Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η κατοικία των θεών – Λεξιλογική παρουσίαση

Posted by sarant στο 23 Δεκεμβρίου, 2014


Πριν από δυο μήνες περίπου είχα ανεβάσει δυο συνεχόμενα άρθρα για τον Αστερίξ, πρώτα μια παρουσίαση της περιπέτειας Αστερίξ στους Βρετανούς και μετά μια γενική παρουσίαση των πρωταγωνιστών του κόμικς.

asterixdieuxΕίχα γράψει τότε, ότι με μια δόση υπερβολής θα μπορούσαμε να πούμε πως οι 24 τόμοι του Αστερίξ (εννοώ την κοινή δημιουργία του Ρενέ Γκοσινί και του Αλμπέρ Ουντερζό) είναι μια από τις σημαντικότερες προσφορές της Γαλλίας στον παγκόσμιο πολιτισμό μεταπολεμικά. Τουλάχιστον η γενιά μου, που γνώρισε τον Αστερίξ στα φοιτητικά της χρόνια, τον αγάπησε σχεδόν ομόθυμα -και η ανταπόκρισή σας σε αυτές τις δημοσιεύσεις ήταν πολύ θετική, οπότε είχα πει ότι θα αρχίσω να παρουσιάζω στο ιστολόγιο, έναν προς έναν, τους 24 τόμους του Αστερίξ, κάτι που, με μια συχνότητα έναν τόμο κάθε δίμηνο, θα μας πάρει τέσσερα χρόνια.

Οι δυο μήνες πέρασαν και ήρθε η σειρά για την δεύτερη περιπέτεια που θα παρουσιάσω, την «Κατοικία των θεών». Είναι μία από τις δύο περιπέτειες του Αστερίξ που μετέφρασε ο Κώστας Ταχτσής για τη σειρά των εκδόσεων Ψαρόπουλου, το 1978 -στη συνέχεια ανέλαβε ο Αργύρης Χιόνης. Στη σειρά των εκδόσεων Μαμούθ, που είναι αυτή που κυκλοφορεί, τη μετάφραση την έκανε η Ιρένε Μαραντέι.

Γενικά, θεωρώ καλύτερες τις μεταφράσεις του Ψαρόπουλου, αλλά αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι τις έχω συνηθίσει. Από την άλλη, ο δεύτερος μεταφραστής βρίσκεται σε δύσκολη θέση, διότι ίσως αισθάνεται αναγκασμένος να αποφύγει τα λογοπαικτικά ευρήματα του πρώτου. Πάντως, όπως θα δείτε πιο κάτω, από τη μετάφραση του Ταχτσή δεν λείπουν τα μεταφραστικά λάθη.

Στα κατεβασάδικα του Διαδικτύου βρίσκει κανείς σε ηλεμορφή τον Αστερίξ της έκδοσης Μαμούθ, αλλά, απ’ όσο ξέρω και έψαξα, όχι την έκδοση Ψαρόπουλου. Από καλή τύχη (στον ουρανό τον έψαχνα και στη γη τον βρήκα) ένας καλός φίλος, συνομήλικος περίπου, έχει στη βιβλιοθήκη του μερικούς τόμους από τότε, και μου έδωσε και σκανάρισα δυο.

Λοιπόν, την Κατοικία των Θεών σε έκδοση του Ψαρόπουλου τη σκανάρισα και την έχω ανεβάσει εδώ (με τη βοήθεια του Στάζιμπου για την ηλεβιβλιοδεσία) όπου μπορείτε να τη διαβάσετε ονλάιν -ή να την κατεβάσετε από εδώ. Κάπως αχνά βγήκαν τα χρώματα, να με συμπαθάτε. (Αν έχετε άλλους Ψαρόπουλους και τους σκανάρετε, θα βοηθήσετε τις επόμενες παρουσιάσεις. Και για να το κάνω πιο συγκεκριμένο, αναζητούνται εθελοντές που θα έχουν και θα σκανάρουν το «Ο Γαλάτης Αστερίξ» σε έκδοση Ψαρόπουλου. Το σκανάρισμα είναι πολύ κοπιαστική δουλειά -κάποιος σκανάριζε τόμους και άγιασε- οπότε ας το μοιραστούμε να μας πέσει πιο αλαφρύ. Βεβαια ο εθελοντής πρέπει να το δηλώσει στα σχόλια, να μην κάνουν πολλοί την αγγαρεία άδικα -ή να μοιραστεί κάπως).

Θα λεξιλογήσω λοιπόν για την Κατοικία των Θεών, παρόλο που αυτά που θα πω μπορεί κανείς να τα βρει σε πολλούς αστεριξολογικούς ιστότοπους.

Γενικά, οι περιπέτειες του Αστερίξ χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: α) Έχουμε ταξίδια σε μακρινές χώρες (ή και μέσα στη Γαλατία) όπου το χιούμορ βασίζεται αρκετά στις διαφορές της νοοτροπίας των διάφορων λαών, και β) έχουμε περιπέτειες όπου η δράση εκτυλίσσεται κυρίως στο γαλατικό χωριό, συνήθως δε έχει να κάνει με τις προσπάθειες των Ρωμαίων να το κυριεύσουν και να υποτάξουν τους ανυπόταχτους Γαλάτες.

Η Κατοικία των Θεών ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Το νέο καταχθόνιο σχέδιο του Καίσαρα είναι να χτίσει στο δάσος που περιτριγυρίζει το γαλατικό χωριό μια ρωμαϊκή πόλη, ώστε να αναγκάσει τους Γαλάτες να εκρωμαϊστούν. Στέλνει στη Γαλατία έναν ταλαντούχο αρχιτέκτονα να χτίσει την πρώτη πολυκατοικία της μελλοντικής πόλης. Ο αρχιτέκτονας βάζει τους σκλάβους να ξεριζώνουν βελανιδιές για να δημιουργήσει ένα ξέφωτο όπου θα ανεγερθεί το κτίριο, αλλά οι Γαλάτες ρίχνουν μαγικά βαλανίδια, ποτισμένα στο μαγικό φίλτρο, και τα δέντρα ξαναφυτρώνουν. Όταν οι σκλάβοι παραπονιούνται στους Γαλάτες ότι έτσι δεν θα ελευθερωθούν ποτέ (έχουν αποσπάσει από τον αρχιτέκτονα την υπόσχεση ότι μόλις χτιστεί το πρώτο κτίριο θα τους δώσει την ελευθερία τους), ο δρυίδης Πανοραμίξ τους δίνει μαγικό φίλτρο για να τελειώσουν μια ώρα αρχύτερα. Πράγματι, το πρώτο κτίριο (η «Κατοικία των Θεών») χτίζεται, και ύστερα από μεγάλη διαφήμιση στη Ρώμη έρχονται οι πρώτοι ένοικοι -και προς στιγμή φαίνεται ότι ο δρυίδης έκανε μεγάλο λάθος, αφού οι Ρωμαίοι, με τα λεφτά τους, διαταράσσουν την οικονομία και την ομόνοια του χωριού. Τότε όμως οι Γαλάτες έχουν τη φαεινή ιδέα να βάλουν τον βάρδο να νοικιάσει ένα διαμέρισμα της πολυκατοικίας οπότε όλοι οι ένοικοι φεύγουν κακήν κακώς -ο αρχιτέκτονας προσπαθεί να στεγάσει στα άδεια διαμερίσματα τους λεγεωνάριους του στρατόπεδου, αλλά οι Γαλάτες τούς παίρνουν στο κυνήγι και γκρεμίζουν την Κατοικία των Θεών.

Η περιπέτεια κυκλοφόρησε σε βιβλίο το 1971 ενώ προηγουμένως, την ίδια χρονιά, είχε δημοσιευτεί σε συνέχειες στο περιοδικό Pilote. Είναι η 17η περιπέτεια από τις 24 του κύκλου Γκοσινί-Ουντερζό. Στις εκδόσεις Ψαρόπουλου ήταν η δεύτερη της σειράς. Στις εκδόσεις Μαμούθ ίσως η 7η.

Ονόματα ηρώων.
* Ο αρχιτέκτονας στο πρωτότυπο ονομάζεται Anglaigus, λογοπαίγνιο με το angle aigue, οξεία γωνία. Πολύ λογικά ο Ταχτσής μεταφράζει Οξυγώνιος (ίσως Οξυγώνιους να ήταν πιο λατινοπρεπές), ενώ στο Μαμούθ, μάλλον για να αποφύγουν τη μίμηση, το κάνουν Ορθογώνιους.

guylux* Ο ρωμαίος εκατόνταρχος, ο διοικητής του στρατοπέδου, λέγεται Oursenplus, που είναι λογοπαίγνιο μάλλον με το ours en peluche (αρκουδάκι παιδικό). Αρκουδάριος στον Ψαρόπουλο, Βουβάλιους στο Μαμούθ.

* Ο αρχηγός των σκλάβων, ένας Νουμίδης, λέγεται Duplicatha (αντίγραφο εγγράφου) και έγινε Ντουπλικάτα και στις δυο ελληνικές μεταφράσεις.

* Ο κονφερανσιέ που κάνει την κλήρωση των διαμερισμάτων στη ρωμαϊκή αρένα, λέγεται Guilus, που είναι λογοπαίγνιο με το όνομα ενός γνωστού κονφερανσιέ της γαλλικής τηλεόρασης της εποχής, του Guy Lux (1919-2003). Όπως βλέπετε στις φωτογραφίες, μοιάζει πολύ.

Οι ελληνικές μεταφράσεις μετέφρασαν απλώς το όνομα σε Γκουίλος/Γκουίλους, αλλά βέβαια αφού ο Guy Lux είναι εντελώς άγνωστος στην Ελλάδα ο αναγνώστης δεν πιάνει την αναφορά -ούτε και πειράζει πολύ.

Η περιπέτεια έχει μερικά ενδιαφέροντα σημεία στην πλοκή της. Ας πούμε, οι Γαλάτες δίνουν μαγικό φίλτρο στους σκλάβους ελπίζοντας οτι αυτοί θα επαναστατήσουν, αλλά εκείνοι το χρησιμοποιούν για να ανεβάσουν τη διαπραγματευτική τους ισχύ και να αναγκάσουν τον αρχιτέκτονα να τους υποσχεθεί ότι θα δουλεύουν με πληρωμή, και ότι μόλις χτίσουν το κτίριο θα κερδίσουν την ελευθερία τους και μαζί την αμοιβή τους. Μάλιστα, στη συνέχεια φέρνουν τον Πανοραμίξ στο φιλότιμο και τους δίνει κι άλλο μαγικό φίλτρο… κι έτσι μαθαίνουμε πώς γεννήθηκαν οι πειρατές που εμφανίζονται σε πολλές ιστορίες του Αστερίξ.

peiratesΟ Ταχτσής μεταφράζει τα λόγια του αρχιπειρατή ως εξής:

Με τα λεφτά που βγάλαμε, είμαστε τσίφτηδες!

Η Μαραντέι:

Με τα λεφτά που κερδίσαμε, ποιος μας πιάνει, παιδιά.

Καλές είναι και οι δυο μεταφράσεις. Της Μαραντέι πιο πιστή, αλλά του Ταχτσή βρίσκω πως έχει καλύτερο ρυθμό.

Ο Ταχτσής πάντως δεν βάζει τον μαύρο να τρώει το ρο, ενώ η Μαραντέι τον έχει να λέει «ελεύθε’οι».

Να σημειωθεί ότι οι τρεις γνωστές φιγούρες που προπορεύονται, και που τις έχουμε συναντήσει σε πολλές άλλες περιπέτειες του Αστερίξ, δεν εμφανίζονται νωρίτερα στο κόμικς, εκτός αν υποθέσουμε ότι ο μαύρος είναι ο Ντουπλικάτα ο Νουμίδης (αν και στα προηγούμενα σκίτσα έχει άλλο χτένισμα).

numideΚαι μιλώντας για τον Ντουπλικάτα τον Νουμίδη, πρωταγωνιστεί σε ένα καταπληκτικό λογοπαίγνιο που δυστυχώς χάνεται στη μετάφραση.

Όταν οι σκλάβοι (που έχουν πιει μαγικό φίλτρο) αρνούνται να δουλέψουν και ένας επιστάτης πάει να τους συνετίσει, τρώει μια μεγαλοπρεπή φάπα και προσγειώνεται στα πόδια ενός άλλου επιστάτη, ο οποίος λέει:

Il ne faut jamais parler sechement à un Numide, φοβερό λογοπαίγνιο διότι parler sechement (μιλάω απότομα) κατά λέξη μεταφράζεται «μιλάω ξερά» ενώ΄το un Numide ακούγεται σαν το un humide (ένας υγρός).

Αναγκαστικά στη μετάφραση το λογοπαίγνιο χάνεται.

Ο Ταχτσής μεταφράζει: Να μάθεις άλλη φορά να μιλάς πιο ευγενικά στους δούλους.

Η Μαραντέι μένει κάπως πιο κοντά στο πρωτότυπο: Ε βέβαια, ποτέ δεν πρέπει να μιλάς έτσι σ’ ένα Νουμίδη -επειδή όμως δεν διατηρείται το λογοπαίγνιο, η απόδοση είναι ξεκάρφωτη. (Μια προσπάθεια να διατηρηθεί ένα χλωμό λογοπαίγνιο: Αν είχε νου όσο ένα μύδι, δεν θα μιλούσε άσχημα στον Νουμίδη -ή κάτι παρεμφερές).

Εδώ ο Άγγλος μεταφραστής μεγαλουργεί, διότι καταφέρνει να βρει άλλο λογοπαίγνιο. Λέει: Poor chap… How was he to know a Numidian wouldn’t necessarily be a blackleg? Θαυμάσιο, αν σκεφτούμε ότι blackleg είναι κατά λέξη μεν ο μαυροπόδαρος, αλλά και ο απεργοσπάστης!

greveΚαι αφού οι σκλάβοι κατάφεραν να πληρώνονται, οι λεγεωνάριοι κατεβαίνουν και αυτοί σε απεργία, προς μεγάλη απελπισία του διοικητή τους.

Σε όλη την υπόλοιπη περιπέτεια, οι λεγεωνάριοι θα προβάλλουν συνεχώς αιτήματα.

Ο εκατόνταρχος διηγείται τα βάσανά του στον αρχιτέκτονα:

Εδώ (στη μετάφραση της Μαραντέι): Οι άντρες μου απεργούν, αλλά οι διαπραγματεύσεις δεν έχουν διακοπεί. Σήμερα θα θέσουμε επί τάπητος το θέμα των βραδυνών εξόδων που οι εκπρόσωποί τους απαιτούν να παραταθούν κατά μία ώρα.

(Ταχτσής): Οι άντρες μου έχουν απεργήσει, αλλ΄ο διάλογος ευτυχώς συνεχίζεται. Σήμερα θα διερευνήσουμε το θέμα της εξόδου, που οι εκπρόσωποί τους επιμένουν να παρατείνεται μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα.

(Και πάλι, ο Ταχτσής παίρνει περισσότερες ελευθερίες και δίνει κτγμ καλύτερο κείμενο)

cheneΜια από τις καλύτερες ατάκες του βιβλίου, που δεν εξαρτάται από γλώσσα, είναι όταν ο Αστερίξ και ο Οβελίξ φυτεύουν τα μαγικά βαλανίδια -βλέποντας να φυτρώνει αμέσως μια πανύψηλη  βελανιδιά, ο Αστερίξ αναφωνεί «Θαύμα!» αλλά ο Οβελίξ δεν εντυπωσιάζεται: Μια βαλανιδιά σαν όλες τις άλλες είναι, λέει.

– Μα δεν είδες πόσο γρήγορα φύτρωσε;

Εδώ προτιμώ τη μετάφραση του Ταχτσή: Ωχ τώρα, σάματις τις έχω παρακολουθήσει ποτέ, για να ξέρω πώς μεγαλώνουν συνήθως;

Η Μαραντέι μεταφράζει και πάλι πιο πιστά, αλλά το τελικό αποτέλεσμα νομίζω πως υστερεί: Ε, είναι η πρώτη φορά που βλέπω μια βελανιδιά να μεγαλώνει, και γι’ αυτό δεν ξέρω πόσο γρήγορα γίνεται συνήθως.

Ένα άλλο λογοπαίγνιο.  Όταν ο Νουμίδης παραπονιέται στους Γαλάτες ότι τους εμποδίζουν να τελειώσουν το χτίσιμο (κι έτσι να κερδίσουν την ελευθερία τους), εκείνοι του απαντούν ότι ξεριζώνοντας τα δέντρα ενοχλούν τα αγριογούρουνα, τον Ιντεφίξ και όχι μόνο, αλλά και τα κορακοειδή (corneilles στο πρωτότυπο).

corneilles Και ο δρυίδης παρατηρεί: C’est un problème cornélien, που σημαίνει δυσεπίλυτο πρόβλημα (επειδή στα θεατρικά έργα του Corneille/Κορνήλιου οι ήρωες συχνά βρίσκονταν αντιμέτωποι με μια πολύ δύσκολη επιλογή ανάμεσα στον έρωτα και στο καθήκον).

Ο Ταχτσής (ο οποίος τον Ιντεφίξ τον ήθελε Κατρουλίξ) διατηρεί το λογοπαίγνιο: … τα ωδικά πτηνά. / Ναι, … δημιουργείτε ωδικόν χάος.

Στην έκδοση Μαμούθ δεν το διατήρησαν: … τα πουλάκια. / Δημιουργείτε κοινωνικό πρόβλημα.

Στα αγγλικά, ο μεταφραστής φτιάχνει δύο λογοπαίγνια. Ο μεν Αστερίξ λέει απλώς birds, ο δε Πανοραμίξ λέει: Yes, we can’t have fowl play [fowl τα πετούμενα, λογοπαίγνιο με foul play]. It’s the Romans we want to get the bird [to get the bird είναι έκφραση που σημαίνει ‘δέχομαι αποδοκιμασίες, με προγκάρουν’]

Παίνεψα τη μετάφραση του Ταχτσή, αλλά πρέπει να πω ότι έχει μερικές απροσεξίες, από τις οποίες η πιο σοβαρή είναι στο σημείο όπου δείχνει τη διαφήμιση για την Κατοικία των Θεών, «une semaine à peine du centre de Lutece» (μόλις μια βδομάδα από το κέντρο της Λουτέσιας, σάτιρα των διαφημίσεων που υπόσχονταν το ανάλογο των «5 λεπτών από την Ομόνοια»). Εκεί ο Ταχτσής απρόσεχτα μεταφράζει «σε απόσταση … μόλις μιας εβδομάδος από τη Λιέγη«! Επίσης, σε ένα σημείο όπου μετράνε στο δάσος και ο αρχιτέκτονας λέει six cents deux pieds et trois paumes, ο Ταχτσής μεταφράζει «602 πόδια και 3 μούτζες», αντί για το προφανές «και τρεις παλάμες». Αυτό βέβαια μάλλον είναι μεταφραστική επιλογή, αλλά δεν μου αρέσει.

Θα μπορούσα να γράψω κι άλλα, αλλά μάλλον σας έχω κουράσει. Σταματάω εδώ με την Κατοικία των θεών, που μπορεί να το πάρετε και για χριστουγεννιάτικο δώρο του ιστολογίου, εύχομαι καλές γιορτές, και σε δυο μήνες περίπου θα δούμε μιαν άλλη περιπέτεια του Αστερίξ!

114 Σχόλια to “Η κατοικία των θεών – Λεξιλογική παρουσίαση”

  1. Γς said

    Καλημέρα
    Ηταν να ο δω κι αυτό:
    Να διαβάζω Αστερίξ στα γεράματα…

  2. leonicos said

    Il ne faut jamais parler sechement à un Numide, φοβερό λογοπαίγνιο διότι parler sechement (μιλάω απότομα) κατά λέξη μεταφράζεται «μιλάω ξερά» ενώ΄το un Numide ακούγεται σαν το un humide (ένας υγρός).

    Εννοείς ότι είναι ‘προγραμματισμέο’ και όχι τυχαίο; Μπράβο και σ’ αυτούς που το συνέλαβαν και σ’ αυτοπύς που το πιάσανε με την πρώτη.

  3. leonicos said

    @1 Ρε συ! Πότε γέρασες; Δεν πάνε σαράντα χρόνια που σε είδα και ήσουν νεότατος. Ούτε πενήντα δε φαινόσουν!

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Δεν μου φαίνεται καθόλου για τυχαίο 🙂

  5. LandS said

    Ένα αντισαραντάκειο του Νικοκύρη

    «…στα θεατρικά έργα του Corneille/Κορνήλιου οι ήρωες…»

    Πιέρ Κορνέιγ δεν τον λέμε;
    Η Ελληνική Βίκι λέει ότι η παλαιά απόδοση ήταν Πέτρος Κορνήλιος. Θυμάμαι ότι τη δεκαετία του 60 το Πρώτο Πρόγραμμα του ΕΙΡ τον έλεγε Κορνέιγ.

  6. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Νίκο, καλημέρα!
    Μου αρέσουν οι περισπωμένες πάνω στην «Κατοικία των θεών» του εξωφύλλου! Αυτό, σε συνάρτηση με το τεύχ. 2, δραχμαί 30 (καλά, η κατάληξη δεν φαίνεται -άσε με λίγο να προβοκάρω!) -«πόσο έχει; μόνο φράγκα εφτά! Αφού το θέλεις, πάρ΄το!» – κάνουν την όλη παρουσίαση του τεύχους πραγματικά εορταστική!

  7. Κουνελόγατος said

    6. Αλλά και «επήρα ένα βιβλιάριο τραπέζης, πρώτη κατάθεση, δραχμαί 30…».

  8. spiral architect said

    Kαλημέρα. 🙂
    «Θα λεξιλογήσω λοιπόν για την Κατοικία των Θεών, παρόλο που αυτά που θα πω μπορεί κανείς να τα βρει σε πολλούς αστεριξολογικούς ιστότοπους.»
    Δεν τους ξέρω, δεν τους έχω ψάξει, εγώ πρώτη φορά διαβάζω εδώ τα λεξιλογικά-μεταφραστικά απ’ τα γαλλικά στα ελληνικά. Γέλασα σαν να διάβαζα το κόμικ!

  9. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @7,

    ναι, βέβαια. Αυτός πριν κι απ΄τον Καββαδία…

  10. LandS said

    Καλά ρε παιδιά δύο ώρες και, από το πρώτο σχόλιο και είμαστε στο #9, με τούτο #10.
    Μια τυπική ψηφοφορία στη Βουλή είναι. Ουσιαστικά αγγαρεία κάνουν. Τη Δευτέρα θα είναι η σπουδαία.
    Σιγά δηλαδή τι έγινε αν αντί για 165 είναι 167;
    Τη προηγούμενη φορά που αντί για 165 ήταν 160;

  11. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    Είναι ωραίο άρθρο, αλλά έχω χάσει κάθε σχέση με την ιστορία, γιατί ίσως είναι το πιο παλιά διαβασμένο Αστερίξ μου, και το οποίο πλέον δεν έχω κιόλας.

    Έτσι, θα αρκεστώ να διαβάσω ή να σχολιάσω στη «δευτερογενή» αγορά ! (κι ελπίζω σε λίγο να μη γίνει το άρθρο πεδίον καταμέτρησης ψήφων για τον ΠτΔ, όπως την πρώτη φορά…)

  12. Καλημέρα,

    Εδώ δεν είναι που στην αρχή, στην παρουσίαση του έργου, ο Ιούλιος Καίσαρας λέει «ο μεγάλος στρατηλάτης» και τα σχετικά, και ρωτάει κάποιος νέος σε ποιον αναφέρεται, και του λένε ότι μιλάει για τον εαυτό του σε τρίτο πρόσωπο, και μετά ακολουθεί ο εξής φανταστικός διάλογος:

    Παρατρεχάμενος: Είναι πολύ σπουδαίος.
    Ιούλιος Καίσαρας: Ποιος;
    Πρτρχ.: Μα, εσείς.
    Ι. Κ.: Α, αυτός.

  13. Και τα φέρνει έτσι η τύχη και το άρθρο έρχεται – σχεδόν – με την προβολή στους κινηματογράφους της μεταφοράς του τόμου! https://www.youtube.com/watch?v=OlVTMYfFbWI

  14. marulaki said

    Όταν παρουσιαστεί το ‘Ο Αστερίξ στη Βρετάνη’ σημειώστε το εκπληκτικό κινούμενο σχέδιο που είχε βγει παλιότερα στα γαλλικά, όπου ο Άγγλος μιλάει γαλλικά με φανταστική αγγλική προφορά, πόσο μα πόσο αστείο…! Ευχαριστούμε Νικοκύρη, το αστείο με το Νουμίδη είναι θεϊκό! Περιμένουμε και τους υπόλοιπους τόμους με χαρά! 🙂

    (σε εορταστική διάθεση το Μαρουλάκι σήμερα)
    Καλημέρα!

  15. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα! Δεν ξέρω αν ο σχετικά μικρός αριθμός των σχολίων οφείλεται στην αγωνία για την προεδρική εκλογή ή στην εορταστική φούρια.

    12: Ναι, σε αυτό το τεύχος είναι, στην αρχή-αρχή.

    5: Έχουμε και τον δικό μας Κορνήλιο αφού.

  16. sarant said

    14: Καλημέρα!

    13: Τη σύμπτωση δεν την είχα προσέξει!

  17. Γς said

    Ψηφίζω το παρόν [το ‘ παρών΄] είπε κάποια

  18. sarant said

    Σχόλιο από το Facebook: Εξαιρετικα ενδιαφερουσα παρουσιαση!!!Και ως προς το βασικο της θεμα αλλα και για τις αναμνησεις απο ενα πραγματικα »σοβαρο» κομιξ που θεωρω πως αλλαξε τον τροπο σκεψης της γενιας μου.Απο τις εβδομαδιαιες συνεχειες του »Σπανου» στα τελη του ’60 με Αστεριξ,Ιζνογκουντ,Γκοτλιμπ και Μεμπιους μεχρι τις πληρεις σειρες μεταγενεστερων εκδοσεων.Ποιος δεν θυμαται τα τοιχοκολλημενα αποσπασματα »Αστεριξ» στους τοιχους εξω απ’τα φλεγομενα αμφιθεατρα του ’80; Με επικαιροποιημενους διαλογους στα μπαλονακια -οι αναρχοαυτονομοι Γαλατες,οι Ματατζηδες Ρωμαιοι και καθε ειδους νεολαιος να παιρνει κι εναν ρολο απ’την ανεξαντλητη σειρα ηρωων της »μητερας ολων των κομιξ»…Ευχαριστουμε!!!

  19. sarant said

    Σε αυτή την ψηφοφορία, μέχρι στιγμής οι περισσότερες βουλεύτριες που δεν ψηφίζουν Δήμα απαντούν «παρούσα» και ο ψηφολέκτης αντεκφωνεί «παρών». Η μπούρκα του κανονισμού.

  20. Αρκουδάριος στον Ψαρόπουλο, Βουβάλιους στον Ταχτσή
    ————————————
    Αυτό μάλλον θέλει διόρθωση ε;

    Από άποψη γλώσσας, ρυθμού κλπ έχω την αίσθηση ότι μου πάει καλύτερα η μετάφραση της Μαραντέι. Αλλά μπορεί να έχει να κάνει με το ότι μου είναι πια περισσότερο οικεία (αν και είμαι της γενιάς «κβο βάντις παληκάρι»).

  21. sarant said

    20: Το διόρθωσα, μερσί.

    Τελικά 168 ο Δήμας.

  22. Ο πιο διάσημος Ρωμαίος κονφερανσιέ νομίζω ότι θα ήταν ο Αλκηστέιους.

  23. 19: Και σε κάποιαν που διαμαρτηρήθηκε, της είπε «να μάθετε γραμματική»!

  24. IN said

    Καλημέρα κι από μένα!

    Μου κάνει εντύπωση, Νίκο, που δεν επισημαίνεις το λογοπαίγνιο στα Γαλλικά που υπάρχει στο σκιτσάκι με τους πειρατές που, αναγκαστικά, χάνεται κι αυτό και στις δύο Ελληνικές μεταφράσεις: nous sommes à flot, garçons σημαίνει, κατά κυριολεξία, «επιπλέουμε, είμαστε στο νερό» που ταιριάζει κουτί σε πειρατές. Être à flot se dit d’un Navire, d’un bateau, etc., qui ne touche point le fond, qui est porté par l’eau, λέει το Wiktionnaire. Έχει όμως και μεταφορική σημασία, περίπου κάτι σαν τα βολέψαμε, τα καταφέραμε, τη βγάλαμε καθαρή ή «βρήκαμε ρευστότητα». Être à flot, signifie être sorti d’une situation difficile, surtout d’embarras financiers, λέει και πάλι το Wiktionnaire.

    23: Πολύ καλή ιδέα, το μόνο πρόβλημα είναι ότι δε μοιάζει στη φάτσα.

  25. sarant said

    24: Καλά λες για το λογοπαίγνιο

  26. Κουνελόγατος said

    Το γεγονός ότι 8 νοματαίοι άλλαξαν γνώμη σε μια μόλις εβδομάδα, δείχνει ότι η Δημοκρατία λειτουργεί, δίνει δε το δικαίωμα στον καθένα να εκφράζει ελεύθερα και χωρίς φόβο την άποψή του. Και μην ακούσω (διαβάσω) κακεντρέχειες από αρνητιστές του γνωστού χώρου…

    Υ.Γ. (ψιλο -έως χοντρο- άσχετο): Λέμε βάσει ή βάση; Το πρώτο δεν είναι το σωστό σε μια έκφραση τύπου «βάσει στοιχείων, βάσει όσων γράφτηκαν κ.α.»;

  27. π2 said

    Η κατοικία των θεών ήταν από τα αγαπημένα μου Αστερίξ αν κρίνω από το γεγονός ότι με σημάδεψαν δυο εικόνες του τεύχους. Η πρώτη ήταν η εικόνα της ρωμαϊκής πολυκατοικίας, που μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση ως πιτσιρικά επειδή δεν γνώριζα / φανταζόμουν ότι υπάρχουν πολυώροφα σπίτια στην αρχαιότητα. Είχα ρωτήσει κάποιον μεγάλο που ήξερε γιατί ήμουν βέβαιος ότι δεν ίσχυε στην πραγματικότητα. Νομίζω πως ήταν μια από τις μικρές «άχρηστες πληροφορίες» που είχαν κινήσει από πολύ νωρίς το ενδιαφέρον μου για τις λιγότερο γνωστές πτυχές της ιστορίας και τις λιγότερο μελετημένες (στο σχολείο τουλάχιστον) ιστορικές περιόδους. Θέλω να πω, στο μυαλό μου η πληροφορία περί πολυκατοικιών είχε το ίδιο βάρος με την επίμονη απορία μου τι στο καλό συνέβη στον τόπο ανάμεσα στην εποχή του Αλεξάνδρου και τον Ιουστινιανό, σκοτεινούς αιώνες για την τότε σχολική ιστορία.

    Η δεύτερη ήταν η εικόνα των ερειπίων που έχουν καταληφθεί από το δάσος στην τελευταία σελίδα. Για απροσδιόριστους λόγους, η εικόνα αυτή ήταν αφορμή για ένα από τα πιο επίμονα περιπετειώδη όνειρα που έχω δει (θυμάμαι να έχω δει τρεις – τέσσερις φορές στον ύπνο μου την ίδια περιπέτεια σε παραλλαγές), τόσο επίμονο που ήταν και σταθερή πηγή ενός από τα παλαιότερα ντεζά βυ (έχει επικρατήσει η λέξη προμνησία; ) που είχα.

    Μετά από αυτές τις αναπολήσεις, να ευχηθώ καλά Χριστούγεννα σε όλους, με υγεία και γλέντια με τους δικούς σας.

  28. george said

    To περίμενα πως και πως, και το άρθρο και το τεύχος – ευχαριστούμε και καλές γιορτές!

  29. sarant said

    26: βάσει

    27: Καλά Χριστούγεννα, Π2! Προμνησία ή ντεζαβούδι 🙂

  30. Πάνος με πεζά said

    Βάσει, αλλά έχω στείλει μεζεδάκι, σε πολλά έντυπα αναρτάται «βάση». Είδες πώς το «διαρκές λάθος» ενσπείρει τελικά αμφιβολία;

    Και για να μπερδέψω, «βάσει» με «ει», αλλά εν «πάση» με «η» αλλά «περιπτώσει» με «ει» !!!!

  31. sarant said

    30: Είδες; Πού να βρεις άκρη με κινούμενο στόχο;

  32. ή παραμνησία;

  33. Κουνελόγατος said

    30β. Γκασπ!!! Γιατί;

  34. Τριτόκλιτο (βάσις-βάσεως, περίπτωσις-περιπτώσεως) έναντι πρωτόκλιτου (πάσα-πάσης) 🙂

  35. sarant said

    32: Λέγεται κι αυτό.
    Αλλά,
    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?15271-d%C3%A9j%C3%A0-vu-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B1

  36. Πάνος με πεζά said

    @34 : Καθηγητής : Γιατί, παιδί μου Παπαδόπουλε, ο απόστολος Ανδρέας ονομάστηκε «Πρωτόκλητος»;
    Παπαδόπουλος : Γιατί τα εις «-ας» κύριε καθηγητά, είναι της πρώτης κλίσεως.

  37. Να προσθέσω πως αυτό το κόμικ γράφτηκε στη δεκαετία του ’60, την εποχή που διάφοροι φιλόδοξοι αρχιτέκτονες έστηναν μεγαλο-οικιστικά πρότζεκτς στα περίχωρα του Παρισιού, για να στεγάσουν τους παράταιρους, τους νέους μετανάστες και τους φτωχούς, λίγο μακριά από το κέντρο. Η συνέχεια των banlieus δεν είναι και πολύ διαφορετική από τη μοίρα της πολυκατοικίας των θεών.

  38. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    και σε δυο μήνες περίπου θα δούμε μιαν άλλη περιπέτεια του Αστερίξ!

    τοῦ ἡρωικοῦ Ἀστερίξ

  39. Πάνος με πεζά said

    Koυϊζάκι, μάλλον εύκολο : πριν να μάθετε το «Ψαρόπουλος» από τις εκδόσεις του Αστερίξ, αυτό το επώνυμο με τι άλλο γνωστό συνδεόταν;

  40. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    39: Υπάρχει άραγε ακόμα αυτός ο άλλος Ψαρόπουλος;

  41. ππαν said

    Καλημέρα. το «έχουν απεργήσει» δεν μου αρέσει καθόλου. Τι είδους επιλογή ήταν αυτή;

  42. Δεν ξέρω αν είναι επειδή πείνασα αλλά αυτός ο άλλος Ψαρόπουλος κάτι σχετικό μου θυμίζει.

  43. Πάνος με πεζά said

    Κατά τα γκουγκλίσματα, υπάρχει, αλλά κάπου εκεί κοντά. Όχι εκεί που υπήρχε, που ήταν απέναντι από εκείνο που υπήρχε, και στρίβοντας από το άλλο που υπήρχε !

  44. Θυμάμαι ήταν το 1980-81 που είχα αποκτήσει την Κατοικία των Θεών, ήταν το δεύτερο ή τρίτο που είχα αγοράσει μαζί τη Διχόνοια (αυτό το έχω σώσει) και το Δώρο του Καίσαρα, τα πρώτα μου Αστερίξ, και πρέπει να είχε στρωθεί εκείνη η έκδοση διότι σίγουρα δεν έγραφε τότε Κατρουλίξ όπως πχ δεν υπήρχε η προσφώνηση «κεντυρίων Αρκουδάριος» παρά μόνο εκατόνταρχος Αρκουδάριος. Ακατανόητο το λογοπαίγνιο(;) στην 5η σελίδα με το καρεδάκι για την «αμφορούπολη» ενώ η Μαραντάει το σώζει σε «υποβαθμισμένο προάστειο». Τώρα που διαβάζω τις πρώτες σελίδες από το πεντέφι (ευχαριστούμε πολύ!) μου φαίνονται κάπως δυσκίνητες οι ατάκες σε σχέση με την σχετική άνεση που έχει η Μαραντέι αλλά ξαναλέω πως είναι ισχυρή η εντύπωσή μου πως έχει ξαναγραφτεί μετά την πρώτη έκδοση του 1978. Και μάλιστα θυμάμαι λατινοποιημένα τον Οξυγώνιους. Μπορεί και να κάνω λάθος μετά από τόσα πολλά χρόνια.

  45. Πάνος με πεζά said

    Μιλάμε λοιπόν για το ιστορικό εστιατόριο του «Ψαρόπουλου», που σέρβιρε κατά κανόνα ψάρι. Στρίβοντας πριν από τη Γλυφάδα, στο φανάρι των (γκρεμισμένων) Νέων Δειλινών, δεξιά προς τη θάλασσα, παρκάραμε μπροστά από το (ζωή σε λόγου μας) Rodeo-position 2, και στην απέναντι πλευρά του δρόμου, ήταν αυτό το εστιατόριο, μεγάλο meeting point των δεκαετιών 60 ως 80.

    Η σημερινή αναζήτηση βγάζει μια τέτοια επωνυμία στην οδό Καλαμών 2 της Γλυφάδας, αλλά είναι άγνωστο πότε καταχωρήθηκε κι αν υπάρχει ακόμα (έχει κάποιο τηλέφωνο, όποιος είναι πολύ περίεργος και δεν ντρέπεται, μας βγάζει από την απορία).

  46. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    41: Πράγματι!

    44: Λες να έβγαλε ο Ψαρόπουλος νέες μεταφράσεις; Μπορεί.

    45: Και δεν βαριέται, κι έτσι δεν πήρα…

  47. sarant said

    Σχόλιο από μέιλ

    Μια και δεν μπορώ να στείλω σχόλιο για κάποιον άγνωστο λόγο, γράφω μέιλ.

    Ο Ντουπλικάτα δεν μπορεί να είναι ο μαύρος πειρατής για δυο λόγους:

    Πρώτον, τον πειρατή τον λένε Μπαμπά, αν και αναφέρεται στην γαλέρα του οβελίξ, όπου ο κοκκινογένης τον φωνάζει να κατέβει απ’ το κατάρτι για να δώσει ρυθμό στους κωπηλάτες. (Και δίνει σόου σε τζαζιές με ντραμς).

    Δεύτερον, είναι διαφορετικοί οι χαρακτήρες των δύο. Ο Ντουπλικάτα είναι αρχηγός, πονηρός, έξυπνος και διεκδικητικός, ενώ ο πειρατής ακολουθεί μαζί με τους άλλους τον κοκκινογένη, ο οποίος κρατάει και την είσπραξη όλων.

    Άρα είναι Ντουπλικάτα και Μπαμπάς δεν είναι το ίδιο πρόσωπο!

  48. 46β. Πιο κάτω έχει τον Παλαιοντολογίξ ως Θασεκανονίξ ενώ ποτέ δεν τον είχα μάθει έτσι. Τουλάχιστον στα ονόματα σίγουρα έχει αλλαχτεί στις μετέπειτα επανεκδόσεις του Ψαρόπουλου στη δεκαετία του 80.

  49. Είχα γνωρίσει τον κύριο Ψαρόπουλο αρκετά αργότερα, εκεί στα γραφεία του στην Κριεζώτου, όταν του έκανα σελιδοποίηση σε ένα δυο τομίδια από μία ιατρική σειρά που έβγαζε. Μου έβγαλε το λάδι να με πληρώσει, αλλά δεν με πείραξε πολύ γιατί αφενός δεν είχα πραγματικά ανάγκη τότε, και αφετέρου γιατί ήταν μεγάλης πια ηλικίας.

  50. Δεν ξέρω αν είναι της μετάφρασης ή του Γκοσινύ αλλά εδώ κι εκεί βρίσκεις κάτι διαμαντάκια, στριμωγμένα μέσα στο κείμενο…
    πχ, στο τέλος της σελ. 40, όταν ο Κακοφωνίξ ροκάρει την πολυκατοικία, ένας αλαφιασμένος ένοικος φωνάζει «quousque tantem, δεν αντέχω άλλο!» που αντιστοιχεί στο «Quo usque tandem abutere, Catilina, patientia nostra?» του Κικέρωνα προς τον Κατιλίνα (http://en.wikipedia.org/wiki/Catiline_Orations#Oratio_in_Catilinam_Prima_in_Senatu_Habita)

    κι ακριβώς στην αρχή της σελ. 41, οι ένοικοι που φεύγουν άρον-άρον λένε «Άνθρωποι που τραγουδάνε έτσι, είναι ικανοί για όλα! ,Μπορούμε και χωρίς βαρβάρους. Γυρνάμε στη Ρώμη» Να πρόκειται για σφήνα του Ταχτσή, καλαμπούρι με τον Καβάφη, ή υπάρχει και στο πρωτότυπο;

  51. sarant said

    50: Πολύ σωστά για το πρώτο λογοπαίγνιο!
    Κατά διαβολική σύμπτωση αυτό το δισέλιδο 40-41 λείπει απο τη γαλλική ηλέκδοση που έχω πρόχειρη κι έτσι δεν ξέρω τι λέει το πρωτότυπο στη σελ. 41, αλλά η αγγλική μετάφραση λέει we’ve had enough of barbarians.

  52. Οπότε το σενάριο για τον Καβάφη, ξεβάφει…

  53. skolarikis said

    Oops you did it again

  54. Πέπε said

    Πληροφορίες σαν αυτή στο #37 του Σκύλου δεν μπορούσαμε να τις ξέρουμε αν δεν τύχαινε συμπτωματικά να τις ακούσουμε. Ωστόσο εγώ έχω κάνει μιαν άλλη παρατήρηση:

    Οι Γαλάτες του χωριού είναι διατεθειμένοι να αντισταθούν στους Ρωμαίους με κάθε τρόπο, μέχρι που ένα ζευγάρι τουριστών αρχίζει να αγοράζει φρέσκα ψάρια και αυθεντικές αντίκες λαϊκής τέχνης, οπότε μέσα σε dt το χωριό μεταμορφώνεται σ’ ένα τουριστικό γιουσουρούμ με υπερκοστολογημένα είδη λαϊκής τέχνης και ψάρια. Τέτοια χωριά ή και πόλεις εμείς οι Έλληνες διαθέτουμε εκατοντάδες: περίπου παντού όπου πιάνει θάλασσα ή όπου υπάρχει οτιδήποτε το στοιχειωδώς αξιοθέατο από φύση, λαϊκό πολιτισμό, αρχαιότητες κλπ.. Ειλικρινά αμφιβάλλω αν οι Γάλλοι μπορεί να είναι πιο εξοικειωμένοι από εμάς μ’ αυτό το φαινόμενο.

    Επιπλέον όμως, διαθέτουμε και μερικά μέρη που είναι όντως γαλατικά χωριά. Έχω προσωπική, πολύ στενή και αρκετά μακροχρόνια -και θλιβερή- εμπειρία ενός τέτοιου χωριού που γαλατικώ τω τρόπω αντιστάθηκε περήφανα και υπεράνθρωπα και κράτησε την ιδιαίτερη πολιτισμική φυσιογνωμία του εις πείσμα κάθε εισβολέα, ακόμη και του ίδιου του χρόνου, μέχρι την ανακάλυψή του από τους τουρίστες. Τότε έγινε ακριβώς μα ακριβώς αυτό που περιγράφει ο Γκοσινύ: οι ντόπιοι, έκπληκτοι που κάποιοι ξένοι ήταν πρόθυμοι να ξοδέψουν λεφτά για να τους δουν να κάνουν αυτά που μέχρι τότε τα έκαναν από μόνοι τους, για λόγους πρακτικών αναγκών (τοπική ενδυμασία, έθιμα, κουζίνα κλπ.), άρχισαν να πουλάνε τον εαυτό τους και, όταν τα αποθέματα εξαντλήθηκαν, άρχισαν να βγάζουν απομιμήσεις, δηλαδή να παριστάνουν τον εαυτό τους και να τον πουλάνε.

    Στον Αστερίξ αυτή η διάβρωση αναχαιτίζεται την τελευταία στιγμή μ’ ένα τρόπο όχι ιδιαίτερα αληθοφανή, σαν τον από μηχανής θεό ένα πράμα. Λίγο πριν το τέλος της ιστορίας υπάρχει ο εξής διάλογος:

    ΑΣΤΕΡΙΞ: Πανοραμίξ, δρυΐδη μας, πιστεύεις στ’ αλήθεια πως θα μπορούμε πάντα να σταματάμε τη ροή των πραγμάτων όπως κάναμε αυτή τη φορά;
    ΠΑΝΟΡΑΜΙΞ: Και βέβαια όχι, Αστερίξ… {Προσθέτει μετ’ ολίγον:] Αλλά έχουμε ακόμα καιρό, πολύ καιρό!

    Δεν ξέρω κατά πόσο το ξεπούλημα του πολιτισμού στον τουρισμό ήταν από τα κύρια θέματα που ήθελε να σχολιάσει ο Γκοσινύ, αλλά εγώ από τη στιγμή που κάποια φορά έκανα το συσχετισμό ανέμεσα στην ιστορία του και σ’ αυτήν που έχω δει με τα μάτια μου δεν μπορώ να δω κανένα άλλο θέμα.

  55. παλιοσειρά said

    Κώστας said

    23 Δεκεμβρίου, 2014 at 12:41
    Ο πιο διάσημος Ρωμαίος κονφερανσιέ νομίζω ότι θα ήταν ο Αλκηστέιους.

    —-

    Με πρόλαβες!
    Και ο Oursenplus γιατί όχι «Λούτρινους» ή ακόμη και «Αρκουδοπρόσθετους» (ours en plus), έστω κι αν το τελευταίο δεν βγάζει πολύ νόημα;

  56. Ιάκωβος said

    Πολύ καλό.
    Μπορεί στο μυαλό του ο Γκοσινί να είχε τις πολυκατοικίες των περιχώρων, αλλά επίσης και την «αξιοποίηση»με ξενοδοχειακές μονάδες των τουριστικών γραφικών παραθαλάσσιων χωριών , που μετά γίνανε τρε τουριστίκ.

    Στην πραγματικότητα βέβαια οι Γαλάτες και ο «Γαλατικός τρόπος ζωής» ηττήθηκε από τον Ρωμαϊκό, πράγμα και κακό και καλό, πάντως αναπόφευκτο.
    Ο Γκοσινί προφανώς ήξερε την αντίθεση ανάμεσα στις δύο Γαλατίες, εκείνη των Γαλλο-ρωμαίων και εκείνη των «ανυπότακτων» της Gallia Comata ή Braccata, των μαλιάδων και βρακοφόρων Γάλλων. Πιο καλά αυτό το δείχνει στον Αγώνα των Αρχηγών.

    Ακόμα -κι αυτό είναι σχετικό με τις σκέψεις που κάνω για τον Πολιτισμό και τη Βαρβαρότητα, με πολλά εισαγωγικά και τα δύο- παίζει και η αντίληψη των βαρβάρων βόρειων για τις πόλεις. Οι Γαλάτες αρχικά δεν είχαν πόλεις, ούτε χωριά σαν αυτά που ξέρουμε, και αργότερα, όταν εκπολιτίστηκαν κάπως, δεν τους άρεσε τα σπίτια τους να έχουν μεσοτοιχίες, αλλά προτιμούσαν να είναι πανταχόθεν ελεύθερα. Κρατούσαν την ιδιωτικότητά τους. Οι Γερμανοί που μετά από αιώνες κατέλαβαν την εκρωμαϊσμένη Γαλατία, έκαναν το ίδιο. Εκείνοι ούτε καν εγκαθίσταντο στις πόλεις που κατέλαβαν, έχτιζαν τα σπίτια τους στα περίχωρα.Έτσι γράφει ο Τάκιτος και έτσι δείχνουν οι ανασκαφές.

    Το όνομα Αστερίξ δεν είναι τυχαίο. Πιστεύω ότι κάπου μέσα του ο δημιουργός ξέρει αν το έργο του είναι αριστούργημα και τότε κάποιος καλός δαίμονας του ψιθυρίζει διάφορα. Ο υπ’ αριθμόν Ένα σταρ των κόμιξ δεν μπορεί παρά να ονομάζεται Αστεριξ. Ο Γκοσινί βέβαια μπορεί να τον ονόμασε έτσι συνειδητά, να ήταν στην πρόθεσή του να τον κάνει αστέρι.

  57. sarant said

    54: Σε καταλαβαίνω (και νομίζω πως ξέρω και πού αναφέρεσαι)

  58. Πέπε, γι’ αυτό αποδεικνύονται αθάνατα αυτά τα κόμικς

    Ο Γκοσινύ θίγει με πυκνό τρόπο πολλά θέματα της εποχής του, μεγάλα θέματα, τους μεγαλόδοξους πολεοδομικούς σχεδιασμούς, τις απεργιακές κινητοποιήσεις, την τάση των γάλλων μικροαστών να συνταξιοδοτηθούν μακριά από την πόλη, κουβαλώντας όμως μαζί τους και τις ευκολίες της πόλης, την διάβρψση των τοπικών κοινωνιών από τον τουρισμό. Παρατήρησε πώς προσέρχονται οι σκλάβοι στο σημείο όπου για πρώτη φορά θα ξεριζώσουν τα δέντρα, δες τα σχόλια των επιστατών όταν διαπιστώνουν πως οι σκλάβοι δουλεύουν καλύτερα όταν πληρώνονται, δες πώς ο αρχηγός των σκλάβων μόλις αποκτάει διαπραγματευτική δύναμη (–> μαγικό φίλτρο) γίνεται σταδιακά ένας μικρός γραφειοκράτης.

    Αλλά το κόβω εδώ γιατί, όπως λένε, το να αναλύεις το χιούμορ είναι σαν να ανατέμεις ένα βάτραχο: ελάχιστοι ενδιαφέρονται κι ο βάτραχος πεθαίνει.

  59. leonicos said

    @36 ΠμΠ… απίθανο και αχτύπητο. Και δεν το έχω ξανακούσει.

    Το έχει ξανακούσει κανείς εδώ;

    @39 ΠμΠ
    Δεν ξέρω αν εννοείς αυτό, αλλά ήταν ένα πολύ ακριβό και κυριλέ φαγάδικο. Ο πατέρας μου είχε να κάνει ‘μ’ αυτούς που πάνε κάθε Σάββατο μεσημέρι στου Ψαρόπουλου’.

    @54 Πέπε, πολύ ενδιαφέροντα και επώδυνα όλα αυτά. Δεν ξέρω σε ποιο ελληνικό χωριό αναφέρεσαι, αλλά υποθέτω κάτι με την Κρήτη.

    Τώρα πάω να δω και το κόμικ

  60. Spiridione said

    37. Αναφέρεται λέει σε αυτό εδώ το Parly II, δίπλα στις Βερσαλίες, που εγκαινιάστηκε το 1969. Υπήρχε διχογνωμία για την ονομασία του, αρχικά ήταν να ονομαστεί Paris II, αλλά υπήρχαν διαφωνίες, και το σατιρίζει αυτό ο Γκοσινί.
    http://fr.wikipedia.org/wiki/Parly_2
    http://www.lemonde.fr/culture/article/2013/12/03/il-etait-une-fois-parly-2_3522899_3246.html

    Η Αμφορούπολη αναφέρεται στη Bidonville.
    http://fr.wikipedia.org/wiki/Bidonville

    Και να σημειώσουμε επίσης ότι ο Βάρδος τραγουδάει το Ντιρλαντά, που το είχε κάνει τότε διεθνή επιτυχία η Νταλιντά.

  61. Γς said

    Πάει και τελείωσε:

    Οσοι χρησιμοποιούν προφυλακτικά είναι μίσθαρνα όργανα ξένων δυνάμεων.

    Εντοργάν

  62. Δεν τόγραψες σωστά:

    «Ενδ’ οργάν» είναι το σωστό. Μην πώ «το ορθό» και θυμηθείς τίποτε… 😉

  63. leonicos said

    Είδα ένα ‘το βράδι’. Είχε τότε ‘εξομαλυνθεί’ ο Ταχτσής;

    Κρύο… θα με συννεφώσετε, αλλά ευρηματικό.

    Χοντρό μαργαριτάρι: να σου λιάσω το τομάρι (λιώσω). Αλλά δεν ζει ο Πλάτωνας να το διορθώσει. Ο Σερ Σαρ τι να σου κάνει;

    Ωραίο το ultraεπίσημο ‘να προέλθουμε σε συμφωνία’.

    Νέος μαργαρίτης: ΔΟΣΤΟΥ. Καλά, αυτό είναι υπερεξομάλυνση.

    Ωραία τα πουλιά που βαρέθηκαν ν’ αλλάζουνε φωλιά. Αυτό είναι όντως μέγα εύρημα, πιθανότατα δε του σκιτσογράφου. Γιατί ο άλλος έγραφε απλώς το σκριπτ.

    Ως προς το αυτί… δεν είχε εκσυγχρονισθεί. Αλλά ποτέ δεν είναι αργά. Εγώ το πήρα απόφαση του 2014. Μόνο που εκείνος πέθανε νωρίς.

    Νέος μαργαρίτης: ΕΞΗ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ Κι άλλοι πολλοί: μπορείτε να πηγαίνεται, γιατί μου το προσφέρεται… Καταλαβαίνεται… μαζευτήκαμε,

    Ταχτσική αστάθεια: να πάει… να αγοράση… κατεβήτε (σικ),

    Έχω ένα παλιό υπέροχο δίσκο Blessed are they που το τελευταίο τουτραγούδι είναι ένας σχεδόν θρήνος Lincoln freed me today, και ο καημένος δεν ξέρει που να πάει.
    Δεν ξέρω αν είναι συνειδητή αναφορά, αλλά είναι πασίγνωστο τραγούδι.
    Μια γνωστή μου είχε μια υπηρέτρια του τύπου 1950, δηλαδή, όταν έβγαιναν, οι κύριοι περπατούσαν μπροστά και το δουλικό πίσω, προσφώνηση ‘κύριε’ και ‘κυρία’ κ.ο.κ. Κάποια στιγμή φρόντισαν να την παντρέψουν με τον μανάβη της γειτονιάς, και η Βασιλεία συνέχισε να εργάζεται πια σαν παραδουλεύτρα στην παλιά της κυρά. Ξαφνικά ο μανάβης το σκάει με κάποια στη Γερμανία και η Βασιλεία ζήτησε και γύρισε στην παλιά κυρά της αμισθί. Βέβαια, εκτός των τυπικών που ανέφερα, απρόκειτο για εξαιρετικούς ανθρώπους με πολύ καλή συμπεριφορά. Και προφανώς την προίκισαν για να την παντρέψουν, πέραν των όσων είχε μαζέψει από μισθούς.

    Από τα ευρήματα που, νομίζω, δεν αναφέρθηκαν: ‘αληθινή αντίκα. Τόφτιαξε με τα χέρια του.’

  64. Γς said

    62:
    >Ενδ’ οργάν» είναι το σωστό.

    Ερντογάν είναι το σωστό!

    >Μην πώ «το ορθό» και θυμηθείς τίποτε…

    Πάντα το θυμάμαι το ορθό μου (Rectum). Το γλύτωσα όμως.
    Μου έκοψαν την άλλη άκρη του κακώς λεγομένου παχέος [παχιού] εντέρου.

    \

  65. Πάνος με πεζά said

    Και η αποκλειστικα ελληνικη ειδηση της ημερας : κλεινουν δια λουκετου ολες οι πορτες του εθνικου κηπου,μεχρι την εκλογη Προεδρου Δημοκρατιας…

  66. Γς said

    65:
    Τι λες ρε μεγάλε;
    Κάνε μου τη χάρη να φωνάξεις αύριο τα κανάλια, που δεν θα με αφήνουν να μπω μέσα για να ταΐσω τις πάπιες μου.

    Θα έχει πολύ πλάκα

  67. 60. Ευχαριστώ Spiridione, οπότε θα μπορούσαν οι μεταφραστές να πουν παραγκούπολη (ή φαβέλα κλπ).

  68. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    67: Ναι, αλλά το λογοπαίγνιο θα χανόταν και πάλι.

    65: Εκτός από μία, αυτή του καφενείου.

    60: Μπράβο!

    58: Σωστό το απόφθεγμα!

  69. Πέπε said

    @66: Γς, ποιες πάπιες; Ούτε νερό στη λίμνη τους δεν υπάρχει. Παλιά (για σένα όχι και πολύ παλιά) αυτές οι πάπιες, μαζί με τις χήνες και τους άσπρους και τους ασπρόμαυρους κύκνους, ήταν τόσο χαρακτηριστικές ώστε τουλάχιστον στη γλώσσα των παιδιών όλος ο Κήπος λεγόταν «πάπιες». Από το 2004 που το μαγικό αυτό μέρος (εννοώ όλο τον Κήπο) το ερήμαξαν για λόγους ασφαλείας και καλύτερης διεξαγωγής των Ολυμπιακών έπαψα να πηγαίνω, αλλά μια φορά στα 2-3 χρόνια θα τύχει να με φέρει η στράτα μου. Την τελευταία φορά λοιπόν δεν υπήρχαν πάπιες, δεν υπήρχε νερό, και δεν υπήρχε ίχνος από τη βλάστηση που χώριζε τη λίμνη από την άλλη λιμνούλα παραπίσω, τη στρογγυλή.

  70. leonicos said

    Εξυπακούεται, βάσει του ή με βάση το

  71. leonicos said

    Πέπε, μήξπως ήταν τυχαίο; Τις πάπιες πολλές φορές τις βγάζανε για να καθαρίσουν τη λίμνη. Παλιά μάλιστα, να καθόσουν σε κάθισμα, από κεινα τα χαρακτηριστικά του κήπου, περνούσε κάποιος κι έκοβε ένα μικρό εισιτήριο. Δε θυμάμαι πόσο ήταν, αλλά για να δεχτεί η μάνα μου να το πληρώσει, ασφαλώς ήταν πολύ μικρό

  72. leonicos said

    Παραμνησία δεν (πρέπει) να είναι το ντεζά βυ. Η παραμνησία παραπέμπει σε ειδική αλλοίωση της μνήμης (υποθέτω όμως)
    Προμνησία, μπορεί να λέγεται, αλλά είναι όρος κατ’ οικονομία. Δηλαδή χρησιμοποιείται συμβατικά, εν γνώσει του χρήστη ότι δεν λέει ακριβώς αυτό που θα έπρεπε. Τι σημαίνει προ – + μνήμη;

    Άλλωστε, για να λέγεται διεθνώς ντεζά βυ, προφανώς όλα αυτά τα 200 χρόνια που έχει περιγραφεί επίσημα το σύμπτωμα, δεν βρέθηκεκαμιά κατάλληλη λετινικούρα, γερμανικούρα ή κι ελληνικούρα να το περιγράψει. Άρα, το προμνησία δεν έχει ικανοποιήσει τους ξένους. Έχουν αρκετή γνώση για να το εισαγάγουν κι αυτοί.

  73. Πάνος με πεζά said

    Κατά μια (ακόμα χειρότερη) εκδοχή, ένα μέρος του Εθνικού Κήπου είναι/ήταν να δοθεί σε ιδιωτικά συμφέροντα, προς ανέγερση,νομίζω Μουσείου.
    Πριν από κανα χρόνο είχε σκάσει αυτή η ιστορία, ξαναθάφτηκε και δεν ξέρω πώς θα προχωρήσει, αν προχωρήσει.

    Όσο για το τωρινό κλείσιμο, διαβάζουμε :

  74. sarant said

    73: Αυτή η ιστορία με τον βιομήχανο είναι μεγάλος φόβος.

  75. Πέπε said

    @71: Καλά, να δεχτώ ότι καθάριζαν τη λίμνη. Και τα δέντρα στο καθαριστήριο ήταν;

  76. IN said

    Τελείωσα την ανάγνωση, και ιδού κάποιες σημειώσεις (και η απάντηση στην απορία του 50).

    Σελ. 9/1 (1ο καρεδάκι): «Δε μπορείς να μπαίνεις στο δάσος σα να είναι καμιά ταβέρνα». « … comme dans un moulin » (σαν σε μύλο) στο Γαλλικό πρωτότυπο, που είναι Γαλλική έκφραση που σημαίνει «μπαίνω με αγένεια, χωρίς να χτυπήσω» (σαν το γαϊδούρι στο μύλο, η αρχική εκδοχή).
    Σελ. 10/8 : Οι Βέλγοι σκλάβοι τραγουδάνε (στα Ελληνικά) «Έχουμε μπροστά μας αιώνες σκλαβιάς». Προφανής παρωδία του Βελγικού εθνικού ύμνου (La Brabançonne) που ξεκινάει: Après des siècles d’esclavage… (Ύστερα από αιώνες σκλαβιάς).
    Σελ. 11/1: Στο Γαλλικό πρωτότυπο οι Γότθοι (Γερμανοί) τραγουδάνε, σε Γαλλική μετάφραση, κάτι που μοιάζει με τους πρώτους στίχους της (Γερμανικής, στην αρχική της εκδοχή)… Άγιας Νύχτας (μέρες που είναι, κιόλας). Για κάποιο λόγο, στα Ελληνικά γίνεται «Η νύχτα φεύγει ολόχαρη κλπ» που δεν παραπέμπει καθόλου σε Γερμανούς.
    Σελ. 11/4: «…. Αλλιώς θα σας γδάρω ζωντανούς» στα Ελληνικά. « Il y aura de l’écorché vif » στα Γαλλικά, που κατά κυριολεξία σημαίνει, πράγματι, «γδαρμένος ζωντανός», αλλά μεταφορικά σημαίνει «υπερευαίσθητος» (όπως ο εκατόνταρχος που –για προφανείς λόγους- δεν θέλει ν’ ακούγεται κιχ). Μάλλον λογοπαίγνιο.
    Σελ. 14/1: «… αυτές οι λευκές νύχτες….» Nuit blanche στα Γαλλικά η νύχτα αγρυπνίας, αλλά και η νύχτα που τα μπαρ, κέντρα διασκεδάσεως κλπ. είναι ανοιχτά σχεδόν μέχρι το πρωί.
    Σελ. 15/3: «Ελληνικά είναι». Έτσι και στο πρωτότυπο, αλλά η Γαλλική έκφραση σημαίνει «αφήστε το, μη δίνετε σημασία, είναι ακατανόητο».
    Σελ. 20/2: Μια καλύτερη μετάφραση του Γαλλικού «Ben Voyons » («Καλά έγινε» το έχει ο Ταχτσής) είναι, νομίζω «Ναι, καλά!» (ειρωνικά, δηλ. «σιγά μη δεν έγινε και τίποτα, όπως λες!»).
    Σελ. 24/7: Το Γαλλικό έχει λογοπαίγνιο (C’est dûr à admettre, maître, παιχνίδι με admettre, maître), στα Ελληνικά βάζει άλλο λογοπαίγνιο (Εξηγούνται τα ανεξήγητα;).
    Σελ. 27/7: Στα Γαλλικά λέει την πλάκα-προσπέκτους «impliable » για να κάνει πλάκα με τα προσπέκτους που είναι, συνήθως, pliable, δηλαδή διπλώνουν. Στα Ελληνικά χάνεται εντελώς (νομίζω είχε ξαναναφερθεί αυτό).
    Σελ. 41/1: Στο Γαλλικό πρωτότυπο (που εγώ το βρήκα στο Ίντερνετ σκαναρισμένο με όλες τις σελίδες του) λέει «φτάνουν οι βάρβαροι» ή «φτάνει πια με τους βαρβάρους» (assez de barbares). Προφανώς η έμμεση αναφορά στον Καβάφη είναι ελληνική επιλογή. Το Γαλλικό πρωτότυπο το βρήκα εδώ: http://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&uact=8&ved=0CB8QFjAA&url=http%3A%2F%2Fflo.vas.free.fr%2FAst%25E9rix%2520et%2520Ob%25E9lix%2520by%2520florentfr62%2FAst%25E9rix%2520-%252017%2520-%2520Le%2520Domaine%2520des%2520Dieux.pdf&ei=tuGZVNeVGoq3UZCzgrAL&usg=AFQjCNGJ3SNw21bwrfi6GgyDDxH95NWJ-Q&bvm=bv.82001339,d.d24)
    Σελ. 41/3: Ο αρχιτέκτονας μπερδεύει το όνομα του Βάρδου. Στα Ελληνικά τον λέει «Κακοφωναρίξ» αντί «Κακοφωνίξ». Στα Γαλλικά, όπου το όνομα του Βάρδου είναι «Assurancetourix » λογοπαίγνιο με την Assurance tous risques (ασφάλιση όλων των κινδύνων – μεικτή ασφάλιση, την λέμε στα Ελληνικά, τουλάχιστον στα αυτοκίνητα) τον λέει «assuranceautierlimitix » που σημαίνει κάτι σαν «περιορισμένη ασφάλιση έναντι τρίτων» (δηλ. καλύπτει μόνο τις ζημίες τρίτων, όχι του ίδιου του ασφαλισμένου).
    Σελ. 43/1: « Έβαλα σκοπούς στη στέγη, σαν αντέννες…». Στα Γαλλικά είναι λογοπαίγνιο, γιατί antenne είναι και η κεραία της τηλεόρασης, που μπαίνει στη στέγη, αλλά είναι και το παράρτημα (μιας υπηρεσίας, ενός οργανισμού κλπ). Στα Ελληνικά χάνεται, δυστυχώς, το λογοπαίγνιο… (θα μπορούσε, ίσως να πει, κάτι σαν «έβαλα σκοπούς στη στέγη, τους είπα να έχουν σηκωμένες τις κεραίες τους…».)

  77. IN,

    γουάου! (που λέμε και στο χωργιό).
    κι όσο ψάχνεις τόσο βρίσκεις αναφορές, υποθέτω…

  78. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    75 – Όχι, απο παλιά συνήθεια, πήγαν δίπλα να ψηφίσουν.

  79. Πέπε said

    66, 69 κλπ. περί Κήπου:

    Άλλωστε το μέρος πίσω από τη λίμνη, που παλιά ήταν περοφραγμένο και εκεί κοιμόντουσαν οι πάπιες, τώρα είναι ξυρισμένο από βλάστηση και απολύτως προσιτό. Παλιά όταν μάζευαν τις πάπιες (αν συνέβαινε ποτέ αυτό) εκεί θα τις έκλειναν. Τώρα πού τις πήγαν;

  80. Θυμάστε τον Κακομοίρα του Τσίρκα; Από τη Χαμένη Άνοιξη… Που κατά την Κατοχή είχε πάρει ένα ελάφι από τον Κήπο και το μαγέρεψε…; Αυτό θυμάμαι, περίπου, και είμαι σίγουρος πως κάποιοι θα με διορθώσουν.
    Τα περιστέρια στον Άγνωστο Στρατιώτη δεν είναι απόγονοι των προπολεμικών. Στην Κατοχή εξαφανίστηκαν τα πτηνάκια και μετά ήρθαν καινούρια.
    Θυμάστε πάπιες το 1991; Τις κουτούπωσαν οι μετανάστες, τότε που είχαν πρωτοέρθει…
    Ε, τώρα, απ’ ό,τι φαινεται, κάποιοι συντοπίτες μας δοκίμασαν πάπια απ’ εκείνου.

  81. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    79 – Aπένατι στο Μεγάλη Βρετανία.

  82. Avonidas said

    Πολύ ωραίο το σημερινό, πολύ αργά το είδα, και πολύ θα ήθελα να είχα γράψει αυτά που λέει ο Πέπε στο #54.

    Θυμάμαι, πριν 15 χρόνια, κάναμε διακοπές στην Κρήτη με τα ξαδέλφια μου από Γαλλία/Μαρόκο. Περάσαμε για λίγο από τα Μάλια (τα μαύρα μας τα χάλια… 😦 ). Η μητέρα μου, μεγαλωμένη στο Παρίσι, που είχε γνωρίσει την Κρήτη στη δεκαετία του ’70 σε διακοπές, δεν μπορούσε να κρύψει τη θλίψη της για την τουριστική κατάντια του τόπου.

    Κι ένα κάπως άσχετο για τους ξηρούς Νουμίδες — αλλά όχι εντελώς, γιατί είναι από τον Μικρό Νικόλα, επίσης του Goscinny:

    Στο Histoires inédites du Petit Nicolas, σε μια από τις ιστορίες, μια κακόμοιρη έφηβη κάνει μπέημπυ-σίτινγκ στον μικρό Νικόλα 😉 Πάει λοιπόν η δεσποινίς να μελετήσει, γιατί λέει «je n’ ai pas envie de sécher au bac»· bac είναι το μπακαλορεά, σα να λέμε, «δεν έχω όρεξη να πατώσω στις εξετάσεις». (Ο μικρός Νικόλας μονολογεί, βέβαια, ότι έχει πολύ περίεργο λεξιλόγιο η δεσποινίς, και μάλλον γι’ αυτό δεν θα χει καλούς βαθμούς στην έκθεση 😀 )
    Λίγο μετά της ζητάει να του φέρει νερό, αλλά η βρύση πιτσιλάει κι η τύπισσα γίνεται παπί, οπότε σχολιάζει ο πιτσιρίκος «elle m’ avait dit qu’elle n’ avait pas envie de sécher» (αυτή δεν έλεγε πως δεν ήθελε να στεγνώσει;) 😀

  83. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    79 – Σαν πολλά ερωτήματα δεν έχεις μεταμεσονύχτια; μήπως είσαι συριζαίος; ΧΟΡΟΦΥΛΑΞ!!!
    Μια και δεν κοιμάσε ένα τραγουδάκι για σένα, ελπίζω να σου αρέσει. Εγώ μ΄αυτό σας καληνυχτώ.

  84. Μαρία said

    82
    Αντί να μελετήσει, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει antisèche (σκονάκι) 🙂

  85. Avonidas said

    # 84. Χμ, αυτό το αντι-σες μάλλον θέλει accent aigu (é), κι όχι accent grave (è), αλλά φοβάμαι μη μου πούνε ότι ανεβάζω τους τόνους και πως είμαι ΣΥΡΙΖΑς 😉

  86. Avonidas said

    #85. Πάλι την πάτησα, ο ξερόλας. Πρέπει να το πάρω απόφαση, δεν είμαι για γαλλικά… 😦

  87. Μαρία said

    85
    Όχι, βέβαια. (εκτός κι αν κάνεις πλάκα) H κλειστή τελική συλλαβή (δηλαδή φωνήεν + σύμφωνο) έχει ανοιχτό ε.

  88. Μαρία said

    86
    Γράφαμε μαζί αλλά θα μάθεις έτσι και το κόλπο. sé-cher ανοιχτή συλλαβή αλλά sèche. Δύο διαφορετικά ε. Βλ. et (και) αλλά est (είναι).

  89. Γς said

    84:

    Εχουμε μιλήσει για μεθόδους αντιγραφής σε εξετάσεις;
    Και είχα κάποτε μια φοβερή συλλογή από [κατασχεμένα] σκονάκια.

  90. Μαρία said

    Μια και το γυρίσαμε στο γαλλικό κι αναφέρθηκε παραπάνω η προμνησία, ιδού κάτι απο Πάσχοντα:
    Ενα απέραντο πεδίο προμνησίας («ντε ζα βου», στα νέα ελληνικά) μοιάζει η πολιτική ζωή του τόπου. http://www.kathimerini.gr/783792/opinion/epikairothta/politikh/h-promnhsia-ths-proedrologias

  91. Avonidas said

    #89. Έχει σκονάκια στη φωτό; Δεν τα πρόσεξα…

  92. Γς said

    72 @ Λεώ

    >Άλλωστε, για να λέγεται διεθνώς ντεζά βυ, προφανώς όλα αυτά τα 200 χρόνια που έχει περιγραφεί επίσημα το σύμπτωμα, δεν βρέθηκεκαμιά κατάλληλη λετινικούρα, γερμανικούρα ή κι ελληνικούρα να το περιγράψει.

    Εδώ πάντως θα το συναντήσετε ως ΄Σύνδρομον Σαραντάκου΄:

    https://sarantakos.wordpress.com/2013/01/08/amagi/#comment-152213

  93. Γς said

    71 @ Λεώ

    Τις πάπιες πολλές φορές τις βγάζανε για να καθαρίσουν τη λίμνη. Παλιά μάλιστα, να καθόσουν σε κάθισμα, από κεινα τα χαρακτηριστικά του κήπου, περνούσε κάποιος κι έκοβε ένα μικρό εισιτήριο.

    Που το θυμήθηκες βρε μπαγάσα;

    Κάποτε έκανα κάτι ταρζανιές στη λιμνούλα και γλίστρησα.
    [πριν 67 χρόνια].
    Εδώ είναι όταν είχα στγνώσει:

  94. Γς said

    69 @ Πεπε

    Δεν το πιστεύω.

    Θα ήθελα να το διαπιστώσω ιδίοις όμμασι.

    Δεν θα το αντέξω.
    Eκεί που οnce there were greenfields,
    Kissed by the sun
    Once there were valleys where rivers used to run

    1960 Ξαπλωμένοι στο γρασίδι με τις τσάντες μας προσκεφάλι όλη σχεδόν η τάξη τραγουδούσαμε το greenfields

    Once there were blue skies with white clouds high above
    Και όνειρα, πολλά όνειρα.

  95. Γς said

    94:
    Βασιλικός Κήπος.
    Αλλο ένα θα ρίξω [που έλεγε και το γατάκι] και θα πάω για ύπνο.

    Δεν ήταν ακριβώς κοπάνες. Ηταν δίπλα τα σχολεία μας, στην Πανεπιστημίου και περνούσαμε από κει γυρίζοντας σπίτια μας.

    Ηταν κι αυτή. Απ τις καλόγριες του Σέν Ζοζέφ.
    Η πιο όμορφη. Και βρεθήκαμε να κοιτάζουμε τα ψαράκια στην άλλη λιμνούλα δίπλα

  96. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    76: Γεια σου βρε ΙΝ που τα βρήκες όλα -την άλλη φορά θα σου στείλω το τεύχος προκαταβολικά.

    80: Και μετά λίγδωσε το άντερό του και πεινούσε χειρότερα.

    93: Ίδιος είσαι 🙂

  97. IN said

    Συνέχεια του 76: Σαν τον Πόντιο στο γνωστό ανέκδοτο (συγγνώμη στους Πόντιους), τώρα κατάλαβα άλλο ένα Γαλλικό λογοπαίγνιο που, δυστυχώς, μου φαίνεται αδύνατο ν’ αποδοθεί στα Ελληνικά:

    21/2 και 21/3: Στο 21/2 ο εκατόνταρχος φωνάζει «Έχουμε δουλικό πόλεμο» – Στα Γαλλικά «C’est une guerre servile», που σημαίνει το ίδιο πράγμα. Στο 21/3, ένας λεγεωνάριος που μόλις τις έχει φάει λέει, στα Ελληνικά, «… δεν φέρονται και πολύ δουλοπρεπώς». Στα Γαλλικά όμως (σχεδόν) το ίδιο πράγμα είναι «Ils ne sont guère serviles» (δεν είναι και πολύ δουλικοί) και γίνεται λογοπαίγνιο με τα ομόηχα guerre servile – guère serviles.

  98. Λαμπρινή said

    Εξαιρετικό το θέμα, ο Αστερίξ είναι..Idée fixe! Δεν ξέρω γαλλικά, αλλά όταν κατάφερα να συνδέσω τη φράση με το όνομα του σκύλου αισθάνθηκα πολύ περήφανη. Και ένα κουιζάκι: σε ποια ιστορία εμφανίζεται πρώτη φορά ο Ιντεφίξ; (που δεν θα γίνει ποτέ Κατρουλίξ, αν είναι δυνατόν…) Και τώρα ίσως δεν θα έπρεπε να το κάνω αυτό, αλλά δηλώνω ότι έχω σε εκδόσεις Ψαρόπουλου την Ισπανία, τον Αγώνα των αρχηγών, το Χρυσό δρεπάνι, τη Χύτρα, τον Λεγεωνάριο, τους Βέλγους, το Μεγάλο ταξίδι, τους Ελβετούς, την Κορσική, το Δώρο του Καίσαρα και τους Βρετανούς. Κάποτε είχα και τον Γαλάτη και τα υπόλοιπα, αλλά χάθηκαν από χέρι σε χέρι κάποτε στο γυμνάσιο, τώρα τα έχω σε άλλη έκδοση. Μπορώ να βοηθήσω με κάποιο από τα παραπάνω;

  99. IN said

    96 α: Καλημέρα, πολύ ευχαρίστως! Με το google δεν είναι και τόσο δύσκολο, πια. Κάποιος, κάποτε πρέπει να βγάλει ένα Ελληνικό The Annotated Asterix (όχι ότι ξέρω να υπάρχει σε άλλες γλώσσες).

  100. π2 said

    90: Το «ντε ζαβού» θα ήταν πιο ταιριαστό: θα ήταν ένα λάθος de ζαβού διορθωτή / συντάκτη.

  101. sarant said

    97: Μπράβο, κι αυτό δεν μπορεί να αποδοθεί ολόκληρο.

    98: Καλώς ήρθες -και επειδή ήταν η πρώτη φορά, το σύστημα κράτησε το σχόλιό σου. Για το κουιζάκι, νομίζω ότι την απάντηση την έχω δώσει στο πρώτο αστεριξολογικό μας άρθρο
    https://sarantakos.wordpress.com/2014/10/10/asterix/

    Αν θέλεις να βοηθήσεις, που είναι κάτι που πολύ θα με χαροποιήσει, μπορείς να σκανάρεις μια περιπέτεια (κι ας μην είναι ο Γαλάτης) και να στείλεις π.χ. με Wetransfer το αρχείο στο sarantπαπάκιpt.lu

  102. Παναγιώτης Κ. said

    @91.(Avonidas) Μου θύμησες το ανέκδοτο:
    -Βιάζομαι, βιάζομαι.Στο παρακάτω σταυροδρόμι θα περάσει μια γυμνή πάνω σε άλογο που καλπάζει
    -Α! Θα έρθω και εγώ. Μου αρέσει να βλέπω άλογα να καλπάζουν. 🙂

  103. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα
    με μια μικρή καθυστέρηση διάβασα τα νήματα και τα ξόμπλια τους, των τελευταίων ημερών

    όπως πάντα μια όαση στο έρεβος της «άθλιας επικαιρότητας»

    σας ευχαριστώ και καλά Χριστούγεννα

    80

    Magical girl Cuando las matemáticas no ordenan el mundo

    Ρίξτε μια ματιά σε αυτό το βίντεο στο YouTube:

    αν δεν έχετε δει την ταινία μην διαβάσετε κριτικές

    Κινηματογραφική μαγεία made in Spain»… έλα εδώ στη μαγική αυλή να ονειρευτείς» του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

  104. 76γ

    Σελ. 11/1: Στο Γαλλικό πρωτότυπο οι Γότθοι (Γερμανοί) τραγουδάνε, σε Γαλλική μετάφραση, κάτι που μοιάζει με τους πρώτους στίχους της (Γερμανικής, στην αρχική της εκδοχή)… Άγιας Νύχτας (μέρες που είναι, κιόλας). Για κάποιο λόγο, στα Ελληνικά γίνεται «Η νύχτα φεύγει ολόχαρη κλπ» που δεν παραπέμπει καθόλου σε Γερμανούς.

    Νομίζω στη μετάφραση της Μαραντέι το αντίστοιχο άσμα είναι: «Άγρια νύχτα, όλα κοιμούνται και ανταριάζουν» 😀

  105. Πέπε said

    @94:

    > > Πεπε, Δεν το πιστεύω. Θα ήθελα να το διαπιστώσω ιδίοις όμμασι. Δεν θα το αντέξω.

    Μπορεί πάντα να κάνω και λάθος, αλλά δε θα πρότεινα να το διαπιστώσεις ιδίοις όμμασι. Εγώ έχω πικραθεί τόσο πολύ μ’ αυτή την ιστορία, που πλέον προτιμώ να ζω με τους χειρότερους φόβους μου και τις αμφιβολίες μου για το τι άλλο έχει γίνει στον Κήπο παρά να πάω να τους επιβεβαιώσω επιτόπου, έστω και με το ενδεχόμενο να διαψευστούν.

  106. (85-88) Για όσους δεν ακούν τη λεπτή (για τους Έλληνες) διαφορά μεταξύ è και é, ο ορθογραφικός κανόνας είναι απλός: όταν έχουμε e που ακούγεται ε, ακολουθούμενο από απλό σύμφωνο (όχι x) ή συνδυασμό άφωνου και υγρού και μετά e muet, βάζουμε βαρεία στο πρώτο e: mère, amène, règle, piètre, métèque, sèche [το ch μετράει λογικά σαν ένα σύμφωνο], αλλά sexe, pierre, verte, directe… Επειδή βέβαια τίποτε δεν είναι απλό στη γαλλική ορθογραφία, υπάρχουν και οι λέξεις που για ιστορικούς λόγους (συνήθως παλιό s που χάθηκε) έχουν ê: bête, tête, blême… Κάποιες άλλες εξαιρέσεις έχουν εξομαλυνθεί: οι γραφές Liége ή événement είναι πια απαρχαιωμένες.

  107. IN said

    106: Ευχαριστούμε γι’ αυτές τις διευκρινίσεις, χρήσιμες για όσους – αναγκαστικά, λόγω δουλειάς- έχουν να κάνουν με Γαλλική ορθογραφία.

  108. Γς said

    Νταβούτογλου και η ξαφνική επίσκεψή του στον Εβρο.

    Τώρα τον δείχνει στον ALPHA να λέει (δυο τρεις φορές):
    ΄I am in greek΄

  109. Μαρία said

    106
    Όχι μόνο άφωνου. Ήδη έγραψες το παράδειγμα règle. Σ’ όλες αυτές τις λέξεις με την κλειστή συλλαβή στο τέλος ο τόνος ουσιαστικά είναι περιττός. Για τις υπόλοιπες όμως συλλαβές μόνο απ’ τη σωστή προφορά μπορεί να οδηγηθεί κανείς στη σωστή ορθογραφία.
    π.χ. είτε γράψεις événement είτε évènement οι τόνοι χρειάζονται.

  110. Γς, στο 108

    δεν είναι περίεργο, θα τον έστειλε ο Ενδ’οργάν’…

  111. Γς said

    110:
    😉

  112. Θανάσης said

    Για σκαναρισμα, μπορειτε ισως να χρησιμοποιησετε ενα smartphone με καταλληλο app (πχ TinyScan). Δεν ξερω αν η ποιοτητα ειναι αρκετα καλη παντως σιγουρα βοηθαει να εχεις καλη καμερα στο κινητο και κυριως επαρκη φωτισμο. Η εφαρμογη κανει το κροπάρισμα, την επεξεργασια, και την μετατροπη σε pdf ευκολη υποθεση.

  113. λίγο καθυστερηένα (όσο πατάει η γάτα) αλλά πολύ καλό το άρθρο και τα σχόλια

  114. Θυμαμαι φοιτητής σε ένα μάθημα επιλογής «ιστορία της πολεοδομίας» είχα ακούσει για τις ρωμαϊκές πολυκατοικίες αφού ήταν η πρωτη φορά στην ιστορία που εμφανίστηκε αυτός ο τρόπος κατοικίας. Θυμάμαι ότι ήταν από ευτελή υλικά με κακή ποιότητα κατασκευής και κατέραν συνήθως. Οπότε θυμήθηκα το καρεδάκι στην πρώτη σελίδα της κατοικίας των θεών που στα προσόντα του αρχιτέκτονα είναι ότι έχει φτιάξει πολυκατοικίες που μερικές από αυτές δεν έχουν γκρεμιστεί.
    Είναι από τα ιστορικές πληροφορίες που μαθαίνει κάποιος από τον Αστερίξ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: