Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο γκριγκάλ και τα ξαδέρφια του

Posted by sarant στο 20 Μαρτίου, 2009


Σε προηγούμενο σημείωμα, στο οποίο παρουσίασα το πολύ καλό μυθιστόρημα Πανάκεια του φίλτατου Π. Κονιδάρη, έδωσα την υπόσχεση να παρουσιάσω την ιστορία μιας λέξης που υπάρχει στο βιβλίο, μιας λέξης μαλτέζικης, έλεγα, αλλά μ’ ελληνική αρχή. Ήρθε η ώρα να υλοποιήσω την υπόσχεση. Μακάρι να ‘ταν πάντα τόσο εύκολο.

Λοιπόν, κεντρική θέση στην ιστορία που αφηγείται ο Κονιδάρης έχει ένα επεισόδιο όπου τον Σεπτέμβριο του 1555 χτυπάει τη Μάλτα ανεμοθύελλα και προκαλεί τεράστιες καταστροφές. Ο άνεμος αυτός, βορειοανατολικός, λέγεται γκριγκάλ. Όπως λέει ο Κονιδάρης στο βιβλίο, «Οι Μαλτέζοι τον μυρίζονταν από πριν και λάμβαναν τα μέτρα τους. Σφάλιζαν σπίτια, μάντρωναν κατσίκες, έβαζαν διπλούς κάβους στις βάρκες». Όμως, εκείνη τη φορά ο Γκριγκάλ χτύπησε απροειδοποίητα: «Τον αντιληφθήκαμε αρχικά σαν μούγκρισμα, σαν υπόκωφο βουητό. Τα βαριά σύννεφα μολύβιασαν μονομιάς και εντός ολίγου, λες και το βάρος του  ουρανού έπεσε στη γη, ένας τεράστιος ρούφουλας όρμησε προς τη Μάλτα».

Η εξαιρετική βιαιότητα της συγκεκριμένης ανεμοθύελλας μπορεί να είναι πλάσμα της συγγραφικής φαντασίας του Κονιδάρη (αν και, επειδή ο συγγραφέας έχει κάνει εξαιρετική έρευνα, δεν αποκλείω να βρήκε σε κάποιο παλιό χρονικό ότι όντως συνέβη μια καταστροφική ανεμοθύελλα), αλλά ο γκριγκάλ, ή grigal στα ξένα, σαφέστατα είναι χαρακτηριστικό της μετεωρολογίας της Μάλτας, και τον αναφέρουν όλοι οι τουριστικοί οδηγοί. Όμως, δεν σας θυμίζει κάτι η λέξη;

Ας πιάσουμε ένα ανεμολόγιο και ας θυμηθούμε πώς λέγονται οι δικοί μας άνεμοι, τις λαϊκές ναυτικές ονομασίες εννοώ.

image0013Λοιπόν, ο βορειοανατολικός άνεμος, ο Μέσης των αρχαίων, είναι ο Γρέγος. Η ομοιότητα με τον Γκριγκάλ των Μαλτέζων είναι ολοφάνερη και όχι συμπτωματική: πρόκειται για την ίδια λέξη. Την δανείστηκαν άραγε οι Μαλτέζοι από εμάς; Όχι, ούτε εμείς από εκείνους. Η δικιά μας λέξη γρέγος είναι δάνειο από τα ιταλικά, όπως και η μαλτέζικη, αλλά η ιταλική λέξη, που επίσης έχει διαδοθεί και σε άλλες μεσογειακές γλώσσες, στα ισπανικά, τα καταλάνικα, τα οξιτάνικα, τα σερβοκροάτικα, τα αλβανικά και τα ρώσικα, έχει αρχή ελληνική.

Στα σημερινά ιταλικά το όνομα του ανέμου είναι grecale. Κάτι θα σας λέει κι αυτή η λέξη, έτσι; Καλά το καταλάβατε, είναι ο ελληνικός άνεμος, παναπεί ο άνεμος που φυσάει από την Ελλάδα. Από εκεί και το grigal το μαλτέζικο. Σε κάποιες διαλέκτους ο ίδιος άνεμος λεγόταν vento greco, ακόμα πιο καθαρά «ελληνικός άνεμος», κι από τα βενετικά (grego) το πήραμε κι εμείς.

Τώρα, όπως είπα, η λέξη υπάρχει σε όλη τη Μεσόγειο και πάντα δηλώνει έναν βορειοανατολικό άνεμο. Ο Vidos, ένας λόγιος που ασχολήθηκε με το μεσογειακό ναυτικό λεξιλόγιο, σκέφτηκε κάτι πολύ απλό: ότι η αρχική εστία της λέξης βρίσκεται σε εκείνη την περιοχή της Μεσογείου στην οποία ο άνεμος που έρχεται από την Ελλάδα είναι ταυτόχρονα και βορειοανατολικός.

Αυτή η περιοχή είναι η Σικελία ή η Μεγάλη Ελλάδα, οπότε μπορούμε με βεβαιότητα να υποθέσουμε ότι κάπου εκεί γεννήθηκε η λέξη, που αρχικά δήλωνε τον «ελληνικό» άνεμο, και σιγά-σιγά διαδόθηκε και σε άλλες περιοχές της Μεσογείου όπου δηλώνει πια τον εκεί τοπικό βορειοανατολικό άνεμο και όχι πλέον τον άνεμο που έρχεται από την Ελλάδα. Ολοφάνερα, όταν οι δικοί μας ναυτικοί στο Αιγαίο μιλάνε για γρέγο, ούτε που σκέφτονται ότι πρόκειται για άνεμο που «έρχεται από την Ελλάδα».

29 Σχόλια προς “Ο γκριγκάλ και τα ξαδέρφια του”

  1. P.Konidaris said

    «In 1555 a great disaster befell the island. A storm, the like of which had never been experienced before, broke over Malta on 23 September at dusk. The wild seas driven by a mighty north-east wind, the grigal, seemed to engulf all the land; huge trees were uprooted and vessels in port were flung onto land and smashed to pieces. Four galleys of the Order capsized and were lost. When ca,m returned, more than 600 corpses were seen floating in the sea»
    The Princes of Malta, Charles Mula, PEG Ltd, Malta 2000.

    Καθόλου φαντασία 🙂
    Πάντως ο «Γρεο-Λεβάντες» (σσ.Γρέγος-Λεβάντες, Α-ΒΑ), όταν μας επισκέφτεται στο Μεγανήσι, έρχεται ξαφνικά και ορμητικά, αν και τις γαλέρες μας τις έχουμε βουλιάξει μόνοι μας.

  2. Μπουκανιέρος said

    Νίκο, κάτι λείπει από την τελευταία πρόταση στην πέμπτη παράγραφο, κάτι δεν πάει καλά τέλος πάντων.
    …εχτός αν το ρούμι είναι πολύ δυνατό!

  3. sarant said

    @Π.Κονιδάρη: Χάνω πάσαν ιδέαν… σε λίγο θα μου πείτε ότι και το χειρόγραφο Βόινιτς είναι υπαρκτό και ότι δεν το επινοήσατε εσείς… 🙂

    Μπουκανιέρε, ευχαριστώ για την επισήμανση, είχαν χαθεί μερικές λέξεις στη μεταφορά.

  4. π2 said

    Άσχετη ανεμολογική ερώτηση: Η κατσιφάρα (τοπική καταχνιά των Κυθήρων, με αιφνίδια εμφάνιση και ταχύτατη κίνηση) να υποθέσω ότι έχει αρβανίτικο όνομα;

  5. sarant said

    Πιδύε, δεν είναι μόνο τσιριγώτικη η κατσιφάρα, είναι και κρητικιά (τη λέξη την έχω ακούσει και από κάτοικο θεσσαλονίκης αλλά χαμουτζή).

    Ήθελα να ΄μουνε πουλί γη πρίνος στη Μαδάρα
    να μ’ αγκαλιάζει δροσερά τσ΄αυγής η κατσιφάρα.

  6. Panagiot said

    «είναι ο ελληνικός άνεμος, παναπεί ο άνεμος που φυσάει από την Ελλάδα.»

    Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει σε ποιόν χάρτη φαίνεται οτι η Σικελία έχει την Ελλάδα στα βορειοανατολικά της; Η Αττική και η Πελοπόννησος, περιοχές που θα ήταν τα σημεία αναφοράς για «Ελλάδα» είναι ακριβώς στα ανατολικά της Σικελίας. Από την υπόλοιπη Ιταλία, η Ελλάδα βρίσκεται στα νοτιοανατολικά.

  7. sarant said

    Panagiot, καλώς σε βρίσκω (ειδικά αν είσαι αυτός που νομίζω).

    Θα συμφωνήσω ότι η Πελοπόννησος είναι ανατολικά της Σικελίας στον χάρτη, αλλά η Κέρκυρα είναι ΒΑ. Κάπου βρήκα ότι ο gregale λεγόταν έτσι επειδή ερχόταν από τη Ζάκυνθο (;;) η οποία όμως είναι μάλλον χαμηλά. Το βιβλίο του Βιντός δεν το έχω πλέον πρόχειρο, να δω τι άλλες σκέψεις κάνει.

  8. Panagiot said

    Ευχαριστώ για το καλωσόρισμα, φίλε Νίκο, αυτός που νομίζεις είμαι.

    Να προτείνω μια εναλλακτκή εξήγηση που μου φαίνεται πολύ περισσότερο πιθανή;
    Στο κεντρικό και βόρειο Αιγαίο, οι άνεμοι που κυριαρχούν είναι οι βορειοανατολικοί – π.χ. δες
    http://www.windfinder.com/windstats/windstatistic_map_mediterranean_east.htm . Ο «ελληνικός άνεμος» λοιπόν για τους ναυτικούς της εποχής είναι αυτός που βρίσκουν όταν αρμενίζουν στις ελληνικές θάλασσες.

  9. Panagiot said

    Να προσθέσω επίσης οτι σχεδόν πάντα στα Δαρδανέλια και πλησιάζοντας την Πόλη η διεύθυνση του ανέμου είναι ΒΑ, μέρη που μέχρι την πτώση του Βυζάντιου θα ήταν «greco» για τους Ιταλούς.

  10. sarant said

    Για πολύ περισσότερο πιθανή δεν ξέρω, αλλά πιθανή μου φαίνεται η εξήγησή σου, panagiot.

  11. Μιας και η Μαλτα κατακτηθηκε απο Φοινικες, Καρχηδονιους, Ελληνες , Ρωμαιους και αργοτερα απο σειρα αλλων λαων, γενναται το ερωτημα το 1555 που συνεβη η «καταστροφη» ηταν ισως υπο ελληνικη κατοχη? Και συνεπως η λεξη ειναι η ελληνικη γρεγος που δεν σημαινει γεωγραφικη προελευση (του ανεμου) αλλα της γλωσσας που επικρατουσε ενδεχομενως.???

  12. P.Konidaris said

    Το 1555 η Μάλτα έχει περάσει στην κατοχή των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη, δώρο από τον Κάρολο Κουίντο ήδη από το 1530, αντί ενός γερακιού (ναι, του γερακιού της Μάλτας). Νωρίτερα ανήκε στην αντιβασιλεία της Σικελίας, τμήμα του Ισπανικού στέμματος.

  13. P.Konidaris
    Ευχαριστω. Συνεπως η ερωτηση παραμενει στο πεδιο του ΒΑ ανεμου. Σαυτο το αρχιπελαγος της Μαλτας, εν τελει, ποιοι ανεμοι επικρατουν? Το κλιμα παντως ειναι μαλλον παρομοιο με της Ελλαδας. Αληθεια το «Γερακι της Μαλτας» ηταν καποτε τιτλος κινηματογραφικης ταινιας??

  14. sarant said

    Ένη, στη Μάλτα έχει πολλούς ανέμους θαρρώ γιατί είναι στη μέση του πελάγου, αλλά αφήνω τον αρμοδιότερο να μας τα πει. Πάντως, είδα ότι υπάρχει και ο σιρόκος που λέγεται τοπικά xlokk. Πώς προφέρεται αυτό, δεν τολμώ να υποθέσω, ίσως παχύ σίγμα στην αρχή.

    Το «Γεράκι της Μάλτας» είναι, πάνω απ’ όλα, κλασικό αστυνομικό μυθιστόρημα του Ντάσιελ Χάμετ, που τυχαίνει να το έχω μεταφράσει σε μιαν άλλη ζωή (και όχι μόνο εγώ: τα προπολεμικά αστυνομικά μυθιστορήματα τα μετέφραζε όποιος ήθελε παλιότερα). Το 1941 γυρίστηκε ταινία από τον Τζον Χιουστον, με τον Μπόγκαρτ, τη Μαίρη Άστορ και τον Πίτερ Λόρε. Οι διάλογοι της ταινίας ακολουθούν πολύ πιστά τους διαλόγους του Χάμετ στο βιβλίο. Η ατάκα The stuff dreams are made of, που κλείνει το έργο, δεν είναι χαμετιανή (την είχε πει ο Σέξπιρ θαρρώ).

  15. sarant, και τον Σίντνεϊ Γκρήνστρητ ως Γκάτμαν, αν θυμάμαι καλά (όλο σχεδόν το καστ μεταφέρθηκε και στην Καζαμπλάνκα ένα ή δυο χρόνια αργότερα).
    Ας αναφέρω ως ένδειξη σεβασμού προς τον οικοδεσπότη, ότι και εγώ τον Χάμετ από τις δικές σου μεταφράσεις τον έμαθα («Γεράκι της Μάλτας» και «Κόκκινος θερισμός», νομίζω’ και οι καταπληκτικές «Σημειώσεις (ή αναμνήσεις;) ενός ιδιωτικού ντετέκτιβ, όπου εντόπισα και μεταγενέστερη μεταφραστική γκάφα άλλου μεταφραστή. Συγκεκριμένα τον «άνθρωπο που έκλεψε έναν τροχό Φέρις» (που δεν ξέρω πώς ο sarant ήξερε ότι πρόκειται για τις ρόδες του Λούνα-παρκ) τον μετέτρεψε σε «άνθρωπο που έκλεψε ένα τιμόνι φέρυ-μποτ» ή κάτι τέτοιο…

  16. sarant said

    Μαρίνο, βέβαια και τον Γκρίνστριτ, τον Χοντρό, που νομίζω πως ήταν η πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση, ως τότε ήταν ηθοποιός του θεάτρου. Κατά τα άλλα, ευχαριστώ πολύ, τον Χάμετ τον είχα αγαπήσει πολύ και, συγνώμη που βλογάω τα γένια μου, αλλά οι πρόλογοι και τα επίμετρα στα βιβλία αυτά είναι πολύ καλή δουλειά ακόμα και σήμερα, όσο βέβαια κι αν τα έχουν τα λαθάκια τους.

    Όμως δεν τα έγραψα όλα αυτά για περιαυτολογία, αλλά για το μεταφρασεολογικό (ή μεταφρασιολογικό, ανάλογα με ποια φράξια είστε) ενδιαφέρον. Δεν ήξερα ότι το Ferris wheel είχε αποδοθεί ‘τιμόνι φέρι μποτ’, ωραίο λαθάκι αλλά βέβαια το κείμενο δεν πολυβοηθάει να το ψυλλιαστεί ο μεταφραστής.

    Εγώ βρήκα τη σημασία του ανοίγοντας εγκυκλοπαίδεια. Τον παλιό εκείνο καιρό, ήθελε να σκάψεις αρκετά για να βρεις λύση σε μεταφραστικά προβλήματα, ενώ σήμερα η θάλασσα έγινε γιαούρτι με μέλι, θέλω να πω σήμερα βάζεις στο γκουγκλ Ferris wheel και στην πρώτη ανεύρεση βρίσκεις και φωτογραφία του. Πιο πολύ με είχε κουράσει το Baumes’ rush, στο Γεράκι της Μάλτας, στην πρώτη συνάντηση μεταξύ Σπέιντ και τσογλανιού, είχα φάει μέρες ώσπου να βρω ποιος κερατάς ήταν ο γερουσιαστής Μπομς, και σήμερα αν το γκουγκλίσεις σου βγάζει τον ορισμό πάνω-πάνω.

    Γιαυτό και με τσαντίζει όταν βλέπω να γίνονται *σήμερα* ανάλογα μεταφραστικά λάθη. Διότι, σήμερα, είσαι ασυγχώρητος, κύριε.

    Μεγάλο μου βγήκε, μάλλον αξίζει χωριστό σημείωμα.

  17. Ίσως ήταν και «πηδάλιο», όχι τιμόνι, δεν θυμάμαι καλά. Ευρηματικό δε λέω, αλλά… (και είναι από τις θεωρούμενες καλές μεταφράσεις, σε καλές εκδόσεις).
    Θυμάμαι από τα επίμετρα αυτά και μια φράση του Χάμετ όταν τον ανέκρινε η μακαρθική Επιτροπή Αντιαμερικανικών Ενεργειών (όπως το θυμάμαι από μνήμης’ υποτίθεται ότι σκανδαλωδώς η κυβέρνηση των ΗΠΑ αγόραζε βιβλία του κομμουνιστή Χάμετ για τις εθνικές βιβλιοθήκες, ή κάτι τέτοιο):
    -Εσείς αν θέλατε να αντιμετωπίσετε τον κομμουνισμό τι βιβλία θα μοιράζατε;
    -Νομίζω, δεν είμαι βέβαια και σίγουρος, αλλά νομίζω ότι αν ήθελα να αντιμετωπίσω τον κομμουνισμό δεν θα μοίραζα καθόλου βιβλία.

    Παρεμπιπτόντως εμένα μ’άρεσε και η ταινία του Βέντερς για τον Χάμετ (ομότιτλη).

  18. Χμ… γκουχ…
    Συζητώντας περί ανέμων (περισσότερο) και υδάτων (λιγότερο) να συνεισφέρω κι εγώ την ψηφιδούλα μου;
    Στις Πρέσπες και συγκεκριμένα στον (Άγιο) Γερμανό, οι κάτοικοι έλεγαν (και λένε) το Δυτικό (άιντε Βορειοδυτικό) άνεμο «Χότζα», ισχυριζόμενοι πως άμα φύσαγε από ‘κεί, ο άνεμος έφερνε τους ψαλμούς του Χότζα από τα τζαμιά. Δεδομένου, όμως, ότι οι μεν αλβανοί δεν φημίζονται για τη βαθιά θρησκευτικότητά τους (άσε που στην περιοχή είναι ως επί το πλείστον Ορθόδοξοι), οι δε κάτοικοι των χωριών των Πρεσπών είναι κυρίως ποντιακής καταγωγής, που εγκαταστάθηκαν μετά τον εμφύλιο εις αντικατάσταση των σλαβομακεδόνων, που τους πήραν μακριά οι άνεμοι του πολέμου, νομίζω πως κανείς δεν άκουσε ποτέ τον άνεμο να μεταφέρει τα λόγια κανενός χότζα. Πιθανότατα άκουγαν το Χότζα (τον Ενβέρ) από τα προπαγανδιστικά μεγάφωνα, που προσπαθούσε να κανοναρχίσει τους υπηκόους του και τους γείτονές τους στο σωστό δρόμο του λιτοδίαιτου σοσιαλιζμού.
    «Χότζα(ς)», λοιπόν, με κεφαλαίο Χ ο άνεμος και όχι με πεζό χ.

  19. Sarant
    Πολυ ενδιαφερον αυτο που ειπες. Δεν ηξερα οτι η ταινια βασιζοταν σε μυθιστορημα του Χαμετ το οποιο μαλιστα μετεφρασες και μαλιστα με ατακα Σεξπηρ στο τελος!!!!

    Φανταζομαι δεν θα υπαρχει πλεον στην αγορα, παρα μονο στις ιδιωτικες βιβλιοθηκες.

  20. P.Konidaris said

    «Είμαστε καμωμένοι από την ύλη που φτιάχνονται τα όνειρα», λέει ο Πρόσπερο (αν θυμάμαι καλά) στην «Τρικυμία».
    Όσο για τους ανέμους, θα σας γελάσω. Όταν πήγα εκεί για να μελετήσω το ντεκόρ, έπεσα σε άπνοια…

  21. Μαρία said

    Ό,τι πάθαμε και μεις, όταν πήγαμε στο Μεγανήσι.

  22. Περί ανέμων δε μπορώ να βοηθήσω αλλά περί ομίχλης ας πω κι εγώ το κατιτίς μου: και στη Μεσσηνία κατσιφάρα τη λένε.

  23. sarant said

    Κώστα, ευχαριστώ’ πιθανότατα Κατσιφάρα θα λέγεται και στην Αχαϊα, αν κρίνω από το γνωστό επίθετο.

    Ένη, το Γεράκι της Μάλτας οπωσδήποτε υπάρχει στην αγορά, είναι μόνιμο σουξέ. Η δική μου μετάφραση δεν ξέρω, είναι πάντως εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή.

    Σκύλε, από τους Ψαράδες δεν νομίζω να έφυγαν οι ντόπιοι. Αλλά η εξήγησή σου για τον Χότζα είναι πολύ πιθανή.

  24. Χμμμ… ιδιαίτερα από τους Ψαράδες το βλέπω δύσκολο να έμειναν.
    Ο Λαιμός, ανάμεσα στις δύο Πρέσπες, ήταν το σημείο συγκέντρωσης του ΔΣΕ τον Αύγουστο του ’49, για την τελική αναχώρηση μετά την ήττα.
    Το δόγμα Βαν Φλητ (μετά συγχωρήσεως) που απαιτούσε ερήμωση του χώρου δράσης του ΔΣΕ από τους ντόπιους (δυνητικούς τροφοδότες, πληροφοριοδότες και επίστρατους για το ΔΣΕ) είχε αρχίσει να εφαρμόζεται τουλάχιστον ενάμιση χρόνο πριν. Μπορεί οι κάτοικοι να είχαν «εκκενωθεί» στη Φλώρινα και να επέστρεψαν μετά τον πόλεμο. Πάντως οι κάτοικοι του (Άγιου) Γερμανού (παλιά: Γκερμάν) ήταν Σλαβομακεδόνες και μετά τον πόλεμο ήρθαν Πόντιοι.

    ΥΓ όταν γράψεις για τα «δικά μας λάθη» να σου πώ για ένα λάθος μου (μικρούλι, σε σημείωση) σε μία μετάφραση πούχα κάνει, και πόσο χάρηκα τρυφερά όταν το είδα σε έκδοση άλλου οίκου, να ακολουθεί πιστά -σαν πεινασμένο σκυλάκι- την μετάφραση την οποία (υποτίθεται) είχε κάνει άλλος!

  25. Μαρία said

    Σκύλε, ειδικά στους Ψαράδες έχει ντόπιους. Στα καφενεία μπορείς ν’ ακούσεις και μακεδόνικα. Την πρώτη φορά που πήγα το 84 άκουσα απο παππού να μου λέει για τη λίμνη οτι «αμολύτηκε» και αφού σκέφτηκα πρώτα οτι κάτι αμόλησαν στο νερό, κατάλαβα οτι εννοούσε «μολύνθηκε». Α, υπήρχε παλιά και «σπίτι της βασιλίσσης».
    Αλλά άμα συνεχίσουμε έτσι, πάει το θέμα του ποστ…

  26. Για την τελευταία ατάκα της ταινίας του Χιούστον:
    http://www.enotes.com/shakespeare-quotes/we-such-stuff-dreams-made
    και

    Τα παλιά νουάρ, απόλαυση!

  27. SophiaΟικ said

    Όντως, από την Τρικυμία η φράση, αλλά στο Γεράκι της Μάλτας έχει τελείως άλλο νόημα, φυσικά.
    Τα μεταφραστικα που λες Νίκο είναι μια ακόμα απόδειξη ότι πρέπει να έχει ζήσει κανέις τη γλώσσα αρκετά για να την ξέρει.

    Το ιντερνέτι βοηθάει πλέον, αλλά άμα δεν εχει μυαλό αυτός που ψάχνει, δε βρίσκει.

    Και μια που το λέμμε, πω΄ςλε΄γεται στα εληνικά ο τροχός αυτός; Έχει άλλο όνομα εκτός από σκέτο τροχός;

  28. sarant said

    Ρόδα! 🙂

  29. Γ-Κ said

    Από ό,τι καταλαβαίνω από εδώ:
    https://en.wikipedia.org/wiki/Gregale
    http://ggweather.com/winds.html
    συμβαίνουν δύο πράγματα συγχρόνως.

    Ο Γρέγος είναι ένας συγκεκριμένος άνεμος που φυσάει από τη Ζάκυνθο προς τα νότια της Μάλτας. Και κατ’ επέκταση οποιοσδήποτε άνεμος βορειοανατολικής κατεύθυνσης.

    Για παράδειγμα, οι Έλληνες ναυτικοί θα μπορούσαν να ονομάζουν Βαρδάρηδες όλους τους βορειοδυτικούς ανέμους (αντί για Μαϊστράλια), επειδή ο Βαρδάρης (Άνεμος) έχει βορειοδυτική κατεύθυνση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: