Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η μέρα με τα τρία εννιάρια

Posted by sarant στο 9 Σεπτεμβρίου, 2009


Θα το προσέξατε ασφαλώς, σήμερα ο μήνας έχει εννιά. Είναι 9 του Σεπτέμβρη του 2009, δηλαδή 9/9/09 –κι επειδή το μηδέν το προσπερνάμε, είναι η μέρα με τα τρία εννιάρια.

Οπότε, σκέφτηκα να γράψω πρόχειρα μερικά πράγματα για τη φράση Ο μήνας έχει εννιά. Βέβαια, επειδή το ιστολόγιο έχει κι άλλη επίκαιρη ύλη, είπα να τ’ αφήσω για την επόμενη φορά (για τις 9 Σεπτεμβρίου του 2099 που θα έχουμε τέσσερα εννιάρια), αλλά μπορεί να τα ξεχάσω ως τότε.

Τι σημαίνει «ο μήνας έχει εννιά», το ξέρουμε όλοι. Πρόκειται για έκφραση απόλυτης αμεριμνησίας. Όπως λέω στο παλιό μου βιβλίο «Το αλφαβητάρι των ιδιωματικών εκφράσεων», λέγεται για κάποιον τελείως ξένοιαστο που δεν σκέπτεται τίποτε άλλο πέρα από τις διασκεδάσεις και την καλοπέραση. Θα έλεγα μάλιστα ότι σε σύγκριση με άλλες εκφράσεις που δείχνουν απόλυτη αδιαφορία (αγρόν ηγόρασε, πέρα βρέχει, δεν δίνει πεντάρα), η έκφρ. ο μήνας έχει εννιά είναι η πιο απενοχοποιημένη, δηλ. δεν περιέχει μομφή όπως οι άλλες για τον αδιάφορο –αλλά εδώ μπορεί να μεταφέρω κάτι που είναι απλώς προσωπική μου εντύπωση.

Δηλαδή, η έκφραση ο μήνας έχει εννιά (ή: εννιά έχει ο μήνας) δεν δείχνει απλώς απόλυτη αμεριμνησία, αλλά έχει έντονο το στοιχείο του γλεντιού –αυτός που αδιαφορεί, το γλεντάει κιόλας.

— Οι κυρίες, αν θες να ξέρεις, δε σκοτίζονται για τίποτα. Κάθονται κι εννιά έχει ο μήνας! Γ. Χασάπογλου, Οι κουραμπιέδες, σ.71

Μ’ έχεις κάνει άλλο άνθρωπο… Μ’ είχανε οι δρόμοι και οι παρέες… εννιά είχ’ ο μήνας… Για γυναίκες πεντάρα δεν έδινα. Κάθε νύχτα ήμουνα με άλλη. Καμπανέλλης, Η αυλή των θαυμάτων, σ. 134

Βέβαια, δεν αποκλείεται η αίσθηση της γλεντζέδικης αμεριμνησίας να οφείλεται στο τραγούδι «Ο μήνας έχει εννιά», το πασίγνωστο αρχοντορεμπέτικο του Μιχ. Σουγιούλ σε στίχους του Γ. Τζαβέλλα.

http://www.youtube.com/watch?v=qm4cKxhoWbE

Μια ζωή την έχουμε, κι αν δεν την γλεντήσουμε
τι θα καταλάβουμε, τι θα καζαντίσουμε

Μες στον ψεύτικο ντουνιά
παίξτε μου διπλοπενιά
και ο μήνας έχει εννιά

Πόσο ζει ο άνθρωπος, κοίτα, παρατήρησε
μέχρι τα σαράντα του, κι ύστερα μπατίρισε

Στου διαβόλου τα ‘γραψα όλα το κατάστιχο
και γλεντώ τα νιάτα μου, πριν με πιάσει λάστιχο

Τη ζωή σου γλέντησε, πριν να ρθούν γεράματα
και σου λένε άδικα, μάθε γέρο γράμματα

Βέβαια, δεν δημιουργήθηκε η παροιμιώδης έκφραση από το τραγούδι. Η έκφραση προϋπήρχε. Από πού όμως προέκυψε;

Η τρέχουσα εκδοχή, που θα τη δείτε να κυκλοφορεί και στο Διαδίκτυο, είναι ότι σε κάποια παλιότερη εποχή οι δημόσιοι υπάλληλοι έπαιρναν τον μισθό τους στις 9 του μήνα, οπότε η μέρα εκείνη ήταν μέρα ευφρόσυνη. Το ίδιο λέει και ο Τ. Νατσούλης στο βιβλίο του Λέξεις και φράσεις παροιμιώδεις, αλλά προσθέτει και μια δεύτερη εκδοχή:

«Η επικρατέστερη εκδοχή για τη φράση αυτή είναι η εξής: Στα πρώτα χρόνια του νέου ελληνικού κράτους, ύστερα από την πολύχρονη δουλεία, ο δημόσιοι υπάλληλοι πληρωνόντουσαν κάθε εννιά ημέρες και όχι κάθε μήνα που επικράτησε αργότερα και κάθε δεκαπέντε που πληρώνονται μετά από την κατοχή του 1941. Από αυτήν λοιπόν την αιτία πιστεύεται ότι βγήκε και η φράση: «εννιά έχει ο μήνας». Υπάρχει κι ένα παλιό τραγούδι που λέει: «και ο μήνας έχει εννιά».

Δεύτερη εκδοχή: Ίσως να προέρχεται και από την απάντηση που έδωσαν οι Σπαρτιάτες στους Αθηναίους, όταν αυτοί τους ζήτησαν για να αντιμετωπίσουν τους Πέρσες: «Είναι εννέα του μηνός και δεν είναι γιομάτο το φεγγάρι … (οι θυσίες από το Μιλτιάδη κ.λ.π.)»

Όσοι παρακολουθείτε τα φρασεολογικά μου άρθρα, θα ξέρετε ότι θεωρώ εντελώς αναξιόπιστη πηγή το βιβλίο του Νατσούλη, το οποίο όμως έχει μεγάλη διάδοση ίσως επειδή έχει στο εξώφυλλο την εικόνα ενός σοφού γέροντα (μάλιστα σε επόμενες εκδόσεις πήρε τον τίτλο «Το βιβλίο της σοφίας»). Την εκδοχή για την προέλευση της φράσης από τους μηδικούς πολέμους δεν χρειάζεται καν να την αντικρούσω.

Όσο για την «επικρατέστερη» εκδοχή, για τους δημοσίους υπαλλήλους, που είναι ευρύτατα διαδεδομένη, την αντιμετωπίζω με μεγάλη δυσπιστία. Γιατί; Πρώτον, δεν έχω βρει κανένα έγγραφο που να λέει πως οι δημόσιοι υπάλληλοι πληρώνονταν κάθε εννιά του μήνα [το «κάθε εννιά μέρες» του Νατσούλη μάλλον είναι αβλεψία]. Δεύτερον, στον 19ο αιώνα οι δημόσιοι υπάλληλοι ήταν ελάχιστοι σε σύγκριση με το σύνολο του πληθυσμού, οπότε δεν είναι πολύ πιθανό να έχει δημιουργηθεί από τη δημοσιοϋπαλληλική ζωή η έκφραση. Έπειτα, αν η έκφραση είχε γεννηθεί «στα πρώτα χρόνια του νέου ελληνικού κράτους» θα έπρεπε να τη βρίσκαμε σε κείμενα του 19ου αιώνα ή των αρχών του εικοστού. Όμως, δεν έχει βρεθεί σε παλιότερα κείμενα –χωρίς αυτό να σημαίνει και πολλά, το αναγνωρίζω, μια και αποδελτίωση των παλαιότερων κειμένων δεν έχει γίνει. Φυσικά, η δυσπιστία μου ισχύει «μέχρις αποδείξεως του εναντίου». Αν βρεθεί αξιόπιστη πηγή που να λέει ότι οι υπάλληλοι πληρώνονταν στις 9 του μήνα, η κατάσταση αλλάζει.

Ο Άνθιμος Παπαδόπουλος, στα «Φρασεολογικά» του δίνει μιαν άλλη εκδοχή. Λέει ότι Πολλές φορές οι τακτικοί προμηθευτές τροφίμων πληρώνονται στο τέλος του μηνός και όσο αυτό πλησιάζει τόσο αδημονούν οι οφειλέτες. Η φρ. λοιπόν λέγεται για άνθρωπο τελείως ξένοιαστο που δεν σκέπτεται τίποτε παρά τις διασκεδάσεις και την καλοπέραση, σαν ο μήνας να είχε διαρκώς εννιά και να μην πρόκειται ποτέ να τελειώσει ώστε να θυμηθεί τις υποχρεώσεις του. (Φρασεολογικά Δ’, σ. 108, νομίζω ότι το έχω μετατρέψει σε πιο βατή γλώσσα).

Η εκδοχή αυτή είναι πιο βάσιμη από μιαν άποψη, αφού το φαινόμενο των μπακάληδων, μανάβηδων κτλ. που απαιτούσαν τα βερεσέδια τους την πρώτη του μηνός ήταν πολύ διαδεδομένο· ωστόσο, δεν εξηγεί για ποιο λόγο να είναι η ενάτη μέρα του μήνα μέρα αμεριμνησίας κι όχι μια άλλη, π.χ. η 7 του μηνός.

Οπότε, όσοι φτάσατε μέχρι εδώ διαβάσατε ένα κατεβατό σχεδόν χιλίων λέξεων για να φτάσετε στο σημείο όπου ομολογώ ανερυθρίαστα ότι δεν ξέρω ποια είναι η προέλευση της φράσης «ο μήνας έχει εννιά» και απλώς επισημαίνω τα αδύνατα σημεία των διαφόρων θεωριών που έχουν προταθεί. Οπότε, δεν είναι περίεργο που ο Νατσούλης αποδεικνύεται πιο πειστικός!

Advertisements

28 Σχόλια to “Η μέρα με τα τρία εννιάρια”

  1. Toixorixos said

    Ίσως είναι τυχαία η επιλογή του αριθμού. Συνήθως ο μισθός του μέσου πολίτη αρκεί για τις πρώτες μέρες του μήνα. Μέχρι τις εννιά του μηνός φερειπείν. «Κι ας έχει ο μήνας εννιά, κι ας μείνουμε άφραγκοι αύριο, εμείς θα το γλεντήσουμε» φαίνεται να λέει ο στιχουργός, ο οποίος κατά τη γνώμη μου είναι και ο (κατά λάθος) εμπνευστής της έκφρασης «εννιά έχει ο μήνας». Το εννιά εξάλλου κάνει ρίμα με τη διπλοπενιά και το ντουνιά…

  2. zar said

    Θυμάμαι πως 99 ζευγάρια είχαν παντρευτεί μαζί την 09-09-1999. Γκούκλισα αλλά δεν βρήκα το συγκεκριμένο γεγονός. Μάλλον στις ΗΠΑ.

  3. π2 said

    Θα συμφωνήσω με τον τοιχωρύχο για το τυχαίο του αριθμού εννιά, καθώς και, μέχρι αποδείξεως του εναντίου, για την προέλευση της φράσης απ’ το τραγούδι.

    Ο κ. Νατσούλης δεν πάσχισε αρκετά για ν’ αποδώσει την φράση στους αρχαίους ημών προγόνους. Αν ήθελε, μπορούσε να φτάσει ακόμη πιο πίσω. Κατά τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα, ο βασιλιάς κι η Πύρρα πέρασαν εννιά μέρες κι εννιά νύχτες στην κιβωτό τους προτού προσαράξουν στον Παρνασσό (ένα από τα βουνά που αναφέρουν οι ποικίλες παραλλαγές). Ε, εννιά μέρες κι εννιά νύχτες μόνοι στο καράβι, τι να κάνουν οι άνθρωποι, το γλεντούσαν. Εξάλλου, είχαν να φέρουν εις πέρας και τη διαιώνιση του είδους. Μετά τις εννιά μέρες ξεγνοιασιάς άρχισαν τα διαδικαστικά ζόρια. 🙂

  4. Μαρία said

    Στις εννιά του μακαρίτη άλλον έβαλε στο σπίτι.

  5. neostipoukeitos said

    Ούτε κι εγώ ξέρω από πού βγαίνει η έκφραση. Θα έλεγε κανείς πως προέρχεται από παροιμιόμυθο, για να χρησιμοποιήσω την ορολογία του μακαρίτη Λουκάτου. Ίσως δηλαδή «ο μήνας έχει εννιά» να ήταν η απάντηση, λόγου χάρη, κάποιου κακοπληρωτή, που του θυμίζανε ότι στις δέκα του μηνός χρωστάει, ξερωγώ, το νοίκι, κι εκείνος αποκρινότανε «Ε και; Εννιά έχει ο μήνας».

    Μια τέτοια εξήγηση όμως μοιάζει ελάχιστα πιθανή. Γιατί ειδικά η ένατη μέρα του μήνα; Σκέφτομαι λοιπόν ότι ίσως η φράση να έχει την αρχή της (μέσω των Βυζαντινών;) στην αρχαία Ρώμη. Οι ρωμαϊκοί μήνες χωρίζονταν σε «εβδομάδες» οχτώ ημερών (ήταν δηλαδή ογδομάδες). Η όγδοη μέρα, που οι Ρωμαίοι την ονόμαζαν ένατη (nundiae), ήτανε μέρα για αγοραπωλησίες: άνοιγε η αγορά, στηνότανε παζάρι, και οι περίοικοι ή οι αγρότες κατέβαιναν στην πόλη για να ψωνίσουνε τις προμήθειες της ογδομάδας. (Γιαυτό και η περίοδος ανάμεσα σε δύο nundiae λεγότανε nundinum.) Έτσι, για παράδειγμα, την πρώτη Ιανουαρίου ήτανε οι Καλένδες, ενώ την όγδοη μέρα (nundiae) γινόταν η αγορά, και την ένατη μέρα άρχιζε το δεύτερο nundinum του μήνα. Οι Ρωμαίοι ήτανε πολύ αυστηροί σχετικά με το είδος των δραστηριοτήτων που επιτρέπονταν κάθε μέρα του μήνα. Το 287 π.Χ. ψηφίστηκε (promulgata est) η Lex Hortensia, ο «Ορτήνσιος νόμος», που απαγόρευε τις συνελεύσεις της comitia, ας πούμε της ρωμαϊκής εκκλησίας του δήμου, που ενέκρινε νόμους, εξέλεγε κρατικούς αξιωματούχους κτλ.

    (Αναφέρω σε παρένθεση ότι δεν θα πρέπει να συγχέονται οι nundiae και οι nonae. Οι nonae, παρά την παραπλανητική ονομασία τους, ήτανε η πέμπτη ή η έβδομη μέρα του μήνα, διότι nonae σήμαινε την ένατη μέρα ΠΡΙΝ από τις Ειδούς, που πέφτανε είτε στις 13 είτε στις 15 κάθε μήνα.)

    Επειδή λοιπόν οι nundiae, η «ένατη μέρα» των Ρωμαίων, ήτανε μέρα στην οποία υπολειτουργούσε ο κρατικός μηχανισμός και οι άνθρωποι το ρίχνανε στο shopping, μπορεί να σκεφτεί κανείς πως εκεί βρίσκεται η αρχή της δικής μας έκφρασης «ο μήνας έχει εννιά». Ωστόσο, θα πρέπει κανείς να δει εάν η πρακτική αυτή συνεχίστηκε και στο πρώιμο, έστω, Βυζάντιο, πράγμα που θα εξηγούσε τη νεοελληνική επιβίωση της έκφρασης. Όποιος έχει πρόχειρο τον Κουκουλέ (Βυζαντινών Βίος και Πολιτισμός) του ρίχνει μια ματιά και μας ενημερώνει!

    Και μια σχολαστική διόρθωση. Το τραγουδάκι των Τζαβέλλα / Σουγιούλ λέει στο δεύτερο κουπλέ «Πόσο ζει ο άνθρωπος» και όχι «Όσο ζει ο άνθρωπος». Δηλαδή «κοίτα, παρατήρησε πόσο ζει ο άνθρωπος: μέχρι τα σαράντα του κι ύστερα μπατίρισε».

  6. neostipoukeitos said

    Θυμάμαι τώρα πως ήδη ο Ησίοδος (Έργα 811-13) θεωρούσε την ένατη μέρα του μήνα ιδιαίτερα ευοίωνη για γεωργικές εργασίες και για την τεκνοποιία. Ποτέ, λέει, η ένατη μέρα δεν είναι ολωσδιόλου κακή.

    πρωτίστη δ’ εἰνὰς παναπήμων ἀνθρώποισιν·
    ἐσθλὴ μὲν γάρ θ’ ἥ γε φυτευέμεν ἠδὲ γενέσθαι
    ἀνέρι τ’ ἠδὲ γυναικί, καὶ οὔποτε πάγκακον ἦμαρ

    Πρωτίστη εἰνάς είναι η «πρώτη ένατη μέρα» του μήνα· η «δεύτερη ένατη μέρα» είναι η δέκατη όγδοη κτλ.

  7. π2 said

    Τιπούκειτε, τους Ρωμαίους ημών προγόνους τους σκέφτηκα κι εγώ, αλλά υπάρχουν τρία προβλήματα:

    1. Όπως και να την έλεγαν, η ένατη μέρα ήταν στην πραγματικότητα η όγδοη.

    2. Καλό το shopping, αλλά για τον απλό κόσμο (είτε πωλητές είτε αγοραστές) shopping σήμαινε ημέρα εξαντλητικής δουλειάς, όχι τεμπέλικης ανεμελιάς.

    3. Με την εισαγωγή του Ιουλιανού ημερολογίου, το παλαιό ιταλικό / ετρουσκικό ημερολόγιο άρχισε σταδιακά να φθίνει. Πολύ νωρίς για να δώσει η συνήθεια παροιμιακή φράση στα ελληνικά.

    Τέλος πάντων, μην το ψειρίζουμε, ας περιμένουμε τον Ακίνδυνο να ξετρυπώσει πουθενά την προέλευση της φράσης. 😛

  8. neostipoukeitos said

    Πιδύε, δεκτές οι αντιρρήσεις, αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτ’ άλλο! Για τον Ησίοδο τι λες;

  9. π2 said

    Για τον Ησίοδο τι λες;

    Μ’ αρέσει, αλλά
    α) κι αυτός για εργασίες λέει,
    β) καθιστά ακόμη πιο μεγάλο το κενό ανάμεσα στην προτεινόμενη πηγή και την προς διερεύνηση φράση. Τα ενδιάμεσα ίχνη του νήματος; Τι πού κείται; 😉

  10. Μαρία said

    Χ. Δ. Καλαϊτζής, Καλλίπολη

    Ενάτη του μηνός, και μεσημέρι
    συνεπείς οι Βυζαντινοί πάντα πληρώνουν τους μισθούς.
    Ο Αθηναίος Κονδιλέρης Σοφιανός,
    ζυγιάζει στην παλάμη τ’ αλάτι
    στην άλλη δυο χρυσά υπέρπυρα
    απ’ την σκουριά του ήλιου της Αθήνας.
    Κάθεται και ζυγιάζει,
    και κάθε ενάτη του μηνός

    http://www.translatum.gr/forum/index.php/topic,11906.msg177479.html#msg177479
    συλλογάται σε ποιον αιώνα τάχα νάναι,
    και πόσο άραγε ν’ απέχει η Καλλίπολη.

    Από τη συλλογή Κίνναμος (1987)

  11. ἐπειδὴ γεννήθηκα ὅταν ὁ (δέκατος) μῆνας εἶχε ἐννιὰ μπορῶ νὰ πῶ ὅτι τὸ τραγούδι ποὺ παρετέθη ὑπὸ τοῦ Δεσπότου εἶναι καὶ κατὰ κάποιον τρόπο προσωπικός μου ὕμνος, χὶ χὶ χὶ

  12. π2 said

    Τιπούκειτε, παραλίγο θα είχες την απόδειξη της ρωμαϊκής προέλευσης της φράσης σε μια μετάφραση του Κάτουλλου, αλλά, φευ, η σύνδεση οφείλεται μόνο στο μεταφραστικό clin d’oeil του Παπαγγελή.

  13. Μαρία said

    vivamus, mea Lesbia, atque amemus… τι κλείσιμο του ματιού, εδώ του ΄βγαλε τα μάτια.

  14. akindynos said

    Κάνω τον εξής συλλογισμό:

    Η ένατη μέρα του μήνα σημαίνει την έναρξη μιας περιόδου ανεμελιάς.

    Αν σήμαινε την κορύφωση, όπως η Κυριακή της Αποκριάς π.χ., τότε η ημερομηνία κλειδί θα ήταν στις επόμενες μέρες του μήνα. Δηλαδή την ένατη του μήνα θα ακολουθούσε κάποιας μορφής Καθαρή Δευτέρα. Μια ημερομηνία που κάθε κατεργάρης κάθεται στον πάγκο του και νηστεύει τρώγοντας ένα βουνό θαλασσινά, μπας και του συγχωρεθούν οι κραιπάλες της προηγούμενης εβδομάδας.

    Οπότε λέω μήπως πρέπει να αναζητηθεί κάποια Μεγάλη Παρασκευή στις πρώτες οχτώ μέρες του μήνα.

  15. Κι αν το «εννιά» δεν αναφέρεται στην ημερομηνία αλλά σε κάτι από το οποίο ο μήνας έχει εννέα αντίτυπα; Π.χ., εννιά μέρες στον μήνα που διακρίνονται για κάτι; Εννιά μέρες στον γυναικείο μηνιαίο κύκλο; Δεν βγαίνει καλό…Άλλος κανείς;

  16. sarant said

    Τιπούκειτε, εξαιρετικά ελκυστική βρίσκω την εκδοχή σου, και με τους Ρωμαίους και με τον Ησύχιο, αλλά λείπουν μερικές αναφορές σε νεότερα κείμενα, βυζαντινά έστω.

    Πιδύε, πρόκειται για το ίδιο βιβλίο του Παπαγγελή όπου και η εξαιρετική μετάφραση του Γιουβενάλη περί Γραικύλων.

  17. πάλι θὰ κατηγορηθῶ ὡς ἐκτροπεὺς ἀλλὰ θέλω νὰ ῥωτήσω κάποιον ἱσπανομαθῆ:

    τὸ σωστὸ εἶναι Espana μὲ περισπωμένη πάνω ἀπὸ τὸ οὐρανωμένο n

    ή

    Espanya;

    τὰ ἔχω δῇ καὶ τὰ δύο.

  18. Μπουκανιέρος said

    Με tilde (σγουρή περισπωμένη) πάνω στο n – και χωρίς να είμαι ισπανομαθής.

  19. τὸ λέω διότι στὴν Ἰσπανία εἶδα καὶ τὶς δύο γραφές. παίζει νὰ ὑπάρχῃ διαφορὰ ἀνάλογα μὲ τὸ ἂν πρόκηται γιὰ καστιλλιάνικα ἢ καταλανικά;

  20. Μπουκανιέρος said

    Ε, ναι, τα καταλάνικα δεν έχουνε tilde – και χωρίς να είμαι καταλανομαθής.

  21. Hermano Loco said

    Προς Κορνήλιο…

    Ναι, το Espana παίρνει tilde (περισπωμένη) και είναι καστιγιάνικα, ενώ το Espanya η καταλονική εκδοχή.

  22. sarant said

    Και θυμάμαι παλιά που είχα διαβάσει μια καταλάνικη εφημερίδα ένα κακεντρεχές σχόλιο, ότι πολλοί καστιλιάνοι που δεν έχουν πρόσβαση σε πληκτρολόγια με τίλντε (ή δεν ξέρουν πώς να τη βγάλουν) χρησιμοποιούν την καταλάνικη εκδοχή

  23. δηλαδὴ ἐκτὸς ἀπὸ τὰ γκρήνγκλις ὑπάρχουν καὶ τὰ κασταλονικά.

  24. Αγγελος said

    Σαν να θυμάμαι ότι στις πρώτες μέρες των PC η ισπανική κυβέρνηση είχε προσπαθήσει να επιβάλει διά νόμου ότι όλα τα πληκτρολόγια που διατίθενται στο εμπόριο στην Ισπανία πρέπει να έχουν πλήκτρο με το ñ – αλλά λόγω ενιαίας αγοράς δεν της βγήκε…

  25. Βασίλης Κ. said

    Πάντως αποδίδεται συγκεκριμένη έννοια και νόημα σε κάποιους αριθμούς από τα βυζαντινά χρόνια που μπορεί να κατάγονται με την σειρά τους από πιο παλιά. Κάποιοι αριθμοί απαντώνται ιδιαίτερα συχνά (πχ 40, 12, 3, 4) και είχαν συγκεκριμένη έννοια και σημειολογική σημασία (δεν απέδωσε κάτι ο κ.Google, αυτό που θυμάμαι είναι ο συμβολισμός της ευτυχίας από το 12 και μία θεωρία ότι επειδή ακολουθεί το 13 έχει την χροιά της ατυχίας)

  26. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @Τοιχωρύχε (1) και
    @Π2 (3),
    δεν υπάρχει τίποτα τυχαίο (και δεν το λέω, φυσικά, πρώτος εγώ αυτό…)

    Ας διατηρηθεί, λοιπόν, γόνιμος ο διάλογος και η φωτιά αναμμένη, αφού απάντηση ικανοποιητική δεν φαίνεται να προκύπτει, παρά την -μοιραία- παρέλευση των τριών «9»: ήταν θνησιγενή, τα καημένα, και πάνω από είκοσι τέσσερες ώρες δύσκολα θα μπορούσαν να επιβιώσουν.

  27. Glaukus said

    Θεωρίες για να γουστάρουμε:

    Η ένατη μέρα του μηνός Σάπετ (γέννηση του Χριστού;) πηγή: αξιόπιστο σαιτ ορθοδοξίας που παίζει .wav «Σόσο-κύριε-τολαόσου»

    Η ένατη μέρα της ένατης σελήνης (η κινέζικη Τρίτη κ 13 ή Παρασκεύη για τους ΝΑΤς) πηγή: δεθυμάμαι

    Η ένατη ημέρα του μηνός Αβ. (Επελέγη σαν ημέρα γενεθλίων του μεσσία Σαμπετάι. Εορτάζεται εύθυμα και χαρούμενα, με ψητό αρνί, χορό και τραγούδι. Μετά όμως το γεύμα, κλείνουν τα φώτα και αρχίζει γυμνικός χορός, όπου και καταλήγει σε όργιο κατά το οποίο επικρατεί ανταλλαγή συζύγων.) πηγή: Ομάδα Έψιλο.

    9η του Σεληνιακού μηνός. Ιερή μέρα, μια καλή μέρα προς όλες τις κατευθύνσεις. (Μεγάλη πόρτα θα διαβείς) πηγή: http://www.astro.gr/sahir/Isiodos-month.htm

    Και πάμε για πιο hardcore:
    Tisha B’Av, H 9η μέρα του Αβ, που καταστράφηκαν τα τείχη της Ιερουσαλήμ. Πένθος για τους εβραίους ΑΡΑ εμείς γιορτάζουμε!

    Rome was founded on the ninth day of the month Pharmuthi. πηγή: Βικιπαιδεια

    Επίσης πολλές γιορτές στην αρχαία Ελλάδα είχαν διάρκεια 9 ημερών (άσχετο;), το Festival των Κάρνειων, τα Elefsinia Mysteria, και άλλα που δεν τα θυμάμαι γιατί δεν έχω πιει γκαφέ και βαρέθηκα να γκουγκλάρω.

    Τέλος πρέπει να συμφωνήσω ότι το «Λεξικό της Σοφίας» κ όχι «Βιβλίο της Σοφίας» όπως ανέφερες σε κάποιο άλλο ποστ σου, είναι… νουβέλα όχι επιστημονικό έργο.

  28. […] γράψει για τη  μέρα με τα τρία δεκάρια και το 2009 για  την αντίστοιχη μέρα με τα τρία εννιάρια. Πέρυσι είχα γράψει ότι μέρα με […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: