Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ψήφος μη εμπιστοσύνης

Posted by sarant στο 6 Οκτωβρίου, 2014


Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε χτες, πρώτη Κυριακή του μήνα, στα Ενθέματα της Αυγής, στη στήλη «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία». Εδώ το αναδημοσιεύω με μερικές προσθήκες και διορθώνοντας ένα τεράστιο μαργαριτάρι που είχα κάνει (συγνώμη παιδιά!) αφού στην έντυπη έκδοση, βασιζόμενος στη μνήμη μου, και γράφοντας βιαστικά, είχα μπερδέψει τον Μάρκο με τον Στράτο, λάθος που σηκώνει κατευθείαν κόκκινη. (H εικόνα που κοσμεί το άρθρο είναι το Ερωτικό του Μόραλη, και τη διαλέξανε οι υπεύθυνοι του ιστολογίου των Ενθεμάτων -ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω αν έχει ή όχι σχέση με το κείμενο 🙂 )

06-sarantakos1Δεν ξέρω αν αιφνιδίασε η κίνηση της κυβέρνησης, που ανακοινώθηκε μάλιστα όχι από τον πρωθυπουργό αλλά από τον αντιπρόεδρό της, να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, μια διαδικασία που θα αρχίσει τις αμέσως επόμενες μέρες, ούτε ξέρω αν θα αποφέρει τα προσδοκώμενα, πάντως το απτό αποτέλεσμα που πέτυχε προς το παρόν ήταν να φέρει στην επικαιρότητα τη λέξη «εμπιστοσύνη» που θα είναι το αντικείμενο του σημερινού μας σημειώματος.

Η λέξη εμπιστοσύνη δεν είναι αρχαία, πλάστηκε στα μεσαιωνικά χρόνια, όπως άλλωστε και η λέξη «έμπιστος». Στα αρχαία υπήρχε το ρήμα «εμπιστεύω» (που σήμαινε «αναθέτω κάτι σε έμπιστο πρόσωπο»), και που ο μέσος τύπος του, «εμπιστεύομαι», στα ελληνιστικά χρόνια χρησιμοποιήθηκε ως αποθετικό, με ενεργητική δηλαδή σημασία, «δείχνω εμπιστοσύνη».

Πηγαίνοντας προς την αρχή της ετυμολογικής αλυσίδας φτάνουμε στη λ. πίστη, πίστις στα αρχαία, η οποία παράγεται από το ρήμα πείθω (αρχαιότερος ήταν ο μέσος τύπος: πείθομαι), θέμα πιθ- με συριστικοποίηση του θ πριν από το τ (πιθ-τις), που ανάγεται στην ινδοευρωπαϊκή ρίζα *bheidh- απ’ όπου και το λατινικό fides (πίστη και εμπιστοσύνη, εξού και το bona fide – με καλή πίστη, αλλά τελικά και το χάι φάι της υψηλής πιστότητας) ή το αλβανικό be (όρκος, εξού και η δική μας μπέσα -περισσότερα έχουμε γράψει σε παλιό άρθρο).

Η πίστη δεν είχε στην αρχή θρησκευτικό χαρακτήρα, αφού είναι το αίσθημα βεβαιότητας κάποιου που έχει πειστεί. Μια από τις σημασίες της λέξης ήταν ακριβώς και η «εμπιστοσύνη» και αυτή τη σημασία έχει η λέξη στην αρχαιότερή της εμφάνιση, στα Έργα και ημέρες του Ησίοδου: «πίστεις .. ομώς και απιστίαι ώλεσαν άνδρας» (τόσο η εμπιστοσύνη όσο και η δυσπιστία μπορούν να καταστρέψουν κάποιον) ενώ αργότερα η λ. πήρε επίσης τη σημασία της εγγύησης, της επιβεβαίωσης και παράλληλα ανέπτυξε τη σημασία της εμπιστοσύνης προς ένα θεό, η οποία και έγινε κυρίαρχη με τον χριστιανισμό.

(Μια παρένθεση που θα μπορούσαμε να κάνουμε: Έχει πληθυντικό η πίστη; Θα λέγαμε όχι, αλλά τον έχω συναντήσει μερικές φορές, «οι πίστεις» αν και συνήθως χρησιμοποιείται αντί του «οι πεποιθήσεις»).

Πλάι στην πίστη και ο πιστός, που αρχικά δεν σήμαινε τον οπαδό κάποιας θρησκείας, αλλά είχε τη διπλή σημασία εκείνου που είναι άξιος εμπιστοσύνης, αξιόπιστος, και εκείνου που δείχνει εμπιστοσύνη, ενώ «τα πιστά» ήταν ο όρκος.

Από την ίδια ρίζα προέρχονται πολλές σημαντικές λέξεις που διατηρήθηκαν και στα νέα ελληνικά, όπως το ρήμα πιστεύω, η πίστωση (με την οικονομική σημασία να είναι δάνειο από τα γαλλικά), τα διαπιστευτήρια, η πεποίθηση, η πειθαρχία, το πείσμα, αλλά και ο πιθανός, που η αρχική του σημασία στα αρχαία ήταν «πειστικός», αλλά και ο πιστικός ή μπιστικός, που αρχικά σήμαινε τον έμπιστο άνθρωπο και τελικά κατέληξε να σημαίνει τον μισθωτό τσομπάνο.

Η μεσαιωνική εμπιστοσύνη πήρε σταδιακά τη σημερινή σημασία, συχνά με τη μορφή μπιστοσύνη, αφού ήταν λαϊκή λέξη, από την Ερωφίλη (το λογισμό μου να τση πω με πλήσια μπιστοσύνη) και τον Μακρυγιάννη ίσαμε τον Στράτο Παγιουμτζή που στις «Μηχανές» (Ψευτοφιλία είναι ο κανονικός τίτλος) συνιστά «Μην έχεις μπιστοσύνη ούτε και σ’ αδερφό».

Κατά πάσα πιθανότητα ο όρος «ψήφος εμπιστοσύνης» είναι δάνειο από την κοινοβουλευτική ορολογία άλλων χωρών, π.χ. vote de confiance στα γαλλικά, όπου confiance είναι το γαλλικό αντίστοιχο της εμπιστοσύνης, μετεξέλιξη του λατινικού confidentia, από το ρήμα confidere, ενώ το αγγλικό confidence σημαίνει τόσο την εμπιστοσύνη όσο και την εκμυστήρευση (στα σημερινά γαλλικά υπάρχει διάκριση: confiance η εμπιστοσύνη, confidence η εκμυστήρευση).

Βέβαια οι Άγγλοι έχουν και μιαν ακόμα λέξη για την εμπιστοσύνη, trust, που έχει πάρει ποικίλες σημασίες στην οικονομική ορολογία, και με μία από αυτές έχει έρθει και στα ελληνικά, ως τραστ, με τη σημασία της μεγάλης επιχείρησης που έχει προέλθει από τη συγχώνευση άλλων μικρότερων, με σκοπό τη δημιουργία μονοπωλίου σε ένα κλάδο –και έχει οδηγήσει τις αρχές στο να θεσπίζουν νόμους αντιτράστ, συνήθως ατελέσφορους. Τραστ του Γέλιου είχε ονομαστεί κι ένα παλιό ευθυμογραφικό περιοδικό θέλοντας να δείξει ότι είναι συνεταιρισμός πολλών ευθυμογράφων και γελοιογράφων που κυριαρχεί στο χώρο.

Με βάση το άρθρο 84 του Συντάγματος, η κυβέρνηση οφείλει να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής, την οποία υποχρεούται να ζητήσει μόνο μετά την ορκωμοσία κάθε νέου πρωθυπουργού, ενώ μπορεί να τη ζητεί και οποτεδήποτε άλλοτε. Ζητώντας αυτόβουλα ψήφο εμπιστοσύνης η κυβέρνηση θέλει να αποδείξει ότι απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Βουλής, αλλά στην πραγματικότητα δείχνει ότι δεν έχει εμπιστοσύνη στους βουλευτές που συγκροτούν την κυβερνητική πλειοψηφία της και επιχειρεί να τους συσπειρώσει –οπότε θα ήταν ακριβέστερο να μιλάμε για ψήφο μη εμπιστοσύνης, ενώ είναι επίσης σαφές ότι ακόμα κι αν, όπως όλα δείχνουν, επιβεβαιώσει ότι διαθέτει την εμπιστοσύνη αυτής της απονομιμοποιημένης και αναντίστοιχης με το λαϊκό αίσθημα Βουλής, η κυβέρνηση ολοφάνερα δεν έχει την εμπιστοσύνη του λαού. Αλλά και η αξιωματική αντιπολίτευση πρέπει να φανεί άξια της εμπιστοσύνης που της έδειξε και θα της δείξει ο λαός. Γιατί η εμπιστοσύνη κερδίζεται με κόπο, αλλά χάνεται εύκολα.

 

120 Σχόλια to “Ψήφος μη εμπιστοσύνης”

  1. Γς said

    Καλημέρα και καλή βδομάδα.

    > διαθέτει την εμπιστοσύνη αυτής της απονομιμοποιημένης

    και απομνημονιοποιημένης οσονούπω

    Καλημέρα Λεώ

  2. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    – Το «τραστ», ε; Παρωχημένη, πια, λέξη στον επιχειρηματικό κύκλο. Μετά κι από τον «Τρίτο Παγκόσμιο» του Λοϊζου, η λέξη σταδιακά αντικαταστάθηκε από το «καρτέλ».

    – Στο χώρο των υπολογιστών όμως,συναντάμε πολύ συχνά «trusted» παρόχους όταν πάμε να κατεβάσουμε διάφορά πράγματα.

    «Πίτσος-Εμπιστοσύνη !». Η λέξη εντός διαφημιστικού σλόγκαν, όταν ο Πίτσος ήταν ελληνικός και όταν οι ηλεκτρικές συσκευές ήταν εμπιστοσύνης. Σήμερα, τίποτα από τα δύο δε συμβαίνει…

    – Μπερδεύτηκες με το Μάρκο,ε; Θα μπορούσες να είχες πάει και στο Γιάννη Παπαϊωάννου, αφού το τραγούδι «φέρνει» και λίγο προς την «Ξανθιά Μικρούλα».

    Kαλή βδομάδα!

  3. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Νάσαι καλά Πάνο που θυμήθηκες το σλόγκαν του Πίτσου.

  4. nirevess said

    Εγώ έχω δει (αλλά και γράψει) το «πίστες» εναλλακτικά προς το «πίστεις». Άλλη χρήσιμη λέξη στα θρησκευτικά είναι το «πίστευμα», που την έχω δει κυρίως στον πληθυντικό.

    «Πιστεύω τώι φίλωι», ξεκινούσε το βιβλίο των τεχνητών κειμένων αρχαίας ελληνικής της Α’ Γυμνασίου τέλη δεκαετίας του ’60, με το οποίο άρχισε το ισόβιο φλερτ…

  5. Γς said

    3:
    >που θυμήθηκες το σλόγκαν του Πίτσου.

    Εγώ θυμήθηκα την Πίσχου.
    Την εποχή εκείνη ήταν κι οι άλλη μία Βιομηχανία «λευκών συσκευών» Βαγιονής και ήμουν συμμαθητής του Σήφη Βαγιονή που σκότωσε αργότερα την Ελένη Πίσχου. Στην δίκη που έγινε ο Σήφης προσφέρθηκε να δώσει ένα τεράστιο ποσό στην κόρη που είχαν αποκτήσει. Η γιαγιά της όμως αρνήθηκε.
    Τι έγινε τελικά έχουν περάσει 15 χρόνια. Βγήκε απ την φυλακή;

    Αν δεν ξέρετε δεν πειράζει.
    Πείτε μου μόνο τι να κάνω με ένα ψυγείο εδώ [one of three, παρακαλώ] που έχει κολλήσει μάλλον ο θερμοστάτης του και δουλεύει συνέχεια.
    Σε τέτοιο σημείο μάλιστα, που θέλεις σφυροκάλεμο για να βγάλεις τα φαγητά από μέσα.
    Και δεν είναι και παλιό, αλλά εκτός εγγύησης. Αν ξέρει κανείς από βέσπα, ουπς, από ψηγεία, γιατί λίγα τα βλέπω τα ψωμιά του. Θα αρχίσω το ψάξιμο, τις ανασκαφές και αιωνία του η μνήμη

  6. spiral architect said

    Καλημέρα και καλή βδομάδα. 🙂
    Η πίστη και η εμπιστοσύνη πάνε παρέα με την αξιοπιστία. 🙄

  7. sarant said

    4: Ζούκης το βιβλίο, όχι;
    Αλλά, Κώστα, το πίστες δεν έχει πια καεί από τις πίστες του σκι ή των ηλεκτρονικών παιχνιδιών;

  8. Πάνος με πεζά said

    @ 5 : Ο Βαγιωνής είχε την «Elco» (από το «ελληνικές κουζίνες», ίσως). Το ότι στην ευρύτερη οικογένεια υπάρχουν δύο τέτοιες κουζίνες του 1960, που δουλεύουν ακόμα, ίσως επιβεβαιώνει τα παραπάνω…

    Όσον αφορά το ψυγείο σου, πρώτον θυμήσου ότι «no frost» δεν είναι κανένα. Μια φορά το χρόνο, απόψυξη απαραιτήτως. Δοκίμασε να το σταματήσεις μια μέρα, μήπως και ξεκολλήσει ο θερομστάτης. Αλλιώς, προμηθεύσου έναν θερμοστάτη (τον αλλάζεις και μόνος σου αν «πιάνει» το χέρι σου, Είναι κρίμα για 5-10 ευρώ (γιατί παραπάνω δεν κάνει) να πετάξεις ένα ψυγείο….

  9. cronopiusa said

    Μια γλυκιά και όμορφη καλημέρα και καλή εβδομάδα!

  10. Γς said

    4:
    Πιστεύω τῷ φίλῳ. Πιστὸν φίλον ἐν κινδύνοις γιγνώσκεις .
    ῾Ο φίλος τὸν φίλον ἐν πόνοις καὶ κινδύνοις οὐ λείπει.

    Φίλε φύλαττε τον φίλο απ το γυναικείο φύλο

  11. Γς said

    8:
    Σ ευχαριστώ Πάνο. Το βγάζω απ την πρίζα και ανοίγω την πόρτα για κανένα 24ωρο.
    Και μου έχει κάνει μια Ινσουλίνη που για να την επαναφέρω σε ενέσιμο κατάσταση πρέπει να την βράσω…

  12. Τάσος Αράπης said

    »Κρατώ τα στέφανα χρυσά
    βάστα, καημένη μου καρδιά
    και λαμπάδες απ’ ασήμι
    δεν υπάρχει ‘μπιστοσύνη.»

    »Στης πικροδάφνης τον ανθό», ηπειρώτικο παραδοσιακό τραγούδι.

  13. ππαν said

    12: Υπέροχο τραγο’υδι, κι εγώ αυτό σκέφτομαι όταν ακούω «εμπιστοσύνη» 🙂

  14. Γς said

    Κι ήταν κι εκείνος ο χυδαίος που έλεγε ότι δεν είχε μπιστοσύνη ούτε στον π@π@ του.
    Μωρέ αν είναι να την πάθεις…

  15. cronopiusa said

  16. sarant said

    Σας ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια!

    12: Τι ωραίο τραγούδι!

  17. Νέο Kid Στο Block said

    Νίκο, θα προσέθετα στις «διαφορετικές σύγχρονες λεπτές αποχρώσεις» της εμπιστοσύνης και την έννοια «σιγουριά/βεβαιότητα». Eξού και το πιθανολογικό/στατιστικό «διάστημα εμπιστοσύνης» (level of confidence) που θα μπορούσε να αποδωθεί πιο λαϊκά και ξεκάθαρα ίσως στα Ελληνικά ως: βαθμός ή ποσοστό σιγουριάς(ή βεβαιότητας). Tο λέω με την έννοια κυρίως πως αυτή, η μαθηματική «εμπιστοσύνη» δηλαδή, δεν έχει να κάνει με το ότι δεν εμπιστευόμαστε την ακρίβεια ή την ορθότητα των μετρήσεών μας (το αντίθετο μάλιστα!), αλλά με μια εγγενή των συστημάτων έννοια «προσέγγισης» όσο θέλουμε(ή όσο είναι πρακτικά χρειαζούμενη ,ακριβέστερα).

  18. cronopiusa said


  19. LandS said

    Άλλο το καρτέλ, άλλο το τραστ. Όλα βέβαια εναρμονισμένες πρακτικές.
    Μιλώντας για ελληνικής κατασκευής η συναρμολόγησης οικιακές ηλεκτρικές συσκευές, είχαμε και τον Δράκο της ΙΖΟΛΑ.

  20. Νέο Kid Στο Block said

    Για να ακριβολογώ: «δεν έχει να κάνει με το ότι δεν εμπιστευόμαστε την ακρίβεια ή την ορθότητα των ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΩΝ μας» εννοούσα στο 17.

  21. sarant said

    17: Αν δεν είχε περιορισμούς χώρου το άρθρο (έντυπο μέσο γαρ) το «διάστημα εμπιστοσύνης» θα έπρεπε να αναφέρεται.

  22. Πάνος με πεζά said

    @ 19 : Ναι, αλλα κι αν θεωρήσεις το τραστ ως «συνένωση» (…ξανάσμιξαν πάλι και φτιάξανε τραστ…), πάλι έχει επικρατήσει το «group», το «holding» ή ο «όμιλος εταιριών». Τράστ, τουλάχιστον εγώ, δεν ακούω, ίσως κι από την εποχή του «Τραστ του γέλιου».

  23. sarant said

    Υπάρχει πάντως νομοθεσία αντιτράστ.

  24. Γς said

    23:

    Ναι, αμέ, όπως Αμερική 😉

  25. Alexis said

    Σωστό το 19.
    Καρτέλ σημαίνει συμφωνία μεταξύ επιχειρήσεων για εναρμονισμένη τιμολογιακή πολιτική, και όχι συνένωση.
    «Ιστορικό» περιοδικό το «Τραστ του γέλιου».
    Άραγε πότε σταμάτησε να κυκλοφορεί;
    Ή μήπως δεν έχει σταματήσει; 😕
    Μια ματιά που έριξα στο διαδίκτυο δεν με διαφώτισε.
    Είδα και κάπου που το έγραφαν «Trust του γέλιου».
    Tragic! 🙂

  26. Πάνος με πεζά said

    Η συνένωση δεξιοτεχνών του μπουζουκιού έχει έναν παραπλήσιο όρο, «Ραστ» 🙂

  27. basmag said

    Εκτός από την πίστη θυμόμαστε και την πύστιν (=πληροφορία) από το πυνθάνομαι.

  28. Παναγιώτης Κ. said

    Έχουμε και την διαφήμιση που λέει: «Αυτόν ξέρουμε, αυτόν εμπιστευόμαστε»
    Νομίζω είναι για τον ΟΤΕ.

  29. andam said

    @ 17, 20, 21

    Ωχ τώρα, τι μου κάνατε….πέρυσι που δούλευα με στατιστικά προγράμματα το level of confidence το μετέφρασα «επίπεδο/μέτρο εμπιστοσύνης» όταν έπρεπε και να ειπωθεί προφορικά και γραπτά…πολύ φάουλ; πάντως σας διαβεβαιώνω ότι κανείς δεν με επέπληξε και μιλάμε για καθηγητές πανεπιστημίου….

    …..particularly in small groups with few SLVs, the predicted primary founder of a group will have little statistical support and a bootstrapping procedure is used in eBURST to provide the level of confidence in the assignment of the primary founder of each group.

  30. δεδομένου ότι η πρώτη έννοια του θρησκεύω είναι φρονώ και του πιστεύω, πείθω εμφανίζεται ένα όμορφο νοηματικό μονοπάτι πως η θρησκεία γεννά την πίστη…

  31. Παναγιώτης Κ. said

    @12,13,16.Το τραγούδι είναι υπέροχο!
    Και πώς να μην είναι αφού παίζει ο Τάσος Χαλκιάς κλαρίνο και τραγουδάει ο αδερφός του ο Φώτης!

  32. andam said

    Καλά εκεί στην ΑΥΓΗ ότι νάναι…ο Μόραλης και το ερωτικό του, πού κολλούσε με την εμπιστοσύνη;

  33. Alexis said

    Κανονικά έπρεπε να το γράψω στα μεζεδάκια:

    Ο όλμος, που δεν είναι σαφές από ποια πλευρά εβλήθη, έπληξε ένα σπίτι… (από το in.gr)

    Ο όλμος εκτοξεύτηκε ή πυροδοτήθηκε, το σπίτι μάλλον εβλήθη.

    Και όμως, το είπε η Βούλτεψη: Δίπλα στους Ρομά ζουν άνθρωποι.
    Εντάξει, δεν το είπε ακριβώς έτσι, αλλά ούτως ή άλλως η διατύπωση ήταν ατυχέστατη.
    Συμπέρασμα; Ο Σαμαράς στον ανασχηματισμό του Ιουνίου πέτυχε το ακατόρθωτο: Βρήκε χειρότερο κυβερνητικό εκπρόσωπο από τον ανεκδιήγητο Κεδίκογλου!

  34. Πάνος με πεζά said

    @ 28 : Όχι, «αυτήν ξέρετε, αυτήν εμπιστεύετε», «Είναι το ασφαλέστερο λευκαντικό γιατί είναι το αγνότερο».
    Είναι η Χλωρίνη Κλινέξ φυσικά.

    Να συμπληρώσω και την Σ.Α.Δ. = Στάθμη Αξιοπιστίας Δεδομένων,έννοια που έχει εισαχθεί στον Κανονισμό Επεμβάσεων (ΚΑΝΕΠΕ) σε υφιστάμενα κτήρια. Η διαβάθμισή της έχει να κάνει με τι είδους και ποιάς αξιοπιστίας στοιχεία διατίθενται για την κατασκευή και την έως τώρα ζωή ενός κτηρίου (από Μηχανικής άποψης, βεβαίως).

  35. Alexis said

    #28: «Αυτήν ξέρετε αυτήν εμπιστεύεστε», είναι για τη χλωρίνη Κλινέξ.

  36. Πάνος με πεζά said

    @ 33 : Γιατί; Βάλλω δεν είναι και «εκτελώ βολή»; Λέω εγώ,τώρα…

  37. andam said

    Για το πολιτικό σκέλος του άρθρου «της ψήφου εμπιστοσύνης» στη Βουλή…σκέφτομαι ότι για να ζητούν αυτοί ψήφο εμπιστοσύνης, ποιός ξέρει ποιούς αντιλαϊκούς νόμους ετοιμάζουν…δεν ξέρω καμμια κυβέρνηση που να προσπαθεί να συσπειρωθεί με ψήφους εμπιστοσύνης για φιλολαϊκούς νόμους.

  38. Πάνος με πεζά said

    Δεν έχει κανένα νόημα η ψήφος εμπιστοσύνης της Παρασκευής, ει μη μόνον να γίνει ο γνωστός «ντόρος» για φθορά του ΣΥΡΙΖΑ. Η ψήφιση του προύπολιγισμού το Δεκέμβριο αποτελεί άτυπη ψήφο εμπιστοσύνης, και μετά ακολουθεί ο Φεβρουάριος.
    Ε τι το κάναμε, κάθε δυο μήνες; Full scan από antivirus;

  39. odinmac said

    0: ..αλλά τελικά και το χάι φάι της υψηλής πιστότητας)…

    Άσχετο με το κυρίως θέμα αλλά νομίζω ότι αυτή η πρόταση είναι ταυτολογία.
    Βέβαια, ίσως να θέλεις να διευκρινήσεις την έννοια χάι φάι, οπότε το δεύτερο σκέλος της πρότασης λειτουργεί ως ένα είδος παραπομπής μέσα στην ίδια την πρόταση. Δεκτό.
    Αν συμβαίνει αυτό, προσωπικά θα το έγραφα: «… αλλά τελικά και το χάι φάι, η υψηλή πιστότητα) …»

    (Ενημερωτικά) σε αμιγώς χαϊφιντελίστικη γλώσσα, υπάρχουν τρεις κατηγορίες: low fi, hi fi και hi end. Το hi end στα ελληνικά αποδίδεται ως υπερυψηλή πιστότητα.

    Αυτά.

  40. cronopiusa said

  41. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    39: Διευκρινιστικά το βάζω και νομίζω ότι έτσι που το έγραψα είναι πιο σφιχτό -βέβαια, αυτά είναι υποκειμενικά.

    32: Ε, αν δεν έχεις εμπιστοσύνη στο έτερόν σου ήμισυ, πού βαδίζομεν κύριοι;

  42. Πάνος με πεζά said

    Δεν άργησε και το πρώτο μεζεδάκι από το τραγικό συμβάν στην Εγνατία.Κυριακή πρωί, μισοκοιμισμένοι κι αυτοί στις «τιτλέζες», 3+ λεπτά δεν πήρε χαμπάρι κανένας… (από το 1:30 και μετά)

  43. Πάνος με πεζά said

    Και προ ολίγου άκουσα στο ραδιόφωνο «Μια Κούρδισσα». Δεν το παίρνω σώνει και καλά για μεζεδάκι, αλλά επειδή συμμετείχε σε τρομοκρατική ενέργεια, την Κούρδισσα μάλλον κάποιος την κούρδισε..

  44. Ριβαλντίνιο said

    » Πίστη »

    Άγιος Θωμάς ο Απόστολος
    Εορτάζει στις 6 Οκτωβρίου εκάστου έτους.

    http://www.saint.gr/1027/saint.aspx
    🙂

  45. Πάνος με πεζά said

    @ 44 : Ναι, το άκουσα κι εγώ χτες στην εκκλησία, σε μια βάφτιση που πήγα. Και νόμιζα ότι γιορτάζει «κινητά» την Κυριακή του Θωμά.

  46. Emphyrio said

    Και το καταπιστευμα, επισης.

  47. Προφανώς ο Ερωτικός Μόραλης προστέθηκε ώστε να μην δημιουργήσει ο συγγραφέας Ερωτήματα Πολιτικού Αμοραλισμού! 🙂

  48. antpap56 said

    «Γιατί η εμπιστοσύνη κερδίζεται με κόπο, αλλά χάνεται εύκολα».
    Να υπογραμμισθεί–ισχύει παντού, από την πολιτική μέχρι την ιατρική και τις ανθρώπινες σχέσεις κάθε είδους και μορφής.

    46: trust= καταπίστευμα, και trustee= καταπιστευματοδόχος. Κάτι τέτοιοι γλωσσοδέτες μας δίνουν την εξήγηση γιατί χάθηκαν οι δεινόσαυροι ενώ επέζησαν πολλά πολύ μικρότερα όντα. Δυστυχώς και στις γλώσσες.

  49. sarant said

    46: Μπράβο, έπρεπε να προσθέσω και το καταπίστευμα

    47; Χαχά!

  50. Ιάκωβος said

    Και τη σκορδόπιστη.

  51. Spiridione said

    Για το πώς φτάσαμε από το trust = εμπιστοσύνη, στο τραστ = συγκέντρωση επιχειρήσεων σε έναν κλάδο με σκοπό τη δημιουργία μονοπωλίου: Υπάρχει στο αγγλοσαξωνικό δίκαιο η σύμβαση trust, δηλαδή (χονδρικά) όταν κάποιο περιουσιακό αντικείμενο τίθεται κάτω από τον έλεγχο ενός προσώπου (trustee) προς το συμφέρον ενός άλλου προσώπου (beneficiary) και ενώ προς τα έξω κύριος ή δικαιούχος εμφανίζεται ο trustee, στην εσωτερική τους σχέση, από οικονομική άποψη, ο ουσιαστικός κύριος εξακoλουθεί να παραμένει ο beneficiary.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Trust_law
    Σύμφωνα με την Βίκι αυτός ο θεσμός ξεκίνησε την εποχή των Σταυροφοριών όταν έφευγαν οι σταυροφόροι φεουδάρχες και έπρεπε να αφήσουν κάποιον πίσω τους να διοικούν το φέουδο. Στο ελληνικό δίκαιο δεν υπάρχει αυτό το είδος σύμβασης, αλλά στην Κύπρο υπάρχει και έχει μεταφερθεί στη νομοθεσία με τον όρο εμπίστευμα. Και στην ελληνική νομική ορολογία (γιατί υπάρχουν διεθνείς συμφωνίες) ως εμπίστευμα έχει μεταφερθεί. Καταπίστευμα είναι άλλο πράγμα. Για κυπριακά εμπιστεύματα:
    http://www.cypruscompany.gr/gr/kypriaka-empisteymata.asp
    Στις ΗΠΑ κατά τα τέλη του 19ου αιώνα έτυχε να χρησιμοποιηθεί αυτό το είδος της σύμβασης από μεγάλες εταιρείες, με πρώτη τη Standard Oil, με σκοπό τη δημιουργία μονοπωλίων και καρτέλ. Αποτέλεσμα ήταν να ψηφιστεί ο πρώτος λεγόμενος αντιτράστ νόμος (Sherman act) το 1890, και από τότε επικράτησε στην Αμερική, για ιστορικούς λόγους, να ονομάζεται αντιτράστ η σχετική νομοθεσία και ο κλάδος δικαίου, αν και αυτό δεν ανταποκρίνεται πλέον στην πραγματικότητα.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Sherman_Antitrust_Act

  52. Spiridione said

    Μην το μπερδέψουμε με το τράστο, (αν και κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι έχουν μια μακρινή εννοιολογική συγγένεια 🙂 )
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%BF&dq=

  53. sarant said

    Βέβαια, τράστο το τάιστρο 🙂

  54. gryphon said

    39
    Συμφωνω με το τα περι hi fi και hi end (αυτο αναφερεται οχι μονο στην υπερυψηλη πιστοτητα αλλα και στην αστρονομικη τιμη διαφορων συσκευων που προοριζονται βασικα για κοροιδα με πολλα λεφτα η σαουδαραβες )..
    ,Ειναι εννοιες ομως που αφορουν βασικα την αναπαραγωγ του ηχου και της μουσικης.
    Low fi ειναι ομως αλλο πραγμα.Αφορα την ηχογραφηση και ειναι μια ταση μαλλον οπου επιδιωκεται συνειδητα να γινει η ηχογραφηση ενος τραγουδιου η εργου η καποιου συγκροτηματος με οσο γινεται απλο τροπο χωρις πολλες ψηφιακες επεξεργαιες που υπαρχουν σημερα που αφαιρουν τον θορυβο τα λαθη η οποιαδηποτε ατελεια .Μπορει να χρησιμοποιουνται και επι τουτου και παλιαμηχανηματα με περιορισμενη για τα σημερινα δεδομενα αποκριση συχνοτητας π.χ που ομως δινουν καποιο «χρωμα» που τα συγχρονα δεν εχουν.
    Ας πουμς οι παλιες ηχογραφησεις με ρεμπετικα ειναι low fi λογω των τεχνικων μεσων της εποχης αλλα και παλι εχουν κατι που λειπει απο αντιστοιχες συγχρονες.Ισως η σωστη μεταφραση του low fi δεν ειναι τοσο το χαμηλης πιστοτητας οσο το ακατεργαστο

    Υπηρξε καποια αρχικη προσπαθεια να γινουν καποιοι νομοι antitrust στις αρχες του προηγουμενου αιωνα στην Αμερικη κυριως μετα την δημοσιευση του βιβλιου της .Ida Tarbell «The history of the Standard Oil campany» που αποκαλυπτε τις γκανγκστερικες μεθοδους που χρησιμοποιησε ο John D Rockefeller για να δημιουργησει ενα πρακτικα μονοπωλιο στον χωρο του πετρελαιου.
    Το βιβλιο αυτο ειχε δημιουργησει ενα τεραστιο κυμα λαικης αγανακτησης εναντιον του και ετσι με βαρια καρδια οι τοτε κυβερνωντες κατι πηγαν να κανουν.
    Για να το πω περιληπτικα η λυση βρεθηκε και για τον Ροκφελερ και για τους ομοιους του με τα Ιδρυματα.
    Εφτιαξαν ολοι ιδρυματα περασαν και νομους για τους ιδιατερους κανονες και κυριως τους φορολογικους που διεπουν την λειτουργια υετοιων ιδρυματων μεχρι και σημερα και μεσα εκει εξαφανισαν τις τεραστιες περιουσιες τους κρυβοντας τες και απο τα ματια της εφοριας αλλα κυριως του κοσμου.
    Δεν θα εμεναν πισω και οι δικοι μας και γι’αυτο εχουν φτιαξει ολοι «ιδρυματα» Ιδρυμα Λατση Ιδρυμα Ωναση Ιδρυμα Νιαρχου. Ιδρυμα Κοκαλη και παει λεγοντας.
    Για ξεκαρφωμα εμφανιζονται να εχουν καποιο φιλανθρωπικο εργο και τετοια αλλα στην πραγματικοτητα τα εχουν για φορολογικους λογους και οπως ειπα για να κρυβουν απο τους ενοχλητικους την περιουσια τους.

  55. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Λιανοτράγουδα
    Σαν είν η αγάπη μπιστική παλιώνει μηδέ λιώνει
    ανθεί και δένει στην καρδιά και ξανακαινουργιώνει

    Όλα τα βάσανα ο Θεός
    στς,αδυνατούς τα δίνει
    γιατί στς αδύνατους κι αυτός
    δεν ‘εχει εμπιστοσύνη

    Δε σε πιστεύγω ανε μου πεις το γάλα,γαλανό ναι
    και το νερό στον ποταμό καθάριο γ ή θολό ναι (Σούστα)

    Το «Πιστεύω» λένε μυριάδες χριστιανοί και παρηγοριούνται.

    Το πιστεύω ενός καταραμένου, αιματοκύλησε την ανθρωπότητα.

    fideicommissum το ρωμαϊκό καταπίστευμα.

    Ανεμπιστοσύνη υπάρχει;

    Η απονομιμοποίηση, σφόδρα δηλωτική.

  56. Ριβαλντίνιο said

    Του Πιέρου Βοϊδή

    (…) Κι έσουρες δυνατή φωνή
    Ζ όλο τον κόσμο ν΄ ακουστεί
    Που στε Μανιάτες μπιστικοί
    Και μπουλουξήδες του Βοιδή (..)

    https://maniatika.wordpress.com/2012/09/09/%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%85-%CE%B2%CE%BF%CF%8A%CE%B4%CE%AE/

  57. Spiridione said

    The Bosses of the Senate

  58. Γς said

    45:
    Αυτό είναι όνομα. Ο άπιστος Θωμάς και όχι του Τειρεσία.
    Μέχρι και προστάτη του Τραπεζικού συστήματος και των απλών πιστών που προσδοκούν στην αποκατάσταση του χαμένου τους κρέντιτ, της δανειοληπτικής τους ικνότητας.

  59. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ
    Ενότητα Α΄
    Στους περαζόμενους καιρούς, που οι Έλληνες ορίζαν,
    κι οπού δεν είχε η Πίστη τως θεμελιωμένη ρίζαν, 20
    τότες μιά Aγάπη μπιστική στον Kόσμο εφανερώθη,
    κ’ εγράφτη μέσα στην καρδιά, κι ουδεποτέ τση ελιώθη.
    Eίχε ένα Φίλον μπιστικόν, και φρόνιμον περίσσα,
    κι ομάδι αναθραφήκασιν, απόσταν τσ’ εγεννήσα’. 130
    Ενότητα Β
    «Φόβοι, τρομάρες, μάνητες, και κύματα ως φουσκώσουν,
    δεν ημπορού’ μιάν μπιστική Φιλιά να ξεριζώσουν.» 277
    Mα’ρθαν και τον ευρήκασιν οι μπιστικοί του φίλοι, 725
    πριχού να κάμει η χέρα του ό,τ’ είπασι τα χείλη.
    Ενότητα Γ’
    ωσάν οπού’τον πλιά καιρού, και δούλος στο Παλάτι, 43
    κ’ εκείνον και τον Kύρην του για μπιστικούς τσ’ εκράτει.
    Kι οπού δουλέψει μπιστικά, αντάμεψιν ξετρέχει,
    κι άλλος στα νιάτα τη ζητά, στα γέρα άλλος την έχει. 230
    λυπήσου, κι αφουκράσου μου τση σκλάβας του σπιτιού σου 531
    κ’ εμπιστικός βλεπάτορας, και Nένα του Παιδιού σου.
    ΕνότηταΕ΄
    Eκάτεχε ο Pωτόκριτος, και φανερά το θώρει, 745
    τον Πόθον τον εμπιστικόν, που του βαστά η Kόρη.

  60. sarant said

    Τι ωραίος ο Ρωτόκριτος!

  61. Η θέση μου πως το ποδόσφαιρο είναι πιο σοβαρό από την πολιτική ενισχύεται από την σύγκριση Κατσουράνη – Μαριλίζας (Ξερωγωτέτοιου, σιγά μη συγκρατώ τραίνα επίθετα)

    http://www.sport24.gr/Columns/kaisaris/kai_piata_eplyne.3057283.html

  62. glossard said

    Στην μπασκετική διάλεκτο υπάρχει το ρήμα «μπιστάω¨ που σημαίνει χτυπάω την μπάλλα κάτω, δηλαδή τριπλάρω.Μοιάζει με τρίπλα όλη αυτή η κίνηση.Και δεν υπάρχει και Μπίστης στην σύνθεση του κοινοβουλίου 🙂

  63. Ριβαλντίνιο said

    » μπιστικός »

    Και μην ξεχνάμε και τον πατέρα του αρχηγού των Απάτσι Τσιμιτσούρι που λεγόταν » ΜΠΙΣΤΕΚΟ »

    🙂

    http://users.sch.gr/vasanagno/php/comics.php?x=14&b=23

  64. sarant said

    62 Δεν είναι μόνο στη μπασκετική διάλεκτο το μπιστάω, αλλά όπου έχει μπάλα.

    Μπίσταγε το τόπι ώς τον ουρανό, στο τραγούδι του Λοΐζου-Παπαδόπουλου.
    Αλλά την ετυμολογία την αγνοώ.

  65. Spiridione said

    Il pastor fido
    http://en.wikipedia.org/wiki/Il_pastor_fido
    Ο πιστικός βοσκός
    http://www.greek-language.gr/greekLang/medieval_greek/em_kriaras/scanned_new/index.html?start=2&id=31&show=1

  66. BLOG_OTI_NANAI said

    To «Μπιστάη» αναφέρεται σε τόπι ως «Αναπηδάει» στη Σάμο.

    Υπάρχει το «μπιστεμένο» πρόσωπο δηλ. έμπιστο και η «μπιστιά» = εμπιστοσύνη.

    Υπάρχει ο «μπιστικός» δηλ. αυτός που φυλάει τα ξένα πρόβατα (ο τσοπάνης φυλάει συνήθως τα δικά του).

    Υπάρχει η λέξη «μπιστιού» δηλ. η πίστωση.

    Υπάρχει η «μπιστιριά» < πεστέρα < βουλγ. pestera = Σπηλιά.

    Χαμός.

  67. ...!? said

    @14 Γς
    Δίκιο είχε εκείνος ο χυδαίος γιατί όπου εμπιστευτεί τον κ@λο του χ@ίζει τα βρακιά του. 🙂

  68. sarant said

    66: Το «μπιστάει» που το έγραψα και πιο πάνω, πρέπει νάναι πανελλήνιο ή τουλάχιστον αθηναϊκό. Θυμάμαι που λέγαμε ότι η μπάλα δεν μπιστάει.

    Το μπιστιού είναι από το «εν πίστει» ή κάτι τέτοιο. Η μπιστιριά βέβαια είναι άσχετη.

  69. αὐτὸ τὸ καταπίστευμα τὸ ἄκουσα πρώτη φορὰ στὸ Λύκειο, μᾶς τὸ ἔλεγε ὁ φιλόλογος σὰν παράδειγμα δύσκολου νομικοῦ ὅρου (καμάρωνε γιὰ τὴν κόρη του ποὺ σπούδαζε νομικά). γιὰ τὴν ἀκρίβεια ἦταν τὸ «καταπίστευμα τοῦ περιλιμπανομένου» ὅρος ποὺ δὲν ὑπάρχει στὸν ΑΚ, ἀλλὰ ποὺ χρησιμοποεῖται ἀπὸ τοὺς νομικοὺς γιὰ τὸ καταπίστευμα τοῦ 1939ΑΚ

    ὁ ὅρος «πίστευμα» ἔχει γίνει δυστυχῶς πολὺ τῆς μόδας σὲ ὡρισμένα κλίματα

  70. ...!? said

    κι εδώ η παραδόπιστη

  71. καὶ βέβαια ὅταν ὁ ὅρος «πίστις» χρησιμοποιήθηκε ἀπὸ τοὺς συντάκτες τῆς ΚΔ δὲν εἶχε χάσει τὴν ἀρχική του φρεσκάδα καὶ σημασία. σήμερα πόσοι πιστοὶ ξέρουν τὶ θὰ πῇ «πίστις» καὶ σὲ τί διαφέρει ἀπὸ τὴν θρησκεία; ἡ λέξι κατήντησε δυστυχῶς ἕνα ῥητορικὸ κλισέ, καὶ δὲν εἶναι ἡ μόνη!

  72. Ιάκωβος said

    Κορνήλιε,
    τὶ θὰ πῇ “πίστις”;

  73. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Βέβαια και μπιστεμένη

    Μα γω για μια καλή φιλιά μια μπιστεμένη αγάπη
    δεν το λυπούμαι το κορμί να το φορτώσω πάθη

    η πιστοποίηση λέξη της εποχής
    και τα πιστοποιητικά
    οι πιστωτές(μας), καθημερινό ψωνοτύρι

  74. 63,
    Chimichurri! (Ωραία σάλτσα για ψητά.)

  75. Πιστοληπτική ικανότητα, ίδιον των πιστολέρος.

  76. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Πιστοληπτική ικανότητα,αξιολόγηση, ‘αλλο κλισέ

    73 τέλος, «ψωνοτύρι» χοχο τί βγήκε από παραπληκτρολόγηση

  77. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Το μπαλόνι που μπιστάει

    κακουργηματική απιστία

  78. Ριβαλντίνιο said

    @ 74 Μιχάλης Νικολάου

    » 63,
    Chimichurri! (Ωραία σάλτσα για ψητά.) » 🙂 🙂 🙂 🙂

    ( Και για δοκιμή )

    :smt005 :smt005 :smt005 :laugh: :laugh: :p3: :p3: :p3:

    Νόμιζα ότι ήταν τελείως φανταστικό όνομα !

  79. #72 ἐμπιστοσύνη καὶ φερεγγυότητα. πιστὸς εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἐμπιστεύεται ὅτι ὁ Θεὸς τοῦ λέει ἀλήθεια, πιστὸς εἶναι καὶ ὁ Θεός, δηλαδὴ φερέγγυος ὡς πρὸς τὶς ἐπαγγελίες του (Ἑβ 10,23). εἶναι ἡ πίστις μεταξὺ τῶν δύο συμβαλλομένων μερῶν, τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας. γι’ αὐτὸ κι ὁ Χριστιανισμὸς ὁλόκληρος σὰν διδασκαλία καὶ κήρυγμα ὀνομάζεται πίστις.

  80. sarant said

    70: «κι εγώ δε σακουλεύτηκα σα μάγκας να προσέξω / πως είσαι παραδόπιστη και θα με ρίξεις έξω»
    Άρθρο μπορεί να γράψει κανεις για τα γλωσσικά του τραγουδιού αυτού.

  81. Αλέξης ΙΙ said

    Πίστευε και μη ερεύνα.
    Πίστευε και μη, ερεύνα.

    Ένα κόμμα κάνει τη διαφορά.

  82. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Δαιμονόπιστη, διαολόπιστη είναι προσφωνήσεις αγανάχτησης , απειλητικές ή και τρυφερές.
    -«Το διαολόπιστο ίντα όμορφα μιλεί»
    -«Κύριε πρόεδρε,εγώ την είχα δεμένη κοντή κοντή μα αυτή η δαιμονόπιστη ετσίτωνε ετσίτωνε το παντέρνο τζη ίσαμε που το ΄φταξε και το φαε το κλήμα, ίντα φταίω δα γω;»

  83. Ριβαλντίνιο said

    Οι παλαιότεροι θα θυμάστε τον Μπιστάκη ( Αλφάρο ) της Πανάθας.

  84. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    αλλαξοπίστης, (σε ποιον πολιτικό ταιριάζει;)

  85. nestanaios said

    Για να ετυμολογήσουμε μια λέξη, δεν αναζητάμε καμμία ρίζα σε κανένα δάσος.
    Ο τρόπος είναι απλός και πολύ παλιός. Πατροπαράδοτος.
    Αναζητάμε το θέμα της λέξεος και χωρίζουμε τις συλλαβές και στοιχείο, στοιχείο συλλαμβάνουμε την έννοια των συλλαβών.

    Έχουμε την λέξη πίστη. Επίσης έχουμε την λέξη πίστις. Αυτές οι δύο λέξεις δεν είναι ίδιες διότι δεν έχουν το ίδιο θέμα.
    Η μεν πίστη έχει ως θέμα το «πιστε» αποβάλλεται το σ της ονομαστικής και συστέλλεται το η σε ε.
    Η δε πίστις έχει ως θέμα το πιστι. Μοιάζουν αλλά δεν είναι τα ίδια.

    Ας τα κλίνουμε, πίστε-ς πίστη (κράση. Ε +ς =η. φεύγει το ς και εκτείνεται το ε σε η ).
    Πίστε-ος, πίστης (κράση ε +ο =η . φεύγει το ο και εκτείνεται το ε σε η )
    Ας κλίνουμε την άλλη. Πίστι- ς , πίστι-ος. Κατά τον ίδιο τρόπο έχουμε πόλις, πόλιος και δεν έχει πολύ σχέση με την πόλε-ς και κατά κράση πόλη.
    ΟΙ συλλαβές είναι πι και στε και στι.
    Πι είναι μεγάλη πίεση.
    Στε είναι στάση ψηχής.
    Στι είναι μεγάλη στάση.

    Έτσι ετυμολογούνται οι λέξεις και όχι από άλλες λέξεις διότι η μέθοδος αυτή οδηγεί σε κύκλους.

    Υπάρχει και το θέμα πυστι. Μεγάλη στάση ελλείψει βίας (το υ είναι στερητικό). Συνεκδοχικά η γνώση.
    Οι θρησκείες δεν παρέχουν τέτοια στάση.

  86. NM said

    Ναι, αλλά χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Γιατί καθώς συλλαμβάνουμε την έννοια των συλλαβών, μπορεί στα καλά καθούμενα να συλλάβουν αυτές εμάς. Και άντε να καθαρίσoυμε μετά.

  87. Γς said

    Αρρεστάτο!

  88. BLOG_OTI_NANAI said

    Όπως σωστά λέει ο Κορνήλιος, οι Χριστιανοί θέλουν να διαφοροποιούν την δική τους πίστη ως προϊόν όχι ευπιστίας αλλά εμπιστοσύνης. Οι ευαγγελιστές ισχυρίζονται ότι δεν μιλούν για κάτι άπιαστο και αόρατο, αλλά για εμπιστοσύνη στον Χριστό τον οποίο είδαν με τα μάτια τους, άκουσαν με τα αυτιά τους, έπιασαν με τα χέρια τους (Α΄ Ιωάννου 1,1-3). Κάθε θρησκεία, κατά τους Χριστιανούς, έχει το χαρακτηριστικό ότι εντάσσεται στην προσπάθεια του ανθρώπου να αναζητήσει τον Θεό, ενώ ο Χριστιανισμός στηρίζεται στο αντίστροφο, στο γεγονός ότι ο Θεός αναζήτησε τον άνθρωπο. Γι’ αυτό δεν ονομάζουν θρησκεία την δική τους πίστη, η οποία πίστη σημαίνει ουσιαστικά «εμπιστοσύνη».
    Και αυτή η εμπιστοσύνη πηγάζει από τον ασφαλέστερο τρόπο γνώσης που θα μπορούσε να έχει ένας άνθρωπος, την εμπειρική γνώση του αυτόπτη μάρτυρα,ο οποίος μάρτυρας ήταν μια ολόκληρη κοινότητα. Όπως προκύπτει από αυτά που γράφει ο Ιωάννης, η αρχαία Εκκλησία δεν κατανοεί οποιοδήποτε συμπέρασμα της ψυχανάλυσης ότι ο Θεός αποτελεί «ανάγκη», «πατρική αναζήτηση» ή οτιδήποτε άλλο. Αυτά έχουν σχέση με την αναζήτηση όταν αυτή πηγάζει/ξεκινά από τον άνθρωπο.
    Η Αρχαία Εκκλησία δεν αναζήτησε κανέναν. Είχε Θεό, τον εβραϊκό. Ο Χριστός ήταν αυτός που τους πλησίασε. Και τον εμπιστεύτηκαν όταν τον είδαν, τον άκουσαν, τον ψηλάφισαν, τον γνώρισαν. Και από το γεγονός ότι ήταν Εβραίοι, μπορεί κανείς να φανταστεί τι μεγαλείο πνευματικό ήταν αυτό που είδαν, ώστε ακόμα και αυτοί οι διαχρονικά αμετάβλητοι θρησκευτικά, που εναντιώθηκαν σε κάθε αλλοτρίωση της πίστης τους, παραδέχτηκαν ότι είδαν τον Θεό.
    Ασφαλώς όποιος θέλει δεν τα δέχεται αυτά, αλλά όπως είπαμε πάλι, μερικοί δεν τα γνωρίζουν και αυτό φαίνεται όταν αντιμετωπίζουν την πίστη στον Χριστό σαν να είναι αντίστοιχη με την πίστη στην «ιπτάμενη τσαγιέρα» κ.λπ. Είναι κάτι διαφορετικό.

  89. spiral architect said

    @84: ΑλλαξοΜπίστης. 😉

  90. sarant said

    88: Πάντως τον καημένο τον Θωμά, που επιδίωξε ακριβώς αυτό τον ασφαλέστερο τρόπο εμπιστοσύνης, ο λαός τον ονόμασε άπιστο 🙂

    89: Δεν ξέρω από πού ετυμολογείται το ονομα Μπίστης πάντως.

  91. spiral architect said

    Απ’ το μπιστάω ίσως;

  92. Spiridione said

    90α Τώρα γιατί μας χαλάς τη σούπα; 🙂

  93. BLOG_OTI_NANAI said

    90: Μπράβο οικοδεσπότη, μόνο και μόνο επειδή ελάχιστοι παρατηρούν ότι ο λαός τον είπε έτσι! Διότι η κλασική ατάκα είναι «έτσι τον υποτίμησε ο Χριστός». Ενώ ίσα-ίσα, ο Χριστός ήταν αυτός που ΠΡΟΕΤΡΕΨΕ τον Θωμά να αποκτήσει εμπειρία της ανάστασης με την ψηλάφηση.

  94. Spiridione said

    Τότε δεν είπε ο Χριστός μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες;

  95. Αλλά ΔΕΝ εψηλάφησε. Είδε βεβαίως, και αναφώνησε «ο Κύριός μου και Θεός μου»!

  96. «Τον γέλωτα προκαλούσιν οι πληθυντικοί: ‘οι πίστες’ (η πίστα του χορευτικού κέντρου είναι η ονομαστική;)…»
    (από τη Δίκη των Τόνων)

  97. BLOG_OTI_NANAI said

    94: Φυσικά το είπε για όλες τις μελλοντικές γενιές που δεν θα έχουν την δυνατότητα να συναντήσουν τον ίδιο τον Χριστό με σάρκα.
    Αλλά είναι πολύ πρόχειρη η ερμηνεία, ότι ο Χριστός ήρθε στη γη για να σπάει πλάκα, και ενώ ο ίδιος προτρέπει τον Θωμά να ψιλαφήσει, αφού τον αφήσει, μετά να του πει: «τσα, πλάκα σου έκανα, τώρα δεν είσαι… μακάριος»!
    Δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να προτρέπει ο Χριστός σε πράξεις που ο ίδιος θα θεωρούσε ανεπίτρεπτες. Για να προτρέψει τον Θωμά, σημαίνει ότι αυτό ήταν 100% αποδεκτό από τον Χριστό.
    Άσχετα βεβαίως αν όπως λέει ο Άγγελος, δεν είμαστε βέβαιοι ότι όντως ψιλάφησε ο Θωμάς.

  98. Νέο Kid Στο Block said

    97. Τους εμπόρους στο Ναό όμως τούς πλάκωσε στις πατσαβούρες (ίσως και στις μάπες..). Γι’αυτό και τον έδωσαν στεγνά οι Εβραίοι στους Ρωμαίους. Επεδίωξε το θάνατο του λιανικού εμπορίου! Και μάλιστα του πιο επικερδούς (τότε) είδους του. Του θρησκευτικού . H εκκλησία βέβαια έκτοτε διόρθωσε (και διορθώνει διαρκώς) αυτό το λάθος παράδειγμα του Θεανθρώπου.

  99. Ριβαλντίνιο said

    Και μην ξεχνάμε ότι ο Θωμάς ευλογήθηκε να κηρύξει στα πιο βάρβαρα θεωρητικά μέρη εκείνης της εποχής ( Παρθία, Ινδία ).
    Ενδιαφέρον αυτό ( από την παράδοση και τα απόκρυφα )
    » Στην Ινδία, συνελήφθηκε από τον Βασιλία Mισδαίο, γιατί κατήχησε και βάπτισε τον γιό του Aζάνη, την γυναίκα του Tερτία και της κόρες του Mυγδονία και Nάρκα. Αφού τον φυλάκισε τον παρέδοσε σε πέντε στρατιώτες, οι οποίοι αφού τον ανέβασαν σε κάποιο βουνό τον θανάτωσαν δια λογχισμού. »

    » The names of the King Misdeus, Tertia, Juzanes, Syphorus, Markia and Mygdonia suggest Greek descent or Hellenised Persian descent »

    http://en.wikipedia.org/wiki/Thomas_the_Apostle#Historical_references

    ( Ο τελευταίος Έλληνας ή εξελληνισμένος τοπικός άρχοντας που έχει βρεθεί είναι κάποιος

    https://en.wikipedia.org/wiki/Theodamas )

  100. Πάνος με πεζά said

    @98 : Το θάνατο του παραεμπορίου, βρε ! Πώς πήγαν οι Χρυσαυγίτες στην Παντοβασίλισσα, στη Ραφήνα ! 🙂

  101. BLOG_OTI_NANAI said

    98: Να πω μόνο ότι ο Χριστός δεν χτύπησε κανέναν. Δεν υπάρχει καμία τέτοια αναφορά.
    Οι έμποροι βρίσκονταν εκεί παράνομα, και για να βρίσκονται εκεί, άρα είχαν πάρει άδεια από τους ιερείς του Ναού. Έτσι, παρά το γεγονός ότι ο Χριστός ήταν ένας και μόνος του, κατάφερε να τους διώξει όλους διότι όλοι γνώριζαν ότι είχαν άδικο και παρανομούσαν και έτσι κανείς τους δεν μίλησε.

    Πάντως δεν πάταξε εκεί το θρησκευτικό εμπόριο. Εκεί πάταξε κυρίως την ασέβεια προς τον Ναό. Και μην ξεχνάμε ότι τίμησε τον ναό παρά το γεγονός ότι ήταν μεγαλοπρεπέστατος και αποτέλεσμα κόπων πολλών.
    Στο θρησκευτικό εμπόριο εναντιώθηκε με το «δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε», όταν «ασθενούντας θεραπεύετε, λεπρούς καθαρίζετε, νεκρούς εγείρετε, δαιμόνια εκβάλλετε». Φυσικά, αναφέρει ότι «Μή κτήσησθε χρυσόν μηδέ άργυρον μηδέ χαλκόν εις τας ζώνας υμών», όμως προσθέτει ότι «άξιος γάρ εστιν ο εργάτης της τροφής αυτού».

    Κατά συνέπεια, απαγορεύει τη σιμωνία, την πώληση δηλ. εκκλησιαστικών πράξεων, όμως ο ιερέας δικαιούται να ζει από το έργο του, προφανώς όμως, όχι να πλουτίζει ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ και μάλιστα εκμεταλευόμενος αυτό.
    Εδώ βεβαίως, υπάρχει και η ευθύνη των πιστών, που και αυτοί αποτελούν Εκκλησία: εφόσον σήμερα οι ιερείς έχουν μισθό, δεν χρειάζεται να δίνουμε χρήματα για άλλους σκοπούς, τα «τυχερά», εκτός αν υπάρχει κάποια λογική: π.χ. αν φέρω τον ιερέα στο νεκροταφείο το απόγευμα μερικά χιλιόμετρα από την πόλη.

    Καθαρή Εκκλησία ο Χριστός επιθύμησε, αλλά ουδέποτε δίδαξε ότι για να υπάρξει εκκλησία θα πρέπει να είναι «καθαρή». Διότι τότε, δεν θα υπήρχε ποτέ Εκκλησία. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι στον στενό πυρήνα των δώδεκα μαθητών που τους διάλεξε ο ίδιος ο Χριστός, υπήρξε ο Ιούδας. Το μήνυμα είναι σαφές ότι επιθυμούμε όλοι «καθαρή και ηθική εκκλησία», αλλά επίσης το μήνυμα λέει ότι δεν πρέπει να ζούμε σε ουτοπικούς κόσμους. Ο Χριστός είπε ότι το καλό και το κακό θα συνυπάρχουν μέχρι το τέλος (Ματθ. 13,30).

    Πιάσαμε τα θρησκευτικά πάλι.

  102. Γς said

    101:

    >Πιάσαμε τα θρησκευτικά πάλι.
    Και τα εμπορο-πανηγυρικά 😉

    Κι ο Ιησούς με το φαγγκέλιο, μου θύμισε τους Χρυσαυγίτες πρόπερσι που κλότσαγαν τις πραμάτειες των εγχρώμων μικροπωλητών -που είχαν άδεια- στο πανηγύρη της Παντοβασίλισσας στη Ραφήνα. Ημουν εκεί

  103. Νέο Kid Στο Block said

    101. «Να πω μόνο ότι ο Χριστός δεν χτύπησε κανέναν. Δεν υπάρχει καμία τέτοια αναφορά.»
    Ε, τώρα συγγνώμη αλλά ούτε και πως κάποιες φορές αφόδευσε υπάρχουν αναφορές (υποθέτω…) αλλά η απουσία απόδειξης δεν είναι απόδειξη απουσίας. Μού φαίνεται κάπως κωμικό , και για να μη νομίζεις πως κινούμαι από «αντιχριστιανισμό», μού φαίνεται -από την ανάποδη-εξίσου κωμικό το επιχείρημα που έχω διαβάσει πως δεν υπήρξε καν ο Χριστός, επειδή λέει δεν αναφέρεται η ιστορία του και ο σταυρικός του θάνατος από κάποια ρωμαϊκή πηγή (ιστορική, διοικητική/στατιστική κ.λ.π.). Μ’αυτή τη λογική, οι Ρωμαίοι σταυρώσανε μόνο το Σπάρτακο…
    Τέλος πάντων, το 98. γράφτηκε μόνο και μόνο επειδή μού την έδωσε μια αληθινή περίπτωση «αγοραπωλησίας» μέσα σε εκκλησία που άκουσα χθες από γνωστό μου. Ας το αφήσουμε εδώ.

  104. BLOG_OTI_NANAI said

    103: Πίστευα απλώς ότι είχες παρερμηνεύσει το θέμα με το μαστίγιο όπως γίνεται συνήθως. Το μαστίγιο δημιουργεί συνειρμούς, όμως κανείς δεν έχει προσέξει ότι ο Χριστός δεν χτυπά κανέναν.
    Αυτό που μας βεβαιώνει ότι ο Χριστός δεν χτύπησε κανέναν, είναι η ζωή και ο θάνατος του. Υποθέτουμε ότι ήταν πραγματικός, και είχε δύναμη. Κι όμως, αντί να χτυπήσει για να διαλύσει πρόσκαιρα την εξωτερική σκληρότητα που συνάντησε, δέχτηκε να πνιγεί στο αίμα κρεμασμένος από μεταλλικά καρφιά που διαπερνούσαν τα κόκαλά του υπό τον ήχο του γέλιου των θεατών, για να σπάσει με την άξια θρήνων εικόνα του, την εσωτερική σκληρότητα ολόκληρης της ανθρωπότητας.
    Αυτός ο Χριστός, δεν μπορεί να χτύπησε ποτέ κανέναν.

  105. Ιάκωβος said

    «Πιάσαμε τα θρησκευτικά πάλι.»

    Η πολιτική είναι συνέχιση της θρησκείας μέ άλλα μέσα. Και το ανάποδο.

    79 Κορνήλιος said

    εἶναι ἡ πίστις μεταξὺ τῶν δύο συμβαλλομένων μερῶν, κλπ

    Γιαυτό λέω (ο Κορνήλιος δε θα συμφωνήσει) οτι ο Χριστιανισμός, και οι άλλες μονοθειστικές, είναι μοντέρνες θρησκείες, των πόλεων, αντίθετα με τις παγανιστικές (το λέει κι η λέξη) που ήταν του βουνού και του λόγγου.

    Να λοιπόν. Η τραπεζική πίστη πάει χέρι χέρι με τη Χριστιανική πίστη. Μπορεί ο Χριστιανισμός και εν μέρει ο Ιουδαϊσμός να μην είχαν σε καμιά υπόληψη το δανεισμό και τον τόκο, όμως η μεταφορά αυτή, του συμβολαίου μεταξύ Θεού και ανθρώπου, έχει την αρχή της ακριβώς σ’ αυτή τη δικαιοπραξία. Σε μια πιο πρωτόγονη κοινωνία δε θα γινόταν κατανοητή.

    Ειδικά η ιδέα «δώσε τώρα κάτι, πχ μια ελεημοσύνη, για να πάρεις, όταν φτάσεις απέναντι, τα πολλαπλάσια,πχ αιώνια ζωή» είναι ακριβώς η εικόνα μιας τραπεζικής συναλλαγής.

    Η ηθική του Χριστιανού καταδικάζει το δανεισμό, αλλά συγχρόνως, φτιάχνει έναν φανταστικό κόσμο, όπου ο ίδιος (που δεν έχει έτσι κι αλλιώς χρήμα στην τράπεζα) έχει κάνει την πιο συμφέρουσα συναλλαγή όλων των εποχών. Δίνοντας πολύ λίγα παίρνει πάρα πολλά. Που να του κουνηθεί τώρα ο Τελώνης με κείνο το 16% ;

    Και βέβαια, όσο νοιάζεται ο Μπουμπούκος για τους άλλους βιβλιοπώλες που πτωχεύουν, άλλο τόσο θα νοιαστεί ο Χριστιανός, όταν θα είναι στον παράδεισο, για τους άλλους,που δεν αγόρασαν τα σωστά ομόλογα και βρέθηκαν στην κόλαση.

  106. IA said

    Η Ρενα Δουρου σε μια επιδειξη της βαθιας γνώσης μαρξισμού που την κατακλυζει (αυτήν αλλα και τον Συριζα)

    ΕΡ. Στην εποχή του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού, η δημοκρατία, για να το πούμε κομψά, υποφέρει από δομικά προβλήματα με αποτέλεσμα την ανισότητα. Υπάρχει «αριστερή διέξοδος» χωρίς τον έλεγχο των μέσων παραγωγής, όπως τον επιβάλλει ο «ορθόδοξος» μαρξισμός;
    ΑΠ. «Τα μέσα παραγωγής είναι μεν σημαντικά αλλά δεν μονοπωλούν πλέον το ενδιαφέρον σε έναν κόσμο που έχει γίνει ψηφιακός και όπου οι ροές πληροφορίας παίζουν κεφαλαιώδη ρόλο. Εξ ου και η σημασία των δικτύων επικοινωνίας. Μέσα από αυτά περνά η αντίσταση αλλά και το νέο υπόδειγμα για μια Αριστερά του 21ου αιώνα, χωρίς “προκάτ” σκέψη, ανοικτής σε καθετί που μπορεί να ανατρέψει τους σημερινούς συσχετισμούς δυνάμεων».

    http://www.tovima.gr/vimagazino/interviews/article/?aid=637822&h1=true#commentForm

  107. sarant said

    106: Όλα τ’ άλλα εντάξει, βρε παλικάρι, αλλά τι σχέση έχει με το άρθρο το σχόλιό σου; Τόσο πολύ θέλεις να την πεις στον ΣΥΡΙΖΑ που δεν βαστιέσαι; Αυτό καταντάει σπαμ, να ξέρεις.

  108. IA said

    συγνωμη αλλά γραφεις στον επιλογο ότι
    Αλλά και η αξιωματική αντιπολίτευση πρέπει να φανεί άξια της εμπιστοσύνης που της έδειξε και θα της δείξει ο λαός. Γιατί η εμπιστοσύνη κερδίζεται με κόπο, αλλά χάνεται εύκολα

    ειπα να βοηθησω στο μετρο του δυνατου να χαθει αυτη η εμπιστοσυνη το γρηγοροτερο δυνατο

  109. gryphon said

    101-103
    Eνταξει τα Ευαγγελια σε αρκετα σημεια οπως σε αυτο το επεισοδιο στον ναο δεν μπαινουν σε πολλες λεπτομερειες και πολυς κοσμος εχει την εντυπωση οτι Ο Ιησους τα εβαλε γενικα και αοριστα με οσους αγοραζαν η πωλουσαν η με τους αντιστοιχους των σημερινων μικροπωλητων που μαζευονται σε διαφορους εορτασμους και πουλανε εικονιτσες παιχνιδακια και τετοια.
    Ομως για μενα Ο Ιησους δεν θα τα εβαζε ποτε με τεοιους ανθρωπους φτωχους η και φτωχοδιαβολους που απλα πουλουσαν κατι.Το μενος του (και αντιθετα απο τον μπλογκ οτι ναναι εγω καταλαβαινω απο την περιγραφη οτι προσπαθησε τουλαχιστον να χειροδικησει) στρφοταν κατα καποιων συκεριμενων ανθρωπων που ειχαν την αδεια να στεγαζονται μεσα στον ναο και να επιδιδονται σε μια συγκεκριμενη δραστηριοτητα την οποια συνεχιζουν διαφοροι απογομοι τους η τελος παντων ομοιδεατες τους μεχρι σημερα…..
    Τα εβαλε δηλαδη με τους τραπεζιτες η τοκογλυφους της εποχης

  110. sarant said

    108: Δεκτή η ένσταση 🙂

  111. gryphon said

    109
    Και μαλιστα για να καταλαβει καποιος που τον ενδιαφερουν δηλαδη αυτα το ποσο σοβαρο ηταν το ατοπημα Του Ιησου στο ολο ταιμλαιν ας πουμε των Ευαγγελιων η αντιστροφη μετρηση και ολες οι υπογεις διεργασιες για να οδηγηθει στην σταυρωση ξεκινουν ακριβως μετα το επεισοδιο στον ναο.

  112. Ριβαλντίνιο said

    Για να το έχουμε και μπροστά μας

    » 13 Καὶ ἐγγὺς ἦν τὸ πάσχα τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰησοῦς. 14 καὶ εὗρεν ἐν τῷ ἱερῷ τοὺς πωλοῦντας βόας καὶ πρόβατα καὶ περιστερὰς καὶ τοὺς κερματιστὰς καθημένους, 15 καὶ ποιήσας φραγέλλιον ἐκ σχοινίων πάντας ἐξέβαλεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ, τά τε πρόβατα καὶ τοὺς βόας, καὶ τῶν κολλυβιστῶν ἐξέχεεν τὸ κέρμα καὶ τὰς τραπέζας ἀνέτρεψε, 16 καὶ τοῖς τὰς περιστερὰς πωλοῦσιν εἶπεν· Ἄρατε ταῦτα ἐντεῦθεν· μὴ ποιεῖτε τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου οἶκον ἐμπορίου. 17 Ἐμνήσθησαν δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὅτι γεγραμμένον ἐστίν, Ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου καταφάγεταί με. »

    http://www.myriobiblos.gr/bible/nt2/john/2.asp

  113. #105 ποῦ ἀκριβῶς καταδικάζεται ἔτσι ἁπλᾶ ὁ δανεισμός;

    καλὰ τὰ ἄλλα γιὰ τὰ βουνὰ καὶ τοὺς λόγκους θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ μὴ τὰ σχολιάσω.

  114. BLOG_OTI_NANAI said

    Ο Χριστός δεν ενήργησε ασφαλώς ως Θεός, αλλά ως άνθρωπος του Θεού με μόνο σύμμαχο το δίκαιο. Αν έδερνε, πιστεύω ότι το επεισόδιο φυσιολογικά και υποθετικά, θα κατέληγε με τον ξυλοδαρμό του Ιησού, διότι ήταν ένας άνθρωπος μονάχος, και δέρνοντας, με την αυτοδικία αυτή θα έχανε τη δύναμη του δικαίου, αυτή ακριβώς που έκανε τους ανθρώπους να φεύγουν χωρίς να τον πειράζουν, καθώς γνώριζαν ότι είχε δίκιο και δεν μπορούσαν να αντιλέξουν κάτι.
    Και βεβαίως, «πάντας ἐξέβαλεν», όχι μόνο τους πλούσιους τοκογλύφους, διότι επρόκειτο περί «τοῦ ἱεροῦ» και όχι για οποιονδήποτε άλλο χώρο.
    Εκείνο το καθεστώς συγκρίνεται μόνο με αγοραπωλησίες μικροπωλητών σήμερα, μέσα στην εκκλησία, πράγμα αδιανόητο ακόμα και για φτωχούς. Αντιθέτως οι άνθρωποι πουλάν εικονίτσες ακόμα και στα σκαλιά της εκκλησίας, όχι όμως μέσα στον ναό ή στις πανηγύρεις έξω από τον περίβολο επιτρέπονται πωλήσεις. Αυτό βέβαια το τελευταίο έχει ρίζα την κοινή λογική, δηλ. όπου μαζεύονται πολλοί άνθρωποι, προκύπτει αυθόρμητα η σκέψη για εμπόριο, αλλά και ρίζα αρχαιοελληνική ως προς τις περιοχές που επηρεάστηκαν από τον ελληνισμό, καθώς έξω από τους αρχαίους ναούς γινόταν πάντα εμπόριο ζώων και αντικειμένων.

  115. Pedis said

    Fides (–> Obseqium ) –> Clientes, πελάτες, πολιτικοί πελάτες, με καύχημα ότι έχουν «μπάρμπα στην Κορώνη» δηλ. ο bona fide μάγκας (τάχα μου) που στην ανάγκη το παίζει μαλάκας bona fide και τότε αρχίζει τις μούντζες. Μυαλά (εγκεφαλικά γάγγλια) από φιδέ (από το fides κι αυτό με άλλη σημασία).

  116. sarant said

    114: Σημαντικό είναι πάντως ότι στη λαϊκή αντίληψη ο Χριστός παίρνει φραγγέλιο και τους πετάει όλους έξω από τον ναό.

  117. Για παρουσία. Απουσίασα λόγω ιντερνετικού εμφράγματος. Αποκαταστάθηκε μόνο του επίσης μυστηριωδώς. Δεν έχω ενδείξεις ότι έβαλε ο Γς το χέρι του, αλλά και δεν το αποκλείω. Η απουσία πληροφορίας….

  118. Γς said

    Ιντερνετικό Βουντού.
    Καλημέρα Λεώ.
    Είσαι για καμιά κοντρούλα πρώτης ανάρτησης;

  119. BLOG_OTI_NANAI said

    116: Έχεις δίκιο, πιστεύω όμως ότι η λαϊκή αντίληψη το συνδέει πιο πολύ αυτό το γεγονός με τον θυμό που πηγάζει από το δίκιο. Έχω την εντύπωση ότι αν έμπαινε το ερώτημα «πόσους μαστίγωσε ο Χριστός στην επίγεια ζωή του», πιστεύω η απάντηση θα ήταν «κανέναν». Δεν νομίζω δηλ. ότι έχει περάσει στον λαό κάποια τέτοια εικόνα για τον Χριστό ότι δέρνει, χτυπάει κ.λπ.

  120. Ριβαλντίνιο said

    To Λουκυ Λουκ – Τεύχος 23 – ΚΑΝΥΟΝ ΑΠΑΤΣΙ ( σχόλιο 63) το βρίσκουμε και εδώ

    Και εδώ ο λοχίας Ο’Χάρα παρεξηγείται γιατ οι υπόλοιποι Ιρλανδοί ί του κοπανάνε ότι είναι μιγάς Σκωτοιρλανδός. Η μητέρα του ήταν μια ΜακΝτούγκαλ (σελ.9, τετραγωνάκια 7-10)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: