Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Διαβάσματα της Κυριακής

Posted by sarant στο 21 Φεβρουαρίου, 2010


Παλιότερα, το μεσημέρι της Κυριακής, μετά το φαγητό, είχαμε τη συνήθεια να διαβάζουμε τις κυριακάτικες εφημερίδες, που έφερνε ο πατέρας μου τρεις-τέσσερις στο σπίτι. Σήμερα, οι κυριακάτικες έχουν καταντήσει θερία ασήκωτα, θέλει να τις ξελεπιάσεις με το μαχαίρι για να μείνει μια σταλιά ψαχνό. Ξεχώρισα από τις εφημερίδες του σαββατοκύριακου μερικά άρθρα που μ’ άρεσαν και που τα συστήνω –βέβαια, από κακό τάιμινγκ αυτό έγινε αφού είχα γράψει και ανεβάσει ένα δικό μου, λαπαθιωτικό, σεντονάκι. Ίσως να μην προλάβετε να τα διαβάσετε όλα.

Άσε που αρχίζουμε από τα χτεσινά. Έγραψε χτες ένα ωραίο και μικρό ο Παντελής ο Μπουκάλας για τον συνονόματό μου, τον Νίκο Τόντι, τον Βορειοηπειρώτη (πριν πεθάνει, ήταν Αλβανός) που σκοτώθηκε από σφαίρες αστυνομικών στον Βύρωνα.

Πάλι χτες, έγραψε ο Γιάννης ο Χάρης, που το περιμέναμε γιατί το είχε προαναγγείλει, για την κατάχρηση των εισαγωγικών –ένα θέμα που θα ευφράνει την καρδιά του δικού μας του Τιπούκειτου, που το έχει άχτι. Αναφέρει άλλωστε και τον Τιπούκειτο ο ΓΧ, όπως και την αφεντιά μου. Διαβάστε το καλύτερα στο ιστολόγιο του Χάρη, που έχει και προσθήκες, διότι στα Νέα είναι ανακατωμένος ο ερχόμενος

Σημερινό άρθρο του Παντελή Μπουκάλα, για την αρχαιωνυμία. Το πρόσεξα επειδή μιλάει για την εξαφάνιση των Αλέκων, ένα θέμα που κι εδώ το έχουμε αναφέρει, και επειδή, σωστά, επισημαίνει ότι ο Αντισθένης που είπε Αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις μπορεί να μην είχε και ολότελα δίκιο –ή μπορεί εμείς να χρησιμοποιούμε για καραμέλα το ρητό για να γλυκάνουμε τις δικές μας ασοφίες.

Στην Ελευθεροτυπία πρόσεξα συνέντευξη του διευθυντή της Συναγωγής των Χανίων, του Νίκου Σταυρουλάκη, με πολλά στοιχεία για τους εβραίους των Χανίων και για τους ελάχιστους που γλίτωσαν το θάνατο –από βρετανική τορπίλα, πριν προφτάσουν να μπουν στα τρένα για το Άουσβιτς– και ωραίες φωτογραφίες.

Τέλος, θα προσθέσω κι ένα άρθρο που γράφτηκε σήμερα, στο Διαδίκτυο παρόλο που θα πείτε, και δικαίως, ότι κάνω ρεκλάμα στον εαυτό μου. Πρόκειται για την κριτική παρουσίαση του βιβλίου μου «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία, από τον Θεόδωρο Μωυσιάδη του ιστολογίου Linguarium.

Η κριτική με συγκίνησε, όχι επειδή είναι ευνοϊκή για το βιβλίο μου, αλλά επειδή είναι εξαιρετικά καλογραμμένη, με μεγάλη προσοχή και με αγάπη για το αντικείμενο της γλώσσας. Και δίκιο έχει βέβαια ο ΘΜ όταν επισημαίνει ένα χοντρό λάθος του βιβλίου, ότι δηλαδή το ΛΚΝ (το Λεξικό Τριανταφυλλίδη) δεν έχει συνταχθεί με σώματα κειμένων, όπως νόμιζα.

Αν θέλετε να προτείνετε και άλλα αξιόλογα αναγνώσματα του σαββατοκύριακου, γράψτε στα σχόλια. Στα σχόλια μπορείτε να σχολιάσετε και κάποιο από τα παραπάνω δημοσιεύματα αν θέλετε –εκτός από το άρθρο του Μωυσιάδη, που είναι σωστότερο να σχολιαστεί στο Linguarium.

Advertisements

29 Σχόλια to “Διαβάσματα της Κυριακής”

  1. cortlinux said

    θα πρότεινα το ιστολόγιο του abravanel όπου έχει πολύ ενδιαφέροντες αναρτήσεις για τον ιουδαϊσμό (μέσα κι έξω από την ελλάδα).

  2. SophiaΟικ said

    Δυστυχώς, 40ακο, η ασυνταξία ξαναχτύπησε: στο αρθρο που προτείνεις για τη συναγωγή των Χανίων διαβαζω σε λεζάντα:
    Η οικογένεια Σολομώντος Κωνσταντίνη, σε προπολεμική φυσικά φωτογραφία, που χάθηκε κι αυτή στα νερά της Μήλου…

    Μα πως χάθηκε ρε παιδιά η φωτογραφία, αφού την αναδημοσιεύει η εφημερίδα;

  3. …διότι στα Νέα είναι ανακατωμένος ο ερχόμενος

    Στα υπόψη, το readability που διώχνει αποτελεσματικά τη σαβούρα.

  4. Λευτέρης said

    Κι εδώ το σάιτ της χανιώτικης συναγωγής:
    http://www.etz-hayyim-hania.org/

  5. Νικοκύρη και λοιποί, γνωρίζετε τίποτα γι αυτό το θέμα; Είναι πολύ χοντρό για να είναι αληθινό.

  6. Μαρία said

    Το διάβασα αρχικά σε σημερινή εφημερίδα και μου πετάχτηκαν τα μάτια. Γιατί ναι μεν ο Πουτσίνι τη Μπατερφλάι Μαντάμα τη λέει, αλλά βρε αδερφέ, στα ελληνικά αλλιώς την έχουμε καθιερώσει. Είδα όμως οτι η αποκατάσταση του «ορθού» και η μεταμόρφωση της κυρίας σε τσατσά, έγινε απο την ΕΛΣ
    http://www.nationalopera.gr/index.php?view=details&id=35%3A-&option=com_eventlist&Itemid=8&lang=el

  7. Alfred E. Newman said

    Στα σημερινά αναγνώσματά μου απήλαυσα στο περιοδικό Κ της Καθημερινής την πληροφορία σε λεζάντα φωτογραφίας:

    [Ο Λι Αλεξάντερ Μακουίν] στα ανάκτορα του Μπάκινγχαμ όπου τιμήθηκε με τον τίτλο του αντιπλοιάρχου της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

    Αν αναρωτιέστε, του απονεμήθηκε η διάκριση του CBE ή Commander of the British Empire η οποία καμιά σχέση δεν έχει φυσικά με αντιπλοίαρχους. Πάλι καλά που δεν το απέδωσαν πιλότος γιατί σε ορισμένες αεροπορικές εταιρίες έτσι αποκαλείται ο Κυβερνήτης.

  8. Νέος Τιπούκειτος said

    @5: JAGO, νομίζω ότι στα σχόλια του Buzz έχει σχεδόν δοθεί η απάντηση. Πρώτον, ο Καβάφης θα υπέγραφε Κ.Π. Καβάφης και όχι Κ. Καβάφης. Δεύτερο, δεν είναι δυνατό να συνυπέγραφε κείμενο με τον Λαγουδάκη, με τον οποίο είχε συγκρουστεί δημοσίως. Τρίτο, δεν είναι γνωστή άλλη ανάμιξη του ΚΠΚ σε τέτοιου είδους ομαδικές πρωτοβουλίες, και μάλιστα με τόσο πρόδηλα πολιτικό χαρακτήρα. Συμπερασματικά, έχουμε πιθανότατα άλλη μια ουρανομήκη παπαριά του Καργάκου, την οποία ευχαρίστως κατάπιε ο κατά συρροήν καργακολάγνος Καλλιμαχοκρατύλος.

  9. sarant said

    Jago, όχι δεν γνωρίζω τίποτε. Όμως δεδομένου ότι αυτή η φασιστική κίνηση ήταν φαιδρή και παίρνοντας υπόψη και όλα όσα λέει ο Ακίνδυνος, πάω στοίχημα πως πρόκειται για πλαστογραφία.

    Θα τολμούσα μάλιστα να πω ότι είναι κακοήθεια εκ μέρους του Καργάκου -επαναλαμβάνω: κακοήθεια- να μην έχει μελετήσει περισσότερο το θεμα και να το ξεφουρνίζει έτσι με μοναδική επιφύλαξη το «στο μέτρο που είναι αληθινή».

  10. Abravanel said

    Ο Νίκος Σταυρουλάκης είναι μια ευτυχής εξαίρεση στον χώρο του Ελληνικού Εβραϊσμού γιατί δεν διαθέτει τις μνήμες των υπολοίπων που δυστυχώς αφήνουμε να μας επηρεάζουν ακόμα. Το μόνο ευτυχές είναι γεγονότα σαν τις πορείες του 2006, τις καταστροφές στο νεκροταφείο των Ιωαννίνων, τους εμπρησμούς των συναγωγών σε Βέροια και Χανιά κα έχουν αφυπνίσει μια νέα γενιά. Σήμερα έγινε μια προβολή στην Θεσσαλονίκη μιας ταινίας για την Συναγωγή Ετς αΧαΐμ και μου μήνυσαν οτι γέμισε όλος ο κινηματογράφος.

    Και ευχαριστώ για τα καλά λόγια τον cortlinux. 🙂

  11. Μαρία said

    #8, 9 Δεν ξέρω αν προσέξατε και την υπογραφή Γιάγκος Περίδης που παραπέμπει στον Γιάγκο Πιερίδη; Αν είναι πλαστογραφία, αυτουνού του φάγανε ένα γιώτα.

  12. Μισιρλού... said

    Τιπού & Νίκο,
    μάλλον (ελπίζω δηλαδή) δεν θα έγραφε τόσο απερίσκεπτα και προκλητικά ο Καργάκος.
    Δεν ισχύει πως ο Καβάφης υπέγραφε μόνο Κ.Π.Κ. Είναι πάμπολλα δημοσιευμένα ποιήματά του στον τύπο τής εποχής με σκέτη υπογραφή Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ.
    Ούτε είχε αδελφό συνονόματο Κωνσταντίνο, όπως λένε στο ιστολόγιο που παραπέμπει πιο πάνω.
    Καθώς και η υπογραφή δεν μπορεί να είναι των -πεθαμένων- αδελφών του.
    [Το 1920 πέθανε ο αδερφός του Παύλος & το 1923 πέθανε και ο αδερφός του Τζων.]
    Η εικόνα από το «Σκρίπ» αφορά στο φύλλο 26-4-1928, σελ. 2.

    Είναι γνωστό, πως το 1926 ο Καβάφης τιμήθηκε από τη δικτατορία τού Παγκάλου με το παράσημο του Φοίνικος.
    Μήπως λέει αυτό κάτι;
    Μήπως έχει καμια σχέση;
    Ιδού η αρχή μιας «άλλης» έρευνας…

    ***

    Περί διαβάσματος:
    Συμπτωματικά με τα παραπάνω αναγραφόμενα, διαβάζω το: Ιστορία των ελλήνων εβραίων, της Κ.Ε. Φλέμινγκ (καθηγήτριας της Μεσογειακής και Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Ν. Υόρκης και διευθύντριας του Κέντρου Ευρωπαϊκών και Μεσογειακών Μελετών).
    Μια εμπεριστατωμένη και τεκμηριωμένη μελέτη που αξιοποιεί και παρουσιάζει άγνωστα ως σήμερα ντοκουμέντα για τους έλληνες εβραίους, από την ίδρυση του ελληνικού κράτους ως τις μέρες μας.
    Μεταξύ των πολλών άλλων έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον ο εκτενής σχολιασμός της για την όχι τόσο σκληρή αντισημιτική στάση των ελλήνων, καθώς και τα συμπεράσματα για τη δημιουργία έντονης ελληνικής συνείδησης στον εβραϊκό πληθυσμό τής χώρας μας, που αργότερα τον διατηρήσανε και στις νέες πατρίδες τους.
    Αξιοπρόσεκτο !

  13. sarant said

    Μισιρλού, περίμενε στο ακουστικό σου ή αύριο που θα ξυπνήσεις θα δεις την απάντηση.

  14. Μισιρλού... said

    Ωραία !
    Εντωμεταξύ εγώ πηγαίνω να βρω το «Σκρίπ» 26-4-1928, σελ. 2.
    Μόνο με τα ματάκια μου θα το πιστέψω !!!

    (κι εύχομαι εσύ να βρεις κανα ξάδελφο Καβάφη…)

  15. SophiaΟικ said

    Μισιρλού, το βιβλιο το έχουμε αναφέρει πολλές φορές εδώ, παντως η κεντρική θεση της συγγραφέως, το καινούργιο που λέει, έιναι η δημιουργία ελληνικής συνέιδησης εκτός Ελλάδας. Δηλαδη λέει ότι η πρώτη εμφάνιση της ελληνικής συνείδησης ήταν στα στρατοπεδα συγκεντρώσεως, στις μεταναστευτικές κοινότητες των ΗΠΑ κλπ. Νέα στοιχέια δεν ξερω αν φέρνει στη δημοσιότητα, στη βιβλιογραφία δε μου φάνηκε τίποτα άγνωστο και μυστηριωδες, αλλα δεν είμαι ειδική στον κλαδο αυτό. Πάντως εχει ενα φοβερό εισαγωγικό κεφάλαιο για το τι είναι Έλληνας.

    Αμπραβανέλ, έχει βάλει κανενα ψαχτηρι που σου βγάζει πότε αναφέρει κανέις τη φράση «Έλληνας Εβραίος»; Αν είναι ετσι, αισθάνομαι την πρόκληση να αναφέρω τη φράση σε άσχετα ποστ, μόνο και μόνο για να σε ζαλίσω 🙂

  16. Μισιρλού... said

    Προσωπικά, δε γνωρίζω άλλο βιβλίο με τόση πληροφορία και τεκμηρίωση για το θέμα. Μπορείς να μου υποδείξεις; Θα το χαρώ!

    Περί ελληνικής συνείδησης: αρχίζει να μιλάει ήδη από το 1880, με την αναγνώριση των εβραϊκών κοινοτήτων και ειδικότερα με την προοδευτική ενσωμάτωση στην κυρίαρχη εθνική κουλτούρα των μετακινούμενων εβραϊκών ομάδων από τα βόρεια, με το ελληνοτουρικό πόλεμο 1897 κ.α.
    Και για το αντάρτικο λέει, και για πολλά άλλα…

    ΥΓ:
    Πού είναι ο διάλογος εδώ για το βιβλίο ;

  17. Μισιρλού... said

    Ωωω… τώρα πήγα να δω και το κείμενο του Γ. Χάρη «περί κατάχρησης εισαγωγικών» !

    Ξέχασε όμως, να σημειώσει πως: άλλο να γράφουμε «επίσημα» [πάρε τώρα ένα εισαγωγικό, κυρ-Χάρη….:-)] ένα άρθρο, ένα έργο και ασφαλώς τελείως άλλο πράμα είναι να κάνεις ένα σχόλιο στο διαδίκτυο -παίζοντας, χαζοχαζεύοντας, παραλληλοδιαβάζοντας- σα να μιλάς βρε αδελφέ στο φίλο σου ή να το προσπαθείς έστω.

    Ο προφορικός λόγος, έχει και εισαγωγικά και υπογραμμίσεις και θαυμαστικά!
    Για να μην πω πόσα αποσιωπητικά…

    Ο προφορικός λόγος έχει πολλή μουσική και πρέπει να την αποκτήσει -οπωσδήποτε- και ο γραπτός !!!

  18. Μαρία said

    Πού είναι ο διάλογος εδώ για το βιβλίο ;
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/11/17/corfupogrom/#comment-20919

  19. SophiaΟικ said

    Mισιρλού, για βιβλιογραφία κοίταξε τη βιβλιογραφια της Φλεμινγκ. Απο τα προσφατα αναφέρεται στο βιβλιό του Μαζάουερ, Salonica coty of ghosts το οποίο μου έχουν πει όσοι το διάβασαν ότι μεροληπτέι σε σχεση με το βιβλίο της Φλεμινγκ, και διάφορες ελληνικές πηγές, βιβλία για την κοινότητα στην Ελλάδα.

    Το εχω δανείσει και δεν μπορώ να ελεγξω, αλλά δε θυμάμαι 1880. Άλλωστε η ίδια μου είχε πει (ορίστε, τώρα μαρτυράμε και τα κοννέ μας) αυτό που έγραψα περί συνέιδησης που δημιουργηθηκε στη μεταναστευση και στα στρατόπεδα. Το βιβλίο ξεκινάει με μια παρουσίαση της ελληνικής συναγωγής της Νέας Υόρκης, που αποτελείται απο Γιαννιώτες Εβραίους που μεταναστευσαν πριν την ένωση των Ιωαννίνων με την Ελλάδα. Το ενδιαφέρον έιναι ότι στις ΗΠΑ η ταυτότητα Έλληνας ήταν γι’αυτους εξίσου σημαντική με την ταυτότητα Εβραίος (ο Αμπραβανέλ ίσως πει ότι αυτό οφείλεται στον αντισημιτισμό των Αμερικανών οι οποίοι έβλεπαν με καλο ματι τους Έλληνες, αλλά νομίζω ότι στην ίδια μοίρα ήταν όλοι οι τριτοκοσμικοί μετανάστες).
    Στα στρατόπεδα απο την άλλη λεέι ότι οι Έλληνοεβραίοι ειχαν πολύ εχθρική εως ρατσιστική υποδοχή απο τους ομοθρήσκους τους της Βόρειας Ευρώπης, που οφειλόταν εν μερει στο ότι δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα, απόδειξη ότι ο ρατσισμός και οι προκαταλήψεις των βορείων ξεπερνάνε και τις θρησκευτικές ομοιότητες και την κοινή κακοτυχία. Αναφερει μαρτυρίες αιχμαλώτων που λένε ότι όταν αρχισαν να καταλαβαίνουν τη γλώσσα διαπίστωσαν ότι οι άλλοι τους έβριζαν.
    Το βιβλίο επομένως ερευνά τη δημιουργία εθνικής συνείδησης και παράλληλα ασχολείται με την ιστορία, που έιναι απαράιτητη για την κατανόηση της εθνικής συνείδησης.

  20. Α. Γ. said

    Προς SophiaΟικ (σχόλιο αρ. 2)
    Επειδή είμαι ο αυτουργός (για να μην πώ «ο … αυτούργος») της συγκεκριμένης λεζάντας, τώρα που το βλέπω, όντως μοιάζει σαν να είχε σκαναριστεί η φωτογραφία προπολεμικά και να σώθηκε μόνο σε … .jpg!
    Φυσικά εννοούσα ότι η δύσμοιρη οικογένεια χάθηκε και όχι η φωτογραφία. Αλλά έπρεπε κάπου να είχα βάλει μία τελεία. Τζάμπα είναι, άλλωστε. Χειρότερο είναι που μέσα στη βιασύνη μου επανέλαβα την διατύπωση του συνεντευξιαζόμενου ότι οι χανιώτες εβραίοι χάθηκαν στα νερά της Μήλου «μαζί με έλληνες και ιταλούς αιχμαλώτους». Λες και οι χανιώτες εβραίοι δεν ήταν έλληνες…
    Και μου έκανε εντύπωση το «υπήρξε έλεος» που είπε ο κ. Ν. Σταυρουλάκης για τους εβραίους χανιώτες, οι οποίοι γλίτωσαν το βάσανο του Άουσβιτς, «κερδίζοντας» έναν γρήγορο θάνατο. Μου θύμισε το στίχο του Καββαδία «κάλλιο υποβρύχιο και τορπίλα».

  21. sarant said

    Καλώς ήρθατε, Α.Γ.
    Νομίζω πως ο Καββαδίας λέει «κάλλιο περισκόπιο και τορπίλα» αλλά φυσικά το νόημα είναι ίδιο. Και ανατριχιαστικό, να κερδίσεις γρήγορο θάνατο.

  22. Μάριος Μπλέτας said

    Σωστό που πληθαίνουν τα σχόλια με αφορμή την πυρπόληση της συναγωγής στα Χανιά (το πράγμα είναι καυτό και επείγον), αλλά θα άξιζε και λίγη προσοχή το σημείωμα του Μπουκάλα. Αυτή η μωροφιλοδοξία τέλος πάντων θα μας φάει. Θυμηθείτε τα Νέα Λιόσια που βαφτίστηκαν Ίλιον (με όλες τις ομηρικές συμπαραδηλώσεις…) και στο λεπτό εξαφανίστηκαν όλα τα προβλήματα και ξεπλύθηκε η δευτεράντζα από πάνω τους!

  23. Ἐγὼ πῆρα τὸ Βῆμα τῆς Κυριακῆς ποὺ ἔδινε τὴν Προτεσταντικὴ Ἠθικὴ καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Καπιταλισμοῦ. Δὲν ξέρω ἂν μεταφράστηκε ἀπὸ τὰ γερμανικὰ ἢ τὰ ἀγγλικά, ἀλλὰ εἶναι γεμᾶτο παρατονισμούς. π.χ. παντοῦ λέει διάφορα ἀντὶ διαφορά. μερικὲς φορὲς ἔτσι μπερδεύεται καὶ τὸ νόημα. π.χ. «επιλέγει» ἀντὶ «επιλεγεί». μᾶλλον δουλειὰ κάποιου αὐτόματου διορθωτοῦ θὰ εἶναι.

    καλὴ ἡ ἔρευνα τοῦ Δεσπότου στὸ ἄλλο νῆμα ἀλλὰ ἐπὶ τῆς οὐσίας τὸ 1928 νὰ πῇς καὶ κάτι ὑπὲρ τοῦ φασισμοῦ δὲν ἔχει τὴν ἴδια βαρύτητα ποὺ θὰ εἶχε σήμερα. ἐκ τῶν ὑστέρων εἶναι εὔκολο νὰ καταδικάζουμε.

  24. sarant said

    Κορνήλιε, είναι δουλειά αυτόματου διορθωτή. Θυμάμαι ότι και άλλα βιβλία που έδινε το Βήμα είχαν ένα σωρό παρατονισμούς αλλά που πάντα έδιναν αποδεκτές λέξεις.

  25. Μπουκανιέρος said

    #23
    Υπάρχει η παλιά καλή μετάφραση του Κούρτοβικ (1978).
    Για όσους δεν είναι αλλεργικοί στις εκδόσεις Κάλβος.

  26. Αὐτὴ τοῦ Κούρτοβικ δίνει τὸ Βῆμα.

  27. Abravanel said

    Φοβάμαι να [hihgjack a thread είναι η έκφραση – κανείς καμιά καλή απόδοση στα ελληνικά ;].

    Η ανάπτυξη μιας ακραίας εθνικής-ελληνικής ιδεολογίας στους ρωμανιώτες έχω την υποψία οτι περισσότερο στηρίζεται στο πλαίσια των πολιτισμικών αψιμαχιών με τους σεφαραδίτες στην Ελλάδα και τους ασκενάζι στις ΗΠΑ παρά τα – ανύπαρκτα κατ’εμέ – πλεονεκτήματα που θα είχε η υιοθέτηση της στις WASP ΗΠΑ της εποχής, (οι έλληνες δεν είχαν καλύτερη υποδοχή, θυμάμαι τον χαρακτηρισμό «μαύροι λευκοί» για αυτούς και τους ιταλούς σε ότι αφορά τις σχέσεις με τις wasp δεσποινίδες). Άλλωστε η κοινότητα των Ιωαννίνων στην ίδια την Ελλάδα υπήρξε ακραιφνώς βενιζελική μετά το 1912, ενώ πιο πριν δεν είχε ιδιαίτερες εθνικά-ελληνικές τάσεις. Σε αντίθεση οι σεφαραδίτικες κοινότητες υπήρξαν κυρίως φιλοβασιλικές και κομουνιστικές, (ενδεικτικά για την Θεσσαλονίκη μιλάμε για ένα 60% Λαϊκό Κόμμα, 35% ΚΚΕ και 5% Βενιζέλο, ενώ ο γηγενής πληθυσμός ήταν κυρίως Λαϊκό και ο Προσφυγικός ακραιφνώς βενιζελικός).

    Ενδιαφέρον έχει επίσης το πώς ο Βενιζέλος ακολούθησε μια αντισημιτική φιλοσιωνιστική πολιτική, ενώ ο θεσμικά αντισημίτης Μεταξάς υπήρξε με διαφορά ο πλεον ανοικτός στην εβραική κοινότητα.

    Αλλά ξέρετε τι είναι πιο ενδιαφέρον και συγκινητικό; Οι λαικές συνθέσεις του Ολοκαυτώματος χωρίζονται στο κομμάτι που αφορά το κομμάτι του Ολοκαυτώματος που έλαβε χώρο στην Ελλάδα, (στον Γιδά, στο Λιανοκλάδι, στον Ολυμπο κα το 1942 και 1943) και το κομμάτι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τα τραγούδια στην Ελλάδα είναι στα λαντίνο αλλά τα τραγούδια του Αουσβιτς είναι όλα στα ελληνικά – δεν ξέρω, εμένα με συγκινεί αυτή η διαπίστωση.

  28. Μπουκανιέρος said

    #23-26
    Α, αυτή του Κούρτοβικ είναι.
    Θα άλλαξαν, υποθέτω, την κάλβικη ορθογραφία.

    # passim
    Το βιβλίο της Φλέμινγκ είναι αξιόλογο, αλλά δεν προφταίνω να γράψω αναλυτικά.

  29. Abravanel said

    SophiaΟικ said:
    Αμπραβανέλ, έχει βάλει κανενα ψαχτηρι που σου βγάζει πότε αναφέρει κανέις τη φράση “Έλληνας Εβραίος”; Αν είναι ετσι, αισθάνομαι την πρόκληση να αναφέρω τη φράση σε άσχετα ποστ, μόνο και μόνο για να σε ζαλίσω 🙂

    Ξέρεις τι έχω στον GReader? Δε θέλεις να μάθεις. Btw αν θέλεις άσχετα δες εδώ πρώτα… amateur.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: