Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η μέρα με τα τρία δεκάρια

Posted by sarant στο 10 Οκτώβριος, 2010


Σήμερα έχουμε 10 Οκτωβρίου 2010, που το γράφουμε 10/10/2010 ή, αν έχουμε ξεπεράσει το φόβο του «σφάλματος της χιλιετίας» (το θυμάται κανείς αυτό; ), 10/10/10. Παναπεί, σήμερα είναι η μέρα με τα τρία δεκάρια, η μοναδική σε τούτον τον αιώνα, οπότε σκέφτηκα να γράψω ένα αρθράκι για να την τιμήσω. Οι ταχτικοί θαμώνες ίσως να θυμούνται ότι παρόμοιο άρθρο είχα γράψει και πριν από ένα χρόνο, ένα μήνα και μια μέρα, τότε όμως ήταν η μέρα με τα τρία εννιάρια.

Ο αριθμός δέκα λοιπόν είναι φυσικά πανταχού παρών, αφού έχουμε δέκα δάχτυλα και ακολουθούμε το δεκαδικό σύστημα. Η ίδια η λέξη προέρχεται από ινδοευρωπαϊκή ρίζα, και βρίσκουμε ομόριζά της στο λατινικό decem, απ’ όπου τα γαλλικά (dix), ιταλικά (dieci) κτλ., στα αρχαία γερμανικά (*tehun), απ’ όπου το γερμανικό zehn, το αγγλικό ten και άλλα, στο σανσκριτικό dasa, και αλλού. Το δέκα είναι ο πρώτος διψήφιος αριθμός, η βάση του δεκαδικού συστήματος, το άριστα στο δημοτικό σχολείο αλλά και στο πανεπιστήμιο -ενώ η βάση στο γυμνάσιο. Ωστόσο, το δέκα θεωρείται συνώνυμο του άριστα γενικότερα, και έξω από το σχολείο. Το «δέκα με τόνο» δεν νομίζω να υπάρχει πια στα σχολεία, αλλά έχει γίνει παροιμιώδες και μάλλον θα μείνει στη γλώσσα.

Το δέκα είναι ο μικρότερος «μεγάλος αριθμός» που χρησιμοποιούμε στις καθημερινές υπερβολές της επικοινωνίας μας, π.χ.: Σου έχω πει δέκα φορές ότι δεν αντέχω τον Λάκη, ή Μόλις με είδε άλλαξε δέκα χρώματα. Η κλίμακα βέβαια συνεχίζεται στο εκατό, στο χίλια, στο ένα εκατομμύριο. Πολλά πράγματα τα βρίσκουμε σε δεκάδες, και όχι μόνο στο σουπερμάρκετ. Στη Βίβλο έχουμε τις δέκα εντολές και τις δέκα πληγές του Φαραώ. Έχουμε και τη δεκάτη, την πρακτική να δίνεις το ένα δέκατο των εισοδημάτων σου ως φόρο, που υπάρχει στη Βίβλο αλλά και αλλού. Το ρήμα αποδεκατίζω αρχικά σήμαινε ότι αποδίδω την δεκάτη, αλλά μετά μπλέχτηκε με το δεκατεύω, που ήταν απόδοση του ρωμαϊκού decimo, και αφορούσε μια ποινή που εφάρμοζαν οι Ρωμαίοι στα στρατιωτικά τμήματα που είχαν εξεγερθεί ή δειλιάσει στη μάχη: χώριζαν τους τιμωρημένους σε δεκάδες και, σε κάθε δεκάδα, έριχναν κλήρο και τον άτυχο τον σκότωναν οι άλλοι εννιά σύντροφοί του, με πέτρες ή με ρόπαλα. Έτσι, το ρήμα αποδεκατίζω πήρε τη σημασία «εξολοθρεύω», όπως και τα ανάλογα στις άλλες γλώσσες (decimate, décimer κτλ.) Ο αδέκαστος, από την άλλη, δεν έχει καμιά σχέση με το δέκα, είναι από το δέκομαι, που είναι άλλος τύπος του δέχομαι.

Το δεκάρι είναι το φύλλο με τον αριθμό δέκα στα χαρτιά (αλλά το δέκα καρό λέγεται «το δέκα το καλό»), ενώ στο ποδόσφαιρο «δεκάρι» λέγεται ο πλέι μέικερ, ο κουμανταδόρος, ο επιτελικός χαφ, κι ας μην φοράει τη φανέλα με το 10. Από το δεκαδικό σύστημα κι η δεκάρα, από τα χρόνια της δραχμής, συχνά τρύπια και πάντως ακόμα παρούσα στη γλώσσα μας σαν ενδεικτική της μικρής αξίας και της ευτέλειας -δεν δίνω δεκάρα (τσακιστή) για κάτι, αδιαφορώ εντελώς γι’ αυτό. Παρόλο που τα ποσοστά εκφράζονται ως προς το 100, για να τα εκφράσουμε χρησιμοποιούμε και το δέκα, όταν π.χ. λέμε ότι τρεις στους δέκα ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ συμφωνούν με τα νέα μέτρα (εγώ δεν ξέρω κανέναν).

Όταν μουτζώνουμε κάποιον, του λέμε «πάρε πέντε» και συνήθως «κι άλλα πέντε, δέκα». Κι όταν κάποιος δεν μας θέλει, του λέμε «αν εσύ δεν με θέλεις μία, εγώ δεν σε θέλω δέκα». Όταν παραδεχόμαστε την ανωτερότητα του άλλου, λέμε πότε-πότε «κάνεις δέκα και δεν κάνω καμία» -αν και, ίσως σωστότερο, είναι το «κάνεις πέντε και δεν κάνω καμία». Για να συστήσουμε περίσκεψη και προσοχή, λέμε «δέκα μέτρα κι ένα κόβε» (αν και, κι αυτό, υπάρχει επίσης με «πέντε»). Όταν μας πιέζουν να κάνουμε γρήγορα, ιδίως στην κουζίνα, λέμε «δεν έχω δέκα χέρια να τα προλάβω όλα». Βρίσκω ακόμα τα κιτάπια μου τις (θαρρώ ξεχασμένες πια) παροιμιώδεις φράσεις «βγάζει πέντε και τρώει δέκα» (για σπάταλο) και «δέκα τα ‘χει, εννιά τα βρίσκει» (για λιγόμυαλους, από το ανέκδοτο με τον γαϊδουρολάτη που είχε δέκα γαϊδούρια και τα μετρούσε και τα έβγαζε εννιά επειδή δεν υπολόγιζε εκείνο που καβαλούσε ο ίδιος). Στις παροιμίες, υπάρχει μια ολόκληρη οικογένεια εθνολογικών παροιμιών με το 10, π.χ. ένας Εβραίος μπορεί να ξεγελάσει 10 Ρώσους, ένας Έλληνας 10 Εβραίους κι ένας Αρμένης 10 Έλληνες (φυσικά θα βρείτε όλους τους συνδυασμούς).

Αν πάμε στις τέχνες, σε τίτλους τραγουδιών ή ταινιών ή βιβλίων κτλ. με τον αριθμό 10 θα χαθούμε. Έχουμε τα 10 χρόνια κομμάτια του Σαββόπουλου αλλά και τα 10 χρόνια στου Μπακάκου του Ανδρεάτου, το Δέκα του Καραγάτση, αλλά και το 10 του Μπλέικ Έντουαρντς με τη Μπο Ντέρεκ (ο ένας τίτλος είναι άσχετος με τον άλλο: ο Καραγάτσης περιγράφει τη ζωή στην πολυκατοικία που βρίσκεται στον αριθμό 10 ενός δρόμου, ενώ στην ταινία η Μπο Ντέρεκ παίρνει 10 για την ομορφιά της -ή ίσως 11). Έχουμε τις 10 μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο, του Τζον Ριντ αλλά και τους 10 μύθους για τη νεοελληνική γλώσσα του Γιάννη Χάρη. Έχουμε τους Δέκα μικρούς Μήτσους του Λαζόπουλου που βέβαια βγήκαν από τους 10 μικρούς νέγρους της Αγκάθας Κρίστι.

Φυσικά, υπάρχουν πάμπολλα τραγούδια με το 10 στον τίτλο, π.χ. τα Δέκα παλικάρια του Λοΐζου -κι αν περάσει από εδώ ο Καλοπροαίρετος είμαι βέβαιος ότι θα βρει ίσαμε δέκα δεκάδες. Υπάρχει και σκέτο τραγούδι Δέκα, πιθανώς όχι μόνο ένα. Πάντως, εγώ ένα ξέρω, του Οδυσσέα Τσάκαλου, που δεν το βρήκα σε γιουτουμπάκι, οπότε σας το ανεβάζω εδώ:

Το τραγούδι που έχει τις πιο πολλές φορές το δέκα στους στίχους του ίσως είναι το «Βάρκα στο γιαλό» (ή αλλιώς: Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ). Μετρήστε:

Στα τραγούδια, το «δέκα» κάνει ρήμα με το «γυναίκα» (σου το’πα μια και δυο και τρεις κι εφτά κι οχτώ και δέκα, αν μ’ αρνηθείς δεν θέλω πια να ξαναδώ γυναίκα):

αλλά τα υπόλοιπα τα αφήνω σε σας, που είστε ελεύθεροι να συμπληρώσετε αυτόν τον μικρό και λειψό κατάλογο κατά βούληση -διότι ασφαλώς υπάρχουν δεκάδες άλλες αξιοσημείωτες εμφανίσεις του 10 σε τραγούδια, ταινίες, φράσεις, βιβλία και τα λοιπά.

Πάντως, μια και είναι Κυριακή, θα μπορούσε κανείς να την αφιερώσει στο 10, π.χ. να ακούσει τα 10 χρόνια κομμάτια του Σαββόπουλου ή, αν του αρέσουν τα ξένα, τους Ten Years After, να διαβάσει το Δέκα του Καραγάτση ή τους 10 μικρούς νέγρους, να δει το Δέκα του Μπλέικ Έντουαρντς και, αν είναι θρήσκος, να προσευχηθεί στους Αγίους Δέκα. Βέβαια, ύστερα από τόσο εντατική δραστηριότητα, μπορεί να ανεβάσει και δέκατα!

Εγώ πάντως στη σημερινή μέρα, με τα τρία δεκάρια, εύχομαι χρόνια πολλά σε ένα πολύ αγαπημένο δικό μου πρόσωπο. 🙂

Advertisements

159 Σχόλια to “Η μέρα με τα τρία δεκάρια”

  1. Ωραίος ο «δεκάρικος» για το δέκα.

    Στο μπλογκ μου δική μου εκδοχή για την ημερομηνία

  2. nikiplos said

    Μάλλον ο «δεκάλογος»… (και φυσικά όχι του Γύφτου!)

    Να προσθέσω στα εγχώρια και το «δέκα λεπτά κύρηγμα». Καθώς και το δέκαθλον…

    Υπάρχουν και οι Άγιοι Δέκα του νομού Ηρακλείου Κρήτης με ένα γνωστό καφενείο στην κορυφή επικίνδυνης φουρκέτας με πολλούς θαρραλέους θαμμώνες που δεν πτοούνται από τις συχνές άγαρμπες εξόδους από το οδόστρωμα γκαζιάριδων ΙΧδων …
    Χρόνια πολλά για το προσφιλές πρόσωπο…

  3. Να λοιπόν και το άρθρο φάντασμα.

    Μια και κουβεντιάζαμε για τη Βίβλο τις προάλλες, Δέκα εντολές, Δέκα πληγές του Φαραώ.
    Πάντα απορούσα ποιοι είναι οι Άγιοι Δέκα.
    (και αν μας διαβάζει ο Μπουκάν, υπάρχει στη βόρεια Κέρκυρα ένα χωριό ονόματι Άγιοι Δούλοι, νομίζω. Αυτό πάλι από πού βγαίνει;)

  4. voulagx said

    Και δυο δεκαρια διπλα-διπλα μας κανουν τον Τεν-Τεν. Και τεσσερες 10ετιες πριν

  5. voulagx said

    Το 10 ειναι η βαση των δεκαδικων λογαριθμων

  6. Δύτη:
    http://www.imka.gr/synaksarion/krites-agioi/krites-agioi52.html
    κι έχει και 12, αλλά όχι 62

    Εγώ αναρωτιέμαι πώς προτίμησαν οι Εγγλέζοι το 12. Εντάξει, 12 είναι οι μήνες, και κυρίως το 12 σπάει καλύτερα στα 2 στα 3 και στα 4 (και στα 6, αλλά αυτό έχει καλύτερη σημασία), αλλά, διάολε, δέκα δάχτυλα έχουμε, κι είναι πιο εύκολο να κολλάς μηδενικά από πίσω (OK, μερικές φορές ξεχνάς τι πάει να πουν τόσα μηδενικά στο τέλος, και προσπερνάς ότι αυτά που βγάζεις εσύ σε μια ζωή, μπορεί να τα βγάζει ο άλλος σε ένα χρόνο).

  7. Εμένα το αγαπημένο μου είναι αυτό:

  8. #5 http://xkcd.com/482/

  9. Η θανάσιμη μοναξιά του Αλέξη Ασλάνη, από τα 10 χρόνια κομμάτια.
    Αναφέρθηκε ο δίσκος φυσικά, αλλά δεν αντιστέκομαι στον πειρασμό για το γιουτουμπάκι.
    Κάποιος έλεγε (τότε), πως ακούγοντας Σαββόπουλο βρίσκεις έναν ασφαλή τρόπο να νιώθεις πιο μόνος.
    Σωσίας του είναι ο σημερινός Νιόνιος, δεν μπορεί.

  10. (εδώ, ενθουσιώδεις επευφημίες από το Δύτη… Γεια σου βρε Γάτε!)

  11. Δημήτρης Ταλιακός said

    Λες να έχει σχέση κάτι σαν προάγγελος της αναπαράστασης του δυαδικού συστήματος;
    Πολύ καλό και «γεμάτο» το άρθρο οικοδεσπότη πιθανολογώ όμως από τον επίλογο ότι ηταν έγκλημα προμελετημένο!

  12. voulagx said

    #7: 10΄ ή μαλλον 10΄΄ (δις τονουμενο ή δίστονο)! Με 10 καλημερες!

  13. voulagx said

    #8: 10 🙂

  14. Δέκα ζευγάρια λάστιχα
    αλλάζω κάθε χρόνο
    γιατί απ΄ την πόρτα τση περνώ
    με παντιλίκια μόνο

    Τώρα, Νίκο, ξέρω, δεν περιμένεις από μένα τίποτα τετριμμένα όπως το «Δέκα μέρες, δέκα νύχτες» με τη Βανδή ή το «Δέκα μάγισσες» με τον Σαββιδάκη (όξω αμανετζή!), ούτε τίποτα ευκολάκια όπως το «Δέκα χρόνια αγάπη» (χάθηκε σε μια βραδιά) με τον Μανώλη Αγγελόπουλο ή το «Μια φορά στις δέκα μέρες» (μ΄ αγκαλιάζεις με φιλάς) με τη Ρίτα Σακελλαρίου, αλλά λουμπενιές, σωστά; Ωραία λοιπόν:

    «Δέκα τσιγάρα έκαψα» (κι απ΄ τον καημό μου έκλαψα / για σένανε που έχασα), με τον Γιώργο Ταλιούρη
    «Δέκα κούρσες θ΄ αγκαζάρω» (νάρθουν φίλοι και γνωστοί / να σε δούνε να χορεύεις / κούκλα μου μελαχροινή), με τον Γιώργο Τότη
    «Εγώ δεν έκλαψα» (Εγώ δεν έκλαψα ποτέ / ποτέ μου για γυναίκα / για μένα κλαίγανε οι εννιά / οι εννιά από τις δέκα), με τον Σταμάτη Γονίδη

    Υπάρχει και το «Ένας άντρας, δέκα γυναίκες» (εικοσάρες και μπεμπέκες) του Γιάννη «ψηλέα» Παπαϊωάννου, με τον ίδιο και τη Ρένα Ντάλια.

    Υπάρχει και το «Να πέσουν δέκα κεραυνοί» των Νικολόπουλου – Γιαννατσούλια· τσίπηδες, άκου μόνο δέκα· ο ανυπέρβλητος Ζαγοραίος τραγούδησε το «Να πέσουν χίλιοι κεραυνοί» (και πυρκαγιές ν΄ ανάψουν / αφού εμείς χωρίσαμε / όλα πια να ρημάξουν).

    Ένα ζεύγος τραγουδιών (άλλα γνωστά ζεύγη, το «Οι άντρες δεν κλαίνε» της Μαρινέλλας με το [Κι όμως κυρία μου] «Κι οι άντρες κλαίνε» του Καζαντζίδη, και το «Χαμένα» του Φοίβου με τη Γαρμπή με το «Εγώ δεν χάνομαι ποτέ μου» του Καρβέλα με τη Βίσση):

    «Δέκα συμβουλές», Πέτρος Αναγνωστάκης
    «Απάντηση στις δέκα συμβουλές», Κατερίνα Τζοβάρα και Πέτρος Αναγνωστάκης

    Μια και αναφέρθηκε ο Καρβέλας, υπάρχει και το «Οι εννιά στους δέκα χωρίζουνε», με την Άννα.

    Άννα χωρίς Καίτη γίνεται; Όχι. Λοιπόν, «Στα δέκα μέτρα» (Δυστυχώς άλλοι για μας αποφασίσανε / την αγάπη μας στα δέκα μέτρα στήσανε / μα τι ξέρουν που ποτέ δεν αγαπήσανε), των Θεοφάνους – Δρούτσα.

    Άννα και Καίτη χωρίς Νατάσα γίνεται; Όχι. Λοιπόν, «Όταν θέλει μια γυναίκα / δώδεκα φορές στις δέκα / θα στην κάνει φίλε τη ζημιά», από το «Όταν μια γυναίκα θέλει», των Τριαντάφυλλου (όχι του Υβ, του σκέτου, αυτού που τραγούδησε το συμπαθητικό «Πόσο μου λείπεις») – Γιαννατσούλια.

    Εκτός από τα «Δέκα παλληκάρια» του Λοΐζου με τον Νταλάρα, υπάρχει και το προγενέστερο, με τον ίδιο τίτλο, του Θεοδωράκη με τον Καζαντζίδη.

    Όχι στον τίτλο, αλλά στους στίχους τραγουδιών ο επίμαχος αριθμός υπάρχει, π.χ. στα:

    «Φαρμάκι τα γεράματα» (τα νιάτα πικραμένα / σούστειλα δέκα γράμματα / δε μούστειλες κανένα) των Μούτση – Γκάτσου
    «Η νεράιδα και τ΄ αγόρι» (Είμ’ οκτώ και είμαι δέκα, είμ’ ολόκληρη γυναίκα / είμαι είκοσι και κάτι, μα έχω ανάγκη από προστάτη / δες με, έγινα τριάντα, πλησιάζω τα σαράντα) του Τσακνή
    «Έρημος στην ξενητιά» (Είκοσι χρόνια μάνα μου / λείπω από κοντά σου / από παιδί δέκα χρονών / που μ’ είχες αγκαλιά σου) του Κώστα Ρούκουνα· πολύ συγκινητικό τραγούδι

    Οι «Δέκα μικροί Μήτσοι» και οι «Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο», αναφέρθηκαν;

    Υπάρχει και η μαντινάδα της επικεφαλίδας.

    Υπάρχουν επώνυμα Πεντεδέκας (και Σαρανταένας, και Πενήντας), και Δέκαρχος (και Εικοσιπένταρχος). Υπάρχει και η ευαγής ΔΕΚΟ ΔΕΚΑ ΑΕ (Δημόσια Επιχείρηση Κινητών Αξιών).

    Ο αδέκαστος, έχει σχετική ρίζα;

  15. Immortalité said

    Κοίτα που θα είμαι το 14! τουλάχιστον στην 21 έβγαινα.

    Λοιπόν Δέκα παλικάρια ο Θοδωράκης Δέκα παλικάρια* ο Λοΐζος τα παλικάρια πάνε δέκα δέκα στο ελληνικό πεντάγραμμο (και τα ευζωνάκια σε δωδεκάδες).
    Οσο για το Δέκα, δεν φτάνει μια μέρα να το διαβάσεις και μια ζωή να ξεπεράσεις ότι δεν το τέλειωσε… Αμα έχεις μόνο μια μέρα μπορείς όμως να το ακούσεις…

    Γάτε με πρόλαβες για τα Δέκα χρόνια του… Δύτη αλλά χαλάλι σου 🙂

    * Τον έβαλα τότε που ήταν μικρός και αθώος. Μην ακούσω γκρίνια πάλι…. 😉

  16. Immortalité said

    Α! ρε Καλοπροαίρετε γράφεις και γρήγορα! Για τον αδέκαστο το λέει στην ανάρτηση. Διάβασε την πρώτα όλη να μη μας παίρνεις και τη σειρά 😛

  17. Σκόρπιες συμπληρώσεις: οι 10cc. Το μυθιστόρημα 10 ώρες δυτικά, του Γλυκοφρύδη.

  18. χαχά, τώρα που το ξαναβλέπω, ο Δύτης έκανε και το σχόλιο αρ. 10!

  19. Σε ένα χρόνο 8α έχουμε 11-11-11 και σε δύο 12-12-12!
    Ετοιμαστείτε για άρθρα κύριε Σαραντάκο.Εκτός και αν ο Σαμαράς έχει μηδενίσει το έλλειμμα τό 2011 με τη μαγικό του μείγμα, το δε 2012 έχει επέλθει η Συντέλεια!
    Οπότε ποιος θα διαβάζει τα άρθρα του Σαραντάκου? 🙂

  20. Immortalité said

    @ 18 Δύτη μήπως σήμερα αισθάνεσαι λίγο Καίσαρας; 😉

  21. Δύτη (6), όταν λες ότι «προτίμησαν οι Εγγλέζοι το 12», τι εννοείς, μήπως τις 12 ίντζες του ποδιού και τις 12 πένες του αείμνηστου σελινιού; Μα παντού μετρούσαν και με ντουζίνες, οι ώρες της ημέρας ήταν ανέκαθεν 12, το πόδι των δώδεκα δακτύλων ήταν εν χρήσει σ’όλη τη Δυτική Ευρώπη πριν από τη Γαλλική επανάσταση, και εν πάση περιπτώσει (σαν πολλές δοτικές βάζω σήμερα…) τα παραδοσιακά μέτρα και σταθμά (και νομίσματα) πολύ σπάνια ήταν δεκαδικά: το καντάρι είχε 44 οκάδες, η οκά 400 δράμια, η αρχαία δραχμή 6 οβολούς, το τάλαντο 60 μνες, η γαλλική livre 12 σόλδια, το κωνσταντίνειο νόμισμα 24 κεράτια…
    Τώρα γιατί τόσο συχνά 12; Ενας λόγοςς είναι οπωσδήποτε οι δώδεκα σεληνιακοί μήνες του χρόνου. Ίσως όμως να παίζει ρόλο και το ότι στο μέτρημα μπορούμε, αφού εξαντλήσουμε τα δάχτυλα των χεριών, να μετρήσουμε και τα δύο χέρια (ως 11 και 12) – εκτός αν αριθμούσαν ποτέ οι άνθρωποι με τις 3×4 φάλαγγες των τεσσάρων δακτύλων, χρησιμοποιώντας τον αντίχειρα για να τις μετράει..

  22. Το 6 δεν ήμουν εγώ, ήταν ο Στάζυμπος. Είπαμε, Καίσαρας που λέει η Ιμόρ, αλλά όχι κι έτσι… 🙂

  23. Immortalité said

    @3 Καίσαρα για να μην έχεις <a href=" Visit W3Schools «>απορίες 😉
    Κοίτα και το όνομα του αυτοκράτορα…

    @ 8 10

  24. Τώρα με μπέρδεψες… Να φτιάξω ιστοσελίδα για να μάθω ποιοι είναι οι Άγιοι Δούλοι;;;

  25. Δημήτρης Ταλιακός said

    @14 !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  26. Immortalité said

    Και μετ σου λένε μην πίνεις πολλούς καφέδες
    Πάμε πάλι
    @3 Καίσαρα για να μην έχεις απορίες 😉
    Κοίτα και το όνομα του αυτοκράτορα…

    @ 8 10‘

    Νίκο να χαίρεσαι αυτόν που γιορτάζει!

    (και σβήσε το προηγούμενο να χαρείς..)

  27. Immortalité said

    @ 24 Δε φταίω εγω βρε Δύτη… Κάποτε θα συνέβαινε… 😳
    (Για την άλλη απορία μιλούσα, η Κέρκυρα είναι εκτός αρμοδιότητος) 😉

  28. Τώρα κατάλαβα, είδα και τον Δέκιο.
    Για το άλλο, βλέπω εδώ ότι Oι αγιόδουλοι ήταν οι δούλοι που καλλιεργούσαν τα τιμάρια της εκκλησίας κατά τη βυζαντινή περίοδο. Οι αγιόδουλοι λοιπόν έγιναν Άγιοι Δούλοι. Σφάξε με δεσπότη μου ν’ αγιάσω, ένα πράμα.

  29. Διαφήμιση: Το #8 στολίζει ως αφίσα το γραφείο…

  30. #29 διαφήμιση της αφίσας, όχι του γραφείου…

  31. Immortalité said

    @ 30 βγαίνει και σε αφίσα;

  32. #31 το γραφείο; 🙂

  33. ΚαπετάνΈνας said

    Στον Εβραϊκό μυστικισμό, το 10 παίζει μεγάλο ρόλο, αφού 10 είναι τα Σεφιρώθ της Καμπάλα.

  34. voulagx said

    Το Δεκαημερο του Βοκκακιου το ειπαμε;

  35. και τα μισά της δεκάδας;

  36. ΚαπετάνΈνας said

    Οπως βλέπω, όμως, το δέκατο Σεφιρώθ, που ονομάζεται Μαλκούθ, είναι το κατώτερο και έχει σχέση με την ύλη και τους πλανήτες.

    Ίσως έχει κάποια σχέση με το Πυθαγόρειο Δέκα, που αντιπροσώπευε το διάστημα και τον κόσμο γενικώς.

    Το δέκα στους Πυθαγόρειους θεωρείται ο τέλειος αριθμός, επειδή είναι το άθροισμα των πρώτων τεσσάρων αριθμών 1,2,3,4.Ιερό σύμβολό του η Τετρακτύς.

  37. voulagx said

    Κι ο Δεκάβαλος,τελευταιος βασιλιας των Δακων. “Πολεμηθέντες παρά του βασιλέως Τραϊανού και παντελώς εκτριβέντες εάλωσαν, και του βασιλέως αυτών του λεγομένου Δεκαβάλου αποσφαγέντος και την κεφαλήν επί δόρατος αναρτηθέντος εν μέση τη πόλει Ρωμαίων.»(Κεκαυμενος)

  38. Ιμμόρ (16), απολογίες! Θα δοκιμάσω να σε εξευμενίσω με μια αφιέρωση, όχι απλώς με δέκα, αλλά με δεκάδες, το «Ροζ μπικίνι» με την Πωλίνα, διασκευή του Itsy bitsy teenie weenie yellow polkadot bikini με τον Bryan Hyland: «Πήρα μαθήματα ανατομίας / είδα δεκάδες διαφημιστικά / έφτιαξα όλας τας αδυναμίας / δε με κομπλάρουν τα ξένα κορμιά».

    (Κανείς ποτέ δεν έχασε κολακεύοντας τη γυναικεία φιλαρέσκεια…)

    Υπάρχει και το «Τον άντρα σου και μένα» του Ανέστη Δελιά, με τον ίδιο και τον Τεμπέλη: «Δεν είδανε τα μάτια μου τέτοια καλή γυναίκα / να της ζητάω ένα φιλί και να μου δίνει δέκα».

    Και το «Οι παντρεμένοι» του Μητσάκη, με τον Καζαντζίδη και τη Μαρινέλλα: «Όποιος παντρεύτηκε μικρός / θα τόχει μετανιώσει / είτε πήρε προίκα και όμορφη γυναίκα / αν είχε ένα βάσανο θα έχει τώρα δέκα».

    Και «Ο μαθητής» του Ζαμπέτα: «Πάντοτε στο τετράδιο / βαθμό έπαιρνα δέκα / κι αν στη ζωή πήρα μηδέν / τα φταίει μια γυναίκα».

    Και το «Με πήρες στο λαιμό σου» του Τσιτσάνη, με τον Καζαντζίδη, αλλά και τον Γαβαλά: «Δέκα μου μεροκάματα απόψε θα τα φάω / όλοι γελούν με μένανε και γω μ’ όλους γελάω».

    Και το «Μια καρδιά την έχω» με τη Γλυκερία, όπου υπάρχουν τέσσερις διαδοχικές δυνάμεις του 10 (0 έως 3): «Μια φορά σ’ αγάπησα / και δέκα σε πονάω / εκατό σε σκέφτομαι / και χίλιες σε ζητάω».

    Και η «Συνάντηση παλιών συμμαθητών» των Άγαμων Θυτών: «Δέκα παλιοί συμμαθητές / μετά δεκάξι χρόνια / συναντηθήκαμε προχθές / ξανάσμιξαν τ’ αηδόνια».

    Ουπς, λαντς τάιμ.

  39. sarant said

    Α, σας ευχαριστώ πολύ για όλα τα σχόλια, προσθέσατε πράγματι εξαιρετικά καλούδια.
    Ευχαριστώ για τα γιουτουμπάκια, για την αφίσα με τα ύψη (πολύ ωραία), για τα άλλα λίνκια.
    Και βέβαια, τον Καλοπροαίρετο για το χορταστικότατο σχόλιο αριθ. 14. Να πω εδώ ότι εγώ επίτηδες δεν ανάφερα πολλά δεκατράγουδα για να του αφήσω πεδίο ελεύθερο.

    Σε σχέση με τη ρίμα «δέκα-γυναίκα» υπάρχει και του Δελιά:

    Δεν είδανε τα μάτια μου τέτοια καλή γυναίκα
    να της ζητάω ένα φιλί και να μου δίνει δέκα.
    (Φυσικά, είναι παντρεμένη με άλλον -έτσι είναι εύκολο).

  40. sarant said

    Και βέβαια, ενώ έγραφα εγώ έγραφε κι ο Καλοπροαίρετος και… συμπέσαμε στον Δελιά.

  41. ΚαπετάνΈνας said

    #39
    Έτσι είναι Νίκο. Μία η αλεπού, δέκα τα αλεπουδάκια.(Εδώ κυριολεκτικά)

  42. sarant said

    Τι περιμένεις Καπετάνιε; Τα σημερινά νιάτα βιάζονται και μπερδεύουν τις χουτουμουλετικέτες και μετά πρέπει ο Νικοκύρης να σουλουπώνει τα σχόλια…

  43. @36
    Εχω την εντύπωση πως τέλειους αριθμούς έλεγαν όσων το άθροισμα των διαιρετών τους ήταν ίσο με τον αριθμών, π.χ. το 28 έχει διαιρέτες του: 1+2+4+7+14 = 28,
    Οταν το άθροισμα των διαιρετών ήταν μεγαλύτερο όπως π.χ. στο
    12 1+2+5 =8

  44. Οταν το άθροισμα των διαιρετών ήταν μεγαλύτερο ο αριθμός ελέγετο υπερτελής π.χ. 121+2+5=8

    (και το «αριθμών» με «ομικρον» )

  45. Immortalité said

    @38 Ολα καλά βρε Καλοπροαίρετε μα την Πωλίνα βρήκες να μου αφιερώσεις; 😛
    Λαντς ταιμ ιντιντ…

    @ 42 (για ποιον χτυπάει η καμπάνα άραγε… )

  46. Για κάποιο λόγο το σχόλιό μου ανεβαίνει «παραμορφωμένο» σαν να μην έχουν γίνει οι διορθώσεις.
    Επαναλαμβάνω :
    αριθμός τέλειος όταν ισούται με το άθροισμα των διαιρετών του π.χ. ο 28 = 1+2+4+7+14=28
    υπερτελής όταν το άθροισμα των διαιρετών είναι μεγαλύτερο π.χ.
    ο 12 1+2+5=8

  47. Mindkaiser said

    Και βεβαίως, δεδομένου του αριθμού των μηχανικών που επισκέπτονται τον ιστότοπο του Νικοδεσπότη, αξίζει να γίνει μνεία στην εγγυητική επιστολή δεκάτων. Όχι τίποτε άλλο, αλλά δε γίνεται τέτοιος αριθμός στις μέρες μας να μη συνδέεται με κάποιο χαράτσι.

  48. Μάλιστα, δεν αναγνωρίζει το σύστημα τα σύμβολα του μικρότερου και του μεγαλύτερου και απορρίπτει την επόμενη παράγραφο…
    ατελής όταν το άθροισμα των διαιρετών είναι μικρότερο του αριθμού π.χ. ο 10 είναι μεγαλύτερος από το 1+2+5=8 άθροισμα των διαιρετών του

  49. #48 και καλά κάνει κα δεν τα «αναγνωρίζει», καθότι αποτελούν τμήματα των χουτουμουλετικετών. Μπορείς όμως να τις εισάγεις ως html entities:

    > ≥ < ≤
    > ≥ < ≤

  50. εννοούσα, να γράψεις:

    & gt; & ge; & lt; & le ; (τα & κολλητά στα γράμματα)

  51. sarant said

    Gpoint, κι άλλοι έχουν βασανιστεί με τα σύμβολα αυτά σε σχόλια της WordPress!

  52. sarant said

    47: φιλολογούντων μηχανικών, ιδίως!

  53. Ας αναφέρουμε και το Δημοκρατικό Εθνικό Κίνημα Αντιστάσεως.

  54. voulagx said

    #48 Νομιζω υπερπληρης-ελλιπης αντι για υπερτελης-ατελης.

  55. voulagx said

    #52 μηχανολογουντες… φιλολογοι δεν κυκλοφορουν;

  56. αμέ! κατά Αμβούργο μεριά, τουλάχιστον ένας…

  57. Ξεχάσαμε και την περιβόητη Δημόσια Επιχείρηση Κινητών Αξιών (ΔΕΚΑ ΑΕ), τον ίδιο ας κάνουμε και για τον Μητροπάνο στα Δέκα Χρόνια, ας κρατήσουμε Ξυδάκη και Κανά

    κι ένα ακόμη για το Δύτη, αφού είναι η τιμητική του…

  58. 10 χρόνια ὁ Τρωικὸς Πόλεμος, 10 χρόνια ἀπὸ τὸ τέλος του ὡς τὴν ἐπιστροφὴ τοῦ Ὀδυσσέως.

  59. #57 Ευχαριστώ!! (Μα, πότε έγινε η τιμητική μου; Επειδή έβαλε Σαββό ο Γάτος; Δεν είμαι και Δύτης των Δέκα Νιπτήρων…)

  60. Ἔχουμε τὸν Δεκέμβριο (decem) ποὺ κατήντησε δωδέκατος. Ἔχουμε καὶ τὸ δεκατιανό.

  61. Και για τον βουλάγξ, Plant και Ten years gone:

  62. http://www.greekbooks.gr/BookDetails.aspx?id=63212#

  63. Jimakos said

    Κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρει…

    Ξεχάσαμε και τον Χενκ ΤΕΝ Κάτε.

  64. voulagx said

    #61 Thanx Stazybo! 🙂

  65. 10% – Ο ελληνικός διαδικτυακός ιστοτόπος για την LGBT κοινότητα. http://www.10percent.gr/

  66. #65 Εξηγούν κάπου το όνομα τους, και δεν το βρίσκω;

  67. voulagx said

    #66 Επειδη το 10% των ανθρωπων ειναι γκέι, κατι τετοιο νομιζω ειχα διαβασει πριν απο καιρο

  68. Προφανώς αναφέρεσαι στο 10, σαν ποσοστό, όχι στο ακρωνύμιο. Δεν ξέρω. Το βρίσκω πετυχημένο πάντως, όπως και εξαιρετικό το άρθρο του Λύο Καλοβυρνά, που τον ήξερα μόνο για μεταφραστή, όχι για σύμβουλο ψυχικής υγείας.

  69. #66 νομίζω έχει να κάνει με το μέσο ποσοστό του πληθυσμού σε LGBT (υπάρχουν και ελληνικά αρκτικόλεξα που δεν μούρχονται τώρα). Εδώ μιλά για ένα 8,1% σύμφωνα με καναδική απογραφή.

  70. Jimakos said

    Η τυχερή δεκάρα, του Σκρούτζ Μακ Ντακ.

    Το 10 καρό στα χαρτιά που λέγεται και »το δέκα το καλό»

    Η παροιμία »η αλεπού δέκα χρονών και το αλεπουδάκι έντεκα»

    και δυο στίχοι….

    »κάτω απο φώτα κόκκινα κοιμάται η Σαλονίκη, πριν ΔΕΚΑ χρόνια μεθυσμένη μου είπες σ’αγαπώ» (Θεσσαλονίκη, Ν.Καββαδίας)
    »έδωσα ΔΕΚΑ καφετιά κι έκλεισα πρώτη θέση, στο Μέγαρο για μια βραδυά να πάω που μ’αρέσει» (Δεν παω Μέγαρο, Ρίτα Σακελλαρίου σε στίχους Γιώργου Παυριανού).

  71. Μου θύμισε το παλιό 17%…

  72. Αχ αυτή η δεύτερη κατανομή! 😀

  73. το οποίο 17%, στις κάλπες έγινε 10,94%. Είχα παραμυθιαστεί μέχρι την παραμονή πως θα μπαίναμε στη δεύτερη κατανομή, μέχρι που είδα ανήμερα των εκλογών τον «Ρ» να έχει πρωτοσέλιδο τίτλο «Βέβαιη η άνοδος του ΚΚΕ σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες», κάνοντας αναφορές σε 17%, και μου μπήκαν χοντροί ψύλλοι στα αυτιά:)

  74. sarant said

    Ναι, είναι πολύ καλός ο Λύο. Το 10percent δεν νομίζω να βασίζεται σε κάποια άλλη στατιστική, είναι στρογγύλεμα της καναδέζικης στατιστικής.

    Βέβαια στον Ten Kate, το ten είναι άσχετο, είναι κάτι σαν το de/von κτλ. αλλά πράγματι τον έγραφαν πολλοί 10κάτε, ή και δεκάγατο 🙂

    Ωραίος ο Σαββόπουλος.

  75. voulagx said

    Α, και η Βραζιλια του ’70 ειχε τεσσερα 10αρια στη συνθεση της: Πελε,Τοσταο,Ζερσον,Ριβελινο.
    (Μηπως ξεχναω κανεναν; Που εισαι Ρογηρε;)

  76. sarant said

    73: Κι άλλοι είχαν πιστέψει ότι το 17% παιζόταν…

  77. sarant said

    Αλλά αυτά θα τα πούμε στις 17.17.2017 🙂

  78. 🙂

  79. Μαρία said

    Δύτη, ΛΟΑΔ. Άντε πάλι σε τυχερό αριθμό έπεσες.

    73, 76 Και ο Ιωάννου σας είχε κάνει και γελοιογραφία, στην οποία έχουμε αναφερθεί ξανά νομίζω.

  80. Μαρία said

    Εδώ το περίφημο Das 17%

  81. ΚαπετάνΈνας said

    Μαρία, κάτι θυμάμαι, αλλά εξήγησέ μου τι ακριβώς ήταν το 17%.

  82. ΚαπετάνΈνας said

    Εντάξει, το βρήκα.
    «…1981.Το σύνθημα «ΚΚΕ, αλλαγή, δεύτερη κατανομή» και ο εκλογικός στόχος του 17% αποδεικνύονται ευφυείς κινήσεις, οι οποίες συγκρατούν δυνάμεις στο κόμμα και ταυτοχρόνως θέτουν εκτός Βουλής τον μεγάλο «αντίπαλο»: το ΚΚΕ εσωτερικού. 1982. Ομως, τον Αύγουστο το ΠΑΣΟΚ κάνει «ρελάνς», αναγνωρίζοντας την Εθνική Αντίσταση. και αργότερα ο Ανδρέας τοποθέτησε σε εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ τον αρχηγό του ΔΣΕ Μάρκο Βαφειάδη…»

    Τι εποχές…

  83. Αυτή η καταχώριση έγινε στις 10 Οκτωβρίου, 2010 στο 09:13
    Έπρεπε στις 10:10 🙂

  84. @83:
    Αυτή η καταχώριση έγινε στις 10 Οκτωβρίου, 2010 στο 09:13
    Έπρεπε στις 10:10 🙂

    Αυτό διορθώνεται εύκολα στα ιστολόγια της WordPress 😉

  85. π2 said

    Η μέρα με τα τρία δεκάρια θα μείνει αξέχαστη στις Ολλανδικές Αντίλλες. Σήμερα η κτήση αυτή του ολλανδικού στέμματος διαλύθηκε στα εξ ων συνετέθη.

    Οπότε κάποιοι στην Ολλανδία θα προτιμούσαν να βρισκόμαστε στις 10/10/1582, ημέρα που δεν υπήρξε ποτέ σε ορισμένες χώρες (λόγω της εφαρμογής του γρηγοριανού ημερολογίου).

  86. sarant said

    83-84: Η μισή ντροπή (για το ξαναγράψιμο της ιστορίας) δική σας!

    85: Πολύ ενδιαφέρον και το αγνοούσα εντελώς. Κουραστήκανε με τις Ολλανδικές Αντίλλες οι Κουρασιανοί;

  87. #85 έγραψε κι ο Βασίλης σχετικά.

  88. π2 said

    Θα σε γελάσω. Έψαχνα για άλλα γεγονότα που συνέβησαν 10/10 (είχα και μια κρυφή ελπίδα ότι κάτι θα είχε συμβεί στις 10/10/10) και σκόνταψα στην πληροφορία που ούτε εγώ ήξερα.

    Με το Κουρασάο έχω ειδική σχέση πάντως. Εμφανίζεται σε προ πενταετίας αυτοσχέδιο ραπ στιχούργημα που είχα φτιάξει για να συνοδεύσω το τάισμα του γιου μου (βρέφος τότε). 😛

  89. π2 said

    [10/10/1010 εννοούσα στο προηγούμενο)

  90. Μα τι δεν του άρεσε του ακισμέτη στο σχόλιο που έβαλα πριν δυο λεπτά;

  91. Μαρία #79, ναι, ΛΟΑΔ -μου είχε κολλήσει στο μυαλό το ΛΜΑΤ της 17 Νοέμβρη (πάλι το 17!) και δεν μπορούσα να βρω τι σημαίνει το Μ!

    Υπήρχε και άλλη μια γελοιογραφία του Ιωάννου, μετά τις εκλογές, όπου μετά από αυτοκριτική στο συνέδριο του Κόμματος αναγνωριζόταν ο πραγματικός λαϊκός στόχος, το 11%.

  92. π2 #87, ας πούμε «άντε φάε το κακάο / για να πιω το κουρασάο»; 🙂

  93. Άσχετο, αλλά νομίζω θα σας ενδιαφέρει: ο Γιάννης Καλαϊτζής στο διαδίκτυο!
    http://www.gianniskalaitzis.gr/

  94. Ψιλιάζομαι ότι δεν θέλει να βάλω άλλα λινκ σήμερα ο ακισμέτης… Νομίζω δεν έβαλα πολλά, πάντως.

    Σε λίγο θα το΄χει πει ο Δύτης, οπότε λέω ότι έλεγα για τον Καριώτη στο Λέιντεν που έγραψε σχετικά, εδώ -σουλουπώστε μόνοι σας τον λίκνο:

    htt?://rovithe.blogspot.com/2010/10/blog-post_09.html

  95. π2 said

    Δύτη, περίπου. Η πρώτη στροφή ήταν:

    Γάλα, γάλα,
    της μάνας μου το γάλα
    γάλα, γάλα,
    θέλω το γάλα,
    χωρίς κακάο,
    και κουρασάο
    στο Μιντανάο
    θα πίνω γάλα, γάλα,
    της μάνας μου το γάλα για να φτάσω στη Βαλχάλα.

    Αλλά το βασικό είναι ο ρυθμός. Μαχητικό ραπ, σε βαθμό που το μωρό τρόμαζε κι έτρωγε χωρίς δεύτερη κουβέντα. 😛

  96. @91 Λούμπεν ΜεγαλοΑστική Τάξη (ΛΜΑΤ)(αν πρόλαβα και δεν απαντήθηκε)

  97. HomeAlone said

    Οπτικά μόνο έχουμε και αυτό : «There are 10 kinds of people. Those who understand binary notation, and those who do not.»

  98. #96 αυτό το θυμάμαι, το θέμα ήταν ότι μου είχε καρφωθεί αντί του ΛΟΑΔ!
    #94 μανία με το Δύτη… ο Δύτης χαζεύει τα κόμιξ του Καλαϊτζή..

  99. #95 π2, εγώ αντίστοιχα έλεγα ένα στιχάκι που θυμάμαι από κάποιο παλιό βιβλίο με παραμύθια:
    Ελάτε, ελάτε / τη σούπα να φάτε / μικροί και μεγάλοι/ και φίλοι και άλλοι

  100. Immortalité said

    @ Δύτη 99 και Π2 95 αυτά τα τραγουδάκια δεν έχουν «δέκα» μέσα! Κόβονται από την αρχισυνταξία 😛

  101. Immortalité said

    @ 94 Στάζυ ο δεσμός σου δεν ανοίγει (και δεν εννοώ ότι τον πάτησα και δεν ανοίγει).

  102. Πάτα τον απ’ το #87, να δεις τι σημαίνει «σουλουπώστε τον»

  103. Immortalité said

    @ 102 Πάτα τον (ποιόν αυτόν του ’87;) απ’ το #87 (πως θα πατήσω από το 87 το δεσμό του 94;), να δεις (ως συνέπεια των παραπάνω δεν είδα τίποτα, παρά μια ανάρτηση για τη λύση της πολιορκίας ) τι σημαίνει «σουλουπώστε τον» (βάλε πέντε δέκα λέξεις παραπάνω. Δε πιάνουν τόπο) 🙂

  104. Κι ότι σήμερα σκεφτόμουν ότι η απάντηση για τα πάντα είναι 42, με πρόλαβε το Ελληνάκι:

    Μετατρέποντας το δυαδικό 101010 στο δεκαδικό σύστημα μας κάνει 42, όσο δηλαδή είναι το νόημα της ζωής, του σύμπαντος και των παντών.

    http://ellinaki.blogspot.com/2010/10/blog-post_10.html

  105. ΚαπετάνΈνας said

    Ξεχάσαμε τις ευρωπαϊκές επαναστατικές μας παραδόσεις και το Γαλλικό Επαναστατικό ημερολόγιο με την βδομάδα των 10 ημερών, που αντίθετα με τους ποιητικούς 12 νέους μήνες,(Μπρυμαίρ, Ζερμινάλ, θερμιδώρ κλπ,) είχαν πολύ βαρετά ονόματα:

    Primidi,Duodi,Tridi,Quartidi,Quintidi,Sextidi,Septidi,,Octidi,Nonidi,Décadi.

    Υπήρχαν και οι μέρες του χρόνου, που δεν ταιριάζανε στο δεκαδικό,
    οι «ξεβράκωτες» (sans-culottides),
    και που ήταν εθνικές γιορτές. Της Δουλειάς, της Αρετής κλπ.

    *ή αβράκωτες;

  106. ΚαπετάνΈνας said

    Χαζό τραγουδάκι με δέκα είναι κι αυτό που ίσως το ξέρουν όσοι πήγαν κατασκήνωση μικροί:

    Δέεεεεεκα μικρά αραπάκια
    Μέεεεεεεσ τη καλύβα τους
    Διάαααααβαζαν όλη μέρα
    Την εφημερίδα τους, και:

    ζούμπαλα,ζούμπαλα, ζούμπαλα κλπ

  107. Μισιρλού... said

    Καλησπέρα & Καλό φθινόπωρο !!!
    Απ’ την αρχή τού μήνα επανήλθα στην πόλη, αλλά περίμενα να εμφανιστώ επισήμως τη μέρα με τα τρία δεκάρια !
    Και να! ο Νικοδέσποτας το έκανε θέμα…

    Χαίρομαι που τώρα θα ξανασυναντιόμαστε (έστω και αραιούτσικα, λόγω φόρτου εργασίας και λοιπών «εκδηλώσεων»).

    Πάω να ψαχουλέψω κανα σπέσιαλ άσμα με «δέκα».

    Μισιρλού
    (μια εκ των 10 νεωτέρων μωρών παρθένων)

    ***

    [έγινε 10.10 μμ ;]
    ή να περιμένω ακόμα ;

  108. Ααααα! Η Μισιρλού!! Τώρα μπορεί ν’ αρχίσει επισήμως η χειμωνιάτικη μπλογκοσαιζόν. 🙂

  109. Immortalité said

    Καλώς το κορίτσι! Συμφωνώ απολύτως με τον προλαλήσαντα Δύτη 🙂

  110. Μισιρλού... said

    Θανασίτσα & Δυτάκο, ευχαριστώ για το γλυκόλαλό σας συναπάντημα…

    ***

    Ας ξεκινήσουμε με μικρούλα λίστα :
    Το δέκα το καλό (του Γιάννη Τατασόπουλου) σπάνιο τραγούδι με τη Μαρίκα Νίνου, τον Γιώργο Μητσάκη και τον συνθέτη – 1950
    – Ένας άντρας δέκα γυναίκες (του Γιάννη Παπαϊωάννου) με τον Τάκη Μπίνη και τη νεαρή Μαίρη Λίντα – 1953
    – Δέκα φορές μπατίρησα (του Γιώργου Μητσάκη) με τον Καλαματιανό (δλδ. τον Πάνο Μιχαλόπουλο) και την Άννα Μπέλλα – 1955
    – Είσαι το δέκα το καλό (του Μανώλη Χιώτη) με τους Σταύρο Καμπάνη και Γεωργία Κορώνη – 1959

    Σε λίγο θα ανεβάσω σπάνιο ηχητικό ντοκουμέντο, του 1970, με τον Μάρκο Βαμβακάρη, να παίζει ένα αγραμμοφώνητο τραγούδι του :
    «Είχα δέκα τάλληρα και τα ‘παιξα στο ζάρι»

    ***

    Και τώρα, ας θυμηθούμε τη συχωρεμένη την δεκαρίτσα, σε ωραίες μελωδικές της στιγμές…

    Χωρίς δεκάρα πώς θα παντρευτούμε Μανωλιό μου…
    Από την Ελένη Βιτάλη (σε μουσική Γιάννης Μέτσικα και στίχους Βαρβάρας Τσιμπούλη).
    Το τραγούδι το 1974 προορίστηκε για το φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης και βγήκε πρώτο στην προκριματική επιτροπή (με πρόεδρο τον Μάνο Χατζιδάκι).
    Στο Φεστιβάλ παίρνει την 4η θέση, αλλά ψηφίστηκε σαν το «Τραγούδι του κοινού».

    Μια δεκά(άαααααα)ραααα δεν αξίζει η αγάπη σου
    κι ας το πλήρωσα χιλιάδες κάθε δάκρυ σου…

    Με τον Μάνο Παπαδάκη και τη Ρένα Βιολάντη, του Βασίλη Βασιλειάδη -που λιώνει την καινούργια φαρφίσα του- από το 1969.

    &

    Ο Στράτος Παγιουμτζής, το 1962, τραγουδάει σε δισκάκι 45 στροφών, δυο τραγούδια τού νεαρού συνθέτη Σταύρου Ξαρχάκου (σε στίχους Χρήστου Στίππα). «Τρεις μάγκες, τρεις γερόμαγκες» & «Έχω μια δεκάρα τρύπια».
    Έχω μια δεκάρα τρύπια και ένα τάληρο ψιλά
    μόνο αυτά μου’χεις αφήσει ντερμπεντέρισσα κυρά.
    Κούκλα μου μελαχρινή
    συ με άφησες πανί…

    ***

    Και για τον Καλοπροαίρετο, ΑΡΙΣΤΑ 10΄ !!!
    Ειδικά αφιερωμένο -για την άψογη λίστα του- το βιντεάκι του «Καλού Μαθητή» με τον Ζαμπέτα και τον Ηλιόπουλο από την ομότιτλη ταινία

    [Γειά σου δάσκαλε, με τα ριγέ σου !!!]

  111. Μισιρλού... said

    (Ωρέεεε… ξέχασα πώς μπαίνουν τα Γιουτούμπια… Θέλω ξαλμύρισμα !!!)
    😆

  112. Τα γιουτιούμπια, μόνο με τύχη. Αν σε θέλει, δηλαδή…
    (αυτό λέει η μικρή μου εμπειρία τουλάχιστον)

  113. Immortalité said

    @ 110 και 111 Και γιατί δεν ρωτάτε τον καθ’ ύλην αρμόδιο; 😉

    (άκου Θανασίτσα! ούτε μπέμπα δεν με φωνάζαν έτσι) 🙂

  114. Μισιρλού... said

    Βρήκα κι άλλα ωραία !!!

    Στις 10-10-10 (του 1910…) τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων ασχολούνται με την παραίτηση Βενιζέλου.
    ΣΚΡΙΠ, 10-10-1910 :
    Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ ΕΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩ ΑΠΕΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗ (Ο Βενιζέλος υποβάλλων παραίτησιν)

    Και στο ΕΜΠΡΟΣ, 10-10-1910 σπεύσατε όλοι στην τελευταία σελίδα !!!
    ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΣΕ ΣΥΜΦΕΡΟΥΣΕΣ ΤΙΜΕΣ :
    – Κατοικία 2 πατωμάτων με κήπο 1250 πήχεων τετραγωνικών, επί της οδού Αλεξάνδρας (όπισθεν Γυμναστηρίου)
    &
    – Περιβόλιον με διάφορα οπωροφόρα και λοιπά δένδρα 23 στρεμμάτων (!!!) κείμενον παρά τας οδούς Λιοσίων (πλησίον των τριών γεφυρών).

    😛

  115. sarant said

    Μισιρλού, καλώς σε ξαναβρίσκουμε!!
    Πολύ ωραίο σχόλιο, περιμένω και τον Μάρκο 🙂

    Το σχ. 104 το είχε πιάσει η παγίδα και τώρα το λευτέρωσα.

  116. gbaloglou said

    #111:

    Δεξιά κάτω από το βίντεο που παίζει υπάρχει σε πλαίσιο η «ενσωμάτωση»: αριστερό κλικ εκεί, οπότε προβάλλει σε πολύ μεγαλύτερο πλαίσιο, πάλι κάτω από το βίντεο, κάτι που είναι έτοιμο για αντιγραφή (σκιασμένο), το αντιγράφεις, και ύστερα το επικολλάς εδώ.

  117. Μισιρλού... said

    Χαίρετε Νίκο!
    [καλέ, τι υπερπαραγωγή θεμάτων έκανες ντάλα καλοκαίρι; Πότε κολυμπούσες εσύ; Πότε θα διαβάσουμε εμείς;!]
    😛

    ***

    Καλή ακρόαση με Μάρκο Βαμβακάρη :
    «Είχα δέκα τάληρα και τα ‘παιξα στο ζάρι
    φράγκο δε μου έμεινε να πάρω ένα ζαγάρι…»

    Πρόκειται για σπάνιο ηχητικό ντοκουμέντο, του 1970. Τραγουδά και παίζει ο Μάρκος στο σπίτι του. Ηχογράφηση με πρόχειρο κασετόφωνο της εποχής.
    [Πιθανά από το αρχείο τής βιογράφου του Αγγέλας Κάϊλ].

  118. » Έχουμε τις 10 μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο, του Τζον Ριντ αλλά και τους 10 μύθους για τη νεοελληνική γλώσσα του Γιάννη Χάρη. Έχουμε τους Δέκα μικρούς Μήτσους του Λαζόπουλου που βέβαια βγήκαν από τους 10 μικρούς νέγρους της Αγκάθας Κρίστι..»

    και επίσης: «Δέκα νεοελληνικά ιδεολογήματα για τη Μικρά Ασία»

    (http://www.diplomatikoperiskopio.com/index.php?option=com_content&view=article&id=622:2010-09-25-07-12-27&catid=53:2008-06-14-16-50-37&Itemid=82)

    Μ-π

  119. Ωραίος ο Μάρκος (αλίμονο, τι άλλο). Ευχαριστούμε, Μισιρλού!

  120. sarant said

    Μισιρλού, ευχαριστώ -και όποιο θέμα σε ενδιαφέρει μη διστάσεις να το σχολιάσεις, καλό κάνει να ξανάρχονται στην επιφάνεια!

  121. Νομίζω ότι κανένας δεν αναφέρθηκε στο προφανές. Ότι δηλαδή 10 είναι τα δάκτυλα των χεριών (5+5).

    Ως προς το 12 οι Εγγλέζοι έρχονται δεύτεροι (ίσως τρίτοι, τέταρτοι κλπ) καθώς 12 είναι οι Θεοί, οι μήνες, οι Απόστολοι κλπ. Γενικά όμως τι να περιμένει κανείς από έναν λαό που όρισε ως μονάδα μήκους (γιάρδα) την απόσταση από τον αντίχειρα ως την μύτη ενός βασιληά (Ερρίκος Α’);

    Ως προς την ινδοευρωπαϊκή θεωρία υπάρχει αντίλογος αν και γενικότερα ποτέ δεν μου κάθισε καλά αυτή η θεωρεία που ειλικρινά την θεωρώ κατασκευασμένη.

  122. Μισιρλού... said

    Αααα… Τώρα που το θυμήθηκα…
    Για να ξαναπιάσουμε την απορία που είχαμε στο ΑΔΥΝΑΤΙΣΑ Ο ΚΑΗΜΕΝΟΣ (Κωστής Μπέζος – 1931) που για χρόνια με παιδεύει και δεν την έχω λύσει…
    Στο : που ‘φαγα στο δέκα δύο -βρε!- απ’ την χωροφυλακή

    Κάτι ξεκίνησε να μας πει ο Alfρέδος, αλλά :
    «Έχουν περάσει χρόνοι δέκα, μάτια μου, αχ μάτια μου…»
    (Μιλτιάδης Πασχαλίδης – Παραμύθι με λυπημένο τέλος)

    ΥΓ:
    Σερσογκουγκλίζοντας για να βγάλω άκρη, έπεσα πάνω σε αυτό! > Backtype – Comments by sarantakos.wordpress.com
    Τι είν’ τούτο το «σχέδιο»;

    Καληνύχτα σας…

  123. betatzis said

    Υπάρχει το στωϊκό : «δέκα τρώω, έναν μετράω», όταν τρώμε απανωτά χτυπήματα και ήττες.

    http://www.slang.gr/lemma/show/deka_troo_enan_metrao_15622#lemma_17327

    Αλλά και για κάποιον που θέλει πολύ ξύλο, λέμε «αυτός είναι δέκα να βαράς, μία να μετράς»

    http://www.slang.gr/lemma/show/deka_na_baras_mia_na_metras_13066

    Aφιερούται σε όλη την κομπανία το άσμα του Κώστα Βίρβου και Θεόδωρου Δεβενιώτη

    «10 συμβουλές»

    Παραθέτω τους στίχους επειδή μ΄αρέσουν :

    «Δέκα συμβουλές έχω να σου πω
    αν κυρά μου θες για να σ’ αγαπώ
    πρώτον, δε θ’ αντιμιλάς, δεύτερον, δε θα γκρινιάζεις
    τρίτον, όταν θα πονώ με στοργή θα μ’ αγκαλιάζεις
    τέταρτον, δεν θα σ’ ακούσω «κάνε μου κι αυτό το λούσο»
    πέμπτον, θα περνάς, κυρά μου, σύμφωνα με τον παρά μου

    Εάν δεν εφαρμόσεις τις 10 συμβουλές
    εγώ θα μπλέξω μ’ άλλη κι εσύ πικρά θα κλαις

    Έκτον, επειδή είμαι νευρικός
    Δε θα με ρωτάς πότε, πού και πώς
    Έβδομον, μην προσπαθείς τον αέρα να μου πάρεις
    Όγδοον, για μουσική μπουζουκάκια θα γουστάρεις
    Ένατον, στα βάσανά μου θα ‘σαι η παρηγοριά μου
    Δέκατον, λοιπόν και τέρμα μη μου πεις ποτέ σου ψέμα»

    Όποιος μπορεί ας το ανεβάσει, είναι «ανεβαστικό» τραγουδάκι.

  124. ΚαπετάνΈνας said

    Πληροφορία, πρώτο χέρι από εσωτερίστρια που μου κανοναρχάει, τι να γράψω,από δώ δίπλα:

    Στην αριθμοσοφία,ο αριθμός 10 συμβολίζει «την ολοκλήρωση του ανθρώπου, μέσα από την τριβή». Ο άνθρωπος βιώνει την Τριβή μέσα στον κόσμο της ύλης (εργασία,χρήμα,ζευγάρι κλπ), και έτσι εκπαιδεύεται με σκοπό την Ολοκλήρωση. Η Ολοκλήρωση είναι η ιδιότητα του τέλειου ανθρώπου, που έχει κατακτήσει την «ένωση όλων των ζευγών των αντιθέτων».

    (Πάλι το πυθαγόρειο τέλειο Δέκα, λέω εγώ).

  125. Μαρία said

    Μισιρλού, καλό χειμώνα κι απο μένα.

    Μπετατζή, το ανέβασε ο Καλοπροαίρετος στο 14.

    Κάπτεν, αυτοί οι εσωτερικοτέτοιοι δεν είναι κρυφοναζί 🙂

  126. ΚαπετάνΈνας said

    Ααααα, Μαρία κολλήσαμε. Μη με προκαλείς.

    Εννοείται, οτι οι εσωτερικοτέτοιοι, αν τους(ή τις) ξύσεις,ακόμα κι αν έχουν τη ψυχή της Αγίας Τερέζας της Ινδίας, όλο και κάτι θα βρεις, μια περίεργη δοξασία, κάποιο Λεμούριο, κάτι για τη «γνώση» των Εβραίων, ένα κρυμμένο air de famille, τελοσπάντων.

    Αλλά, ευτυχώς δεν απαιτείται πάντα η ιδεολογικοπολιτική και θρησκευτικο-αθεϊστική ταύτιση, καραλόλ…

  127. Μπουκανιέρος said

    124γ
    Μα ναι, είναι τελείως άθεοι 🙂

  128. Μαρία said

    125 Σαν τα χιόνια.

  129. Μπουκανιέρος said

    Δύτη, συγγνώμη για την καθυστέρηση, έχει φουρτούνα.

    Για τους Άγιους Δούλους, σωστή η εξήγηση που βρήκες. Το αυθεντικό όνομα είναι Αγιόδουλοι, το Άγιοι Δούλοι είναι ήπιος ευπρεπισμός. Πάντως δεν υπάρχουν τέτοιοι «άγιοι» με την άλλη έννοια.
    Σημειώνω, για τους θαυμαστές της ιστορικής ορθογραφίας, ότι το βρίσκω γραμμένο Άγιω Δούλη σ’ ένα έγγραφο του 1347.

    Στο ωραίο βιβλίο του Σπ. Ασωνίτη «Ανδηγαβική Κέρκυρα» (α’πόστροφος 1999) και στην παράγραφο «Το βυζαντινό παρελθόν» διαβάζουμε τα εξής:
    «Η εκκλησιαστική περιουσία […] περιελάμβανε εκτεταμένα κτήματα, τα οποία χαρακτηρίζονται από τις πηγές ως κουρατορίες. […] η Εκκλησία τα εκμεταλλεύεται αξιοποιώντας την εργασία των εγκατεστημένων σ’ αυτά αγροτών, μια κατηγορία των οποίων αναφέρεται ως Αγιόδουλοι».

  130. Μπουκανιέρος said

    126 Μαρία έχει φουρτούνα, όπως έγραψα και στο Δύτη. Μάλιστα παραλίγο να ναυαγήσουμε τούτη την αναθεματισμένη νύχτα με τα τρία δεκάρια αλλά προς το παρόν τη σκαπουλάραμε.

  131. Μαρία said

    >Άγιω Δούλη
    Μου θύμισε:
    Οι Άγιοι Ανάργυροι> Η Αγιανάργυρη. Πάω στην Αγιανάργυρη.

  132. Μπουκανιέρος said

    Δύτη επιστρέφω σε σένα, κι ας κοιμάσαι.

    Ξέχασες ν’ αναφέρεις ότι υπάρχει βουνό Άγιοι Δέκα στην Κέρκυρα, κάπου εξακόσια τόσα μέτρα, το δεύτερο μετά τον Παντοκράτορα. Τώρα έχει το ραντάρ στην κορφή (τα χαιρετίσματά μου σε κάποιον που συχνοανεβαίνει εκεί πάνω!). Υπάρχει βέβαια και το ομώνυμο χωριό, λίγο παρακάτω.

    Όσο για το ποιοι ήτανε αυτοί οι δέκα άγιοι… Κάποιοι δέκα που (υποτίθεται ότι) μαρτυρήσανε μαζί, δε θυμάμαι τώρα πού, πώς και πότε. Νομίζω ότι κάτι ανάλογο ισχύει για όλους τους αριθμημένους αγιούς, π.χ. Άγιοι Σαράντα.

  133. Μπουκανιέρος said

    Σε κάποιο άλλο αριθμολογικό ποστ είχαμε μιλήσει για το εικοσαδικό σύστημα, που το είχαν π.χ. οι Κέλτες (με υπολείμματα στα γαλλικά και πλήρη επιβίωση στα ουαλλικά κλπ.) και διάφοροι άλλοι.
    Να προσθέσω, τώρα που έγινα σοφότερος, ότι (πλήρες) εικοσαδικό σύστημα υπάρχει και στα γεωργιανά.

    Για την ακρίβεια, λέω, αυτά τα συστήματα πρέπει να λέγονται «εικοσοδεκαδικά», γιατί χρησιμοποιούν σαν ανώτερες μονάδες τόσο το δέκα (άτι, στα γεωργιανά) όσο και το είκοσι (ότσι).
    Για να καταλάβετε τι εννοώ, το 34 είναι ότσι-ντα-τότχμετι, είκοσι-και-δεκατέσσερα.

  134. ΚαπετάνΈνας said

    #130

    Οι άγιοι Δέκα είναι δέκα Κρητικοί Μάρτυρες που μαρτύρησαν στους διωγμούς του Αυτοκράτορα Δέκιου. (Ύποπτο το ομόηχον).

    ΥπάρχΆγιοι Δέκα και στη Βυζαντινή εικονογραφία, αλλά είναι άλλοι, οι μεγάλοι σταρ των εικόνων:Βασίλειος, Γρηγόριος κλπ, νομίζω και ο Άγιος Ονούφριος, αυτ’ος με τη γενειάδα και το πράσινο μαγιώ.

    #25
    buccaneer, γιατί επιμένετε;
    Εμ, μου το γαμήσατε, άλλος με τη τρολλιά, άλλος επειδή δεν άντεχε τα ίδια και τα ίδια, εμ με τσιγκλάτε.

  135. Μπουκανιέρος said

    Αποκρυφιστή Καπετάνιε, όχι «Σεφιρόθ» αλλά Σεφιρότ. Απότι θυμάμαι από τα μισοξεχασμένα (μπορεί και εντελώς ξεχασμένα) εβραϊκά μου δεν υπάρχει θήτα (με τη νεοελληνική έννοια). Πληθυντικός του Σεφιρά(χ) που πάει να πει (και σχετίζεται με τη) σφαίρα.
    Αντίστοιχα Μαλικούτ, το Βασίλειο (κάτι κουβεντιάζατε γι’ αυτό το θέμα «μλκ» στο άρθρο για το θρυλικό Μαλάκα).

    Το δέκα σαν τέλειος αριθμός πολύ κοινό και στους μεσαιωνικούς συγγραφείς – κι ας πα να λεν ότι θέλουν οι σύγχρονοι μαθηματικοί.

  136. καὶ τὰ ἑλληνικὰ μὴ ὁριακὴ γλῶσσα κι ὰς πᾶ νὰ λένε ὅ,τι θένε οἱ σύγχρονοι γλωσσοτέτοιοι, ἰδοῦ κι ἕνα μὴ ὁριακὸ παράδειγμα ἐφαρμογῆς τῶν δυνατοτήτων τῆς ἑλληνικῆς:

  137. ΚαπετάνΈνας said

    #131
    Και τα Δανέζικα.Για μας φαίνεται Κλίγκον.
    Το 70 είναι: halvfjerdsindstyvende half-fourth-times-of-twenty

    Μπουκάν,

    πατάω Σεφιρώθ και πράγματι, βγαίνει ένας τύπος Μάνγκα ( Μάγκας)και όχι το Δέντρο, ίσως έχεις δίκιο. Πάντως νομίζω τόχω δη Σεφιρώθ, θα ψάξω. Όμως αύριο, γιατί είναι αργά.

  138. gbaloglou said

    Και μια πρόταση (από τα παλιά) … για ‘δεκαετίστικο’ σέϊκ:

  139. Καλά, είναι κι αόρατοι αυτοί οι δέκα; (#6)

  140. sarant said

    Καλημέρα.

    Μπουκανιέρε, θα την ξεπεράσουμε τη φουρτούνα.

    Γιατί όμως οι κρητικοί άγιοι δέκα να ονομάτισαν το κορφιάτικο βουνό; Μήπως είναι άλλοι;

  141. sarant said

    Το 121 του Στράβωνα και το 122 της Μισιρλούς τα είχε τσακώσει η σπαμοπαγίδα και έμειναν όλη τη νύχτα στο κρατητήριο. Συγνώμη!

    Μισιρλού, το δέκα-δύο παραμένει μυστήριο.

    Αυτό που βλέπεις στο backtype είναι τα σχόλια που έχω κάνει εγώ προσωπικά ή όποιος δίνει σαν ουριλά του το sarantakos.wordpress.com.

  142. Alexis said

    Πολύ ωραίο ποστ, συγχαρητήρια!
    Επειδή με ενδιαφέρει ιδιαίτερα η γλώσσα του ποδοσφαίρου και του αθλητισμού γενικότερα, θα σχολιάσω μόνο αυτό το κομάτι της ανάρτησης.
    Παλιότερα, όπως θα θυμούνται πολλοί, οι ποδοσφαιριστές έπαιρναν νούμερα στη φανέλα τους από το 1 μέχρι το 11. Το νούμερο δεν ήταν προσωπικό για κάθε παίκτη, αλλά δηλωτικό της θέσης μέσα στην ενδεκάδα. Έτσι ο τερματοφύλακας έπαιρνε πάντα το 1, το 2 ήταν κατά κανόνα ο πλάγιος μπάκ, το 7 ο εξτρέμ, το 10 ο κουμανταδόρος, το 9 ή το 11 ο σέντερ φορ. Στα σημερινά πιτσιρίκια (π.χ. στο γιο μου) αυτά μοιάζουν σαν ανέκδοτο, καθώς βλέπουν τον κάθε παίκτη να φορά το προσωπικό του νούμερο (π.χ. 71, 22, 18 κλπ.). Από τα νούμερα αυτά προέκυψε και το ‘δεκάρι’ σα συνώνυμο του παίκτη-ηγέτη, του κουμανταδόρου της ομάδας, αλλά και το ‘εφτάρι’ σα συνώνυμο του εξτρέμ. Από τα δύο μόνο το πρώτο έχει επιζήσει στη γλώσσα και λέγεται κατά κόρον μέχρι σήμερα (π.χ. αυτός ο παίκτης είναι κλασικό ‘δεκάρι’, ή η ομάδα χρειάζεται οπωσδήποτε ένα ‘δεκάρι’ κλπ.). Το ‘εφτάρι’ έχει σχεδόν εξαφανιστεί από τη γλώσσα, αν και τελευταία άκουσα κάποιον τηλεσχολιαστή να το αναφέρει.
    Το νούμερο 10 φοράγανε στη φανέλα τους οι δύο θρύλοι του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, ο Πελέ κι ο Μαραντόνα, ενώ ο τρίτος ‘μεγάλος’ του ποδοσφαίρου, ο Γιόχαν Κρόιφ, αν και κλασικό ‘δεκάρι’, έπαιζε πάντα με το νούμερο 14 στην πλάτη.
    Από τα ‘εφτάρια’ θα αναφέρω τον πολύ μεγάλο Εμίλιο Μπουτραγκένιο, αστέρι της Ρεάλ Μαδρίτης τη δεκαετά του ’80, πού διέπρεψε με το νούμερο 7 στην πλάτη, και τον δικό μας Δημήτρη Σαραβάκο, της ίδιας εποχής, επίσης με το νούμερο 7.
    Αντίθετα με το ποδόσφαιρο, στο μπάσκετ η αρίθμηση σαν δηλωτικό της θέσης, επιβιώνει πολύ καλά, παρόλο που τα νούμερα στις φανέλες των παικτών δεν έχουν πλέον καμία σχέση. Έτσι ο ‘άσσος’ είναι ο πλέι μέικερ, το ‘τεσσάρι’ ο πάουερ φόργουορντ, το ‘πεντάρι’ ο σέντερ κλπ.

  143. Alexis said

    Και μια μικρή παρατήρηση για το σχόλιο 19: Στις 12-12-12 δεν θα έχει καταστραφεί ακόμα ο κόσμος, μια που σύμφωνα με το ημερολόγιο των Μάγια η συντέλεια θα επέλθει εννιά μέρες αργότερα, στις 21-12-2012. Άρα θα προλάβουμε να διαβάσουμε το άρθρο του Σαραντάκου και να το σχολιάσουμε κιόλας, πριν πάμε όλοι μαζί παρέα στον αγύριστο!

  144. Μπουκάν, εύχομαι μπουνάτσα στο εξής. Κάτι κερκυραϊκό μου θύμιζαν και μένα οι Άγιοι Δέκα -μια και πιάσαμε τους μυστήριους άγιους, από κάτω, μου φαίνεται, είναι ο Αη-Γόρδης, αυτό το καταπληκτικό μέρος που τώρα έχει γίνει ένα ροζ θέρετρο.

  145. @143+142.Ευχαριστώ για την διόρθωση.
    Παρατήρηση 1.Νομιζω ότι πρέπει να θυμηθούμε και το Νο 10 Μίμης Δομάζος.
    Παρατήρηση 2. Εδώ έχουν μαζευτεί πολλοί φαν του Σαραντάκου που και την ώρα της Συντέλειας του κόσμου και του τέλους της Ιστορίας θα προσπαθούν να ποστάρουν στο » οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία».
    Καλή εβδομάδα σε όλους.

  146. espectador said

    Υπάρχουν και «οι δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο? εκείνου του Αμερικάνου που ειχε πάρχει μέρος και στην επανάσταση του Ζαπάτα στο Μεξικό, του Ριντ.

  147. ΚαπετάνΈνας said

    Καλημέρα Νίκο,
    Υπάρχει η παράδοση ότι το Κερκυραίικο χωριό Άγιοι Δέκα το έχτισαν πρόσφυγες από το ομώνυμο Κρητικό χωριό, που έφυγαν μετά από την κατάληψη της Κρήτης από τους Άραβες.

    http://www.corfuhistory.eu/11393/

    Όσο για τα σεφιρώθ-σεφιρότ, μάλλον ο Μπουκάν έχει δίκιο.Υποθέτω, ότι οι Γάλλοι πρόσθεσαν το h, για να προφέρεται το τελικό Τ, κι έτσι άγγλοι και έλληνες το διάβασαν σεφιρώθ. Δεν ξέρω, λέω.
    Πάντως γράφεται έτσι: סְפִירוֹת ενικός:סְפִירָה

  148. Αυτό για τους Κρητικούς πρόσφυγες μου ακούγεται λίγο υπερβολικό, δεν ξέρω. Για κάποιο λόγο οι Επτανήσιοι θέλουν να πιστεύουν ότι έχουν σχέση με την Κρήτη 🙂 . Στη Λευκάδα υπάρχει ένα χωριό Σφακιώτες που φαγώθηκε να αδελφοποιηθεί με τα Σφακιά βάσει της παράδοσης ότι το έχτισαν Σφακιανοί μετά την κατάληψη της Κρήτης από τους Οθωμανούς. Βέβαια, αποδεικνύεται πως το χωριό υπήρχε μ’ αυτό το όνομα πολύ πιο πριν (τουλάχιστον στις πρώτες οθωμανικές απογραφές του νησιού, στα τέλη του 15ου αιώνα).

  149. ΚαπετάνΈνας said

    #146
    Τζων Ρήντ, Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο.

    Όταν είχα δη πρώτη φορά τον Οxτώβρη του Αϊζενστάιν, ταινία για τη ρωσική επανάσταση, μου δημιουργήθηκε η απορία, πόσο πιστά απέδωσε το ιστορικό γεγονός. Αργότερα διάβασα τις Δέκα μέρες και είδα ότι ο Αϊζενστάιν και ο Ρηντ ταυτίζονται.
    Αυτό που δεν ήξερα ήταν, ότι, στην πραγματικότητα, ο Αϊζενστάιν είχε χρησιμοποιήσει για βάση του σεναρίου αυτό το βιβλίο του Ρήντ και ότι ο αρχικός τίτλος της ταινίας Οχτώβρης ήταν «Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο».

  150. Εξ αφορμής των Σεφιρώθ, για όποιον ενδιαφέρεται:
    Στα εβραϊκά, τα γράμματα בגדכפת τα αντίστοιχα των βδγκπτ, που αρχικά πρέπει να ήταν στιγμιαία σύμφωνα [bgdkpt], εξελίχθηκαν, δεν ξέρω πότε, σε τριβόμενα [vγδxfθ] μετά από φωνήεν, διατήρησαν όμως την αρχική τους προφορά στην αρχή των λέξεων, μετά από σύμφωνο και όταν ήταν διπλά. Στη γραφή αυτό επισημαίνεται με μια τελεία μέσα στο γράμμα. Στη σημερινή ισραηλινή προφορά των εβραϊκών, η διάκριση αυτή χάθηκε για τα γ, δ και τ (που προφέρονται πάντοτε [gdt]), διατηρήθηκε όμως για τα β, κ και π· στην ανατολικοευρωπαϊκή προφορά όμως, που χρησιμοποιείται ακόμα σε ορισμένους κύκλους, το [θ] εξελίχθηκε σε [s].
    Εικάζω (από το κεφάλι μου, αλλά δεν έχω μελετήσει το θέμα – όλο και κάποιος επώνυμος θα το έχει πει) ότι ένα ενδιάμεσο στάδιο θα ήταν να προφέρονται, τουλάχιστον τα άηχα κπτ, με κάποια πνοή, όπως δηλ. τα αρχαία ελληνικά χφθ. Είτε γι’αυτό το λόγο είτε για άλλους, στα ελληνικά της Βίβλου τα εβραϊκά κπτ μεταγράφονται συστηματικά με χι/φι/θήτα, ακόμα και εκεί που στα εβραϊκά διατήρησαν τη στιγμιαία προφορά τους: Χαναάν, Φαρές, Θωμάς, Ματθαίος, Σαπφείρα… Ομοίως και η συχνότατη κατάληξη -ώθ (ות-), που προφέρεται σήμερα -οτ στα εβραϊκά του Ισραήλ και -οσ στην Ανατολική Ευρώπη: Ασταρώθ, Βεεμώθ κτό.

  151. @ 142

    Στη Μπαρτσελόνα, ο Κρόιφ φορούσε το εννιά.

    Το δύο, και μιλάμε για εποχές που υπήρχε σχετική αντιστοιχία θέσης και αριθμού φανέλλας, δηλαδή τις δεκαετίες ’60 και ’70, αντιστοιχούσε σε πλάγιο μπακ μόνο στην Ευρώπη. Ειδικότερα, στην Ευρώπη τα πλάγια μπακ είχαν τα νούμερα δύο το δεξί και τρία το αριστερό, π.χ. οι Κοέν και Γουίλσον στην Αγγλία του 1966, ή οι Μπούρνιτς και Φακέττι στην Ιταλία του 1970, ή οι Γκαϊτατζής και Αγγελής στον Ολυμπιακό του Γουλανδρή. Αντίθετα, στη Λατινική Αμερική τα δύο και τρία τα είχαν τα σέντερ μπακ, π.χ. οι Πιάτσα και Μπρίτο στη Βραζιλία του 1970, ενώ τα πλάγια μπακ είχαν τα νούμερα τέσσερα και έξι, π.χ. οι Ουμπίνια και Μούχικα στην Ουρουγουάη του 1970.

    @ 145

    Ο Δομάζος έχει παίξει και με το εφτά, στα πρώτα του χρόνια στον Παναθηναϊκό –το δέκα το φορούσε τότε ο Πανάκης–, και στις πρώτες του εμφανίσεις στην Εθνική, όπου τη φανέλλα με το δέκα την είχε πάρει σπίτι του ο Παπαϊωάννου.

  152. Λένε ότι την ευκαιρία πρέπει να την αρπάζεις από τα μαλλιά γιατί από πίσω είναι φαλακρή.
    Χάσαμε λοιπόν την μοναδική στην ιστορία ευκαιρία να γράψουμε ένα σχόλιο την ώρα 10:10 της 10ης/10/2010.

  153. marulaki said

    Αυτό με το δέκα-δύο εδώ δεν είχαμε πει μια φορά ότι μάλλον εννοεί το δώδεκα;

  154. Από την 10η/10/0001 πΧ απέχουμε (χθες) 2010 χρόνια και όχι 2011 καθώς τόσο στο Γρηγοριανό όσο και στο Ιουλιανό ημερολόγιο δεν υπάρχει το έτος 0. (Το έτος -1πΧ είναι ουσιαστικά το έτος 0)

    Σε συνέχεια σχολείου του Π2, μια βασική διαφορά των Ορθοδόξων από τους Παπικούς είναι ότι για εμάς η 10.10.1582 υπήρξε. Επομένως θα λέγαμε ότι η 10.10.1582 διαχωρίζει ανατολή και δύση.

  155. sarant said

    Ή ίσως η 28η Φεβρουαρίου 1923.

    Δεν είναι εύοσμο, αλλά να προστεθεί στη δεκαλογία και ο στίχος από το τραγούδι του Μπάτη για τος φυλακές του Ωρωπού, όπου «στο νούμερο το 10 την αμολάνε όλοι αβέρτα».

  156. Μισιρλού... said

    Αααα! Πώς ξεχάσαμε τον Γιώργο Μπάτη;
    Άξιος Νίκο!!!

    @ 125
    Μαρία, ξανακαλησπέρα !
    😀

  157. Μπουκανιέρος said

    148
    Κι εγώ είμαι δύσπιστος απέναντι σ’ αυτή την παράδοση – που άλλωστε δεν είναι καν παράδοση αλλά εικασία. Το συγκεκριμένο χωριό (με αυτή την ονομασία) δε φαίνεται να είναι τόσο παλιό, ή τουλάχιστον δεν αναφέρεται πριν την εποχή των Βενετσιάνων (δηλ. πριν το 1386) – ενώ αναφέρονται δεκάδες άλλα χωριά.

    Όμως Δύτη, νομίζω ότι έχεις άδικο να μας ειρωνεύεσαι. Οι μεταναστεύσεις του 17ου αιώνα (μετά που έπεσε το Κάστρο) είναι καλά τεκμηριωμένες. Και πιο πριν, όσο υπήρχε το «Βασίλειο» της Κρήτης, οι σχέσεις ανάμεσα σε Κρήτη κι Εφτάνησα ήταν στενές, για προφανείς λόγους.

    Τώρα, γι’ αυτό το χωριό στη Λευκάδα, δεν ξέρω.

  158. Μπουκανιέρος said

    144
    Δύτη, οι Συναράδες είναι το χωριό πάνω απ’ τον Άι-Γόρδη (εκεί κοντά κι η τοποθεσία Αερόστατο, αν έχεις πας…). Οι Άγιοι Δέκα δεν είναι μακριά, αλλά βλέπουν προς την άλλη μεριά.
    (Τώρα, για τη, χμ, αξιοποίηση του Άι-Γόρδη -που ήταν ήδη στα χρόνια του ’70 πολύ προχωρημένη- καλύτερα να μη μιλήσουμε.)

  159. […] μέρα με τα τρία εντεκάρια, το 2010 είχαμε γράψει για τη  μέρα με τα τρία δεκάρια και το 2009 για  την αντίστοιχη μέρα με τα τρία […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: