Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Οι λέξεις της Ορθοκωστάς

Posted by sarant στο 4 Μαΐου, 2017


Το μυθιστόρημα «Ορθοκωστά» του Θανάση Βαλτινού δεν το είχα διαβάσει, ήξερα όμως ότι έχει ως θέμα του την τρομοκρατία που υποτίθεται ότι άσκησε το ΕΑΜ στην Πελοπόννησο το 1943 και το 1944. Η Ορθοκωστά είναι ένα μοναστήρι στην Κυνουρία στο οποίο υποτίθεται ότι λειτουργούσε επί Κατοχής στρατόπεδο συγκέντρωσης «αντιδραστικών». Το βιβλίο αποτελείται από 47 κεφάλαια, τα περισσότερα πολυσέλιδα αλλά μερικά συντομότατα, λίγες αράδες μόνο, που το καθένα είναι και μια «μαρτυρία» για τα γεγονότα στην Κυνουρία. «Μιλάνε» χωριάτισσες, αξιωματικοί του στρατού, νοικοκυραίοι, ταγματασφαλίτες. Βάζω εισαγωγικά, επειδή το βιβλίο του Βαλτινού είναι μυθιστόρημα και όχι ιστορικό δοκίμιο και όλες αυτές οι «μαρτυρίες» είναι μυθοπλασία που αγνοώ σε ποιον βαθμό βασίζεται στην πραγματικότητα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Βαλτινός χρησιμοποιεί αυτή την τεχνική, να παραθέτει δηλαδή οιονεί μαρτυρίες, που όμως είναι γραμμένες από τόν ίδιο, δεν είναι δηλαδή μαρτυρίες. Το έχει ξανακάνει, αν δεν κάνω μεγάλη γκάφα, τόσο στο Συναξάρι του Ανδρέα Κορδοπάτη, όσο και στα Στοιχεία για τη δεκαετία του 60. (Αντίθετα, στην εξαιρετική Κάθοδο των εννιά δεν χρησιμοποιείται η τεχνική αυτή, διότι δεν υπάρχει η επίφαση του ντοκουμέντου, της μαρτυρίας).

Το βιβλίο λοιπόν δεν το είχα διαβάσει, αν και είχα παρακολουθήσει, τότε που κυκλοφόρησε (το 1994), τη συζήτηση που έγινε, αφού από αρκετούς αριστερούς θεωρήθηκε ότι το έργο του Βαλτινού ξεπλένει τους ταγματασφαλίτες -μια και παρουσιάζει ότι εντάχθηκαν στα τάγματα εξωθημένοι από την εαμική τρομοκρατία.

Το αναζήτησα πριν από μερικούς μήνες σε κεντρικό βιβλιοπωλείο, όπου μου έδωσαν την ανακριβή απάντηση ότι έχει εξαντληθεί (στην πραγματικότητα, είχε αλλάξει ο εκδότης). Σε πρόσφατη διαδικτυακή συζήτηση έκανα λόγο για το βιβλίο και μια καλή φίλη, που παρακολουθούσε τη συζήτηση, το αγόρασε και μου το χάρισε. Ένιωσα έτσι υποχρεωμένος να το διαβάσω, πράγμα που έκανα, όχι χωρίς κόπο.

Ίσως το πήρα από κακό μάτι, πάντως το διάβασμα της Ορθοκωστάς με κούρασε απερίγραπτα. Δεν είναι ότι διαφωνούσα με την πολιτική θέση του συγγραφέα, είναι ότι βαρέθηκα την ατέλειωτη παρέλαση ονομάτων και δυσκολευόμουν να παρακολουθήσω τον ειρμό, καθώς ο συγγραφέας αναπαράγει πιστά την προφορική αφήγηση, με όλες της τις ανακολουθίες και τις επαναλήψεις. Υπο άλλες συνθήκες, θα το είχα παρατήσει στη σελίδα 20, αλλά πείσμωσα και το τελείωσα, παρόλο που δεν άλλαξα γνώμη -εξακολουθώ να το βρίσκω βαρετό έργο, πολύ κουραστικό, αλλά και να διαφωνώ με την πολιτική του θέση.

Αναγνωρίζω όμως ότι ο συγγραφέας με μαστοριά καταφέρνει να κάνει πειστικές τις αφηγήσεις, να διαφοροποιήσει τον λόγο ανάλογα με τον ομιλητή -ας πούμε οι αξιωματικοί χρησιμοποιούν απλή καθαρεύουσα και η αφήγησή τους είναι σαφώς πιο συγκροτημένη- ενώ δεν παραλείπει σε αρκετά σημεία να βάζει τους ήρωές του να ομολογούν ότι αργότερα, όταν γύρισε το φύλλο, έκαναν τα ίδια και χειρότερα στους Εαμίτες διώκτες τους.

Αλλά εμείς εδώ λεξιλογούμε. Δεν έχω σκοπό να συζητήσω τις θεωρίες των Καλύβα-Μαραντζίδη που ξεπλένουν τα Τάγματα Ασφαλείας και ουσιαστικά νομιμοποίησαν τη Χρυσή Αυγή, ούτε έχω πρόθεση (ή και τα φόντα) να κάνω κριτική στον Βαλτινό για ένα του μυθιστόρημα που το βρήκα κουραστικό ή μέτριο.

Θα λεξιλογήσω λοιπόν για την Ορθοκωστά, διότι όσο διάβαζα το βιβλίο είχα μαζί μου το πιστό μου μολυβάκι και σημείωνα λέξεις και φράσεις που άξιζαν σχολιασμό. Να πω ότι παρόμοια και πιο εξαντλητική αποδελτίωση στο ίδιο βιβλίο του Βαλτινού είχα διαβάσει πριν από χρόνια στο ιστολόγιο ενός συναδέλφου, μέλους της Λεξιλογίας και τελικά τη βρήκα αφού είχα τελειώσει το δικό μου άρθρο -ο Κώστας γράφει πολύ περισσότερα, αλλά δεν επιμένει τόσο στα λεξιλογικά.

Παραθέτω τις λέξεις/εκφράσεις με τη σειρά που τις βρήκα στο βιβλίο, σημειώνοντας με ιδιαίτερη ικανοποίηση ότι σε τούτη τη νέα έκδοση της Ορθοκωστάς (από την Εστία) χρησιμοποιείται μονοτονικό για τις αφηγήσεις, ενώ πολυτονικό για τον σύντομο πρόλογο και τον σύντομο επίλογο, που είναι σε καθαρεύουσα.

  • σελ. 11 «από τα Μακρέκα», «Μασκλινέκη Βίγλα», το ίδιο και σε όλα τα ανάλογα τοπωνύμια. Θα περίμενε κανείς «Μακρέικα», «Μασκλινέικη» κτλ. Προφανώς έτσι τα λένε στην περιοχή του Καστριού Κυνουρίας.
  • σελ. 16 «ήταν και σημειωμένος αυτός ο ανακριτής, καμπούρης». Σημειωμένος λέγεται αυτός που έχει σωματική αναπηρία ή ατέλεια.
  • σελ. 58 «είχε ένα τσιρίλι, έναν καλόγερο, στο σβέρκο». Δεν ήξερα τη λέξη τσιρίλι. Την εξηγεί ο συγγραφέας. Δεν γκουγκλίζεται.
  • σελ. 59 «Είχανε ένα πολήνι». Πολήνι ή πολήμι είναι το αρχαίο υπολήνιον, το κοίλο κτίσμα κάτω από τον ληνό, το πατητήρι, όπου συγκεντρώνεται ο μούστος. Ακούγεται και «πολέμι», αλλά και «πολήβι». Το συναντάμε και σε ελαιοτριβεία. Και σε άλλες (αυθεντικές) αφηγήσεις, το πολήνι/πολήμι χρησιμοποιείται ως κρυψώνα. Το έχω αποδελτιώσει στις Λέξεις που χάνονται.
  • σελ. 87 «πήρα την καραμπίνα, πήρα φυσίγγια από τη θουρίδα». Θουρίδα είναι μικρή εσοχή στον τοίχο που χρησιμεύει σαν πρόχειρο ντουλάπι. Από τη θυρίδα. Επίσης στις Λέξεις που χάνονται.
  • σελ. 101 «άνοιξαν κάποια ντρούπλα πανί. Ντρούπλες λέγανε τα ρολά που υφαίνανε στον αργαλειό». Δεν ηξερα τη λέξη ντρούπλα, που ευτυχώς την εξηγεί ο συγγραφέας. Δεν βλέπω να γκουγκλίζεται.
  • σελ. 123 «τους άφησε ένα μελεούνι ψείρες». Το μελεούνι είναι άλλος τύπος για το μιλιούνι.
  • σελ. 136 «Ξεραπώσαμε κάτι παλιά κελιά ….» Το ρήμα ξεραπώνω το χρησιμοποιεί ο Βαλτινός και στον Εθισμό στη νικοτίνη, όπου ο πατέρας του αφηγητή «ξεράπωσε τη μια αποθήκη», της άλλαξε τα δοκάρια, έβαλε πατώματα και έφτιαξε δυο κάμαρες για να μένει η οικογένεια. Σε ένα παλιό φόρουμ που το είχαμε συζητήσει, διότι ο Γάλλος μεταφραστής του Βαλτινού (που ήταν φίλος μου) απορούσε με τη λέξη που δεν βρίσκεται πουθενά, και δεν ήθελε να ρωτήσει τον ίδιο τον Βαλτινό αν ήταν κάτι σχετικά΄εύκολο, είχαμε καταλήξει ότι προέρχεται από το ράπη = στέλεχος του σταριού, άρα ξεραπώνω την αποθήκη = την αδειάζω από τα άχυρα. Είχα κάποιες επιφυλάξεις όμως και νομίζω ότι τελικά ο φίλος μου ρώτησε τον Βαλτινό, αλλά δεν θυμάμαι τι απόγινε. Μπορεί πάντως να σημαίνει «αδειάσαμε, καθαρίσαμε».
  • σελ. 137 «Υπήρχαν γυναίκες … που για ένα πανιότο έδιναν τα πάντα». Πανιότο, αλλού πανιότα, η είναι η κουραμάνα του ιταλικού στρατού.
  • σελ. 149 «είμαστε σαν το αυγό στις δυο πέτρες». Η έκφραση σαν το αυγό στις δυο πέτρες σημαίνει περίπου «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα», όταν κάποιος βρίσκεται στριμωγμένος ανάμεσα σε δυο δεινά. Το αυγό, ανάμεσα στις πέτρες, αν κουνηθεί θα σπάσει -τσούγκσβανγκ, που θα έλεγε και ο φίλος μας ο Κιντ.
  • σελ. 151 «την ψιχαστήρα» -παράλληλος τύπος του «ο ψεκαστήρας, η ψεκαστήρα»
  • σελ. 151 «ρε Τούρκο» -προσφώνηση σε δύστροπο συνομιλητή.
  • σελ. 157 «την κακογραμμένη την Ντίνα». Κακογραμμένη, που ήταν κακό το ριζικό της.
  • σελ. 158 «Όσοι ήταν πονηροί άρχισαν λίγο λίγο να σούρνουν». (Τους έχουν μαζέψει στην πλατεία του χωριού). Να σούρνουν θα πει να φεύγουν αθόρυβα και δήθεν αθώα -να την κάνουν με ελαφρά, που λέμε σήμερα.
  • σελ. 190 «Εμένα ήρθες να πιάσεις, που άμα ξύσεις τα δόντια σου θα βγει το ψωμί μου από μέσα;» Η έκφραση άμα ξύσει το δόντι του θα βγει το ψωμί μου (με παραλλαγές) χρησιμοποιείται για να στηλιτευτεί η αχαριστία κάποιου, που «έφαγε ψωμί» από εμάς και μας έκανε κακό.
  • σελ. 192 Η σφαίρα «βρήκε τη δημαρχίνα ξυστά στο γιουρντί. Τη γρατσούνισε στην οσφύν». Γιουρντί ή γιούρντα είναι μάλλινος επενδύτης, ιδίως γυναικείος.
  • σελ. 193 «τη μάνα του την άφησε εκεί κάτω στον μύλο. Κονόμαγε το ξάγι». Το ξάγι είναι τα αλεστικά, η αμοιβή του μυλωνά για το άλεσμα, που συνήθως δινόταν εις είδος. Το ξάγι είναι το εξάγιον, από το λατινικό exagium.
  • σελ. 196 «είχαν αμπέλια και ρέντιζαν». Ρεντίζω είναι παράλληλος τύπος του «ραντίζω».
  • σελ. 200 «Ο άντρας σου … είναι φλούτσος» Μειωτικός χαρακτηρισμός ο φλούτσος, που γκουγκλίζεται μερικές φορές.
  • σελ. 225 «Όλοι οι ακράνιδές μου». Ο ακράνης είναι ο φίλος, ο σύντροφος. Υπάρχει στις Λέξεις που χάνονται. Τον πληθυντικό θα τον έγραφα «ακράνηδες».
  • σελ. 241 «μας ανέβασαν εκεί πάνω, ήταν μια χούνη, χωράγαμε». H χούνη είναι το φαράγγι, τόπος βαθύς και στενός, που κλείνεται απ’ όλες τις μεριές, ρεματιά που όσο πάει και στενεύει. Είναι ένας τόπος με σχήμα σαν χωνί, και ακριβώς η χούνη ετυμολογείται από τη χοάνη. Την συμπεριέλαβα στις Λέξεις που χάνονται.
  • σελ. 243 «Παίρνω το κορίτσι από το χέρι, ένα καρβέλι ψωμί και το παιδί καλικούσια». Το καλικούσια είναι παράλληλος τύπος του καλικούτσα (καβάλα στους ώμους -βλ. Λέξεις που χάνονται).
  • σελ. 259 «Χώριζαν τα χτήματα επιτόπου, λαχίδια λαχίδια». Λαχίδι ή λαχίδα είναι το κομμάτι γης που έχει κληρονομήσει κάποιος ύστερα από κλήρωση, συνήθως λουρίδες στενές και μακρουλές. Επίσης στις Λέξεις που χάνονται.
  • σελ. 321 «Είχε αρχίσει να μουργώνει». Μουργώνει θα πει σουρουπώνει. Μούργος είναι ο σκουρόχρωμος, από τη μούργα, αντιδάνειο μέσω λατινικών που ανάγεται στην αρχαία αμόργη, το κατακάθι του λαδού.

Και αυτές ήταν οι λέξεις της Ορθοκωστάς.

 

 

 

Advertisements

179 Σχόλια to “Οι λέξεις της Ορθοκωστάς”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >Σε πρόσφατη διαδικτυακή συζήτηση έκανα λόγο για το βιβλίο και μια καλή φίλη, που παρακολουθούσε τη συζήτηση, το αγόρασε και μου το χάρισε.

    Ωραίο κόλπο.

    Κι είναι κι κάτι άλλοι που τα πιάνουν στην ψύχρα, από γυναίκες

  2. spiral architect 🇰🇵 said

    Ελένη 2.0

  3. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Ένας άλλος ορισμός του «ουδέν κακόν αμιγές καλού», κουραστικό, βαρύ ή οτιδήποτε το βιβλίο, αλλά όχι και άχρηστο.

    >λαχίδια
    Ο κλήρος έχει την ίδια λογική, κι έχει φτάσει επισης να σημαίνει την έκταση γης. Το τραγούδησε κι ο Κηλαηδόνης, (στίχοι Νεγρεπόντη) «έναν κλήρο είχα/λίγα στρέμματα βιος»

  4. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Μιὰ καὶ πιάσαμε τὴν Ἀρκαδία, νὰ ἀναφέρω κι ἐγὼ τὸ ρῆμα «μυρμιλάω« ποὺ σημαίνει «μουδιάζω». Παίρνοντας ἱστορικὸ ἀπὸ ἕναν αἱμοδότη στὴν Τρίπολη, μοῦ εἶπε «ἡ πλάτη μου μυρμίλαγε» κι ἐγὼ κατάλαβα «ἡ πλάτη μου μοῦ μίλαγε» καὶ εἶπα ἀπὸ μέσα μου «μὰ τί μοῦ λέει τώρα;» Τοῦ ζήτησα νὰ ἐπαναλάβη, κατάλαβε ὅτι δὲν κατάλαβα καὶ μοὺ ἑξήγησε

  5. ΚΩΣΤΑΣ said

    Καλημέρα!

    Αγόρασα και διάβασα την Ορθοκωστά περίπου την εποχή που κυκλοφόρησε. Κι εμένα στην αρχή μου φάνηκε πολύ κουραστικό αλλά από το μέσα περίπου και μετά το απόλαυσα, στην αρχή δεν το καταλάβαινα, ύστερα όλα – και τα αρχικά- μου έγιναν πλήρως κατανοητά. Όντως δεν είναι ιστορικό αλλά δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα. Παρόμοιες ιστορίες σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό ακούς σε πολλές αγροτικές περιοχές της Ελλάδας.
    Λεξιλογικά παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον, επίσης ένα παρόμοιο με ντοπιολαλιές είναι «τα παιδιά της λύκαινας» του Παππαγιάννη και αναφέρεται στη λεγεώνα των ρουμανιζόντων βλάχων και το Πριγκιπάτο της Πίνδου, με τους Διαμάντη, Μυτούση κλπ που έδρασαν κυρίως στη Θεσσαλία.

  6. spiral architect 🇰🇵 said

    Άραγε, γιατί τέτοια πονήματα βγήκαν μετά το ’89-91; Και επειδή είναι πειστικοί οι διάλογοι, δείτε πόσοι τους έχουν πάρει σαν αναφορά.
    Ο πόλεμος δεν διεξάγεται με αγάπες και λουλούδια, δυστυχώς.

  7. Γς said

    Του τα σέρνεις πάντως κανονικά του ΘΒ.
    «Δεν λέω ότι.. αλλά το λέω».
    Πάντως μόνο για αντικειμενικότητα … δεν τον κατηγόρησες αλλά …

    Μήπως κι εκείνο το «Ευτυχως Ηττηθηκαμε Συντροφοι» του Τάκη Λαζαρίδη, παρουσιάζει ενδιαφέρον λεξικολογικόν για να το παρουσιάσουμε;

    Και γιατί όχι κι εκείνη η Ελένη που υπαινίσσεται ο ΒορειοΚορεατοστροφος Σπιράλ στο Σχ.2;

    Πάντως με τούτα και με τ άλλα ο ΘΒ, ήταν και Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, μέχρι πέρυσι. Από φέτος είναι ο Λουκάς ο Παπαδήμας.

    Και προλογίζει σε μια συνέντευξή του το TVXS – TV Χωρίς Σύνορα:

    «Ο Βαλτινός έχει βουλιάξει στην παράδοση της γλώσσας που αναβλύζει εδώ και αιώνες, μέσα στην αίσθηση του ανήκειν και από κει μας δίνει πραγματικά αριστουργήματα, που άφοβα μπορεί κανείς να τα συγκρίνει με την παπαδιαμαντική αφήγηση, σε άλλο γλωσσικό και κοινωνικό μοτίβο, αλλά που πηγάζουν από την ίδια πηγή»
    http://tvxs.gr/news/biblio/thanasis-baltinos-oi-lekseis-einai-maxairia
    Τόσο πολύ

  8. Alexis said

    Καλημέρα.
    Η «καλικούτσα» λέγεται σε όλη την Πελοπόννησο, τη γνωρίζω παιδιόθεν.
    Το «ξάγι» το ξέρω ως «ξάι» και το έχω ακούσει για το λάδι, ίσως επειδή οι παλιακοί μύλοι τείνουν πια να εκλείψουν.
    «Ρεντίζω» και «ρεντάω» ενίοτε: Κοινότατο και μάλλον πανελλήνιο. Και «ρέντος» το ράντισμα («πάω για ρέντο»).
    Τη μούργα του λαδιού στην Ήπειρο τη λένε και «τζούρα» ή «ζούρα»
    Δεν μας εξήγησες τι ακριβώς είναι ο «φλούτσος». 🙂

  9. LandS said

    8
    Και ρέντι το διάλυμα που το ραντίζεις

  10. Μπούφος said

    Τι μου θύμισε σήμερα ο Νίκο-κύρης! Τι μου θύμισε! (δεν θα πω τι μου θύμισε…αυτό το «καλικούτσα», ποτέ μου δεν το είχα δει γραμμένο. Ευφράνθηκα!)
    😉

  11. π2 said

    Εμένα μου είχε αρέσει πολύ η Ορθοκωστά όταν το είχα διαβάσει στα νάιντιζ, παρά την πολιτική της στόχευση, οπότε λέω να μην αλλάξω αισθητική αξιολόγηση λόγω του χαρακτήρα και του δημόσιου βίου του συγγραφέα (που αργότερα, εν πολλοίς, φάνηκαν σε όλο τους το μεγαλείο). Η λογική των στιγμιοτύπων μου είχε φανεί πολύ αποτελεσματική αφηγηματικά. Αντιθέτως, η γλωσσική εμμονή στις ντοπιολαλιές μου είχε φανεί κάπως υπερβολικά δουλεμένη: η υπερβολική φροντίδα για την αυθεντικότητα πετύχαινε το αντίθετο αποτέλεσμα, για μένα τουλάχιστον.

  12. Μπούφος said

    8 Alexis
    χωρίς να είμαι ειδήμων, ο φλούτσος μάλλον είναι ό,τι η λέξις δηλοί, τουτέστιν ένας φλου…ούτσος. Σωστά; Να με συνχωρείτε κιόλας εάν γλώσσα λανθάνουσα τα αληθή λέγει…
    ;-(

  13. Γς said

    Οσοι δεν έχετε διαβάσει το σχετικό άρθρο [που αναφέρει κι ο Σπιράλ στο Σχ. 6] του Πάνου Ζέρβα στο ιστολόγιό του «Σημειώσεις για τον Εμφύλιο» διαβάστε το.

    https://greekcivilwar.wordpress.com/2016/05/25/gcw-187/

  14. Pedis said

    Να προσέχεις, Νικοκύρη, επειδή είσαι δημόσια περσόνα, τι λες και σε ποιον απευθύνεσαι.

    Είπες κι έγινε! Πάρτα τώρα.

    Πρόσεχε μην σε μεταπείσει και πας να αγοράσεις την ομνια των Καλύβα+Μαραντζίδη.

    Χαχα!

  15. Σωτήρς said

    Πρόσφατα τελείωσα τις αφηγήσεις στον «Κοινό Λόγο» της Έλλης Παπαδημητρίου ( http://www.snhell.gr/testimonies/writer.asp?id=84 ). Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω τίποτα από εκεί που διάβασα αλλά με τσίγκλισε το σημερινό άρθρο. Γνωρίζετε εάν είναι βεβαιωμένες αυθεντικές μαρτυρίες και στους τρεις τόμους;

  16. Γς said

    14:

    Ναι, κι αυτό. Εχει δεν έχει άγνωστες λέξεις. Δεν το ξέρω αλλά για να το λέει ο Πεντής θα έχει ενδιφέρον

  17. Corto said

    Η λέξη καλικούτσα είναι και στα αρβανίτικα.

    Νομίζω ότι τα λαχίδια είναι λέξη που ακόμα χρησιμοποιείται αρκετά, ιδίως στην ύπαιθρο. Γενικότερα έχουν πολύ ενδιαφέρον οι αγροτικές λέξεις που περιγράφουν την έγγειο ιδιοκτησία και τα χαρακτηριστικά της (αδερφομοίρια, λαχίδια, κλήρος, βακουφικά, γράνα, πλεύρα, ράχη, βαρικό κ.ο.κ.)
    Τεράστιο ενδιαφέρον έχουν και τα αγροτικά τοπωνύμια, πολλά εκ των οποίων επαναλαμβάνονται σε ολόκληρη την Ελλάδα.

  18. Γς said

    Τώρα χωρίς πλάκα, μια και το έφερε η κουβέντα και το σημερινό άρθρο:

    Θα άξιζε νομίζω να ασχοληθούμε κάποτε και με τη δουλειά που κάνει ο Πάνος Ζέρβας γα τον εμφύλιο στο σχετικό ιστολόγιό του. Και εννοώ περισσότερο για τον τρόπο παρουσίασης αυτού του «πολέμου», που λέει ο Σπιράλ στο Σχ. 6, που «δεν διεξάγεται με αγάπες και λουλούδια».

  19. π2 said

    Ας σημειώσω κι ένα επίλεκτο μέλος της Στρατιάς των Ανυπάρκτων και επιφανή ηγέτη της Νομανσλάνδης, τον Λόρδο Τσάμπερλεϊν, ο οποίος σύμφωνα με πληθώρα ΜΜΕ (που αντιγράφουν το ένα το άλλο) συγκάλεσε σήμερα έκτακτη σύσκεψη του προσωπικού στο Μπάκιγχαμ.

  20. uctlich said

    κύριε Σαραντάκο, αν σας έχει διαφύγει η πλευρά αυτή του εμφυλίου, δείτε τουλάχιστον το άρθρο του κ. Ζέρβα (σύνδεσμος στο σχόλιο 13), και σκεφτείτε αν επιμένετε να κάνετε λόγο για «υποτιθέμενη» τρομοκρατία του ΕΑΜ στην Πελοπόννησο και «υποτιθέμενα» στρατόπεδα συγκέντρωσης.
    Πληροφορηθείτε, αν θέλετε, τη στάση του κ. Βαλτινού απέναντι στην χούντα (ο υπέροχος «Γύψος» ήταν ένα από τα «18 κείμενα» του Κέδρου), και σκεφτείτε αν επιμένετε να τον συνδέετε με τον Καλύβα ή τη νομιμοποίηση των αυγών.
    Από τις γενοκτονίες και το Ολοκαύτωμα μέχρι τα γκουλάγκ και τους νεκρούς του Πολυτεχνείου, αρνητές επιμέρους ιστορικών γεγονότων υπήρξαν και υπάρχουν δυστυχώς πολλοί, η εκτίμησή μου προς το λεξιλογικό σας έργο δεν μου επιτρέπει να σας θεωρήσω έναν από αυτούς και ελπίζω να μην σφάλλω.

  21. Γς said

    17:

    >έγγειος ιδιοκτησία

    Και πως τους ξέφυγε και δεν βάλανε φόρο για δαύτη, έξω από τον ΕΝΦΙΑ;

    Τώρα βέβαια τους βάζω ιδέες.

    Σκέψου λέει να φορολογήσουν τις γκαστρωμένες.

  22. π2 said

    20: Από το 1970 έχει περάσει μισός αιώνας και τα στερνά δεν τιμούν πάντοτε τα πρώτα.

  23. Corto said

    21:
    Πολύ καλό!!!

  24. spiral architect 🇰🇵 said

    @20: Δεν διεξήγαγε εμφύλιο το ΕΑΜ το ’43. Εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο διεξήγε. Ο εμφύλιος ήταν από το ’46 ως το ’49!
    Έλεος κάπου!

  25. spiral architect 🇰🇵 said

    … διεξήγαγε. ;oops:

  26. spiral architect 🇰🇵 said

    H άλλη πλευρά:

    «Από τους Γάλλους εκείνους που εγκληματικά ή με συκοφαντίες προκάλεσαν το θάνατο αγωνιστών της Αντίστασης σκοτώθηκαν χωρίς κανονική δίκη 10.842 άτομα. Μετά την απελευθέρωση 779 εκτελέστηκαν, ύστερα από παραπομπή σε δίκη σε τακτικά δικαστήρια ή τα στρατοδικεία. Αριθμός θλιβερός, αν και πολύ περιορισμένος είναι αλήθεια σε σχέση με τον αριθμό των εγκλημάτων που έγιναν και των τρομερών συνεπειών τους»
    (σελ. 625 των απομνημονευμάτων του Ντε Γκολ).

  27. spiral architect 🇰🇵 said

    ¨Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»
    Θ. Κολοκοτρώνης

  28. ΚΑΒ said

    >>Είχε αρχίσει να μουργώνει

    Ήξερα το μουχρώνει και το «Μούχρωμα» του Μαβίλη.

  29. uctlich said

    @24: Στην πραγματικότητα δεν χρειάζεται απάντηση, το σχόλιό σας είναι απόλυτα δηλωτικό πλάνης (αν όχι άγνοιας).
    Είναι σχεδόν κοινός τόπος πλέον ότι ο εμφύλιος άρχισε πριν την απελευθέρωση και δη το 1943. Αντι πολλών παραπομπών, δείτε το https://greekcivilwar.wordpress.com/2016/06/08/gcw-225/ όπου ο κ. Ζέρβας αναφέρει χαρακτηριστικά: «Εβδομήντα χρόνια μετά υπάρχουν ακόμα κάποιοι που πεισματικά αρνούνται να αποδεχτούν ότι ο Εμφύλιος ξεκίνησε μέσα στην Κατοχή. Ίσως το ακόλουθο απόσπασμα από επιστολή του Γεωργίου Παπανδρέου στον Γ. Σιάντο, σταλμένη στις 10 Δεκεμβρίου 1943, τους βοηθήσει να ξεκαθαρίσουν κάποια πράγματα.» (εκτός αν και ο κ. Ζέρβας θεωρείται πλέον «αναθεωρητής», «απολογητής» ή «ακραιοκεντρώος»).

  30. spiral architect 🇰🇵 said

    @29: Και επειδή το λέει ο Ζέρβας είναι θέσφατο; Είναι ο Ζέρβας ιστορικός; Ή μπας και ο Παπανδρέου συμμετείχε στην Αντίσταση (κάνοντας ντολτσεβίτα στο Κάιρο) για να έχει ιδία άποψη;

  31. spiral architect 🇰🇵 said

    Κι ένα άσμα ένεκα η ανάρτησις. 😦

  32. Μπετατζής said

    1) To περίεργο τουλάχιστον για μένα είναι ότι το βιβλίο παραπέμπεται πλέον ως ιστορικό τεκμήριο και όχι ως λογοτεχνία από τους αναθεωρητές https://books.google.gr/books?id=GGzMDQAAQBAJ&pg=PT57&lpg=PT57&dq=%CE%9A%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CE%B2%CE%B1%CF%82+%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B6%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82+%CE%9F%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%BA%CF%89%CF%83%CF%84%CE%AC&source=bl&ots=zeSsPqitx8&sig=ekxiSAsFV5al2TwauWCXvZPy21s&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjx9rWD-dXTAhUD7BQKHT-GCqc4ChDoAQgfMAA#v=onepage&q=%CE%9A%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CE%B2%CE%B1%CF%82%20%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B6%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82%20%CE%9F%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%BA%CF%89%CF%83%CF%84%CE%AC&f=false

    2) Νικοκύρη, άλλα βιβλία με λεξιλογικό ενδιαφέρον δεν υπήρχαν ;;; Τώρα θα φάμε πάλι στη μάπα τόση σαβούρα.

  33. Κουνελόγατος said

    Η ιστορία γράφεται από τους νικητές. Καχρ ολσούν σεμπέπ ολανλάρ!

  34. spiral architect 🇰🇵 said

    @33: Έλα ντε! 🙂

  35. spatholouro said

    #15
    Η περίπτωση της Έλλης Παπαδημητρίου είναι άξια πολλού λόγου.
    Οι μαρτυρίες που δημοσίευσε δεν ανήκαν στο πεδίο της μυθοπλασίας αλλά της προφορικής ιστορίας.

    Παραθέτω (για τον «Κοινό Λόγο») από το εξαιρετικό κείμενο της Ιωάννας Πετροπούλου για την Έλλη Παπαδημητρίου (για ολόκληρο το κείμενο βλ. διεύθυνση στο τέλος):

    «Η γένεση της τριλογίας στηρίχθηκε στη μακροχρόνια επιτόπια έρευνα πού πραγματοποιήθηκε -μέ χαρτί καί μολύβι- στό εσωτερικό του συγκεκριμένου επιστημονικού Ιδρύματος. Μάλιστα, θά υποστήριζα ότι τό υλικό πού περιέχεται στόν Κοινό Λόγο συνιστά ακριβώς τήν αθέατη καί απαγορευμένη όψη τών προφορικών αφηγήσεων πού έχουν συγκεντρωθεί από τούς συνεργάτες τής Μέλπως Μερλιέ. Πρόκειται για τις μαρτυρίες εκείνες τις οποίες ό ερευνητικός φορέας αδυνατούσε, τότε, εκ τών πραγμάτων, να συμπεριλάβει στίς αρχειακές συλλογές του καί ιδίως στα υπό εκτύπωση δημοσιεύματά του. Για τόν λόγο αυτόν τις έκρινε όβελιστέες. ’Έτσι, λοιπόν, ή Παπαδημητρίου επωμίζεται εξ ολοκλήρου τό βάρος καί τήν εύθύνη τής έκδοτικής πράξης. Τό Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών απουσιάζει σέ όλη αυτήν τήν εκδοτική άπόπειρα -ούδεμία έντυπη μνεία τού ονόματός του. Τα αίτια δέν πρέπει να άποδοθούν στήν κεκτημένη του ενδοστρέφεια, άλλά να αναζητηθούν εξωγενώς στόν κοινωνικό χώρο και στις επικρατούσες μετεμφυλιακές πολιτικές συνθήκες. Μέ τήν κυκλοφορία του βιβλίου και τή δημοσιοποίηση τών ατομικών περιπτώσεων η Παπαδημητρίου σπάζει το φράγμα τής σιωπής. Φέρνει στο προσκήνιο «τα άφωνα πρόσωπα τής ιστορίας», και μέ αυτόν τον τρόπο διασώζει μνήμες μιας αφήγησης, μέγα μέρος τής οποίας ήταν ακατάγραφο. Αποσπά από τον χώρο του ιδιωτικού βιώματα που ελάνθαναν στο σκοτάδι.»

    ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/deltiokms/article/viewFile/2530/2295.pdf

  36. Corto said

    Βλέπω πάντως ότι μεγάλο ετυμολογικό ενδιαφέρον έχει η ίδια η ονομασία της Ορθοκωστάς.
    Αναφέρεται και ως Μονή Αρτοκωστάς ή Αρτοκώστα, αλλά και ως Μονή Εορτακουστής.
    Στην βικιπαίδεια διαβάζουμε:
    «Για την ονομασία της μονής, έχουν διατυπωθεί πολλές θεωρίες. Σύμφωνα με ενετικά έγγραφα προέρχεται από το Escorta ή Scorta, που αναφέρεται στο Χρονικό του Μορέως.»

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE_%CE%91%CF%81%CF%84%CE%BF%CE%BA%CF%89%CF%83%CF%84%CE%AC%CF%82_%CE%91%CF%81%CE%BA%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CE%B1%CF%82

    http://www.immk.gr/mones/%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%BF%CE%BA%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%B1/

    http://arcadia.ceid.upatras.gr/arkadia/monchu/moneort.htm

  37. Γς said

    32:

    >Νικοκύρη, άλλα βιβλία με λεξιλογικό ενδιαφέρον δεν υπήρχαν ;;;

    Του πρότεινα ήδη κανα δυο:

    1) Το «Ευτυχως Ηττηθηκαμε Συντροφοι» του Τάκη Λαζαρίδη

    2) Αυτό που λέει ο Πεντής στο Σχ,14, των Καλύβα+Μαραντζίδη
    και

    3) Την Ελένη που λέει ο Σπιραλ στο Σχ.2

    [Σπιράλ ο Νορθ Κορία οριέντιντ, ή Βορειοκορεατόοστρεφείς, που τον λέω εγώ]

  38. cronopiusa said

    Ο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος – Ροβήρος Μανθούλης

    Η ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ ΙΣΤΟΡΙΟΓΡΑΦΙΑ

    Οι Ταγματασφαλίτες δικαιώνονται

    KΩΣTAΣ BΟYΛΓAPHΣ KATA ΘANAΣH BAΛTINΟY

    O Eμφύλιος άνοιξε πληγές… στο χαρτί Δέκα χρόνια μετά τη δημοσίευση από τον Θανάση Bαλτινό της «Ορθοκωστά», ο Kώστας Bούλγαρης γράφει βιβλίο κατηγορώντας την ως «σύμβολο μιας αναθεωρητικής ανάγνωσης του Eμφυλίου»

  39. Νίκο, καλημέρα. Σχολιάζω ἐδῶ λόγῳ τοῦ ὅτι φοβᾶμαι (μὴ ἔχοντας γνώση τοῦ κειμένου) μὴν πῶ γκάφα: τὸ ‘σημειωμένος’ μήπως;εἶναι αὐτὸ ποὺ στὸ Νησί λέμε ‘συμιωμένος’, πατριουτέλλ’ ιμ’,δηλαδή μὲ σημάδι ἀλλοίωσης τοῦ δερματικοῦ χρώματος ποὺ ἀνάγεται κατὰ τὴ δοξασία στὸ ὅτι ἡ μητέρα τοῦ ἐν λόγῳ ἀτόμου ἔκανε ἐργασίες, οὗσα ἔγκυος, τὴν ἡμέρα τοῦ Ἁγ. Συμεών;  Ὑπάρχει στὶς τοπικὲς μας διαλέκτους καὶ τὸ ‘σύμιωμα’, ἡ χρωματικὴ αὐτὴ ἀλλοίωση τοῦ δέρματος … Πάντα φιλικά Ἀπόστολος

    Στις 9:42 π.μ. Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017, ο/η Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία έγραψε:

    #yiv1421586179 a:hover {color:red;}#yiv1421586179 a {text-decoration:none;color:#0088cc;}#yiv1421586179 a.yiv1421586179primaryactionlink:link, #yiv1421586179 a.yiv1421586179primaryactionlink:visited {background-color:#2585B2;color:#fff;}#yiv1421586179 a.yiv1421586179primaryactionlink:hover, #yiv1421586179 a.yiv1421586179primaryactionlink:active {background-color:#11729E;color:#fff;}#yiv1421586179 WordPress.com | sarant posted: «Το μυθιστόρημα «Ορθοκωστά» του Θανάση Βαλτινού δεν το είχα διαβάσει, ήξερα όμως ότι έχει ως θέμα του την τρομοκρατία που υποτίθεται ότι άσκησε το ΕΑΜ στην Πελοπόννησο το 1943 και το 1944. Η Ορθοκωστά είναι ένα μοναστήρι στην Κυνουρία στο οποίο υποτίθεται » | |

  40. asparagus said

    Στη Λάρισα και γενικά στη Θεσσαλία συνηθίζεται την καλικούτσα να τη λέμε γκαλαγκότσα.

  41. «τσιρίλι»: στη ΝΔ Αρκαδία «τζιρίλος». Γκουγκλίζεται: http://www.pardalilexi.gr/words.php?id=10274!

  42. alexisphoto said

    «….ξεπλένουν τα Τάγματα Ασφαλείας και ουσιαστικά νομιμοποίησαν τη Χρυσή Αυγή,….»
    Η σύχρονη ελληνική ιστορία σε μία πρόταση

    «…είχα μαζί μου το πιστό μου μολυβάκι {υπογραμμιστή} και σημείωνα λέξεις και φράσεις που άξιζαν σχολιασμό…»
    Ο μόνος λόγος για τον οποίο δυσκολεύομαι να διαβάσω βιβλία από δανειστική βιβλιοθήκη.

    μικρά σχόλια απλά και μόνο για να πω μια
    καλημέρα 🙂

  43. Γς said

    43:

    >«….ξεπλένουν τα Τάγματα Ασφαλείας και ουσιαστικά νομιμοποίησαν τη Χρυσή Αυγή,….»
    Η σύχρονη ελληνική ιστορία σε μία πρόταση

    Η ιστορία των δύο άκρων κι η αλληλοεξάρτησή τους

  44. spatholouro said

    «είμαστε σαν το αυγό στις δυο πέτρες»

    «σαν το αυγό στα δυο λιθάρια», το ξέρω εγώ, από τον Μακρυγιάννη και από την πεθερά μου

  45. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια. Είχα ένα τεχνικό πρόβλημα και δεν μπορούσα να μπω νωρίτερα.

    8 Δεν ξέρω τι ακριβώς είναι ο φλούτσος 😉 Πάντως καλό δεν είναι

    14 Να το αγοράσω αποκλείεται. Να το διαβάσω θα μπορούσα.

    15 Μερικές είναι συγκλονιστικές. Δεν νομίζω να είναι κατασκευασμένες. Παρόμοιες έχει μαζέψει και η Γεωργία Σκοπούλη από την Ήπειρο.

    19 Ας επιληφθεί ο ληξίαρχος Νομανσλάνδης!

    20 Οι προσδιορισμοί «υποτιθέμενο» έχουν να κάνουν με το ότι δεν έχω μελετήσει το θέμα τόσο ώστε να μπορώ να τοποθετηθώ. Επίσης, προσέξτε ότι εγώ έγραψα πως κάποιοι αριστεροί θεώρησαν ότι το συγκεκριμένο βιβλίο του Βαλτινού συνδέεται με τον Καλύβα κτλ. -όχι το σύνολο του έργου του ή ο ίδιος, προς Θεού. Εγώ το βιβλίο το βρήκα απλώς κουραστικό.

    Πάντως, το βρίσκω εντελώς άτοπο να βάζετε την αμφισβήτηση της υποτιθέμενης εαμικής τρομοκρατίας στο ίδιο τσουβάλι με τους αρνητές του Ολοκαυτώματος, οπότε δεν νομίζω ότι μπορούμε να συζητήσουμε άλλο σε αυτή τη βάση.

  46. (α) Λεξιλογικά
    – Όλοι οι ακράνιδές μου». Ο ακράνης είναι ο φίλος, ο σύντροφος. Υπάρχει στις Λέξεις που χάνονται. Τον πληθυντικό θα τον έγραφα «ακράνηδες».

    Παρ’ημίν: Αυτοί οι δυο είναι ακράνια (τα)=είναι φίλοι κολλητοί

    – Είχε αρχίσει να μουργώνει». Μουργώνει θα πει σουρουπώνει. Μούργος είναι ο σκουρόχρωμος, από τη μούργα, αντιδάνειο μέσω λατινικών που ανάγεται στην αρχαία αμόργη, το κατακάθι του λαδιού.
    Και 28: Ήξερα το μουχρώνει και το «Μούχρωμα» του Μαβίλη.

    Παρ’ημίν: Είχε αρχίσει να σμουχριάζει=να σουρουπάνει. Και, είναι σμούχρια=είναι σούρουπο.

    (β) Εμφυλιοπολεμικά
    – να ομολογούν ότι αργότερα, όταν γύρισε το φύλλο, έκαναν τα ίδια και χειρότερα στους Εαμίτες διώκτες τους

    Μύλος και με τους ΜΕΝ και με τους ΔΕΝ (1942-1949+-)

    – 13, από https://greekcivilwar.wordpress.com/2016/05/25/gcw-187/
    επιτέλους κανένας, αριστερός ή δεξιός, δεν μπορεί στις μέρες μας να έχει το μονοπώλιο της γνώσης, της γνώμης, της άποψης. Το διαδίκτυο, όσο υπάρχει, είναι η εγγύηση γι’ αυτό!

    Αλί και τρισαλί αν …τεκμηριώνει κάποιος με μοναδικό βοήθημα το διαδίκτυο!

    – 24, Δεν διεξήγαγε εμφύλιο το ΕΑΜ το ’43. Εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο διεξήγε. Ο εμφύλιος ήταν από το ’46 ως το ’49!
    Έλεος κάπου!

    Το βρήκες! (Κρεμμυδούν αριστείον!)

  47. sarant said

    Και συνεχίζω

    29 Κοιτάξτε, δεν είναι κοινός τόπος η άποψη του Πάνου Ζέρβα ή αρκετών άλλων. Ούτε «σχεδόν κοινός τόπος» είναι. Είναι άποψη.

    35 Πρέπει κάποτε να γράψουμε περισσότερα για το έργο της. Ήταν και φίλη του Κοτζιούλα.

    36 Μπράβο, περιέργως το βιβλίο του Βαλτινού ενώ λέει κάποια εγκυκλοπαιδικά στον επίλογο δεν λέει τίποτα για το ετυμολογικό.

    40 Απόστολε, ήταν καμπούρης, άρα σημειωμένος ή σημαδιακός. Ωστόσο, στο ίδιο εντάσσεται και η δοξασία που λες, ενισχυόμενη παρετυμολογικά από τον Αϊ Συμιό.

    42 Α μπράβο!

    45 Α μπράβο, επίσης. Και έψαχνα στα κιτάπια μου διότι ήμουν βέβαιος πως την έχω αποδελτιώσει την έκφραση και δεν την έβρισκα διότι έψαχνα «πέτρες» κι όχι «λιθάρια».

  48. 2, Spiral εντελώς άλλο η Ελένη του Γκέιτζ.
    Την έχω διαβάσει και είναι εξαιρετικά καλογραμμένη.
    Επιπλέον, αναφέρεται σε (καλώς ή κακώς) αληθινή ιστορία.

    από http://www.iospress.gr/iospress/iospress200311.htm

    ΕΝΟΧΛΗΘΗΚΕ ο Θανάσης Βαλτινός από την αναφορά μας στο πρόσωπό του, ως του ανθρώπου που -με το βιβλίο του «Ορθοκωστά» και τις συνοδευτικές δηλώσεις του (1994)- άνοιξε το δρόμο για την πολιτική αποκατάσταση των Ταγμάτων Ασφαλείας που επιχειρούν στις μέρες μας οι οργανικοί διανοούμενοι της δεξιάς ιστοριογραφίας («Ιός» 26.10.03). «Τα παιδιά αυτού του ‘νοσηρού’ τετράπολου καπέλου, που δεν είναι και τόσο παιδιά απ’ όσο μπορώ να εικάσω, σίγουρα δεν ξέρουν να διαβάζουν λογοτεχνία», αποφάνθηκε για τον «Ιό» στη συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε στην «Κ.Ε.» της περασμένης Κυριακής (16.11). «Ούτε την Ιστορία μπορούν να διαβάσουν. Η νοσταλγία τους για το 1930 είναι προφανής. Δεν επιτρέπω σε κανέναν να αμφισβητεί την αριστεροσύνη μου».

    ΧΩΡΙΣ να έχουμε την παραμικρή πρόθεση να θίξουμε την «αριστεροσύνη» κανενός, θα συστήναμε στον κ. Βαλτινό να ξαναδιαβάσει τόσο το κείμενό μας όσο και τα δικά του. Αν η «Ορθοκωστά» ανήκει (όπως, άλλωστε, γράφουμε και στο άρθρο μας που τόσο τον ενόχλησε) στο χώρο της μυθοπλασίας, δεν συμβαίνει το ίδιο με τις συνεντεύξεις που έδωσε και τα κείμενα που έγραψε ο συγγραφέας της, την ίδια εκείνη εποχή, προκειμένου να υπερασπιστεί πολιτικά (και όχι, φυσικά, «λογοτεχνικά») το δημιούργημά του. «Οταν ξέρω ότι οι μισοί κάτοικοι του χωριού μου (σ.σ. Καστρί Κυνουρίας), με τους οποίους συναλλάσσομαι, ήταν ταγματασφαλίτες, για μένα ταγματασφαλίτης δεν σημαίνει τίποτα εν τέλει. Είναι απλώς μια ετικέτα». […] Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κάποιοι συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς. Οταν λέω κάποιοι, εννοώ τους από πάνω, αυτούς που συνέλαβαν το σχέδιο δημιουργίας των ταγμάτων ασφαλείας. Αλλά, όμως, πώς επανδρώθηκαν τα τάγματα; Και γιατί; Ο μισός πληθυσμός της Πελοποννήσου ήταν στα Τάγματα. Ολοι αυτοί ήταν προδότες, που υπηρέτησαν συνειδητά τον Χίτλερ; Είναι αφέλεια και χοντράδα να το πιστεύουμε» («Ε» 24.8.94).

    ΟΣΟ ΓΙΑ το χαρακτηρισμό της «Ορθοκωστάς» σαν «λογοτεχνική αναπαραγωγή των παραπόνων του ανώνυμου ταγματασφαλίτη, ότι ο ΕΛΑΣίτης συγχωριανός του που ‘έσφαξε κόσμο, τώρα παίρνει σύνταξη για αντίσταση'», ο κ. Βαλτινός ας μας συγχωρήσει: το συγκεκριμένο απόσπασμα το πήραμε από το οπισθόφυλλο της πρώτης έκδοσης του βιβλίου του -και, αν δεν κάνουμε λάθος, αυτού του είδους η επιλογή συμπυκνώνει συνήθως αυτό που ο ίδιος ο συγγραφέας, ο εκδότης ή και οι δυο τους θεωρούν ως το νόημα (ή, τουλάχιστον, ένα αντιπροσωπευτικό κομμάτι) του έργου…

    http://www.iospress.gr/ios2003/ios20031026a.htm

  49. Pedis said

    Η εικόνα που αποτυπώθηκε ως εκ τούτου στη συλλογική μνήμη για τα Τάγματα ήταν τέτοια, ώστε η Πολιτεία ουδέποτε τόλμησε να προχωρήσει στην επίσημη πολιτική αποκατάστασή τους. Μολονότι τα επιζήσαντα στελέχη τους τιμήθηκαν ποικιλότροπα από το μεταπολεμικό κράτος των εθνικοφρόνων, αυτό έγινε με κάθε δυνατή διακριτικότητα. Ωσπου, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, το γενικότερο κλίμα φάνηκε να ευνοεί μια διαφορετική εξέλιξη.

    Το πρώτο βήμα έκανε, το 1994, ο Θανάσης Βαλτινός. Λογοτεχνική αναπαραγωγή των παραπόνων του ανώνυμου ταγματασφαλίτη, ότι ο ελασίτης συγχωριανός του που «έσφαξε κόσμο, τώρα παίρνει σύνταξη για αντίσταση», η «Ορθοκωστά» ανήκει βέβαια στη σφαίρα της μυθοπλασίας. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με τις παράλληλες δηλώσεις του συγγραφέα, που είχαν καθαρά πολιτικό χαρακτήρα: «Ο μισός πληθυσμός της Πελοποννήσου ήταν στα Τάγματα. Ολοι αυτοί ήταν προδότες, που υπηρέτησαν συνειδητά τον Χίτλερ; Είναι αφέλεια και χοντράδα να το πιστεύουμε» («Ε» 24.8.94). Το ίδιο το βιβλίο θ’ αντιμετωπιστεί, άλλωστε, από τους οπαδούς της αναθεωρητικής σχολής σαν ένα καθαρά ιστοριογραφικό «ντοκουμέντο».

    Από κει και πέρα, τη σκυτάλη πήραν οι οργανικοί διανοούμενοι της εκσυγχρονισμένης δεξιάς. Η καταγραφή που ακολουθεί είναι απλώς δειγματοληπτική.

    (ibid)

    http://www.iospress.gr/ios2003/ios20031026a.htm

  50. spiral architect 🇰🇵 said

    @49α: Σκύλε μ’ δεν είπα ότι η Ελένη δεν είναι αληθινή ιστορία. Εστίασα στο ότι:
    – Στην αναθεώρηση της ιστορίας του Β’ΠΠ και εντεύθεν μετά το ’89-91 και τη σκοπιμότητά της.
    – Ο πόλεμος -δίκαιος ή άδικος, εθνικοαπελευθερωτικός ή εμφύλιος, επιθετικός ή αμυντικός- έχει θύματα.

    Το πόνημα του Βαλτινού (δεν το’ χω διαβάσει αλλά από τα λίγα αποσπάσματα που διάβασα τώρα εδώ κι αλλού) έχει γραφτεί λες και ο συγγραφέας είτε ήταν μπροστά στα γεγονότα, είτε του τα διηγήθηκαν αυτόπτες μάρτυρες.

  51. sarant said

    49-50 Νομίζω ότι έχουν δίκιο οι Ιοί.

    Kι ένα σχόλιο από το Φέισμπουκ:

    Η μυθοπλαστική χρήση «βεριτέ» φόρμας, όπως και η «διακριτική» συμπλήρωση αυθεντικού ντοκουμέντου με υποκειμενικό σχολιασμό, είναι από τις πλέον ύπουλες μεθόδους ιδεολογικής χειραγώγησης όταν βέβαια υπάρχει ατζέντα και δεν είναι κάτι το εμφανώς παιγνιώδες (όπως π.χ. είναι στον «Ζέλιγκ» του Γούντι Άλεν, ή ίσως και στο βιβλίο του ίδιου του Βαλτινού για τη δεκαετία του ’60).

  52. Χρόνια πολλά, χρονιάρα μέρα

  53. Pedis said

    # 30 – Δεν καταλαβαίνω, ο Παπανδρέου δεν είναι ο βασικός υποκινητής του εμφυλίου ως πολιτικό όργανο των Άγγλων;

    Λίγη αυτοσυγκράτηση, κύριοι, δεν βλάπτει το καλό τρολλάρισμα.

  54. spiral architect 🇰🇵 said

    @54: Δεν χρειάζεται, μια απλή ανάγνωση της υπάρχουσας (γιατί, στο εγγύς μέλλον ποτέ δεν ξέρεις …) 🙄 ιστορίας το επαληθεύει.

  55. Παναγιώτης Κ. said

    Στην περιοχή της Κόνιτσας δεν λεγόταν σημειωμένος αυτός που είχε κάποιο σωματικό ελάττωμα αλλά, παρασημειωμένος.( Εκεί μεταξύ του μ και του ω παρεμβάλλεται κάτι σαν ν).

  56. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    Εδώ -για να μην τρέχετε απ’ εδώ κι εκεί για τους διαφόρους συνδέσμους κλπ.- προσφορά 🙂 το σημερινό άρθρο του Νίκου με ενσωματωμένους τους περισσότερους συνδέσμους και σχόλια (με) παραπομπές (Πάνου Ζ. (#13), σύνδεσμοι από Κρόνη (#36), ΙΟΥ, Καλύβα με απαντήσεις ΙΟΥ, Κουρεμένου κ.ά.) σε ένα πινιεφι – Αλες τσουζάμεν που λέγαμε χθες 🙂

  57. 57 Δεν μου δουλεύει το λινκ, άρχοντα

  58. uctlich said

    @46 κ. Σαραντάκο σας ευχαριστώ για την απάντηση. Η παράθεση (στο μυαλό μου τουλάχιστον) ιστορικών γεγονότων (όπως οι νεκροί του Πολυτεχνείου), για τα οποία υπάρχουν αρνητές δεν είχε την έννοια ή την στόχευση «τσουβαλιάσματος», σας ζητώ πάντω συγγνώμη αν σας έδωσα την εντύπωση αυτή. Ίσως δεν βοήθησε και η δική σας αναφορά στην Χρυσή Αυγή στην ίδια πρόταση με τον Βαλτινό.
    Η τεχνική των «βεριτέ» αφηγήσεων στο έργο του Βαλτινού, είτε πρόκειται για τα Συναξάρια είτε για την Ορθοκωστά, αξίζει σίγουρα να μελετηθεί και να σχολιαστεί υπό καλύτερς συνθήκες. Τα έργα του πάντως αυτά, δεν παρουσιάζονται ως ιστορία ή ντοκουμέντα, συγχρόνως όμως έχουν, τουλάχιστον, έναν πυρήνα ιστορικότητας και αλήθειας. Κατά τα λοιπά, προτιμώ μια αριστερά που έχει και ιστορική γνώση και το θάρρος της αυτοκριτικής, είτε πρόκειται για την δράση της στην επαρχία το 43 – 44 είτε για το Μπούλκες, γι’ αυτό και δεν θα πρόσφερε κάτι να απαντήσει κανείς στους ζηλωτές που προσεγγίζουν το ζήτημα με οπαδικά κριτήρια.

  59. (24) «Δεν διεξήγαγε εμφύλιο το ΕΑΜ το ’43. Εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο διεξήγε. Ο εμφύλιος ήταν από το ’46 ως το ’49!»

    Σαφώς διεξήγε εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο, αλλά δυστυχώς και εμφύλιο. Πώς αλλιώς να χαρακτηριστούν οι επιθέσεις εναντίον του ΕΔΕΣ και της ΕΚΚΑ, που και αυτοί εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο διεξήγαν; Πώς οι δολοφονίες του Κίτσου Μαλτέζου και του Ψαρρού, για να μείνουμε στους επώνυμους; Ήταν όντως αναγκαίες για τη διεξαγωγή του εθνικοαπελευθερωτικού πολέμου; Και βέβαια κάπου έξω από τις αναφερόμενες χρονολογίες μένουν τα Δεκεμβριανά!

  60. νεσσίμ said

    57. ξεχάσατε το λινκ κάτω από το «εδώ»

  61. Γιάννης Ιατρού said

    Ωχ,
    Ο σύνδεσμος από το #57 διορθωμένος!! 🙂

  62. Παναγιώτης Κ. said

    Δεν διάβασα το Ορθοκωστά. Έχω διαβάσει όμως την κάθοδο των 9 και σταλάχτηκε πίκρα στην ψυχή μου για τη συμφορά που λέγεται Εμφύλιος Πόλεμος (Αδελφοκτόνος Πόλεμος).
    Είναι πολλές οι περιπτώσεις όπου, συγγενείς βρέθηκαν σε αντίπαλες πλευρές.

    Η ηλικία του Βαλτινού (γεννήθηκε το 1932) σε συνδυασμό με τη συγγραφική του κλίση με κάνουν να πιστεύω ότι ο λόγος του είναι αρκούντως αξιόπιστος. Στο θυελλώδες 1948 ήταν 16 ετών.
    Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι ο Εμφύλιος έδειξε το πιο απεχθές του πρόσωπο στην Πελοπόννησο.
    Αντιλαμβάνομαι πάντως ότι είναι δύσκολο να διαβάσει κανείς για την επίμαχη περίοδο κατά τρόπο απροκατάληπτο.
    Κάτι προσπαθούσα να εξηγήσω στην κόρη μου και με έκοψε λέγοντας: Πες μου ποιοι είναι οι καλοί και ποιοι οι κακοί.
    Έτσι όμως δεν κάνεις Ιστορία. Προπαγάνδα κάνεις.
    Και κάτι σαν κουίζ. Ποιο ιστορικό βιβλίο είναι σε πρώτη χρήση από τους περισσότερους ιστορικούς ανεξαρτήτως της ιδεολογικής τους τοποθέτησης;

  63. alexisphoto said

    @44
    Σωστά,
    αλλά το κέντρο, είτε πολιτικό, είτε στατιστικό, ή ό,τι άλλο ορίζεται από τα άκρα.
    Έχει πολύ ζουμί η συζήτηση..
    Ευχαριστώ

  64. cronopiusa said

    64
    Δείτε με την θυγατέρα σας το μαθητικό φιλμ του 20ου Γυμνασίου Αθηνών (σχολικό έτος 2014-2015) με τίτλο «Όταν ο παππούς κι η γιαγιά δε λένε μόνο παραμύθια» και θέμα την ζωή στην Αθήνα στα χρόνια της Κατοχής

    Παραδώσου ρε! Σου μιλάει ο αδερφός σου…

    η σπαμοπαγις κατακρατά μουσικό σχόλιο μου

  65. Pedis said

    # 60 – κατά μία έννοια ο αντιστασιακός αγώνας είχε και εμφύλια διάσταση με τη συμμετοχή ταγματασφαλιτών και γερμανοτσολιαδων στο πλευρό των κατακτητών. Κάθως και ο ρόλος του εδες με τις συμφωνιες μη-επίθεσης στους γερμανούς κοκ … Αν εννοείς αυτά, συμφωνώ.

  66. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.
    Δὲν ἔχω διαβάσει τὴν Ὀρθοκωστὰ καὶ προφανῶς δὲν ἔχω ἄποψη. Ἂν καὶ διάβασα τὴν Κάθοδο τῶν έννιὰ πρὶν ἀπὸ κάμποσα χρόνια, πάνω ἀπὸ τριάντα, ἀκόμα τὴ θυμᾶμαι. Παρουσίαζε τὴν σκληρὴ πραγματικότητα τοῦ Ἐμφυλίου λιτά, ρεαλιστικά, χωρὶς περιττὰ στολίδια κι ἐξωραϊσμούς.
    Ὅσο γιὰ τὴν Ἱστορία φυσικὰ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι τελείως ἀντικειμενική. Ἡ προσπάθεια ὅμως νὰ δοῦμε τὰ γεγονότα κι ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ «ἄλλου» νομίζω πὼς δὲ μᾶς βλάφτει. Μᾶλλον καλὸ μᾶς κάνει, γιὰ ν᾿ ἀποφεύγουμε τὰ λάθη τοῦ παρελθόντος. Οὐδείς ἄσφαλτος, ὅπως πολὺ σωστὰ λέει καὶ κάποια ψυχή.

  67. cronopiusa said

  68. sarant said

    53 Η τέταρτη Τερέζα Μέι είναι αυτή;

    60 Άγγελε, το θέμα είναι ποια είναι η κυρίαρχη διάσταση. Με το να λένε κάποιοι «ο εμφύλιος 1943-1949» στην ουσία αρνούνται τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της εθνικής αντίστασης.

    63 Τίποτα εκθέσεις του ΓΕΣ;

  69. 69α Λολ. Από τον «Πόλεμο των Άστρων» η ευχή May the Force be with you, με λίγο τσέβδισμα.

    69γ Υπάρχει το βιβλίο ενός στρατηγού για τον Εμφύλιο, ο οποίος συμμετείχε αλλά δεν πήρε προαγωγές, το οποίο χρησιμοποιείται ως πηγή, συχνά «Ο Αντισυμμοριακός Αγών» λέγεται. Και υπάρχει και το δίτομο του Μαργαρίτη.

  70. Ιερόδουλος said

    45 Σπαθόλουρο
    κάποτε βρήκα αυγό πουλιού, κολλημένο ολόκληρο πάνω σε μικρή πέτρα, στον αυλόγυρο Ρουμάνικου μοναστηριού. Υπερθέαμα!

  71. Γς said

    Κι απάνω στην αναμπουμπούλα βγαίνει έξω κι ο Τζοχατζό.

    Κι απάνω που το έλεγα μου το’ πιασε η μαρμάγκο

    Α, του είχα βάλει αι κάτι από τις 4 εποχές του Βιβάλντι. Κι όχι το ξενοδοχείο των Παρισίων που τόσο αγαπούσε

  72. sarant said

    70α 😉

  73. Μαρία said

    63
    Ο αντισυμμοριακός αγών του Ζαφειρόπουλου.

  74. Μαρία said

    70
    Πιάσε κόκκινο 🙂

  75. sarant said

    72 Είχες βάλει αυτό

    Ίσως η μαρμάγκα έχει βαρεθεί τον Βιβάλντι

  76. 74 Ναι, αυτόν εννοούσα λίγο παραπάνω. Είναι στα χαρτοκούτια που δεν έχω ξεπακετάρει ακόμα. Πάντως, παρά την υπερεσιακή αφήγηση, ο στρατηγός βγάζει μια πικρία για τους συναδέλφους του που διοίκησαν μεγαλύτερους σχηματισμούς, ενώ ο ίδιος παρέμεινε επιτελικός.

  77. Γς said

    67:

    Απλά, λιτά, καθαρά, σταράτα

    Μπράβο Δημήτρη

  78. 75 Πείνασα, να κεράσω; https://pbs.twimg.com/media/C-5pO-BXcAA-BNl.jpg:large

  79. sarant said

    79 Ό,τι πάρετε 12.50! Κι όσο μιλάω εσείς να παραγγέλνετε!

  80. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    66. (Συνέχεια) Κι ἐπειδὴ ἐδῶ λεξιλογοῦμε θὰ προσθέσω κάποια σχόλια (μὲ βάση τὴ Θερμιώτικη ντοπιολαλιὰ) στὰ λεξιλογικὰ τοῦ Νικοκύρη.

    σημειωμένος: μὲ παραπλήσια σημασία καὶ στὰ Θερμιά, συνήθως ὁ καχεκτικός.

    Τὰ σπυριά γενικῶς τὰ λένε γιόθους (πιστεύω ἀπὸ τὸ ἀρχαῖο δοθιὴν).

    Τὴ θυρίδα τὴ λένε θερίδα.

    Μὲ ἀφορμὴ τὸ μελεούνι θυμήθηκα μιὰ λέξη ποὺ ἄκουσα ἀπὸ τὴν, ἐννενητάχρονη τώρα, μάνα μου. Εἴχαμε πάει στὸ νησὶ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, πρὶν ἀπὸ τρία-τέσσερα χρόνια, καὶ μαζέψαμε σαλιγκάρια. Ὅταν τὴν πῆρα στὸ τηλέφωνο νὰ τὴν ρωτήσω γιὰ τὴ διατήρηση καὶ τὴ μεταφορά τους μὲ ρώτησε:
    «Πόσα κηντυνάρια* μαζέψατε;»
    Ἀπὸ τὴ συζήτηση ποὺ ἀκολούθησε κατάλαβα πὼς κηντυνάρια εἶναι οἱ ἑκατοντάδες.
    *Τὰ γράφω μὲ αὐτὴν τὴν ὀρθογραφία ἐπειδὴ νομίζω πὼς προέρχονται ἀπὸ τὸ λατ. centum: ἑκατό. Τί λένε οἱ εἰδικοί;

  81. Κι άλλες φορές έχει ανέβει εδώ η Μαρία της κατοχής, περιγράφει πιο πειστικά και αμερόληπτα τα γεγονότα όπως συμβαίνει με τα τραγούδια, πάντοτε πιο αληθινά από τα βιβλία. Ο πρώτος που το κατάλαβε και το εφάρμοσε πρόσφατα πήρε το Νόμπελ !

  82. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γιὰ τὸ καλικούσια/καλικούτσα ὑπάρχει καὶ σχετικὸ λῆμμα στὸ σλανγρ μὲ πολλὰ καὶ ἐνδιαφέροντα σχόλια.
    https://www.slang.gr/definition/4543-kalikoutsa-kalikotsia

  83. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @81. Γράψε λάθος. 66(Συνέχεια) => 67(Συνέχεια)

  84. Μαρία said

    Το σημειωμένος δεν το χρησιμοποιώ αλλά χρησιμοποιώ το ρήμα σημειώνω συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση.
    π.χ. Ρε συ, σε ποιον κουρέα πήγες; Σε σημείωσε!

  85. sarant said

    81 Και κεντηνάρια λέγονται.

    Και τα γράφω έτσι επειδή η λέξη είχε περάσει σε παλιότερα ελληνικά από την ελληνιστική κιόλας εποχή θαρρώ, ως μέτρο βάρους. Πέρασε επίσης και στα αραβικά, ξαναγύρισε στα ιταλικά και από εκεί ειναι το καντάρι.

  86. Jago said

    63. Εκτός της ΔΙΣ/ΓΕΣ μπορώ να σκεφτώ επίσης Αβέρωφ και Χαριτόπουλο, άδικα πολυχρησιμοποιημένα. Ο Ζαφειρόπουλος μάλλον υποχωρεί πλέον σε χρήση.

  87. Γς said

    83:

    Είδα το λήμμα σου από το slang.gr και δενe μπορώ να μην πω αυτό που μου συνέβη προ ολίγου στο Fb:

    Φίλη μου σχολίαζε τα μπλε βαμμένα αρνιά στη Γεωπονική του Document 14.

    Κάτι αστειάκια μου για λουλάκια και γαλαζόπερα και μπλε στρουφάκια και τη Βίκι Λέαντρος στο Μπλε, μπλε λ αμορ ε μπλε και τέτοια στα οποία η φίλη μου απαντούσε.
    Μέχρι που έστειλα και το λίκνο του slang.gr:

    https://www.slang.gr/lemma/92-poutses-mple

    Το έσβησε και μου’ γραψε καπάκι:

    «να κρατάμε κι ένα επίπεδο.. μας βλέπουν και φοιτητές, δε μπορούμε να γράφουμε ότι θέμε… κι εγώ έχω να σχολιάσω «πιπεράτα» αλλά μη το χέζουμε τελείως… sorry , αλλά τις πουτσες μπλε τις έσβησα..»

  88. Μαρία said

    86
    centenarius κεντηνάριος
    centurio κεντυρίων

  89. 87 Εννοείτε τον Αρχηγό των Ατάκτων; Πρόκειται για μια αγιογραφία ατεκμηρίωτη.

  90. Γς said

    Παραιτήθηκε ο Φίλιππος της Αγγλίας από τα βασιλικά του καθήκοντα στα 95 του.

    «Κρίμα, είχε να προσφέρει τόσα ακόμα στην πατρίδα του και τον κόσμο»
    Κ. Μητσοτάκης

  91. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    82. Γιῶργο, πολὺ ὡραῖο (καὶ σχετικὸ μὲ τὸ θέμα) τὸ τραγούδι τοῦ Βασίλη Νικολαΐδη.

    *Ὅσο γιὰ τὸν ἐγγλέζικο θυρεὸ ποὺ λέει στὸ τέλος εἶναι αὐτὸς τοῦ Τάγματος τῆς Περικνημίδος.
    Λέει σὲ ἄπταιστα γαλλικὰ(!): Honi soit qui mal y pense (δηλ. «ντροπή σε αυτόν που σκέφτεται άσχημα») https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%AC%CE%B3%CE%BC%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82

    *Ἡ ἄχρηστη πληροφορία τῆς ἡμέρας.

    Σ.Σ. (Μόνο γιὰ ἐνηλίκους) Τὸ ἐν λόγῳ παράσημο, ἀπρεπῶς παραφρασθέν, στὸ σλανγκρ: https://www.slang.gr/lemma/23711-parasimo-tou-tagmatos-tis-perikaulidos

  92. Παναγιώτης Κ. said

    @70. Αυτό είναι!
    Δημητρίου Ζαφειρόπουλου υποστρατήγου, » Ο Αντισυμμοριακός Αγών» έκδοση του 1956!

    Πρόταση για μελέτη:1) Γιώργου Μαργαρίτη: «Ιστορία Ελληνικού Εμφύλιου Πολέμου» Δίτομο. 2) Αλέξανδρου Ζαούση:Η τραγική αναμέτρηση ( ευκολοδιάβαστο, οι δύο τόμοι ενσωματώθηκαν σε έναν και κάνει…15€)
    (Περιέλαβα και τις δύο πλευρές)

    Ήταν ευχάριστη έκπληξη για μένα το τεύχος #007 (19 Φεβρ.2017) του HOT DOC με τίτλο : Οι μάχες που έκριναν τον Εμφύλιο.
    Προφανώς, το προτείνω.
    Αν προέκειτο ( εντάξει Μαρία η αύξηση;…) να γράψω για την επίμαχη περίοδο κάπως έτσι θα προσπαθούσα να το κάνω.

    Κατά τη γνώμη μου, μια ουσιαστική μελέτη του Εμφυλίου ο οποίος, ας σημειωθεί, άρχισε το 1943, απαιτεί να γνωρίζουμε την χρονική τοποθέτηση των γεγονότων και να μη βάζουμε π.χ πρώτα…τη Συμφωνία της Βάρκιζας και μετά τα Δεκεμβριανά! ( Δεν το γράφω αυθαιρέτως. Μου το είπε μετ΄επιμονής,φίλος, ξερόλας, αμετάπειστος και…»σφυροδρεπανιάρης»).
    Φυσικά, πρόκειται για μια πολλαπλώς επίπονη διαδικασία η μελέτη αυτής της περιόδου για τη γενιά της μεταπολίτευσης!
    Εκεί που νομίζεις ότι έχεις λύσει κάποια ζητήματα ανακύπτουν άλλα.
    Ιδού ένα: Πως προσέλαβαν την Οκτωβριανή Επανάσταση οι Έλληνες κομμουνιστές αλλά και γενικότερα η Δημοκρατική Παράταξη. ( Ο άλλος πόλος είναι οι φιλοβασιλικοί).
    Κάποιος έγραψε ότι πιο πολλά αποκομίζεις μελετώντας τη λογοτεχνία που αφορά την επίμαχη περίοδο παρά από την μελέτη αυτής της ίδιας της Ιστορίας. Συμφωνώ εν μέρει με αυτή την άποψη.

    Παρουσιάζει δε η μελέτη και γλωσσικό ενδιαφέρον με την έννοια ότι, η κάθε πλευρά χρησιμοποιούσε λέξεις που ήταν βρισιά για την άλλη πλευρά.

    Ιδού ένα περιστατικό για να καταλάβετε τι θέλω να πω. Μου το αφηγήθηκε ένας παθών.(Έτος γέννησης 1930. Δεν ζει τώρα).
    «…Ήρθε ο στρατός , μάζεψε εμάς τους νέους και άρχισε ένας αξιωματικός να μας ρωτάει διάφορα πράγματα. Φώναξε και μένα και μου λέει: Λέγε τι είδες.
    Άρχισα εγώ να λέω.Ήταν οι αντάρτες πάνω στον Άγιο Κωνσταντίνο και που εμφανίστηκαν οι μπουραντάδες στο χωριό…και πριν συνεχίσω την κουβέντα, μου κόβει έναν φούσκο που τα έχασα! Δεν τους λέμε μπουραντάδες μου είπε. Χωροφύλακες ήταν».
    Το 17-χρονο χωριατόπουλο είχε μάθει να λέει μπουραντάδες τους χωροφύλακες γιατί έτσι τους αποκαλούσαν οι αντάρτες που είχαν μείνει για λίγο καιρό στο χωριό.
    Και καθώς έδιναν μεγάλη σημασία στη διαφώτιση (…ή προπαγάνδα…το γλωσσικό ενδιαφέρον που αναφέρθηκα πιο πάνω… ) καθιέρωναν το δικό τους λεξιλόγιο στους χωρικούς.

  93. 93 Το έχω. Και όταν με το καλό με επισκεφθεί εδώ χάμου ο απουσιολόγος του ιστολογίου, θα ξεθάψω το σκάνερ (ακόμα στην πυλωτή είναι, μέσα στο αρχικό κουτί του!) και θα αναρτήσομε ένα ανδίτυπον από την προσωπικήν μου βιβλιοθήκην.

  94. Παναγιώτης Κ. said

    Συγγνώμη που δεν έκανα ανανέωση και δεν είδα και τις άλλες απαντήσεις.

  95. Γιάννης Ιατρού said

    88: Γς συμμαζέψου, απ΄ό,τι γράφεις προβλέπω σύντομα την έκδοση σχετικού φετφά 🙂

  96. Παναγιώτης Κ. said

    @94. Πάρα πολύ καλή ιδέα!
    @90. Πάντως , η εισαγωγή του είναι σαγηνευτική!

  97. alexisphoto said

    @69 β:
    Συμπληρωματικά σε αυτό ο Σκαμπαρδώνης έχει μιλήσει για «απαρχή του εμφυλίου και άτυπο εμφύλιο στη Θεσσαλονίκη από το 1942»
    εδώ στο 1,27:

    Ευχαριστώ

  98. Παναγιώτης Κ. said

    @96. Πάντως στα ράδια και στις τηλεοράσεις διακρίνω την τελευταία περίοδο μια αθυροστομία. Το ΕΣΡ είναι σε αδράνεια;

  99. Νίκος Κ. said

    Παρ’ όλο που η Wiki γράφει ότι ο Θανάσης Βαλτινός γεννήθηκε στο Καστρί Κυνουρίας, το ακριβές είναι ότι κατάγεται από τα Καράτουλα Κυνουρίας (4,3 χιλιόμετρα η «επίσημη» απόσταση στα google maps αλλά υπάρχουν και μονοπάτια). Το χωριό αυτό είναι από τα λίγα που έχουν κρατήσει το «βάρβαρο» όνομά του (τα Καράτουλα, η Καράτουλα, ο Καράτουλας, όλα τα βρίσκει κανείς στο διαδίκτυο, λες και είναι επίθετο). Ίσως να διατηρήθηκε το όνομά του επειδή είναι πολύ μικρό, καθότι τα γειτονικά χωριά ευπρεπίσθηκαν (αν δεν κάνω λάθος επί χούντας): το Μπερνορί έγινε Ωριά και ο Δραγαλεβός έγινε Έλατος.

  100. Γς said

    86:

    Γιατί μωρέ;

    Είμαι πάντα εντός του Slang,gr

    Μόλις ανάρτησα το «ἀπρεπῶς παραφρασθέν», λήμμα του για το Τάγμα της Περικνημίδας στο Fb.

  101. Παναγιώτης Κ. said

    @65. Το είδα πριν από ένα περίπου χρόνο και με ικανοποίηση έκανα τη σκέψη: Να που υπάρχουν δάσκαλοι που καθοδηγούν σωστά τα παιδιά.
    Να επισημάνουμε και το σχετικό ντοκουμέντο που παρουσίασαν τα παιδιά!

  102. ΚΑΒ said

    81,86,89 Εγώ το γράφω κεντινάρι:(σε μας) πλεξίδα από κρεμμύδια ή σκόρδα (όχι απαραίτητα 100)

  103. sarant said

    93 Το «προέκειτο» με κάνει να σκέφτομαι τη σημασία «βρίσκομαι μπροστά» ή κάτι τέτοιο. Αν θες παρατατικό του νεοελληνικού «πρόκειται» μόνο επρόκειτο θα πούμε.

  104. # 96

    μήπως ενόχλησε το χρώμα τους- εθνικόφρον γαρ ; αν ήταν ερυθρές ή πράσινες-το επονίτικο χρώμα θα ήταν αποδεκτές ;

  105. Παναγιώτης Κ. said

    Καλό είναι να πούμε στους νεότερους ότι σύμφωνα με τα κλασικά κείμενα του Μαρξισμού-Λενινισμού , η επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας δεν ξορκίζει τον εμφύλιο. Απεναντίας, τον θεωρεί αναγκαίο.

  106. Παναγιώτης Κ. said

    @104. Και η παρέμβαση της Μαρίας σε κάποια προηγούμενη ανάρτηση; 🙂

  107. sarant said

    107 Αφορούσε άλλα ρήματα θαρρώ, αλλά ας το πει η ίδια.

  108. # 92

    Δημήτρη θεωρώ πως αυτά τα «σκαλίσματα» της ιστορίας τίποτε θετικό δεν προσφέρουν, μόνο αναζωπύρωση των παθών. Για πολλούς οι άνθρωποι διακρίνονται σε δεξιούς και αριστερούς, για μένα σε καλούς και κακούς

  109. Γς said

    σε μΠαοκτζήδες και μη;

  110. Jago said

    90. Γιατί μου μιλάτε στον πληθυντικό; Εννοείται ότι συμφωνώ μαζί σας κι αυτό έλεγα πιο πριν.

    93. Ναι έχει πολυχρησιμοποιηθεί τόσο πολύ ακόμα και από τον Μαργαρίτη στο πανάκριβο δίτομό του, αμήν και πότε θα καταφέρω να το αποκτήσω.

    94 αγκαίν. Μα θα το καταφέρεις να το σκανάρεις αυτό το έπος; Υπόψη το έχω από την έκδοση του β(λ)ήματος, που να το πάρω τόσο ακριβά που το δίνουν μεταχειρισμένο στην νορμάλ έκδοση.

  111. Παναγιώτης Κ. said

    @104. Έτσι το γράφω. Αλλά καμιά φορά με…παρασέρνει το γλωσσικό παίγνιο που ενίοτε κάνουμε στο παρόν ιστολόγιο. 🙂

  112. Μαρία said

    107, 108
    Χα, χα, εδώ είναι η πλάκα https://sarantakos.wordpress.com/2017/04/03/iwannou/#comment-424516
    Ξεκίνησε απο δικό σου πρόσκειταν.
    Για το 104 δεν έχεις δίκιο. Οι σωστοί καθαρευουσιάνοι προέκειτο έγραφαν.

  113. Παναγιώτης Κ. said

    @91. Αφού το ανάφερες , έπρεπε να πεις ότι είναι και…σόι μας! 🙂
    Άκουσα στο ραδιόφωνο να λένε ότι είναι γιος του πρίγκηπα Ανδρέα γιου του Γεωργίου Α΄. Αδελφός δηλαδή του Κωνσταντίνου ( του αντίπαλου του Ελ.Βενιζέλου).
    Γεννήθηκε στο Μον Ρεπό στην Κέρκυρα.
    ( Δεν έχω καμιά όρεξη να ψάξω για περισσότερα.)

  114. giorgos said

    http://katotokerdos.blogspot.gr/2009/10/3.html#comment-form

  115. spatholouro said

    «Προέκειτο» και μόνο «προέκειτο» γράφουν και λένε οι ορθοεπείς…

  116. sarant said

    113 και πριν
    Πράγματι, το βλέπω π.χ. στον Παπαρρηγόπουλο. Αλλά στην απλή καθαρεύουσα δεν έμεινε, ενώ άλλες εσωτερικές αυξήσεις έμειναν ή και διατηρούνται και σήμερα.

  117. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Παντού στον κόσμο, οι νικητές καταπιέζουν και σκοτώνουν τους ηττημένους.
    Όσο για την άποψη ότι δυό τρείς συγγραφείς με τα βιβλία τους ξέπλυναν τους ταγματασφαλίτες και ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΑΝ !!! την Χρυσή Αυγή,την θεωρώ τουλάχιστον αφελή, γιατί οι ταγματασφαλίτες ήταν είναι και θα είναι για πάντα στιγματισμένοι στη συνείδηση του λαού και η Χ.Α νομιμοποιήθηκε μετά το 2010 από τα ΜΜΑ αλλά και από τον λαό.
    Καλό είναι να μην μπερδεύονται οι δύο ένοιες όσο κι αν είναι συγκοινωνούντα δοχεία, γιατί η πλειοψηφία που ψηφίζει Χ.Α δεν έχει καμία σχέση με τους ταγματασφαλίτες, κι όποιος δεν το αντιλαμβάνεται αυτό, ζεί στον δικό του κόσμο.
    Αν υπήρχε στην ηγεσία της Χ.Α καμιά Λεπέν αντί του πακιστανού μανάβη, θα ήταν με διαφορά πρώτο κόμμα στην Ελλάδα

  118. Μαρία said

    114
    Γέννησε 4 κορίτσια ο Ανδρέας και στο τέλος πέτυχε και το γιο 🙂

    116
    Η ορθοέπεια όμως καταντάει εκζήτηση.

    117
    Στη διατήρηση με άλλες προθέσεις πρέπει να παίζει ρόλο οτι έχουμε έκθλιψη του φωνήεντος, όταν υπάρχει, της πρόθεσης, πράγμα που δεν συμβαίνει με την προ. Κράση είχαμε στα αρχαία, εξού κι η πλάκα που έκανα με το προύκειτο, προυχώρει κλπ.

  119. Λεύκιππος said

    Απ’ ότι ξέρω, όλα τα ευρωπαϊκά κράτη που κατακτήθηκαν από την Γερμανία, πάνω από είκοσι δηλαδή, μεταπολεμικά έζησαν μια μορφή εμφυλίου λόγω λογικών ή όχι αντεκδικήσεων. Απ’ όσο επίσης ξέρω, όλα το προσπεράσανε, κυρίως το ξεχάσανε και συνεχίζουν, κυρίως γιατί αυτοί που ζήσανε τα γεγονότα, λίγο πολύ έχουν πεθάνει. Η επόμενη γενιά που δεν έζησε τα γεγονότα, δεν χρωστάει τίποτε αλλά και δεν δικαιούται τίποτε. Εμείς τι έχουμε στο DNA μας;

  120. sarant said

    119 Και όχι μόνο με άλλες προθέσεις. Θα πεις προέβλεπε ή πρόβλεπε, όχι επρόβλεπε.

  121. spiral architect 🇰🇵 said

    [μεζεδάκι mode-on]
    @91: Διάβασα για κάποιο «λόρδο Τσάμπερλεϊν» στη φάση με το Φίλιππο και φοβήθηκα μην αρχίσει ξαναμανά η πολιτική του κατευνασμού από τη Βουλή των Λόρδων, για μην αρχίσουν τίποτα βομβαρδισμοί από Γερμανία μεριά λόγω του Brexit. 😀
    Ευτυχώς δηλαδή, που ο νυν «Τσάμπερλεϊν» δεν είναι λόρδος, ούτε καν εγγονός του Ρίτσαρντ, αλλά είναι ο αυλάρχης.
    [μεζεδάκι mode-off]

  122. # 110

    Είπαμε ΠΑΟΚτσής και άθεος γράφειι το διαβατήριο του καλού ανθρώπου αλλά υπάρχουν κι άλλοι καλοί είτε με την μια μόνο ιδιότητα είτε χωρίς καμιά από τις δυο.

  123. Μαρία said

    121
    Μα με την προ δεν έχουμε έκθλιψη και έχουμε πια αναύξητους τύπους με ολόκληρη την προ. Πρόβλεπε, πρόσκειταν …
    Επρό… μπορείς να βρεις στον Παπαδιαμάντη 🙂

  124. sodoma&gomora said

    …«τα Μακρέκα», όπως πχ Μαντικέκα αντί Μαντικέικα (καλύβια) έτσι έλεγαν…
    «είχε ένα τσιρίλι, έναν καλόγερο, στο σβέρκο» και τσιρίλος το ´λέγαν (το άκουγα μικρός)…«άι ´σα πέρα» «ρε τούρκο» και άλλα πολλά βεβαίως …
    Πάντως τα πρόσωπα που αναφέρει ο Βαλτινός είναι (ήταν) υπαρκτά και κάποια από αυτά τα είχα γνωρίσει και προσωπικά,
    ήταν φίλοι και συγχωριανοί της μητέρας μου της θείας, του θείου…Πιστεύω ότι οι ιστορίες του Ορθοκωστά είναι αληθινές, μαλλόν πρόκειται γιά ιστορίες που άκουγε ο Βαλτινός όταν ήταν έφηβος αλλά και μετά, ιστορίες που έμαθε αργότερα πιό μεγάλος, τις κατέγραψε, κάποιες μαγνητοφώνησε (;), γιά να τις «φτίαξει» βιβλίο…με τον ίδιο τρόπο εχω ακούσει πολλές ιστοριές γιά την κατοχή… Το Καστρί, είναι πραγματικότητα, είχε πολλούς ταγματασφαλίτες και ανθρώπους που «συνεργάσθηκαν» με τους Γερμανους ένας απ´αυτούς συνέλαβε τον αδελφό της μητέρας μου, το 44, γιά να τον εκτελέσουν αργότερα, 16 χρονών παιδί, στην Σπάρτη… παρεμπιπτόντως η οικογένεια από την πλευρά της μητερας μου άκουγε στο ίδιο ονομα με το δικό σας Σαραντάκος από την Ωριά Κυνουρίας…αυτά…

  125. Γιάννης Ιατρού said

    118: ΛΑΜΠΡΟΣ
    ,,,καμιά Λεπέν αντί του πακιστανού μανάβη

    Δηλαδή ρε Λάμπρο, αν ήταν π.χ. Γάλλος/Ισπανός/Άγγλος ή οτιδήποτε άλλο θα άλλαζε κάτι; Έχεις κάτι με τους Πακιστανούς ή γενικότερα με μη Έλληνες;

    Α, κι αν ήταν αντί για μανάβης π.χ. ψαράς; Θα ήταν καλύτερα ή χειρότερα για την Χ.Α.

    Δε μου τα λες καλά 🙂

  126. Ναρκωτικούλια κανείς; https://twitter.com/LubenMag/status/860116331944980485

    Συγνώμη, έρχομαι από το λογιστή και μειώθηκε η εφορία μου… ❤

  127. Λάζαρος Ρεπούνδιος said

    Για την καλικούτσα (που μου προσφερόταν σε παιδική ηλικία) γράφει ο Ζώης: Καλικούρι φέρνω τινά ιππαστί επ ώμων, πέρνω καβάλι. Λέγεται και καλιτσούρι.

  128. Μαρία said

    127
    Αυτός; https://twitter.com/hereticProvo/status/859811062786424832

  129. 129 αυτός είναι κατηγορία από μόνος του https://twitter.com/kwstasf/status/857883958515822592

  130. leonicos said

    καλικούσια το έχω ακούσει και καλιτζέρκα, στην Πάργα

    χούνη: Στην Αρτοτίνα λέγαβε η χουναβιά.

  131. leonicos said

    Γενική παρατήρηση: Δεν έκανες κάτι καλύτερο; Σου έχω στείλει καλύτερα βιβλία

  132. leonicos said

    προέκειτο και ακόμα καλύτερα προύκειτο

    δεν θα το έγραφα ούτε εγώ ρε παιδιά! Καθίστε φρόνιμα!

    τότε θα θυμηθούμε και το προύβαλε. Τουλάχιστον δεν λέμε; Γιατί όχι και πρόβαλε, προύφαγε κοκ

    Όταν ένας τύπος βγάζει μάτι, τον αποφεύγω.

    Π,χ τον Γς. Κι αυτός τύπος προς αποφυγήν είναι, ιδίως να είσαι τοίχος σε ταβερνα ή πανί σε θέατρο σκιών.

  133. geobat said

    Τη λέξη χούνη τη συναντάμε αρκετά σε χάρτες (ορειβατικούς κυρίως) ως τοπωνύμιο. Στην Πάρνηθα μάλιστα, Χούνη (ανέβηκα από τη Χούνη) ονομάζεται το πιο γνωστό μονοπάτι που ξεκινάει πίσω από τη βάση του τελεφερίκ κ καταλήγει στο «καταφύγιο» Μπάφι.

    Από Βαλτινό έχω διαβάσει τη Κάθοδο, τα Στοιχεία και το Συναξάρι. Ωραία πένα. Καλές περιγραφές του τοπίου (ειδικά στη Κάθοδο).

  134. cronopiusa said

  135. Μαρία said

    130
    Παρομοίως https://twitter.com/St_Theodorakis/status/860102571645689856

  136. Πάνος said

    Υπήρξε εαμική βία και στρατόπεδα συγκέντρωσης «αντιδραστικών»;
    https://greekcivilwar.wordpress.com/2017/05/05/gcw-1279/
    Με αφορμή την παρούσα ανάρτηση.

  137. 4, … «μυρμιλάω« ποὺ σημαίνει «μουδιάζω». …

    Υποθέτω ότι είναι παραλλαγή του γνωστότερου «μυρμηγκιάζω», που σημαίνει το ίδιο.

  138. Την καλικούτσα μικροί την λέγαμε μπίνια.

  139. Alexis said

    #133: Μπράβο, προύκειτο είναι το σωστό!
    …προυχώρησεν η νυξ… που έλεγε και κάποια ψυχή 🙂

    #135: Ενδρέπομαι να το ομολογήσω 😳 αλλά αυτό που είπε η Λεπέν στο δίβατον ήταν πετυχημένο: «Ό,τι και να γίνει η Γαλλία θα κυβερνηθεί από γυναίκα, ή από μένα ή από τη Μέρκελ!»

  140. ΣΠ said

    140
    Στην Θεσσαλονίκη μικροί την λέγαμε μπίνα.

  141. Μαρία said

    139, 141
    Στους ώμους ή στην πλάτη είναι η μπίν(ι)α; Ή δεν κάνετε τη διάκριση;

  142. Γς said

    Το μαμούνι

    Διαβάζω το κείμενο και βλέπω ένα κόμμα, μια τελεία ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων, που δεν είχα πληκτρολογήσει.
    Και ξαφνικά άρχισε να προχωράει. Το κόμμα, η τελεία. Το μαμούνι.
    Ενα μικρό μαμουνάκι. Που βρέθηκε τέτοια ωρα, έξω, δω πάνω στην οθόνη, μακριά απ το τσαρδί του και τους δικούς του.

    Σουλατσάρει τώρα. Και πήρα μια φωτό της οθόνης με το PrtSc νομίζοντας ότι θα είναι κι αυτό μέσα. Οχι βέβαια.

    Μα έχει τόσο γούστο! Να το βλέπατε που πηγαίνει πέρα δώθε, πάνω κάτω. Τυχαία. Μια Brownian Movement.

    Και δεν κατάφερα να το φωτογραφήσω. Πόσο μάλλον να καταγράψω το σουλάτσο του.

    Και τίποτα δεν θα μείνει από την εφήμερη ζωούλα του.

    Ακόμα περπατάει.

    Σαν να με σνομπάρει. Ή καλύτερα για να είναι φυσικό και ακομπλάριστο το περφόρμιν αρτ του.

    Σιγά μην έχει πάρει χαμπάρι ότι το παρατηρώ και σας το περιγράφω LIVE

  143. ΣΠ said

    141
    Στην πλάτη.

  144. ΣΠ said

    143

  145. Γς said

    137:

    Μπράβο του!

    Φρέσκο φρέσκο. Της ώρας.

    Και επανέρχομαι στο Σχόλιο 18.

    Θα άξιζε!

  146. Γς said

    145:
    Φτου!

    Η επανάληψη της φωτό ήταν το λίκνο:

    http://lamproukos.blogspot.gr/2010/10/panos-zervas-for-mayor.html?m=1

  147. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τέτοια ώρα που ήρθα, τέτοια λόγια. Εξ αγχιστείας αρκαδιανή, στα γύρω μέρη εκεί, έχω ακούσει σχεδόν όλες τις λέξεις που αναφέρει ο Βαλτινός.Μόνο την Κάθοδο των εννιά έχω διαβάσει και ξαναδιαβάσει και το Μπλέ βαθύ έως μαύρο. Στην Αρτοκωστά (έτσι τη λένε τώρα-επί ποινή επιτίμιων από τσου καλόγερους κειθε κάτου, αν το πεις αλλιώς μπροστά τους) έχω πάει αρκετές φορές, μέχρι το 2007 που δολοφόνησαν τις δυο συμπαθητικές καλόγριες. Είναι στην όμορφη διαδρομή προς το γραφικό χωριό Πραστός.Μετά έγινε ανδρικό μοναστήρι και έχω τη χειρότερη εντύπωση (υποχρεώνουν να βάνουν παλιόφουστες όσες φορούν παντελόνια για να μπουν στο χώρο του μοναστηριού) και δεν ξαναπάτησα.
    Στην Αν,Κρήτη:
    -το τσιρίλι,τον καλόγερο τον λέμε μαλάθρακα,
    -το μυρμιλάω, κορνιάζω (τα πόδια μου, η διάθεση, αλλά και ο ασβέστης ο χλωρός όταν ξεραθεί κι αχρηστεύεται κορνιάζει,ίσως από την κορνιά που είναι ο κορμός-χαμηλά,το πιο σκληρό μέρος του. Κορνιά και το «ξερό» του ποδιού-το κάτω από το γόνατο. Μουδιούνε μόνο τα δόντια (αν φας λεμόνι).
    -Αξάι «δος μου ένα αξάι μπιζέλια να τα ΄νεπιάσω» (μια χούφτα περίπου).
    -την ψιχαστήρα, πχιακαστήρα εμείς, ψικαστήρα στα Χανιά
    -μουργώνει (μούχρωμα) , απόμοχρα (επίρρημα) και απομοχριά (ρήμα)

  148. Μαρία said

    144
    οκ, τζίνανα στα σερραίικα της πόλης 🙂

  149. Γιάννης Ιατρού said

  150. Γιάννης Ιατρού said

    148: Τέτοια ώρα που ήρθα..

    Πάντως παρουσία πήρες 🙂

  151. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Χούνη είναι οικισμός στη νότια Κυνουρία αλλά και χωριουδάκι στο Άργος.

  152. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    151.:) Ο απουσιολόγος εδώ είναι όπως στην εκκλησία: «Ο θιος βλογά και τον πρώτο και τον ύστερο» έτσι μας λέγανε

  153. […] https://sarantakos.wordpress.com/2017/05/04/orthokosta/ […]

  154. Γς said

    Τα τζιχαντια αιμαματοκυλούν την Ευρωπη και τα [μπιπ]γιδα κανουν δικη στην Σωτη

    https://thecaller.gr/callers-choice/se-diki/

  155. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    125 Ευχαριστώ για το σχόλιο! Δεν είμαστε συγγενείς πάντως 🙂

    148 Δολοφόνησαν καλόγριες;

  156. Γιάννης Ιατρού said

    153: Σας προετοίμαζαν για τις εκλογές στην εκκλησία;;; 🙂 Πού ΄σαι Λάμπροοοοο;

  157. Μαρία said

    156
    Είχε κάνει ντόρο η δολοφονία τότε. http://www.kathimerini.gr/288750/article/epikairothta/ellada/me-amartwlo-parel8on-o-dolofonos-twn-dyo-monaxwn

  158. Γς said

    Σαν σήμερα πριν 7 χρόνια. Η δολοφονίας τριών ανθρώπων και ενός αγέννητου βρέφους

  159. Μαρία said

    156
    Τώρα που το θυμήθηκα. Άνοιξε την κούτα με τον Πολίτη και βρες το τεύχος 126 του 1994. Πεντέμισι σελίδες κριτική του Ελεφάντη για την Ορθοκωστά.

  160. Pedis said

    Διαβάζουμε εδώ:

    Η κυβέρνηση Τσίπρα καταψήφισε απόφαση της UNESCO εναντίον του Ισραήλ

    Για να δούμε αν είναι αλήθεια:

    – UNESCO passes anti-Israel resolution (http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/228988)

    – UNESCO Passes Resolution Critical of Israeli Conduct in Jerusalem and Gaza (http://www.haaretz.com/israel-news/1.786832)

    Μάαστα!

    (από καραγκιόζη, τι άλλο να περιμένεις από καραγκιοζιλίκια)

  161. Γς said

    145:

    Η Σάντρα στο φιλμ αυτό παράταγε τη συζυγική κλίνη για μία άλλη που είχε σ ένα κρυφό διαμέρισμα που διατηρούσε για να απολαμβάνει τους επιλεγμένους εραστές της.

    Και θυμήθηκα μια Ιταλίδα συνεργάτιδά μας [που μεταξύ μας δεν κατάφερα και πολλά πράγματα πέρα από τη συγγραφή ενός πέϊπερ], που εγκατέλειπε τη συζυγική κλίνη στη Ρώμη και πήγαινε σ ένα κρεβάτι στη Πάντοβα.

    Ηταν το κρεβάτι που μεγάλωσε στο πατρικό της. Μεγάλη έλξη. Βίτσιο κι αυτό ε;

    Εχετε ερωτευτεί, τρόπος του λέγειν, κρεβάτι;

    Εγώ έναν καναπέ Κινγκ σάιζ έξτρα πρίμα. Οι καλύτεροι ύπνοι της ζωής μου.

    Κοιμόμουν κι ονειρευόμουν ότι τον έφερνα στην Ελλάδα.

    Τελικά τον εγκατέλειψα ο άπονος στη ξενιτιά

  162. Pedis said

    Among the countries which voted against the resolution were the United States, Italy, Britain, Holland, Lithuania, Greece, Paraguay, Ukraine, Togo and Germany.

    Senior Foreign Ministry officials noted that in recent days Israel exerted heavy pressure on several EU nations to abandon the deal and vote against the resolution. In Israel they hoped that if even one country dropped out, it would cause a domino effect and the deal would fall apart. Israel knew that if the deal broke down, the Arabs would not have enough time to submit a new, harsher resolution.

    “The fact that in the vote in October 2014 only the United States supported Israel, since then the number has gradually increased thanks to the diplomatic effort led by the prime minister,”

  163. Γς said

    Ισραήλ και καραγκιοζιλίκια

    Και μου θύμισες τον Εβραίο Σολωμό στον Καραγκιόζη, που κουνιόταν μπρος-πίσω

    Βίζο λα βίζο λα βίζο

    Κι εκείνο τ αεροπλάνο:

    http://caktos.blogspot.gr/2013/04/blog-post_13.html

  164. Γς said

    164->161

  165. Pedis said

    Γς, με το συμπάθειο, τράβα και παίξτη σε άλλο θέμα …

  166. Pedis said

    Full text of May 2017 UNESCO resolution on ‘Occupied Palestine’
    (http://www.timesofisrael.com/full-text-of-may-2017-unesco-resolution-on-occupied-palestine/)

    3. Affirming that nothing in the current decision, which aims, inter alia, at the safeguarding of the cultural heritage of Palestine and the distinctive character of East Jerusalem, shall in any way affect the relevant Security Council and United Nations resolutions and decisions on the legal status of Palestine and Jerusalem, including United Nations Security Council resolution 2334 (2016),

    30.I Jerusalem

    4. Reaffirming the importance of the Old City of Jerusalem and its Walls for the three monotheistic religions,

    5. Reminding that all legislative and administrative measures and actions taken by Israel, the occupying Power, which have altered or purport to alter the character and status of the Holy City of Jerusalem, and in particular the “basic law” on Jerusalem, are null and void and must be rescinded forthwith,

    […]

    7. Regrets the failure of the Israeli occupying authorities to cease the persistent excavations, tunneling, works and projects in East Jerusalem, particularly in and around the Old City of Jerusalem, which are illegal under international law and reiterates its request to Israel, the occupying Power, to prohibit all violations which are not in conformity with the provisions of the relevant UNESCO conventions, resolutions and decisions;

    […]

    9. Stresses again the urgent need to implement the UNESCO reactive monitoring mission to the Old City of Jerusalem and its Walls, and invites the Director-General and the World Heritage Centre, to exert all possible efforts, in line with their mandates and in conformity with the provisions of the relevant UNESCO conventions, decisions and resolutions, to ensure the prompt implementation of the mission and, in case of non-implementation, to propose possible effective measures to ensure its implementation;

    10. Deplores the military confrontations in and around the Gaza Strip and the civilian casualties caused, as well as the continuous negative impact in the fields of competence of UNESCO, the attacks on schools and other educational and cultural facilities, including breaches of the inviolability of United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East (UNRWA) schools;

    11. Also deplores the continuous Israeli closure of the Gaza Strip, which harmfully affects the free and sustained movement of personnel, students and humanitarian relief items and requests Israel to immediately ease this closure;

    […]

    14. Deplores the ongoing Israeli excavations, works, construction of private roads for settlers and of a Wall inside the Old City of Al-Khalil/Hebron which are illegal under international law and harmfully affect the authenticity and integrity of the site, and the subsequent denial of freedom of movement and freedom of access to places of worship and asks Israel, the occupying Power, to end all violations which are not in conformity with the provisions of relevant UNESCO conventions, resolutions and decisions;

    15. Regrets the visual impact of the Wall on the site of Bilal Ibn Rabah Mosque/Rachel’s Tomb in Bethlehem as well as the strict ban on access of Palestinian Christian and Muslim worshippers to the site, and demands that the Israeli authorities restore the original character of the landscape around the site and to lift the ban on access to it;

  167. Γς said

    Τι θα’ λεγες να μου την παίξεις εσύ; Για να χρησιμοποιήσω τις εκφράσεις σου\

  168. Γς said

    168->166

  169. Pedis said

    στο παραπάνω ψήφισμα η κυβέρνηση της «αριστεράς» ψήφισε ενάντια.

  170. Γς said

    Ντροπή σου!

  171. sarant said

    160 Καλά το θυμόσουν!

  172. Τόσες φορές το έγραψα και τόσοι Κρητικοί υπάρχουν στο ιστολόγιο και κανείς δεν ξέρει πως έγινε αντιπρόεδρος (επί των οικονομικών) του Μαρινάκη αυτός ο Βρέντζος ; Τον είχε στείλει και στην Νότιγχαμ ένα φεγγάρι μαζί με τοους δανεικούς αλλά του τον γυρίσανε συστημένο. Τώρα… second time around που λέμε στην Φωκίδα

  173. Γιάννης Ιατρού said

    160/172: Ελεφάντης κλπ. Τι το ψάχνετε; Το απόσπασμα περιέχεται στο πιντιεφι του #62 (#57), σελ. 76ff 🙂

  174. Ριβαλντίνιο said

    Απ’το διδακτορικό του καταπληκτικού και τρομερού Αθανασίου Καλλιανιώτη «Οι Πρόσφυγες στη ∆υτική Μακεδονία (1941 -1946)» ένα απόσπασμα :

    Αν εξαιρεθούν η ωµή εκτέλεση της συµβίας του προέδρου της ΕΣΟ Κοζάνης στα Πετρανά, ο κατά τύχην µάλλον φόνος της συζύγου του Μανόλαγα στην Ακρινή, και µία απόπειρα ερωτικής ενόχλησης προς τη νεαρή γυναίκα στελέχους του ΕΕΣ και φυσικά οι ύβρεις, οι αντάρτες φέρθηκαν καλύτερα στις γυναίκες ή τις µάνες των αντικοµουνιστών οπλαρχηγών, οµαδαρχών ή µελών του ΕΕΣ που αιχµαλώτισαν και κράτησαν σε ιδιαίτερο θάλαµο στο στρατόπεδο Κοζάνης. Ορισµένες από αυτές απελευθερώθηκαν έπειτα από δύο εβδοµάδες κι επέστρεψαν στον τόπο τους, επιτηρούµενες όµως από τα κατά τόπους µέλη της ΕΠΑ, ενώ άλλες κρατήθηκαν περισσότερο, όχι όµως µάλλον για µήνες όπως παρουσιάζεται σε δηλώσεις ζηµιών από τον ΕΛΑΣ που υπογράφτηκαν µεταπολεµικά. Η πληροφορία ότι η ΕΠΑ έπαιρνε βράδυ τις θυγατέρες του δικηγόρου Ιωάννη Αντωνιάδη στο νεκροταφείο της Κοζάνης και τις ανέκρινε, δεν έχει επαληθευτεί, αλλά µάλλον ισχύει, διότι στον Βελβενδό από όπου αυτές κατάγονταν οι διαµάχες µεταξύ των κατοίκων ήταν αγεφύρωτες (από τον ΕΛΑΣ και την ΟΠΛΑ είχαν εκτελεστεί 31 εθνικόφρονές κάτοικοί του). Η ύπαρξη στρατοπέδων συγκέντρωσης ιδιοκτησίας του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ δεν ήταν νέο φαινόµενο. Από την αρχή της επικράτησής του στην ύπαιθρο, από το Μάρτιο του 1943 δηλαδή κι εντεύθεν, ο ΕΛΑΣ κατασκεύασε στο Επταχώρι στρατόπεδα, στα οποία κλείστηκαν οι Ιταλοί που αιχµαλωτίστηκαν στο Φαρδύκαµπο. Παράλληλα οι αντάρτες κρατούσαν, όταν δεν εξόριζαν σε άλλο χωριά, οµήρους, άνδρες και γυναίκες σε ορεινά ή απρόσιτα µέρη όπως το Μαυρέλι Χασίων, η Αλατόπετρα ή το Μοναχίτι. Αντιπάλους του επίσης φυλάκιζε ο ΕΛΑΣ σε οικίες ή σχολεία. Στα Γρεβενά η ΕΠΑ εκτός από τις κατασχέσεις υλικών ∆ηµοσίων Υπηρεσιών όχι µόνο συνελάµβανε «αθρόα» και στοίβαζε τους κρατουµένους «αγεληδόν» αλλά τους ανέκρινε «σκαιότατα και τροµοκρατικά», µε αποτέλεσµα ένας από τους πρώτους αρχηγούς του τοπικού ΕΛΑΣ να εξοµοιώσει την πολιτική αυτή µε την αντίστοιχη της «4ης Αυγούστου». Ακόµη και ο στρατιωτικός διοικητής της ΟΜΜ Ευριπίδης Μπακιρτζής είχε παραδεχθεί ότι η ΕΠΑ δεν υπάκουγε στις διαταγές του. Καθώς έπειτα από τις τριήµερες νοεµβριανές µάχες του 1944 οι κρατούµενοι αντικοµουνιστές πλεόναζαν υπέρ του δέοντος στο στρατόπεδο της Κοζάνης, εκατοντάδες άνδρες κι έφηβοι που θεωρήθηκαν δεύτερης διαλογής –οι αντίστοιχοι της πρώτης παρέµειναν στην Κοζάνη (στο στρατόπεδο και τις φυλακές)- προωθήθηκαν στην εγκαταλειµµένη Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος στο Βυθό Βοΐου, γνώριµος τόπος ανθρωποκράτησης, αφού επί Κατοχής είχαν στεγαστεί για ένα διάστηµα Ιταλοί αιχµάλωτοι. Στο κοντινό χωριό ∆ίλοφος όπου στάλθηκαν οπλίτες του Πελαργού και των Αµυγδάλων η προσωποκράτηση δεν ήταν άγνωστη και όντως εκεί κρατούνταν τον προηγούµενο χειµώνα µέσα σε σκληρές συνθήκες Γερµανοί αιχµάλωτοι αλλά και αντάρτες του Ε∆ΕΣ.
    Στρατόπεδα συγκέντρωσης δηµιουργήθηκαν επίσης στα χωριά Αυγερινός και Ζούζουλη, επειδή µε την έναρξη των ∆εκεµβριανών στην Αθήνα οι συλλήψεις αυξήθηκαν απροσµέτρητα. Τότε άνοιξε νέο στρατόπεδο στον Τρίλοφο (Σλίµνιτσα) του Γράµου στο οποίο οδηγήθηκαν πεζοί (όπως πάντα) εκατοντάδες πολίτες από την Καστοριά και τη Φλώρινα. Ανάµεσά τους εκτός από τους χωρικούς υπήρχαν και «στελέχη της ΠΑΟ» από την Καστοριά, πόλη αρνητική στην επανάσταση 🙂 , κι άνδρες επισηµασµένοι για «Αγγλοφιλία» όπως ο δάσκαλος ∆ηµήτριος Βράκας από το Βογατσικό. ακόµη αγρότες που είχαν κατηγορηθεί «για συνεργασία µε τους Ιταλούς», µοµφή καταφανώς ετεροχρονισµένη. Εν συνόλω οι Εθνικιστές κρατούµενοι στη ∆υτική Μακεδονία, αν προσµετρηθούν κι όσοι διαβιούσαν στους σταθµούς της ΕΠΑ, άγγιζαν ή και ξεπερνούσαν τον αριθµό των 2000, αν εκτιµηθεί πως το Μάρτιο του 1945, παρ΄ όλες τις περιοδικές απολύσεις, κρατούνταν ακόµη µερικές εκατοντάδες άνδρες. Έπειτα από µία µαζική µετάβασή τους στη Βέροια µερίµνη της Εθνοφυλακής, προφανώς για δίκη που δεν ευοδώθηκε, οι κρατούµενοι παρέµειναν τουλάχιστον ως το Μάιο του 1945 µέσα στο στρατόπεδο, πολλοί προφανώς από φόβο. Λοχαγός του στρατού και αξιωµατικός του Ε∆ΕΣ που είχε αιχµαλωτισθεί το χειµώνα του 1943 και κρατηθεί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης ∆ιλόφου, είχε ονοµάσει το χωριό «Ελληνική Σιβηρία»: «Η κοπή και µεταφορά ξύλων ήτο το Σωµατικό µας µαρτύριον. Γυµνοί, ξυπόλυτοι εξαντληµένοι… Η Μεταφορά τροφίµων εξ αποστάσεως 1 – 2 ωρών και πολλάκις µεγαλυτέρων και η µεταφορά προς άλεσιν… Μας έριξαν σε δύο συνεχόµενες αίθουσες του εκεί Σχολείου εκατόν εξήντα άτοµα µέσα σ΄ αυτές, εστιβαγµένοι ο εις επί του άλλου σε τέτοιο σηµείο που δια να κοιµηθή κανείς µόνον µε το ένα πλευρό ηδύνατο να το πράξη. Χωρίς σκεπάσµατα, τρέµοντες από το κρύο… Με ελάχιστα αγγεία φαγητού είµεθα υποχρεωµένοι να συσσιτίσωµεν όλο να φάγωµεν το αηδές αυτό παρασκεύασµα που µας παρείχον… Με ελάχιστα υδροδοχεία… Ο αρχιφύλακας «καθώρισε την έξοδό µας µόνον τρις της ηµέρας και καθ’ ωρισµένην ώραν… Απηγόρευσε το άνοιγµα των παραθύρων και κατ’ αυτήν ακόµη την ώραν του σκουπίσµατος, για να µας στερήση το λίγο καθαρό αέρα που θα αναπνέαµεν. Και αι αγγαρίες διαδέχονται η µια την άλλην. Και το βάσανό µας η ψυχική µας τυραννία ηύξανε µε το θράσος του αλήτου αυτού που επέµενε να µας οµιλεί περί αγάπης και αλληλεγγύης 🙂 🙂 🙂 ». Παρόµοιες ήταν οι συνθήκες το χειµώνα του 1944 -45 στα στρατόπεδα του ΕΛΑΣ, όµως το φαγητό είχε καλυτερέψει, καθώς οι κρατούµενοι του Βοΐου και του Γράµου τροφοδοτούνταν από τα χωριά τους µε γυναίκες συνήθως που κατά οµάδες προσέρχονταν µέσα στα χιόνια –στην αρχή µόνο απαγορεύονταν ο εφοδιασµός των Πελαργινών µε τρόφιµα χωριανών τους. Στην πόλη της Κοζάνης δραστηριοποιήθηκε η Εκκλησία, µε πρωτοβουλία του ιεροκήρυκα Αυγουστίνου Καντιώτη ❗ και ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, τα στελέχη του οποίου εκτός από τη φροντίδα της τροφοδοσίας εργάζονταν και για την απελευθέρωση των κρατουµένων. Πράγµατι έπειτα από προφορική συµφωνία του Ερυθρού Σταυρού µε την ΚΕ του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ τον Ιανουάριο του 1945 άρχισαν να απελευθερώνονται ορισµένοι κρατούµενοι, αρχικά οι έφηβοι. Από τις µερίδες των φυλακισµένων τρέφονταν και οι δεσµοφύλακές τους, αφού τα τρόφιµα της περιοχής (από οικίες και καταστήµατα) κατασχέθηκαν για να δοθούν στις µονάδες του ΕΛΑΣ που πορεύονταν εναντίον του Ε∆ΕΣ στην Ήπειρο. Επρόκειτο για µία πολύµηνη και δύσκολη πορεία που χωρίς τρόφιµα δεν θα µπορούσε να εκτελεστεί, για αυτό φέρθηκαν τόσο επίµονα οι συλλογείς της ΕΤΑ µε αποτέλεσµα να χαρακτηριστεί αρνητικά από γραµµατέα ΠΕ του ΚΚΕ ως «φορολογική οργάνωση».
    «Σωφρονιστικές φυλακές µε κανονισµούς» είχε ονοµάσει τα στρατόπεδα αυτά των οµήρων ο τύπος του ΚΚΕ, αλλά οι κανονισµοί δεν ίσχυαν πάντα, ιδιαίτερα όσον αφορά στα κατά τόπους τµήµατα της ΕΠΑ, από τα οποία ορισµένοι κρατούµενοι δεν βγήκαν ζωντανοί για να εξοριστούν: στη Φλώρινα εκτελέστηκαν 2 ενωµοτάρχες το ∆εκέµβριο του 1944 κι ένας καθηγητής το Φεβρουάριο του 1945 έπειτα από ένα συλλαλητήριο του ΕΑΜ. Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα του 1944 εκτελέστηκαν οµαδικά στον Άργιλο 11 Τρικαλινοί οπλίτες του ΕΑΣΑ∆ που ήταν έγκλειστοι στο στρατόπεδο της Κοζάνης. Η πληροφορία ότι στο ίδιο µέρος είχαν εκτελέσει επίσης άλλους 7 Αθηναίους και ότι επί τόπου βρέθηκαν «ίχνη άλατος», γεγονός που παρέπεµπε σε βασανιστήρια, δεν θεωρείται αποδεκτή, επειδή αγνοούνται τα ονοµατεπώνυµά τους. Προφανώς είχε αργήσει η αλληλογραφία µεταξύ του ΕΑΜ Τρικάλων και Κοζάνης σχετικά µε την τύχη των κρατουµένων και γι αυτό ο θάνατος τους είχε επισκεφτεί κάπως αργά. Την ίδια τύχη είχαν τον Ιανουάριο και το Φεβρουάριο του 1945 στον Πεντάλοφο 2 κρατούµενοι αγρότες από τη Χαραυγή και τον Πελαργό, ο πρώτος από πυροβολισµό κι ο επόµενος κατόπιν ξυλοδαρµού. Τον ίδιο µήνα εκτελέστηκαν επίσης έξω στην ύπαιθρο οι αδελφοί Καριάκα και ο Ιωάννης Πεχλιβάνης που ήδη αναφέρθηκαν. Σ΄ αυτούς κατά µία πηγή οι δικαστικοί της ΙΧ ΕΛΑΣ που τους είχαν ελευθερώσει είχαν (ψευδώς) δηλώσει: «αύριον θα φύγετε και θα χορτάσητε απ’ όλα» 👿 .
    Πλησίαζαν τους 2000 οι κρατούµενοι των ανταρτών και εκατοντάδες είχαν φονευθεί στις τριήµερες µάχες του ∆εκεµβρίου χωρίς οι οικογένειές τους να γνωρίζουν αν ήταν πράγµατι νεκροί (και που ακριβώς βρίσκονταν θαµµένοι), για να ανάψουν κεριά στους τάφους των ή να τελέσουν µνηµόσυνα που δεν επέτρεπε το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ. ❗ ❗ ❗ Εξ άλλου απαγορευόταν κάθε µετακίνηση εκτός του τόπου διαµονής χωρίς έγγραφη άδεια. Η εκκλησιαστική ζωή ιδιαίτερα σε χωριά όπου είχαν χάσει τη ζωή τους ιερείς, στο Ανατολικό π.χ. και τα Ίµερα, είχε εντελώς σταµατήσει. Εκατοντάδες άνδρες διαβιούσαν σε βαθιά παρανοµία µέσα κι έξω από τα χωριά τους αυξάνοντας τον πραγµατικό αριθµό των απωλειών κι επιτείνοντας τη λύπη στα πρόσωπα των ανθρώπων. Ήταν ένα βασικό γνώρισµα του άλγους των, το οποίο συµπληρωνόταν από την καταστροφή οικιών και την αρπαγή ζώων και γεννηµάτων τους από τους αντάρτες, τους «Λεηλασίτες» όπως είχαν τότε ονοµαστεί. Το τοπίο διάνθιζαν ανακρίσεις οπλιτών ή αντικοµουνιστών που δεν είχαν εξοριστεί και έρευνες για πολεµικό υλικό, η κατοχή του οποίου απαγορευόταν επί ποινή θανάτου.
    Ύστερες πληροφορίες ότι ορισµένοι υπεύθυνοι του ΕΑΜ εκµεταλλεύονταν τη θέση τους για να ασελγούν σε γυναίκες, ανήκουν στο έθος ενδοχώριων τριβών. ∆ιαµαρτυρίες για παρόµοιες πράξεις δεν επρόκειτο να γίνουν, διότι η µόνη υπαρκτή ∆ικαιοσύνη ήταν η εαµική. Η «κρατική» ή είχε αδρανήσει εντελώς ή υπολειτουργούσε προς χάρη του ΕΑΜ.

    ΕΠΑ = Εθνική Πολιτοφυλακή Ανταρτών

  175. Ρίβα, τα μέρη μου

    http://valiacaldadog.blogspot.gr/search?q=%CE%A3%CE%BB%CE%AF%CE%BC%CE%BD%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%B1

  176. Ριβαλντίνιο said

    @ 177 Σκύλος

    Μα εσύ δεν κατάγεσαι από την Αχαΐα και την Μεσσηνία και διακοπές δεν κάνεις στα Εξάρχεια ; 🙂 Τι δουλειά έχεις τόσο ψηλά ; ! 🙂

  177. 178 Αρκουδοθεραπεία και εθελοντική δασοπροστασία. Τον έχω γυρίσει το Γράμο όλο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: