Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Και πάλι για το φρούτο (ή τα φρούτα) απ’ τη Συρία

Posted by sarant στο 11 Αύγουστος, 2014


damasceneΑνοίγουμε τη βδομάδα της ραστώνης με ένα άρθρο ραστωνιάρικο, αφού είναι επανάληψη παλιότερου. Το ξαναδημοσιεύσω αφενός επειδή είχαμε πρόσφατα τη συζήτηση για κορόμηλα και συναφή, και αφετέρου επειδή, καλοκαίρι είναι, είχατε πει ότι καλό είναι να κερνάμε κανα φρουτάκι πότε-πότε.

Το παλιό εκείνο άρθρο ήταν ελαφρώς γρουσούζικο, μια και έτυχε να δημοσιευτεί τη μέρα που έγινε η φονική και καταστροφική έκρηξη στο Μαρί της Κύπρου, όπου ήταν αποθηκευμένα εκρηκτικά που αρχικά προορίζονταν για τη Συρία. Από τότε βέβαια, και η Κύπρος και πολύ περισσότερο η Συρία έχουν τραβήξει κι άλλα πολλά -αλλά ας μείνουμε στα φρούτα.

Η φωτογραφία που συνοδεύει το σημερινό άρθρο είναι καινούργια, πάντως, την έβγαλα τις προάλλες, αλλά το πιάτο δεν έχει μόνο «φρούτα από τη Συρία», αλλά και μούρα, κάτω αριστερά, όπως και κάτι μπέρια πάνω δεξιά. Βασικά να τα φάω ήθελα, και δεν κάνω ταξινομικές διακρίσεις.

Στη σημερινή αναδημοσίευση, έχω εμπλουτίσει το παλιό μου άρθρο με μερικά πράγματα που τα έβαλα εκ των υστέρων, όταν συμπεριέλαβα το άρθρο σε κεφάλαιο του βιβλίου «Οπωροφόρες λέξεις«.

Λοιπόν, το φρούτο -ή τα φρούτα;- από τη Συρία:

Μια από τις πιο παλιές πόλεις του μεσογειακού χώρου που κατοικούνται συνεχώς από την αρχαιότητα ως τα σήμερα, είναι κι η Δαμασκός, η πρωτεύουσα της Συρίας. Δαμασκός στα ελληνικά, Ντιμάσκ αλ-Σαμ στα αραβικά, Damas στα γαλλικά, πόλη που κάποτε ήταν ζηλευτή για τα πλούτη της και είχε δώσει τ’ όνομά της σε ένα σωρό περιζήτητα προϊόντα της, όπως είναι το δαμάσκο ύφασμα, πολύχρωμο μεταξωτό με αργυρά και χρυσά νήματα (damask στα αγγλικά),  ή το δαμασκηνό σπαθί, φτιαγμένο με μια ιδιαίτερη τεχνική (πλέγμα από ράβδους σίδερου και ατσαλιού). Αλλά εδώ δεν κάνουμε γεωγραφία· ταξιδεύουμε στον κόσμο των οπωρικών, και το κεφάλαιο αυτό είναι αφιερωμένο στο φρούτο από τη Δαμασκό, το δαμάσκηνο.

Είναι όμως ένα φρούτο το δαμάσκηνο ή μια οικογένεια; Τι γίνεται με τα κορόμηλα; Με τις μπουρνέλες ή βανίλιες; Πρόκειται για ποικιλίες που προέρχονται από πολύ συγγενικά δέντρα· εδώ θα τα εξετάσουμε όλα μαζί, και τα μοβ ελλειψοειδή μεσαίου μεγέθους  (τα δαμάσκηνα), και τα μικρά στρογγυλά πράσινα ή κόκκινα ή κίτρινα (τα κορόμηλα), και τα μεγάλα στρογγυλά μοβ ή κίτρινα (μπουρνέλες ή βανίλιες). Στη φωτογραφία, πέρα από τα μούρα και τα μπέρια, έχουμε τα εξής δαμασκηνοειδή: αριστερά τις (πράσινες) ρεγκλότες, πιο πάνω μια ποικιλία δαμάσκηνα που τα λένε κβετς (quetsche) εδώ στη Λοθαριγγία, αλλά νομίζω πως είναι πολύ παρόμοια με τα σκοπελίτικα. Βέβαια, δαμάσκηνα είναι και εκείνα κάτω δεξιά, που εδώ τα λένε «προεδρικά» (ποικιλία President), ενώ στο κέντρο είναι δυο μπουρνέλες, και δεξιά, τα κίτρινα, είναι μιραμπέλες, που κι αυτά είναι ποικιλία της Λοθαριγγίας, αν και πολύ όμοια με τα πράουστα της Σαμοθράκης. Παναπεί, τα φρούτα απ’ τη Συρία έχουν πολλές ποικιλίες και πολλά ονόματα.

Ίδια ποικιλία ονομάτων είχαν και οι αρχαίοι. Στη βιβλιογραφία βρίσκουμε το κοκκύμηλον, που ίσως είναι η μπουρνέλα· το προύμνον, που ίσως είναι το κορόμηλο· το βράβυλον, που είναι κάποια άλλη παραλλαγή, και το δαμασκηνόν ή δαμάσκηνον, που αρχικά ήταν επίθετο, δαμασκηνά κοκκύμηλα, και μετά, όπως συχνά συμβαίνει, έγινε ουσιαστικό. Ότι τα δαμάσκηνα της Δαμασκού τα ξέραιναν από τότε, μας το λέει ο Διοσκουρίδης, στην ενότητα που αφιερώνει στα κοκκύμηλα: τῶν δὲ Συριακῶν καὶ μάλιστα τῶν ἐν Δαμασκῷ γεννωμένων ὁ καρπὸς ξηρανθεὶς εὐστόμαχος καὶ κοιλίας σταλτικός. Δεν αποκλείεται βέβαια η λέξη κοκκύμηλα να χρησιμοποιήθηκε για περισσότερες από μία ποικιλίες· ο Ιππώναξ τον 6ο αιώνα π.Χ. μιλάει για «στέφανον κοκκυμήλων και μίνθης», από μικρούς καρπούς επομένως, κορόμηλα μάλλον, αλλά δυο αιώνες αργότερα, ο κωμικός Άλεξις παρομοιάζει το πρόσωπο ενός αποπληκτικού με βραστή γεμιστή σπλήνα ή με «κοκκυμήλων σπυρίδα πεπόνων», δηλαδή πανέρι με ώριμα (πρόκειται το επίθετο πέπων, όχι το πεπόνι!) κοκκύμηλα, που εδώ μάλλον οι μπουρνέλες θα είναι.

Το προύμνον, που είπαμε πιο πάνω, πέρασε στα λατινικά ως prunus, το οποίο έδωσε στη συνέχεια, από διαφορετικούς δρόμους, τo γαλλικό prune και το αγγλικό plum. Οι άγγλοι έχουν και το prune, αλλά το χρησιμοποιούν για τα ξερά δαμάσκηνα μόνο, ενώ το plum είναι για τα νωπά. Πάντως, και στα αγγλικά υπάρχει αρκετό μπέρδεμα με τις ονομασίες των καρπών της οικογένειας.

Στον βυζαντινό Πωρικολόγο εμφανίζεται ο πρωτονοβελίσιμος Δαμάσκηνος, σε μια από τις πρώτες θέσεις της οπωρικής ιεραρχίας. Άλλο όνομα καρπού της οικογένειας (κορόμηλα κτλ) δεν εμφανίζεται. Νωρίτερα όμως, ο Πτωχοπρόδρομος πεθυμάει δαμασκηναπιδόμηλα, δαμάσκηνα κροκάτα, τα λέγουν Ανατολικά, τα λέγουν λαγηνάτα. Τα δαμασκηναπιδόμηλα δεν είναι κάποια εξωτική τριπλή διασταύρωση καρπών, είναι συλλογική ονομασία, όπως λέμε μαχαιροπήρουνα. Τα κροκάτα, τα ανατολικά και τα λαγηνάτα είναι ονομασίες που δεν ξέρουμε σε ποια σημερινή ποικιλία αντιστοιχούν, αν και ασφαλώς τα λαγηνάτα θα ήταν μακρουλά –ο Κοραής τα ταυτίζει με τα βαρδάσα.

Το δαμάσκηνο δεν πολυκαλλιεργήθηκε στα μέρη μας (με εξαίρεση τη Σκόπελο) αλλά έχει παρουσία στη φρασεολογία μας, στην παροιμιώδη φράση Άγουρα δαμάσκηνα και πικρές ελιές, που λέγεται για ανάξια λόγου πράγματα. Αυτή είναι η παραλλαγή που καταγράφεται στις παροιμίες του Ν. Πολίτη, ενώ νεότερη παραλλαγή, που έγινε και τίτλος εκπομπής του Χάρρυ Κλυνν, είναι Πράσινα δαμάσκηνα και ψιλές ελιές. Πάντως, πρέπει να υπάρχει και κάποιο σεξουαλικό υπονοούμενο, αν σκεφτούμε ότι ο Πολίτης καταγράφει και δεύτερο στίχο Άγουρα δαμάσκηνα και πικρές ελιές / τα κρυφομιλήματα είν’ άσκημες δουλειές, που σχεδόν ολόιδιος βρίσκεται στο ρεφρέν τραγουδιού του Απόστολου Καλδάρα.  Μια άλλη παροιμία που καταγράφει ο Πολίτης είναι του εχθρού σου δος δαμάσκηνα, του φίλου σου απίδια, ίσως επειδή το δαμάσκηνο είναι δύσπεπτο. Γενικά δεν έχει καλή μεταχείριση στην παροιμιολογία μας το δαμάσκηνο!

Μετά το δαμάσκηνο ας πάμε στο κορόμηλο. Η ετυμολογία του δεν είναι βέβαιη, ίσως προέρχεται από το ορόμηλον (αμάρτυρος τύπος, αλλά βρίσκουμε το ορομηλίς) με διασταύρωση με το κοκκύμηλον, ίσως πάλι από το (αμάρτυρο επίσης) καρυόμηλον. Για το κορόμηλο υπάρχει η πασίγνωστη φράση «κορόμηλο το δάκρυ» που τη λέμε όταν κάποιος κλαίει ασταμάτητα. Πρόκειται βέβαια για στερεότυπη υπερβολή, όπου το μέγεθος των δακρύων δηλώνει την ένταση ή τη διάρκεια του κλάματος. Υπάρχει και ο στίχος του Γιάννη Ρίτσου: …κείνα τα βράδια που’χωνες τα δόντια σου στη ζωή όπως δαγκώνεις το κρουστό κορόμηλο.

Στην Κέρκυρα και στην Ήπειρο τα κορόμηλα τα λένε κούμπουλα. Η λέξη πρέπει να  προέρχεται από το κοκκύμηλα (Πάντως, kumbull είναι και στα αλβανικά το κορόμηλο). Υπάρχει και παροιμία, άλλο το κούμπουλο και άλλο το δαμάσκηνο, για πράγματα που δεν είναι ίδια. Στα Οπωροφόρα της Αθήνας, ο Σωτήρης Δημητρίου, που είναι Θεσπρωτός, κάνει λόγο για «κουμπουλιές, άλλως κορομηλιές».

Τα τζάνερα είναι άραγε μια ποικιλία των κορόμηλων ή είναι ιδιαίτερο είδος; Μοιάζει αυτή η κουβέντα με τα γλωσσικά διλήμματα, όπως αν είναι τα βαλεντσιάνικα ιδιαίτερη διάλεκτος ή απλό παρακλάδι των καταλανικών. Θα το προσπεράσω. Ο Μένος Φιλήντας, ο μεγάλος εμπειρικός γλωσσολόγος, είχε προτείνει ετυμολογία από το «διάνερα», επειδή πράγματι τα τζάνερα είναι όλο νερό. Όμως, η λέξη στην πραγματικότητα έχει τουρκική αρχή από το caneriği, που είναι μια ποικιλία πράσινων κορόμηλων, αλλά θα πει κατά λέξη «κορόμηλο της ψυχής»! (can είναι η ψυχή). Αρχικά, η ελληνική λέξη ήταν τζανερίκι, η οποία και σήμερα υπάρχει σε διαλέκτους, αλλά το –ίκι θεωρήθηκε υποκοριστικό επίθημα κι έτσι προέκυψε το τζάνερο. Απο εκεί πρέπει να προέρχεται και το κατερινιώτικο τζιρνίκι. Ο Σουρής σε έναν στίχο του λέει για κάποιον που έχυνε δάκρυα φριχτά «που το καθένα ήτανε σαν τζάνερο».

Το κορόμηλο είναι συχνά ξινό, όταν δεν είναι στον καιρό του. Υπάρχει η παροιμία «Ο γονιός τρώει το τζάνερο και το παιδί μουδιάζει», που είναι παραλλαγή του βιβλικού «οι πατέρες έφαγον όμφακα και οι οδόντες των τέκνων ημωδίασαν». Ο Δημ. Λουκάτος έχει μελετήσει εξαντλητικά τη φράση αυτή.

Όπως είδαμε, στα τούρκικα το κορόμηλο είναι ερίκ, λέξη που έχει κι αυτή περάσει στα ελληνικά, ως ερίκια· αλλού λέγονται έτσι τα κορόμηλα γενικώς, αλλού μια ποικιλία τους.

Όσο για τις μπουρνέλες, είναι δάνειο από το ιταλ. prunella, που ανάγεται στο λατινικό prunus. Και επειδή αυτό έχει ελληνική αρχή, από το προύμνον, η μπουρνέλα είναι αντιδάνεια λέξη.

Αν ζαλιστήκατε από τις πολλές ονομασίες και τις πολλές παραλλαγές των δαμάσκηνων και των κορόμηλων, μάθετε ότι ακόμα δεν τελειώσαμε. Σε κάποιες περιοχές τα κορόμηλα λέγονται και αβράμηλα, που ίσως ετυμολογείται από τα αρχαία βράβυλα, στη Χίο πάλι τα λένε νεράμπουλα· μια παλιά ονομασία που δεν ξέρω αν χρησιμοποιείται ακόμα είναι τα βαρδάσια, ενώ υπάρχουν και οι ρεγκλότες, που είναι εξελληνισμός της εκλεκτής γαλλικής ποικιλίας Reine-Claude, που πήρε το όνομά της από την «καλή βασίλισσα» Κλοντ (1499-1524), κόρη του Λουδοβίκου του ΙΒ’ και συζύγου του Φραγκίσκου του Α’ της Γαλλίας, που πέθανε στα εικοσπέντε της χρόνια, αλλά κέρδισε την αθανασία χάρη στα πράσινα γευστικά δαμάσκηνα. Μια άλλη γαλλική ποικιλία, με καρπούς μικρούς, κιτρινωπούς και πολύ αρωματικούς, που μόνο στη Λωρραίνη και στις γύρω περιοχές καλλιεργούνται, είναι οι μιραμπέλες, που πιθανόν να έχουν ελληνική αρχή, ετυμολογικά εννοώ, μια και ίσως το γαλλικό mirabelle να ανάγεται στο ελληνικό μυροβάλανον. Οι μιραμπέλες μοιάζουν πολύ με τα σαμοθρακιώτικα πράουστα. Είμαι βέβαιος ότι θα ξέρετε κι άλλα ονόματα, περιμένω να τα προσθέσετε.

Σε μιαν επιδημία χολέρας, ο Σουρής παροτρύνει ειρωνικά τους Αθηναίους:

Εάν υγείαν θέλετε, καλοί μου πατριώται,
και φόβο νά μήν έχετε καθόλου της χολέρας,
κορόμηλα, βερύκοκα και τζάνερα νά τρώτε,
όσο μπορείτε πιο πολλά τετράκις της ημέρας.

Την εποχή του ραδιενεργού νέφους του Τσερνομπίλ, που είχε έρθει στα μέρη μας Μάη μήνα, θα θυμάστε ότι οι μπουρνέλες και τα κορόμηλα ήταν από τα πρώτα που έπρεπε να αποφεύγει κανείς. «Κανείς δεν πέθανε από τα κορόμηλα», έλεγε κάποιος γνωστός μου, αλλά έπεφτε έξω: ο αγωνιστής του 21 Παναγιώτης Κάλλας ή Τσοπανάκος (1789-1825), γνωστός για τα αυτοσχέδια ποιήματα με τα οποία εμψύχωνε τους πολεμιστές, καθώς πήγαινε στη Δημητσάνα με το άλογο που μόλις του είχε χαρίσει ο Νικηταράς, έφαγε στο δρόμο πάρα πολλά κορόμηλα, έπαθε δυσεντερία και, όπως ήταν ασθενικής κράσης, πέθανε.

Advertisements

69 Σχόλια to “Και πάλι για το φρούτο (ή τα φρούτα) απ’ τη Συρία”

  1. Νέο Kid Στο Block said

    «Δαμασκηνά» δεν λέμε και κάποια φίνα βαμβακερά(?) υφάσματα;
    Όταν οι αγελάδες ήταν παχειές στην Κύπρο, και οι Ασσανταίοι εικονίσματα στη Συρία, ταξίδευαν ολόκληρα καραβάνια από υποψήφιες νύφες στη Δαμασκό για να αγοράσουν νυφικά (κυρίως) και accessories .

  2. kilkis said

    Πάντως κορόμηλα, στο Βόλο τζάνερα στην Ορεστιάδα τσερνίκια… εμένα ίδια μου φάνηκαν.

    Υπάρχουν και τα τσάπουρνα που από ότι μου λένε είναι άγρια δαμάσκηνα (μοιάζουν με τα μπέρια που έχεις στη φωτο πάνω δεξιά)

  3. Στα Τρίκαλα Κορινθίας αφθονούν τα βαρδάκια, σαν κορόμηλα αλλά γλυκά και αρωματικά.

  4. Βαγγέλης από τη Χίο said

    Καλημέρα
    Στη Χίο λέμε:
    νεράμπουλες (οι) θηλυκό= κορόμηλα
    ρεγκλότες ή ριγκλότες= οι βανίλιες
    έχω ακούσει την ονομασία βαρδάσες αλλά δεν ξέρω αν τις γνώριζαν και τις ονόμαζαν έτσι από παλιά στη Χίο ή εισήχθησαν τελευταία.
    μπουρνέλες-μπουρνελάκια ονομάζεται είδος μακρουλής μικρής ντομάτας και τα βερύκοκα (άσχετο με το άρθρο) καΐσια

    Τα εύγευστα φρούτα μας πήραν το δρόμο του γυρισμού από τη Ρωσία και η κ. Βούλτεψη είπε στο Μέγκα για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις «Η εξωτερική πολιτική δεν καθορίζεται με βάση κάποια φορτία ροδάκινου» Τι να πει κανείς για τους κυβερνώντες μας…

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4: Ώστε ρεγκλότες δεν λέτε πια τα ρεν-κλοντ, τα πράσινα αριστερά στη φωτό, και πολύ λογικά αν δεν καλλιεργούνται.

  6. kilkis said

    Δεν ξέρω και οι σανταρόζες τι ποικιλία ακριβώς είναι… με βανίλιες έμοιαζαν… πάντα τα μπέρδευα…

  7. Theo said

    Καλημέρα και καλή εβδομάδα.

    Και στην Έδεσσα ερίκια λεν τα κορόμηλα. (Από Θεσσαλούς τα άκουσα κρόμπλα.)

  8. Νέο Kid Στο Block said

    Άλλο ένα όνομα: Φορμόζες.

    «Κάποτε μονομάχησε ένα δαμασκηνό σπαθί με ένα κατάνα. Το δαμασκηνό έκοψε το κατάνα στη μέση.»

  9. Βαγγέλης από τη Χίο said

    5 Πράσινα δεν είχαμε, μόνο κίτρινα και κόκκινα κορόμηλα που λέγονται νεράμπουλες

  10. atheofobos said

    Διαβάζοντας το φρουτοπόνημα σου μου έρχονταν στο μυαλό τα διάφορα ονόματα που έχουν προέλευση προφανώς από ονόματα φρούτων, όπως πχ
    Δαμασκηνός
    Κορομηλάς
    Μπουρνέλης , Μπουρνέλας
    Βαρδάσης
    Κούμπουλας
    Τζάνερας
    Αβράμηλας ίσως και ο Αβραμόπουλος
    μιραμπέλλο

    Όσο για την παροιμία που καταγράφει ο Πολίτης :του εχθρού σου δος δαμάσκηνα, του φίλου σου απίδια, δεν νομίζω ότι η εξήγηση είναι λόγω του ότι το δαμάσκηνο είναι δύσπεπτο,όπως γράφεις, αλλά γιατί τα δαμάσκηνα λειτουργούν σαν υπακτικό.
    Τα ξηρά φρούτα, με πρωταγωνιστή τα δαμάσκηνα, έχουν δράση ήπια καθαρτική, επειδή είναι πλουσιότατα σε φυτικές ίνες (10-12 ξηρά δαμάσκηνα παρέχουν 7 γρ. ινών, που αντιστοιχούν στο 30% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης ινών)
    Προφανώς λοιπόν αν φάει κανείς μεγάλη ποσότητα θα τον ξετινάξουν!
    Η μητέρα μου με κομπόστα από αυτά είχε λύσει το πρόβλημα της!

  11. Theo said

    @4:
    Και στην Έδεσσα τα βερύκοκα τα λέμε καΐσια (τούρκικη λέξη;)

  12. Stella said

    Ευχαριστώ για τα «πράουστα»! Δεν ήξερα πώς λέγεται ελληνικά το φρούτο αυτό. Μια πραουστιά λοιπόν ήταν που σχεδόν…. κατά λάθος φύτεψε η μητέρα μου στην αυλή της στην Κορινθία. Τα λέγαμε μιραμπέλλες.
    Τα φρούτα αυτά κάνουν μακράν την ωραιότερη μαρμελάδα που έχετε δοκιμάσει.

  13. Βαγγέλης από τη Χίο said

    11 Ναι.

  14. Γς said

    >Το παλιό εκείνο άρθρο ήταν ελαφρώς γρουσούζικο

    Αμ, η επανάληψή του, που συμπίπτει με το καταστροφικό εμπάρκο των φρούτων…

    ——

    Στο Νοσοκομείο τις προάλλες:
    -Α ωραία έχουμε και δαμάσκηνα σήμερα.
    Από την … Συρία.

    [Δαμασκός, δαμάσκηνα και πυρετός – με ολίγη γεροντική άνοια]

  15. Γς said

    8:
    >Άλλο ένα όνομα: Φορμόζες.

    Πρώη φορά το ακούω αυτό το Ταϊβανέζικο, ουπς Κυπράιίκο όνομα φρούτου

  16. spiral architect said

    Καλημέρα και καλή βδομάδα. ☺
    Εβδομάδα της ραστώνης και ολιγοήμερες διακοπές παρέα με τον Ολεγκ το μπυροκοιλιά και το Μήτσο τον αλουμινά απ’ το Μπραχάμι.
    Τι να πει και η Μύκονος; 😷

  17. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    16: Και γράφεις σχόλιο στις 11 Αυγούστου, ώρα 11.11

  18. Andreas Tsapis said

    @Νικοκύρη. Δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά αλλά αυτά που λέτε μπέρια στη φωτογραφία είναι τα επιλεγόμενα γαλλιστί murtilles;

  19. spiral architect said

    @17: Ωχ, ναι!
    Επαρχιακό σκυλάδικο κάπου μέσα στα θερμοκήπια.
    Όνομα: «Morrison hotel»!!! 😱
    (κάτι δικά μου)

  20. Νοτιος Κωλος said

    Μικρη παρατηρηση: η Δαμασκος στα αραβικα προφερεται ας-Σαμ και οχι αλ-Σαμ· το «λ» του αραβικου αρθρου παντα αφομοιωνεται απο τα «ηλιακα γραμματα».

  21. sarant said

    20: Καλά λες.

    18: Myrtilles, Nαι, μύρτιλλα είναι, έχεις δίκιο -αλλά εγώ τα αγόρασα στη Γερμανία και εκεί τα λέγανε Heidelbeeren. Μπορεί και να έχουν κάποιαν απειροελάχιστη διαφορά από τα μύρτιλλα.

  22. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα και καλή βδομάδα.

    Danza Arabe – Damasco by Sabicas.wmv

    Canción LOS NIÑOS de SIRIA Muuuy emotiva SUBTÍTULOS ESPAÑOL

    Malek Jandali Freedom Qashoush Symphony مالك جندلي حرية سيمفونية القاشوش

  23. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    20, 21:
    ash-Sham الشام‎
    Και στο φόρβο http://goo.gl/v9yWGU
    Τι αισθησιακή φωνή μπαϊδεγουέι!

  24. cronopiusa said

    SAKURA FUBUKI
    βροχή από άνθη δαμασκινιάς

  25. cronopiusa said

    Sakura in Nagasaki

    Japan. Hiroshima. Shikinaen. Red sakura https://www.youtube.com/watch?v=cYnLfzR94uE

  26. Gpoint said

    # 12

    δοκίμασε αχλάδια με 15% ακτινίδια σε μαρμελάδα και τα ξαναλέμε

  27. Gpoint said

    Ο καθένας έχει μάλλον τις δικές του ονομασίες για τα φρούτα, π.χ. εγώ καϊσια ξέρω μια ποικιλία από νοστιμότατα βερύκοκκα και τα πράσινα αριστερά της φωτογραφίας τα ξέρω σαν τζάνερα.
    Λίγο πολύ το ίδιο συμβαίνει και με τις ονομασίες των ψαριών

  28. Στη Λέσβο συνήθιζαν σε αυλές να μπολιάζουν πάνε σε κορομηλιά (ιρικιά) τέσσερις πέντε ποικιλίες δαμάσκηνων και το δέντρο ήταν πολυποικιλιακό… Τα κορόμηλα στο νησί τα λέμε ιρίκια, με κορυφαία τα μαγιάτικα που συνηθίζουμε να τα τρώμε βουτώντας τα στο αλάτι. Στη Γερα και το Πλωμάρι τα κορόμηλα τα λένε μούσμουλα, και τα μούσμουλα αλλιώς μου φαίνεται φραγκόμηλα ή κάτι τέτοιο. Στα βουνά βέβαια είναι ενδημικό το άγριο είδος Prunus cocomilea, η αρκουμλιά που τους καρπούς της, όπως και τα κορόμηλα, στο Πλωμάρι κάνουν εξαιρετικό τουρσί. Ξινά κορόμηλα βάζουν στους γιαλαντζήδες οι παλιές νοικοκυρές

  29. Εαμοβούλγαρος said

    1) Για τους αισχρούς αντισημίτες που ισχυρίζονται πως ουδείς Εβραίος πεθαίνει φτωχός: Σε απόλυτη ένδεια πέθανε ο Μεναχέμ Γκολάν (85), ο μεγάλος Ισραηλινός σκηνοθέτης της «Γρανίτας απο λεμόνι» του «Μπρέϊκ Ντάνς», της «Σάλσα» και άλλων μεγάλων επιτυχιών του ’80.

    http://www.protothema.gr/economy/article/401865/pos-o-vasilias-ton-b-movies-tis-dekaetias-tou-80-pethane-apedaros-monos-kai-xehasmenos/

    2) Αποτρελάθηκε από τη δημοσιότητα ο Άδωνις – Σπυρίδων: Απάντησε σαν απλός αναγνώστης σε σχόλια της ιστοσελίδας «Πρώτο Θέμα». Αν ήξερε ότι τον σχολιάζουμε κι εδώ, θα μάς είχε απαντήσει κι εμάς. Δεν παίζεται το άτομο. Πότε πάει σπίτι να δεί την λεχώνα την Ευγενία, ένας Θεός το ξέρει.

    http://www.protothema.gr/politics/article/401871/adonis-sto-protothemagr-den-eimai-kolotoubas/

  30. Νατάσσα said

    Πάντως τα κίτρινα δεξιά στο Πήλιο τα λένε μπερικέτια -και όντως κάνουν καταπληκτική μαρμελάδα.

  31. sarant said

    28: Πολύ ωραία πράγματα μας λες πατριώτη!

    30: Χρειάζεται πραγματογνωμοσύνη για να δούμε αν είναι ακριβώς ίδια ποικιλία 🙂

  32. Νατάσσα said

    31: Την άνοιξη με το καλό, μπορούμε να κάνουμε τη δοκιμή…

  33. Γς said

    Να είναι και στις γόνιμες μέρες [της, του, τους]

  34. Γς said

    Τι εστί βερίκοκο λοιπόν;
    [Ντάξει, το έχουμε ψάξει]

    Μου ήρθε όμως μια φλασιά για τον Ανακτα:

    Μήπως αυτό το “Κοκός” το οικονόμησε από το ρί-κοκο, ρί-κοκο της δικιάς του, τότε που ήταν στα γκουζένια τους;

  35. Εαμοβούλγαρος said

    @34: Ωραίες εποχές, κ. Γς, τί μάς θύμησες…

    Αλλά με την σοφία που μάς χαρίζει ο χρόνος, πρέπει να ομολογήσουμε ότι είχε δίκιο ο Σοφός Σολομών: «Ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης» (Εκκλησιαστής 1,2)…

    Ας κάνουμε μία σύνοψη:

    1) Η Αλίκη είναι 18 χρόνια κάτω από το χώμα και δεν πρόλαβε να πατήσει ούτε τα εξήντα (1937-1996)

    2) Ο γιός της ο Γιαννάκης κατέληξε πρεζόνι και τον αποκλήρωσε ο πατέρας του ο Δ. Παπαμιχαήλ

    3) Ο μορφονιός ο Μπάρκουλης («κορίτσια ο Μπάρκουλης») αργοσβήνει στο Γηροκομείο Αθηνών με χαρτί απορίας…

    4) Ο Κοκός έχασε τον Θρόνο και το Τατόϊ, και κάνει ιστιοπλοΐα στο χτήμα του στον Πόρο

    «Ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης». «Πάντα ματαιότης» τα ανθρώπινα που λέει και η Αγία Ορθοδοξία μας στην εξόδιο ακολουθία του Ιωάννου Δαμσκηνού…

  36. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Για τη Γαλλίδα χρυσομάτα αμπουρνέλα, το έμβλημα της Λορένης:(αντιγραφή)
    Ανάμεσα σε όλα τα είδη του κορόμηλου ξεχωρίζουν τα μιράμπελα. Είναι σκούρα κίτρινα, πολύ γλυκά και ίσως τα πιο ονομαστά διεθνώς (με τίτλο Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης). Προέρχονται από τη γαλλική περιοχή της Λορένης, που παράγει περίπου το 70% της ετήσιας παγκόσμιας παραγωγής του φρούτου. Προς τιμή τους κάθε Αύγουστο διοργανώνεται στις πόλεις και τα χωριά της περιοχής η γιορτή τους, όπου μαρμελάδες, τάρτες, λικέρ, σιροπιαστά και φρέσκα φρούτα πάνε και έρχονται ανάμεσα σε παρελάσεις με άρματα, συναυλίες και πυροτεχνήματα, με αποκορύφωμα την τελετή στέψης της βασίλισσας του κορόμηλου στο Metz.

    Γς, για σένα με αγάπη
    Περφόρμανς στο «Εμπρός» :Το ξανθό σταφύλι και το μπλαβί δαμάσκηνο

  37. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ο μύθος του χρυσού μιράμπελου:
    Όπως αναφέρει ένας γαλλικός θρύλος, το όνομα mirabelle δόθηκε στο φρούτο προς τιμήν της όμορφης, καλόψυχης πριγκίπισσας Μίρα, η οποία ζούσε σε ένα όμορφο κάστρο. Όταν κάποια ημέρα πρόσφερε γενναιόδωρη φιλοξενία σε μια άγνωστη ηλικιωμένη γυναίκα (η οποία ήταν στην πραγματικότητα νεράιδα), εκείνη μετέτρεψε με το μαγικό ραβδί της όλα τα στείρα δέντρα που περιέβαλλαν το κάστρο σε πλούσια οπορωφόρα δέντρα με κατάλευκα λουλούδια και ολόγλυκους, χρυσούς καρπούς. Η νεράιδα δεν παρέλειψε να βαφτίσει το φρούτο «όμορφη Μίρα» (mirabelle) από το όνομα της πριγκίπισσας και τη γαλλική λέξη belle, που σημαίνει όμορφη. Όμως αυτός ο μύθος δεν είναι ο μοναδικός. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, η προσευχή που έκανε κάποτε ο δούκας Ferry του Nancy γονατιστός μπροστά στην εικόνα του πολιούχου Αγίου Νικολάου για να σωθεί η πόλη του από τον πόλεμο, την πείνα και την πανούκλα απέδωσε στην κυριολεξία… καρπούς. Ο Άγιος έδωσε την ευλογία του και ένα μικρό δέντρο με φρούτα χρυσά (σαν τον θρόνο του Θεού) φύτρωσε παντού στο έδαφος της Λορένης θρέφοντας τον λαό και θεραπεύοντάς τον από την πανούκλα.

  38. sarant said

    35: Η Αλίκη ήταν του 1934 νομίζω.

    36-37: Α, αυτά έπρεπε να τα βρω και να τα πω εγώ! 🙂

  39. Νέο Kid Στο Block said

    ΕΦΗ-ΕΦΗ, μα τι ωραία αυτά που έγραψες! Είδες γιορτές οι κουτόφραγκοι για τα τοπικά τους προϊόντα; 🙂
    To λέω με παράπονο, γιατί μού την έδινε αφάνταστα ,πριν κάποια χρόνια δεν ξέρω τι ακριβώς γίνεται τώρα στην πατρίδα, όταν πήγαινα καμιά φορά σε ορεινά χωριά ας πούμε, κι αντί να σου βγάλουνε κανα ωραίο γλυκό του κουταλιού για επιδόρπιο,σερβίρανε …πανακότα και τιραμισού 😦 κι αφήνανε τα ωραία φρούτα τους να σαπίζουν.

  40. Εαμοβούλγαρος said

    Κάνει θαύματα η Εκκλησιαστική Εκπαίδευση: Η μεγαλύτερη τσατσά του κόσμου, η θρυλική Μαντάμ Κλώντ (κατά κόσμον Fernande Grudet) μεγάλωσε σε μονή καλογραιών

    http://en.wikipedia.org/wiki/Madame_Claude

    κατάλαβε από μικρή την Χριστιανική Απάτη (ενώ εμάς μάς πήρε 40 χρόνια) και διέπρεψε στη ζωή της. Τροφοδοτούσε με πόρνες τον Τζόν Κένεντυ, τον Αριστοτέλη Ωνάση και τον Μάρλο Μπράντο, αλλά θα μείνει στην Ιστορία για την περίφημη φράση της… «Οι άντρες είναι πορτοφόλια και οι γυναίικες τρύπες».

    Γεννημένη το 1924 στο Ανζέ της Δυτικής Γαλλίας (300 km από το Παρίσι) ζεί και βασιλεύει στα 91 της και τον προσεχή Σεπτέμβριο θα γίνει παγκόσμιο πρωτοσέλιδο με τις αποκαλύψεις που θα κάνει με άρθρο της στο «Vanity Fair»

    http://www.iefimerida.gr/news/166396/h-%CF%80%CE%B9%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B7-%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1-%CE%B5%CE%AF%CF%87%CE%B5-%CF%80%CE%B5%CE%BB%CE%AC%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CE%BD

  41. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    38, 39 🙂
    Μ΄αρέσουν πολύ ως θέμα οι οπωροφόρες* καταστάσεις.Ιδιαίτερα αυτό το δέντρο είναι αξιαγάπητο. Ομορφαίνει τους κήπους και γλυκαίνει τους ουρανίσκους μας ,σχεδόν χωρίς καμιά απαίτηση. ‘Εχει δε τόσες ντόπιες ποικιλίες που κάνεις διπλωματική πάνω τους.
    Έχω μια λιγνή τρίκλωνη κορομηλίτσα στην άκρη στο μπαλκόνι και ήταν κατάφορτη πάλι με μπουρνελάκια στο βαθύ γκρενά, πανηγύρι για τα κοτσύφια. Ακόμη κρατά αρκετά, σταφιδιασμένα. Αυτό το δέντρο φύτρωσε από κουκούτσια που ρίξαμε γι αυτό το σκοπό και βγήκε και ψήλωσε ως το κάγκελο μας κι ενσάρκωσε κυριολεκτικά «του κήπου την κορομηλιά,δίπλα στο μπαλκονάκι».
    (Να είσαι μακριά από τη μάνα σου, νάχεις παιδί στα ξένα, ν΄ ακούς αυτό τον ύμνο της ξενιτιάς και η κορομηλιά στη γωνία να περιμένει το πουλί του τραγουδιού, ε, το δάκρυ κορόμηλο, κι ανάθεμά με αν λέω ψέμματα)

  42. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Μερικά ακόμη που βρήκα σκαλίζοντας σχετικές σελίδες:
    Ποικιλίες κορόμηλων
    -Μηλοφόρος (maliformis) γνωστή κοινά με τι ονομασίες
    μιραμπέλλα (μπερικέτια)
    -Κηρώδης (ρεγκλότες, var. cereola)

    Σε μια φοιτητική εργασία για τα μεσογειακή χλωρίδα βλέπω για την κορομηλιά:
    Αναφέρεται από το Θεόφραστο ως σποδιά ή προύμνη.

    Η ηπειρώτισσα κολλητή μου μού είπε για τις κουμπλιές και τα κούμπλα τους, ότι έχουν πάμπολλες ντόπιες αρωματικές ποικιλίες επίσης κι ότι τα έβραζαν και τα έκαναν πετιμέζι μαζί με αγριόμπουνες(τ΄άγρια γκόρτσα)

    *Το βιβλίο » Οπωροφόρες λέξεις» -Η χυμώδης ιστορία των καρπών και των ονομάτων τους- του Νίκου Σαραντάκου, το έχω λατρέψει (και ζηλέψει!). Το χάρισα και το ξαναχάρισα κι όλοι το αγάπησαν επίσης.
    Οι ποικιλίες των φρούτων και οι πληροφορίες γι αυτά, ευτυχώς πληθαίνουν.
    Οι άθλιοι που βγάλανε τα φιρμάνια πως «συμφέρει» πιότερο να θάβουν τα οπωρικά κάποιες φορές, παρά να τα δίνουν να τρέφουν τον κόσμο, είναι βαθιά ασελγείς σε κάθε έννοια λογικής και φυσικής ισορροπίας,

  43. ΚΑΒ said

    41.Νάσαι καλά, Έφη, για το ωραίο τραγούδι που μας θύμισες.
    «Φεγγάρι, μάγια μούκανες». Η χθεσινή πανσέληνος στην αγαπημένη μου παραλία δε συγκρίνεται με όσα έδειξαν οι τηλεοράσεις όλου του κόσμου!
    42. Θυμάμαι παλιά επί ΠΑΣΟΚ ότι έπρεπε οι παραγωγοί να θάβουν τα φρούτα, πορτοκάλια, ροδάκινα (άλλο φρούτο του οποίου η ετυμολογία του προέρχεται από πόλη) και άλλα, και όχι να μοιράζονται λ.χ. σε νοσοκομεία ή αλλού, για να παίρνουν επιδοτήσεις. Δεν ξέρω αν ισχύει ακόμη.

  44. sarant said

    42: Νάσαι καλά 🙂

    43: Το όνομα των ροδάκινων προέρχεται από πόλη, πράγματι -αλλά δεν τη θυμίζει με τίποτα πια.

  45. gbaloglou said

    18, 21: blueberries — χαραγμένα στην επιλεκτική μου μνήμη ως ΤΟ σύμβολο του (Βορειο)Αμερικάνικου καλοκαιριού 🙂

  46. Γς said

    Ροδάκινο, που δεν είναι απ την βενετσιάνικη ρόδα, ούτε από τα ρόδα τα μυρωμένα. Είναι όπως λέει ο Σαραντάκος από το duracina (ίσως επειδή καλλιεργούνταν στο Δυρράχιο), και πέρασαν στα ελληνικά ως δοράκινα και μετά ροδάκινα.

    Με τούτο και με τα άλλο θυμήθηκα τη Ρόδο και για το Τριαντάφυλλο που έλεγα σ ένα ζευγάρι Αμερικανών για την ονομασία της νήσου.

    Και για το Καστελόριζο μιλήσαμε και τους εξήγησα ότι δεν υπάρχει όριζα στην ονομασία του, αλλά κόκκινο χρώμα Castello Rosso και τέτοια.

    Τελικά καλά τα πήγα. Κι επειδή τέθηκε θέμα τράμπας της Ρόδου με κάποια Πολιτεία των ΗΠΑ τους καράφλιασα όταν αντί για Τέξας, ΝΥ, Αρκανσο που έλεγαν τους πρότεινα το Ρόντ Αϊλαντ! Η πολιτεία της νήσου Ρόδου.

    Αμ δε, δεν είναι Ρόδος μου είπαν. Είναι το Κόκκινο νησί. Από τους πρώτους κατοίκους της, τους Ολλανδούς: «Red Island» (Roodt Eylant).

    Φτου! Γμτ.

  47. ...!? said

    Τα κβετς που λες εγώ τα βλέπω για βαρδάσες.
    Τα καισιά είναι τα βερύκοκα που λέμε,και το κουκούτσι μύγδαλο.

  48. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    45:
    Μπλιούμπερι (σικ!) από τη Ρωσία:

  49. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    45.» my blueberry nights «, μια καλή ταινία.
    Νικοκύρη τα όμορφα και νόστιμα μούρα στο πιάτο σου, μου φαίνεται ότι είναι βατόμουρα. Τα μούρα (από μουριές,που λέμε 🙂 ) είναι πιο «θαμπά» στο χρώμα κι έχουν και κοτσανάκι συνήθως.Τώρα βέβαια με τις τόσες ανθυποποικιλίες που βγαίνουν, δεν ξέρω κι εγώ,αλλά το λέω έτσι, για να το πω 🙂
    Τα μούσκλα (το μούσκλο και η μουσκλιά) είναι η τοπική ποικιλία μικρών πολύ εύγευστων δαμάσκηνων.Σαν αυτά τα μικρά στο πιάτο σήμερα. Δεν ξέρω γιατί να λέγονται έτσι.Να πεις παραφθορά από τα μούσμουλα; μα εμείς τα λέμε δέσπολα! Θα είναι μόνο πολύ τοπική η ονομασία.

  50. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    45:

    Vaccinium myrtillus:
    EN – bilberry (whortleberry, European blueberry)
    FR – myrtille
    GR – μύρτιλο

    Vaccinium corymbosum:
    EN – blueberry
    FR – bluet
    GR – μπλούμπερι (;)

    Αντιγράφω από την βίκη:

    Confusion between bilberries and American blueberries

    Since many people refer to «blueberries», no matter if they mean the bilberry (European blueberry) Vaccinium myrtillus or the American blueberries, there is a lot of confusion about the two closely similar fruits. One can distinguish bilberries from their American counterpart by the following differences:
    1) bilberries have dark red, strongly fragrant flesh and red juice that turns blue in basic environments: blueberries have white or translucent, mildly fragrant flesh
    2) bilberries grow on low bushes with solitary fruits, and are found wild in heathland in the Northern Hemisphere; blueberries grow on large bushes with the fruit in bunches
    3) bilberries are usually harvested from wild plants, while blueberries are usually cultivated and are widely available commercially
    4) cultivated blueberries often come from hybrid cultivars, developed about 100 years ago by agricultural specialists, most prominently by Elizabeth Coleman White, to meet growing consumer demand; since they are bigger, the bushes grow taller, and are easier to harvest
    5) bilberry fruit will stain hands, teeth and tongue deep blue or purple while eating; it was used as a dye for food and clothes:[11] blueberries have flesh of a less intense colour, thus less staining
    6) when cooked as a dessert, bilberries have a much stronger, more tart flavour and a rougher texture than blueberries

  51. sarant said

    49: Τα βατόμουρα δεν είναι κόκκινα; Αλλά μάλλον δίκιο έχεις.

    46: Αν δεν ειναι από τη Ρόδο το Ροντ Άιλαντ γιατί γράφεται με δασεία; (Rhode);

  52. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #51β
    http://www.ri.gov/facts/history.php

  53. Γς said

    51:
    Το 1500τόσο ο μεγάλος θαλασοπορος Τζοβάνι ντα Βερρατσάνο που εξερεύνησε την περιοχή εκεί (Λόνγκ Αϊλαντ κλπ) ονόμασε το νησάκι που είναι πάνω του σήμερα το ΝιουΠορτ Ρόδος, -είχε κάνει και στη Μεσόγειο ο Τζιοβάννι. Αργότερα ονομάστηκε όλη η αποικία – Πολιτεία έτσι.
    Η δεύτερη εκδοχή είναι η Ολλανδική του Κόκκινου Νησιού.

    Κι έχει βρεθει ο Γς στο Γκρικ Φεστιβαλ του Αγίου Σπυρίδωνα στο Νιουπορτ, πηγαίνοντας από ΝΥ Κανέρικατ, στο Μπόστον Μασατσούσετ…

    Και θυμάμαι τον εγγλέζο που βρέθηκε στη Ρόδο με εισιτήρια της τελευταίας στιγμής από Χίθροου να με ρωτάει που είναι ο σταθμός του τρένου για την Αθήνα 😉

  54. nickosl said

    Εδώ στην Ανδαλουσία πάντως (και νομίζω και στη Λατινική Αμερική), φρούτα από τη Συρία, δηλαδή damascos, λένε τα βερίκοκα.

  55. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    51α:
    Βατόμουρo είναι το blackberry, όχι; Καταχρηστικά λέμε βατόμουρα και άλλα μπέρια όπως το raspberry (framboise, σμέουρo).

  56. Γς said

    Στάχτη και μπλούμπερι
    😉

  57. Gpoint said

    # 51β, 52

    ανθελληνικός δάκτυλος, η παρουσία του -h- καταλυτική

    Νίκο τα βατόμουρα (ώριμα) είναι μαύρα με κόκκινο χυμό και νόστιμα. Παλιά μ’ αυτά τα φυτά χωρίζανε χωράφια και κτήματα και τρώγανε οι τοπογάφοι, μετά ήρθε η οικοπεδοποίηση, το δεύτερο συνθεττικό μας μάρανε…

  58. spiral architect said

    Βρέθηκε νεκρός ο ηθοποιός Ρόμπιν Γουϊλιαμς:

  59. Γς said

    Ναι. Το ανάρτησα σε άλλο νήμα:

    https://sarantakos.wordpress.com/2014/08/09/meze-129/#comment-236216

  60. sarant said

    52: Άρα το h στο Rhode είναι υπερδιόρθωση των Άγγλων;

  61. spiral architect said

    Γράφω από σμάρτφον και δεν βλέπω πρόσφατα σχόλια και αρίθμηση σχολίων.

  62. Και το προάστιο των Βρυξελλών που γράφεται γαλλικά Rhode-St. Genėse δεν έχει καμία σχέση με τη Ρόδο: φλαμανδικά rode, εκτός από ‘κόκκινος’, σημαίνει και ‘ξεχερσωμένη έκταση’.

  63. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #60, 62
    Μήπως με το ‘h’ θέλουν να δείξουν καμιά μακρότητα στην προφορά; (ελπίζω να μην έγραψα μεγάλη κοτσάνα 🙂 )

  64. cronopiusa said

    Ωχ αμάν, ωχ αμάν
    τα λαχανικά χαλάν
    ωχ αμάν, ωχ αμάν
    στα ψυγεία δεν βαστάν

    Πανικός από το ρωσικό εμπάργκο στις εισαγωγές προϊόντων

    ΠΟΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΡΕ !! (ταινία του Θ.Μαραγκού – 1983)

  65. Πιο σωστά το κατερινιώτικο είναι τζερνίκι αντί για τζιρνίκι. Και εννούμε τα κορόμηλα. Η ίδια ονομασία είναι διαδεμομένη και σε μερικά χωριά των Πιερίων

  66. Ριβαλντίνιο said

    @ 64 » ΠΟΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΡΕ !! »

    Εγώ και μικρός που είχα δει την ταινία ( και το ουτοπικό ότι δήθεν δεξιός και αριστερός γείτονας τα βρίσκουν γιατί καταλαβαίνουν ότι τους δουλεύουν ) δεν κατάλαβα ποιο το πρόβλημα του αφού ακριβώς γι’αυτό του έδιναν επιδότηση. Για να πετάει το περίσσευμα. Τι ζόρι τραβούσε ? Δεν καταλάβαινε τον σκοπό αυτής της πρακτικής ? Αν ήθελε να κάνει φιλανθρωπίες σίγουρα δεν θα πήγαινε μέσα γιατί θα μοίραζε δωρεάν τρόφιμα. Ποιοι θα τον κάρφωναν ? Οι συγχωριανοί του που θα τους τα μοίραζε ? Επίσης ήταν τόσο στόκος που πίστευε ότι επειδή θα ταξίδευε το εμπόρευμα στην Ευρώπη θα ταξίδευε και αυτός ?

  67. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    61.Ο Spiral Architect φωνάζει από σμάρτφων ότι δε βλέπει τα σχόλια.
    Ξέρε ότι αυτό εδώ είναι το αριθμ.67 !

  68. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    66,>>σίγουρα δεν θα πήγαινε μέσα γιατί θα μοίραζε δωρεάν τρόφιμα.
    Οοχι λέμε.Θα πήγαινε μέσα και πιο μέσα. Δεν επιτρέπεται να τραμπαλίζεται το υπερκέρδος των εμπόρων!
    Κάλλιο στις χωματερές, παρά τζάμπα στις κοιλιές, Ζήτωσαν οι αγορές,οι μεγάλες κι οι μικρές
    (Μου γινε ο νους πουρές).
    Πες βρε Αγάπη, από το άλλο νήμα ,μια ακροστιχίδα για τούτο το χάλι, τώρα που είμαι διαολισμένη να ξομπλιάσω.

  69. cronopiusa said

    España propone retirar fruta del mercado y dársela a los pobres

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: