Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

  • Κλικάρετε εδώ για να γραφτείτε συνδρομητές και να έχετε ενημέρωση για νέα άρθρα με ηλεμηνύματα (ελληνιστί ημέιλ)

    Προστεθείτε στους 8.741 εγγεγραμμένους.
  • ΟΠΕΚΕΠΕ, η λέξη του 2025!

    Η λέξη της χρονιάς (2025)
  • ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΜΟΥ ΒΙΒΛΙΟ (2021)

  • ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ (2018)

  • ΤΟ ΠΡΟΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ

  • ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΒΙΒΛΙΟ

  • ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟ

  • ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Τα θερινά τα σινεμά (από την ΕφΣυν)

Posted by sarant στο 15 Αυγούστου, 2025


Αναδημοσιεύω σήμερα το προχτεσινό άρθρο μου στην Εφημερίδα των Συντακτών, στην εβδομαδιαία στήλη μου «Μέσα από τις λέξεις». 

Με εξαίρεση την παράγραφο για το θέρος, που είναι από παλιό άρθρο του ιστολογίου, τα άλλα είναι  καινούργια. Βλέπετε, κατά περίεργο τρόπο,  ενώ το ιστολόγιο υπάρχει εδώ και 16+ χρόνια, δεν  είχαμε  λεξιλογήσει ποτέ για τη  λέξη «σινεμά». Ε, ας επανορθώσω.

Σε σχέση με το κείμενο της εφημερίδας, πρόσθεσα εδώ μία παράγραφο.

Η ωραία φωτογραφία είναι από την ηλέκδοση της  εφημερίδας

Τα θερινά τα σινεμά

Συνεχίζουμε σε χαλαρό, καλοκαιρινό ύφος, τάχα πως τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις. Είτε στο διακεκαυμένο άστυ είτε στα θέρετρα, μια καλοκαιρινή απόλαυση είναι και ο θερινός κινηματογράφος, τα θερινά τα σινεμά όπως τα απαθανάτισε ο Κηλαηδόνης.

Η γλώσσα δουλεύει απρόβλεπτα κι έτσι εδώ συνδυάζει αρμονικά στην ίδια φράση τον μάλλον λόγιο τύπο «θερινός», που βέβαια μας είναι πολύ οικείος από τη συχνή θεσμική του χρήση, με τον εντελώς λαϊκό τύπο «το σινεμά».

Το θέρος είναι λέξη ήδη ομηρική (ούτ’ εν θέρει, ουδ’ εν οπώρη στην Οδύσσεια, όπου οπώρα το φθινόπωρο) και προέρχεται από ινδοευρωπαϊκή ρίζα που δηλώνει τη ζέστη και τη θερμότητα -από την οποία άλλωστε προέρχεται και η λέξη «θερμός». Θέρος όμως είναι και ο θερισμός: θέρος-τρύγος-πόλεμος λέει η παροιμία για τις τρεις μεγάλες αναστατώσεις της παλιάς εποχής. Άραγε να ονομάστηκε το καλοκαίρι από τον θερισμό, να σημαίνει «εποχή του θερισμού»; Όχι, το αντίστροφο συνέβη, η αρχική σημασία του ρήματος «θερίζω» ήταν «περνώ το καλοκαίρι» και μετά πήρε τη σημασία «δρέπω». Η λέξη «καλοκαίρι» εμφανίστηκε τον Μεσαίωνα.

Το σινεμά πάλι είναι δάνειο από τα γαλλικά, αλλά αντιδάνειο βέβαια, διότι η γαλλική λέξη cinématographe πλάστηκε από τους αδελφούς Λυμιέρ, που εφεύραν τον κινηματογράφο, το 1892, με βάση τους ελληνικούς όρους κίνημα (στη γενική, κινήματος) και γράφω. Κι επειδή το πεντασύλλαβο θηρίο ήταν ανοικονόμητο για τους Γάλλους, σύντομα συντμήθηκε σε cinema και ακόμη περισσότερο σε ciné. Από τα γαλλικά πέρασε στις περισσότερες άλλες γλώσσες, όπου πολλές φορές υπάρχει πλάι σε ντόπιους όρους· στα αγγλικά υπάρχει μεν το cinema αλλά και το movie, σύντμηση του moving picture.

Στα  ελληνικά, οι όροι κινηματογράφος και σινεμά μπορεί να  δηλώνουν τόσο την τεχνική της καταγραφής κινούμενων εικόνων και την τέχνη της δημιουργίας κινηματογραφικών ταινιών, όσο και την αίθουσα ή γενικότερα τον χώρο όπου προβάλλονται ταινίες. Με την πρώτη σημασία είχαμε παλιά τον βωβό κινηματογράφο και μετά τον ομιλούντα, μέχρι που η διάκριση έχασε τη σημασία της, έχουμε επίσης ευρωπαϊκό, αμερικανικό, σύγχρονο, πρωτοποριακό, εμπορικό ή κλασικό κινηματογράφο· με τη δεύτερη  έχουμε συνοικιακούς και κεντρικούς κινηματογράφους, χειμερινούς και θερινούς.

Υπάρχει και ο λαϊκός-προφορικός τύπος «ο σινεμάς» (πληθυντικός «οι σινεμάδες»), προσαρμογή του δανείου στο τυπικό της ελληνικής, η οποία δεν γνωρίζει ουδέτερα σε -ά. Τον βρίσκω και σε τίτλους άρθρων, ιδίως στον πληθυντικό. Υπάρχει βέβαια και το θαυμάσιο υποκοριστικό,  το σινεμαδάκι.

Μοντέρνα σχετικά λέξη ο κινηματογράφος ή το σινεμά, στο κατώφλι του 20ού αιώνα, οπότε είναι λογικό να μην έχει παρουσία σε παροιμίες και εκφράσεις -αν και λέμε «αυτά ούτε στο σινεμά δεν γίνονται» ή «μόνο στο  σινεμά γίνονται», για κάτι απίθανο. Οι Γάλλοι λένε faire son cinéma / faire tout un cinéma για κάποιον που κάνει νάζια ή αντιδρά υπερβολικά ή προσπαθεί να τραβήξει την  προσοχή.

Πάμε κανένα σινεμαδάκι το βράδυ; Στην πρόταση αυτή δύσκολα μπορούσαμε  να αντισταθούμε τον  καιρό εκείνο που υπήρχαν  πολύ περισσότερα θερινά σινεμά, όταν η παραμονή στην  Αθήνα το καλοκαίρι μετατρεπόταν σε ταχύρρυθμο σεμινάριο κινηματογραφίας, καθώς μ’ αγιόκλημα και γιασεμιά γνωρίζαμε τα αριστουργήματα  της εβδόμης τέχνης. Τα λίγα σινεμά που έχουν απομείνει και αντιστέκονται στην αδήριτη πίεση της αγοράς και της
«αξιοποίησης» αξίζουν τη στήριξή μας. Πηγαίνετε λοιπόν σινεμά!

Προσθέτω εδώ και το παλιό μας άρθρο για το βιβλίο Τα σινεμά του αείμνηστου Δημήτρη Φύσσα

 

165 Σχόλια to “Τα θερινά τα σινεμά (από την ΕφΣυν)”

  1. dryhammer's avatar

    dryhammer said

    Καλημέρα, και του χρόνου!

    Από διηγήσεις της γιαγιάς:

    Σμύρνη προ καταστροφής.
    Κοντεύανε μεσάνυχτα, κι ο σύζυγος της γειτόνισσας δεν είχε γυρίσει ακόμα στο σπίτι. Εκείνη συχνά πυκνά έβγαινε στην πόρτα να αγναντέψει ως την άκρη του δρόμου. «Ε κυρά Τάδαινα, πούν’ ο άντρας σου τέτοιαν ώρα;» «Για στη φυλακή είναι, για στο (κινη)ματόγραφο»

  2. Καλημέρα,
    Χρόνια πολλά σε Μαρίες, Μάριους, Παναγιώτηδες και Παναγιώτες (και καμιά Δέσποινα αν έχουμε).

  3. Costas X's avatar

    Costas X said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλες τις εορτάζουσες και όλους τους εορτάζοντες !

    «…στα αγγλικά υπάρχει μεν το cinema αλλά και το movie…»: Κάποιοι αγγλόφωνοι, μάλλον οι Αμερικάνοι, το σινεμά (την αίθουσα) το λένε και «theater», ακόμα κι αν δεν είναι κινηματοθέατρο.

    Δυστυχώς πολλά σινεμά έκλεισαν τις τελευταίες δεκαετίες, στην Κέρκυρα δεν έχει μείνει ούτε ένα θερινό σινεμά. Έκλεισαν ο «Φοίνικας», η «Όαση», η «Ναυσικά», και το θερινό «Παλλάς» στην ταράτσα του θρυλικού κινηματοθέατρου «Παλλάς», που έγινε Marks & Spencer.

  4. Jorge's avatar

    Jorge said

    Το πιο μαγικό με το πανί, ήταν η εκκλησία αγνώστων στο διάλειμμα.
    Και στην έξοδο.
     Βρε,δε πα ναναι α/μ 24 εικόνες το δευτερόλεπτο που σκληρίζουν, ή έμεναν βουβές.

    Όχι πια.

    Καλημέρα.
    Χρόνια πολλά.

  5. Costas Papathanasiou's avatar

    Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα,Χρόνια πολλά σε όλους σε εορτάζουσες και εορτάζοντες πρωτίστως!
    Και άσμα σχετικό, συνεορταστικό :
    Απάνω στο καπό,/ σου γράφω σ’ αγαπώ/ Κι εσύ μία καρδιά,/ στο τζάμι ζωγραφίζεις/
    Τα όνειρα αρχίζεις/ και πάω να τρελαθώ/ Κι εγώ χαζό παιδί,/ σε ήθελα πολύ/ Μες το λευκό πανί,/ γιορτή έχει αρχίσει/
    Η αγάπη έχει μεθύσει,/ γιατί είναι Κυριακή/ «Ποτέ την Κυριακή…»
    Θερινό Σινεμά κι έχω στην αγκαλιά μου εσένα/ Όλα τα γιασεμιά, στα χαρίζω μωρό μου ένα, ένα/
    Θερινό Σινεμά με ποπ κορν και με πορτοκαλάδα/ Θεέ μου τέτοια ομορφιά, μόνο εδώ θα τη βρεις στην Ελλάδα/
    Με ψυχή ξαστεριά…/ Θερινό Σινεμά!

    Χωνάκι παγωτό/ και γκάζια στο φτερό/ Μαζί σου οδηγώ/ και φτάνω ως τ’ αστέρια/
    Κι απ’ τ’ αλμυρά μου χέρια,/ σου δίνω φυλαχτό/ Παράτολμο πολύ,/ στου πάθους τη ρωγμή/
    Να παίζεις το φιλί,/ στου έρωτα τα ζάρια/ Μ’ ολόχρυσα φεγγάρια,/ να ψάχνεις για τα χνάρια /«Τα κόκκινα φανάρια…»
    Θερινό Σινεμά…
    Μα αυτή η ταινία σου λέω δεν έχει τέλος/ Μα αυτή η αγάπη σου λέω δεν έχει αρχή
    Μα αυτό το χαμόγελο φως μου θα ζει εντός μου/ Με τραγούδια λαθραία, που θα τα νοσταλγείς…
    Θερινό Σινεμά …
    https://www.youtube.com/watch?v=T2fiYTMP5GY ‘Θερινό Cinema’, 2022-Ανδρέας Λάμπρου (στίχοι/μουσική/ερμηνεία)

  6. atheofobos's avatar

    atheofobos said

    Παλιότερα το καλοκαίρι δεν προβάλλονταν στα θερινά σινεμά νέες ταινίες και έτσι είχαμε την ευκαιρία να βλέπουμε σε αυτά  ταινίες που δεν είχαμε προλάβει   να τις δούμε τον χειμώνα.

    Όπως γράφω στο

    Δ΄ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΚΑΙ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΜΟΥ ΗΛΙΚΊΑΣ β΄μέρος.

    https://atheofobos2.blogspot.com/2024/03/blog-post_16.html

    είχα την τύχη να βλέπω κάθε καλοκαίρι από το μπαλκόνι του σπιτιού μου την οθόνη του θερινού κινηματογράφου ΝΕΑΠΟΛΙΣ, όλες τις ταινίες που έπαιζε!

    Ευτυχία!

  7. xar's avatar

    xar said

    «Στα ελληνικά, οι όροι κινηματογράφος και σινεμά μπορεί να δηλώνουν τόσο την τεχνική της καταγραφής κινούμενων εικόνων και την τέχνη της δημιουργίας κινηματογραφικών ταινιών, όσο και την αίθουσα ή γενικότερα τον χώρο όπου προβάλλονται ταινίες.»

    Το ίδιο ισχύει και στα γαλλικά και τα αγγλικά για το cinema. Στα αγγλικά το movie είναι η ταινία, το φιλμ, αλλά στον πληθυντικό είναι και ο κινηματογράφος (κυρίως στα αμερικάνικα, νομίζω): let’s go to the movies.

  8. xar's avatar

    xar said

    Το θερινό σινεμά μπορεί να έχει θετικές και νοσταλικές συνδηλώσεις, αλλά όταν λέμε «το κάναμε θερινό» εννοούμε λαμπόγυαλο.

  9. dryhammer's avatar

    dryhammer said

    όταν λέμε «το κάναμε θερινό» εννοούμε λαμπόγυαλο ή και ντούγ(ι)ες
    Δλδ α=β=γ

    (α)

    (β)

    (γ)

    Όπως θα ανέκραζε ο μαθητής της ελληνικής: «It’s f***ing Greek to me!»

  10. xar's avatar

    xar said

    «τον καιρό εκείνο που υπήρχαν πολύ περισσότερα θερινά σινεμά, όταν η παραμονή στην Αθήνα το καλοκαίρι μετατρεπόταν σε ταχύρρυθμο σεμινάριο κινηματογραφίας»

    Παλιότερα το καλοκαίρι δεν κυκλοφορούσαν νέες ταινίες, οπότε τα θερινά έκαναν επαναπροβολές των ταινιών της χειμερινής περιόδου ή προβολές παλιότερων ταινιών. Με την έλευση του βίντεο, αυτός ο ρόλος των θερινών σινεμάδων άρχισε να φθίνει. Η χαριστική βολή δόθηκε κάποια στιγμή (τη δεκαετία του 90;) όταν οι εταιρείες άρχισαν να βγάζουν νέες κυκλοφορίες όλο τον χρόνο για να τραβήξουν κόσμο. Προβολές παλιότερων ταινιών νομίζω ότι πλέον γίνονται κυρίως από επίσημες ή ανεπίσημες κινηματογραφικές και οι φοιτητικές λέσχες.

  11. Πέπε's avatar

    Πέπε said

    8

    Είναι βέβαιο ότι η έκφραση αναφέρεται στο σινεμά; Και ταβέρνες και άλλα καταστήματα διακρίνονται σε θερινά-υπαίθρια και χειμερινά-στεγασμένα.

  12. dryhammer's avatar

    dryhammer said

    Συγγνώμη για τα μεγέθη των εικόνων

  13. 10 Ευτυχώς (για τους Αθηναίους) οι εταιρείες διανομής έχουν εδώ και κάποια χρόνια ξαναρχίσει να βγάζουν παλιές κλασικές ταινίες σε νέες κόπιες. Όποιοι τυχεροί δεν έχουν φύγει για διακοπές μπορούν αυτή τη βδομάδα να απολαύσουν τον Ένοικο του Πολάνσκι ή, για κάτι λιγότερο καταθλιπτικό, τον πρώτο Τζέιμς Μποντ.

    Βέβαια καμία σχέση με τη γλυκιά δεκαετία του ’80 που υπήρχε ατέλειωτη ποικιλία κλασικών και σινεφίλ ταινιών στα θερινά του κέντρου.

  14. ΓΤ's avatar

    ΓΤ said

    συντμήθηκε σε cinéma

  15. Δεν είπαμε τίποτα και για τον «κινηματόγραφο». Το θυμάμαι πολύ ζωηρά αφού στα δικά μας (βόρεια ιδιώματα) συχνά λέγαμε και ακούγαμε «κιματόγραφος» και μάλιστα «κκματόγραφους» (κκ = ουρανικό κ).

  16. Μαρία's avatar

    Μαρία said

    Mais si nous étions de vieux professeurs de province

    Nous ne dirons ni ciné ni cinéma

    Mais cinématographe https://lyricstranslate.com/el/avant-le-cinema-cinema.html

    Κινηματόγραφο τον έλεγε η γιαγιά μου.

  17. Πέπε's avatar

    Πέπε said

    15

    Νομίζω απλώς λαϊκό, χωρίς γεωγραφικό προσδιορισμό.

  18. Μαρία's avatar

    Μαρία said

    17 Παλιακό αλλά όχι λαϊκό.

  19. Prince's avatar

    Prince said

    17-18. Μάλλον παλλαϊκό. 🙂

  20. atheofobos's avatar

    atheofobos said

    Δεκαετία του 60 σε θερινό κινηματογράφο με τους γονείς μου στην Θάσο. Επειδή έχουμε χάσει την αρχή της ταινίας καθόμαστε να την δούμε στην βραδινή προβολή. Όταν φτάνουμε εκεί που είχαμε μπει σηκωνόμαστε να φύγουμε, οπότε ακούγεται μια κραυγή ανακούφισης που απευθύνεται στον μηχανικό προβολής:

    -Φεύγουνε, κλείσ΄την !

    Είμαστε οι μοναδικοί θεατές γιατί είχε και αρκετή ψύχρα εκείνο το βράδυ.  

  21. Prince's avatar

    Prince said

    Βέβαια ίσως ο κινηματόγραφος είναι πιο στρωτά ελληνικά.
    Αν δούμε και το φωνόγραφο και τον τηλέγραφο, σε αντίθεση με το ζωγράφο και το στενογράφο, βλέπουμε την τάση να τονίζουμε το -γράφος όταν πρόκειται για ανθρώπους και επαγγέλματα.

  22. 9 Σιγά ντε που τα Λαμινάτ είναι ντούγιες. Άντε φτιάξε βαρέλι μ’ αυτά 🙂

  23. sarant's avatar

    sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια!

    Χρόνια πολλά στη Μαρία, στον Μάριο, στον Παναγιώτη Κ., τον Πάνο με πεζά, τον Παναγιώτη τον ναυτικό και όσες και όσους έχω ξεχάσει!

    8-9-11 Δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι προέρχεται από το θερινό σινεμά η έκφραση

    13 Ακριβώς. Παρέμπ, στην Αίγινα έπαιζε Γυναίκες στα πρόθυρα, παραλίγο να πάω να το δω.

  24. Figgles's avatar

    Figgles said

    Σίγουρα ευχάριστη η επιστροφή στη τάση της επανακυκλοφορίας, ιδιαίτερα στην Αθήνα αλλά και με επιτυχή παραδείγματα και στη Θεσσαλονίκη. Τιμώ δεόντως πολλές παλαιότερες ταινίες έτσι, ενώ πιο νέες μπορεί να τις «κρατήσω» για όταν ξανανοίξουν οι αγαπημένες μου χειμερινές αίθουσες ή να την δω σε κάποια κλειστή ολοχρονική.

    Ίσα ίσα θα έλεγα ότι οι χειμερινές αίθουσες θέλουν πιο πολλή στήριξη καθώς κλείνουν σωρηδόν, ενώ το θερινό έχει αναδειχθεί σε τρεντ και συνήθεια τόσο των νέων όσο και τουριστών (σε κάποια υπάρχουν και διπλοί υπότιτλοι αγγλικοί και ελληνικοί αν είναι π.χ. γαλλική η ταινία). Και βέβαια πολλά θερινά στην Αθήνα είναι διατηρητέα ή ανήκουν στους δήμους οπότε δεν κινδυνεύουν με αλλαγή χρήσης.

  25. Jorge's avatar

    Jorge said

    Αυτό το «το κάναμε θερινό», μπορεί να έχει ρίζες στην καταστροφή των θερινών ανακτόρων του Τατοΐου στα Δεκεμβριανά.

  26. ΕΦΗ - ΕΦΗ's avatar

    ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ω τί αγαπημένο θέμα! Καλύτερο δε γίνεται …

    Ο Λ. Κηλαηδόνης έχει πει ότι έγραψε τα Θερινά Σινεμά, έχοντας στο νου τον κινηματογράφο θερινό Αττικόν, στην Κυψέλης, στο ύψος της Σκοπέλου (στο βιβλίο * του αείμνηστου Δημήτρη Φύσσα αναφέρεται ότι ήταν πλέον στη 5η μετακίνησή του)

    Απότιση τιμής στον εξαιρετικό καταγραφέα
    *

  27. sarant's avatar

    sarant said

    Φίλος από ΦΒ

    Ομως Νικοκυρη δεν ανεφερες εστω αν πασαν τα Bioskop, ουτε την μοντερνα επιστροφη του αρχαιου αμερικανικου flix (flickering images λογω της πρωτογονης τεχνολογιας των συσκευων προβολης).

  28. ΕΦΗ - ΕΦΗ's avatar

    ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Χρόνια πολλά σε όλους/ες, ονομαστικώς εορτάζοντες/ουσες και μη.
    Καλή μας φώτιση Παναγία μου!

    26, στην 5η μετακίνησή του , γεια σου ΓΤ 🙂

    17,18 Παλαιικό/παλαιινό τουλάχιστον στους κηνιματογραφιστές, από Κούνδουρο και Αγγελόπουλο, μαρτυρώ, «κινηματόγραφος» .

    Στη ζαργκόν του χώρου, να προσθέσω τους σινεματζήδες, ιδιοκτήτες (και εκμετάλλευσης εννοούμενης) των αιθουσών, (θερινές αίθουσες κινφου, κάποιες φορές, επίσημα, οι θερινοί σινεμάδες).

  29. Georges's avatar

    Georges said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά σε εορτάζουσες και εορτάζοντες.

    «Για στη φυλακή είναι, για στο (κινη)ματόγραφο»

    Μου φαιίνεται λίγο παράξενο ότι στη Σμύρνη, όπου η επιρροή των γαλλικών ήταν πολύ έντονη, είχε καθιερωθεί το (κινη)ματόγραφος αντί του σινεμά ή κάποιας παραλλαγής του.

    Nous ne dirons ni ciné ni cinéma

    Σωστά, μόνο που θα ήταν dirions

  30. Jorge's avatar

    Jorge said

    Οι ερμαφρόδιτοι με την ανοιγόμενη οροφή και τα πλαϊνά τους.
    Και οι περιφερόμενοι στις πλατείες.
    Με μεγαφωνική αναγγελία μια βδομάδα πριν,της ταινίας «Τώρα-τώρα-τώρα»

  31. Πέπε's avatar

    Πέπε said

    21

    Λέγανε και φωνόγραφος και φωνογράφος. Νομίζω ότι αυτό(ς) που «γράφει φωνές», είτε είναι άνθρωπος είτε μηχάνημα, ακριβέστερα ονομάζεται φωνογράφος. Επομένως το ίδιο και για τον κινηματογράφο. Είναι ουσιαστικά που υποδηλώνουν κάποια πράξη.

  32. aerosol's avatar

    aerosol said

    Μεγάλωσα σε πολυκατοικία δίπλα σε θερινό, την Αμίκα. Δεν έβλεπα από το μπαλκόνι αλλά από την ταράτσα. Εκτός από τις επαναλήψεις κάποιων επιτυχιών της χρονιάς και κάποιες κλασικές επανακυκλοφορίες, θυμάμαι με αγάπη τις ταινίες β’ διαλογής: σπαγγέτι γουέστερν, Μπρους Λι αλλά και άγνωστα παλιά καράτε, περιπέτειες β’ διαλογής -μου είναι πολύ οικείες οι αναφορές του Ταραντίνο. Αλλά και λαϊκές ευρωπαϊκές κωμωδίες, με προτίμηση σε Μπαντ Σπένσερ και Τέρενς Χιλ.
    Η Αμίκα έκλεισε, έμεινε άδεια για χρόνια, μέχρι που έφυγε δια παντός το Αμ και στην θέση της έγινε (σκέτο) ΙΚΑ.

  33. Πέπε's avatar

    Πέπε said

    Άμα το βάλω στο οικιείο άρθρο θα πάει άπατο, οπότε το βάζω εδώ και να με συγχωρεί ο Λεώνικος:

  34. Και ο πολύγραφος αντιδιαστέλλεται στο πολυγράφος.

    Ένας φιλόλογος (καθήγητής μας) από Πάτρα επέμενε πως η εκδοχή κινηματόγραφος είναι σωστότερη.

  35. ΕΦΗ - ΕΦΗ's avatar

    ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η Μελίνα είχε ετοιμάσει σχέδιο για να μείνουν διατηρητέα τα θερινά σινεμά, ώστε να μην καταλήξουν σε πολυκατοικίες, σούπερ μάρκετ, πάρκινγκ, γκαράζ κλπ μπετο-θερία που καταπίνουν χώμα κι αέρα από το δημόσιο χώρο, τον ασχημαίνουν κι αχνίζουν και πυρώνουν τα καυσωνικά μες καλοκαίρια.

    Ευτυχώς, τρία χρόνια μετά τον θάνατό της, το ΥΠΕΧΩΔΕ, επί Κ. Λαλιώτη, αρ. αποφ. 20768/4198/7.9.1997/ φεκ 648 Δ/25.7.1997, ανακήρυξε οριστικά ότι 47 θερινοί κινηματογράφοι προστατεύονται και μένουν κινηματογράφοι». 47 χώροι τέχνης, γλύτωσαν το τσιμεντάρισμα.

  36. Avonidas's avatar

    Avonidas said

    Καλησπέρα και χρόνια πολλά στους εορτάζοντες (και μη)!

    Αν έχετε πεθυμήσει κλασικές ταινίες σε θερινό, προτείνω ανεπιφύλακτα το Φεστιβάλ Ταινιών στο Στρογγυλό Σχολείο που οργανώνει ο δήμος Αγ. Δημητρίου, ως τις 25 Αυγούστου:

    https://dad.gr/ola-etoima-gia-to-8o-stroggylo-open-air-film-festival-deite-to-programma-ton-tainion/

    κάθε βράδυ στις 21:00, είσοδος δωρεάν 🙂 Εγώ είδα την Κυριακή που μας πέρασε το Zwei zu Eins, γερμανική ταινία (όχι ακριβώς κλασική, του 2024, αλλά διαδραματίζεται στην Αν. Γερμανία στα τελευταία της)

    https://m.imdb.com/de/title/tt28833698/

  37. Xar's avatar

    Xar said

    Χρόνια πολλά στις Μαρίες, τους Παναγιώτηδες κτλ. που γιορτάζουν σήμερα.

    @11 Δεν είπα ότι αναφέρεται απαραίτητα στο σινεμά η φράση «το κάναμε θερινό» αλλά δεν παύει να είναι η ίδια λέξη με εντελώς διαφορετικό νόημα.

  38. Εύχομαι υγεία, αγάπη και πολλές χαρές! Χρόνια πολλά και καλά, με τύχη! Πάντα όμορφες στιγμές με τους αγαπημένους σας!

    Φοβάμαι ότι θα ξεχάσω κάποιους από τους εορτάζοντες ονομαστικά. Ας με συγχωρέσουν. Έχουν τις ευχές μου, καθώς και όλοι οι αγαπημένοι σας που σήμερα γιορτάζουν!
    Μαρία μου πολύχρονη, Παναγιώτη Κ. και Πάνο με πεζά, όλα τα καλά!

  39. LandS's avatar

    LandS said

    Κάποιοι αγγλόφωνοι, μάλλον οι Αμερικάνοι, το σινεμά (την αίθουσα) το λένε και «theater»

    Και οι Εγγλέζοι theater τη λένε.

    Στο Καλαμάκι είχαμε αρχικά το «Αχίλλειον», στην αρχή μόνο θερινό, όπου πιτσιρικάδες σκαρφαλώναμε για να παρακολουθήσουμε τα Ακατάλληλα «μαντρέν». Μετά έγινε χειμερινό με την ταράτσα να γίνεται θερινό. Η βασική εφηβική μας διασκέδαση. Ήδη είχε ανοίξει και το θερινό «Αύρα» επί της Θυκυδίδου, στη θέση της παλιάς ταβέρνας Μαργαρίτα. Αργότερα πολύ και για λίγες χρονιές άνοιξε και το Καλαμάκι.
    Έφηβοι στα Καλαμακιώτικα μετράγαμε και ο Άδωνης που ήταν πάνω στο ρέμα της Πικροδάφνης από τη μεριά του Φαλήρου. Έφερνε τα καλύτερα έργα. Από τα Φαληριώτικα δεν μας ξέφευγε ούτε ο «Απόλλωνας» τον χειμώνα, ούτε η υπέροχη ατμόσφαιρα της Αμφιτρίτης το Καλοκαίρι. Όταν πρωτοάκουσα τη Μοσχολιού να τελειώνει το τραγούδι του Κηλαηδόνη με τον στίχο «μ’ αγιόκλημα και γιασεμιά» θυμήθηκα την Αμφιτρίτη και δάκρυσα, Φτάναμε βέβαια και μέχρι τη Διάνα στο Τροκαντερό και πιο σπάνια στα κοντινότερά μας Αλκυών και Άνεσις στην Αγιά Βαρβάρα (Παλαιού Φαλήρου). Πιο μεγάλοι, η χάρη μας μας πήγαινε στο Φιλίπ και στο Σπόρτινγκ της Νέας Σμύρνης. Στο Σπόρτινγκ μάλιστα είχα δει την πρώτη μου ταινία τεσσάρων χρονών. Μέναμε τότε εκεί πίσω από τον Πανιώνιο. Ο Ιβανόης. Ισχυρίζομαι ψευδώς ότι την θυμάμαι.
    Στη Γλυφάδα είχαμε το Αριάν, το Κόνγκο, και το Άννα Ντορ. Τα άλλα ψηλά στην Βουλιαγμένης κλπ τα σνομπάραμε.

    Κάθε μέρα ψάχναμε την εφημερίδα για να βρούμε έργο να πάμε όλοι μαζί παρέα. Βρίσκαμε. Φυσικά βλέπαμε δεύτερη και τρίτη φορά πολλές ταινίες γιατί στο Κέντρο της Αθήνας ήταν τα Α΄ Προβολής και πως να το κάνουμε άλλωστε; Το να έχεις ήδη δει το έργο σε Πρώτη Προβολή ήταν σημάδι υψηλής κουλτούρας.

    Ρε παιδιά όσες φορές όμως είχα δει στο θερινό Αχίλλειο, τα έφερνε κάθε χρόνο, το Κλέψας του Κλέψαντος και τους Γενναίους του Μπρανκαλεόνε, ψόφαγα στα γέλια.

    Υ.Γ.
    Ξέχασα βρε την Άβα στον Βουρλοπόταμο. Και αυτό στα εντός εμβελείας.

  40. LandS's avatar

    LandS said

    Σόρι Theatre.

  41. Jorge's avatar

    Jorge said

    39. Τι είναι τα μαντρέν;

    Ξέρω πως έτσι έλεγαν τα σκληρά καρούλια (ή ήταν ο άξονας;) που γύρω τους τυλιγόταν το φιλμ.

  42. Αν και παλιότερη, εντυπωσιακή η δουλειά του κ.Φύσσα! Μπράβο του!
    Ναι συχνότατο το -κινηματόγραφος-. Αν και την τελευταία
    30 ετία, σαν να μην το ακούω πια.

    Θερινά σινεμά, μιά από τις ψυχαγωγίες μας το καλοκαίρι. Αλλά και ευκαιρία για τα χωριά, να δουν ταινίες. Η πλατεία, μια μεγάλη αυλή δημόσια ή ιδιωτική υποδεχόταν τον περιπλανώμενο με τα σύνεργα του, και η βραδιά ξεκινούσε.

    Από την Ξάνθη μια απομαγνητοφωνημένη συνέντευξη
    «Σαν παλιό σινεμά»: Ένας περιοδεύων κινηματογραφιστής θυμάται

    https://archive.istorima.org/interviews/EL-22259

  43. Και φυσικά

  44. #41 Jorge μήπως μαντρέν=από την μάντρα, σύμφωνα με το νόημα;

    Ναι μαντρέν λέγονται οι χαρτονένιοι κύλινδροι. πχ στο χαρτί κουζίνας, υγείας. Νομίζω φραντσέζικης προέλευσης λέξη.

  45. ΕΦΗ - ΕΦΗ's avatar

    ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Η ζωή είναι σινεμά μωρό μου»: Βόλτα στα θερινά σινεμά της Αθήνας

    «Το καλοκαίρι θα ‘ρθεί στην ταράτσα του Βοξ …ραντεβού θα σου δίνω στα σκαλιά του Εκράν»
    01/06/2023

    Για τα θερινά : Cine Θησείον, Cine Δεξαμενή, Ριβιέρα, Βοξ, Αθηναία, Στέλλα, Κάρμεν, Δάφνη, Αίγλη Ζαππείου, Cine Γαλάτσι, Cine Φιλοθέη, Cine Ψυχικό, Cine Αβάνα, Εκράν, Ηλέκτρα, Αμίκο, Άνοιξη, Κήπος, Νέα Μασκώτ, Φλερύ, Αλεξάνδρα.
    Ωραίες ιστορίες από τους ανθρώπους που τα διαχειρίζονται.

  46. Jorge's avatar

    Jorge said

    Για εντυπωσιακές προβολές.

  47. Georges's avatar

    Georges said

    @41 Μαντρέν (γαλλ. mandrin) είναι η διάταξη που σταθεροποιεί τον άξονα ενός περιστρεφόμενου αντικειμένου, όπως π.χ. στον τόρνο ή στο τρυπάνι. Στα αγγλικά chuck (όχι ο Norris😃).

    Επομενως πρέπει να είναι ο μηχανισμός σταθεροποίησης του καρουλιού.

  48. Jorge's avatar

    Jorge said

    @47. Κάτι τέτοιο θυμάμαι.
    Στον τόρνο αυτό λέγεται πόντα της κουκουβάγιας. Τρέχα γύρευε!

  49. ΓιώργοςΜ's avatar

    ΓιώργοςΜ said

    Χρόνια πολλά!

    Αφού ξεκίνησε το προσκλητήριο θερινών, να συμπληρώσω για τη Νέα Σμύρνη, εκτός από το Φιλίπ και το Σπόρτινγκ που προαναφέρθηκαν, την Έλση (θερινό στην ταράτσα του χειμερινού, νυν εμπορικό κέντρο) στην Ομήρου και την Αρίκα κοντά στην πλατεία Άνοιξης (πρέπει να είναι πολυκατοικία τώρα). Από της Καλλιθέας θυμάμαι μόνο το Τροπικάλ, χαμηλά στη Θησέως, στην Αγία Ελεούσα που πήγαινα τακτικά, αλλά είχε κι άλλα, ας όψεται το εμενταλ όμως…

    47-48 Για το μαντρέν δεν έχω ξανακούσει, αλλά το τσοκ και η πόντα της κουκουβάγιας είναι στα δύο αντίθετα άκρα του τορνιριζόμενου κομματιού, δε μπορεί να είναι και τα δύο.

  50. ΓιώργοςΜ's avatar

    ΓιώργοςΜ said

    49 συνέχεια: Με μια γρήγορη αναζήτηση, το τσοκ είναι, είτε του τόρνου είτε του δραπάνου.

  51. sarant's avatar

    sarant said

    47 Α μπράβο!

    39 Η Άβα είναι πολύ κοντά στο σπίτι μου, εκεί είχα δει τις πρώτες μου ταινίες -και ακούω μετά από χρόνια τον όρο «Βουρλοπόταμος».

    Όμως ήταν χειμωνιάτικο σινεμά, κάνω λάθος; Θερινό ήταν η Αννίτα, ελάχιστα πιο πέρα και η Αμφιθέα, μια στάση πιο πάνω. Εκεί απέναντι και η Αδελαΐς, χειμερινό. Τέσσερα σινεμά σε ακτίνα βολής για ένα παιδί. Η Άβα τώρα είναι σουπερμάρκετ. Η Αννίτα πολυκατοικία. Η Αμφιθέα δεν έχει αξιοποιηθεί. Η Αδελαΐς έγινε Σινεράμα και έκλεισε πέρυσι.

  52. Jorge's avatar

    Jorge said

    49. Το Τροπικάλ ήταν και αυτό διώροφο (νυν σ/μ).
    Η Καλλιθέα το ογδόντα πρέπει να είχε κάτι λιγότερο από είκοσι πανιά.

    Είναι και ο δημοτικός θερινός, στο άλσος της Ν. Σμύρνης

  53. ΕΦΗ - ΕΦΗ's avatar

    ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ας πω για το αγαπημένο σινέ Αθηνά του Χαλανδρίου. Ταράτσα και απόλαυση (και μια φωτό της προκοπής από τον πανέμορφο χώρο, με πλούσια δεντρολούλουδα γύρω, τραπεζάκια με φαναράκια-και αντικουνουπικό και πολυθρόνες κι ωραίο μπαράκι, δε βλέπω) . Πίσω από την οθόνη στις κεραίες της απέναντι πολυκατοικίας, με το πρώτο σκοτάδι, κι αφού κάνουν βόλτες κρώζοντας στον ορίζοντά σου, τα βλέπεις ολοκάθαρα, να αράζουν και να τανίζονται σε εξωλογικούς σχηματισμούς , στ΄αλήθεια, σμήνη κορακιών! Κινηματογραφικού τύπου φόντο στο πανί με την ταινία σε εξέλιξη ! Το έζησα και ίσως το ξανάγραψα πέρυσι.

    Απόψε η ταινιάρα

  54. Jorge's avatar

    Jorge said

    53. Δεν θέλω να φανταςτώ τι θα γίνεται με τα κοράκια όταν προβάλλει τα «Πουλιά»

  55. David Morse's avatar

    David Morse said

    Στην Καλλιθέα υπήρχε και το θερινό Παλλάδιο όπου είχα δει το Πέτα τη μαμά από το τρένο και το JFK. Λίγο καιρό αργότερα έγινε πολυκατοικία. Δυστυχώς δεν είχα σκεφτεί να το φωτογραφίσω για να έχω τη φωτογραφία σαν αναμνηστικό και δε βρίσκω πουθενά φωτογραφία του στο νετ. Στη Νέα Σμύρνη υπήρχε και η Ανασταλια που έχει κλείσει αλλά υπάρχει ακόμη αναξιοποίητη. Σε πρόσφατη επίσκεψη στην Καλαμάτα πέτυχα και ένα ερειπωμένο θερινό που λέγεται Κήπος Εδέμ και σκέφτηκα ότι μοιάζει με τον ορίτζιναλ Κήπο της Εδέμ που έχει ερημώσει και αυτός.

  56. sarant's avatar

    sarant said

    56 Λοιπόν, την Ανασταλία τη θυμάμαι!

  57. Πουλ-πουλ's avatar

    Πουλ-πουλ said

    Πίσω από την οθόνη της Στέλλας στην οδό Τενέδου της Κυψέλης βρισκόταν το μπαλκόνι κάποιου φίλου. Είχαμε εξασκηθεί μικροί να διαβάζουμε ανάποδα τους υπότιτλους στο πανί.

  58. Jorge's avatar

    Jorge said

    56. Ο θερινός Κήπος της Εδέμ, στην Καλαμάτα.
    Πολυκατοικία σήμερα

    https://cinemahellas.blogspot.com/2010/05/cine-photo-gallery-60.html

    Και ο αυθεντικός Κήπος

    https://eleftheriaonline.gr/local/politismos/history/item/136795-i-kalamata-prin-apo-60-peripou-xronia
    https://eleftheriaonline.gr/local/politismos/history/item/102176-peripatos-ston-kipo-tis-edem

  59. Costas Papathanasiou's avatar

    Costas Papathanasiou said

    “Υπάρχει βέβαια και το θαυμάσιο υποκοριστικό, το σινεμαδάκι.”
    Και χάριν επαλήθευσης υπάρχει και το σύνθημα “Καλοκαίρι και βραδάκι, ώρα για σινεμαδάκι!”, αλλά και αυτά:
    Kείμενο 5 [Κινηματογράφος, κινηματογραφικά έργα και… σινεμαδάκι!]
    Για έναν καλλιτέχνη, κινηματογράφος είναι ένας τρόπος για να αφηγηθείς μια ιστορία με εικόνες και ήχους.
    Για έναν επιστήμονα, κινηματογράφος είναι μια συσκευή που σου επιτρέπει να προβάλλεις κινούμενες εικόνες πάνω σε μια οθόνη.
    Για τους περισσότερους από τους γονείς και τους παππούδες σας όμως, κινηματογράφος (ή όπως το έλεγαν «σινεμαδάκι») ήταν η πιο αγαπημένη διασκέδαση κάθε Σαββατοκύριακο. Παρέες, ζευγάρια, οικογένειες πήγαιναν στις κινηματογραφικές αίθουσες κι εκεί, όταν τα φώτα έσβηναν, ανακάλυπταν κόσμους μαγικούς. Πότε μακρινούς, γεμάτους μυστήριο και φαντασία και πότε κοντινούς, γεμάτους ανθρωπιά και τρυφερότητα. Συχνά οι εντυπώσεις από ένα κινηματογραφικό έργο ακολουθούσαν τους θεατές στην καθημερινή τους ζωή για αρκετές μέρες και αποτελούσαν το κύριο θέμα συζήτησης στο σπίτι, στη δουλειά και στις συντροφιές.
    Τώρα πια τις ίδιες εκείνες κινηματογραφικές ταινίες τις βλέπουμε στην τηλεόραση, μα έτσι χάνεται ένα μεγάλο μέρος από τη γοητεία της σκοτεινής αίθουσας και της μεγάλης οθόνης. Όσα παιδιά δοκιμάσουν τη μαγεία τέτοιων προβολών πιστεύουμε πως θα συμφωνήσουν.( Πάμε σινεμά;, Πρόγραμμα γνωριμίας με τον κινηματογράφο, ενημερωτικό φυλλάδιο Yπουργείου Πολιτισμού / YΠEΠΘ / Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης https://users.sch.gr/ipap/Ellinikos_Politismos/glossa/a05.htm )
    “Θυμᾶμαι παιδί, στὴ δεκαετία τοῦ πενήντα, τὰ καλοκαίρια στὸ «Ἄκρον». Βλέπαμε τὶς πολεμικὲς ταινίες τῆς ἀντίστασης, τοῦ πόνου, τοῦ ἐξολοθρεμοῦ καὶ τῆς ἀπέραντης ἀγάπης. Τὶς στρογγυλοπρόσωπες ρωσίδες μὲ τὰ τσεμπέρια τους, παλληκάρια μὲ τὰ ρώσικα αὐτόματα καὶ τὶς χειροβομβίδες, κάμπους ἀτέλειωτους μὲ ἄσπρα στάχια, ὄμορφα ζευγάρια ποὺ χωρίζανε, ἴσως γιὰ πάντα, ἢ ποὺ γυρεύονταν σὰν τρελλὰ στοὺς συνωστισμένους σταθμούς. Κι ἀπὸ πάνω μας —στὸ θερινὸ σινεμαδάκι— σάλευαν ἐλαφρὰ οἱ ψηλὲς λεῦκες, οἱ φυτεμένες στὶς ἄκρες τῶν διαδρόμων, κι ἀκούγονταν ἀπὸ μακριὰ φωνὲς τῆς νύχτας: κάποιο μηχανάκι ποὺ πέρναγε βουΐζοντας τὴ Λένορμαν, ἕνα τραγούδι ἀπὸ κάποια μακρινὴ ταβέρνα, ἢ δίπλα ἕνα μπουκάλι λεμονάδας ποὺ κυλοῦσε στὰ χαλίκια. Πόσο κατοικημένο καὶ φωτεινὸ ἔνοιωθα τὸ σκοτάδι γύρω. Μᾶς ἄγγιζε ἡ λίγη ψύχρα τοῦ βραδιοῦ, κι ἀνατριχιάζαμε στὰ κοντομάνικα. Κι ὕστερα πόσο ζεστὸ μᾶς φαίνονταν τὸ σπίτι! […]”(Γιάννης Πατίλης- Από ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΠΟΙΗΣΕΩΣ
    29/03/2022 https://culturebook.gr/logotechnia/o-topos-tis-logotechnias/yiannis-patilis-2/ ).
    Σε γνώρισα στην αμμουδιά/ κάτω απ’ το Καλαμάκι- Είχες αλμύρα στα μαλλιά/ και ζόρικο μουτράκι
    Και στο Κάστρο του Πλαταμώνα/ ανεβαίναμε τα δειλινά-Για να βρούμε εκεί την κρυψώνα/ που την είχαμε φτιάξει παιδιά
    Στη Γαλαρία στο Σταθμό/ τα πρώτα ραντεβού μας- Σινεμαδάκι στις οκτώ/ για να ξεφεύγει ο νους μας
    Και στο Κάστρο του Πλαταμώνα/ ανεβαίναμε τα δειλινά-Για να βρούμε εκεί την κρυψώνα/ που την είχαμε φτιάξει παιδιά
    Εκεί στης Αύρας τα σκαλιά/ που ο χρόνος σταματάει- αναπολούμε τα παλιά/ κι ο Έρωτας ξυπνάει
    Και στο Κάστρο του Πλαταμώνα/ Θα ανεβούμε οι δυο μας ξανά-Για να βρούμε εκεί την κρυψώνα/ που την είχαμε φτιάξει παιδιά
    https://www.youtube.com/watch?v=mpG0tKwaaoA “Στο Κάστρο του Πλαταμώνα” Nίκος Οικονομίδης (Στίχοι/ Μουσική/Ερμηνεία)
    https://www.youtube.com/watch?v=qQIuJ3AqkQ0 “Σινεμαδάκι μου”,2023 Χρήστος Νικολόπουλος, Γιάννης Ματσούκας (Στίχοι/Μουσική: Νίκος Αναγνωστάκης/ Χρήστος Νικολόπουλος )
    Έξω απ’ το σινεμαδάκι/ σου ‘χα βάλει στο χωνάκι/ το στραγάλι του έρωτά μου
    Κι αν φιλήσεις καμιάν άλλη/ θα γλιστρήσεις στο στραγάλι/ και θα πέσεις πάλι μες στην αγκαλιά μου
    https://www.youtube.com/watch?v=MO5EJ4G_XYo “Το στραγάλι” Αρλέτα, Φωνητικά: Λάκης (Στίχοι/ Μουσική: Μαριανίνα Κριεζή/Λάκης Παπαδόπουλος)
    […]Καλοκαιρινή νύχτα στο εξοχικό/ και στο βάθος σινεμαδάκι θερινό
    παίζει κωμωδία κι οι θεατές γελούν./ Στη βεράντα τα χείλη σου πώς με φιλούν!
    Τι κι αν στην αρχή δε σε ερωτεύτηκα;/ Κάτι μ’ έσπρωξε και σε εμπιστεύτηκα
    και καθώς περνούσαν τα χρόνια μας απλά/ η αγάπη ωρίμασε σιγά σιγά.
    https://www.youtube.com/watch?v=etdgvb1TxJU Γιάννης Νανόπουλος-‘Καλοκαιρινή νύχτα στο εξοχικό’ (Στίχοι/ Μουσική: Κώστας Άγας /» ….και στο βάθος φώτα σε μώλο Αττικό» 2012 )
    Γι’ αυτό απόψε θα ΄ρθω να σε πάρω/ σινεμαδάκι καλοκαιρινό,- με πασατέμπο, με γκαζόζα και τσιγάρο/
    και το φεγγάρι συντροφιά στον ουρανό.- Γι αυτό απόψε θα ‘ρθω να σε πάρω/ σινεμαδάκι καλοκαιρινό.
    https://www.youtube.com/watch?v=vqIjz8PMP3U Χρήστος Γιαννόπουλος “Σινεμαδάκι καλοκαιρινό”1988
    Αρζεντίνα/ Κι αν είσαι κέντρο λαϊκό/ Σινεμαδάκι θερινό/ Κάτω απ’ τ’αστέρια
    Μες στο ταξίδι της καρδιάς/ Είσαι κοστούμι αποκριάς- Ένα ρεμπέτικο παλιό/ Ένα φιλί περαστικό
    Μια νύχτα στα κλαρίνα/ Θεσσαλονίκη Αθήνα/ Αρζεντίνα.
    https://www.youtube.com/watch?v=eoPEB_OHtV4 Ελένη Τσαλιγοπούλου– “Αρζεντίνα” (1996) Στίχοι/Μουσική: Γιώργος Ανδρέου
    Παίρνω αέρα ν’ ανασάνω, μα δεν αρκεί στιγμές, στιγμές/ Σαν θερινό σινεμαδάκι, τα ξαναζώ καρέ-καρέ
    Μοιάζω με άβγαλτο παιδάκι, τώρα στα εικοσιοχτώ/ Και περιμένω θεραπεία, απ’ τα δελτία των οχτώ
    https://www.youtube.com/watch?v=__yv5eIPidQ Γιάννης Αλεξίου – “Ο βασιλιάς” (‘Άσπρα πουλιά’ 2021)
    “Αλκαζάρ” και “Βικτώρια”, “Μετροπόλ” και “Μέντια Λούζ”, “Κάπιτολ” και “Ρουαγιάλ” … Για καλοκαιρινό σινεμαδάκι τις έναστρες, γαλήνιες βραδιές. Πασατέμπος και στραγάλια, η «μαρίδα» σκαρφαλωμένη στις μάντρες και τα δέντρα και οι γείτονες να παρακολουθούν από τα μπαλκόνια … Δευτέρα και Τετάρτη … αλλαγή έργου ! Και στο διάλειμμα τα «σουξέ» της εποχής απ’ τα μεγάφωνα. Με τα πρώτα κρύα, οι χειμωνιάτικοι κινηματογράφοι της Α’ και Β’ προβολής ! Ουρές για τους «Λογχοφόρους της Βεγγάλης», το «Αγάπησα έναν δολοφόνο», το «Ταξίδι του πόνου», τα «Παιδιά της αμαρτίας» και πόσες άλλες ταινίες ακόμη ! Τότε δεν υπήρχε ούτε τηλεόραση, ούτε βίντεο … Κι ο κινηματογράφος ήταν ένα πραγματικό «εργαστήρι του ονείρου» ! Καθώς δε, από το 1927, είχε αποκτήσει και «φωνή», τα μουσικά ή μουσικοχορευτικά φίλμς κάνανε θραύση και τα κινηματογραφικά τραγούδια μιλούσαν κατευθείαν στις καρδιές … Πολλά από αυτά μάλιστα αποκτούσαν και στίχους ελληνικούς και παίρνανε το δρόμο για τους δίσκους … (από το οπισθόφυλλο του δίσκου)
    https://www.youtube.com/watch?v=AXwumfKnGvk Γιώργος Παπαστεφάνου ~ Καλησπέρα κύριε Έντισον | Νο.2 – Αλκαζάρ και Βικτώρια(και https://www.youtube.com/watch?v=JROjbBtdPRA Γιώργος Παπαστεφάνου ~ Καλησπέρα κύριε Έντισον | Νο.1 – Στην Αθήνα του ’30)
    “Εγώ κοιτάζω το μέλλον μου” // Σε βλέπω τώρα που γερνάς και είσαι η μόνη εναπομείνασα / με τις παλιές εκείνες πούδρες που αντιστέκονται / με το κουμκάν της Τρίτης / το κολιέ τα σκουλαρίκια του ’50 / και μου θυμίζεις τις καλές εποχές / που όλοι οι δικοί μας ζούσαν / και ρυθμίζατε το μέλλον μου / με τόση ασφάλεια ανυποψίαστη. / Σε βλέπω και με πιάνει πανικός/ να, ότι ζεις / κι απ’ ώρα σ’ ώρα/ ότι ραγίζεις / και σου το λέω σα να ’φταιγες εσύ/ γι’ αυτή τη φρίκη που ονομάζω εγώ μεταίχμιο./ Και μου απαντάς/ διώχνε τις μαύρες σκέψεις όλοι κάποια μέρα/ άντε σινεμαδάκι να ξεσκάσεις / κοίταξε το μέλλον σου./ Έλα λοιπόν, φύγε κι εσύ λοιπόν,/ φύγε να μείνω μόνος με το μέλλον μου/ μια και το μόνο μέλλον μου είναι/ να γίνουν όλα γύρω παρελθόν. [Βαρβέρης Γιάννης, «Κείμενα. Τα μετά θάνατον. Εγώ κοιτάζω το μέλλον μου», Χάρτης, τχ. 24 (Μάιος 1987), σ. 629-630, https://www.greek-language.gr/periodika/mags/xartis/1987/24/143482 ]

  60. sarant's avatar

    sarant said

    60 Μπράβο!

  61. sarant's avatar

    sarant said

    Aφού έγινε κουβέντα για τα θερινά σινεμά στις γειτονιές μας, ιδού η σελίδα των κινηματογράφων τον Ιούλιο του 1973. Του Π. Φαλήρου είναι στα «Προαστίων» ενώ της Καλλιθέας στα Α’Β’ προβολής

    https://sarantakos.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/sine.jpg

  62. ΕΦΗ - ΕΦΗ's avatar

    ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    54, >>τι θα γίνεται με τα κοράκια όταν προβάλλει τα «Πουλιά»

    Ακριβώς εκεί παραπέμπει το σκηνικό!
    Ένα τετράγωνο πιο μέσα είναι η Ρεματιά (το τελευταίο τετράγωνο πριν υπογειοποιηθεί η κοίτη της προς τα νότια) και τα πετυχαίνω στα εκεί ψηλά της δέντρα, τακτικά, σε οργιώδεις συνάξεις, μιλάμε κρώζουν δυνατά σαν να είναι συντονισμένα να μουρλάνουν όποιον ενοχλείται. Αναρωτιέμαι πού βρίσκουν τόση τροφή και κατοικοεδρεύουν εκεί, σμήνος φοβερό, τα κάνω χάζι, άραγε καυγαδίζουν; τροχίζουν τα λαρύγγια; ερωτοτροπούν; Διαβολόπουλα. Παρεμπιπτόντως, τελευταία άνοιξε κι εκεί παραρεμάτιο μονοπάτι προς την Κηφισίας ο δήμος, αφού τελεσιδίκησαν οι προσφυγές του για κατάληψη κάποιων τμημάτων του παρόχθιου χώρου (είχαν επεκτείνει τις αυλές του μερικοί ιδιοκτήτες). ‘Εβαλε και παγκάκια και βρυσούλα και πεζούλια και είναι μικρή όαση για ανθρώπους και ζώα, είτε δεσποζόμενα, είτε αδέσποτα , είτε αγριούλια.

  63. David Morse's avatar

    David Morse said

    59 Ο θερινός Κήπος της Εδέμ στην Καλαμάτα δεν έχει γίνει πολυκατοικία, τον είδα πρόσφατα. Είναι όπως στη δεύτερη φωτογραφία από το πρώτο λινκ.

  64. Σε μας, μικρή και περιφερειακή πόλη, υπήρχε μια ομάδα ατόμων, που δεν πήγαινε θερινά, ενώ τιμούσε μανιωδώς τα χειμερινά!
    Τα ζευγαράκια😉🥹😄! Ευκολότερα σε έβλεπε γνωστός στα θερινά, ενώ λόγω καιρού, είχες περισσότερες επιλογές! 🤫🫣

  65. sarant's avatar

    sarant said

    66 Όντως!

  66. ΕΦΗ - ΕΦΗ's avatar

    ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    “Υπάρχει βέβαια και το θαυμάσιο υποκοριστικό, το σινεμαδάκι.”

    που πάει με το ραντεβουδάκι 🙂

  67. ΄… είχαμε παλιά τον βωβό κινηματογράφο …

    Είχαμε και
    Βωβό κινηματογράφων

  68. Michaeltz's avatar

    michaeltz said

    Καλησπέρα!

    Δεν ξέρω αν είναι ενδιαφέρον, αλλά το σινεμά Αθηναΐς, στη Βουλιαγμένης, κάποια περίοδο μετά το ’49 είχε περάσει στην ιδιοκτησία κάπου Χιωτίνη (πληροφορία που λείπει από το «βιβλίο» του Δημήτρη Φύσσα). Η θεία μου εργαζόταν εκεί σαν ταξιθέτρια, και με έβαζε μέσα, γύρω στο ’49-’51, στα παιδικά. Μετά πήγα σχολείο, και άλλαξαν τα ενδιαφέροντά μου!

    Χρόνια πολλά σε όσους και όσες γιορτάζουν. Να είστε υγιείς και να χαίρεστε αυτούς που αγαπάτε.

  69. Jorge's avatar

    Jorge said

    65. Στην Κανάρη ήταν, μόνο η ουασινγκτονία έχει μείνει.
    Πόσο πρόσφατα;
    Στο 02:40
    https://www.youtube.com/watch?v=ZMLwzdRS78s

    http://gak.mes.sch.gr/kinimatografos/album/1956_ΚΗΠΟΣ_ΤΗΣ_ΕΔΕΜ/index.html

  70. ΜΙΚ_ΙΟΣ's avatar

    ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Χρόνια πολλά σε όσες Μαρίες και όσους Παναγιώτηδες κ.λπ. γιορτάζουν σήμερα τ’ όνομά τους.

    16 κε.
    ‘Κινηματόγραφο’ λένε και τώρα κάποιες ξαδέλφες στο χωριό…

    26.
    Μια εξίσου σπουδαία/προσεγμένη δουλειά καταγραφής έχει γίνει και για τους κινηματογράφους του Ηρακλείου.
    https://www.evikelaia.gr/kinimatografoi

    Όπου δεν έχουμε πλέον κανένα θερινό σινεμά, αλλά ευτυχώς εδώ και κάποια χρόνια λειτουργεί ο δημοτικός θερινός κινηματογράφος ‘Βηθλεέμ’, σε χώρο ανάμεσα στα ενετικά τείχη, που φέρνει και αξιόλογες ταινίες. [Αν φύτευαν–  έστω σε μεγάλες ζαρντινιέρες– μερικά γιασεμιά και άλλα μυριστικά…] https://www.ticketservices.gr/pictures/original/b_41356_or_cinema-photo.jpg

  71. Νίκος Κ.'s avatar

    Νίκος Κ. said

    Θεωρώ ότι το τραγούδι του Κηλαηδόνη είναι από εκείνες τις (λίγες) περιπτώσεις όπου ένα τραγούδι μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε ξαφνικά κάτι που «έχουμε» και το προσπερνούσαμε απαρατήρητο.

  72. 3,

    Όντως, movie είναι μάλλον η ταινία/το φιλμ/το έργο, και movie theater το σινεμά.

    At the Movies ήταν ωραίο πρόγραμμα στο PBS για πολλά χρόνια, με κριτική ταινιών που ευθυγραμμιζόταν πολύ με τις κινηματογραφικές προτιμήσεις μου.

    Είναι και η Academy of Motion Picture Arts and Sciences, που δίνει τα Όσκαρ.

  73. sarant's avatar

    sarant said

    72 Ένα θερινό σε όλο το Ηράκλειο;!

  74. Prince's avatar

    Prince said

    31. «Λέγανε και φωνόγραφος και φωνογράφος.«
    Το ξέρω, αλλά το απέκρυψα, γιατί μου χαλούσε τη θεωρία. 🙂

  75. Ήταν την δεκαετία του 60 / αρχές 70 υπαίθρια αυτοσχέδια σινεμά (κινητοί κινηματογράφοι) της ελληνικής επαρχίας, όπου αργά το βραδάκι, σε κάποιο παραλιακό εστιατόριο παραμεριζόντουσαν τα τραπέζια έξω, κάτω απ’ τα δέντρα, οι καρέκλες στήνονταν σε σειρές πάνω στο χαλίκι, ένα μεγάλο καραβόπανο τεντωνότανε κρεμασμένο ανάμεσα σε δυο ιτιές, ένα σκοινί οριοθετούσε τον χώρο του σινεμά, και μια μηχανή προβολής άρχιζε τελικά να παίζει την πολυπόθητη ταινία.

    Ο θόρυβος απ’ το μηχάνημα ήταν δυνατότερος από τους διαλόγους του έργου – άκουγες συχνά απ’ το κοινό «τι είπε, τι είπε;» – και σκόνη, σκνίπες, και κουνούπια έστηναν πάρτι στην φωτεινή δέσμη από τον προβολέα μέχρι την οθόνη. Τζαμπατζήδες πιτσιρίκοι έβρισκαν τρόπους να διεισδύσουν στον χώρο του «κινηματογράφου» και αναψυκτικά σερβίρονταν την ώρα του έργου στο ημίφως, χέρι με χέρι (για όσους δεν είχαν προλάβει τα τελευταία παγωτά από τον εποχούμενο παγωτατζή που ενημέρωνε για την άφιξή του με κουδουνάκι). Ντόλμπυ-Σαράουντ δεν θα το ‘λεγες, αλλά θυμάμαι να πέφτει το δάκρυ κορόμηλο στην «Υπολοχαγό Νατάσσα» και άφθονο γέλιο με Παράβα, Βουτσά, και πολλά άλλα λαογραφικά πλέον σύμβολα εκείνης της μακρινής εποχής.

  76. evamaten's avatar

    evamaten said

    16

    Τι ωραίο! Χρόνια σου πολλά Μαρία!

    36

    Τι καλά που γύρισες!

  77. ΜΙΚ_ΙΟΣ's avatar

    ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    75.
    Διαχρονικά στο Ηράκλειο, ελάχιστα όμορφα πράγματα διασώζονται από την απληστία μας…

  78. Χρόνια πολλά σε όλους και όλες που γιορτάζουν σήμερα! Με υγεία και κάθε χαρά στη ζωή σας!

    Στη Χαλκίδα είχαμε έξι θερινούς κινηματογράφους και εδώ και πολλά χρόνια κανέναν! Οι πέντε ήταν στην παραλία και ένας στον πρώτο παράλληλό της δρόμο. Τότε που είχαμε αρκετούς, είχαμε και περιφερόμενους στις γειτονιές. Πόσο μου άρεσε αυτό… Το απόγευμα περνούσε κάποιος με ντουντούκα και ενημέρωνε για την ταινία και για τον τόπο. Συνήθως ένα άδειο οικόπεδο. Πήγαινες με το σκαμνάκι σου, την καρέκλα σου, ό,τι είχες. Πλήρωνες ένα μικρό εισιτήριο και έπιανες θέση. Η προβολή είχε προβλήματα, αλλά ποιος νοιαζόταν!

    Τώρα που άλλαξαν οι συνθήκες εδώ στο ερημητήριο κάνουμε προβολές στην αυλή μας (έχουμε έναν μεγάλο άσπρο τοίχο) για μας, τους φίλους που φιλοξενούμε και τους γείτονες.

  79. Χρόνια πολλά σε όλους και όλες που γιορτάζουν σήμερα! Με υγεία και κάθε χαρά στη ζωή σας!

    Στη Χαλκίδα είχαμε έξι θερινούς κινηματογράφους και εδώ και πολλά χρόνια κανέναν! Οι πέντε ήταν στην παραλία και ένας στον πρώτο παράλληλό της δρόμο. Τότε που είχαμε αρκετούς, είχαμε και περιφερόμενους στις γειτονιές. Πόσο μου άρεσε αυτό… Το απόγευμα περνούσε κάποιος με ντουντούκα και ενημέρωνε για την ταινία και για τον τόπο. Συνήθως ένα άδειο οικόπεδο. Πήγαινες με το σκαμνάκι σου, την καρέκλα σου, ό,τι είχες. Πλήρωνες ένα μικρό εισιτήριο και έπιανες θέση. Η προβολή είχε προβλήματα, αλλά ποιος νοιαζόταν!

    Τώρα που άλλαξαν οι συνθήκες εδώ στο ερημητήριο κάνουμε προβολές στην αυλή μας (έχουμε έναν μεγάλο άσπρο τοίχο) για μας, τους φίλους που φιλοξενούμε και τους γείτονες.

  80. Costas Papathanasiou's avatar

    Costas Papathanasiou said

    Ποίηση για Σινεφίλ Θερινών:
    Γιάννης Βαρβέρης, «Σινεφίλ»// Το διπλανό θερινό σινεμά/ είναι χτισμένο με την πλάτη προς εμάς/ κι έτσι χωρίς να βλέπουμε, δωρεάν/ ακούμε τους διαλόγους απ’ το μπαλκονάκι.// Στα διαλείμματα/ που ο κόσμος τρώει τυρόπιτες/ διάλειμμα κι εμείς/ με ό,τι βρεθεί.// Πέφτει ο χειμώνας/ κλείνει το σινεμά/ γέροι θεατές χτυπούν/ με τις ταινίες στα μάτια/ τα κουδούνια μας. (Από τη συλλογή «Στα ξένα», εκδ. Κέδρος, 2001. Περιλαμβάνεται και στη συγκεντρωτική έκδοση «Γιάννης Βαρβέρης, Τα Ποιήματα Τόμος Β’ 2001-2013», εκδ. Κέδρος, 2013.)
    Γιώργος Μαρκόπουλος, «Καθώς θα φεύγεις»// Καθώς θα φεύγεις,/ παίρνοντας την καμπαρντίνα σου και το καπέλο σου/ κάνοντας μια κίνηση αόριστη/ όπως όλοι όσοι φεύγουνε για πάντα,/ η θλίψη σου θα μείνει σαν μνήμη μακρινή/ υπαίθριου σινεμά του Σεπτεμβρίου/ με την ψύχρα και τους μοναχικούς του πελάτες/ – ο μουγκός, ο τρελός και ο εργένης –/ ή σαν το «πανόραμα», που ο παιδικός συμμαθητής μας/ άφησε να δούμε, χάρη, μια εικόνα. Advertisement (Από τη συλλογή «Η θλίψις του προαστίου», εκδ. Κέδρος, 1976. Περιλαμβάνεται και στη συγκεντρωτική έκδοση «Γιώργος Μαρκόπουλος, Ποιήματα 1968-2010», εκδ. Κέδρος, 2014.)
    Έφη Καλογεροπούλου, «Σινεφίλ»// Δεν είμαι πουθενά κανείς/ Κανείς δεν έμεινε να δει την προφητεία/ Φιλμ ασπρόμαυρο σκεπάζει την οθόνη/ κινηματογράφος θερινός περασμένες δέκα/ σινεφίλ σφυγμοί και λείπεις/ απεγνωσμένα/ να θέλω απ’ την αρχή να γράψει τέλος// Τίποτα στη ζωή αθόρυβο/ όλα συνομιλούν μες στη σιωπή/ ψίθυροι, συλλαβές, φωνήματα/ ανέκκλητα χαρίζονται/ στην πιο έρημη πλευρά τους/ κι η σιωπή σου απόψε επίκληση μνήμης/ μνήμη της πάλης του θανάτου/ κλέβει απ’ το τέλος το όνομά σου/ και πάνω μου τρυφερά το αποθέτει// Πού πάει η μνήμη όταν χάνεται;/ Σε ποιο ήρεμο λιμάνι επιστρέφει; (Από τη συλλογή «Στην εξορία του βλέμματος», εκδ. Κουκκίδα, 2019).
    Λουκάς Κούσουλας, «Θερινός κινηματογράφος»// Μας πήραν στο λαιμό τους ένα-δύο ονόματα/ ηθοποιών· η όλη υπόθεση/ απεδείχθη για κλάματα./ Μείναμε ωστόσο· πού να πηγαίνεις/ περασμένη πια η ώρα,/ χάνοντας ίσως αποπάνω και τη δροσιά,/ και τα εισιτήρια καλοπληρωμένα…/ Αφρίσει-ξαφρίσει που λέει κι ο λαός./ Το πήραμε εξάλλου ελαφρά./ Ωραίο καλοκαιρινό βράδυ/ με τον κόσμο να σμαριάζει χαρούμενος στα μπαλκόνια/ και τα ουράνια πάνω μας ανοιχτά./ Ξεχώριζαν κάτι αστέρια./ Από το ένα στο άλλο, χωρίς να το καταλάβουμε καλά-καλά,/ ανεπαισθήτως λοιπόν σχηματίσαμε,/ θαμπή στην ανταύγεια με μια νέα ομορφιά,/ τη Μεγάλη Άρκτο ολόκληρη./ Όχι, δεν ήταν μια χαμένη/ βραδιά η περιπλάνησή μας στο απρόοπτο/ καλοκαιρινό σινεμά. (Από τη συλλογή «Σχηματοποίηση», εκδ. Πλειάδος, 1962. Περιλαμβάνεται και στη συγκεντρωτική έκδοση «Λουκάς Κούσουλας, Τα ποιήματα 1962-2002», εκδ. Δόμος, 2003.)
    Νίκος Λάζαρης, “Άτιτλο” //Χλόη, Μπομπονιέρα,/ Τιτάνια, Ρέξ, Ακροπόλ,/ εξαίσια καλοκαιρινά σινεμά/ που απεικονίσατε/ τα πρώτα μας όνειρα,/ τα πρώτα χάδια στο σκοτάδι/ με ιδρωμένα δάχτυλα,/ τα πρώτα δειλά φιλιά,/ παίξτε τώρα για το χατίρι μας/ τις ταινίες σας ξανά/ από την αρχή,/ να δροσίσει/ η παραδείσια αύρα/ τα ξαναμμένα μας πρόσωπα/ και η λάμψη της σελήνης/ να φωτίσει τα νιάτα μας/ άλκιμα, ακαταμάχητα, ανέσπερα,/ κάτω από τις πανύψηλες λεύκες,/ μέσα στα τριαντάφυλλα,/ τα νυχτολούλουδα/ και τα γιασεμιά.
    (Από τη συλλογή «Σκοτεινός Καθρέφτης», εκδ. Κουκκίδα, 2022)
    Πηγή : Andro.gr [ https://www.andro.gr/empneusi/oi-poihtes-mas-gia-ta-therina-cinema/ ]
    Αριστέα Κουτά “Σαν θερινό σινεμά”//Σαν θερινό σινεμά, τα χρόνια δίπλα σου πέρασαν./ Σε μια γιγαντιαία οθόνη τα πάθη μας ζωντάνεψαν/ Κι εμείς, κάτω από έναστρες νυχτιές/ λόγια του πάθους, άπειρες φορές ανταλλάξαμε./ Εσύ, στο μισοσκόταδο το χέρι κάτω από το φουρό μου έβαζες/ κι οριοθετούσες πάντοτε τα σύνορά σου!/ Με πασατέμπους κι αναψυκτικά/ τα πρώτα χρόνια πέρασαν,/ ψηλαφιστά,στην αρχή,/ ηδονικά μετά!/ Σαν ταινίες της Σοφίας Λόρεν./ Με ένα ποτήρι κρασί, η επόμενη δεκαετία/ μας βρίσκει πιο ώριμους,/ σαν ταινίες του Κισλόφκσι,/ που θες ώρες ανάλυσης./ Ανάμεσα σε αναστεναγμούς και ιεροτελεστίες,/ να βρίσκεις χρόνο και για αναλύσεις…/ Μα το άρωμα του θερινού σινεμά ακόμα κρατούσε…/ Βουβές ταινίες τα ύστερα χρόνια/ Πού χρόνος για αναλύσεις/ και χαμουρέματα./ Ψύχρα έβαλε και το θερινό πια δεν μας σηκώνει…/ Τίτλοι του τέλους έπεσαν/ και χρόνια πολλά έκαμα σε θερινό να βρεθώ ξανά./ Κλείνω τα μάτια για λίγο/ και στην οθόνη των ματιών μου σε προβάλω…/ Ρομαντική κομεντί/ με άδοξο τέλος/ Κι όμως, το άρωμα από τις βουκαμβίλιες των σπιτιών/ ακόμα στης ψυχής μου τα κιτάπια/ ευωδιάζει…. (https://princess-airis.blogspot.com/2014/06/blog-post_11.html )

  81. Jorge's avatar

    Jorge said

    #62. Μάθαμε και τον Τσακό της Αγ. Παρασκευής.

  82. ΓΤ's avatar

    ΓΤ said

    80 Κυρά του Ευρίπου

    Σαν έρθει η ώρα η δειλινή

    έλα Σινέ Μαγδαληνή

    Και, βέβαια, «Ώρα δειλινή» από Κακναβάτο

  83. sarant's avatar

    sarant said

    81 Αυτό το έκανε και ο Κολλάτος στο χτήμα του στην Αίγινα και τελικά το εξέλιξε σε Φεστιβάλ. Φέτος έγινε χωρίς τον ίδιο, αφού πέθανε, από τον γιο του.

  84. #82 Costas Papathanasiou 🙏

  85. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς's avatar

    ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Χρόνια πολλά για το «Πάσχα του καλοκαιριού!

  86. sarant's avatar

    sarant said

    87 Καλώστον!

  87. ΕΦΗ - ΕΦΗ's avatar

    ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ως προς τα σινεμά εποχής, της Καλαμάτας, είδα, τυχαία, στον ετήσιο τόμο του 1963 (έλαχε να τον έχω κι έριξα μια ματιά με την ευκαιρία σήμερα) του περιοδικού «Θεάματα» του Αίολου Βαρελά (Αίολος, τί όνομα!) ότι στην Καλαμάτα εκτός από τα σινε Ηλέκτρα και Όαση, ο θερινός κινηματογράφος Κάστρο, γκρεμίζεται για να γίνει «χειμερινοθερινός» «ανοιγοκλειόμενος» λέει, κατά τον τύπο του «Αττικόν» (της Αθήνας προφανώς). Γράφει χαρακτηριστικά (το άρθρο αφορά ενός είδους περιοδεία του Αι. Β. στην Πελοπόννησο για τσεκάρισμα της κινηματογραφικής κίνησης/εισιτήρια, εκεί) για την Καλαμάτα, «από τις καλύτερες κινηματογραφικές πιατσες».

  88. Ο «Αρίων», η «Αμφιτρίτη», η «Διάνα», …

  89. Peter G's avatar

    Peter G said

    Παιδιόθεν ανάμνησις κατηχητικού:

    «Τα χριστιανόπουλα θα πάνε σινεμά

    να ‘δούνε πράκτορα μηδέν-μηδέν-εφτά.

    Τα φώτα σβήνουνε και βγαίνει ο Τζέημς Μπόντ

    με τρείς χανούμισσες και στήνουνε χορό.

    Όμως μείς το φως και τη γαλήνη

    θα σκορπίσουμε μέσα στη δύνη

    μέσα στο σκοτάδι όλης της γης

    μύνημα θα φέρουμε μιας νέας χαραυγής.»

  90. Jorge's avatar

    Jorge said

    89. Κάστρο

    http://gak.mes.sch.gr/kinimatografos/album/1963_ΣΙΝΕ_ΚΑΣΤΡΟ/CINE_KASTRO_KTIRIA/index.html

    Το χειμερινό ήταν κινηματοθέατρο, στα τελευταία του.

  91. ΓΤ's avatar

    ΓΤ said

    85 Ντάκμαν

    Σκάσαμε Αίγινα Portal να δούμε πρόγραμμα στο Φεστιβάλ Κολλάτου στο κτήμα κ.λπ.

    Στις 4/8 διαβάζουμε ότι προβλήθηκε το «Ρεμπέτικο» του Φέρρη, με τη ζωή της Νίνου, για την οποία μας πληροφορούν ότι γεννήθηκε το 1917 και πέθανε το 1955. Αν δεν λαθεύουμε γεννήθηκε το 1922 και πέθανε το 1957.

    Στις 12/8 προβλήθηκε ταινία του Θόδωρου Μαραγκόυ. Ούγγρος είναι αυτός;

    Στις 14/8 ταινία του Κολλάτου για τον ιερέα Μεσλιέρ. Μελιέ σαφώς. Και ο οποίος Ζαν Μρλιέ γράφεται Zean

    Σήμερα πληροφορούμαστε ότι είναι «της πανάγιας», ενώ αύριο θα προβληθεί ταινία του «Παύλος Τάσιου».

    Ένα μάτσο λεφταδιασμένοι αγράμματοι στο μπαζονήσι με το υφάκι.

  92. ΓΤ's avatar

    ΓΤ said

    93

    Μελιέ

  93. ΕΦΗ - ΕΦΗ's avatar

    ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    70 >>το σινεμά Αθηναΐς, στη Βουλιαγμένης, κάποια περίοδο μετά το ’49 είχε περάσει στην ιδιοκτησία κάπου Χιωτίνη

    Μιχάλη, για χάρη της ανάμνησής σου, έψαξα λίγο τον τόμο των «Θεαμάτων» (βλ. κ σχ.89). Μέχρι στιγμής, βρήκα το όνομα Χιωνίτης Δημήτριος, στις αρχαιρεσίες του 1963 της ΠΕΚ (Πανελλήνια Ένωση Κινηματογραφιστών). Από τα ονόματα των υπόλοιπων της λίστας υποψηφίων για ΔΣ του σωματείου (ήξερα παλιά, δύο ονόματα, ως ιδιοκτήτες σινεμάδων), συμπεραίνω ότι μπορεί να είναι αυτός.

    Εδώ στο γκούκλιν βρίσκω για την Αθηναϊδα του τότε

  94. Jorge's avatar

    Jorge said

    Στην παρακάτω παραπομπή βλέπω τα κρυπτικά «Νέον έργον».
    Τα γνώρισα σαν «Δυό έργα-Καράτε».

    Τον τίτλο τον χρησιμοποιούσα για καταστάσεις μη ανατάξιμες. 🙂

  95. Jorge's avatar

    Jorge said

    Η παραπομπή του #62
    https://sarantakos.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/08/sine.jpg

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ's avatar

    ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    91, Ναι, εμείς στην παραλλαγή
    Τα φώτα σβήνουνε και βγαίνει ο Τζέημς Μποντ
    με δυο χανούμισσες χωρίς κομπινεζόν
    ή, sarantakos wp 🙂 , με τη συμβία του χωρίς κομπινεζόν

    >>Θερινός
    που προτιμάται αντί καλοκαιρινός

    Θερινά ανάκτορα (το είπαν ήδη)
    θερινά σινεμά
    θερινές διακοπές
    θερινή στολή
    θερινή περίοδος
    θερινές εκπτώσεις
    όνειρα θερινής νυκτός
    θερινό ωράριο
    θερινά δρομολόγια/τιμολόγια

  97. Jorge's avatar

    Jorge said

    Αθερίζω τις αθερίνες.

  98. Avonidas's avatar

    Avonidas said

    @evamaten

    Τι καλά που γύρισες!

    Ευχαριστώ! 🙂

  99. Peter G's avatar

    Peter G said

    98. Το άρθρο το προηγούμενο του Νικοκύρη δεν τι είχα δει.

    Παραφράζω τώρα τον T.S. Elliot

  100. Costas Papathanasiou's avatar

    Costas Papathanasiou said

    Θωμάς Γκόρπας, ΝΤΑΛΚΑΔΕΣ
    Στον Ανδρέα Εμπειρίκο
    Η τέντα του καλοκαιρινού κινηματογράφου είναι σαν μεγάλο ατλαζωτό φυσερό κάνει ήχο όταν ανοίγει ή κλείνει. Σαν τον ήχο που κάνουν τα καράβια μπαίνοντας ή βγαίνοντας απ’ το λιμάνι.
    Τον ίδιο ήχο κάνουν και πάμπολλα ποιήματα του Εμπειρίκου οι βεντάλιες κάποτε των γυναικών.
    Πηγαίνουμε στα δάση πηγαίνουμε στα έρημα λιμάνια πηγαίνουμε πηγαίνουμε σε καλοκάγαθα νοικοκυρεμένα μαγαζιά σε άκρα της πόλεως για να κάνουμε επαφή με το μακρινό μέλλον το μέλλον μας τ’ ανώνυμα σουραύλια του παρελθόντος τα επώνυμα προσκλητήρια.
    Η μισή τραγουδάει η άλλη μισή μελαγχολεί περιμένοντας ολόκληρη. Από τα παιδικά μου χρόνια στη σημερινή καρδιά μου εισελαύνουν φράχτες νυχτερινοί και της μέρας χαρμόσυνα κουδουνίσματα.
    Η Ποίηση είναι ένας δρόμος σπαρμένος καρφιά είναι μια στρατιά καρφιά όπου φιλοξενούν στα ρετιρέ τους ρόδα.
    Εσύ δεν είσαι καμωμένη από ρόδα δεν είσαι καρφί αλλά μια απελπισμένη άγνωστη παραλία που έχασε για πάντα κολυμβητάς και βάρκες και ψαρέματα και τα ελάχιστα εκείνα μοναδικά ζευγάρια τα τόσο ευχαριστημένα και θλιμμένα.
    Όταν με κυνήγαγε η πολιτική με κυνήγαγες κ’ εσύ. Τώρα που σε κυνηγάω εγώ έγινα σαν την πολιτική και ίσως πλέον αφόρητος και πλέον ανελέητος απ’ αυτή.
    Σ’ αγαπάω σημαίνει τρυπάω με καρφίτσα παλιά σύννεφα και πέφτει βροχή. Μαζεύω τη βροχή όπως μια κόρη μαζεύει παπαρούνες σε αγρό. Μεταξύ των σπλάχνων μου και των χειλιών μου συναντάω πάλι τη λέξη πλαγιά αλλά αυτή από καιρό δεν είναι λέξη πια αλλά τα μαλλιά σου ή φωτιά συνθλιβομένη από φορμαρισμένα ερωτικά φύλλα χείλη δροσιάς.
    Πλαγιά διαλεγμένη από καουμπόυς μια κατακίτρινη από το κακό της αγκαλιά πλαγιά διαλεγμένη για το φετινό καλοκαίρι – που σε γέμισε άνθη δακρύων και πληγών κ’ επικίνδυνη νοσταλγία λυσσασμένη.
    Έχουμε μιαν ακρογιαλιά μα δεν έχουμε καρδιά για πέταμα έχουμε γένια μα δεν έχουμε χτένια μας τα φέρνουν άλλοι.
    Σ’ ορισμένες περιοχές της νύχτας μας ενοχλούνε ΙΧ φτωχοπουτάνες φυματικά μπαρ κομψοί και χαμογελαστοί ρουφιάνοι.
    Έρημες ομορφιές έρημες γυναίκες έρημες ιδεολογίες στον τόπο τους πια δεν φυτρώνει τίποτε και μόνο ταινίες αστυνομικές μας ξεκουράζουν.
    Χρειάζονται πια έργα μνημειακά για το καλό του μέλλοντος για το κακό και για το τίποτε.
    Σκοροφαγωμένες ιστορίες βγαίνουν απ’ τις ντουλάπες τους και δίνουν στους σύγχρονους φουκαράδες λίγη χαρά:
    Το παιδάκι μου… Οι καλοί συνάδελφοι… Ο κουμπάρος… Η κουμπάρα… Το αμάξι μου… Το διαβατήριο μου…
    Τα κέρατά σας τα τράγια τα κρέατά σας το σάντουίτς σας στις 11 το πρωί το σήριάλ σας στις 11 το βράδυ – τα περασμένα χρόνια τι γρήγορα που περνούν… Δε νομίζω… Δε νομίζω…
    Τ’ αγιόκλημα ο δυόσμος και ο βασιλικός της εποχής είναι τα σκουπίδια σας σε σακούλες νάυλον αλλά δεν τα ζωγραφίζει κανείς…
    Η πολιτική είναι βρόμικη καθορίζει με αναπόληση παιδικών ιστοριών ή μελλοντικών απορρυπαντικών και μετά χέσ’ την.
    Η πραιτωριανοί συλλαμβάνουν για λογαριασμό κάποιου Χ που πρόκειται να συλληφθεί τον άλλο μήνα υποψήφιους ήρωες φαρμακωμένους φοιτητές και καμουφλαρισμένους πράκτορες.
    Ύστερα από λίγες μέρες οι μεν ξεχνάν τα ποιήματα και τα ουίσκια της καρδιάς υποτίθεται οι δε μένουν με ενάμισι πόδι ή τρώγονται στο σκοτάδι και οι άλλοι παρατάν τα προσχήματα.
    Κάποτε τελειώνουν τα λόγια και το ξινισμένο σεξ και τα μασκοφόρα όνειρα γατί εμφανίζονται επιτέλους οι αναμενόμενοι πιστολάδες – ούτε άργησαν ούτε μας ξέχασαν ήρθαν στην ώρα τους που απεδείχθη η ώρα μας.
    Προσοχή να μη σε κάνουν γεφύρι.
    Όταν χάνονται όλα τα κλειδιά ασφαλείας γεμίζουμε Ασφάλειες.
    Χόρτασα λεμονιές κατσίκια τα Χριστούγεννα στα χωριά. Οι χωριάτες έχουν τηλεοράσεις μοντέλα αλλά παλιά τσαπιά. Οι παλιοί χωματένιοι δάσκαλοι χάθηκαν. Οι καινούργιοι αδυνατίζουν με τη ρόδα.
    Αυτοεξόριστοι Κενυάτες υποψήφιοι Πρόεδροι Δημοκρατίας στα τζουκ μποξ της Αθήνας βάζουν «Το 13 το κελλί» του Λαύκα. Στις ταβέρνες μπεκρήδες της αναμονής οι μαιτρ της παγκόσμιας απελπισίας κλείνουν το ξενύχτι με χαλβά του μπακάλη – με κανέλα και λεμόνι.
    Αράπικο φιστίκι
    Αράπικο λουλούδι
    Αράπικο άλογο
    Αράπικο πετρέλαιο…
    ( Συλλογή “ΠΑΝΟΡΑΜΑ”(1975)/ Συγκεντρωτική έκδοση “ΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ” Εγνατία,1979)

  101. Peter G's avatar

    Peter G said

    από τη Έρημη Χώρα, και πάλι εκ μνήμης, για τον Τειρεσία, » τα είχε δει και τα προβλέψει όλα.»

  102. ΚΑΒ's avatar

    ΚΑΒ said

    Θερινό σινεμά στην Κίμωλο.

    https://www.psathaki.gr/el/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1-elefadas/

  103. 84. Ευχαριστώ πολύ ΓΤ, θα το κρατήσω και θα το αξιοποιήσω.

    100. Αλήθεια Αβονίδα, έλειψες από το ιστολόγιο.

  104. ΓΤ's avatar

    ΓΤ said

    101 Peter G

    Δεν υπάρχει T. S. Elliot.

  105. Costas Papathanasiou's avatar

    Costas Papathanasiou said

    Θερινών Σινεμά απάνθισμα (μαζί και το λιγότερο γνωστό, επίσης ωραίο, σχετικό άσμα του Κηλαηδόνη) :
    «Θέλω να ξυπνάω μαζί σου Και να πίνουμε τον πρώτο καφέ στο μπαλκόνι σου Σ’ αυτές τις μικρές κούπες που τόσο λατρεύεις Να χαζεύουμε τ’ άλλα μπαλκόνια που ξύπνησαν πιο νωρίς από μας και να μιλάμε για την τρίτη φορά που γνωριστήκαμε/ Σάββατο μεσημέρι στο πιο αγαπημένο μου μέρος στον κόσμο “‒Ναι, σε ξέρω έχουμε συστηθεί ξανά” Χθες βράδυ στη ντίσκο είχε πολύ κόσμο και δεν πρόλαβα να… “‒Μήπως να περάσεις για ένα παγωτό;” Μήπως να σε πάω ένα θερινό;… “‒Όταν γυρίσεις;” Όταν γυρίσω./ Θέλω να σε βρίσκω στην άδεια Κυψέλη να λιώνει ο Αύγουστος κι εμείς να μοιραζόμαστε τον ίδιο ουρανό και να μου λες πως/ “μπορούμε να δούμε την πανσέληνο ανάμεσα στις πολυκατοικίες”/ και να σκέφτομαι πως τελικά/ “καθόλου δε με ένοιαζε το φεγγάρι” […]”
    https://www.youtube.com/watch?v=l3bm2DX__u8 “Παγωτό Φυστίκι” – Μαρίνα Σπανού ( και https://www.youtube.com/watch?v=-3EOVpo1uj8 Μπερδεμένος + Παγωτό Φυστίκι+Αυτή είναι η ζωή κ.ά (Medley) Πάνος Μουζουράκης και Μαρίνα Σπανού | 10η Σεζόν «The Voice of Greece»)
    Όταν το θερμόμετρο χτυπάει κόκκινα και όλοι αναζητούμε μια δροσερή παραλία για να ξεχάσουμε τον πόνο μας αλλά δυστυχώς οι υποχρεώσεις αλλά και τα οικονομικά δεν μας το επιτρέπουν . Αν ανήκετε στην κατηγορία αυτών των Ελλήνων τότε αρπάξτε μια ταινία από αυτές που σας προτείνω , γεμίστε το ποτήρι με κάτι δροσερό και καλή διασκέδαση στο ιδιωτικό σας θερινό σινεμά . Καλό καλοκαίρι αδέρφια- Για το panseven Kostas Potakidis
    https://www.youtube.com/watch?v=TWL8RGpzoDU ΘΕΡΙΝΟ ΣΙΝΕΜΑ PANSEVEN
    Οι κινητοί κινηματογράφοι και τα παλιά θερινά σινεμά (καλοκαιρινοί κινηματογράφοι) στην Ελλάδα.
    https://www.youtube.com/watch?v=xyKaCSoOWMY Τα παλιά Θερινά Σινεμά
    Λίγο πριν να μπει Αύγουστος πάλι/ συστηθήκαμε για τρίτη φορά
    H Επίδαυρος μας είχε βγάλει/ στην ίδια σκιά κάτω από μια νερατζιά
    Μου ‘πες θα με βρεις όταν γυρίσω/ έξω από κάποιο θερινό σινεμά
    κι έμοιαζαν όλα σα να φτιάχτηκαν για να γνωρίσω/ την Κυψέλη μαζί σου ως αργά
    https://www.youtube.com/watch?v=9bDbI3c0-dM “Σινέ Σερί” – Μαρίνα Σπανού (Στίχοι/Μουσική/Ερμηνεία)
    «Cine Καλησπερίτης» ονομάζεται ο θερινός κινηματογράφος της Κιμώλου, που η εθελοντική μας ομάδα «ΚΙΜΩΛΙΣΤΕΣ» επιμελείται και προσφέρει εντελώς δωρεάν σε όλους, μόνιμους κατοίκους και επισκέπτες. Την ονομασία του την οφείλει στο πρώτο αστέρι που γίνεται ορατό κατά τη δύση του ήλιου, το οποίο στο νησί μας ονομάζεται Καλησπερίτης. Εγκαινιάστηκε το 2014 και λειτουργεί κατά την αιχμή της τουριστικής περιόδου,Ιούνιο, Ιούλιο, Αύγουστο και Σεπτέμβριο, με μία ή δύο προβολές ανά εβδομάδα, αναλόγως με τις καιρικές συνθήκες. Ο Cine Καλησπερίτης έχει λάβει τις εξής τιμητικές διακρίσεις:
    https://www.youtube.com/watch?v=RPTe7nwzlKE Cine Καλησπερίτης 2025 (Video)
    Κ’ είμαστε ακόμα μπροστά, σε θερινό σινεμά, Τα πιο όμορφα σκηνικά,κάπου μέσα στην Αθήνα.
    Να σου δίνω όσα θα πρεπε,νυχτολούλουδα και κρίνα, Να θυμόμαστε γελώντας όλα εκείνα.
    Και ας βρεθούμε ξανά, έχουμε ακόμα μια ζωή Σ’ ένα απ’ τα τόσα κρυφά, πλάνα που δεν έχω δει
    Να μυρίζει γιασεμιά και τέλος στην μπομπίνα Να θυμόμαστε γελώντας όλα εκείνα.
    https://www.youtube.com/watch?v=TYhxLivFTrg HIGHJAK – Θερινό Σινεμά (Lyrics: Axer – Jahfar Beat: Jahfar )
    https://www.youtube.com/watch?v=_TzXjXVAMZg&list=RD_TzXjXVAMZg&start_radio=1 “Θερινό Σινεμά” (feat. Βάσια Δανιά, μουσική: Κώστας Λεμονίδης/ στίχοι: Εύα Μουρούτσου) Άλμπουμ:“Tαίριασμα”2023, Αλέξανδρος Ιακώβου/ Κώστας Λεμονίδης.
    Μου ‘πες πάμε απόψε σινεμά εκεί που λικνίζονται στον αέρα τα μαλλιά
    Πίσω η Αθήνα ξενυχτά κάτω από τ’αστέρια σ’αγαπώ ψιθυριστά
    Ζήσαμε ένα «μαζί» κάπου στο Ψυρρή σε θερινό είπα μπύρα θα κεράσω
    Πρέπει να ‘ταν προβολή πορτογαλική μα τα μελί τα μάτια σου καρέ καρέ δε θα ξεχάσω
    https://www.youtube.com/watch?v=269N01-dpdA Μαρίνα Σπανού – “Ψυρρή”
    https://www.youtube.com/watch?v=iaDGiCif7N8 ΤΑ ΘΕΡΙΝΑ ΣΙΝΕΜΑ – Μαρία Κηλαηδόνη , Πέννυ Μπαλτατζή , Ρένα Μόρφη , Μ.Φάμελλος , Χρ.Παπαδόπουλος
    Θυμάμαι που μας έλεγε ένας φίλος / για εκείνα τα παλιά τα σινεμά
    για νύχτες με φεγγάρι στη Γρανάδα,/ στο Ρουαγιάλ και τ’ άλλα θερινά
    Μα εγώ συχνά τα βράδια του Γενάρη/ στου καναπέ την κρύα αγκαλιά
    Θυμάμαι τους χειμώνες στον εξώστη/ και τα κλεφτά που αλλάζαμε φιλιά
    Θυμάμαι τον φακό απ’ τις ταξιθέτριες/ για λίγο το σκοτάδι να τρυπά
    Το χέρι μου να ψάχνει το δικό σου/ και την καρδιά σου πλάι μου να χτυπά
    Κι αν φύγαν τα χρυσά μας καλοκαίρια/ στην Άνεση και στο Σινέ Παρί
    ο σάμαλι εγώ πώς να ξεχάσω/ και τη γλυκιά ταμία του Ριβολί, του Ρι-βο-λί ( <ιτ. Rivoli/Ρίβολι)
    https://www.youtube.com/live/qArJlybMHOw?app=desktop Λουκιανός Κηλαηδόνης – Θυμάμαι

  106. dryhammer's avatar

    dryhammer said

    106. Σωστά, είναι μονόελος

  107. sarant's avatar

    sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    91 Υπήρχε και η μαμαμηδιαβαζική παραλλαγή «με τη συμβία του χωρίς κομπινεζόν»

  108. LandS's avatar

    LandS said

    41

    Μαντρεν=να βλέπεις ταινία σκαρφαλωμένο στην μάντρα του σινεμά.

    Ναι ηη Άβα ήταν αυστηρά χειμερινό. Είχα ξεχάσει πως έλεγαν τα αλλα

  109. Jorge's avatar

    Jorge said

    Ο Καλησπερίτης, είναι φυσικά η Αφροδίτη.

  110. Πέπε's avatar

    Πέπε said

    75, 79

  111. ΓιώργοςΜ's avatar

    ΓιώργοςΜ said

    62 Την Αναστάλια (ή Ανασταλία, ποτέ δεν το είδα τονισμένο) προσπαθούσα να θυμηθώ κι εγώ. Ήταν στη γειτονιά, αλλά όχι τόσο κοντά ώστε να με αφήνουν να πάω μόνος μου, όπως στην Αρίκα, που ήταν στα 200 μέτρα από το σπίτι. Με την ευκαιρία να σημειώσω πως μεγάλο ποσοστό της πελατείας των συνοικιακών ήταν η μαρίδα που με ευτελές σχετικά αντίτιμο πήγαινε αρκετά τακτικά το καλοκαίρι (δεν είχε και τηλεόραση/γιουτούμπι/νέτφλιξ/ερτφλιξ/…/…

    Βλέπω επίσης πως υπάρχουν στον κατάλογο της Νέας Σμύρνης αίθουσες που δεν πρόλαβα ούτε σαν όνομα το 72, Ηραίον και Ολυμπία, πως ο Τσακός, νυν γειτονιά μου, είχε σινεμά και δική του καταχώρηση, χωριστά από την Αγία Παρασκευή και τον Χολαργό.

  112. ΕΦΗ - ΕΦΗ's avatar

    ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    99 >>Αθερίζω τις αθερίνες.

    Στον Αθερινόλακκο

    109β βλ. 98α 🙂

  113. ΓιώργοςΜ's avatar

    ΓιώργοςΜ said

    Επίσης, για το καλοκαίρι, να θυμηθώ και τον κινηματογράφο του χωριού, ένα υποτυπώδες ημιστεγασμενο τούβλινο κτίριο όπου οι σινεμασκόπ ταινίες προβάλλονταν εν μέρει έξω από την οθόνη, που άλλαζε έργο 2-3 φορές τη βδομάδα και με εισιτήριο τέτοιο που το χαρτζιλίκι του 12χρονου έφτανε να βλέπει σχεδόν όλες τις παραστάσεις (τις άλλες μέρες, πορτοκαλάδα στο καφενείο που είχε *έγχρωμη* τηλεόραση και διαπραγματεύσεις με τον καφετζή για ΕΡΤ ή ΥΕΝΕΔ 🤣)

  114. Σε ποιες χώρες λειτουργούν θερινοί κινηματογράφοι (υπαίθριοι κινηματογράφοι):

    • Ελλάδα – Η πιο γνωστή χώρα στην Ευρώπη για θερινούς κινηματογράφους, με παράδοση δεκαετιών και ιδιαίτερα μεγάλη πυκνότητα.
    • Κύπρος – Παρόμοια παράδοση με την Ελλάδα.
    • Τουρκία – Σε αρκετές πόλεις υπάρχουν θερινοί κινηματογράφοι, αν και λιγότεροι απ’ ό,τι παλιά.
    • Ιταλία – “Arena” cinema σε πλατείες ή αυλές, ιδίως το καλοκαίρι.
    • Γαλλία – Υπαίθριες προβολές σε πάρκα και πλατείες, κυρίως ως πολιτιστικά events.
    • Ισπανία – “Cine de verano” σε πολλές πόλεις.
    • Πορτογαλία – Καλοκαιρινές προβολές σε παραλίες και πλατείες.

    Και τα drive-in που δεν αναφέραμε, ίσως γιατί δεν είναι αποκλειστικά θερινά.

    • ΗΠΑ – Drive-in cinemas (κυρίως προάστια) και υπαίθριες προβολές σε πάρκα.
    • Αυστραλία – Ιδιαίτερα δημοφιλείς υπαίθριες προβολές το καλοκαίρι (που πέφτει τον δικό μας χειμώνα).
    • Νέα Ζηλανδία – Παρόμοια κουλτούρα με την Αυστραλία.
    • Ιαπωνία – Λιγότερο συνηθισμένοι, αλλά γίνονται υπαίθριες προβολές σε καλοκαιρινά φεστιβάλ.
  115. 72: Διδακτορικό του Τσαγκαράκη στο Ρέθυμνο είναι αυτό. Ενδιαφέρον έχει και το σάιτ του Πλευράκη, χειροποίητο απ’ το 96.

  116. ΕΦΗ - ΕΦΗ's avatar

    ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    112, Πέπε , φωτό, από αριστερά προς δεξιά

    Κάντια (προηγουμένως Πάνθεον) θερινό στη Δημοκρατίας, απέναντι από το άγαλμα του Ελ. Βενιζέλου. Στο χώρο αυτό παρακολούθησα Γύρο του θανάτου με τους θείους μου κι έκανα, σε άλλο χρόνο, κατά τα ταξίδια Αθήνα-Κρήτη, συγκρουόμενα. Και τσίρκο σαν να θυμάμαι ένα φεγγάρι, εκεί
    Ηλέκτρα : Πολυθέαμα, θερινό στην πλ. Ελευθερίας-Τρεις Καμάρες. Το θερινό Ηλέκτρα είχε είσοδο από την οδό Αβέρωφ.
    Ντορέ, επίσης στις Τρεις Καμάρες (Πλ. Ελευθερίας).

    στις 20 Αυγούστου 1950 ο Κώστας Κεφαλογιάννης ή Κουντόκωστας κλέβει (απαγωγή) την Αναστασία/Τασούλα Πετρακογιώργη, ενώ έβγαινε από τον θερινό (φυσικά) κινηματογράφο Όασις

  117. ΕΦΗ - ΕΦΗ's avatar

    ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    117, αφερίμ! 🙂
    τώρα κοίταζα εκεί ότι λειτουργούν θερινά, εκτός από τη Βηθλεέμ και τα Τάλως και Τεχνόπολις
    http://www.cinema-her.com/index.htm

  118. Πέπε's avatar

    Πέπε said

    118

    Δέκα χρόνια εδωπέρα, το τοπωνύμιο Τρεις Καμάρες δεν το είχα ακούσει. Το βλέπω τώρα και στο λινκ του 117. Βρίσκω ότι είναι λέει η πλ. Ελευθερίας, από τρεις καμάρες που γκρεμίστηκαν τον 19ο αιώνα!

    Σήμερα η νεότης λέει κυρίως Αστόρια, όχι μόνο για την Αστόρια αλλά για όλη την πλατεία.

  119. ΕΦΗ - ΕΦΗ's avatar

    ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    116, Μωρέ μπράβο! Αυτό σκεφτόμουν τώρα!

  120. Georges's avatar

    Georges said

    Εγώ , από τον πατέρα μου που ήταν τορναδόρος, το ήξερα «τσόκ») προφανώς παραφθορά του chuck. Αλλά όπως λέτε, τρέχα γύρευε!

  121. Jorge's avatar

    Jorge said

    Η βάση των φιλμ νιτρική και αργότερα η «ασφαλής βάση»οξική κυτταρίνη, ήταν διαόλου πράγμα.

    Αυταναφλέγονταν με το παραμικρό.

    Μια μηχανή προβολής ανέπτυσσε εύκολα στατικό ηλεκτρισμό, αν δεν ήταν ισχυρά γειωμένη.
    Και είχαν λυχνίες εκκένωσης τόξου που εξέπεμπαν εκτός από εντονότατο φως, υπέρυθρες και μεγάλα ποσά θερμότητας.

    Αλίμονο αν κοβόταν το ρεύμα και σταμάταγαν οι ανεμιστήρες.

  122. Jorge's avatar

    Jorge said

    Άντε να βλέπεις «με κομμένη τη ανάσα», από πίσω να ακούς τον τσάχαλο από ντορίτος και από δίπλα παρμεζανίλα της πάστας, οι δε μπροστινοί να μασουλάνε σουφλάκια.
    

  123. 123,

    Κάτι τέτοιο στην εξαίσια ταινία Σινεμά Παραντίσο

  124. Jorge's avatar

    Jorge said

    125. Και στο σιδηροβούνι έχουν πάθει άσχημα στραπάτσα.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Iron_Mountain_(company)

  125. ΕΦΗ - ΕΦΗ's avatar

    ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    120, >>Δέκα χρόνια εδωπέρα, το τοπωνύμιο Τρεις Καμάρες δεν το είχα ακούσει.
    Ε αυτό δεν το φανταζόμουν! Μα πώς αλλάζουν τα πράγματα… Βέβαια κι εγώ δεν ήξερα ότι η ιστορία με τις καμάρες αυτές ήταν τόοσο παλιά, όσο και το πρόβλημα της πόλης του Ηρακλείου, εξαπανέκαθεν που λένε, με το νερό! Γκουχ 😦

    Πάντως το γκρέμισμά τους δεν έγινε σε βαθιά παλαιινά χρόνια, αφού μπορούσαν να βγάλουν φωτό.

  126. ΕΦΗ - ΕΦΗ's avatar

    ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    127, Από εδώ η φωτό
    …

    Στο σινέ κλίμα που είμαστε, μέσα στα διάφορα σάιτ που, είτε παραθέτετε οι φίλοι εδώ, είτε εγώ ανοίγω, έπεσα στην είδηση του θανάτου του κινηματογραφιστή Θανάση Ρεντζή και στη συνέχεια διαβάζω σε μια βιογραφία του, από το φιλόδοξο, animart fest :
    Έχει τιμηθεί με αρκετά βραβεία και διακρίσεις, για τον κατ’ εξοχήν καινοτομικό και πειραματικό χαρακτήρα του έργου του κι έχουν γραφεί επ’ αυτού ευάριθμα άρθρα, κριτικές, κείμενα καθώς και μελέτες, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

    Για τα αυριανά μεζεδάκια, αλλά το είδα τώρα αργά και θα ΄χει κλείσει το άρθρο 🙂

  127. Jorge's avatar

    Jorge said

    Δεν θυμάμαι ποιός δαίμονας είπε:

    Είναι κακούργημα να κραυγάσεις «ΘΕΑΤΡΟ» εν μέσω πυρκαγιάς.

  128. ΕΦΗ - ΕΦΗ's avatar

    ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    128 Πάλι ξέχασα το λινκ για τον Ρεντζή

  129. sarant's avatar

    sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    116 Στο Λουξεμβούργο τα τελευταία πολλά χρόνια διοργάνωναν υπαίθριες καλοκαιρινές προβολές σε μεγάλη οθόνη σε πλατείες ή πάρκα, που έχουν πολλά. Σύνολο 7-10 προβολές δηλαδή στη σεζόν.

  130. David Morse's avatar

    David Morse said

    Και στη Βιέννη που είχα επισκεφθεί κάποιο καλοκαίρι είχαν υπαίθριο φεστιβάλ κινηματογράφου σε ένα πάρκο. Τον αρχικό ενθουσιασμό μου διαδέχθηκε η απογοήτευση όταν κατάλαβα ότι οι ταινίες ήταν βιντεοσκοπημενες παραστάσεις όπερας. Με την όπερα δεν το έχω πολύ, δυστυχώς.

  131. Παναγιώτης Κ.'s avatar

    Παναγιώτης Κ. said

    Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας για την ονομαστική γιορτή μου.

  132. Avonidas's avatar

    Avonidas said

    Είναι κακούργημα να κραυγάσεις «ΘΕΑΤΡΟ» εν μέσω πυρκαγιάς.

    Όπως επίσης και το να παίζεις τη λύρα σου εν μέσω πυρκαγιάς 😉

    (ναι, ξέρω ότι δεν το έκανε)

  133. Παναγιώτης Κ.'s avatar

    Παναγιώτης Κ. said

    Ιωάννινα, δεκαετία του ’60. Θερινά σινεμά 5.

    Στη θέση όπου σήμερα βρίσκεται το δικαστικό μέγαρο ο Έσπερος. Απέναντί του η Τιτάνια. Πιο κάτω (κατεύθυνση προς Μώλο) ο Ορφέας. Τώρα είναι πάρκινγκ για τους πελάτες του ξενοδοχείου Ολύμπικ. Προχωρούμε προς τα κάτω και στρίβουμε αριστερά στην οδό 28ης Οκτωβρίου.Μετα από περίπου 400 μέτρα το Παλλάδιο. Και αυτό, αν δεν κάνω λάθος, είναι χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων για τους πελάτες του ομώνυμου ξενοδοχείου. Επιστρέφουμε στο σημείο από το οποίο στρίψαμε και κατευθυνόμαστε προς Μώλο.Στην αρχή της οδού Αβέρωφ, το σινέ Δωδώνη. Τώρα εκεί είναι το κτίριο της Εθνικής Τράπεζας.

    Βρίσκω στα ονόματα μια ποιητικότητα ταιριαστή με αυτό που παρείχαν.

    Στην έναρξη οι πάνινες καρέκλες στοιχισμένες σε ευθεία. Για να γίνει η ευθυγράμμιση χρησιμοποιούσαν ένα τεντωμένο σχοινί.

  134. Παναγιώτης Κ.'s avatar

    Παναγιώτης Κ. said

    Όλα τα παραπάνω σινεμά στο κέντρο της πόλης. Την Κυριακή ο Έσπερος και η Τιτάνια πρόβαλλαν δύο έργα μαζί αφού και τα δύο αυτά σινέ ανήκαν στον ίδιο ιδιοκτήτη.

    Η μεγάλη προσέλευση γινόταν με τις Ελληνικές ταινίες.

    Διατηρώ στη μνήμη μου την ταινία Άθλιοι του Β.Ουγκώ όπου στον ρόλο του Αγιάννη ήταν ο Ζαν Γκαμπέν, στο σινέ Τιτάνια. Οποία συγκίνηση!

  135. Παναγιώτης Κ.'s avatar

    Παναγιώτης Κ. said

    Δεν ήταν λιγότερο μαγικές οι ταμπέλες με τις μεγάλες ταινίες που είχαν προβληθεί.Π.χ Όσα παίρνει ο άνεμος, Κιλιμάντζαρο και δεν θυμάμαι και ποιες ακόμη.

  136. 116 κά Στο Ολυμπιακό πάρκο στο Μόναχο λειτουργεί (ακόμα; δεν ξέρω) θερινός σινεμάς. Όταν το επιτρέπει ο καιρός. Εισιτήριο κανοκά και κανόνες μπίαργκάρντεν: μπορείς να πάρεις δικό σου φαγητό αλλά τις μπίρες τις αγοράζεις από μέσα. Καρέκλες κάτι λίγες και γρασίδι μπόλικο ν’ αράξεις με το σκαμνάκι σου ή την κουβερτούλα σου (όσο χώρο θέλεις πιάνεις).

    135 Την δεκαετία του 70 (και του 80 κι αργότερα) ο μόνος θερινός ήταν ο Ορφέας. Για τους άλλους είχα ακούσει, εκτός απ’ το Παλλάδιο που τον ήξερα μόνο χειμερινό. Για τον Έσπερο είχα ακούσει πως ήταν με τραπεζάκια και τέτοια.

  137. ΜΙΚ_ΙΟΣ's avatar

    ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    117.
    Πράγματι, ευχαριστώ! Του ίδιου έχω αποθηκεύσει και αυτό για ταινίες που έχουν παιχτεί στο Ηράκλειο από τις 17/9/1997. http://www.cinema-her.com/hist.htm

    119.
    Είχα κατά νου κινηματογράφους θερινούς στον Δήμο Ηρακλείου (σ’ αυτούς που πηγαίναμε…). Το «Τεχνόπολις» πρέπει να έφτιαξε αυτόν τον θερινό σινεμά το 2020 (ή 2021) στην Αμμουδάρα-Δήμος Γαζίου. Το «Τάλως» νομίζω ότι έχει μόνο κλειστές κλιματιζόμενες αίθουσες.

    120 (+127)
    Πέπε, για δέκα χρόνια πίσω, ναι, δεν θα τις έχεις ακουστά τις ‘Τρεις Καμάρες’. Αλλά εξαρτάται και ποιους συναναστρέφεσαι 🙂! Κάτι… κουρασμένα παλληκάρια  εξακολουθούμε να λέμε/λένε –όλο και πιο σπάνια, είν’ αλήθεια– έτσι την Πλ. Ελευθερίας.  

  138. Ο πατέρας μου δεν ξέρει καν το πλατεία Ελευθερίας, μόνο Τρεις Καμάρες.

  139. Το Τεχνόπολις, όταν δεν έχει συναυλίες, έχει μια βραδινή προβολή στο θερινό θέατρο του. Αλλά με κλειστές κλιματιζόμενες αίθουσες δουλεύει κι αυτό όλο το χρόνο.

  140. Πέπε's avatar

    Πέπε said

    141

    Νομίζω ότι το Τεχνόπολις έχει κάποιες θερινές «αίθουσες» (σαν μεγάλα μπαλκόνια ας πούμε) και στο κυρίως κτίριο. Τουλάχιστον μία.

  141. Πέπε's avatar

    Πέπε said

    …ή ο Τάλως; Ξαφνική αμφιβολία…

  142. Jorge's avatar

    Jorge said

    Τεχνόπολις.
    https://maps.app.goo.gl/4Uz7z6BDSmpomkdQ7?g_st=ipc

  143. Πέπε's avatar

    Πέπε said

    140

    Μπορεί να μη γουστάρει ο άνθρωπος. Πλατεία Ελευθερίας, Λεωφόρος Δικαιοσύνης, Λεωφόρος Δημοκρατίας, ε, είναι λίγο χιλια-εννιακοσα-ογδοντατεσσάρικες όλες αυτές οι ονομασίες. Κάτι λέει κι ο Καρυωτάκης σχετικά, στην «Πρέβεζα».

    Εδώ στον Μασταμπά (η γειτονιά μου στο Ηράκλειο, για τους μη ειδότας – και του Στάζιμπου επίσης) λείπει κραυγαλέα μια οδός Δημόσιας Καθαριότητας. Και στο κέντρο, καιρός θα ήταν η πλατεία Δασκαλογιάννη να μετονομαστεί σε Έγκαιρης και Οργανωμένης Αποκομιδής Ανακυκλούμενων Σκουπιδιών: δεν υπάρχουν κάδοι, μόνο ένα φορτηγό που αράζει στην πλατεία και φέρνεις την ανακύκλωσή σου και τη ρίχνεις στην καρότσα, εφόσον γνωρίζεις τα ωράριά του (αλλιώς την ξαναπαίρνεις πίσω). Να το πει κανείς παραέξω, δε θα τον πιστεύουν!

  144. Jorge's avatar

    Jorge said

    145. Έλεγαν από παλιά οι μέτοικοί του: Τι Μασταμπάς, τι Κατσαμπάς.

  145. Πέπε's avatar

    Πέπε said

    145

    Κάτι λέει κι ο Καρυωτάκης σχετικά, στην «Πρέβεζα»

    Θάνατος οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι
    με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους

    Ντάξει, να λέμε το σωστό, η Δικαιοσύνης δεν είναι λερή κι ασήμαντη. Είναι ένας ωραίος πεζόδρομος. Ούτε τα άλλα είναι λερά κι ασήμαντα. Αλλά τόσα «λαμπρά, μεγάλα ονόματα», …ε, δεν ξέρω, κάπου ηχούν ψεύτικα.

  146. dryhammer's avatar

    dryhammer said

    122. Το «τσοκ» που το γνώρισα από τους κινητήρες με καρμπυρατέρ, τα δράπανα και τις κάννες, το ξέρω choke, που θα το μετάφραζα «πνίχτη [άντε και στραγγαλιστή -άλλο πράμα είναι η στραγγαλιστική βαλβίδα]» επειδή στα καρμπυρατέρ κόβει μερικώς τον αέρα [=πλουσιότερο μίγμα], στα δράπανα σφίγγει-στραγγαλίζει το τρυπάνι [ή ό,τι άλλο προσαρμόζεται] και στενεύει την κάννη στο όπλο για μικρότερη διασπορά στα σκάγια.

  147. Jorge's avatar

    Jorge said

    Lathe Chucks

  148. dryhammer's avatar

    dryhammer said

    Ναι, αυτό είναι του τόρνου το τσάκ [κατά το κολάμπια]

  149. Costas Papathanasiou's avatar

    Costas Papathanasiou said

    Διάφοροι ανά τον κόσμο Υπαίθριοι Κινηματογράφοι παρουσιάζονται εδώ :
    https://www.youtube.com/hashtag/openaircinema (πχ https://www.youtube.com/shorts/w1VPyWXgT-8 , https://www.youtube.com/shorts/DcwC_oA0j4Y , https://www.youtube.com/shorts/ZzPuyuhz5TA ), https://www.chambery.fr/agenda/34424/153-une-toile-a-la-belle-etoile-2025.htm (Γαλλία)και https://www.culture.lu/blog/articles/cinema/une-toile-sous-les-etoiles (Λουξεμβούργο).
    Σχετικές επιπλέον υποκρούσεις αυτές :
    Estoy bebiendo y fumando/ sentado en una tapia,
    rompiéndome el corazón/ con tu recuerdo.
    Estoy bebiendo y fumando,/ anestesia a las ruinas
    que tu amor dejó/ y no estoy llorando.
    Estoy bebiendo y fumando/ sentado en la tapia
    del cine de verano/ que nos enseñó a besar.
    Estoy bebiendo y fumando/ y no estoy llorando,
    aunque mi mejilla está húmeda,/estará empezando a llover.

    https://www.youtube.com/watch?v=-EduWbAO6io “Cine de verano” Javier Corcobado
    https://www.youtube.com/watch?v=UmpHk4VE-KU Damiano Mulino – Cinema all’aperto
    https://www.youtube.com/watch?v=J9NyWx11fX8&list=RDJ9NyWx11fX8&start_radio=1 Cinema d’estate · DEALVES (2023)
    Και λίγος Ρίτσος:
    “Αχ, τα μεγάλα, ανοιξιάτικα, λουλουδιασμένα Σαββατόβραδα στα προάστια/ μπροστά στα μαγαζιά που κλείνουν, στα μπαρμπέρικα, στα παλιά βαγόνια, στα επιπλοποιεία,/ με τις φτηνοντουλάπες, τους ψευτοκαθρέφτες, για φτωχογάμους της μικρής πλύστρας/ με κείνον τον μελαχρινό υδραυλικό, τον κοντοστούπη,/ – κοντό ‘ν’ το μάτι σου- είπε η Ευτέρπη, πολύξερη∙/ αχ, αχ, παιδιά μου, αναστενάρια μου –είπε–/ πατώντας ξυπόλυτα τις μεγάλες φωτιές των αστεριώνε,/ από ξερό θυμάρι, αναστημένα συνθήματα, φυλακές εξορίες, λεβεντιές αδήλωτες,/ Παιδιά μου, ανύπαντρά μου, με τσούρμο τα παιδιά, με τα γυμνά ξενύχτια, με τις προκηρύξεις,/ όταν αρχίζουν τα υπαίθρια σινεμά, οι πασατέμποι, τα στραγάλια, οι γκαζόζες,/ τα παγωτά χωνάκι, εισπράκτορες, κολλητήρια, αποφάσεις,/ η μυρωδιά τηγανητής μαρίδας δοξασμένη πλάι στις καρβουναποθήκες,/ το μεγάλο ποτήρι της μπύρας σα γυάλινος καπνοδόχος μ’ ένα φτερό,/ Και το ψιλικατζίδικο κλειστό, κ’ έχει ξεχάσει ο καμπούρης υπάλληλος έξω στον τοίχο/ εκείνο τ’ άσπρο τετράγωνο χαρτόνι με τα λογής λογής κουμπιά/ μικρά , μεγάλα – τί χρώματα – χρυσά , μελιτζανιά, γαλάζια, κόκκινα μαύρα, πορτοκαλένια,/ τόσο που να μην ξέρεις πια πώς να κουμπώσεις το βρακί σου/ κ’ η νύχτα του Ιούνη καταμόναχη μέσα στον κόσμο σπαρταρώντας μες στον ίδιο το σπασμό της/[…]” ( Γιάννης Ρίτσος “Γκραγκάντα” 1972, στ.8-25)
    Εύοσμα βράδια / υπαίθρια σινεμά / αγόρια μ’ ανοιχτά πουκάμισα / θόρυβος απ’ την εκπωμάτωση / δεύτερης τρίτης γκαζόζας / ουρανός αλιγόστευτος / αλιγόστευτη ζωή / έτσι που σπάνε τα καρύδια / με τα δόντια τους / αλιγόστευτοι / είμαστε εδώ. / Αθήνα, 10. III. [19]80 (Γιάννης Ρίτσος,[Εύοσμα βράδια] “Εισπνοές”,1980)

  150. Jorge's avatar

    Jorge said

    https://youtu.be/KK1sDggBygM?t=3931
    Σινέ Αμίκα.
    Το 1980 «Οι ζαβολιάρηδες».
    Το 1982 «Οι απέναντι».
    Πως να το περιγράψεις αυτό;

  151. mariakorbila1's avatar

    mariakorbila1 said

    Χαιρετώ την ομήγυρη και έστω λίγο καθυστερημένα σκέφτηκα να καταθέσω όσες πληροφορίες μπόρεσα να συλλέξω απο παλαιότερους σχετικά μα τους κινηματογράφους στο νησί.

    Μέχρι το 1975 – 80 υπήρχαν 14 » κινηματόγραφοι» – ναι έτσι το τόνισαν οι παλιοί – στο νησί.

    Τους παραθέτω με τυχαία σειρά.

    – ΣΙΝΕ ΣΕΛΗΝΗ – θερινός στα Σεληνια , ο μόνος εν λειτουργία σήμερα .

    – ΑΝΕΣΙΣ – o τελευταίος που είχε μείνει σε λειτουργία στο κέντρο της πόλης .(σήμερα αποθήκες)

    – ΕΛΛΗΝΙΣ – θερινός στο Αιάντειο , έκλεισε την δεκαετία του 80. Παραμένει ερημωμένο.

    – ΑΚΤΑΙΟΝ – έκλεισε το 1975 (σήμερα Εθνική Τράπεζα)

    – ΑΤΤΙΚΟΝ – (σήμερα εμπορικό κέντρο)

    – ΑΧΙΛΛΕΙΟΝ – (σήμερα ομώνυμη πιτσαρία)

    – ΝΕΟΝ – θερινός κ χειμερινός (διπλή αίθουσα) στο Αμπελάκι (σήμερα Σ/Μ)

    – ΣΑΡΩΝΙΣ – χειμερινός κάτω και θερινός στον πάνω όροφο (σήμερα Σ/Μ )

    – ΠΕΥΚΑΚΙΑ – θερινός – με πεύκα τριγύρω (σήμερα πολυκατοικία)

    – ΡΙΟ – στα Παλούκια , εκλεισε το 1965.

    – ΑΚΤΗ – στα Παλούκια

    – ΑΝΝΟΥΛΑ – στα Παλούκια , έκλεισε το 1980.

    – ΑΣΤΡΟΝ – στα Σελήνια .

    – ΣΑΛΑΜΙΝΙΟΝ – θερινός , αρχικά σινεμά αργότερα μόνο για θέατρο σκιών .

  152. sarant's avatar

    sarant said

    153 Πολύτιμη καταγραφή!

  153. Μαρία's avatar

    Μαρία said

    155 Απ’ την πρώτη νύχτα γάμου των 7 λεπτών λιγότερο απο 4. Χάνουμε το καλύτερο, το ακόμα πιο σκληρό.

  154. Costas Papathanasiou's avatar

    Costas Papathanasiou said

    Tα «θερινά σινεμά» παραγγέλλονται από τον δημιουργό τους και ως επικήδεια υπόκρουση (κούφια η ώρα) ως εξής :
    Aν ποτέ πεθάνω (Σώπα!) Άν, λέω, “Άν!” (Εντάξει!) / κάψτε ένα πιάνο, κι ένα μπουφάν (Άσπρο).
    Καίτε ένα αμάξι (Ξένο) κάθε δειλινό/ θέλω και τάξη, θέλω και χαμό (Διακόσια).
    Δε θέλω φιέστες (Όχι!) ούτε φωνές (Ούτε!)./ Τρεις μαζορέτες μ’ άσπρες στολές (Ξανθούλες!).
    Και κάποια μπάντα στο πουθενά (Χριστέ μου!)/ να παίζει «τα (Θερι-)νά σινεμά».
    Θέλω ένα πάρτι (ακόμα) μες στο γκαζόν (βραδάκι)/ κάποια Τετάρτη (ίσως) μ’ άπειρα γκαρσόν (στα άσπρα).
    Θα ‘χει ποτά (για όλους) πιείτε ένα τζιν (δύο βότκες)/ δεν θέλω μαύρα, μόρτες, θέλω μπλου-τζιν…
    https://www.youtube.com/watch?v=j0jmh_jFu5s “Κούφια η ώρα” – Λουκιανός Κηλαηδόνης («Γιατί θα γίνω μαραγκός!» Minos,1990).

  155. ΓιώργοςΜ's avatar

    ΓιώργοςΜ said

    149

    Το τσοκ αριστερά, η κουκουβάγια δεξιά.

    (αγόρασα έναν ξυλότορνο που βρήκα σε προσφορά χτες, όχι αυτόν της εικόνας, ακόμα στο κουτί είναι… 🙂 )

    153 Το σινέ Σελήνη υποχρεωτική έξοδος τουλάχιστον άπαξ της σεζόν (συχνά πολύπαξ 😛 ), όταν είχα αλισβερίσια με Σαλαμίνα, πρόλαβα και το Άνεσις ανοιχτό.

  156. sarant's avatar

    sarant said

    158 Τι ωραίο!

  157. Jorge's avatar

    Jorge said

    Ένα καλό, μα σκορποχώρι.

    https://cinemahellas2.blogspot.com/search/label/Ιστορικό

  158. DaPonte's avatar

    DaPonte said

    Πολλές και πολλοί που γιορτάζουν τον Δεκαπενταύγουστο. Χρόνια Πολλά και Καλά σε όλους κι όλες.

    Για μένα το τραγούδι του Λουκιανού είναι ό,τι πιο τρυφερό και νοσταλγικό έχει γράψει.

    9α Στη φωτό το σινεμά Απόλλων στη Θεσσαλονίκη.

    Με αφορμή την αναφορά στον Μασταμπά: (145 & 146): Μένει κανείς, ντόπιος ή μέτοικος στον Ατσαλένιο;

  159. Jorge's avatar

    Jorge said

    #162
    Το μόνο που ανακαλώ από του Ατσαλή ήταν η επιστράτευση.

    Ολόκληρη η γειτονιά μαγείρευε και έδινε ρουχισμό στους εφέδρους που στρατοπέδευαν σε ένα λιοστάσι.

    https://www.voltarakia.gr/epilegmeno-voltaraki/item/986-i-egkatastasi-mikrasiaton-sto-atsalenio

  160. mariakorbila1's avatar

    mariakorbila1 said

    Και μια καταπληκτική καταγραφή των κινηματογράφων του Πειραιά και των γύρω περιοχών από τον Δημήτρη Κρασονικολάκη!

    Υπέροχη δουλειά και τεκμηριωμένη!

    https://dimitriskrasonikolakis.blogspot.com/2015/03/blog-post_30.html?sc=1754491221293&m=1&fbclid=IwQ0xDSwMASbxleHRuA2FlbQIxMAABHtaE2n6fuliVIrbtiB6WWCveYrw4W8lAheiEHs_wMsqhYLkH1P9xM0UZF2-Q_aem_EhEcMWiSNDbAxfgCeIt35A#c4959392048822205871

  161. Χρηστάρας's avatar

    Χρηστάρας said

    Όπως θα το έθετε κι ένας παραγωγός του Χόλιγουντ: We are not making any God damned films, we’re making movies!

Σχολιάστε

 
Δημιούργησε τον δικό σου Ιστότοπο, δωρεάν στο WordPress.com.Δημιούργησε τον δικό σου Ιστότοπο.
Ξεκίνα δωρεάν