Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Αστερίξ και η Αδρεναλίνη

Posted by sarant στο 18 Νοεμβρίου, 2019


Το ιστολόγιο αγαπάει τον Αστερίξ και έχει καθιερώσει μια σειρά άρθρων στα οποία παρουσιάζει τις κλασικές περιπέτειες του Γκοσινί και του Ουντερζό -το τελευταίο άρθρο της σειράς αυτής, δέκατο έκτο συνολικά, το δημοσίευσα τον Μάιο και ήταν η περιπέτεια του Αστερίξ στην Ισπανία.

Στην αρχή, τα αστεριξολογικά μας άρθρα δημοσιεύονταν κάθε δυο μήνες, αλλά μετά ο ρυθμός αραίωσε απελπιστικά. Φέτος έχουμε δημοσιεύσει ένα μόνο άρθρο της σειράς αυτής, αυτό του Μαΐου, όμως για σήμερα έχουμε κάτι αλλο.

Βλέπετε, μπορεί ο Ρενέ Γκοσινί να πέθανε πρόωρα, πάνω στον ιμάντα του τεστ κοπώσεως λένε, σε πλήρη δημιουργική ακμή το 1977, αλλά ο Αλμπέρ Ουντερζό συνέχισε να εκδίδει άλμπουμ με περιπέτειες του Αστερίξ, αν και σε πιο αραιό ρυθμό. Πολλοί φανατικοί αναγνώστες των άλμπουμ της πρώτης περιόδου θεωρούν ότι τα άλμπουμ αυτής της δεύτερης περιόδου υστερούν σαφώς και αρνούνται να τα συμπεριλάβουν στον κανόνα των 24. Κι εγώ μαζί -δεν έχω σκοπό να παρουσιάσω άλμπουμ της δεύτερης περιόδου, που δεν ξέρω καν κι αν τα έχω διαβάσει όλα.

Όμως τα χρόνια περνάνε, ο Ουντερζό πέρασε τα ενενήντα (γεννημένος το 1927, να τα υπερεκατοστίσει!) και εδώ και μερικά χρόνια σταμάτησε να σκιτσάρει. Οπότε, θα έλεγε κανείς, έκλεισε οριστικά η σειρά των περιπετειών του Αστερίξ, έτσι δεν είναι;

Δεν είναι έτσι. Διότι ο Ουντερζό ή μάλλον ο εκδοτικός οίκος που διαχειρίζεται τα πνευματικά δικαιώματα στους ήρωες έδωσε την άδεια στον κειμενογράφο Jean-Yves Ferri και στον σκιτσογράφο Didier Conrad να συνεχίσουν τις περιπέτειες στο ίδιο γενικό πνεύμα. Το τελικό προϊόν, κάθε φορά, έχει την έγκριση του Ουντερζό.

Αυτό είναι μεν ασυνήθιστο αλλά όχι πρωτοφανές, και άλλοι πετυχημένοι μυθοπλαστικοί ήρωες έχουν συνεχίσει την πορεία τους και μετά τον θάνατο των δημιουργών τους. Αν θέλετε, το συζητάμε στα σχόλια.

Η πρώτη περιπέτεια αυτής της τρίτης περιόδου έστειλε τον Αστερίξ και τον Οβελίξ στη χώρα των Πίκτων (Σκοτσέζων), η δεύτερη είχε θέμα έναν χαμένο πάπυρο του Καίσαρα και η τρίτη, που την παρουσιάσαμε και εδώ πρόπερσι, στέλνει τους δυο ήρωες σε κούρσα αρμάτων που διασχίζει την Ιταλία.(Δεν ξέρω καν αν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά, αν ξέρετε πείτε μας).

Πριν από τρεις εβδομάδες κυκλοφόρησε η τέταρτη περιπέτεια της νέας περιόδου του Αστερίξ, με το εξώφυλλο που βλέπετε αριστερά (όπου τα ονόματα των Γκοσινί και Ουντερζό προβάλλονται περισσότερο από των πραγματικών συντελεστών, του Φερί και του Κονράντ).

Ο Αστερίξ λοιπόν και η κόρη του Βερσενζετόριξ, του γαλάτη αρχηγού που ηττήθηκε από τον Καίσαρα στη μάχη της Αλέσιας -ή μήπως να τον πούμε Ουερκιγγετόριγα, όπως τον έλεγαν ο Δίων Κάσσιος και οι άλλοι Έλληνες συγγραφείς της εποχής; Δεν ξέρω πώς θα είναι ο ελληνικός τίτλος, αν και όταν μεταφραστεί η περιπέτεια, οπότε στο δικό μου άρθρο διάλεξα να πω «και η Αδρεναλίνη», αφού Αδρεναλίνη λέγεται η ηρωίδα του έργου, κάτι που ίσως θα το θυμάστε πως το αναφέραμε σε κάποια πρόσφατα μεζεδάκια, αφού ένας ελληνικός ιστότοπος είχε γράψει, έμπλεος εθνικής υπερηφανείας, ότι η ηρωίδα της νέας περιπέτειας «έχει όνομα ελληνικό».

(Δεν έχει. Θα είχε ελληνικό αν τη λέγανε Επινεφρίνη. Η αδρεναλίνη είναι επιστημονικός νεολογισμός με λατινική προέλευση).

Πολλοί βλέποντας την κοκκινομάλλα ηρωίδα με την κοτσίδα και την πεισματάρικη γκριμάτσα σκέφτηκαν τη Γκρέτα Τούνμπεργκ, τη Σουηδέζα ακτιβίστρια, επίσης έφηβη όπως η Αδρεναλίνη. Οι συντελεστές της περιπέτειας όμως αρνήθηκαν ότι είχαν για πρότυπο τη Γκρέτα -μάλιστα, ο σκιτσογράφος, ο Κονράντ, είπε πως εμπνεύστηκε τη μορφή της Αδρεναλίνης από την κόρη του. Πάντως, η ομοιότητα είναι μεγάλη -και ήταν συνήθως πρακτική και του παλιού Αστερίξ να υπάρχουν ήρωες πλασμένοι με πρότυπο διάφορα πρόσωπα της επικαιρότητας, αν και συνήθως όχι σε πρωταγωνιστικούς ρόλους. (Και σε αυτή την περιπέτεια έχουμε μια τέτοια περίπτωση, όπως θα δούμε πιο κάτω).

Η υπόθεση:

Μια μέρα φτάνουν στο γαλατικό χωριό δυο Γαλάτες, και συγκεκριμένα Αρβέρνιοι. Λένε στον Μοναρχίξ (Αμπραρακουρσίξ στα γαλλικά) ότι έχουν μαζί τους την κόρη του Βερσενζετόριξ, που την αναζητεί ο Καίσαρας για να την πάρει στη Ρώμη και να την κάνει Ρωμαία. Θέλουν να την αφήσουν για λίγο στο γαλατικό χωριό, ώσπου να βρουν ένα πλοίο και να περάσουν στη Βρετανία.

Όμως, τους παρακολουθεί κι ένας προδότης Γαλάτης πολεμιστής για να την παραδώσει στους Ρωμαίους, κι αυτός ενημερώνει τους Ρωμαίους του γειτονικού στρατοπέδου, αν και ο εκατόνταρχος δεν δείχνει καθόλου ζήλο επειδή σε ένα μήνα παίρνει τη σύνταξή του.

Η Αδρεναλίνη γνωρίζεται με τους κατοίκους του χωριού, και ιδίως με τα παιδιά της ηλικίας της, τον γιο του σιδερά και τους γιους του ψαρά, που δεν έχουν την έχθρα των γονιών τους. Τους λέει ότι δεν θέλει να είναι πια το σύμβολο του πολέμου και ότι θέλει να φύγει.

Όλοι μαζί οι έφηβοι το σκάνε μια νύχτα από το χωριό -συναγερμός στο χωριό και σκηνές αλλοφροσύνης στο γειτονικό δάσος, όπου οι Γαλάτες, μια ρωμαϊκή περίπολος και ο προδότης αναζητούν την Αδρεναλίνη, η οποία συναντάει τυχαία δύο από τους γνωστούς μας πειρατές και πηγαίνει μαζί τους ελπίζοντας πως θα την οδηγήσουν στη Θούλη, το νησί των ονείρων της.

Στο πειρατικό πλοίο ανεβαίνει και ο προδότης, ενώ ο Αστερίξ, ο Οβελίξ και οι έφηβοι με μια βάρκα πλησιάζουν επίσης -καθώς και μια ρωμαϊκή γαλέρα. Όλοι μάχονται εναντίον όλων, το πειρατικό πλοίο φυσικά βουλιάζει και τελικά η Αδρεναλίνη και οι Γαλάτες επιστρέφουν στο χωριό όπου έχουν φτάσει και οι Αρβέρνιοι με το πλοίο ενός Λετιτμπίξ, που θα τους μεταφέρει στη Βρετανία.

Η Αδρεναλίνη λέει στους Αρβέρνιους ότι δεν έχει σκοπό να συνεχίσει να είναι σύμβολο της αντίστασης -ερωτεύεται τον Λετιτμπίξ, τον πλοίαρχο, μια φιγούρα σαν παιδί των λουλουδιών, και φεύγουν μαζί για ένα μακρινό νησί. Οι Αρβέρνιοι βρίσκουν άλλο σύμβολο για να συνεχίσουν την αντίσταση κατά των Ρωμαίων και όλοι είναι ικανοποιημένοι. Η περιπέτεια κλείνει με το καθιερωμένο τσιμπούσι.

Η περιπέτεια πήρε ανάμικτες κριτικές. Άλλοι είπαν ότι είναι η καλύτερη της νέας περιόδου, ο κριτικός της Λιμπερασιόν έγραψε ότι είναι απόλυτη αποτυχία. Δεν με γοήτευσε, ούτε και τη βαρέθηκα. Η πρωτοτυπία της δεν είναι τόσο πολύ ότι έχει γυναίκα για ηρωίδα, ότι ότι φέρνει στο προσκήνιο, για πρώτη φορά σε Αστερίξ, όχι ενήλικες ή παιδιά αλλά εφήβους -που μαζεύονται στο λατομείο του Οβελίξ και συζητάνε μακριά από τα βλέμματα των μεγάλων, που θέλουν να φύγουν μακριά, που πίνουν κρυφά μια μικρή δόση μαγικό φίλτρο, που μιλανε τη δική τους γλώσσα -και που δεν θέλουν να συνεχίζουν τους αγώνες των γονιών τους αλλά να ζήσουν τη δική τους ζωή.

Το μήνυμα αυτό θα μπορούσε ίσως να το πει κανείς και αντιδραστικό, αφού η Αδρεναλίνη δεν θέλει να είναι πια σύμβολο αντίστασης και πάλης των ανυπότακτων Γαλατών. Στην τελευταία σεκάνς της περιπέτειας, ο Αστερίξ ρωτάει τον Πανοραμίξ: Μα, η Αδρεναλίνη δεν πρόδωσε τη μνήμη του Βερσενζετόριξ; και απαντάει ο Πανοραμίξ: Όχι, γιατί ο πατέρας της τής είχε ζητήσει να αντιστέκεται πάντοτε και να μείνει ελεύθερη, κι αυτό έκανε κι εκείνη, αλλά με τον τρόπο της. Όπως το κρίνει κανείς, αυτό.

Θα προσέξατε ότι στο πρώτο μπαλονάκι το όνομα του Βερσενζετόριξ είναι γραμμένο με γράμματα μικρότερου μεγέθους. Αυτό γίνεται επειδή, σε όλη την περιπέτεια, από την αρχή-αρχή, οι Γαλατες αποφεύγουν να πουν δυνατά το όνομά του.

Όπως εξηγεί στην αρχή του έργου ο Γεροκανονίξ, μετά την ήττα στην Αλέσια κανείς δεν προφέρει μεγαλόφωνα το όνομα του Βερσενζετόριξ.

Αν δεν κάνω λάθος, και διορθώστε με οι αστεριξολόγοι, η απαγόρευση αναφοράς του ονόματος πρέπει να είναι καινοτομία των νέων δημιουργών της σειράς. Ως τώρα, ξέραμε ότι οι Γαλάτες αποφεύγανε να πουν πού βρίσκεται η Αλέσια.

Οι Αρβέρνιοι πολεμιστές που συνεχίζουν τον αγώνα του Βερσεζεντόριξ ανήκουν στην οργάνωση FARC – Front Arverne de Resistanche Checrète, Αρβερνικό Μέτωπο Μυστικής Αντίστασης. Το ακρώνυμο είναι ολοφάνερος υπαινιγμός στο FARC, τους αντάρτες της Κολομβίας (Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia). Όμως στα κανονικά γαλλικά είναι Resistance Secrète, όχι Resistanche Checrète -ειρωνεύονται τη σημερινή προφορά των κατοίκων της Ωβέρνης, που προφέρουν παχύ το σ και εκεί όπου δεν είναι παχύ. Αυτό το έκανε και ο Γκοσινί, π.χ. στην Ασπίδα της Αρβέρνης.

Ο Γεροκανονίξ, που τον είδαμε πιο πάνω, είναι από τους πρωταγωνιστές της περιπέτειας, αφού είχε πολεμήσει στην Αλέσια μαζί με τους Αρβέρνιους. Στο δάσος, αναγνωρίζει τον προδότη και παλεύει μαζί του. Από τους υπόλοιπους Γαλάτες του χωριού, εμφανίζονται αρκετά ο ψαράς και ο σιδεράς, έστω και σαν πατεράδες των παιδιών τους. Και με αφορμή τα παιδιά τους καβγαδίζουν κιόλας:

Ο δικός μου καθαρίζει σε χρόνο μηδέν μια λεκάνη ψάρια, λέει ο ψαράς.

Ο δικός μου, απαντάει ο σιδεράς, δεν έχει πάρει το Bac (το ακαδημαϊκό απολυτήριο) αλλά μαθαίνει μια χρήσιμη τέχνη.

Το λογοπαίγνιο βρίσκεται στο ότι bac είναι η λεκάνη με τα ψάρια, είναι όμως και η σύντμηση του baccalauréat, του μπακαλορεά.

Υπάρχουν και άλλα λογοπαίγνια όπως και αρκετοί αναχρονισμοί -ας πούμε, η Αδρεναλίνη δηλώνει ότι έχει μπουχτίσει πια να την χρησιμοποιούν, αυτήν και το περιδέραιό της, για να κάνουν πόλεμο.

Η έκφραση που χρησιμοποιεί είναι Ras l’amphore, που είναι λογοπαίγνιο με την έκφραση ras le bol (κατά λέξη: ξεχειλίζει το μπολ) που τη λέει κάποιος που έχει μπουχτίσει (φτάνει πια, όχι άλλο κάρβουνο), αλλά αναπαλαιώνει το μπολ σε αμφορέα.

Όσο για το περιδέραιο, που δεν φαίνεται καλά στο συγκεκριμένο σκίτσο, λέγεται torque στα γαλλικά (και torque ή torc στα αγγλικά) και είναι το τυπικό στολίδι που είχαν γύρω από τον λαιμό οι Κέλτες, από συνεστραμμένα ελάσματα, που κατέληγαν στις άκρες σε δυο κεφαλές, συχνά με περίτεχνο σκάλισμα.

Έψαχνα τον ελληνικό όρο για το κόσμημα αυτό, αλλά βρήκα στη Βικιπαίδεια ότι λέγεται απλώς τορκ.

Αν ξέρει κανείς κάποιον ελληνοπρεπέστερο όρο, ας τον πει.

Το τορκ αυτό, που αρχικά το είχε ο Βερσεζεντόριξ, είναι το σύμβολο της αντίστασης κατά των Ρωμαίων και ο προδοτης θέλει να της το πάρει για να το παραδώσει στον Καίσαρα.

Προς το τέλος της περιπέτειας, ενώ παλεύουν στη βάρκα, το τορκ πέφτει στη θάλασσα και καταλήγει στον βυθό. Ο προδότης ορκίζεται ότι θα το βρει, και απομακρύνεται κολυμπώντας -αλλά πίσω του βλέπουμε το φτερό ενός καρχαρία και δεν μαθαίνουμε περισσότερα για την τύχη του.

Ο Καίσαρας, πάντως, δεν δείχνει ιδιαίτερα εκνευρισμένος που ματαιώθηκε το σχέδιό του να υιοθετήσει την Αδρεναλίνη και να την κάνει Ρωμαία.

– Ας είμαστε ρεαλιστές. Δεν θα έχεις τόσο γρήγορα θετή αδελφή, καημένε μου Βρούτε!

– Μπα, απαντάει εκείνος παίζοντας όπως πάντα με το μαχαίρι του. Ξέρεις, εγώ με την οικογένεια…

Δεν το έχει και πολύ με την οικογένεια ο Βρούτος, το ξέρουμε από τις προηγούμενες περιπέτειες!

Να κλείσω με κάτι που χρωστάω -είχα πει πιο πριν ότι και στην περιπέτεια αυτή υπάρχουν χαρακτήρες φτιαγμένοι με πρότυπο κάποιον διάσημο.

Πράγματι, ένας από τους πειρατές, αυτός στο κέντρο με τις κόκκινες ριγέ βράκες, είναι ίδιος ο Σαρλ Αζναβούρ -και μάλιστα μιλάει με τίτλους τραγουδιών του Αζναβούρ, εδώ το For me formidable, ένα αγγλογαλλικό τραγούδι του, ή έστω formi, hic, formidable αφού οι πειρατές έχουν προηγουμένως κουρσέψει ένα φοινικικό πλοίο (με καπετάνιο γνωστό από προηγούμενη περιπέτεια) που μετέφερε κρασί και είναι μονίμως μεθυσμένοι.

Κι εδώ κλείνει αυτή η παρουσίαση, υπό τύπον αβάν πρεμιέρ, αφού η περιπέτεια προς το παρόν έχει κυκλοφορήσει μόνο στα γαλλικά. Έψαξα λίγο μήπως κάποιος Γάλλος αστεριξολόγος έχει ανεβάσει κάποιο άρθρο, για να πάρω από εκεί ιδέες, αλλά μόνο στη Βικιπαίδεια βρήκα κάποια πράγματα. Οπότε, παγκόσμια πρώτη στο ιστολόγιο!

 

111 Σχόλια προς “Ο Αστερίξ και η Αδρεναλίνη”

  1. Μάλιστα. Η εφηβεία υπάρχει ως θέμα και στους παλιούς Αστερίξ, π.χ. στους Νορμανδούς, νομίζω μάλιστα ότι η κόρη (μου διαφεύγει το όνομα) στο Δώρο του Καίσαρα που δεν της αρέσει τίποτα είναι φιαγμένη πάνω στην κόρη του Ουντερζό.

    Ώστε θυμήθηκαν πού είναι η Αλέσια!

  2. Αὐγουστῖνος said

    Καλημέρα.
    Δὲν ξέρω πῶς ἐξελίχθηκαν τὰ παιδιὰ τοῦ Αὐτοματὶξ καὶ τοῦ Καταλφαβητὶξ ὡς ἔφηβοι, ξέρω ὅμως ὅτι στὸ ἄλμπουμ «Ὁ Ἀστερίξ στὴν Κορσικὴ» τσακώνονται πάνω στὸ παιχνίδι ὅπως καὶ οἱ πατεράδες τους (εἶσαι ζαβολιάρης ὅπως ὁ πατέρας σου ποὺ πουλαει βρώμια ψάρια, λέει ὁ πιτσιρίκος τοῦ Αὐτοματίξ).
    Θὰ συμφωνήσω κι ἐγὼ ὅτι τὰ P.G. (post Gosciny) ἄλμπουμ δὲν πρέπει νὰ μετρᾶνε. Ἂν μὴ τὶ ἄλλο, ἔχει πέσει κατακόρυφα ἡ ποιότητα τοῦ χιοῦμορ, παρὰ τὴ βελτίωση τῶν σκίτσων. Ἀλλά… de gustibus κολοκυθόπιτα, ὅπως εἶπε καὶ ὁ σκατζόχοιρος κατεβαίνοντας ἀπὸ τὴ βούρτσα.

  3. Αὐγουστῖνος said

    #1. Ζαζὰ (Κόριζα) στὴν ἀπόδοση τῆς Μαραντέι στὴ Μαμοὺθ Κόμιξ.

  4. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Καλημέρα. Δὲ λέω νὰ μὴ βάλουμε καὶ τὴ δεύτερη σειρά, ὰν καὶ οὔτε κι ἐμένα μοῦ ἀρέσει (ἕχω διαβάσει τὴ μεγάλη τάφρο τὴν Ὀδύσσεια καὶ τὸ γιὸ τοῦ Ἀστερίξ, μάπα ὅλα) ἀλλἀ νὰ μὴν ἐξαντλήσουμε πρώτα τὰ κλασσικά; Λέω…

  5. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4: Αυτά που βγαίνουν τώρα, θα τα βάζω εκτάκτως με το που βγαίνουν αν το κρίνω σκόπιμο. Η πρώτη περίοδος θα ολοκληρωθεί, αλλά τεμπελιάζω. Η δεύτερη περίοδος δεν νομίζω ότι θα μπει, κανένα δεν μ’ αρέσει.

  6. La Belle et La Blette said

    Άγνωστο αν θα μεταφραστεί στα ελληνικά αλλά πρόλαβε κάποιος, που μάλλον δεν έχει διαβάσει ούτε ένα τεύχος του Αστερίξ, και μετέφρασε χαρωπά «Η κόρη του Βερκιγγετόριγα». Το οποίο και αναπαράχθηκε κοπιπαστί αβέρτα…

  7. μήτσκος said

    Δεν έχει κυκλοφορήσει μόνο στα Γαλλικά. Στη Γερμανία εδώ και περίπου ένα μήνα μονοπωλεί τις βιτρίνες των κομικάδικων.

  8. Νέο Kid said

    «..και άλλοι πετυχημένοι μυθοπλαστικοί ήρωες έχουν συνεχίσει την πορεία τους και μετά τον θάνατο των δημιουργών τους. Αν θέλετε, το συζητάμε στα σχόλια.»

    No 1. Μποντ. Τζέημς Μποντ
    Νο2. Σέρλοκ Χολμς. Ελεμένταρυ…
    Νο 3. Ντράκιουλα (μπρρρ…)
    Νο4. Ζορό
    Νο 5. Ηρακλής (με ή χωρίς Ζήνα…) -Ερώτηση: Ποιά ελιναι η αρχαιότερη πηγή περί Ηρακλέους?

  9. spyros chamenos said

    Το θέμα με το συγκεκριμένο κόμικ, αλλά και τη νέα σειρά θυμίζει λίγο τις μάχες των μεταφραστών για να μπει το όνομά τους στο εξώφυλλο. Οι νέοι σχεδιαστής και κειμενογράφος, είναι περισσότερο μεταφραστές παρά δημιουργοί, ειδικά ο σχεδιαστής. Για μένα, είναι πολύ άσχημο το να υποχρεώνεται ένας καλλιτέχνης στην αντιγραφή χωρίς καμία ελευθερία έκφρασης και αυτό συμβαίνει με τον σχεδιαστή, απλά αντιγράφει το στυλ του Ουντερζό. Μπορεί να είναι και εξαιρετικό το κόμικ, αλλά αυτό από μόνο του με αποτρέπει από το να το διαβάσω.

  10. nikiplos said

    Πολύ ωραία αυτή η παγκόσμια πρώτη! Μια άλλη προσέγγιση στο ζήτημα της εφηβείας, που εδώ που τα λέμε καθόλου εύκολες δεν είναι, ούτε η προσέγγιση, ούτε η ίδια η εφηβεία. Και αυτή η νεότερη εκδοχή, που τα παιδιά αρνούνται τον κατεστημένο κόσμο των γονιών τους, από την εκδοχή που περιγράφεται στο @2 (που εξομοιώνονται με αυτόν), είναι αναμφισβήτητα μια άλλη προσέγγιση.

  11. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    7 Στραβομάρα μου, έπρεπε να το είχα προσέξει. Ευχαριστώ!

  12. selitsanos said

    Στο καρεδάκι με το «ξεχείλισε ο αμφορέας» υπάρχει, βέβαια, και ένα αντιπολεμικό μήνυμα: οι πολεμιστές χρειάζονται αδρεναλίνη για να πολεμάνε.

  13. Εξαιρετική παρουσίαση !

    … Όσο για το περιδέραιο, που δεν φαίνεται καλά στο συγκεκριμένο σκίτσο… αν κατάλαβα καλά εννοείς το C του Βερσενζετόριξ στο εξώφυλλο του τεύχους ;

  14. Διορθώνω

    εννοείς αυτό το C στο…

  15. Νέο Kid said

    Αν πιάνω σωστά το «ηθικό δίδαγμα» της ιστορίας είναι το ακόλουθο, και είναι ταιριαστά πολύ πολύ γαλλικό, βρεμόν!:
    Ζαμάν φου!
    ( οι αντί Γάλλοι μπορούν και να το πουν «Πουρκουά;» … )

  16. Σηλισάβ said

    Γιατί Βερσενζετόριξ και όχι Βερσενζετορίξ; Στη λήγουσα δεν τονίζονται οι γαλλικές λέξεις;
    Προς τιμήν του Βερσενζετορίξ οι αρχικοί συγγραφείς ονόμασαν όλους τους Γαλάτες σε κατάληξη -ιξ. Αυτό έχει δημιουργήσει την παρεξήγηση ότι όλα τα ονόματα των Γαλατών τελειώνουν σε -ιξ, πράγμα που δεν ισχύει.
    Ο Βερσενζετορίξ υπήρξε ηγέτης μιας χαλαρής συμμαχίας γαλατικών φυλών εναντίον του Ιούλιου Καίσαρα. Οι Γαλάτες της Γαλλίας ήταν σαν κι εμάς, χωρισμένοι σε φυλες που τσακώνονταν συνέχεια και δεν είχαν συνοχή. Αυτή την έλλειψη συνοχής εκμεταλεύτηκε ο Καίσαρας και τους κατέσφαξε/κατέκτησε. Με την εμφάνιση του έθνους-κράτους έψαξαν και βρήκαν τον Βερσενζετορίξ να τον κάνουν εθνικό ήρωα. Εξαιρετικός και ο πίνακας που τον δείχνει να προσκυνάει τον Καίσαρα.

  17. Γιατί Βερσενζετορίξ και όχι Βερκιγγετόριξ; Έστω με τον τόνο στη λήγουσα για να ταιριάζει με τους άλλους.

  18. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Οι τρεις προηγούμενες περιπέτειες της τρίτης περιόδου έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά:
    https://www.politeianet.gr/sygrafeas/ferri-jean-yves-86251

  19. nikiplos said

    16@ θα τον πετσόκοβαν τον Καίσαρα και τις λεγεώνες του, αλλά ήταν:

    α. Εξαιρετικά ρισκαδόρος στις μάχες. Έδινε μεγάλη σημασία:
    1. Στον ψυχολογικό τομέα. Ο τρόμος και η κάμψη του ηθικού του αντιπάλου είναι πλειστάκις σημαντικότεροι παράγοντες από την ίδια τη μάχη.
    2. Στην ευπιστία του απελπισμένου, να πιστέψει σε συμφωνίες. (έτσι εξαγόρασε εκείνους που πούλησαν στεγνά τον Βερσανζετορίξ και μετά βέβαια τους «τακτοποίησε»).

    β. Στη συγκεκριμένες μάχες υπήρξε εξαιρετικά κωλόφαρδος… Γι’ αυτό μετά από αυτήν πίστεψε στον εαυτό του και δεν … κώλωνε εύκολα…

    γ. Η παραδοσιακή τους πολεμική βασιζόταν στον εκφοβισμό του αντιπάλου με μαγγανείες και τέρατα παρά σε στρατηγική που θα εξόντωνε τα ζωτικά του στρατιωτικά σώματα. Έτσι ενώ οι Γαλάτες μπορούσαν άνετα στρατιωτικά, στρατηγικά και αντικειμενικά να στείλουν τον Καίσαρα και τους Ρωμαίους για βρούβες, τηρούσαν κάποιες ανόητες τελετουργίες, που κάθε φορά αντί να εξοντώσουν τον ίδιο τον Καίσαρα (είχαν 3 ή 4 συνολικά ευκαιρίες), έφευγαν και γύριζαν πίσω.

  20. Σηλισάβ said

    Όσον αφορά το θέμα της υποτιθέμενης κόρης, συνηθίζεται να φορτώνουμε τα τέκνα με τις αρετές των γονιών τους, και δεν είναι σωστό. Την κόρη ενός συμβόλου μπορεί να θέλουμε να την έχουμε σύμβολο, όμως δεν την ρωτήσαμε αν θέλει να παίξει αυτό το ρόλο. Για την ίδια είναι άδικο να της φορτώνουμε άθελά της ευθύνες ή μεγαλεία. Οπότε κατ΄ εμέ ορθά παρουσιάζεται έτσι στην ιστορία

  21. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα και καλή βδομάδα.

  22. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  23. Νέο Kid said

    Τελικά -χωρίς πλάκα τώρα! – αυτή η Αλέσια πού στο γέρο-διάλογάλο είναι?

  24. 23 Αν θυμάμαι καλά ούτε οι αρχαιολόγοι δεν είναι σίγουροι 🙂

  25. Jago said

    Η Αλεσία βρισκόταν στην περιοχή της σημερινής κοινότητας Αλίζ-Σαιντ-Ρεν, στο νομό Κοτ-ντ’Ορ, στην περιοχή Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ. Ήταν πρωτεύουσα της γαλατικής φυλής των Μανδουβίων. Ήταν ήδη γνωστή στους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς που την ονόμαζαν «απάσης της Κελτικής εστίαν»[4] και θεωρούσαν ως ιδρυτή της τον Ηρακλή.

    Η αρχαία πόλη αποκαλύφθηκε με ανασκαφές που έγιναν από το 1861 έως το 1865, με εντολή του αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ’. Καταλάμβανε μια έκταση 2.000 Χ 800 μέτρων στην κορυφή του βουνού Ωξουά. Στις ανασκαφές βρέθηκαν η πόλη και τα μνημεία της αλλά και τα οχυρωματικά έργα των Ρωμαίων καθώς και όπλα και αντικείμενα των στρατιωτών.[2]

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%AC%CF%87%CE%B7_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%91%CE%BB%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82

  26. nikiplos said

    25 Στο Παρίσι την λένε Αλεζιά… Υπάρχει ομώνυμη οδός που διατρέχει τα νότια καρτιέ 13-15 και τέμνει την Βερσανζετορίξ. Είναι κάπως … γούπατη, παλαιό ρέμμα ή τάφρος, κάτι που εξηγεί και το μήκος της… Συχνά την διέσχιζα ποδηλατικώς…

  27. sarant said

    13 Ναι, αυτό είναι

    18 Μερσί. Με παραξενεύει ο Υπεριταλικός.

  28. William T. Riker said

    @ 8 No. 5 Η αρχαιότερη πηγή που αναφέρεται ο Ηρακλής είναι, θαρρώ, ο Όμηρος

  29. William T. Riker said

    Άλλοι ήρωες είναι επίσης ο Ταρζάν και ο Κόναν

  30. Καλημέρα,
    Γεροκανονίξ.Εγώ τον ξέρω Μαθουσαλίξ (από Μαραντέι φυσικά)
    Ξεχειλίζει το μπολ, ο αμφορέας, το ποτήρι. Ανάλογα τι έχει καθένας 🙂

  31. Αὐγουστῖνος said

    @30 — Καὶ Παλαιοντολογὶξ κατὰ τὶς μεταφράσεις τοῦ Χιόνη.

  32. ΔΜ said

    Γιατί Γεροκανονίξ κι όχι Μαθουσαλίξ;
    Επίσης γιατί φτερό του καρχαρία κι όχι πτερύγιο;

  33. Silent Archer said

    @32 Γιατί αγαπάμε και Καββαδία εκτός από Αστερίξ…
    Κυρίες και κύριοι, το τεύχος θα βγει και στα ελληνικά. Λίγη υπομονή 😉

  34. sarant said

    31 Υπήρχε και Γεροκανονίξ αλλά δεν θυμάμαι αν ήταν στην έκδοση του 1969 ή σε κάποιες του Ψαρόπουλου.

    33 Α γεια σου 🙂

  35. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    Η Αδρεναλίνη, είναι η δεύτερη -μετά την Κλεοπάτρα γυναίκα-πρωταγωνίστρια στον κόσμο του Αστερίξ
    http://www.patrisnews.com/adrenaline-i-proti-gyneka-iroida-stin-istoria-tou-asterix/

  36. sarant said

    35 Πολλά άρθρα έλεγαν για την πρώτη ηρωίδα, αλλά πράγματι υπήρχε η Κλεοπάτρα και κάμποσες ακόμα.

  37. sarant said

    Σχόλιο του Τρύφωνα Ευαγγελίδη από το ΦΒ, επειδή δεν μπορεί να συνδεθεί εδώ:

    Νίκο μου, ασφαλώς και έχει κυκλοφορήσει η τρίτη μετά Uderzo περιπέτεια του ηρωικού Γαλάτη εδώ και πάνω από ένα χρόνο με ελληνικό τίτλο «Ο Αστερίξ και ο Υπεριταλικός».
    Μάλιστα τσάκωσα κι ένα «γατοκέφαλο» όπως λέγαμε εμείς οι παλιοί περί την τυπογραφίαν τυρβαζόμενοι τα χοντρά λάθη: Το «Κηρύσσω την έναρξη των αγώνων» γράφτηκε «Κυρήσσω». Ενημέρωσα λοιπόν τον αρμόδιο και ελπίζω σε τυχόν ανατύπωση να διορθωθεί.

  38. spiridione said

    Δεν μας έγραψες όμως Νικοκύρη για τις σπόντες στον Μακρόν
    https://www.ledauphine.com/france-monde/2019/10/24/references-a-macron-clins-d-oeil-gags-les-subtilites-du-nouvel-asterix

    réfractaires au changement
    https://www.protagon.gr/epikairotita/emanouel-makron-enantion-asteriks-kai-oveliks-44341680548

    la rue à traverser
    https://www.naftemporiki.gr/story/1392344/o-makron-briskei-douleies-stous-neous-aplos-diasxizontas-ton-dromo

  39. Βαριέμαι να το ψάξω σε ποιό, αλλά κάποιο μεγάλο ρόλο δεν είχε παίξει η Λουτέτσια ; που είχε δαγκώσει λαμαρίνα ο Οβελίξ !

  40. 39 Φραμπάλα, στον Λεγεωνάριο. Λουτέσια είναι το Παρίσι 🙂

  41. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ένα ποίημα του Πολυχρόνη Κουτσάκη…

    Η δεύτερη ευκαιρία

    Κάποτε

    η θάλασσα θα μας δώσει τη δεύτερη ευκαιρία

    όταν κοπάσει ο παφλασμός των κυμάτων

    των τεράστιων παλιρροιακών κυμάτων

    που ανελέητα χτυπούν τις καμπουριασμένες μας μέρες

    θα ξυπνήσουμε ζαλισμένοι

    τα νερά θα μας έχουν ξεβράσει

    στο ερημικό νησί που πάντα ονειρευόμασταν

    εκεί θα συναντήσουμε ξανά τους παιδικούς μας ήρωες

    το Παιδί-Φάντασμα αγκαλιά με την Κατερίνα,

    τον Οβελίξ και τον Σπίθα πάνω από ένα καζάνι με αχνιστό φαγητό

    τον Αστερίξ, τον Μπλεκ, τον Καθηγητή Μυστήριο να κατεβάζει ανεπανάληπτες ιδέες,

    τον Κάπταιν Μαρκ να κολυμπάει στη λίμνη του Οντάριο,

    τον Αστυνόμο Σαΐνη να πετάει το αυτοκαταστρεφόμενο σημείωμα,

    τον Ταρζάν, τον Ναζράτ και την Τζέιν,

    τον Όμπραξ με τις χίλιες μεταμφιέσεις,

    και βέβαια τον Λούκι Λουκ παρέα με τη σκιά του

    όλοι τους, μαζί με τους υπόλοιπους που εμείς δημιουργήσαμε

    μας περίμεναν χρόνια

    να ωριμάσουμε αρκετά

    ώστε να μπορέσουν να μας ξανακάνουν παιδιά

    χαρίζοντάς μας μια νέα πατρίδα ονείρων

    θα γίνουμε γρήγορα και πάλι σύντροφοι

    θα πολεμήσουμε σκληρά στο πλάι τους

    απέναντι στους μονόφθαλμους τρομακτικούς πειρατές

    που θα λυμαίνονται θάλασσες και στεριές, γυναίκες κι άντρες

    παρά τις απώλειες, τελικά θα νικήσουμε

    όπως κάναμε μικροί

    -πώς αλλιώς θα βρούμε το νόημα της ζωής;-

    έπειτα θ’ ανοίξουμε τα θρυλικά σεντούκια

    με τα αμύθητα πλούτη

    κι ανάμεσα στις χιλιάδες των χρυσών νομισμάτων

    μισοτυφλωμένοι από την απόκοσμη λάμψη τους

    θα ανακαλύψουμε αυτό που ψάχναμε απ’ την αρχή

    αυτό που ξέραμε πάντα

    θα δούμε τα πρόσωπα των δύο-τριών ανθρώπων που μας αγάπησαν

    Κάποτε

    όταν κοπάσει ο παφλασμός των κυμάτων

    η θάλασσα θα μας δώσει τη δεύτερη ευκαιρία.

  42. # 40

    Δίκιο έχεις, το ξέρω πως είναι το Παρίσι μα θυμάμαι (ή ξεχνάω ) κάποια ομορφούλα μ’ αυτό το όνομα σε κάποιο αστερίξ

  43. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  44. Πως λένε την κανονικότητα οι οργανωμένοι οπαδοί του γάβρου ;

    NOORmality !!!

  45. Μάλλον σκέφτεσαι εκείνη που έπαιξε στο σινεμά τη Φραμπάλα: https://en.wikipedia.org/wiki/Laetitia_Casta

  46. sarant said

    38 Eμ, μου ξέφυγαν.

    Αν και θα μπορούσα να προσθέσω (αλλά βαρέθηκα) ότι ο μαύρος ο πειρατής, ο βιγλάτορας, έχει μερικά λογοπαίγνια με το πόστο του mon poste, θέση εργασίας. Πχ όταν ο Οβελίξ γκρεμίζει το κατάρτι επειδή είναι επάνω ο προδότης, ο μαύρος λέει με απελπισία: On supprime mon poste! (Καταργείται η θέση εργασίας μου, ας πούμε)

  47. # 45

    Bingo !!!

  48. Πέπε said

    Βερσινζετορίξ νομίζω ότι είναι η καθιερωμένη μετάφραση του ονόματος στους παλιότερους Αστερίξ. Δεν είναι σωστό ούτε στα γαλλικά ούτε στα ελληνικά, αλλά έτσι το μάθαμε.

    (Όπως δεν είναι σωστό το Γκοφρουά, αλλά κι αυτό έτσι το μάθαμε. Ζοφρουά; Τι παναπεί Ζοφρουά;)

  49. sarant said

    48 Γκοφρουά; Πότε το μάθαμε αυτό;

  50. Όσοι μάθαμε το Μικρό Νικόλα από την παλιά μετάφραση (εκδ. Τεκμήριο, ενδεχομένως και από τους «Νέους Πρωτοπόρους» του Ραβάνη-Ρεντή!), Γκοφρουά τον ξέρουμε

  51. Δια της πλαγίας διαφωτιζόμαστε ότι το torques λέγεται μανιάκι (ή στρεπτόν). https://lexilogia.gr/forum/showthread.php?29-Your-slip-is-showing-%CE%93%CE%BB%CF%89%CF%83%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B3%CE%BA%CE%AC%CF%86%CE%B5%CF%82-(%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CE%B8%CE%AC%CE%BA%CE%B9%CE%B1)&p=281232#post281232

  52. Πέπε said

    @49:
    Αφήστε τα αυτά κε Σαραντάκο μου και βγείτε καλύτερα να μας πείτε αν προτίθεσθε ή όχι να κράξετε τους μεταφραστάς εκείνους που κάμνουν λόγον διά Βερκιγγετόριγα (#6 – αλήθεια, διατί η σχολιάστρια la Belle et la Blette μας αποκρύπτει επιμελώς τα ονόματά τους; Μήπως ίνα μη δυσαρεστήσει την κλίκα των μεταλληνιστών;).

    ____________

    (Είπα ν’ αλλάξω τροπάρι, ν’ αφήσω λίγο τον γνωστό φιλαράκο, μην τυχόν και στο τέλος τον δυσαρεστήσουμε στ’ αλήθεια.)

  53. loukretia50 said

    Ζόρικη φαίνεται η μικρά! Αλλά είναι παράδοση στον Αστερίξ να είναι τα θηλυκά γοητευτικά* και επικίνδυνα
    *ε, όχι κι όλα!

    Η δεύτερη περίοδος δε μου άρεσε, είμαι όμως αισιόδοξη για την τρίτη.
    ( Όχι και τόσο για τη σύντομη ολοκλήρωση της παρουσίασης από το Νικοκύρη!)
    Πάντως από όσα διάβασα στο άρθρο, δε με ενοχλεί καθόλου η εξέλιξη. Συμφωνώ με τον Πανοραμίξ!
    Λετιτμπίξ! Τέλειο όνομα για …γιεγιέ!

    Avonidas? Ούτε τώρα?

  54. Γιάννης Κουβάτσος said

    48,49,50: Ναι, Γκοφρουά. Ξαναδιαβάζοντας τον «Μικρό Νικόλα» στην έκδοση των «Νέων Οριζόντων» που αγόρασα, υποτίθεται, για την κόρη μου, ξαφνιάστηκα δυσάρεστα μ’ αυτό το Ζοφρουά.

  55. nickel said

    Λίγο βιαστικά γιατί δεν έχω προλάβει να διαβάσω σχεδόν τίποτα. Το δικό μας όνομα για το τορκ είναι ο στρεπτός (που σημαίνει το ίδιο). Οι Βυζαντινοί είχαν το μανιάκι(ον). Και οι τορκουάτοι ήταν στρεπτοφόροι.

  56. Peter Stroggylos said

    Αναγκάζομαι να παρέμβω από Γερμανία μπάς και διασώσω ολίγη από την εναπομείνασα εγκυρότητα του Ιστολογίου. Είναι απίστευτο ότι ένας από τους εγκυρότερους και πιό καλά ενημερωμένους Ρωμιούς συγγραφείς σαν τον κ. Σαραντάκο μπορεί να κάνει τόσο χοντρά λάθη σε ένα τόσο ανώδυνο άρθρο για την νέα περιπέτεια του Αστερίξ…

    1) Γράφει ο κ. Σαραντάκος στο τέλος του άρθρου του: «Κι εδώ κλείνει αυτή η παρουσίαση, υπό τύπον αβάν πρεμιέρ, αφού η περιπέτεια προς το παρόν έχει κυκλοφορήσει μόνο στα γαλλικά. Έψαξα λίγο μήπως κάποιος Γάλλος αστεριξολόγος έχει ανεβάσει κάποιο άρθρο, για να πάρω από εκεί ιδέες, αλλά μόνο στη Βικιπαίδεια βρήκα κάποια πράγματα. Οπότε, παγκόσμια πρώτη στο ιστολόγιο!»

    ΑΛΛΑ, κ. Σαραντάκο, ο κόσμος τόχει τούμπανο κι εσείς κρυφό καμάρι: Όπως μάς βεβαιώνει ο Μπέζος της Amazon, η νέα περιπέτεια του Αστερίξ κυκλοφόρησε ταυτόχρονα (24 Οκτωβρίου) και στα αγγλικά με τον πολύ πετυχημένο τίτλο «Asterix and the Chieftain’s Daughter» (= Ο Αστερίξ και η κόρη του Φυλάρχου») που παραπέμπει ευθέως στην 11η περιπέτεια του Αστερίξ με τον αγγλικό τίτλο «Asterix and the Chieftain’s Shield», (ελληνικός τίτλος «Η ασπίδα της Αρβέρνης») που έχετε ήδη παρουσιάσει απο τον Οχτώβρη του 2016. Παρακαλείται ο κ. Ιατρού να το ανεβάσει από το υπόγειό του για τους αναγνώστες που ενδιαφέρονται να το μελετήσουν.

    Είναι όντως απίστευτο, κύριε Νίκο, ότι κάτσατε και γράψατε ολόκληρο άρθρο για την νέα περιπέτεια του Αστερίξ, αγνοώντας το στοιχειώδες: Ότι ήδη υπάρχει ένα ενημερωτικότατο άρθρο στην αγγλική Wikipedia με τον τίτλο «Asterix and the Chieftain’s Daughter», όπου υπάρχουν ένα σωρό ενδιαφέρουσες πληροφορίες που αποφύγατε να θίξετε στο παρόν άρθρο, είτε λόγω χώρου, είτε επειδή τις αγνοούσατε…

    ΥΓ-1: Σε κάποιο άλλο σημείο του άρθρου ο κ. Σαραντάκος γράφει: «Αδρεναλίνη λέγεται η ηρωίδα του έργου… Ένας ελληνικός ιστότοπος είχε γράψει, έμπλεος εθνικής υπερηφανείας, ότι η ηρωίδα της νέας περιπέτειας «έχει όνομα ελληνικό». (Δεν έχει. Θα είχε ελληνικό αν τη λέγανε Επινεφρίνη. Η αδρεναλίνη είναι επιστημονικός νεολογισμός με λατινική προέλευση).»

    Μόνο ελάχιστοι αγγλομαθείς αναγνώστες κατάλαβαν τον υπαινιγμό σας, κύριε Νίκο: Ότι, δηλαδή, η ορμόνη αδρεναλίνη στην Αμερικάνικη ιατρική ορολογία λέγεται επινεφρίνη και θα μπορούσε να λέγεται έτσι και η νέα ηρωΐδα του Αστερίξ, αν οι δημιουργοί της ήσαν Αμερικάνοι

    ΥΓ-2: Ακόμα πιό απίστευτο είναι το γεγονός ότι επί 11 ολόκληρες ώρες ουδείς από τους σχολιαστές του Ιστολογίου τόλμησε να επισημάνει αυτά που μόλις επεσήμανα εγώ. Άγνοια; Φόβος; Κακώς εννοούμενη ευγένεια; Κύριος οίδε. Ούτε κάν ο διαπρεπής επαγγελματίας φιλόλογος κύριος Πέπες (52) (που δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω και ασχολείται μονίμως με ανθυπολεπτομέρειες) τόλμησε να ψελλίσει μία λέξη…

  57. Nikolaos Koutsalas said

    Το πρώτο όνομα του υπέργηρου Γαλάτη ήταν Θασεκανονίξ! Οι μεταφραστές των τευχών εκείνων, δεν επέλεξαν κάτι σαν τα μεταγενέστερο »Μαθουσαλίξ», αλλά κάτι που να παραπέμπει στο Γαλλικό »Agecanonix». Μετά από λίγα τεύχη ο …καλοπαντρεμένος παππούς μετονομάζεται σε »Παλαιοντολογίξ» σχεδόν ταυτόχρονα με το σκυλάκι, το οποίο από…Κατρουλίξ, ήθελε να το φωνάζουν Ιντεφίξ διότι…μεγάλωσε! Εκείνα τα ονόματα τα έχω συνηθίσει και νιώθω καλύτερα να τα βλέπω. Με ένα όμως φανατίζομαι: Δεν υπάρχει κανένας Μαζεστίξ! Ο ένδοξος Αρχηγός λέγεται Μοναρχίξ, τελεία και παύλα!

  58. sarant said

    51-55 Άντε μπράβο, ευχαριστώ!

  59. dryhammer said

    55. Μοι ενθυμήσατε τον Τάσσο (Κύπριος;) Στρεπτοφόρο…

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%BF%CF%81%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%AC%CF%84%CE%BF_%CE%A4%CE%AC%CF%83%CF%83%CE%BF

  60. Περιονουσκιας said

    Δεν καταλαβαίνω γιατί σας ενοχλεί ο Βερκιγγετόριγας; Έτσι ακριβώς μεταγράφεται στην νέα ελληνική ο Ουερκιγγετόριξ, -γος των αρχαίων. Η καταληξη -ριξ, παρεπιμπτόντως, πολύ κοινή στα γαλατικά ονόματα, έχει την ίδια ρίζα με τον λατινογενή «ρήγα», τον βασιλιά δηλαδή.

  61. Περιονουσκιας said

    «Γκοφρουά», όπως Λούκι Λουκ, Γκιούλιβερ, Γκουέρνικα, Τσε Γκουεβάρα, Μπολιβάρ, Αλμοντοβάρ, Ρίγκαν και τόσα άλλα στραβοπροφερμένα αλλοδαπά ονόματα…

  62. nikiplos said

    61 και οι σωστές προφορές?

    Ας πούμε ο Ζοφρουά, εφόσον γράφεται Geoffroy, πως αλλιώς θα μπορούσε να προφέρεται?

    Τον Μπολιβάρ τον έμαθα Μπολίβαρ, διότι είχα έναν συμμαθητή, τον οποίον οι γονείς του τον είχαν βαφτίσει Εμίλιο Φρανσουά, Μπολίβαρ.
    Τον Αλμοδόβαρ, έτσι τον μάθαμε. Ακόμη και οι εφημερίδες τον Εγραφαν Αλμοδοβάρ. Κανείς δεν τον έγραψε ΑλμοΝΤοβάρ…

  63. Περιονουσκιας said

    Γοδεφρείδος;.. 😁 Αλλά, σίριουσλυ, Αλμοντοβαρ με «ντ» ακόμα θα το βρεις ακόμη και σε σοβαρά σάιτ. Μάταια δε προσπαθουσα, θυμάμαι, να πείσω συναδέλφους της ΕΡΤ ότι τονίζεται στην παραλήγουσα.

  64. nikiplos said

    Πολλοί στο Οιλοινόη προφέρουν Ρέϊγκαν, αλλά οι Ευρωπαίοι αγγλόφωνοι Ρήγκαν… Όπως Βήγκαν… 🙂

  65. loukretia50 said

    Νομίζω ότι το «Αδρεναλίνη» είναι πετυχημένο.
    Καλώς ή κακώς αυτή είναι η λέξη που έχει ταυτιστεί με την ένταση που προκαλεί η συγκεκριμένη ορμόνη.
    Αν ο μεταφραστής προτιμούσε το «Επινεφρίνη» θα θύμιζε γιατρούς και νοσοκομείο.

    Nikiplos
    Αν και το 1988 που προβλήθηκε η ταινία «Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης» – με την απίστευτη τύπισσα που καθιερώθηκε έκτοτε – έχω πολύ έντονη την εντύπωση ότι όλοι τόνιζαν το όνομα στη λήγουσα, απλώς κάποιοι έλεγαν
    «-δο» κι άλλοι «- ντο».
    Δεν ξέρω για το περιοδικό Σινεμά ή τις κριτικές εφημερίδων, αλλά ακόμα κι εγώ που θυμόμουν ακόμα τα ισπανικά, ακολουθούσα το ρεύμα και το πρόφερα όπως μια Γαλλίδα φίλη μου!
    Ακόμα και τώρα!

  66. tryfev said

    56. Γιατί τέτοια επιθετικότητα; Δεν την καταλαβαίνω.

  67. dryhammer said

    66. Αυτό δεν το είπαμε…

    Επινεφρίνη, κανένας δε θα μείνει

  68. Το τορκ της μικρής είναι αναφορά στα μεγάλα ακουστικά που φοράνε τα πιτσιρίκια στο λαιμό τους στην έξοδό τους, κυρίως ως αξεσουάρ…

  69. dryhammer said

    Μπαρδόν, το 66 μπήκε εκ παραδρομής.

  70. 66 Είναι το οικόσιτο τρολ μας, μη δίνεις σημασία…

  71. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    51,55
    …το βυζαντινό «μανιάκι», που το αναφέρει ο
    Ζωναράς στο Λεξικό του (Ζωναρά Ιω. Χρονικόν Weber Βόννη 1897), στη λέξη μηνίσκος
    («Κόσμος χρυσούς περιτραχήλιος το καλούμε νον μανιάκιον»)και ο Αχμέτ στον «Ονειροκριτικόν» του («μανιάκιν εκ λίθων και μαργαριτών») , ζει στη ζωή και τη γλώσσα μόνο της Καρπάθου.
    σελ.13

    Έψαξα μήπως στη γλώσσα των αρχαιολόγων πετύχαινα αυτό το (ανοιχτό) περιδέραιο. Τόσα κοσμήματα αυτού του τύπου έχουν βρεθεί.
    Ως και το λαιμό της Αρβελέρ με τέτοιο θυμήθηκα 🙂 , αλλά εκείνης είναι κλειστό.

  72. ΚΑΒ said

    [Λεξικό Κριαρά]

    μανιάκιον το· μανάκι(ο)ν.

    1) Περιδέραιο:
    μανακίων διαμαργάρων (Ψευδο-Σφρ. 36233). 2) Περιλαίμιο:
    εγώ είχα σκυλολόγια, ‘λητάρια και μανάκια (Σαχλ., Αφήγ. 140).

    [<ουσ. μανιάκης + κατάλ. ‑ιον. Ο τ. (‑ιν) μτγν. (L‑S). T. ‑ι στο Βλάχ. Η λ. τον 4.αι. (Lampe) και σε σχόλ.]

  73. sarant said

    65 Φυσικά και είναι πετυχημένο -απλώς δεν είναι ελληνικής ετυμολογίας όπως ισχυρίστηκαν κάποιοι

    66 Τρύφωνα, όπως σου είπαν είναι το ξωτικό του ιστολογίου.

  74. loukretia50 said

    Mικρή δόση?

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    72 >>εγώ είχα σκυλολόγια, ‘λητάρια και μανάκια
    Μανιακιά (η) ήταν του σκύλου (μόνο του σκύλου) το πέτσινο λουράκι του λαιμού.

  76. Γιάννης Κουβάτσος said

    66: Ο Βατμανίξ, συγκεκριμένα. 😈

  77. Στην Ιταλία έπαιξε καλά και έχασε. Στο επόμενο ματς κέρδισε με καλή εμφάνιση. Στο επόμενο κέρδισε εκτός έδρας με εξαιρετική εμφάνιση. Σήμερα κέρδισε με ανατροπή 2-1 δείχνοντας και χαρακτήρα εκτός από το καλό ποδόσφαιρο. Το σκορ θα μπορούσε να ήταν και μεγαλύτερο. Νομίζω πως κανένας δεν νοστάλγησε τους Π»σταθόπουλο και Μανωλά παρότι το γκολ των Φινλανδών ήρθε από λάθος του Σταφυλίδη

  78. Λεύκιππος said

    ΑλμοΝΤοβαρ δεν πάει. Θυμίζει ντουβάρι, και δεν…

  79. loukretia50 said

    78. το Γκοντάρ δηλαδή τι θυμίζει?

  80. Λεύκιππος said

    To Gkontar θυμίζει κοντάρι, μετα συγχωρήσεως, που λενε.

  81. loukretia50 said

    80. εμ! γιαυτό δεν ξενίζει το άλλο!

  82. loukretia50 said

    Και κάπου βρήκα ότι στο νέο άλμπουμ γράφει :
    «C’est la montée d’Adrénaline» sur un mât» (ιστός, κοντάρι)

  83. sarant said

    74 Α μπράβο

    82 Ναι, το κατάρτι του βιγλάτορα στο πειρατικό πλοίο.

  84. Peter Stroggylos said

    Αγαπητέ μου κ. Σαραντάκο (73β): Αντί να απαντήσετε επί της ουσίας σε όσα έθεσα στο σχόλιο 56, επιμένετε να χαρακτηρίζετε «ξωτικό» έναν σκληρά εργαζόμενο Έλληνα της Γερμανίας, επειδή τόλμησε να σάς επισημάνει την απίστευτη προχειρότητα (λόγω βιασύνης, ασφαλώς, και ουχί λόγω ανικανότητας) με την οποία είναι γραμμένο το παρόν.άρθρο.

    ΣΑΣ ΕΡΩΤΩ ευθέως, κύριε Νίκο: 1. Είναι δυνατόν να μάς λέτε στο άρθρο σας ότι η νέα περιπέτεια του Αστερίξ έχει εκδοθεί μόνο στα γαλλικά, ενώ η Amazon βοά ότι βγήκε την ίδια μέρα (24/10) και στα αγγλικά με τον τίτλο «Η κόρη του Φυλάρχου»;

    2. Είναι δυνατόν να γράφετε άρθρο για την Αδρεναλίνη, την κόρη του Φυλάρχου και να μήν έχετε υπόψη σας το σχετικό άκρως ενημερωτικό άρθρο της αγγλικής Wikipedia, προσπαθωντας να πείσετε τους αναγνώστες σας πως η παρούσα παρουσίαση συνιστά παγκόσμια αποκλειστικότητα;

    3. Είναι δυνατόν να κάνετε υπονοούμενο για την λατινική λέξη Αδρεναλίνη και την ελληνική λέξη Επινεφρίνη, χωρίς να εξηγείτε στους αναγνώστες σας ότι στην αμερικάνικη ιατρική ορολογία η Αδρεναλίνη ονομάζεται Επινεφρίνη;

    ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ, αγαπητέ κύριε Νίκο: Χτές στο «Βήμα» του Μαρινάκη δημοσιεύτηκε το άρθρο του 84χρονου διαφημιστή, Νίκου Δήμου, με τίτλο «Εθνομηδενιστής καθότι πατριώτης».

    Γράφει επί λέξει ο Δήμου: «Το «έθνος» είναι μία πολύ πρόσφατη αφηρημένη κατασκευή. Διαβάζω μερικούς αγράμματους που γράφουν: «Το έθνος των Σπαρτιατών» ή «των Μακεδόνων». Μα δεν υπήρχαν έθνη στην Αρχαία Ελλάδα! Πόλεις, φύλα, φυλές, ναι. …»

    Το ποιός είναι αγράμματος και επιπόλαιος φαίνεται διά γυμνού οφθαλμού: Ο υπέργηρος διαφημιστής βαρέθηκε να κάνει ένα κλίκ για να πληροφορηθεί ότι ο Διόδωρος ο Σικελιώτης μιλάει φόρα – παρτίδα για Έθνος Μακεδόνων: «το δε των Μακεδόνων έθνος εις δουλείαν δικαίως αν αγαγόντες ηλευθέρωσαν…»

    Για Έθνος Μακεδόνων μιλάει στην Εκκλησιαστική του Ιστορία και ο αρειανιστής βιογράφος του Μεγάλου Κωνσταντίνου , Ευσέβιος Παμφίλου: «Θεσσαλονίκη πόλις εστί μεγίστη και πολυάνθρωπος, εις ά το Μακεδόνων έθνος τελούσα…»

    ΕΠΙΣΗΣ: Ο Νίκος Δήμου ξεκινά το χθεσινό άρθρο του στο Μαρινάκειο «Βήμα» ως εξής: «Την λέξη «εθνομηδενιστής» δεν την έχει ούτε το τελευταίο λεξικό της Ακαδημίας. Χρησιμοποιείται συχνά από δεξιούς και (περισσότερο) από ακροδεξιούς, σαν ψόγος (ή και ύβρις) για να χαρακτηρίσουν κάποιον που δεν πιστεύει (μηδενίζει) την αξία του έθνους.»

    ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΔΥΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ, για εσάς κ. Σαραντάκο: Α) Θα τολμήσετε να επισημάνετε στα μεζεδάκια του Σαββάτου την καραμπινάτη αγραμματοσύνη του Νίκου Δήμου ότι οι αρχαίοι Έλληνες δεν θεωρούσαν έθνος τους Μακεδόνες; Β) Θα απαντήσετε στην εύλογη απορία του συνταξιούχου διαφημιστή, γιατί ο φιλαράκος σας ο Χριστόφορος Χαραλαμπάκης απαξιοί να βάλει το λήμμα «εθνομηδενιστής» στο Χρηστικό Λεξικό της Ακαδημίας;

    ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΟ ΑΦΗΣΑ για το τέλος, κύριε Νίκο: Σε τουλάχιστον 10 άρθρα σας (από το 2009) σε αυτό το Ιστολόγιο, λέτε και ξαναλέτε ότι εφευρέτης της κατάπτυστης λέξεως «εθνομηδενιστής» είναι ο συνταξιούχος αναρχικός των Εξαρχείων, Γιώργος Καραμπελιάς. Μου προξενεί κατάπληξη ότι εσείς ο ειδήμων αγνοείτε (το ξέρει ακόμη και το slang.gr) ότι εφευρέτης του όρου «Εθνομηδενισμός» (αγγλιστί= national nihilism) είναι ο Πατερούλης Στάλιν, ήδη από το 1918!..

    Μεταφέρω επί λέξει τα λόγια του, από το μνημειώδες «The Political Thought of Joseph Stalin: A Study in Twentieth Century» του Eric Van Ree (2002)

    ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ: «But passing the national question by, ignoring and denying it, as some of our comrades do – by doing so nationalism is not yet crushed. Far
    from it! National nihilism only damages the cause of socialism, playing in the hands of the bourgeois nationalists.14»

    Από τον Στάλιν πήρε την λέξη ο Γκεόργκι Δημητρόφ το 1935 και την ξανάκανε διάσημη, προσφωνώντας την 7η Παγκόσμια Διάσκεψη της Κομμουνιστικής Διεθνούς με τα παρακάτω λόγια:

    ΓΚΕΟΡΓΚΙ ΔΗΜΗΤΡΟΦ: «We Communists are the irreconcilable opponents, on principle, of bourgeois nationalism of every variety. But we are not supporters of national nihilism, and should never act as such»

    Μετά τον Δημητρόφ, η λέξις «εθνομηδενισμος» ξανάγινε διάσημη την δεκαετία του 1960, πάλι εξαιτίας των κομμουνιστών στην Λευκορωσία

    ΑΡΑ, ο Καραμπελιάς (αν όντως είναι αυτός ο εισηγητής του όρου στα ελληνικά…) απλώς μετέφρασε την λέξη του Στάλιν και του Δημητρόφ. Με τη λέξη «εθνομηδενιστής» συμβαίνει ό,τι ακριβώς με την λέξη «συμμορίτης»: Είναι μία εφεύρεση των κομμουνιστών (Ζαχαριάδης), που την υιοθέτησαν επί Εμφυλίου οι δεξιοί και την εξεσφενδόνιζαν ως κατηγορία για τους κομμουνιστές.

    ΥΓ: Γιατί αργεί ο κ. Ιατρού; Δεν υπάρχει στο υπόγειο η αγγλική μετάφραση της νέας περιπέτειας του Αστερίξ, «Η κόρη του Φυλάρχου»;

  85. loukretia50 said

    Oβελίξ αγανακτισμένος

    και μια γενική εικόνα του ωραίου και δυναμικού φύλου
    – Charming and rebellious women in Asterixs world

  86. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Αδρεναλ-ίνη, επινεφρ-ίνη κλπ.
    Να μερικά δείγματα ανάλογης ονοματοδοσίας (με φαντασία, οπωσδήποτε…) σε διάφορα σκευάσματα και προϊόντα, από την περίοδο του μεσοπολέμου. 🙂

  87. loukretia50 said

    Ας το θυμηθούμε λίγο κι αυτό
    Women on the verge of a nervous breakdown https://youtu.be/PypMOEKJuh8?t=15 Ακούγεται Αλμοντοουβααρ!

  88. Λοζετσινός said

    41 Γιάννης Κουβάτσος said

    Ένα ποίημα του Πολυχρόνη Κουτσάκη…

    όταν κοπάσει ο παφλασμός των κυμάτων

    των τεράστιων παλιρροιακών κυμάτων…

    Κι επειδή εδώ λεξιλογούμε

    παλιρροιακό κύμα ή παλιρροϊκό κύμα;

    Το λεξικό δίνει:
    παλιρροϊκός -ή -ό [paliroikós] Ε1 : που έχει σχέση με το φυσικό φαινόμενο της παλίρροιας, που προκαλείται από αυτό: H παλιρροϊκή κίνηση της θάλασσας. Παλιρροϊκό κύμα / ρεύμα.

    [λόγ. < ελνστ. παλιρρο(ῶ) `έχω παλίρροια΄ -ικός μτφρδ. αγγλ. tidal]
    Ο κύριος Reply έγραψε πριν χρόνια:
    « Reply #3 on: 12 Sep, 2013, 00:37:29 »
    Μου φαίνεται ορθότερος ο τύπος παλιρροϊκός, επειδή η κατάληξη είναι -ικός και τίθεται στο θέμα ρο- (ρο-ή) και όχι στο ροι-, επειδή σε αυτό έχει ήδη προστεθεί η παραγωγική κατάληξη -ια (ρο-ια παρανο-ϊκός (όχι παρανοιακός)
    Εύβοια (ευ + βους Ευβο-ϊκός κόλπος (όχι Ευβοιακός)
    πλους (εκ του πλό-ος) -> -πλο-ϊκός (όχι -πλοιακός)
    πνους (εκ του πνό-ος) -> δυσπνοϊκός (όχι -πνοιακός)
    χούς (εκ του χό-ος) -> χοϊκός (π.χ. χρυσοχοϊκή τέχνη)

    Ομοίως, ρους (εκ του ρό-ος) -> -ρροϊκός, όπως παλιρροϊκός, καταρροϊκός, διαρροϊκός κλπ.

  89. loukretia50 said

    Kαι ένα φιλμάκι με τους δημιουργούς του Αστερίξ
    Αux origines du petit Gaulois :

    Par Toutatis, Astérix a 60 ans ! https://youtu.be/NXAhdUFIC4o Il y a 60 ans, le 29 octobre 1959, Astérix le Gaulois et son ami Obélix font leur première apparition dans le journal pour enfant, Pilote. Depuis lors, le petit Gaulois a fait du chemin passant de la vignette de bande dessinée à la pellicule de cinéma.

  90. loukretia50 said

    Kαι ένα κουίζ – Αστερίξ
    Astérix a 60 ans : si vous obtenez au moins 22/30 à ce test, vous êtes tombé dans la potion magique quand vous étiez petit
    https://www.francetvinfo.fr/culture/bd/asterix-a-60-ans-si-vous-obtenez-au-moins-22-30-a-ce-test-vous-etes-tombe-dans-la-potion-magique-quand-vous-etiez-petit_3650059.html

  91. Γς said

    32:

    Το φτερό-πτερύγιο του καρχαρία
    και
    το μπορντέλο του κότσυφα

  92. Μη τα γράφεις τόσο απότομα βρε ξωτικό … έναν σκληρά εργαζόμενο Έλληνα της Γερμανίας… μου έφυγε ο καφές πό το στόμα !! Σκαβς ;;;

    Γς, καλημέρα !

  93. 86 Το καλύτερο ήταν ένα ποντικοφάρμακο, του οποίου το κουτάκι είχε πέσει στα χέρια μου και το φύλαγα ως κόρη οφθαλμού (μέχρι που το έχασα): πανωλεθρίνη.

  94. sarant said

    84
    Για τους αλλους διότι ο Βάτμαν αργά ή γρήγορα θα φάει μπαν και αν δεν τον βγάζω από τώρα είναι σε ένδειξη αυτοκριτικής που ξεγελάστηκα και τον άφησα να μπει.

    Από το 2009 έχω γράψει:
    Πάντως τον όρο «εθνομηδενισμός» φαίνεται πως τον εφεύρε ή τον εισήγαγε ο Καραμπελιάς. Λέω «ή τον εισήγαγε» επειδή ethnonihilism υπήρχε.

  95. Ωραία τα αγγλικά του Στάλιν και του Γκεόργκι Ντιμιτρόφ

  96. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    55, 71, 72.
    Για τον αρχ. μανιάκην(αρσ.) ή την μανιάκην(θηλ.) υπήρχε και ο δωρικός τύπος μάν(ν)ος, σύμφωνα με το LSJ.

    75, ΕΦΗ.
    Τέτοιες μανακιές (κολάρα), θυμάμαι φορούσε και σε δυο αίγες η γιαγιά μου, για να περνά από ΄κει τα σκοινιά που τις τραβούσε. Και τις έδενε στο ‘σώχωρο’ να βοσκήσουνε. Όπως αυτές: https://img.news.gr/2018/03/26/sh/shutterstock794370853.jpg?v=20180326195751

    Και αυτός εδώ με μανακιά την έχει, αλλά…, όχι κι έτσι, ρε φίλε! 🙂 http://www.cretedoc.gr/wp-content/uploads/2017/04/katsika-parko-voskise5-800×457.jpg

  97. leonicos said

    Μόνο η ατάκα που παραθέτεις αποδεικνύει ότι είχανως προτυπο την Γκρέτα Τούνμπεργκ,

  98. EΦΗ - ΕΦΗ said

    96. T΄ς αίγας το λαιμόλουρο το λέμε αλλιώς αλλά ακόμη να το θυμηθώ!
    Βάλε αν βρεις και μια με μουράλια, αυτό που οι λουρίδες του πέρναγαν πάνω από τη μύτη(έμπαινε μέσα η μουσούδα και πέρναγε πίσω από τ΄αυτιά) για πιο ελεγχόμενο κράτημα.

  99. Γιάννης Ιατρού said

    98: Μυταρία μήπως;

  100. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    98. Εννοείς, νομίζω, τη ‘λαιμουδαρά’ ή ‘λαιμουδαρέ’, επί το δυτικότερον…

    – Φωτο κατσίκας με μουράλια (ή μουράγια) βρήκα μόνο αυτή: https://www.sheblogs.eu/wp-content/uploads/2012/03/neogennita-katsikakia.jpg

  101. Πέπε said

    @90
    Δύσκολο… Δεν αρκεί να είσαι αναγνώστης. Πρέπει να τα έχεις διαβάσει στο πρωτότυπο (τα ονόματα αλλάζουν), και να έχεις παρακολουθήσει ταινίες και λοιπή δραστηριότητα.

  102. sarant said

    90-101 Πραγματικά δύσκολο. Πρέπει επίσης να είσαι Γάλλος για αρκετές από τις ερωτήσεις. Επιασα 16/30 και μερικές στην τύχη (αν και επίσης έχασα καναδυό απο απροσεξία)

  103. loukretia50 said

    101 – 102 Μερσί, νοιώθω πολύ καλύτερα!
    Ούτε καν πλησίασα τη χύτρα!

  104. Να μπαίνουμε σιγά-σιγά στο κλίμα…μία και μία έμειναν …

  105. π2 said

    Για το αρχαίο έθνος, έχει παραδόξως (λίγο) δίκιο ο σχολιαστής που δεν τον πιάνει ούτε η πανωλεθρίνη του Δύτη. Ο όρος υπάρχει και έχει πολιτειακή βαρύτητα: δηλώνει, μεταξύ πολλών άλλων φυσικά, τη μια από τις δύο μορφές κρατικής οργάνωσης που αναγνώριζαν οι ΑΗΠ ως κανονικές (και «ελληνικές»). Η μια, φυσικά είναι η πόλις, η άλλη είναι αυτό που συνήθως λέμε κοινόν (π.χ. Αχαιοί, Αιτωλοί, Θεσσαλοί και, ναι, Μακεδόνες).

  106. Aghapi D said

    https://www.hartismag.gr/hartis-11/komiks/h-ellhnikh-peripeteia-toy-tenten?fbclid=IwAR2v0PTgSytqxKCu_JLs02dbK7ZZ9Uq67Y3yQ7Bsn6n4-6OMTNUfgb5sPiQ

  107. sarant said

    106 Ιδέα δεν είχα!

  108. Αγγελος said

    Ένας οικογενειακός μας φίλος ήταν ανθυποσυντελεστής της παραγωγης και μου είχε χαρίσει το βιβλίο. Την ταινία δεν θυμάμαι καν αν την είδα, αν και φυσιολογικά πρέπει.

  109. Aghapi D said

    107 ούτε κι’ εγώ μέχρι σήμερα 🙂

  110. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ said

    * «Κι εδώ κλείνει αυτή η παρουσίαση, υπό τύπον αβάν πρεμιέρ, αφού η περιπέτεια προς το παρόν έχει κυκλοφορήσει μόνο στα γαλλικά»: Ενδεχομένως το 38ο τεύχος του Αστερίξ με την κόρη του Βερκιγγετόριγα όχι νωρίτερα από τα μέσα Φεβρουαρίου 2020, σύμφωνα με πληροφορία που είχα ρωτώντας στη Μαμούθ Κόμιξ, χαρακτηριστικά μου είπαν σε δυόμιση μήνες περίπου από σήμερα (5/12/19).

    ** Πάντως, όσον αφορά τα καινούρια τεύχη με τους νέους δημιουργούς, θεωρώ ότι είναι σε καλό δρόμο, με εξαίρεση λίγο το πρώτο με τους Πίκτους.

    *** «…η τρίτη, που την παρουσιάσαμε και εδώ πρόπερσι, στέλνει τους δυο ήρωες σε κούρσα αρμάτων που διασχίζει την Ιταλία.(Δεν ξέρω καν αν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά, αν ξέρετε πείτε μας)»: Ο Αστερίξ και ο Υπεριταλικός έχει πλέον μεταφραστεί και είναι απολαυστικότατη!!!

  111. sarant said

    110 A, ευχαριστούμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: