Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

55 χρόνια μετά (η μαρτυρία του Αθεόφοβου)

Posted by sarant στο 21 Απριλίου, 2022


Κλείνουν σήμερα 55 χρόνια από τη δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967. Οι παλιότεροι από εμάς ζήσαμε την αποφράδα αυτή μέρα, κάποιοι μικρά παιδιά, άλλοι έφηβοι ή νέοι. Οι νεότεροι την ξέρουν από τον απόηχό της και από τις διηγήσεις των γονιών τους. Στο ιστολόγιο συνηθίζουμε να δημοσιεύουμε, πότε πότε, ένα άρθρο με μαρτυρίες και αναμνήσεις φίλων σχολιαστών από τη μέρα εκείνη –τελευταία φορά το είχαμε δημοσιεύσει πέρυσι.

Σήμερα, που η επέτειος είναι κάπως στρογγυλή, θα δημοσιεύσω και πάλι μια μαρτυρία. Πιο σωστά θα την αναδημοσιεύσω, αφού έχει ήδη δημοσιευτεί, από τον φίλο μας τον Αθεόφοβο, στο προσωπικό του ιστολόγιο, το 2009. (Ο φίλος μας ο Αθεόφοβος έχει δικό του πολύ αξιόλογο ιστολόγιο, όπως και ο Δύτης άλλωστε. Μάλιστα το δικό του είναι και αρχαιότερο. Απλώς δεν δημοσιεύει καθημερινά).

Οπότε, μεταφερω εδώ την προσωπική μαρτυρία, οπως το λέει, του Αθεόφοβου, που δεν εστιάζεται αποκλειστικά στην ημέρα της 21ης Απριλίου αλλά αναφέρει και τις αμέσως προηγούμενες όπως και κάποιες συνέπειες, συνοδεύεται δε από άρθρα εφημερίδων της εποχής.

Εγώ δεν θα πω περισσότερα, μόνο θα σταθώ σε ένα σημείο της αφήγησης, όπου ο Αθεόφοβος λέει ότι το βράδυ της 19.4.67, μετά τη συναυλία της ΕΦΕΕ, συζητώντας με φίλους του, τούς ανέλυσε λεπτομερώς για ποιον λόγο δεν θα γινόταν δικτατορία. Σύμφωνα με μια ευρύτατα διαδεδομένη άποψη, το πρωτοσέλιδο της Αυγής στις 21.4.67, που είχε τυπωθεί αλλά δεν έφτασε ποτέ στα περίπτερα, είχε κύριο άρθρο ή πρωτοσέλιδο τίτλο ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ (ή κάτι ανάλογο). Η ερώτησή μου είναι αν έχει κάποιος δει αυτό το πρωτοσέλιδο ή αν υπάρχει μαρτυρία κάποιου που να το έχει δει.

Και πριν προχωρήσω, μια άσχετη με το άρθρο αγγελία: Ζητούνται εθελοντές, δύο κατά προτίμηση αλλά κάνει και ένας, για να πληκτρολογήσουν ένα πασχαλινό ανάγνωσμα, ένα γαλλικό διήγημα (σε καθαρευουσιάνικη μετάφραση) με ελληνική υπόθεση, που θέλω να το ανεβάσω εδώ τη Δευτέρα του Πάσχα. Είχε δημοσιευτεί σε εφημερίδα το… 1908, οπότε θα πρέπει να πληκτρολογήσουν, οι δυο που θα το αναλάβουν (ή και ο ένας) δυο μεγάααλες στήλες παλιάς εφημερίδας. Αν υπάρχουν εθελοντές, ας το δηλώσουν στα σχόλια, θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Θέλω να έχω το κείμενο ει δυνατόν ως το Σάββατο το βραδάκι. 

Και μετά την υστερόβουλη παρένθεση, ο λόγος στον Αθεόφοβο για την προσωπική του μαρτυρία. 

Απρίλιος 1967 – Μια προσωπική μαρτυρία

Η εβδομάδα πριν την δικτατορία είναι από αυτές που έχουν χαραχτεί έντονα στην μνήμη μου.
Στις 17-4-1967 όλη η νεολαία της Αθήνας βρισκόταν μαζεμένη στο γήπεδο του Παναθηναϊκού για να βρεθεί στην πρώτη μεγάλη συναυλία που θα γινόταν στην Ελλάδα με ένα συγκρότημα ήδη επαναστατικό από τότε, τους Ρόλλινγκ Στόουνς!
Ήδη η φήμη τους για επεισοδιακές συναυλίες είχε δημιουργήσει ένα μύθο που τον επιβεβαίωναν τα πρόσφατα επεισόδια που δημοσίευαν οι εφημερίδες.

Ελευθερία 14-4-1967

Μπαίνοντας λοιπόν στο κατάμεστο γήπεδο το πρώτο πράγμα που έκανε εντύπωση, στα παρθένα μέχρι τότε από τέτοιες διοργανώσεις μάτια μας, ήταν τα τεραστίων διαστάσεων μεγάφωνα ,σαν δίφυλλες ντουλάπες, τοποθετημένα γύρω γύρω στο γήπεδο προς τις κερκίδες.

Μακεδονία, 18.4.1967

Το δεύτερο ήταν η αστυνομοκρατία που υπήρχε.

Η κυβέρνηση μέσα στο εκρηκτικό πολιτικό κλίμα που επικρατούσε τότε, είχε κινητοποιήσει όλη την αστυνομική δύναμη της Αθήνας και είχε βάλει από ένα αστυνομικό όρθιο σε κάθε σειρά κερκίδων σε όλα τα σκαλοπάτια, οι οποίοι δεν επέτρεπαν σε κανένα ούτε να σηκωθεί να χορέψει στις κερκίδες! Στον χώρο του γηπέδου δεν επέτρεπαν να μπεί κανείς.

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ αναφέρει 1000 αστυνομικούς για 6000 θεατές και προφανώς επειδή δεν είχε στείλει δημοσιογράφο να την παρακολουθήσει μιλάει για 3ωρη συναυλία και για θεατές που όρμησαν στο συγκρότημα !

Λίγο μετά την αρχή της συναυλίας, όταν είχε αρχίσει να ζεσταίνεται η ατμόσφαιρα με το Satisfaction, ο Μικ Τζάγκερ πήγε να μοιράσει τα κόκκινα, άρα κομμουνιστικά!, τριαντάφυλλα από μια ανθοδέσμη που του είχαν δώσει, στο κοινό, οι αστυνομικοί που ήσαν στο γήπεδο του έριξαν μερικές ψιλές και έτσι διακόπηκε η συναυλία γιατί αμέσως, όπως ήταν φυσικό, αποχώρησε.

Επακολούθησε πανδαιμόνιο και επεισόδια έξω από το γήπεδο που η φιλοκυβερνητική τότε ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ τα περιορίζει σε δύο φωτοβολίδες .

Ελευθερία, 18.4.67

Βέβαια στην λεζάντα της φωτογραφίας του συγκροτήματος, με τα σαφώς κατεβασμένα μούτρα τους, την άλλη μέρα, αναφέρει για 20λεπτη συναυλία και μόνο σε ένα σχόλιο την μεθεπομένη αναγράφεται το ξύλο που έφαγε ο Μικ Τζάγκερ από τους αστυνομικούς.

Ο δε συντάκτης της λεζάντας ήταν τόσο πολύ κατατοπισμένος για την περιοδεία του συγκροτήματος που τους ξαναστέλνει στην Βαρσοβία που η ίδια εφημερίδα πριν μόλις 4 μέρες ,είχε δημοσιεύσει ανταπόκριση από την εκεί συναυλία!

Ελευθερία, 18.4.67

Ελευθερία, 19.4.67

Ύστερα από 2 μέρες ,στις 19-4-1967 γίνεται μια τελείως διαφορετική, αλλά εξίσου σημαντική συναυλία, που την παρακολουθώ όρθιος σε ένα φίσκα από φοιτητές ΚΕΝΤΡΙΚΟ ,όπου η Φαραντούρη τραγουδά τα ακυκλοφόρητα μέχρι τότε Νέγρικα του Λοϊζου, και για πρώτη φορά ακούω κατάπληκτος ένα άγνωστο μου μέχρι εκείνη την μέρα Σαββόπουλο, να τραγουδά μεταξύ των άλλων, την θανάσιμη μοναξιά του Αλέξη Ασλάνη, τραγούδι ποταμό, έξω τελείως από τα μέχρι τότε συνήθη ακούσματα μας και αισθάνομαι ότι αυτός ο τραγουδοποιός θα με συνοδεύει για πάντα στην υπόλοιπη ζωή μου,όπως και έγινε.
Έτσι από τότε ανήκω και εγώ στους φανατικούς του και μπορώ να καταλάβω τι εννοεί όταν τραγουδάει για μας:
εμείς του 60 οι εκδρομείς απόμακροι εξαρχής
εκτός παραδομένου κόσμου εμείς,
ανήλικοι διαρκώς, μα κι απ’ το καθεστώς
αμόλυντοι ευτυχώς.

Ελευθερία 19.4.67

Το κύριο θέμα των ημερών στις εφημερίδες και τον κόσμο, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, είναι ο κίνδυνος να γίνει δικτατορία οπότε μετά την συναυλία πάμε με την παρέα μου στο Σύνταγμα στου Παπασπύρου, εκεί που σήμερα είναι τα Mc Donald’s και τους κάνω μια πλήρη πολιτική ανάλυση μέχρι αργά την νύχτα γιατί δεν πρόκειται να γίνει δικτατορία!

Ελευθερία, 19.4.67

Νωρίς το πρωί της 21-4-1967 έρχεται ο πατέρας μου και με ξυπνάει λέγοντας μου μονολεκτικά: Την έκαναν! Το πατρικό μου ήταν στο κέντρο της Αθήνας δύο τετράγωνα από την Ακαδημίας.
Ντύνομαι βιαστικά και κατεβαίνω προς το κέντρο για να δω τι γίνεται εκεί, γιατί τα τηλέφωνα έχουν κοπεί, σίγουρος ότι θα έχει μαζευτεί πολύς κόσμος που θα διαδηλώνει ενάντια στην δικτατορία.
Μερικά παιδιά στην Διδότου παίζουν μπάλα ,αφού δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα, και στο Πανεπιστήμιο φοιτούν πια τανκ και φαντάροι που δεν επιτρέπουν να κατέβεις πιο κάτω από την Πανεπιστημίου. Το ίδιο γίνεται και στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας που δεν επιτρέπουν να την διασχίσεις.

Οι δημοκρατικοί πολίτες, που δεν θα άφηναν τον φασισμό να περάσει, έχουν κάτσει στα σπίτια τους ή κρύβονται και ο κόσμος είναι αραιός στους δρόμους και πολύς στα μπακάλικα (δεν υπήρχαν ακόμα σουπερμάρκετ!)
Γυρίζω απογοητευμένος στο σπίτι μου και προσπαθούμε με τον πατέρα μου να πιάσουμε κανένα σταθμό στα βραχέα να μάθουμε τι γίνεται.

Το πρώτο διάγγελμα της χούντας που κατέληγε: Ο πρόεδρος της κυβερνήσεως Ταμέλη μας δημιουργεί την απορία ποιος είναι αυτός ο Ταμέλης που δεν τον έχουμε ξανακούσει ποτέ μας.

Βέβαια μετά από 2-3 φορές που την ακούσαμε καταλάβαμε ότι λέει :Ο Πρόεδρος της κυβερνήσεως. Τα μέλη χωρίς να αναφέρει τα ονόματα των πραξικοπηματιών!

Μακεδονία, 25.4.67

Τις επόμενες μέρες κατεβαίνοντας στην είσοδο της πολυκατοικίας μας έρχεται ταμπλάς!

Ένας αστυφύλακας είναι εγκατεστημένος στην είσοδο!
Για κακή μας τύχη στο από κάτω διαμέρισμα έμενε ο νέος υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων της Χούντας!
Όπως έλεγε ο μακαρίτης ο ψιλικατζής, που το κατάστημα του ήταν δίπλα στην είσοδο της πολυκατοικίας, όταν ήρθε το υπουργικό αυτοκίνητο να τον πάρει: αυτός δεν μπήκε μέσα, αλλά ήταν σαν έδωσε βουτιά στο πίσω κάθισμα!
Τον Νοέμβριο του 1967 (1-11-67) γίνεται υπουργός Δικαιοσύνης και μετά από μια τοποθέτηση βόμβας στο ταμείο Νομικών (30-11-67), που είχε αποτέλεσμα να σκοτωθεί μια κοπέλα, αποκτήσαμε δύο αστυνομικούς στην είσοδο!

Μακεδονία 1-12-67

Πάντως αυτό που έχει ενδιαφέρον και είναι και ενδεικτικό της ηθικής υπόστασης των ανθρώπων της χούντας είναι το θέαμα που μπορούσε να δει κανείς σχεδόν καθημερινά το πρωί στην είσοδο της πολυκατοικίας τον πρώτο μήνα που αποκτήσαμε υπουργό.
Νωρίς το πρωί ερχόταν ένας πάπαρδος και στηνόταν να περιμένει να δει τον υπουργό πριν να φύγει για το υπουργείο.
Στην αρχή ο αστυφύλακας του έδινε από σεβασμό την μοναδική καρέκλα που υπήρχε στο θυρωρείο, αλλά μετά από μερικές φορές έχοντας βαρεθεί να τον έχει μπάστακα κάθε πρωί εκεί, έμενε καθισμένος στην καρέκλα οπότε ο παπάς σήκωνε αναγκαστικά τα ράσα και καθόταν στα σκαλάκια δίπλα στο ασανσέρ.
Μετά τις 14-5-1967 τον χάσαμε αλλά μάθαμε και ποιος ήταν από τις εφημερίδες!

Μακεδονία, 14.5.67

Ήταν ο νέος αρχιεπίσκοπος ο Ιερώνυμος, μέχρι τότε αρχιμανδρίτης, καθηγητής της θεολογικής σχολής Θεσσαλονίκης, πρωθιερέας των Ανακτόρων, που όλο αυτόν τον καιρό φρόντιζε μέσω του υπουργού να ξηλώσει τον τότε αρχιεπίσκοπο για να γίνει αυτός Ιζνογκούντ στην θέση του Ιζνογκούντ!

Advertisement

106 Σχόλια προς “55 χρόνια μετά (η μαρτυρία του Αθεόφοβου)”

  1. ΓΤ said

    «τριαντάφυλλα» ο Αθεό-, «γαρύφαλλα» η εφημερί-

  2. Alexis said

    Καλημέρα.
    Ωραία η μαρτυρία του Αθεόφοβου!

  3. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ωραία η μαρτυρία του Αθεόφοβου αλλά θα πρέπει κάποια στιγμή να τελειώνουμε με το (αυτο)μαστίγωμα του ελληνικού λαού που «δεν αντιστάθηκε στη χούντα». Συμφωνώ με τον Καστοριάδη που λέει ότι είμαστε υπεύθυνοι για την ιστορία μας και για τις κυβερνήσεις που έχουμε, αλλά δεν είναι εύκολο πράγμα για τον παροιμιώδη μέσο άνθρωπο να σταθεί απέναντι στα τανκς. Ας μην ξεχνάμε ότι την ημέρα του πραξικοπήματος ρίχνανε στο ψαχνό· υπήρξαν νεκροί στην Πατησίων, στην πλατεία Αττικής, γυάλιζε το μάτι τους. Αυτοί που θα έπρεπε να ντρέπονται, επειδή πιάστηκαν ξεβράκωτοι, είναι η κυβέρνηση και ο κρατικός μηχανισμός καθώς και τα κόμματα, παρόλο που ο Ηλιού είχε εντοπίσει εγκαίρως ακόμα και τον αρχιπραξικοπηματία. Θαυμάζω τον ουγγρικό και τον τσεχοσλοβακικό λαό που αντιστάθηκαν στα σοβιετικά τανκς το 1956 και το 1968, αλλά εκεί δεν υπήρξε το στοιχείο του αιφνιδιασμού, αφού είχαν προηγηθεί λαϊκές εξεγέρσεις, άρα υπήρχε και η σχετική ετοιμότητα για αντίσταση, που φυσικά κατεστάλη με τον γνωστό αιματηρό τρόπο. Γενικώς όμως, οι λαοί δεν στέκονται εύκολα απέναντι στην ένοπλη και οργανωμένη βία των πραξικοπηματιών· αυτό μαρτυρεί η παγκόσμια ιστορία.

  4. Παναγιώτης Κ. said

    Ιερώνυμος Κοτσώνης και περιστατικό σύμφωνα με αφήγηση νυν ογδονταπεντάχρονου.
    «Στο χωριό ήταν ο στρατός. Οι αντάρτες είχαν φύγει. Ήταν το ΄49.
    13-χρονος εγώ τότε και μου είπαν να κατέβω στο ποτάμι (υψόμετρο χωριού 930. Ποτάμι 550) για να πάρω έναν στρατιωτικό παπά και να τον οδηγήσω στο χωριό. Αυτός πάνω στο μουλάρι και κάποια στιγμή βγάζει ένα καρβέλι ψωμί κόβει μια φέτα και αλείφει πάνω της μαρμελάδα από ένα βαζάκι που έβγαλε από τα μπαγάζια του. Άλειψε και μια δεύτερη και μετά έβαλε αυτά τα καλούδια στην τσάντα του.
    Ο…αθεόφοβος την χλαπάκιασε σαν να μην υπήρχα».

  5. atheofobos said

    Αισθάνομαι ιδιαίτερη χαρά και τιμή με την σημερινή αναδημοσίευση ενός άρθρου μου, που θεωρώ από τα πιο σημαντικά από τα πάνω από 1600 που έχω δημοσιεύσει από το 2016.
    Να προσθέσω τρεις ακόμα προσωπικές μαρτυρίες από τη δικτατορία.
    Έτυχε το καλοκαίρι του 67 να πηγαίνουμε για διακοπές στην Πάρο και στο καράβι, ταξιδεύοντας βέβαια ως φοιτητές με μια συμφοιτήτρια και μετέπειτα γυναίκα μου, κατάστρωμα. Σε αυτό μετέφεραν επίσης και πολιτικούς κρατούμενους στην Γυάρο. Άνθρωποι μέχρι 70 χρονών αξιοπρεπείς κουστουμαρισμένοι, και μάλλον πανεπιστημιακής παιδείας. Μαζί τους καθόταν ένας νεαρός αξιωματικός της χωροφυλακής και κουβέντιαζε μαζί τους.
    Φτάνοντας στην Σύρο το καράβι εμφανίζεται από κάτω ένα στραβόγιαννο χωροφύλακας και ρωτάει τον αξιωματικό:
    θα περάσουμε χειροπέδες στους κρατουμένους;
    Ακόμα θυμάμαι την θανατερή ματιά που έριξε στον ηλίθιο χωρίς να του απαντήσει ο αξιωματικός, που προφανώς ντρεπότανε για την δουλειά που τον είχαν βάλει να κάνει. Το στραβόγιαννο έφυγε τρέχοντας.
    Η δεύτερη βρίσκεται στο
    ΟΙ ΒΙΛΑΡΕΣ ΤΟΥ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2018/04/blog-post_20.html
    Και η τρίτη στο
    ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΧΙΟΥΜΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2012/04/blog-post_22.html

    Δύο ακόμα ενδιαφέροντα άρθρα που έχω γράψει σχετικά με την 21η Απριλίου είναι τα παρακάτω:
    Η ΗΘΕΛΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΑΘΕΛΗΤΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ 21ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ.
    http://atheofobos2.blogspot.com/2013/04/21.html
    ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ (21-4-1967)
    http://atheofobos2.blogspot.com/2015/04/21-4-1967.html

    Τέλος σχετικά άρθρα με την χούντα που έχω γράψει είναι τα παρακάτω:
    ΕΙΧΕ ΛΑΪΚΗ ΒΑΣΗ Η ΧΟΥΝΤΑ;
    http://atheofobos2.blogspot.com/2009/04/blog-post_25.html
    ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ Η ΧΟΥΝΤΑ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2011/04/blog-post_20.html
    Η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ, ΤΟ ΛΑΧΕΙΟ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΠΟΥ ΞΕΣΚΟΝΙΣΑΝ (;) ΤΗΝ ΧΟΥΝΤΑ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2011/05/blog-post_10.html
    ΟΙ ΠΡΩΤΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΕΚΤΟΠΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΤΖΙΑ…
    http://atheofobos2.blogspot.com/2012/07/blog-post_05.html με το γλαφυρό σκίτσο του Μποστ/
    Α΄Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ 21Η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967. Η ΕΚΛΟΓΗ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ
    atheofobos2.blogspot.com/2021/04/21-1967.html
    Β΄Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ 21Η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967. Η ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΙΑ ΚΑΙ Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2021/04/21-1967_25.html

  6. Παναγιώτης Κ. said

    3. Δεν ήταν μόνο αυτό. Ήταν και η ανυποληψία στην οποία είχαν περιέλθει οι περισσότεροι πολιτικοί τότε.
    Η αντιπαράθεση είναι μέρος του πολιτικού παιγνίου. Ο περισσότερος όμως κόσμος το εκλαμβάνει ως «διχόνοια… δολερή» και σε αρκετές περιπτώσεις, δεν έχει άδικο.
    Αυτό το κλίμα εκμεταλλεύτηκαν οι χουνταίοι και με την έγκριση του μεγάλου… σύμμαχου, έβαλαν σε ενέργεια το σχέδιο «Προμηθεύς» που είχε καταστρώσει η…Δημοκρατία!

  7. spyridos said

    Καλημέρα. Χρόνια Πολλά.

    #6
    «Δεν ήταν μόνο αυτό. Ήταν και η ανυποληψία στην οποία είχαν περιέλθει οι περισσότεροι πολιτικοί τότε.»
    Έκανε δουλίτσα η χούντα. Παίρνω πατατάκια απόψε και περιμένω να σκάσουν μύτη κι άλλοι που έδεναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα.

  8. geobartz said

    «η φιλοκυβερνητική τότε ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ τα περιορίζει σε δύο φωτοβολίδες… Ελευθερία, 18.4.67»
    # Λάθον εποίκας Αθεόφοβε. Την 18.4.67, πρωθυπουργός (κάπου 2 εβδομάδων) ήταν ο Π. Κανελλόπουλος, που δεν τα είχε καθόλου καλά με την μητσοτακική «Ελευθερία» του Κόκα!
    # Όσο για το αν θα γινόταν ή όχι δικτατορία, τα ηνία των …αναλύσεων είχε τότε η εφ. Ελεύθερος Κόσμος. Υπηρετώντας στη 10η Μεραρχία και απολυθείς την 28.3.1967, μαρτυρώ τα εξής: Κάπου τον Φεβρουάριο του 1967, μας επισκέφθηκε ο τότε αρχηγός ΓΕΣ Σπαντιδάκης. Μιλώντας στη λέσχη αξιωματικών είχε πει: Μην έχετε καμιά ανησυχία (για την πολιτική κατάσταση). «Ο στρατός είναι εδώ»!. Συμπέρασμα: Ο Σπαντιδάκης ήξερε περισσότερα από τον Αθεόφοβο (και από την Αυγή)!!!

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και τον Αθεόφοβο για το κείμενο.

    4 Μάλιστα….

    5 Α, ευχαριστούμε και για το συμπλήρωμα!

  10. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πλάκωσαν οι αγωνιστές με τα μαστίγια, τον νου σας, νοικοκυραίοι. 😉

  11. Alexis said

    Σήμερα το πρωί κάποιος φίλος στο ΦΒ ανέβασε το «πουλί» της χούντας διαγραμμένο με ένα τεράστιο Χ και από κάτω έγραφε ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ.
    Οπότε μια κυρία πετάγεται από κάτω στα σχόλια και γράφει «γιατί σήμερα τι έχουμε;»
    Το γνωστό σλόγκαν που έχουν κάνει σημαία τους οι απανταχού ξεπλένηδες, και που κάποιοι επαναφέρουν, δυστυχώς, συχνά πυκνά κι εδώ στο ιστολόγιο.
    Πραγματικά εξοργίστηκα και σκέφτηκα να γράψω κάτι, αλλά μετά, ως συνήθως, επικράτησαν ψυχραιμότερες σκέψεις (τι κάθεσαι και ασχολείσαι τώρα, δεν αξίζει τον κόπο, σάμπως θα καταλάβει κλπ. κλπ.)
    Μία πολύ πρόχειρη απάντηση θα μπορούσε να ήταν «ρώτα αυτούς που βγήκαν σακάτηδες, σωματικά και ψυχικά, από τα βασανιστήρια να σου πούν τι έχουμε σήμερα και τι είχαμε τότε»

  12. spyridos said

  13. spyridos said

    Ηλίας Ηλιού
    Ως τις 21/04/1967 ήταν ανυπόληπτος πολιτικός.
    Από 26/01/1985 έγινε ίνδαλμα των δεξιών που αναπολούν την παλιά καλή αριστερά.
    Θαύμα. Πιστεύω ότι βοήθησαν οι κλωτσοπατινάδες που έφαγε στον Ιππόδρομο στο να ανανήψει και να γίνει από ανυπόληπτος ίνδαλμα.

  14. papatha111 said

    Νίκο, για πληκτρόληγηση, πάντα πρόθυμος, το ξέρεις.

  15. spyridos said

    Να προλάβω πριν το γράψει κάποιος άλλος.
    «Στη χούντα κοιμόμαστε με τα παράθυρα ανοικτά.»
    Εντάξει κάποιοι δεν είχαν παράθυρα, ούτε πόρτα γιατί τους τα είχε ξηλώσει η χωροφυλακή ή άλλοι δεν είχαν παράθυρα να ανοίξουν. Λεπτομέρειες.

    Όταν ξύπνησαν οι νοικοκυραίοι, κοίταξαν από τα ανοικτά παράθυρα και έλειπε η μισή Κύπρος.

  16. BLOG_OTI_NANAI said

    Εδώ λέει ότι επρόκειτο να γίνει άρθρο στην Αυγή. Το ίδιο και στο ΑΝΤΙ (Τεύχος 154, 20 Ιουνίου 1980)

  17. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Ένα από τα πολλά καλά που έκανε η χούντα, είναι που ανέδειξε το πολύ μεγάλο ποσοστό αντιστασιακών της Ελλάδας
    Μετά την πτώση της βέβαια, αλλά αυτό είναι λεπτομέρεια.

    12 – Η μισή κυβέρνηση παντως, γιόρτασε χθές.

  18. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Δεν έχουμε χούντα. Η χούντα έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Αναστολή ισχύος άρθρων του Συντάγματος, στρατό στους δρόμους, απροκάλυπτη λογοκρισία, εξορίες, εκτεταμένη χρήση βασανιστηρίων κλπ.
    Όμως:
    Έχουμε μια εκφυλισμένη, φασίζουσα αστική δημοκρατία που φλερτάρει έντονα με συγκεκριμένες χουντικές πρακτικές.
    Νοσταλγοί της χούντας που έχει σήμερα γενέθλια κατέχουν υπουργικούς θώκους, υποστηριζόμενοι από πλήθη ψηφοφόρων.
    Νοσταλγοί των εςες κυριαρχούν σε μονάδα αιχμής της αστυνομίας.
    Στην αρχή των μνημονίων, κάποιος μέινστριμ δημοσιολόγος (αν δεν κάνω λάθος ο Τέλογλου) είχε εκφραστεί ευνοϊκά σχετικά με αναστολή ισχύος κάποιων άρθρων του Συντάγματος. Δεν καλοθυμάμαι ούτε κρατάω αρχείο, αν κάνω λάθος διορθώστε με.
    Λογοκρισία για τον έλεγχο του Τύπου δεν έχουμε, αναπληρώνουμε την έλλειψη με τη λίστα Πέτσα.
    Βασανιστήρια και φυλακές δι ολίγους εκλεκτούς, κάτι Παπαζαχαρουδάκηδες και κάτι Ινδιάνους. Δυστυχώς στις εξορίες υστερούμε και δεν βλέπω τρόπο αναπλήρωσης του κενού. Κάτι ίσως πάει να γίνει με τη μαζική υποχρεωτική υπερορία για βιοποριστικούς λόγους.
    Θα μπορούσα να γράφω για ώρες αλλά αφενός καταλαβαινόμαστε νομίζω και αφεδύο δε μπορώ τα σεντόνια.

  19. BLOG_OTI_NANAI said

    16: Εδώ (από το διαδίκτυο) τα λέει κάπως διαφορετικά:

  20. BLOG_OTI_NANAI said

    19: Τώρα βλέπω ότι η αναφορά από το ΑΝΤΙ (σχ. 16) προέρχεται από συνέντευξη του Μ. Θεοδωράκη. Μπορεί σε αυτή να αναφέρεται ο Αλεξάτος. Πάντως ο Καράμπελας που διηγείται και το ανέκδοτο, δεν έχει ως πηγή τον Θεοδωράκη.

  21. spyridos said

    Το έχω ακούσει τόσο συχνά από τους πρωταγωνιστές του περιστατικού που είναι σαν να το έζησα.
    Ο πατέρας μου είχε το μαγαζί του στη λεωφόρο Ειρήνης δίπλα στο Σταθμό Χωροφυλακής Περάματος, το σημερινό Α.Τ. στο ίδιο σημείο.
    Δίπλα από το μαγαζί ήταν η κατοικία της ιδιοκτήτριας του ακινήτου, της κυρίας Αγλαΐας.
    Φτάνοντας το πρωί στο μαγαζί είδε την Αγλαΐα να ανεμίζει την Αυγή, που μόλις είχε αγοράσει στο περίπτερο από την άλλη μεριά του σταθμού, μπροστά από τον φρουρό. Φωνάζοντας ταυτόχρονα, «Μπάμπη έγινε χούντα».
    Ο φρουρός έτυχε να είναι ο Μανόλης, φίλος και συγχωριανός του πατέρα μου. Πήρε σχεδόν καροτσάκι την Αγλαΐα και την έκλεισε μέσα στο μαγαζί μαζί με τον πατέρα μου.
    Το πρωτοσέλιδο ήταν όντως αυτό του σχολίου 19 και δεν έγραφε τίποτα για χούντα. Ο πατέρας μου είχε φυλάξει το αντίτυπο της Αγλαΐας για χρόνια.
    Με κάποιο τρόπο φύλλα της εφημερίδας μοιράστηκαν νωρίς το πρωί σε περίπτερα. Έχω κι άλλες μαρτυρίες, ότι φύλλα της Αυγής είχαν φτάσει στα περίπτερα.

  22. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    15 > Όταν ξύπνησαν οι νοικοκυραίοι, κοίταξαν από τα ανοικτά παράθυρα και έλειπε η μισή Κύπρος.

    Θυμήθηκα ένα ωραίο του Μποστ από το Καλειδοσκόπιο, που έλεγε για ένα σχολείο που υπήρχε μια επιγραφή «Ελληνόπουλο μην ξεχνάς ότι ο κομμουνισμός προς Βορράν ενεδρεύει». Κι έτσι, κοιτώντας προς βορράν τα παιδάκια δεν αντιλαμβανόντουσαν ποιος τους έτρωγε τα νησιά νοτίως.

  23. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΝΑΞΙΑ

    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21 Απριλίου 1967. Το τεθωρακισμένο επί της Μεσογείων είχε στρέψει την κάνη του πυροβόλου του και σημάδευε έναν αόρατο εχθρό στην οδό Αναστάσεως, στα σύνορα Παπάγου-Χολαργού.
    Ήταν πρωί και ο πατέρας, στην Αθήνα από το 1929, μας είπε με ορολογία μεσοπόλεμου : έγινε κίνημα.

    Μάθαμε ότι δεν θα πηγαίναμε σχολείο και χαρήκαμε η αδελφή μου κι εγώ. Κλασσικά, μας έστειλε στον φούρνο για να αγοράσουμε από μια φρατζόλα ψωμί. Το σύνδρομο της κατοχής.,…

    ΥΓ Βιωματικό. Γραμμένο Φεβρουάριο 2015 ως εισαγωγή σε ένα κείμενο που δεν το συνέχισα

  24. Alexis said

    #19: «Το πρωτοσέλιδο της Αυγής που κατασχέθηκε στις 21-4-1967 ήταν αυτό της φωτογραφίας»
    Ναι, αλλά πού είναι η φωτογραφία;

  25. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Χρήστος Βακαλόπουλος «Η 21η Απριλίου κι Εμείς», περ. Ιστός, τχ. 5, 1992
    ΑΠΡ 21
    Κατηγορία: Αναγνώσεις, καταχώρηση από: Σπύρος Αραβανής

    Δεν είμαστε πια οι ίδιοι άνθρωποι που μεγαλώσαμε μαζί στο γυμνάσιο στη διάρκεια της δικτατορίας. Μαζευτήκαμε τότε γύρω από ένα συγκρότημα ροκ, τους Peppers και αργότερα Ρέμπελους, που πρόλαβαν να παίξουν σε μερικές συναυλίες και να βγάλουν ένα δίσκο σαράντα πέντε στροφών στην εταιρεία Zodiac, λίγο πριν διαλυθούν μέσα σ’ αυτή την παρεξήγηση που ονομάσθηκε μεταπολίτευση. Πίσω μας είχαμε έναν κόσμο ουσιώδους αφέλειας που δεν τον ξαναβρήκαμε ποτέ, παρ’ όλο που τα πρώτα χρόνια της χούντας συνέχιζε ακόμα να υπάρχει – οι άνθρωποι έβγαζαν καρέκλες στους δρόμους της Κυψέλης, οι θερινοί κινηματογράφοι γέμιζαν στις ταράτσες, στα πάρτυ όλοι ντρεπόντουσαν με την άνεσή τους. Όμως αυτός ο κόσμος άρχισε να εξαφανίζεται σε όφελος της τηλεόρασης, των ντισκοτέκ και του φαινομενικού αντίβαρού τους, της αμφισβήτησης

    .[….] Εφτά ολόκληρα χρόνια μαθαίναμε ο ένας τον άλλο να περιφρονεί τον τόπο του και να θαυμάζει ένα μυθικό τόπο, αποτελούμενο από συγκροτήματα ροκ, φοιτητικές εξεγέρσεις, ξεσπάσματα της κραιπάλης, ελεύθερες σχέσεις, πρίγκηπες της παρακμής, χιλιάδες παιδικές χαρές για μεγάλους. Μάθαμε να περιμένουμε κάτι και ξεμάθαμε να βλέπουμε τι γινόταν γύρω μας. Την ώρα που ο Παττακός εκτελούσε το εθνοσωτήριο έργο του μαζεύοντας γόπες στην οδό Πατησίων και ο Καράγιωργας έχανε το χέρι του ώστε να γίνει αργότερα υπουργός ο Κατσιφάρας, εμείς φανταζόμαστε τη ζωή σαν ένα σόλο του Τζίμι Χέντριξ ή μια ροχάλα του Κον Μπεντίτ. Την ίδια στιγμή η Ελλάδα έπαιρνε την όψη της οδού Αχαρνών αλλά αυτό δεν μας ένοιαζε καθόλου, η Ελλάδα δεν υπήρχε για μας, όπως δεν υπήρχε και για όλους αυτούς τους αντιστασιακούς που ήρθαν αργότερα από το εξωτερικό μ’ αυτό το κουρασμένο-ύφος-του-ανθρώπου-που-ένοιωσε-τα-πάντα-στο-πετσί-του, την Ελλάδα τη χαρίζαμε στους χουντικούς μαζί με το δημοτικό τραγούδι. Εμείς οι ίδιοι, στρατιώτες του μέλλοντος, βάλαμε ένα χεράκι ώστε να την κρύψουμε για πάντα από τους εαυτούς μας και σχεδόν την τελειώσαμε μέσα μας.

    Από την 21η Απριλίου και μετά η ελληνική κοινωνία εγκατέλειψε τον εαυτό της και δεν γύρισε πίσω ποτέ. Μέχρι τότε ήξερε να ζει και να πεθαίνει, να ερωτεύεται και να ματώνει, γνώριζε όλες αυτές τις εντάσεις που τις σάρωσε η χούντα, η τηλεόραση, η αντίσταση στη χούντα, η αντίσταση στην τηλεόραση, η κατανάλωση, η αντίσταση στην κατανάλωση, ο Νίκος Μαστοράκης, τα συγκροτήματα ροκ ως αντίσταση στον Νίκο Μαστοράκη. Χούντα και αντίσταση πήγαν μαζί και συνεχίζουν να πηγαίνουν μαζί κι εκείνο που χάθηκε είναι ο ρυθμός της καθημερινής ζωής που συνδεόταν πάντα σ’ αυτόν τον τόπο με τους αιώνες, αυτούς τους φτωχούς αιώνες που τους αφήσαμε πίσω για πάντα δημιουργώντας συγκροτήματα ροκ, συγκροτήματα ελεύθερων σχέσεων, συγκροτήματα πολιτιστικών συλλόγων, συγκροτήματα πλήξης, συγκροτήματα γκρίνιας FM stereo. Οι άνθρωποι δεν βγάζουν πια καρέκλες στους δρόμους, οι θερινοί κινηματογράφοι γκρεμίζονται, στα πάρτυ δεν ντρέπεται κανείς, η καχυποψία έχει εγκατασταθεί παντού, πολύ ωραία τα καταφέραμε. Οι Ρέμπελοι διαλύθηκαν τη στιγμή που ο Καραμανλής πάτησε το πόδι του στην Αθήνα, τα μέλη τους πήγαν να σπουδάσουν στο εξωτερικό. Εγώ έμεινα πίσω και νοιώθω πολύ αμήχανος όταν τους βλέπω – νομίζω άλλωστε ότι και σ’ αυτούς συμβαίνει το ίδιο.

    Δεν είμαστε πια ο εαυτός μας και το ξέρουμε. Όλοι μας φτιάξαμε ένα συγκρότημα στη διάρκεια της δικτατορίας και τώρα το διαλύουμε συνεχώς, γιατί αυτό που επιθυμήσαμε – η μυθική ευρωπαϊκή παιδική χαρά – αποδείχθηκε εξ ίσου ξενέρωτο με τη χουντική αντιαισθητική πραγματικότητα. Οι συνταγματάρχες, αυτοί οι «κακοί του καφενείου» που πήραν την εξουσία, μας οδήγησαν στο στρατόπεδο της καχυποψίας, μας έχωσαν μέσα στην ιδεολογία από την οποία δεν βγήκαμε ποτέ, ακόμη και σήμερα που ιδεολογία μας είναι η διαφήμιση. Αν είναι να ξανακάνουμε κάποιο συγκρότημα, πρέπει να τα έχουμε υπ’ όψη μας όλα αυτά και να επιστρέψουμε πίσω, όχι με σημαίες και γελοία ταμπούρλα, να γυρίσουμε πίσω μέσα μας, χωρίς να το πούμε σε κανέναν. Διαφορετικά, πρέπει να μείνουμε αμήχανοι όπως είμαστε, αποφεύγοντας την πολλή παρέα.
    http://www.poiein.gr/archives/38863/index.html

  26. spyridos said

  27. Γιάννης Κουβάτσος said

    Είχαν πολλούς λόγους να κοιτάνε προς τον βορρά, όμως, οι νοικοκυραίοι. Γι’ αυτό και τσιμπάγανε τόσο εύκολα κάθε φορά που οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις επέσειαν τον «από Βορράν κίνδυνο»· γιατί τους είχε ταλαιπωρήσει πολύ το θέμα αυτό τους Μακεδόνες νοικοκυραίους στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα. Η ιστορία δεν υπογράφει συμβόλαια με κανέναν ότι θα εξελίσσεται κατά τα γούστα του και τις ιδεοληψίες του.

  28. Alexis said

    #26: Α μπράβο, ωραίος!

  29. Ριβαλντίνιο said

    Την εποχή του πραξικοπήματος υπήρχε μια τάση να ρίχνονται οι ευθύνες στον Ανδρέα Παπανδρέου. Βλ. εφημερίδα Μακεδονία 6/5/1967 , σελ. 8 κάτω – κάτω , στο κέντρο.

    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=124&dc=6&db=5&da=1967

    Πώς αλλάζουν όμως οι καιροί ! 15 χρόνια αργότερα .

    Στυλιανός Παττακός, Οδοιπορικόν Ενός Στρατιώτου 90 ετών , Αθήναι 2001 , σελ. 241 :

    Εν έτει 1977 , κυβέρνησις Ν.Δ. , έλαβον επιστολήν του αδελφού μου Αλεξάνδρου , δια της οποίας εζητείτο υπό της μητρός μου να την επισκεφθώ διότι ήθελε να αποθάνη. Διήνυε την ηλικίαν των 103 ετών και δεν ήθελε να πεθάνη πριν ιδή το παιδί της !
    Υπέβαλον την επιστολήν , με αίτησίν μου να μου επιτραπή η επίσκεψις της μητρός μου.
    Η κυβέρνησις της Ν.Δ. απήντησεν ότι ο νόμος δεν προβλέπει τοιαύτην επιείκειαν !
    Τέτοια νομοευσέβεια!… από την Ν.Δ. !
    Τον Απρίλιον του 1982 , με εκάλεσεν ο διευθυντής των φυλακών και με ηρώτησεν (…) αν ισχύει η αίτησίς μου (…) ;
    Εξεπλάγην και ηρώτησα : Ποίος και πώς ενεθυμήθη το αίτημά μου ;
    (…) Ο κ. Πρωθυπουργός, Ανδρέας Παπανδρέου (…)

    Ο Παττακός συνάντησε την 108χρονη μαμά του , η οποία έκλεισε τα μάτια της την επομένη . Ο Παττακός καταλήγει :

    Σας εύχομαι να ζήσετε πολλαπλάσια τα χρόνια του βιβλικού Μαθουσάλα , σεις οι φίλοι αναγνώσται και ιδιαιτέρως τα παιδέγγονα του Ανδρέα Παπανδρέου , εις την , εν προκειμένω , ευγένειαν του οποίου οφείλω την επίσκεψιν προς την μητέρα μου. Τον ηυχαρίστησα δι’ επιστολής μου.

  30. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    27# Κανένας κομμουνισμός δεν επιβουλευόταν τα σύνορά μας την εποχή της εν λόγω ταμπέλας, μεταξύ ΒΠΠ και χούντας.

  31. Ριβαλντίνιο said

    @ 15 Spyridos
    «παράθυρα ανοιχτά»

  32. Ριβαλντίνιο said

    Κοινή αντιδικτατορική κίνηση Δεξιών και Αριστερών , με λίγα λόγια παλλαϊκός ξεσηκωμός, δεν μπορούσε να υπάρξει. Και πώς θα μπορούσε άλλωστε αφού δεν είχαν όχι μόνο κοινή ιδεολογία , αλλά ούτε και τα ίδια ηρωικά πρότυπα.

    Ας δούμε ένα παράδειγμα. Η Ειρήνη Γκίνη ( Μίρκα Γκίνοβα ) ήταν ηρωίδα της Αριστεράς και τιμούσαν την μνήμη της στον Τύπο του αντιδικτατορικού αγώνα.

    Ελεύθερη Πατρίδα, Δημοκρατική Εφημερίδα Ελλήνων του Εξωτερικού , Λονδίνο 26/71970 :

    Για τους αντικομμουνιστές όμως η Γκίνη ήταν μια ΝΟΦίτισσα που επιδίωκε την απόσχιση της Μακεδονίας.
    Ποια ήταν η Μίρκα Γκίνοβα, η «ηρωίδα» των Σκοπίων;
    http://ethnologic.blogspot.com/2017/02/blog-post_13.html

  33. ΚΩΣΤΑΣ said

    Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», 21/4/1967.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=124&dc=21&db=4&da=1967

    και το πρωτοσέλιδο, 25/4/1967, πρώτο φύλλο μετά το πραξικόπημα.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=124&dc=25&db=4&da=1967

  34. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    25Ελληνικά τείχη (σχέδιο)

    Στη μνήμη Χ.Β

    “Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ”
    στο παρελθόν το μέσα μας , ψηλά κτίσαμε τείχη
    βλέποντας έξω το εποικοδόμημα των δυτικών
    με βάση την παραγωγή λίγο πριν το τρίτο κύμα*
    εμείς οι ανιστόρητοι, οι ψευδο-ονειροπόλοι
    δεν είδαμε τις αλλαγές απ’ τα μπάρκα του Κολόμβου
    (κολλημένοι στην Πόλη, την Αγιά Σοφιά το 1453
    λησμονώντας
    την πρώτη άλωση το 1202
    την αρχική συσσώρευση,
    τις επαναστάσεις τις βιομηχανικές,
    την αποικιοκρατια να σπαρταρά
    [….]
    Εμείς με δυο μεγάλες μεταναστευσεις
    και δυο μεγάλες καθόδους εκατομμυρίων
    μικρασιατων και Ποντίων
    τον εμφύλιο και τον Πιουροφοϊ
    τις 100 οικογένειες του Π. Πόρτερ **
    τον σταθμό του Μονάχου και την αστυφιλία
    την σκληρή δεξιά και την σκουριασμένη αριστερά
    σχεδόν τυφλοί με σπασμένα οματογυαλια
    εστιάζαμε κάθε φορά σ’ αυτό που μας βόλευε.

    *Άλβιν Τόφλερ

    **Εκθεση Πώλ Α. Πόρτερ,(1947)

  35. Πισμάνης said

    Θά χαρώ νά είμαι ένας από τούς εθελοντές.

  36. Μαρία said

  37. sarant said

    Eυχαριστω πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    14-35 Ευχαριστώ πολύ για την εθελοντική προσφορά. Ωστόσο, προηγήθηκε άλλος φίλος που έστειλε μέιλ νωρίτερα και πήρε τη δουλειά. Σας ευχαριστώ όλους!

    16-19-20 Μάλιστα, ευχαριστώ πολύ. Μπορώ να ρωτήσω τον Αλεξάτο λοιπόν.

    26 Μπράβο Σπύρο!

    29 Ωστε ο Παττακός κληρονόμησε τη μακροβιότητα της μητέρας του!

  38. Γιάννης Κουβάτσος said

    32: Θα μπορούσε να υπάρξει, αφού υπήρχε ο κοινός σκοπός της αποτροπής (στην αρχή) ή της ανατροπής (στη συνέχεια) της δικτατορίας. Αλλά αυτά τα πράγματα δεν γίνονται αυθόρμητα, χρειάζεται προετοιμασία εκ των προτέρων. Πώς κάνουμε αντισεισμικές ασκήσεις, έτσι θα πρέπει να κάνουμε και ασκήσεις κατά των πραξικοπημάτων και των πάσης φύσεως αντιδημοκρατικών εκτροπών. Το να έχουμε την απαίτηση από τον απλό πολίτη, έτσι, χωρίς καμιά προετοιμασία, χωρίς κανένα σχέδιο, να βγει στους δρόμους και να σταθεί απέναντι στα τανκς, αυτό ακούγεται πολύ ωραίο βέβαια, αλλά είναι όνειρο θερινής (ή όποιας άλλης εποχής) νυκτός.

  39. BLOG_OTI_NANAI said

    Δηλαδή, όντως μπήκε και έγραψε ο Ριβαλντίνιο;

  40. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    18+
    Καλά θυμόμουνα, ο Τέλλογλου ήταν.

    Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να εχει εκτακτες εξουσίες, για να το πώ πιο απλά η χώρα είναι σε κατάσταση εκτακτης ανάγκης χωρίς δικτατορία αλλά ορισμένα αρθρα του συνταγματος πρέπει να βγούν «εκτός» η να ερμηνευτούν ανάλογα. Εκδηλώσεις σαν κι εκείνες του ΠΑΜΕ στον Πειραιά πρέπει να δίνεται η δυνατότητα κηρύσσονται αμέσως παράνομες με διαδικασίες αυτοφώρου, πρέπει να περιοριστεί το δικαίωμα της απεργίας αλλά και της διαμαρτυρίας σε ευαίσθητους τομείς (π.χ. πιλότοι της πολεμικής αεροπορίας, απεργία εκπαιδευτικών μέσα στις εξετάσεις).

    http://foralexandros.blogspot.com/2010/04/blog-post_29.html
    (Η αναζήτηση του πρωτότυπου άρθρου στο πρώκταγκον βγάζει σφάλμα 404)

  41. Αναμφίβολα η χούντα έσκαψε τον λάκκο της χώρας, την ταφόπλακα όμως την έβαλε ο ‘εθνάρχης’ με το στιγμιαίο του. Είναι ένα συμπέρασμα που βγαίνει εύκολα κρίνοντας τα γεγονότα σε βάθος και όχι σε πλάτος.
    Ο Καραμανλής αντί να καταδικάσει την χούντα, χρησιμοποίησε αρκετούς νόμους και διατάξεις της ώστε να έχει ανέφελη πολιτική καριέρα με την επιστροφή του. Τα άλλα κόμματα έκριναν πως θα είχαν συμφέρον να μην εναντιωθούν αλλά να χρησιμοποιήσουν και αυτοί τα ίδια με την σειρά τους όταν συμμετέχουν στην εξουσία σαν τσόντα ή και αυτοδυνάμως.

    Κλασικότερο παράδειγμα βάθους-πλάτους ο Ανδρέας που βγήκε με το ΠαΣοΚ λέγοντας όσα έλεγε ο Γιάγκος Πεσματζόγλου σαν ΚοΔηΣο λίγα χρόνια πριν αλλά χωρίς ζιβάγκο και σάλτσες έξω από το Νατο, τις βάσεις κ.λ.π.

    Αληθινός διάλογος ευέλπιδος συγγραφέως και διαπρεπούς νομικού :

    – ¨Εγραψα ένα βιβλίο

    -Τι βιβλίο είναι αυτό, παιδί μου ;

    – Ένα βιβλίο για σκεπτόμενους ανθρώπους !

    – Και που θα τους βρεις βρε μαλάκα ;

  42. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    38# Αν βγουν οι δημοκρατικοί πολίτες ενάντια στα τανκς θα είναι διπλά άνισος ο αγώνας. Θα έχουν να αντιμετωπίσουν και τους ψηφοφόρους των αδωνοβορίδηδων (αν και τώρα που το σκέφτομαι σιγά μη βγουν αυτοί στο δρόμο. Θα αράξουν μέσα με πίτσες και μπύρες και θα ζητωκραυγάζουν τις ερπύστριες).

  43. Ριβαλντίνιο said

    @ 38 BLOG_OTI_NANAI
    Ναι , εγώ είμαι. Δεν είναι κάποιος ψευδώνυμος . 🙂

  44. Ριβαλντίνιο said

    Μια γελοιογραφία του ΚΥΡ απ’ το 1973 ( πηγή : εκδόσεις Εμφύλιος Τύπος ) :


  45. Αθεόφοβε, αλήθεια μέχρι το ’67 δεν είχες ξανακούσει το όνομα του Σαββόπουλου; Αυτό μου έκανε εντύπωση!

  46. Ριβαλντίνιο said

    @ 38 Γιάννης Κουβάτσος

    Πριν την Χούντα το πολιτικό κλίμα ήταν πολύ πολωμένο. Μιλούσαν όλο για πραξικοπήματα.

    Τα ΝΕΑ 17/7/1965 , 19/7/1965 :

    … συνταγματικό πραξικόπημα …

    … εκδήλωση πραξικοπήματος …

    Δημοκρατικοί πολίτες και αστυνομικοί ανταλλάσσουν ειρηνικά πολιτικοκοινωνικές απόψεις :

    ( ΤΑ ΝΕΑ 19/7/1965 ) *

    Ε, δυο χρόνια μετά ήρθε το πραγματικό πραξικόπημα !
    ______________________
    * Αυτοί ήταν μάγκες διαδηλωτές και αστυνομικοί ! Όχι τα σημερινά φλώρια με τα κράνη , τις μολότοφ, τα ψεκαστικά και τα χημικά. 🙂

  47. Παλιός γνωστός

  48. Alexis said

    #36: Ξεφτίλα…

  49. Μαρία said

    37
    Και η Ιωάννα Παπαθανασίου έχει γράψει για το μύθο του πρωτοσέλιδου.

    40
    Με πιο κομψό τρόπο κι ο Ιορδανίδης στην Καθημερινή.

    45
    Κι εμένα. Εμείς οι επαρχιώτισσες ξέραμε σχεδόν όλο το Φορτηγό απέξω και το τραγουδούσαμε στις σχολικές εκδρομές.

  50. BLOG_OTI_NANAI said

    43: Καλώς τον λοιπόν! Πολύ χαίρομαι που θα είμαστε πάλι παρέα εδώ να τα λέμε και να σχολιάζουμε!

  51. Θράκας said

    Ζουμερη η σημερινη συζητηση προπαντων με τις καταθεσεις απο προσωπικες εμπειριες.
    Στην επαρχια,στο χωριο πανω στην Θρακη που μεγαλωσα,ο κοσμος ηταν κατατρομαγμενος.Μιλουσαν μεταξυ τους με πολυ χαμηλη φωνη ακομη και μεσα στα σπιτια τους.Απεφευγαν στο δημοδιο χωρο να συνομιλουν με γνωστους αριστερους και χαφιεδισμος.Παντου χαφιεδες.Δηλητηριο για τις μικρες και κλειστες κοινωνιες.

  52. Κιγκέρι said

    32: Α, αυτήν τη βγάλαν και τραγούδι, συρτό χορεύεται:

  53. Αγγελος said

    (52) Αλλά χωρίς λόγια, για ευνόητους λόγους…

  54. Μαρία said

    Πέθανε ο Μανθούλης https://www.avgi.gr/tehnes/413276_pethane-o-spoydaios-skinothetis-kai-poiitis

  55. Ριβαλντίνιο said

    @ 53 Αγγελος

    Με τέτοια κλαπατσίμπανα δεν θα ακουγόταν τίποτα αν είχε λόγια.

  56. Στον ευάρυθμο των Ρόλιγκς Στόουνς
    (Απεσοβήθησαν σκηνές Βαρσοβίας)

  57. Μαρία said

    μαρμάγκα

  58. Κιγκέρι said

    53: Υπάρχει και με λόγια, Άγγελε, έψαξα «mirka ginova song» και το βρήκα, αλλά δεν το έβαλα ακριβώς για αυτούς τους ευνόητους λόγους! 🙂

  59. ΚΩΣΤΑΣ said

    Δεν ξέρω τι λέτε για την Μίρκα Γκίνοβα, εμένα μου είναι συμπαθές πρόσωπο (από την άλλη πλευρά) και συνάμα τραγικό, η δική μας (Θεσσαλή) Βαγγελίτσα Κουσιάντζα.
    Συμμετείχε και στο πέρασμα της Νιάλας.*

    *Δεν ξέρω αν υπάρχει, αν όχι, τότε, κατά τη γνώμη μου, στη Νιάλα θα πρέπει να στηθεί ένα μνημείο που να σηματοδοτεί την συμφιλίωση από τα δεινά του εμφυλίου.

    Τώρα που έχουμε πραγματική δημοκρατία (έστω και με λίγα τρωτά) και ήρθε στην πράξη η συμφιλίωση, ας υπάρχει και κάτι τέτοιο.

  60. ΓΤ said

    59@ Κώστας

    https://el-gr.facebook.com/VaggelitsaKousiantza/

  61. ΓΤ said

    Βαγγελίτσα Κουσιάντζα, στον Α’ Όμιλο της Γ’ Καρδίτσας

    Μπράβο, ρε μάγκες!

    https://www.epskarditsas.gr/%ce%b3-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b7%ce%b3%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b1-%ce%b2%ce%b1%ce%b8%ce%bc%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%af%ce%b1/

  62. ΣΠ said

    54 Φέτος, κλείνουν 50 χρόνια από την πρώτη ανάμειξη του Μανθούλη σε κινηματογραφική σχολή, όπου δίδαξε μέχρι την κατάλυση της ∆ημοκρατίας από τη χούντα των συνταγματαρχών, το 1967.

    Τους ξέφυγε στο κοπιπάστε.

  63. Χαρούλα said

    ΚΩΣΤΑ(#59), αυτά τα ολίγα

    https://i.postimg.cc/TPnf0tBz/E205-A0-BC-AAAD-4379-8-B0-D-028-D0-BA02-D03.webp

    Το λιτό μνημείο στη θέση της θυσίας: «Στη θέση αυτή έπεσαν χτυπημένοι από φοβερή χιονοθύελλα αντάρτες του ΔΣΕ – στρατιώτες του κυβερν. Στρατού και άμαχοι πολίτες, στις 12.4.1947». Στη μικρή μαρμάρινη πλάκα δεξιά: «Διαβάτη που περνάς άφησε εδώ ένα λουλούδι για όλους τους αδικημένους του εμφύλιου».

    (Μεγάλη Παρασκευή, 11 Απρίλη του 1947)

  64. Reblogged στις anastasiakalantzi59.

  65. ΚΩΣΤΑΣ said

    63
    Ω! σε ευχαριστώ πολύ, Χαρούλα. Δεν το ήξερα, μπράβο! Υποθέτω προσωπική σου φωτογραφία από επίσκεψη, αλλά δεν έχει καμιά σημασία, ούτε ζητάω να μάθω.

    Τα γεγονότα της Νιάλας τα έμαθα από απομνημονεύματα καπεταναίων, δεν θυμάμαι τώρα ονόματα. Έκλαιγα όταν διάβαζα για τους αγκαλιασμένους στρατιώτες και αντάρτες στα ίδια αντίσκηνα. Αν το πρωί της άλλης μέρας δεν είχε γίνει εκείνη η παρεξήγηση μεταξύ καπετάνιου και ταγματάρχη… η Νιάλα θα ήταν αιώνιο σύμβολο συμφιλίωσης.

  66. ΓΤ said

    Έπεσε το ΛΚΝ

  67. Μαρία said

    67
    Όχι σε μένα.

  68. Μαρία said

    54
    Το ντοκιμαντέρ του Η δικτατορία των συνταγματαρχών https://www.youtube.com/watch?v=KmcQQNmS7h8

  69. @ 36 Μαρία

    Πω, πω…
    Είχαμε μια συγκέντρωση σε κλειστό χώρο στην Πρέβεζα με πολύ κόσμο (Δήμαρχος, βουλευτές κ.λπ.) για να συζητήσουμε για το ψήφισμα διαμαρτυρίας για τη μεταφορά ενός πανεπιστημιακού μας τμήματος στα Γιάννενα αλλά δεν πήραμε χαμπάρι το χουντικό πανό.

  70. sarant said

    44 Τη θυμάμαι αυτή τη γελοιογραφία από τότε που την είχα δει, πάνε πενήντα χρόνια σχεδον!

    57 –> 69

    66 Σε μένα ανοιγει

    68 Γεια σου ΧΜ!

  71. Μαρία said

  72. Μαρία said

  73. atheofobos said

    45
    Εκείνη την εποχή άκουγα σχεδόν αποκλειστικά μαύρη μουσική όπως έχω γράψει στο ποστ μου ΜΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2008/01/blog-post_26.html

    Τον Ρ.Μανθούλη τον θυμάμαι με ιδιαίτερη αγάπη, γιατί ήταν αυτός που στα φοιτητικά μας χρόνια προδικτατορικά, μας είχε ανοίξει τα μάτια στον παγκόσμιο κινηματογράφο, χάρις στην κινηματογραφική λέσχη που φτιάξει στον κινηματογράφο ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ με ταινίες που έχουν μείνει στην ιστορία του, από την Αμερική, τη Ρωσία, τη Γαλλία και μέχρι την Ιαπωνία. Κάθε Κυριακή πρωί στις 10.
    Η γυναίκα μου, άνθρωπος που από παιδικής ηλικίας μέχρι σήμερα με δυσκολία αποχωρίζεται το κρεβάτι του άμα καταφέρει να ξυπνήσει, ακόμα θυμάται με φρίκη ότι την Κυριακή το πρωί έπρεπε να ξυπνήσει πουρνό-πουρνό για να βρίσκεται στις δέκα το πρωί στην κινηματογραφική λέσχη όπου την περίμενε εκείνος ο Αθεόφοβος κινηματογραφόφιλος κουλτουριάρης συμφοιτητής της που από την πρώτη στιγμή που τον είδε είχε αποφασίσει ότι αυτόν ήθελε να παντρευτεί και τελικά το κατάφερε!
    Έτσι λοιπόν, μαζί με την επίτευξη του τελικού στόχου που κέρδισε, απέκτησε και μια πλήρη κινηματογραφική παιδεία βλέποντας όλες τις κλασικές ταινίες από τον Αϊζενστάιν μέχρι τους σύγχρονους σκηνοθέτες.
    Μετά που ο Μανθούλης έφυγε για την Γαλλία μεταφερθήκαμε αναγκαστικά στην πιο καλοκοσμική κινηματογραφική λέσχη της Μητροπούλου στο ΑΣΤΥ.

  74. Γιάννης Κουβάτσος said

    Περικλής Κοροβέσης:

    «Θυμήθηκα πως κάποτε μας είχαν πει στη νεολαία της ΕΔΑ πως σε περίπτωση πραξικοπήματος, όλοι μας έπρεπε να κατέβουμε στο δρόμο. Και το κόμμα τότε θα μας πει τι θα κάνουμε. Και έτσι πράξαμε.

    Γυρίσαμε όλο το κέντρο της Αθήνας και δεν συναντήσαμε ψυχή. Γυρίσαμε πίσω στο σπίτι. »
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.lifo.gr/now/greece/21i-aprilioy-1967-osa-thymamai-apo-ti-mera-poy-katargithike-i-dimokratia%3Famp&ved=2ahUKEwiC06TaxaX3AhVD_KQKHfrBBSIQFnoECBQQAQ&usg=AOvVaw3CAuRJKusl-h0x9V3Wov_7

  75. ΣΠ said

    46
    Ένα απόγευμα τότε στην Θεσσαλονίκη ανεβαίναμε με τον πατέρα μου από την παραλιακή προς την Αγ. Σοφίας. Κάποια στιγμή εμφανίζεται στην παραλιακή μια ομάδα διαδηλωτών να φωνάζουν το σύνθημα «κάτω η χούντα» *. Και βλέπουμε από ένα αστυνομικό τμήμα στην Αγ. Σοφίας να βγαίνει ένα πλήθος αστυνομικών και να κατευθύνεται προς τους διαδηλωτές. Ο πατέρας με τράβηξε και φύγαμε βιαστικά και δεν μπόρεσα να δω την συνέχεια.

    * τότε δεν είχα μπορέσει να ξεχωρίσω την τελευταία λέξη, δεν την ήξερα. Άκουγα κάτι σαν «ου-α». Αργότερα την κατάλαβα και μου έκανε εντύπωση που μιλούσαν για χούντα πριν ακόμα από την δικτατορία.

  76. Γιάννης Κουβάτσος said

    Νικοκύρη, μαρμάγκα.

  77. Γιάννης Κουβάτσος said

    Περικλής Κοροβέσης :
    «Θυμήθηκα πως κάποτε μας είχαν πει στη νεολαία της ΕΔΑ πως σε περίπτωση πραξικοπήματος, όλοι μας έπρεπε να κατέβουμε στο δρόμο. Και το κόμμα τότε θα μας πει τι θα κάνουμε. Και έτσι πράξαμε.

    Γυρίσαμε όλο το κέντρο της Αθήνας και δεν συναντήσαμε ψυχή. Γυρίσαμε πίσω στο σπίτι.»
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.lifo.gr/now/greece/21i-aprilioy-1967-osa-thymamai-apo-ti-mera-poy-katargithike-i-dimokratia%3Famp&ved=2ahUKEwiC06TaxaX3AhVD_KQKHfrBBSIQFnoECBQQAQ&usg=AOvVaw3CAuRJKusl-h0x9V3Wov_7

  78. sarant said

    74 Κυριακή 10 το πρωί κινηματογραφική λέσχη; Μωρέ μπράβο!

  79. Μαρία said

    76
    Ο Ασημάκης Γιαλαμάς, ως Αυγερινός, στο καθημερινό «Έμμετρο Ξύπνημα», όπως λεγόταν η στήλη την οποία διατήρησε σταθερά για χρόνια στην «Αυγή», έγραφε στις 15 Απριλίου, την ημέρα διάλυσης της Βουλής από τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο και της εξαγγελίας διεξαγωγής των εκλογών από την κυβέρνηση της ΕΡΕ και όχι από μια υπηρεσιακή κυβέρνηση κοινής αποδοχής, όπως ήθελαν τα πολιτικά κόμματα που συμπλήρωναν το ελληνικό κομματικό τοπίο:
    «Η Βουλή εμανταλώθη/

    εκτροπή ολοκληρώθη/

    Το παλάτι και η χούντα και των ΗΠΑ η πρεσβεία/

    Θέλουν εκλογές να γίνουν με νοθεία και με βία»
    https://www.avgi.gr/politiki/238283_aytapates-i-politikos-realismos

  80. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Μπράβο στον Αθεόφοβο! Πολύ κατατοπιστική η ανάρτησή του, σε συνδυασμό με την προσωπική του μαρτυρία.

    Η δική μου έχει κατατεθεί από πέρσι… 
    https://sarantakos.wordpress.com/2021/04/21/21april-3/#comment-732664
    ===+==
    Στο Ηράκλειο, εκείνη τη μέρα εκδηλώθηκε μια σοβαρή κινητοποίηση κατά του πραξικοπήματος. Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες για το πώς εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα και πώς έληξαν…

    Μια σύντομη αναφορά σε αυτά αντιγράφω από https://pandiera.gr/%CE%BC%CE%BD%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%80%CF%81%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%80%CE%B7%CE%BC/

    «Την ίδια όμως ημέρα της 21ης Απριλίου, σοβαρότερα γεγονότα ξετυλίχθηκαν στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ο μηχανισμός της ΕΔΗΝ λειτουργούσε ομαλά και κάλεσε τον λαό σε συλλαλητήριο διαμαρτυρίας κατά του πραξικοπήματος στην πλατεία Ελευθερίας. Το πλήθος που συγκεντρώθηκε -κυρίως νέοι- ήταν σημαντικό. Η μαχητικότητά του ζωηρή και θορυβώδης. Η χωροφυλακή θέλησε να τους διαλύσει, αλλά δεν το κατόρθωσε.
    Έκανε τότε την κάθοδο του ο στρατός που χρησιμοποίησε τα πυρά του. Ένας διαδηλωτής -ο Άγγελος Τσαγκαράκης- τραυματίστηκε στο πόδι από σφαίρα όπλου εξ επαφής. Τελικά το συλλαλητήριο διαλύθηκε, αφού συνελήφθησαν 30, από τους οποίους παραπέμφθηκαν οι 7 («απείθεια κατά της Αρχής») που στις 11 Σεπτεμβρίου 1967 καταδικάσθηκαν σε φυλάκιση 6 μηνών έως 3 ετών.»

    79.
    Ναι, και μέσα στη Χούντα, Κυριακή πρωί (11;) στην ΑΛΚΥΟΝΙΔΑ (ή στο ΣΤΟΥΝΤΙΟ), όπου γίνονταν και συζητήσεις με σκηνοθέτες, κριτικούς κ.λπ.

  81. Μαρία said

    81 τέλος
    Κι εδώ το ίδιο. Την Κυριακή αλλά όχι και στις 10 🙂 με ασφαλίτες απ’ έξω συνήθως.
    Έχω δει την Αναπαράσταση παρουσία του Αγγελόπουλου.

  82. Αγγελος said

    Βλέποντας τον κατάλογο των μελών της κυβέρνησης της 21ης Απριλίου, αγανακτώ άλλη μια φορά με την παρουσία τόσων ανώτατων δικαστικών, με τον Κόλλια φυσικά επικεφαλής. Δεν σας ζητώ ηρωισμό, βρε κερατάδες, αλλά γιατί να προθυμοποιηθείτε από την πρώτη κιόλας μέρα να συμμετάσχετε στην κυβέρνηση των πραξικοπηματιών, εσείς που η πατρίδα σας έχει αναθέσει ακριβώς τη διασφάλιση της νομιμότητας;

  83. Χαρούλα said

    Atheofobos,
    ζεστή η προσωπική μαρτυρία. Αλλά, στο #5, όλη η δικτατορία συγκεντρωτικά. Με την υποκειμενική ματιά του δημοκράτη πολίτη. Πικρό μπράβο!

    #65 Όχι ΚΩΣΤΑ δεν έχω πάει. Από παλιότερο άρθρο του Ημεροδρόμου είναι. Σήμερα είναι διάσημη τοποθεσία-διαδρομή για μηχανόβιους. Φοβάμαι όμως πως δεν ξέρουν🥺!

    Ναι ΜΙΚ_ΙΟΣ(#80), δίκιο έχεις. Τώρα θυμήθηκα πως τα γράψαμε πέρσι.
    Όπως αναφέρθηκε και από τον Θράκα, στην περιφέρεια η κατάσταση είχε διαφορές. Αν και νομίζω πως ήταν ευκολότερο με τους ρουφιάνους. Τους ξέραμε. πχ Στον απέναντι γείτονα (παιδάκι του δημοτικού), ήξερα πως δεν πρέπει να λέω για τις συζητήσεις του σπιτιού. Δεν ήξερα τότε γιατί…

  84. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    83# Άγγελε, εξαρτάται τι εννοεί ο καθένας πατρίδα.

  85. ΚΩΣΤΑΣ said

    84β
    Χαρούλα, χάρηκα που υπάρχει αυτό το μνημείο, ειλικρινά δεν το ήξερα. Η σκέψη μου ήταν απολύτως αυθόρμητη. Τώρα μου ήρθε μια καινούρια ιδέα. Η ΒΟΥΛΗ, αποκλειστικά και μόνο, να κάνει κάθε χρόνο ένα τρισάγιο για τα θύματα, με αντιπροσωπεία από όλα τα κόμματα, να παίρνει και δημοσιότητα το θέμα, να ενημερωθεί και ο κόσμος. Το γράφω, γιατί καμιά φορά πού ξέρεις, μπορεί να μας διαβάζουν και μεγάλα κεφάλια, 🙂 το ιστολόγιο του Σαραντάκου έχει αναγνωρισιμότητα και αναγνωσιμότητα μεγάλη.

    ——————–

    Με αυτά και με τ’ άλλα, ούτε ένα μπράβο δεν είπα στον Αθεόφοβο, δέξου τα τώρα φίλε μου.

  86. Γιάννης Κουβάτσος said

    Γι’ αυτό και την έλεγαν «δικτατορία του Αρείου Πάγου», σε αντιδιαστολή με τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου που ήταν απλώς «δικτατορία του πάγου» (και του ρετσινόλαδου). Υπήρξαν όμως και οι δικαστικοί που απολύθηκαν από τη χούντα και έτσι διέσωσαν την τιμή του δικαστικού σώματος :
    «Προβλεπόταν ρητά και λόγος απόλυσης που αποκάλυπτε τις πραγματικές προθέσεις των δικτατόρων, ήτοι απόλυση των δικαστικών λειτουργών «εάν δεν εμφορούνται υπό υγιών κοινωνικών αρχών», δηλαδή εάν ιδεολογικά δεν ήταν «εθνικόφρονες» ή ορθότερα, εάν δεν συμφωνούσαν με τις αντιλήψεις του δικτατορικού καθεστώτος. Με βάση τη Συντακτική αυτή Πράξη εξεδόθη το Β.Δ. την 29.5.1968 (Φ.Ε.Κ. 196 την 28.5.1968), με το οποίο, μετά την 94/1968 απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, στο οποίο εισηγήθηκε ο Υπουργός Δικαιοσύνης (πρώην αρεοπαγίτης) Κ. Καλαμποκιάς, απολύθηκαν τριάντα δικαστικοί λειτουργοί από την πολιτική δικαιοσύνη απ’ όλους σχεδόν τους βαθμούς. Συγκεκριμένα, απολύθηκαν ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου Στ. Μαυρομιχάλης, οι Αρεοπαγίτες Κ. Αναγνωστόπουλος, Χρ. Αποστολόπουλος, Δ. Μαργέλλος, Κ. Παπαϊωάννου , Αντ. Φλώρος, ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Α. Τούσης, οι Πρόεδροι Εφετών Ι. Ανδρουτσόπουλος και Κ. Χριστοδουλιάς, ο Εισαγγελέας Εφετών Α. Γκαζέτας, ο Αντεισαγγελέας Εφετών Π. Δελαπόρτας, οι Εφέτες Θ. Θεοδοσόπουλος και Λ. Κατσιάρας, οι Πρόεδροι Πρωτοδικών Γ. Κώνστας και Α. Πρόκος, οι Εισαγγελείς Πρωτοδικών Δ. Βουρνάς, Γ. Ξενάκης, Δ. Παπαντωνίου, Α. Τρίπας, Αλ. Φλώρος και Μιχ. Συμπεθέρου, οι Πρωτοδίκες Α. Ατματζίδης, Γ. Βελής, Χρ. Σαρτζετάκης, Ι. Τσιρίκος, Ν. Χατζάκης, Β. Κιλάνος, Β. Αποσκίτης και Σπ. Λυμούρης καθώς και ο Αντεισαγγελέας Πρωτοδικών Ι. Τούμπανος.»
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.constitutionalism.gr/dikaiosini-kai-diktatoria-21-4-1967/&ved=2ahUKEwjW-76B7aX3AhW8_7sIHT3NCZwQFnoECAcQAQ&usg=AOvVaw2zfWCSS19ggDkTNCiE3iRG

  87. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    87 Εδώ που τα λέμε, δεν ήταν και πολλοί οι 30 που απολύθηκαν.

  88. Γιάννης Κουβάτσος said

    88: Λίγοι είναι αυτοί που ορθώνουν ανάστημα, αδιαφορώντας για τις διώξεις που θα υποστούν. Οι πολλοί είτε συνεργάζονται με ενθουσιασμό, πραγματικό ή προσποιητό, είτε κοιτάνε τη δουλειά τους ανεχόμενοι το καθεστώς. Παντού και πάντα.

  89. Πέπε said

    Αν μου επιτρέπεται μία παρατήρηση επί ασήμαντης λεπτομέρειας:
    > φρόντιζε μέσω του υπουργού να ξηλώσει τον τότε αρχιεπίσκοπο για να γίνει αυτός Ιζνογκούντ στην θέση του Ιζνογκούντ!

    Κανείς δε θέλει να γίνει οτιδήποτε στη θέση του Ιζνογκούντ. Ο ίδιος ο Ιζνογκούντ, μεγάλος βεζίρης (δηλαδή δεύτερος τη τάξει) είναι που θέλει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη.

  90. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    41 – 😂😂😂

  91. Μαρία said

    88
    Αυτοί απολύθηκαν με την ΚΔ συντακτική πράξη.
    Προηγήθηκαν κι άλλοι και πάλι γνωστά ονόματα.

    Την ίδια εποχή, με τη Θ΄ Συντακτική Πράξη του 1967 (Φ.Ε.Κ. 125/22.7.1967), στην οποία προβλεπόταν το απαράδεκτο της προσβολής των διοικητικών πράξεων που θα εκδίδονταν σε εκτέλεση αυτής, ενώπιον της Δικαιοσύνης, ενεργοποιήθηκαν και πάλι οι δηλώσεις νομιμοφροσύνης που έπρεπε να υποβάλουν όλοι οι εν ενεργεία δικαστές, αλλά και τα συμβούλια νομιμοφροσύνης, με απόφαση των οποίων μπορούσαν να απολυθούν οι δικαστικοί λειτουργοί που θα θεωρούνταν αντίθετοι στη δικτατορία, «αναστελλομένων δια την περίπτωσιν τούτην των περί ισοβιότητας και μονιμότητας σχετικών διατάξεων του Συντάγματος».(4) Δεν ήσαν λίγοι οι δικαστές που απολύθηκαν με αποφάσεις των εν λόγω συμβουλίων νομιμοφροσύνης, μεταξύ των οποίων, από τα πολιτικά δικαστήρια, ο Πρωτοδίκης Αντ. Μιχαλακέας και ο Πάρεδρος Πρωτοδικών Αθ. Μιχαλακέας και, από το Συμβούλιο της Επικρατείας, ο Πάρεδρος Σπ. Πλασκασοβίτης (Πλασκοβίτης) και οι Εισηγητές Γ. Κουβελάκης και Γ. Κοσμάς.(5) Την ίδια κατεύθυνση της απομάκρυνσης από το σώμα των αντίθετων στη δικτατορία δικαστών στόχευε και ο αν. ν. 195/1967 «περί εθελουσίας εξόδου δικαστικών λειτουργών» (Φ.Ε.Κ. 208/24.11.1967), χωρίς όμως ιδιαίτερα αποτελέσματα.

  92. spyridos said

    32
    Αστειεύεσαι βέβαια.
    Δεν έχει υπάρξει ΠΟΤΕ στην Ελλάδα οποιοδήποτε λαϊκό κίνημα προερχόμενο από τη δεξιά εναντίον του φασισμού.
    Αν υπήρχε κάποια αντίσταση, αυτή θα ήταν από τα αριστερά.
    Υπήρξε χαμηλότατης έντασης. Οι αριστεροί 50 χρόνια κατατρεγμένοι και βασανισμένοι δεν είχαν το παραμικρό κέφι να σκοτωθούν ξανά για το αστικό κράτος που τους είχε στα ξερονήσια. Άριστη στάση.
    Όποτε γίνετε η στραβή περιμένουν οι «νοικοκυραίοι» λαδέμποροι τους αριστερούς να τους σώσουν.
    Στις μέρες μας δίνουν εντολές στα τουίτερ στους αριστερούς να κάνουν συναυλίες και πορείες για τα δικά τους αιτήματα.
    Όσο για τους Ευρωπαίους τι να λέμε. Δεν έχω πρόχειρο το βιβλίο της Δήμητρας Σιδέρη που περιγράφει το πως έτρεχαν να ταΐσουν και να σπιτώσουν τους Έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες και οι επίσημες αρχές σε όλη την Ευρώπη απαντούσαν, ότι δεν προκάμουν γιατί ασχολούνται με τους Τσέχους. Και τώρα δεν έχει αλλάξει η κατάσταση. Πάντα επιλεκτική η ευαισθησία τους.

  93. spyridos said

    44
    Επηρεασμένος από τον Μποστ ο ΚΥΡ. Όσο παλιότερα τόσο περισσότερο.
    Η «κυρία επί των τιμών» είναι ίσως το καυστικότερο σχόλιό του. Κατά πάσα πιθανότητα αυτή έριξε τη χούντα.
    Χώνει όμως μέσα και βαθιά υπαρξιακά ερωτήματα. «Γιατί ο Πετρόπουλος έκανε την αλλαγή Αργυρούδη – Λοσάντα;»

  94. geobartz said

    Γιάννης Κουβάτσος said: «Είχαν πολλούς λόγους να κοιτάνε προς τον βορρά, όμως, οι νοικοκυραίοι. Γι’ αυτό και τσιμπάγανε τόσο εύκολα κάθε φορά που οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις επέσειαν τον «από Βορράν κίνδυνο»· γιατί τους είχε ταλαιπωρήσει πολύ το θέμα αυτό τους Μακεδόνες νοικοκυραίους στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα. Η ιστορία δεν υπογράφει συμβόλαια με κανέναν ότι θα εξελίσσεται κατά τα γούστα του και τις ιδεοληψίες του».

    # Και …μετά κάποιοι «ανοικοκύρευτοι» ψευτοαριστεροί ξεπούλησαν τη Μακεδονική γλώσσα και ταυτότητα. Και …σε ποιο νηπιαγωγείο έμαθες δασκαλάκο ότι η ιστορία «εξελίσσεται»;;; Αν έβγαζες στην …Α’ Δημοτικού θα μάθαινες ότι η ιστορία ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΤΑΙ. (Βρε πού καταντήσαμε!!!).

  95. sarant said

    92 Εντάξει τότε.

  96. spyridos said

    Αυτό δεν θα το έβαζα αλλά τώρα δεν κρατιέμαι.

    52
    Ακούστε το λοιπόν κανονικά τραγουδισμένο στα Μακεδόνικα.

  97. atheofobos said

    90
    Πολύ σωστή παρατήρηση . Ήδη το διόρθωσα!

  98. Γιάννης Κουβάτσος said

    95: Πρόεδρε, πες αλλού τις ασυναρτησίες σου, βαρέθηκα να διασκεδάζω μαζί σου, θα βρω άλλο παιχνιδάκι για δούλεμα.

  99. Ασε ρε, άσσε του … δουλέματος, σιγά τα ωά, το τσούγκρισμα των αβγών γίνεται εθιμικά μετά το Πάσχα !!

  100. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    90-98 Λοιπόν κι εγώ το πρόσεξα αυτό, αλλά δεν θέλησα να το αλλάξω.

  101. Pedis said

    # 54 κλπ – Μανθούλης … Κάποιο απόσπασμα από το αυτοβιογραφικό του «Ο κόσμος κατ’ εμέ» ή έστω από κάποιο άλλο βιβλίο του να ήταν ίσως η κέιζ …

  102. ΚΑΒ said

    82. Ήμασταν στην ίδια αίθουσα!

  103. geobartz said

    99, Γιάννης Κουβάτσος said: «πες αλλού τις ασυναρτησίες σου, βαρέθηκα να διασκεδάζω μαζί σου, θα βρω άλλο παιχνιδάκι για δούλεμα».

    # Αφού «έχεις εξελίξει» την Ιστορία, τώρα «εξέλεξε» και τα παιχνιδάκια σου (αυτά …δούλεψέ τα αρκούντως). Άιντε να πας με το καλό στη Β’ Δημοτικού, και θα μάθεις περισσότερα. Πρόσεχε μόνο μη χάσεις το κομματικό φανατισμό σου!!!

  104. Μαρία said

    103
    Θυμάσαι και το χαμό στη συζήτηση που ακολούθησε;

    Ροβήρος Μανθούλης / Μια συνέντευξη στον Αλέξη Βάκη το 2014
    https://www.avgi.gr/gallery/podcasts/413365_mia-synenteyxi-ston-alexi-baki-2014

  105. ΚΑΒ said

    105. Θυμάμαι ότι υπήρξε κόντρα κοινού με τον σκηνοθέτη, αλλά όχι πολλά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: