Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κώστας Γκουσγκούνης (1931-2022)

Posted by sarant στο 11 Μαΐου, 2022


Προχτές το απόγευμα, που μαθεύτηκε η είδηση για τον θάνατο του Κώστα Γκουσγκούνη δεν προλάβαινα να γράψω κάτι, αλλά δεν θα πρέπει να μείνει αμνημόνευτος, οπότε έγραψα το σημερινό μας άρθρο. Mου το ζήτησαν, άλλωστε, δυο τρεις φίλοι.

Ο Κώστας Γκουσγκούνης, επιτομή της καλτ μορφής, πέθανε πλήρης ημερών στις 6 Μαΐου, με κλεισμένα τα 91 του χρόνια. Γεννήθηκε το 1931 στη Λάρισα και, όπως και ο πατέρας του, έγινε φωτογράφος. Είχε φωτογραφείο στον Χολαργό, δίπλα στο (πάλαι ποτέ) Σινέ Αλόμα. Όπως έγραψε ο θείος Θανάσης στο Τουίτερ, Αμέτρητοι πιτσιρικάδες έβγαλαν εκεί φωτογραφίες ταυτότητας (και φυσικά μετά διηγούνταν την σύντομη συνάντησή τους με τον φωτογράφο θρύλο).

Θρύλος βέβαια δεν έγινε ως φωτογράφος, αλλά από την καριέρα του στη μεγάλη οθόνη. Ξεκίνησε με μικρούς ρόλους σε ταινίες της Φίνος Φιλμ, που μερικές φορές δεν τον αναφέρουν καν στο ζενερίκ της ταινίας, όπως τη Θεία απ’ το Σικάγο.

Στην ταινία Μια ζωή την έχουμε (1958) παίζει τον ρόλο του καφετζή και έχει ακόμα μαλλιά (τη φωτογραφία την ανέβασε ο θείος Θανάσης στο Τουίτερ)

Στη δεκαετία του 1960 παίρνει πρωταγωνιστικούς ρόλους σε δυο «αυστηρώς ακατάλληλες» ερωτικές ταινίες που διαφημίζονται ως εξαιρετικά τολμηρές και ο ίδιος ως «ο Έλληνας Γιουλ Μπρίνερ» μια και από τότε καθιερώνει το εντελώς ξυρισμένο κεφάλι, που έγινε σήμα κατατεθέν του. (Ο φίλος Ακίνδυνος βρήκε συνέντευξη του Δημήτρη Νικολαΐδη, όπου σε ερώτηση αν φοβάται τους νεότερους συναδέλφους, εκείνος απάντησε: Βεβαίως, τώρα βγήκε ένας Γκουσγκούνης που έχει φαλάκρα πολύ μεγαλύτερη από τη δική μου),

Εδώ η διαφήμιση της ταινίας «Χωρίς ιδανικά» από την Αυγή, Απρίλιος 1965:

To 1971 συμπρωταγωνιστεί στην ταινία Σεξ 13 Μποφόρ, που βλέπω να χαρακτηρίζεται πορνό ενώ είναι απλώς ερωτική ταινία, softcore αν προτιμάτε -πρωταγωνιστής είναι άλλωστε ο Λυκούργος Καλλέργης, ενώ η ταινία έχει μουσική του Βασίλη Δημητρίου και τραγούδια. Για την ταινία αυτή έγραψε προχτές ο φίλος Βάσος Γεώργας στη Lifo.

Το 1976 παίζει τον ρόλο του σεΐζη στο σίριαλ Ο Χριστός ξανασταυρώνεται του Βασίλη Γεωργιάδη (φωτογραφία πάλι από τον θείο Θανάση:

Eιπώθηκε ότι η εμφάνισή του αυτή έκανε τον Άλαν Πάρκερ να τον θέλει στο Εξπρές του μεσονυκτίου, αλλά δεν είμαι βέβαιος κατά πόσον ισχύει αυτό.

Το 1982 εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του παρθενικού δίσκου του συγκροτήματος Mουσικές Ταξιαρχίες -άλλωστε η φωτογράφιση έγινε στο φωτογραφείο του.

Το 1984 πρωταγωνιστεί στον Ηδονοβλεψία, που είναι μάλλον η μοναδική του ταινία που μπορεί να χαρακτηριστεί πορνό ή, αν προτιμάτε, χάρντκορ. Ακολουθούν στη δεκαετία του 1990 πρωταγωνιστικοί ρόλοι στις ταινίες του Νίκου Τριανταφυλλίδη (Ράδιο Μόσχα, Μαύρο Γάλα) ενώ το 2010 εμφανίστηκε και σε ένα πορνό του Σειρηνάκη, ως κριτής σε διαγωνισμό τύπου Νεξτ τοπ μόντελ. Είχε εκφραστεί επαινετικά για τον Ανδρέα Παπανδρέου και το 2015 για τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ (θυμάμαι μάλιστα ότι είχε φωτογραφηθεί στην προεκλογική συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στη γειτονιά μου, στο Φαληρο).

Σε κάποιες νεκρολογίες που δημοσιεύτηκαν χτες και προχτές, αλλά και σε διάφορα σάιτ ανεκδότων σε ανύποπτο χρόνο, διαβάζει κανείς μερικές περίφημες ατάκες από ταινίες του Γκουζγκούνη (παράδειγμα εδώ) υποτίθεται εκτός σεναρίου. Τις ατάκες αυτές τις έχω διαβάσει και τις έχω ακούσει πολλές φορές να τις διηγούνται, αλλά ομολογώ πως δεν τις έχω δει και απορώ από ποια ταινία προέρχονται.

Δεν υπάρχουν ούτε στο Σεξ 13 μποφόρ, όπου ο σεναριογράφος έχει δώσει στον Γκουσγκούνη μερικές μακροσκελείς αμπελοφιλοσοφικές ή στομφώδεις φράσεις, ούτε στον Ηδονοβλεψία, όπου η μοναδική αστεία ατακα λέγεται από μια κοπέλα (Ευκαιρία να εγκαινιάσουμε τη φλοκάτη). Στην ταινία «Στην παγίδα του σεξ και του εγκλήματος» υπάρχει η ατάκα «Να’τα τα πουλάκια μου» και σκοτώνεται ο Γκουσγκούνης οπότε ήταν έθιμο να ανάβουν κεριά στο σινεμά και να θρηνούν το «φαλακρό παιδί», αλλά και πάλι δεν ακούγονται οι ατάκες του πιο πάνω «αφιερώματος»

Μπορεί οι ατάκες αυτές να προέρχονται από τις άλλες ταινίες, που δεν τις έχω δει, μπορεί πάλι να εμφανίζονται σε τσόντες.

Διότι, επειδή εδώ λεξιλογούμε, πρέπει να πούμε ότι ενώ τις ταινίες πορνό έχει επικρατήσει να τις λέμε τσόντες, κανονικά τσόντα ήταν σύντομη πορνογραφική σκηνή που παρεμβαλλόταν σε κόπια ταινίας που είχε περάσει τη λογοκρισία και είχε εγκριθεί. Το ΛΚΝ λέει «τσόντα: σκηνές πορνογραφικής ταινίας, που προβάλλονται τελείως ασύνδετα ανάμεσα σε σκηνές άλλης ταινίας, σε λαϊκούς συνήθ. κινηματογράφους» Αυτή ήταν η αρχική σημασία, αλλά επεκτάθηκε να σημαίνει γενικώς τις πορνογραφικές ταινίες (η δεύτερη σημασία που δίνει το ΛΚΝ).

Η λέξη είναι δάνειο από το βενετικό zonta «προσθήκη», που ανάγεται στο λατινικό jungere (συνδέω, αλλά και ζεύω). Το αντίστοιχο ιταλικό είναι giunta, και το αντίστοιχο ισπανικό junta -παναπεί η τσόντα είναι ξαδέρφι της χούντας. Η λέξη στα ελληνικά έχει βέβαια και αθώες σημασίες, όπως το κομμάτι ύφασμα που το ράβουμε μαζί με άλλο όμοιο για να συμπληρωθεί η διάσταση, ή γενικά οποιαδήποτε προσθήκη, καθώς και το συμπληρωματικό χρηματικό ποσό -και το ρήμα «τσοντάρω» π.χ. Έχω τόσα, έχεις να τσοντάρεις ένα τάλιρο για το σινεμά;

Σήμερα λέμε «τσόντες» και τη διαδικτυακή πορνογραφία -που, από μια άποψη, πλησιάζει περισσότερο στην αρχική σημασία αφού αποτελείται από σχετικά σύντομες αυτοτελείς σκηνές και όχι από ταινίες με υπόθεση ή με υποτυπώδη υπόθεση.

Και θα κλείσουμε με την ετυμολογία του ονόματος Γκουσγκούνης, που είχε αναφερθεί παλιότερα στο ιστολόγιο και που δεν έχω δει να αναφέρεται πουθενά αλλού. Λοιπόν, όπως μας είχε πληροφορήσει ο Γρηγόρης Κοτορτσινός σε σχόλιο στο μνημειώδες άρθρο του Σπιριντιόνε «Μόρτηδες και απόλοιμοι», στη Θεσσαλία τους απόλοιμους, τους μόρτηδες, που περισυνέλεγαν τους νεκρούς από επιδημίες, τους έλεγαν γκουζγκούνηδες, , το οποίο πιθανότατα ετυμολογείται από το τουρκικό kuzgun που σημαίνει το κοράκι (http://www.nisanyansozluk.com/?k=kuzgun&x=0&y=0).

Ήταν μόρτης ο Κώστας Γκουσγκούνης!

138 Σχόλια προς “Κώστας Γκουσγκούνης (1931-2022)”

  1. Νέο Kid said

    Άξιος!!

  2. ΓΤ said

  3. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα ! «Τσόντα» δεν ήταν το ίδιο το κομμάτι της ακατάλληλης ταινίας, που το κόλλαγαν εμβόλιμα σε ένα cut της κανονικής; Η λέξη βεβαίως υπήρχε από πριν, αλλά μεταπήδησε κι εκεί. Και μια άλλη εξήγηση μπορεί να είναι και το ότι, τα εντελώς ακατάλληλα πλάνα, εστιασμένα στα γεννητικά όργανα, ήταν παρμένα από άλλες ταινίες, απρόσωπα, και πάλι παρεμβάλλονταν μέσα στις ερωτικές ταινίες, χωρίς να «εκτίθενται» βεβαίως οι πρωταγωνιστές. Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι εμφανέστατη η διαφορά υφής των εικόνων.

    Για να πω την αλήθεια, δεν είμαι σίγουρος αν ο Γκουζγκούνης έκανε hardcore, αν δηλαδή «αποτύπωσε» τα δικά του»προσόντα» στο φιλμ. Οι παλιότεροι ας επιβεβαιώσουν.Σίγουρα πάντως υπήρξε τεράστιος ο μύθος του, και συνθήγματα όπως «Βάλε τσόντα στο πανί, ήρθαμ’ απ’το Κορωπί», καθώς και η περίφημη, ατύπως ιδυθείσα …ΓΚΝΕ (ΓΚουζγκουνιακή Νεολαία Ελλάδος), είναι λίγα από τα μέρη του μύθου αυτού… (Πάλι οι παλι΄ποτεροι ας επιβεβαιώσουν).

  4. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ησυχία ο λαός, να κοιμηθεί ο αρχηγός!

    Ο Θεός να σε αναπαύσει, άξιο τέκνο της Λάρισας!!!

    Αιωνία σου η μνήμη.

  5. atheofobos said

    …στο (πάλαι ποτέ) Σινέ Αλόμα

    Ο Κινηματογράφος σήμερα, με είσοδο από την Μεσογείων, ονομάζεται Σινέ Χολαργός.
    Τον Γκουσγκούνη δυστυχώς δεν τον είχα δει σε κινηματογράφο την εποχή του μεγάλου χαβαλέ, όταν οι ταινίες του προβάλλονταν, αλλά τον θυμάμαι να κάθεται μέσα από την τζαμαρία στο φωτογραφείο του , περνώντας απ΄έξω από αυτό.
    Σχετικά έχω γράψει γι΄αυτόν το
    Ο ΓΚΟΥΣΓΚΟΥΝΗΣ ΚΑΙ Η ΧΡΥΣΗ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΤΣΟΝΤΑΣ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2018/09/blog-post_23.html

  6. nikiplos said

    Καλημέρα. Αντικειμενικά μια καλτ μορφή, η οποία όμως δεν προέκυψε τυχαία. Τα λεφτά ήταν πολλά από τις πορνοταινίες, η επετηρίδα του συμβατικού κιν/φου μακροσκελής από «αδιόριστους» πρωταγωνιστές, επομένως ο άνθρωπος κατέφυγε στην «παραπαιδεία» προκειμένου να ζήσει την οικογένειά του. Ενδιαφέρον βέβαια το γεγονός ότι είχε οικογένεια κόρη και σύζυγο, που «ανάγκα και θεοί πείθονται» αποδέχθηκαν το τσιλιμπούρδισμά του.

    Κατά τα άλλα καθόσο λέγεται, στην προσωπική του ζωή υπήρξε ένας γλυκής άνθρωπος, προσηνής και καλοσυνάτος.

    Οι ταινίες του γαλούχησαν γενιές, κυρίως της προ ίντερνετ εποχής, όπου οι τσόντες ήταν στα περίπτερα μόνο και για να δει κανείς κάτι να κινείται έπρεπε να σπεύσει στον κιν/φο Αλάσκα με «δυο έργα δύο». Μετά τις βιντεοταινίες και την εισροή της παγκόσμιας βιομηχανίας πορνό, οι εγχώριες παραγωγές μάλλον ξέφτισαν, μέχρι να επανακάμψουν πολύ πρόσφατα λόγω Σειρηνάκη.

  7. Καλημέρα,
    Για τον ίδιο τον Γκουσγκούνη δεν έχω να πω τίποτα. Άντε γι’ αυτά που γράφονται, συνήθως αναφέρεται 92 ετών αλλά από το 1931 είναι μόνο 91 (άντε κι ενάμισης μήνας). Και μου κάνει εντύπωση γιατί σε άλλες περιπτώσεις γράφουν π.χ. την Φίλιππο της Ελισάβετ πως πέθανε 99 χρονών γιατί ήθελε δυο μήνες ακόμα για να κλείσει τα 100.

    Αλλά έχω να πω για τις τσόντες. Μιας και πρόσφατα έγραφα για τους σινεμάδες στα Γιάννενα την εποχή που ήμουνα φοιτητής https://gevseis.blogspot.com/2022/04/sinema.html και εκεί έχω την παρακάτω συνομιλία που έγινε στην αίθουσα προβολής:
    – Βάλε τσόντα, ρεεεε
    – Γιατί, ρε, αυτό δεν είναι τσόντα
    – Σιγά την τσόντα. Άμα μιλάμε για τσόντα μιλάμε για τσόντα.
    (Βάλτε το με γιαννιώτικη προφορά, με ένα -τσ- παχύ παχύ για πιο παραστατικό).

  8. voulagx said

    Ο Κώστας Γκουσγκούνης πέθανε σκορπώντας τη θλίψη όχι μόνο στην οικογένειά του, αλλά και στις…εταιρείες προφυλακτικών, οι οποίες τον αποχαιρέτησαν και εκείνες με αναρτήσεις τους στο Facebook.
    «Θα τον θυμόμαστε πάντα όρθιο. Κώστας Γκουσγκούνης, ένας άνθρωπος με μεγάλη ιστορία. RIP» αναφέρει σε ανάρτησή της η DUO.

  9. Ήταν μόρτης ο Κώστας Γκουσγκούνης! = Gousgounis est mort…

  10. Έχω την εντύπωση πως οι «ατάκες» που δημοσιεύονται σε διάφορα σάιτ (όπως αυτές του ιν που παραπέμπει το άρθρο) δεν είναι ατάκες από ταινίες αλλά κάτι που θα μπορούσε να είχε ειπωθεί, κοινώς ανέκδοτα που στηρίζονταν στο στιλ του Γκ. στις ερωτικές του ταινίες.

  11. Πέπε said

    Αιωνία η μνήμη αυτού του θρύλου.

    Μιλάμε το εύρος της θεματολογίας αυτού του ιστολογίου δεν παύει να με εκπλήσσει!

    Όμως λίγο μπερδεύτηκα. Το βιογραφικό του ήταν διαφορετικό απ’ ό,τι φανταζόμουν. Εγώ (και όλοι, νομίζω) τον είχα για πορνοστάρ. Εδώ βλέπω ότι έπαιξε σε διάφορες ταινίες, μερικές εκ των οποίων ήταν και λίγο πορνό, και πιθανώς μία μόνο ήταν κανονικό πορνό. Αλλά παρακάτω λέει και για τσόντες (με την ειδική σημασία, πορνοσφήνες). Δηλαδή δεν είναι γνωστό αν έπαιξε σε τέτοιες ή όχι;

    Γενικότερα, όταν σε μια καννική ταινία μπουν τσόντες, αυτό το γεγονός μένει; Αφήνει κάποιο εντοπίσιμο ίχνος, μπορεί να γίνει γνωστό εκ των υστέρων; Ή απλώς ένας σινεματζής έκανε για κείνη τη βραδιά μια μίξη, όπως κάνει ένας ντιτζέι;

    Πάντως οι επικές ατάκες του Γκουσγκούνη ήταν μόδα ήδη από τη δεκαετία ’80, πολύ προ ίντερνετ. Νομίζω το καινούργιο που ήρθε να προσθέσει το ίντερνετ ήταν ότι διαπιστώθηκε πως κανείς δεν τις έχει εντοπίσει σε συγκεκριμένη ταινία, όλοι τις ξέρουν από κάποιον άλλο.

    Κάπου στα τελευταία 15 χρόνια, δηλαδή σχετικά πρόσφατα, είδα τη μοναδική μου ταινία με τον Γκουσγκούνη. Κάποιο έντυπο την είχε προσφορά, και είχα περιέργεια κυρίως για τις ατάκες. Η υπόθεση ήταν συγκλονιστική: Ο Γκουσγκούνης είναι φωτογράφος (!!!). Κάθεται στο φωτογραφείο του, χαζεύει παλιές φωτογραφίες που έχει τραβήξει, και αναπολεί (ή φαντασιώνεται; δεν έχει μεγάλη σημασία) τα πηδήματά του με τις εικονιζόμενες. Οπότε τον βλέπουμε ντυμένο μέσα στο γραφείο να κοιτάει φωτογραφίες, μετά έχει σεξ σ’ ένα άσχετο σκηνικό, μετά ξανά στο γραφείο, μετά ξανά σεξ, και στο τέλος τελειώνει. Δεν είχε καμία επική ατάκα και δεν είμαι βέβαιος αν είχε ολωσδιόλου λόγια.

  12. voulagx said

    Και το μνημειώδες σύνθημα απ’ τα χρόνια της χούντας: «Ένας είναι ο φαλακρός, δεν φτουράει ο Παττακός»

  13. Πέπε said

    @2
    Βαριέμαι να το δω όλο, αλλά από τα 2-3 πρώτα λεπτά φαίνεται πολύ συμπαθητικός άνθρωπος.

  14. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    11 Είπα ότι μπορεί οι ανεύρετες ατάκες να είναι από τσόντες. Εγώ δεν έχω δει τέτοιες.

    6 Λέγεται μάλιστα ότι ήταν αυστηρός πατέρας.

  15. Ούτε εγώ έχω να πω κάτι, και όμως θα βρω κάτι, σε κάπως πιο εστέτ κλίμα. Αυτό:

  16. Θρασύμαχος said

    «στο σίριαλ Ο Χριστός ξανασταυρώνεται του Κώστα Φέρρη»: νόμιζα του Βασίλη Γεωργιάδη

  17. ΓΤ said

    @11
    «Μιλάμε το εύρος της θεματολογίας αυτού του ιστολογίου δεν παύει να με εκπλήσσει!»

    Η σημερινή ανάρτηση επιβεβαιώνει ότι το ιστολόγιο είναι γαμάτο.

  18. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Πάντως και στο Χριστό του Καζαντζάκη/Φέρρη πάλι τσιλιμπούρδισε με το γιουσουφάκι, μέχρι που το έσφαξε επειδή δεν του ‘κατσε, ο αμαρτωλός. Το έβλεπα πιτσιρικάς, και πέρασαν πολλά χρόνια για να μάθω πως ο σεΐζης ήταν ο Γκ.

  19. Πουλ-πουλ said

    «Τις ατάκες αυτές τις έχω διαβάσει και τις έχω ακούσει πολλές φορές να τις διηγούνται, αλλά ομολογώ πως δεν τις έχω δει και απορώ από ποια ταινία προέρχονται.»
    Μα οι ταινίες του ήταν διαδραστικές, το κοινό συνομιλούσε και συμπλήρωνε το σενάριο. Για παράδειγμα, σε κάποια ταινία τον ρωτάνε πότε θα έρθει και το κοινό απαντά -Κουνάω τα αυτιά μου και έρχομαι (ο μακαρίτης είχε πεταχτά αυτιά).

  20. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα! Άξιος ο μακαρίτης, πραγματική καλτ φιγούρα.

    Ανεκδοτολογικά:
    -Συγγενής μου στο Χολαργό πήγαινε στο φωτογραφείο του από μικρό παιδί, και σαν φωτογράφο μόνο τον γνώριζε (όντας παιδί). Όταν δίπλα από μια παρέα της πέρασε ο Γκ. και η (εφηβική) ομήγυρη το παρατήρησε με θαυμασμό (ώωωω, ο Γκουσγκούνης!), απόρησε: «Ναι ρε παιδιά, ο Γκουσγκούνης είναι, γιατί κάνετε έτσι;»

    -Πριν από λίγα χρόνια, στο σταθμό του μετρό ήταν μπροστά μου στο εκδοτήριο ένας ηλικιωμένος κύριος που (του) έπιασε ψιλή κουβέντα η υπάλληλος. Όταν ήρθε η σειρά μου, μου είπε «τον είδατε; Ο Γκουσγκούνης ήταν!» Μου έκανε εντύπωση, η κοπέλα ήταν νεαρή, το πολύ τριαντάρα, αλλά ο μακαρίτης μάλλον ήταν διαχρονικός 😛

  21. Πεθαίνουν καθημερινά ένα σωρό άνθρωποι που δικαιούνται εξίσου, ή περισσότερο, ένα άρθρο. Ας πούμε ότι τα γλωσσολογικά σώζουν το άρθρο. Προφανώς όλοι οι άνθρωποι είναι σημαντικοί, αλλά αυτό που όλοι γίνονται πιο σημαντικοί μόλις πεθάνουν, λίγο με ξεπερνά. Όπως και τα περάσματα κι οι ελάχιστοι ρόλοι, που γίνονται πραγματολογικά στοιχεία, άξια αναφοράς. Όσο δε για το τι είναι καλτ φιγούρα…

  22. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Ας ειναι καλα εκεί πάνω.

    Ελληνικό πορνό – Η μυθολογία και η πραγματικότητα της ελληνικής «τσόντας»
    https://www.pare-dose.net/2506?print=print

  23. ΓιώργοςΜ said

    Στη Cinemania στην ΕΡΤ3, είχε κάποτε αφιέρωμα στο Γκ., όπου ο παρουσιαστής σημείωνε στο τέλος πως «προς τιμήν του, δεν συμμετείχε ποτέ σε ταινίες που ήταν σκληρό πορνό».
    Ενδεχομένως να διανθίστηκαν με… τσόντες οι τσόντες κατά περίπτωση.

  24. Reblogged στις anastasiakalantzi59.

  25. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Περί τσόντας: https://sarantakos.wordpress.com/2018/01/10/zonta/

  26. Πέπε said

    14
    > Είπα ότι μπορεί οι ανεύρετες ατάκες να είναι από τσόντες. Εγώ δεν έχω δει τέτοιες.

    Ούτε εγώ. Κι αν είχα δει, θα υπήρχαν μόνο στη μνήμη μου, και αν. Τώρα η απορία μου, προς όποιον ξέρει, είναι: γίνεται να υπάρχουν και κάπου αλλού εκτός από τη μνημη των θεατών; Υπάρχει η δυνατότητα (και άρα η πιθανότητα) κάποιος να έχει ψηφιοποιήσει μία ταινία μη πορνό μαζί με τις τσόντες πορνό όπως προβλήθηκαν, ή είναι τεχνικά αδύνατον; Θέλω να πω, υπήρχαν κόπιες με τσονταρισμένες τις τσόντες, ή σταματούσε η προβολή, άρχιζε μια άλλη για λίγο από άλλο καρούλι, και μετά πάλι σταματούσε και ξανάρχιζε η κανονική; Ή, πάλι, κόβαν την κανονική ταινία με ψαλίδι, κόλλαγαν την τσόντα με σελοτέιπ, και μετά το τέλος της προβλής αποκαθιστούσαν πάλι με σελοτέιπ την κανονική ταινία;

    Το νόημα της ερώτησης είναι αν μπορούμε να ελπίζουμε ότι κάποτε θα ανακαλυφθούν οι σκηνές με τις περίφημες ατάκες, ή αν είναι νομοτελειακά προδιαγεγραμμένο ότι θα μείνουν για πάντα στη σφαίρα του μύθου.

  27. Θρασύμαχος said

    #16: https://el.wikipedia.org/wiki/Βασίλης_Γεωργιάδης https://el.wikipedia.org/wiki/Κώστας_Φέρρης

  28. ndmushroom said

    7
    Παντελώς άσχετο με το άρθρο, αλλά επειδή διάβασα το άρθρο για τους σινεμάδες, το Πολυθέαμα ήταν μεταγενέστερο ή το ξέχασες; Λογικά το πρώτο, αλλά μια επιβεβαίωση είναι ευπρόσδεκτη 🙂

  29. Voyageur autour de la chambre said

    Καλημέρα.
    Για τον εκλιπόντα δεν έχω να πω κάτι, εκτός από ότι το όνομά του είναι πιθανότατα γνωστό σε όλους τους Έλληνες – αν και οι περισσότεροι σήμερα δεν έχουμε δει ταινία του.
    Στα γλωσσικά, ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε η σχέση τσόντας και χούντας. Διάβασα και το παλιό άρθρο (σχ. 25) και εξακολουθώ να αναρωτιέμαι για τη σημασιολογική ιστορία της λέξης.
    Να προσθέσω ότι σήμερα στα Αγγλικά ο επικρατέστερος όρος είναι μάλλον «Adult video/film» και το αρκτικόλεξο «JAV» (Japanese Adult Video)

  30. Spiridione said

    Να επαναλάβω ένα λεξιλογικό σχόλιο
    Ίσως η τσόντα με την χούντα να έχουν στενότερη ακόμα σχέση.
    Η λέξη με την πολιτική/πολιτειακή σημασία βλέπω ότι χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Βενετία. Στη βενετική γερουσία, Senato ή Consiglio dei Pregadi (Συμβούλιο των Παρακλήτων), υπήρχαν οι 60 τακτικοί ας πούμε γερουσιαστές από εκλέγονταν από το Μεγάλο Συμβούλιο. Από τον 14ο αιώνα προστέθηκαν και άλλοι 60, οι λεγόμενοι γερουσιαστές της Τζόντας, senatori de Zonta ή pregadi de Zonta, που προτείνονταν από τους ίδιους τους γερουσιαστές. Κάτι ανάλογο συνέβαινε και στο Συμβούλιο των 10. Αυτοί οι αξιωματούχοι μάλλον είχαν κάποιου είδους έκτακτο ή προσωρινό ή ειδικών περιστάσεων χαρακτήρα.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Zonta_(Republic_of_Venice)

  31. […] Προχτές το απόγευμα, που μαθεύτηκε η είδηση για τον θάνατο του Κώστα Γκουσγκούνη δεν προλάβαινα να γράψω κάτι, αλλά δεν θα πρέπει να μείνει αμνημόνευτος, οπότε έγραψα το σημερινό μας άρθρο. Mου το ζήτησαν, άλλωστε, δυο τρεις φίλοι. Ο Κώστας Γκουσγκούνης, επιτομή της καλτ μορφής, πέθανε πλήρης ημερών στις 6 Μαΐου, με κλεισμένα τα 91… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2022/05/11/gousgounis/ […]

  32. 28 Το Πολυθέαμα; Τι είν’ αυτό; Στα χρόνια μας δεν είχαμε (και δεν το πέτυχα σε κάποια επίσκεψη). Βλέπω τώρα μετά απ’ την επισήμανση πως είναι στη Σικελιανού, άρα είναι μεταγενέστερο (βλέπω πως απέναντι υπάρχει οδός Στ. Βαμβέτσου. Ο «στρατηγός» την εποχή εκείνη ζούσε και δεν είχε γίνει οδός ακόμα 🙂 ).

    26 Βασικά αυτό: «σταματούσε η προβολή, άρχιζε μια άλλη για» λίγο από άλλο καρούλι, και μετά πάλι σταματούσε και ξανάρχιζε η κανονική». Γιατί αν υπήρχε κολλημένη στην κανονική κόπια (που γινόταν αλλά σπάνια) υπήρχε κίνδυνος να είναι ντοκουμέντο σε έφοδο της αστυνομίας. Ενώ αλλιώς, αν υπήρχε υποψία παρουσίας αστυνομικού, ήταν εύκολο ν’ αλλαχτεί η μηχανή και μέχρι να πάει στην καμπίνα η κόπια να έχει εξαφανιστεί (έστω «εξαφανιστεί»).

  33. theopeppas said

    Καλημέρα…νομίζω οι ατάκες αυτές είναι μυθοπλασία, παρά το ότι δεν έχω δει τις ταινίες αυτές, μόνο αλουστά…καλτ ήρωας, γαρ.
    Υπάρχει, όμως, μια διαπιστωμένα λεχθείσα, που είναι όντως …σαιξπηρικών, ή αν θέλετε σεξ-πυρ-ικών διαστάσεων,
    Φιλμ; Στην παγίδα του σεξ και του εγκλήματος (1975) … στο τέλος της ταινίας ο Γκουσγκούνης σκοτώνεται. Ακολουθεί μαργαριτάρι διαλόγου «..τώρα είμαι νεκρός..»!!! Κι όμως, δεν είναι η πρώτη φορά…στην πρώτη πράξη του Σαιξπηρικού ¨Ονειρου Καλοκαιριάτικης Νύχτας» ο Μπόττομ -σε κλασικές μεταφράσεις ¨Στημόνης»- υποδύεται τον Πύραμο στο έργο εντός έργου και πεθαίνοντας απαγγέλει με στόμφο «…Thus die I, thus, thus, thus. Now am I dead…» Πλην όμως, ο θάνατος …πυροδότησε, κυριολεκτικά, αντιδράσεις! Σε κινηματογράφους Αθηνών και Θεσσαλονίκης (Ελίτ, Εσπέρια, Λίνα, Ελλήσποντος) άναβαν δεκάδες …κεριά και λαμπάδες (κι ο αιθουσάρχης με κρύο ιδρώτα να παρακαλάει «σβείστε τα ρε παιδιά, θα μου κάψετε το μαγαζί»!), περίμεναν μετά το τέλος να αρχίσει η επόμενη προβολή και μόλις εμφανιζόταν, θαλερός, ο Γκουσγκούνης, ξεχύνονταν στους δρόμους ψάλλοντας το … «Χριστός Ανέστη»!

  34. theopeppas said

    Εκτός των συνθημάτων που γέννησε σε καλτ κινηματογραφους -το όνομα του έκανε ποικίλες ομοιοκαταληξίες, σεξουαλικές, εκ των οποίων μονο το «μπαστούνι» μπορεί να γραφεί, πολιτικές «Λαέ, εμπρός, ναρθεί …Γκουσγκουνισμός! » ή λατρευτικές «Εκεί, εδώ, στο σινεμά αυτό, και σεις θα προσκυνήσετε τον φαλακρό θεό!» υπήρξε και έμπνευση σε άγνωστο ποιητή…
    Στην ταινία Ο Ανώμαλος (1975) έχει προαχθεί σε βιομήχανο, που έχει μείνει …ανίκανος μετά βασανιστήρια στην Κατοχή από Γερμανίδα των Ες-Ες. Μεταφέρω, από αφήγηση Θεσσαλονικέα κινηματογραφιστή στον πατέρα μου μία ιστορική ατάκα, ρηθείσα στον κινηματογράφο Ελλήσποντο (στην οδό Αγγελάκη, απέναντι από την ΔΕΘ) ενώ παιζόταν ο «Ανώμαλος» . Ο Γκουσγκούνης σε σκηνή ερωτική, κοπιάζει και ιδρώνει, άνευ αποτελέσματος, και η υπερπλήρης αίθουσα (μετά ορθίων, φυσικά) παρακολουθεί με σιωπηλό ..σεβασμό την ..προσπάθεια. Και σπάει την σιωπή μπάσσα, ποιητική φωνή:
    «Δεν μπορεί ο αρχηγός,
    άνθρωπος είναι κι αυτός»!

  35. Pedis said

    Διάβασα το συγκινητικό ομπίτσαρι (ο καλός μύλος … εννοώ την πένα του Νικοκύρη😆) και τελικά αναρωτιέμαι αν ο διαχρονικός αυτός ινφλουένσερ του ιστορικού μας αρσενικού έθνους είχε τιμηθεί με κάποιο μεγάλο βραβείο για το σύνολο του μεγάλου καλλιτεχνικού έργου του.

    Είχε εκφραστεί επαινετικά για τον Ανδρέα Παπανδρέου και το 2015 για τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ (θυμάμαι μάλιστα ότι είχε φωτογραφηθεί στην προεκλογική συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στη γειτονιά μου, στο Φαληρο).

    Πασόκ-Σύριζα … Δηλαδή και αριστερός! Ε, τότε ένα ακόμη μπράβο για το αφιέρωμα. 😋

  36. Πάνος με πεζά said

    @ 26,32 : Μου φαίνεται τεχνικά αδύνατο να άλλαζαν καρούλια και να έπαιζαν την τσόντα. Ήταν τεχνικά πολύ χρονοβόρο, στις τότε αρχαίες μηχανές, χώρια που η ταινία δεν έπρεπε να σταματήσει με τη λυχνία αναμμένη, γιατί καιγόταν. Οι μπομπίνες εκίνες είχαν τουλάχιστον 70-80εκ. διάμετρο, και φυσικά με την τυλιγμένη ταινία πάνω, είχαν και ασήκωτο βάρος (χώρια την υπόλοιπη διαδικασία). Δεν ξέρω πάλι… Αλλά νομίζω ότι ακόμα και τα «ΠΡΟΣΕΧΩΣ» ήταν κολλημένα στην κανονική κόπια.
    Απλά το μόνο που γινόταν ήταν ο μηχανικός να «αλλάζει καθρέφτες», για να προβάλλει διαφορετικών αναλογιών καρέ, όπως π.χ. ήταν οι διαφημίσεις ή τα «Προσεχώς» με την ταινία.
    Αλλά και πάλι λέω, δεν έχω δουλέψει σε σινεμά, πείτε.

  37. ΣΠ said

    Η πιο γνωστή ατάκα του ήταν «σκύψε, ευλογημένη!», που έγινε θέμα σε ένα επεισόδιο της παλιάς τηλεοπτικής σειράς «Της Ελλάδος τα παιδιά» όπου ο ΚΓ κάνει guest εμφάνιση.

  38. nikiplos said

    Ελληνικές τσόντες (γιατί πορνό δεν τις λες). Στη σφαίρα του μύθου κι αυτές. Αισθησιακές ταινίες, είναι ο πολυχρησιμοποιημένος ‘επίσημος’ όρος. Γύρισαν τέτοιες όλοι οι αναγνωρίσιμοι ηθοποιοί της εποχής εκείνης. Στα 80ς θυμάμαι έλληνες φοιτητές της Γιουκοσλαβίας που μας έλεγαν για ελληνίδες σταρ, ότι ήταν διάσημες πορνοστάρ στις χώρες εκείνες. Ήρθε το RTL με την ιδιωτική τηλεόραση για να δούμε το 1989, στις μεταμεσονύχτιες προβολές του, έλληνες ηθοποιούς συνπρωταγωνιστές σε αισθησιακές ταινίες. Αυτή που είχαμε δει τότε ήταν τελείως σοφτ, με «σκληρές» σκηνές μόνο από επαγγελματίες πορνοστάρ, ενώ οι έλληνες συμμετείχαν στις περιπτύξεις που δεν περιελάμβαναν «σκληρές σκηνές». Σε εκείνη την ταινία αν δεν κάνω λάθος έπαιζαν οι Γεωργίτσης, Πρέκας, Φόνσου και θυμάμαι και τον Ηλία Λογοθέτη σε μια καλτ σκηνή να υποδύεται έναν τσοπάνο που (θεωρητικά πάντα) πήγαινε με την κατσίκα του και ήταν ερωτευμένος μαζί της και της έλεγε ποιήματα και γλυκόλογα…

    Υποψιάζομαι πως με τα μέσα της εποχής εκείνης, υπήρχαν συμβόλαια-διαβεβαιώσεις πως δεν θα παιχτούν ποτέ στην Ελλάδα οι ταινίες αυτές. Θέτω εδώ βέβαια μιαν επιφύλαξη, καθώς ως λαός της μετανάστευσης, αν μη τι άλλο θα είχαμε παρουσία σε 5 ηπείρους κι 7 θάλασσες, οπότε αδυνάτιζε το επιχείρημα της μη προβολής στην Ελλάδα, έστω από παράνομες κόπιες. Επομένως ίσως μετά τα 60ς και την σεξουαλική απελευθέρωση και κατά τη διάρκεια όλων των 70ς, να μην ήταν ταμπού να παίξουν σε αισθησιακές ταινίες οι διάσημοι ηθοποιοί. Ίσως έμμεσα πάντα, να αποτελούσε κι ένα είδος διαφήμισής τους για μια πιθανή διεθνή καριέρα, για πολλούς εκ των οποίων αν δεν ήρθε, ο κύριος λόγος ήταν τα ασθενή αγγλικά και η δυσκολία με ξένες γλώσσες.

    Παρατηρώ ακόμη και σήμερα στην ελληνική κοινωνία μια σεμνοτυφία για τις ταινίες αυτές και την εποχή τους. Μια σεμνοτυφία που παραβλέπει όμως πως οι κοινωνίες εκείνες είχαν παντελή έλλειψη σεξουαλικής αγωγής. Μοιραία οι νέοι από τις πόρνες και τις τσόντες μάθαιναν τα βασικά για το σεξ, από που να τα μάθουν? Ειδικά στην Ελλάδα οι περισσότεροι το γυναικείο σώμα, το έβλεπαν με όλη του τη μεγαλοπρέπεια κυρίως μετά το γάμο εκείνα τα χρόνια. Και βέβαια που να μιλήσουμε για τις έρμες τις γυναίκες και σε τι θέση τις έβαζαν αυτές οι ταινίες αλλά ας το προσπεράσουμε προς ώρας.

    Για τη χώρα μας κλέβει κανείς εκκλησία. Ακόμη και σήμερα εν έτει 2022 δεν υπάρχει σεξουαλική αγωγή στα σχολεία, δεν υπάρχει επίσημη ενημέρωση στα παιδιά, ενώ πάλι το «δύσκολο έργο» το αναλαμβάνει η πλημμυρίδα πορνό που κατακλύζει το διαδίκτυο και φυσικά στραβομαθαίνει, παραπληροφορεί και κακοποιεί μιαν ακόμη γενιά με τον χειρότερο τρόπο.

  39. @ 36 Πάνος Με Πεζά

    Σωστά. Αλλά ούτε κι εγώ είμαι πιο κοντά.

  40. ΣΠ said

    Να αναφέρω και την συμμετοχή του με έναν μικρό ρόλο στην ταινία του Ρόμπερτ Όλντριτζ The Angry Hills (1959), με πρωταγωνιστή τον Ρόμπερτ Μίτσαμ.

  41. ΣΠ said

    3
    Για την ΓΚΝΕ και τα συνθήματα επιβεβαιώνω. Τα θυμάμαι από τα φοιτητικά μου χρόνια.

  42. 40 Όλοι άλλη μυστηριώδη καλλιτέχνιδα ψάχνουν σ’ αυτή την ταινία, δεν είχα φανταστεί ότι έπαιζε και ο Γκουζγκούνης.

  43. Πέπε said

    38
    > …οι κοινωνίες εκείνες είχαν παντελή έλλειψη σεξουαλικής αγωγής. Μοιραία οι νέοι από τις πόρνες και τις τσόντες μάθαιναν τα βασικά για το σεξ, από που να τα μάθουν? Ειδικά στην Ελλάδα οι περισσότεροι το γυναικείο σώμα, το έβλεπαν με όλη του τη μεγαλοπρέπεια κυρίως μετά το γάμο εκείνα τα χρόνια.

    Ποια ακριβώς χρόνια; Πάντως εβδομήντας-ογδόντας το γυμνό ήταν υπαρκτό. Ο γυμνισμός στις παραλίες δεν ήταν κίνημα παράξενων ανθρώπων, ήταν απλώς θέμα μιας σχετικής απομόνωσης: σ’ όποια παραλία ήταν δυσπρόσιτη και μάζευε λίγους, κάποιοι θα ήταν γυμνοί. Γυμνόστηθες γυναίκες δε, σε κάθε παραλία. Ακόμα και το να περπατήσει γυμνόστηθη μια κοπέλα μέχρι τον δρόμο για να πάρει παγωτό από την παρκαρισμένη καντίνα δεν ήταν άτι το περίεργο. Θυμάμαι κάποτε να σχολιάζεται εύθυμα το γεγονός ότι μια κοπέλα (ντυμένη) είχε ίχνη από τις κορδέλες του πάνω μέροους του μπικίνι ως δείγμα ακραίας σεμνότητας (ότι δηλαδή δεν έκανε ηλιοθεραπεία γυμνόστηθη).

  44. spyridos said

    36
    Υποθέτω ότι δεν έχεις ακούσει για τη δουλειά του «σύγχρονου».
    Μια ταινία μεγάλου μήκους ήταν 3-5 τέτοιες μεγάλες μπομπίνες.
    Μια πλήρης κόπια ήταν πανάκριβη. Ακόμα και στις μεγαλύτερες παραγωγές ερχόντουσαν 1-3 τέτοιες κόπιες στην Ελλάδα, για ξένες ταινίες ή τόσες έβγαζε η παραγωγή για τις Ελληνικές.
    Ο μηχανικός προβολής έδενε τη μια μπομπίνα με την άλλη με ένα μικρό άδειο κομμάτι φίλμ (μια τσόντα). Το δέσιμο γινόταν σε ένα καρεδάκι από την τελευταία και ένα από την επόμενη μπομπίνα, τα οποία μετά έπρεπε να κοπούν και καταστρεφόντουσαν. Αυτό ήταν και το ψυχολογικό μαρτύριο των ψυχαναγκαστικών που ήξεραν ότι αν δεν πήγαιναν στις πρώτες προβολές θα έχαναν ένα μικρό τμήμα της ταινίας.
    Κάθε ταινία παιζόταν από διαφορετικούς σινεμάδες με διαφορά ώρας. Τέλειωνε η πρώτη μπομπίνα στο ένα σινεμά, ο μηχανικός προβολής ξεκίναγε την επόμενη και ο «σύγχρονος» ήταν ο καμικάζι με το μηχανάκι που μετέφερε σαν τρελός την πρώτη μπομπίνα στο επόμενο σινεμά για να ξεκινήσει η προβολή ή για να γίνει η αλλαγή. Σε περίπτωση καθυστέρησης είχαμε κάποια κενά.
    Η πιο άνετη αλλαγή φυσικά στο διάλειμμα.

  45. 44 Ε, ναι, η αλλαγή μπομπίνας στο διάλειμμα (που γι’ αυτό ακριβώς υπήρχε). Που αν δεν ερχόταν το παιδί με το μηχανάκι έγκαιρα το διάλειμμα τράβαγε σε μάκρος
    Η «Σύγχρονη» έπαιζε στην Αθήνα. Στην επαρχία πού… (όχι, εγώ δεν δούλεψα στη Σύγχρονη, αλλά δούλευε συνάδελφος από την κούριερ. Το πρωί με τη μηχανή, το βράδυ με τη μηχανή – σκότωμα σκέτο).

  46. ΓιώργοςΜ said

    36 Δεν ήταν ασυνήθιστες οι βλάβες που ανάγκαζαν να κοπεί/ξαναμονταριστεί η κόπια. Συχνά μια κόπια έχανε κάμποσα καρέ όταν ήταν πολυκαιρισμένη. Ή…

  47. ΣΠ said

    43
    Την περίοδο 1970-75, ουσιαστικά χούντα.

  48. Πάνος με πεζά said

    @ 44 : E ναι, φυσικά την ξέρω όλη αυτή την ιστορία. Γι αυτό και λέω ότι, το να μοντάρεις και να ξεμοντάρεις καρούλια, είχε το χρόνο του μόνο στο διάλειμμα. Γι αυτό και λέω ότι θα ήταν παράλογο να ξαναγίνει αυτή η δουλειά, σε άλλη στιγμή, με καρούλια «τσόντας»…

  49. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, είχα τρεχάματα το πρωί.

    16 Και πολύ σωστά νόμιζες, θα διορθώσω

    25 Αν σου πω ότι το είχα ξεχάσει αυτό το άρθρο;

    30 Κοίτα να δεις!

    37 Υπάρχει ταινία (τσόντα) Σκύψε ευλογημένη, με πρωταγωνιστή ιερέα (όχι τον Γκ.), τη θυμάμαι διότι παιζόταν όταν ήμουν φαντάρος, 1984-85, Νομίζω πως από εκεί έγινε
    παροιμιώδης η φράση.

  50. Πάνος με πεζά said

    Προφανώς, κάποιο «ψαγμένοι» μηχανικοί, είχαν για συνδετικό φιλμάκι μεταξύ α’ και β’ μέρους, κάποιο παρμένο από «τσόντα», και με το που έσκαγε, μαζεύονταν αμέσως και όλοι οι θαμώνες από το κυλικείο μέσα, να «μη χάσουν»… Λ.ε.τ. (λέω εγώ τώρα).

  51. Πάνος με πεζά said

    Φυσικά, να πούμε ότι όσο..άξιος ήταν ο Γκουζγκούνης, άλλο τόσο προβληματικός ήταν ο περίφημος…Μπόκολης, με το χαρακτηριστικό πλάνο (που καλύτερα να μην παραθέσω), και τον παραγωγό να εξανίσταται («Τί θα γίνει Μπόκολη; Θα %@&^$*@& ;). Ο Μπόκολης ήταν βεβαίως καθαρά κινηματογραφικό πρόσωπο…

  52. spyridos said

    48
    Όχι δεν γινόταν μόνο στο διάλειμμα. Τουλάχιστον όχι σε όλες τις ταινίες. Και τσόντα έμπαινε πάντα, απλά κάποιες φορές ήταν τσόντα με εξτρά.

  53. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    35# Είσαι κακός ρε 😜 Αυτά τα άτομα τα πετάει όξω η αριστερά (που να μην ξεχνάμε, το πάλαι είχε αναπόφευκτα ηθική κατηχητικού). Ο άλλος που είχε πηδήξει τη μισή Αθήνα έφυγε από το σύριζα, τον πήρε το ποταμάκι και τον πήγε στη νουδού όπου και πήρε κι αυτός επιτέλους την τσαπού από τους ψηφοφόροι.

  54. Αγγελος said

    E, λοιπόν, εγώ Γκουσγκούνη ποτέ δεν έχω δει, και δεν τον είχα καν ακούσει ως το 1981, που ήρθα… στις Βρυξέλλες (όχι, δεν ήταν γνωστός στο Βέλγιο, απλώς τον άκουσα από Έλληνες συναδέλφους). Αλλά βέβαια, δεν πολυνιώθω από κινηματογράφο — ούτε Μπέργκμαν έχω δει, παρά μόνο λίγο στην τηλεόραση 🙂

  55. E λοιπόν, Άγγελε, στο #15 θα δεις και Γκουζγκούνη και Μπέργκμαν 🙂

  56. ΣΠ said

    Βλέποντας την φιλμογραφία του, δεν έχει και καμιά σπουδαία καριέρα. Ακόμα και οι λεγόμενες αισθησιακές ταινίες δεν είναι περισσότερες από 4-5. Καλτ έγινε λόγω φάτσας και λόγω διαλόγων στις ταινίες (so bad that they are good).

  57. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  58. Πάνος με πεζά said

    Σκαλίστε λίγο τις εικόνες αυτού του άρθρου… Θα μας πιάσει απογοήτευση βλέποντας ότι κάποτε, ακόμα και μηχανές προβολής υπήρχαν ελληνικές… https://mouseio.wordpress.com/mixanes/

  59. Γλωσσικό ερώτημα, χωρίς να θέλω να το ανακατέψω με τη σύγχρονη πολιτική ορθότητα: Η λέξη βιασμοί στην αφίσα, στο άρθρο, είχε διαφορετική έννοια από τη σημερινή; Ή απλώς ήταν επιτρεπτό να διαφημίζεται ως κάτι θελκτικό για το θεατή;

  60. Αντώνης said

    #44. «Σε περίπτωση καθυστέρησης είχαμε κάποια κενά.»
    Θυμάμαι ακόμα ένα βράδυ ολόκληρο που είχα περάσει, μέσα της δεκαετίας του ’60, στο Σινέ Φιλίπ της Ν. Σμύρνης για να δω το «Μεροκάματο του τρόμου» του Κλουζό. Προφανώς, ο «σύγχρονος» δεν έκανε καλά τη δουλειά του και κοντέψαμε να ξημερωθούμε. (Άξιζε όμως!).

  61. sarant said

    59 Νομίζω πως εννοεί ό,τι και σήμερα.

  62. Πέπε said

    54
    > Γκουσγκούνη ποτέ δεν έχω δει, και δεν τον είχα καν ακούσει ως το 1981, […]. Αλλά βέβαια, δεν πολυνιώθω από κινηματογράφο — ούτε Μπέργκμαν έχω δει…

    Μνημειώδες σχόλιο. Σχεδόν εφάμιλλο του «δε μ’ αρέσει ο Πιλαλί επειδή ό,τι δεν είναι Βέρντι είναι σκουπίδι». Μόνο που αυτό έχει χιούμορ. (Εκτός αν έχει και το άλλο και μου διαφεύγει.)

  63. atheofobos said

    Σχετικά με την ευρέως διαδεδομένη φήμη ότι έλληνες ηθοποιοί είχαν συμμετάσχει σε σκηνές πορνό θυμάμαι πριν χρόνια την Άννα Φόνσου, που συχνά είχε αναφερθεί το όνομα της για τέτοιες σκηνές, να το διαψεύδει κατηγορηματικά και να λέει πως στο εξωτερικό, προφανώς σε χώρες που υπήρχαν έλληνες μετανάστες προσέθεταν στις ελληνικές ταινίες σκηνές με γνήσιο πορνό.
    Θυμάμαι δε χαρακτηριστικά να έχω δει ξένη ταινία χωρίς σκηνές με σκληρό πορνό να προβάλλεται στις μεταμεσονύκτιες προβολές του Filmnet με σκηνές κανονικού πορνό .
    Αυτό που δυστυχώς έχει χαθεί στις μέρες μας είναι εκείνη η μοναδική ατμόσφαιρα μέσα στον κινηματογράφο που δημιουργούταν από την προβολή αυτών των ταινιών. Αρκετές απολαυστικές από αυτές έχω μεταφέρει στο ποστ μου που γράφω στο σχόλιο 5 από το βιβλίο του Δημήτρη Φύσσα, «Τα σινεμά της Αθήνας 1896 – 2013. Ιστορίες του αστικού τοπίου»
    Η μόνη που έχω ζήσει είναι αυτή που γράφω στο ποστ μου
    ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΜΙΑΣ ΤΑΙΝΙΑΣ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2010/11/blog-post_23.html
    Ήταν στην ταινία Εμμανουέλλα.
    Την βλέπαμε στο ΝΙΡΒΑΝΑ της λεωφόρου Αλεξάνδρας, σε ένα κατάμεστο κινηματογράφο με αρκετούς όρθιους οπότε σε μία σκηνή που ο πρωταγωνιστής πηδώντας την Εμμανουέλλα αγκομαχάει, αφήνοντας συνεχή α α α α, κάποτε επιτέλους ολοκληρώνει αφήνοντας ένα δυνατό ΑΑΑΑ!.
    Όποτε με μια φωνή όλος ο κινηματογράφος αναφωνεί και αυτός ανακουφισμένος: ΑΞΙΟΣ!

  64. antonislaw said

    Γεια σας! Νομίζω κι εγώ ότι ένα άρθρο του άξιζε του Γκουσγκούνη (εγώ τον πρόφερα με «ζ» αλλά από ό,τι είδα με σ γραφόταν ο εκλιπόντας).
    Σίγουρα είναι εμβληματική μορφή καλτ και άμα τη εμφανίσει του ονόματός του στην κουβέντα αμέσως όλοι χαμογελούν.

    Επίσης αποτυπώθηκε στους στίχους του μεγάλου ποπ σουξέ του 1986 του Μαχαιρίτσα σε στίχους και ερμηνεία του Σάκη Μπουλά «Μπανάκι μανάκι» από τον δίσκο «Μπουλάς Ελλάς».
    Δεν υπήρχε παιδικό και αποκριάτικο πάρτυ εκείνη την εποχή που να μην παίζει αυτό το τραγούδι μαζί βέβαια με την Ευλαμπία και το Μπριγιόλ (αλλάξανε τα γούστα σου) του Γιοκαρίνη και του Μπουλά!

    Παραθέτω όλους τους στίχους εις μνήμην και των τριών:
    «Μου ‘πες θα με τρίψεις μα εσύ μ’ έχεις γδάρει,
    πήρες σμυριδόπανο αντί για σφουγγάρι,
    Φέρσου μου γλυκά μωρό, μη με καταπιέζεις,
    τέλειωσε την πλάτη μου και κατόπιν παίζεις,

    Λούζεται η αγάπη μου στο λουτροκαμπινέ,
    είναι μπούζι το νερό, κλείσε τον ρουμπινέ,
    της δικαιοσύνης ήλιος νοητός,
    δεν μπαίνει απ’ το παράθυρο άναψε το φως,

    Μπανάκι μανάκι, μπανάκι μανάκι,
    μπανάκι να βουλώσουνε τα λούκια μανάκι,
    Μπανάκι μανάκι, μπανάκι μανάκι,
    κουράγιο και τελειώνουν τα παλούκια μανάκι.

    Τι τα ‘θελες και μου ‘πες πως θα μοιάζω του Γκουσγκούνη,
    μπήκανε στα μάτια μου, δυο κιλά σαπούνι,
    Φάτσα στην οικοδομή, βίβα πηλοφόρι,
    μάτι μας επήρανε, όλοι οι μαστόροι.

    Φέρ’ τις σαγιονάρες μου, τράβα την κουρτίνα,
    κι έλα να σκοτώσουμε, μανάκι, τη ρουτίνα,
    θέλω περιβάλλον πιο ρομαντικό,
    σκέπασε με κάτι το φωτιστικό.

    Μπανάκι μανάκι, μπανάκι μανάκι,
    μπανάκι να βουλώσουνε τα λούκια μανάκι,
    Μπανάκι μανάκι, μπανάκι μανάκι,
    κουράγιο και τελειώνουν τα παλούκια μανάκι.»

    https://www.greeklyrics.gr/stixoi/mpanaki-manaki/

  65. Να βάλω κάποια πράγματα στη θέση τους…
    Το πρώτο σινεμά που έπαιζε τσόντες (σε ακανόνιστα χρονικά διαστήματα) ήταν στο τέρμα των λεωφορείων του Αγίου Αρτεμίου στο Παγκράτι-δεν θυμάμαι πια το όνομά του, ίσως Ρέα, Ηρα κάτι τέτοιο.
    Ηταν της υπομονής και με ελάχιστους θεατές- γνώστες του είδους. Επαιζε ελληνικές ταινίες όπου ο Νικολινάκος συνόδευε την δασκάλα του χωριού στο σπίτι της μετά το χριστουγεννιάτικο δείπνο και την καληνύχτιζε φιλώντας την χριστιανικά στο μέτωπο. Η ταινια συνεχιζότανε και ολοκληρωνότανε ηθικοπλαστικά αλλά κάποιες φορες μετά τον ασπασμό στο μέτωπο, οι αγωνιώδεις κραυγές των θεατών » το γράμμα, να φέρει ο ταχυδρόμος το γράμμα» εισακουοντο ο ταχυδρόμος έβγαινε στο πανί, κτύπαγε το κουδούνι άνοιγε η πόρτα και ώ του θαύματος, ο Ν. και η δασκαλίτσα ξεσκιζότουσαν επί σκηνής στην κόπια του εξωτερικού.
    Αυτά γινότουσαν εν γνώσει της αστυνομίας σε τρεις τέσσερις ακόμα συνοικίες και απλά όποιο σινεμά πλήρωνε την μικρότερη προστασία, το έπιαναν επ’ άυτοφόρω η πάντοτε αγρυπνούσα και κάνοντας σωστά την δουλειά της..αστυνομία !!
    Επειδή οι ελληνικές διπλής κόπιας ταινίες ήταν λίγες, άλλες ελληνικές ταινίες εμπλουτίσθηκαν με γερμανόφωνες κυρίως τσόντες που έμπαιναν στο ξεκάρφωτο. Από αυτές η μόνη ατάκα που θυμάμαι και έχω χρησιμοποιήσει, ήταν όταν γδύθηκε μια ξανθιά αλλά το τρίγωνο κάτω από την κοιλιά ήταν κατάμυρο : » Ο,τι λάμπει, δεν είναι χρυσός» !!!
    Αυτά τις αρχές όταν στην Αλάσκα έψηναν ρέγγες σε εφημερίδες,,. αργότερα γενικεύτηκε σε πολλά σινεμά και ό,τι άξιζε ήταν ο απίστευτος χαβαλές στις πρεμιέρες του Γκουζγκούνη στο Νέγκρο, το σινεμά της Φ. Νέγρη, που όποιος δεν τον έζησε δεν μπορεί να πάρει εικόνα από περιγραφές. Μετά από 3-4 πρεμιέρες απαγορεύτηκαν από την αστυνομία για διασάλευση της τάξεως

  66. Πάνος με πεζά said

    Ναι, ο πατέρας μου μου είχε πει ότι σε κάποιο από αυτά τα σινέ (μάλλον στην Αλάσκα) υπήρχε επιγραφή «Παρακαλούνται οι κ.κ. λούστροι να αφηνουν τα κασελάκια τους έξω από την αίθουσα» (επιβεβαιώστε). Ονομαστά σινεμά όταν πια άρχισα κι εγώ να διαβάζω εφημερίδες, τέλη 80, ήταν Λαού, Ριβολί κι ένα απέναντι από το Λαμπρόπουλο -δε θυμάμαι-. Τσόντα στην Αλάσκα έχω δει επί φοίτησης στο ΕΜΠ, γύρω στα τέλη 80. μΕτά πάντως το γύρισε σε κανονική προβολή, μέχρι να γίνει Glou.
    Επίσης μια ιδιαίτερη κατηγορία τσοντοσινεμά ήταν τα αθηναϊκά drive-in, που ήταν κάμποσα, με πιο χαρακτηριστικό ένα στην Κηφισήας, μεταξύ «Υγεία» και ΟΑΚΑ (μιλάω για ~1985). Οι τζαμπατζήδες έβλεπαν έξω από τη μάντρα, σκαρφαλώνοντας σε κάτι (άψογα λουστραρισμένες από το ανέβα-κατέβα) ελιές…

  67. GeoKar said

    #64: «εις μνήμην κ των τριών»: ο Γιοκαρίνης δεν -νομιζω να- μας έχει αφήσει χρόνους, χτυπά ξύλο!
    #33: επιβεβαιώνω 😉
    #54: έγραψες 👍👏👏

  68. Πέπε said

    64
    Αυτά είναι τραγούδια. Κι ας μην είναι Βέρντι! Κάθε στίχος και χόρταση, μουσική έξυπνη (θα το παρατηρήσει όποιος πάει να το παίξει), η δε ενορχήστρωση-παραγωγή πέτυχε να του δώσει έναν εντελώς χαρακτηριστικό και απαραγνώριστο ήχο, τον ατομικό ήχο αυτού του τραγουδιού.

    Σίγουρα δε λέει «πανάκι να βουλώσουΜε τα λούκια»;

    Κι αυτοί ήταν άλλη μια παρέα μουσικών, σαν τους ροκάδες που συζητάγαμε στο παραδίπλα. Άλλη φάση ετούτοι, μεγαλύτρη ελαφρότητα (δε θα το ‘λεγα για τον Μαχαιρίτσα, οι υπόλοιποι). Πολλοί από αυτούς ξεπήδησαν από τα φυτώρια του Σαββόπουλου. Δεν πιστεύω κι αυτοί να έχουν καταστρέψει εκατοντάδες νέους με ναρκωτικά και νταβατζηλίκια. Ο Μπουλάς μ’ άρεσε και στα σκετσάκια, πολύ καλύτερος από τον κατ’ επάγγελμα αστείο Ζουγανέλη. Και καλύτερη φωνή επίσης.

  69. Πέπε said

    67
    Όχι μωρέ, μεταξεσύρου! Για τον Μαχαιρίτσα το ‘πε.

  70. antonislaw said

    67,69
    Ναι, για τον Μαχαιρίτσα, τον Μπουλά και τον Γκουσγκούνη το είπα. Ο Γιοκαρίνης να είναι πάντα γερός!

  71. Πάνος με πεζά said

    Αιώνες τώρα ! https://scontent.fath4-2.fna.fbcdn.net/v/t1.6435-9/151280467_2982569375306404_5206276163697976340_n.jpg?_nc_cat=110&ccb=1-6&_nc_sid=730e14&_nc_ohc=dcS_eSbJhhEAX9bB4cL&_nc_ht=scontent.fath4-2.fna&oh=00_AT_dEyKkmz2T8zHXKp-qh7xlpkSWiTy8giWhliK5bHSRMw&oe=62A0A3EF

  72. antonislaw said

    68 «Ο Μπουλάς μ’ άρεσε και στα σκετσάκια, πολύ καλύτερος από τον κατ’ επάγγελμα αστείο Ζουγανέλη. Και καλύτερη φωνή επίσης.»

    Συμφωνώ! Ο Μπουλάς έκανε και καριέρα ως αμιγώς -τηλεοπτικός κυρίως- ηθοποιός (Πενήντα-Πενήντα, Δέκα λεπτά κήρυγμα) ενώ ο Ζουγανέλης δεν ξέφυγε ποτέ εντελώς από το μπουρλέσκ περφόρμιγκ του «Αχ Μαρία». Ο Μπουλάς είχε πει σε συνέντευξη ότι σε κάποια οντισιόν για παράσταση ως παιδί-έφηβο τον είχε επιλέξει ο Χατζιδάκις αλλά τελικά τον έκοψε λόγω φάτσας καθώς σε σχέση με τους υπόλοιπους αφήβους ήταν πολύ «βρούτος».

  73. antonislaw said

    71
    😀 😀 😀

  74. sarant said

    64 Και μόλις έμαθα ή συνειδητοποίησα πως είναι του Μαχαιρίτσα αυτό το τραγούδι!

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μιλάμε στο τηλέφωνο με μια ξαδέλφη μου, συνομήλικη, και ανάμεσα στα διάφορα μού λέει: Μα δε μου λες ο Γκουσγκούνης έκανε τσόντες πραγματικά ή ψευτοτσόντες; Τώρα με το θάνατό του μοστράρεται ξαφνικά για καλτ, ήταν όντως; .
    Αφού γελάσαμε για το θέμα περί του οποίου ανοίξαμε συζήτηση ( ξεκινήσαμε από το τί είναι «πραγματική τσόντα» και μας έλειπαν τα παραδείγματα 🙂 ) της λέω ότι σ΄ένα σοβαρό ιστολόγιο που παρακολουθώ, βλέπω ότι έχουν θέμα σχετικά με το Γκουζ. με αφορμή το θάνατό του και θα σου πω πού θα καταλήξουν τα αγόρια της παρέας 🙂

  76. Mitsi Vrasi said

    Ναι, οι αλλαγές στις μπομπίνες δε γίνονταν μόνο στο διάλλειμμα. Οι καμικάζι (τζάργκον κιν/κή), έτρεχαν σαν παλαβοί στην πόλη, σε μια πόλη που δε γινόταν χαμός από μηχανάκια. Είχα τύχει σε προβολή, που ο μηχανικός απ’ τη βιασύνη του έβαλε την 6η πράξη πριν την 5η. Αυτό το είχαν κάνει και στην ΕΡΤ1 πριν χρόνια που πρόβαλαν το ΜΑΣ, είχαν μπερδέψει τις κασέτες. Παίρνανε οι θεατές τηλέφωνα, κανείς δεν απαντούσε. Την άλλη μέρα τους έκαναν ρόμπα οι εφημερίδες.
    Η διασημότητα του Γκουζγκούνη ίσως οφείλεται και στη χούντα. Δεν άναβαν κεριά μόνο μέσα στις αίθουσες. Γίνονταν διαδηλώσεις με κεριά εκατό-διακοσίων ατόμων στην Αχαρνών (ξεχνάω το όνομα του σινεμά), ή στην Αγ. Μελετίου στο Όσκαρ. Είχα πετύχει κάνα-δυο τέτοιες. Ερχόταν η αστυνομία κλπ. ΄Είχε έναν αέρα αντίστασης.
    Ένα εξαιρετικό γκουζγκουνικό σύνθημα μέσα στις αίθουσες, όταν αργούσε ν’ αρχίσει η τσόντα ήταν το «Αφήστε τα μίση κι αρχίστε το %$^$$$». Είχε αφήσει εποχή.
    Άλλος ένας «αντιστασιακός ηρωισμός» ήταν με την Εμμανουέλλα. Η ταινία κατέβηκε τη 2η-3η μέρα γιατί έκανε μήνυση ο Πανελλήνιος Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων κι από κοντά η Εκκλησία. Εισαγωγέας ήταν η «Δαμασκηνός-Μιχαηλίδης», μεσουρανούσαν τότε. Υπεράσπιση ήταν ο Λυκουρέζος, ο Κωνσταντόπουλος, οι «Διόσκουροι» (ψευδώνυμο δικηγορικό – αν θυμάται κανείς ας πει), και ένας-δυο ακόμα διάσημοι δικηγόροι. Μέχρι που έγινε προβολή και πήγαν όλοι μα όλοι και την είδαν! Η ταινία απαγορεύτηκε τελικά, αλλά στο δικαστήριο είχε γίνει το σώσε. Ενδεικτικά ένας διάλογος:
    Εισαγγελέας και μάρτυρας υπεράσπισης γνωστός ψυχίατρος:
    Εισ: Εσείς θα ανεχόσασταν να αυνανίζεται η σύζυγός σας;
    Μαρ: Το θεωρώ υγιές προσωπικά. Εξάλλου αν είναι να πηγαίνει με άλλους, καλύτερα να αυνανίζεται.

  77. … Ήταν μόρτης ο Κώστας Γκουσγκούνης! …

    Και τένων!

  78. 21, … αυτό που όλοι γίνονται πιο σημαντικοί μόλις πεθάνουν, λίγο με ξεπερνά. …

    Είχε μεμψιμοιρήσει κι ο Γκάρισον Κήλορ γι’ αυτό:
    «I was too old to become famous by dying young»

  79. ΣΠ said

    54
    Καλά, βρε Άγγελε, να μην έχεις Μπέργκμαν, αλλά Γκουσγκούνη! Είναι δυνατόν;
    (Αστειεύομαι, βέβαια, ούτε εγώ έχω δει Γκ. παρά μόνο σκηνές στο YouTube).

  80. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    38.
    Ωραίο σχόλιο, Νίκιπλε.
    Συμφωνώ (σε γενικές γραμμές), αλλά κυρίως στην τελευταία παράγραφο. Το διαδίκτυο έχει επιφέρει –κτγμ- μια ποιοτική διαφορά, στο όλο ζήτημα…

    Γκουσγκούνη μόνο ως Σεΐζη απόλαυσα! 🙂
    Αλλά, αναγκαστικά «απόλαυσα» -λόγω δουλειάς- αποσπάσματα από δυο-τρεις κανονικές ξένες πορνοταινίες, στον κινηματογράφο ‘Ομόνοια’ (υπόγειο, με είσοδο από Σατωβριάνδου ;;). Σωτήριον έτος 1975, προβάλλονταν κανονικά, πλήρεις – υπό προστασίαν ή όχι, δεν ξέρω- άνευ περικοπών 🙂 .

    Υ.Γ. Η ταινία «Η λεωφόρος του θανάτου» με τον Κ. Γκουσγκούνη και τη στριπτέζα (sic) Βίκυ Τζώννυ, αναφέρθηκε;

  81. Θρασύμαχος said

    Συγγνώμη, εντελώς άσχετο αλλά δεν θα άντεχα να περιμένω μέχρι το Σάββατο:
    προ ολίγου στο Μέγκα, στου Ευαγγελάτου, ανταπόκριση από τη δίκη Αναγνωστόπουλου,
    ο κατηγορούμενος στην απολογία του αναφέρεται στη σύζυγό του σαν να είναι σήμερα ζωντανή
    και στο κάτω μέρος της οθόνης περνά τρέχοντας η περίληψη
    «ο Μπάμπης μιλάει για την Καρολάιν στον ενικό, σαν να ζει ακόμη!»
    – ε θα μου πείτε, τί ενεστώς, τί ενικός;

  82. Βλέπω πως την ιστορία με την «τσόντα» που έβαλα στο 7 την είχα ξαναβάλει στο άρθρο για την τσόντα. Ούτε που το θυμόμουνα. Εκεί είχα βάλει άλλη μια ιστορία που αναλυτικά είναι στο «Ιστορίες εξετάσεων»
    https://gevseis.blogspot.com/2018/02/sinema.html

  83. 81 Κι θα πρέπει να κλίνει το «ενεστώς» Θα ξέρει την αιτιατική του; 🙂

  84. ΣΠ said

    Ολόκληρη η αυτοσαρκαστική κωμωδία «Ήταν άξιος».

  85. sarant said

    84 Το ειχε κρατήσει η μαρμάγκα, μας βγήκε και σεμνότυφη.

  86. Spiridione said

    Να συνδυάσουμε αναφορές σε Μπέργκμαν, βιασμούς και τσόντες.

  87. 86,
    OK

  88. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    86# Ως ο καθ’ ύλην αρμόδιος υποκλίνομαι μπροστά στο βρωμερό και κτηνώδες παροξυσμό. Σαπώ.

  89. Μαρία said

    86
    Εδώ οι κτηνώδες συντελεστές. https://www.retrodb.gr/wiki/index.php/%CE%9F_%CE%B2%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82_%CE%BC%CE%B9%CE%B1%CF%82_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B8%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CF%82
    Μόνο τον Εμιρζά ξέρω.

  90. Μαρία said

    89
    Η Γιούλη Σταμουλάκη στο διδακτικό και σχεδόν προγητικό αυτό δράμα προειδοποιεί για τους κινδύνους της πορνογραφίας και καταγγέλει τη σήψη του ντόπιου σταρ σύστεμ…
    Άλλοι τίτλοι: «Σκόνη τα όνειρά της», «Ένα αγνό λουλούδι» και «Παραστρατημένη Παρθένα».
    https://www.lifo.gr/various/greek-erotica-o-biasmos-mias-parthenas

  91. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Θα βάλω μερικά αποσπάσματα επί του προσώπου και του θέματος. Στο τέλος πόθεν τα κοπιπάστε

    «Το χειμώνα του 1982 … μια ομάδα κινηματογραφόφιλων της εποχής με την
    πομπώδη επωνυμία ‘Σινεβίωση’… διοργάνωσε μια ριψοκίνδυνη προβολή: … δύο
    έργα σεξ (ένα ξένο, ένα ελληνικό) στον κινηματογράφο ‘Αλκυονίς’,.. Δεν θυμάμαι
    ποια ήταν η ξένη ταινία, θυμάμαι άριστα όμως την ελληνική: ‘Σεξ 13 μποφόρ’, σε
    σκηνοθεσία Χρυσόστομου Λιάμπου, με τον Λυκούργο Καλλέργη σε ρόλο
    φαροφύλακα σε έρημο νησί να σερβίρει φρέσκο γάλα Έβγα (!) και φρεσκοστιμένο
    χυμό πορτοκάλι (!) στην ωραία κόρη του, ώσπου να έρθει στο νησί με το πλεούμενό του ο σταρ της ελληνικής πορνογραφίας, ο Κώστας Γκουσγκούνης. …είχαν κληθεί και θα συζητούσαν μεταξύ τους, και με το κοινό, ο
    καθηγητής Γιώργος Βέλτσος, ο πολύ δημοφιλής εκείνη την περίοδο κριτικός
    κινηματογράφου Βασίλης Ραφαηλίδης και άλλοι

  92. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    ο Γιώργος Κατσούλης θυμάται: «Από την Αλόη έχω μια πολύ έντονη και αστεία
    ανάμνηση,από μια εποχή που έπαιζε ελληνική τσόντα. Ήταν απόκριες κάπου μεταξύ ́76 και ́78, δε θυμάμαι ακριβώς, και είχαν έρθει όλοι ντυμένοι μασκαράδες. Οι περισσότεροι ήτανε φοιτητές από τη διπλανή Φοιτητική Εστία της Πατησίων, ίσως και μερικές γκόμενες ανάμεσά τους. Κάτι είχα ντυθεί κι εγώ, δε θυμάμαι τι. Έπαιζε Γκουσγκούνη και γινότανε της πουτάνας. Αν δε γέλαγες με το Γκουσγκούνη, γέλαγες με τον κόσμο γύρω σου. Ξεκαρδιζόσουνα με τα ντυσίματα τ ́ αστεία. Όλα πολύχρωμα αποκριάτικα. Αυτό μου ́χει μείνει πιο πολύ, τα χρώματα. Επίσης καραμούζες, ρόκες και σφυρίγματα που υπογράμμιζαν τα πιο αστεία σημεία. Λαϊκή γιορτή. Λοιπόν σε μια στιγμή ο Γκουσγκούνης κάνει γλειφογούνι σε μια χοντρή. Το κεφάλι του έχει χαθεί στα μπούτια της. Και τότε, κάποιος φωνάζει πολύ δυνατά, ίσως και με αληθινή ανησυχία: ‘Αρχηγέ, πρόσεχε. Πρόσεχε μη σε σκάσει!’ Το σινεμά έπεσε κάτω από τα γέλια»

  93. sarant said

    91-2 Ωραία!

    89 Και έκοψε 55000 εισιτήρια ο κτηνώδες παροξυσμός!

  94. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    μεταμεσονύχτιο όργιο, αυστηρώς ακατάλληλον: τα καλύτερα και τα χειρότερα στιγμιότυπα του ελληνικού πορνό, «Και ξανά προς τη δόξα τραβά» αφιέρωμα, τιμώμενα πρόσωπα: Φλωρινιώτης,Γκουσγκούνης, Σουγκλάκος, συγκρότημα «Σηκωμένα κλαρίνα» κλπ (2006), 5ο Φεστιβάλ cult κλπ: «Τσιτσιολίνα Show», «Ο σκυλάς», «Ο γύρος του θανάτου», «Ομοφυλόφιλοι», «Ποιός θα πηδήξει τη γοργόνα», «Μέλι το κορμί της»,

    κομμάτια από τη «Διακήρυξη» του 11ου Φεστιβάλ Καλτ Ελληνικού Κινηματογράφου (2013): «…Μια σύναξη παράδοξων σινεφίλ, που, ως
    είθισται, θα βγούν από τα λαγούμια τους για άγριο σινεφίλ σεξ. Ταινίες για όλα τα
    μεγέθη που διατηρούν το μύθο τους θα προβληθούν στο 3ήμερο φεστιβάλ – θεσμό σε μια συνάντηση αποενοχοποιημένη… Μια ντανταϊστική, πανκ προσέγγιση του σύγχρονου κινηματογραφικού τοπίου, με νέο σύγχρονο υλικό… Φρέσκο αίμα πιτσιλάει την οθόνη! Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ‘κλασικές’ αγαπημένες ταινίες, ξεχασμένα διαμάντια της λάσπης, αλλά και νέες πολλά υποσχόμενες παραγωγές με προδιαγραφές overdose… Εξυπακούεται ότι το βράδυ του Σαββάτου θα πραγματοποιηθεί το καθιερωμένο party – όργιο υπό την αιγίδα των ακατανόμαστων Tsashformers -όνομα και πράμα- ενώ την Κυριακή, «Κυριακή Κοντή γιορτή», ένα ‘κολασμένο πάνελ με συμμετέχοντες τους Πέτρο Τατσόπουλο, Θανάση Χειμωνά, Δημήτρη Κολιοδήμο, Γιώργο – Ίκαρο Μπαμπασάκη, Νίνο Φενέκ Μικελίδη και Νίκο Τριανταφυλλίδη θα διεγείρει το κοινό και ό,τι … ήθελε προκύψει!

  95. aerosol said

    Δεν πρόκαμα τη χρυσή κινηματογραφική τσοντοεποχή, ούτε τον Γκουσγκούνη σε δράση. Μου κάνουν εντύπωση οι αναφορές σε αριστερές πολιτικές τάσεις, καθώς έτυχε να ακούσω (ομολογουμένως, από ράδιο αρβύλα) πως ήταν ακροδεξιός.

    #21
    Αν κάποιος αφήσει χαρακτηριστικό στίγμα στο συλλογικό πνεύμα και μείνει σημείο αναφοράς για δεκαετίες νομίζω πως μπορούμε να πούμε πως από άποψη ενδιαφέροντος δεν έιναι όπως όλοι οι άνθρωποι.

    #43
    Αν μιλάμε για την ελληνική κοινωνία συνολικά, το ότι καλοκαίρι σε κάποιες δυσπρόσιτες παραλίες έβλεπες και κανά στήθος δεν αλλάζει την πείνα και την ένδεια. Σταδιακά το γυμνό και το σεξ μπήκαν μαζικότερα στα σπίτια με την έλευση του βίντεο.

    #51
    Τιμή στον ήρωα Μπόκολη!

    #64
    Βέβαια… Μπανάκι μανάκι, οι αριστουργηματικές Βουβάλες, η συγκινητική Ευλαμπία, το πολυπολιτισμικό Πάρε πασά μου, το αισθησιακό Ροζ Μπικίνι -στην καλύτερη τα χιτάκια του Παπακωνσταντίνου. Ενώ δεκάδες συγκροτήματα δημιουργούσαν σε πλήρη αφάνεια και τους πατέρες του ροκ εν Ελλάδι (αυτούς, τους… νταβατζήδες, ξέρετε ποιούς!) δεν τους έπαιζε το ράδιο ποτέ. Αλλά είχαμε 100 χαρυκλυνοτράγουδα να πασάρονται ως «ροκ». Νομίζω και οι Κατσιμίχες αν δεν είχαν ένα Ρίτα Ριτάκι να ανοίξει το δρόμο, θα αφορούσαν πολύ λιγότερους.

    #62 & 68
    Δεν φταίμε εμείς άμα εσύ δεν έχεις καλό γούστο! 😀
    Και δεν ξέρεις τα εκατομμύρια των νέων που σύρθηκαν στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής επειδή τόλμησαν να επισκεφτούν το Αχ Μαρία…

    #88
    Ο παροξυσμός θα ήτο ακόμα καλύτερος αν ήταν χτηνώδες.

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Θυμάμαι πορείες τσοντόβιων από το ‘Εσπέρια’, που είχε στην αρχή σοφτ πορνό, έως στο ‘Νέγκρο’, γιατί εκεί θα ήταν παρών ο Γκουσγκούνης σε πρεμιέρα. Η διαδρομή ήτανε Περγάμου – Αχαρνών –Αγίου Μελετίου – Φωκίωνος.

    Πλησιάζοντας, ένα-δυό τετράγωνα πριν, είχες την αίσθηση ότι πλησιάζεις γήπεδο.
    Φωνές, ιαχές, σφυρίγματα (με σφυρίχτρα!). Ταμίας, αδιάφορη- το χαρτόνι τάλεγε όλα»Μόνον Ορθιοι». Μπαίνοντας σε ένα ντουμάνι (σιγά μην περιμένατε να
    απαγορεύεται και το κάπνισμα!) άρχισε ένα ατελείωτο γέλιο. Δεν μπορώ να θυμηθώ ποιo σύνθημα ακούστηκε πότε, από ποιόν και σε ποια από τις αρκετές επισκέψεις μας Ούτε θυμάμαι ποιο έργο έπαιζε.
    Συνθήματα:
    «Λαέ, εμπρός, ναρθεί Γκουσγκουνισμός»
    «Εδώ, εδώ, στο σινεμά αυτό, και σεις θα προσκυνήσετε τον φαλακρό θεό»
    «Ψωμί, σαρδέλα, Εμμανουέλλα»
    Σε κάθε σκηνή καυγά «Αφήστε τα μίση, κι αρχίστε το ******»
    Σε κάθε σκηνή που εμφανιζόταν ποτό: «Αφήστε το μεθύσι.. (και ιδέ πιο πάνω!).
    Σηκωνόταν κάποιος, ανέβαινε στην σκηνή (το έργο παιζόταν πάντα!) και έλεγε «Θα κατεβάσω ψήφισμα». Νωπή η πολιτική ατμόσφαιρα των ημερών. Αρχιζε:
    «Διαμαρτυρόμαστε ενάντια στις ξενόφερτες τσόντες τύπου Εμμανουέλλας, που δεν αναγνωρίζουν τον ρόλο του μπροστάρη στον Γκουσγκούνη και το ελληνικό ερωτικό κίνημα….Γι ́ αυτό ζητάμε. Πρώτο, πορεία στο ‘Τριανόν’ και κατάληψη της αίθουσας, δεύτερο….και τελείωνε, εδώ μιμούμενος την φωνή του Ανδρέα: «Και να φύγει η Εσπέρια από το ΝΑΤΟ!» Και σύμπαν το νοήμον κοινό μυριόστομα «Εξω η Εσπέρια- από το – ΝΑΤΟ».

  97. ΣΠ said

    91
    Φαίνεται ότι ο Χρυσόστομος Λιάμπος μόνο σε τέτοιες ταινίες ειδικευόταν:
    https://www.imdb.com/name/nm0508616/

  98. Spiridione said

    90. Προγητικό;

  99. aerosol said

    #98
    Έκανε προγητείες αφού!

  100. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Δεν αντιγράφω άλλο 🙂
    «Τα σινεμά του Δημήτρη Φύσσα»
    91,92,94,96 /Απίθανο υλικό- μυήθηκα στο γκουσγκουνικό κίνημα μετά θάνατον του …αρχηγού 🙂 .
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/11/12/fyssascinema/

    σελ.378
    Κλείνω με αποθησαυρισμένο πεζοτράγουδο του Πάνου Πρωτοπαπά, από ένα
    ποιητικό του κατά βάση βιβλίο. Πρόκειται για κείμενο καθόλα αξιοσημείωτο, διότι
    συνδυάζει δημιουργικά πορνό περιεχόμενο και εκκλησιαστικό ύφος:
    «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΟ ΣΙΝΕ ΕΣΠΕΡΙΑ ΤΗΣ
    ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ ’70
    … Και καθώς η μυριόστομη του πλήθους κραυγή: ‘Εσπέρια θα πεινάσεις, την
    τσόντα αν ξεχάσεις’, τοξεύονταν στο σκοτεινό αέρα, (αέρα σα φερμένο απ ́ την πίσω πλευρά της σελήνης), και το παλίνδρομο του Γκουσγκούνη κρανίo ηγεμονικά ακινητούσε πια, απ ́ τα δεξιά στασίδια υψώθηκε φωνή που για κάποιους έμοιαζε φωνή Κυρίου:
    ‘Άξιος, άξιος!’ Το εκκλησίασμα σπαρτάρησε ηδονικά και πήρε τον ευλογημένο λόγο σείοντας τ ́ ουρανού το καταπέτασμα. Και δονούνταν η πλατεία καθώς από τους ανοιχτούς τού εξώστη καβάλους άρχισε να ψιχαλίζει το σπέρμα της δόξας. Και μες στο πανδαιμόνιο της βροχερής νύχτας δεκάδες κεριά ανάστησαν τη στιγμή, καθώς του Γκουσγκούνη το φαλακρό τοπίο, το παλίνδρομο, το μέγα, ξανάνθιζε με του Μαγιού τ ́ αγριολούλουδα.
    Κι όταν σιγά σιγά το πάθος καταλάγιασε, το πλήρωμα έπεσε σε συλλογή μεγάλη.
    Γιατί όλοι κατάλαβαν πως τέλειωσε το πανηγύρι, δεν έχει άλλα θαύματα, καθώς ο
    Γκουσγκούνης ανέβαζε το φερμουάρ, σιωπηλός για λίγο ένα γύρω κοιτούσε και
    χάνονταν στη μοναξιά του στερεώματος, αφήνοντας τους πιστούς με μια γεύση
    ανεκπλήρωτου στα φαρδιά τους μπατζάκια, στις ματωμένες τους καρδιές.
    Συνεπαρμένο το πλήθος έψαλλε τότε δοξαστικά κ ́ η ευωδία των κεριών, του ύψους και του βάθους κατανυκτική, ένωνε τους πιστούς σε υπερκόσμιο μεγαλείο».

  101. sarant said

    100 !

  102. ΣΠ said

    92
    Τότε έμενα κι εγώ στην Φοιτητική Εστία της Πατησίων και θυμάμαι και τα αποκριάτικα πάρτι και τις εξορμήσεις της ΓΚΝΕ (βλ. σχόλιο 3) στα γειτονικά σινεμά τη συνοδεία συνθημάτων όπως «ο Γκουσγκούνης στην Βουλή για καλύτερο μ****».

  103. dryhammer said

    Σχετικοάσχετο αναφορικά με τις τσόντες.

    Πριν 5+ χρόνια η κόρη είχε πάει σ’ ένα σπίτι να βοηθήσει στο στρώσιμο των χαλιών. Τα έστρωσαν στις περίπου τελικές θέσεις τους, όταν η σύζυγος (που, όποτε δεν ήταν ήρεμη, έτρωγε το ρο) φώναξε στον (20 χρόνια μεγαλύτερο) σύζυγο: «Αντβέα, τις τσόντες!». Εκείνος ρώτησε δειλά την κόρη: «Θα έρθεις μαζί μου στο υπόγειο να φέρουμε τις τσόντες;» Η μικρή, που για τσόντες ήξερε μόνο τις πορνοταινίες, τον ακολούθησε με κάθε επιφύλαξη στο υπόγειο απ’ όπου ανέβασαν τα κομμάτια που έμπαιναν και ένωναν τα κυρίως χαλιά. Όταν αργότερα ήρθε στο σπίτι και μας το διηγόταν γελώντας, μου έδωσε έναυσμα ώστε 15 μέρες μετά, όπου σε μια βόλτα ένα ολόγκριζο γατάκι* ανέβηκε κι έκατσε στα πόδια μου σαν να με ήξερε χρόνια, να το πάρω στο σπίτι και να το ονομάσω Αντβέα.

    ————
    * Ο κτηνίατρος που το πήγα να περάσει ΚΤΕΟ και να μπολιαστεί είπε πως είναι το κοντότριχο Russian Blue και δεν πίστευε πως με βρήκε στο δρόμο.
    «Αντβέας; Τί όνομα είναι αυτό;» ρώτησε καθώς του έφτιαχνε το βιβλιάριο
    «Αντρέας τσεβδός»
    Είναι τώρα ένας γάτης 6 χρονώ και φέρεται ακόμα σα χαδιάρικο (και ζηλιάρικο) γατάκι και δεν έγινε ούτε χοντρός (παρά τη στείρωση) ούτε κεφάλας.

  104. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πάλι από το βιβλίο του Δημήτρη Φύσσα Τα σινεμά της Αθήνας 1896-2013/Ιστορίες του Αστικού τοπίου
    Για την αλλαγή του τρόπου προβολής,
    σελ.14 ‘Αβέρωφ’ μεγάλη ταμπέλα ‘SEX ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΒΟΛΗ SEX’.
    Οκτώβρης 2005
    «…Στα χειμερινά σινεμά, τα εισιτήρια κοστίζουν 7-8 € (τα τσοντάδικα -με την ατυχή και πρόσκαιρη παρένθεση των ντράιβ ιν- είναι πάντα χειμερινά). Στα τσοντάδικα όμως το εισιτήριο είναι το μισό, μόνο 3.50. Η εξήγηση είναι απλή: δεν παίζουν ταινία, μπομπίνα δηλαδή που γυρίζει, ούτε έχουν μηχανικό προβολής. Παίζουν βίντεο ή dvd.
    Ο/η ταμίας ελέγχει την προβολή από τη θέση του, από την οποία αυτόματα προβάλλεται η εικόνα στη οθόνη, μέσω ενός προτζέκτορα που είναι κρεμασμένος στο ταβάνι, μπροστά από την οθόνη. Σα να προβάλλεις σ ́ ένα λευκό τοίχο το dvd που παίζει ο υπολογιστής σου. Η καμπίνα προβολής έχει καταργηθεί. Ταξιθέτρια δεν υπάρχει, πρόγραμμα δεν υπάρχει (μόνο το ‘Κοσμοπολίτ’ είχε ένα υποτυπώδες): να λοιπόν πώς εξηγείται το χαμηλό εισιτήριο.

  105. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αυτό -και τέλος, λέω πρέπει να το έχουμε φάτσα κάρτα.
    Είναι στοιχείο βιογραφίας!
    σελίδα 615 του βιβλίου Δημ.Φυσσα
    Σινέ Νέγκρο, Φωκ,Νέγρη 34/ 1966-1976,
    «..έτσι πορευόταν, παρά το λάθος ν ́ ανοίξει λίγο πριν την έλευση της τιβί. Αλλά
    όταν το χτύπησε κι αυτό η κρίση, στράφηκε προς την τσόντα στα γεμάτα κι από
    νωρίς» (1973). Και έγινε το «Νέγκρο» ίσως ακόμα περισσότερο και από την«Εσπέρια» συνώνυμο του μεγαλύτερου Έλληνα τσοντοστάρ, του «αρχηγού» Κώστα Γκουσγκούνη. Τις αιτίες τις αγνοώ, αλλά οι μαρτυρίες βοούν.
    Δώστε βάση.
    Αλέξανδρος Γ. «Υπήρχανε τρεις οργανώσεις: ο ‘Κύκλωπας’, ο ‘Πολύφημος’, και η
    πιο ‘μαχητική’, ο ‘Λεκές’. Εδρεύανε τουλάχιστον Φωκίωνος, λόγω ‘Νέγκρο’, μπορεί να πηγαίνανε και στην ‘Εύα’, στον Άγιο Αρτέμιο, δεν είμαι σίγουρος. Ερχόντουσαν –Φυσικό, Χημικό, Μαθηματικό– κατασκηνώνανε από το πρωί και μαθαίνανε το έργο απέξω κι ανακατωτά. Αργότερα, που μπαίναν οι βραδινοί μέσα, τους δουλεύανε. Ό,τι ήταν να γίνει στις σεκάνς, αυτοί το φωνάζανε από πριν. ‘Αρχηγέ, αρχηγέ σού ́ρχεται, πίσω σου’, φωνάζανε στον Γκουσγκούνη. Γύρναγε ο Γκουσγκούνης. Οι βραδινοί τρελαινόντουσαν, άντε να δούνε έργο. Γινόντουσαν κι άλλες πλάκες. Χορεύανε καλαματιανό μέσα στο σινεμά, ακουγόντουσαν ‘αγωνιστικοί χαιρετισμοί’ από φαντάρους… Φωνάζανε συνθήματα: ‘Ο-ο-ο- λεκές’, ρυθμικά και με χειροκροτήματα. Βγάζανε ανακοινώσεις:, σηκωνόταν ο άλλος κι έλεγε: ‘Η οργάνωση ο ‘Πολύφημος’ ανακοινώνει ότι…’. Απαντούσε ο άλλος : ‘Η οργάνωση ο ‘Κύκλωπας’ ανακοινώνει ότι…’. Εγώ δεν ήμουνα σε καμιά οργάνωση, αλλά από τα συνθήματα που ακουγόντουσαν λέω ότι ο ‘Λεκές’ ήταν η πιο ισχυρή».

  106. Μαρία said

    90
    Βλέπω οτι στην ομάδα σκηνοθετών του βιασμού της παρθένας εμφανίζεται κι ο Γιάννης Κοκκόλης. Τον έμαθα απ’ την επεισοδιακή προβολή της ταινίας του Μεταμορφώσεις στο φεστιβάλ κινηματογράφου το ’73 με Βαγγέλη Καζάν στο ρόλο του άξεστου και λιγούρη χωρικού και τη Ρίτα Μπενσουσάν (ή Μπεντσουτσού). Μιλάμε για την απόλυτη ξεφτίλα.
    Εδώ και το σχετικό ρεπορτάζ https://www.lifo.gr/culture/cinema/giannis-kokkolis-i-istoria-enos-entelos-paragnorismenoy-kai-tolmiroy-skinotheti Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής ήταν ο Σαββίδης, ενώ της προκριματικής ο μπαμπάς του Άγγελου.
    Κι επειδή είχα συγκρατήσει το όνομά του, θυμάμαι και την είδηση της δικαστικής του περιπέτειας.
    https://www.news247.gr/mixani-tou-xronou/michani-toy-chronoy-i-apagoreymeni-tainia-peirama-o-ellinas-skinothetis-poy-vinteoskopoyse-en-agnoia-toy-protagonisti.6421284.html

  107. ΓΤ said

    Αξιωματούχος του Χασικλάτου των Βαλκανίων «ποντικός» στο σπίτι του Μπενζεμά

    https://www.breakinglatest.news/sports/theft-in-the-benzema-home-alfred-prodani-a-senior-albanian-executive-was-arrested/

  108. Spiridione said

    https://mobile.twitter.com/theiosthanassis/status/1487803874916417541

  109. Spiridione said

  110. sarant said

    109 Φοβερός ο θείος Θανάσης, λέμε!

  111. Alexis said

    Καλησπέρα.
    Ομολογώ πως με ξάφνιασε λίγο το σημερινό. Ο Νικοκύρης απέδειξε πως είναι …παντός καιρού. 🙂
    Ο Γκουσγκούνης ήταν ένα άτομο που είχε δημιουργήσει ένα μύθο γύρω από το όνομά του σχεδόν από το τίποτα. Η καριέρα του δεν ήταν κάτι το σπουδαίο, μάλλον φτωχή θα την έλεγε κανείς, και οι περίφημες ατάκες του κατά πάσα πιθανότητα προϊόν μυθοπλασίας.
    Ήταν το κλίμα της εποχής, η φάτσα του, το χιούμορ του, η δίψα του κοινού να δημιουργήσει έναν εγχώριο σταρ-λατίνο εραστή, λίγο απ’ όλα αυτά μάλλον…

  112. Νέο Kid said

    Τσόντα στον Περαία! Ελλάς Ευρώπη Παναθηναϊκός!

  113. Alexis said

    #102: Εγώ είχα ακούσει στα μαθητικά μου χρόνια το σύνθημα «Παμψηφεί, παμψηφεί, ο Γκουσγκούνης στη Βουλή, νέο νόμο να ψηφίσει, να φτηνήνει το γ@μήσι»

  114. @ 66 Πάνος Με Πεζά

    Καλέ Πάνο, Αλάσκα και Ροζίκλα, δίπλα δίπλα στην Ομόνοια, αρχή Πατησίων, δεξιά, ανεβαίνοντας. Ροζίκλα, παραφθορά εκ του Ροζικλαίρ.

  115. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Άρθρο για τον Γκουσγκούνη! Προφανώς για την μεγάλη του προσφορά στον πολιτισμό και την σεξουαλικότητα. Τι να πώ!

    21 – Ε ναί ρε γαμώτο!

    38 – » Επομένως ίσως μετά τα 60ς και την σεξουαλική απελευθέρωση και κατά τη διάρκεια όλων των 70ς, να μην ήταν ταμπού να παίξουν σε αισθησιακές ταινίες οι διάσημοι ηθοποιοί. »

    Σεξουαλική απελευθέρωση δεν έχει υπάρξει ποτέ σε καμία χώρα, μόνο σε διάφορες φυλές σε ζούγκλες, τα πάλαι ποτέ σεξουαλικά ελεύθερα νησιά, έχουν διαβρωθεί από την χριστιανική ή μουσουλμανική διαστροφή. Μόνο σεξιστική και πορνογραφική ελευθερία υπάρχει. Ας κυκλοφορήσει κάποια γυναίκα γυμνόστηθη σε οποιαδήποτε «ελεύθερη» χώρα στο κέντρο της πόλης και τα λέμε μετά. Και για να προλάβω διάφορους, οι άντρες μπορούν να το κάνουν ελεύθερα. Όσο για την εφηβική σεξουαλικότητα, μετά από τόσα χρόνια «ελευθερίας» η κατάσταση, είναι ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ!

    68 – «Δεν πιστεύω κι αυτοί να έχουν καταστρέψει εκατοντάδες νέους με ναρκωτικά και νταβατζηλίκια.»
    Δεν χρειάζεται να είσαι ειρωνικός για κάτι που δεν αποδέχεσαι επειδή σου χαλάει την διαμορφωμένη εικόνα αλλά, είναι βέβαιο πως δεν έχεις ΚΑΜΙΑ αξιόπιστη πληροφόρηση. «Γνωριζόμαστε» πάνω από δέκα χρόνια εδώ, μπορώ να είμαι εξίσου και περισσότερο ειρωνικός, αλλά ποιό το νόημα; Δεν είναι απαραίτητο να πιστεύεις αυτά που λέω, αλλά η ειρωνεία προς τι; Αν δεν θέλεις συζήτηση μαζί μου, απλά πές το, κανένα πρόβλημα από μένα, δεν θα αλλάξει κάτι στην εκτίμηση που σου έχω.

    Y.Γ – Αν πιστεύεις πως αυτοί δεν σνίφαραν, με γειά σου με χαρά σου. Τώρα που και πώς το έβρισκαν και γιατί δεν τους έπιασε ποτέ η αστυνομία (μια κι απ΄όσο ξέρω είναι παράνομο) το ξέρει μόνο ο θεός.

  116. Alexis said

    #112: Ώπα! Δεν το είχα πάρει χαμπάρι! Στη μνήμη του μακαρίτη ίσως; 😆

  117. Καλέ παιδιά, τι κρίμα που δεν ξέρω καθόλου τον Γκουσγκούνη.

  118. @ 106 Μαρία

    Καλέ Μαρία, με το Γιάννη Κοκκόλη μεγαλώσαμε μαζί. Αλλά τον έχω χάσει. Πώς μπορούμε να τον αναζητήσουμε; Ίσως να βρίσκεται στην Μυτιλήνη.

  119. Θρασύμαχος + Γιάννης Μαλλιαρός

    Έ, τι ενεστός (σικέ βέβαια) τι προεστός;

  120. Μπράβο βρε Εφη, αυτά που έγραψες είναι γεγονότα κι όχι παράπλευρες διηγήσεις, θυμήθηκα ξανά τα ονόματα των σινεμά Εύα κι Εσπέρια και κυρίως αυτό που ξέχασα να γράψω πως στις ταινίες του Γκουζγκούνη έπεφτε τέτοιο γέλιο από τους μη φανατικούς οφθαλμοπόρνους που δεν το πετύχαινες ούτε με τους καλύτερους κωμικούς…
    Στα 13 μποφόρ εεμφανίζεται ξαφνικά στο δωμάτιο της ξαπλωμένης κόρης του φαροφύλακα ο ναυαγός Γκουζκούνης και την ρωτά με αγωνία
    – Ακουσες ραδιόφωνο ;
    – Οχι !
    – Διάβασες εφημερίδες ; (στο ερημονήσι ! )
    – Οχι
    – Καλύτερα, λέει και ορμάει στο ψητό άνευ αντιρρήσεων λες και τον ήξερε από χρόνια!!
    ‘αλλο
    Κυνηγάνε κάποιον πιστολάδες και τον παγιδεύουν σ’ ένα αδιέξοδο. Στο επόμενο πλάνο ο κάποιος βρίσκεται μ’ ένα στιλέτο στον σβέρκο !
    άλλο
    Ο Γκουζγκούνης εμφανίζεται με κάτι τεράστια γιαλιά ηλίου
    – Σαν μαλάκας είσαι μ’ αυτά τα γιαλιά
    – Το ξέρω
    – Καλά, μαλάκας είσαι, γιατί τα φοράς ;
    – Είμαι αλλά θέλω και να φαίνομαι κιόλας !…

  121. Μαρία said

    118
    Δες τι διαβάζω εδώ, οτι σκηνοθέτης Γιάννης Κοκκόλης διεκδικεί την πατρότητα της ταινίας «The Trouman Show – Ζωντανή μετάδοση», γιατί η ιδέα και το σενάριο αντιγράφουν – όπως ο ίδιος ανακοίνωσε σε συνέντευξη Τύπου – τη δική του ταινία «Πειραματόζωο»
    https://www.rizospastis.gr/story.do?id=3768109
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%96%CF%89%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AE_%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%83%CE%B7:_The_Truman_Show

  122. Νίκος Κ. said

    Ο κινηματογράφος «Εύα» πριν να γίνει τσοντάδικο πρόβαλε ενδιαφέρουσες ταινίες (θυμάμαι είχα δει εκεί τον «Λώρενς της Αραβίας»). Αργότερα έγινε (και παραμένει) σούπερ-μάρκετ

  123. aerosol said

    #103
    Κοντεύει έξι χρονών κι ο δικός μου τρυφερός ρώσσος, κι αυτός από τον δρόμο! Πάντως κεφάλας δεν θα γινόταν, αυτά έχουν μάλλον κομψό κεφαλάκι.

  124. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  125. Μαρία said

    103
    Σχεδόν όλα τα παιδικά καλοκαιρινά μου φορέματα είχαν τσόντα απο ξένο ύφασμα είτε στον ποδόγυρο είτε στον (ν)ωμίτη. Άλλοι καιροί.

  126. ΣΠ said

    121
    Πραγματικά, διαβάζοντας για το «Πειραματόζωο» στο λινκ του 106 το μυαλό μου πήγε αμέσως στο «Truman Show».

  127. ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ

    Ηξερα πως βάζελος και σχετικός με το τόπι είναι κομμάτι δύσκολο, τώρα μαθαίνω (από αλλού) πως είναι δυσκοίλιοι και στην αριθμητικήί

    Αντιγράφω :
    δείτε εσείς μήπως δεν τα καταφέρετε και αφήστε τον Άρη. έχετε Ολυμπιακό την επόμενη αγωνιστική που διψά για καλό αποτέλεσμα με σας και τελευταία αγωνιστική με εμάς. μαθηματικά βγαίνει να μείνετε εκτός..

    Απαντώ για να μην έχουν αυταπάτες οι πράσινοι και κίτρινοι του ιστολογίου:
    Να εξηγήσω γιατί ο ΠΑΟΚ παίζει οπωσδήποτε Ευρώπη άσχετα αν χάσει και τα δυο τελευταία ματς. Εχοντας διαφορά 4 βαθμών από ΑΕΚ και Αρη αν υπάρξει νικητής στο μεταξύ τους ματς ο ηττημένος θα τερματίσει πίσω από τον ΠΑΟΚ. Αν έρθουν Χ πάμε σε τριπλή ισοβαθμία όπου μετράνε τα μεταξύ τους παιχνίδια οπότε ο Αρης θα έχει 10 βαθμούς ο ΠΑΟΚ 4 και η ΑΕΚ 2 οπότε μένει έξω η ΑΕΚ.
    Τόσο απλό, όσο και το κλείδωμα Ευρώπης για τον ΠΑΟ με νίκη επί του ΠΑΣ

    Εξυπακούεται πως έχω εκμεταλλευτεί στοιχηματικά αυτήν την συγκυρία- συμπαιγνία που έχει στηθεί πρωτοστατούντος του Κλάτενμπεργκ κι ελπίζω για το καλό του ποδοσφαίρου να καταργηθούν τα πλέη οφφς που εκτός από στοιχηματικές ευκαιρίες τίποτε άλλο δεν προσφέρουν.
    Χαρακτηριστικό ήταν πως το β΄ημίχρονο του ΟΣΦΠ-ΠΑΟ το είδα μόνος μου στην εδώ καφετέρια αφού όλοι οι γάβροι απεχώρησαν πεπεισμένοι πως δεν αλλάζει το διπλό από το πρώτο ημίχρονο.

  128. loukretia50 said

    Μόνο σε μένα κάθε αναφορά στο Γκουσγκούνη φέρνει στο μυαλό μόνο στέρηση και χυδαιότητα?

    Οσο για τον Κοκκόλη, βρίσκω (επιεικώς) ανέντιμο να σε κινηματογραφούν χωρίς να το ξέρεις.

  129. @ 121 Μαρία

    Ναι, ναι το είχα παρακολουθήσει από κοντά. Ένας κοινός φίλος (Βαγγέλης Κωστανάσιος) είχε συνεργαστεί και στο σενάριο της ελληνικής ταινίας.

  130. @ 128 Loukretia50

    Τώρα όμως με τις κάμερες είναι νόμιμο και νομικό εργαλείο πρώτου μεγέθους. Το δικαίωμα του κράτους να ασκεί βία.

  131. Θρασύμαχος said

  132. nikiplos said

    Καμία σχέση δεν έχει το σενάριο της ταινίας του Μπόκολη, που αναφέρεται σε ταινία με το Truman Show. Εντάξει περιλαμβάνει κινηματογράφηση ανήξερων πολιτών εν αγνοία τους, ωστόσο αυτό δεν το πρωτοείδαμε στον Μπόκολη ούτε εκεί είναι η μοναδική περίπτωση κινηματογράφησης πολιτών και συμμετοχής τους σε μια ταινία εν αγνοία τους.
    To Candid Camera ας πούμε στις ΗΠΑ μετράει από το μακρινό 1948, ενώ υπήρξε σειρά ταινιών όπου οι κινηματογραφιστές έκαναν φάρσες σε ανυποψίαστους. Δεν τα πήραν όλα από εμάς ως φαίνεται…

    Το Truman Show βασίζεται σε πρωτότυπο σενάριο. Ένα παιδί υιοθετείται από ένα μεγάλο fund παραγωγής και μεγαλώνει σε έναν τεχνητό κόσμο. Όλα γύρω του είναι ηθοποιοί. Ωστόσο δεν μπορείς παρά βλέποντας την ταινία να μην φανταστείς αν στην δική σου ζωή υπήρξες ποτέ εσύ ο ίδιος ο Τρούμαν, τρόπον τινά. Μήπως οι ζωές μας είναι σκηνοθετημένες? Αφού τις πληροφορίες, την ατζέντα που αυτές μας κατακλύζουν, την ηθική, την «παιδεία» όλα αυτά που θα μας διαμορφώσουν δλδ και θα βάλουν στο μυαλό μας τις ιδέες και την άποψή μας για τον κόσμο είναι ελεγχόμενα από κάποιους? κ.α.

    Οπωσδήποτε βέβαια δεν μπορεί να μην αναγνωριστεί στον ΓΜ η πρωτοτυπία κλπ. Ωστόσο για όλες αυτές τις «πειραματικές» ταινίες των 70ς και 80ς, σε μένα τουλάχιστον η πιο κοντινή περιγραφή έρχεται στα λόγια της Μερκούρη: «Δώσαμε στους σκηνοθέτες λεφτά για να δώσουν την ψυχή τους, κι αυτοί πήγαν και γύρισαν τα εσώψυχά τους». Ή όπως το λέει πολύ πιο ωραία ο Νιόνιος: «τους τριγύρω σκηνοθέτες, που οδηγήσαν μια γενιά, στα πιο βαθιά χασμουρητά».

  133. ΣΠ said

    106
    Τον Γιάννη Κοκκόλη δεν τον ήξερα. Το άρθρο μού προκάλεσε την περιέργεια να δω καμιά ταινία του. Εδώ υπάρχουν μερικές: https://greek-movies.com/person.php?id=SHqZ_J9ZqxQMde16ybftbg

  134. Πέπε said

    115
    Τι έγινε ρε Λάμπρο; Εσένα δε σε είχα για παρεξηγιάρη. Αλλά δεν πειράζει, ας εξηγηθούμε για να λείψει κι αυτό από τη μέση:

    Καμία ειρωνεία. Για μεν τους Μπουλά και σία, εννοούσα αυτό ακριβώς που είπα: ότι δεν βάζει ο νους μου να έχουν καταστρέψει παιδιά. Όχι πως είναι αδύνατον, όλα τα αφάνταστα είναι δυνατά, αλλά δεν είναι οι τύποι που θα μου κινούσαν τέτοιες υποψίες. Για δε τους Πιλαλοπουλικάκους, θα μπορούσα μεν να φανταστώ κάτι τέτοιο, αλλά είναι άνευ σημασίας το τι θα φανταστώ εγώ σχετικά με ανθρώπους που δε γνωρίζω, ούτε τους ίδιους ούτε κανέναν από τους κύκλους τους, και που καλλιεργούν οι ίδιοι μια δημόσια εικόνα ανομίας, ναρκοκουλτούρας και τέτοιου είδους μαγκιάς. Έτσι φαίνονται επειδή έτσι θελουν να φαίνονται. Σ’ ένα παραμύθι ο τύπος σκοτώνει εφτά μύγες μ’ ένα χτύπημα, γράφει «ΕΦΤΑ Μ’ ΕΝΑ ΧΤΥΠΗΜΑ» στη ζώνη του, και μετά όλοι φαντάζονται ότι ρίχνει εφτά ανθρώπους μ’ ένα χτύπημα, επειδή έτσι ήθελε να φανταστούν.

    Γι’ αυτό και σε είχα ρωτήσει στο ρεμπετονήμα αν ξέρεις συγκεκριμένα στοιχεία. Αυτή τη στιγμή που σου γράφω δεν έχω δει αν απάντησες εκεί. Υποθέτω όμως ότι καταλαβαίνεις τι σκεφτόμουν (το αυτονόητο): ότι αν δεν υπάρχουν στοιχεία, τότε η κουβέντα σου δε διαφέρει από το να έλεγα εγώ «πιστεύω ότι το έχουν κάνει επειδή μοιάζουν τέτοιοι τύποι», τη στιγμή που μοιάζουν έτσι όπως θέλουν οι ίδιοι να μοιάζουν. Άλλωστε ούτε ο Γκουσγκούνης μοιάζει για τρυφερός και αυστηρός πατέρας μ’ ένα όμορφο τίμιο μαγαζί και με μερικές δραστηριότητες πρόσθετου εισοδήματος, μοιάζει για μηχανή του σεξ και του γέλιου.

    Λοιπόν αυτά. Λυπάμαι που σου κακοφάνηκε το σχόλιό μου αλλά δεν ήταν αυτή η πρόθεση.

  135. aerosol said

    Καλό είναι να είμαστε πιο προσεκτικοί. Γράφονται ελαφρά τη καρδία βαρύτατα λόγια που αφορούν υποτιθέμενα ποινικά αδικήματα για τρεις ανθρώπους. Τους φορτώνονται πράξεις και προθέσεις, ακριβώς με το… ατράνταχτο επιχείρημα «έτσι μου φαίνονται» ή «κάτι άκουσα» ή «κάποιοι σαν αυτούς κάτι τέτοια έκαναν». Ένας εκ των οποίων είναι νεκρός εδώ και χρόνια από ηρωίνη, και ο οποίος είναι ο καλλιτέχνης που έχει πει περισσότερες φορές από οποιονδήποτε στην Ελλάδα πως η ηρωίνη σκοτώνει -κάτι που διατυμπάνιζε με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία, ακριβώς γιατί ήξερε το τίμημα στο πετσί του. Βρίσκω πως είναι επιπέδου Λυκείου να ταυτίζουμε καλλιτέχνες με την δική μας (ενίοτε επιδερμική) άποψη για το τι λένε τα τραγούδια τους ή το σόου τους.

    Το να αντιμετωπιστεί αυτή η ανεύθυνη στάση με λίγο δούλεμα είναι μια ανάλαφρη κριτική. Γιατί αν αφήσουμε το δούλεμα και μιλήσουμε πιο σοβαρά, τότε μπορούν να ειπωθούν πολύ πιο ενοχλητικές κουβέντες για το τι σημαίνει να γράφεις τέτοια πράγματα για ανθρώπους που δεν γνωρίζεις. Κι εκεί όντως θα παρεξηγηθούμε.

  136. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    134 – Δεν παρεξηγήθηκα Πέπε, απλώς το θέμα το θεωρώ πολύ σοβαρό για να αστειευτεί κάποιος, κι ως εκ τούτου διέκρινα ειρωνία που δεν έχει σχέση με αστείο ή πλάκα, κάτι που μπορεί να κάνει ελεύθερα μαζί μου όποιος θέλει όσο θέλει κι όπως θέλει, κανένα πρόβλημα από μένα, κατά 99% θα γελάσω κι εγώ και κατά 1% θα αδιαφορήσω, είναι ποιοτικό το κριτήριο.😊

    Δεκτή η διευκρίνηση κι ευχαριστώ που την έκανες. Όσο για τους συγκεκριμένους καλλιτέχνες, κι εγώ την ίδια άποψη με σένα έχω, δεν ξέρω κάτι μεμπτό, (αλλά ποτέ δεν ξέρεις😊) αντίθετα με άλλους που ξέρω πολύ καλά.

  137. Πέπε said

    Τέλος πάντων, εκτός ότι δεν ήταν ειρωνεία δεν ήταν ούτε αστείο ή πλάκα. Ήταν μια απλή κυριολεξία: «δε φαντάζομαι …» κλπ., στο πλαίσιο 5-6 χαρακτηριστικών που ανέφερα γι’ αυτή την παρέα.

  138. ΣΠ said

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: