμα 5 των τριών φύλλων
    Αν έκανες 31 (έπεφταν φύλλα ανοιχτά μπροστά σου) έπαιρνες και άλλους δύο πόντους από τη μεγάλη μπάτσ(ι)κα.
    Αν είχες τρία ίδια χαρτιά έλεγες » μπατσκώνει» και αν θυμάμαι καλά έπαιρνες 7 πόντους.
    Και στο μέτρημα ακούγονταν: 2 της μικρής και 2 της μεγάλης……

  36. Avonidas said

    #11. «Πού είναι οι νέοι»

    Σκορπίσανε τρομαγμένοι, γιατί άκουσαν πως εδώ πέρα συχνάζει ένας γκρινιάρης γέρος που όλο λέει για επενδύσεις, και κάτι άλλα λοξά ΚΑΠΗ που κάθε τρείς τσακώνονται για τη μπάλα ;-P

    Καλημέρα και χρόνια μας πολλά!

  37. Avonidas said

    #36.

  38. loukretia50 said

    29. Ευτυχώς δεν είμαστε Ιρλανδοί, ούτε κυνηγάμε αλεπουδίτσες! Γλυκά και δωράκια όμως περιμένουμε!
    https://www.thespruce.com/what-is-boxing-day-435060

    36. Avonidas ,
    Νόμιζα ότι οι νέοι δεν τρομάζουν με τίποτα!
    Και μπορούν να επιβάλλουν το δικό τους ρυθμό!

    Χαίρομαι πολύ να σας βλέπω ! Καλό κουράγιο!

  39. Νέο Kid said

    25. Πλατεία Αβησσυνίας . Φαίνεται άλλωστε στο βάθος ένας συμπαθής Αβήσσυνος…

  40. Γς said

    20:

    > δεν παίζω κιθάρα και είμαι φάλτσα.

    Ηθελα να το πω χτες στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι στης κόρης μου όταν μια φίλη της άρχισε να παίζει Σεγκόβια και τέτοια στην κιθάρα;α της. Δεν τα κατάφερα όμως

    Ας είναι. Το λέω τώρα:

    Ηταν σε κάτι γενέθλια που μπανίζω κάπου να με μπανίζει [κοιτάζει] επίσης μια κιθάρα.
    Την πήρα, κάθισα κι άρχισα να την γαργαλάω.
    Η Ισπανική Ρομάντζα, το κλασσικό κομμάτι μου ήρθε και άρχισα να το εκτελώ [εν ψυχρώ].

    Ναι, σταμάτησαν και με άκουγαν. Το παράκανα όμως.
    Μέχρι που ένας άγνωστος της παρέας:

    -Συγνώμη κύριε. Άλλο κρασί ξέρετε να παίζετε;

    Ηταν η εποχή που ένα καινούργιο προϊόν, κρασί Αμαλία, διαφημιζόταν νύχτα μέρα με ένα σποτάκι επενδυμένο μ αυτό το κλασικό παραδοσιακό κομμάτι κιθάρας.

  41. Avonidas said

    Νόμιζα ότι οι νέοι δεν τρομάζουν με τίποτα!

    Με τίποτα, όμως! Ενώ οι γέροι τρομάζουν και με κάνα βεγγαλικό.

    Έτσι είναι η κλίμαξ, δηλαδή…

  42. Νέο Kid said

    Μπαη δε γουέη, χρόνια πολλά σε όλους ! Και για να μη ξεχνιόμαστε :
    Κούλη, δώσε πίσω τα αρχαία!
    Μπάτσοι ,γουρούνια ,δολοφόνοι !
    Γαμιέται ο θρύλος κι ο Πειραιάς!

  43. Γιάννης Κουβάτσος said

    Οι οποίοι νέοι το ποδόσφαιρο το απεχθάνονται. Από πόλο με άλογα κι επάνω καταδέχονται να ρίξουν μια ματιά. 😉

  44. loukretia50 said

    41. Αχ!
    Αρχή δεινών – μαρτύριον
    Κοινώς ξεμωρατήριον
    Μετά την κλιμακτήριον!

  45. # 36

    Πάντως περισσότερους νέους βλέπεις στα γήπεδα παρα στις πορείες του ΚΚΕ, να τα λέμε κι αυτά, έτσι ;

  46. Avonidas said

    #45. OK, Boomer

  47. ΚΩΣΤΑΣ said

    Πελαγοδρομείτε τζάμπα, λόγω ιδεοληψίας. Πατερναλισμός, ο πατερούλης που θα φροντίζει για όλους, παλιά συνήθεια, δεν μπορείτε να την κόψετε 😉

    Ελάτε στον φιλελευθερισμό, ο καθένας ό,τι γουστάρει… χωρίς βεβαίως-βεβαίως να βλάπτει τον διπλανό του. 😅

  48. Γιάννης Κουβάτσος said

    45: Στις πορείες του ΚΚΕ συχνάζουν γερογκρινιάρηδες, γι’ αυτό. 😎

  49. Νέο Kid said

    45. Ευάριθμοι νέοι και στα γήπεδα και στις πορείες του ΚΚΕ.
    Όπερ εδει δείξαι την της κενονίας παρακμήν…

  50. Γιάννης Κουβάτσος said

    47: Μα…νομίζω πως στον φιλελευθερισμό μόνο οι αστυνομικοί και οι προστάτες τους κάνουν ό,τι γουστάρουν και βλάπτουν πολύ τον διπλανό τους. 😇

  51. Αγγελος said

    Μπάτσικα και πικέτο δεν έχω δει ποτέ να παίζουν. Ως ονόματα παιχνιδιών τα ξέρω από… την Εγκυκλοπαίδεια. Ίσως δεν συχνάζω στα σωστά καφενεία 🙂
    Η οδός Κυκλοβόρου πάντως είναι η Μάρνη(ς), που τότε ίσως ήταν ακόμη ρέμα.Α

  52. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    18 – Ό,τι σπείρεις θα θερίσεις Γιάννη, ραπ και γκρίκλις έσπειρε η προηγούμενη γενιά αυτό θερίζει, παρθενογέννηση εκτός του Χριστού δεν υπάρχει (αν κι έχω βάσιμες πληροφορίες πως το Μαράκι την έκανε την κουτσουκέλα του, μάλλον κερατάς ο κατά τ’ άλλα παντογνώστης, μωρέ άμα θέλει η γυναίκα κι ο θεός ο ίδιος δεν την σταματά. ☺)

    22 – Προτάσεις έχω κάνει προ πολλού Gee και είμαι ο μόνος αλλά δεν έχει εισακουστεί καμία, το ιστολόγιο είναι του Νικοκύρη, αν του αρέσει αυτή η ηλικιακή σύνθεση δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο εκτός από διαπιστώσεις και ερωτήσεις.☺

    Για να σχολιάσουν τα νέα παιδιά, πρέπει πρώτα να τα έλξει και να τα κρατήσει η θεματολογία και το κλίμα του ιστολογίου, εκ του αποτελέσματος αυτό δεν συμβαίνει.
    Οι κόρες μου αλλά και αρκετά ανίψια μου όπως και φίλοι τους, μπαίνουν αραιά και πού, ρίχνουν μια φευγαλέα ματιά και φεύγουν, όταν η θεματολογία μετά βίας φθάνει την δεκαετία του 50 πώς να μείνουν και τι να σχολιάσουν, αυτό λέω.

    Εγώ δεν έχω τις δικές σας γνώσεις ούτε την συγγραφική ικανότητα για να γραψω κάτι ενδιαφέρον και μπορεί να είμαι πιο νέος από μερικούς από εσας αλλά βαδίζω στα 59 πλέον, είμαι παππούς, έστω από ανίψια.☺

    30 – Οι κόρες μου είναι στα 28 και 25, έχουν περάσει προ πολλού την εφηβεία.

    Τέλος – Φαίνεστε αλλά δεν είστε νέοι, και με την λαγνεία στο παρελθόν και την ιδεολογική ακαμψία, μάλλον φρεσκοληγμένοι θα έλεγα.☺

    Υ.Γ – Δεν μπορώ να βρώ μια ωραία σχετική γελοιογραφία.
    Είναι μια γρια χουφταλίδου στην ψαραγορα και ρωτάει τον ψαρά, – είναι φρέσκα τα ψάρια; – ζωντανά είναι γιαγιά δεν τα βλέπεις; – κι εγώ ζωντανή είμαι, σου φαίνομαι για φρέσκια;☺😀😂👍👏👏👏🌋

  53. ΚΩΣΤΑΣ said

    50 😉

    Στοιχείο πατερναλισμού και αυτό. Δυστυχώς και η δεξιά διαβρώθηκε από κομμουνιστικές πρακτικές, χρειάζεται επανίδρυση. 😪

  54. mitsos said

    Χρόνια πολλά σε εορτάζοντες την ονομαστική τους εορτή και στους εορτάζοντες τα Χριστούγεννα ή τα Σατουρνάλια..

    Είμαι εκτός έδρας και γράφω δύσκολα στ κινητό. Αλλά για τον αγαπημένο μου Βάρναλη δεν γίνεται να μην γράψω κάτι….

    Και για τον πατσά …πουλιά απολαμβάνω μόνο όταν υπάρχει ασφαλής απόσταση από την σύζυγό.

    Καλημέρα

  55. mitsos said

    …που πια απολαμβάνω…

  56. loukretia50 said

    Χαιρετώ προς το παρόν!
    Γκρινιάξτε ελεύθερα χωρίς εμένα.

  57. Η αλήθεια είναι πως έχω χρόνια να μπώ σε παραδοσιακό καφενείο, την τελευταία φορά που πήγα έπαιξα τάβλι και… (ακατάλληλον δια μη νέους εις την ψυχήν)

  58. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    36 – Όταν οι νέοι ακούν για επενδυτική δυνατότητα, οικονομική προοπτική και για λειτουργική σεξουαλικότητα, ελκύονται όπως οι μέλισσες από την γύρη των λουλουδιών γι’ αυτό έχω όχι απλώς πολύ καλή σχέση μαζί τους, αλλά την καλύτερη δυνατή.☺

    Άντε σας αφήνω, έρχονται οι επισκέπτες για την Παπέν. Θα πιούμε κι ένα ποτήρι στην υγειά σας!
    Φιλιά σε όλους.☺

  59. Γιάννης Ιατρού said

    ..Οι οποίοι νέοι..:
    καὶ οἱ νεανίσκοι ὑμῶν ὁράσεις ὄψονται καὶ οἱ πρεσβύτεροι ὑμῶν ἐνύπνια ἐνυπνιασθήσονται (Πραξ. 2,17)
    Α ρε σε τι γειτονιές ζουν μερικοί (#43 🙂 ) εδώ μέσα… Άρχοντες! 🤔🙄

  60. Avonidas said

    #52. Για να σχολιάσουν τα νέα παιδιά, πρέπει πρώτα να τα έλξει και να τα κρατήσει η θεματολογία και το κλίμα του ιστολογίου, εκ του αποτελέσματος αυτό δεν συμβαίνει.

    Και γιατί να συμβεί, ρε Λάμπρο, με το ζόρι; Άσε το ιστολόγιο να γράφει γι’ αυτά που ξέρει και που μπορεί, κι όποιος θέλει και του αρέσει ας διαβάζει. Έχουμε καμιά πρεμούρα δηλ. για την Αλέξαινα; Άλλος την έχει αυτή 😉

  61. Γιάννης Κουβάτσος said

    53: Η δεξιά διαβρώθηκε από τον κομμουνισμό, όταν άρχισε να «καμαρώνει»(να κάνει τα πικρά γλυκά, δηλαδή) για το κράτος πρόνοιας και άλλες σοσιαλαηδίες. Τώρα κατάλαβε το λάθος της και προσπαθεί να ξαναγίνει φιλελεύθερη, φροντίζοντας μόνο για τους αδύναμους τραπεζίτες, εφοπλιστές, ώστε να διατηρήσει μια επίφαση κοινωνικής ευαισθησίας. 😉

  62. Γιάννης Ιατρού said

    59a => 58 🙂

  63. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλό είναι να συχνάζουν και να σχολιάζουν νέοι στο ιστολόγιο, αλλά μην προσβληθούμε και από κάναν δογματικό φιλονεϊσμό. Έτσι λέγαμε και στην πολιτική και γέμισε το κοινοβούλιο από καριερίστες πιτσιρικάδες που γυαλίζει το μάτι τους για εξουσία.

  64. ΚΩΣΤΑΣ said

    58 Λάμπρος και 61 Γιάννης Κ
    για να μαθαίνετε, έρωτας, σεξ και κομμουνισμός δεν πάνε παρέα 😘

    ΚΑΤΑΤΡΕΓΜΕΝΟΙ

    Σαν τους αριστερούς σας αγαπώ, αδέρφια μου˙
    κι αυτοί κι εμείς διαρκώς κατατρεγμένοι:
    αυτοί για το ψωμί –εμείς για το κορμί,
    αυτοί για λευτεριά –εμείς για έρωτα, για μια ζωή δίχως φόβο και χλεύη.

    Σαν τους αριστερούς σας αγαπώ, αδέρφια μου,
    παρόλο που κι αυτοί μας κατατρέχουν.

    (Ντίνος Χριστιανόπουλος, Ποιήματα, εκδόσεις Ιανός, 2004)

  65. Γς said

    58:

    >έρχονται οι επισκέπτες για την Παπέν

    Παπέν Παπίν, Παπίνα, Πατίνα,…, Χριστίνα

    Να την χαίρεσαι!

    Χρόνια της πολλά!

  66. Γιάννης Κουβάτσος said

    64α) Ποιος το είπε αυτό; Η σεξουλιάρα Θάτσερ; 😊
    β) Μα νομίζω πως ο Χριστιανόπουλος χαρακτήρισε την ομοφυλοφιλία κουσούρι. Ας κάνει, λοιπόν, την αυτοκριτική του, έννοια άγνωστη στον αγαπητό μου ποιητή και δάσκαλο της σύγχρονης ελληνικής γλώσσας.

  67. Αρρώστεια, την είχε πει. Για κουσούρι είχε πει ο Χριστόδουλος.

  68. ΚΩΣΤΑΣ said

    66/67
    Δεν θέλω ν’ ακούσω κουβέντα για τον Ντίνο, είναι στα τελευταία του, χωρίς επαφή με το περιβάλλον. Αν είχε πνευματική διαύγεια, θα σας τακτοποιούσε κι εσάς γι’ αυτά που λέτε 😉

  69. # 65

    Νασαι καλά που μου το θύμισες γιατί μς τα παπέν του Λάμπρου που να πάει το μυαλό μου… Λάμπρο, τις καλύτερες ευχές μου στην…Παπέν !1

  70. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Ενδιαφέρον και το σημερινό, όπως τα περισσότερα χρονογραφήματα του Βάρναλη. (Νομίζω ότι το 1943 ήταν ήδη αναγνωρισμένος και ως χρονογράφος).

    – 13, 26.
    Ένα «δελτίο τιμών» των Χριστουγέννων 1903, μπορεί να δει κανείς εδώ: (σελ. 3, κεντρο-κάτω) http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=108&dc=25&db=12&da=1903
    Πάντως, σε γενικές γραμμές, καλά θυμάται ο Βάρναλης. Στα κρέατα, η σχέση μεταξύ των τιμών τους μάλλον φυσιολογική είναι. Ακριβότερα σχετικά φαίνονται τα φρούτα και τα λαχανικά. Και το βούτυρο ακριβούτσικο, αλλά όχι υπερβολικά (4 δρχ./οκά που λέει ο Β. = περίπου 1,5 x τιμή μοσχαριού)
    Αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση είναι η πολύ χαμηλή τιμή του φύλλου της εφημερίδας: 5 λεπτά! (Σχέση κιλό μοσχάρι/εφημερίδα = 2/0,05 = 40, ενώ σήμερα περίπου 9/1,5 = 6!!)

    – Και του Ασωπίου οι μπαρμπέτες:

  71. […] Χριστούγεννα πριν από 40+76 χρόνια (του Κ. Βάρναλη) […]

  72. Ένας παλιός από Δρουγούτι said

    Έχω ακούσει ότι ο εκδότης της εφημερίδας «Πρωία» Στέφανος Πεσμαζόγλου (ο πατέρας του Γιάγκου του Κοδησό) πλήρωνε επί Κατοχής τους συντάκτες σε είδος (συνήθως τρόφιμα) και όχι σε χρήμα. Υπάρχει κάποια πληροφορία περί αυτού; Ίσως γι’ αυτό ο Βάρναλης στα κατοχικά του χρονογραφήματα όλο για τρόφιμα και πόσο κάνει το καθένα γράφει. Για να υπενθυμίσει στο αφεντικό του ότι τους πληρώνει με τρόφιμα ευτελούς αξίας.

    Όσο για τη ρήση του Ηράκλειτου που παραθέτει από μνήμης ο Βάρναλης (έχει αλλάξει το «ες» σε «εις»), την έχει πάρει από τον Κρατύλο (402 Α) του Πλάτωνα, όπου ο Σωκράτης εμφανίζεται να λέει: «λέγει που Ηράκλειτος ότι πάντα χωρεί και ουδεν μένει, και ποταμού βοή απεικάζων τα όντα λέγει ώς δις ες τον αυτόν ποταμόν ουκ άν εμβαίης». Άρα ο Ηράκλειτος δεν είχε πεί «Τα πάντα ρεί» όπως λένε στον κοσμάκη, αλλά «πάντα χωρεί» που είναι εντελώς διαφορετικό

  73. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα! Είχα πάει μια μικρή πεζοπορία μήπως και κάψω τίποτα φετούλες γαλοπούλας.

    11 Είναι και η έκταση των κειμένων που εμποδίζει

    12 Μας άνοιξε η όρεξη

    25 Ωραίο! Από το Ξενοδοχείο μπορεί φαντάζομαι να ταυτοποιηθεί

    35 Δεν το ξέρω το παιχνίδι

    36 Γεια σου Αβό! Εκεί ή εδώ;

    68 Πρώτα θα περιλάβαινε την καθηγήτρια που έβγαλε το βιβλίο με τις εκμυστηρεύσεις

    70 Ενδιαφέρον

    72 Δεν ξέρω αν πληρωνόταν σε είδος ο Β. στην Κατοχή.

  74. Avonidas said

    #73. Γεια σου Αβό! Εκεί ή εδώ;

    Εδώ. Φεύγω των Φώτων, όπως όλοι οι καλικάντζαροι 🙂

  75. Γιάννης Κουβάτσος said

    68: Δεν το ήξερα ότι είναι στα τελευταία του, κρίμα.
    67: Σωστά, αλλά και για διαστροφή είχε μιλήσει.

  76. ΓΤ said

    Και, ασφαλώς, το «Είμαι εναντίον» του Χριστιανόπουλου https://www.lifo.gr/team/u20456/58066

  77. Παναγιώτης Κ. said

    Ενημερώνω: Ο Τσαρούχας στην Ολύμπου ζει και…βασιλεύει!
    Πριν περίπου ένα μήνα πέρασα έξω από το μαγαζί και μου έκανε εντύπωση μια μοναχική κυρία μάλλον αλλοδαπή, η οποία απολάμβανε τον πατσά που είχε μπροστά της!

  78. Παναγιώτης Κ. said

    Γράφουν μαθηματικοί, φυσικοί, φιλόλογοι, νομικοί, γιατροί, γεωπόνοι και π ο λ υ τ ε χ ν ί τ ε ς.
    Οικονομολόγοι γράφουν;
    Αν γράφουν τότε μπορούμε να υλοποιήσουμε τα 2/3 των προτάσεων που έπεσαν στο… τραπέζι.
    Για το υπόλοιπο 1/3 (ξέρετε ποιο) είναι σαν τα ελεύθερα θέματα στο μάθημα της Έκθεσης… 🙂

  79. ΓΤ said

    #78 Γράφουν κι ερημοσπίτες… 🙂

  80. ΣΠ said

    Με όλα αυτά που γράφετε για τους νέους και τους μεγαλύτερους προβληματίζομαι σε ποια από τις δύο κατηγορίες ανήκω.

  81. ΣΠ said

  82. Γιάννης Κουβάτσος said

    80: Εξαρτάται…
    -Σάμιουελ Ούλμαν, «Η ΝΙΟΤΗ»

    «Τα νιάτα δεν είναι περίοδος ζωής, είναι η κατάσταση του νου. Δεν είναι κόκκινα μάγουλα, κόκκινα χείλη και ευλύγιστα γόνατα. Είναι η διάθεση της θέλησης, ιδιότητα της φαντασίας, η δύναμη των αισθημάτων. Είναι η φρεσκάδα της βαθιάς πηγής της ζωής. Είναι η νίκη ενάντια στην ατολμία, είναι και της επιθυμίας για περιπέτεια ενάντια στο πόθο για μια ήσυχη ζωή. Αυτός ο πόθος υπάρχει συχνά σε έναν σαραντάρη. Κανένας δεν γερνάει μόνο και μόνο επειδή ζει μερικά χρόνια. Οι άνθρωποι γερνούν όταν λιποτακτούν από τα ιδανικά τους. Και τα ωραία ακόμη πρόσωπα, όταν δεν προσέξουν να μείνουν όσο γίνεται ηθικά αμόλυντα, στιγματίζονται συχνά από την αυθάδεια ή την αηδία.
    Τα χρόνια μπορεί να ρυτιδώνουν το δέρμα, αλλά όταν εγκαταλείψεις τον ενθουσιασμό, τότε ρυτιδώνεται το πνεύμα. Η ανησυχία, η αμφιβολία, η έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό σου, ο φόβος και η απελπισία, αυτά τα μυσαρά μακρά χρόνια που γέρνουν το κεφάλι και κάνουν σκόνη το πνεύμα που γέρασε.
    Και αν είναι κανείς εβδομήντα ή δεκάξι χρόνων, πάντα στην καρδιά του μπορεί να υπάρχει η αγάπη για το θαύμα, ο θαυμασμός για τα άστρα και τα πράγματα και για τις σκέψεις. Η θέληση να αντιμετωπίσει κανείς τα γεγονότα, η αδιάκοπη παιδιάστικη όρεξη για κείνο που πρόκειται να ΄ρθει. Έπειτα, και η μεγάλη χαρά για το παιχνίδι ζωής.
    Είστε τόσο νέοι, όση είναι η πίστη σας στη ζωή. Τόσο γέροι, όση είναι η αμφιβολία σας. Τόσο νέοι, όση είναι εμπιστοσύνη στον εαυτό σας. Τόσο γέροι, όση είναι η απελπισία σας.
    Μέσα στο κέντρο της καρδιάς σας βρίσκεται ένας σταθμός ασυρμάτου. Όσα χρόνια αυτός παίρνει μηνύματα ομορφιάς, ελπίδας, χαράς, μεγαλείου, θάρρους και δύναμης από τη γη, από τους ανθρώπους και από το θεό, τότε είστε πάντα νέος. Όταν τα μηνύματα αυτά πάψουν να έρχονται, και το κέντρο της καρδιά σας έχει σκεπαστεί με τα χρόνια της απαισιοδοξίας και τον πάγο της αδιαφορίας και του κυνισμού, τότε πραγματικά μεγαλώσατε και γεράσατε.»

  83. ΣΠ said

    82
    Πολύ καλό.

  84. Γιάννης Κουβάτσος said

    82: Δύο διορθώσεις:
    …για το παιχνίδι της ζωής
    …με τα χιόνια της απαισιοδοξίας

  85. ΣΠ said

    Οι φοιτητές μαζευόμαστε στου Γαμβέτα ή στου Καρατζά το καφενείο, όσες φορές δε μας έβγαζε στους δρόμους η μετάφραση της «Ορέστειας»(7) ή ο τόπος που έπρεπε να στηθεί το άγαλμα του Κολοκοτρώνη!(8)

    Είχαν γίνει διαδηλώσεις για το πού θα στηθεί το άγαλμα του Κολοκοτρώνη;

    Επίσης πρόσεξα τον τύπο του παρατατικού «μαζευόμαστε» αντί «μαζευόμασταν». Το μαθαίναμε στην γραμματική του δημοτικού αλλά δεν πρέπει να χρησιμοποιείται πια.

  86. Γιάννης Κουβάτσος said

    85: Στη γραμματική του δημοτικού δίνονται ακόμα και οι δύο τύποι.

  87. Μαρία said

    17
    Σηην οδόΝ έλεγαν όλοι οι παλιοί.

    85
    Κι εγώ είδα κι έπαθα να συνηθίσω το χαμουτζίδικο παρατατικό ήμαστε αντί ήμασταν 🙂

  88. Capten Vilios said

    Οι άνθρωποι γερνούν όταν λιποτακτούν από τα ιδανικά τους.

  89. sarant said

    85 Διαδηλώσεις δεν νομίζω να είχαν γίνει αλλά ο Δήμος Αθηναίων, που τον ήθελε στο Ζάππειο, είχε προσφύγει στα δικαστήρια εναντίον της απόφασης της Νομαρχίας, και έχασε.

  90. sarant said

    74 Καλικάντζαρε Αβό, κοίτα το μέιλ σου.

  91. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    >>…οι κολλαριστοί «λιμοκοντόροι», τα μονόδραχμα, που μοιάζανε με μεγάλα γραμματόσημα,…

    Πρέπει να ήταν τα «κερματικά γραμμάτια-νομίσματα», που είχαν εκδοθεί το 1885 (με άδεια του ελληνικού Δημοσίου) από τις Τράπεζες Εθνική, Ιονική και Ηπειροθεσσαλίας.
    Το μονόδραχμο «λιμοκοντόρος», διαστάσεων 6,5 x 4 εκ. (πράγματι, σαν μεγάλο γραμματόσημο!)
    Το δίδραχμο «διπλός λιμοκοντόρος» (κατά το Λεξ. Δημητράκου), διαστάσεων 8 x 5 εκ.

  92. Alexis said

    Καλησπέρα.
    Δεν έχω διαβάσει ακόμα το άρθρο γιατί έλειπα όλη μέρα εις γκλαμουράτο ορεινό θέρετρο όπου επιδόθηκα στο ευγενές σπορ της γευσιγνωσίας κοψιδίων και παραδοσιακού φρέντου (ο φρέντος-του φρέντου).

    Κώστα (άσχετο, αλλά μια που πιάσατε τα περί Θεσσαλονίκης), ο γιός μου παίζει μπάσκετ σε μια ομάδα που λέγεται «Αμπελόκηποι-Μενεμένη», η γειτονιά σου δεν είναι αυτή ή όχι;

  93. Merops said

    25 θεώρησα σχεδόν αμέσως ότι απεικονίζεται η Αθηνάς στη φωτογραφία από το πώς αχνοφαινεται στα αριστερά ο βράχος της Ακρόπολης και από το φάρδος του δρόμου, αλλά η πιστοποίηση έρχεται από το streetview

    https://www.instantstreetview.com/@37.980519,23.727129,-115.15h,5p,1z

    τα υπέρθυρα στις εξωτερικές πόρτες του ορόφου έχουν μείνει ίδια

  94. sarant said

    93 Α μπράβο!

  95. dryhammer said

    93. Και στο γιουτουμπάκι του 81 έχει την ίδια φώτο με λεζάντα «Οδός Αθηνάς»

  96. ΚΩΣΤΑΣ said

    92 Ναι, Αλέξη, Αμπελόκηποι – Μενεμένη είναι ο Δήμος μας, η γειτονιά μου. Γενικά δεν παρακολουθώ τα αθλητικά, ούτε της περιοχής μου. Μήπως έχει άλλο όνομα η ομάδα πχ Αστέρας Αμπελοκήπων – Μενεμένης.

    Διαφορετικά μπορεί να είναι γραμμένος σε κάποιο αθλητικό πρόγραμμα του Δήμου και απλά αθλείται-παίζει. Ξέρω ότι υπάρχουν τέτοια τμήματα, μπάσκετ, βόλεϊ, ποδόσφαιρο κλπ. Ό,τι χρειαστείς ρίξε σύρμα, έχουμε τα μέσα… και τα έξω 😉

  97. ΚΩΣΤΑΣ said

    Να πούμε και κάτι για τον Βάρναλη που δεν τό ‘χουμε ξαναπεί. Μέχρι να εξοκοίλει και να πάρει το δρόμο της κακίας (αριστερά), είχε και τα ανδραγαθήματά του! 🤪

    «Το Ξύλο, η Καθαρεύουσα και η Μεγάλη Ιδέα μας είχανε κάνει το μυαλό κουρκούτι. Όταν εύρισκα Τουρκόπουλο, Βουλγαράκι ή Εβραιάκι του χεριού μου, το έπιανα και το έδερνα για να εκδικηθώ τα όσα κακά μας είχανε κάμει».

    Φιλολογικά Απομνημονεύματα

  98. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    60 – «Και γιατί να συμβεί, ρε Λάμπρο, με το ζόρι; Άσε το ιστολόγιο να γράφει γι’ αυτά που ξέρει και που μπορεί, κι όποιος θέλει και του αρέσει ας διαβάζει. Έχουμε καμιά πρεμούρα δηλ. για την Αλέξαινα; Άλλος την έχει αυτή 😉»

    Όχι βρε Avonida, δεν είπα να συμβεί με το ζόρι, απλώς εξήγησα στον Gee πως οι νέοι δεν ενδιαφέρονται για την γενική θεματολογία (κι όχι την ειδική που είναι η ιστορία των λέξεων) του ιστολογίου κι όσο θα μπαίνουν θέματα για τον εμφύλιο άντε και μέχρι την χούντα και κείμενα συγγραφέων της αρχής και μέσης του 20ου αιώνα ακόμη και μεγάλων όπως ο Βάρναλης, συν ότι το κλίμα πολλές φορές γίνεται καφενειακό, νέος δεν πρόκειται να μείνει και να σχολιάσει, κάτι που είναι βέβαιο πως συμβαίνει και με πολλές επισκέπτριες γυναίκες που λόγο κλίματος φεύγουν τρέχοντας. Από κει και πέρα το μαγαζί είναι του Νικοκύρη, αυτός έχει το μαχαίρι και το αχλάδι, 🙂 εγώ όπως είπα, μόνο διαπιστώσεις και ερωτήσεις μπορώ να κάνω. 🙂

    64 – «Λάμπρος και 61 Γιάννης Κ
    για να μαθαίνετε, έρωτας, σεξ και κομμουνισμός δεν πάνε παρέα»

    Κώστα μου κάτι έχεις μπερδέψει, στους δύο -έρωτας, σέξ- τρίτος δεν χωρεί, ειδικά αν είναι πολιτικοθρησκευτικός ισμός, είναι σκέτη ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ, τυχαία νομίζεις πως έχει γεμίσει ο πλανήτης ψυχασθενείς; 🙂

    65 – 69 – Ευχαριστώ για τις ευχές, την χαίρομαι με το παραπάνω, Παπέν και τα μυαλά κρέμ μπριλέ. 🙂 🙂 🙂

    80 – «Με όλα αυτά που γράφετε για τους νέους και τους μεγαλύτερους προβληματίζομαι σε ποια από τις δύο κατηγορίες ανήκω.»

    Είσαι ακροκεντρώος. 🙂 🙂 🙂

    Για να βάλω κάτι αρχαίο (σε σχέση με την νέα γενιά 🙂 να δούμε ποιός-α θα βρεί χωρίς να «κοιτάξει» τον τραγουδιστή.

  99. Spiridione said

    Ξενοδοχείον των Νέων Ξένων
    http://athensopenmuseum.com/palies-fotografies/neoklassika-paragkes-kai-agrotes-apo-ta-mesogeia-stin-plateia-varvakeiou-sta-1906/

  100. Γιάννης Κουβάτσος said

    96: Καλά, δεν λέει τίποτα αυτό. Και ο Τζι μικρός ήταν Πανάθα, μετά εξόκειλε. 😎

  101. Spiridione said

    85. 89. Υπήρχαν φοιτητικές αντιδράσεις και διαδηλώσεις για το άγαλμα, επειδή ήθελαν να στηθεί στην πλ. Συντάγματος. Θέλει περισσότερο ψάξιμο, ένα παράδειγμα
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=8767&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ARmASXASTASXASSASXAScASZASmASVASP&CropPDF=0

    Ο Αλέξιος Στριφτόμπολας και η φουστανέλα του
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%86%CF%84%CF%8C%CE%BC%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CF%82

  102. Μαρία said

    101
    Και το Σκριπ της 29ης Οκτ. αναφέρεται σε … εξέγερση efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=123&dc=29&db=10&da=1903
    με σχόλια και τις επόμενες μέρες.

  103. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Επειδή ως προς τον κατηγορούμενον κ. Γ. Μιστριώτην εκ της ενεργηθείσης λεπτομερώς ανακρίσεως ενδείκνυται και διά μακρών ο εισαγγελεύς εν τη προτάσει του εκτίθησιν ότι ο κατηγορούμενος ούτος παριστών εαυτόν ως μη ώφειλεν ως μόνον κατέχοντα το μονοπώλιον του πατριωτισμού, ίσως δε και άλλους σκοπούς επιδιώκων διά λόγου του εκφωνηθέντος την 9ην Νοεμβρίου π.ε. και δι’ ιδιαιτέρων ομιλιών και δημοσιογραφικών συνεντεύξεων προκάλεσεν εξέγερσιν εις τα πνεύματα των φοιτητών επί αφορμή του γλωσσικού ζητήματος (…). Διά ταύτα παραπέμπει εις το ακροατήριον των εν Αθήναις Πλημμελειοδικών του (11 φοιτητές) ίνα δικασθώσιν ως υπαίτιοι».

    Θα μπορούσαμε να…δερνόμαστε ακόμη!
    https://www.cretalive.gr/history/tha-mporoysame-na-dernomaste-akomh

  104. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  105. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο Δήμος Αθηναίων πρότεινε να στηθεί μπροστά στο Ζάππειο Μέγαρο, ενώ η Νομαρχία Αθηνών μπροστά στην Παλαιά Βουλή επί της οδού Σταδίου. Η Νομαρχία τελικά ενέκρινε την πλατεία Κολοκοτρώνη, όπως ήταν και η γνώμη του καλλιτέχνη, ο οποίος προτίμησε τη δεύτερη θέση και απέρριψε το Ζάππειο, καθώς θεώρησε ανάρμοστη την προβολή του γλυπτού στον Παρθενώνα
    Ο ανδριάντας τοποθετήθηκε τελικά στη μικρή πλατεία μπροστά στο Μέγαρο της Παλαιάς Βουλής, που ονομάστηκε έκτοτε πλατεία Κολοκοτρώνη, αφού απορρίφθηκε έφεση του Δήμου κατά της απόφασης της Νομαρχίας.
    → Άλλωστε στην περιοχή αυτή μετά το 1835 ο Κολοκοτρώνης έχτισε σπίτι, στη διασταύρωση των σημερινών οδών Κολοκοτρώνη και Λέκκα, όπου έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
    https://urbanlife.gr/urban-city/agalma-tou-kolokotroni/

    1925, το άγαλμα του Κολοκοτρώνη στην παλιά του θέση, Σταδίου και Κολοκοτρώνη

  106. Γς said

    101:

    Είδα απόψε τα 101 σκυλιά της Δαλματίας

    και τώρα Μαίρη Πόππινς

    Σαν να μην πέρασαν 25 χρόνια με τα σκυλιά.

    Σαν να ήμουν δευτεροετής με τη Μαρία στο REX για την Μαίρη Ποππινς

    Ναι αυτή η Μαρία που μερικές μέρες αργότερα ….

    https://sarantakos.wordpress.com/2016/11/17/maltese/#comment-395356

  107. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Οι φοιτητές μαζευόμαστε στου Γαμβέτα ή στου Καρατζά το καφενείο


    «Στο ισόγειο του κτιρίου αριστερά ήταν το περίφημο καφενείο του Γαμβέτα- και από πάνω στον πρώτο όροφο το ζαχαροπλαστείο ΠΑΤΡΙΣ… »
    https://www.enikos.gr/society/211901/deite-pos-itan-i-panepistimiou-to-1930

    Το κτίριο λέει ήταν Πανεπιστημίου και Κοραή, πολυκατοικία Οικονόμου,
    Έτος κατασκευής: 1927 υπό Κων/νου Κυριακίδη, όπου αργότερα το Γεν.Λογιστήριο και η Πρωία
    Προφανώς την φοιτητική εποχή του Βάρναλη είχε στεγαστεί σε προϋπάρχον κτίριο εκεί.

  108. Γς said

    Ναι, ήταν κι εκείνο το καφενείο του Γαμβέτα. Στη γωνία της Πανεπιστημίου με την Κοραή. Στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.

    Ταχτικός πρωινός θαμώνας [ο μαθητής παρακαλώ] Γς.
    Πριν ανοίξει το σχολείο, στη Σίνα, απέναντι απ την Ακαδημία.

    Μαρμάρινο τραπεζάκι, καφές, Καθημερινή και τσιγαράκι. Μέγκλα.

    Συνέχεια:

    https://sarantakos.wordpress.com/2016/10/05/tetysolou/#comment-386719

  109. Alexis said

    #96: Όχι, κανονική ομάδα είναι, παίζει στο Β τοπικό της Θεσσαλονίκης και λέγεται ακριβώς έτσι: «Αμπελόκηποι-Μενεμένη». Φέτος μάλιστα ο μικρός είναι απογοητευμένος γιατί πάνε ολοταχώς για υποβιβασμό στη Γ κατηγορία 🙂

    Ωραίος ο Βάρναλης όπως πάντα.
    Να ευχηθώ ξανά από εδώ χρόνια πολλά σε όλους, εορτάζοντες και μή. 🎉🎄🎁

  110. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    101 ως 105: Α μπράβο!

    105 Όταν ο Κολοκοτρώνης ήταν στην παλιά του θέση, το δάχτυλο έδειχνε ακριβώς τα γραφεία του Ριζοσπάστη 🙂

  111. Aghapi D said

    Καλημέρα
    Μεγάλωσα στη Νεάπολη και, για μένα, πιάνει από Ακαδημίας ως Αλεξάνδρας και από Πατησίων ως τη μισή Αναγνωστοπούλου. Εξάρχεια θεωρώ μόνον την πλατεία 🙂
    Χρόνια μας πολλά

  112. Γιάννης Ιατρού said

    104 (φωτό, δεξιά): απίθανη η διαφήμιση 🙂

  113. Καλημέρα,
    73 Γερά νάναι τα πόδια σου Νικοκύρη να μπορείς να περπατάς τόσο και άλλα τόσο…

    Προς τον Μιστριώτη υπάρχει και η σχετική επιστολή που είχαμε σχολιάσει πριν λίγο καιρό…

  114. ΓΤ said

    Δώρο για Μπαόκια http://www.stickers.gr/

  115. Γς said

    110:

    Το άγαλμα μεταφέρθηκε πριν την μεταπολίτευση θαρρώ και δεν υπήρχαν γραφεία Ριζοσπάστη.

    Έδειχνε όντως τα γραφεία κάποιας εφημερίδας της Αριστεράς,, που δεν ήταν η Αυγή αλλά η άλλη τότε απογευματινή εφημερίδα της ΕΔΑ. Πως την λέγανε γμτ;

  116. ΓΤ said

    #115

    Δημοκρατική Αλλαγή

  117. # 114

  118. spiridione said

    110, 115 Η Αυγή ήταν
    https://books.google.gr/books?id=baovAAAAMAAJ&q=%CE%AC%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BC%CE%B1+%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%BF%CF%84%CF%81%CF%8E%CE%BD%CE%B7+%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CF%87%CE%BD%CE%B5%CE%B9+%CE%91%CF%85%CE%B3%CE%AE&dq=%CE%AC%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BC%CE%B1+%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%BF%CF%84%CF%81%CF%8E%CE%BD%CE%B7+%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CF%87%CE%BD%CE%B5%CE%B9+%CE%91%CF%85%CE%B3%CE%AE&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwiBvpOP6NXmAhVHYVAKHVS3ATUQ6AEIKTAA

  119. Αιμ said

    112. «…ΚΑΤΑΛΕΥΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΔΕΡΜΙΔΑ, ΔΙΑΤΗΡΕΊ ΤΟ ΠΡΌΣΩΠΟΝ Α… »
    Τι γράφει ρε Γιάννη ούτε με γυαλιά το βγάζω ; Καταπληκτική λεπτομέρεια πάντως !

  120. 119 Ανθηρώτατον πρέπει να λέει.

  121. ΣΠ said

    119, 120
    Ασπρότατο. Για να μας διευκολύνει ο Γιάννης έχει γράψει το κείμενο δίπλα.

  122. Σ said

    121. Κι όμως. Ανθηρώτατον λέει.

  123. Μαρία said

    Ανθηρώτατον αλλά και στΗγμαίως

  124. Γιάννης Ιατρού said

    123: Ναι ρε γμτ$@%#! Φαίνεται καθαρά!
    122: Πιθανότατα έχεις δίκιο!

  125. loukretia50 said

    119. 120, 122, 124 etc
    Τώρα εκάστη Ελληνίς χρησιμοποιεί « Λαϊς»
    Απαλά σας πασαλείφει , τας ρυτίδας εξαλείφει
    Ηλιοκαύματα, πανάδας, χρείαν δεν έχετε πομάδας
    Tο υγρόν εμπιστευθείτε, δε θ΄απογοητευθείτε

    Με πρόσωπον ασπρότατον και βίον ανθηρώτατον
    μπορείτε να χαρείτε

    Λαϊς : άπαξ της ημέρας
    τη φροντίδι ιδιαιτέρας συνταγής δια θυγατέρας
    και κυρίας πρεσβυτέρας
    γκαραντί δι αμφοτέρας
    το σουξέ μίας εταίρας

  126. spiridione said

    105. Αυτό το άρθρο έχει μερικές ανακρίβειες. Το δημοτικό συμβούλιο είχε αποφασίσει να στηθεί ο ανδριάντας στην πλατεία Συντάγματος, μπροστά στον κήπο των Μουσών. Αυτή τη γνώμη είχε αρχικά και ο γλύπτης. Ο Νομάρχης ακύρωσε την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, αλλά την απόφαση την έλαβε τελικά ο Υπουργός Εξωτερικών και το υπουργικό συμβούλιο (λόγω της σπουδαιότητας του θέματος!), και δεν έγινε καμία έφεση και δικαστήριο. Το υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε αρχικά να στηθεί στο κέντρο της πλ. Κολοκοτρώνη, μετά άλλαξε γνώμη και είπε να πάει στην αρχή της Κολοκοτρώνη στη συμβολή της με τη Σταδίου, αλλά μετά επανήλθε στην προηγούμενη θέση.
    Πλάκα έχει και το θέμα για το αν θα φορούσε περικεφαλαία ή όχι ο Κολ. Κάποιο μέλος της Επιτροπής, τρολ της εποχής, πρότεινε συμβιβαστική λύση, ήτοι να τεθή η περικεφαλαία εντός καπελλίστρας, και να τίθεται αναλόγως του γούστου των θεατών».
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=123&pageid=-1&id=5841&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ARmASXASTASXASSASXAScASZASmASVASPAAgASYASNASZASRASSASNASeASJASTASJASHASJASa&CropPDF=0

    Είναι γνωστό και το μήνυμα που βρέθηκε από τον Σώχο στο άγαλμα πρόσφατα.

  127. Αλλοι λένε πως το υγρόν ήτο (και) ελιξήριον

    Την Λαΐδα αν ραντίσεις
    με υγρόν θαυματουργόν
    θε να έχει περιπτύξεις
    με ωραιόν ξυλουργόν
    διότι έλκεται μοιραίως
    απ’ του μαραγκού την πλάνη
    και παντρεύεται μαζί του
    κι ας μην έβαλε στεφάνι

    Η μια πλάνη μετατρέπει
    λείας τα επιφανείας
    και άλλη παρασύρει
    δεσποινίδας και κυρίας
    δι αυτό πρέπον και αρμόζον
    ν’ αποφεύγετε το υγρόν
    που σας οδηγεί βεβαίως
    στον ωραίον ξυλουργόν

  128. # 127

    Επεξηγηματικά για τους αγνοούντας τα ξυλουργικά εργαλεία η φωτογραφία της «Neilsen Πλάνη Ξύλου Χειρός CT0013» η άλλη πλάνη δεν φωτογραφίζεται…

  129. loukretia50 said

    Λαϊδος παραλειπόμενα
    Χμμ! Το είδος διαφήμισης που υποτίθεται αποτρέπει για να πετύχει το αντίθετο!

    Πλάνη φευ! δια κυρίας
    (οιονεί) αξιοπρεπείς
    Αποφεύγετε τη χρήση
    του «θαυματουργού» Λαϊς
    Αυθωρεί σας παρασύρει
    εις θωπείας απρεπείς
    με του ξυλουργού την πλάνην
    εργαλείον περιωπής

  130. sarant said

    118 και πριν: Παιδιά, εγώ εννοώ περί το 1930. Τότε υπήρχε νόμιμος Ριζοσπάστης και τα γραφεία του ήταν, αν δεν κάνω λάθος, σε εκείνο το οίκημα που ακόμα στέκει ερειπωμένο, εδώ

    https://www.instantstreetview.com/@37.97753,23.733683,43.89h,-2.93p,1z

  131. ΚΑΒ said

    Γράφει και ρΙτίδας

  132. Γιάννης Ιατρού said

    131: Παλιά το έγραφαν κι έτσι.
    Γκουγκλιζεται σε αρκετά κείμενα, π.χ. ο Γ. Ψύλλας το έχει έτσι και στην Επιτομή του Λεξικού του (της Παλαιάς 😲Ελληνικής Γλώσσης, 1836)

  133. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σε καλύτερη φωτό (με όλη την Κοραή -βάθος) το κτίριο που ήταν ο Γαμβέτας και η Πρωία )με τον τρούλο) που έμεινε λίγα χρόναι, μέτα άγνωστο γιατί λέει, τον γκρέμισαν κ έγινε το ΓΛΚ. Του Καρατζά το καφενείο δε βρήκα πού ήταν

  134. Γς said

    130, 115:

    Λοιπόν θυμήθηκα. Αναφερόμουν στη νέα θέση του αγάλματος. Στην Παλιά Βουλή.

    Δείχνει τον δεύτερο, τρίτο όροφο του κτηρίου της γωνίας Σταδίου και Ομήρου.

    Ε, εκεί ήταν τα γραφεία της εφημερίδας [πιθανόν «Δημοκρατική Αλλαγή» Σχ. 116]

    Τέλος πάντων.

    https://www.google.com/maps/@37.9780458,23.7331078,3a,90y,124.36h,126.48t/data=!3m8!1e1!3m6!1sAF1QipOYozWX6uQ8aYZfXZCXJHJHKuSYkVkVzGAW2g_I!2e10!3e11!6shttps:%2F%2Flh5.googleusercontent.com%2Fp%2FAF1QipOYozWX6uQ8aYZfXZCXJHJHKuSYkVkVzGAW2g_I%3Dw203-h100-k-no-pi-0-ya224.23788-ro0-fo100!7i9728!8i4864?hl=en

  135. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    112
    Κι άλλο καλλυντικό: Ροδαλίνη

    1928

  136. Γς said

    Χριστούγεννα πριν από 40+76 χρόνια (του Κ. Βάρναλη)

    Χριστούγεννα μετά 76 χρόνια

    Κι ο νους μου πάει στον Γς-τζούνιορ και την ξαδέλφη του που έρχεται στις αρχές του νέου έτους.

    Χριστούγεννα μετά 76 χρόνια. Και θα είναι κι οι δυο περίπου όσο είμαι εγώ τώρα.

    Τίποτε άλλο όμως δεν θα είναι περίπου όπως σήμερα.

    Τα δημογραφικά, οι εξισώσεις, οι πληθυσμιακές μελέτες δείχνουν ότι η Ελληνες θα είναι 5 εκατομμύρια κι οι Τούρκοι 300.

    1/60. και τρελαίνομαι

  137. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    125 >>γκαραντί δι αμφοτέρας
    το σουξέ μίας εταίρας
    Απο αυγής έως εσπέρας
    του γαλάτου ασπροτέρας
    (ω παστουρωμένον τέρας)

  138. Γς said

    Σταύρος Ξαρχάκος, Οι τίτλοι στα Κόκκινα φανάρια

    Αυτό τη μελωδία διάλεξαν για να ντύσουν την διαφήμιση του Τζάμπο.

    Και πάνω σ ένα ιστολόγιο που ασχολείται και με την διαφήμιση αυτή

    «Επικοινωνείτε με “Μαρού II”… Έτοιμος!»

    Συγκινήθηκα και είπα να σχολιάσω με ένα του Κάκτου:

    https://caktos.blogspot.com/2014/07/blog-post_7646.html

    Μαλακία έκανα, ε;

    Ευτυχώς που δημοσιεύουν μετά από έγκριση.

    Οχι όπως εδώ

  139. Γιάννης Ιατρού said

    138: …Οχι όπως εδώ..

    Γς, μην προκαλείς τη μοίρα σου 🙂 🙂 🙂

  140. sarant said

    135 Eχει και μια επιγραφή στο πολυώροφο κτίριο: Οικογενείς …. καλώς ήλθατε.

  141. # 140

    οΜογενείς…καλώς ήλθατε, για τους Αχέπανς θα είναι, κρέμεται και μια ατερόεσσα

  142. Νέο Kid said

    140. «Ομογενείς» γράφει Νικοκύρη . Κι έχει και αστεροεσα στο μπαλκόνι.
    Το «κάμνει ωραίον δέρμα» πολλά κυπριακόν λαλώ σας!

  143. Γιάννης Ιατρού said

    141/142: παραλίγο να το ξαναγράψω κι εγώ αυτό, αλλά την τελευταία στιγμή πριν το στείλω πάτησα το refresh !! 🙂

  144. loukretia50 said

    Μπονζούρ ! Τι όμορφη μέρα!
    Δε μπορώ καν να δω την επιγραφή που λέτε.
    Μήπως είναι αυτό που νομίζω γράφει «Φαρμακείον Μπακάκου?» – το γνωστόν- η κοιτάζω λάθος φωτό?

  145. 135+: Απρίλιος 1928. Πλήθος περαστικών στην πλατεία Ομονοίας, προς την πλευρά της οδού Άγιου Κωνσταντίνου κατά την επίσκεψη της οργάνωσης ΑΧΕΠΑΝΣ, η λεζάντα

  146. loukretia50 said

    Ω! τώρα είδα το φως! – ήπια καφέ!
    Πάντως ακόμα δε διαβάζω τι γράφει!
    (τη σημαιούλα μόνο διακρίνω!)

  147. ΣΠ said

    Η δεύτερη λέξη, που καλύπτεται από την σημαία, αρχίζει από Α. Ίσως είναι ΑΧΕΠΑΝΣ ή ΑΜΕΡΙΚΗΣ.

  148. ΑΜΕΡΙΚΗΣ πρέπει να λέει, μετά το Α υπάρχει κάθετη γραμμή που παραπέμπει μάλλον σε Μ παρά σε Χ.
    Σας σερλοκχόλμιασα και φεύγω, πάω αλλού.

  149. sarant said

    145 κε Καλά λέτε, ομογενείς

  150. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    147,148 Ομογενείς Αχέπανς καλώς ήλθατε, λέει
    https://pharmastart.wordpress.com/%CF%81%CE%B5%CF%84%CF%81%CF%8C/226040_261286930550342_595699_n/
    και πρέπει να είναι τον Απρίλιο του 1928. Από λεζάντα άλλης φωτό προκύπτει :
    «Ο Αμερικανος Πρόεδρος της Επιτροπής Αποκατάστασης προσφύγων Ηenry Morgenthau με μέλη των Αχεπα (Αhepa)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: