Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Νοικοκυραίοι και νοικοκύρηδες

Posted by sarant στο 26 Σεπτεμβρίου, 2018


Η θανάτωση του Ζακ Κωστόπουλου έφερε ξανά στη δημόσια συζήτηση τον όρο «νοικοκυραίοι».

Σταχυολογώ τίτλους πρόσφατων δημοσιευμάτων: Οι «νοικοκυραίοι» και το τέρας, στην ΕφΣυν, Ο Ζακ ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος που τον δολοφόνησαν οι «νοικοκυραίοι» της Μαρίας Λούκα στην Popaganda, Οι άριστοι «νοικοκυραίοι» και οι απειλές για την κοινωνία τους στο altsantiri, Φονιάδες των λαών νοικοκυραίοι στον Provocateur (το σύνθημα προϋπήρχε) με τη λέξη αυτή, που τη βρίσκω επίσης και σε πόλλά άλλα άρθρα, καθώς και σε αμέτρητες δημοσιεύσεις στο Φέισμπουκ.

Σπεύδω να διευκρινίσω πως δεν συμφωνώ κατ΄ανάγκη με το περιεχόμενο των άρθρων (δεν τα έχω άλλωστε διαβάσει όλα), ούτε δέχομαι υποχρεωτικά ότι τον Ζακ τον δολοφόνησαν νοικοκυραίοι εντός ή εκτός εισαγωγικών -δύο-τρία άτομα άλλωστε είδαμε να τον κλωτσούν με δύναμη στο κεφάλι, όχι κάποιο πλήθος.

Αλλά προς το παρόν εδώ λεξιλογούμε. Και θα λεξιλογήσουμε για τη λέξη «νοικοκυραίοι» και τη διαφορά της, αν υπάρχει, από τους νοικοκύρηδες.

Ν’ αρχίσουμε από την αρχή. Ο νοικοκύρης είναι λέξη που εμφανίστηκε στα μεσαιωνικά χρόνια. Ανάγεται στο οικοκύριος > οικοκύρης. Και από τον οικοκύρη, ακριβώς με τη συνεκφορά «τον οικοκύρη» που οδήγησε σε επανανάλυση: «τον οικοκύρη» –> «το νοικοκύρη» πλάστηκε η νέα ονομαστική νοικοκύρης. Αυτή η επανανάλυση έχει επίσης δώσει τύπους όπως μπαλάσκα (την παλάσκα), γκαμήλα (την καμήλα), κτλ. αλλά ο νοικοκύρης είναι το μοναδικό παράδειγμα της κοινής νεοελληνικής όπου από την επανανάλυση προστίθεται αρχικό νι σε λέξη από φωνήεν. Λέω «της κοινής» διότι σε διαλέκτους ή στην αργκό έχουμε κι άλλα παραδείγματα, π.χ. ο νώμος (τον ώμο).

Ο νοικοκύρης σχηματίζει τον πληθυντικό «οι νοικοκύρηδες» και, σε πιο ανεπίσημο ύφος, «οι νοικοκυραίοι». Αυτός ο πληθυντικός σε -αίοι έχει ενδιαφέρον.

Το παραγωγικό τέρμα -αίοι έχει την αφετηρία του σε αρχαία επίθετα πχ αγοραίος, κορυφαίος, τελευταίος, που παράγονταν από ουσιαστικά σε -α (ή σε α μακρό που είχε τραπεί σε η στην αττική και ιωνική διάλεκτο) με το επίθημα -ιος. Εμφανίστηκε κατ’ αρχάς ως πατριδωνυμικό: Αθηναίοι, Ρωμαίοι. Φυσικά, εδώ ο ενικός είναι Αθηναίος, Ρωμαίος.

Από τα μεσαιωνικά χρόνια αρχίζει να εμφανίζεται το επίθημα -αίοι στον πληθυντικό λέξεων που δεν έχουν ενικό σε -αίος, πχ καβαλαραίοι, Σαρακηναίοι, κι έτσι αυτονομήθηκε.

Σήμερα, εμφανίζεται καταρχάς ως επίθημα σε πληθυντικούς οικογενειακών ονομάτων, και μάλιστα πολλές φορές με τη σημασία όλων των μελών μιας ευρύτερης οικογένειας, για το σόι δηλαδη, π.χ. οι Κολοκοτρωναίοι. Λέγεται βέβαια και για μια πυρηνική οικογένεια, πχ μας έκαναν επίσκεψη οι Παπαδοπουλαίοι. Από εκεί και τα πάμπολλα τοπωνύμια σε -αίικα (ή -έικα αν προτιμάτε).

Επίσης, το -αίοι εμφανίστηκε ως επίθημα για τον σχηματισμό παράλληλων τύπων του πληθυντικού αρσενικών ουσιαστικών, συνήθως σε -ης, που δηλώνουν επάγγελμα ή ιδιότητα: μουσαφιραίοι (παράλλ. τ. του μουσαφίρηδες), τσαγκαραίοι, φουρναραίοι, νοικοκυραίοι, καπεταναίοι. Κάποτε ο τύπος αυτός είναι σαφώς μειωτικός (π.χ. σκουπιδιαραίοι), κάποτε όχι. Οι νοικοκυραίοι ως πρόσφατα δεν είχαν μειωτική χροιά. Πάντως, οι τύποι σε -αίοι είναι λαϊκότεροι, οικειότεροι. Προσθέστε αν θέλετε στον κατάλογο και άλλους τύπους πληθυντικού σε -αίοι (που να μην έχουν ενικό σε -αίος, δηλ. όχι οι νεολαίοι).

Να προσεχτεί ότι ο πληθυντικός αυτός δεν έδινε -τουλάχιστον ως τώρα- νέο ενικό, δηλαδή λέμε μεν οι μουσαφιραίοι αλλά όχι ο μουσαφιραίος. Πρέπει επίσης να αναφέρουμε τη λέξη «οι νοματαίοι», χωρίς ενικό, όπου ο παράλληλος τύπος υπερτερεί σαφώς έναντι του «κανονικού» τύπου «οι νομάτοι» (Η λέξη έχει ενδιαφέρουσα ετυμολογία: τα ονόματα -> οι ονομάτοι -> οι νομάτοι -αξίζει αρθράκι).

Για λόγους πληρότητας, να αναφέρω και το κομματώνυμο Συριζαίος- Συριζαίοι, που επηρεάστηκε μάλλον από τα οικογενειακά σε -αίοι. Το 2012 που είχαμε γράψει το σχετικό άρθρο δεν είχε ακόμα καθιερωθεί, σήμερα είναι απολύτως καθιερωμένο -γέννησε και το προσβλητικό «Ζαίος», που εξαιτίας του μάλωσα με τον φίλο μας τον Ριβαλντίνιο. Καλός, χρυσός αλλά όχι να με βρίζει κιόλας. Τέλος της παρένθεσης, πάμε στους νοικοκυραίους.

Παλιότερα, ο τύπος «νοικοκυραίοι» δεν είχε διαφορά σημασίας από τους «νοικοκύρηδες», πέρα από το ότι ήταν οικειότερος και λαϊκότερος.

Ο νοικοκύρης, με τη σημασία αυτή, είναι ο καταστηματάρχης, έμπορος ή βιοτέχνης. Όχι ο μεγαλοαστός, ο εργοστασιάρχης. Ο σχετικά ευκατάστατος μικροαστός όμως, που έχει κάποια κτηματική περιουσία, κάποια θέση στην κοινωνία, που τον καλό τον καιρό δεν δυσκολεύεται να τα φέρει βόλτα. Οι νοικοκυραίοι της φωτογραφίας στο εξώφυλλο του βιβλίου του Νίκου Ποταμιάνου είναι καλό παράδειγμα.

Στο χωριό, ο νοικοκύρης είναι ο εύπορος αγρότης, που έχει αρκετή κτηματική περιουσία ώστε να φέρνει εργάτες να δουλεύουν, όπως δεν θέλησε να γένει ο Βασίλης του πασίγνωστου δημοτικού τραγουδιού:

.

Βασίλη, κάτσε φρόνιμα, να γένεις νοικοκύρης,
για ν’ αποχτήσεις πρόβατα, ζευγάρια κι αγελάδες,
χωριά κι αμπελοχώραφα, κοπέλια να δουλεύουν.

– Μάνα μου εγώ δεν κάθομαι να γίνω νοικοκύρης,
να κάμω αμπελοχώραφα, κοπέλια να δουλεύουν,
και να ‘μαι σκλάβος των Τουρκών, κοπέλι στους γερόντους.

Ο νοικοκύρης, βλέπετε, θεωρείται ότι χαρακτηρίζεται απο συντηρητισμό. Αν δεν φέρεσαι φρόνιμα και δεν συμβιβάζεσαι με τους ισχυρούς, είναι πιο δύσκολο να κάμεις αμπελοχώραφα. Ωστόσο, ο παραδοσιακός, ας πούμε, νοικοκύρης παρουσιάζει επίσης θετικές αξίες: εργατικότητα, σεμνότητα, σφιχτή διαχείριση των οικονομικών του χωρίς καταναλωτικές υπερβολές, επένδυση στην εκπαίδευση των παιδιών του.

Πότε πήρε απερίφραστα αρνητική χροιά ο πληθυντικός «νοικοκυραίοι»; Δεν έχω την απάντηση, ίσως με βοηθήσετε -θα έλεγα, πάντως, μετά το 1980, ίσως και στον αιώνα μας. Πάντως, όταν ο Ευάγγελος Αβέρωφ έλεγε, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, πως η Νέα Δημοκρατία είναι «το κόμμα των νοικοκυραίων» ασφαλώς δεν είχε κατά νου την απερίφραστα αρνητική σημασία. Το διατύπωνε έτσι για μεγαλύτερη οικειότητα -αντί για «κόμμα των νοικοκύρηδων».

Σήμερα όμως υπάρχει σαφής διαφορά σημασίας ανάμεσα στον τύπο «νοικοκυραίοι» και στον τύπο «νοικοκύρηδες», σε σημείο που, ακριβώς επειδή υπάρχει διαφορά στον πληθυντικό, έχει πλαστεί και νέος ενικός, «ο νοικοκυραίος» (αυτό πρέπει να έγινε μέσα στον αιώνα μας).

Ποια είναι η διαφορά; Πολλά έχουν γραφτεί -ας πούμε τώρα που γκούγκλιζα βρήκα ένα άρθρο του Θύμιου Καλαμούκη της Ελληνοφρένειας, προ πενταετίας, που μάλιστα έχει ίδιον τίτλο με το δικό μου. «Δύο ίδιες λέξεις, σχεδόν ομόηχες, με διαφορετική χρήση και σίγουρα με διαφορετική έννοια. Η λέξη «νοικοκύρηδες» περιγράφει την προκοπή ενός ανθρώπου, την αξιοσύνη του, τον κόπο και τα αγαθά που κέρδισε και διατήρησε από την δουλειά του. Την ικανότητα και την ιδιότητα που έχει να είναι τακτικός, προσεκτικός, συνετός. Η λέξη «Νοικοκυραίοι», περιγράφει αυτό που εννοούν οι πολιτικοί όταν αναφέρονται σε αυτούς.», λέει ο Καλαμούκης, που μάλιστα μου θυμίζει ότι ο Αλέξης Τσίπρας το 2013 είχε δηλώσει «είμαστε κι εμείς νοικοκυραίοι».

Και σε εντελώς πρόσφατο άρθρο:

Επειδή βλέπω πως κάποιοι μπερδεύουν τους νοικοκυραίους με τους νοικοκύρηδες, το δεύτερο είναι προσόν, το πρώτο είναι αρρώστια.
Νοικοκυραίος δεν είναι ο νοικοκύρης.
Νοικοκυραίος είναι ο μικροαστός με φασίζουσες τάσεις. Είναι αυτός που μισεί ό,τι δεν του μοιάζει.
Νοικοκυραίος δεν είναι αυτός που απλά φροντίζει την οικογένεια του, κάνει την δουλειά του και γενικώς διάγει “ήσυχα” την ζωή του.
Ο όρος έχει μία πολύ συγκεκριμένη έννοια πολύ πέρα από αυτά (που είναι μια χαρά προτεραιότητες στην ζωή).
Νοικοκυραίος είναι αυτός που επί χούντας πίστευε ότι νταξ μωρέ, δεν είναι και τόσο κακά τα πράγματα, ψιλο-καλά πάμε.

Νοικοκυραίος είναι αυτός που όταν οι Γάλλοι στοίβαζαν τους Εβραίους στο Velodrome έκλεινε τα παράθυρα για να μην ακούει, να μην μυρίζει και να ισχυρίζεται ότι ποτέ δεν άκουσε και μύρισε.

Και σχόλιο φίλου από το Φέισμπουκ, που κακώς δεν σημείωσα το όνομά του:

«Νοικοκυραίος» στο συγκεκριμένο πλαίσιο είναι ο βολεμένος, ο αδιάφορος, ο παρτάκιας, αυτός που υπηρετεί τυφλά το στάτους κβο γιατί τρέφεται μέσα απο αυτό, είναι όλοι αυτοί που είχαν αναγάγει τα ΕΣΠΑ σε επιστήμη, είναι ο μαγαζάτορας, ο κρεοπωλης, ο δικαστικός, ο γιατρός, όλοι αυτοί που ηδονίζονται με ευνομούμενες πολιτείες στο φαντασιακό τους και ταυτόχρονα εύχονται να μπορούσαν να μοιάσουν στο Φλώρο και στο Μηλιώνη, είναι όλοι αυτοί που κουνάνε το δάχτυλο στο περιθώριο.
Αυτόν το νοικοκυραίο τον έκανε τραγούδι ο Τζαβέλας, γι αυτούς έγραψε ο Γκράμσι πως είναι το βάρος της ιστορίας. Αυτός είναι ο νοικοκυραίος και μένει στη δίπλα πόρτα.
Μπορεί κάποιος κάλλιστα να έχει οικογένεια, να είναι επαγγελματίας πετυχημένος αλλά να είναι αφυπνισμένος, αλληλέγγυος στον πόνο και τη δυστυχία του συνανθρώπου, να μετέχει στα κοινά, να είναι ενεργός απο το δικό του μετερίζι με τον τρόπο του. Αυτός είναι το αντίθετο των νοικοκυραίων.
Δε χρειάζεται να είσαι επαναστάτης ή εξεγερμένος ή να κάνεις αντάρτικο πόλεων για να μην είσαι νοικοκυραίος.

Δεν συμφωνώ με όλα όσα γράφονται στα τρία παραπάνω παραθέματα, αλλά μας δίνουν μια σφαιρική ιδέα του πώς αντιλαμβάνεται ο κόσμος τη διαφορά ανάμεσα σε νοικοκυραίους και νοικοκύρηδες. Κρατάω, και επαναλαμβάνω προς εμπέδωση, το εξής:

Μπορεί κάποιος κάλλιστα να έχει οικογένεια να είναι επαγγελματίας πετυχημένος αλλά να είναι αφυπνισμένος, αλληλέγγυος στον πόνο και τη δυστυχία του συνανθρώπου, να μετέχει στα κοινά, να είναι ενεργός απο το δικό του μετερίζι με τον τρόπο του. Αυτός είναι το αντίθετο των νοικοκυραίων.

Κι εγώ πιστεύω ότι υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε νοικοκύρηδες και νοικοκυραίους και απορώ που δεν έχει αποτυπωθεί λεξικογραφικά -ίσως όχι στα σύγχρονα μεγάλα λεξικά μας, τα οποία απλώς καταγράφουν τον τύπο «νοικοκυραίοι» σημειώνοντας ενδεχομένως πως είναι της καθομιλουμένης, αλλά από το slang.gr δεν έπρεπε να λείπει, ίσως και με τον τύπο «νοικοκυραίος».

Να σημειώσουμε ότι πολλές φορές σαν συνώνυμο του «νοικοκυραίου» αναφέρεται ο «κυρ-Παντελής», από το γνωστό τραγούδι του Πάνου Τζαβέλλα -καμιά φορά και σε πληθυντικό: οι κυρ-Παντελήδες.

Πάντως, με τη σχετική συζήτηση, ο φίλος μας ο Jago συγκέντρωσε τρία ποιήματα που αναφέρονται στον νοικοκύρη.

Αφήνω σε σας να κρίνετε αν το καυστικότατο ποίημα του Ασημάκη Πανσέληνου αναφέρεται μόνο σε νοικοκυραίους ή αν πιάνει και τους νοικοκύρηδες:

ΕΝΤΙΜΟΣ ΒΙΟΣ

Αμέριμνη η ζωή του νοικοκύρη,
δεν κάνει τούμπες, δεν έχει φτερά
και κάποτε σκυμμένος στο ποτήρι,
στο σκύψιμο γυρεύει τη χαρά.

Μοχτάει σκληρά και δε σηκώνει μύτη
και οικονομάει το χρήμα του σοφά,
στα εξήντα του αγοράζει κάποιο σπίτι
και μπαίνει μες στο σπίτι και ψοφά.

(Αυτά γράφτηκαν πριν από τον πόλεμο. Σήμερα το προσδόκιμο έχει ανέβει).

 

 

Advertisements

313 Σχόλια to “Νοικοκυραίοι και νοικοκύρηδες”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Νικοκύρη

  2. Νέο Kid said

    Μάνατζερ. Μανατζαραίοι ( έτσι ακούγεται και γράφεται. Όχι μανατζεραίοι.) Υποτιμητικό.
    Κύπριος. Κυπραίοι. Μη υποτιμητικό . Έτσι αυτοαποκαλούνται οι Κύπριοι. Το επίθετο όμως είναι κυπριακός -η-ο και η γλώσσα κυπριακά. Όχι κυπραίικα.

  3. gpoint said

    Καλημ,ερα.

    Δεν ξέρω αν θεωρείται λέξη της κοινής αλλά την Ιο η μισή ελλάδα την λέει Νιο

  4. Αὐγουστῖνος said

    Τὶς καλημέρες μου.
    Ἄλλη λέξη ποὺ νὰ τῆς ἔχει κολλήσει ἀρχικὸ -ν- στὸ (τέως) ἀρχικὸ φωνῆεν της δὲν μοῦ ἔρχεται. Μοῦ ἔρχεται ὅμως τὸ ἀντίθετο φαινόμενο. Ἡ Νάξος ποὺ ἔχασε τὸ ἀρχικό της Νί καὶ ἔγινε Ἀξά.

  5. Νέο Kid said

    Πυρηνική οικογένεια οι Παπαδοπουλαίοι;
    Τότε οι Κιμγιονγκουναίοι τι είναι; ( αν και τελευταία φλώρεψαν κι αυτοί… μπήκαν στο άρμα των τραμπονικοκυρέων… του χάσαμι του κουμπί πατριώτ! Σπάιραλ!)

  6. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    http://www.snhell.gr/anthology/content.asp?id=218&author_id=1

    Καλημέρα.

  7. Αὐγουστῖνος said

    Σωστό καὶ τὸ «Νιός». Τιμητικὴ ἀναφορὰ ὀφείλουμε καὶ στὴν ἑλληνικὴ ταινία «Μακρυκωσταῖοι καὶ Κοντογιώργηδες». Ἐπίσης μιὰ ἀναφορὰ στοὺς καπεταιναίους (ὅλο λεβέντες νέους, κατὰ τὸ ἄσμα), ἐνῶ σίγουρα δὲν πιάνεται τὸ δικό μας «λερναῖο» 🙂

  8. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Μπράβο, τους μανατζαραίους έλεγα να τους αναφέρω και το ξέχασα.

    3 Σωστή και η Νιο.

  9. Νέο Kid said

    2. Σημείωση: ο ενικός του Κυπραίοι είναι Κυπραίος. Όχι Κύπριος.

  10. Πάνος με πεζά said

    Είσαι φονιάς των λαών; Καλημέρα !

  11. gpoint said

    Πάντως περίμενα και μια αναφοά στις λέξεις που μετατρέπουν το -οι σε-ι αλλάζοντας το νόημα όπως π.χ. νοικοκύρης–> Νικοκύρης κατά το πλοία–> πλια (από την θάλασσα στον αέρα -πουλιά στα στεριανά ! ) και το ποιά–>πια όταν βαρεθείς να ρωτάς !!

  12. gpoint said

    # 11

    το λοιμός–> λιμός, δεν πιάνεται έχει περίπου το ίδιο αποτέλεσμα

  13. « σε η που τρεπόταν σε α »
    Μάλλον το αντίθετο: σε α μακρό που είχε τραπεί σε η στην αττική και ιωνική διάλεκτο.

  14. Πάνος με πεζά said

    Επί της ουσίας, δεν ξέρω αν πράγματι υπάρχει διάκριση μεταξύ νοικοκυραίων και νοικοκύρηδων, ή ακόμα κι αν είναι αυτή που προτείνεται. Να, ας πούμε, διαφορετικές εκφάνσεις που ακούγονται :

    – Μπήκαν κλέφτες και με έκαναν νοικοκύρη.
    – Μένουν εδώ νοικοκυραίοι; (=ένοικοι;)

    ενώ φυσικά το ρήμα «νοικοκυρεύω» σημαίνει οργανώνω, τακτοποιώ, εξυγιαίνω.

  15. Πάνος με πεζά said

    Ας πούμε αυτός, νοικοκύρεψε την ΠΑΕ ! 🙂

  16. leonicos said

    κομματώνυμο

    και είχα μια ανησυχια, ότι σήμερα δεν θα εμφανιζόταν κάποια λέξη να μας προωθήσει προς τον στόχο των 5 εκατομμυρίων

  17. leonicos said

    Τελικώς τα λεφτά είναι περισσότερα από τις λέξεις;

    Απορία που την έχω!

  18. Le Coeur Gothique said

    Καλημέρα σας.

    2) Κύπριος. Κυπραίοι. Μη υποτιμητικό .

    Έως και χιουμοριστικό θα έλεγα. Συναντώνται επίσης και ως Τζύμπριος, Τζυμπραίοι.

    Αυτό που αναρωτιέμαι όμως είναι αν η λέξη νοικοκύρης προϋποθέτει οπωσδήποτε την ύπαρξη παιδιών για να χαρακτηριστεί κάποιος τοιουτοτρόπως. Ο έχων δηλαδή απλώς μία σύζυγο αποκλείεται αυτομάτως από την συνομοταξία;

    Κατά τ’άλλα νοικοκύρης χαρακτηρίζεται και ο εργένης που ασχολείται με τα οικοκυρικά, άλλως αυτός που το σπίτι του δεν μοιάζει βομβαρδισμένο…

  19. Αὐγουστῖνος said

    17. Ὄχι δά! Οἱ λέξεις εἶναι ὅλα τὰ λεφτά!

  20. Πάνος με πεζά said

    Και ο Ηλιόπουλος, που σε εκείνη την ταινία λέει «Ο κλέψας του κλέψαντος και παλιοκλεφταραίοι». Πραγματικά, το -αίος τις περισσότερες φορές δίνει έναν υποτιμητικό τόνο, ακόμα και συντασσόμενο με το ζόρι, όπως «στραταίοι», «γυφταραίοι» κλπ.

  21. Πάνος με πεζά said

    ΤΟ «Βασίλη» (που εγώ το ξέρω με Μανώλη) κάτσε φρόνιμα να γίνεις νοικοκύρης», από την άλλη μεριά, με τα χρόνια πήρε τη μικροαστική απόχρωση. Δηλαδή σημαίνει «κοίτα τη δουλίτσα σου», δεν έχει να κάνει με τον πλούτο.

  22. Πάνος με πεζά said

    Και το σλόγκαν του άρθρου :

  23. sarant said

    13 Έχεις δίκιο!

    17 Από το 2012 έχω γράψει το κομματώνυμο

    20 Οι στραταίοι δεν είναι ακριβώς ίδια περίπτωση, δεν έχει «κανονικό» παράλληλο τύπο όπως οι νοικοκυραίοι.

  24. Jimakos said

    «Οι μούτσοι που γα..σαμε, γίναν καπεταναίοι», κατά την παροιμία.

    Το -αίοι ακούγεται πολύ στην Πελοπόννησο (δεν ξέρω αν έχει σχέση και με το ότι σε Μεσσηνία και Λακωνία παίζει και πολύ επώνυμο σε -έας). Εκτός όμως από τα οικογενειακά ή τοπονυμικά (πχ πάμπολλα χωριά σε -αίικα / -έικα) είναι και η κατάληξη στα ουσιαστικά. Δηλ είναι σχεδόν βέβαιο πως θα ακούσεις να χρησιμοποιούν τέτοιους τύπους. Φουρναραίοι κ όχι φουρνάρηδες, γυφταίοι κι όχι γύφτοι (κλασσικός χαρακτηρισμός κιόλας) κ.ο.κ…

  25. leonicos said

    Προερχόμενος από μικροαστικό περιβάλλον, αλλά μικροαστικό του κερατά, κατάφερα να μισήσω αυτές ακριβώς τις ιδιότητες που από τη μια μου τις έχουν ‘χώσει’ στον νου και από την άλλη τις απωθώ όποτε τις εντοπίζω.

    Είχα κάποτε εδώ μέσα περιγράψει τη μάνα μου ότι είχε νοοτροπία λύκαινας: Το σπίτι μας και τίποτε άλλο. Όλοι οι εκτός είναι δυνητικώς εχθροί.

    Αυτό σημαίνει ότι πολλές φορές όταν βρίκομαι μπροστά σ’ ένα πρόβλημα ‘λεπτής φύσεως’, πρέπει να προσέξω να μη φερθώ ‘αυτόματα’ διότι μπορεί να φερθώ αντίθετα από αυτό που θα ήθελα. Τουλάχιστο έχω συνείδηση της αδυναμίας μου και πολεμάω την κακή, την αισχρή πλευρά του εαυτού μου, η οποία υπάρχει.

    Όταν έχεις γαλουχηθεί συντηρητικά, το να μη φέρεσαι συντηρητικά, είναι μάχη και αγωνία, αλλά και κατόρθωμα. Μερικές φορές εμπεριέχει κι ένα μέτρο υποκρισίας ή εξαναγκαστικού καθωσπρεπισμού (για παράδειγμα, χαιρετάω υποχρεωτικά όλους τους μαύρους και τους σκούρους που βρίσκω στις συνελεύσεις μας στην Μαλακάσα). Μερικές φορές το κάνω για να πείσω τον εαυτό μου ότι ‘δεν είμαστε σαν τους άλλους.’

    Ασφαλώς δεν θα σήκωνα το χέρι μου παρά μόνο για ν’ αποτρέψω άμεση απειλή.

    Κι επειδή όλοι μας σχεδόν σήμερα είμαστε γεννημένοι σ’ ένα σπίτι που ο μπαμπάς από το ενοίκιο μπήκε στο διαμέρισμα΄, πρέπει να προσέχουμε.

    Αλλά αυτοί που δεν προσέχουν, που κι αν το συνειδητοποιήσουν δεν θα πάψουν να είναι, ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΠΟΛΛΟΙ

    Τουλάχιστον ως προς αυτό, τη συνειδητοποίηση του κινδύνου που με απειλεί προσωπικά, να φερθώ ή να σκεφτώ παρορμητικά, αλλά όπως δεν θα το ήθελα, το πέρασμά μου από το ΚΚΕ είχε ευεργετικό αποτέλεσμα.

  26. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αλήθεια, όλοι αυτοί που εκ του ασφαλούς πληκτρολογούμε και καταδικάζουμε, σε δύσκολες εποχές θα ήμασταν Καλαμούκηδες ή Καλαμουκαίοι; Μέλη του «Λευκού Ρόδου» στη ναζιστική Γερμανία, Παναγούληδες στην Ελλάδα, ας πούμε; Ρητορικό το ερώτημα, ούτως ή άλλως τη φοβάμαι την απάντηση, επειδή την υποψιάζομαι.

  27. Παναγιώτης Κ. said

    Ωραίο και το σημερινό! Γλωσσικές, πολιτικές και κοινωνιολογικές αναφορές. Χορταστικό!
    …Τυχεροί όσοι διαβάζουμε αυτό το ιστολόγιο και ακόμη πιο τυχεροί οι νέοι στην ηλικία αναγνώστες που κατά τεκμήριο, εμπεδώνουν και θυμούνται λέξεις απαραίτητες για όποιον θέλει να κατακτήσει ένα γλωσσολογικό λεξιλόγιο.
    Λέξεις όπως «πατριδωνυμικό», «επίθημα», «συνεκφορά», «επανανάλυση» (εύκολα μπορεί να σου ξεφύγει κάποια συλλαβή σε αυτή τη λέξη 🙂 ) «παράλληλος τύπος», «κομματώνυμο».

  28. leonicos said

    Το Κυπραίος είναι κι επώνυμο. Πώς είναι υποτιμητικό;

    Γλωσσολογώντας τώρα

    νομίζω πως απλώς είναι παράλληλοι τύποι, και η χρήση τους με τη μία ή την άλλη χροιά, είναι συμπτωματική. Ποιος θα θυμάται το συριζαίοι μετά από μερικά χρόνια;

    Μόνο το ΜΠΑΟΚΤΖΗΣ θα μείνει.

  29. Χαρούλα said

    Καλημεεέρα!
    Μουσική και ανήσυχοι νοικοκυραίοι

  30. dryhammer said

    Καλημέρα.

    Να σημειωθεί πως τα πρώτα χρόνια της κρίσης, πριν ακόμα ο όρος αποκτήσει μειωτικό χαρακτήρα, οι πρώτοι πληγέντες έλεγαν: «Γίναμε από νοικοκυραίοι, διακονιαρέοι».

    Του Κύπριους, προ ’74, Κυπραίους τους ήξερα. Μετά από ραδιόφωνα και τηλεοράσεις έγιναν «Οι Κύπριοι (αδελφοί μας)». Είχα και μια γειτόνισσα που δεν έμαθα το όνομά της για χρόνια. Όλοι «Η Κυπραία» την λέγανε.

    Υπήρχε ακόμα και το μειωτικό τοπικιστικό:
    «Αθηναίοι και Θηβαίοι και κακοί Μυτιληναίοι» στο οποίο πρόσθεταν «και παγκάκιστοι Κυπραίοι».

  31. Γς said

    25:

    Τι θέλει να πει;

    Λεώ και ΚΚΕ
    κάτι σαν
    Πσαράς και ΠΑΟ;

  32. sarant said

    26 Παναγούληδες ή Παναγουλαίοι; 🙂

  33. Πάνος με πεζά said

    Στα περιπαικτικά πάντα, είναι και το αυτοσχέδιο, βγαλμένο από τα ποδοσφαιρικά γήπεδα, «καραφλοχεταίος», ο ποδοσφαιριστής (και αργότερα ο οποιοσδήποτε) συνδύαζε καράφλα με χαίτη !

  34. Παναγιώτης Κ. said

    @25.!!!
    Οι αρετές της αυτοκριτικής, του αυτοελέγχου, του αγώνα για το «γνώθι σαυτόν»,του αυτοσαρκασμού…

  35. Ο πολύς κόσμος δεν βλέπει καμία διαφορά μεταξύ νοικοκυραίων και νοικοκύρηδων. Την ύπαρξη διαφοράς φαντασιώνονται μερικοί αυτοαποκαλούμενοι αριστεροί: Απέμειναν οι καϊμένοι χωρίς ιδεολογία (μετά την πτώση του …ανύπαρκτου σοσιαλισμιού) και σοφίζονται (ωσαύτως ανύπαρκτες) διαφορές για να ξεχωρίσουν από τα …αμερικανάκια! Άδικος κόπος. Και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ δεν γίνεται. Πάντως, την σήμερον ημέραν αρκετοί …αμερικανοαριστερούληδες έχουν εξασφαλίσει από τον κρατικό κορβανά πλούσια τα ελέη ή, μακεδονιστί, μαμαλίγκα (για να μην ξεχνιόμαστε)

  36. Πάνος με πεζά said

    @ 23 (20) : Με την ίδια ροή στρατιωτικοί > στραταίοι, βγήκε και το χουντικοί > χουνταίοι.

  37. Πάνος με πεζά said

    Και οι ποντικοί > ποντικαραίοι, για τους φοβιτσιάρηδες.

  38. Γς said

    25:

    >χαιρετάω υποχρεωτικά όλους τους μαύρους και τους σκούρους που βρίσκω στις συνελεύσεις μας στην Μαλακάσα

    εννοεί τους μελαψούς, που μιλούνε ρομανί στις συνελεύσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά στη Μαλακάσα

  39. ΣΠ said

    Καλημέρα.

  40. dryhammer said

    33. Τους ήξερα έτσι:

    https://www.slang.gr/lemma/2451-karafloxaitoulas

    Όσο για τους άλλους, απεικονίζονται με καλυμμένα κεφάλια κι έτσι δεν θα μάθουμε αν υπήρξαν «καραφλοχετταίοι» αλλά γιατί όχι; Η συνεχής κάλυψη του τριχωτού φέρνει καράφλα.

  41. sarant said

    39 Δεν το ήξερα!

  42. Νέο Kid said

    Εγώ το ήξερα καραφλοχετάς ,οι καραφλοχετάδες.
    Παίζει στα πατρογονικά μου χώματα και η παραλλαγή/ μετατροπή του χι σε κάππα, Καραφλοκετάς

  43. atheofobos said

  44. Katsoyannou said

    Δηλαδή μόνο εγώ έχω την εντύπωση ότι η καινούργια χρήση της λέξης ξεκίνησε ως αντίδραση στην δήλωση Τσίπρα το 2013, που είπε «κι εμείς νοικοκυραίοιείμαστε»;

  45. Νέο Kid said

    Χαρακτηριστικός , ή μάλλον εικονικός 🤪 καραφλοκετάς ,ο παλιός πορτιέρο των δύο γάβρων -νότου και βορρά- του ποδοσφαίρου, Τοχούρογλου.
    Κι ο Φονιάς ήταν αρχικά καραφλοχετάς , όταν έπαιζε σε επαρχιακιά ομαδούλα ήσαν συμπρωτεύουσας. Στην Παναθα βέβαια ψιλοσυμμορφώθηκε εμφανισιακά και οπωσδήποτε σε στυλ.

  46. diant said

    Τσομπαναραίοι!

  47. Aghapi D said

    39 Και το εντελώς αντίθετο εδώ https://www.youtube.com/watch?v=2AIe7acyyvc

  48. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    36: Πάνο, και το «αρκουδαίοι» 🙂

  49. Παναγιώτης Κ. said

    Νικοκύρη, επειδή εδώ λεξιλογούμε , γιατί το «Ζαίοι» είναι βρισιά; Διαβάζω όπως πολλοί από μας, διάφορα κείμενα στο διαδίκτυο αλλά δεν συνάντησα αυτή τη λέξη.

  50. raf said

    Κι εγώ επίθετο σε -αίος έχω. Αλλά δεν νομίζω να ‘ναι αυτός ο λόγος που αντιμετωπίζω με επιφύλαξη αυτή τη χολή απέναντι στην εικόνα του ‘νοικοκυραίου’.

  51. Νέο Kid said

    49. Λόγω ηχητικής ταύτισης με το ζέει, υποθέτω.
    Οι Συριζαίοι ζέει. Αττική σύνταξη.(κομμένη κατά 70%)

  52. Γιάννης Ιατρού said

    Οι χετταίοι και οι χαιταίοι 🙂

  53. sarant said

    43 Αυτό δεν το ήξερα!

    45 Λες; Εδώ πάντως βρίσκω τον ενικό (νοικοκυραίος) πριν από τη δήλωση του Τσίπρα
    http://www.gazzetta.gr/gnomes/article/358920-o-noikokyraios-xrysaygitis

  54. Πάνος με πεζά said

    @ 48 : Αρκουδέηδες το ήξερα, εκτός αν το είχε κάνει ο Μητσικώστας έτσι !
    @ 45 : Χαρακτηριστικός καραφλοχεταίος των γηπέδων, μεταξύ άλλων, ο Ευγένιος Πηνιώτης, , ενώ στα νιάτα του υπήρξε φυσικά και ο τραγουδιστής Βαγγέλης Γερμανός. (που, νωρίτερα από τον πρώτο του δίσκο δεν ήταν έτσι, είχε και πάλι κοντό μαλλί και μουστάκι, και θυμιζε Φρέντι Μέρκιουρι).

  55. sarant said

    54 Κι εγώ «αρκουδέηδες» ήξερα.

    49 Κυρίως στο Φέισμπουκ -και βέβαια από ορισμένους.

  56. alexisphoto said

    Καλημέρα και από εμένα

    @25 Κάτι παραπάνω από αληθινό.
    Όλοι μας έχουμε αυτή την αγωνία και την πάλη καθημερινά.
    Η οποία μεγεθύνεται εκθετικά όταν προσπαθείς να πείσεις τον διπλανό σου για το αυτονόητο.
    Δεν συμφωνώ με την τελευταία σου πρόταση αλλά αυτό είανι άλλη κουβέντα.
    Ευχαριστώ

  57. Παναγιώτης Κ. said

    @49 συνέχεια με… αυτοκριτική!
    Πρέπει να…συνηθίσω δύο τουλάχιστον πράγματα: Το ένα, να κάνω…ριφρές και το άλλο να… γκουγκλίζω! Βρήκα λοιπόν στο SlangWiki την εξήγηση…

  58. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Τσοχανταραῖοι (ἑν. τσοχανταραῖος καὶ τσοχαντάρης):
    » τσοχανταραίος < τουρκική çuhadar (=αξιωματικός στην υπηρεσία του σουλτάνου, ντυμένος με επίσημα τσόχινα υφάσματα) < çuha (=τσόχα) «

  59. Γιάννης Ιατρού said

    54α/55α: Σωστά, το έβαλα και το ξανάκουσα. Αποσύρεται λοιπόν 🙂

  60. Γιάννης Ιατρού said

    Το «Σαρακατσαναίοι» δεν βλέπω να αναφέρθηκε, είναι αρκετά συνηθισμένο.

  61. ndmushroom said

    45, 53
    Είναι σίγουρα παλιότερο των δηλώσεων Τσίπρα (ενδεικτικά, από το 2011 https://sfyrodrepano.blogspot.com/2011/07/blog-post_23.html)
    Προσωπικά έχω την εντύπωση ότι ακούστηκε πολύ (με την αρνητική σημασία) στα Δεκεμβριανά (του 2008), όταν προβλήθηκαν ως αντιστάθμισμα στη χαμένη ζωή του Αλέξη οι υλικές ζημιές που προκάλεσαν οι διαμαρτυρίες για αυτήν, και η σχετική αγανάκτηση των κατοίκων (10 χρόνια μετά, πάλι για αυτή τη σχέση συζητάμε. Προοδεύσαμε…).

  62. sarant said

    60 Είναι πολύ κοινό όντως.

    45-53-61 Δυο φίλοι στο ΦΒ είπαν το εξής:
    Νομίζω πως ο αρνητικός όρος «νοικοκυραίος» καθιερώθηκε το 1990- 93 επί Μητσοτάκη. Κατά την προσπάθεια ιδιωτικοποίησης των αστικών συγκοινωνιών δήλωσε πως θα δώσει τα λεωφορεία στους «νοικοκυραίους».

  63. ndmushroom said

    62
    Προσωπικά πάντως δε θυμάμαι να ακούγεται ιδιαίτερα η λέξη πριν από 20 χρόνια.

    Α, παρεμπιπτόντως, τους τσοπαναραίους τους είπαμε;

  64. Λεύκιππος said

    Α, γι’ αυτό εξαφανίστηκε ο Ριβαλντίνιο…. (έχω χάσει κάποια επεισόδια).

  65. gbaloglou said

    Μακριά νυχτωμένος, δεν γνώριζα καν ότι ο όρος «νοικοκυραίοι» έχει αποκτήσει αρνητική χροιά (πέραν του Ρουβίκωνος κλπ)!

  66. Παναγιώτης Κ. said

    @56.Ένας παλιός κομμουνιστής (δεν ζει πια) με είχε συμβουλεύσει: Να μη προσπαθείς να πείσεις τον άλλο. Να επιδιώκεις να τον κάνεις να σκεφτεί αυτά που του λες και να τον φέρεις σε μια κατάσταση προβληματισμού γι αυτά που πρεσβεύει.
    Η ίδια περίπου αρχή συναντάμε και στην εκπαιδευτική διαδικασία.

  67. Aghapi D said

    Εδώ αναφέρονται αρκετές (;) φορές οι νοικοκυραίοι αρνητικά
    https://www.ripes.gr/single-post/2018/09/26/%CE%8C%CF%83%CE%BF-%CE%B7-%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%85%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%AD%CF%88%CE%B1%CF%87%CE%BD%CE%B5-%CE%B5%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%AD%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B5-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%96%CE%B1%CE%BA-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85%CE%AF%CF%84%CE%B5%CF%81—%CE%91%CF%85%CF%84%CF%8C%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-55%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%BC%CE%B5%CF%83%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82

  68. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Στὰ τοπωνυμικὰ μὲ «ν» πρὶν ὰπὸ φωνῆεν εἶναι καὶ ἡ Νικαριά.

    @57,49. Στὸ σλάνγκρ ὑπάρχει καὶ τὸ ζέος ποὺ ἀναφέρεται στὸν ἐξαρτημένον ἀπὸ τὴν πρέζα.

  69. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #68α. Στὰ τοπωνυμικὰ μὲ προσθήκη «ν»…

  70. Αὐγουστῖνος said

    Κι αὐτό:

  71. Γιάννης Κουβάτσος said

    Θα συμφωνήσω σε ένα σημείο με τον κύριο Μπαρτζούδη: όντως δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε νοικοκυραίους και νοικοκύρηδες. «Οι νοικοκυραίοι φώναζαν αμάν, λέγαν θα φωνάξουν την αστυνομία», γράφει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, όχι υποτιμητικά, νομίζω. Ο νοικοκύρης άνθρωπος είναι συνήθως συντηρητικός και μετριοπαθής, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, και ο «φασίζων εαυτός» του προκύπτει, όταν θεωρήσει ότι απειλείται η σωματική και η οικονομική υπόσταση του ίδιου και των οικείων του. Τουλάχιστον πρέπει να του αναγνωρίσουμε ότι είναι προβλέψιμος, ότι δεν το παίζει επαναστάτης και προοδευτικός και ανθρωπιστής, όπως κάποιοι διανοούμενοι, που μας εκπλήσσουν δυσάρεστα με τις καιροσκοπικές οβιδιακές μεταμορφώσεις τους.

  72. sarant said

    63-68 Μπράβο, χρησιμες προσθήκες

    70 Ο Ιουδαίος είναι πατριδωνυμικό.

  73. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Τσογλαναραίοι.

  74. Γιάννης Κουβάτσος said

    71: «…λέγαν θα καλέσουν την αστυνομία», λέει ο στίχος.

  75. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Τοὺς θολοκουλτουριαραίους τοὺς εἴπαμε; 🙂

  76. Αὐγουστῖνος said

    72: Ἀσφαλῶς, ἀλλὰ ὁ πειρασμὸς ἦταν μεγάλος καὶ τὸ τραγούδι ὑπέροχο. Ἀναρωτιέμαι μόνο ἂν μοῦ ἀρέσει περισσότερο μὲ τὸν Γιῶργο Ζωγράφο ἢ μὲ τὸν Γιῶργο Ρωμανό.

  77. spiral architect 🇰🇵 said

    Ο δεύτερος νοικοκυραίος:

    Καλημέρα.

  78. Ξυπεταιων said

    @ 35 . Κανε λιγο υπομονη .Ο Αλεξης κανει ο,τι μπορει για να σας κανει κυβερνηση.
    Το 2019 θα κυβερνα η ΕΡΕ του 1960.

  79. Γιάννης Π said

    Από τον Βάρναλη

    Πρωτοχρονιάτικο

    Σαράντα σβέρκοι βοδινοί με λαδωμένες μπούκλες,
    σκεμπέδες σταυροθόλωτοι και βρόμιες ποδαρούκλες,
    ξετσίπωτες, ακαμάτηδες, τσιμπούρια και κορέοι
    ντυμένοι στα μαλάματα κι επίσημοι κι ωραίοι.
    5
    Σαράντα λύκοι με προβιά (γι’ αυτούς βαρά η καμπάνα)
    καθένας γουρουνόπουλο, καθένας νταμιτζάνα!
    Κι απέ ρεβάμενοι βαθιά ξαπλώσανε στο τζάκι
    κι αβάσταγες ενιώσανε φαγούρες στο μπατζάκι.
    Όξ’ ο κοσμάκης φώναζε: «Πεινάμε τέτοιες μέρες»
    10
    γερόντοι και γερόντισσες, παιδάκια και μητέρες·
    κι οι των επίγειων αγαθών σφιχτοί νοικοκυραίοι
    ανοίξαν τα παράθυρα και κράξαν: «Είστε αθέοι».

    Και πάλι Βάρναλης

    Απ’ τον άλλον κόσμο

    Κι εγώ; Σα με ρωτήσανε: —«Σκαφτιάς θέλω να γίνω,
    να ζω δεμένος με τη γη, με τα νερά, τον ήλιο,
    μονάχος σε παντοτινή μονάξια και λησμόνια,
    χωρίς φαμίλια πλάγι μου, νοικοκυραίους αντίκρα!

    Μα ουδέ σκαφτιάς εγίνηκα, μόνε γραφιάς «του δρόμου»!
    Του στοχασμού, της λευτεριάς την ανηφόρα πήρα
    κι άλλοι απ’ το πλάι προφταίνανε και τερματίζαν πρώτοι,
    μα σα γυρνούσα να τους δω, πίσω τούς έβλεπα όλους
    ή και καθόλου — όσο μπορεί το τίποτα να δείχνει!

    Κι ο Παλαμάς από τα Σατιρικά Γυμνάσματα, Πρώτη Σειρά

    4
    Όχι λόγια χοντρά και λόγια κούφια·
    μ’ όλους και με κανένα δεν ταιριάζουν.
    Πούθε κρατεί του κάθε αχρείου η σκούφια
    κράχ’ το με λόγια που να ξεσκεπάζουν·

    πες τη ντροπή του τάδε και του δείνα·
    τα λόγια πότε αέρας, πότε σφάζουν.
    Όλα, πρόσωπα, τζάκια, τούτα, εκείνα,
    τα δεφτέρια μας άνοιξε ολωνών
    και το στόμα σου διάπλατο, κι αρχίνα

    και ψάλλε τα νεκρών και ζωντανών,
    νοικοκυραίων και κατεργαραίων,
    και των αρχόντων, και των πιο τρανών.
    Στήσου προφήτης, ρίξου των Εβραίων!

  80. Neolog said

    Υπάρχει ωστόσο και μια ανθρωπολογική συζήτηση για το νοικοκυριό ως ιθαγενή κατηγορία. Το νοικοκυριό, τις προηγούμενες δεκαετίες τουλάχιστον, ήταν άμεσα συνυφασμένο με αντιλήψεις για το φύλο, τη συγγένεια, την ετεροκανονικότητα και τον γάμο.

  81. sarant said

    73-75 Μπράβο!

    79 Πολύ καλές προσθήκες!

  82. Λεύκιππος said

    Νοικοκύρη τα τρία κείμενα με τα οποία κι εσύ δεν συμφωνείς πλήρως, φοβάμαι ότι μπάζουν από παντού..

  83. sarant said

    82 Δεν τα παρέθεσα επειδή συμφωνώ ή όχι, αλλά για να δείξω ότι πολλοί υποστηρίζουν πως υπάρχει διαφορά στους όρους. Ξεχώρισα μια παράγραφο με την οποία συμφωνώ σίγουρα.

  84. spiral architect 🇰🇵 said

    @77 συνέχεια: Το ωραίο και αυτό που ξέχασε να γράψει ο Τζόντης είναι ότι, ο λίκνος στο (κατεβασμένο πια προφίλ του δεύτερου νοικοκυραίου στο τουίτερ) οδηγεί στο γιουτιούμπ και στον «Κυρ-Παντελή» του Πάνου Τζαβέλλα.

  85. Jago said

    79 Ωραιότατες προσθήκες, θα τις προσθέσω αργότερα στο μπλογκ μου.

  86. Alexis said

    #79: Το ποίημα του Βάρναλη αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι το «νοικοκυραίοι» λεγόταν με υποτιμητική χροιά από παλιά. Από την Αριστερά (τουλάχιστον).

    #0: Κάποτε ο τύπος αυτός είναι σαφώς μειωτικός (π.χ. σκουπιδιαραίοι), κάποτε όχι.

    Δεν ήταν πάντα μειωτικός, ή τουλάχιστον δεν ήταν σε όλες τις περιπτώσεις μειωτικός.
    Από τα παιδικά μου χρόνια μέχρι την πρώιμη εφηβεία θυμάμαι χαρακτηριστικά τους εργάτες του Δήμου να περνάν από τα σπίτια παραμονές Χριστουγέννων για να μαζέψουν τα σκουπίδια και να φωνάζουν «Χρόνια πολλά παιδιά, σκουπιδιαραίοι!» προσδοκώντας βέβαια σε κάποιο εορταστικό φιλοδώρημα.
    Άλλες εποχές όμως και άλλες οι συνθήκες δουλειάς τότε. Δεν υπήρχαν κάδοι σκουπιδιών, κάθε νοικοκυριό μάζευε τα σκουπίδια του χύμα (χωρίς σακούλα) στον σκουπιδοτενεκέ και τον κατέβαζε την ώρα της αποκομιδής, η οποία δεν γινόταν αξημέρωτα όπως τώρα αλλά «ανθρώπινη» πρωινή ώρα. Για τον λόγο αυτό άλλωστε υπήρχε και το καμπανάκι που ειδοποιούσε τους κατοίκους για την έλευση της σκουπιδιάρας.
    Οι εργάτες σήκωναν το ντενεκέ (άλλη λέξη που απέκτησε πρόσθετο «ν» 🙂 ) που συνήθως είχε δύο χερούλια, τον άδειαζαν μέσα στο απορριμματοφόρο και τον ακουμπούσαν πάλι στο πεζοδρόμιο…

  87. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    81 Τι, μ’ ένα «μπράβο» καθάρισες? Σου στέλνω ΙΒΑΝ και θέλω να δω χρημαναρέει 🙂

  88. Γιάννης Ιατρού said

    Και μιά μπαλάντα του ’71, σαρκαστική (και προφητική θα ‘λεγα), για τον ‘νοικοκυραίο’ «χασάπη Fred Kasulzke» και την «αστραπιαία κοινωνικο-οικονομική του άνοδο». Του αξέχαστου γερμανού τραγουδοποιού Reinhard (Frédérik τον φωνάζουν στην Γαλλία) Mey, 76άρης πιά σήμερα. Από τα πολύ γνωστά της εποχής εκείνης, λίγο μετά τον Μάη του ’68 🙂
    (Για όσους έχουν την ευχέρεια στα γερμανικά, γιατί απαγγέλει/τραγουδά γρήγορα… Εδώ οι στοίχοι)

  89. Πάνος με πεζά said

    Αυτό το τραγούδι το βάζω για αντιπαράδειγμα, γιατί έτσι όπως της βγαίνει, η Σώτια Τσώτου έχει γράψει «να της πείτε καπετάνιοι χαιρετίσματα», πληθυντικό που γενικά σπανίως συναντάμε, ιδίως σε στίχους…

  90. Alexis said

    λεβεκουραίοι…

    Έχει ξαναγίνει κουβέντα εδώ για τη λέξη:
    https://sarantakos.wordpress.com/2018/04/08/aratepylas/#comment-497004

  91. ΣΠ said

    46, 63
    Υπάρχουν και οι Tsopana rave.

  92. Πάνος με πεζά said

    Επίσης κατά την αντίστροφη έννοια, στα επώνυμα θεωρούνταν (και ίσως ακόμα θεωρούνται) πιο «ηρωϊκές» και «επικές» οι καταλήξεις -αίοι, γι αυτό και άκουγες «Μαυρομιχαλαίοι» και όχι Μαυρομιχάληδες, «Μακρυκωσταίοι» και όχι Μακρυκώστες, κλπ.

    Κι είναι και δύο ωραία χωριουδάκια πίσω από το Μαρμάρι, προς τον καβο-Ντόρο, οι Στουππαίοι και οι Βαρελαίοι, πιθανόν τέτοιας προέλευσης.

  93. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  94. Πάνος με πεζά said

    Περιπαικτικά όσα σχετίζοναι με διοικητική αρχή, Δημαρχαίοι, συνταγματαρχαίοι, πτεραρχαίοι, ενωμοταρχαίοι κλπ.
    Και στον παραπάνω «κανόνα» με τα επώνυμα, είναι φυσικά και οι Κατσιμιχαίοι.

  95. Γς said

    Τώρα στον Σκάι, φοβερή συνέντευξη έξω από μια κλειστή πόρτα στο κεφαλόσκαλο, με λήψη απ τα χαμηλά και γκρο πλάν των οπισθίων της ευτραφούς ρεπόρτερ.

    Βίντεον συλλεκτικόν.

  96. BLOG_OTI_NANAI said

    Έχουνε πάντως πλάκα μερικοί όπως αυτοί στο popaganda.gr και πολλά άλλα παρόμοια… Η Μαρία Λούκα προφανώς θα προσπαθούσε στο γυμνάσιο να γράφει καλές εκθέσεις, αλλά της βγαίνουν κάτι κείμενα γλυκανάλατα και εξωπραγματικά που αγγίζουν το γελοίο…

    Ποιος μπορεί να γράφει για έναν άνθρωπο που έχει τις αντίστοιχες ψυχοσωματικές ιδιαιτερότητες ότι, «εξεγέρθηκε ενάντια σε όλες τις ταυτότητες ακόμα και σ’ αυτές που είναι βαθιά ριζωμένες μέσα μας από τη στιγμή που γεννηθήκαμε»;!
    Οι βιολογικές ταυτότητες «που είναι βαθιά ριζωμένες μέσα μας από τη στιγμή που γεννηθήκαμε» δεν έχουν κανένα πρόβλημα από μόνες τους ώστε να… εξεγερθεί κάποιος όπως ανοήτως γράφει η Λουκά. Προφανώς ο άνθρωπος που αναπτύσσει ψυχοσωματικές ιδιαιτερότητες έχει πρόβλημα με τη δική του ταυτότητα και μόνο. Οι άνθρωποι ως σύνολο βρίσκονται σε πλήρη ισορροπία με την βιολογική τους ταυτότητα εδώ και δεκάδες χιλιάδες χρόνια εκτός από ένα ποσοστό ανθρώπων που προφανώς είναι τόσο μικρό ώστε ποτέ δεν χρειάστηκε η φύση να διαταράξει αυτή την ισορροπία. Δεν είναι δυνατόν να γράφουμε με βλακώδη υπερηφάνεια ότι κάποιος «εξεγέρθηκε κατά των πράσινων δέντρων και του γαλάζιου ουρανού» διότι και γελοίος γίνεται και οι λέξεις χάνουν το νόημα τους…

    Δυστυχώς, κάτι τέτοιες ιστοσελίδες και πολλές παρόμοιες που υποστηρίζουν τον τραμπουκισμό, την κλοπή, την οπλοφορία των «ημέτερων», όπου μπορεί ο καθένας να σπάει ό,τι βρει, που υποστηρίζουν τύπους που βγαίνουν οπλισμένοι με καλάσνικοφ αρκεί να φέρουν την ταμπέλα του «αντάρτη πόλεων», που μιλούν δήθεν ενάντια στο φαινόμενο της θρησκείας και όμως βουλώνουν το στόμα τους υποκριτικά μπροστά σε ακραίες θρησκείες που η κουλτούρα τους περιλαμβάνει την υποτίμηση της γυναίκας ή του παιδίου ή την ενδοοικογενιακή βία, που υποστηρίζουν τύπους που παλεύουν μη χάσουν καμιά κατάληψη με τα φιλαράκια του μαζί με τη διακίνηση στους πανεπιστημιακούς χώρους, δείχνουν ακριβώς τον τύπο που είναι «ο αδιάφορος, ο παρτάκιας, αυτός που υπηρετεί τυφλά το στάτους κβο [της συνωμοταξίας του] γιατί τρέφεται μέσα απο αυτό«.

    Δυστυχώς όλοι αυτοί μαζί με τους διαφθερμένους υπάλληλους ή πολιτικούς, και κάθε άλλο τέτοιον παρακμιακό τύπο, είναι η αιτία που μετατρέπεται κάθε μεγάλη πόλη σε ένα μπάχαλο που σε έναν αιώνιο κύκλο ξαναγεννάει όλη αυτή τη σαβούρα. Και βγαίνουν όλοι αυτοί οι «διανοούμενοι» του πισινού και να κάνουν μαθήματα κουλτούρας και ηθικής…

  97. Χαρούλα said

    Μπορεί να φανεί αστεία απορία, μπορεί και να έχετε ήδη συζητήσει γιαυτό. Είναι εύκολο όμως να με πληροφορήςετε, αν αυτοί που έχουν «μεταξύ τους ειλικρίνεια» είναι κατεργαρ-έ-οι ή κατεργαρ-αί-οι;

  98. Γιάννης Κουβάτσος said

    Για τον Παπαδιαμάντη ο πληθυντικός του νοικοκύρη είναι νοικοκυραίοι…Με ουδέτερη χροιά.
    » Μα πόσες φορές σ’ το είπα, Αναγνώστη, εξήλθε διά της θυρίδος εκ της κεφαλής της επιφανείσης χονδρή φωνή συμπληρούσα τους χονδρούς χαρακτήρας· δε θα βάλεις γνώση; Χαλνάς την ησυχίαν των νοικοκυραίων! Τι μέρα ξημερώνει αύριο, κι έχουμε τραγούδια και φωνές πάλι; Και τι ώρα είναι τώρα; (Ο Αμερικάνος)

    «Γιατί πληρώνεται ο δάσκαλος : Για να έχει το βάρος αυτό, να είναι οι γονιοί ήσυχοι. Όταν είναι συμμαζωμένα εκεί-δά, μες στο σκολειό, γλυτώνει ο γονιός και καμπόσα κομμάτια παραδείγματος χάριν. Ας τρώνε τα θρανία, που είναι ξύλινα, ας τρώνε τους πίνακες και τα χαρτιά τους, τους τοίχους και το πάτωμα, για να είναι οι νοικοκυραίοι ησυχώτεροι για τις αχλαδιές των, τες βερυκοκκιές των, τες συκιές και τ’ αμπέλια των.» (Η δασκαλομάνα)

  99. leonicos said

    @97

    κατεργαρέοι

  100. Χαρούλα said

    99
    Ευχαριστώ πολύ!

  101. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και ο κυρ Φώτης Κόντογλου μόνο σε νοικοκυραίους αναφέρεται:
    «Στὸ τσαρσὶ λιγόστευε ἡ φασαρία, μὰ στοὺς μαχαλάδες γυρίζανε τὰ παιδιὰ μὲ τὰ φανάρια καὶ λέγανε τὰ κάλαντα στὰ σπίτια. Οἱ πόρτες ἤτανε ἀνοιχτές, οἱ νοικοκυραῖοι, οἱ νοικοκυρᾶδες καὶ τὰ παιδιά τους, ὅλοι ἤτανε χαρούμενοι, κι ὑποδεχόντανε τοὺς ψαλτάδες, καὶ κεῖνοι ἀρχίζανε καλόφωνοι σὰν χοτζᾶδες:»
    («Παραμονή Χριστούγεννα» αλλά και αλλού.)

  102. loukretia50 said

    Για πρώτη φορά άκουσα και με απαξιωτική σημασία το «νοικοκυραίοι » την εποχή των αγανακτισμένων:
    « κατέβηκαν οι νοικοκυραίοι »
    Και φυσικά το Δεκέμβρη 2008, μετά τα επεισόδια.
    ———————————–
    Δεν ακούγεται τίποτε για νοικοκυραίους, αλλά νομίζω τους περιγράφει μια χαρά στα
    ΜΙΚΡΟΑΣΤΙΚΑ
    Λουκιανός Κηλαηδόνης – Ντροπή τέτοιο παιδί https://youtu.be/sx5q1Kvr20g

    «Γιατί είμαστε νομοταγείς κοιτάμε τη δουλειά μας
    μπλεξίματα δεν θέλαμε στην οικογένειά μας,
    τα πράγματα όπως να ‘ρχονταν για τα συμφέροντά μας
    εμείς ποτέ δεν χάναμε στην οικογένειά μας»

    Υπάρχει και θεατρικό :
    Ε, νοικοκυραίοι! – Βασ.Ανδρεόπουλου
    (όμως δεν το θυμάμαι!- ίσως κάποιος άλλος)

  103. ΣΠ said

    102

  104. Γιάννης Κουβάτσος said

    Γιατί κατεργαρέοι; Εγώ κατεργαραίοι το ξέρω.

  105. loukretia50 said

    104 ευχαριστώ! κάπου το είχα βρει, ολόκληρο σαν από ραδιόφωνο, αλλά δεν ακουγόταν.

  106. Πάνος με πεζά said

    Τους καλλικαντζαρ#ους, τους είπαμε;

  107. Κουνελόγατος said

    Κάτι μου θυμίζει…
    http://www.news247.gr/gnomes/viky-samara/allo-noikokyraioi-kai-alloi-noikokyrides-kai-eytychos-poy-ypirchan-ta-vinteo.6651532.html

  108. leonicos said

    @51
    Αττική σύνταξη μόνο με ουδετερα υποκείμενα

  109. loukretia50 said

    οι «χλιμιντζουραίοι » αναφέρθηκαν?

    και το 105 στο 103
    (με την ευκαιρία καλημέρα Γιάννη!)

  110. leonicos said

    εννοεί τους μελαψούς, που μιλούνε ρομανί στις συνελεύσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά στη Μαλακάσα

    Γς

    δεν είναι μόνο ρομανί. Είναι και άραβες και μαύροι.

    τπ ‘υποχρεωτικά’ αναφέρεται σ’ εμένα, οχι ότιμε υποχρεώνει κανείς.

    Απέφυγα να διευκρινίσω το γνωστό, για να μη γίνεται συζήτηση εκτ΄ςο θέματος το ιστολόγιο

    Συμπερασματικά: Με δυσαρέστησες

  111. sarant said

    98-101 Mα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κάποτε δεν είχε καμιά διαφοροποίηση ο τύπος νοικοκυραίοι, και ήταν απλώς λαϊκός.

  112. plintirio said

    Νομίζω οτι ο Σελίν στο Ταξίδι στην άκρη της νύχτας έχει μια πολύ πετυχημένη περιγραφή των νοικοκυραίων περιγράφοντας τους Ανρουιγ.

  113. Καλησπέρα,
    «Και μόνο όταν κινδύνεψε ένα τσουβάλι καρβουνόσκονη, υποχώρησαν οι καρβουνιαραίοι» Σαββόπουλος, Αχαρνείς!

  114. Χαρούλα said

    104
    Και εγώ κατεργαρ-αίοι έγραφα, αλλά το συναντώ συχνότατα -έοι!
    Τέλος πάντων, μήπως είναι το μόνο που δεν ξέρω!😅 Εναλλακτικά, θα γράφω συχνότερα το «κατεργάρηδες»!

  115. Άντε Γς κι οι αποδέλοιποι έχοντες (και παραπονούμενοι μέχρι τώρα). Ποιος τη χάρη σας. Θα μπορείτε (επιτέλους) να σηκώνετε όσα θέλετε απ’ τις τράπεζες.

  116. Γς said

    110 @ Λεώ

    Ναι, μα είπες για συνελεύσεις στη Μαλακάσα και ίσως προβλημάτιζες με το τι εννοείς.

    Αλλωστε γνωρίζω από πρώτο χέρι πόσο ευτυχισμένοι νιώθουν οι συμμετέχοντες σ αυτές τις συνελεύσεις.

    Συμπερασματικά: Η ελπίδα μας κάνει ευτυχισμένους.

  117. ΣΠ said

    Το αντίστροφο από το οικοκύρης-νοικοκύρης έγινε με το ναργιλές-αργιλές.

  118. sarant said

    112 Πότε θα το διαβάσουμε αυτό…

    113 Μπράβο!

    117 Σωστά!

  119. Να πω κι εγώ κάτι σχετικοάσχετο, το ομώνυμο βιβλίο του Νίκου Ποταμιάνου, του οποίου το εξώφυλλο βλέπουμε παραπάνω, για την εμφάνιση της μικροαστικής τάξης στην Ελλάδα, είναι εξαιρετικό. Ο συγγραφέας έχει σχολιάσει κι εδώ, παρεμπιπτόντως.

  120. gpoint said

    # 117
    μήπως γιατί τον φουμέρνανε (ν)Αξιώτες ;

  121. Πειραιϊκή-Πατραϊκή: Ντύνει, Στολίζει, νοικοκυρεύει

  122. loukretia50 said

    112. Eίναι έτσι όπως το λέτε.
    Όλη η μιζέρια και σκληρότητα, στην περιγραφή της άχαρης ζωής των μελών της οικογένειας Henrouille.

    Υπάρχει και ον λάιν σε PDF γαλλικά και αγγλικά για όσους ενδιαφέρονται. Μικρό απόσπασμα
    «…She denied her age ferociously. And through her door she battled irreconcilably against the evils of the
    whole world. She rejected the fatalities and compromises of the life outside as a base imposture. She refused all contact with such things, she wouldn’t hear of them. «It’s all a pack of lies!» she’d scream.
    «You made it up!”
    She defended herself bitterly against everything that happened outside her hovel and rejected all
    temptation to compromise or be reconciled. She was sure that if she opened the door hostile forces would
    burst in, grab her, and finish her off once and for all…»

    Είναι κυνικός θάλεγα ο τρόπος που ο συγγραφέας περιγράφει τη ζωή, τις εμπειρίες και τις απόψεις του, αλλά έχει πολλές αλήθειες! Και κάπου γράφει:

    «…C’est l’age aussi qui vient peut-être et nous menace du pire… On n’a plus beaucoup de musique en soi pour faire danser la vie…»

  123. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στο 3ο άσμα της «Κόλασης» του Δάντη περιγράφονται τα βάσανα που υφίστανται οι …νοικοκυραίοι. Ωρύονται όλο θυμό και έκπληξη, δεν καταλαβαίνουν για ποιο λόγο βρίσκονται στην κόλαση, αφού κανέναν δεν πείραξαν όσο ζούσαν, πώς έγινε και βρέθηκαν πιο βαθιά κι από τους δολοφόνους και τους βιαστές. Αλλά ο ποιητής θεωρεί ότι η υπολογισμένη ουδετερότητα, η αμέτοχη καιροσκοπική στάση των ισαποστασάκηδων νοικοκυραίων πρέπει να τιμωρείται, έστω και στην άλλη ζωή. Ο ίδιος πήρε θέση στους πολιτικούς αγώνες της εποχής του, ήταν Λευκός Γουέλφος και κατατρέχτηκε και εξορίστηκε από τους Μαύρους Γουέλφους (συντροφικά μαχαιρώματα).

    «Κι εγώ που το κεφάλι μού ‘ζωνεν η φρίκη,
    έκραξα˙ «Δάσκαλέ μου, τι ‘ναι αυτό που ακούω;
    και τι κόσμος, που λες τον έσβησεν ο πόνος;»

    Κι αυτός· «Στην άθλια αυτή κατάσταση διαμένουν
    των αχρείων εκείνων οι ψυχές, που δίχως 35
    ατιμία και δίχως έπαινον εζήσαν.

    Σμιχτές στέκουν μ’ εκείνη την κακή χορεία
    των αγγέλων που μήτε εχθροί του Υψίστου εβγήκαν
    μήτε πιστοί, αλλά μόνον του εαυτού τους μείναν.

    Τους διώχνουν οι Ουρανοί να μη τους ασχημίσουν, 40
    ουδ’ ο τρίσβαθος Άδης στέργει να τους έχει
    γιατί δόξα απ’ αυτούς οι ένοχοι δε θα ‘χαν».

  124. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    πω! εκατό τόοσα!
    Δε διάβασα πράμα! τρέχω, δε μπροκάνω

    Για το γεια 🙂 :

    «Τ αμπέλι θέλει αμπελουργό το σπίτι νοικοκύρη»
    ή Τ΄αμπέλι θέλει αμπελουργό το σάιτ Νικοκύρη 🙂

    Ε θε μου ορφάνεψέ τηνε
    μα μόνο από τον κύρη
    για να με βάλει η μάνα τζη
    στο σπίτι νοικοκύρη

    ‘Ετσι και σε δει η νοικοκυρά μου
    πες της καθαρά πως είσαι η κυρά μου

  125. Πάνος με πεζά said

    και φυσικά, οι Κατσιμιχαίοι, σε τραγούδι για καλλικαντζαραίους !

  126. alexisphoto said

    @66
    Σωστό(ς).
    Γι΄ αυτό αγωνιζόματσε καθε μέρα.
    Ευχαριστώ

  127. nikiplos said

    γονατογραφών, δεν προλαβαίνω να δω αν γράφτηκε το «αρκουδιαραίοι»…

    Για το νοικοκυραίος, στο βαθμό που καυτηριάζει τους μικροαστούς, διατηρεί άμεσα τον κίνδυνο να χλευάσει ή έμμεσα να αποδοκιμάσει (σε υπερθετικό βλεπε μισήσει) την κυρίως ειπείν μάζα που δεν προστρέχει στον επαναστατούντα να πάρουν μαζί τα βουνά…

    Όπως και να έχει έχει σαφή αρνητική έννοια, όμως αναπόδραστα μου έρχονται οι σκέψεις-ερωτήματα:

    α. Υπάρχει άνθρωπος που θα ήθελε/επιθυμούσε/δεχόταν αβίαστα να γίνει από νοικοκυραίος ζητιάνος? Να γίνει από συγκάτοικος άστεγος? Να γίνει από εργαζόμενος λούμπεν άνεργος? Υπάρχει κάποιος που θα επιθυμούσε πραγματικά εκεί που βγάζει 15.000€ εισόδημα να βγάζει 5.000?

    β. Αλληλέγγυος σημαίνει την ένταξή μου σε μια συλλογικότητα (ορδή/ομάδα/αγέλη/παρέα) και άκριτα να ακολουθούμε τον αρχηγό της, όποιος κι αν είναι αυτός, ό,τι προσωπεία κι αν φοράει: μουλάς, γγ, πρόεδρας, γόητας, μπράβος κλπ?

    γ. Είναι δυνατόν να είναι κανείς ανένταχτος σε μια κοινωνία σε ένα σύστημα αξιών σήμερα?

    Τα παραπάνω είναι υπερβολές ή σοφιστείες, όμως διαβλέπω συχνά σε εκείνους που βρίζουν σκαιότατα τους νοικοκυραίους έναν μισανθρωπισμό γενικότερα ή μια οργή που προκύπτει όχι από αδυναμία ένταξής τους αλλά κυρίως από το ανικανοποίητο φαντασιώσεων: να έχω χλιδή φράγκα γκόμενες τζιπάκι μάϊκονος και ρέμους…

  128. loukretia50 said

    127, Nikiplos

    Solitaire – Solidaire !
    Όταν οι αξίες που εσύ θεωρείς σημαντικές , στην κοινωνία δε μετράνε, ε, όχι, δε μπορείς να ενταχθείς.
    Μπορείς όμως κάλλιστα να είσαι αλληλέγγυος.

    25 Λεώνικε,

    Συμφωνώ γενικά ότι η συντηρητική ανατροφή επηρέασε -ίσως ανεπανόρθωτα- τη στάση ζωής μας, ιδιαίτερα κάποιες απόψεις βαθειά ριζωμένες . είτε γιατί συνεχίζουμε με την ίδια νοοτροπία είτε γιατί αντιδρούμε.
    Σε κάθε περίπτωση είναι μάχη και αγωνία αν προσπαθείς να κάνεις πράξη αυτό που πιστεύεις ότι είναι σωστό.
    Όμως δε συμφωνώ με την υποκριτική στάση.
    Τα «κατά συνθήκην» διευκολύνουν τη ζωή μας, αλλά κάποια στιγμή δεν τα αντέχουμε. Το συνειδητοποιούμε σε νεαρή ηλικία ή πολύ αργότερα.
    Ίσως είναι πιο δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε σαν τους άλλους, ειδικά όταν ενδόμυχα τους απαξιώνουμε, παρά να διαχωρίζουμε διαρκώς τη θέση μας.
    Και δεν εννοώ μόνο από εκείνους που οι πράξεις τους είναι απεχθείς, αυτό συνήθως γίνεται αυτόματα, αλλά και από τους αναξιοπαθούντες ή τους φανερά «διαφορετικούς».
    Νομίζω πως εκεί είναι ο αγώνας, να ξεπεράσουμε προκαταλήψεις που θολώνουν την κρίση μας.
    Άλλωστε «τίποτε το ανθρώπινο δε μας είναι ξένο».

  129. gpoint said

    Επανήλθαν οι σκώληκες και όχι μόνον…

    https://www.sdna.gr/podosfairo/kypello-elladas/article/517256/entasi-kai-vomves-molotof-ekso-apo-tin-toympa

  130. sarant said

    123 Αυτό έπρεπε να το βάλουμε και προχτές, στο άρθρο για τον ισαποστασάκια.

  131. cronopiusa said

    Gonzo entrevista en El Intermedio a Ahed Tamimi.

    ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ
    Στην αρένα της οδού Γλάδστωνος

  132. Τρίβλαξ said

    Δημήτρη Μ., το Νάουσα από Άουσα στα Θερμιά ισχύει; Έτσι μου έχουν πει…
    Τι ξέρουμε και για την Μακεδονική Ναουσα;

  133. Classicist said

    Καλησπέρα κι από μένα,

    1) Είναι πραγματικά απίστευτο ότι σε ένα άρθρο για τους νοικοκυραίους και τους νοικοκύρηδες, επί 9 ολόκληρες ώρες δεν έχουν απαντηθεί τα δύο βασικά ερωτήματα του προβλήματος: Α) Πότε πρωτοχρησιμοποιήθηκαν οι λέξεις «οικοκύριος» και «νοικοκύρης»; Β) Από πότε ο πληθυντικός «νοικοκυραίοι» έχει λάβει αρνητική σημασία;

    Γράφει ο κ. Σαραντάκος: «Ο νοικοκύρης είναι λέξη που εμφανίστηκε στα μεσαιωνικά χρόνια. Ανάγεται στο οικοκύριος > οικοκύρης.»

    Αλλά ποιά είναι τα «μεσαιωνικά χρόνια», κύριε Σαραντάκο; Είναι δυνατόν εσείς ο ακριβολόγος να μάς παραπέμπετε σε μιά περίοδο 600 ετών κι όποιον πάρει ο Χάρος; Θα μού απαντήσετε – ίσως – ότι αγνοούν την απάντηση τόσον ο Δημητράκος, όσον και ο πολύς Μπαμπινιώτης με τον χριστιανούλη Χαραλαμπάκη, άρα πώς να την ξέρετε εσείς;

    ΣΑΣ ΑΠΑΝΤΩ: Θα μπορούσατε να το ριψοκινδυνεύσετε, κύριε Σαραντάκο μου, όπως θα κάνω εγώ ευθύς αμέσως… Ως επαγγελματίας κλασικίστρια, λοιπόν, δηλώνω δημοσίως ότι ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον τύπο «νοικοκύρης» είναι ο Θεοφύλακτος Βουλγαρίας (1055 – 1107) στο περίφημο σύγγραμμά του «Ερμηνεία εις τα 4 Ευαγγέλια», όπου επανειλημμένως χρησιμοποιεί την λαϊκή λέξη «νοικοκύρης». ΑΝ τολμήσουν να με αμφισβητήσουν οι γνωστοί επαγγελματίες αντιρρησίες Πέπες, Ιατρού, Λεώνικος, κύρ Γιάννης Κουβάτσος κλπ., τους προειδοποιώ ότι έχω κι άλλους άσσους στο μανίκι μου…

    Όσο για την πρώτη χρήση του «οικοκύριου – οικοκύρη» δηλώ αδυναμία απαντήσεως. Απλώς επισημαίνω τον περίφημο μύθο του Αισώπου «Οικοκύριος και Κλέπτης», που όμως είναι μετάφρασις του Αισωπείου πρωτοτύπου και πάντως εγράφη πολύ μετά το 1100 μ.Χ.

    2) Και πάμε στο 2ο ερώτημα που συνιστά την μεγάλη αποκάλυψη της ημέρας και αφορά στο πότε πήρε κακή σημασία ο πληθυντικός «νοικοκυραίοι». Γράφει ο κ. Σαραντάκος: «Πότε πήρε απερίφραστα αρνητική χροιά ο πληθυντικός «νοικοκυραίοι»; Δεν έχω την απάντηση, ίσως με βοηθήσετε -θα έλεγα, πάντως, μετά το 1980, ίσως και στον αιώνα μας»…

    Είναι πράγματι εκπληκτικό ότι κανείς από τους αναγνώστες του Ιστολογίου δεν έχει διαβάσει την «Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως» του Σπυρίδωνος Τρικούπη. Εκεί, (Τόμος 1ος, σελ. 171) ο πατήρ του Χαριλάου επανειλημμένως εξηγεί ότι ο τύπος «νοικοκυραίοι» φιάχτηκε για να περιγράψει το αρχοντολόϊ της Ύδρας, δηλαδή τους εφοπλιστές που δεν ταξίδευαν. Αναρτώ το επίμαχο απόσπασμα:

    Επανειλημμένως στους νοικοκυραίους της Ύδρας αναφέρεται στα απομνημονεύματά του και ο Θοδωράκης Κολοκοτρώνης, με σαφώς υποτιμητικό ύφος, επειδή οι νοικοκυραίοι της Ύδρας (που υπήρξαν το πρότυπο των κοτζαμπάσηδων για όλη την Ελλάδα) ηρνούντο να επαναστατήσουν.

    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Από τους νοικοκυραίους της Ύδρας ξεκίνησε κ. Σαραντάκο η κακή σημασία της λέξεως «νοικοκυραίοι» και όχι από το 1980 όπως νομίζετε. Σπεύστε να διορθώσετε το άρθρο σας, διότι εκτίθεται ανεπανορθώτως το Ιστολόγιο

  134. cronopiusa said

  135. spiridione said

    Για την πολιτική σημασία των νοικοκυραίων μια αναφορά από ένα βιβλίο του Γ. Μαυρογορδάτου του 1988:
    «… Ο παλιότερος και εξίσου ιθαγενής ευφημισμός «νοικοκυραίοι», με τον ανεξίτηλα συντηρητικό χρωματισμό του, ξεχάστηκε σχεδόν ολότελα. Χαρακτηριστικά, μόνο ο Σ. Μαρκεζίνης και ο Ε. Αβέρωφ τον χρησιμοποίησαν μετά το 1974…».
    https://www.google.gr/search?q=%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CE%B9+%CE%91%CE%B2%CE%AD%CF%81%CF%89%CF%86+%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%BA%CE%B5%CE%B6%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CF%82&rlz=1C1CHBF_elGR740GR740&source=lnms&tbm=bks&sa=X&ved=0ahUKEwjKr_WA19jdAhVmp4sKHdNWDOc4PBD8BQgPKAA&biw=1536&bih=723

    Σημειωτέον ότι τον χαρακτηρισμό «νοικοκυραίοι» που αναφέρθηκε παραπάνω σχετικά με την ιδιωτικοποίηση των αστικών συγκοινωνιών το 1932, τον χρησιμοποίησε ο υπουργός Σ. Κούβελας.

    Ένα παράδειγμα ειρωνικής χρήσης της λ. ‘νοικοκυραίοι’ από την. εφ. Μακεδονία του 1933.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=124&pageid=18332&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiASVASXASRASSASXASSASdASZASJASHASXASRAAi&CropPDF=0

    Και ένα σατιρικό ποίημα του Πωλ Νορ του 1936 στον Ριζοσπάστη με τον τίτλο ‘Νοικοκυραίοι’ που ξεκινά ως εξής:
    «Και στις ψευτιές τους είνε … ωραίοι!
    Με την αδιάντροπή τους πέννα
    μας γράφουν: το Εικοσιένα
    το κάναν οι νοικοκυραίοι»!

    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=65&pageid=19638&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiASVASXASRASSASXASSASdASZASJASHASXASRAAi&CropPDF=0

  136. Pedis said

    # 131 – Α, έτσι … δεν αμφέβαλλα ότι ο τύπος είχε παρελθόν. Ο τρόπος με τον οποίο κλωτσούσε συνέχεια στο κεφάλι ανυπεράσπιστο άνθρωπο δεν άφηνε πολλές πιθανότητες να μην έχει εξασκηθεί στο «σπορ».

  137. Alexis said

    Ήμουνα ο νοικοκύρης ήμουνα ο σεβνταλής
    κι έχω γίνει μουσαφίρης κι έχω γίνει κουρελής…

  138. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τον «έδωσε» κανονικά η Ακρίτα. 😊 Μετά βέβαια δημοσιεύθηκε από πολλούς το όνομά του.
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://neaselida.gr/ellada/zak-kostopoylos-i-anartisi-tis-akrita-poy-katonomazei-ton-55chrono-katigoroymeno-photo/&ved=2ahUKEwiNpfbmjtndAhWzh6YKHc2iCKoQFjAEegQIBhAB&usg=AOvVaw22p9N5VSiWi9eGsLDlrBux

  139. Alexis said

    #133: ΑΝ τολμήσουν να με αμφισβητήσουν οι γνωστοί επαγγελματίες αντιρρησίες Πέπες, Ιατρού, Λεώνικος, κύρ Γιάννης Κουβάτσος κλπ., τους προειδοποιώ ότι έχω κι άλλους άσσους στο μανίκι μου…

    Μη φοβάσαι και δεν θα τολμήσουν. Σε έχουν συνδέσει με Κάιρο…

  140. sarant said

    135 Μπράβο Σπύρο, μόνο που έχεις ένα 1932 με τον Κούβελα, αλλά φαίνεται πως είναι 1992

    133 Χμ… Στον Θεοφύλακτο βλέπω οικοκύρη και όχι νοικοκύρη. Για τον νοικοκύρη το TLG δίνει τη Φυλλάδα του Μεγαλέξαντρου (τρέχα χρονολόγησε) και αλλιώς τον Σπανό. Για τον οικοκύρη υπάρχει οικοκυρός στον Φιλόγελο και οικοκύριος στο Επαρχικό (10 αι.)

  141. spiridione said

    140. Ε ναι, 1992!

  142. Pedis said

    «λόγω της αναστάτωσης του εσωτερικού του καταστήματος, της αφαίρεσης του πολύτιμου εμπορεύματος μου και επειδή δεν είχε φτάσει ακόμα η αστυνομία και μπροστά στον επικείμενο κίνδυνο να βγει ο άνδρας έξω σε κατάσταση αμόκ, ενήργησα για την προάσπιση της ζωής μου και της προσβαλλόμενης περιουσίας μου, παρασυρόμενος στην ατυχή αντίδρασή μου»

    ο γέρος άλλαξε θέση και υπερασπιστική γραμμή. Κάτι, αποδέχεται, ότι έκανε περιμένοντας να φτάσει η αστυνομία. Διότι μετά το συμβάν, κι αφού έχει ρίξει τα βολέ του στο κεφάλι του άτυχου και τον έχει πατήσει, ήρεμα κι ωραία, έλεγε ότι δεν έγινε τίποτα, νά, έπεσε κάτω και κόπηκε από τα γυαλιά, ήρθαν και τον πήραν.

    Θα τη σκαπουλάρουν. Φαίνονται να είναι καλά κουμάσια.

  143. ΣΠ said

    142
    Είπε ότι παρασύρθηκε από το πλήθος.
    https://www.news247.gr/koinonia/thanatos-zak-kostopoyloy-oti-parasyrthike-apo-toys-gyro-toy-leei-tora-o-kosmimatopolis.6651683.html

  144. 142 Ε αφού τη σκαπουλάρανε εκείνοι εκεί, τι, ο μαγαζάτωρ θα την πληρώσει?
    https://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=21/4/1996&pageNo=16

  145. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο έτερος Καππαδόκης, ο υπερπατριώτης ντε, έγραψε στο τουίτερ ότι ο Κωστόπουλος …αυτοκτόνησε με το γυαλί που κράταγε στο χέρι του. Αντρίκια δήλωση, παντελονάτη και κομπολογάτη.

  146. cronopiusa said

  147. loukretia50 said

    Πάντως ο νοικοκύρης με την καλή έννοια επέζησε μια χαρά στα κάλαντα! – μέχρι πρόσφατα, τουλάχιστον όσο είχαν κάποια αξία τα κάλαντα σαν παράδοση.

    Αν η λέξη ήταν ευρύτατα γνωστή με αρνητική/ειρωνική απόχρωση, δε θα τολμούσαν στοχεύοντας στο φιλοδώρημα να τον αποκαλούν έτσι, θα γίνονταν σκέτο κύρης, αφεντικό, μεγάλος κλπ

    Σ᾿ αὐτὴν τὴν πόρτα πού ῾ρθαμε, πέτρα νὰ μὴ ραγίσει,
    κι ὁ νοικοκύρης τοῦ σπιτιοῦ,χρόνια πολλὰ νὰ ζήσει!
    ή
    Σ’ αυτά τα σπίτια πούρθαμε πέτρα, πέτρα να μη ραΐσει
    κι ο νοικοκύρης κ’ η κερά χίλια, χίλια χρονιά να ζήσει. Μικρας Ασίας (ά-τσα και η κερά!)

    ΕΦΗ –ΕΦΗ? Στην Κρήτη δεν το λένε?

    Έβγαλ᾿ τον κισέ και δος παράδας
    έξου στέκουν τα παλληκάρια.
    Και θυμίζουν στον νοικοκύρην,
    νοικοκύρην και βασιλέαν – Πόντου

    αν ήλιος λάμπει, σα νιό φεγγάρι,
    σα νιό φεγγάρι, το παλληκάρι.
    Φέγγει σε τούτον το νοικοκύρη, με τα καλά του,
    με τα παιδιά του, με την καλή τη νοικοκυρά του.
    Θράκης – Χαρούλα?

    Όσα άστρα έχει ο ουρανός και φύλλα από τα δέντρα,
    τόσα καλά να δώσ’ Θεός σ’ αυτό το νοικοκύρη. Μακεδονίας – ε, κ. Μπαρτζούδη? είναι αρκούντως μακεδονικό?

  148. Alexis said

    #145: Έπεσε πάνω σ’ ένα περιφερόμενο γυαλί…

  149. f kar said

    145 Είναι που είναι στο mode της αλεπούς

    https://www.prologos.gr/2226-2/

    Και για όποιον δεν αντέχει να το διαβάσει όλο:

    …»«Πρέπει να καταλάβουμε πότε πρέπει να είμαστε λιοντάρια, πότε πρέπει να είμαστε αλεπούδες και πότε πρέπει να είμαστε και τα δύο μαζί», λέει ο Μάστορας.»…

  150. nikiplos said

    148@, μου θυμίσατε τον αείμνηστο Κουτελιδάκη, έναν παρατρεχάμενο του Μητσοτάκη πατέρα, που στα 1990 εκεί κάπου είχε σφάξ τη γυναίκα του. Τον αθώωσε η ανεξάντλητη δικαιοσύνη μας με την αιτιολογία ότι ο Κουτελιδάκης δεν είχε σκοπό να την σφαξ, αλλά αυτή η ίδια «προσέκρουσε σε μαχαίρι»…

  151. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  152. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πόσο προβλέψιμοι όμως… Υπερπατριώτες προδοτοφάγοι του πληκτρολογίου, τραμπούκοι και βάναυσοι με τον πεσμένο, κότες λειράτες, σκέτα σούργελα στην απολογία. Πόσο προβλέψιμοι…

  153. f kar said

    147 τα πρώτα Ικαριώτικα ή, αλλού, Χίου;; .. Αν. Αιγαίο γενικώς ;

  154. cronopiusa said

    ΜΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ : Τραγωδία και κτηνωδία μιας πόλης

  155. Jane said

    Επίκαιρο και διαφωτιστικό το άρθρο σας, κ. Σαραντάκο.
    Αναρωτιόμουν, πότε πρωτοχρησιμοποιήθηκε ο όρος «νοικοκυραίοι» με αρνητική χροιά. Συμφωνώ πως μάλλον τα τελευταία χρόνια (στον αιώνα μας) απέκτησε αυτή την ιδιαίτερη σημασία.

    Νομίζω, παλιότερα οι όροι νοικοκύρηδες-νοικοκυραίοι δεν διέφεραν. Θυμάμαι μάλιστα το παλιό αίτημα-σύνθημα αριστερών κομμάτων: «Να είμαστε νοικοκυραίοι στον τόπο μας». Από κάποια στιγμή και έπειτα, ίσως μετά το 2008 πιο έντονα , άρχισα να βλέπω τον όρο με εισαγωγικά ή με έναν ειρωνικό και χλευαστικό τόνο.

    Ο Βασίλης Ραφαηλίδης τον χρησιμοποιούσε για να καυτηριάσει εκείνους που δεν ήθελαν να αλλάξει το κοινωνικό status τους : Έτσι που λέτε, η Ελλάδα είναι μια χώρα με κάργα καλούς νοικοκυραίους, που «έχουν γυναίκα και παιδιά», πράγμα που τους εμποδίζει να γίνουν πρωτοπόροι και να βγουν από την πεπατημένη. Η Κρυφή γοητεία της Μπουρζουαζίας, 2010

    Αλλά και σε άρθρα του Ριζοσπάστη , όταν γινόταν κριτική στο πασοκ ή στον σύριζα:
    …είναι αυταπάτη αν όχι συνειδητή εξαπάτηση του λαού να ισχυρίζεσαι ότι φαινόμενα σύμφυτα , όπως η διαπλοκή, η διαφθορά, τα σκάνδαλα, μπορούν να τελειώσουν και να συμβιώνουν εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι σαν καλοί και μονοιασμένοι «νοικοκυραίοι». Ριζοσπάστης , 17/6/2011

    Προσωπικά έχω διαπιστώσει, πως αρνητικά χρησιμοποιούν τον όρο κυρίως αριστεροί. Είτε για να κριτικάρουν τους βολεμένους του συστήματος είτε τους αδιάφορους για τα αδύναμα μέλη της κοινωνίας. Για κείνους δηλαδή που δεν υπάρχει καν κοινωνία παρά μονάχα η οικογένειά τους και το βιος τους.
    …………………………………………………………..
    Υγ . Τώρα διάβασα πως ο δεύτερος που κλοτσούσε στο κεφάλι τον Ζακ Κωστόπουλο , είχε αναρτήσει στο φέισμπουκ φωτογραφία του Μπουτάρη πεσμένου , όταν τον έδειραν τα φασισταριά της Θεσσαλονίκης , με λεζάντα ( πάντα κεφαλαία) που πανηγύριζε και παρακινούσε σε παρόμοια χρήση βίας.

    Είχα γράψει προχτές εδώ πως , αν αποδειχτεί πως αυτοί οι άνθρωποι είναι χρυσαυγίτες , θα πέφτουμε πάλι απ’ τα σύννεφα. Τελικά και να θέλουν να κρυφτούν, η χαρά δεν τους αφήνει. Όπου βία και απανθρωπιά οι ναζήδες πρώτοι.

  156. sarant said

    155 Συμφωνούμε. Τον Ραφαηλίδη τον είδα κι εγώ, Βέβαια το 2010 είναι η χρονολογία έκδοσης ή επανέκδοσης του βιβλίου διότι ο Β.Ρ. έχει αφήσει τον μάταιο τούτο κόσμο από το 2000, νέος πολύ.

  157. Jane said

    Ωχ, έχετε δίκιο!
    Άρα ήταν προχώ ο Ραφαηλίδης 🙂

  158. Pedis said

    αυτόπτης: «έπεσε πάνω στη τζαμαρία, κόπηκε …»

    ο γέρος: «έχει έρθει κάποιος με μαχαίρι και απειλεί και τέτοια …»

    και τσουπ εμβόλιμο πλάνο με μαχαίρι

    πάντως, το σενάριο το είχαν φτιάξει τζιτζί από το πρώτο λεπτό μετά το έγκλημα

    ράβε ο ένας, τσόντα ο άλλος, τη φτιάξανε την κουρελού από ψέματα, και σιγά μην κοιτάξει να βρει κανείς τα δίκια του «πρεζονιού» …

    και τότε, άλας, ξεφύτρωσε το βιιίντεοοο …

  159. BLOG_OTI_NANAI said

    154: Cronopiusa προφανώς δεν έκανες τον κόπο να διαβάσεις το συγκεκριμένο άρθρο του Μάνου Στεφανίδη και ευτυχώς έχει σχέση με την χαμένη κοινή λογική, άρα είναι εντελώς άσχετο με τα άλλα που ανάρτησες και μάλιστα όλα μαζί στο ίδιο σχόλιο… Τουλάχιστον διάβαζε πρώτα τα πριν τα αναρτήσεις…
    Άλλα αντί άλλων με λίγα λόγια…

  160. loukretia50 said

    Καθένας μπορεί να καταλάβει όσα του επιτρέπει η ευαισθησία και τα αντανακλαστικά του.

  161. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ευτυχώς όμως που αναρτήθηκε το άρθρο του Στεφανίδη, γιατί μου είχε διαφύγει. Και είναι ό,τι πιο κοντά στην αλήθεια έχω διαβάσει για το θέμα. Το αποθηκεύω και προσυπογράφω.

  162. Κουτρούφι said

    «Τον φάγαν οι Νταραίοι, τα σκυλιά οι Μοναντεραίοι»
    Κάποιο δημοτικό που το μουρμούραγε ένα φιλαράκι με καταγωγή από το Δάρα Αρκαδίας.

  163. Αναστό said

    Πολύ ωραίο αλλά και χρήσιμο άρθρο σαν παραπομπή. Είχα πολύ πρόσφατα μια σχετική συζήτηση στο φατσοβιβλίο και θα είχα γλιτώσει αρκετό χρόνο αν υπήρχε ήδη τότε, μια και νομίζω κάλυψε σχεδόν όλα όσα ειπώθηκαν.

    Όμως εγώ κόλλησα κάπου αλλού. Γιατί θεωρείται προσβλητικό το «ζαίοι»; Οι δαπίτες, οι πασόκοι κ.λπ. δηλαδή είναι χειρότεροι; Εκτός αν, στη λογική που κινούνται τα κρατικά ΜΜΕ αλλά κι αυτά των ολιγαρχών που τα έχουν καλά με τον Τσίπρα, απαγορεύεται πια και η κριτική στην κυβέρνησή μας κι η εξίσωση αυτής και των οπαδών της με τους προηγούμενους που επίσης μας έσωσαν, οπότε να πάω πάσο. Αλλιώς μάλλον είσαι άδικος Νίκο.

  164. sarant said

    158 Οπότε, χρειάζονται και τα βίντεο

    163 Με συγχωρείς, το άρθρο σου έμεινε 10 ώρες στην παγίδα. Το Ζαίοι δεν το θεωρώ αντίστοιχο με το ΔΑΠίτες αλλά με το Νεόδουλοι. Υβριστικό, όχι ουδέτερο.

  165. sarant said

    Από μιαν ανάλογη συζήτηση στη Λεξιλογία, ένα ποίημα του Πωλ Νορ, σατιρικό, στον Ριζοσπάστη το 1936, με τίτλο Νοικοκυραίοι.

  166. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @132. Καλησπέρα, Χρῆστο.

    Πῶς πᾶτε μὲ τὸν ἀέρα;

    Γιὰ τὴν Ἄουσα-Νάουσα τῶν Θερμιῶν δὲν ἔχω πολλὰ νὰ σοῦ πῶ. Δυστυχῶς, δὲν περιλαμβάνεται στὰ τοπωνύμια ποὺ ἀναφέρει ὁ Βάλληνδας στὰ «Κυθνιακά». Ἕτσι δὲν ξέρουμε ποιὸ ἀπὸ τὰ δύο ὀνόματα εἶναι πιὸ παλιό.
    Λογικὰ τὸ «Ἄουσα» πρέπει νὰ προέρχεται ἀπὸ «τὴν Νάουσα» καὶ νὰ χάθηκε τὸ ἀρχικὸ «Ν» ὅπως στὴν «Νάξο» ποὺ ἔγινε «Ἀξά».

    Γιὰ τὴν ἐτυμολογία τώρα.
    Ἡ Βικιπαίδεια λέει γιὰ τὴν Νάουσα τῆς Μακεδονίας:

    » Ετυμολογία
    Η Νάουσα ήταν παλιότερα γνωστή και ως Νιάουστα. Πιθανότερο ενδεχόμενο θεωρείται η ύδρησή της ως «Νέα Αυγούστα» από τους Ρωμαίους, με το «Νιαούστα» και τελικώς το «Νάουσα» να αποτελούν παραφθορά του[10]. Άλλη λαϊκή ετυμολογία θεωρεί το όνομα «Νάουσα» ως ουσιαστικοποίηση του ρήματος «ναώ», δηλαδή ρέω ή επιπλέω (εξού και ναυτικός).
    »

    Βέβαια στὴ συγκεκριμένη παράγραφο ὑπάρχουν κάποια ‘ὀρθογραφικὰ λάθη ποὺ δημιουργοῦν ἐρωτηματικὰ γιὰ τὴν ἀξιοπιστία της, ὅπως «ύδρηση » ἀντὶ γιὰ «ίδρυση» καὶ «ναώ» ἀντὶ γιὰ «νάω».

    Γιὰ τὴν Νάουσα τῆς Πάρου ἔχω ἀκούσει ὅτι προέρχεται ἀπὸ τὸ νάωναίω ποὺ σημαίνει ρέω, ξεχειλίζω , ἐπειδὴ στὴν περιοχὴ ὑπάρχουν πολλὰ τρεχούμενα νερά.
    Πολλὰ νερὰ ἐχει καὶ ἡ Νάουσα-Ἄουσα τῶν Θερμιῶν.
    Συνεπῶς αὐτὴ εἶναι μιὰ πιθανή ἐκδοχή.

    Ἄς μᾶς ποῦν τὴ γνώμη τους γιὰ τὰ παραπάνω καὶ οἱ εἰδικοὶ τοῦ ἱστολογίου.

  167. Γς said

    150:

    >Τον αθώωσε η ανεξάντλητη δικαιοσύνη μας με την αιτιολογία ότι ο Κουτελιδάκης δεν είχε σκοπό να την σφαξ, αλλά αυτή η ίδια «προσέκρουσε σε μαχαίρι»

    Αχ, δεν κάνω καθόλου πλάκα! Εφαγα κάποτε ύπουλα και ξαφνικά δυο βαθιές μαχαιριές στο γλουτό από μια τρελή. Με πήρε το 166 και νοσηλεύτηκα. Δεν το κατάγγειλα αλλά από αναφορά του 100 ή του 166 ΕΚΑΒ ο εισαγγελέας την μήνυσε αυτεπαγγέλτως.

    Εχω εφημερίδες που κάλυψαν την δίκη [και τη δικογραφία] όπου ισχυρίστηκε ότι καθάριζε πατάτες [με το ειδικό αμερικάνικο μαχαίρι για μπριζόλες από βόδια και βουβάλια] όταν εγώ κατά λάθος έπεσα πάνω του!

    Βοήθησα να πέσει στα μαλακά. Δεν το κατόρθωσα στην πρώτη δίκη. Στην έφεση όμως τα κατάφερα. Λάθος μου!

  168. loukretia50 said

    133. Σίγουρα μπορείτε να μας δώσετε στοιχεία και από πότε απαξιώνεται η παραδοσιακή νοικοκυρά.
    Κάποτε ήταν το υπ΄αριθμ. 1 προσόν της πολύφερνης νύφης.
    Τώρα λένε : « δηλαδή θα γίνεις μια νοικοκυρά?»

    Ήταν η Μαίρη Παναγιωταρά που το ειρωνεύτηκε πρώτη ή προηγήθηκαν άλλες?

    ΥΓ όχι, δεν καίγομαι προσωπικά, δεν άξιζα ποτέ το χαρακτηρισμό με την καλή έννοια, αλλά επειδή ενδιαφερόμαστε για την ενημέρωση όλων, έτσι δεν είναι?

  169. Η χρήση του όρου, με χροιά αρνητική, είναι πολύ κοινή στον ελληνικό αντιεξουσιαστικό χώρο. Χωρίς να μπορώ να το τεκμηριώσω αλλιώς, μόνο βάση της εμπειρίας, θα υποστήριζα το εξής (Προσδεθείτε! Μπαίνω βαρύγδουπα): Η παραδοσιακή αναρχία, ως δυιστικό σχήμα, έθετε απέναντι στην ευρεία μάζα των καταπιεζόμενων την μικρή κάστα των εξουσιαστών, η οποία τα παλιότερα χρόνια μπορεί να ενσαρκωνόταν στις μορφές του παπά, του φεουδάρχη ή του δημάρχου, ενώ στα νεότερα σε αυτές των κρατικών λειτουργών, των αστυνομικών ή σπανιότερα των καπιταλιστών. Γι’αυτό στα ’80, στις ελληνικές αφίσες του αντιεξουσιαστικού χώρου ή στα χείλη της άγριας νεολαίας, ήταν πολύ συνήθεις οι λέξεις «μπάτσοι», «κράτος» και ίσως «αφεντικά».
    Αυτό άρχισε να αλλάζει στην Ελλάδα, κάπου στις αρχές των 90’s. Κάτω από την επιρροή των ευρωπαίων κινημάτων (Γαλλικός Μάης ’68 και της Ιταλικής Αυτονομίας) και με μια χρονική καθυστέρηση 2 τουλάχιστον δεκαετιών, τα δυιστικά σχήματα άρχισαν να χάνουν έδαφος έναντι θεωρειών που έβλεπαν τις καπιταλιστικές κοινωνίες περισσότερο ως ένα πλέγμα σχέσεων, όπου ο καθένας έπαιρνε τη θέση του βάσει των μεγάλων ή και των μικρών του συμφερόντων. Αυτές οι τάσεις, λοιπόν, πέρα από τη διαρκή κόντρα με την κεντρική εξουσίας, έθεσαν εντός πλαισίου ζητήματα καθημερινής ζωής, τέχνης, φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού (βάζοντας τα θεμέλια για τις πρώτες πολιτικές καταλήψεις, τη diy μουσική σκηνή, τα φανζίν κτλ). Παράλληλα η ελληνική ιδιαιτερότητα της διευρυμένης μικροϊδιοκτησίας (συνδεδεμένη άμεσα με την κουλτούρα της πυρηνικής οικογένειας), έφερε πολύ κεντρικά στο προσκήνιο και τις αντίστοιχες φιγούρες· κάτι που δεν εμφανίζεται με την ίδια ένταση σε αντίστοιχα ευρωπαϊκά κείμενα. Αυτή η μετατόπιση του σημείου κριτικής είχε και τον αντίκτυπό της στις λέξεις που κυριάρχησαν στον προφορικό και γραπτό λόγο. Έτσι συναντάμε όλο και συχνότερα σε αφίσες και μπροσούρες την ατάκα «μικρά και μεγάλα αφεντικά» ή το «νοικοκυραίοι».
    Αυτές οι νέες τάσεις είχαν σχηματοποιηθεί ως το 2000. Μέχρι εκείνο το σημείο (αλλά και μετά από αυτό) υπήρχε μια διαρκής διένεξη (η οποία μάλιστα συμπυκνωνόταν γύρω από τη χρήση του όρου νοικοκυραίος!), για το ποια θα έπρεπε να είναι η στάση του κινήματος απέναντι στους μικροϊδιοκτήτες, για το αν η υιοθέτηση μιας διαχωριστικής γραμμής απέναντί τους σε καθιστά αντικοινωνικό κτλ. Για να τονίσω την κεντρική σημασία της λέξης αυτής, θα πω ότι η χρήση της σε κάποιο κείμενο ήταν ενδεικτική για τον αν κάποια ομάδα φλέρταρε με τις νεότερες τάσεις, έναντι των παραδοσιακών.
    Δεν ξέρω τι λέει η επιστήμη, με τη δική μου ματιά, όμως, είναι εμφανές ότι στην κοινωνικοποίηση της χρήση του όρου συντέλεσε η ώσμωση αυτού του χώρου με την ευρύτερη αριστερά και τις underground φιγούρες, ώστε να φτάνουμε σήμερα να τον συναντούμε από την Εφημερίδα των συντακτών, μέχρι τις νεολεΐστικες χιπχοπ ρίμες.
    Ας μου συγχωρεθεί, αυτή η απλουστευτική και άκομψη ιστορική αναδρομή, αλλά είναι έτσι κι αλλιώς δύσκολο σε λίγες γραμμές.

  170. Pedis said

    # 164 – 158 Οπότε, χρειάζονται και τα βίντεο

    ασφαλώς ειναι χρήσιμα τα βίντεο, όπως και ο κινηματογράφος, το ίντερνετ, ή αν θες και η γραφή ακόμη,

    όλα είναι μέσα, μην το ξεχνούμε …

    και βέβαια το 99% που προσφέρεται από δαύτα είναι σκουπίδια, ψέμα και παραπληροφόρηση,

    αλλά έτσι είναι η ζωή …

    ( σαφώς και χρησιμεύουν, να μην παρεξηγηθώ, σαν το κομμάτι μάρμαρο του Μικελάντζελο, ας πούμε, για όποιον γνωρίζει να δημιουργεί προς όποιον έχει μάθει να κρίνει)

  171. sarant said

    169 Ευχαριστούμε!

  172. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @161. Ἐξαιρετικὸ τὸ ἄρθρο τοῦ Στεφανίδη ποὺ ἀνάρτησε ἡ Κρόνη στὸ 154.

    Γιάννη, σ᾿ εὐχαριστῶ ποὺ τὸ ἐπεσήμανες.

    Κρόνη, σ᾿ εὐχαριστῶ γιὰ τὴν ἀνάρτηση.

    Δυστυχῶς εἶναι πολλὲς οἱ ἀναρτήσεις στὰ σχόλια καὶ δὲν γίνεται νὰ διαβαστοῦν ὅλες.

    Πιστεύω πὼς ἡ συγκεκριμένη πρέπει νὰ διαβαστεῖ.
    Γι᾿ αὐτὸ παραθέτω τὸ κείμενο:

    «Τραγωδία και κτηνωδία μιας πόλης

    Τρομάζω με την κτηνωδία του φ.μπ. Την ανώνυμη χυδαιότητα, την διαστρέβλωση, την συλλογική υποκρισία, την ακαταδάμαστη αναισθησία. Την ευκολία των αναθεμάτων και των γενικεύσεων. Το φτηνό μίσος όλων προς όλους και την νοσηρότητα του καθενός.
    Έχουμε λοιπόν και λέμ
    ε:Πέθανε με φριχτό θάνατο. Ας μην τον διασύρουμε άλλο. Ούτε άγιος, ούτε ήρωας. Όμως νεκρός πια. Μακριά και από τη ζωή και από τις ευκαιρίες ή τις αδυναμίες που η ζωή ή προσφέρει ή προκαλεί. Εφόσον πρόκειται πλέον για ένα ακόμη θλιβερό θύμα και της ζωής του της ίδιας αλλά και μίας πόλης που σταδιακά γίνεται ζούγκλα και έχει πλέον γκετοποιηθεί. Είναι άθλιο λοιπόν να αντιδικούμε πάνω από το πτώμα ενός νέου ανθρώπου που πρόλαβε να διαλύσει τον εαυτό του προτού οι υπόλοιποι τού διαλύσουν το κρανίο με τον τρόπο που πάντες οι υποκριτές αυτής της χώρας είδαμε.
    Και που εξακολουθούμε να θέλουμε να αντλήσουμε πολιτικά οφέλη από ένα ράκος όλοι οι ουσιαστικοί ένοχοι: Φιλισταίοι «ακτιβιστές», πολιτικοί επαναστάτες που σιχαίνονται τους «νοικοκυραίους» επειδή ίσως θα ήθελαν να τούς μοιάσουν έχοντας σπίτι, οικογένεια κλπ, ρυπαρά κομματόσκυλα που βρήκαν την ευκαιρία για προεκλογική κατήχηση, συλλογικότητες που κάνουν συνδικαλισμό με την επιθυμία και που θεωρούν την εκπόρνευση για τη δόση πράξη αντίστασης. Έχω φίλους ομοφυλόφιλους που δεν έχουν καμία σχέση με όλο αυτό το νοσηρό κλίμα. Απεναντίας.
    Και έπειτα όλοι εμείς οι άλλοι που ανεχόμαστε παθητικά αυτή την αυξανόμενη παρακμή στο όνομα του δικαιωματισμού, που επιτρέπουμε την διάχυτη και πολλαπλά θεσμοθετημένη βία στο όνομα της δημοκρατίας και την έλλειψη ασφάλειας, πρόληψης, επιβολής του νόμου στο όνομα της ελευθερίας.
    Δηλαδή σε όλα αυτά που οδηγούν στην αυτοδικία, τον νόμο της ζούγκλας και την μετατροπή των πολιτών σε αγέλη που είτε κλωτσάει έναν αιμόφυρτο πεσμένο κάτω, είτε ακόμα χειρότερα, παρακολουθεί παθητικά το θέαμα σαν να είναι Σαρβάιβορ.
    Κι έπειτα το κράτος και οι εκπρόσωποι του … που δεν εμφανίζονται ποτέ όταν υπάρχει ανάγκη βυθίζοντας στην απελπισία τους νοικοκυραίους – Ξεχάσαμε μάλλον γρήγορα το Μάτι. Και που όταν εμφανίζονται, τα κάνουν όλα λάθος. Επειδή στερούνται της πιο βασικής κοινωνικής μόρφωσης, εξίσου και ανεκπαίδευτοι και ευνουχισμένοι. Πραιτωριανοί δηλαδή ενός συστήματος που πλέον τούς χρησιμοποιεί αποκλειστικά για την ασφάλεια των υψηλών προσώπων. Της εγχώριας νομενκλατούρας, δεξιάς και αριστερής. Για τους υπόλοιπους είναι ανύπαρκτοι.
    Έχω μάθει, προσωπικά, να λειτουργώ με εικόνες: Από τη μια λοπόν βλέπω τις μεραρχίες των μπάτσων που ανέβηκαν στη Σαλονίκη για να προστατεύσουν έναν νεαρό, αριστερό πρωθυπουργό ο οποίος πήγε νύχτα, κρυφά, με το προεδρικό αεροσκάφος κι όχι εκείνο της γραμμής και που κατέλυσε στο Μακεδονία Παλλάς με την συνοδεία 11 ( έντεκα ) αυτοκινήτων ασφαλείας!
    Κι από την άλλη παρατηρώ το αφύλακτο, έκθετο κέντρο. Από το τουριστικό Γκάζι ως την ερημωμένη Ομόνοια μέσω Μενάνδρου και πλατείας Θεάτρου. Εδώ σάς θέλω ευαίσθητοι. Τί, εν προκειμένω, κάνετε οι πονόψυχοι; Εκατοντάδες είναι όλοι αυτοί που σέρνονται και τρυπιούνται μέρα και νύχτα στα πεζοδρόμια και τις γωνίες της πόλης, από το Πεδίο του Άρεως ως την πλατεία Εξαρχείων, με τους εμπόρους και τα βαποράκια να επιτελούν το έργο τους ανενόχλητοι υπό τα βαριεστημένα ή και ένοχα όμματα του Δήμου, της Αστυνομίας, των υγειονομικών υπηρεσιών, των ποικίλων Πανεπιστημίων και Πολυτεχνείου(!) … δηλαδή του κράτους ημών και της κρατικής μας παρακμής εν γένει. Και βέβαια εμπρός στα μάτια των παιδιών που προφανώς δεν έχουν δικαιώματα αλλά είναι έκθετα σε κάθε είδους ασχημία.
    Προσωπικά, πάλι, σέβομαι τους περισσότερο τους νοικοκυραίους παρά τους Ρουβίκωνες. Δηλαδή όλους αυτούς που προσπαθούν να επιβιώσουν ανάμεσα στη βρώμα, τη βία, τη πορνεία, την παρακμή την εγκατάλειψη, το ναρκεμπόριο γύρω από την πλατεία Βικτωρίας, την Κυψέλη, το Μεταξουργείο κλπ. Όλους όσοι κάθε Παρασκευή και Σάββατο από τις 11 μ.μ έως τις 2 π.μ υφίστανται τον θεσμικό πόλεμο των δακρυγόνων στη Στουρνάρη και Τοσίτσα. Εκεί, στο άβατο της Πατησίων όπου οι δύσμοιροι επιβάτες των λεωφορείων κατεβαίνουν για να συνεχίσουν με τα πόδια και τα τρόλεϊ αλλάζουν σιωπηρά διαδρομή. Κύριε Σκουρλέτη, εσείς βέβαια δεν έχετε τέτοια προβλήματα στην ασφαλή Εκάλη. Οι υπόλοιποι;
    Τί συμβαίνει λοιπόν τώρα; Όλος αυτός ο εγκαταλελειμμένος και ανυπεράσπιστος κόσμος έχει παραδοθεί από «προοδευτικά» χέρια στους τραμπούκους της Χρυσής Αυγής και στην προπαγάνδα όσων επιμένουν ότι ο κανόνας είναι η εξαίρεση κι ότι αν δεν ντύνεσαι drag queen, είσαι άγευστος της αληθινής ζωής. Αυτή η διευρυμένη ανομία και η αντίληψη «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» είναι που εκτρέφουν τον ρατσισμό, την ομοφοβία, την έμφυλη βία.
    Από την άλλη οι «δικαιωματιστές» και οι οπαδοί της νεφελώδους και χύμα πολυπολιτισμικότητας κατακεραυνώνουν τους αστούς και τα πάθη τους όταν δεν κάνουν και οι ίδιοι τα ανάλογα. Δηλαδή όταν οι μικροί δεν ανακουφίζονται στη Φυλής και οι μεγάλοι, οι πιο ψαγμένοι, στα σκοτεινά της πλατείας Αιγύπτου ή της Κουμουνδούρου … με νεαρούς Αφγανούς ή Κούρδους. Με την υποκρισία να περισσεύει. Από κάθε
    πλευρά.
    Όχι, το τελευταίο θύμα του γενικευμένου, κοινωνικού εκφασισμού δεν είναι ούτε ήρωας, ούτε άγιος. Γι’αυτό και δεν μπορεί να γίνει παράδειγμα. Αφού ούτε καν έζησε τη ποθητή διαφορετικότητα ή την έκσταση που ίσως ονειρευόταν. Αλλά ούτε και τον έρωτα, φοβάμαι, όπως τον δικαιούται κάθε ανθρώπινη ύπαρξη ασχέτως κοινωνικών απαγορεύσεων. Εκτός κι αν έρωτας είναι να ψαρεύεται κανείς στα μπαρ ή τους «ειδικούς» χώρους για μια νύχτα. Ο ανυπεράσπιστος νεκρός της Γλάδστωνος έζησε περισσότερο το κυνηγητό, την αρρώστια, την εξάρτηση και τελικά τη βία. Της οποίας βίας έγινε ο ίδιος και θύτης και θύμα…

    ΥΓ. Οι δικαιωματιστές, οι προοδευτικοί, οι συλλογικότητες, όλο το pollitically correct που πουλάει το gay parade ως πράξη ελευθερίας αγνοώντας το σκοτεινό, ιδεολογικό κιτς που υποκρύπτει, θα εκτονωθούν στους φυσικούς αυτουργούς του δράματος. Αγνοώντας τους αληθινούς πλην αόρατους. Τους ηθικά υπεύθυνους. Οι οποίοι είναι έτοιμοι για την επόμενη τραγωδία. Ίσως επειδή υπάρχει και εδώ η υπόγεια σχέση του βασανιστή με το θύμα του.»

  173. gpoint said

    # 166

    Δύσκολη βραδιά, ξεσάλωσε ο αήρ !!

  174. Γς said

    Παράλληλη των νοικοκυραίων με την καλή έννοια είναι και η «σιωπηλή πλειοψηφία»!

  175. Παναγιώτης Κ. said

    «Αδελφοί, με αδικείτε. Ελλάδα δεν πουλάω νοικοκυραίγοι μου.Τέτοιον αγαθόν πολυτίμητον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου».
    Στρατηγός Μακρυγιάννης

  176. Μαρία said

    Φτηνός και χυδαίος ο Στεφανίδης.

  177. Pedis said

    Πετυχημένο άρθρο. Τουρλού, τουρλού, έχει από όλα για να ικανοποιήσει διαφορετικές ορέξεις.

  178. Λεύκιππος said

    Κατι παληοί Βεροιωτάδες, την λένε ακόμη Νιαουστα, ότι κι αν αυτό σημαίνει. Γείτονες είναι όμως, κάτι θα ξέρουν.

  179. Pedis said

    # 176 – έλα;!

    (Ποιος είναι ο Στεφανίδης;)

  180. Παναγιώτης Κ. said

    Τη λέξη «νοικοκυριό» τη συναντάμε και στο σχολικό εγχειρίδιο της Πολιτικής Οικονομίας.
    Πρόκειται για οικονομικό όρο.

  181. Λεύκιππος said

    169 Εντυπωσιάστηκα καθώς είμαι άσχετος με τον χωρο. Απλά να τονίσω ότι «έμεινα» με την διαφοροποίηση (τέλος κειμένου) των αντιεξουσιαστών σε αυτούς με νεότερες τάσεις και στους ….παραδοσιακούς.

  182. Λεύκιππος said

    Ποιος είναι ο Στεφανίδης; Ελα μου ντε.! Από τις ιδέες του, γέρος μου φαίνεται.

  183. Σ said

    Βαριέμαι τώρα, και δεν είναι κι εύκολο, να εξηγήσω την απέχθεια που μου προκαλούν τα φληναφήματα του Στεφανίδη. Δεν κρατιέμαι όμως να μην εκφράσω την έκπληξή μου που τόσοι σχολιαστές τον αποτίμησαν θετικά. Πρόχειρα θα πω ότι ο Στεφανίδης είναι ένας σοφιστικέ γκρινιάρης, που μέμφεται όλους για να ξεχωρίζει ο ίδιος, ένας χυδαίος ισαποστάκιας, ένα είδος Γιανναρά ή Δημητριάδη ας πούμε, που πλέκει περίτεχνες φράσεις για να κρύψει τη ρηχότητα της σκέψης του. Και ποιοι είναι αυτοί οι αόρατοι και αληθινοί υπεύθυνοι, και που ξεφύτρωσε αυτή η υπόγεια σχέση του βασανιστή με το θύμα του; Συγγνώμη για την οργισμένη παρέμβαση και καληνύχτα.

  184. Γς said

    182:

    Αυτός;

    http://www.theatre.uoa.gr/didaktiko-dynamiko/melh-dep/manos-stefanidhs.html

  185. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    και καλονοικοκυραίοι
    καραγκιοζαίοι

  186. sarant said

    172 Δεν συμφωνώ που σχεδόν εξομοιώνει τους χρυσαβγίτες με τους drag. Το βρίσκω μάλιστα προσβλητικό.

    Ο Στεφανίδης πάντα αρεσκόταν στα φληναφήματα.

  187. Γς said

    134:

    Διαλιέχτε!

  188. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Δηθενάκιας! (όταν σου χρειάζεται η λέξη, έρχεται αβίαστα 🙂 )

  189. Μαρία said

    179
    http://histologion-gr.blogspot.com/2007/03/blog-post_7921.html

    σ.57
    http://pandemos.panteion.gr/index.php?lang=el&op=record&type=&page=0&pid=iid:15708&q=isMemberOfCollection-cid:486

  190. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    147 ναι και στην Κρήτη λέγεται.

    Και στον Ερωτόκριτο, πολλές φορές ο «νοικοκύρης» :

    Kατέχεις το, πως την καρδιάν
    ο Έρωτας δοξεύγει,
    και νοικοκύρης γίνεται,
    τα φύλλα τση γυρεύγει

  191. Pedis said

    # 186 – και βέβαια, κύριε, τρέφουν την ανομία οι ντραγκ κουήν, οι περιστασιακά χουφτώμενοι στα γκει μπαρ!

    να μην τον αδικούμε, απ’ όλα έχει βάλει στον μπαξέ της «κριτικής» …

    όπως και την ηθικοπλαστικώς συγκινητική χοντρομαλακία στην κατακλείδα, σαφέστατα υβριστική (και ανυπόστατη και άδικη) :

    «Ο ανυπεράσπιστος νεκρός της Γλάδστωνος έζησε περισσότερο το κυνηγητό, την αρρώστια, την εξάρτηση και τελικά τη βία. Της οποίας βίας έγινε ο ίδιος και θύτης και θύμα…»

  192. Pedis said

    # 189 α – ?

  193. Jane said

    #172

    Πιο άστοχο , ρατσιστικό και ομοφοβικό κείμενο δεν θα μπορούσε να γραφτεί.
    Κι έχει και άποψη για το , αν έζησε τον έρωτα ο Ζακ Κωστόπουλος και κατ’ επέκταση οι λοατ.
    Δεν ήξεραν να τον ρωτήσουν, πώς πρέπει να γεύονται «κανονικά» τον έρωτα.

    «Αφού ούτε καν έζησε τη ποθητή διαφορετικότητα ή την έκσταση που ίσως ονειρευόταν. Αλλά ούτε και τον έρωτα, φοβάμαι, όπως τον δικαιούται κάθε ανθρώπινη ύπαρξη ασχέτως κοινωνικών απαγορεύσεων. Εκτός κι αν έρωτας είναι να ψαρεύεται κανείς στα μπαρ ή τους «ειδικούς» χώρους για μια νύχτα»

    Πόσο χυδαίο άρθρο..

  194. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Δὲν θὰ γίνω αὐτόκλητος ὑπερασπιστής τοῦ Στεφανίδη. Οὔτε ποὺ τὸν ξέρω τὸν ἄνθρωπο. Ἔχω διαβάσει παλιότερα κάποια ἄρθρα του στὸ Ἀντὶ καὶ στὴν Ἐλευθεροτυπία, ἄν θυμᾶμαι καλά, κυρίως γιὰ εἰκαστικὰ θέματα.

    Στὸ συγκεκριμένο ἄρθρο βρῆκα πολλὰ στοιχεῖα πού, κατὰ τὴ γνώμη μου, εἶναι βάσιμα.

    Πέρα ἀπὸ τὴν βία ποὺ «καταναλώσαμε» ὡς θεατές ἀπὸ τὶς συνεχεῖς ἐπαναλήψεις τοῦ τραγικοῦ περιστατικοῦ στὰ ΜΜΑ, ὑπάρχει καὶ ἠ λεκτικὴ βία ποὺ πλημμύρισε τὸ διαδίκτυο καὶ τὰ Μέσα Κοινωνικῆς Ἐκτόνωσης.

    Τὸ δικαίωμα κάθε ἀνθρώπου νὰ ἐπιλέγει τὸν τρόπο ἔκφρασης τῆς σεξουαλικότητάς του εἶναι ἀπόλυτα σεβαστό, ἀλλὰ δὲν μπορεῖ νὰ θεωρεῖται ἡ ἐκπόρνευση «ἐπαναστατικὴ συμπεριφορά».

    Ὅσο γιὰ τοὺς αὐτόκλητους «ἐπαναστάτες τοῦ μπάχαλου» τὸ μόνο ποὺ καταφέρνουν εἶναι νὰ δίνουν ψήφους στοὺς ναζιστές καὶ ἐπιχειρήματα σ᾿ αὐτούς ποὺ ἐπιδιώκουν μεγαλύτερη ἀστυνόμευση.

    Ἂς μή μιλήσουμε γιὰ κάποιους κατ᾿ ἐπάγγελμα» ἀκτιβιστὲς ποὺ ἔκαναν καριέρες φτάνοντας σὲ ὑψηλὰ κυβερνητικὰ πόστα (Βαλλιανᾶτος) ἤ ἐκμεταλλεύονται τὴν δυστυχία τῶν προσφύγων (ΜΚΟ ποὺ ἐμπλέκονται σὲ παράνομη διακίνηση μεταναστῶν).

    Τέλος ἡ πολιτικὴ ἐκμετάλλευση ἀπὸ τὰ κόμματα νομίζω πὼς δὲν μπορεῖ νὰ ἀμφισβητηθεῖ.

    Σᾶς καληνυχτίζω δηλώνοντας πὼς ἐδῶ τελειώνει τὸ θέμα ἀπὸ τὴ μεριά μου.

  195. Pedis said

    # 194 – είδες; πήρες όσα ήθελες από το άρθρο.

    Έχει όμως δέκα φορές τόσα που είναι είτε άσχετα, είτε αντίθετα από αυτά που εσύ εκτίμησες. Και περιέχει και στερεοτυπικές αισχρότητες που, είμαι βέβαιος ότι, δεν πρόσεξες.

    Γι αυτό ειπα ότι το άρθρο είναι … πετυχημένο.

  196. Pedis said

    # 189 – Ααααα ! Τώρα μπήκα. (Στα πεταχτά που το κοίταξα δεν πρόσεξα μες τις ψείρες, τα γράμματα, σε μαύρο φόντο την πληροφορία).

    Αυτός τον έκαψε, δηλαδή.

  197. cortlinux said

    Μπα. Εχει ξεκινησει πολυ πιο πριν.

  198. konstantinos said

    Ο Γύρας στη συλλογή διηγημάτων «Το ημερολόγιο του χειρουργού Μιχάλη Γύρα» που περιλαμβάνει τραγελαφικές ιστορίες από νοσοκομεία, αναφέρει το εξής περιστατικό (περιγράφω από μνήμη, δεν αντιγράφω)
    Μπαίνει μέσα στο χειρουργείο, ο ασθενής έτοιμος με αναισθησία στο χειρουργικό τραπέζι και βλέπει τις νοσοκόμες να γελάνε και να κοιτάζονται με υπονοούμενα.
    «Γιατί γελάτε κορίτσια;»
    «Έ, δεν βλέπετε γιατρέ;» και συνέχισαν τα γέλια
    «Τι να δώ;»
    Τότε του δείξαν με το όργανο του νεαρού που ήταν ιδιαίτερα προικισμένος.
    «Δεν έχετε ξαναδεί;» τις ρώτησε.
    «Είναι νοικοκύρης!» του είπαν και σκάσαν στα γέλια.

    Και ανέφερε ότι λέγεται σε κάποια περιοχή, δεν θυμάμαι σε ποια.

  199. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μαζί σου, Δημήτρη Μαρτίνε. Το κέντρο της Αθήνας, στο οποίο ζω και εργάζομαι και κυκλοφορώ , είναι ένα μεγάλο μπουρδέλο, με όλες τις σημασίες της λέξης. Και δεν το έκανε ο Στεφανίδης έτσι, του οποίου εξακολουθώ να προσυπογράφω το άρθρο σε όλα του τα σημεία.

  200. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δυστυχώς, Δημήτρη μου, την αριστεροσύνη στην Ελλάδα την εκλαμβάνουμε ως μπαχαλοποίηση των πάντων. Άλλη μια έννοια που ξεφτιλίσαμε οι Νεοέλληνες.

  201. spiral architect 🇰🇵 said

    Δικαιωματισμός μέρος α’:
    (παραθέτω απόσπασμα, πρέπει να το διαβάσετε όλο)
    […] Στον identity politics κόσμο, αυτό το δικαίωμα δίνεται αυθαίρετα μόνο στους όμοιους. Οι λευκοί μιλάνε μόνο για τους λευκούς, οι μαύροι για τους μαύρους, οι ΧΧ για τους ΧΧ κλπ κλπ.  Κι επειδή οι ταυτότητες είναι πολλές, το intersectional του πράγματος λέει ότι αν είσαι μαύρη λεσβία μουσουλμάνα κομουνίστρια, δεν μπορεί κανείς να μιλάει για εσένα παρά αντίστοιχες μαύρες λεσβίες μουσουλμάνες κομουνίστριες. Κι αν εκτός από όλα αυτά είσαι και βήγκαν, τότε φυσικά η συντρόφισσα μαύρη λεσβία μουσουλμάνα κομουνίστρια που το τρώει το ζαμπονάκι της, δεν μπορεί να σε καταλάβει. Γι’ αυτό κι ο μισεά λέει ότι όλες αυτές οι κατηγορίες έχουν ως λογική κατάληξη το άτομο. Αυτό όμως είναι η φιλοσοφική κριτική, διότι στο δημόσιο λόγο το ρητορικό παιχνιδάκι δεν ενδιαφέρεται για λεπτές φιλοσοφικές συζητήσεις. […]

    Δικαιωματισμός μέρος β’ – η «είδηση»:
    Ρωσίδα ακτιβίστρια πετάει χλωρίνη στους άνδρες που κάθονται με ανοιχτά πόδια

    Προσωπικά, έχω βγει έξω στο δυνατό αέρα του (Ξενο)Φώντα και χορεύω σα και το συχωρεμένο τον Άντονι Κουίν στον Αλέξη Ζορμπά, σκεφτόμενος ότι, από την εποχή των εργατολαϊκών διεκδικήσεων περάσαμε στην πολυδιάσπαση του ατομικού δικαιώματος. Παρεμπιπτόντως ο κόσμος πεινάει, αλλά δεν διεκδικεί όπως παλιά.

    Φχαριστώ, δεν θα πάρω.

    Υ.Γ.: Χτες σε συρμό του μετρό είδα αυτή τη διαφήμιση:

  202. Πήγα να γράψω για τον Στεφανίδη και τους εκ του ασφαλούς τιμητές αλλά με πρόλαβε η Μαρία στο 189.

  203. spiral architect 🇰🇵 said

    @202: Η Ελευθεροτυπία (ειδικά της Μάνιας) εξέθρεψε πολλά τέτοια φυντάνια. 🙄

  204. Ο Στ. ήταν φίρμα λόγω Αντί πριν εμφανιστεί στην Ελευθεροτυπία – και νομίζω κι εκεί εμφανίστηκε προ Μάνιας. Το ίδιο διαπιστώνω ισχύει για τον Διαμαντή.

  205. Μ’ άλλα λόγια μανούλα στα φιντάνια ήταν ο Φυντανίδης 🙂

  206. Γς said

    202:

    Σίγουρα όταν λες «τιμητές» δεν εννοείς κάποιους που τον κρίνουν αρνητικά. Μάλλον το αντίθετο.
    Δύσκολα όμως γίνεται κατανοητή αυτή η σημασία

  207. 206 Εννοώ τιμητές των πάντων εκ του ασφαλούς, όπως ο Στεφανίδης.

  208. Γς said

    Μάλιστα. Σωστά

    Νόμιζα ότι έλεγες για » τους εκ του ασφαλούς τιμητές » του Στεφανίδη

  209. Μα, είμαι και φιλοσοφικάριος! 😉

  210. Alexis said

    #193: Αλλά ούτε και τον έρωτα, φοβάμαι, όπως τον δικαιούται κάθε ανθρώπινη ύπαρξη ασχέτως κοινωνικών απαγορεύσεων. Εκτός κι αν έρωτας είναι να ψαρεύεται κανείς στα μπαρ ή τους «ειδικούς» χώρους για μια νύχτα

    Αδυνατώ να καταλάβω πού είναι η ομοφοβία, ο ρατσισμός και η χυδαιότητα. Είναι ομοφοβική και χυδαία η άποψη ότι κάθε ανθρώπινη ύπαρξη δικαιούται να ζήσει τον έρωτα ασχέτως κοινωνικών απαγορεύσεων;
    Πού είδατε να μιλάει για «κανονικότητα» όπως λέτε στο σχόλιό σας;
    Για το ψωνιστήρι της μιας νύχτας μιλάει και λέει ότι αυτό δεν συνιστά έρωτα.
    Βεβαίως ο καθένας έχει εκτός από το δικαίωμα στην διαφορετικότητα και το δικαίωμα στον αυτοεξευτελισμό.
    Αλλά και όλοι μας έχουμε το δικαίωμα να λέμε τη γνώμη μας. Νομίζω…

    Κατά τα άλλα θα συμφωνήσω με τον Pedis μόνο ως προς την επισήμανση σχετικά με την κατακλείδα του άρθρου. Για ένα άτομο που πέθανε με τέτοιο φρικτό τρόπο είναι τελείως άστοχο να λές «Της οποίας βίας έγινε ο ίδιος και θύτης και θύμα…»
    Θύτης γιατί; Πού; Αυτό το λες μόνο για κάποιον που έχει αποδεδειγμένα εγκληματική δράση και τελικά πέφτει και ο ίδιος θύμα εγκληματικής ενέργειας. Θα ταίριαζε π.χ. στην εκτέλεση ενός μαφιόζου από αντίπαλες συμμορίες. Αποτελεί όμως ατόπημα ολκής για την περίπτωση του Ζακ Κωστόπουλου. Εντελώς άστοχο, εκτός τόπου και χρόνου…

  211. gpoint said

    # 209

    φιλοσοφικαραίοι !!!!

  212. leonicos said

    @133

    Αγαπητή κλασικίστρια,και δη επαγγελματία

    Τέτοια λινκ βιβλίων να βάζεις

    και λέγε για μέν ό,τι θες

  213. BLOG_OTI_NANAI said

    Τουλάχιστον με το άρθρο το Στεφανίδη είδαμε ότι υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν από την ύπαρξη κοινής λογικής ενώ ανέχονται την εμετική εικόνα με τις προτροπές για «γκαζάκια» στο ίδιο σχόλιο της Chronopiusa. Προσέχουμε πως κανείς από όσους μέμφονται το άρθρο του Στεφανίδη δεν είπαν το παραμικρό για το γεγονός ότι διαφημίζεται ο τραμπουκισμός και η ανεξέλεγκτη βία που θα κάψει, θα τραυματίσει ή και θα σκοτώσει τον άτυχο που ο συγκεκριμένος φασίστας και οι ομοϊδεάτες του θα τον βαφτίσουν «εχθρό»…

    Αυτή είναι η κατάντια, η διαφορά, και ευτυχώς την βλέπουμε καθαρά…

  214. Παναγιώτης Κ. said

    Πολλοί από τους σχολιαστές στο παρόν ιστολόγιο λογαριάζουμε τους εαυτούς μας ανοιχτούς στο να εξετάσουμε το οτιδήποτε πριν το αποδεχτούμε ή το απορρίψουμε. (Υπάρχει και η περίπτωση να διατηρούμε επιφυλάξεις γιαυτό).
    Έχω λοιπόν την εντύπωση ότι πολλές φορές οι διάφορες μειοψηφίες κατά κάποιο τρόπο και αθορύβως, θεωρούνται από μας ως… ανώτερες συνειδήσεις και ως τέτοιες, μένουν στο απυρόβλητο της κριτικής. Αυτή είναι η μία ερμηνευτική εκδοχή.
    Η άλλη έχει να κάνει με την ευαισθησία που δείχνουμε υπέρ του αδύναμου για να τον οχυρώσουμε απέναντι σε αυτούς που τον καταπιέζουν.

    Δεν έχω βρεθεί στο εσωτερικό αυτών των ομάδων. Ό,τι ξέρω προέρχεται από την ειδησεογραφία.
    Όταν όμως διαβάζω σε τοποθετήσεις π.χ ΄»αναρχικών» να λένε «Για μας τα πράγματα είναι κάπως αλλιώς. Δεν χωράμε στην εθνική ταυτότητα, δεν συμπαθούμε κανένα πατριώτη,δεν θέλουμε την εθνική σας αφήγηση (μέχρι εδώ είναι δικαίωμα του καθενός να διατυπώνει ελεύθερα τις ιδεολογικές του απόψεις) αυτό που θέλουμε είναι να σας κ ά ν ο υ μ ε τ η ζ ω ή δ ύ σ κ ο λ η και να σας τσεκουρώσουμε τα εθνικά σας όνειρα» εγώ λοιπόν βλέπω μίσος απέναντι στις πλειοψηφίες και το μίσος χωρίς να το συγχέω με την αποφασιστικότητα και την αγωνιστικότητα το αποδοκιμάζω σε κάθε περίπτωση.

    Τμήματα αυτών των ομάδων ευθύνονται για την άθλια κατάσταση των πανεπιστημίων μας και γιαυτό το θέμα, δεν παίρνουν θέση άνθρωποι που κατά τεκμήριο θεωρούνται προοδευτικοί. Δεν παίρνουν θέση είτε διότι αποφεύγουν τη σύγκρουση είτε φοβούνται μήπως τους κολλήσουν τη ρετσινιά του αντιδραστικού, αυτή την εύκολη καραμέλα στο στο στόμα του κάθε…μπερδεμένου!

  215. sarant said

    Καλημέρα από εδώ

    194 Δημήτρη, με τον Βαλλιανάτο διαφωνώ σε πάρα πολλά, αλλά όχι και να λέμε ανακρίβειες. Ποτέ του δεν έφτασε σε «ψηλά κυβερνητικά πόστα» όπως λες. Ούτε σε χαμηλά.

  216. leonicos said

    @116 Γς
    Ξέρεις ότι σε αγαπάω. Θεωρώ όμως ότι έκανες ένα ‘ελαφρύ σχόλιο’ σ’ ένα ‘οδυνηρό’ δικό μου. Στην πραγματικότητα είχα το θάρρος να πω ότι είδα τον εαυτό μου, και προσπαθώ. Και αναγνωρίζω ότι δεν έχω ακόμα νικήσει οριστικά τον κακό εαυτό μου.

    Βεβαίως η ειρωνικη ατάκα είναι δικαίωμά σου. Κανείς δεν μπορεί να σου στερήσει το δικαίωμα να κρίνεις καποιον, ιδίως ότα αυτός είναι φίλος, και ξέρεις ότι θα το δεχτεί. Το μεγάλο ζήτημα είναι «πότε πρέπει να εξαντλούε τα δικαιώματά μας»

    @128 Λουκρητία

    Ίσως δεν το διατύπωσα σωστά. Χαρακτήρισα ‘υποκρισία’ το γεγονός ότι ορισμένες συμπεριφορές δεν είναι από ενόρμημα, αλλά τις επιβάλλω στον εαυτό μου. Αυτό πάντως δεν το κάνω ούτε για »να φανεί» ούτε »επειδη πρέπει», αλλά επειδή θέλω να είμαι πραγματικά αυτός που δείχνω. Αλλά για να το πετύχω αυτό πρέπει πάντα να είμαι σ’ επαγρύπνηση.
    Ομολόγησα την αναγκη επαγρυπνησης κατ’ ουσία, επειδή το θηρίο μισοκοιμάται.
    Σε φιλώ

  217. Pedis said

    πάντως, άμα το σκεφτούμε καλύτερα, την έχει την ευθύνη του κι ο Μήτσος ο μπετατζής που δεν έχει γνωρίσει τον πραγματικό έρωτα, κι οσο κι αν προσπάθησε δεν τού τυχε ποτέ με τις ουκρανές, δηλ. να καβλώσει όπως όταν είδε την πωτ φορά το σόου του Σάκη του ντραγκ και μετα που τον έπιασε γκόμενο,

    για το ότι … έχασε τη ζωή του ο «θύτης και θύμα»

    και γενικότερα που υπάρχει εγκληματικότητα, φτωχοποίηση, αίσθημα ανασφάλειας, απουσία αστυνόμευσης, ο βαλλιανάτος στα κανάλια, ο Τσίπρας, πρώτη φορά πολιτικός με αστυνομική συνοδεία κλπ κλπ.

  218. Γιώργος said

    Έχουμε έναν άνθρωπο, ο οποίος μπαίνει σε ένα μαγαζί που δεν υπήρχε κανείς εκείνη τη στιγμή για να προστατευτεί ή να κλέψει. Ο ιδιοκτήτης και ένας φίλος του τον βλέπουν και νομίζουν ότι πάει να κλέψει. Ο άνθρωπος παγιδεύεται και δεν μπορεί να βγει από την πόρτα ασφαλείας και τον πιάνει πανικός. Προσπαθεί να σπάσει τη βιτρίνα για να φύγει και δέχεται επίθεση από τον ιδιοκτήτη και το φίλο του, οι οποίοι τον κτυπούν δολοφονικά ακόμη και όταν αυτός έχει πέσει εξαντλημένος και αδύναμος να κινηθεί. Υπήρχαν αστυνομικοί δίπλα οι οποίοι δεν επενέβησαν, αλλά αργότερα για να δέσουν με χειροπέδες τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος προς ή στο νοσοκομείο που μεταφέρθηκε πεθαίνει. Οι ιατροδικαστές δεν διαπιστώνουν ότι πέθανε από τα κτυπήματα. Κατά την άποψή μου θα μπορούσε από το σοκ της επίθεσης και των κτυπημάτων. Η δολοφονική επίθεση (δηλαδή ο τρόπος που την δέχθηκε) είναι τελείως άσχετη με τον τρόπο ζωής του νεκρού. Τα ίδια θα κάνανε αυτοί οι δύο για οποιονδήποτε νόμιζαν ότι πήγαινε να κλέψει το μαγαζί τους. Δεν υπάρχει, στα μάτια μου, δικαιολογία για τη βαναυσότητα της επίθεσης, αλλά ας προβληματίσει επιτέλους ο τρόμος που έχει εξαπλωθεί από τη βία σε βάρος θυμάτων ληστειών, κακοποιήσεων και βιασμών.

    Χθες έγινε μια διαδήλωση από τα μέλη του ΛΟΑΤ που ταύτισαν τη δολοφονική επίθεση με τον τρόπο ζωής του νεκρού. Γελοία και επικίνδυνη παραχάραξη των γεγονότων και τίποτε άλλο.

    Όσο για το κείμενο του Στεφανίδη, έχει σε πολλά πράγματα δίκιο. Ίσως να το βλέπω εγώ έτσι γιατί ΜΕ ΕΝΟΧΛΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ: ο τρόπος θανάτου του Ζακ, ο τρόπος θανάτου του φοιτητή στου Φιλοπάππου πριν λίγους μήνες, ο τρόπος θανάτου του πατέρα 4 παιδιών (το ένα δεν πρόλαβε να το δει) το 2011 για μια κάμερα, το σιδέρωμα γέρων από μια συμμορία γεωργιανών για να τους ληστέψουν κ.λπ.
    Θέλει λίγο προσοχή για το ποιοι τελικά θρέφουν την πανούκλα.

  219. loukretia50 said

    213. Κανείς – εδώ τουλάχιστον – δε διαφημίζει τραμπουκισμούς, πόσο μάλλον το πρόσωπο που ανάρτησε την εικόνα.
    Γιαυτό και δε στάθηκε κανείς σ΄αυτό, θεωρήθηκε αυτονόητο ότι απλώς δείχνει μια εικόνα χαρακτηριστική για τις αντιδράσεις μιας μειοψηφίας που χρησιμοποιεί την τυφλή βία σαν μέσο αντίδρασης.
    Ήδη είχαν αναφερθεί οι αντιδράσεις των βολεμένων, καθώς και άλλων , περισσότερο ακραίων.
    Μπορούσατε κάλλιστα να αναφερθείτε σ΄αυτό, όπως ήμουν έτοιμη να κάνω εγώ ή να σχολιάσετε το άρθρο.
    Ο τρόπος που αναφερθήκατε στη σχολιάστρια όμως είναι απαράδεκτος . Μόνο εγώ έχω αυτή την άποψη?

  220. Theo said

    Καλημέρα!

    Τον Στεφανίδη τον διαβάζω όταν πέσω πάνω σε κάποιο κείμενό του στο Διαδίκτυο. Με άλλα από αυτά συμφωνώ και με άλλα διαφωνώ.
    Όπως φαίνεται από όσα δικά του διαβάζω, δεν «ανήκει» κάπου, δεν ασπάζεται καμιά προκάτ ιδεολογία, άρα δεν ξέρεις τι θα διαβάσεις πριν τον διαβάσεις, κι αυτό είναι προτέρημα, κατά τη γνώμη μου.

    Με το άρθρο του (βλ. σχ. 194) συμφωνώ εν πολλοίς. Διαφωνώ, όμως, με το χαρακτηρισμό του θύματος ως θύτη.

    Κι αυτό με τα γκαζάκια με στενοχωρεί (και δεν είναι η πρώτη φορά που η Χρονοποιούσα προβάλλει γκαζάκια φόρα παρτίδα, όπως και κάτι εντελώς αντιαισθητικά σκίτσα).
    Με στενοχωρεί γιατί διαφαίνεται πολλή εσωτερική καταπίεση, πολλές εσωτερικές αντινομίες στους συνανθρώπους μου που κατασκευάζουν και διαδηλώνουν με τέτοια πλακάτ. Και πολύ μίσος απέναντι σε άλλους συνανθρώπους τους οποίους αρνούνται να δουν ως πρόσωπα, με τις ιδιαιτερότητες και την προϊστορία τους το καθένα, και τους στοχοποιούν συλλήβδην, ίσως κι από έναν ελλοχεύοντα φθόνο.

    Αλλά, ξέχασα. Οι κατασκευάζοντες και διαδηλούντες με αυτά ανήκουν στον «προοδευτικό» χώρο, άρα καλό και άγιο ό,τι κι αν κάνουν.
    Αν τα έκαναν συντηρητικοί, δεξιοί, κι όλο το κακό συναπάντημα; Ε, τότε, δίκαια και χωρίς δεύτερη σκέψη θα τους στέλναμε στο πυρ το εξώτερον 🙂

  221. Theo said

    @219:
    Δηλαδή, δεν σε ενοχλούν τα πλακάτ με τα γκαζάκια;

  222. loukretia50 said

    221. Αυτό καταλάβατε? Ότι δε με ενοχλούν?
    Όλες οι εικόνες που μας κατακλύζουν και δείχνουν ωμή βία ή εκφρασμένη ανοιχτά πρόθεση για τυφλές επιθέσεις με σοκάρουν και μάλιστα πολύ.
    Δείχνουν την πραγματικότητα όμως και είναι τουλάχιστον αφελές να πούμε ότι διαφημίζουν απαράδεκτες πρακτικές, όταν απλά παρουσιάζονται στο ιστολόγιο.
    Τόσοι σχολιαστές έχουν αναρτήσει φωτογραφίες που σοκάρουν ή έχουν παραπέμψει σε άρθρα απαράδεκτα. Θεωρούμε ότι τα προμοτάρουν?
    Δηλαδή αν εσείς φωτογραφίζατε κάποιον τη στιγμή που πετάει μολότωφ ή κρατάει πλακάτ με ακραία συνθήματα και το αναρτούσατε, θα σήμαινε ότι επιδοκιμάζετε?

  223. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @215. Ἂν δὲν μὲ ἀπατᾶ ἡ μνήμη μου εἶχε κάποιο πόστο στὴν κυβέρνηση τοῦ Γιώργου Παπανδρέου, εἰδικὸς σύμβουλος πρωθυπουργοῦ ἢ κάτι τέτοιο.

    Ἂν ἡ μνήμη μου μὲ ἀπατᾶ, ζητῶ συγγνώμην ἀπ᾿ ὅσους διάβασαν τὸ σχόλιό μου.

    Πάντως ἡ οὐσία τοῦ σχολίου μου, ὅτι χρησιμοποίησε τὸν ἀκτιβισμὸ γιὰ τὴν ἐπαγγελματική του ἀνέλιξη, δὲν ἀλλάζει.

  224. 140 «Για τον νοικοκύρη το TLG δίνει τη Φυλλάδα του Μεγαλέξαντρου (τρέχα χρονολόγησε)»

    Πρώτη γνωστή έκδοση το 1750, και δεν θα χρονολογείτει και πολλές δεκαετίες πριν…

  225. sarant said

    224 Ναι, αλλά πότε γράφτηκε το κείμενο αναρωτιέμαι

    223 Ήταν εικονοφτιάχτης του Γερουλάνου, δεν το λες και κυβερνητικό πόστο αυτό.

  226. Pedis said

    δηλ. υπήρχε κόσμος που διάβαζε την άποψη των αρθρογράφων της «Ε» …

    (και μόνο εγώ δεν γνώριζα τον Στεφανίδη;! )

    ‘Ετσι Δύτα;

    Μολόγα: διάβαζες και Βότση και στο τσακίρ κέφι Δρεττάκη;

  227. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @225β. Ψάχνοντας βρῆκα ὅτι ὑπῆρξε σύμβουλος τοῦ Γ. Παπανδρέου, ἀλλὰ ἀπομακρύνθηκε τὸ 2008, πρίν νὰ γίνει κυβέρνηση τὸ ΠΑΣΟΚ.

  228. Theo said

    @222:
    Αν εγώ φωτογράφιζα κάποιον τη στιγμή που πετάει μολότωφ ή κρατάει πλακάτ με ακραία συνθήματα και το αναρτούσα ως φωτορεπόρτερ, το έκανα δηλαδή μόνο για ενημέρωση, δεν θα σήμαινε ότι επιδοκιμάζω.
    Όμως, η συγκεκριμένη σχολιάστρια, αν και γράφει ελάχιστα ενώ αναρτά εικόνες και βίντεα ακατάπαυστα, με τις αναρτήσεις της προβάλλει ένα συγκεκριμένο χώρο με τον οποίο κατά το μάλλον ή ήττον ταυτίζεται. Δεν μας δίνει καμία ένδειξη πως αποδοκιμάζει τέτοιου είδους πλακάτ.

  229. sarant said

    226 Εγώ τον έχω γνωρίσει σε ουζερί, αλλά δεν τον συμπάθησα.

    227 Κυβερνητικό δεν το λες λοιπόν. Ήταν βέβαια και… αρχηγός κόμματος (της ΦιΣ) μέχρι που τον διώξανε όταν πρόβαλε βέτο ο Τζήμερος που δεν ήθελε γκέι.

  230. 226 Ναι, την διάβαζα παιδιόθεν από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα (το εννοώ, από πριν γίνει ταμπλόιντ). Ο Δρεττάκης δεν είχε στήλη ο καημένος, έγραφε κάπου-κάπου — αλλά βέβαια, έγραφε όλο τα ίδια (υπογεννητικότητα, απλή αναλογική). Και πρέπει να πω, πάντως, ότι όσο και να σου έσπαγε τα νεύρα ήταν μακράν η πιο χορταστική εφημερίδα.

  231. loukretia50 said

    228. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τι αντιπροσωπεύει τον καθένα, μόνο την προσωπική μου άποψη εξέφρασα και σίγουρα αποδοκιμάζω τη βία , ακόμα και σαν πρόθεση εκφρασμένη σε πλακάτ.
    Αυτό ήθελα να γράψω όταν είδα το σχόλιο του Blog-oti-nanai και ενοχλήθηκα από τη διατύπωση.
    Το πιο πιθανό είναι πως αν απλά έγραφε την άποψή του θα συμφωνούσαμε.
    Το άρθρο περιγράφει μια πραγματικότητα, αν και έχω δύο βασικές ενστάσεις, σε καμιά περίπτωση όμως δε θα το χαρακτήριζα ομοφοβικό ή χυδαίο.

  232. cronopiusa said

    http://newpost.gr/ellada/695893/mesa-sto-aima-einai-katw-pesmenos-tha-tone-skotwseis#.W6yEtnPrpEY.twitter

    https://omniatv.com/853443320

  233. gpoint said

    Αξίζει να διαβαστεί :

    https://www.sdna.gr/politiko-deltio/ellada/article/517527/i-sygklonistiki-martyria-toy-anthropoy-poy-pige-na-empodisei

  234. spiral architect 🇰🇵 said

    Πράματι! 😐
    (που θα’ λεγε και μια ψυχή)

  235. sarant said

    233 Φοβερό, πράγματι.

  236. Theo said

    @231:
    Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τι αντιπροσωπεύει τον καθένα

    Δεν σε κακίζω γι’ αυτό, πολλές φορές κι εγώ ακολουθώ την παροιμία «Απ’ όσα βλέπεις να πιστεύεις τα μισά κι απ’ όσα ακούς, τίποτα», αλλά όταν κάτι κάνει «κρα», όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση, η πολλή κορεκτίλα καταντά υποκρισία. (Και για να μην παρεξηγηθούμε, δεν αναφέρομαι σε σένα, νομίζω πως καταλαβαίνω γιατί είσαι τόσο επιφυλακτική, δεν είσαι υποκρίτρια -κάθε άλλο!· γενικά το γράφω.)

    @232:
    Και οι αναρτήσεις του κιτσαριού των σκίτσων συνεχίζονται απτόητες!
    Αλλά περί ορέξεως…

  237. spiral architect 🇰🇵 said

    Την ίδια ανάρτηση τη διάβασα και στο ThePressProject όπου σε σχόλιο στο τέλος έπεσε το μάτι μου στη λέξη «αυτόδικες». Επειδή λοιπόν εδώ (και) λεξιλογούμε ποιο είναι το σωστό, αυτόδικες, αυτοδίκες ή ο σχολιαστής (Belial Darkness) έκανε λεξιπλασία;

  238. Πέπε said

    @49:
    > > επειδή εδώ λεξιλογούμε , γιατί το «Ζαίοι» είναι βρισιά;

    Κατά τη γνώμη μου, επειδή αυτές οι πετσοκομμένες λέξεις με την ετυμολογική αδιαφάνεια χρησιμοποιούνται κυρίως στην αργκό ως συνθηματικά για κάτι που δεν πρέπει να κατονομαστεί. Ζέος, ζάκι, ζίου κλπ. είναι ο πρεζάκιας. Ζα είναι η πρέζα. Τσος είναι ο μπάτσος – επίσης τσέος και τσοσμπά.

    Υπόρρητα λοιπόν εννοείται ότι το να είσαι Συριζαίος είναι κάτι τόσο κακό και ένοχο ώστε δεν τολμάω ήγ δεν καταδέχομαι ούτε να το πω, μόνο να το υπαινιχθώ.

    Πάντως, ανεξαρτήτως λόγων πληρότητας, κακώς κατά τη γνώμη μου περιλαμβάνεται στο άρθρο το «Συριζαίος». Είναι μια λέξη που ο πληθυντικός της, σε -αίοι, παράγεται εντελώς κανονικά, ομαλά και χωρίς εναλλακτικές, από τον ενικό. Ο δε ενικός παράγεται κι αυτός κατά τρόπο σχεδόν ομαλό από το «Σύριζα» όπως από διάφορα τοπωνύμια σε -α παράγονται πατριδωνυμικά σε -αίος.

    Εδώ το θέμα ήταν πληθυντικοί σε -αίοι που δεν έχουν ενικό σε -αίος. Κατά τούτο, τα περισσότερα παραδείγματα των σχολίων είναι άσχετα. Σωστά είναι οι σκουπιδιαραίοι, οι τσομπαναραίοι και λίγα άλλα. Φυσικά δεν είναι οι Κυπραίοι

  239. ΓιώργοςΜ said

    237 Στο ΛΚΝ η λέξη δεν υπάρχει.
    Δε μπορώ να υποθέσω με σιγουριά, αλλά ο σχολιαστής θέλει να πει «αυτοί που αυτοδικούν», οπότε και η λεξιπλασία θα έπρεπε να είναι «αυτοδίκες» (κατά το ειρηνοδίκες, πρωτοδίκες κλπ), με ενικό «αυτοδίκης». Το «αυτόδικες» με παραπέμπει (κατ’ αναλογία με το πρωτόδικες) σε θηλυκό, με ενικό «αυτόδικη».
    Εδώ η καθαρεύουσα θα είχε εύκολο ίσως το «αυτοδικήσαντες» ως μετοχή, αλλά ακούγεται κάπως σκονισμένο στα νέα ελληνικά.

  240. ΓιώργοςΜ said

    Το 239 αυθόρμητα και διαισθητικά φυσικά, ας πουν οι ειδήμονες.

  241. spiral architect 🇰🇵 said

    @239: Το «αυτοδικήσαντες» θα το προτιμούσα. 🙂

  242. Το Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    239: Υπάρχουν και τα «ένδικος», «επίδικος», «υπόδικος»…

  243. Το Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    … και «αντίδικος».

  244. 232 αν δεν κατάλαβες πού αναφέρεται το σκίτσο, δες αυτό: https://www.naftemporiki.gr/frontpages/25/09/2018/imerisies-politikes/makeleio/full

  245. loukretia50 said

    236. Δεν είναι δύσκολο να υποκριθεί κανείς σερβίροντας ρετουσαρισμένη διαδικτυακή εικόνα.
    Αν θέλει, βέβαια.
    Άρα…χρήσιμες οι επιφυλάξεις !
    Όμως δε βιάζομαι να βάλω ταμπέλες σε άτομα που ενδιαφέρονται για όλα τα άδικα που συμβαίνουν σ΄αυτό τον πλανήτη.

    Δύτα, πού μας στείλατε? το λινκ γράφει Ναυτεμπορική κι εγώ ήξερα μόνο μία. Βουτιά σε οχετό ήταν..
    (αυτά παθαίνω όταν δεν έχω επιφυλάξεις!)

  246. ΓιώργοςΜ said

    242,243 Αυτά δηλώνουν κάποιον που έχει σχέση με μια δίκη, αυτόν που είναι απέναντι πχ (αντίδικος). Ο -δίκης είναι δικαστής με κάποια συγκεκριμένη θέση ή κάποιο βαθμό. Υποθέτω πως ο αυτοδίκης στην αντιστοιχία αυτού πλάστηκε. Αλλά πάλι, είπαμε, διαισθητικά.

  247. Το Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    246: Αυτόδικος και αυτοδίκης θα μπορούσαν να περιγράφουν δύο διαφορετικές ιδιότητες.
    Για παράδειγμα:

    – Την «αγανάκτηση» επικαλείται ο αυτόδικος δράστης ως αιτία του προχθεσινού φονικού, σύμφωνα με το δικαστικό ρεπορτάζ.
    – Ο δικαστής Ντρεντ προορίζεται για νέος αυτοδίκης της πόλης μας σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Δικαιοσύνης.

  248. Theo said

    @244:
    Δεν ξέρω, Δύτη, αν το έγραψες για το δικό μου σχόλιο (#232).
    Από τον τίτλο υποπτεύθηκα πως το σκίτσο αναφέρεται στο «Μακελειό» που δεν το έχω ανοίξει ποτέ μου, ούτε και με ενδιαφέρει με τι ασχολείται καθημερινά. Σε τέτοιους ιστότοπους δεν συχνάζω. Επισκέπτομαι δυο τρεις ειδησεογραφικούς ιστότοπους καθημερινά κι άλλα δυο τρία μπλογκ ή πόρταλ γνώμης.

    Εδώ, αναλόγως των ασχολιών που έχω, μπορεί να μπω και δέκα φορές τη μέρα. Κι όπως με «χαλούσαν» οι σεξιστικές φωτογραφίες που έβαζε ο Γς και τον έκραξαν πολλοί, έτσι και μ’ ενοχλεί η κιτς αισθητική κι η επιθετικότητα των σκίτσων που ανεβάζει η Χρονοποιούσα. Τι σχέση έχουν με αυτόν το ιστότοπο;
    Ας αφήσουμε, τελοσπάντων, το «Μακελειό» και τα «μακελέματα» στους μακελάρηδες και τους αντιμακελάρηδες κι ας πιούμε ήσυχα τον καφέ μας σ’ αυτόν τον διαδικτυακό καφενέ (αν κι εγώ είμαι του πράσινου τσαγιού, λόγω και ομοιοπαθητικής).

    Είμαι ο μόνος που ενοχλούμαι; Δεν ξέρω.

  249. Pedis said

    http://www.efsyn.gr/arthro/vinteo-ntokoymento-me-2o-lintsarisma-toy-zak

    Όλγα Γεροβασίλη @olgagerovasili

    Το βίντεο που είδε σήμερα το φως της δημοσιότητας @EFSYNTAKTON εμφανίζει σκηνές που προκαλούν αποτροπιασμό. Πράξεις και συμπεριφορές που δεν ανεκτές ούτε από την κοινωνία, ούτε από την έννομη τάξη.Είναι αυτονόητο ότι αμέσως θα προχωρήσει η σχετική έρευνα.
    12:18 PM – 27 Sep 2018
    http://www.efsyn.gr/arthro/ereyna-gia-tin-astynomiki-meta-vinteo-tis-efsyn

    (το ανέκδοτο της ημέρας)

  250. Γιάννης Κουβάτσος said

    Theo, διαφωνώ πολιτικά με πολλές από τις αναρτήσεις της Κρόνης, αλλά δίνουν ευκαιρία για σχολιασμό και, το κυριότερο, η Κρόνη δεν είναι ποτέ προσβλητική και εριστική.

  251. nestanaios said

    238.
    Δεν υπάρχει «ετυμολογική αδιαφάνεια». Κάτι άλλο υπάρχει, αλλά επειδή εσύ θέλεις να αισθάνεσαι κοντά στην ετυμολογία, την αναφέρεις.
    Επίσης, δεν υπάρχουν εις «αίος». Η «αίος» είναι δύο συλλαβές και η μία εξ αυτών είναι πτωτική κατάληξη. Η άλλη δε, η «αι», είναι μέρος του θέματος και έχει σχέση με την γη. Είναι από την γη που πατάμε και καταγόμαστε και άλλα πολλά, όπως και η «αρουραίος».

  252. Γς said

    250:

    Σίγουρα. Μόλις προχτές της ζήτησα συγνώμη που με έλεγε βλάκα και με είχε αρπάξει στην ψύχρα απ τα μούτρα.

    https://sarantakos.wordpress.com/2018/09/22/meze-341/#comment-528982

  253. Theo, λες «@232: Και οι αναρτήσεις του κιτσαριού των σκίτσων συνεχίζονται απτόητες! Αλλά περί ορέξεως…». Το μόνο σκίτσο που έχει στο #232 παρωδεί τα εξώφυλλα του μακελειού, δεν κατάλαβα γιατί εξανέστης, γιαυτό το έγραψα.

  254. loukretia50 said

    252 Γς, μην τα μπερδεύεις. Ήταν η Αγάπη προχθές

  255. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η Χριστοδουλοπούλου χρησιμοποίησε το «αυτόδικος». Αλλά αυτόδικος στα αρχαία ελληνικά δεν είναι αυτός που αυτοδικεί, ούτε ο όρος αναφέρεται σε έναν άνθρωπο. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη αυτόδικος είναι η πολιτεία στην οποία η απονομή του δικαίου γίνεται από τα δικά της δικαστήρια και σύμφωνα με τους νόμους που η ίδια η πολιτεία έχει προηγουμένως θεσπίσει. Αλλά στα νέα ελληνικά χρησιμοποιείται το αυτόδικος με την έννοια του ανθρώπου που αυτοδικεί και τον αναφέρουν κάποια λεξικά:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://greek_greek.enacademic.com/26810/%25CE%25B1%25CF%2585%25CF%2584%25CF%258C%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2582&ved=2ahUKEwiqn4GU3tvdAhVQtYsKHXqGAy8QFjAFegQIAxAB&usg=AOvVaw0AHrvdBN3OKZ0uGyTyOPTA

  256. Χαρούλα said

    248
    Theo η croni είναι το διαφορετικό σε άποψη και στυλ σχολίων εδώ μέσα. οι αναρτήσεις της ειναι αφορμές για σκέψη. Ως εκεί. Δεν επιβάλεται. Για μένα ειναι η άλλη οπτική. Και την απολαμβάνω, ενώ διαφωνώ συχνά.

  257. Jane said

    # 210

    Οι χαρακτηρισμοί άστοχο , ομοφοβικό , ρατσιστικό και χυδαίο πήγαιναν στο σύνολο του άρθρου.

    Αναφέρεται στο Μάτι, στο πού έμεινε ο Τσίπρας και στους Ρουβίκωνες, όταν το γεγονός είναι πως δυο ναζήδες κλοτσούσαν με μανία έναν πεσμένο άνθρωπο και η αστυνομία όχι μόνο δεν επενέβη αλλά του έριξε κι άλλες.

    Στο παρακάτω απόσπασμα θεωρώ πως προσβάλλει και τη μνήμη του νεκρού και τους λοατ.

    «Αφού ούτε καν έζησε τη ποθητή διαφορετικότητα ή την έκσταση που ίσως ονειρευόταν. Αλλά ούτε και τον έρωτα, φοβάμαι, όπως τον δικαιούται κάθε ανθρώπινη ύπαρξη ασχέτως κοινωνικών απαγορεύσεων. Εκτός κι αν έρωτας είναι να ψαρεύεται κανείς στα μπαρ ή τους «ειδικούς» χώρους για μια νύχτα».

    Θα τα έγραφε αυτά, αν ο Ζακ Κωστόπουλος ήταν στρέιτ; Ή μήπως δεν τα κάνουν οι στρέιτ αυτά; Το θέμα ήταν ο σεξουαλικός προσανατολισμός του νεκρού; Αυτό έφταιγε για τον θάνατό του;

    Αμ το άλλο;
    «Προσωπικά, πάλι, σέβομαι τους περισσότερο τους νοικοκυραίους παρά τους Ρουβίκωνες. Δηλαδή όλους αυτούς που προσπαθούν να επιβιώσουν ανάμεσα στη βρώμα, τη βία, τη πορνεία, την παρακμή την εγκατάλειψη, το ναρκεμπόριο γύρω από την πλατεία Βικτωρίας, την Κυψέλη, το Μεταξουργείο κλπ».

    Από ότι ξέρω οι Ρουβίκωνες πετάνε κάτι μπογιές και τρικάκια. Η μόνη φορά που απείλησαν κάποιον ήταν έναν γιατρό δημόσιου νοσοκομείου , που έπαιρνε φακελάκια.
    Οι Ρουβίκωνες δεν σκότωσαν ανθρώπους, δεν έκαναν πλιάτσικο στο Μάτι, δεν τραμπούκισαν μετανάστες ούτε τον Δήμαρχο της Θεσσαλονίκης, δεν είναι προστάτες σε μαγαζιά της νύχτας.

    Και στο τέλος βάζει στον ίδιο ντορβά χρυσαύγουλα και drags.

    Ένας άστοχος και χυδαίος αχταρμάς ήταν το συγκεκριμένο άρθρο.

    Αν, δεν συμφωνείτε , δεν πειράζει. Βλέπουμε αλλιώς τον κόσμο. Αυτά.

    ……………………………………………………….

    # 248

    Προσωπικά τα σκίτσα που ανεβάζει η cronopiusa καθώς και τα διάφορα σχόλια από το twitter τα βρίσκω πετυχημένα και δεν θα ήθελα να σταματήσει να το κάνει.

  258. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δηλαδή, Jane, η αυτοδικία του Ρουβίκωνα είναι αποδεκτή; Είναι ηθικά δικαιωμένη η πολιτική ανυπακοή, ιδίως όταν αποδέχεται και τις συνέπειες, αλλά εδώ μιλάμε για εν ψυχρώ παραβιάσεις του νόμου εκ του ασφαλούς στο όνομα κάποιου νεφελώδους και ασύδοτου ακτιβισμού. Είπαμε: στη χώρα που καταντάει ρεντίκολο και καρναβάλι όλες τις έννοιες, αρκεί να επικαλεστείς κάποιες υψηλόφρονες ιδέες, για να κάνεις ό,τι γουστάρεις, σίγουρος ότι θα βρεις πλήθος υποστηρικτών (τους «χρήσιμους ηλίθιους» του Λένιν).

  259. Theo said

    @253:
    Δύτη, γιατί με αναγκάζεις να επαναλαμβάνομαι;
    Κατά τη γνώμη μου το σκίτσο, όπως κι όλα του ίδιου σκιτσογράφου που ανεβάζει η Κρόνη, είναι κιτς, άσχετα αν παρωδεί και ποιον παρωδεί. Και δεν έχω καμιά διάθεση να ασχολούμαι ούτε με μακελάρηδες ούτε με αντιμακελάρηδες.

    Χαρούλα et al:
    Κατά τη γνώμη μου, αυτός ο ακτιβιστικός βομβαρδισμός με εικόνες και βίδδεα, σχεδόν πάντα άσχετα με το άρθρο της ημέρας, όχι σε μια γραμμή κειμένου, που όποιος θέλει την ανοίγει, όποιος δεν θέλει την προσπερνά, αλλά φόρα παρτίδα, τρεις και τέσσερις φορές τη μέρα, καταντά κουραστικός (τα ίδια είχε γράψει και κάποιος άλλος προ μηνός, που έβαλε και τα αρχικά της Κρόνη). Χώρια, η αισθητική των σκίτσων.

  260. Το Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    Οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» του Λένιν, αν θυμάμαι καλά ήταν μια κασιματιά που απομυθοποίηθηκε στο παρόν μπλογκ πριν μερικά χρόνια. 🙂

  261. Jane said

    #258
    Για ποια αυτοδικία μιλάτε; Για το ότι συνέστησαν στον γιατρό να σταματήσει να παίρνει φακελάκια; Αχ, τι φοβερό έγκλημα! Πώς τόλμησαν οι άπλυτοι; Παρεμπιπτόντως κι εγώ το έχω κάνει αλλά δεν ήξερα πως ήμουν Ρουβίκωνας.

    Αυτά τα περί απειλής από τον Ρουβίκωνα είναι δημιούργημα του βαθέος κράτους (αστυνομία, μμε, δικαστές, δεξιά) μην τυχόν και υπάρξει( και για να προλάβουν) την αληθινή αντίδραση. Αυτό είναι τοις πάσι κατανοητό, εκτός κι αν είναι νοικοκυραίοι που ενημερώνονται από τον σκάι και τον Χατζηνικολάου.

    Σοβαρά τώρα. Κάνανε κανα έγκλημα οι Ρουβίκωνες και δεν το μάθαμε;
    Οι ίδιοι έχουν διασαφηνίσει πως δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσουν βία και πράγματι δεν το έχουν κάνει μέχρι τώρα. Και δεν είναι ούτε άγνωστοι ούτε άνθρωποι της νύχτας. Είναι γνωστοί. Τρικάκια και μπογιές πετάνε , δεν μπήγουν μαχαίρια.

    Και τέλος. Όσοι κατέχουν κατιτίς από την πολιτική ιστορία του τόπου , ειδικότερα οι συντηρητικοί , θα έπρεπε να ξέρουν πως οι Ρουβίκωνες είναι η απαραίτητη βαλβίδα εκτόνωσης του συστήματος , ειδικά σε περιόδους οικονομικής ύφεσης και αντιλαϊκών πολιτικών .

    Διευκρινίζω πως δεν είμαι υπέρ ρουβικωνικών και καλά κινημάτων και δράσεων. Δεν με ενοχλούν όμως οι Ρουβίκωνες. Ειλικρινά. Τα μαύρα φίδια φοβάμαι.

  262. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Παρεξηγημένες λέξεις.
    Ηθική, πατριώτης, προοδευτικός, επαναστάτης.

    Διαστρεβλωμένες λέξεις.
    Δημοκρατία, ελευθερία, δίκαιο, νόμος, εκπαίδευση.

    Λέξεις ταμπού.
    Σεξουαλικότητα (ειδικά η παιδική), χρηματιστήριο.

    Λέξεις παράγωγα των προηγουμένων.
    Φασισμός, φασίστας.

    Λέξεις με παραπλανητικό προσδιορισμό.
    Εξυπνάδα, έξυπνος-η.

    Περίεργη λέξη.
    ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

    Οι πιο γρήγορες σκέψεις, γίνονται στο κενό.
    Οι πιο περίεργες σκέψεις, γίνονται στον βυθό.
    Η πιο μεγάλη αλήθεια, βρίσκεται στο βλέμμα σου.
    Μπορείς να την δείς, ή μήπως φοβάσαι;

  263. Μαρία said

    260
    https://en.wikipedia.org/wiki/Useful_idiot

  264. sarant said

    232 !!!

    258-260 Καλά θυμάσαι. Δεν υπάρχει στα έργα του Λένιν τέτοιος όρος.

  265. Γς said

    254:

    Δίκιο έχεις!

  266. sarant said

    265 Γουσού, σβήνεται το σχόλιο και δεν ξαναγράφεις για 24 ώρες, εντάξει;

  267. Νέο Kid said

    266. Καντο 48 Νικοκύρη! Άντε 36 το λιγότερο. Οκ;

  268. Γς said

    Ρεπο αύριο γμτ…

  269. Νέο Kid said

    268. Όλη μέρα ,εντάξει; Μη ξαναδούμε την ασχημόφατσά σου πριν τη δωδέκατη μεσημβρινή του Σαββάτου. Οκ, ξεφτιλάκο;

  270. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ναυταίοι, στραταίοι .

  271. Classicist said

    Καλησπέρα κι από μένα,

    1) Επειδής η σημερινή (27/7) ανάρτησις με το φωτοκουΐζ δεν έχει κανένα γλωσσικό ενδιαφέρον για εμάς τους κλασικιστές, ξαναμπαίνω στην παρούσα χτεσινή για να προβώ σε μιά ανεκτιμήτου αξίας προσφορά, που την αφιερώνω στον σχολιαστή Νεογίδιο (267 + 269). Ο οποίος Νεογίδιος «το παίζει» εκπρόσωπος της Mensa εδώ μέσα: Ότι τάχα δεν αντέχει την βλακεία, ότι τάχα δεν υποφέρει τους μαλάκες + τους κωλοπαιδαράδες, και με κάθε ευκαιρία ζητεί από τον κ. Σαραντάκο τον εξοβελισμό τους, τάχα για να εξυγιανθεί το Ιστολόγιο…

    Άς μάθει ο κ. Νεογίδιος ότι εδώ και λίγες μέρες, το βιβλίο που κάνει θραύση μεταξύ των εργαζομένων στο Facebook + στην Google είναι το αριστουργηματικό (1η κυκλοφορία στα αγγλικά στις 4 Σεπτέμβρη 2018) «Isaac Newton, The Asshole Who Reinvented the Universe» (= Ισαάκ Νεύτων, Ο σκατόπουστας που επαν-εφηύρε το Σύμπαν), του κορυφαίου Γερμανο-Αυστριακού αστρονόμου Florian Freistetter, που πρωτοκυκλοφορήθηκε πέρυσι (2017) στα γερμανικά με τον τίτλο «Newton – Wie ein Arschloch das Universum neu erfand» (σ.σ.: «arschloch» στα γερμανικά δεν είναι ακριβώς ο «asshole», όπως μεταφράστηκε η λέξη στα αγγλικά, αλλά αυτό που στα ρωμέικα θα λέγαμε ο «σκατόπουστας», όπως θα μάς επιβεβαιώσει και ο γερμανομαθής χωροφύλαξ Ιατρού σε λιγάκι…)

    Πρόκειται για ένα απολαυστικό μέχρι την τελευταία του λέξη βιβλίο (διαβάστε την σύνοψη στο Amazon και θα καταλάβετε περί τίνος πρόκειται), που μέσα σε μόλις 130 σελίδες αποκαλύπτει δεκάδες πικάντικες λεπτομέρειες, που πείθουν (ακόμα και έναν ξεροκέφαλο σνομπίστα όπως ο κ. Νεογίδιος…) ότι ο Νεύτων πέτυχε όσα πέτυχε στην Φυσική + στην Αστρονομία, ακριβώς επειδής ήταν κάθαρμα, μαλάκας, σκατόπουστας, κλέφτης ιδεών, απατεώνας και ό,τι άλλο βάλει ο νούς σας.

    Αρκεί να πώ ότι πρίν μερικές ημέρες εξεφράσθησαν με τα καλύτερα λόγια γι’ αυτό το εκπληκτικό βιβλίο, τόσο ο Εβραίος ιδιοκτήτης του Facebook, Mark Zuckerberg, όσο και οι Εβραίοι ιδιοκτήτες της Google, Larry Page + Sergey Brin. Συνεπώς, κάθε δική μου διαφήμιση περιττεύει…

    Σημειωτέον ότι το βιβλίο δεν υπάρχει στον γνωστό κινέζικο ιστότοπο στον οποίο ψαρεύει ο κακόψυχος Ιατρού για να εμπλουτίσει το υπόγειό του. Συνεπώς πρέπει να σπεύσετε να το κατεβάσετε μέσα στις επόμενες 72 ώρες από τον δικό μας ιστότοπο

    2) Με την ευκαιρία, ενημερώνω τον αγαπητό κ. Σαραντάκο ότι ο Μέγας Κοραής
    στα «Άτακτά» του έχει άλλη άποψη για το πώς μπήκε το Νεί στην αρχή του «Νοικοκύρη». Γράφει ο Κοραής:

  272. Νέο Kid said

    271. Μεγάλη μαπέλα αυτό το φληνάφημα, καπετάνιο.
    Οι Γερμανοί προσπαθούν να πάρουν το αίμα τους πίσω ,που στην εποχή τους οι Εγγλέζοι κι άλλοι αντικειμενικοί ξεμπρόστιασαν τη λογοκλοπή του περουκάκια ανοητούλη Λεηβνίτειου στον υπό μέγα Νεύτωνος ανακαλυφθέντα διαφορικό λογισμό.
    Τελικά, αυτό που παίρνουν πίσω, μέσω της αυστριακής αηδίας αυτής, είναι οι δύο τριχωτές σφαίρες του Νεύτωνος…

  273. Γιάννης Ιατρού said

    271α: Σιγά ρε ερασιτέχνισσα το βιβλίο που μας τσαμπουνάς. Κυκλοφορεί στα τορρεντάδικα εδώ και καιρό σε αφθονία σε μορφή .epub (996.2 kb).
    Τζάμπα μάγκας είσαι (το κατέβασες και το μετάτρεψες (χάλια) σε πιντιεφι και το μοστράρεις σε δικό σου χώρο για να κάνεις τις στατιστικές σου)

  274. Αιμ said

    Φαίνεται ότι το ποιός και από τι ενοχλείται όπως και το ποιος και τι ενοχλεί είναι άκρως υποκειμενικό, εμένα ας πούμε με ενοχλεί να θέλει κάποιος να κλαδέψει και να διαμορφώσει τον κήπο άλλου …νοικοκύρη

  275. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αυτοδικία λέγεται, Jane, όταν μόνος σου αποφασίζεις ποιος είναι ένοχος και τον τιμωρείς, έστω και συμβολικά, φροντίζοντας να δημοσιοποιήσεις την πράξη σου, συνοδευόμενη από κοινότοπες μεγαλοστομίες σε νεοκαθαρευουσιάνικη ανελλήνιστη διάλεκτο.
    Στον Λένιν αποδίδεται το «χρήσιμοι ηλίθιοι», παρόλο που όντως δεν έχει εντοπιστεί στα γραπτά του.

  276. Classicist said

    1) κακόψυχον Ιατρού (273): Μιμούμενη τον κ. Νεογίδιο, ζητώ από τον κ. Σαραντάκο να διαγράψει το σχόλιό σας και να σάς αποβάλει από το Ιστολόγιο για τουλάχιστον 24 ώρες, διότι το torrent στο οποίο μάς παραπέμψατε μόλις μόλυνε τον υπολογιστή μου και γράφω από άλλον υπολογιστή. Καλώ όλους τους αναγνώστες να μή μπούν στο torrent του σχολίου 273 γιατί θα μολυνθούν. Πάτε να με βγάλετε απατεώνισσα, αλλά εγώ μίλησα (σχ. 271) για τον γνωστό κινέζικο ιστότοπο και όχι για τα μολυσματικά torrents

    2) κ. Νεογίδιο (272): Ευφυέστατο το σχόλιό σας, αλλά δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Όταν θα διαβάσετε και τις 44.000 χιλιάδες λέξεις του βιβλίου (κι όχι ό,τι πιάσατε με ένα γρήγορο ξεφύλλισμα), θα αντιληφθείτε πόσο εκπληκτικός συγγραφέας είναι αυτός ο γερμανο-αυστριακός Florian Freistetter και γιατί το βιβλίο του εξελίσσεται (από το τίποτα και με ελάχιστη διαφήμιση) ταχύτατα σε best-seller εδώ στις ΗΠΑ.

    ΥΓ: Μετά την μεγαλειώδη χτεσινή μου αποκάλυψη (βλέπε σχόλιο 133) ότι από τους «νοικοκυραίους» της Ύδρας ξεκίνησε η κακή σημασία της λέξεως «νοικοκυραίος», προαναγγέλλω νέα μεγάλη αποκάλυψη για αύριο, που θα ενθουσιάσει τους εραστές των πικάντικων αποκαλύψεων:

    Γιατί ο πολύς Μπαμπινιώτης περιόρισε (κατά τουλάχιστον 300 χρόνια) στο «Ετυμολογικό» του την ηλικία της λέξεως «ηθοποιΐα»

  277. Γιάννης Ιατρού said

    276α: Χαχαχα, θά ΄θελες, ε; Τώρα μάλιστα, διασπείρεις και ψευδές ειδήσεις …
    Πάντως, όσοι δεν έχουν δυνατότητα (πρόγραμμα) να το πάρουν από τον σύνδεσμο του #273 μπορούν να το βρουν και στον κινέζικο ιστότοπο (που μέμφεται η ερασιτέχνισσα), φαίνεται πώς κάποιος καλόψυχος άνθρωπος το έχει ανεβάσει ki εκεί 🙂 🙂 🙂

  278. Pedis said

    αυτοδικία ο Ρουβίκωνας για πέντε τρυκάκια τη βδομάδα και ένοχος για τις «εν ψυχρώ παραβιάσεις του νόμου», αλλά γαργάρα η ετεροδικία για το καθημερινό Σκάι Μακελειό με Πρώτο Θέμα τη Στεφανίδου, σε όλη την επικράτεια! Προέχει ο σεβασμός στη νομιμότητα.

    Μμμάλιστα!

    Άσχετο: πώς τους ήρθε το όνομα Ρουβίκωνας; Σήμα ότι μελετούν τις πιθανότητες επιτυχίας αν στασιάσουν και προελάσουν από Εξάρχεια στο Σύνταγμα με μία λεγεώνα προκηρύξεις;

  279. Alexis said

    #257:
    Μπορείτε να χαρακτηρίσετε όπως θέλετε «το σύνολο του άρθρου» αλλά οι χαρακτηρισμοί αυτοί θα πρέπει να τεκμηριώνονται και κάπως.
    Από την πρώτη στιγμή που τοποθετήθηκα για το θέμα είπα ξεκάθαρα πως πρόκειται για μια υπόθεση ωμής φασιστικής βίας και ως τέτοια πρέπει να ιδωθεί και όχι ως διένεξη μεταξύ «νοικοκυραίων» και οποιασδήποτε άλλης κοινωνικής ομάδας. Και η καταδίκη πρέπει να είναι απερίφραστη, χωρίς ναι μεν αλλά…
    Το να θεωρήσω ότι ο Στεφανίδης προσβάλλει τους λοατ επειδή λέει ότι ο Κωστόπουλος δεν έζησε τη διαφορετικότητά του είναι πραγματικά τραβηγμένο από τα μαλλιά, είναι αυτό που λένε στο χωριό μου «όποιος θέλει να πεισμώσει, πεισμώνει και με την πορδή του».
    Και πού ακριβώς είδατε να θεωρεί ως «ζήτημα» τον σεξουαλικό προσανατολισμό του νεκρού; Το ψωνιστήρι της μιας νύχτας σαφέστατα γίνεται και από τους στρέιτ και είναι (για μένα τουλάχιστον) το ίδιο απεχθές και ξένο προς ο,τιδήποτε εγώ θεωρώ ως «έρωτα».
    Για τους Ρουβίκωνες… Ούτε εμένα με ενοχλεί η δράση τους στο βαθμό που δεν βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα ανυποψίαστων ανθρώπων. Δεν συμφωνώ με αυτή τη μορφή «αγώνα» γιατί τη θεωρώ αδιέξοδη, αλλά γενικά δέχομαι ότι είναι μια υγιής αντίδραση σε πράγματα που όλους μας ενοχλούν και μας θυμώνουν. Το τσουβάλιασμα που κάνετε όμως αμέσως παρακάτω είναι πραγματικά επικό. Από τη μια οι Ρουβίκωνες που πετάνε τρικάκια και μπογιές και από την άλλη οι νοικοκυραίοι που σκοτώνουν ανθρώπους, πλιατσικολογούν, τραμπουκίζουν Δημάρχους και είναι προστάτες σε μαγαζιά της νύχτας. Μιλάτε ουσιαστικά για έναν εσμό καθαρμάτων, ακροδεξιών, τραμπούκων και ανθρώπων του υποκόσμου και όλον αυτό τον εσμό τον χρεώνετε στους «νοικοκυραίους».
    Αν έτσι θέλετε να βλέπετε τα πράγματα είναι δικαίωμά σας και είναι προφανές ότι δεν συμφωνούμε…

  280. 275 Απόφευγμα είναι του Λένιν, τι παναπεί ότι αποδίδεται παρόλο που δεν έχει εντοπιστεί;
    Πάντως δεν θυμάμαι να μίλησε κανείς για …αυτοδικία όταν ένας τυπάκος πέταγε τούρτες στους πρωτοκλασάτους της ΕΕ ή μια κοπελιά έριξε κομφετί στον Ντράγκι. Για ακτιβισμό μιλούσαν. Μόνο στην Ελλάδα (να και κάτι που όντως συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα!) εξομοιώνουμε τα γιαούρτια με τα τσεκούρια ελέω «κουλτούρας της βίας».

  281. Alexis said

    #278: Τα τρικάκια όμως συνοδεύονται ενίοτε και με σπάσιμο γραφείων, υπολογιστών, τζαμαριών και λοιπών «καλουδίων».

  282. Pedis said

    # 281- έχεις δίκιο και θα έπρεπε να στείλουμε οικονομική βοήθεια στο πρωτο θέμα για την αποκατάσταση των ζημιών και να κάνουμε συλλογή υπογραφών για να καταδικάσουμε την καταστροφή γραφείων του ταιπέδ.

    Εκτός από μερικές κλασικές «επαναστατικές» μαλακιούλες του αντιεξουσιαστικού χώρου, δηλ. να κάνουν μικροζημιές σε καμιά εταιρεία, ή στο γραφείο ενός τσόγλανου, φαίνεται ότι έχουν στο νου να πολιορκήσουν το καπιτώλιο κάνοντας τις προκηρύξεις σαίτες.

    Μην φοβάστε, πείτε και στις γεροντοκόρες που εξανίστανται, τρέμουν και καταγγέλουν την παράνομη και ασύδοτη δράση του Ρουβικωνα ως το πλαίσιο για το λιντσάρισμα του Ζ.Κ. ότι η δικαιοσύνη θα επικρατήσει και η ελευθερία της έκφρασης θα νικήσει. Το Σκάι θα εκπέμπει και το Μακελειό θα κυκλοφορεί σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και του ίντερνετ.

  283. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @ 282. Αὐτὲς οἰ «…κλασικές «επαναστατικές» μαλακιούλες του αντιεξουσιαστικού χώρου, δηλ. να κάνουν μικροζημιές σε καμιά εταιρεία, ή στο γραφείο ενός τσόγλανου…» ποὺ λές εἶναι μιὰ χαρὰ ἄλλοθι γιὰ περισσότερη καταστολὴ καὶ ἀστυνόμευση.

  284. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    274 . 🙂
    279. Πάντως καθώς διάβαζα το άρθρο του Μ.Σ, αίμα-φλέμα και δάχτυλο σηκωμένο, έλεγα γιά να δω πότε θα φτάσει στους ρουβίκωνες και στο Μάτι… και πράγματι! ΚΑΙ τα δυο τα κόλλησε με ΄
    τέχνη περισσή. Ώστε φταίει που ξεχάσαμε γρήγορα το Μάτι κι ασχοληθήκαμε τόσο με τη Γλάδστωνος!. Τον άλλονα, τον κυρ Τάκη μου θύμισε…ξεδιαλεγμένες δυνατές λέξεις και φράσεις σ΄ένα κείμενο-πόζα όπου όλα μπερδεύονται γλυκά (βρώμικα). Ας είναι, απόψεις είν αυτές. Καλώς το έβαλε η Κρόνη. Αυτός είναι πανεπιστημιακός δάσκαλος υπόψη.

    Ξεκίνησα να παραθέσω τις ισαποστασίτικες/ποζάτες φράσεις του:
    -φτηνό μίσος.
    -θλιβερό θύμα και της ζωής του της ίδιας αλλά και μίας πόλης
    -ράκος,
    -θεσμοθετημένη βία
    -θύτης και θύμα
    -όταν οι μικροί δεν ανακουφίζονται στη Φυλής

    αλλά άρχισα να ανακατεύομαι και παραιτούμαι. Πολύ ασχοληθήκαμε.

  285. Pedis said

    # 284 – συμφωνότατοι! ως πρόσχημα.

    κι όχι ότι είναι η αιτία που καταντάει η χώρα «ρεντίκολο και καρναβάλι» που λέει ο άλλος παραπάνω .

    Άλλο τόνα άλλο τάλλο. Να μην τα συγχέουμε.

  286. Pedis said

    να συμπληρώσω για να αποδφύγω παρεξηγήσεις:

    τους θεωρώ καραγκιοζοπαίχτες. Χωρίς να έχουν πετύχει κάτι σημαντικό (στην πολιτική συνείδηση του κόσμου) με τη δράση τους, οι μισοί και βάλε έχουν προσαχθεί, (στο μεταξύ ο κόσμος χέστηκε), τους έχουν πιέσει και το δέκα τοις εκατό θα έχει ενδώσει …

    καταλαβαίνουμε ότι σε κάποια στιγμή θα γίνει το μπαμ (να χαρούν και οι γεροντοκόρες του Κάτωνα).

  287. spiridione said

    280.
    https://info-war.gr/einai-oi-pussy-riot-pio-tromokrates-apo-to-royvikona/

  288. Alexis said

    #282: έχεις δίκιο και θα έπρεπε να στείλουμε οικονομική βοήθεια στο πρωτο θέμα για την αποκατάσταση των ζημιών και να κάνουμε συλλογή υπογραφών για να καταδικάσουμε την καταστροφή γραφείων του ταιπέδ.

    Είσαι να ξεκινήσουμε έρανο; 🙂

    Καλό το χιουμοράκι αλλά αν κάποια φορά οι βαριοπούλες και οι τζαμαρίες ανοίξουν και κανένα κεφάλι (κατά λάθος εννοείται), τότε να δεις πάρτι που θα κάνουν οι κάθε λογής Πορδοσάλτηδες και Μπόγδανοι!

  289. Aghapi D said

    Επειδή από το… απλώς τυχαίο συμβάν που οδήγησε στον θάνατο τού Ζακ Κωστόπουλο – από το οποίο ξεκίνησε και τούτο το άρθρο – ένα πρόσφατο στοιχείο που καταθέτει η δικηγόρος Ενώ «αστυνομικές πηγές» πραγματοποιούν διαρροές σε διάφορα ΜΜΕ με εκτιμήσεις, κανένα νέο στοιχείο ή επίσημη έκθεση δεν έχει έρθει ως τώρα στα χέρια του ανακριτή που έχει αναλάβει την υπόθεση

    .https://omniatv.com/853443352

  290. Γς said

    266, 267:

    Sarant said
    27 Σεπτεμβρίου, 2018 στις 21:42

    >265 Γουσού, σβήνεται το σχόλιο και δεν ξαναγράφεις για 24 ώρες, εντάξει;

    Ο Γς Δεσμώτης και το Νέο K. κοράκι

    Φτου, ξελευτερία!

  291. Pedis said

    Ερώτηση: Γιατί δεν ρίξατε πυροβολισμό για εκφοβισμό;

    Απάντηση: Η χρήση πυροβόλου όπλου σε κατοικημένη περιοχή απαγορεύεται.

    Ερώτηση: Βάλατε χειροπέδες στον Γιώργο Ρουπακιά;

    Απάντηση: Εμείς όχι. Τον είχαμε ακινητοποιήσει. Δεν του βάλαμε χειροπέδες, δεν ήταν ύποπτος φυγής, ήταν ήρεμος μιλούσε με τον Ρώτα (σσ αστυνομικός)

    Δύο χρόνια αργότερα μάθαμε από τον Πρόεδρο της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής ότι η αντιμετώπιση του αιμόφυρτου, πεσμένου στο έδαφος Ζακ Κωστόπουλου από τους αστυνομικούς, που σε βίντεο καταγράφονται να τον κλωτσούν ακόμα και όταν είναι πλήρως ακινητοποιημένος, είναι η ενδεδειγμένη «και σε όποιον αρέσει».

    http://www.topontiki.gr/article/291010/den-perasame-heiropedes-ston-roypakia-giati-itan-iremos-otan-i-elas-ekane-syllipseis

  292. Γιάννης Ιατρού said

    291: Την συμπεριφορά αυτή επισήμανε κι η δικηγόρος της οικογένειας, η κα Παπαρρούσου

  293. Πέπε said

    @133:
    > > Γράφει ο κ. Σαραντάκος: «Πότε πήρε απερίφραστα αρνητική χροιά ο πληθυντικός «νοικοκυραίοι»;» […] Από τους νοικοκυραίους της Ύδρας ξεκίνησε κ. Σαραντάκο η κακή σημασία της λέξεως «νοικοκυραίοι» και όχι από το 1980 όπως νομίζετε. Σπεύστε να διορθώσετε το άρθρο σας, διότι εκτίθεται ανεπανορθώτως το Ιστολόγιο.

    Επειδή διαβάζει και κόσμος, ας ενημερώσουμε ότι κατά τεκμήριο η Κλασικίστρια κατανοεί άριστα το ερώτημα του κ. Σαραντάκου και σκοπίμως το διαστρεβλώνει απαντώντας κάτι τόσο άσχετο.

    Ο Sarant έγραψε ξεκάθαρα ότι η λ. «νοικοκύρης» σχηματίζει δύο πληθυντικούς, «νοικοκύρηδες» και «νοικοκυραίοι», ότι ο δεύτερος τύπος απέκτησε κάποια στιγμή αρνητική χροιά η οποία εντάθηκε τόσο ώστε σχεδόν να αλλάξει και το ίδιο το σημασιολογικό περιεχόμενο της λέξης, και ότι, πιο πρόσφατα, ο πληθυντικός αυτός με τη διαφορετική μορφή και το διαφορετικό περιεχόμενο σχημάτισε και ξεχωριστό δικό του ενικό, φτάνοντας πλέον να έχουμε δύο διακριτές λέξεις, τον «νοικοκύρη» που σημαίνει ό,τι σήμαινε πάντα και τον «νοικοκυραίο» που σημαίνει ό,τι εξηγεί ο Sarant στο άρθρο του.

    Αυτά δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τους χαρακτηρισμούς του Κολοκοτρώνη ή του Τρικούπη για τους νοικοκυραίους της Ύδρας. Οι συγγραφείς αυτοί λένε διάφορα πράγματα για τους ίδιους τους ανθρώπους αυτούς, και τη γνώμη τους τη διατυπώνουν με λέξεις και φράσεις κι όχι με την επιλογή ενός ιδιαίτερου γραμματικού τύπου.

    Αν υπάρχει κάποια αρνητική χροιά, αυτή αφορά την έννοια του νοικοκύρη κι όχι την επιλογή του ενός πληθυντικού (-αίοι) έναντι του άλλου (-ηδες – ο οποίος άλλωστε μάλλον δεν υπήρχε καν τότε, τουλάχιστον στη γλώσσα των συγκεκριμένων συγγραφέων).

  294. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  295. Classicist said

    Κύριον Πέπεν (293),

    τώρα είδα το σχόλιό σας και σάς απαντώ…

    Εκτίθεσθε για πολλοστή φορά: Είναι απολύτως βέβαιο ότι η απαξίωσις των «νοικοκυραίων» ξεκινά από τους νοικοκυραίους της Ύδρας. Αν είχατε διαβάσει Γιάννη Κορδάτο, Δημήτρη Γληνό και τους λόγους του Άρη Βελουχιώτη, θα ξέρατε ότι πάντοτε η Αριστερά μιλούσε ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΤΙΚΆ και εχθρικά για τους νοικοκυραίους, συνεχίζοντας το πνεύμα του 1821. Δεν προλαβαίνω να βρώ τα σχετικά αποσπάσματα (από Γληνό, Κορδάτο και Βελουχιώτη) για να αντιληφθείτε το μέγεθος της γκάφας στην οποία υποπέσατε

  296. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αλέξη, οι πολιτικοί χουλιγκάνοι, στην πλειονότητά τους, δεν δρουν από ευαισθησία και νοιάξιμο, αλλά για να ικανοποιήσουν τη δίψα τους για βίαιη δράση. Οπότε μην περιμένεις να σκεφτούν τις συνέπειες των πράξεών τους.

  297. deliolinux said

    Στα Σέρρας και ειδικότερα στα νταρνακοχώρια (Πεντάπολη) όταν αναφερόμαστε συνολικά σε μια οικογένεια (συγγενείς διαφόρων βαθμών με ίδιο επίθετο) χρησιμοποιούμε την κατάληξη-άθκο (-άδьκο-> -άθκο) πχ επίθέτων το Δεληολανάθκο (Δεληολάνης), το Χατζηαγορακάθκο (Χατζηαγοράκη), το Συρπάθκο (Σύρπας) και στα πρόσωπα που το απαρτίζουν οι Δεληολανάδες ή Δεληολάνьδες, Χατζηαγορακάδες ή Χατζηαγοράκьδες, Συρπάδες. Όχι -αίοι. (Το σύμβολο της ρώσικης γλώσσας ь το χρησιμοποιώ γιατί μαλακώνει το προηγηθέν σύμφωνο για να αποδώσει την προφορά. Όπως χέρь όχι χερ, πόδь όχι πόδ, μάτь, σπίτь κλπ).

  298. sarant said

    297 Ενδιαφέρον!
    Και πρωτότυπη η χρήση του συμβόλου.

    Δεν είχα συνειδητοποιήσει πως ο Δεληολάνης είναι σερρέικο επώνυμο αλλά βλέπω τώρα πως επιχωριάζει στην Πεντάπολη.

  299. Μαρία said

    297
    Το -άθκο δεν το ήξερα. Το σαρμουσακλιώτικο επώνυμο Αγγούρας πώς θα γίνει; Αγγουράθκο;

    298
    Η κατάληξη -άδες επεκτείνεται και στον πληθυντικό των βαφτιστικών, π.χ. οι Νικάδες (είχαμε 2 στην οικογένεια)

  300. deliolinux said

    Νίκьδες, Βαγγέλьδες, Θανάσьδες, Δημητράδες. Και ναί το Αγγουράθκο σόι και οι Αγγουράδες

  301. deliolinux said

    Όπως έλεγε και ο παπούς μου, γεννημένος το 1907 και πρώτος που έφερε το επίθετο Δεληολάνης (του πατέρα του το επίθετο ήταν Μοδέστος -λατινική ρίζα) «όταν ήρθε το ελληνικό έκανε πολλά τέτοια, μας άλλαξαν επίθετα και άλλα «καλά» «

  302. deliolinux said

    Το πλέον ενδιαφέρον είναι στις ονομασίες των κατοίκων των γειτονικών χωριών. Πχ τους κάτοικους του Χρυσού Σερρών τους λέμε Τεπολιανьτάδες, του Αγίου Πνεύματος – Βιζνικьωτάδες, ενώ του Εμμανουήλ Παπά – Ντουβισьνούς. Τα παλιά ονόματα των χωριών ήταν Τεπολιάνь, Βιζνьίκιοϊ και Ντο(υ)βίστα.

  303. Μαρία said

    300
    Στην πόλη την κατάληξη -άδες την έχουμε μόνο για τα ονόματα σε -ος.

    Το καλύτερο σαρμουσακλιώτικο επώνυμο είναι το Πουστουρλής 🙂

  304. deliolinux said

    Οι οποίοι Πουστουρλάδες τυγχάνουν και γείτονές μου, δυό, τρία σπίτια παρακάτω στον ίδιο δρόμο, στο έμπα του χωριού

  305. sarant said

    301 Μόδεστος και Μόδης είναι και βαφτιστικό όνομα. Αν και Μόδης φυσικά υπάρχει και επίθετο.

  306. deliolinux said

    Επίσης μπορεί οι κάτοικοι των Σερρών να είμαστε Σερραίοι όμως οι κάτοικοι της Πεντάπολης είμαστε Πενταπολιώτьδες ή Πενταπολιωτάδες.

  307. Πέπε said

    @295:
    > > Εκτίθεσθε για πολλοστή φορά: Είναι απολύτως βέβαιο ότι η απαξίωσις των «νοικοκυραίων» ξεκινά από τους νοικοκυραίους της Ύδρας. Αν είχατε διαβάσει Γιάννη Κορδάτο, Δημήτρη Γληνό και τους λόγους του Άρη Βελουχιώτη, θα ξέρατε ότι πάντοτε η Αριστερά μιλούσε ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΤΙΚΆ και εχθρικά για τους νοικοκυραίους, συνεχίζοντας το πνεύμα του 1821. Δεν προλαβαίνω να βρώ τα σχετικά αποσπάσματα (από Γληνό, Κορδάτο και Βελουχιώτη) για να αντιληφθείτε το μέγεθος της γκάφας στην οποία υποπέσατε.

    …Μα ελληνικά δεν το έγραψα;

    Πάμε πάλι:

    Δεν αμφισβητώ το αν εκφράζεται αρνητικά ή όχι, για πρώτη φορά ή όχι, ο Α ή Β συγγραφέας για τους νοικοκυραίους της Ύδρας. Είπα ότι η επιλογή του πληθυντικού σε -αίοι δεν αποτελεί μέσον για την έκφραση αυτής της αρνητικής διάθεσης. Χαρακτηρίζονται άνθρωποι, όχι γραμματικοί τύποι.

    Εκτός αν ο Κορδάτος, ο Βελουχιώτης κλπ. χρησιμοποιούν παράλληλα τον τύπο «νοικοκύρηδες» χωρίς αρνητική διάθεση.

  308. Classicist said

    Κύριε Πέπε (307),

    χαιρετίζω την επάνοδό σας στην Λογική του Αριστοτέλους: Βεβαίως και χρησιμοποιούν (οι Κορδάτος + Γληνός + Βελουχιώτης) και τον τύπο «νοικοκύρηδες». Απλώς, η περιφρόνησή τους αφορά μόνο τους «νοικοκυραίους», λόγω νοικοκυραίων Ύδρας. Αν με προκαλέσετε (αμφισβητώντας το…), θα ψάξω να βρώ τα επίμαχα αποσπάσματα και θα γελοιοποιηθείτε.

    Όπερ έδει δείξαι. Επιτέλους συμφωνούμε, κύριε Πέπε μου, κάλλιο αργά παρά ποτέ. Υπήρχε μιά διάχυτη περιφρόνηση (και μίσος) της εν Ελλάδι Αριστεράς προς τους νοικοκυραίους επί 140 χρόνια, που ξεκινούσε από τους νοικοκυραίους της Ύδρας. Αυτήν την περιφρόνηση και αυτό το μίσος συνεχίζουν σήμερα τα διαβασμένα παιδιά του «Ρουβίκωνα» και οι δικαιωματάκηδες (όλοι προερχόμενοι από χριστιανικότατες οικογένειες, όπως και ο Ζάκ…) που θέλουν να εκδικηθούν τον Ζάκ Κωστόπουλο. Αυτό ήθελα να πώ εξ αρχής και χαίρομαι που το καταλάβατε

  309. Αναστό said

    Έλα ρε συ συνονόματε, λέω κι εγώ, με πήρε η μπάλα της λογοκρισίας εμένα που δεν βρίζω ούτε τον χειρότερο εχθρό μου; Εντάξει, διαφωνούμε. Προσωπικά έχω μεγάλη πίκρα από το όλο εγχείρημα οπότε δεν λέω τα τόσα που έχω στο μυαλό μου. Θα πω μόνο ότι χρειάζεται μια λέξη για να ξεχωρίσεις τον απλό κόσμο που στήριξε τον Σύριζα και προδόθηκε (από την κατάσταση ας πούμε, αποδεχόμενοι ίσως και την επιχειρηματολογία των δεξιών για αριστερές αυταπάτες) από τους τόσους ιδιοτελείς που αυτό που επεδίωξαν και κατάφεραν ήταν από βολέματα έως εξουσία και πλουτισμό. Μεγάλη πίκρα. Ηθική, αισθητική, πολιτική, από πολύ κόσμο και χωρίς διέξοδο έκφρασης και εκπροσώπησης. Οπότε αναμενόμενα τα σιχτιρίσματα νομίζω.

  310. Πέπε said

    @308:
    Ναι, θα ήθελα να το δω. Δεν είναι θέμα αμφισβήτησης, είναι απλώς για να καταλάβω καλύτερα.

    Αλλά έτσι κι αλλιώς το σχόλιο από το οποίο ξεκίνησε η αρχική μου ένσταση αφορούσε τα παλιά κείμενα, εποχής της Επανάστασης (Κολοκοτρώνη κλπ.). Για τότε, πολύ περισσότερο παρά για τον 20ό αιώνα, έχω την αίσθηση ότι ο πληθυντικός «νοικοκυραίοι» ήταν, απλώς, γραμματικός μονόδρομος. Και ότι, επομένως, αν είχε κανείς κάτι κακό να πει για τους νοικοκυραίους, θα το προσέθετε ρητά.

    Όπως στη φράση «ο Γιάννης είναι χαζός» το όνομα Γιάννης δεν εμπεριέχει χαρακτηρισμό, ενώ αν πούμε «ο χαζο-Γιάννης» εμπεριέχει.

    Σ’ αυτά λοιπόν τα παλιά κείμενα τι γίνεται;

  311. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κατά κο Τάκη:
    «Νοικοκυραίοι», ήτοι τα μεσαία στρώματα που εξασφαλίζουν την κοινωνική συνοχή στη δημοκρατία. Αν εξαφανιστούν, αλίμονο και στην κοινωνική συνοχή και στη δημοκρατία.
    http://www.kathimerini.gr/988510/opinion/epikairothta/politikh/oi-noikokyraioi-kai-h-dhmokratia

  312. Δηλαδή για να καταλάβω, Deliolinux (301), ο παππούς σου έφερε λατινικό μεν, αλλά τουλάχιστον χριστιανικό επώνυμο (υπάρχει Άγιος Μόδεστος Αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων), και όταν ήρθαν οι ελληνικές αρχές, του το κάνανε τούρκικο; Περίεργο μου φαίνεται — συνήθως γινόταν το αντίθετο, όπως με τη Δόμνα Καραγωγέως που αναφέραμε άλλοτε, ή όχι;

  313. Χαρούλα said

    Όταν έχεις άποψη. Όταν παίρνεις θέση με τον τρόπο που ξέρεις και μπορείς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: