Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

1974-2014, Σαράντα χρόνια, σαράντα ιστορικές λέξεις και φράσεις (συνεργασία του Αλέξη)

Posted by sarant στο 24 Ιουλίου, 2014


Συνεχίζουμε από χτες σε επετειακό στιλ και πάλι και παρουσιάζω με χαρά και λίγες τύψεις μια εξαιρετική συνεργασία, του φίλου Αλέξη, στον οποίο το ιστολόγιο χρωστάει και μια άλλη πολύ καλή δουλειά πριν από λίγα χρόνια.

Ο Αλέξης συγκέντρωσε σαράντα (σημαδιακό νούμερο) λέξεις και φράσεις που σημάδεψαν τα χρόνια της μεταπολίτευσης. Τέτοια «κλισεδολόγια» υπάρχουν πολλά στο Διαδίκτυο, όμως αυτό που θα διαβάσετε νομίζω ότι ξεχωρίζει εξαιτίας της διεξοδικής έρευνας που έχει κάνει ο Αλέξης. Πρόκειται για πολύ σοβαρή δουλειά. Τα 40 λήμματα τα διάλεξε από ευρύτερο λημματολόγιο 80-85 λημμάτων που έχει καταρτίσει.

Εξού και οι τύψεις που έχω. Επειδή το αρχικό κείμενο ήταν πολύ μεγάλο, σχεδόν 8000 λέξεις, αναγκάστηκα με πόνο ψυχής να κάνω περικοπές στα λήμματα. Σε μερικά διάσημα και πολύ πρόσφατα λήμματα (Λεφτά υπάρχουν, Μαζί τα φάγαμε) έκοψα όλη την ανάπτυξη του λήμματος. Αν μάλιστα το είχαμε συνεννοηθεί από τα πριν θα πρότεινα στον Αλέξη να διαλέξει λήμματα μόνο της πρώτης περιόδου αυτών των 40 χρόνων (ως το 1989 ή ως το 1996). Τέλος πάντων, έτσι εξοικονομήθηκαν κάπου 2500 λέξεις και το κείμενο έγινε πιο ματζόβολο. Έβαλα κάποια λινκ, ενώ σε ένα-δυ0 σημεία που έχω διαφορετική άποψη σημειώνω και τη δική μου γνώμη.

Ωστόσο: τα μπράβο ανήκουν στον Αλέξη.

1974-2014: ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

  1. ακουμπάμε τους τρομοκράτες: Τον Οκτώβριο του 1987 ο στρατηγός Αντώνης Δροσογιάννης, υπουργός Δημόσιας Τάξης τότε, ανακοίνωσε στους δημοσιογράφους ότι «ακουμπάμε τους τρομοκράτες». Η δήλωση Δροσογιάννη είχε στηριχτεί στον ισχυρισμό της Αστυνομίας ότι στη γιάφκα της οδού Καλαμά βρέθηκε ένα κλειδί που ανοίγει τις πόρτες του αυτοκινήτου, μάρκας Σίμκα, που χρησιμοποίησε η 17Ν στην δολοφονία του Γουέλς.

Είχε προηγηθεί (1 Οκτωβρίου 1987) η σύλληψη των Μαρίνου και Σμυρναίου μετά από καταδίωξη, ενώ ο Μιχάλης Πρέκας ταμπουρώθηκε σε κάποιο σπίτι κι έπεσε νεκρός λίγες ώρες μετά από πυρά αστυνομικών.

Η φράση του Δροσογιάννη πάντως έμεινε ιστορική και χρησιμοποιείται έκτοτε σταθερά, από τους δημοσιογράφους κυρίως και με ειρωνική χροιά, σε ανάλογες περιπτώσεις που η Αστυνομία πλησιάζει στην εξιχνίαση κάποιας υπόθεσης τρομοκρατίας.

 

  1. αλλαγή: Λέξη που χαρακτήρισε και σημάδεψε μία ολόκληρη εποχή. Κεντρικό πολιτικό σύνθημα του ΠΑΣΟΚ από τα πρώτα χρόνια της ζωής του, έγινε κυρίαρχο στις εκλογές του 1981, που “έφεραν την αλλαγή”, αλλά χρησιμοποιήθηκε πάρα πολύ και τα χρόνια που ακολούθησαν. “Εδώ και τώρα αλλαγή” ήταν το κεντρικό σύνθημα που ακουγόταν κάτω από τα προεκλογικά μπαλκόνια το 1981. “Στηρίζουμε την αλλαγή, ελέγχουμε την εξουσία” ήταν  το σλόγκαν που είχε υιοθετήσει η εφημερίδα “Ελευθεροτυπία” και το είχε επί χρόνια σαν υπότιτλο, κάτω από το λογότυπό της.

“Αλλαγή κι απάνω τούρλα” ήταν ο τίτλος επιθεώρησης της “Ελεύθερης σκηνής”, με Φασουλή, Λαζόπουλο, Παναγιωτοπούλου που παίχτηκε τη θεατρική περίοδο 1982-1983.

“Αλλαγή και πάσης Ελλάδος”, τίτλος θεατρικής παράστασης με το Χάρρυ Κλυνν την ίδια χρονιά (χειμώνας 1983).

“Αλλαγή και το λουρί της μάνας”, τίτλος ελληνικής ταινίας του 1982, με τη γνωστή …ποιότητα των greek movies των ’80s.

Με τον καιρό η λέξη ξεθώριασε εντελώς ως πολιτικό σύνθημα και σήμερα εάν βάλεις σε μία μηχανή αναζήτησης στο διαδίκτυο τις λέξεις “ΠΑΣΟΚ” και “αλλαγή” συνδυασμένα, είναι περισσότερο πιθανό να σου βγάλει άρθρα για την …κλιματική αλλαγή ή για την αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ παρά για την συγκεκριμένη “αλλαγή”.

 

 

  1. (αν δεν υπήρχε ο Α. Παπανδρέου) δεν θα μας ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας μας: Εμβληματική φράση που ειπώθηκε από τον Γιώργο Κατσιφάρα, στενό φίλο του Ανδρέα Παπανδρέου και υπουργό των πρώτων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ. Άγνωστο που και πότε ακριβώς ειπώθηκε, πιθανόν σε συνέντευξη, πιθανόν σε κάποιο υπουργικό συμβούλιο, απευθυνόμενος στους συναδέλφους του υπουργούς. Σίγουρο είναι πάντως ότι ειπώθηκε στα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, περί το 1982-83, τότε που οι περισσότεροι υπουργοί και υφυπουργοί ήταν παντελώς άγνωστοι στον κόσμο, και επί πλέον προκαλούσαν ποικίλα σχόλια με την εξωτερική τους εμφάνιση (ευμεγέθη μουστάκια και μούσια στα πλαίσια της «αγωνιστικής» παράδοσης της μεταπολίτευσης, αντισυμβατικό ντύσιμο κλπ.).

Σήμερα η φράση ελάχιστα ακούγεται και σχεδόν πάντα ως αναφορά σ’ εκείνες τις εποχές, αφού όταν θέλουμε να πούμε για κάποιον ότι είναι παντελώς άγνωστος σαν όνομα χρησιμοποιούμε συνήθως τη συνώνυμη φράση «δεν τον ξέρει ούτε η μάνα του».

 

  1. αν το δηλώσεις μπορείς να το σώσεις: Θρυλικό σλόγκαν κρατικής διαφήμισης που προπαγάνδιζε την υπαγωγή όσων είχαν αυθαίρετο κτίσμα στον περίφημο νόμο Τρίτση. Ήταν το 1983 όταν το Υπουργείο Χωροταξίας Οικισμού και Περιβάλλοντος (ΥΧΟΠ), με υπουργό τον Αντώνη Τρίτση, προχώρησε στην ψήφιση του νόμου 1337/83 στα πλαίσια της λεγόμενης Ε.Π.Α. (Επιχείρηση Πολεοδομική Ανασυγκρότηση). Ήταν το πρώτο ολοκληρωμένο νομοθέτημα της ελληνικής πολιτείας που φιλοδοξούσε να βάλει τάξη στον άναρχο χώρο της αυθαίρετης δόμησης.

 

  1. αναδόμηση: Ο όρος «αναδόμηση», ο οποίος χρησιμοποιείται ενίοτε αντί του ανασχηματισμού, καθιερώθηκε στο πολιτικό λεξιλόγιο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, στη θητεία του οποίου ήταν ουκ ολίγες οι απόπειρες για «δομικές» αλλαγές στην κυβερνητική σύνθεση που έγιναν, με άλλες να αντέχουν στον χρόνο και άλλες να εγκαταλείπονται λίαν συντόμως. Συγκεκριμένα, μετά τον πρώτο ανασχηματισμό της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, τον Ιούλιο 1982, ο Ανδρέας δήλωσε «Δεν κάναμε ανασχηματισμό, κάναμε αναδόμηση». Αυτό είχε μια βάση, δεδομένου ότι ιδρύθηκαν νέα υπουργεία (Ενέργειας και Φυσικών Πόρων, Έρευνας και Τεχνολογίας), ενώ το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας πήρε τη θέση του παλαιού υπουργείου Συντονισμού, και το υπουργείο Κοινωνικών Υπηρεσιών διασπάστηκε στο υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας και στο υπουργείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Προφανώς η λέξη δεν ήταν καινούργια, προϋπήρχε ως τεχνικός και επιστημονικός όρος, αλλά με την πολιτική σημασία που της έδωσε ο Α.Π. χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα ως συνώνυμο του ανασχηματισμού.

 

  1. ανήκομεν εις την Δύσιν: Η φράση ειπώθηκε από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (τον πρεσβύτερο) μέσα στη Βουλή. Στις 12 Ιουνίου 1976, σε συζήτηση πολιτικών αρχηγών στη Βουλή ο Καραμανλής είπε: «Η Ελλάς –και να το επαναλάβω διότι γνωρίζω ότι ενοχλεί τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ- η Ελλάς, πολιτικά, αμυντικά, οικονομικά, πολιτιστικά ανήκει εις την Δύσιν». Όμως η πλέον εμβληματική εκφορά της φράσης στη Βουλή έγινε λίγο αργότερα, κατά πάσα πιθανότητα το 1977, όταν σε συζήτηση για την ένταξη της χώρας στην Ε.Ε. (τότε Ε.Ο.Κ.) ο Ανδρέας Παπανδρέου πήρε τον λόγο και είπε πως η απόφαση της ένταξης πάρθηκε στο βωμό του «Ανήκομεν εις την Δύσιν». Τότε ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής παρενέβη και είπε (περίπου) τα εξής: «Με συγχωρείτε, γιατί το επαναλαμβάνετε, το ‘Ανήκομεν εις την Δύσιν’; Βεβαίως ανήκομεν εις την Δύσιν! Η Ελλάς, θέλετε από παράδοση θέλετε από συμφέροντα, ανήκει στον δυτικό κόσμο. Όπως άλλοι λαοί ανήκουν στους Αδεσμεύτους, ανήκουν στους Ανατολικούς, ανήκουν στους Αφρικανούς, υπό αυτή την έννοια ανήκομεν εις την Δύσιν» -«Προτιμούμε να ανήκομεν εις τους Έλληνες» απάντησε ο Α.Π.

 

Η φράση σήμερα είναι παρωχημένη και ανασύρεται από τη ναφθαλίνη συνήθως όταν κάποιος θέλει να μεμφθεί ή να ειρωνευτεί την ξενόδουλη και ευθυγραμμισμένη με τις εντολές των δυτικών συμμάχων μας εξωτερική πολιτική.

 

  1. ανφέρ (unfair): Πρόκειται για τη λέξη που αποτέλεσε μια από τις ατυχέστερες εμπνεύσεις σε όλη την πολιτική σταδιοδρομία του σημερινού επίτιμου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Η ειρωνεία της τύχης είναι ότι επρόκειτο απλώς για ένα απόσπασμα από μια φράση του. Τον Φεβρουάριο του 1988 ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης πήγε στο Λονδίνο και αποφάσισε να παραχωρήσει συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης σε ομάδα ξένων δημοσιογράφων. Σε ερώτηση για το θέμα της βασιλείας, ο Μητσοτάκης απάντησε ότι ασχέτως αν αυτός είναι αντιβασιλικός θεωρεί «ανφέρ» δηλαδή άδικο τον τρόπο με τον οποίο διεξήχθη το δημοψήφισμα…

 

Φυσικά αυτό μαθεύτηκε στην Ελλάδα και έγινε μεγάλος σάλος –και η λέξη ακολουθούσε χρόνια τον Μητσοτάκη.

 

Σήμερα η λέξη χρησιμοποιείται ευρέως αλλά με ελαφρώς αλλαγμένη σημασία. Έχει φτάσει να σημαίνει το πολιτικό ολίσθημα, την πράξη πολιτικής ανεντιμότητας, την πολιτική γκάφα ή και όλα αυτά μαζί.

Μία πρόχειρη έρευνα στο διαδίκτυο μας δίνει χαρακτηριστικούς τίτλους όπως: “Ξέσπασε πόλεμος για νέο ανφέρ Λαφαζάνη”, “το πρώτο ανφέρ του Κικίλια”, “το ανφέρ του Δένδια στο Ισραήλ”, “το ανφέρ του εγγονού” (αναφέρεται σε άρθρο του Κώστα Μπακογιάννη) κ.ά.

 

  1. αριστεροχουντισμός: Λέξη που χρησιμοποιήθηκε κατά τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης από εφημερίδες του δεξιού χώρου αλλά και από στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, για να υποδηλώσει ότι ο κίνδυνος για τη νεαρή δημοκρατία δεν προέρχεται μόνο από τους νοσταλγούς της χούντας («σταγονίδια») αλλά και από την άκρα αριστερά με τις μαχητικές εκδηλώσεις που οργάνωνε. Η πατρότητα της λέξης είναι άγνωστη αν και ορισμένοι την αποδίδουν στον ίδιο τον ιδρυτή του κόμματος της Ν.Δ. Κωνσταντίνο Καραμανλή. Το 1976 ο Διονύσης Σαββόπουλος κυκλοφόρησε σε 45άρι το τραγούδι «ο Πολιτευτής» στους στίχους του οποίου αναφέρει τη λέξη:

«άλλαξες το σώμα μου με έπιπλα και σκεύη
σαν τον αριστεροχουντισμό που σε βολεύει»

Ωστόσο το 1979, όταν το τραγούδι κυκλοφόρησε στο μεγάλο δίσκο του καλλιτέχνη «Ρεζέρβα» ο στίχος είχε αλλάξει σε:

«άλλαξες το σώμα μου με έπιπλα και σκεύη
σαν τον σοσιαλισμό που σε βολεύει»

Σήμερα η λέξη έχει ξεχαστεί και δεν χρησιμοποιείται. Έχουμε γράψει άρθρο στο ιστολόγιο.

 

  1. βυθίσατε το «Χόρα»: Τον Ιούλιο του 1976 η έξοδος του τουρκικού ωκεανογραφικού πλοίου «Χόρα» στο Αιγαίο για έρευνες υδρογονανθράκων προκάλεσε ελληνοτουρκική κρίση. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, που βρισκόταν για περιοδεία στη Θράκη, σε δηλώσεις του είπε και την περίφημη φράση «Βυθίσατε το Χόρα». Στη συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης Ράλλη το 1980, ο Α.Π. υπαινίχθηκε ότι η δήλωση έγινε κατόπιν προσυνεννόησης με τον τότε πρωθυπουργό λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «δεν μπορώ να πω περισσότερα διότι δεσμεύομαι…». Ο Πέτρος Μολυβιάτης, επί χρόνια στενός συνεργάτης του Καραμανλή, σε άλλη συνεδρίαση της Βουλής εν έτει 2002, διέψευσε τα περί προσυνεννόησης και ανέφερε ότι ο ίδιος απλώς ενημέρωσε τον Α.Π.  τον Ιούλιο του 76 για τα γεγονότα λέγοντάς του ότι «μπαίνουμε σε κρίση με την Τουρκία». Στη συνέχεια ο Α.Π. προχώρησε στην επίμαχη δήλωση χωρίς καμία άλλη προσυνεννόηση με τον πρωθυπουργό.

Σήμερα η φράση έχει παλιώσει, χρησιμοποιείται σπάνια και σχεδόν πάντα με αρνητική σημασία, όταν κάποιος αναφέρεται σε ανεύθυνους ή και επικίνδυνους χειρισμούς πολιτικού αρχηγού που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τη χώρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα χρήσης.

alex110. για ακόμη καλύτερες μέρες: Υπήρξε κεντρικό πολιτικό σύνθημα του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1985. Σ’ αυτό στηρίχθηκε και η κυκλοφορία μίας σειράς από αφίσες, οι οποίες παρουσίαζαν διάφορα επιτεύγματα της πρώτης τετραετίας (1981-1985) και κατέληγαν από κάτω: “Και τώρα πάλι ΠΑΣΟΚ. Για ακόμη καλύτερες μέρες”.

Ιδιαίτερη εντύπωση σε κείνη την προεκλογική περίοδο είχε προκαλέσει όμως αυτή ακριβώς η αφίσα στην οποία απεικονιζόταν το πρόσωπο ενός επτάχρονου κοριτσιού, της Αννούλας.

Και ακόμα μεγαλύτερη αίσθηση δημιουργήθηκε όταν στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του Ανδρέα Παπανδρέου στην Αθήνα στις 31/5/1985, μετά το τέλος της ομιλίας, βγήκε στο μπαλκόνι η μικρή Αννούλα, την οποία ο Ανδρέας σήκωσε στην αγκαλιά του, με το πλήθος από κάτω να παραληρεί από ενθουσιασμό.

Η χρησιμοποίηση του μικρού κοριτσιού στην προεκλογική εκστρατεία του ΠΑΣΟΚ σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως, και θετικά και αρνητικά.

 

  1. 11. δελφίνος:

Η λέξη στην  πολιτική ορολογία είναι σίγουρα παλιότερη της μεταπολίτευσης. Το βέβαιο όμως είναι ότι χρησιμοποιήθηκε πάρα πολύ και χαρακτήρισε ολόκληρη την περίοδο από το 1974 και μετά. Επειδή το ΠΑΣΟΚ είχε μία σταθερή ηγεσία για 22 χρόνια (1974-1996) “δελφίνοι” αποκαλούνταν κατά κύριο λόγο οι επίδοξοι διάδοχοι του αρχηγικού θώκου της Νέας Δημοκρατίας. Αβέρωφ, Ράλλης, Μπούτος, Στεφανόπουλος, Μητσοτάκης, Βαρβιτσιώτης, Έβερτ, Αβραμόπουλος και άλλοι κατά καιρούς έφεραν τον τίτλο του δελφίνου. Αντίστοιχα στο ΠΑΣΟΚ, στην μετα-ανδρεϊκή εποχή, οι Σημίτης, Τσοχατζόπουλος, Αρσένης, Παπουτσής, Βενιζέλος χαρακτηρίστηκαν δελφίνοι, ενώ αντίθετα ο Γιώργος Παπανδρέου σπανίως χαρακτηριζόταν δελφίνος, παρόλο που ως εξ αίματος κληρονόμος του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ ήταν πιο κοντά στην κυριολεκτική σημασία της λέξης!

Ολοζώντανη η λέξη στην τρέχουσα γλώσσα των πολιτικών συντακτών, ενώ δελφινάριο αποκαλείται το σύνολο των δελφίνων. Πρόσφατο παράδειγμα.

Πρόσφατο (1-6-2014) δημοσίευμα από το διαδίκτυο: Ο Τζιτζικώστας ετοιμάζεται να αρπάξει την ΝΔ από το Σαμαρά;Ενας οννεδίτης που μεγάλωσε στην Φιλοθέη και κατάφερε να εκλεγεί περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας είναι το νέο ανερχόμενο αστέρι στο γαλάζιο δελφινάριο.

12. δεν δικαιούσθε δια να ομιλείτε: Φράση-σήμα κατατεθέν του Μένιου Κουτσόγιωργα, υπουργού και πρωτοκλασάτου στελέχους του ΠΑΣΟΚ προς τη Νέα Δημοκρατία μέσα στο χώρο του Κοινοβουλίου. Δεν είναι βέβαιο αν ο Κουτσόγιωργας τη χρησιμοποιούσε συχνά ή αν η συγκεκριμένη φράση ειπώθηκε μία μόνο φορά, και έκτοτε “χρεώθηκε” οριστικά και αμετάκλητα στον Κουτσόγιωργα, ως εργαλείο της πολιτικής του φρασεολογίας.

Η φράση πρέπει να γεννήθηκε γύρω στο 1984, όταν η Νέα Δημοκρατία είχε ξεπεράσει το πρώτο σοκ της εκλογικής ήττας και είχε περάσει στην αντεπίθεση κατηγορώντας το ΠΑΣΟΚ για τα πάντα (“χούντα είναι θα περάσει”, “πρασινοφρουροί”, “κλαδικές”, οι πρώτες οσμές σκανδάλων κλπ.). Οπότε η απάντηση ερχόταν αυθόρμητα: “δεν δικαιούσθε δια να ομιλείτε”.

(Σχόλιο ΝΣ: Η δική μου εντύπωση είναι ότι ειπώθηκε αργότερα. Επίσης, από τις φράσεις του Κουτσόγιωργα μπορούν να αναφερθούν τα περίφημα Μοιραλέικα, αν και μάλλον έχουν ξεχαστεί).

13. δεν θέλω ου!: Βουλευτικές εκλογές 18ης Οκτωβρίου 1981. Ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της ΝΔ Γεώργιος Ράλλης εκφωνεί προεκλογική ομιλία στο Ηράκλειο Κρήτης και σε κάποια στιγμή αναφέρεται στον Ανδρέα Παπανδρέου, οπότε από κάτω ξεσπούν έντονες αποδοκιμασίες και γιουχαΐσματα. Ο Ράλλης δείχνει ενοχλημένος : “Δε θέλω ου, όχι το ου” απαντάει στο ακροατήριο, το οποίο μετά από μία πρώτη παγωμάρα, ξεσπά σε χειροκροτήματα. Το ίδιο περίπου σκηνικό επαναλήφθηκε λίγες μέρες αργότερα στις 16 Οκτωβρίου 1981, στην κεντρική προεκλογική του συγκέντρωση στην Αθήνα. “Είπαμε όχι ου” επανέλαβε ο Γ. Ράλλης και έκτοτε η φράση τον ¨κυνηγούσε” για κάμποσα χρόνια. Προκάλεσε ποικίλα σχόλια από γέλια μέχρι δηλώσεις επιδοκιμασίας και μαζί με τις περίφημες “κουκουνάρες”, αποτελούν σίγουρα τις δύο πιο προβεβλημένες ατάκες του Ράλλη, στον ενάμιση χρόνο της πρωθυπουργίας του. Υπενθυμίζουμε ότι το καλοκαίρι του ’81 καταστροφικές πυρκαγιές κατέκαιγαν τη βορειοανατολική Αττική και ο Ράλλης σε δηλώσεις του είχε πει ότι ένας από τους λόγους που εξαπλώνονται οι φωτιές και είναι δύσκολος ο έλεγχός τους είναι οι κουκουνάρες των πεύκων που σκάνε και εκσφενδονίζονται φλεγόμενες.

Το “Δεν θέλω ου” έγινε τίτλος επιθεώρησης τη θεατρική σεζόν 1981-82 με τη Ρένα Βλαχοπούλου και άλλα πρώτα ονόματα του θεάτρου μας.

Οι νεοδημοκράτες την επικαλούνται ακόμα μέχρι σήμερα ως ύψιστο δείγμα του πολιτικού ήθους και της μετριοπάθειας του τέως πρωθυπουργού.

14. είμαστε έθνος ανάδελφον: Στις 14 Απριλίου 1985, την ημέρα του Πάσχα, ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος της Δημοκρατίας Χρήστος Σαρτζετάκης (είχε εκλεγεί μόλις 15 μέρες πριν, στις 29 Μαρτίου), κατά τη διάρκεια επίσκεψής του σε στρατιωτικές μονάδες δήλωσε ότι “εμείς οι Έλληνες είμαστε έθνος ανάδελφον” εννοώντας ότι δεν έχουμε ως λαός συγγενείς μας λαούς στους οποίους να μπορούμε να προσβλέπουμε για βοήθεια, σε αντίθεση με άλλα έθνη τα οποία διαθέτουν συγγενείς λαούς, όπως π.χ. οι Άραβες, οι Σλαβικοί λαοί, οι Λατινογενείς, κλπ. Η δήλωση έκανε μεγάλη εντύπωση, ίσως για τη λέξη “ανάδελφον” που ξένισε πολλούς, και σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως. Επικρίθηκε ή και διακωμωδήθηκε από κάποιους (ο Χάρυ Κλυν την είχε κάνει σλόγκαν), επιδοκιμάστηκε από κάποιους άλλους. Σήμερα έχει παλιώσει εμφανώς, αλλά εξακολουθεί να χρησιμοποιείται κάποιες φορές, σχεδόν πάντα με αναφορά του ονόματος του τ. Προέδρου της Δημοκρατίας που την πρωτοδιατύπωσε.

15. είπαμε να κάνει ένα δώρο στον εαυτό του, αλλά όχι και 500 εκατομμύρια! : Η φράση αποδίδεται στον Α. Παπανδρέου (αν και ο ίδιος είχε διαψεύσει ότι ειπώθηκε), και φέρεται να ειπώθηκε το 1986 για τον τότε πρόεδρο και διευθύνονται σύμβουλο της ΔΕΗ Δημήτρη Μαυράκη. Ο Μαυράκης είχε κατηγορηθεί ότι υπεξαίρεσε από τη ΔΕΗ προς ίδιον όφελος ποσό της τάξης των 500 εκ. δραχμών την περίοδο 1985-1986. Η υπόθεση έφτασε στα ελληνικά δικαστήρια και τελεσιδίκησε με αθώωση και απαλλαγή του Μαυράκη από τη ρετσινιά του “μιζαδόρου”. Ωστόσο η φράση, είτε ειπώθηκε είτε όχι, πέρασε στην ιστορία.

 

Σήμερα η φράση έχει ιστορική μόνο χρήση και ανασύρεται από το “σεντούκι” κυρίως από επικριτές του Παπανδρέου και του “παλιού ΠΑΣΟΚ” όταν θέλουν να τονίσουν με έμφαση την διαφθορά και τη ρεμούλα στην οποία οδήγησε τη χώρα το κόμμα της “αλλαγής’.

16. έθεσεν εαυτόν εκτός κόμματος (ή κινήματος): Αν και πολλοί πιστεύουν ότι τη φράση αυτή χρησιμοποιούσε ο Ανδρέας Παπανδρέου κάθε φορά που «καρατομούσε» κάποιο στέλεχος, η αλήθεια είναι ότι ο Α.Π. χρησιμοποίησε αυτή τη διατύπωση μόνο μία φορά, κατά τη διαγραφή του Γιώργου Πέτσου από το ΠΑΣΟΚ, τον Ιούλιο του 1982. Έκτοτε η φράση έγινε δημοσιογραφικό κλισέ, κάθε φορά που ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ διέγραφε κάποιον διαφωνούντα. Η φράση χρησιμοποιείται έκτοτε σταθερά από τους δημοσιογράφους κάθε φορά που κάποιος βουλευτής ή απλό στέλεχος ενός κόμματος προκαλεί με την στάση του τη διαγραφή του από τον «αρχηγό».

Θεωρήθηκε φράση-κλισέ του Α.Π. και έχει φτάσει να χρησιμοποιείται και σε εκτός πολιτικής χώρους. Προ καιρού δημοσιεύτηκε σε πολλούς ειδησεογραφικούς ιστότοπους η είδηση ότι «ο Κατίδης έθεσεν εαυτόν εκτός ΑΕΚ» (ο ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ που χαιρέτησε ναζιστικά μετά από κάποιο γκολ που πέτυχε, με αποτέλεσμα να τιμωρηθεί με αποκλεισμό).

17. ευχαριστώ τους Αμερικανούς: Φράση που ειπώθηκε από τον πρωθυπουργό Κ. Σημίτη μέσα στη Βουλή την επομένη της «νύχτας των Ιμίων». (31-1-1996). Βέβαια ο Σημίτης δεν είπε ακριβώς έτσι τη φράση αλλά επί λέξει είπε «θέλω να ευχαριστήσω την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών για την πρωτοβουλία και τη βοήθειά της».

 

Λέγεται πάντα με μειωτική και απαξιωτική διάθεση για να υποδηλώσει πολιτική δουλοπρέπειας και εξάρτησης απέναντι στους ισχυρούς.

18. η χώρα μετεβλήθη σε ένα απέραντο φρενοκομείο: 11 Ιανουαρίου 1989: η χώρα βοά από τις αποκαλύψεις για το σκάνδαλο Κοσκωτά και ο εισαγγελέας που έχει αναλάβει την υπόθεση καλεί τον Κωνσταντίνο Καραμανλή  να καταθέσει, με το αιτιολογικό ότι είχε συναντηθεί κάποτε με τον Κοσκωτά σε μια δεξίωση. Ο Καραμανλής, σαφώς ενοχλημένος κάνει την ιστορική δήλωση: “η χώρα μετεβλήθη σε ένα απέραντο φρενοκομείο”.

 

Η φράση έχει ριζώσει για τα καλά στην τρέχουσα φρασεολογία, και όχι μόνο την πολιτική, και χρησιμοποιείται έκτοτε κάθε φορά που θέλουμε να δηλώσουμε ότι ζούμε μία πέρα για πέρα παράλογη κατάσταση, έναν απόλυτο παραλογισμό. Και δυστυχώς οι αφορμές, ειδικά τα τελευταία χρόνια, δεν λείπουν.

19. θα μας πάρουν με τις πέτρες: «Αν δεν λάβουμε μέτρα για την αποκατάσταση του αισθήματος δικαίου, θα μας πάρουν όλους με τις πέτρες», τόνισε από το βήμα της Βουλής ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου στις 4 Ιουνίου 2010 σε συζήτηση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τα σκάνδαλα Βατοπεδίου και Siemens. Φαίνεται όμως ότι αποτελούσε αγαπημένη ατάκα του πρώην πρωθυπουργού γιατί δύο χρόνια πριν, στις 26 Ιουνίου 2008, είχε πει σε συνέντευξη τύπου στο Ζάππειο: “…για τον πολιτικό κόσμο τα ψέματα τελειώσανε. Είτε θα δράσουμε, είτε θα μας πάρει ο κόσμος με τις πέτρες και ξέρετε τι σημαίνει αυτό για τη Δημοκρατία; Προσωπικά, δεν θα σταματήσω να μιλώ για τα ζητήματα αυτά, την διαφάνεια και την αυτονομία της πολιτικής.»

 

Σχολιάστηκε αρκετά αλλά δεν ευτύχησε να έχει το τεράστιο σουξέ του “λεφτά υπάρχουν” και φυσιολογικά ξεχάστηκε σιγά σιγά.

20. Καραμανλής ή τάνκς: Δήλωση που υποτίθεται ότι έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης το 1973 προτείνοντας τη “λύση Καραμανλή” για το πρόβλημα της δικτατορίας στην Ελλάδα. Στην πραγματικότητα η φράση αυτή δεν ειπώθηκε ποτέ αυτούσια, απλώς το πνεύμα των δηλώσεων Θεοδωράκη, αποδόθηκε από τους δημοσιογράφους με το εμβληματικό “Καραμανλής ή τανκς”. Ας δούμε τι λέει ο ίδιος ο Μίκης για τη γέννηση της φράσης:

Στις 16 Ιανουαρίου του 1973, την προηγούμενη της πρώτης εκτέλεσης του έργου «18 Λιανοτράγουδα της Πικρής Πατρίδας» του Ρίτσου στο Άλμπερτ Χωλ του Λονδίνου, επρόκειτο να παρουσιαστεί σε μεγάλη πρες-κόνφερανς η αγγλική μετάφραση του βιβλίου μου «Το Χρέος» και όπως με ενημέρωσε ο εκδότης, υπήρχε μεγάλο ενδιαφέρον από όλα τα ΜΜΕ για το πρόβλημα της δικτατορίας στην Ελλάδα. Σκέφτηκα ότι αυτή η ευκαιρία με την τόσο μεγάλη δημοσιότητα δεν έπρεπε να πάει χαμένη και επικοινώνησα με τον Μητσοτάκη, μήπως είχε κάποια ιδέα. Εκείνος αμέσως μου πρότεινε να μιλήσω για την «λύση Καραμανλή», διότι ο Καραμανλής του είχε δώσει την εντύπωση ότι ήθελε κάποια αφορμή για να ενεργοποιηθεί και βέβαια δεν θα υπήρχε τίποτα καλύτερο από το να το προτείνει ένας αριστερός πολιτικός του αντίπαλος όπως εγώ. Απάντησα ότι θα το σκεφθώ, γιατί βέβαια ήξερα από την πρώτη στιγμή τις συνέπειες. Τελικά αφού το σκέφτηκα πολύ και τα μέτρησα όλα, πήρα τη μεγάλη απόφαση. Στην πρες-κόνφερανς δήλωσα ότι μετά την αποτυχία για ενότητα των αντιστασιακών δυνάμεων, δεν υπάρχει παρά μόνο μία λύση για να πέσει η χούντα: η λύση Καραμανλή. Απαντώντας μάλιστα σε ερώτηση Αμερικανού δημοσιογράφου «γιατί ο Καραμανλής», εξήγησα ότι στην Ελλάδα την πολιτική κατάσταση διαμορφώνουν τρεις παράγοντες: Ο ελληνικός λαός, ο ελληνικός στρατός και οι Αμερικάνοι. Υπάρχουν Έλληνες πολιτικοί που έχουν μαζί τους κάποιον από τους παράγοντες αυτούς. Ο Καραμανλής είναι ο μόνος που αυτή τη στιγμή έχει με το μέρος του και τους τρεις.

Φυσικά ο Ανδρέας επειδή εκστόμισα την περίφημη φράση (που δεν την είχα διατυπώσει έτσι) «Καραμανλής ή τανκς», μόλις γύρισε και συγκεκριμένα στον Πανιώνιο απαντώντας στο δικό μου το «σύνθημα» διεμήνυσε ότι τώρα έχουμε «Και τον Καραμανλή και τα τανκς». Είχε φτιάξει το μέτωπο εναντίον του Καραμανλή, πράγμα το οποίο υποχρέωσε τον τελευταίο να αναδιπλωθεί και ενώ επρόκειτο στην Κυβέρνηση εθνικής ενότητας να συμπεριλάβει και τον Ανδρέα Παπανδρέου και εμένα και τον Ηλιού, έκανε πίσω και αναγκάστηκε να δημιουργήσει κόμμα στηριζόμενος στα παλιά του πιστά στελέχη από την ΕΡΕ.

Κανονικά η φράση “γεννήθηκε” το 1973, πριν τη μεταπολίτευση, αλλά απασχόλησε έντονα την κοινή γνώμη από τον Ιούλιο του ’74 και μετά, οπότε δικαιωματικά παίρνει τη θέση της στις “λέξεις και φράσεις που σημάδεψαν τη μεταπολίτευση”.

21. Κυρκοφλωράκηδες: Λέξη που γεννήθηκε από την “Αυριανή” και τους “δημοσιογράφους” της στα τέλη της δεκαετίας του ’80  και είναι χαρακτηριστική του ύφους και του ήθους αυτού που αποκαλούμε “αυριανισμό”. Έτσι αποκαλούνταν, με υποτιμητική και απαξιωτική χροιά, από το αυριανικό επιτελείο, οι δύο ιστορικοί ηγέτες της Αριστεράς Χαρίλαος Φλωράκης και Λεωνίδας Κύρκος αλλά καμιά φορά και συλλήβδην τα στελέχη και οι οπαδοί των δύο κομμάτων ΚΚΕ και ΚΚΕ εσωτ. Η λέξη μάλλον δεν γεννήθηκε την περίοδο της συγκυβέρνησης του ’89 αλλά νωρίτερα, αφού δημοσιεύματα που μίλαγαν για “Κυρκοφλωράκηδες” πρέπει να υπήρξαν και πριν από το σχηματισμό της κυβέρνησης Τζαννετάκη στις 2 Ιουλίου 1989.

 

Ο ιστότοπος www.slang.gr έχει καταγράψει το αντίστοιχης λογικής λήμμα “τσιπραλαβάνοι”, αλλά περιέργως δεν έχει λήμμα “Κυρκοφλωράκηδες”, αν και αναφέρει τη λέξη στα σχόλια.

 

Ιστορική και μόνο πλέον η χρήση της λέξης, με αναπόφευκτους συνειρμούς για τη συγκεκριμένη περίοδο της πολιτικής μας ζωής.

22. λεφτά υπάρχουν.

23. μαζί τα φάγαμε.

24. Μέα κούλπα (Mea culpa): Η λατινική φράση “Mea culpa” έχει εκκλησιαστική προέλευση και σημαίνει “λάθος μου” ή “δικό μου λάθος”.

Στην ελληνική πολιτική φρασεολογία την έκανε διάσημη μάλλον ο Ανδρέας Παπανδρέου, αν και έχει ειπωθεί και από άλλους.

Ήταν έξι μήνες μετά τον ελληνοτουρκικό διάλογο με τον τότε Τούρκο πρόεδρο Τουργκούτ Οζάλ στο Νταβός, σε μια προσπάθεια εξομάλυνσης των σχέσεων των δύο χωρών. Μετά τη συνάντησή τους οι δύο ηγέτες, σε κοινό ανακοινωθέν τους, ανέφεραν ότι τέτοιες κρίσεις, σαν εκείνη του Αιγαίου, δεν πρέπει να επαναληφθούν και ότι οι δύο πλευρές πρέπει να συγκεντρώσουν τις προσπάθειές τους για την καθιέρωση διαρκών ειρηνικών σχέσεων.

Ήταν η συμφωνία που ο Ανδρέας Παπανδρέου την είχε χαρακτηρίσει «μη πόλεμο», δηλώνοντας, ωστόσο, ότι οι δυο τους συμφώνησαν να μπει στο «ράφι» το Κυπριακό. Στις 6 Ιουνίου 1988, σε συζήτηση στη Βουλή, ο Ανδρέας αρχικά αρνήθηκε ότι έβαλε το Κυπριακό στο «ράφι», είπε ότι είναι το βασικό θέμα συζήτησης στις συναντήσεις του με τον Οζάλ και εξέφρασε την απορία του πώς δημιουργήθηκε η εντύπωση για το «ράφι». Τότε, βουλευτής της Ν.Δ. τού είπε «εσείς το είπατε αυτό».

Ανδρέας: «Όχι με τη δική σας έννοια».

Μητσοτάκης: «Εσείς το είπατε αυτό».

Ανδρέας: «Mea culpa», σας ευχαριστεί;

Μητσοτάκης: «Mea culpa», εντάξει, αλλά εσείς το είπατε.

Ανδρέας: «Εγώ, όταν βάζω τα βιβλία στο ράφι, κ. Μητσοτάκη, τα ξαναβγάζω. Εσείς τα αφήνετε».

Χρησιμοποιείται αρκετά, από πολιτικούς συντάκτες κυρίως, όταν θέλουν να τονίσουν ότι ένας πολιτικός αναγνωρίζει δημόσια το λάθος του.

25. μηδενική ανοχή: Η δεύτερη (μετά τους “νταβατζήδες”) από τις δύο εκφράσεις του Κώστα Καραμανλή που σχετιζόταν με τη διαπλοκή και την αντιμετώπισή της. “Θα δείξουμε μηδενική ανοχή στη διαφθορά” έλεγε και ξανάλεγε σε κάθε ευκαιρία τον πρώτο καιρό της πρωθυπουργίας του. Το επανέλαβε όταν “έσκασε” το πρώτο νεοδημοκρατικό σκάνδαλο, αυτό με τους περίφημους “κουμπάρους” και την Επιτροπή Ανταγωνισμού.

26. μικρομεσαίοι: Άλλος ένας όρος που καθιέρωσε στο πολιτικό λεξιλόγιο της χώρας το ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του ’80. Προφανώς η λέξη υπήρχε και παλιότερα και χρησιμοποιούνταν, ιδιαίτερα στη φράση «μικρομεσαίες επιχειρήσεις» αλλά γενικεύτηκε κατά τη δεκαετία του ’80, αφού το ΠΑΣΟΚ διακήρυσσε σε κάθε ευκαιρία ότι «στηρίζει τους μικρομεσαίους» ή «τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις». Το πάντρεμα της λέξης με το επίθετο «προβληματικός», (άλλη φράση-σλόγκαν της εποχής ήταν οι «προβληματικές επιχειρήσεις») γέννησε τη φράση «μικρομεσαίος και προβληματικός» η οποία  χρησιμοποιήθηκε ως ατάκα με σεξουαλικό υπονοούμενο, σε διάφορες περιστάσεις π.χ. –Πως τον βρίσκεις στο κρεβάτι; -Μικρομεσαίο και προβληματικό! . Την περίοδο 1992-1993 εξάλλου προβλήθηκε από το Mega το σήριαλ «οι Μικρομεσαίοι» σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη.

Η λέξη εξακολουθεί να χρησιμοποιείται, αν και όχι με την ίδια συχνότητα, κυρίως σε εκφράσεις όπως μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μικρομεσαίος επιχειρηματίας, μικρομεσαία νοικοκυριά κλπ.

27. μπάνια του λαού: Η φράση λανσαρίστηκε στο πολιτικό λεξιλόγιο από τον Ανδρέα Παπανδρέου το καλοκαίρι του 1987 (ανεπιβεβαίωτη πηγή) όταν επιστρέφοντας από κάποια Σύνοδο Κορυφής ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους στο αεροπλάνο εάν θα γίνουν πρόωρες εκλογές. “Δεν θα χαλάσουμε τα μπάνια του λαού” απάντησε και έκτοτε η φράση έμεινε ιστορική. Την επικαλούνται πολιτικοί εν είδει εξυπνακίστικου αστείου όταν ερωτώνται εάν πρόκειται να παρθούν σοβαρές αποφάσεις μέσα στο καλοκαίρι, καθώς και δημοσιογράφοι ως κλισέ (πολύ πρόσφατο παράδειγμα: Μετά τα «μπάνια του λαού» οι αποφάσεις του ΣτΕ).

Έτσι, η φράση είναι ολοζώντανη στη δημοσιογραφική γλώσσα τουλάχιστον.

 

28. νταβατζήδες: Στις 6 Οκτωβρίου του 2004, ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής σε συνεστίαση βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας στο εστιατόριο του Μπαϊρακτάρη στο Μοναστηράκι, έθιξε το πρόβλημα της εγχώριας διαπλοκής, εκφράζοντας τη βούληση του πως «δεν θα αφήσω πέντε νταβατζήδες και πέντε συντεχνίες να χειραγωγήσουν την πολιτική ζωή της χώρας»!

Ήταν η εποχή που η κυβέρνηση προσπαθούσε να περάσει το νομοσχέδιο για τον «βασικό μέτοχο» έτσι ώστε να περιορίσει τη δύναμη όσων είχαν επιχειρήσεις Τύπου.

 

Έγινε σύνθημα και σημαία για ένα διάστημα από τη ΝΔ, αλλά γρήγορα ξεφούσκωσε και ξεχάστηκε. Σήμερα κανείς δε μιλά πλέον για “νταβατζήδες” όταν αναφέρεται στη διαπλοκή και τους “νονούς” της.

29. όποιο πρόβατο βγαίνει από το μαντρί το τρώει ο λύκος: Ιστορική ρήση του Ευάγγελου Αβέρωφ την οποία έκανε το Σεπτέμβριο του 1985 όταν ο Κωστής Στεφανόπουλος αποχώρησε από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας μαζί με άλλους 9 βουλευτές, και ίδρυσε το κόμμα της Δημοκρατικής Ανανέωσης (ΔΗΑΝΑ). Ένα χρόνο πριν (1 Σεπτεμβρίου 1984) ο Κ. Στεφανόπουλος είχε ηττηθεί στις εσωκομματικές εκλογές για την προεδρία του κόμματος, ενώ στις 2 Ιουνίου 1985 η Ν.Δ. υπέστη τη δεύτερη κατά σειρά εκλογική ήττα από το ΠΑΣΟΚ, στις εθνικές εκλογές, και παρέμεινε στην αντιπολίτευση.

Η φράση έγινε παροιμιώδης και γνώρισε ευρύτατη διάδοση στον πολιτικό και δημοσιογραφικό λόγο. Έχει δώσει έμπνευση για ατέλειωτα λογοπαίγνια και ευφυολογήματα με τσοπάνηδες, πρόβατα, μαντριά, γκλίτσες, στρούγκα κλπ., ενώ παραμένει ολοζώντανη μέχρι σήμερα με πάρα πολλές αναφορές σε πολιτικά και όχι μόνο συμφραζόμενα.

30. όποιος δεν συμφωνεί να κατέβει από το τρένο: Φράση που ειπώθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου προς τους εσωκομματικούς του αντιπάλους που του ασκούσαν κριτική. Πιθανόν τον Αύγουστο του 1986 (ανεπιβεβαίωτη πηγή).

Η φράση θεωρήθηκε από τους πολυάριθμους οπαδούς του Κινήματος ως επίδειξη μέγιστης πολιτικής πυγμής από έναν αρχηγό που δε σήκωνε και πολλά-πολλά.

Χρησιμοποιήθηκε αρκετά τα αμέσως επόμενα χρόνια, αλλά σήμερα έχει παλιώσει. Συνήθως την θυμόμαστε μόνο ως αναφορά στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ.

31. όταν λέμε ισόβια εννοούμε ισόβια: Ιστορική φράση που είπε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στις 29 Αυγούστου 1975 με αφορμή τα σχόλια που είχαν γίνει για τη μετατροπή της θανατικής ποινής των τριών πρωταιτίων της δικτατορίας σε ισόβια. Το ακριβές απόσπασμα της ομιλίας που περιέχει την περίφημη φράση έχει ως εξής: “Πολύς θόρυβος ηγέρθη τελευταίως, εξ αφορμής της δηλώσεως της κυβερνήσεως, ότι θα εισηγηθεί εν καιρώ, όπως έχει δικαίωμα, την μετατροπήν των θανατικών ποινών που επεβλήθησαν εις τρεις εκ των πρωταιτίων εις ισόβια δεσμά. Και θα ήθελα παρεπιπτόντως να αποσαφηνίσω, ότι όταν ομιλούμε για ισόβια δεσμά εννοούμε ισόβια δεσμά.”

Το ιστορικό της υπόθεσης: Στις 23 Αυγούστου 1975 εκδίδεται η απόφαση του δικαστηρίου για τους πρωταίτιους του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου, με τη οποία επιβάλλεται η ποινή του θανάτου και στρατιωτική καθαίρεση για τρεις από αυτούς, τους Γεώργιο Παπαδόπουλο, Στυλιανό Παττακό και Νικόλαο Μακαρέζο.

Στις 25 Αυγούστου το υπουργικό συμβούλιο παίρνει απόφαση να εισηγηθεί η κυβέρνηση την μετατροπή των θανατικών ποινών σε ισόβια δεσμά. Στις 29 Αυγούστου ο πρωθυπουργός, κατά τη διάρκεια ομιλίας του προς αξιωματικούς του στρατού στην Δράμα, μετά την λήξη στρατιωτικής άσκησης, κάνει την παραπάνω δήλωση.

32. ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό: Η περίφημη φράση που στιγμάτισε πολιτικά τον Γιώργο Βουλγαράκη ειπώθηκε (ή μάλλον γεννήθηκε γιατί ουσιαστικά ποτέ δεν ειπώθηκε ακριβώς έτσι) κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής του συνέντευξης στην Μαρία Χούκλη στη ΝΕΤ στις 5-9-2008. Η δημοσιογράφος τον ρώτησε: «Μπορεί η συμπεριφορά σας να είναι νόμιμη. Ηθική όμως είναι;». Ο κ. Βουλγαράκης εξανέστη και με ρητορική έξαρση απάντησε: «Τι είναι αυτά που λέτε; Ισχυρίζεστε ότι το νόμιμο είναι ή μπορεί να είναι ανήθικο; Τότε πρέπει να αλλάξουμε όλη τη νομοθεσία μας, να την κάνουμε ηθική»!

Εξακολουθεί και λέγεται σε διάφορες παραλλαγές κάθε φορά που κάποιος θέλει να επισημάνει ότι το νόμιμο δεν είναι πάντα και ηθικό.

33. περήφανα γηρατειά: Όρος που εισήγαγε το ΠΑΣΟΚ στο πολιτικό λεξιλόγιο στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Ο Ανδρέας Παπανδρέου αναφερόταν συχνά στους λόγους του στα «περήφανα γηρατειά» τόσο πριν από τις εκλογές του 1981 όσο και μετά, κυρίως όταν ήθελε να τονίσει τα μέτρα που είχε πάρει η κυβέρνησή του για τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας που δεν ήταν και λίγα.

 

Σήμερα η φράση χρησιμοποιείται μόνο για λόγους ιστορικούς και σχεδόν πάντα με ειρωνική διάθεση, εάν αναλογιστεί κανείς σε ποια κατάσταση βρίσκονται σήμερα οι χαμηλοσυνταξιούχοι και τι παροχές απολαμβάνουν από το κράτος.

34. ρετιρέ: Στις αρχές του καλοκαιριού του 1986 απεργία διαρκείας των πιλότων της “Ολυμπιακής” προκαλεί τεράστια αναστάτωση στη χώρα και απειλεί να δυναμιτίσει τον ελληνικό τουρισμό. Είναι η περίοδος του περίφημου σταθεροποητικού προγράμματος 1985-1987, δηλαδή της πρώτης “λιτότητας” που βιώνουν οι Έλληνες με το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση. Τότε ο Ανδρέας Παπανδρέου μιλάει δημοσίως για “ρετιρέ”, δηλαδή για ευνοημένες ομάδες υψηλόμισθων που προκαλούν την κοινωνία με τη στάση τους. “Δεν μπορούν να διαμαρτύρονται τα ρετιρέ” ή κάπως έτσι ήταν η φράση του Ανδρέα, και έκτοτε η λέξη ρετιρέ παρέμεινε στην πολιτικο-δημοσιογραφική αργκό για να χαρακτηρίζει τους υψηλόμισθους “βολεμένους” του Δημοσίου και (κυρίως) των ΔΕΚΟ.  Χαρακτηριστικός τίτλος άρθρου του Στάμου Ζούλα, στην ηλεκτρονική έκδοση της “Καθημερινής” στις 16-3-2005: “Κάθε ρετιρέ και μετερίζι”, με το οποίο κατακεραυνώνει τη “συνδικαλιστική νομενκλατούρα” που υποκινεί απεργιακές κινητοποιήσεις.

(Σχόλιο ΝΣ: Εδώ η δική μου ανάμνηση είναι διαφορετική, νομίζω ότι τα «ρετιρέ» ειπώθηκαν νωρίτερα, αλλά δεν προλαβαίνω να ψάξω. Πάντως, το γεγονός ότι το 1984 δημιουργήθηκε στη Θεσσαλονίκη το τριμελές καλλιτεχνικό σχήμα “Δημοσιοϋπαλληλικό Ρετιρέ”, μάλλον προς τη δική μου εκδοχή οδηγεί).

 

 

35. σε δέκα χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει: 13.02.1993: Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δηλώνει ότι το όνομα που θα λάβουν τα Σκόπια δεν έχει μεγάλη σημασία, γιατί κανείς δεν θα το θυμάται σε 10 χρόνια. Η φράση αυτή πέρασε στο πολιτικό λεξιλόγιο με τον τίτλο: “ σε δέκα χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει” με υποσημείωση: (το Μακεδονικό).

 

Η δήλωση παραμένει ζωντανή, αφού κατάφερε να περάσει και στο καθημερινό μας λεξιλόγιο, (με αναφορά πάντα στον Μητσοτάκη), π.χ.:

-Δεν αξίζει να ασχολείσαι και τόσο πολύ με το θέμα. Άλλωστε, όπως είπε κι ο Μητσοτάκης, σε δέκα χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει!

-Μην τρελαίνεσαι! Σε δέκα χρόνια όλα ξεχνιούνται, τόπε κι ο Μητσοτάκης!

36. σεμνά και ταπεινά: Φράση του Κώστα Καραμανλή (ανιψιού).

Η ΝΔ εκλέχτηκε κυβέρνηση το 2004 επαγγελόμενη την κάθαρση του δημόσιου βίου από τα σκάνδαλα και τις μίζες του ΠΑΣΟΚ και υποτίθεται ότι θα έφερνε ένα διαφορετικό ύφος και ήθος στον δημόσιο βίο της χώρας. Στα πλαίσια αυτού του σκεπτικού ειπώθηκε και το περίφημο “σεμνά και ταπεινά” από τον Καραμανλή. Το είπε προς τους υπουργούς του στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο, μετά τις εκλογές, τον Μάρτιο του 2004.Τον ακολουθούσε για αρκετά χρόνια και τον ακολουθεί ακόμα, σχεδόν πάντοτε με αρκετή δόση ειρωνίας και σαρκασμού, ενώ έχει λημματογραφηθεί και από τον ιστότοπο http://www.slang.gr.

37. σταγονίδια:Ο πολιτικός, που έκανε διάσημη τη λέξη και την πέρασε στο πολιτικό λεξιλόγιο ήταν ο Ευάγγελος Αβέρωφ, την εποχή που ήταν υπουργός Εθνικής Άμυνας. Σχετικό άρθρο για τη γέννηση της φράσης.

Απόδειξη ότι η λέξη εξακολουθεί να είναι ακόμα ζωντανή και να χρησιμοποιείται αποτελούν οι δηλώσεις του βουλευτή της ΝΔ Σωτήρη Χατζηγάκη το Νοέμβριο του 2011, οι οποίες μάλιστα αποτέλεσαν την αιτία να διαγραφεί από το κόμμα: «Θέλω να εκφράσω την έντονη αντίθεσή μου με ορισμένα ακροδεξιά σταγονίδια που με την ταμπέλα της λαϊκής Δεξιάς, προσπαθούν να αλλοιώσουν την φυσιογνωμία της Νέας Δημοκρατίας. Η ΝΔ είναι ένα μεγάλο ευρωπαϊκό αστικό κόμμα με πολλές τάσεις. Έχει και λαϊκή δεξιά και φιλελεύθερη δεξιά και έχει βεβαίως και μεσαίο χώρο».

38. το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο: Εμβληματική φράση που τελικά κατάντησε ανέκδοτο. Την ξεστόμιζαν συχνά πυκνά τα στελέχη του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης Σημίτη, την περίοδο 1996-2004, μετά από κάθε σκάνδαλο ή υποψία σκανδάλου, για να δείξουν την αποφασιστικότητά τους στη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης. Ίσως η πιο χαρακτηριστική εκφορά της φράσης, που προκάλεσε γενική θυμηδία και αγανάκτηση, ήταν στις 26 Σεπτεμβρίου 2000 από τον Χρήστο Παπουτσή, υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας τότε, μετά το πολύνεκρο ναυάγιο του “Εξπρές Σαμίνα” στην Πάρο. Σταμάτησαν σταδιακά να το λένε όταν κατάλαβαν το “κράξιμο” που έτρωγαν και συνειδητοποίησαν ότι αγγίζουν τα όρια της γελοιότητας.

 

Σήμερα λέγεται πλέον μόνο σαν κακόγουστο αστείο, κανείς πολιτικός δεν τολμά να το διατυπώσει δημόσια…

39. Τσοβόλα δώστα όλα!: Την περιβόητη αυτή φράση-σύνθημα εκστόμισε ο Ανδρέας Παπανδρέου κατά τη διάρκεια προεκλογικής συγκέντρωσης του ΠΑΣΟΚ στο Περιστέρι στις 20 Απριλίου του 1989. Ο Τσοβόλας ήταν τότε υπουργός των Οικονομικών και το σύνθημα –προτροπή του αρχηγού του ερμηνεύθηκε ως «πράσινο φως» για πλιάτσικο στα κρατικά ταμεία μέσω μιας ακατάσχετης παροχολογίας.

 

Η φράση εξακολουθεί να είναι επίκαιρη μέχρι σήμερα και μάλιστα τα τελευταία χρόνια, λόγω οικονομικής κρίσης, έχει επανέλθει στο προσκήνιο με δραματικό τρόπο. Πάμπολλα άρθρα έχουν γραφτεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο για «την πολιτική του ‘Τσοβόλα δώστα όλα’ που μας έφερε ως χώρα σ’ αυτό το σημείο».

40. χρονοντούλαπο της ιστορίας: Άλλος ένας από τους πολλούς νεολογισμούς που λάνσαρε ο Ανδρέας Παπανδρέου τη δεκαετία του ’80. Του άρεσε ιδιαίτερα να χρησιμοποιεί τη φράση κατά τις δημόσιες ομιλίες του και να “ξεσηκώνει τα πλήθη”. Ακούστηκε πολύ κατά την προεκλογική περίοδο του 1985, γιατί υποτίθεται ότι το ΠΑΣΟΚ με τη δεύτερη κατά σειρά εκλογική του νίκη, θα έδινε το τελειωτικό χτύπημα στο κράτος της Δεξιάς και θα την έστελνε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Μία χαρακτηριστική περίπτωση χρήσης της φράσης ήταν στην προεκλογική ομιλία στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 27/5/1985, όταν μπροστά σε μέγα πλήθος ο Α.Π. είπε: “Απόψε η Δεξιά τερματίζει τον πολιτικό της βίο. Μπαίνει οριστικά στα χρονοντούλαπα της ιστορίας”.

Απαρχαιωμένη πλέον η φράση, μόνον ως αναφορά στον Ανδρέα Παπανδρέου νοείται να χρησιμοποιηθεί στις μέρες μας. (Σχόλιο ΝΣ: Δεν έχω την ίδια εντύπωση, η φράση ακούγεται ακόμα. Αλλά για το χρονοντούλαπο χρωστάω άρθρο).

 

Αν νομίζετε ότι κάποια άλλη λέξη/φράση έπρεπε να συμπεριληφθεί στον κατάλογο, πείτε το στα σχόλια!

208 Σχόλια to “1974-2014, Σαράντα χρόνια, σαράντα ιστορικές λέξεις και φράσεις (συνεργασία του Αλέξη)”

  1. Νέο Kid Στο Block said

    «ΠΑΣΟΚ και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις» (Γιομπαζολιάς; )

  2. Βαγγέλης από τη Χίο said

    Καλημέρα. Ο «στρατηγός άνεμος» του Πολύδωρα για τις πυρκαγιές του 2007;

  3. spiral architect said

    Το ρετιρέ:

  4. Νέο Κid said

    «Βασικά….» (Α.Παπαντρέας) το χρησιμοποιώ και γώ πολύ. Και πολύ πολίτικαλ νεοκορέκτ καθώς είναι και αγγλοσαξωτευτονικό. Μπέισικλυ, Γκρούντ ζέτσλιχ. Τους φραντσόζους ποιός τους @έζει; μόνο για γκόμενες και δανέζικα γυαλιά είναι. Είδαμε και τα χαΐρια του «Ελλάς Γαλλία συμμαχία»…

  5. LandS said

    “Αλλαγή κι απάνω τούρλα” ήταν ο τίτλος επιθεώρησης της “Ελεύθερης σκηνής”, με Φασουλή, Λαζόπουλο, Παναγιωτοπούλου που παίχτηκε τη θεατρική περίοδο 1982-1983

    Με Φασουλή, Παναγιωτοπούλου, Χρυσομάλλη, Παπακωνσταντίνου κλπ. με πρωτοεμφανιζόμενο τον Λαζόπουλο.

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Μπράβο, και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις -σε αποτελέσματα εκλογών. Νομίζω ο Καλούδης το έλεγε.

  7. LandS said

    Ήταν το 1983 όταν το Υπουργείο Χωροταξίας Οικισμού και Περιβάλλοντος (ΥΧΟΠ).

    Νομίζω ήταν Δημοσίων Έργων και Περιβάλλοντος, ακόμα. Θυμάμαι τον μακαρίτη τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη να λέει, στη δεκαετία του 90, ότι είμαστε η μόνη Χώρα με τέτοιο κατασκεύασμα.

  8. sarant said

    Μου λέει μια φίλη από το FB ότι στο λήμμα 33 δεν είναι «περήφανα γηρατειά» αλλά «τιμημένα γηρατειά» (περήφανα ήταν τα νιάτα).

  9. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !
    Νομίζω ότι λείπουν αρκετές πιο χαρακτηριστικές φράσεις, π.χ.
    – «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», γραμμένη και στον τάφο του Αντρέα, ασχέτα με το πραγματικό της αντίκρυσμα,
    – «0+0=14», η περίφημη αριθμητική Μητσοτάκη,
    – «Καθαρές κουβέντες», αναβάθμιση του παλιότερου «Ξεκάθαρα πράματα», από Καραμανλή προς Σαμαρά.
    – «Να λείπει το βύσσινο», από το Χαρίλαο Φλωράκη αναφορικά με πιθανότητα συνεργασίας σε οικουμενική κυβέρνηση.

    κλπ.

  10. atheofobos said

    3 Ο πρώτος Υπουργός Παιδείας του ΠΑΣΟΚ ήταν ο μακαρίτης Λευτέρης Βερυβάκης που έτρεφε τότε τεραστίων διαστάσεων μύστακα.
    Μακαρίτης επίσης Καθηγητής, μόλις τον είδε σε φωτογραφία και καθώς δεν τον είχε ξανακούσει ,είχε ρωτήσει τους συνεργάτες του προκαλώντας μεγάλη θυμηδία :
    Τι πράγμα είναι αυτός ο δυσειδής την όψιν;

    13- Το -Δεν θέλω ου- το γελοιοποίησε μάλλον πρώτος ο τότε εκδότης του ΠΟΝΤΙΚΙΟΥ Κώστας Παπαιωάννου ο οποίος έγραψε και το βιβλίο Η Ιστορία της Κυρίας ΟΥ (εκδόσεις Καστανιώτη, 1983)

    14- Ανάδελφος ήταν επίσης και η στήλη που είχε στον Ελεύθερο Τύπο του Βουδούρη ο Δημήτρης Ρίζος.

  11. Gpoint said

    Καλημέρα

    στο 13 (εκεί είμαι και θα επανέλθω) μεταξύ πρώτης και δεύτερης δήλωσης Ράλλη πραγματοποιήθηκε προεκλογική συγκέντρωση πό υον άσπονδο αντίζηλό του Αβέρωφ ο οποίος δήλωσε » εγώ θέλω ου» για τις αναφορές σε Αντρέα

  12. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    40 χρόνια τα ίδια παραμύθια.

  13. Ριβαλντίνιο said

    «Και αυτό είναι δέσμευση.»

  14. Εξαιρετικη ανθολόγηση!
    Να θυμίσω επίσης τη «μεγάλη δημοκρατική παράταξη», το «κωλόσπιτο» του Γιαννόπουλου, το «δεν δύναμαι κύριε Πρόεδρε» του Κουτσόγιωργα, το «Αυτή είναι η Ελλάδα» του Σημίτη.

    Σχετικά με το 34, νομίζω πως οι πρώτοι που επιχαν αποκληθεί «ρετιρέ» ήταν οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ και τον ΟΤΕ, σε περίοδο απεργιακών κινητοποιήσεων, το 1984; 1983; Δεν είμαι σίγουρη.

    Όσο για το «χρονοντούλαπο», για όσους δεν το γνωρίζουν, υπάρχει ακόμα εδώ: chronontoulapo.wordpress.com 🙂

  15. Gpoint said

    και το «τρίποντο» που ευχήθηκε στους μαθητές που έδιναν πανελλήνιες ο τότε ΥΠΕΠΘ Τρίτσης

  16. Gpoint said

    το » να προκάνουμε» του Φλωράκη και τα ντολμαδάκια της Μαρλικας :

  17. spiral architect said

    – Η γενιά του Πολυτεχνείου
    – Η γενιά της αλλαγής
    (αμφότερα δια στόματος ΑΓΠ)

    Πόσες και πόσες φράσεις που έγιναν δημοσιογραφικά κλισέ ειπώθηκαν μέσα σε κοντά δυο γενιές; Και τι (μας) απέμεινε; Μόνο η καταγραφή τους;
    (έχω ένα σφίξιμο στο στομάχι) 😛

  18. Νέο Κid said

    Έτσι! Περήφανα νιάτα!Τιμημένα γηρατειά θα θα θά θα θα!

  19. Πάνος με πεζά said

    «Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου», «Οι δυνάμεις του ξεθεμελιώματος», «Το ποτάμι δε γυρίζει πίσω», «Βυθίσατε το Χόρα», «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά», «Το κοινωνικό κράτος δε χαρίζεται, με αγώνα κερδίζεται», «Βλέπετε κανέναν καλύτερο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας από τον Καραμανλή;»… Η αλήθεια είναι ότι ο Αντρέας ήταν ο ηγέτης της μεταπολίτευσης με τα περισσότερα «κλισέ», αρκετά από αυτά δε, ήταν παροιμιώδη «πυροτεχνήματα»…

  20. Δημήτρης Μ. said

    «Έχουμε απλωμένο τραχανά» (κι έρχεται βροχή, ή κάπως έτσι). Χ. Φλωράκης για τις διεργασίες του ΄89.

  21. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα, πολύ καλές προτάσεις για ένα διευρυμένο λημματολόγιο!

  22. Δημήτρης Μ. said

    Οι παραλλαγές της «αλλαγής»: Αλλαγή με σιγουριά (ΕΔΗΚ;), Πραγματική αλλαγή (ΚΚΕ), Αλλαγή – Δημοκρατίς – Ψήφο για τη Συμμαχία (Συμμαχία)

  23. Δημήτρης Μ. said

    Δημοκρατία

  24. Πάνος με πεζά said

    «Είναι αυτό το έργο μακέτο;»

  25. ΠΑΝΟΣ said

    Διάβασα το άρθρο.Δεν θα προτείνω και δεν θα διαβάσω άλλα προτεινόμενα.Ίσως ρωτήσει κάποιος και γιατί;Μα νομίζω ότι ζούμε,αυτές ακριβώς τις εποχές,στον αστερισμό των κλισέ.Δεν φτάνουν; Γιατί να ταλαιπωρούμαι με το παρελθόν.Έχει πλάκα,σίγουρα,αλλά basta!Πάω να χωθώ στο κρεββάτι μου!!

  26. Νέο Κid said

    Στην Ισπανία ψηφίστηκε σαν η μεγαλύτερη μαλακία που έχει πει πολιτικός τα τελ.χρόνια το «Εσπάνια βα μπιέν!» Η Ισπανία πάει καλά. του Θαπατέρο, ελάχιστα πριν αρχίσουν οι γερμανικές ομοβροντίες των τραπεζικών πάντσερ. Νομίζω πως σε μια αντίστοιχη δικιά μας το «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» θα ήταν εκτός συναγωνισμού.

  27. LandS said

    Αντίθετα με τον Πάνο, εγώ «είμαι βαθιά συγκινημένος» . 🙂

  28. Πάνος με πεζά said

    @10 : Για το Βερυβάκη, το μουστάκι του και τα τοιαύτα, είχαμε αναφέρει κι ένα από τα πρώτα αντι-πασοκικά ανέκδοτα 🙂
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/11/27/pardalo/#comment-194853

  29. Νέο Κid said

    Και «Κουκουέ, αλλαγή! Δεύτερη κατανομή!»

  30. LandS said

    26 «Έξω πάμε καλά» Κων. Καραμανλής.

  31. Gpoint said

    βρε Λαντς μόλις με πρόλαβες! εγώ βέβαια είμαι…βαθύτατα…

  32. Νέο Κid said

    Το «οι μπάτσοι πουλάνε την ηρωίνη!» πιάνεται;

  33. BLOG_OTI_NANAI said

    Και τα κουτιά με τα Πάμπερς είναι ιστορικά, που έλεγαν ότι ήταν γεμάτα λεφτά μέσα!

  34. Πάνος με πεζά said

    @ 26 : Και γιατί να πάμε μέχρι την Ισπανία; Ο Καραμανλής (ο νεώτερος), λίγο μετά τη Λίμαν Μπράδερς είχε πει «το ελληνικό τραπεζικό σύστημα δεν κινδυνεύει, γιατί είναι «παλαιού τύπου»»… Φαντάσου πόση στήριξη θα είχε δεχτεί αν ήταν «νέου» !

  35. Πάνος με πεζά said

    Κι ένα διαχρονικό σύνθημα από ένα διαχρονικό μικρό κόμμα : «Οι εργάτες θέλουν ψωμί και τριαντάφυλλα» (ΑΚΕΠ)

  36. BLOG_OTI_NANAI said

    Νομίζω και το «Χθες» είναι επίσης ιστορικό: «εμείς είμαστε το σήμερα και εσείς το χθες», «εμείς η πρόοδος και εσείς το χθες» κ.λπ.

  37. Gpoint said

    #22

    αλλάγή δεν γίνεται χωρίς το κουκουέ

  38. Πάνος με πεζά said

    Ίσως το διαχρονικότερο του ΚΚΕ (ή δεν είναι αποκλειστικότητα;) το «Φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι» !

  39. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Θα έλεγα ότι το «έξω πάμε καλά» έπρεπε να υπάρχει στόν κατάλογο.

  40. -«Ένα είναι το κόμμα» (ΚΚΕ)

    -«Όποιος έχει στοιχεία να πάει στον εισαγγελέα» (κλασική απάντηση Σημίτη όταν τον ρωτούσαν για σκάνδαλα)

    -Θυμάμαι σαν τώρα τον Τέρενς Κουίκ στην τηλεοπτική ροή των αποτελεσμάτων των εκλογών να αναφέρεται στις «και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις» με ένα πονηρό, θριαμβευτικό χαμογελάκι, σαν να έλεγε «κι εγώ μαζί τους είμαι»).

    -«Η νύχτα είναι γκαστρωμένη» (Χαρίλαος Φλωράκης)

    -Το σύνθημα «Αλλαγή» ήταν κλεμμένο από τους Ισπανούς (Cambio)

  41. Spiridione said

    37. Αλλαγή δεν γίνεται χωρίς τον Αρκουδέα

  42. spiral architect said

    We delivered!
    (πρόσφατο, γιατί μας πήρε από κάτω η νοσταλγία)

  43. Ηλεφούφουτος said

    Εύγε!
    Παρόμοια λίστα έχω φτιάξει κι εγώ αλλά ξεκινά από το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» και τη χρησιμοποιώ στα μαθήματα ελληνικής σε ξένους μεταφραστές, για να μην σαστίζουν όταν πέφτουν πάνω σε κανένα δημοσιογραφικό κλισέ που βασίζεται σε κάποια απ αυτές τις φράσεις. Έχω αφήσει έξω ό,τι έχει ξεχαστεί (π.χ. αριστεροχουντισμός).

    Υπάρχει κι αυτή εδώ http://www.gnomikologikon.gr/catquotes.php?categ=1650

    Βέβαια αν επεκταθούμε σε διαφημιστικά σλόγκαν, έστω κρατικά, όπως το «αν το δηλώσεις μπορείς να το σώσεις» το πράγμα θα ξεχειλώσει, γιατί είναι πολλά
    «είσαι στην ΕΟΚ, μάθε για την ΕΟΚ»
    «είδες η ΔΕΗ;»
    «φωτιά στο δάσος»
    «μα ποιος είμαι, εισαγόμενος είμαι;» + «παφ και τάληρο»
    «προσέχουμε για να έχουμε»
    «τους ξύπνησες όλους. Γιατί;»

    κ.ο.κ.

    (και πού να επεκταθούμε στα ιδιωτικά: «θα κάαααθεσαι» (από διαφήμιση το μαθα), ω τι κουτί κουτί κλπ.)

    Νικοκύρη τα νιάτα ήταν αγωνιστικά.

  44. Σχολιαστής said

    >17 Πόσες και πόσες φράσεις που έγιναν δημοσιογραφικά κλισέ ειπώθηκαν μέσα σε κοντά δυο γενιές; Και τι (μας) απέμεινε; Μόνο η καταγραφή τους;

    Ο γιός μου, ακούγοντας τον στίχο του Σαββόπουλου «κι ο χαφιές που μας ακολουθεί», με ρώτησε, «τι είναι χαφιές».

    Αυτό μας απέμεινε: Η έννοια του χαφιέ να έχει μπει «στο χρονοντούλαπο της ιστορίας».

    Λίγο είναι;

  45. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    43: Είσαι σίγουρος ότι ήταν αγωνιστικά τα νιάτα; (Εννοώ στο σύνθημα)

  46. LandS said

    40 To Αλλαγή χρησιμοποιήθηκε και από τον Ομπάμα το 2008. Change We Can Believe In στις προκριματικές και Change We Need στη προεκλογική εκστρατεία.

    Σε Ευρωεκλογές είχε χρησιμοποιηθεί το σύνθημα «Πρώτα η Ελλάδα της Αλλαγής». Το 2008 ο αντίπαλος του Ομπάμα είχε το Country First

    Συνεχίζουμε να μεταδίδουμε το Φως.

  47. LandS said

    43 Κάποια από τα ημι-κρατικά συνθήματα όμως αξίζουν να αναφέρονται. «Ομόλογα ΕΤΒΑ-σίγουρα λεφτά, εισόδημα μεγάλο»

  48. Spiridione said

    Το μαχαίρι έφτασε στο κόκαλο, δεν σήμαινε ότι η υπομονή μου έχει εξαντληθεί, ο κόμπος έφτασε στο χτένι; Δεν ξέρω αν το έχεις στα Λόγια του αέρα.

    Επίσης, συντροφικά μαχαιρώματα.

  49. Alexis said

    Καλημέρα.

    Ευχαριστώ θερμά το Νικοκύρη για τη δημοσίευση και όλους τους σχολιαστές για τις προτάσεις-συμπληρώσεις.

    Πολλά από αυτά που προτάθηκαν τα είχα συμπεριλάβει κι εγώ στην αρχική λίστα, αλλά μετά έμειναν απέξω όταν αποφάσισα να περιορίσω τα λήμματα στο συμβολικό αριθμό των σαράντα. Δύο πολύ χαρακτηριστικά που μάλλον θα έπρεπε να είχαν μπει είναι το «έξω πάμε καλά» του Καραμανλή και το «να λείπει το βύσσινο» του Χαρίλαου.
    Για το πρώτο ξέρει κάποιος κάτι συγκεκριμένο;
    Προφανώς ειπώθηκε μετά από κάποιο ταξίδι στο εξωτερικό αλλά πού και πότε;

    Για τα ρετιρέ: Ειπώθηκε σίγουρα από τον Ανδρέα στην απεργία των πιλότων το ’86, αλλά μάλλον πρέπει να έχει ειπωθεί και παλιότερα από τον ίδιο ή από άλλους. Αυτό δείχνει και η ύπαρξη του καλλιτεχνικού σχήματος «Δημοσιοϋπαλληλικό ρετιρέ» από το 1984.

    Για το χρονοντούλαπο, ναι έχετε δίκιο, εξακολουθεί να λέγεται με διάφορες αφορμές.

    «Περήφανα γηρατειά» το θυμάμαι εγώ από τις ομιλίες του Ανδρέα, κάποιες από τις οποίες είχα παρακολουθήσει και δια ζώσης! (αλίμονο… νεανικές τρέλες) 🙂

  50. Νέο Kid Στο Block said

    Λείπει το θρυλικό πλέον -αν και πολύ πρόσφατο- «Λεφτά υπάρχουν!» του Georgey Boy ή μού φαίνεται;

  51. Νέο Kid Στο Block said

    Ω παρντόν! Tα λεφτά υπάρχουν όντως στο 22. 🙂

  52. Πάνος με πεζά said

    Κάποια στιγμή γίναν της μόδας και τα «κεντροδεξιά σενάρια». Όσο για τον Αρκουδέα, εγώ το ήξερα «ΜΑΤ και ΜΕΑ ψηφίζουνε Αντρέα, συγκέντρωση δε γίνεται χωρίς τον Αρκουδέα».
    Μετά το σύνθημα ανανεώθηκε : «ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, του Σημίτη μαγαζί».

  53. Alexis said

    52: Υπήρχε κι άλλη παραλλαγή: «Συγκέντρωση δε γίνεται χωρίς τον Αρκουδέα, αυτός δεν είναι άνθρωπος είναι μια ιδέα».

  54. Ηλεφούφουτος said

    45 Το μακαρίτη τον θυμάμαι να λέει «Αγωνιστικά νιάτα – περήφανα γηρατειά»

    Το Αλλαγή δεν ήταν μόνο σύνθημα του ΠΑΣΟΚ το ’81 αλλά όλων των εκτός Δεξιάς κομμάτων, εξού και το «Αλλαγή δε γίνεται χωρίς το ΚΚΕ» και «ΚΚΕ – Αλλαγή – Δεύτερη Κατανομή», απλώς «… αλλά στο ΠΑΣΟΚ έπεσε ο κλήρος…» (και τσίριζε μετά ο Κύρκος «και τι είναι η Αλλαγή; Λαχείο είναι;»)

    Παρά το νεαρότατον της ηλικίας μου τότε, θυμάμαι πόσο προκλητικό και βλακώδες μού φαινόταν να χτυπάει ακριβώς αυτό το σύνθημα ο μηχανισμός της ΝΔ, σαν να έλεγε δηλαδή «εμείς θέλουμε να μείνουν τα πράγματα χάλια, όπως τα ξέρετε», εξού και το αντισύνθημα «Εδώ και τώρα απ-αλλαγή»

    και εκείνος ο δεξιός δημοσιογράφος που είχε δοκιμάσει να βγάλει σατιρική εφημερίδα, αντίπαλον δέος στο Ποντίκι, τη Σφήκα, με σλόγκαν «Την κυβέρνηση τσιμπάει και την Αλλαγή ψοφάει».

  55. sarant said

    49: Αλέξη, το «έξω πάμε καλά» το είπε γυρνώντας από ταξίδι (προφανώς) ενώ ήταν πρωθυπουργός. Σκέφτηκα μήπως το είχε πει το 1979 για τη ματαίωση της μεταφοράς των αρχαίων του Ηρακλείου στο εξωτερικό, αλλά τότε είχε πει το «αισθάνομαι αηδιασμένος», που κι αυτό είναι κλισέ της μεταπολίτευσης.

  56. LandS said

    55 Εκεί γύρω πάντως. Αμυδρά θυμάμαι να είχε καταφέρει να επιταχυνθεί η διαδικασία ένταξης ή κάτι τέτοιο.

  57. spiral architect said

    To «έξω πάμε καλά» μήπως το είπε όταν γύρισε απ’ εδώ ή απ’ εδώ;
    Για ψαχτείτε οι μεγαλύτεροι … 🙄

  58. Πάνος με πεζά said

    Φυσικά, μια μορφή κλισέ (και μάλιστα και με το χαρακτηριστικό τρόπο που το έγραψε άλλος φίλος της προηγούμενες μέρες), ήταν και το

    «Ελλ’νίδεsch Έλλ’νεsch».

    Μην ξεχνάμε ότι από τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, η ΕΡΤ μετέδιδε την Παραμονή Πρωτοχρονιάς (και το Πάσχα;) διάγγελμα του Πρωθυπουργού, το οποίο ξεκινούσε ακριβώς έτσι.

  59. Alexis said

    #57: Ναι είχε κάνει κάποια ταξίδια τότε που προκάλεσαν αίσθηση, θυμάμαι σε Μόσχα, Βουκουρέστι, Σόφια, αυτό στην Κίνα δεν το θυμάμαι!

  60. leonicos said

    Mea culpa, αντιστοιχεί στο συγνώμη

    Ξεχάσατε το αντίδοτο της Αλλαγής, την Απαλλαγή

    Εκτός αν το είπε κάποιος, οπότε mea culpa.

    άμεση εφαρμογή

  61. Marulaki said

    «Αγαπας την Ελλάδα; Απόδειξη»

  62. ππαν said

    Μπράβο Αλέξη!
    Πολλά από όσα είχε πει ο Φλωράκης τις εποχές που μαθαίναμε τι έλεγε -φαντάζομαι τα έλεγε και πριν αλλά- είναι πολύ χαρακτηριστικά αλλά προϋπήρχαν ως παροιμιακές εκφράσεις, δεν είναι ακριβώς το ίδιο ο τραχανάς με το λεφτά υπάρχουν. Νομίζω δηλαδή.

  63. sarant said

    62: Σωστή η διάκριση -από την άλλη, και η χρήση των παροιμιών, αν έγινε (μετα)παροιμιώδης πρέπει να καταγραφεί.

  64. Pedis said

    Για σαράντα χρόνια, «Διατί να το κρύψωμεν άλλωστε», μέσα από την «Στενωπό» δόθηκαν οι μάχες ενάντια στην «Επάρατο Δεξιά» με τις «Λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις», ώστε ο «Επιμένων Ελληνικά» να κλείνει με νόημα το μάτι «Είδες η ΕΟΚ!». «Να φύγουν οι Βάσεις»? Ναι, με «Αναδιαπραγμάτευση» μαζί με τους «κοινωνικούς εταίρους» και με τους «εταίρους μας στην ΕΕ» για «Ανάπτυξη» με «κοινωνικά κριτήρια» και στη βάση της «υγειούς επιχειρηματικότητας». Ο «Καταλληλότερος» το είχε πει «Ας πρόσεχαν».

  65. Καταπληκτική δουλειά, ευχαριστούμε πολύ!!!

  66. Elias said

    «Αυθορμήτως»

  67. 5 χρόνια και 17 μήνες –το θυμάται κανείς;

  68. derwanderer said

    «Μήπως είστε ΚΟΔΗΣΟ;» Για την φράση που (σπάνια πιά) χρησιμοποιείται ακόμα και το κόμμα(τίδιο) που την ενέταξε στα αποφθέγματα της μεταπολίτευσης δέστε κι εδώ:
    http://e-tetradio.gr/article/6794/
    Και βέβαια «Αυριανισμός», από την κραταιά (τη περίοδο 1980-199κάτι, ως την άνοδο Σημίτη, περίπου, από τότε και μετά η επιρροή και η κυκλοφορία της υποχώρησαν σταθερά, ως την -σχετικά πρόσφατη- παύση έκδοσής της) φυλλάδα των αδελφών Κουρή. Συνώνυμο του απόλυτου πολιτικού κιτρινισμού/φασίζοντος πολιτικού λόγου. Την τραγική δεκαετία 1985-1995 η Αυριανή πούλαγε περί τα 200.000 φύλλα ημερησίως.
    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AE (μέτριο άρθρο, αλλά κάποια στοιχεία δίνει).
    Ο Μάνος Χατζιδάκις καταγγέλλει δημόσια τον Αυριανισμό:

    Κι ένα ενδιαφέρον, αν και όχι πάντα πειστικό ως προς τον κύριο ισχυρισμό του, περί εξίσωσης αυριανισμού και εθνικοσοσιαλισμού, βιβλίο του μακαρίτη Άρη Παπάνθιμου, δημοσιογράφου του Ριζοσπάστη. Δεν ξέρω αν κυκλοφορεί ακόμα. Το πρωτογενές υλικό, (άρθρα, γλωσσάρι, φάμπρικα πλαστών «επιστολών» αναγνωστών κλπ) που περιέχει είναι ακόμα και σήμερα εντυπωσιακό.
    http://www.protoporia.gr/ayrianismos-p-102447.html
    Την εφημερίδα αυτή ο Ανδρέας είχε χαρακτηρίσει «υπόδειγμα δημοσιογραφίας», γύρω στα 1989…

  69. sarant said

    64: Ωραίο!

    65: Νάσαι καλά!

    67: Τώρα που το είπες το θυμήθηκα σαν φράση… αλλά με ποια αφορμή ειπώθηκε;

    68: Είχαμε γράψει κι εδώ:
    https://sarantakos.wordpress.com/2014/06/16/hatzidakis/

  70. Ήταν το χρονοδιάγραμμα απομάκρυνσης των βάσεων, υπογεγραμμένο από τον Καψή και έναν αμερικάνο που δεν θυμάμαι, κάπου γύρω στο ’85.

  71. ππαν said

    48: αυτό είναι «ο κόμπος έφτασε στο χτένι».

  72. Δεν θυμάμαι αν αναφέρθηκε ο «τρίτος δρόμος» (προς τον σοσιαλισμό).

  73. ππαν said

    Εγώ το 5 χρόνια και 17 μήνες δεν το θυμάμαι καθόλου αλλά είναι καλό για ανέκδοτο 🙂

  74. skol said

    Συνθήματα δε βάζουμε;

    -ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο
    -Έξω οι βάσεις

    Οι «γνωστοί άγνωστοι» της μεταπολίτευσης είναι ή υπήρχαν και παλιότερα;

  75. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    44 – H έννοια του χαφιέ μπορεί να μπήκε στο χρονοντούλαπο, ο χαφιές όμως εξελίχθηκε και μπήκε στο κινητό τηλέφωνο (και όχι μόνο).

  76. Alexis said

    #70: Ο Μπαρτόλομιου ήταν ο Αμερικανός διαπραγματευτής για τις βάσεις, το χρονοδιάγραμμα όχι δεν το θυμάμαι…

    #68: Φυσικά, ο «αυριανισμός», λέξη της μεταπολίτευσης, χαρακτηρίζει ένα μεγάλο και πολύ σκοτεινό κεφάλαιο της περιόδου. Και ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά ολισθήματα του Ανδρέα είναι, κατά τη γνώμη μου, η συγκεκριμένη δήλωση.

    #74: Τους «γνωστούς αγνώστους» τους είχα στην αρχική λίστα μαζί με τους «μπαχαλάκηδες». Σαφώς της μεταπολίτευσης είναι, μάλλον φτιαγμένη από τους δημοσιογράφους.

  77. Πάντως η λίστα μπορεί να συμπληρωθεί πολύ ωραία και με πληρότητα βάσει των γελοιογραφιών της εποχής. Αν μαζέψει κανείς για παράδειγμα τους τόμους (πρέπει να είναι πάνω από καμιά δεκαριά) του Ιωάννου, από το «Η άλλη επταετία» (’74-81) μέχρι τη σειρά των «Τρίτων δρόμων», ή της θητείας του Στάθη στο Ριζοσπάστη (που από μόνοι τους οι τίτλοι φτιάχνουν τέτοια λίστα, π.χ. «Ο αιθεροβάμων») θα βρει όλα τα σλόγκαν που έμειναν στην ιστορία.

  78. derwanderer said

    @ 69, εξαιρετικό το αφιέρωμά σας, Νικοκύρη, στον Αυριανισμό και στον Χατζιδάκι, ήταν κατά την περίοδο των διακοπών μου και το είχα χάσει! Αν το είχα υπόψη μου, απλά θα το παρέθετα, για συντομία, μαζί με τη λέξη. Τώρα ξεψαχνίζω και τα πολύ ενδιαφέροντα σχόλια.

  79. Πάνος με πεζά said

    «Στην εποχή του Αντρέ» – ένα ακόμα μεγάλο ιστορικό ανάγνωσμα από το «Π».

  80. Μαρία said

    Η χώρα έχει μεταβληθεί σε ένα απέραντο φρενοκομείο.

  81. kilkis said

    Δεν το έλεγε βέβαια ο Κωνσταντίνος (θείος) Καραμανλής αλλά όποτε έλεγε καμιά εξυπνάδα (π.χ. ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε) τα (φρέσκα τότε) ιδιωτικά κανάλια λύσαζαν: Νέα σιβυλλική δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας…

  82. kilkis said

    Πάντως δεν ξέρω αν είναι ιδέα μου αλλά πολλές φράσεις (πάρα πολλές δηλαδή) δεν ειπώθηκαν ακριβώς έτσι (με το νόημα δηλαδή που τους δίνουμε) αλλά οι δημοσιογραφάρες βάλαν το δαχτυλάκι τους στο πώς θα μείνουν στην ιστορία… Ψοφάνε για quotes τελικά…

  83. Πηνελόπη Καμπάκη Βουγιουκλή said

    Το ´ετεροχρονισμένα¨ ; Δεν είναι χαρακτηριστική φράση της εποχής;

  84. BLOG_OTI_NANAI said

    – Ο «Αρχικοριός» (για τον Α. Παπανδρέου στο σκάνδαλο υποκλοπών)

    – «Πάμπερς» («ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ», ΙΟΥΛ 1989)

    – «Εταιρεία δολοφόνων»

  85. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για όλα τα νεότερα!

    83: Ο Ανδρέας είχε πει «θα κάνουμε έναν ετεροχρονισμό» όταν είχε μεταθέσει την ημερομηνία υπολογισμού της (ποιος τη θυμάται) ΑΤΑ, αυτόματης τιμαριθμικής αναπροσαρμογής.

    80: Βλέπε το λήμμα 18

    77: Και θα έχει και εικονογράφηση -πολύ καλή ιδέα!

  86. Spiridione said

    71.
    φτάνει / έφτασε το ~ στο κόκαλο, επιδεινώνεται η κατάσταση, έτσι ώστε να μην υπάρχει άλλο περιθώριο υπομονής
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?lq=%CE%BC%CE%B1%CF%87%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9&dq=

  87. Πάνος με πεζά said

    Γιατί παιδεύεστε; Υπήρξε και αδελφή φράση, «θα τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται». Που κι αυτό μετεξελίχτηκε στο «αποπουκιανπροέρχεται».

  88. odinmac said

    Εάν δε κάνω λάθος υπάρχει και το «σκάσε και κολύμπα» του Καραμανλή το 76 ή 77, αλλά δε θυμάμαι γιατί ακριβώς το είπε.
    Ίσως είχε παρομοιάσει την ευρωπαϊκή πορεία ( ή σε σχέση με το ΝΑΤΟ ή την ΕΟΚ) σαν να πέφτουμε σε θάλασσα και να πρέπει να κάνουμε μπάνιο, και όταν κάποιος (;) τον ρωτάει: και αν δεν ξέρουμε κολύμπι; ο Κ του λέει το τσιτάτο αυτό.

    Νομίζω δεν ειπώθηκε και ελπίζω να μην κάνω λάθος.

  89. Νομίζω πως αυτό το «σκάσε και κολύμπα» το έχω δει σε σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου, με τον Καραμανλή να το λέει στον μέσο Έλληνα πολίτη που θαλασσοπνίγεται.

  90. LandS said

    Πολλές εκφράσεις που χρησιμοποίησε ο Αντρέας μπήκαν στην πολιτική τζάργκον ή έκαναν αίσθηση (θετική ή αρνητική). Πολλές ειπώθηκαν πρώτα από τον ίδιο είτε ειπώθηκαν με πρωτότυπο τρόπο.
    Θα θυμάμαι πάντα εκείνο το «έγραψες ιστορία» στην επιστολή αποδοχής της «παραίτησης» Τρίτση από το ΥΠΕΧΩΔΕ. Όταν στην αυλόπορτα του Καστριού ο Αντρέας με τον Σεραφείμ ανακοίνωσαν το κομπρεμί για την εκκλησιαστική περιουσία, ο Τύπος έγραψε για την βρεγμένη γάτα που παρίστατο. «ο Τρίτσης ξαναγράφει ιστορία».

  91. ωχ αμαν said

    να προσθέσω καποια που μπηκαν στη ζωη μας μετα τη μεταπολιτευση

    1. είναι πολλά τα λεφτά Άρη. Θωλη μομφη προς Σπυλιωτόπουλο για τα “φρουτάκια” τυπου πυροβολισμος στον αερα.
    2. Πολιτιστικά Κέντρα για τα σκυλάδικα απο τον Ευάγγελο Γιαννόπουλο.
    3. Βρώμικο 89. Για την στροφη του προοδευτικου τυπου κατα του Ανδρέα.
    4. έχουμε φύγει . Απο την Πετραλιά οταν ηταν υπουργός. Ηθελε να πει – μπροστά αλλά καποιοι σκέφτηκαν “αμήν και πότε”
    5. Εξοστρακισμός σφαίρας. Το 2008 με τα γνωστα γεγονότα. Εννοούσαν την ανάκλαση της σφαίρας που όταν χτυπαέι ακουγεται κατι σαν στρακ (στρακα στρούκα).
    6. Δοσίλογος. Μομφή για το Μητσοτάκη μετα απο δημοσίευση φωτογραφιών του με Γερμανούς μια βδομαδα πριν τις εκλογες απο προοδευτικη δημοκρατικη εφημεριδα της αλλαγής. (Αυριανή).
    7. Αυριανισμός. Το παραπάνω φαινόμενο συνοδευμένο με στεγνη προπαγάνδα υπερ του ΠΑΣΟΚ.
    8. Σταμουλοκολάδες. Τραμπουκοι πρασινοφρουροι του συστηματος διορισμων που προχώρησαν σε δημοσιο γδύσιμο αντιπάλων τους. Σταμούλος και Κολλάς οι αρχηγοι του συγκεκριμενου συνδικάτου.
    9. Χρωματιστά ψηφοδέλτια. Προοδευτική άποψη περί της μυστικότητας της ψηφοφορίας. Εναλλακτικός τρόπος για να διασφαλιστεί η εκλογή συγκεκριμενου προέδρου δημοκρατίας. Μιγμα δημοκρατίας και αυταρχισμού συμβατό με το σοσιαλισμό που ξεσήκωσε τοτε ενθουσιασμό απο την μια πλευρά και νεύρα απο την άλλη.
    10. Μιμή. Η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στην Ελλάδα. Εξουσία , θρύαμβος, σήψη, αποθέωση απο το λαο της παρανομιας με προοδευτικό πρόσημο.
    11. Γιωτόπουλος. Προσπαθησε να πηδηξει γυναικα και κοντεψε να πεσει η κυβερνηση. Δυο μετρα δυο σταθμα.
    12. Βατοπαιδι.
    13. Αλβανοί (τουρίστες ή μη) . Μη ξεχνάμε οτι πριν το 90 δεν ειχαμε δει ποτε πως ειναι.
    14. Ρωσσοπόντιοι. Ο Γιωρίκας και τα συμπεθέρια απο την Γεωργία την Αρμενία και ολο το καυκασιανο εθνοπολιτισμικό τοπίο. Συμμετέχουν και Ρωσσοι σε ρολο σταθεροποιητικο του μιγματος. Απο πολιτικη αποψη εχουμε τροποποίηση της φυσιογνωμιας του λαού, πολιτικης και εμφανισιακής (αντιληπτη κυρίως στα λεωφορία και στα νοσοκομεία).
    15. Επίτιμος. Εκφραση που εννοει το Μητσοτακη
    16. Αβραμόκομμα. Έκφραση για το κομμα Αβραμοπουλου που ακουστηκε σε δελτίο ειδήσεων.
    17. Σκοπιανοί. Και αυτο ολο μπηκε μετα τη διαλυση της Γιουγκοσλαβιας. Πριν για τους Ελληνες κατεβαιναν στην αγορα της Θεσσαλονικης και στις παραλιες ως Σερβοι.
    18. οφ σορ εταιρίες
    19. ΜΚΟ

  92. μυλοπέτρος said

    Α. Δεν ήταν ο Γρήγορος Τερέντιος, αλλά ο Καλούδης. Το και λοιπές Δημοκρατικές. Δυνάμεις το είπε το βράδυ των Δημοτικών εκλογών του 1982.
    Β. Σε κάποια συζήτηση στη Βουλή ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, αναφερόμενος στο βυθίσατε το χόρα είπε ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου εξυπηρετούσε ύψιστα εθνικά συμφέροντα και γιαυτό δεν πρέπει να χρησιμοποιείται πλέον αυτό σαν πολιτικό επιχείρημα, όπερ και εγένετο.

  93. Πάνος με πεζά said

    «Το πνεύμα του Νταβός»; Ε ρε τι τραβήξαμε και με δαύτο…

  94. μυλοπέτρος said

    Υπ’ όψη ο Σταμούλος ουδέποτε υπήρξε ΠΑΣΟΚ. Ήταν ΚΚΕ.

  95. BLOG_OTI_NANAI said

    85: Κλασική έκφραση: «Στα ύψη το τιμάριθμος»

  96. BLOG_OTI_NANAI said

    95: φτου, «ο τιμάριθμος»

  97. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    88-89: Κι εγώ για γελοιογραφία το θυμάμαι -δεν νομίζω ότι θα έλεγε ποτέ τέτοιο πράγμα.

  98. gryphon said

    Aυτο τό «σηματοδοτει» που πηγε απο τις πινακιδες των δρομων στον πολιτικο λογο δεν ειναι νιουσπηκ της μεταπολίτευσης ;.Η εστω του πασοκ ;
    Δεν θυμαμαι να το χρησιμοποιουσε κανεις πριν τους πασοκους με αυτη την εννοια.Εδω που τα λεμε δεν θυμαμα να εχω ακουσειι ποτε μεχρι τωρα κανενα κανονικο ανθρωπο σε οποιαδηποτε συζητηση να το χρησιμοποιει αντι για το σημαινει. .Μονο πολιτικους και δημοσιογραφους που χρησιμοποιουν ακομη κατα κορον στους λογους και τα γραπτα τους εκφρασεις τυπου …αυτη η αποφαση σηματοδοτει το ταδε νομοσχεδιο θα σηματοδοτησει. θα σηματοδοτησουμε και τρεχα γυρευε.
    Γελοια γλωσσα Λαλιωτη μαλλον.

  99. Και το περίφημο «χάσαμε Γιώργο!» του Αρσένη.

  100. μυλοπέτρος said

    Κάποτε σε τοίχο είχε γραφτεί το σύνθημα «Κάτω οι δύο υπερδυνάμεις ΕΚΚΕ». Μετά από λίγο εμφανίστηκε το εξής: «Κάτω το ΕΚΚΕ. Οι δύο υπερδυνάμεις».
    Το σύνθημα όμως που με χάραξε ήταν: «Σύντροφοι, εκτός από τον ιμπεριαλισμό υπάρχει και η μοναξιά». Με είχε τόσο πολύ απασχολήσει ο ιμπεριαλισμός που την αξία της διαπίστωσης αυτής την κατάλαβα πολύ αργότερα. Καταλήγω: Όλα χρειαζονται. Ό,τι κάνουμε με την ψυχή μας, και μας πλουταίνει και μας δυναμώνει.

  101. Δεν ξέρω αν μετράει και το «καλύτερα παπάκι παρά Μητσοτάκη» που είχε πολυφορεθεί.

  102. Λάμπρος said

    Το «χρονοντούλαπο» το θεωρώ εξαιρετικής έμπνευσης όρο, αν και -στο ίδιο νοηματικό πλαίσιο, νομίζω ότι το «χρονομπάουλο» θα ταίριαζε καλύτερα, μιας και στα μπαούλα βάζουμε διάφορα κειμήλια που έχουν να κάνουν περισσότερο με τις αναμνήσεις μας -και καμία χρηστικότητα δεν έχουν, αντίθετα με τα ντουλάπια που τα ανοίγουμε ανά τακτές χρονικές περιόδους και αναζητούμε προς χρήση το περιεχόμενό τους.

  103. Ακριβέστερα καθώς γουγλίζω:
    – Καλύτερα παπάκι παρά τον Μητσοτάκη.
    – Γιώργο, χάσαμε!

  104. odinmac said

    Sarant και Σκύλε:

    H ακριβής φράση του Καραμανλή ήταν: «Εγώ σας έβαλα στην Ευρώπη, εσείς τώρα να μάθετε να κολυμπάτε».
    Αυτό το «σκάσε και κολύμπα» όμως νομίζω πως ήταν η χιουμοριστική απάντηση του ιδίου στην ερώτηση «και αν δεν ξέρω μπάνιο;» (φανταστήτε τον με υψωμένο το δεξί του χέρι όπως συνήθως απαντούσε, σαν να κόβει συκωταριές στον πάγκο σε αργή κίνηση, και με ένα χαμόγελο στα χείλη).

    Όντως όμως μπορεί να κάνω λάθος.
    Θα ρωτήσω κάτι τζιμάνια φίλους και θα επανέλθω αύριο.

  105. odinmac said

    Επί τη ευκαιρία, το τζιμάνι το έχετε ετυμολογήσει;

  106. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    102: Ο όρος χρονοντούλαπο γεννήθηκε στη δημόσια διοίκηση από παλιά -τον έχω βρει σε κείμενο του 1900.

    105: Δεν έχω ασχοληθεί, η κοινώς αποδεκτή ετυμολογία είναι ότι προέρχεται από το G.I.man/men.

  107. Η «ασύμμετρη απειλή» -μαζί με τον «στρατηγό άνεμο» που ανέφερε ο Βαγγέλης (2)- για τις πυρκαγιές του 07. Του Βύρωνα Πολύδωρα, φυσικά.

    «Δε θέλω ου» του Γ. Ράλλη σε προεκλογική συγκέντρωση της Νέας Δημοκρατίας, στις εκλογές του Οκτωβρίου 1981

  108. Δημήτρης Μ. said

    104. Κι εγώ κάπως έτσι το θυμάμαι. Ο Εθνάρχης τα «Σκάσε» και τα διάφορα καντήλια, τα είχε για ενδοκυνερνητική και εσωκομματική χρήση.

  109. 105 odinmac

    Επί τη ευκαιρία, το τζιμάνι το έχετε ετυμολογήσει;

    http://en.wikipedia.org/wiki/G-Man_%28slang%29

  110. odinmac said

    109 Σκύλος Της Β.Κ.

    Πολύ ενδιαφέρον.

    Σ’ ευχαριστώ.

  111. Πάνος με πεζά said

    «Αρθρο 4 – Κοινωνικοποίηση στο Δημόσιο Τομέα». Από ταπρώτα φρούτα της Αλλαγής…

  112. Ηλεφούφουτος said

    62 Σωστό αυτό για το Φλωράκη. Το είχε επισημάνει και το Ποντίκι τότε με το θαυμάσιο σχόλιο «Δηλαδή πριν (τη συγκυβέρνηση) τι έλεγε; Αρχαία ρητά;»
    Αργότερα είπε και το «΄ηταν στραβό το κλήμα, το ‘φαγε κι ο γάιδαρος» καθώς και το «δεν βγαίνουν τα κουκιά» αλλά στο μεταξύ είχε κορεστεί η αγορά από λαϊκές παροιμίες.

    67 + 77 Για το 5 χρόνια και 17 μήνες έχω γελοιογραφία του Κυρ με ένα αμερικάνικο τανξ πάνω στη νησάκι της Γρενάδας (εκείνη την εισβολή ποιος τη θυμάται;) και τον πεζοναύτη πάνω στο τανξ να λέει «Τι φωνάζετε ρε; Θα μείνουμε 5 χρόνια και 17 μήνες και μετά θα φύγουμε».

  113. LandS said

    Ο Χαρίλαος είχε πει «τώρα δεν προκάνουμε» σε ερώτηση έξω από το σπίτι του Μητσοτάκη στη Γλυφάδα αν θα συνεδριάσει η Γραμματεία του Συνασπισμού εκείνο το βράδυ.
    Στις δεύτερες εκλογές του 89 γιγαντοαφίσα του Συνασπισμού είχε γραμμένο «Και όμως προκάναμε». Νομίζω ότι ήταν αυτή με τα τριοφθαλμικά ματογυάλια.

  114. Ηλεφούφουτος said

    Με την ευκαιρία να απευθυνθώ στη συλλογική σοφία του ιστολογίου.
    Έχει κανείς σας υπόψη σκίτσο του Ιωάννου που δείχνει έναν τύπο να πέφτει με ευρώ-αλεξίπτωτο στον γκρεμό και στο αλεξίπτωτο να έχει ανοίξει τρύπα στο σχήμα της Ελλάδας;

    Το είδα σε μικρή έκθεση γελοιογραφίας για το ευρώ στη Ρώμη και μου φάνηκε ότι κάτι έλειπε, γιατί έτσι όπως παρουσιάστηκε ήταν σαν να επιβεβαίωνε τη ρητορική των γερμανοειδών φυλλάδων. Δεν ταίριαζε δηλαδη στον Ιωάννου. Μήπως υπήρχε και κάτι άλλο (π.χ. κειμενάκι) που είχε παραληφθεί απ την εικόνα που περιγράφω;

  115. LandS said

    Με το ΠΑΣΟΚ σε πολλά πράματα τους αλλάξαμε λίγο το όνομα.
    Πανελλαδικές αντί πανελλήνιες, αναδόμηση αντί ανασχηματισμός, πραγμάτωση αντί (*πραγματοποίηση) υλοποίηση, κοινωνικοποίση αντί εθνικοποίηση, και άλλα.

  116. Ναι, όντως,,, Ε.Λ.Α.Σ. και Ελ.Ασ. Θυμάστε τη φασαρία με τη μετονομασία της αστυνομίας πόλεων, που έλεγαν οι δεξιοί παπούδες πως θάρθουν οι Ελασίτες να τους πάρουν τα κεφάλια;

  117. Alexis said

    Πολύ καλή η λίστα του #91! Οι Σταμουλοκολάδες ήταν αντίστοιχης λογικής με τους Κυρκοφλωράκηδες, και προηγήθηκαν μάλιστα! Εμπνεύσεις της Αυριανής και τα δύο…

    Και βέβαια και το «καλύτερα παπάκι παρά το Μητσοτάκη» από τα πλέον κλασικά, με αφορμή την υπόσχεσή του για φτηνά ΙΧ στις εκλογές του ’85.

    #100: Μυλοπέτρο, τα συνθήματα στους τοίχους είναι ένα άλλο, τεράστιο κεφάλαιο. Είχα αρχίσει κάποτε να συλλέγω μερικά αλλά μετά τα παράτησα. Ένα πανέξυπνο που είδα τελευταία: «Κάνατε ό,τι μπορούσατε για να με θάψετε αλλά δεν καταλάβατε ότι ήμουν σπόρος».

    #106: Από το 1900 έχει καταγραφεί η λέξη χρονοντούλαπο; Απίστευτο!

  118. Marulaki said

    117: αυτο με το σπόρο δεν ειναι απο ποίημα του Χριστιανόπουλου;

  119. Spiridione said

    117. Ένα σύνθημα που μου έχει μείνει, από την εποχή που η ιδιωτική τηλεόραση ήταν στο ξεκίνημά της, ήταν: «Δεν σου άρεσε το δελτίο των 8.30; Κατέβα στο δρόμο και φτιάξε ένα δικό σου».

  120. Πάνος με πεζά said

    «Μπάτσοι-Γουρούνια-Δολοφόνοι». Κι αυτό της Μεταπολίτευσης, με τον πιο έξυπνο σχολιασμό του από το Τζίμη Πανούση : να στηθούν τρία διαφορετικά μεγάλα κλουβιά στην πλατεία Εξαρχείων, εν είδει ζωολογικού κήπου, για να περνάει και να βλέπει ο κόσμος ότι άλλο πράγμα ο μπάτσος, άλλο το γουρούνι, κι άλλο ο δολοφόνος !»

  121. sarant said

    117: Αν αξιωθώ να γράψω το άρθρο, θα ψάξω ξανά τα κιτάπια μου -κάπου 1902 η κάτι τέτοιο.

    114: Αν είναι των τελευταίων χρόνων μπορεί να το έχει στο σάιτ του Ιωάννου,.
    http://yannis-ioannou.com/

  122. μυλοπέτρος said

    111. Και όμως αν είχε εφαρμοστεί το άρθρο 4 που αναφερότανε στις απεργίες των συγκεκριμένων επιχειρήσεων, το συνδικαλιστικό κίνημα δεν θα είχε εκφυλιστεί έτσι. όπως εκφυλίστηκε. Οι απεργίες θα γινότανε εφόσον η πλειοψηφία των εργαζομένων έκρινε ότι δεn υπήρχε αλλη λύση. Δυστυχώς όλοι μας και εγώ προσωπικά έπεσα στην παγίδα και το «κατήγγειλα» ως συνδικαλιστής τότε. Πολλα επικίνδυνα και όχι πάντα καθαρά παιγνίδια κορυφής δεν θα ήταν δυνατόν να παιχτούν τόσο εύκολα.

  123. μυλοπέτρος said

    41. Φυσικά!
    Αυτός δεν είναι άνθρωπος
    Αυτός είναι ιδέα!

  124. Elias said

    Ανέκδοτο 30ετίας:

    Τα φτιάχνει μια νεοδημοκράτισσα με έναν πασόκο. Μετά την πρώτη νύχτα, αποφασίζουν να μιλήσουν ανοιχτά ο ένας στον άλλον:
    – «Σε βρήκα προβληματικό και μικρομεσαίο», λέει η τύπισσα.
    – «Τι να κάνω κι εγώ, αφού παρέλαβα καμένη γη», λέει ο τύπος.

  125. sarant said

    124: Ναι, αλλά παρέλαβα χάος (άλλη εκδοχή)

  126. Theo said

    @60:
    «Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa» (σφάλμα μου, σφάλμα μου, μέγιστο σφάλμα μου), λένε οι μοναχοί κάποιου ρωμαιοκαθολικού τάγματος, σε ένδειξη μετάνοιας, μετά που εξομολογούνται κάποια αμαρτία τους.

  127. Alexis said

    #124: Ναι μπράβο, κι έσπαγα το κεφάλι μου να θυμηθώ πού έχω ακούσει τη φράση «μικρομεσαίος και προβληματικός» ως σεξουαλικό υπονοούμενο!

    #118: Πιθανότατα, αλλά δεν το γνωρίζω…

  128. Theo said

    σεμνά και ταπεινά.
    Το θυμάμαι «με σεμνότητα και ταπεινότητα». Μου είχε κάνει τότε εντύπωση, σαν νέο πολιτικό ήθος. Τελικά η κυβέρνηση που το διακήρυξε θα μείνει στην Ιστορία σαν μια από τις πιο αναποτελεσματικές, σαν κυβέρνηση «μερικής απασχόλησης».

  129. Theo said

    το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο.
    Έχω την εντύπωση πως πρώτος το είπε ο Ανδρέας για τη «17 Νοέμβρη». Ή κάνω λάθος;

  130. Ηλεφούφουτος said

    117 Όχι της Αυριανής οι Σταμουλοκολάδες. Τους υποστήριζε τότε.

    Το Σταμουλοκολάδες ήταν των δεξιών εφημερίδων και του Αντένα (π.χ. Τέρενς Κουίκ).

  131. Theo said

    10α.
    Ο Τσαρούχης, όταν είδε τον Βερυβάκη στην ορκωμοσία της κυβέρνησης, σχολίασε: «Αυτός δεν είναι υπουργός αλλά Ζάσταβα».

  132. Theo said

    15:
    Κι ο Σαμαράς, όταν ίδρυσε την «Πολιτική Άνοιξη», μιλούσε για τρίποντα.
    Ήταν οι επιτυχίες της Εθνικής στο μπάσκετ, το τάχα μου νεανικό κι αμερικάνικο προφίλ του νέου κόμματος, κλπ.

  133. Left said

    @3 (στο άρθρο) O Γιώργος Κατσιφάρας (που ήταν μέλος της Τ.Ο. ΠΑΣΟΚ Εξαρχείων, στην οδό Μεθώνης) έμενε στην πολυκατοικία της οδού Ασκληπιού 66, που δεν διέθετε θυρωρό

  134. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Πολύ καλή καταγραφή και ιδέα αλλά σφίχτηκε το στομάχι μου διαβάζοντας τη σαραντάχρονη αερολογία, κενολογία,τα ταξίματα,τις ελπίδες και πάλι πάτο και φτου κι απ την αρχή και τώρα ούτε αρχή ούτε πάτος,
    Ας αρχίσω απ το τελευταίο:
    Βάλαμε πάτο στο βαρέλι (Β.Β)
    Συνεχίζω,ανακατεμένα όπως μου έρχονται συνθήματα και λεξιλόγιο

    Δεν ξεχνώ (εμένα μου λες)
    Μιλάτε Ιταλικά;
    Ο εθνάρχης
    Ψωμί παιδεία ελευθερία/ψωμί μπριζόλα κόκα κόλα
    το πλάτεμα και το βάθεμα της αλλαγής
    το πράσινο νησί
    απόψε πεθαίνει η Δεξιά
    Ελ.Ασ και ΜΕΑ για μια ελλάδα νέα
    πρασινοφυλλάδες,πρασινορουφιάνοι,πρασινόγυφτοι, συντρόφια,
    Παράπλευρες απώλειες
    Ο κύριος τίποτα
    επανίδρυση του κράτους
    Είδες η ΔΕΗ;
    ο ακατονόμαστος
    Να την ακούτε την Υβέτ
    Δούρειος ίππος(ο Πέτσος )
    Για να δούμε τί θα δούμε(εκπομπή ήταν; )
    Η εκφραση για τον Μαυράκη, ήταν «δωράκι- 500 χιλιάρικα».Μια φίλη που ήταν οικογενειακή φίλη του Μ. το επανελάμβανε σ εμάς αυτιστικά τότε «Μα 500 χιλιάρικά!» Τα 500 εκατομ. ήταν ιλιγγιώδες ποσό για να μπορεί να τα κάνει δώρο από τη θέση του. Μετά τα …πανωβγάλανε.
    Το ολίγον έγγυος, παίζει ή είναι από ανέκδοτο;
    Σήμερα ο Παπούλιας είπε Σε εποχές κρίσης πρέπει να είναι κυρίαρχη η δημοκρατία. Στέκει αυτό;

  135. tasos said

    «Στη μεταπολίτευση, αν δεν ήσουν αριστερός, δεν έβγαζες ούτε γκόμενα.»
    Τάδε έφη Διονύσης Σαββόπουλος.

  136. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    και
    το προχώρημα της αλλαγής
    πλέρια δημοκρατία

  137. Theo said

    Το «βγαίνουμε από το τούνελ» (που έγινε και τραγούδι με τους Φατμέ) θυμάται κανείς ποιος υπουργός του ΠΑΣΟΚ το είπε;
    Μήπως ο Αρσένης;

  138. Theo said

    @91,11:
    Μήπως εννοείς τον Ζαχόπουλο;

  139. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Κουλτουριάρηδες

  140. Theo said

    @134:
    Το θυμάμαι καλά: «500 εκατομμύρια».
    500 χιλιάρικα τότε έβγαζε ένας τεχνίτης τον χρόνο. Δεν θα ήταν πολλά για ένα δωράκι στον εαυτό του.

  141. Theo said

    Το newspeak των Πασόκων: σε -ποίηση: Ανωτατοποίηση, κλπ.
    Στο newspeak των αριστερών θυμάμαι το «πολιτικοποίηση».

    Κι ένα φοιτητικό σύνθημα στα τέλη της δεκαετίας του ’70, εμπνευσμένο από τη «Λιλιπούπολη»: Δεν είσαστε Παπούα, δεν είσαστε Ζουλού, είσαστε τα θύματα του ΚΚΕ-ΜΛ (ή «του καπιταλισμού», κλπ.)

    Ή ένα άλλο: «Το πολύ το Κάπα Κάπα [ή το «Άλφα Άλφα» κάνει το παιδί μ…κα».

  142. sarant said

    133: Πολύ καλό -βέβαια ο θεσμός του θυρωρού είχε ήδη αρχίσει να φθίνει.

    134-140: Κι εγώ θυμάμαι 500 χιλιάρικα πάντως.

  143. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    137.Ήθελα να γράψω για την απέραντη, τη …βαθιά τουνελολογία και μετά το ξέχασα.Τελευταία, ότι αρχίσαμε να βλέπουμε φως στην άκρη του τούνελ, το είπε ο Σαμαράς,η Μέρκελε,ο π υπουργός Χατζηδάκις.Αν υπάρχει πρωτοπόρος της έκφρασης επί μεταπολίτευσης,να το αποδώσουμε,Μοιάζει για Αρσένη.
    Α και ο Τσάρος της οικονομίας εμπίπτει στο λεξιλόγιο

  144. Spiridione said

    Να προσθέσω μερικά ακόμα.
    Μέτρα λιτότητας. Πριν το 1985 δεν ξέρω αν λεγόταν.
    Η διαπλοκή και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα του Μητσοτάκη.
    Οι έχοντες και κατέχοντες του Σημίτη.
    Η λάσπη στον ανεμιστήρα.
    Και βέβαια, αν η δεκαετία του 1980 ξεκίνησε με την αλλαγή, τελείωσε με την κάθαρση.

  145. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ή ένα άλλο Εσπάσαν οι καπότες του καπιταλισμού

  146. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    144,ο διαπλεκόμενος τείνει να γίνει ουσιαστικό πια,θαρρώ.

  147. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Έσχατη «αλλαγή»: Αλλάζουμε ή βουλιάζουμε

  148. Γς said

    134, 142:

    Ανδρέας:
    «Είπαμε να πάρει ένα δωράκι, αλλά όχι και 500 εκατομμύρια»

    Εκατομμύρια ήταν!

    Οι 500 χιλιάδες δεν ήταν λεφτά. Ηταν 5-6 μηνιαίοι μισθοί εκπαιδευτικού.

  149. Γς said

    140:
    Σωστά Theo.
    Δεν είχα δει την παρατήρηση σου.

  150. Πάνος με πεζά said

    @ 144 : Λιτότητα ακούω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, δηλαδή από τη Μεταπολίτευση και δώθε. Μάλιστα ο Χάρρυ Κλύνν σε κάποια από τις πρώτες του κασέτες έλεγε, δια της φωνής Καραμανλή :
    «Λετότusch !»

    Ο ίδιος έκανε κι ένα κλισέ του Γέωργιο Μαύρου : «δεν είναι δυνατόννννν».

    Κλείνοντας τη βραδιά, ένα-δυο που θυμήθηκα ήταν η «υποτίμηση της δραχμής» (το μάθαμε όλο μαζί, εκείνο το φρικτό απόγευμα Κυριακής, με τις απίθανες ποδοσφαιρικές εκπλήξεις συνάμα), η «κλαδική» και φυσικά ο «πρασινοφρουρός» (απορώ πώς μετά από τόσες χιλιάδες λέξεις δεν έχει γραφτεί μέχρι τώρα) !

  151. Alexis said

    #130 : Ωχ ναι, έχεις δίκιο, οι Σταμουλοκολάδες είναι μεταγενέστεροι επί Μητσοτάκη, όταν προσπάθησε να ιδιωτικοποιήσει την ΕΑΣ.
    Μπερδεύτηκα γιατί παλιότερα επί ΠΑΣΟΚ, τους είχε «στολίσει» κι η Αυριανή σε κάτι απεργίες που κάνανε («οι συνδικαλιστές που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους» κλπ.)

  152. Γς said

    Ο Γεώργιος Μαύρος της Οικουμενικής Κυβέρνησης
    ‘Δεν είναι δυνατόν’ και έστριβε και το κουμπί στο σακάκι του

  153. βκ said

    Θυμάμαι και τον χαρακτηρισμο ‘αφισοκολλητής’ για πιστούς οπαδούς και ενίοτε για καποιον που πήρε θέση στο δημόσιο με μονο προσον τις πολιτικες πλατες πχ «γίνανε διευθυντές όλοι οι αφισοκολλητές».

  154. Pedis said

    Δεν είναι κομμάτι άδικο που τα περισσότερα σχόλια είναι μνησίκακα μονάχα με την πράσινη Δεξιά και έχουν αφήσει στο απυρόβλητο την άλλη τη βεριτάμπλ, τη «λαική» ή τη «φιλελεύθερη», τη «γαλάζια γενιά»? Δεν έγινε λόγος, για παράδειγμα, για τους γίγαντες της οικονομικής σκέψης, Ανδριανόπουλο και Μάνο «με την απελευθέρωση της αγοράς θα πέσουν οι τιμές», το «0+0=14%», την «εξυγίανση της οικονομίας», την «ΑΓΕΤ», τους «νοικοκυραίους», «το κράτος είστε εσείς» (προς τους αστυνομικούς). Δεν ήταν προφητικό το σλόγκαν από τα σέβεντις ότι «Στην ΕΟΚ θα τρώμε με χρυσά κουτάλια»?

  155. Theo said

    @154:
    Πώς να το κάνουμε; Οι πράσινοι ήταν πιο προκλητικοί και προκαλούσαν περισσότερο το δημόσιο αίσθημα.
    Οι κανονικοί δεξιοί τα κάνανε πιο μουλωχτά.

    Κι άλλες λέξεις που μου έρχονται τώρα στο μυαλό: Κομματόσκυλα, διαδρομιστές (παλιά), «κηπουροί» (πρόσφατα).

  156. spiral architect said

    Πτωχέ Παναγιωτάκη, γιατί ο Κάρολος δεν διοργάνωσε σουαρέ στους κήπους του Προεδρικού Μεγάρου όπως παλιά; 🙄

  157. Γς said

    Κλαδικές, αλλά και Κυ-κλαδικές!

    http://caktos.blogspot.gr/2013/06/blog-post_12.html

  158. spiral architect said

    Και μιας και ανέφερα τον Κάρολο, ο τελευταίος όντας Υπ. Εξ. το ’87 επί κυβέρνησης ΑΓΠ και με το Χόρα μετονομασμένο σε Σισμίκ 1 να ξαναβγαίνει στο Αιγαίο, ταξίδεψε στη Σόφια για συνομιλίες με το Ζίφκοφ. Ο υποφαινόμενος υπηρετούσε τη θητεία του και σε μια αναφορά τάγματος ο (κατά τα φαινόμενα Πασόκος) διοικητής-συνταγματάρχης δείχνοντας την παραλία του Λιτόχωρου φώναζε ότι, «ο εχθρός δεν είναι στα βόρεια, αλλά στα ανατολικά, όπως ήταν πάντα».
    Η φευγαλέα ματιά μας στην παραλία, αντί για βουτιές, λιάσιμο και καμάκι έβλεπε τις σιδηροδρομικές πλατφόρμες στο σταθμό της Παραλίας Λιτόχωρου, απ’ όπου θα έφευγαν φορτωμένες με Λέοπαρντ και ΤΟΜΠ για τη Δράμα και τις Σέρρες.

    Ήταν η εποχή του χαλαρού πατήματος σε δυο βάρκες … 🙄

  159. Νέος Τιπούκειτος said

    Αφού είπαμε το ένα λατινικό του ΑΓΠ, το mea culpa, δεν πρέπει να ξεχάσουμε και το άλλο, το moratorium.

  160. 159 …και, μια και είπαμε για μορατόριουμ, το «μη πόλεμος».

  161. Πράγματι δεν είχε πει ο Βουλγαράκης ότι «το νόμιμο είναι και ηθικό» επί λέξει; Υποθέτω ότι η πηγή σας είναι αυτό το άρθρο του Καρκαγιάννη στην Καθημερινή. Στο ίδιο φύλλο της Καθημερινής, όμως, υπήρχε άρθρο του Ξυδάκη που ανέφερε ότι η επίμαχη φράση ειπώθηκε από το Βουλγαράκη σε συνέντευξη του στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ. Αν και έχουν περάσει 6 χρόνια, νομίζω ότι αυτό είναι το σωστό. Δυστυχώς, το βίντεο με τη συνέντευξη του Βουλγαράκη δεν λειτουργεί (τουλάχιστον στον Η/Υ μου) κι έτσι δεν έχω τη δυνατότητα να το επαληθεύσω.

    Όπως και να ‘χει, αυτό ήταν το βασικό επιχείρημα που χρησιμοποιούσε για να υπερασπίσει τον εαυτό του και οπωσδήποτε ειπώθηκε με πολλούς διαφορετικούς διαφορετικούς τρόπους στις πολλές συνεντεύξεις που είχε δώσει.

  162. sarant said

    159: Βρε καλώς τον, σαν τα χιόνια!

    161: Ούτε εμένα ανοίγει το βίντεο. Η συνέντευξη στον Σκάι ακολουθεί την αρχική συνέντευξη στη ΝΕΤ και στη Χούκλη.

  163. Ηλεφούφουτος said

    Ψιλοσχετικό κι αυτό και ελπίζω να στέκεται στο ύψος του θέματός του

    http://www.biblionet.gr/book/195780/Πολίτης,_Περικλής/Η_γλώσσα_της_τηλεοπτικής_ενημέρωσης

  164. Ηλεφούφουτος said

    154 Ναι, έχεις ένα άλφα δίκιο σ αυτό αλλά όπως και να το κάνουμε το ΠΑΣΟΚ είχε ανανεώσει την τέχνη της προπαγάνδας και είχε προνομιακή σχέση με το χώρο του δημόσιου λόγου και του θεάματος.
    Χαρακτηριστικό είναι ότι ο ΚΚαραμανλής πρεσβ. δεν έγραψε ούτε ένα βιβλίο.

    Για να εμπλουτιστεί πάντως η μπλε δεξιά, μια μικρή προσθήκη από τη δική μου λίστα, που δεν υπήρχε ούτε στη λίστα Αλέξη ούτε στα σχόλια:

    «Φέρτε μου ένα νεκρό από το νέφος»
    του Κωστή Στεφανόπουλου

  165. Ηλεφούφουτος said

    Το εφτά προς δέκα το είπε κανείς;

  166. Πάνος με πεζά said

    Κι ένα τελευταίο tribute, στο Βασίλη Λεβέντη, μορφή κι αυτός της Μεταπολίτευσης : «Κάποια ζώα δε με πιστεύανε, τώρα θα με πιστέψουν»… Πόσο δίκιο είχες, πρόεδρε…

  167. skol said

    134: Το «Δεν ξεχνώ» είναι έμπνευση του Ν.Δήμου. Το έμαθα τότε που μάλωσε την Ακρίτα που το άφησε ορφανό.

  168. Πάνος με πεζά said

    Α, και περί νέφους, κάποιος είχε πεί ότι «είναι οπτικό φαινόμενο». Νομίζω ο συγχωρεμένος ο Κουλουμπής…

  169. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #166
    «Κάποια ζώα δε με πιστεύανε (δις). Τώρα θα με πιστέψουν, ευτυχώς, και τα ζώα!». 😀 http://tinyurl.com/n4g7j6v

  170. sarant said

    Πολύ ωραία εξελίχτηκε το νήμα!

  171. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    34. Καθε λιμανι και ….ρετιρε.

    Η Κουλα σερβιρε μια ακομη σειρα πιατων με θαλασσινους μεζεδες στην πελωρια ανατολικη βεραντα της στο ημι-αυθαιρετο οροφοδιαμερισμα του εβδομου οροφου του ζευγους Μπαμπης-Κουλα στα Καριωτικα του Περαματος, με δύο τεράστιες βεράντες και μπαλκονι. Η θεα ηταν καταπληκτικη και απεριόριστη, τοσο προς την θάλασσα με τον κολπο του Περαματος και την Σαλαμινα στα ποδια τους οσο και προς το βουνο. Γρανίτης σε ολο το σαλόνι, πλακιδια το υπολοιπο.

    Το πουλαμε ειπε ο Μπαμπης, προσφατα συνταξιουχος λιμενεργατης του ΟΛΠ. Τα παιδια εχουν τακτοποιηθει στον ΟΛΠ και εχουν δικη τους οικογενεια . Εμεις θα παμε στο εξοχικο μας στην Κερατεα, τωρα Δημος Λαυρεωτικης.

    Ρετιρε με αυτονομη θερμανση, κλιματισμό, πόρτα ασφαλείας, ασανσέρ, ηλιακό θερμοσίφωνα, δορυφορική κεραία και νυχτερινό ρεύμα. 116 τετραγωνικα 135.000 ευρω. Το τελειωσαμε το 2004, λιγο πριν τους Ολυμπιακους, ειπε με καμαρι ο Μπαμπης.

    […….]

    ΥΓ2 “Σύμφωνα με στοιχεία από τις ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις, το 2007 ο μέσος όρος των μισθών των 1.584 εργαζομένων του ΟΛΠ διαμορφώνεται σε 62.146 ευρώ ετησίως, έναντι 61.040 ευρώ το 2006 και 56.215 ευρώ το 2005. Οι λιμενεργάτες έχουν πολύ υψηλότερους μισθούς λόγω των υπερωριών, των βραδινών και των αργιών που πληρώνονται και κυμαίνονται κατά μέσο όρο σε 76-96.000 ευρώ ετησίως.
    …το 2007 το κόστος της μισθοδοσίας (98,44 εκατ. ευρώ) έφθανε στο 78% των πωλήσεων του ΟΛΠ (126,49 εκατ. ευρώ) και τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 80% για το 2006 και 82% για το 2005. Συγκριτικά με οικονομικά στοιχεία άλλων λιμανιών, το κόστος μισθοδοσίας κινείται στο 45% – 50%.
    …………..υφίσταται ένας αριθμός λιμενεργατών, περί τους 36, οι μισθοί των οποίων θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ρετιρέ, δεδομένου ότι σε ετήσια βάση για το 2004 κυμαίνονταν από 83.000 ευρώ έως 141.000 ευρώ. “

  172. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    34.Τιποτε δεν ειναι τυχαιο ακομη και η λεξη ρετιρε*. Βεβαιως εκτος απο την Ολυμπιακη, εχουν ξεχασει ολες τις ΔΕΚΟ (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ,ΟΛΠ, ΟΛΘ, ΕΟΤ, ΑΣΠΡΟΦΩΣ,ΔΕΠΑ, ΔΕΦΑ,……), δημοσιους υπαλληλους εξωτερικου (Βρυξελλες, Στρασβουργο, γραφεια, ΕΟΤ με πολλους/ες απο τον χωρο του Δημοκρατικου Αγωνα…) και αλλες ρετιρε-τικες δυναμεις….

    ΥΓ Στις πρωτες αστικες πολυκατοικιες του μεσοπολεμου, στο ρετιρε με τις μεγαλες βεραντες με την ωραια θεα (και τις ωραιες περγκολες) εμενε ο ιδιοκτητης της πολυκατοικιας ή εστω ο οικοπεδουχος….

  173. Πάνος με πεζά said

    Μουσικός σχολιασμός, λοιπόν :

  174. tasos said

    Ας μην ξεχάσουμε τα παιδιά, «τα δικά μας παιδιά» που είχε πει ο Μητσοτάκης, αλλά και τους χρωματικούς προσδιορισμούς που αυτά έπαιρνα ν’ συνήθως γαλάζια ή πράσινα παιδιά.

  175. Νέο Kid Στο Block said

    Τα «γαλάζια παιδιά» μια εποχή (για μικρό διάστημα όμως) λεγόντουσαν και «Bluetooth» (μπλούτούθ).Ήταν τεχνολογία «αιχμής» τότε τα μπλουτούθια γαρ.
    Τα υπόλοιπα «παιδιά» ήταν -λόγω της Αρχής του αποκλειόμενου τρίτου- αναγκαστικά «green» και δεν είχαν ειδικό όνομα.

  176. ΝεοΚίντ, ντροπή! Αυτό τόχε πει ως καλαμπούρι ο ΓΑΠ, μετά συγχωρήσεως.

  177. Νέο Kid Στο Block said

    176. Μα σοβαρά; Xωρίς πλάκα ,το μπλουτούθ το είχα ακούσει πολύ πριν την πρωθυπουργία (βοήθειά μας! + ) ΓΑΠ.

  178. Αθώος ο κατηγορούμενος τότε! Απλά, ο ΓΑΠ άργησε να το πιάσει…

  179. sarant said

    Μια και είπατε για ρετιρέ, νομίζω ότι ξεχάσαμε να αναφέρουμε τη λ. πολυκατοικία όπως την είχε χρησιμοποιήσει ο Καρατζαφέρης. Το κλισέ «γαλάζια πολυκατοικία» ακόμα ακούγεται.

  180. Ηλεφούφουτος said

    Αέρα, αέρα να φύγει η χολέρα.
    Πασόκια, κουμμούνια θα γίνετε σαπούνια.

    Με τέτοια εμπνευσμένη επικοινωνιακή πολιτική πώς να μην έχει το ΠΑΣΟΚ το πάνω χέρι στο λεξιλόγιο της μεταπολίτευσης μέχρι το ογδοντακάτι;

    Μια και πιάσαμε το γαλάζιο, να θυμηθούμε την εισαγωγή του φιλελευθερισμου στη ρητορική της ΝΔ από τους Μητσοτάκη-Μπακογιάννη («η μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη» γιατί το «δημοκρατική» το είχαν καπαρώσει οι άλλοι),
    τη γαλάζια γενιά (μέσα δεκαετίας ’80: «ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η θρησκεία, ζήτω η Νέα Δημοκρατία») και το παρατσούκλι της «φιλελεύθερα στρουμφάκια».

  181. Ηλεφούφουτε (στο 180)

    Σε μουσική και στίχους Robert Williams

    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=13480

    Αμ πώωωως…!

  182. Theban said

    Το νον πέϊπερ, το θυμάται κανείς;

  183. Δημήτρης Μ. said

    161, 162. Δεν ξέρω αν το «νόμιμο και ηθικό» το είχε πρωτοπεί ο Βουλγαράκης, πάντως εγώ το πρωτοάκουσα από τον Καραμανλή τον νεότερο στη συνέντευξη στη ΔΕΘ, την εποχή του Βατοπεδίου. Νομίζω ότι η φράση έγινε διάσημη από τον Καραμανλή.

  184. Alexis said

    #159, 164, 179: moratorium, φέρτε μου ένα νεκρό από το νέφος, γαλάζια πολυκατοικία.
    Πολύ χαρακτηριστικά και τα τρία.
    Το δεύτερο έχει ξεχαστεί βέβαια, αλλά στην εποχή του είχε κάνει πάταγο.

    #183: Νομίζω ότι ο Καραμανλής το είπε αναφερόμενος στο Βατοπέδι και στη δήλωση Βουλγαράκη ειδικότερα. Ήταν τότε που είχε πεί και το γνωστό «δεν εκτιμήσαμε σωστά» ή κάπως έτσι, αναφερόμενος στις πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησής του.
    Αλλά αυτή η συνέντευξη, αν δε με απατά η μνήμη μου, δόθηκε το Σεπτέμβρη του 2009, έναν ολόκληρο χρόνο μετά το «νόμιμο και ηθικό» του Βουλγαράκη.

  185. Ο Βουλγαράκης το είχε πει, αλλά όχι για το Βατοπέδι, για τις οφ-σόρ εταιρείες όπου έβαζε την περιουσία του.

  186. Σχετικά Ξυδάκης http://www.kathimerini.gr/710778/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/oti-einai-nomimo-einai-kai-h8iko
    Ίσως εδώ ο μακαρίτης Καρκαγιάννης αποδίδει ακριβέστερα τον διάλογο:

    Ακουσα χθες το βράδυ τον υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας, τον κ. Βουλγαράκη να απαντάει στην απορία της κ. Χούκλη στη ΝΕΤ: «Ναι, μπορεί η συμπεριφορά σας να είναι νόμιμη. Ηθική όμως είναι;». Ο κ. Βουλγαράκης εξανέστη και με ρητορική έξαρση αποστόμωσε την καλή, αλλά ατυχή δημοσιογράφο: «Τι είναι αυτά που λέτε; Ισχυρίζεσθε ότι το νόμιμο είναι ή μπορεί να είναι ανήθικο; Τότε πρέπει να αλλάξουμε όλη τη νομοθεσία μας, να την κάνουμε ηθική»!

  187. spiral architect said

    @186: Άρμεγε λαγούς και κούρευε χελώνες δηλαδής! 👿

  188. sarant said

    186: Κάτι τέτοιο δεν λέει και το άρθρο στην παράγρ. 32;

  189. Ωχ, σωστά!

  190. Λ.Α.Τ. said

    Θα ήθελα να σας θυμίσω και δύο ανέκδοτα που κυκλοφορούσαν τότε. Το πρώτο αντιπασοκικό: Γιατί οι πασοκτσήδες κυκλοφορούν τρεις-τρεις; O πρώτος γνωρίζει μόνο γραφή, ο δεύτερος μόνο ανάγνωση και ο τρίτος κολακεύεται να κάνει παρέα με διανοούμενους. Το δεύτερο αναφέρεται στη φημολογούμενη, αλλά ουδέποτε αποδειχθείσα, ομοφυλοφιλία του αείμνηστου Ευάγγελου Αβέρωφ και το είδα γραμμένο σε τοίχο της Φιλοσοφικής σχολής Θεσσαλονίκης: Όταν ο Αβέρωφ γ….ται, οι Δαπίτες το παίζουν π…..δες.

  191. Emphyrio said

    Μπορεις να το πεις και λεξη της περιοδου: επειδη ειδα πριν λιγο πως υπαρχει το σαϊτ lykavitos.gr, θυμηθηκα τις αφισες που εβγαιναν στα λεϊτ εϊτιζ με διαφορα συνθηματα και αποφθέγματα και φληναφηματα, με την υπογραφη «Λυκαβητος». Δεν θυμαμαι αν βρεθηκε ποτε ποιοι ηταν απο πισω τους, και (αν βρεθηκαν) το γιατι τις εβγαζαν.

  192. sarant said

    Πού τα θυμήθηκες; Δεξιοί διαφωνούντες δεν ήταν;

  193. Λεγόταν ότι από πίσω βρισκόταν ο Έβερτ, που είχε τα γραφεία του στην οδό Λυκαβητού ή κάτι τέτοιο.

  194. Λεγότανε Λυκαβηττός με δύο τ, όπως Η Απονία, υποθέτω.

  195. Emphyrio said

    Φυσιολογικη φθορα η απωλεια του γραμματος – μετα τοσα χρονια… Θυμηθηκα κοτζαμαν λοφο, αφηστε με να ξεχασω ενα γραμμα.

  196. Λ.Α.Τ. said

    Με αφορμή την οργάνωση «Λυκαβηττός», αξίζει να θυμηθούμε τους «Κενταύρους» και τους «Ρέιντζερς» (αμφότερα τμήματα κρούσης της Ο.Ν.ΝΕ.Δ.), καθώς και τις ομάδες περιφρούρησης του Κ.Κ.Ε., τις οποίες οι αναρχικοί ονόμαζαν ειρωνικά Κ.Ν.Α.Τ.(Κομμουνιστική Νεολαία Αποκατάστασης Τάξεως).Από αυτούς και το σύνθημα: «Τι τα θέλετε τα ΜΑΤ,αφού έχετε τα ΚΝΑΤ».

  197. Βέεεεεεεεεεεβαια! Οι Κένταυροι και Ρέιντζερς με αρχηγούς Μεϊμαράκη, Βουλγαράκη, Μιχαλολιάκο (–>Πειραιώς) και άλλα λαμπρά παιδιά. Είχαμε παίξει κάτι κουτουλιές στο Πανσπουδαστικό του 1982. Στις τάξεις τους διακρίθηκαν ο Χάρης Τομπούλογλου και ο Καλαμπόκας, που σκότωσε τον Τεμπονέρα αλλά τώρα είναι διευθυντής υποκαταστήματος της ΕΤΕ στο Βόλο.

  198. sarant said

    197: Κανείς καλός δεν πάει χαμένος.

  199. Λ.Α.Τ. said

    197: Σε άλλες χώρες(μου έρχεται ενδεικτικά στο νου η Μεγάλη Βρετανία) το αξίωμα του Προέδρου του κοινοβουλίου περιβάλλεται από κύρος και καταλαμβάνεται από άτομα εγνωσμένης ηθικής.Στην Ελλάδα αρκεί να έχεις κολλήσει ένσημα στο κόμμα και να έχεις διαπρέψει σε βιαιοπραγίες και ύβρεις…

  200. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    199. ΄>>εγνωσμένης ηθικής,
    να πεις ότι παραιτούνται,εκπίπτουν, διαγράφονται ή δικάζονται,αναλόγως, όταν αποκαλυφθούν:
    http://olocopypaste.blogspot.gr/2009/05/blog-post_19.html

  201. Λ.Α.Τ. said

    200:Τίποτε δεν είναι τυχαίο.Νομίζω πως η περί ης ο λόγος «Μεταπολίτευση» κόμισε αρκετά δεινά(τα οποία ευχαρίστως θα παραβλέπαμε, αν δεν είχε βρεθεί στο δρόμο μας η οικονομική κρίση), αλλά συσσώρευσε και πολλά αγαθά, που οι προηγούμενες γενιές θα ζήλευαν(άνοδο βιοτικού επιπέδου,ειρήνη,πολιτική σταθερότητα,ακόμη και την κατά Κορνήλιο Καστοριάδη «φιλελεύθερη ολιγαρχία»,η οποία μας προσφέρει μια αίσθηση ελευθερίας). Για μία διεξοδικότερη μελέτη της περιόδου αυτής, συνιστώ θερμά το κοινωνικό,πολιτικό και πολιτισμικό λεξικό «Η Ελλάδα στη δεκαετία του ’80», με επιστημονική επιμέλεια των Βασίλη Βαμβακά και Παναγή Παναγιωτόπουλου(εκδόσεις «Το Πέρασμα»,Αθήνα,2010).

  202. Γς said

    174:
    >Χρωματικοί προσδιορισμοί

    Και μυστική ψηφοφορία [εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας] στη Βουλή, αλλά με χρωματιστά ψηφοδέλτια, που φαίνονταν από μακριά, ώστε να καταστεί ευχερέστερος ο έλεγχος των βουλευτών.

  203. ilias said

    «Ανδρέα προχώρα, σε θέλει όλη η χώρα».

  204. Πέπε said

    Σήμερα το News247 έχει άρθρο με το ίδιο θέμα, με τίτλο: «40 χρόνια ΠΑΣΟΚ: Οι φράσεις είχαν τη δική τους ιστορία»!!

    (Το οποίο όμως πρέπει να πω ότι δε μοιάζει να είναι κόπι-πέιστ)

    http://news247.gr/eidiseis/afieromata/40_xronia_pasok_oi_fraseis_eixan_th_dikh_toys_istoria.3002281.html

  205. sarant said

    204: Όχι, δεν είναι αντιγραφή. Μπράβο τους.

  206. […] φράσεις που χαρακτηρίζουν γενικά τη μεταπολίτευση (και που τα είχαμε εξετάσει σε πρόσφατο άρθρο) θα πρότεινα να περιοριστούμε σε λέξεις και φράσεις […]

  207. spatholouro said

    106/102 (χρονοντούλαπο)

    Τη λέξη «χρονοδούλαπο» έχω κι εγώ εντοπίσει να απαντά και προ του 1900, ήδη στα 1876, σημαίνοντας το «των αχρήστων εγγράφων συρτάριον» όπου κάποια δημόσια αρχή καταχωνιάζει κάποιες καταγγελίες. Εδώ από την εφημερίδα «Έκρηξις»:

    http://srv-web1.parliament.gr/main.asp?current=242920

  208. sarant said

    Α μπραβο! Να το έχουμε στο νου, όταν και αν γραφτεί το άρθρο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: