Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η μπαλαφάρα των αναπολλαπλασιασμών

Posted by sarant στο 24 Φεβρουαρίου, 2010


ή πώς μια συζήτηση στο σκακιστικό ιστολόγιο του Γάτου του Σρέντινγκερ, που είχε αρχικά ως θέμα της τα διπλωμένα πιόνια, εξελίχτηκε σε γλωσσικο-τραγουδιστική πραγματεία για τις αναδιπλασιασμένες (και βάλε) λέξεις, με τη συμμετοχή του Καλοπροαίρετου, του Παναγιώτη Κονιδάρη και του Ελισσαίου, και με τα εκ των υστέρων σχόλια και γιουτουμπάκια του υποφαινόμενου. (Γιατί μπαλαφάρα; Διότι στο ίδιο ιστολόγιο είχε πρόπερσι δημοσιευτεί σε συνέχειες η διάσημη μπαλαφάρα των τεσσάρων, από Κονιδάρη, Ελισσαίο, Καλοπροαίρετο με ψευδώνυμο και Γάτο).

Κι όμως, όλα άρχισαν αθώα.

Λουμπάγκο: κάνει ρίμα με το παλάγκο, με τον οργανίστα των Ολύμπιανς Άλκη Κακαλιάγκο, με τον παλιό πρωταθλητή Αλέξανδρο Άγγο, με τον καραγκιοζοπαίκτη Βάγγο, με τον δόκτορα Ζιβάγκο, με την αφρικανική γλώσσα σάνγκο, έγραψε και ο Αλεξάκης ένα σχετικό βιβλίο, και με το Πάγκο Πάγκο.

Βέβαια, αν έμενε ο Καλοπροαίρετος στα λήγοντα εις –άγκο το πολύ πολύ να έβρισκε και τον αγωνιστή του 1821 Ανδρέα Ράγκο (απ’ όπου βγήκε και η ξεχασμένη πια παροιμιώδης φράση Γράφε Ράγκο) αλλά και το κατάστημα (ηλεκτρικών;) που είχε πριν από καμιά εικοσαετία τη διαφήμιση Στον Ράγκο, μετράει το φράγκο!), άντε και στο πολύ καλό ποίημα του Ασημάκη Πανσέληνου για το πλημμελειοδικείο:

ένας εργάτης κάθεται στον πάγκο
από έναν σπάγκο κρέμεται ο Χριστός
κι απ’ τον Χριστό κρεμιέται δίχως σπάγκο
το καθεστώς

Αλλά όχι, ο Καλοπροαίρετος με έναυσμα το Πάγκο Πάγκο το έστριψε στις διπλές (και τριπλές και βάλε) επαναλήψεις μιας λέξης και ανοίχτηκε πεδίο δόξης λαμπρόν μεν, αχανές δε, η αναπολλαπλασιασμένη μπαλαφάρα.

Άλλες τοποθεσίες με την ίδια λέξη δύο φορές: Μπόρα Μπόρα, Σινγκ Σινγκ (οι αμερικανικές φυλακές υψίστης ασφαλείας), Μπάντεν-Μπάντεν (το μόνο που γράφεται με ενωτικό· τα άλλα όχι). Άτομα με το ίδιο όνομα δύο φορές: ο πρώην ΓΓ του ΟΗΕ Μπούτρος Μπούτρος Γκάλι, ο δολοφόνος του Κέννεντυ Σιρχάν Σιρχάν, ο αφγανός πολιτικός Αμπντάλα Αμπντάλα, ο Τζων-Τζων της Μπίμπι-Μπο, εκείνου του ελληνικού φτηνέκτυπου της Μπάρμπι (-Γιατί η Μπίμπι-Μπο διαζευγμένη είναι ακριβότερη απ΄ όλες τις Μπίμπι-Μπο; -Γιατί, εκτός από την ίδια, το σετ περιλαμβάνει το αμάξι του Τζων-Τζων, το σπίτι του Τζων-Τζων και τις πιστωτικές κάρτες του Τζων-Τζων), ο καμερουνέζος παλιός μπασκετμπωλίστας του Πανελληνίου Μπούμτζε Μπούμτζε, ο επίσης καμερουνέζος παλιός επιθετικός του Εθνικού Αστέρα Μισέ Μισέ, και βέβαια ο κονγκολέζος Λούα Λούα (ο ένας Λούα από δεξιά, ο άλλος από αριστερά, δραμαμίνες θα θέλουν ο Σαριέγκι και ο Καντέ). Τις διάφορες καρέτες καρέτες («πριν εξαφανιστώ σαν τη διπλή καρέτα», που λένε και τα Ημισκούμπρια στη «Μαγική τσατσάρα») και μονάχους μονάχους (δε μονάχιστερ και ο μοναχόντας, που λένε, πάλι τα Ημίζ, αλλού) τις προσπερνώ ως τετριμμένες. Στην εποχή μου μεσουρανούσαν στο σινεμά η Μπε-Μπε (Β.Β., Μπριζίτ Μπαρντό) και η Τσε-Τσε (όχι η υπνοφόρος μύγα, η C.C., Κλάουντια Καρντινάλε). Τον περίφημο Μιχαήλ Μιχαήλ του Μιχαήλ, ως άνθρωπος της τέχνης και του θεάματος, θα τον ξέρεις. Έχουμε ακόμα την ηρωική κενυάτικη φυλή των Μάου Μάου, το τραγούδι του Μουφλουζέλη «Λάου λάου το πηγαίνεις να ξαναγενώ εργένης», τη συμμετοχή της Ισπανίας στη (N)Eurovision «El chiki chiki» και την ελληνική διασκευή «El fiki fiki» από τους Moufa Eranous, τον Γεωργίου και το μπούρου μπούρου στην πλατεία ΚουμουΝΤούρου, τον κουφό στην «Κόρη του ιερωμένου» του Όργουελλ να τραγουδά, μονότονα και αυτιστικά, «With my willy willy, with my willy willy», και τα γούτσου-γούτσου και γκίλι-γκίλι που λέμε όταν γαργαλάμε κοιλίτσες και λαιμουδάκια. Επίσης, τα πάντα (όχι τα πάντα όλα· α ρε Αλέφαντε γίγαν, όπως λέγαμε: γεια σου Δομάζε μέγαν· το γίγας και το μέγας είναι τριτόκλιτα και έτσι κάνουν στην κλητική· άλλες κλητικές που φαντάζουν στον ανεξοικείωτο ως ορθογραφικά λάθη και/ή παρατονισμοί: ω άνερ, ω γύναι, ω πάτερ –πάτερ παντοκράτορ και υιέ μονογενές, που λέει μια προσευχή–, ω μήτερ, ω παι, ω θύγατερ, ω γέρον, ω γραυ, ω βασιλεύ, ω εισαγγελεύ, όχι το ελελεύ, είναι επιφώνημα, γενιά με το φευ, ω Αχιλλεύ, ω Οδυσσεύ, ω Ζευ, ω Άπολλον, ω Πόσειδον, ω Άρες, ω Δήμητερ –και ο δωρικός τύπος ω Δάματερ–, ω Σώκρατες –από κει βγαίνουν και οι Socrates drank the conium· ο Σπάθας ήταν ο καλύτερος ευρωπαίος κιθαρίστας στην εποχή του· από κει και ο παλιός βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής–, ω Περίκλεις, ω Θεμιστόκλεις –εξ ου και το υποκοριστικό Μιστόκλης, πρωτόκλιτο πλέον: «Πού ΄ν΄ ο Μιστόκλης ο νταής / που έκανε για δύο / και που τον έτρεμε η γης / μες στο Μεταξουργείο» –, ω Πραξίτελες, ω Δημόσθενες, ω Χαράλαμπες, ω Αγάμεμνον, ω Αριστόγειτον, ω Κλειοί, ω Σαπφοί, ω Λητοί) των ζωολογικών κήπων συχνά έχουν ονόματα όπως Πάο Πάο, Τάο Τάο και τέτοια. Μην ξεχάσουμε και την κινεζούλα WGM Xu Yuanyuan (αποφεύγω να την αποδώσω στα ελληνικά, πριν βελτιώσω τα κινεζικά μου), και το λουλούδι υλάνγκ υλάνγκ, που…

Ύστερα απ’ όλα αυτά, πώς μπορείς να προσθέσεις κάτι; Κι όμως, μπορείς, επειδή η γλώσσα και η ζωή δεν εξαντλούνται –μόνο η υπομονή και η αντοχή των αναγνωστών, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Οπότε, ας ξεκινήσω προσθήκες.

Το πιο ενδιαφέρον για μένα είναι οι εκφράσεις που έχουν αναδιπλασιασμό αλλά όπου η μονή λέξη δεν στέκεται μόνη της. Για παράδειγμα, στο «το πας λάου λάου» που ανέφερε ο Καλοπροαίρετος παραπάνω, το σκέτο «λάου» δεν στέκει (ενώ στο χέρι-χέρι, λίγο-λίγο, το πολύ-πολύ, κτλ. οι λέξεις χέρι, λίγο, πολύ, στέκουν και μόνες τους, έστω κι αν ο αναδιπλασιασμός αλλάζει τη σημασία).  Όμοιες περιπτώσεις με το λάου-λάου, είναι: φιρί-φιρί, μάνι-μάνι, τσίμα-τσίμα, που ο Μπαμπινιώτης το γράφει τσύμα-τσύμα επειδή ετυμολογείται από το κύμα. Να πω εδωπέρα ότι το λάου-λάου κανονικά σημαίνει σιγά-σιγά και λιγάκι κρυφά και ύπουλα, αλλά πολύς κόσμος το χρησιμοποιεί σαν περίπου συνώνυμο του φιρί-φιρί, όπως ο Μουφλουζέλης στο τραγούδι παραπάνω.

Συναφής περίπτωση είναι όταν ο αναδιπλασιασμός δηλώνει κάτι που γίνεται κατ’ επανάληψη, σαν τα πίτσι-πίτσι και μπούρου-μπούρου που αναφέρει ο Κλπ ή το ψου-ψου που το ξέχασε. Στα παιδικά παιχνίδια να προσθέσουμε κι εκείνη την απαίσια γριά που ερχόταν απ’ την Πόλη κι έφερνε το χάσι-χάσι, Παναγίτσα μου να χάσει (ή να το γράψω χάσει-χάσει να έχει ετυμολογική διαφάνεια;)

Κι εκεί παίρνει τη σκυτάλη ο Παναγιώτης Κονιδάρης:

Κι αφού θυμήθηκα αυτό, συνειδητοποίησα ότι δεν τα είχες πει κι όλα. Μετά ξέθαψα από την απύθμενη μνήμη μου μερικά ακόμα. Φυσικά για την παράλειψη του καν-καν είσαι ασυγχώρητος. Ξέχασες και τα Go-go girls. Επίσης το θρας γκρουπ Star-Star. Φαρμακευτικές δρόγες εκτός από το λιανγκ-λιανγκ που ανέφερες δίνει και το κάουα-κάουα. Υπάρχει και ο πολυσακχαρίτης άγαρ-άγαρ που βγαίνει από κάτι φύκια που ξεβράζει ο ατλαντικός στις ακτές της Ισλανδίας και οι πολιτισμένοι άνθρωποι το χρησιμοποιούν σαν υπόστρωμα στη μικροβιολογία, ενώ αντίθετα οι Ισλανδοί το τρώνε. Χώρα που διάλεξε κι ο Φίσερ… Στο ζωϊκό βασίλειο τώρα συναντάμε τα πουλιά κίουι-κίουι και κάρα-κάρα.

Σου διέφυγε και ο παράδεισος των διπλωμένων λέξεων (κατά το διπλωμένα πιόνια, ως εικός), δηλαδή η Πολυνησία. Στα νησιά του Πάσχα γιορτάζουν Χριστούγεννα; Δεν ξέρω, ξέρω όμως έναν θεό της μυθολογίας τους, τον Μάκε-Μάκε. Εκεί υπάρχουν και τα moai, εκείνες οι βασάλτινες γιγάντιες κεφαλές που κοιτούν τη θάλασσα. Μια από αυτές ονομάζεται Κάβα-Κάβα. Παραδόξως, δεν έχει ούτε ένα μπουκάλι κρασί. Συχνά συναντάς και κάτι δέντρα που οι ντόπιοι τα λένε χάου-χάου. Το μεγαλύτερο μυστήριο όμως είναι αυτό με τις πετρογλυφικές αναπαραστάσεις που ονομάζονται ρόνγκο-ρόνγκο. Χαρακτηριστική περίπτωση και οι γιεγιέδες, κι ακόμα πιο χαρακτηριστική τα γιο-γιο.

Λέω «τα» γιατί άλλο αυτό που παίζαμε κι άλλο αυτό που χέ…! Κλασικό αμερικάνικο όνομα και το Τζέι-Τζέι. Μάλλον πρόκειται για πρώτο ξάδελφο του Τζων-Τζων και συμπέθερο του Τζέι-Αρ, αλλά αυτόν τον τελευταίο τον έφαγαν νωρίς στη Δυναστεία και έψαχνε όλη η Ελλάδα να βρει ποιος τον σκότωσε και στο τέλος ο μπάρμπας μου ο Λευτέρης που είχε κουραστεί από τα διαφημιστικά της ΕΡΤ, ομολόγησε ότι αυτός τον καθάρισε, μπας και τελειώσει η κωλοσαπουνόπερα.

Στο χωριό μου χρησιμοποιούμε και τον ιδιωματισμό μόνε-μόνε που σημαίνει «με το παραμικρό», ενώ σε γιαπωνέζικα χωριά, όταν λένε μάκι-μάκι , δε θέλουν να σε φιλήσουν, απλά μαγειρεύουν ένα είδος σούσι. Θα μου πεις, που να το ξέρω; Μένταλιστ είμαι; Υπάρχει ωστόσο κι ένας μένταλιστ από την Κύπρο που συμμετείχε στον Γκέλερ (όχι τον Έφιμ, τον Ούρι) και τον λένε Costa Costa.

Κι αφού τα έγραψα αυτά τσάκα-τσάκα για να μην πω άρον-άρον, σκέφτηκα ότι τα διπλωμένα είναι ων ουκ έστι αριθμός και ξαφνικά βαρέθηκα. Τα τριπλωμένα έχουν πιο πολύ ενδιαφέρον, έχει δίκιο ο Ελισσσαίος. Κι αν βάλεις και τις συλλαβές στο κόλπο τότε έχει και πολύ πλάκα. Να το κάνουμε κάποια στιγμή.

-Πες πα-τά-τα, αγάπη μου, λέω στην κόρη μου.
-Τα-τά-τα!

ΥΓ. Στ’ αλήθεια το Μπεμπέ βγαίνει από τα αρχικά B.B; Κι εγώ που νόμιζα ότι της το κόλλησαν επειδή ως ζωόφιλη αγαπούσε τα αμνοερίφια…

Και μετά δίνει τη σκυταλη στον Ελισσαίο, ο οποίος είναι συντομότερος μια και αναφέρεται στις τριπλωμένες λέξεις:

Από τριπλωμένες λέξεις, πάντως μου έρχονται το TORA TORA TORA, η ταινία για την επίθεση των γιαπωνέζων στο Περλ Χάρμπορ (καθώς και το Καρβέλειο (;) Τώρα, τώρα τώρα ότι γίνει τώρα τώρα τώρα που νοιώθουμε ακόμη παιδιάάάάάάά), το Quizas Quizas Quizas (εδώ από τον Nat King Cole) γνωστό και αγγλοφώνως Perhaps Perhaps Perhaps, σε πολύ ωραία εκτέλεση από τους Cake εδώ.

Ακόμη μου έρχεται το «πάρε πάρε πάρε» των πλανόδιων πωλητών καθώς και το «έλα έλα έλα» των βοηθούντων εκτός οχήματος στο παρκάρισμα. Το τελευταίο συναντιέται και τετράκις στο γνωστό ανέκδοτο «έλα, έλα, έλα, έλα μαλάκα να δεις τί έκανες». Αντίστοιχο το «πάμε πάμε πάμε» που ακούγεται στα οχηματαγωγά πλοία. Επίσης το «πάσα πάσα πάσα που φωνάζαμε στους συμμαθητές μας όταν παίζαμε ποδόσφαιρο και θεωρούσαμε ότι είχαμε την επιφοίτηση του γκολ αρκεί να μας δίναν την μπάλα, αλλά τελικά σπανίως παίρναμε την πάσα αυτή αφού και ο συμμαθητής μας είχε αντίστοιχη επιφοίτηση και τελικώς κατηγορούσαμε αλλήλους ως ατομιστές.

Τότε τους ανακοίνωσα ότι το νήμα θα το κλέψω, δεν μπορεί, να μη μένει στ’ ανήλιαγα μπουντρούμια των σχολίων, θα το βάλω σε χωριστό άρθρο στο μαγαζί μου. Οπότε σοβαρεύεται (για χρόνο ντετέ) ο Καλοπροαίρετος:

Νάτα μας. Κάνουμε την πλάκα μας, χαλαροί και αεράτοι, γράφουμε όπως και ό,τι μας κατεβαίνει, χύμα στο κύμα (α ρε Παπανώτα άρχον! – ακόμα μία ιδιότυπη κλητική, κατά το ω γίγαν και ω μέγαν που λέγαμε παραπάνω), χωρίς αξιώσεις συγγραφής συνεκτικού κειμένου, λίθοι και πλήθη ατάκτως ερριμμένα, και τσουπ! ξεφυτρώνει ο sarant

και θέλει να τα οργανώσει σε σοβαρό άρθρο. Όχι τίποτ΄ άλλο, αλλά θα μας περάσουν και οι εκεί θαμώνες για νούμερα. (Χαμηλόφωνα, από τη γαλαρία: ναι, αυτό περίμεναν, λες και δεν σε ξέρουν.)

Τσουπ: Έχουμε και το The shoop shoop song, αρχικά με τη Μπέττυ Έβερεττ (κάτω τα χέρια από τα διπλά μου σύμφωνα!) το 1964, γνωστό και στην επανεκτέλεση της Σερ το 1990. (Την εμφάνιση της Σερ σε αυτή τη φάση των μεταμορφώσεών της είχα υπόψη μου όταν έπλαθα τον χαρακτήρα της Αριάδνης – έχουν γνώση τα μέλη του πολυπληθούς φαν κλαμπ μου. Παναγιώτη, πώς την έχεις δει τη δουλειά, θα γράψεις τη συνέχεια της Μπαλαφάρας 2; Εκεί εγώ, θα σου το θυμίζω ευκαίρως ακαίρως.) Δύο τραγούδια με διπλοδιπλό τίτλο των αρχών της δεκαετίας του ’70: Chirpy chirpy cheep cheep και Chicky chicky boom boom. Boom boom ήταν και ο τίτλος ντισκοτέκ στην Καστέλλα, είχαν γυριστεί κάμποσες σκηνές των, καλτ σήμερα, βιντεοταινιών του Σταμάτη Γαρδέλη και της Σοφίας Αλιμπέρτη κάτω από τη ντισκομπάλλα της· υπήρχε και η Athens-Athens, μετέπειτα Barbarella, στη Συγγρού. Έχουμε και το Bio Bio, ποταμός στη Χιλή, σύνορο των αραουκάνων, αλλά και κέντρο όπου εμφανιζόταν στις αρχές της καριέρας του ο Notis. Έχουμε ακόμα τον Βας Βας, το επιφώνημα απόγνωσης βάι βάι, το παλιό παιχνίδι τάκα τάκα, τα τσίκι τσίκι της ιδιοφυούς κεφαλλονίτικης βλασφημίας του Καββαδία από τη «Βάρδια», την κυρία Κλοκλό της Ζωρζ Σαρή, το «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» του Ντάριο Φο (ο πρωτότυπος τίτλος δεν είναι αναδιπλασιαστικός), το «Πετραδάκι πετραδάκι» του Μενιδιάτη, το «Ένα αστέρι πέφτει πέφτει» και το «Πάει πάει» της Μοσχολιού, το «Όπα όπα» (σ’ αγαπώ κι ας μη σου τόπα) του Σφακιανάκη –όπα όπα υπάρχει και στον δεύτερο τίτλο του τραγουδιού του Ρεπάνη (όχι αυτού που θέλει κόπο και κάθε τόπος δεν το κάνει, του Αντώνη) «Η διπρόσωπη (Στα όπα όπα σ΄ είχα)», το «Μάτια μου, μάτια μου» της Χάριτος Αλεξίου (εγώ έτσι το κλίνω, λέω και της Αλκήστιδος Πρωτοψάλτη άμα λάχει), το «Ολέ ολέ» (είσαι σαν κρεμ καραμελέ) του Φώτη Δήμα, το «Τσιν τσιν» από το Τρίο Ατενέ (και τα Cin cin girls στο Colpo grosso), το «Κάψε κάψε» του Καζαντζίδη, το «Δημήτρη μου, Δημήτρη μου» της Βουγιουκλάκη, το «Οέ οέ» των Αγάμων Θυτών, και το «Ράμπι ράμπι» της Αρβανιτάκη.

Άλλα τριπλά τραγούδια, το Quando³, σε μύριες εκτελέσεις, το Ποτέ³ με τον Πάριο και τη Δήμου, και το Τζην³ του Κηλαηδόνη.

Σταματώ, από αύριο πάλι. Μόνο κοίταξε, Νίκο, αν χρησιμοποιήσεις το χωρίο που αναφέρεται στη «Δυναστεία», να μου κρατήσεις όλα τα διπλά σύμφωνα στη Νταϊάνν Κάρρολλ (Diahann Carroll), έστω και με sic, παρακαλώ· ξέρεις δα την αδυναμία μου .

Μια και πιάσαμε τα τραγούδια, να επισημανθεί ότι το «Πάει πάει» της Μοσχολιού (και του Ζαμπέτα) έχει δωδεκαπλή την επανάληψη (μετρήστε τα)

Στον απλό αναδιπλασιασμό, να προστεθεί το παλιό τσιφτετέλι Δώστου νάνι-νάνι (ή Νάνι-νάνι του πασά μου) και με τον ίδιο αναδιπλασιασμό ο ρασουλικός στίχος «το πολύ το νάνι νάνι κάνει το παιδί χαϊβάνι». Αλλά και εκτός λαϊκού πάλκου, έχουμε τα κορίτσια που πηγαίνουν δυο-δυο του Σαββόπουλου, αλλά και δυο-δυο στη μπανιέρα του Γερμανού, και, απορώ πως το ξεχάσαν οι προλαλήσαντες, το Βιετνάμ γιε-γιε του Σαββόπουλου. Το οποίο, στο ρεφρέν, επαναλαμβάνει το «γιε» 21 φορές -μάλλον θα πρόκειται για ρεκόρ!

Να όμως και ο Κονιδάρης, που επιστρέφει μ’ ένα αναπολλαπλασιαστικό tour de force:

Νίκε, Νίκε, είσαι εδώ;

Τακ-τακ, άκουσα στην πόρτα, την ώρα που ήμουν αλλού γι’αλλού. Δώσαμε, δώσαμε! πήγα να ξεφύγω, αλλά ο Σαραντάκος ήταν πονηρός. Είχε έρθει νύκτωρ τοίχο-τοίχο. Και όχι μόνο αυτό, αλλά τί ήθελε; Άκουσον, άκουσον! Να αγοράσει στην ξεφτίλα και στο τάκα-τάκα τα ακριβά μας σχόλια! Όλα κι όλα φίλε Νίκο, αυτό είναι πέρα για πέρα άδικο! Στο κάτω κάτω της γραφής ξέρω και τον ιδρώτα που έχει χύσει γι’ αυτά ο Καλοπρό. Φευ! Πες πες όμως,μας ψιλοέπεισε. Όχι με τη μία,αλλά βήμα βήμα. Φυσικά το ξεπούλημα δεν ήταν πάνω πάνω στις προτεραιότητές μας και επειδή δεν είμαστε και χτεσινοί διαπραγματευτές (ίσα ίσα, θα έλεγα) δεν τα εκχωρήσαμε όσο όσο. Πρώτα πρώτα ζητήσαμε εγγυήσεις. Μετά την τελική συμφωνία αποφασίσαμε να βαδίσουμε χέρι-χέρι (με τον Σαραντάκο, να ξηγιώμαστε, να μην παρεξηγιώμαστε). Φωνάξαμε και τον Γάμα-Γάμα (Γενικό Γραμματέα, δεν είμαι τόσο χυδαίος,είμαι περισσότερο) να διατυπώσει τα συμβόλαια, τον οποίο μάλλον ξυπνήσαμε, αφού τον άκουσα να ορύεται «Ιλί,Ιλί!». Σιγά ρε φίλε, δεν έπαθες και μπέρι μπέρι! Τες πα, κάποια στιγμή συνήλθε και αφού έπεσαν οι υπογραφές το ρίξαμε στα τραγούδια, για να γορτάσουμε το γεγονός. Είπαμε το «Όνειρα, όνειρα, φλόγες μακρινές μου», μετά το «Θάλασσα, θάλασσα, τι μου χεις κάνει», συνεχίσαμε με το «Τρέχει, τρέχει, τρέχει το νερό» και όταν μερακλωθήκαμε για τα καλά, έπιασε ο Καλοπρό (γνωστός λάτρης της Δούκισσας, παλιάς και νέας) το «Του τα’πα, του τά’πα, του τά’πα του ανθρώπου/ ατάκα, ατάκα, ατάκα κι επιτόπου»! Το φινάλε ήταν τραγικό. Μην πάει ο νους σας στο κακό, απλά χορέψαμε όλοι μαζί το «Βάλε, βάλε, βάλε, όσο θέλεις βάλε/ το πολύ-πολύ να έχω τραγικό φινάλε»!

(Αν όμως ο Γάμα Γάμα είναι ο Γενικός Γραμματέας, να πούμε επίσης ότι άλφα-άλφα είναι η εξαιρετική ποιότης, αλλά και ο αδικαιολογήτως απών στο στρατό, κάπα-κάπα είναι το ΚΚΕ, μου-μου είναι το μετά μεσημβρίαν και ρο-ρο είναι τα φεριμπότ  -roll-on, roll-off).

Και αμείλικτος ο Καλοπροαίρετος εξαπολύει άλλον έναν ποταμό:

Πού είχαμε μείνει, στους σαράντα δράκους; 🙂

Διπλών συνέχεια: ο μεξικανός τραγουδιστής José José, η τραγουδίστρια του Mashed potatos time (1965) Dee Dee Sharp, λίγο καταχρηστικά, ο τραγουδιστής του Broken wings (1985) Mr. Mister, ο Jo-Jo που thought he was a loner του Get Back των Beatles, το μαϊμουδάκι So-So που είχα αναφέρει σε ένα σχόλιο για τον Peter Potamus, το Padam padam της Edith Piaf, ο γάλλος ήρωας κόμικς Τεντέν (Tintin), τα συζυγή «My my, hey hey» (rock and roll is here to stay) και «Hey hey, my my» (rock and roll will never die), πρώτο και τελευταίο τραγούδι του Rust never sleeps (1979) του Neil Young, το «Sugar, sugar» των Archies (1969) και η ισπανική διασκευή του «Dulce, dulce» από τη μεξικάνα Hilda Aguirre (1974), το ωκύπουν καρτούν beep beep που έκανε δύσκολη τη ζωή του κογιότ (εντάξει, ξέρω ότι προφέρεται καϊότι), το «Viens, viens» με την αγαπημένη Marie Laforêt (1973), το «Paroles, paroles» με τους Dalida και Alain Delon (1968) (στα ελληνικά, «Κουβέντες» με τη Μαρινέλλα και τον Κώστα Σπυρόπουλο), το «Donna Donna» της Joan Baez, το «Mah na mah na» του Piero Umiliani (1968), που ακουγόταν και στο Muppet Show, το «Papa oom mow mow» των Rivingtons (1962), ο χορός της Καππαδοκίας «Βάρα βάρα», το «Μίλησέ μου, μίλησέ μου» των Χατζιδάκι – Γκάτσου με τον Μπιθικώτση (ποτέ δεν το συμπάθησα αυτό το τραγούδι· η μελωδία του μου ακουγόταν σαν κουπεπέ, κουπεπέ ή σαν λάχνισμα, με του βοηθού το χέρι και του δράκου το μαχαίρι και τέτοια), ο σαμιώτης βουλευτής Θαλασσινός Θαλασσινός, ο μακαρίτης βουλευτής Φθιώτιδας Πανουργιάς Πανουργιάς, ο άγγλος συγγραφέας Jerome Jerome, το απροσδιόριστο βίζολα-βίζολα του Καραγκιόζη, το «Τάμπα τούμπα» (η γυναίκα μου ζηλεύει) του Μενιδιάτη, το «Πάπαλα, πάπαλα» (Τάθελα και τάπαθα / πήγα σπίτι να την πάρω / κι είδα μέσα τον κουμπάρο / κι αμολήσανε το σκύλο / κι έψαχνα από πού να φύγω), του Βασίλη Βασιλειάδη (εκείνου με το νιαουριστό αρμόνιο), το «Νούρι νούρι» (έχει και κάτι πολλαπλά νάι – νινινάι μέσα) του Σταύρου Ζουμπά, το «Παλαμάκια παλαμάκια» (να χτυπούν τα τακουνάκια) του Μητσάκη με τη Νίνου, το «Αχ Μουσταφά» (αχ Μουσταφά / εσύ μου άναψες φωτιά, διασκευή αραβικού –αιγυπτιακού;– τραγουδιού, Μανώλης Αγγελόπουλος· προηγήθηκε το «Ya Mustapha» με τον λιβανέζο Bob Azzam, με στίχους σε τρεις γλώσσες, αραβικά, ιταλικά και γαλλικά: Chérie je t‘aime, chérie je t‘adoro, como la salsa del pomodoro), το «Φιλί φιλί σ΄ ανάστησα» με τον Μητροπάνο (υπάρχει και σε ραμόνι: «Ψιλή βροχή στα μάτια σου»), η αφρικανική φυλή Νυάμ-Νυάμ (ονομασία με σαφείς καννιβαλιστικές νύξεις), το «shiki shiki baba, shiki shiki mama» του Γιώργου Ξανθιώτη (σωστά, αυτού με την «Τσικουλάτα»), το αλιευτικό γριγρί, ο ποταμός Yara Yara στο ομώνυμο ποίημα του Καββαδία, ο Μπιξ-Μπιξ (Σταμάτης Φασουλής) της «Λιλιπούπολης», ο Bar-Bar (Κώστας Παύλου Παναγιωτόπουλος), η χιλιάνικη ποδοσφαιρική ομάδα Colo-Colo (από το όνομα φυλάρχου των Μαπούτσε –καθ΄ ημάς αραουκάνων–, τοπικής ιθαγενούς φυλής), η «Γλύκα γλύκα» της Κέλλυς Κελεκίδου, διπλής και της ίδιας: Κελ-Κελ για τους φανς, το Qele qele της αρμένιας Sirusho από μια πρόσφατη Eurovision, η σως ταρτάρ και το μπιφτέκι ταρτάρ, το κρι-κρι (ο αίγαγρος, αλλά και η σερραίικη γαλακτοβιομηχανία), το συσκευασμένο ψωμί τοστ Κρις Κρις (καινοτομία η εμφάνισή του το 1967), και ουκ έστι τέλος.

και, ίσως για να δώσει παράδειγμα χρήσης της αγγλικής έκφρασης too much of a good thing:

Τριπλά τραγούδια: La, la, la της Massiel (συμμετοχή της Ισπανίας στη Eurovision 1968), Da da da των Trio (1982) –ή, στη διασκευή του Γιώργου Αλκαίου, «Ντα ντα ντα (Σαν τα μικρά παιδιά)» (θα σε κάνω νταντά) (2002)–, Please³ του James Brown (1956), το Gimme³ (1979) και το Money³ των ΑΒΒΑ (1976) –το ΑΒΒΑ είναι παλίνδρομο, όπως το όνομα Σάββας, η πόλη Σέρρες, ο καμποτζιανός ηγέτης Λον Νολ… άστο, άλλη φορά–, το Love³ από τη Martha [Reeves] and the Vandellas, το φρενιτώδες Hidi³ του Mickey Hawks με τους Night Raiders, το Zum³ (1967) με τη Sylvie Vartan στα γαλλικά και τις απαράμιλλες Mina και Gigliola Cinquetti στα ιταλικά, το «με το πίτσι πίτσι πίτσι, τόχεις πρήξει το κορίτσι» από το «Ο παραμυθάς» με τον Χρηστάκη, το «άιντε και ντε Χ3» των Μαμαγκάκη – Ρίτσου με τον Πουλόπουλο (διπλός κι αυτός), το 1972, το «Όι, όι, όι» (το δικόν μου όι, αξίζει έναν ανώιν, ανώιν chαι κατώιν, το δικόν μου όι) του Βιολάρη, ο κουβάνικος χορός cha-cha-chá (που συνήθως οι μη λατίνοι του τρώμε το ένα τσα), «Τάκα³ τα πεταλάκια, ντρίγκι³ τα κουδουνάκια» του Χιώτη, και το Φλαπ³, από «Τα μεγάλα στήθια» του Καρβέλα (1988), τραγούδι εντελώς α λα Τζέρρυ Λη Λιούις, μέχρι και τη «γαργάρα» του Killer μιμείται, υπάρχει και φωτογραφία των δύο τους στο οπισθόφυλλο του συγκεκριμένου δίσκου με τον εύγλωττο τίτλο «Τσούζει», και τέλος (για τώρα) το «Σε θέλω πάλι, πάλι, πάλι, κι ας μαζεύουνε με το κουτάλι» του ίδιου (του Καρβέλα, όχι του Τζέρρυ· ευθεία αναφορά στον αμερικανό πρωτοπόρο του rnr ο Γεράσιμος (Τζέρρυ) Λ. Λούης, που επινόησα για την πρώτη Μπαλαφάρα· Παναγιώτη, πώς πας, τελειώνεις τη συνέχεια της Μπαλαφάρας 2; Εκεί εγώ).

Δύσκολος στην ταξινόμηση, αξιομνημόνευτος όμως ο τρόπος που κρατάει ο Τεμπέλης το ίσο στο «Κάντονε Σταύρο, κάντονε» του Μάρκου (ο Δασκαλάκης το τραγουδά «Κάντονε Σταύρο, φτιάχτονε»), κάπως σαν: «τάχου τάχου ταχ τάχου τούχου τούχου ταχ τούχου τάχου τούχου ταχ». (Προς το τέλος ακούγονται τα παινέματα του Μπάτη: «Γεια σου Μάρκο μερακλή, γεια σου και συ Τεμπέλη με τον μπαγλαμά σου».)

Ένα πενταπλό τραγούδι: I do, I do, I do, I do, I do των ΑΒΒΑ (1975).

Μερικές παροιμίες με διπλή λέξη:

Αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι.
Αγάλι αγάλι το φιλί για νάχει νοστιμάδα.
Από έξω μπέλες μπέλες κι από μέσα κατσιβέλες.
Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς.
Η τιμή τιμή δεν έχει και χαρά σ΄ όποιον την έχει.
Πίτσι πίτσι το κοπέλλι, κάν’ την κοπελλιά και θέλει.

Μια έκφραση από την Καινή Διαθήκη: «Έστω δε ο λόγος ημών ναι ναι, ου ου». Εκκρεμεί ο σχηματισμός του πληθυντικού σε ορισμένες λέξεις της ιαπωνικής με αναδιπλασιασμό τους, και άλλα παρόμοια. Αν μπορέσω, στο μέλλον.

Παρένθεση δική μου: την τελευταία παροιμία εγώ την ξέρω «Λέγε-λέγε το κοπέλι, κάνει τη γριά να θέλει» που έχει και μέτρο. Μάλιστα, αν θυμάται κανείς παλιός, όταν το 1982 ο ισπανός Καλβο (;) Σοτέλο είχε ζητήσει από τον Αντρέα Παπανδρέου να συναινέσει για την είσοδο της Ισπανίας στο ΝΑΤΟ, το Ποντίκι είχε βάλει τίτλο «Λέγε λέγε ο Σοτέλο – είπε κι ο Αντρέας τέλω!». Όσο για τη δεύτερη, την ξέρω «Ανάρια-ανάρια το φιλί», σπάνια δηλαδή. Πάντως, υπάρχει και παροιμία με τριπλή λέξη: Και σε μένα λω-λω-λω; Την έχει ο Λουκάτος στους Παροιμιόμυθους και την χρησιμοποιεί κι ο Λουντέμης σ’ ένα από τα (μακρονησιώτικα;) μυθιστορήματά του.

Και προσθέτει ο Παναγιώτης ο Κονιδάρης έναν ανατετραπλασιασμό:

Πώς το έπαθα αυτό; Παρέλειψα να αναφέρω ότι στην προαναφερθείσα χοροεσπερίδα είχε την τιμητική του το «Ντάρι-ντάρι-ντάρι-ντάρι, στο γιαλό πετούν οι γλάροι».

Μερικά ακόμα με τριπλέτες, το έλα-έλα, έλα στην γλυκιά αγκαλιά μου –από το Έξω ντέρτια και καημοί του Καζαντζίδη που έχει κι άλλον έναν ανατριπλασιασμό, βάι βάι βάι. Ο ίδιος έχει και τρεις φορές τη Μαντουμπάλα στο φινάλε του τραγουδιού και άλλες τρεις τη Ζιγκουάλα στην αρχή του.

Σειρά του Ελισσαίου να ανεβεί στην τέταρτη διάσταση –και βάλε: Ντρίγκι Ντρίγκι Ντρίγκι Ντρίγκι Ντρίγκι (5!) μάνα μου, Ντρίγκι Ντρίγκι Ντρίγκι Ντρί (3,5)» (πρώτη φορά δια στόματος Μαρινέλας, μουσικής Στέλιου Βλαβιανού και στίχους Πυθαγόρα, Αν και νομίζω ότι η ερμηνεία Ντέμη Ρούσου τα σπάει, χρυσές σελίδες του ελληνικού τραγουδιού, πριν ακόμη αρχίσει να πουλάει δίαιτες). Το σύμπλεγμα ντρίγκι έχει βέβαια ακουστεί και αλλού όπως στο τραγούδι «Μου σπάσανε τον μπαγλαμά» (Καλδάρας-Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου-Γαβαλάς). «Ντρίγκι Ντρίγκι Ντρίγκι Ντρίγκι (4) μου ‘διωχνε τον πόνο, Ντρίγκι Ντρίγκι (2) και κυλούσε η παλιοζωή» τραγούδαγε ο τελευταίος στο ρεφραίν. Για τον ήχο του μπαγλαμα είχε κάπως διαφορετική άποψη ο Ζαμπέτας ο οποίος στο «Δεν μου καίγεται καρφάκι» τραγουδούσε «Χλάπα-χλούπα χλάπα-χλούπα (κι άλλο διπλό) παίζω εγώ τον μπαγλαμά» και συνέχιζε κλασσικά «ντρίγκι ντρίγκι ντρίγκι ντρίγκι τί τα θέλω τα λεφτά», ενώ ο Τόλης Βοσκόπουλος εξομοίωνε μπαγλαμάδες και μπουζούκια τραγουδώντας «ντρίγκι ντρίγκι (2) τα μπαγλαμαδάκι, ντρίγκι ντρίγκι (2) και τα μπουζουκάκια». Αντίθετα ο Χιώτης σε στίχους Ρούτσου ξεχωρίζουν πως «τάκα τάκα τάκα τα πεταλάκια, ντρίγκι ντρίγκι τα κουδουνάκια» και αν δεν έγινε κατανοητό το επαναλαμβάνουν αντίστροφα αμέσως μετά «ντρίγκι ντρίγκι ντρίγκι τα κουδουνάκια, τάκα τάκα τάκα τα πεταλάκια».

Και κλείνει ο Καλοπροαίρετος, επίλογος σε δύο μέρη:

Αν παίζουν και τα τύπου «Και λέγε λέγε» (Διονυσίου πατήρ, παρέμπ· α, και το Viens, viens έχει αναφερθεί· έχει διασκευαστεί στα ελληνικά ως «Ζητάς» [να ξαναγυρίσεις / ζητάς να με συναντήσεις] – όχι ο Ζητάς, κατά τα ο αλφάς, ο βητάς, ο γιωτάς που είχαμε στο στρατό, ή ο μιλφάς που λέγαμε με αφορμή την Αλέξις, ζητάς ρε παιδί μου, ζητώ – ζητάς – ζητά· το τραγούδησε τη δεκαετία του ’70 τάχαμου αισθησιακά η Μαριάννα Τόλη και το 1990 πιο δυναμικά η Ευρυδίκη), ας παίξουν και το «Yeke yeke» (κανονικά Yé ké yé ké), με τον Mory Kanté (1987), το «Και πες πες πες Χ2, ετσάκισε ο καναπές» με τον Καλατζή, το «Κάτω κάτω και πιο κάτω» με τον Μητροπάνο, το αγγλικό αντίστοιχό του «Down down, deeper and down» των Status Quo, το «Καλά, καλά» που απαντούσε ο χιονάνθρωπος στον Μητροπάνο στο κορυφαίο τραγούδι του Μουσαφίρη, η δήλωση της Έλενας Βέντη «Τον παίρνω, τον παίρνω» (στο τηλέφωνο τον παίρνω, μα δεν μου απαντάει και συνέχεια μιλάει) [σχετικό και το άσμα του πλανητάρχη Τάσου Μπουγά «Πότε τον παίρνεις, πότε τον τρως, αχ είναι λίγος ο μισθός» -μου είχαν πει ότι τον παίρνεις / την κάθε πρώτη του μηνός / και μούχε μείνει η απορία / το πόσο γρήγορα τον τρως-], το «Έλα έλα έλα» (πάρε με από πίσω) της Καρλόττας, το «Το νινί, το νινί, το νινί σέρνει καράβι» (αν δεν τόχεις καταλάβει) της Βέρας Λάμπρου, η Romance de la luna, luna του Λόρκα, με στίχους όπως El niño la mira, mira / El niño la está mirando, και Huye luna, luna, luna, το δέντρο ντίβι-ντίβι (και το βιβλίο της Ελένης Σαραντίτη «Τα δέντρα που τα λένε ντίβι-ντίβι»), και διπλές φίρμες όπως Johnson & Johnson και Faber & Faber. Επίσης, παροιμίες αποταμίευσης όπως «φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι» ή «σταλαματιά σταλαματιά γεμίζει η στάμνα η πλατιά», η προτροπή στον Γιαννάκη όταν, παίκτης ακόμα, διαμαρτυρόταν στους διαιτητές, «Κλάψε, κλάψε», η συγκινητική калинка, калинка, калинка моя, ηχοποίητα τύπου «ίου ίου» για το ασθενοφόρο και «μπίου μπίου» για το περιπολικό, το νησιώτικο «Σάλα σάλα» και το κυπριώτικο «Τα ριάλια, ριάλια, ριάλια», η διανομή πολιτικών ή διαφημιστικών φυλλαδίων πόρτα πόρτα, και οι γλουγλουκιστοί πανηγυρισμοί των βραζιλιάνων εκφωνητών ποδοσφαίρου (grito de gol): gol-gol-gol-gol… ad infinitum.

Υπάρχει ακόμα η αυτοπαθής κατηγορία, Α=Α: «Black is black», «L’ aventure, c’ est l’ aventure» του Κλωντ Λελούς, «Εγώ είμ΄ εγώ» (ευζωνάκι γοργό, αλλά: κι άλλη δεν είμαι). Στα καθ΄ ημάς, έχουμε τα αξιώματα «A pawn is a pawn» και «A piece is a piece». (Έχω συναντήσει κάπου, ίσως στον Mednis, το εμφατικό «A piece is a piece is a piece is a piece».) Σχετικό το εξής περιστατικό: στη γνωστή δήλωση του Φίσερ (1962) ότι μπορούσε να χαρίσει έναν Ίππο στην καλύτερη γυναίκα του κόσμου, και πάλι θα την κέρδιζε, ο Ταλ είχε αποφανθεί ότι «Fischer is Fischer, but a Knight is a Knight».

(Εδώ ο Καλοπρό περιέργως παρέλειψε το A rose is a rose is a rose της Γερτρούδης Στάιν, το οποίο μάλιστα στην αρχική βερσιόν ήταν τετραπλό: Rose is a rose is a rose is a rose. Ίσως δεν έχει παίξει Leisure suit Larry, όπου το είχαν παραλλάξει σε A rope is a rope is a rope).

και τέλος, πάντα από τον Καλοπροαίρετο:

Καμιά φορά η διπλή αναφορά επιθέτου έχει την έννοια υπερθετικού βαθμού, π.χ. στα αινίγματα της ομάδας «ψηλός ψηλός καλόγερος» (και κόκκαλα δεν έχει – καπνός, ή: και πίττα το κεφάλι – φτυάρι, ή: και μ΄ ένα μάτι βλέπει – βελόνα), στο νανούρισμα «ύπνε που παίρνεις τα μικρά, έλα πάρε και τούτο, μικρό μικρό σου τόδωκα, μεγάλο φέρε μού το», και σε εκφράσεις όπως «μια γάτα άσπρη άσπρη», «ένα μήλο κόκκινο κόκκινο», «κι ήταν ένα πράσινο, πράσινο φεγγάρι» (να σου μαχαιρώνει την καρδιά). Ομοίως και στα επιρρήματα, π.χ. «Σ΄ αγαπώ πολύ πολύ», «Στο κάτω κάτω της γραφής» (το έχω ακούσει και ως «Στο πέρα πέρα της γραφής»), «πάνω πάνω (πίσω πίσω, κλπ.) στο ράφι». Το χάσκα στο αίνιγμα «Όλη μέρα πάτα κιούτα και το βράδυ χάσκα χάσκα» (παπούτσι) δεν ξέρω τι μέρος του λόγου είναι, όμως το παραθέτω.

Ακόμα, το «Τέλι τέλι τέλι» (κάλπικε ντουνιά) της Χάριτος Αλεξίου (μην τα ξαναλέμε, η Χάρις – της Χάριτος· τι, η Χάρις – της Χαρούλας, η Άλκηστις – της Άλκηστης και ο Άδωνις – του Άδωνη, το αντίθετο του: τα Γιάννινα – των Ιωαννίνων δηλαδή;), και το «Τάκα τάκα, τάκα τάκα, σαν περπάταγες στη στράτα», και παρακάτω «Τσίκι τσίκι, τσίκι τσίκι, ξεφλουδίζεις το φυστίκι», και «ντίλι ντίλι, ντίλι ντίλι, άναψε κάνα καντήλι» του Νταλάρα,

Επίσης, το «Μπούλη Μπούλη, γύρνα Μπούλη» του Μπουλά, ένθα Μπούλη γυναικείο υποκοριστικό, διασκευή του Wooly booly των Sam the Sham and the Pharaohs. Το οποίον, άλλη κατηγορία ξεπηδά, τα, όχι διπλά, αλλά, ας πούμε, παρηχητικώς ομοιοκατάληκτα, ακόμα και με επινοημένη τη δεύτερη (και επόμενες, αν υπάρχουν) λέξη, π.χ. φύρδην μίγδην, τσάτρα πάτρα, κόλπα και μόλπα, ΙΚΑ, ΜΙΚΑ, ΣΥΚΑ, σούξου μούξου (μανταλάκια, και επίσης στο τραγούδι του Μουσαφίρη «μα θα πάρω τα τσαμπασίρια μου, να πάω κάπου αλλού, βαρέθηκα, βαρέθηκα, τα σούξου μούξου του», Χαρούλα Λαμπράκη rulz), τζάτζαλα μάτζαλα, itsy bitsy teenie weenie (yellow polkadot bikini, και στην απόδοση της Πωλίνας, Με ένα σούπερ τοσοδούλι μίνι διάφανο και ροζ μπικίνι). Και άλλη κατηγορία διπλών, όπου το δεύτερο υποκορίζεται, π.χ. «σπίτι μου σπιτάκι μου», «χωριό μου χωριουδάκι μου», «είπε το νερό νεράκι» (και το ψωμί ψωμάκι), «καράβι καραβάκι» (πού πας γιαλό γιαλό), «βροχή, βροχούλα» (βρέξε με, βοήθα με ν΄ αντέξω, τριγύρω τόσες ομορφιές για να τις ημερέψω, Μελίνα Τανάγρη), «Ρίτα Ριτάκι» των Κατσιμιχαίων, ή και τριπλών, όπου το δεύτερο και το τρίτο υποκορίζονται, π.χ. «Είμαι η Μαίρη, η Μαιρούλα, το Μαιράκι σου», Μαρινέλλα.

Πολύ ψωμί για αναδιπλασιαζόμενες συλλαβές ή και λέξεις υπάρχει κατά Ειρηνικό μεριά, όμως δεν έχω επί του παρόντος χρόνο να γράψω κάτι οργανωμένο. (Ισχύει το χιλιοειπωμένο: Έγραψα πολλά γιατί δεν είχα καιρό να γράψω λίγα.)

Νίκο, αν απ΄ όλο αυτό το ανεκδιήγητο –για να μην πω ανεκλάλητο και γίνω και υπερβολικός– χυμαδιό καταφέρεις να βγάλεις κάτι χρήσιμο για το άρθρο σου, και μπορέσεις και να το εντάξεις λειτουργικά σ΄ αυτό, τι να πω, σαπώ!

Αμ δεν μπόρεσα, αγαπητέ! Πήγα να το σουλουπώσω, να το καρυκεύσω, να το οργανώσω, δεν τα κατάφερα. Το σερβίρω λοιπόν χύμα στη λαδόκολλα κι όποιον πάρει ο Χάρος!

195 Σχόλια to “Η μπαλαφάρα των αναπολλαπλασιασμών”

  1. Έχω μείνει άφωνος. Είστε καταπληκτικοί!

  2. (εντάξει, έπρεπε να γράψω κι εγώ κάτι εμπνευσμένο σε διπλό, αλλά βιάζομαι!)

    … οπότε γράφω μάνι-μάνι

  3. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Ζουμερή και σπαρταριστή η μπαλαφάρα -ό,τι πρέπει για την αναγκαία συστράτευση, μαζί με τον καφέ, ενάντια σε αυτό το βροχερό πρωινό της τετάρτης…

    Επιστρέφοντας, όμως, στη «σοβαρή» λογοτεχνία, θα παρακαλούσα (οποιονδήποτε) για την δημοσίευση όλου του ποιήματος του Πανσέληνου. Είναι εύκολο;

  4. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Το βρήκα ήδη, ευχαριστώ!
    (Νομίζω ότι η καλύτερη στροφή του είναι αυτή που δημοσιεύεται εδώ).

  5. Γρήγορα γρήγορα να θυμηθώ τον τσελίστα Γιο Γιο Μα και τον φυλετικό αναδιπλασιασμό του Μότσαρτ στην όπερα Βαστιανός και Βαστιανή.

    Α, και ο Τζέι Αρ ήταν στο Ντάλλας όχι στη Δυναστεία.

  6. nearxos said

    Αναΐς Αναΐς

  7. Pygoskelis Librae said

    Το Chim Chim Cher-ee το ξεχάσατε 😦

  8. Επίσης, αλί αλί και τρισαλί.

  9. Pygoskelis Librae said

    Κι επειδή ξέχασα και το λίνκιον:

  10. Λευτέρης said

    Το ασκέρι επιστρέφει απ΄ την εκστρατεία κι απ΄ την κορφή του λόφου
    όλοι μαζί αναφωνούν θάλαττα θάλαττα.
    Και πλάκα πλάκα το φασφουντάδικο το βγάλανε τάκα τάκα μαμ.

  11. Στη Μόσχα αδερφές μου, στη Μόσχα! (πιάνεται;)

  12. Πώς μας διέφυγε το Αμέρικα Αμέρικα του Καζάν;

  13. π2 said

    Αμάν αμάν! Έμεινα ενεός. Από τον θαυμασμό μου θέλω να αναφωνήσω: Tora tora tora! Κι από την αγαλλίασή μου θα ήθελα να τραγουδήσω το γλυκύτατο βραζιλιάνικο Tum tum tum, αλλά επειδή δεν το βρίσκω τώρα περιορίζομαι στο Boom boom του παππού:

  14. Τεν Τεν!
    🙂

  15. Ένα ένα τα θυμάμαι… χώρα του Ποτέ-Ποτέ!

  16. π2 said

    Γιαβάς γιαβάς θα βρεθούν πολλά πολλά ακόμη, είμαι βέβαιος. Προς το παρόν, μπάι μπάι.

  17. Λευτέρης said

    #16 ή γκιουλέ γκιουλέ

    Και μερικά στιχάκια:

    Μύθι μύθι μύθαρος
    κι η κοιλιά σου πίθαρος
    Μύθι μύθι παραμύθι
    το κουκί και το ροβίθι.

    Μάθια μου, μάθια, μάθια μου, των αμαθιώ μου μάθια,
    τα μάθια μου δεν είδανε σαν τα δικά σου μάθια.

    Να πω, να πεις, να πει, να πω να πεις να πούμε,
    τα βάσανα πουλάκι μου όπου τα δυο τραβούμε.

    Λύρα λύρα κακομοίρα να παντρέψουμε τη χήρα…

  18. Α! κύριε, κύριε Μαλακάση,
    ποιος θα βρεθή να μας δικάση

    Α! κύριε, κύριε Μαλακάση,
    ποιος τελευταίος θα γελάση;

  19. Voulagx said

    Λέλε λέλε, μανα μ΄! Βορειοελλαδιτικο επιφωνημα
    Ντιπι ντιπι νται, ν-φορες επαναλαμβανομενο, οπου ν=δεν θυμαμαι ποσες φορες, απο λαϊκο ασμα

  20. Από παροιμίες

    «Αβκόν αβκόν τσακίζει τζ’ η πέτρα το ρα(γ)ΐζει»

    «Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει»

    «Πουρνό πουρνό εις την δουλειά τζι’ ανώρας εις το σπίτι»

  21. Immortalité said

    Προσκυνώ σας! 🙂

    Νίκο την παροιμία τη λέμε «αλάργα αλάργα το φιλί για να ‘χει νοστιμάδα»

    «Saatchi & Saatchi» Διάσημη διαφημιστική

    Το «φιλί φιλί με λυτρώνεις» της Αμαλλλλίας στο «Παρα Πέντε» http://www.youtube.com/watch?v=rtrPR7HMx9w

    Το «Δεν είμαστε Ζουλού δεν είμαστε Παπούα είμαστε η άγρια φυλή των Λιλιπούα ούα ούα ούα»

    Το «πιο χαμηλά πιο χαμηλά πιο χαμηλά» της Σαμίου, (δε γράφω τη συνέχεια μη ξεφτιλιστούμε κιόλας) http://www.youtube.com/watch?v=M0djq02bghM

    Το «και λέγε λέγε λέγε λέγε (4) ο χριστιανός μπερδέυτηκα απ’ τα πολλά σου λέγε λέγε (2)» και όλο δίς του Στράτου http://www.youtube.com/watch?v=qwgSgyaf5m4

    Αυτά προς το παρόν αλλά θα επανέλθω 🙂

  22. Immortalité said

    Νίκο εννοούσα ότι την παροιμία εμείς τη λέμε έτσι, δεν το πα για νασε διορθώσω … 🙂

    και μια και λέμε για παροιμίες πάρτε αλλη μία, «να λέμε τα σύκα, σύκα και τη σκάφη σκάφη»

  23. Immortalité said

    Και να μην ξεχάσουμε και το «φίκι – φίκι» που όλοι ξέρουμε σε τι αναφέρεται. 🙂

  24. Alfred E. Newman said

    Αγουροξυπνημένος δύο ανεκδοτολογικά και μια υπενθύμιση.

    Κυρία νεόπλουτη που άκουσε ότι γνωστοί είχαν πάει για λουτρά στο Μπάντεν Μπάντεν δήλωσε ότι εκείνη πήγε στα Μέθανα Μέθανα.

    Στην περιοχή Άγιος Νικόλαος πίσω από το Γαλλικό Ινστιτούτο (Ακαδημία το αποκαλούσαμε!) υπήρχε γύρω στο 80 τοιχογραφία: «ΠΑΣΟΚ το κόμμα του Λαού». Με αναρχίζουσα προσθήκη μταβλήθηκε σε: «ΠΑΣΟΚ το κόμμα του Λάου λάου».

    Και η υπενθύμιση: Στην Κύπρο είναι συνηθέστατο το φαινόμενο της επανάληψης σε όνομα και επώνυμο.

  25. Alfred E. Newman said

    @23
    Υποθέτω επαναληπτική ανορθόγραφη θαλασσοθεραπεία με φύκια σε σπα.

  26. Λευτέρης said

    Τελευταία ακούγεται κι ο χαιρετισμός
    «καλημέρα καλημέρα» και «χαίρετε χαίρετε» όχι όμως (ακόμη;) και
    «καλή νύχτα καλή νύχτα»

  27. Θυμήθηκα και τα παρόμοια παιχνίδια που κάνει συχνά ο Ουμπέρτο Έκο, λόγου χάρη στο Δεύτερο Ελάχιστο Ημερολόγιο με τη Σκέψη του Βραχμασοβράκα.

  28. Immortalité said

    @ 25 Αλφρεντ βλέπω ξέρεις από σπα 🙂

    Α! και το φοβερό Ska ska ska ska sou sou που ακούγαμε στα παιδικά πάρτυ μαζί με τη Ραφαέλα Καρά στο «A far l’amore comincia tu» ή αλλιώς «scoppia scoppia mi scoppia» το οποίο είναι όλο ένας διπλοτριπλοτετραπλασιασμός
    «ah ah ah a (4)
    Scoppia scoppia mi sco 2,5
    Scoppia scoppia mi scoppia il cuor…… 3 καθαρά
    Liebe liebe liebe lei 3,5
    E’ un disastro se te ne va
    Scoppia scoppia mi sco 2,5
    Scoppia scoppia mi scoppia il cuor…… 3

    καί όλο επι δύο 🙂

    http://www.youtube.com/watch?v=QOpSAcQMF1k Το σκα σκα από τα ζουζούνια. Ποιος το έλεγε αρχικά ξέρει κανείς; ποτέ δεν έμαθα….

    http://www.myvideo.ge/?video_id=254899 Η Ραφαέλα

  29. Voulagx said

    Ο Νταντούς Αιμιλίου Νταντούς εμπίπτει στις διατάξεις του συμβολαίου των τεσσάρων;

  30. akindynos said

    Νομίζω ότι σας είχα περιγράψει από χθες το πρωί καλά το παιχνίδι του Ολυμπιακού. Θα το πήγαινε λάου λάου, για να το κλέψει με τον Λούα Λούα…

  31. Οι σπανοί Ισπανοί μετράνε;

    Υπάρχει και το αγγλικό «fish fish fish fish fish» το οποίο συντακτικά είναι σωστό (ακόμη και αν προσθέσουμε περισσότερα ψαράκια).

  32. Immortalité said

    @ Δημήτρη τί θα πει “fish fish fish fish fish” ;

  33. Όποιος μου βρει την ελληνική λέξη για το hangover θα τον παραδεχτώ…

  34. nickel said

    Οι ικανότητες ανάκλησης που έχετε επιδείξει με έχουν αφήσει άφωνο. Να ψελλίσω μια γαλλίδα Μιου-Μιου (Miou-Miou), να θυμίσω, αν πάτε προς τα ‘κεί, το «τάτσι-μίτσι-κότσι» και να αποχωρήσω για να ηρεμήσω.

  35. argosholos said

    Άσχετο, αλλά προέχει η επικαιρότητα: ο οικοδεσπότης νομίζω έχει, σαν ειδικός, την υποχρέωση να μεταφράσει το CRISIS PAY THE PLUTOCRACY, ώστε να καταρρεύσουν οι διεθνείς χρηματαγορές και να επωφεληθούμε…

  36. Να μην ξεχάσουμε τον κύριο Douglas Adams που παρατήρησε ότι το World Wide Web είναι το μόνο πράγμα του οποίου η συντόμευση παίρνει τρεις φορές παραπάνω να την πεις απ’ όσο το κανονικό.

    Στο δικό μας, ντε, το www, το γουγουγού, ή βεβεβέ, αναφερόταν. Που άμα το δεις καλά, από τριπλό γίνεται εξαπλό: 3x2xU = 6U…

    Όλη η ποικιλία, εδώ.

  37. Νέος Τιπούκειτος said

    Συγγνώμη για το ξενερουά, αλλά μου’ρθε το σαιξπηρικό κατακέφαλα (Much Ado about Nothing, Act II, Sc. 3)

    Then sigh not so, but let them go,
    And be you blithe and bonny,
    Converting all your sounds of woe
    Into Hey nonny, nonny.

    @33: Πλάνητα, πώς σου φαίνεται η εωλοκρασία; Ή η κραιπάλη; Διάλεξε ένα (τουλάχιστον) και παραδέξου με, σε παρακαλώ, γιατί πρέπει κι εγώ να πάρω λίγο τα πάνω μου.

  38. Νέος Τιπούκειτος said

    @31, 32: Εεεε, αυτό θα πει μήπως «τα ψαρόψαρα ψαρεύουν ψαρόψαρα»; Αλλά τότε πώς γίνεται να προσθέσεις κι άλλα ψαράκια;

  39. Alfred E. Newman said

    Do fish fish fish fish fish fish fish?

    So my colleague and I have come at odds about syntax.

    He insists that the sentence «fish fish fish fish fish fish fish» is syntactically correct, while I’m pretty sure that he needs a participle or a demonstrative in there to make it work.

    (A quick map of the argument)

    Fish (direct object) fish (subject) fish (verb) fish (verb) fish (direct object) fish (subject) fish (verb).

    …in other words, the fish that fish take sport in fishing also take sport in catching fish that the aforementioned fish take sport in catching.

    However, I’m pretty sure that it should be written «fish that fish fish fish fish-fished fish» (or something like that.)

  40. Alfred E. Newman said

    Και από το άσμα Sally that Girl το ρεφρέν:
    That-that-that-that-that girl
    That-that-that-that-that-that-that girl
    That-that-that-that-that-that-that-that-that-that-that-that-that-that girl (Sally)
    That-that-that-that-that-that-that girl
    That-that-that-that-that-that girl
    That-that-that-that-that-that-that-that-that-that-that-that girl-that-that girl (Sally)
    That-that girl-that girl-that girl-that girl [Sally] (Sally) [Sally]
    That-that-that-that-that-that girl
    That-that-that-that-that-that girl
    That-that-that-that-that girl (Sally)
    That-that-that-that-that girl (Sally)
    That-that-that-that-that girl
    That-that-that-that-that girl

  41. Immortalité said

    @ 37 Mon cher Tipou μη ζητάς συγγνώμη, ο καθένας με τις αναφορές του 🙂

    Για το εωλοκρασία θα έδινα ντουζ πουάν αν δεν ήταν πολύ περιοριστικό. Δεν την παθαίνεις μόνο από κρασί. Για άρχισε τις βότκες να σου πω πως θα ξημερώσεις…

    Η κραιπάλη πάλι, είναι αναγκαία αλλά όχι και ικανή συνθήκη του αποτελεσματος. Χωρίς κραιπάλη δεν έχει hangover αλλά αν είσαι γερό ποτήρι, κραιπαλιάζεις ασύστολα και δεν έχεις και hangover.

    «Εεεε, αυτό θα πει μήπως «τα ψαρόψαρα ψαρεύουν ψαρόψαρα»» 🙂 🙂 🙂

  42. Immortalité said

    @ 40 Καλά αυτό τα σαρώνει όλα…

  43. Νέος Τιπούκειτος said

    Très chère et excellente Immortalité, αυτό με τις βότκες και τις ασύστολες κραιπάλες με βάζει σε σκέψεις. Μήπως πρέπει να προσέξεις τις παρέες σου; Καλό κορίτσι, με γαλλικά, πιάνο και εωλοκραιπάλες δε γίνεται, γίνεται; 🙂 🙂

  44. Yo Yo Ma (αναφέρεται και σε επεισόδιο του Seinfeld, μαζί με τον Μπούτρος-Μπούτρος…)
    Ylang-ylang
    Mahi mahi

  45. Νέος Τιπούκειτος said

    @43: Προσοχή, εωλοκραιπάλες, με έψιλον.

  46. Alfred E. Newman said

    Όπως έχει επισημανθεί το χειρότερο δεν είναι να ξυπνάς με hangover αλλά τύφλα.

    Τώρα όσον αφορά τη βότκα οι συνέπειες είναι ηπιότερες από τα σκουρόχρωμα ποτά. Λένε ότι αυτό οφείλεται στα χρώματα ή την καραμέλα ή τα ιζήματα από τα βαρέλια των σκουρόχρωμων ποτών.

    Κάποτε έπινα ένα μπουκάλι βότκα παρασκευής του Νίκι Γιάκοβλεφ στην καθισιά μου χωρις μεταποτοσυνέπειες.

  47. Ηλεφούφουτος said

    Πλάκα πλάκα Τοκ Πίσιν και γλώσσες Ειρηνικού το κάναμε εδώ!

    Αυτό πιάνει;

  48. Νέος Τιπούκειτος said

    @46: Νίκι Γιάκοβλεφ!!! Πού τον θυμήθηκες; Αλφρέδε αγαπητέ, κρύβε λόγια, γιατί φαίνονται τα χρόνια σου! 🙂 🙂 🙂

  49. Sky said

    Τάκατάκατάκατακατάκα τα
    τάκατακατάκατακατάκα τα
    τάκατακατάκατακατάκα τα

    η καρδιά μου πως χτυπά

    Εγράφη εις το «τάκα τάκα»

    «» :δηλώνει την αφιέρωση εις τον Τιπούκειτον

  50. Πάληουρας said

    Κούτσα-κούτσα, και κρατώντας τον ρυθμό μ’ ένα ταμ-ταμ, να συνεισφέρω κι εγώ με τους επικούς στίχους «Πλάτσα πλάτσα πλούτσα, μ’ έχεις κάνει λούτσα» και «πλούτσα πλούτσα πλάτσα, έπαθα χλαπάτσα«. Εδώ το βίντεοκλιπ (συμμετέχει κι ο Μπίγαλης).

    Α πα πα πα, που μου έλεγε κι η γιαγιά μου, δηλαδή η γυναίκα του μπαμπά της μαμάς μου, όταν ήμουν νινί (ακόμα).

  51. Sky said

    Μη βιαστείτε να απαντήσετε πως υπάρχει ήδη το τάκα τάκα γιατί εδώ πρόκειται για 5,5 Χ 3 φορές επανάληψη του «τάκα» και όχι μόνο δύο

    «τάκα»: Τιπούκειτε μαζί σου!

  52. Immortalité said

    @ 43 Mon cher Tipou κακώς ανησυχείς τη βότκα την ανέφερα χάριν παραδείγματος. Και να ήθελα, ποιος κάνει παρέα ένα καλό κορίτσι με γαλλικά και χωρίς (υπογραμμισμένο) πιάνο; όλοι τα κακά κορίτσια προτιμάτε… 🙂

    το ε στις εωλοκραιπάλες το πιάσα με την πρώτη 🙂

    @46 Αλφρεντ, προς επίρρωση των ισχυρισμών σου σχετικά με τη βότκα, βουαλά: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=122680

    Αλλα έχω μια απορία: για να ξυπνά κανείς τύφλα, πως έχει κοιμηθεί άραγε;

    Η βότκα που αναφέρεις να υποθέσω ήταν ιδιωτικής παραγωγής;

    και τέλος: Ορίστε η λέξη σου Πλάνητα! τη βρήκε ο Αλφρεντ: Μεταποτοσυνέπειες. Θα μπορούσε και μεταπιωματοσυνέπειες… «Ξύπνησα με μια μεταπιωματοσυνέπεια άλλο πράγμα! Όρκο κάνων πως δεν θα ξαναματαπιώ» 🙂

  53. Immortalité said

    το «ν» από το κάνων μπορείτε να το αφαιρέσετε άνετα χωρίς καμία συνέπεια.

    Μπορείτε να μου πείτε Αλφρέδε και Τιπούκειτε ποιος ήταν ο Νίκι Γιάκοβλεφ; Χωρίς υπομειδιάματα παρακαλώ!

  54. Sky said

    Και μόλις μου κατέβηκε συνειρμικά το έτερο σουξέ μεγιεμελέ μεγιεμελέ (ξέρετε του ΦίλιππΑ Νικολάου)

  55. Alfred E. Newman said

    Αγαπητέ Τιπούκειται κρύψω δεν κρύψω τα χρόνια είναι εδώ.
    Δυστυχώς δεν υπάρχει όμως πια η βότκα του Γιάκοβλεφ αφού η εταιρεία που την αγόρασε η Βότρυς έκλεισε εδώ και πολλά χρόνια. Ευτυχώς δε που δεν υπάρχει το Πέτρογκραντ με τα πιροσκί γιατί θα είχα συνειδησιακό πρόβλημα μια εδώ και πολλά χρόνια είμαι πλέον ακρεοφάγος.

  56. Immortalité said

    Προς άπαντες τους παρευρισκομένους: Μπορείτε να μου εξηγήσετε πως γράφετε με βαρυτυπωμένους χαρακτήρες;

  57. Μπουκανιέρος said

    …Όμως οι Μάου Μάου δεν ήταν φυλή.
    (Τόχω ξανακούσει, αλλά παρακαλώ να μην το ξανακούσω. Αρκετές «φυλές» σκάρωσαν οι αποικιοκράτες, ας μη φτιάχνουμε κι άλλη μία εκ των υστέρων. Ούτε άγριοι ήτανε, αλλ’ αυτό είναι άλλη ιστορία.)

    Τις σφαίρες ντουμ-ντουμ τις είπατε;

  58. Voulagx said

    Απ’ το ζωϊκο βασιλειο:
    προβατο > μπεε μπεε (αρχαιοελληνιστι: βη βη)
    γατα: νιαου νιαου (εξ ου το ρημα νιαουριζω)
    σκυλος: γαβ γαβ (εξ ου το γαβγιζω)
    ατινα δεικνυουσιν την πρωτογενεια της ελληνικης γλωσσης

  59. περαστικός said

    Ένα κουίζ με τραγούδια με επαναλαμβανόμενες λέξεις στον τίτλο:

    http://www.funtrivia.com/flashquiz/index.cfm?qid=314496

    Ο πρωταθλητής όμως είναι το Around The World των Daft Punk, επαναλαμβάνουν το «Around The World» 144 φορές:

  60. Alfred E. Newman said

    Immortalité
    Σχολή Αρχαιολογίας μάθημα μουσικοφαγοποτικό.
    Ο Νίκι Γιάκοβλεφ (http://www.musipedia.gr/wiki/Γιάκοβλεφ_Νίκυ) εμιγκρές από τη Ρωσία εκτός από πολύ καλός μουσικός είχε και το σνακ μπαρ-ζαχαροπλαστείο Πέτρογκραντ στην οδό Σταδίου μεταξύ Πεσμαζόγλου και Κλαυθμώνος. Εκεί υπήρχε και πιάνο όπου συχνά καθόταν τα βράδια προς τέρψιν των θαμώνων. Ήταν παντρεμένος με τη Μαίρη Λω η οποία ζει ακόμα.
    Στο μαγαζί υπήρχαν ρώσικες σπεσιαλιτέ όπως μπλίνι και πιροσκί και ιδιοπαρασκευής βότκα με οικογενειακή συνταγή. Η βότκα ήταν σε ανώνυμα μπουκάλια τα οποία φυσικά ήσαν πάντα στο ψυγείο.
    Κάποια στιγμή όταν αναγκάστηκε να κλείσει το Πέτρογκραντ πούλησε τη συσνταγή της βότκας στην εταιρεία Βότρυς η οποία την κυκλοφόρησε αρκετά χρόνια ως «Πέτρογκραντ».
    Μπορείς να επιλέξεις αντικειμένο για το επόμενο μάθημα.

  61. Alfred E. Newman said

    Ιmmortalité
    ¨Όρκο κάνων πως δεν θα ξαναματαπιώ”

    Γιατί θες να διορθώσεις το ‘κάνων’; Είναι τόσο χαρακτηριστικά Μποστικό.

  62. Μαρία said

    Πω πω, χαμός. Πού να βγάλουμε άκρη! Βουλάγξ, το ω λελελε ω λελελέλε μάνα μου, δε το βρίσκω και βάζω αυτό με το οποίο προσπαθούσε να με ταΐσει η γιαγιά μου.

  63. Μαρία said

    Α και πριν απ’ την εισβολή των αγγλικών λέγαμε και λέμε ξυπνάω με κεφάλι.

  64. Νέος Τιπούκειτος said

    @56: Ιμμορταλιτέ, επιλέγεις τη λέξη, τις λέξεις ή τα γράμματα που θέλεις να «εμφανιστούν» (αφιερωμένο στον Sky) με «σκούρους» (idem) χαρακτήρες. Πριν από το προς «μαύρισμα» (βλ. ανωτ.) στοιχείο γράφεις b μέσα σε οξυγώνιες (πσσσσ) αγκύλες (). Μετά από το προς «μαύρισμα» (ditto) στοιχείο γράφεις /b, πάλι μέσα σε αγκύλες (). Σε λα σεμπλισιτέ περσονιφιέ.

    Υ.Γ. Εμένα μ’ αρέσουνε τα κορίτσια για σπίτι. Άμα μάθεις και πιάνο, we’re in business. 🙂 🙂 🙂

    @60: Αλφρέδε, σαπώ για το μάθημα μουσικοφαγοποτικής αρχαιολογίας!

  65. Νέος Τιπούκειτος said

    @64: Φτου γμτ, μώφαγε τς αγκύλες το γουόπρες.

  66. Jimakos said

    Η Sza Sza Gabor….
    O Χότα-Χότα ( Juan Jose Borrelli)
    Ο Eric Djemba-Djemba ,που ένα φεγγάρι έπαιξε στην Μάντσεστερ (Γιουν.)
    Ο Kazim Kazim ,της Φενέρ.

    Το παλιό αγαπημένο του Στέλιου (με ωραία εκτέλεση κι απο Χαρούλα Αλεξίου) »βήμα βήμα, δάκρυ δάκρυ (θα με βρείς σε κάποιαν άκρη…)» – Πάρε τα χνάρια μου, ορίτζιναλ τίτλος.

    Το »κι ύστερα κι ύστερα…» της Μαρινέλας.
    Το »Χάντρα Χάντρα» του Ρόκκου.

  67. Alfred E. Newman said

    @62
    ¨βάζω αυτό με το οποίο προσπαθούσε να με ταΐσει η γιαγιά μου.¨

    Και κατόπιν τούτου όπως λέμε στις παλαιογραφικές μελέτες: post quam 1950.

  68. Μισιρλού... said

    Κύριε, κύριε !!!
    Να πω κι εγώ λίγα τσάκα-τσάκα;

    Δεν ξέρω αν καταγράφηκαν όλα αυτά, γιατί το παραπάνω σεντόνι το διάβασα κλεφτά-κλεφτά… και μάνι-μάνι.
    Εεεε, κι αν έχουν καταγραφεί μερικά απ’ τον δικό μου -ενδεικτικό- κατάλογο, τι να κάνουμε;
    (Πινακωτή-πινακωτή, από τ’ άλλο μου τ’ αυτί…)

    ***

    Στο τραγούδι δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις διπλασιασμού λέξεων. Και όχι απλά λίγες, είναι πάμπολλες :

    Γιαλό-γιαλό πηγαίναμε κι όλο για σένα λέγαμε…
    Σου ‘χει λάχει, σου ‘χει λάχει να σε κυνηγάν οι βλάχοι…
    Είσαι πόντος έξτρα-έξτρα…
    Μωρή ντουντού, μωρή ντουντού, εσύ μου σήκωσες το νου…
    Πλάτσα-πλούτσα, πλάτσα-πλούτσα, κάνεις μπλουμ και βγαίνεις λούτσα…
    Έλα-έλα, έλα-έλα, έλα-έλα γλυκιά μου περιστέρα…
    Έλα-έλα, έλα-έλα, όμορφή μου κατσιβέλα…
    Σιγά-σιγά φίλε μου τ’ αμάξι…
    Πω πω πω, Μαρία, τι έξοχη κυρία…
    Μάκια-μάκια, μάκια-μάκια στα χεράκια στα λαιμάκια…
    Όπα-όπα-όπα, σ’ αγαπώ και στο ‘πα…
    Κι από λίγο-λίγο-λίγο γίνεται πολύ…
    Συννεφιές, συννεφιές, όταν δε σε βλέπω έχω ακεφιές…
    Συννέφιασε-συννέφιασε, ο ουρανός συννέφιασε…
    Γιαλελέλι, γιαλελέλι χόρεψέ μου τσιφτετέλι…
    Κάν’ τονε Σταύρο κάν’ τονε, βάλ’ του φωτιά και κάφτονε…
    Μολόγα τα-μολόγα τα τα φράγκα μοιρολόγα τα…
    Xειλάκι πετροκέρασο και μάγουλο βερίκοκο, Pίκο, ρίκο, ρίκοκο, ρίκοκο, ρίκοκο…
    Σταλιά-σταλιά κι αχόρταγα τα πίνω τα φιλιά σου…
    Έρχομαι-έρχομαι, μην κοιμηθείς ακόμα…
    Στο ψου-ψου το συζητήσαν, κο-κο-κο κι αποφασίσαν… (από Το κοκοράκι)
    άντε και το :
    Χράπα-χρούπα το ξυράφι, μη βρεθεί η μικρή στο ράφι…

    ΥΓ:
    Μα πώς ξεχάστηκε το : ταχτέρ-ταχτέρ ;
    (απ’ τα τραγούδια τής νιότης τού πατρός Σαραντάκου 😉
    🙂

    Νίκε, Νίκε είσαι εδώ; (κατά το λύκε, λύκε)
    Μοναδική η μαρτυρία-καταγραφή [Με τη χρυσή της νιότης πανοπλία-Αναμνήσεις από την ΕΠΟΝ]) από τον πατέρα σου!
    Βάλτον να λέει και γράφει συνεχώς…

  69. Μισιρλού... said

    @ 46, 60
    Αλφ !!!
    Πήγαινες κι εσύ στο «Πέτρογραδ»;
    Και ξεροστάλιαζες για τη Μαίρη Λω;!
    Ή μήπως για τη σερβιτόρα τους τη Μαρούσκα;
    😆

    Μη μου πεις πως, δεν χλαπάκιαζες και το εξαίρετο-μοναδικό-συγκλονιστικό γαλακτομπούρεκο, αλλά το ‘ριχνες μόνο στις βότκες…

  70. #64 Άμα επιλέξει, και μετά πάει να βάλει μικρότερο-μπι-μεγαλύτερο, θα χάσει ό,τι που έχει επιλέξει.

    Τώρα άμα θες, να γράψεις το > ή το <, τότε θα γράψεις -χωρίς κενά- > ή, <, αντίστοιχα. Για να το θυμάσαι greater than, less than…

    http://www.w3schools.com/html/html_entities.asp

  71. #64 Άμα επιλέξει, και μετά πάει να βάλει μικρότερο-μπι-μεγαλύτερο, θα χάσει ό,τι που έχει επιλέξει.

    Τώρα άμα θες, να γράψεις το > ή το <, τότε θα γράψεις –χωρίς κενά, εγώ τα βάζω επίτηδες- & gt; ή, & lt;, αντίστοιχα. Για να το θυμάσαι greater than, less than…

    http://www.w3schools.com/html/html_entities.asp

  72. Μισιρλού... said

    Κύριοι, κύριοι τεχνολογούντες,
    ποιός είναι παρακαλώ ο κώδικας για να εμφανίζονται τα βιντεάκια από το Υouτιούμπι;

  73. #65:
    Αγκύλες: [ ]
    Άγκιστρα: { }
    μικρότερο, μεγαλύτερο: < >

    Ελύτης πιάνει; «οϊ οϊ, μάνα μου»

  74. #72
    http://lmgtfy.com/?q=youtube+in+wordpress+comments

  75. Αγγελος said

    Μ’άλλα λόγια, γιατί φοβούμαι πως η Αθανασία (56) δεν θα κατάλαβε τις εξηγήσεις μας:
    Για να γράψεις μαύρα στοιχεία
    πληκτρολογείς >b<μαύρα>/b< στοιχεία.

  76. Voulagx said

    «Λουμπάγκο: κάνει ρίμα με το παλάγκο,με τον οργανίστα των Ολύμπιανς Άλκη Κακαλιάγκο, με τον παλιό πρωταθλητή Αλέξανδρο Άγγο, με τον καραγκιοζοπαίκτη Βάγγο, με τον δόκτορα Ζιβάγκο, με την αφρικανική γλώσσα σάνγκο, έγραψε και ο Αλεξάκης ένα σχετικό βιβλίο, και με το Πάγκο Πάγκο.» και με τον Γιάγκο!

  77. Αγγελος said

    Διάβολε, λάθος! Συγνώμη!
    Για να γράψεις μαύρα στοιχεία
    πληκτρολογείς «<b>μαύρα</b>» στοιχεία.

  78. Voulagx said

    #75 >b/b

  79. Voulagx said

    «ξανά,ξανά,ξανά,ξανά«

  80. Voulagx said

    OK Αγγελε,επιασε

  81. Alfred E. Newman said

    @69
    Μισιρλού (ξεμπροστιάστρα),
    Τα πρώτα χρόνια φυσικά τα γλυκά. Αλλά τα ύστερα -και με βελτιωμένα οικονομικά- η παραγγελία μου ήταν «μια βότκα και ένα πιροσκί» το οποίο ισοδυναμούσε -μεσημεριάτικα- με ένα μπουκάλι βότκα και ένα πιάτο με πιροσκί.
    Σχετικά υπάρχει και μια ιστορία στο παρελθόν μου η οποία δεν είναι για εδώ!

  82. Μισιρλού... said

    Η Μαίρη Λω (Μαρία Μαντωνανάκη) :

    &
    Μικρό βιογραφικό

    ΜΑΙΡΗ ΛΩ – ΜΗΝ ΤΟΝ ΡΩΤΑΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

    [πέτυχε άρα;]

  83. Μισιρλού... said

    Φτου, την ασχετοσύνη μου !!!
    Γκρρρρρ…

  84. Μισιρλού... said

    @81

    Σχετικά υπάρχει και μια ιστορία στο παρελθόν μου η οποία δεν είναι για εδώ!

    Ωωωω! Γράφτην με ψευδώνυμο, για να μην καρφωθείς (πχ. Πέτρογραδ, χεχεχεχε) και στείλτην για δημοσίευση στο Νικοκύρη…

    Αφιερωμένο > ΡΟΥΜΙ ΚΑΙ ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ – Μαίρη Λω
    [σαν πιεις ρούμι, κόκα-κολάαααα….]
    (http://www.youtube.com/watch?v=zPTI9JmYm2Y)

    Δεν κατάλαβα γμτ%^$%#… πώς γίνεται, δεν κατάλαβα!

  85. Νέος Τιπούκειτος said

    @84: Μισιρλού, σε βρεμάν πα κομπλικέ. Δεξιά από το γιουτουμπάκι υπάρχει ένα μικρό πλαίσιο που λέει subscribe, URL, Embed. Εσύ δεν έχεις παρά να αντιγράψεις τον κώδικα Embed και να τον κοπυπαστώσεις στο σχόλιό σου.

    (Ουφ, είπα και κάτι σωστό, και δεν θα μου την πέσει ο Στάζυμπος!)

  86. Μισιρλού... said

    Προσκυνώ Τιπού !

    Συνάδοντας με το ποστ, να λοιπόν, το ΤΣΑ-ΤΣΑ-ΤΣΑ του Γιώργου Μουζάκη με το Τρίο Μπελκάντο :

  87. #85 🙄 Κάνεις όλη αυτή τη μανούρα για ένα γιουτιουμπάκι;

  88. Μαρία said

    Τιπού, μέχρι κι εγώ θα σου την πέσω που τυραννάς τη γυναίκα.
    Στάζυ, πώς πετυχαίνουμε να βάλουμε απλώς το λινκ χωρίς να εμφανίζεται το βιντεάκι;

  89. Μισιρλού... said

    Χαχαχααααα Μαρία! Τέλεια ερώτηση !!!

    Τιπού, μην ασχολείσαι… Μας πήρανε στο ψιλό-ψιλό γαζί !

  90. Επίχαρμος said

    Dee Dee Bridgewater ακούει κανείς;

    Απορία αναγνώστου: Που είναι ο Κορνήλιος; Δεν βρήκε διπλοδασυνόμενες ή τριπλοψιλούμενες λέξεις;

  91. Νέος Τιπούκειτος said

    @87, 88: Τι βαράτε, ρε παιδιά; Αφού την έκανε τη δουλειά της η γυναίκα.

  92. Ή πιο απλά, στο λινκ του βίντεο, μετά το «http» προσθέτεις το «v», httpv

    httpv://www.youtube.com/watch?v=g8huXkSaL7o

    Σχετικό το βίντεο με το θέμα 🙂

  93. Γκρρρ, γιατί δεν το δέχεται τώρα;

  94. Μισιρλού... said

    Δος μου να πιω κι άλλο λίγο κι άλλο λίγο
    ξημερώνει και θα φύγω…

    Άκης Πάνου, βεβαίως-βεβαίως.

    Εδώ με τη Μαίρη Μαράντη :

    httpv://www.youtube.com/watch?v=rv87yeT8Lbg

  95. Alfred E. Newman said

    Και αφού σήμερα παραδίδονται μαθήματα οπτικής βελτίωσης μηνυμάτων…
    Μπαίνω στη σειρά για να ρωτήσω πώς μπορώ να (κοπι)παστώσω μια εικόνα που ταιριάζει στο θέμα που συζητάμε πριν αυτό μεταβληθεί σε ανάθεμα;

  96. Μισιρλού... said

    @92 Just Another λάθος ! Γκρρρρρρρ…

    (ας ακούσω μόνο τον σοφό Τιπού) :

  97. Μισιρλού... said

    @95
    Αλφ, αυτό προσπάθησα στην απάντησή μου @82, για να βάλω μια φωτο της πεντάμορφης (Μαίρης Λω), αλλά τζίφος…

  98. Voulagx said

    #90 Ναι, πολυ καλη φωνη, με προλαβες!!

  99. Voulagx said

    @90 http://www.youtube.com/watch?v=i7W6QDdei7U

  100. #95 Δεν γίνεται

    #88 Μαρία, μόνο υποθέσεις μπορώ να κάνω. Μια λογική απάντηση είναι να μην επιτρέπεται ένθεση (embedding) ενός κλιπ από τον κάτοχό του στο youtube. Όμως στο συγκεκριμένο της Μισιρλούς, και το δοκίμασα και για διπλοσίγουρα. Άλλη λογική εξήγηση δεν βρίσκω· να τολμήσω να μαντέψω ότι ίσως φταίει που έχει άλλα δυο λινκ στο ίδιο σχόλιο;

    Για την ομήγυρη, η Μισιρλού επιχειρεί σωστά -υποθέτω- αυτό που λέει ο ίδιος ο ματτ:

    The URL is all you’ll need to include a YouTube video or PollDaddy poll. To try it out copy and paste the permalink for a video or a poll on PollDaddy Answers and put it on its own line in a comment, like enter enter http://answers.polldaddy.com/poll/1598108/ enter enter.

    τσαμπούκ τσαμπούκ είπαμε;

  101. Όμως στο συγκεκριμένο της Μισιρλούς επιτρέπεται, και το δοκίμασα και για διπλοσίγουρα.

  102. Μισιρλού... said

    Ευχαριστούμε για τις υποδείξεις και τα πριβέ μαθήματα !
    Ώρα για στράτα-στράτα (και δουλειά-δουλειά) 😆

    Καλησπερίζω σας και αποχαιρετώ σας, με Νίκο Γκάτσο και Μίκη Θεοδωράκη :

    ΣΤΡΑΤΑ ΤΗ ΣΤΡΑΤΑ (με την Γλυκερία)

    ΥΓ:
    Οι βιντεοναρτήσεις μου γίνονται μόνο με τον κώδικα Τιπού.
    Οτιδήποτε άλλο κι αν επιχείρησα δεν…δεν..δεν !!!

    [Ααααα… θυμήθηκα τώρα το άσμα : Βεμ βεμ βεμ (του Πωλ Μενεστρέλ) με το Τρίο Κιτάρα !]

  103. Voulagx said

    To money, money,money (Λιζα Μινελι) και το Que je t’ aime (Τζονυ Χολιντέι)

  104. Voulagx said

    #80 Μαρια το πετυχα στο #99 κοπυπαστωνοντας το URL που ειναι πανω δεξια στο γιουτουμπ

  105. Μαρία said

    Στάζυ, δε με εννόησες. Ήθελα να πετύχω αυτό που έκανε ο Βουλάγξ στο 99 ακολουθώντας οδηγία Ιάγου.

    Το τσαμπούκ δεν έπεσε στην αντίληψή μου. Το ντιριντάχτα ντιριντιντάχτα το είπαμε;
    Το λο λο λο του χότζα το είπαμε απ’ όπου κι η παροιμιακή φράση banamι lo lo lo ισοδύναμη με το «σε τα μας!»;

  106. Alfred E. Newman said

  107. SophiaΟικ said

    έμεινα εκθαμβη από τον χέιμμαρο του Καλοπροαίρετου, ομολογώ ότι δεν γνωρίζω τι σημαίνειη λέξη μπαλαφάρα, είχα μια συμμαθήτρια Μπαλαφα, υποθέτω άμα ήταν εύσωμη έτσι θα την λέγανε, αλλα ηταν πολύ αδύνατη.
    Αλλα γιατί αφήσατε έξω την Κοκό Σανέλ και κάθε Κική, Ζωζώ, Λιλή, Μιμη, Γωγώ, Λουλου, Νινή (Ζαχά, η στιχουργός), Σάσα, Φωφώ και τη μαντάμ Σουσού;

  108. Voulagx said

    Πως μας ξεφυγε; Το λουμπαγκο δεν κανει ριμα με το Jugo; ή δεν πιανεται;

  109. SophiaΟικ said

    Κι από άντρες, τον Μίμη, τον Πίπη, τον Τοτό του ανεκδοτου και μερικούς άλλους (τον Ριρή, και τη Ριρή).

  110. Alfred E. Newman said

    Tο προηγούμενο και ετούτο είναι πειράματα. Για να δγιούμε.

  111. Alfred E. Newman said

    Πανωλεθρίαμβος. Συγγνώμη.

  112. #108 jago εννοείς;

  113. ααα #88 πολύ απλό· παραβιάζεις κάτι απ’ όσα λέει ο ματτ. π.χ. δεν βάζεις μόνο του το λινκ σε δική του γραμμή…

  114. Voulagx said

    #112 Ναι, ρε Σταζυ, Jago. thanx!

  115. Immortalité said

    μαύρα

    Mon cher Tipou, λες να τα κατάφερα;

    Σι σα σε λα σεμπλισιτέ περσονιφιέ, τι να πουν και λε(ς) σχόζ(ε)ς σέμπλε(ς)

    Αγγελε και Σταζυμπε μερσι μποκού 🙂

    Μεσιέ Αλφρέδ, ευχαριστώ πολύ για το μάθημα και θα επανέλθω με νέο θέμα. Όσο για το «κάνων» τώρα που το ξαναματαβλέπω δίκιο έχετε αλλά εκείνη τη στιγμή με έπιασε το διορθωτικό μου κουσούρι και δεν είδα την Μποστική του πλευρά.

    @ Μαρία, Το «ξύπνησα με κεφάλι» έτσι σκέτο δεν το χρησιμοποιούσαμε και πολύ νομίζω. Τουλάχιστον στην παρέα μου. Ούτε όμως και το hungover τόσο όσο το «ξύπνησα μ’ένα κεφάλι χάλια». Αντιθέτως χρησιμοιποιούσαμε το «κάνω κεφάλι» για τη φάση που το αλκοολ είχε κάνει αισθητή την παρουσία του αλλά με ευχάριστο τρόπο.

    ΥΓ @ Τιπού 64, αυτό το πιάνο μου χει χαλάσει όλες τις τύχες! 🙂

  116. για την τσούκου τσούκου μπάλα του ΠΑΟ στη Ευρώπη δεν θα γράψει ο ειδικός;

  117. Immortalité said

    Καλά πώς γίναν όλα μαύρα;

    Εγώ δυο λέξεις μάρκαρα…

    Οντως ο Κορνήλιος λείπει…

  118. #117 Στο δεξί b μετά το «κατάφερα», ξέχασες να βάλεις την κάθετο πριν το γράμμα.

  119. aerosol said

    Οι παλιότεροι θυμούνται το τραγούδι «Τσίκα τσίκα μπουμ, ολέ, ολέ» -νά’ταν άραγε κι αυτό της Κάρμεν Μιράντα, όπως το «Chica Chica Boom Chic»;
    Όλοι, πάντως έχουμε ακούσει το Tico Tico σε κάποια από τις άπειρες εκτελέσεις του.

    Στα χιουμοριστικά τραγούσια του Λογοθέτη (σκιτσογράφου Λογό) υπήρχε το «Λούλα, Λούλα, πού είσαι Λούλα».

  120. Λευτέρης said

    #117
    Δες τον κώδικά σου και θα καταλάβεις:
    Mon cher Tipou, λες να τα κατάφερα;

  121. Λευτέρης said

    Λάθος το show.
    Για Firefox
    Πάνω πάνω βρές Προβολή και μετά επιλέγεις Κώδικα σελίδας
    Για ΙΕ
    View και μετά Source

  122. aerosol said

    Επίσης:
    Όλοι ξέρουν τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια (μα και οι σκύλοι εις διπλούν γαβγίζουν!).

  123. sarant said

    Επίτηδες δεν συμμετέχω άλλο στη μπαλαφάρα για να σας αφήσω ανεπηρέαστους -αλλά θα σχολιάσω ένα τις Μαρίας, που λέει για τον Χότζα και το λο-λο-λο -της ξέφυγε το

    «Πάντως, υπάρχει και παροιμία με τριπλή λέξη: Και σε μένα λω-λω-λω; Την έχει ο Λουκάτος στους Παροιμιόμυθους και την χρησιμοποιεί κι ο Λουντέμης σ’ ένα από τα (μακρονησιώτικα;) μυθιστορήματά του.»

    Αλλά πες μας, Μαρία, τη δική σου εκδοχή. Είναι τούρκικα;

  124. Immortalité said

    @118, 120 Το περίεργο θα ήταν να μην ξέχναγα την κάθετο! 🙂

    Ντάξει λεζ αμφάν(ς) Το εμπέδωσα νομίζω!

  125. Μαρία said

    σε μένα λω-λω-λω; στα τούρκικα
    Λέγεται όταν κάποιος κάνει το χαζό, οτι δε καταλαβαίνει. Δε θυμάμαι τις λεπτομέρειες της ιστορίας που διηγόταν η γιαγιά μου. Ο χότζας πάντως για να αποφύγει κάτι δυσάρεστο έκανε οτι δεν καταλάβαινε λέγοντας λολολο κι όταν στη συνέχεια πήγε να εφαρμόσει το ίδιο κόλπο σε δικούς του ανθρώπους, του είπαν τη φράση που έμεινε παροιμιώδης.
    Οι δικοί μου παρόλο που δεν ήξεραν τούρκικα διηγούνταν την ιστορία στα ελληνικά αλλά το επιμύθιο πάντα στα τούρκικα, συχνά παραφθαρμένα. Η ίδια φράση ακουγόταν και στον πληθυντικό bizemi(bizbize άλλωστε λέμε το entre nous) lololo και σε μας..

  126. stellap said

    Νομίζω ότι πουθενά δεν αναφέρθηκε το πίρι-πίρι ή πέρι-πέρι ή πέλι-πέλι που είναι η ονομασία καυτερής πιπεριάς που χρησιμοποιείται στη μαγειρική.
    Και από τη διάλεκτο του κάμπου το τσκςς,τσκςς (=έι φίλε).

  127. Μαρία said

    Το απαγορευμένο πια εντομοκτόνο ντι ντι τι που το λέγαμε ντιντιντί το είπαμε;

    >τη διάλεκτο του κάμπου Ποιου κάμπου;

  128. Immortalité said

    @ του κάμπου μα ποιου κάμπου; του κάμπου με τις κάμπιες 🙂
    Εντάξει το παραδέχομαι έχω διάθεση να γράφω χαζομάρες (εδώ μπαίνει το ανθρωπάκι που κοκκινίζει το οποίο φυσικά δεν ξέρω να το βάλω…

  129. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΥΣΣΑΣ said

    Με φόβο μερικά να έχουν αναφρεθεί πιο πάνω και να μου διαφύγανε (έχουμε και μια ηλικία, τέλος πάντων):

    Πεπές (παλιός ποδοσφαιριστής)
    Πολυχρόνης Πολυχρονίδης (βουλευτής της ΕΚ από Χανιά, νομίζω πρόλαβε να ξαναβγεί και με το ΠΑΣΟΚ το ΄77 )
    Ρερές (ο καφετζής στην Πλάκα που πέθανε π΄ροπερσι και το καφενείο έκλεισε)
    Αντώνης Αντωνίου (σκηνοθέτης)
    Ηλίας Ηλιού (πολιτικός)
    Μιχαήλ Μιχαήλ του Μιχαήλ (ηθοποιός του βωβού)
    Θαλασσινός Θαλασσινός (βουλευτής Σάμου της ΝΔ)
    Τσαμπίκος Τσαμπίκος (ξέρω δυο τέτοιος, Ροδίτες φυσικά)
    Γκαλίπ Γκαλίπ (βουλευτής της ΝΔ από Θράκη)
    Σοφοκλής Σοφοκλέους, Ανδρέας Ανδρέου κλπ κλπ Κύπριοι αδελφοί μας
    και η περίφημη γαστριμαργική σπεσιαλιτέ κρεμ αλά κρεμ (για όποιον διάβαζε Αστερίξ).

    Αναδιπλασιασμοί όπως κακά, γκάγκα, βαβά, κικιρίκου, μπουμπού, Μισισίπι, γκέγκε.

    Το τραγουδάκει «Λέει – λέει- λέει» εις τριπλούν.

    Καρκίνοι όπως Σάββας, αλλά, άλλα, όλο, κοκ, καθώς και ο [αλλαχού αναφερθείς ιστολογικώς εις διαμάχην ΓΒ- ΓΒ (άλλο ζευγάρι αυτό!) – Κουνάδη] πανταχού κακός Σόρος (μόνο καρκίνος θα μπορούσε να είναι ο ουτιδανός ανθέλλην χαμαλαράκος παλιοεβραίος σβαμπ τοιύτος και αυτός).

    Ελπίζω να επανέλθω, αγαπητέ Νίκο και αγαπητοί φίλοι.

    Δημήτρης (σχεδόν τριπλός με τα πολλά η) Φύσσας
    συλλέτκης υλικού αυτόματης γραφής για μελλοντικά σουρρεαλιστικά πονήματα

  130. #128 💡 http://lmgtfy.com/?q=wordpress.com+smilies

  131. Στο συρτάρι σεντούκι με τα εκατοντάδες άχρηστα πράγματα, που κάποτε πρέπει ν ανοίξω -και για ψηφιοποίηση (για ψηφιακοποίηση; -digitization or digitalization, που αναρωτιούνται και στο νησί) υπάρχει απόκομμα λογαριασμού ΔΕΗ με οφειλέτη τον κ. Ντουράν Ντουράν. Πάσα ομοιότης με βρετανικά ποπ συγκροτήματα είναι συμπτωματική.

  132. Voulagx said

    Ερωτηση κρισεως: Στο τραγουδι Hey Jude των Μπητλς ποσες φορες επαναλαμβανει ο Μακ Καρτνεϊ το «να»;
    Οπα, θυμηθηκα και το «νανανα νανανα χεϊ χεϊ χεϊ γκουντ μπαϊ» (Κινκς?)
    Και μια αναπολλαπλασιαστικη προτροπη φιλαθλων προς ποδοσφαιριστη: πεεεσε, πεεεσε,…(συνεχιζεται)
    ποτε και γιατι δε θυμαμαι

  133. sarant said

    Για το λω-λω-λω, ο μύθος υπάρχει σε πολλές παραλλαγές και πολλές γλώσσες. Ένας τσοπάνης δικαζόταν για αγροζημίες. Του λέει ο δικηγόρος να κάνει τον χαζό και να απαντάει λω-λω-λω σε ό,τι τον ρωτήσει ο δικαστής. Έτσι έγινε και τελικά τον απαλλάξανε. Όταν ο δικηγόρος ζήτησε την αμοιβή του, ο τσοπάνης του είπε λω-λω-λω, οπότε ο δικηγόρος είπε την παροιμιακή φράση.

  134. Μαρία said

    Στη δικιά μου παραλλαγή αν υπήρχε κατής(καδής δηλαδή), θα το θυμόμουν. Η ουσία είναι οτι η χρήση της φράσης είναι η ίδια. Το λο, πρέπει να το γράφω με ω; 🙂

    Βουλάξγ, το να η Τζόπλιν στο μι εντ Μπόμπυ Μαγκί το λέει 19 φορές.

  135. γύρω γύρω και βήμα βήμα, σαν να λείπουν ακόμη…

  136. Λευτέρης said

    Μερικά ακόμη:
    …παρόντες ήταν και οι κύριοι κύριοι
    … και οι πλαγιές της Πίνδου αντιλαλούσαν αέρα αέρα
    …κι ενώ ο δάσκαλος τούδεινε συμβουλές αυτουνού ο νους ήτανε αλλού γι΄ αλλού.
    είπα ξείπα την παρόλα μου τη χέζω.
    ελέν με λεν σε λεν… και όποιος δεν κατάλαβε: Je m’ appelle Helene.
    …ή παπάς παπάς, ή ζευγάς ζευγάς.
    μία-μία:Τ΄ όνειρο του φαντάρου, μία μέσα μία έξω.
    Λάρσα Λάρσα σε είδα και λαχτάρσα.
    …μια βδομάδα την έχω στο πίτσι πίτσι αλλ΄ αυτή τίποτα.
    τζίγκι τζίγκι ισοδύναμο βέβαια με φίκι φίκι.

  137. #133 αὐτὸ τὸ ἀνέκδοτο μοῦ τὸ εἶπε ἕνας παπᾶς στὸ Ἅγιον Ὅρος.

    καὶ βέβαια ὁ πρωταγωνιστὴς τοῦ ἀγαπημένου μου μυθιστορήματος, ὁ Humbert Humbert.

  138. Σπυρί σπυρί μεγαλώνουν οι μέρες από του Αγιοσπυρίδωνα και μετά. Από μπλα μπλα άλλο τίποτα, σήμερα.

  139. stellap said

    Ο κάμπος, όπως λέμε θεσσαλικός κάμπος.
    Γκουγκλίστε το Λεξικό του Κάμπου και θα μάθετε πολλά.

  140. stellap said

    Φραγκούλης Φραγκούλης, ηθοποιός του περασμένου αιώνα.

  141. Immortalité said

    @ 130 Μερσί Στάζυμπε 8)

    @ 137 Βρε, βρε, βρέ… ο Κορνήλιος!

  142. Immortalité said

    @ 137 «καὶ βέβαια ὁ πρωταγωνιστὴς τοῦ ἀγαπημένου μου μυθιστορήματος, ὁ Humbert Humbert.»

    Κορνήλιε με εντυπωσιάζεις :p

  143. Immortalité said

    (το πι έπρεπε να είναι Πι για να βγει 😛 )

  144. Μαρία said

    130
    Αυτά τα ξέρ’ ι Τπούκτους κι ι ξάδερφους του Τζιμ’

  145. Voulagx said

    (δοκιμη) Τα παιδια παιζει:mrgreen:

  146. Voulagx said

    😛

  147. Μαρία said

    :mrgreen:

  148. #142 τί νόμιζες ὅτι εἴμαστε; ἄντε ἄντε;

  149. #146 άσε κενό πριν

  150. Immortalité said

    @ 147 :-):-):-)

    (παρακαλώ να εκληφθεί ως τριπλά επαναλαμβανόμενο χαμογελάκι )

  151. Immortalité said

    καλά είμαι παντελώς ανεπίδεκτη :8 :8 :8

  152. Immortalité said

    (να μη μιλήσει κανείς! 👿 👿 👿 )

  153. Voulagx said

    Τα παιδία παίζει :mrgreen:

  154. Voulagx said

    Ολέ, ολέ!! Επιασε!! Θενκιου, Σταζυ :mrgreen: 😛

  155. Alfred E. Newman said

    137 και 142
    Im-mor-ta -li-té το té κολλάει στον ουρανίσκο.

  156. @143
    Όπως «πι πι το παπί»;

  157. Με αφορμή ένα ωραίο άρθρο του Βήματος για τη συνάντηση Καβάφη – Δημήτρη Μητρόπουλου, η εφημερίδα δίνει ένα pdf μιας σελίδας του 1932. Διαβάστε τι λέει σε ένα αρθράκι με τίτλο «οι αντιδραστικοί της νεοτουρκικής γλώσσης»
    http://assets.tovima.gr/files/21-10-1932.pdf

  158. Voulagx said

    «Οι σκηνες μακρια μα οι καρδιες κοντα» (παροιμια των Τουαρεγκ)
    Αποσυρομαι στη σκηνη μου και στα ονειρα μου και σας αφιερωνω το: http://www.youtube.com/watch?v=17SpgmurSok

  159. Immortalité said

    @ 155 🙂

  160. Μαρία said

    157, το πρώτο πεντέφι δίπλα στην επιτυχία Μητρόπουλου έχει τη δίκη για τον … «καημένε Αθανασόπουλε, τι σού ‘μελλε να πάθεις»

  161. Immortalité said

    Λοιπόν λοιπόν παιδιά βρήκα τη μετάφραση του hangover ! «Είμαι χτεσινός!» 🙂

    Οχι βέβαια με την έννοια που χρησιμοποιούμε στο «δεν είμαι και χτεσινός» με την άλλη 🙂

    ΥΓ. Στην τοπική διάλεκτο λέμε «είμαι χτεσινοβράδυνος» 😛

  162. Immortalité said

    @ 156 Ακριβώς! και συνεχίζουμε: μια πάπια μα ποια πάπια, μια πάπια με παπιά που παρεμπιπτόντως κάνει και την πάπια 🙂

  163. Μισιρλού... said

    @ 157
    Βρε Just… πώς και σου ξέφυγε;
    Είσαι μέσα στη θεματολογία τού ποστ!

    Λίγο πιο πάνω στη δεξιά στήλη :

    Γιό-Γιό
    Εις το πρατήριον της Παπαστρατείου σχολής παιχνιδίων,
    πλατεία Κολοκοτρώνη 5, πωλούνται Γιό-Γιό αρίστης κατασκευής
    προς 15 δραχμάς έκαστον.

    Να θυμηθούμε και το «αδέσποτο» παραδοσιακό τραγούδι :

    Μου ‘πες νάρθω βράδυ-βράδυ, μόλις πέσει το σκοτάδι
    Κι ήρθα νύχτα τοίχο-τοίχο, δε μπορώ να σε πετύχω…
    Έρχομαι τη μάντρα-μάντρα και σε βρίσκω μ’ άλλον άντρα
    Έρχομαι το φράχτη-φράχτη, βάσανα που ‘χει η αγάπη !!!

    Άντε… καληνύχτες, με μπαρμπα-Μιχάλη Γενίτσαρη :
    Θα ‘ρθω νύχτα τοίχο-τοίχο
    και για σύνθημα θα βήχω…

  164. Βρείτε δεν βρείτε άλλες εκφράσεις, είδατε όλοι πως υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι ικανοί να μας εξουθενώσουν με καταιγισμό αναφορών και συνειρμών και υποσημειώσεων. Χαίρομαι που υπάρχουν!
    Περπατώντας άκρη άκρη σε απόκρημνες γλωσσικές περιοχές, σε αχαρτογράφητα γλωσσικά σύνορα, μας προσκαλούν σε φιλολογικό παιγνίδι. Κι εμείς θέλουμε δεν θέλουμε παίζουμε.
    Κι αν, λέω αν δεν είμαι σε θέση να τους μιμηθώ με επιτυχία, είμαι σε θέση να τους εκτιμήσω και να τους πω μπράβο και πάλι μπράβο!

    Δυο προσθήκες…
    «Γκλαν γκλαν τα σήμαντρα της εκκλησίας, γκλαν γκλαν οι αντίλαλοι της ερημίας αποκρινόντανε φριχτά φριχτά» από τον «Λάμπρο», του Διονύσιου Σολωμού
    «Κλάψε, κλάψε να ξεθυμάνεις μες τη φτωχή μου την αγκαλιά. Κι αν έτυχε να με πικράνεις, τα ‘χω ξεχάσει τα παλιά και σ’ έχω συγχωρήσει πια», τραγουδάκι ελπιδοφόρο του Κώστα Βίρβου.

  165. #163 Μισιρλού, ΛΟΛ!!!

  166. Μισιρλού... said

    @160… Μαρία, πού λέει καλέ για τον Αθανασόπουλο, τη Φούλα και την Κάστρου; (το έγκλημα έγινε 4 Γενάρη 1931).

    Στραβώθηκα τελείως;
    (μόνο Κορνήλιο» είδα)
    😆

  167. #157 Μαρία, τώρα κατάλαβα ποιον Αθανασόπουλο εννοεί!

  168. Μισιρλού
    http://eglima.blogspot.com/2006/09/blog-post_18.html

  169. Μαρία said

    Μισιρλού, θα ανοίξεις το πεντέφι στη σελίδα του Βήματος.

  170. Θυμήθηκα ότι και στα κόμιξ υπάρχει η φράση μούμπλε μούμπλε που λέγανε διάφοροι χαρακτήρες όταν σιγομουρμουρούσαν κάτι σκεφτόμενοι. Προφανώς προέρχεται από το αγγλικό mumble mumble. Ήθελα να’ ξερα ποιος είχε την φαεινή ιδέα να το μεταφράσει έτσι.

  171. Μισιρλού... said

    169
    Μαρία !!! Eπιτέλους κατάλαβα τι ‘ναι τούτο το… «πεντέφι» και είδα φως.
    😆

    ΑΣΧΕΤΟ (αλλά πονεμένο) ΘΕΜΑ :

    Με αυτά που είδα, με προβληματίζει κάτι πολύ.
    Το ψηφιοποιημένο Ελεύθερο Βήμα, αν θυμάμαι καλά, δεν είναι στις εφημερίδες της Εθνικής Βιβλιοθήκης (και τώρα δε μπορώ να το τσεκάρω κιόλας, γιατί τους έχει πέσει -λέει- ο σέρβερ).
    Πιθανολογώ πως πρέπει να είναι από το δικό τους αρχείο.

    Όμως :
    Τα διαγραμμισμένα με κίτρινο χρώμα, δείχνουν πολλή καλή αναζήτηση-εύρεση και κυρίως παράλληλη αναζήτηση με πολλές λέξεις!

    Αχχχ… γιατί να μη γίνεται αυτό και σε όλα τα ψηφιοποιημένα αρχεία εφημερίδων; Ή κάτι δεν ξέρω;

  172. Μαρία said

    Μισιρλού, πρέπει να γραφτείς συνδρομήτρια για να δεις φως.
    http://www.tovima.gr/default.asp?pid=58&la=1

  173. ΣοφίαΟικ said

    Μισιλού, αν κοιτάζεις τα αρχεία ονλάιν, σε Φάιρφοξ π.χ. κάνεις αναζητη λέξων και στις βγάζει κιτρινες σε κάθε εμφάνισή τους

  174. Ξεχάσαμε τα Τζιτζίκια:
    «…ζει
    και ζει
    και ζει
    και ζει
    και ζει
    και ζει
    και ζει
    ο βασιλιάς ο ήλιος
    ζει»

  175. Αυτά παθαίνει κανείς άμα παστώνει κοπίδια από το μπλογκ του Γάτου, γίνεται το δικό του παιδική χαρά. Και μιας και πέρναγα και είδα φως στην παιδική χαρά, ας μπω λέω να παίξω. Παρατήρησα βέβαια ότι αρκετά διπλωμένα επαναλαμβάνονται. Λογικό, που να τα διαβάσει κανείς όλα. Με τον κίνδυνο λοιπόν να διπλώσω κι εγώ σχόλιο καταγράφω μερικά φρέσκα. Το μπλα-μπλα το είπαμε, το μπίρι-μπίρι όμως; Θυμήθηκα και το πάλαι ποτέ μπασκετικό σύνθημα «Ω!Μπέρι, Μπέρι!». Δεν ήταν θέμα αβιταμίνωσης, έτσι τον έλεγαν τον έγχρωμο του Ολυμπιακού. Κούτσα-κούτσα, υποθέτω θα πήγαμε, τσουγκρίσαμε όμως;Τσιν-τσιν! Οι Σαλονικιοί νομίζω πως χρησιμοποιούν το λάχα λάχα για να δηλώσουν το τρεχαλητό. Εμείς οι νησιώτες πάλι μιλάμε για το τρέχα τρέχα. Τρέξε Λόλα, τρέξε, σα να λέμε. Παροιμιώδες στο χωριουδάκι μου και το «Γέλια-γέλια, κλάψα-κλάψα», για όποιον βιάζεται να χαρεί. Έτσι κι εγώ βιάστηκα να χαρώ όταν θυμήθηκα τη σατιρική ομιλία του Χάρρυ Κλυνν, ως Α.Παπανδρέου :»Θα-θα-θα-θα-θα-θα! Θα-θα-θα.Θα-θα (…)Θα-θα-θα! [επευφημίες]». Δυστυχώς το γιουτούμπι δε με βοήθησε να την ανασύρω, ας κάνει κάποιος το καλό να ψάξει τις παλιές του κασέτες (!)
    Τα άσματα βέβαια είναι ανεξάντλητα. Για να βγει το μέτρο γίνονται παπάδες. Ελάχιστη συνεισφορά, κάτι, που συνδέεται περισσότερο με το υπερκείμενο παρά με τούτο το ποστ: «Όλη η Ελλάδα ατέλειωτη παράγκα, παράγκα, παράγκα, παράγκα…». Τώρα βέβαια θα ξεπροβάλει κανένας Καλοπροαίρετος να μου κάνει «doobeedoobeedoo!» να με σκιάξει, αλλά εγώ, σα γνήσιος απόγονος του Περικλέους, θα επιμείνω στον λαμπρού κλέους ελληνικό στίχο. Συγκεκριμένα αυτόν που περιγράφει και το τι έγινε εδώ μέσα: «Ω!Ντίρλαντά,ντιρλάνταντά/Ντάρλα,ντιρλάνταντά/Ω!Ντίρλαντά και τέζα όλοι/Ντάρλα ντιρλάνταντά/Και πώς θα πάρουμε την Πόλη;»

  176. sarant said

    Μιχάλη, ναι, τα τζιτζίκια!

    Παναγιώτη, το λάχα-λάχα νομίζω πως σημαίνει κυρίως το άρον-άρον τρεχαλητό, αλλά θα μας το βεβαιώσουν οι μπαγιάτηδες. 🙂

    Μισιρλού, ναι, ο ΔΟΛ έχει πολύ καλύτερο ψαχτήρι από της Εθνικής. Η Β. της Βουλής έχει πολλά σώματα του Βήματος αλλά δεν έχει ψαχτήρι.

  177. Λευτέρης said

    Γνωστό τοις πάσι βέβαια πως η αγγουρίδα μελώνει αγάλια αγάλια.
    Όμως και στον Ερωτόκριτο
    Αγάλια αγάλια σίμωσε κι΄ ήρθεν εκείν΄ η ώρα,
    να γεννηθή κλερονομιά, ν΄ αναγαλλιάσ΄ η χώρα. (50)
    …………………………………………..
    αγάλια αγάλια σ΄ ερωτιά και πόθον εκινάτο,
    πείραξιν είχε λογισμού κι΄ ουδέ ‘τρω΄ ουδέ κοιμάτο. (94)

  178. Μάριος Μπλέτας said

    Από περιγραφή κτήματος σε νοταριακή πράξη (16ος αι.): [το σύνορο] «ανεβαίνει τον δόμον δόμον» [μέχρι το επόμενο ορόσημο]

  179. Και ολίγη από σουρεαλισμό:

    «Λουδοβίκος ο πρώτος,
    Λουδοβίκος ο δεύτερος,
    Λουδοβίκος ο τρίτος,
    Λουδοβίκος ο τέταρτος,
    Λουδοβίκος ο πέμπτος,
    Λουδοβίκος ο έκτος,
    Λουδοβίκος ο έβδομος,
    Λουδοβίκος ο όγδοος,
    Λουδοβίκος ο ένατος,
    Λουδοβίκος ο δέκατος,
    Λουδοβίκος ο ενδέκατος,
    Λουδοβίκος ο δωδέκατος,
    Λουδοβίκος ο δέκατος τρίτος,
    Λουδοβίκος ο δέκατος τέταρτος.
    Μα τι σόι βασιλιάδες ήταν αυτοί
    που δεν μπορούσαν να μετρήσουν
    μέχρι το δεκαπέντε;»
    Ζακ Πρεβέρ

  180. Alfred E. Newman said

    @179
    Βέβαια και η ιστορία και ο Πρεβέρ γνώριζαν ότι οι Λουδοβίκοι ήσαν 18 και οι τελευταίοι στίχοι του ποιήματος είναι:

    Louis XVIII
    et plus personne plus rien…
    Qu’est-ce que c’est que ces gens-là
    qui ne sont pas foutus
    de compter jusqu’à vingt?

  181. Πολύ σωστή η διόρθωση.
    Το κομμένο που παρουσίασα ήταν από τους 2ους Μουσικούς Αγώνες της Κέρκυρας το 82, αν θυμάμαι καλά, και συντομεύθηκε μουσική αδεία.

  182. Alexis said

    «Έριξα τα ζάρια μου κι έφερα έξι πέντε/και τους μπάτσους στη γωνιά τους πάει πέντε πέντε» (παλιό ρεμπέτικο)
    Το ταμ ταμ εκτός από το γνωστό αφρικανικό τύμπανο ήταν και μάρκα αναψυκτικού της δεκαετίας του ’70.
    Στο γνωστό τραγούδι του Ζαμπέτα το ταμ ταμ γίνεται τριπλό για να βγει το μέτρο: ‘Χτυπάει ο αράπης, ο σκύλος, ο μαύρος, ο ταμ ταμ ταμ’.
    Το τάκα τάκα, πάλι, εκτός από τη γνωστή του σημασία (=γρήγορα, αμέσως) υπήρξε και παιδικό παιχνίδι στις αρχές των 70ς. Αποτελούνταν από έναν κρίκο από τον οποίο ήταν δεμένα δύο κομάτια σπάγγο με δύο βαριές πλαστικές μπάλες στα άκρα (σαν αυτές που χρησιμοποιούνται στα ‘ποδοσφαιράκια’). Ο χειριστής του περνούσε τον κρίκο στο μεσαίο δάχτυλο και κουνώντας το χέρι πάνω κάτω έκανε τα μπαλάκια να χτυπούν μεταξύ τους κάνοντας τρομερό θόρυβο. Έγινε πραγματική μανία σε μικρούς και μεγάλους για ένα διάστημα, και χάθηκε ξαφνικά. Κατά μία εκδοχή το απαγόρεψε η χούντα γιατί γινόταν φοβερά παράπονα από τον κόσμο για διατάραξη κοινής ησυχίας. Δεν ξέρω αν αληθεύει αυτό, όποιος φίλος του μπλογκ είναι από 45 και πάνω και θυμάται κάτι άλλο, ας βοηθήσει.

  183. marulaki said

    Απορώ που ξεχάστηκε το ‘βράχο βράχο τον καημό μου’!!!
    Να προσθέσω στην καταπληκτική αυτή μπαλαφάρα (αλήθεια, τι σημαίνει;;; ) το ‘χαζά – χαζά’ που λέμε στην Κρήτη, που σημαίνει κάτι παρεμφερές με το ‘αστεία αστεία’, καθώς και από ταινίες το Victor-Victoria. Πιάνεται;;;

    Υ.Γ. Τρεις ημέρες έλειψα, και δε σας προλαβαίνω!!! Εϊστε υπέροχοι!!! 🙂

  184. marulaki said

    ξέχασα και το μπαρ-μπαρ-μπαρ (Μπαρμπαριά και Τούνεζι η συνέχεια!!! )

  185. sarant said

    Marulaki, μπαλαφάρα είναι κυρίως στο θέατρο η διασκεδαστική ανοησία, εκτός κι αν κάνω λάθος.

  186. Alfred E. Newman said

    Υπάρχουν διάφορα παράγωγα τα οποία χρησιμοποιούνται σε διαφορες περιστάσεις.
    Μπαλάφα, μπαλαφάρα, μπαλαφαρία, μπαλάφας, μπαλαφάρας.
    Συχνότατα είναι η διασκεδαστική ανοησία όπως αναφέρθηκε αλλά την έχω ακούσει σαν ισοδύναμο του χαβαλές και των παραγώγων του.
    Μπορεί επίσης να αποδοθεί ως ληρολόγημα (με αναφορά στον Edward Lear).
    Και το ενδιαφέρον για τους φανατικούς του είδους.
    Στο Ελληνο-αγγλικό Λεξικό Κοραής υπάρχει σχετικό λήμμα:
    μπαλάφα = ανοησία, σαχλαμάρα= stupidity, foolishness, nonsense, rubbish

  187. Δελλαγραμμάτικας said

    Ελησμονήσατε το άσμα:
    «Ντράιλα, ντράιλα, ντράιλα,
    θα παντρευτούμε φέτο,
    και θα σου βάλω κόκκινο
    γαρύφαλλο στο πέτο
    «.
    Δεν ξέρω τι σημαίνει «ντράιλα». Μάλλον τίποτε.

  188. Δελλαγραμμάτικας said

    Επίσης το:
    «Και ντούι, ντούι, ντούι,
    και πάω να τρελλαθώ.»

    Συνέχεια άγνωστος.

  189. sarant said

    Ούτε κι εγώ ξέρω τι σημαίνουν, αγαπητέ! Ευχαριστώ όμως!

  190. tasd said

    ώρες-ώρες, το χάνω…

  191. nikolas said

    αρον αρον στου Αρώνη….παλιά ραδιοφωνική διαφήμιση …..

  192. NIKOLAS said

  193. sarant said

    191: Δεν το θυμόμουν, ευχαριστώ!

  194. Δεν ήταν κατάστημα ηλεκτρικών
    Ήταν και παραμένει κατάστημα υφασμάτων και κουρτινων
    Ήταν στην Καλλιθέα και μεταφερθηκε μόνο στη Βουλα Λ .ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ 42
    Στο Ραγκο μετραει το φράγκο ήταν η πρώτη μας διαφήμιση

  195. sarant said

    194: Ευχαριστούμε για τη διευκρίνιση!
    Εύχομαι καλές δουλειές!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: