Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ακόμα ένα βιβλίο για δώρο

Posted by sarant στο 22 Δεκέμβριος, 2014


Τις γιορτές κάνουμε δώρα. Το ιστολόγιο αρέσκεται να δίνει (και να δέχεται) βιβλία για δώρα. Πέρσι είχαμε δημοσιεύσει ένα άρθρο με προτάσεις για βιβλία-δώρα. Φέτος το αμέλησα, ίσως επειδή η επικαιρότητα ήταν πολύ πιο φορτωμένη, εννοώ με την προεδρική εκλογή και τα συμπαρομαρτούντα -και αρχικά είπα ότι δεν θα ανεβάσω άρθρο για γιορταστικές βιβλιοπροτάσεις. Όμως, τουλάχιστον τρεις φίλοι με προέτρεψαν να αλλάξω γνώμη, και επειδή η αγορά βιβλίων συνεχίζεται έως την παραμονή της Πρωτοχρονιάς αποφάσισα τελικά, έστω και την τελευταία στιγμή, να ανεβάσω και φέτος άρθρο με προτάσεις για βιβλία-δώρα. Όχι τόσο δικές μου προτάσεις, αν και θα κάνω κι εγώ, αλλά κυρίως δικές σας. Όμως και φέτος θα βάλω έναν περιορισμό, και θα τον εξηγήσω.

Θα προτείνω λοιπόν βιβλία για να κάνετε δώρα στις γιορτές και θα σας καλέσω να κάνετε κι εσείς τις προτάσεις σας, αλλά όχι οποιαδήποτε βιβλία. Στο άρθρο αυτό, θα ήθελα να περιοριστούμε σε καινούργια βιβλία, βιβλία δηλαδή που κυκλοφόρησαν στην ελληνική γλώσσα στους τελευταίους 14 μήνες -το λέω έτσι για να πιάσουμε και την παραγωγή των περσινών γιορτών, αν και δεν θα ζητήσω πιστοποιητικό από τη Βιβλιονέτ για να δεχτώ μια πρόταση βιβλίου! Να διευκρινίσω ότι ζητάω η έκδοση να είναι φετινή, όχι η συγγραφή του βιβλίου. Και φυσικά περιλαμβάνονται και επανεκδόσεις βιβλίων που ήταν εξαντλημένα.

Γιατί μόνο καινούργια βιβλία; Επειδή, και το έχω ξαναγράψει, στις πολύ ιδιόμορφες συνθήκες κρίσης που περνάμε σήμερα το μεγάλο πρόβλημα το αντιμετωπίζουν οι νέες εκδόσεις. Παρόλο που τα βιβλία που εκδοθηκαν φέτος είχαν χαμηλότερες τιμές από τα αντίστοιχα περσινά ή προπέρσινα, ο ανταγωνισμός που αντιμετωπίζουν από παλιότερες, καλές και πάμφθηνες εκδόσεις είναι οξύτατος και εντείνεται ακόμα περισσότερο μέσα στις γιορτές. Βλέπετε, εξαιτίας της κρίσης των εφημερίδων, οι περισσότερες κυριακάτικες εφημερίδες προσφέρουν από ένα βιβλίο (και όχι μόνο) μαζί με κάθε φύλλο τους. Έπειτα, πολλοί εκδοτικοί οίκοι, και μάλιστα από τους κορυφαίους, διαθέτουν το παλιό τους στοκ σε εξευτελιστικές τιμές, με εκπτώσεις που φτάνουν το 80%. Τρίτον, έχουν πληθύνει πολύ τα βιβλιοπωλεία που διαθέτουν μεταχειρισμένα και πάμφθηνα βιβλία, ενώ τα τελευταία χρόνια ακόμα και περίπτερα του κέντρου βγάζουν πάγκους με παλιά, καλά βιβλία. Και, τέταρτον, μέσα στις γιορτές πολλοί εκδοτικοί οίκοι και άλλοι φορείς κάνουν και έκτακτα μπαζάρ, όπου πάλι διαθέτουν βιβλία κοψοχρονιάς.

Για τον βιβλιόφιλο η κατάσταση αυτή είναι από ευνοϊκή έως παραδεισένια: ακόμα κι όταν το εισόδημά του έχει περικοπεί εξαιτίας της μνημονιακής λαίλαπας, οι εκπτώσεις στα βιβλία είναι ακόμα μεγαλύτερες, οπότε η βιβλιαγοραστική του δύναμη συχνά όχι απλώς δεν έχει μειωθεί, αλλά ίσως και να έχει αυξηθεί, υπό τον όρο ότι αγοράζει μόνο προσφορές και μεταχειρισμένα. Όμως για τον εκδότη, που βγάζει νέα βιβλία, η ίδια κατάσταση είναι ασφυκτική αφού τα καινούργια βιβλία, όσο και να ρίξουν τις τιμές τους, πάντα θα είναι ακριβότερα από τις προσφορές ή από τα μεταχειρισμένα.

Γι’ αυτό θα σας προτείνω, και θα ζητήσω να προτείνετε, μόνο καινούργια βιβλία.

Θα μπορούσε βέβαια να πει κανείς ότι το κάνω για να ευλογήσω τα γένια μου, διότι φέτος έβγαλα κι εγώ βιβλία. Πρόσφατα κυκλοφόρησαν, σε δική μου επιμέλεια, οι εντυπώσεις του Κώστα Βάρναλη από τη Μόσχα το 1934, με τίτλο Τι είδα εις την Ρωσσίαν των Σοβιέτ, και λίγο παλιότερα το άγνωστο διήγημα του Παπαδιαμάντη Η νοσταλγία του Γιάννη. Να προσθέσω και το περσινό (αλλά μέσα στο δεκατετράμηνο) δικό μου, τα Λόγια του αέραένα τερπνό και ενδιαφέρον, ελπίζω, φρασεολογικό λεξικό με 1001 παγιωμένες (ή ιδιωματικές) εκφράσεις της ελληνικής γλώσσας.

Ένα βιβλίο που θα ήθελα να προτείνω, είναι η αλληλογραφία ανάμεσα στη φιλόσοφο Έλλη Λαμπρίδη και την κόρη της, τη Νίκη, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις φιλικές εκδόσεις Αρχείο («Αλληλογραφία 1939-1944«). Επειδή είχα σκοπό να αφιερώσω άρθρο στο βιβλίο αυτό και τελικά δεν αξιώθηκα, θα μου επιτρέψετε δυο λόγια παραπάνω. Το 1938 η φιλόσοφος Έλλη Λαμπρίδη, απολυμένη από τη μέση εκπαίδευση μετά την εκκαθάριση του 1935, αποδέχεται μια υποτροφία του Βρετανικού Συμβουλίου και φεύγει για την Αγγλία, αφήνοντας τη 16χρονη κόρη της, τη Νίκη, στη φροντίδα της μητέρας της. Μάνα και κόρη ανταλλάσσουν γράμματα, αλλά με το ξέσπασμα του πολέμου το 1939 η Έλλη εγκλωβίζεται στην Αγγλία, αδυνατώντας να επιστρέψει -ενώ μετά τη γερμανική κατοχή σχεδόν κάθε επικοινωνία κόβεται, με εξαίρεση ένα-δυο τηλεγραφήματα μέσω Ερυθρού Σταυρού. Η Έλλη Λαμπρίδη θα αναπτύξει πολυσχιδή δραστηριότητα στην Αγγλία, υποστηρίζοντας έμμεσα την πολεμική προσπάθεια με διαλέξεις και διδάσκοντας ελληνικά σε Βρετανούς αξιωματικούς. Η επικοινωνία αποκαθίσταται με την αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα, τον Οκτώβριο του 1944. Και ενώ η μητέρα προσπαθεί να φτάσει στην Ελλάδα με το πλοίο (στην Ευρώπη συνεχίζεται ο πόλεμος), σ’ ένα ταξίδι μέσω Καΐρου που διαρκεί εβδομάδες, στην Αθήνα ξεσπούν τα Δεκεμβριανά. Η Νίκη φιλοξενείται στο σπίτι της συμφοιτήτριάς της Έβης Τουλούπα, και στις 3.1.1945 ειδοποιείται ότι ένας Άγγλος ταγματάρχης, μαθητής της μητέρας της, έχει να της δώσει γράμμα της. Καθώς προσπαθούν να φτάσουν στην περιοχή που ελέγχεται από τους Άγγλους, οι δυο κοπέλες τραυματίζονται από θραύσμα βρετανικού όλμου, η Έβη στο χέρι αλλά η Νίκη στην κοιλιά -και λίγες ώρες αργότερα ξεψυχάει.

Το βιβλίο εκδίδεται σε επιμέλεια της Γιολάντας Χατζή, συνοδεύεται από πλούσιο φωτογραφικό υλικό και έχει πρόλογο γραμμένον από την αειθαλή Έβη Τουλούπα, επίτιμη έφορο αρχαιοτήτων -η οποία υπογράφει, στον ίδιο εκδοτικό οίκο, και το λιγοσέλιδο βιβλίο Η ζωή στην Κέρκυρα 1961-62, στη σειρά «Η αρχαιολογία της αρχαιολογίας», με αναμνήσεις από τις ανασκαφές που πραγματοποίησε εκεί.

Συνεχίζω με άλλες προτάσεις. Σε μετάφραση του φίλου Νίκου Κούρκουλου, κυκλοφόρησε από τις φιλικές Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, ένα δοκίμιο του Έντσο Τραβέρσο με τίτλο «Τι απέγιναν οι διανοούμενοι;», ένα βιβλίο που με ενδιαφέρει από πολλές απόψεις. Ο συγγραφέας, που πολύ πρόσφατα επισκέφτηκε την Αθήνα και έδωσε διαλέξεις, εξετάζει πώς γεννήθηκε, στα τέλη του 19ου αιώνα, ο όρος «διανοούμενος» (intellectuel στα γαλλικά, ως ουσιαστικό πλέον και όχι ως επίθετο), και πώς, ενώ αρχικά οι διανοούμενοι, με πρώτον τον Ζολά, ήταν μια ενοχλητική φωνή που στεκόταν απέναντι στην εξουσία (συχνά με προσωπικό κόστος) έφτασαν να έχουν χάσει κάθε κύρος -και μας καλεί να επινοήσουμε τον διανοούμενο του 21ου αιώνα. Μια προδημοσίευση από το βιβλίο μπορείτε να βρείτε εδώ.

Από τις ίδιες εκδόσεις θα ξεχωρίσω επίσης το μυθιστόρημα, ή ίσως μεταμυθιστόρημα του Κώστα Βούλγαρη «Το εμφύλιο σώμα«. Το εξώφυλλο το κοσμεί ο Σαιν Ζυστ, αλλά το βιβλίο περιστρέφεται γύρω από τις εμφύλιες και άλλες συγκρούσεις στην Πελοπόννησο και ειδικά στην Αρκαδία, από τις συγκρούσεις κατά την επανάσταση του 21 έως τον εμφύλιο του 1946-49. Παρόλο που προσωπικά αντιμετωπίζω με δυσπιστία οτιδήποτε έχει το πρόθημα μετα-, κι έτσι πλησίασα με επιφυλάξεις αυτή την «πολυφωνική μεταμυθοπλασία», η δύναμη της γραφής με καθήλωσε.

Και πάντα από τις ίδιες εκδόσεις, έχουμε και τη συλλογή δοκιμίων του Δημήτρη Κυρτάτα «Μαθήματα από την αθηναϊκή δημοκρατία«, ένα θέμα που βρίσκεται ξανά στην επικαιρότητα, κατά κάποιο τρόπο, καθώς επανέρχονται στο προσκήνιο οι προβληματισμοί για την άμεση δημοκρατία σε αντιδιαστολή με την αντιπροσωπευτική. Το πρώτο δοκίμιο του βιβλίου ηχεί επίσης επίκαιρο: Δανεισμοί και χρέη: Οικονομική κρίση και μεταρρυθμίσεις στην αρχαϊκή Αθήνα.

Ένα βιβλίο που δεν έχω προλάβει να διαβάσω αλλά με ενδιαφέρει πολύ είναι το «Μια ιστορία αλλιώς» του Άγγελου Τσέκερη, μια κριτική αποτίμηση του Νίκου Ζαχαριάδη, στην οποία, απ’ ό,τι είδα, διερευνάται και το ποια θα μπορούσε να είναι η εξέλιξη αν δεν είχε γίνει ο εμφύλιος. Περισσότερα θα πω όταν το διαβάσω.

Θα προτείνω ακόμα τα αφηγήματα του Θωμά Κοροβίνη «Τι πάθος ατελείωτο και άλλες ιστορίες» (η σύμπτωση του τίτλου με το τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη δεν είναι τυχαία), από το οποίο ίσως παρουσιάσω κάποτε ένα απόσπασμα στο ιστολόγιο, και από τις ίδιες εκδόσεις ένα βιβλίο για ένα θέμα που με ενδιαφέρει πολλαπλά, τα «Συνθήματα και τραγούδια των ελληνικών γηπέδων«, του Σπύρου Μπουκάλα-Καρκαγιάννη και του Ιάσονα Σχινά-Παπαδόπουλου, μια καταγραφή των οπαδικών συνθημάτων έξι μεγάλων ποδοσφαιρικών συλλόγων (Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Άρης, Πανιώνιος). Ο πρώτος από τους συγγραφείς, γιος του Παντελή Μπουκάλα, φοιτητής στο τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ, σκοτώθηκε σε τροχαίο στα είκοσί του χρόνια -και το βιβλίο αυτό βγήκε φέτος σαν φόρος τιμής. Όμως έχει ενδιαφέρον και αξία καθαυτό, και ελπίζω και από αυτό να παρουσιάσω κάποτε ένα απόσπασμα.

Εκδόθηκε επίσης φέτος, από τις εκδόσεις Νηρέας, η συλλογή πεζογραφημάτων «Πικρή ζωή και άλλα πεζογραφήματα» του αγαπημένου μου Γιώργου Κοτζιούλα. Ο Κοτζιούλας βέβαια κυρίως ποιητής ήταν, αλλά είχε και εκτενές πεζογραφικό έργο, τόσο μυθοπλαστικό όσο και αφηγηματικό -για να μην αναφέρουμε και τα κριτικά του κείμενα. Το βιβλίο αυτό το έχω παρουσιάσει από το ιστολόγιο, ενώ μια γεύση από το κεντρικό αφήγημα, τη νουβέλα Πικρή ζωή, μπορείτε να πάρετε από άλλο άρθρο του ιστολογίου.

Και κλείνω τις δικές μου προτάσεις με μερικά ακόμα βιβλία που παρουσιάστηκαν απο το ιστολόγιο μέσα στη χρονιά που τελειώνει:

Νίκος Λάζαρης, Η αιχμή του δόρατος.

Κατερίνα Σχινά, Καλή και ανάποδη.

Βασίλης Ορφανός, Λέξεις τουρκικής προέλευσης στο κρητικό ιδίωμα.

Αντώνης Γιανακός, Σκαλίζοντας αναμνήσεις.

Μαρία Πετρίτση, Ο βασιλιάς του τρακ.

Μαρία Πολυδούρη, Τα ποιήματα (επιμέλεια Χριστίνας Ντουνιά).

Όμως εγώ είπα πολλά. Περιμένω και τις δικές σας προτάσεις, που θα καλύψουν ένα μεγάλο κενό του άρθρου μου, και εννοώ βέβαια τις σχετικά λιγοστές δικές μου αναφορές σε λογοτεχνικά βιβλία. Θυμίζω: προτείνουμε φετινά βιβλία!

 

ΥΓ: Και να θυμίσω ότι έχει φτάσει στη μέση η ψηφοφορία για την ανάδειξη της Λέξης της χρονιάς για το 2014 –Ψηφίζετε εδώ!

Advertisements

76 Σχόλια to “Ακόμα ένα βιβλίο για δώρο”

  1. Κουνελόγατος said

    Μα καλά, όλοι κοιμούνται;

  2. Κουνελόγατος said

    Δεν προτείνω βιβλίο, διότι θα νομίζουν όλοι ότι είμαι «αρχαιολόγος» :mrgreen:

  3. Πάνος με πεζά said

    Εντάξει, το δικό μου είναι εντελώς θεματικό, και είναι η ανακοίνωσή μου προς όλους όσοι θα προτίθενταν να μου χαρίσουν βιβλίο :

    Μάκης Μάτσας, Πίσω από τη μαρκίζα – 40 χρόνια ελληνικής μουσικής όπως την έζησα (Βιβλίο+DVD)

    Καλημέρες !

  4. Alexis said

    Καλημέρα.
    Πολύ ενδιαφέρουσες μου ακούγονται οι προτάσεις για την «Αλληλογραφία 1939-1944», το «Εμφύλιο σώμα» και τα «Συνθήματα και τραγούδια των ελληνικών γηπέδων» (περίεργη σύμπτωση δεν είναι που και οι δύο συγγραφείς έχουν διπλά επώνυμα;)
    Κατά τα άλλα δυδστυχώς δεν έχω να αντιπροτείνω κάτι αξιόλογο 😦
    Το 2014 ήταν πολύ φτωχή χρονιά για μένα σε ανάγνωση καινούργιων βιβλίων, λόγω κρίσης, πολλαπλών υποχρεώσεων κλπ. κλπ.
    Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες συνηθίζω να φτιάχω «λίστες» με βιβλία, ταινίες, CD που σκοπεύω να διαβάσω/δώ/ακούσω την επόμενη χρονιά.
    Στο τέλος του χρόνου περιττό να σας πω ότι οι λίστες αυτές θυμίζουν …προεκλογικές υποσχέσεις κομμάτων εξουσίας 🙂

  5. B. said

    Εγώ θα πρότεινα τον ολόφρεσκο «Καρυότυπο» του πρωτοεμφανιζόμενου Άκη Παπαντώνη από τις εκδόσεις Κίχλη (αν και ο Νικοκύρης μπορεί να δυσκολευτεί με το πολυτονικό της έκδοσης).

    Για να είμαι βεβαίως ειλικρινής, ο Παπαντώνης είναι φίλος μου και συνάδελφος και το κάπως «βιολογικό» θέμα του με ιντριγκάρει αρκετά.

  6. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Μια «Εκλογή» από το έργο του Μπένγιαμιν, στις εκδόσεις «Στιγμή»: Περιεκτική, συνοπτική, αιχμηρή, πολύτιμη!
    Του ίδιου «Ο ρόλος του μεταφραστή», απ΄τον Πατάκη.
    Μαθαίνω ότι πρόσφατα επανεκδόθηκε και η «Κρύπτη των Καπουτσίνων», του Ροτ -αλλά δεν την έχω δει ακόμα. Το λυκόφως μιας αυτοκρατορίας κι ένα (σχεδόν0 κύκνειο άσμα άλλου ενός εξόριστου.
    «Η τελευταία νύχτα», ένα ξεχασμένο / χαμένο μυθιστόρημα του Γιάννη Μαρή, με ωραία εικονογράφηση εποχής (πρώτα χρόνια του εξήντα).
    Επίτομη επανέκδοση της » Ιστορίας του Ελληνικού Κράτους, 1830-1920″ του Γιώργου Δερτιλή, απ΄τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. Είμαι περήφανος που ο Δερτιλής υπήρξε καθηγητής μου.
    Το «Αμόκ» του Στέφαν Τσβάιχ συγκέντρωσε σε νέα έκδοση και μετάφραση τις πέντε πιο γνωστές, ίσως, από τις πολυδιαβασμένες νουβέλες του.
    Και άλλα πολλά, βέβαια, ακόμα…

  7. Μαρία said

    Αντινομίες της Αντιγόνης Κριτικές θεωρήσεις του πολιτικού http://www.biblionet.gr/book/193696/%CE%91%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CE%B5%CF%82_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%91%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B3%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%82

    Μάκης Κουζέλης, Φασισμός και δημοκρατία http://www.biblionet.gr/book/193792/%CE%9A%CE%BF%CF%85%CE%B6%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CF%82,_%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%82/%CE%A6%CE%B1%CF%83%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1

    Το «βαθύ κράτος» στη σημερινή Ελλάδα και η Ακροδεξιά http://rosalux.gr/publication/vathy-kratos-sti-simerini-ellada-kai-i-akrodexia

  8. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Χτες κατέβηκα στην Πολιτεία, αλλά μια δύναμη με διακτίνησε στο Χόντο. 👿
    Βιβλία πήρα πάντως … 🙄

  9. Γς said

    5:
    Καρυότυπος.
    Και όλη η τέχνη είναι να βάλεις τα χρωμοσώματα να ποζάρουν στη σειρά από το μεγαλύτερο προς το μικρότερο [πλάκα κάνω, αλλά έχω ακούσει σχετική απορία(*) ]

    Συνάδελφός σου ο συγγραφέας;
    Ε, τότε θα είχες καθηγήτρια και την φίλη μου την Κλέα.

    Και την είχα χάσει ένα καιρό μιας και ήταν στην Αγγλία.

    Και σ ένα συνέδριο να την!
    -Που ήσουν καλέ;
    -Στο Τάδε Πανεπιστήμιο.
    -Και τι έκανες εκεί;
    -Ιν βίτρο φερτιλιζέισον [IVF].

    -Αντε! Με το καλό και ιν βίβο!

    Και άρεσε στους σύνεδρους το χωρατό μου. 😉
    —–
    (*) Και μια άλλη φωτογραφική απορία, τέτοιες χρονιάρες μέρες πριν χρόνια στην παρουσίαση ενός συλλογικού έργου για τα Χριστούγεννα:

    Στην ενότητα ΄Ο Ιωσήφ στην εικονογραφία της γέννησης΄ προσπαθούσαν να εξηγήσουν γιατί δεν εμφανίζετε αρκούντως ο Ιωσήφ στη φάτνη με τα μοσχαράκια την παναγία και το Αγιο βρέφος.

    Και τους έδωσα μια καλή εξήγηση:

    -Παρών ήταν. Μόνο που αυτός κρατούσε την Πολαρόιντ…

  10. Γς said

    8:

    >μια δύναμη με διακτίνησε στο Χόντο

    http://caktos.blogspot.gr/2013/12/hondos-center.html

  11. Earion said

    Να ξεκινήσω, όπως αρμόζει σ’ ένα ιστολόγιο που γλωσσολογεί, με ένα βιβλίο για τη γλώσσα:
    Φοίβος Παναγιωτίδης. Μίλα μου για γλώσσα. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης (το βιβλίο εκδόθηκε στα τέλη του 2013). Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα, γιατί το ιστολόγιο το έχει παρουσιάσει εκτενώς.

    Στη συνέχεια, ένα ταξιδιωτικό: το επί δεκαετίες «χαμένο» τελευταίο στάδιο του οδοιπορικού του Πάτρικ Λη Φέρμορ από το Ρότερνταμ ώς τις εκβολές του Δούναβη σε μια Ευρώπη που ζούσε κάτω από τη σκιά του φασισμού και του πολέμου. Το βιβλίο που ολοκληρώνει τηντριλογία κια φέρενι πάλι στην επικαιρότητα τον larger-than-life Πάντυ: Patrick Leigh Fermor. Ατέλειωτος δρόμος: από τις Σιδηρές Πύλες του Δούναβη ώς τον Άθω. Εκδόσεις Μεταίχμιο.

    Συνειρμικά, μια και ανέφερα τον πόλεμο, μια πρωτοπρόσωπη μαρτυρία για τις ακραίες δοκιμασίες που βίωσαν όσοι συλλαμβάνονταν στα μπλόκα της κατοχικής Αθήνας και στέλονταν για καταναγκαστικά έργα στη Γερμανία: Παύλος Μώτος. Ο τελευταίος του Καίσλινγκεν: στα στρατόπεδα εργασίας των ναζί, σε επιμέλεια Μαρίας Σαμπατακάκη. Εκδόσεις Τόπος.

    Το 2014 πρέπει να χαρακτηριστεί annus mirabilis για όσους ενδιαφέρονται για τη βυζαντινή ιστορία. Κυκλοφόρησαν τέσσερα πολύ ενδιαφέροντα βιβλία σε μετάφραση:
    Evelyn Patlegean. Ο ελληνικός Μεσαίωνας, 9ος-15ος αιώνας. Εκδόσεις Πατάκη.
    Εγχειρίδο Βυζαντινών Σπουδών: 27 μελέτες. (Πρωτότυπος τίτλος: A companion to Byzantium). Επιμέλεια Liz James. Εκδόσεις Παπαδήμα.
    Peter Schreiner. Κωνσταντινούπολη: ιστορία και αρχαιολογία. ΜΙΕΤ.
    Gill Page. Οι Έλληνες πριν τους Οθωμανούς: ο εθνισμός στο ύστερο Βυζάντιο. (Πρωτότυπος τίτλος: Being Byzantine, Greek identity before the Ottomans). Εκδόσεις Θύραθεν

    Τέλος, για να μην αφήσω ασυγκίνητους τους εκ των θετικών επιστημών θαμώνες του ιστολογίου, μνημονεύω ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον, αν και δυστυχώς άνισο, βιβλίο, που αξίζει και με το παραπάνω τον έπαινο (και το βραβείο που πήρε πριν λίγες μέρες από την Ακαδημία Αθηνών): Μανόλης Κορρές. Η στέγη του Ηρωδείου και άλλες γιγάντιες γεφυρώσεις. Εκδόσεις Μέλισσα.

    Γιατί άνισο; Διότι ο κορυφαίος στον τομέα του και με διεθνή αναγνώριση Μανόλης Κορρές καταπιάνεται μεν με ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα θέματα της διεθνούς βιβλιογραφίας και δίνει λύσεις και απαντήσεις με επιχειρήματα και εντυπωσιακά σχεδιαγράμματα που μάλλον κλείνουν οριστικά το θέμα, θέλησε όμως να προσθέσει ένα μυθοπλαστικό κομμάτι, έναν υποτιθέμενο διάλογο μεταξύ του παραγγελιοδότη και του αρχιτέκτονα του έργου, που είναι ατυχής ως έμπνευση και ως υλοποίηση και κουράζει τον αναγνώστη.

    Αλλά το βιβλίο, πιστέψτε με, αξίζει.

  12. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @8

    και ο Χόντος (της Ομόνοιας, τουλάχιστον) έχει βιβλία, Αρχιτέκτονα! Μην προδίνεις τις (ανεξέλεγκτες) δυνάμεις σου!

  13. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Από όσα προτείνεις, Εαρίωνα (11), έχω διαβάσει μόνο τον Λη Φέρμορ -έχεις δίκιο, θα το πρότεινα κι εγώ, ανεπιφύλακτα (κάτι πολύ περισσότερο, νομίζω, από απλό «ταξιδιωτικό» -ή όπως θέλουν, τουλάχιστον, τα ταξιδιωτικά οι έλληνες συγγραφείς…)
    Σ΄ευχαριστώ που στα «βυζαντινά» δεν συμπεριλαμβάνεις / συμπεριέλαβες (τα ούτως ή άλλως μπεστ σέλλερς της) Αρβελέρ. Ας τα αφήσουμε για τα βιβλιοπωλεία των αεροδρομίων αυτά, αφού ικανοποιούν κάποια δίψα, φαίνεται, όσων αφήνουν πίσω την Ελλάδα.

  14. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλημέρα και καλή εβδομάδα!
    »Η γυμνή βασίλισσα» του Κωνσταντίνου Τσουκαλά
    »Μιλώντας στην κόρη μου για την οικονομία» του Γιάνη Βαρουφάκη
    »Ποίηση» της Κατερίνας Αγγελάκη Ρουκ.
    Και μια έκκληση:
    https://secure.avaaz.org/el/honour_peshawar_children/?sEPjKib

  15. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @14,
    υπέγραψα, Γιάννη, για τα παιδάκια των πατάν αλλά, επίτρεψέ μου να σου πω ότι δεν θεωρώ ότι με δυτικές υπογραφές, ακόμη κι αν ξεπεράσουν το ενάμισυ εκατομμύριο, μπορεί να θεραπευτεί, να ξεριζωθεί, αυτός ο παραλογισμός.

  16. Γιάννης Κουβάτσος said

    Συμφωνώ, φίλε Γιώργο, αλλά είναι κι αυτό κάτι, έστω μικρό. Όπως λέει κι ένας στίχος, να μη νομίζει το σκοτάδι πως είναι μόνο και κυρίαρχο.

  17. Παναγιώτης Κ. said

    Διαβάζω τώρα: Πατριωτισμός και Αριστερά , του Νίκου Κοτζιά

    Μεταξύ πολλών άλλων έχω διαβάσει και τα;

    «Η επιστροφή της Κοκκινοσκουφίτσας» του Αντώνη Λιάκου. Πρόκειται για έξι εκτεταμένα άρθρα για την Αριστερά, τον Υπάρξαντα, τον Λαϊκισμό. Γραμμένα από αριστερή σκοπιά όπου επισημαίνονται τα θετικά στοιχεία της αριστερής προβληματικής έστω και αν η καταναλωτική κοινωνία έχει καταστήσει αδύναμη την αριστερή σκέψη και την αντίστοιχη πρακτική.

    «Η ηθική πίσω από την κρίση.Σκέψεις για την ηθική φιλοσοφία εν μέσω κρίσης » Του Φίλιππου Δραγούμη. Η ανθρωπότητα βιώνει τον νεοφιλελευθερισμό. Ποιο λοιπόν είναι το ιδεολογικό υπόβαθρο αυτής της κατάστασης; Γιατί ο ατομικισμός κρατάει καλά στη ζωή μας;

    «Τι πιστεύω» της Ζακλίν ντε Ρομιγί. Κατά βάση «συνομιλεί» με τις αντίθετες με τη δική της φωνές της του Μάη του ΄68.Το βιβλίο γράφτηκε το ΄74 αλλά εδώ κυκλοφόρησε τελευταία.Πολλά από αυτά για τα οποία αποφαίνεται νομίζω ότι δένουν με το Ελληνικό σήμερα.

    «Σκέψεις για την πολιτική σήμερα» του Γιώργου Γιαννουλόπουλου. Μεταξύ των άλλων συγκράτησα μια φράση που την παραλλάσσω ελαφρώς για να δέσει με την επικαιρότητα: Είναι διατεθειμένη η Αριστερά να λερώσει το γοβάκι της όταν πάρει την εξουσία; Ας πούμε, να θυμηθεί εκείνο το τραγούδι που λέει: «Λιγότερα συνθήματα και πιο πολύ δουλειά». Εντάξει να συγκρουστεί με τα μεγάλα συμφέροντα. Με τους υπαλλήλους όμως του Δήμου στην χ ακριτική περιοχή που αντί να κάνουν τη δουλειά τους κρύβονται ή πίνουν τσίπουρα θα συγκρουστεί ή θα κυριαρχήσει το σύνθημα: Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη;

    Από λογοτεχνία δεν έχω διαβάσει κάποια έκδοση του 2014. Όλα είναι προηγούμενων χρόνων, οπότε δεν κάνω σχετικές αναφορές.

    Η σειρά » Η αρχαιολογία της Αρχαιολογίας» στην οποία αναφέρθηκε ο Νικοκύρης μου θύμισε ένα παλαιό σχετικά βιβλίο το οποίο μου άρεσε πολύ έστω και να δεν είμαι αρχιτέκτονας. Του Άρη Κωνσταντινίδη, «Η αρχιτεκτονική της Αρχιτεκτονικής»

    Είναι και μερικά ακόμα βιβλία που τα κατέβασα από το διαδίκτυο.Κάποια από αυτά τα διάβασα… απνευστί.
    Για παράδειγμα, «Η αιχμαλωσία μου και η ζωή των πολιτικών προσφύγων στην Τασκένδη» γραμμένο από έναν γιατρό ονόματι Χαράλαμπο Πετρούλια.

    Φροντίστε να διαβάσετε το βιβλίο του Δημ.Σαραντάκου «Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους» Μπορεί ο τίτλος να είναι… ελαφρύς ο συγγραφέας όμως πετυχαίνει να σου κεντρίσει το ενδιαφέρον για Αρχαιογνωσία και για την Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία.

  18. Πέπε said

    @3 (Πάνος με πεζά)
    @5 (Β.)
    @6 (Γ. Λυκοτραφίτης)
    @11 (Εαρίων: τα βυζαντινά)
    @14 (Γιάννης Κουβάτσος)
    και @ όσους ακολουθήσουν στο ίδιο πνεύμα:

    Ε πείτε πράμα παραπάνω! Τι να μας κάνει ένας τίτλος; Όλοι αυτές τις μέρες ψάχνουμε τέτοιες ειδήσεις. Κατευθύνετε λίγο, έστω μ’ ένα λινκ.

    Ευχαριστούμε.

  19. Κουνελόγατος said

    17. Μπορεί ο τίτλος να είναι… ελαφρύς ο συγγραφέας όμως πετυχαίνει να σου κεντρίσει το ενδιαφέρον για Αρχαιογνωσία και για την Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία.

    Έτσι ξεκινήσαμε κι εμείς, και γι αυτό διαβά σαμε/ζουμε και όλα τα υπόλοιπα… 🙂

  20. Γιάννης Κουβάτσος said

    18: Έχεις δίκιο.
    http://www.kastaniotis.com/book/978-960-03-5731-8
    http://www.aixmi.gr/index.php/milwntaskorhvaroufpatakis/
    http://www.politeianet.gr/books/9789600357189-aggelaki-rouk-katerina-kastaniotis-aggelaki-rouk-poiisi-232558

  21. Earion said

    Γιώργο Λυκοτραφίτη (13), η Αρβελέρ έχει στα ενεργητικό της σημαντικό επιστημονικό έργο και τη σεβόμαστε γι’ αυτό. Αλλά δεν το Γιατί το Βυζάντιο; (που προσπάθησα ευσυνείδητα να διαβάσω) εκτός του ότι έχει ανελλήνιστο τίτλο, πολύ απλά δεν διαβάζεται. Τι να κάνουμε; Φιλτέρα η αλήθεια.

  22. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια, να με συμπαθάτε που έλειπα όλο το πρωί -δύσκολο πράγμα η άδεια…

    3: Το είδα το δικό σου, και μου κίνησε την περιέργεια.

    5: Μπα, δεν δίνω σημασία στα πολυτονικά.

    11: Καλά λες, το βιβλίο του Φοίβου είναι μέσα στα χρονικά μας όρια.
    Ωραίες προτάσεις!

    19: Νάσαι καλά!

  23. Τελείως άσχετο με το σημερινό, όχι όμως και με μια θεματική που συχνά μας απασχολεί: http://www.bbc.com/news/world-asia-india-30446917

  24. sarant said

    Να προσθέσω ακόμη ότι προτείνουν από το Φέισμπουκ την ποιητική συλλογή ‘Ιχνη ζωής της Ελένης Πορτάλιου
    http://www.avgi.gr/article/3152400/simeia-proseggisis-gia-tin-poiisi-tis-elenis-portaliou

    Και το «έθιμα ταφής» της Hannah Kent

    Και εγώ αγόρασα το Βρωμολεξικό του Ν. Πλατή.

  25. spiral architect said

    Αγοράστηκαν:
    Ο Βάρναλης σε επιμέλεια Σαραντάκου, (υπεσχημένο για δώρο) λίγη σύγχρονη ιστορία και Φίλιπ Ροθ.
    @12: Γιώργο Λυκ. άμα κατεβαίνεις με γυναίκες για βιβλία (και καλά!) είναι σίγουρο ότι, θα πέσεις σε σκουληκότρυπα, που θα σε βγάλει στο Χόντο.
    Ρε, άκου που σου λέω. 😐

  26. nirevess said

    11 Καλό που οι εκδ. Θύραθεν εξέδωσαν το Οι Έλληνες πριν από το Βυζάντιο, γιατί το ξένο πρωτότυπο βιβλίο (σκληρό εξώφυλλο μόνο, απ’ ό,τι βλέπω) κοστίζει….106 ευρώ στο Άμαζον!
    Εαρίον, η ελληνική έκδοση παραθέτει τα κείμενα των Βυζαντινών και στο πρωτότυπο, ή σε νεοελληνική μετάφραση μόνο;

  27. Ό,τι πιο ενδιαφέρον διάβασα (και διαβάζω τώρα) φετινής εσοδείας κυρίως από ιστορικά δοκίμια

    1. Σπύρος Καραβάς, Μυστικά και παραμύθια από την ιστορία της Μακεδονίας, εκδ. Βιβλιόραμα
    2. Μαρκ Μαζάουερ, Κυβερνώντας τον κόσμο, εκδ. Αλεξάνδρεια (μέσα στα χρονικά πλαίσια του Σ. καθώς βγήκε 12/2013)
    3. Η αυτοβιογραφία και το αρχείο του Αλέκου Ξένου, εκδ Μουσείου Μπενάκη (ομοίως ως άνω αλλά θα επανεκδοθεί σύντομα με συμπληρώσεις)
    4. Άννα Μαρία Δρουμπούκη, Μνημεία της λήθης, εκδ. Πόλις
    5. Δημήτρης Κουσουρής, Δίκες των Δοσίλογων 1944-1949, εκδ. Πόλις (φρεσκότατο)
    6. Ντόνα Ταρτ, η Καρδερίνα, εκδ. Λιβάνη

    Δύο υποδειγματικά λευκώματα
    1. Βυζαντινοί, μεταβυζαντινοί & νεότεροι ναοί τέως Δήμου Επισκοπής (νυν δήμος Ηρακλείου Κρήτης, το είχα πάρει επιτόπου από μια παρουσίασή του)
    2. Εικαστικές τέχνες και Αντίσταση, ΕΕΤΕ/Δήμος Αθηναίων (δωρεάν όσο και πλούσιο/άριστο λεύκωμα από την πρόσφατη έκθεση στα πρών ΕΑΤ-ΕΣΑ)

  28. Διόρθωση στο πρώτο λέυκωμα: Δήμος Χερσονήσου, όχι Ηρακλείου.

  29. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    25: Κι ο Χανδρινός, πράγματι….

    Και ξέχασα και ένα ακόμα βιβλίο που μου σύστησαν, του Δημοσθένη Παπαμάρκου, τη συλλογή διηγημάτων Γκιακ, απο τον νεαρότατο εκδ. οίκο Αντίποδες.

  30. agapanthos said

    Καλησπέρα, εγώ θα προτείνω δυο συλλογές διηγημάτων, γραμμένες απο νέους ανθρώπους.

    Βαγγέλης Γαροφάλλου – Αγριάλιτι
    Στέργια Κάββαλου – Φαμιλιάλ

  31. Ηλεφούφουτος said

    #0 «ενώ αρχικά οι διανοούμενοι, με πρώτον τον Ζολά, ήταν μια ενοχλητική φωνή που στεκόταν απέναντι στην εξουσία (συχνά με προσωπικό κόστος)»

    Πέσ’ τα, Χρυσόστομε!
    Κι εγώ, χωρίς να έχω διαβάσει το βιβλίο, τον Ζολά επικαλούμαι κάθε φορά που κάποιος (φιόγκος) αναφέρει τα σημερινά διαπλεκόμενα φερέφωνα (Δοξιάδη, Θεοδωρακόπουλο, Σώτη κ.λπ.) ως διανοουμένους, για να μη μιλήσουμε για τα πρωτότυπά τους εξ Εσπερίας, τύπου BHL.
    Από πού κι ώς πού «διανοούμενος» κάποιος που βγαίνει στη δημοσιότητα για να αναπαραγάγει την κυρίαρχη προπαγάνδα και να λέει σαν τον τελευταίο δημοδιδάσκαλο στα παιδάκια να κάτσουν φρόνιμα;

    Το θεωρώ αναίσχυντη εκμετάλλευση αλλοτρίων δαφνών.

    Αισθάνομαι να με δικαιώνει και το βιβλίο για τα οπαδικά συνθήματα και τραγούδια.
    Ως φιλόλογος σε προηγούμενη ζωή, ο οποιος έμαθε ότι το πρώτο δείγμα της εθνικής μας στιχουργίας είναι συνθήματα στον πρωτοβυζαντινό ιππόδρομο τύπου «εύρηκε την δαμαλίδα απαλήν και τρυφεράν» έχω μάθει να εκτιμώ την αξία τους.
    Κάθε φορά μάλιστα που βρίσκομαι με ποδοσφαιρόφιλους που δεν έχουν εγκαταλείψει τά γήπεδα προσπαθώ να ενημερώνομαι και να κρατιέμαι updated.

    Κρίμα όμως το παιδί!

  32. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    30: Ενδιαφέροντες τίτλοι 🙂

    31: Ναι, και το βιβλίο έχει μπόλικο υλικό.

  33. 31 Πάντα με αυτούς τους διανοούμενους μου έρχεται στο μυαλό ο Τόμας Μπέρνχαρντ, που έχω την αίσθηση ότι εκείνοι που λες, Ηλεφού, τον θεωρούν πρότυπο –ξεχνώντας ότι ο Μπέρνχαρντ με το λόγο του έκανε τον υπουργό να φύγει εξοργισμένος ενώ οι δικοί μας τον κάνουν να συμφωνήσει με ενθουσιασμό. Καταφέρνουν, μ’ άλλα λόγια, να ενοχλούν τους πάντες, ποτέ όμως την εξουσία.

  34. Earion said

    Nirevess (26) στο βιβλίο της Page τα παραθέματα είναι στη νέα ελληνική, με συχνές εμβόλιμες παρενθέσεις όπου δίνεται το πρωτότυπο (άλλωστε σκοπός του βιβλίου είναι η ανάλυση του λόγου).

    Για τον Ιάσονα Χανδρινό βεβαίως συμφωνώ ότι είναι σπουδαίο βιβλίο, αλλά … είναι του 2012 και το έχουμε μνημονεύσει στις βιβλιοπροτάσεις του καλοκαιριού εκείνης της χρονιάς.

  35. Ηλεφούφουτος said

    33 Και η (κουτοπόνηρη) τρίπλα τους, Δύτη, είναι ότι «λένε δυσάρεστες αλήθειες» όπως οφείλει ένας διανοούμενος να πράττει.
    Λένε ακριβώς όσα οι πυλώνες του κατεστημένου θέλουν να ακούγονται και αυτοχαρακτηρίζονται «ενοχλητικοί» επειδή ενοχλούν, όχι το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, όχι τους καναλάρχες και τους μεγαλοεκδότες, όχι τις πρεσβείες των ΗΠΑ ή της Γερμανίας, αλλά τον αχυράνθρωπο «κακομαθημένος πολίτης».
    Το πολύ να βάζουν και λίγο αντικληρικό και αντεθνικιστικό μαϊντανό (γιατί ο κακομαθημένος πολίτης είναι και της λαϊκής κουλτούρας), οπότε … γροθιά στο κατεστημένο.

  36. Spiridione said

    Κάποια φετινά βιβλία που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον να τα διαβάσω:
    «Ασκήσεις επιβίωσης» του Χόρχε Σεμπρούν
    http://www.biblionet.gr/book/197118/%CE%91%CF%83%CE%BA%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82_%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%B2%CE%AF%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82
    «Ο κύκλος» του Dave Eggers
    http://www.biblionet.gr/book/198203/Eggers,_Dave/%CE%9F_%CE%BA%CF%8D%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CF%82
    «Φτωχοί άνθρωποι» του Γουίλιαμ Βόλμαν
    http://www.protoporia.gr/ftochoi-anthropoi-p-411208.html
    «Το καλό θα ‘ρθει από τη θάλασσα» του Χρήστου Οικονόμου
    http://www.biblionet.gr/book/196975/%CE%9F%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%85,_%CE%A7%CF%81%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82,_1970-_,_%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AD%CE%B1%CF%82/%CE%A4%CE%BF_%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%8C_%CE%B8%CE%AC_'%CF%81%CE%B8%CE%B5%CE%B9_%CE%B1%CF%80%CF%8C_%CF%84%CE%B7_%CE%B8%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%83%CE%B1
    «Βιώματα του Μακεδονικού ζητήματος: Δοξάτο Δράμας 1912-1946» του Ευάνθη Χατζηβασιλείου
    http://www.politeianet.gr/books/9789601656663-chatzibasileiou-euanthis-patakis-biomata-tou-makedonikou-zitimatos-238282

  37. Ηλεφούφουτος said

    7 Βιβλιονέτ:
    «Τι είδους πολιτική υποκειμενικότητα υποδύεται – της πολίτη, της απόλιδος ή της ευλαβούς μάρτυρα;»

    2 μπουαχ στα 3!

  38. 34 Earion και βγήκε σύντομα δεύτερη εμπλουτισμένη έκδοση μέσα το 2013 αλλά καλό είναι να το υπενθυμίζουμε ως μια από τις καλύτερες προτάσεις των τελευταίων ετών.

  39. Ξεχωρίσαμε τα εξής:

    1.Μάκης Τσίτας, Μάρτυς μου ο Θεός, εκδόσεις Κίχλη
    2.Νικόλας Σεβαστάκης, Γυναίκα με ποδήλατο, εκδόσεις Πόλις
    3.Σάκης Παπαδημητρίου, Η ποίηση των δίσκων, εκδόσεις Σαιξπηρικόν
    4.Z. Bauman, Πλούτος και ανισότητα: Μας ωφελεί ο πλούτος των ολίγων; (εκδ. Οκτώ)
    5 Γιάννης Κιουρτσάκης, Ο νεοελληνικός διχασμός και το μυστήριο της τέχνης, εκδόσεις Πατάκη
    6.Πρόδρομος Μάρκογλου, Συντυχία, εκδόσεις Ένεκεν (ένθετη έκδοση)
    7.Γιώργος Γκόζης, Αφήστε με να ολοκληρώσω, εκδόσεις Πόλις
    8.Nuccio Ordine, Η χρησιμότητα του άχρηστου, εκδόσεις Άγρα
    9. Ρίκα Μπενβεβίστε, Αυτοί που επέζησαν: Αντίσταση, εκτόπιση, επιστροφή- Θεσσαλονικείς Εβραίοι στη δεκαετία του 1940, εκδόσεις Πόλις
    10.Κόλιν Κράουτς, Ο περίεργος μη θάνατος του νεοφιλελευθερισμού, εκδ. Εκκρεμές

    Από τις νέες κυκλοφορίες:
    -Θωμάς Κοροβίνης, Τι πάθος ατέλειωτο και άλλες ιστορίες, εκδόσεις Άγρα
    -Κωστή Παπαγιώργη, Υπεραστικά, εκδόσεις Καστανιώτη

  40. leonicos said

    @9 Γς

    Όπως πάντα ακατανόητος!

    Η κοπέλα είπε: Ιν βίτρο φερτιλιζέισον [IVF].

    Κι εσύ της είπες: -Αντε! Με το καλό και ιν βίβο!

    Δυο απορίες! Πρώτον, γιατί της είπες ‘άντε!’ Δεύτερον σε τι διαφέρουν η ιν βίτρο από την ιν βίβο;

    Εγώ αγόρασα Λουκιανό των εκδόσεων Άγρα για μένα.

    Βιβλία δεν χαρίζω εκτός αν τα έχω γράψει εγώ. Είναι ο μόνος τρόπος κάποια σχετικής διάδοσης των ιδεών μου.

  41. Αφού η συζήτηση είναι για καινούργια βιβλία,
    και με το σκεπτικό πως δεν πιστεύω κανείς να μας χρεώσει ότι κάνουμε διαφήμιση (δηλαδή κάνουμε, αλλά το βιβλίο δεν πωλείται και το δίνουμε δωρεάν σε όποιον μας το ζητήσει),
    δείτε κι ένα επίκαιρο για τη ναζιστική συμμορία, εδώ:

    http://xyzcontagion.wordpress.com/?attachment_id=4626

    [XYZ Contagion] – Εννιά συν μία σκηνές από την ιστορία της ελληνικής ακροδεξιάς που ρίχνουν φως στην άγνωστη Χρυσή Αυγή – Η Χρυσή Αυγή, το φασιστικό κρατικοπαρακράτος και οι κρυφές χρηματοδοτήσεις – Μια ακτινογραφία της μεταμφίεσης του ναζιστικού ζόμπι [XYZ Contagion 2014]
    ISBN 978-618-81244-6-2

    Οποιος θέλει, κατεβαίνει σαν e-book απ’ το παραπάνω λινκ.

  42. leonicos said

    @15 Γιάννη Κουβάτσο, υπέγραψα

  43. spiral architect said

    Α, ναι σαν λάτρης της εικόνας πήρα κι ένα φετεινό βιβλίο με νουβέλες του σκηνοθέτη Λάκη Παπαστάθη: Ο δάσκαλος αγαπούσε το βωβό σινεμά

  44. Παναγιώτης Κ. said

    @31. Ηλεφού, ποιόν Δοξιάδη εννοείς; Τον Αρίστο ή τον Απόστολο;

  45. Μαρία said

    44
    Όποιον και να εννοεί μέσα είναι. Εξαίρεση αποτελεί ο Κύρκος Δοξιάδης, γι’ αυτό δεν είναι φίρμα.

  46. Αυτό τον καιρό διαβάζω το νέο βιβλίο του Μ. Χαραλαμπίδη «Δεκεμβριανά 1944, Η Μάχη της Αθήνας» το οποίο έχει αρκετό ενδιαφέρον…
    Επίσης πριν λίγες μέρες εκδόθηκε από τις εκδόσεις Πόλις το «Κεφάλαιο τον 21ο αιώνα» του Τομά Πικετί το οποίο στο εξωτερικό έχει κάνει αίσθηση…

  47. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια και τις ευχές -μόλις επέστρεψα από μια βιβλιοπαρουσίαση 🙂

    37: Λογικά έπρεπε να γράψει «της ευλαβούς μάρτυρος»

  48. Το Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    «Μια ιστορία των ιστοριών: Έπη, χρονικά, μυθιστορίες και διερευνήσεις από τον Ηρόδοτο και τον Θουκυδίδη μέχρι τον 20ό αιώνα», του Tζον Μπάροου…

  49. sarant said

    48: Ενδιαφερον φαίνεται.

    Και άλλη μια πρόταση απο το ΦΒ:
    http://www.biblionet.gr/book/193835/%CE%9B%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82,_%CE%91%CF%80%CF%8C%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%82/%CE%9F%CE%B9_%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%83%CE%BF%CF%86%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%AD%CF%82_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%AF%CE%B1%CF%82_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82

  50. sarant said

    Και:
    http://www.metaixmio.gr/products/2695–.aspx

  51. ΒΙΝΥΛΙΟ, ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ! – Εκδόσεις Φαρφουλάς, για τους λάτρεις και συλλέκτες βινυλίου, θαμώνες των δισκάδικων της Αθήνας κ.λ.π.

  52. sarant said

    51: Μπράβο, το είδα κι εγώ και φαίνεται καλό.

    Κι άλλη πρόταση από το FB
    http://www.politeianet.gr/books/9789602216071-kastanidis-charis-alexandreia-i-epochi-tis-dokimasias-231948

  53. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Για δες! Nωρίτερα συνάντησα για λίγο μια φίλη αρχαιολόγο που ήταν προχθές στο Μπενάκη και μου είπε τα της εκδήλωσης, για τα ωραία ενδιαφέροντα βιβλία, τις εκδόσεις «Αρχείο», για την τρομερή Έβη Τουλούπα και την ιστορία της Λαμπρίδη, το Γιώργο Παπαθανασόπουλο και τα βιβλία τους.΄Οντας από το σινάφι των αρχαιολόγων, δε μου είπε για τ΄άλλα βιβλία και δεν της είπα ούτ’ εγώ γιατί θα της κάνω κι αυτό το βιβλίο «Τι είδα εις την Ρωσσίαν των Σοβιέττ» δώρο μεθαύριο(στην ίδια δώρησα τα Γράμματα από το Παρίσι) και στη σχετική αφιέρωση κάτι θ΄ αναφέρω να την εκπλήξω.
    Αν πέρναγε να με πάρει απ΄ το σπίτι το Σάββατο ή που θα παράταγα τους ζιαφετιστές μου και θα ερχόμουν μαζί της στην παρουσίαση ή που θα κόλλαγε στο τσιμπούσι εδώ κι αυτή 🙂

  54. Καλησπέρα σε όλους.
    Και μία δική μου πρόταση:

    «Η λάσπη», Χρήστος Αρμάντο Γκέζος, εκδόσεις: Μελάνι

  55. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    53. διορθώνω>>δώρισα.
    Για πείτε,οι ιστορικοί,γιατί δε θυμούμαι τί διάβασα που μ΄ έβαλε σ΄ έγνοια,για την αξία (το ρόλο μάλλον) του Μαρκ Μαζάουερ ενώ μου είχαν αρέσει πολύ «τα Βαλκάνια» του;

  56. τόσο πολλὰ βιβλία, τόσο λίγα λεφτά! Ἀπὸ καινούργια θὰ συμφωνήσω μὲ Earion γιὰ ὁθωμανοὺς πρὶν τὸ Βυζάντιο. Κι ἕνα λογοτεχνικὸ ὁλόφρεσκο:http://www.biblionet.gr/book/198589/%CE%9C%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B1%CE%B6%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85,_%CE%99%CF%89%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B1/%CE%9F_%CE%B4%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%82_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%A0%CF%81%CE%AD%CF%83%CF%80%CE%B1%CF%82_%CE%99._%CE%97_%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%BB%CE%AC%CF%83%CF%80%CE%B7%CF%82

  57. sarant said

    56: Το έχεις διαβάσει; Φαντασία είναι;

    53: Νάσαι καλά Έφη!

  58. 56 θὰ συμφωνήσω μὲ Earion γιὰ ὁθωμανοὺς πρὶν τὸ Βυζάντιο
    11 Gill Page. Οι Έλληνες πριν τους Οθωμανούς: ο εθνισμός στο ύστερο Βυζάντιο.
    ——————————————————
    Λάπσους, Κορνήλιε; 🙂

  59. παρόραμα: Ὀθωμανούς. ἡ δασεῖα μπῆκε γιατὶ τὸ σὶφτ πατήθηκε μαζὶ μὲ τὸ πλῆκτρο τῆς ψιλῆς ἀντὶ μὲ αὐτὸ τοῦ ο.

  60. ναί, Ἕλληνες πρὶν τοὺς Ὀθωμανούς. πρωθύστερο καὶ μετὰ ξεχάστηκαν οἱ Ἕλληνες.

    Δύτα Δύτα πότε θὰ ὀργανώσουμε κανένα βυζαντινοτουρκικὸ πόλεμο;

  61. #57 τὸ ἀγόρασα μόλις βγῆκε, ἀλλὰ δὲν τὸ διάβασα ἀκόμη νὰ πῶ τὴν ἀλήθεια,. ἔχω διαβάσει ὅμως ὅλα τὰ μυθιστορήματα τῆς συγκεκριμένης. μοῦ ἀρέσει πολύ. συνδυάζει τὴν φαντασία, τὸ στήσιμο κόσμων ὁλόκληρων, μὲ τὴν πολιτικὴ ἀλληγορία.

  62. Σχολιαστής said

    Προτάσεις βιβλίων από τη χρονιά που πέρασε:

    Να ξεκινήσω με μερικά βιβλία του Πατρίκ Μοντιανό τα οποία λόγω του Νόμπελ, επανεκδόθηκαν το 2014:

    Κυριακές του Αυγούστου. Μια νουβέλα που, γραμμένη με διαφορετικό στυλ, θα μπορούσε να θεωρηθεί αστυνομική. Αν θέλετε να διαβάσετε ένα μόνο βιβλίο του Μοντιανό, από αυτό θα «υποψιαστείτε» γιατί πήρε το νόμπελ.

    Ήταν όλοι τους τόσο καλά παιδιά. Ενδιαφέρον. Μπορεί κάποιος να αρχίσει να διακρίνει κάποιες εμμονές του συγγραφέα.

    Νυχτερινό ατύχημα. Ένα διήγημα τραβηγμένο στο μέγεθος της νουβέλας. Με στυλ και απρόσμενο τέλος.

    Στο café της χαμένης νιότης. Αριστουργηματικό. (Δεν ενδείκνυται για όσους είναι «πεσμένοι»).

    Μερικά συμπληρωματικά:

    Μίλαν Κούντερα: Η γιορτή της ασημαντότητας. Εγγύηση.

    Σλάβοϊ Ζίζεκ: Τα ανέκδοτα του Ζίζεκ. (Δε το διάβασα ακόμα μα μου φάνηκε ενδιαφέρον).

    Τα υπόλοιπα που διάβασα φέτος είναι είτε περσινά είτε παλιότερα.

    Καλές γιορτές σε όλους.

  63. Σχολιαστής said

    (Ακόμα ένα) Σημάδι παρακμής στη Γαλλία;

    Η υπουργός Πολιτισμού Φλερ Πελερίν παραδέχτηκε δημοσίως ότι δεν έχει ανοίξει βιβλίο τα τελευταία δυόμισι χρόνια.

    Η εξομολόγηση της Πελερίν έγινε σε συνέντευξή της στο κανάλι Canal Plus. Στην ερώτηση ποιο είναι το αγαπημένο της βιβλίο του νομπελίστα Πατρίκ Μοντιανό, η κυρία Πελερίν γέλασε αμήχανα και δεν κατάφερε να σκεφτεί ούτε έναν τίτλο.

    Η υπουργός απέδωσε το γεγονός στην έλλειψη χρόνου, λέγοντας πως διαβάζει πολλές σημειώσεις, πολλά νομικά κείμενα, ενημερώνεται για τις ειδήσεις, αλλά δεν διαβάζει βιβλία.

    https://www.google.gr/?gws_rd=ssl#q=%CE%97+%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1+%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CF%8C%CF%82+%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D+%CE%B4%CE%B5%CE%BD+%CE%AD%CF%87%CE%B5%CE%B9+%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B2%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9+%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8C

  64. Earion said

    Μια και το φέρνει η κουβέντα, μου αρέσει κι εμένα η Ιωάννα Μπουραζοπούλου. Έχω διαβάσει μόνο το Τι είδε η γυναίκα του Λωτ αλλά ήταν αρκετό για να θαυμάσω το ταλέντο της. Το θεωρώ το καλύτερο ελληνικό μυθιστόρημα της προηγούμενης δεκαετίας. Αλλά διαβάζω πολύ λίγη λογοτεχνία …

  65. παλιοσειρά said

    Δεν παρακολουθώ, δυστυχώς, πολύ την ελληνική βιβλιοπαραγωγή. Τα τελευταία βιβλία που διάβασα ήταν «Η μεγάλη θάλασσα» του Νταβίντ Αμπουλάφια (στα αγγλικά) και «Το νησί κάτω από την θάλασσα» της Ισαβέλ Αγιέντε (στα ισπανικά). Βλέπω όμως πως μεταφράστηκαν φέτος στα ελληνικά Πατρικ Μοντιανό (πολύ φυσικό) και Χουάν Γάβριελ Βάσκεθ («Ο ήχος των πραγµάτων όταν πέφτουν»). Για χαλαρότερη ανάγνωση βλέπω ότι μεταφράστηκε το τελευταίο βιβλίο του Ιαν Ράνκιν και επανεκδόθηκαν κάποια βιβλία του Καμιλλέρι (που αλλού εκτός από την Σικελία του Καμιλλέρι και την Ελλαδάρα μας μπορεί να γραφεί αστυνομικό, όπου το πτώμα το έχουν κρύψει σε ένα μπαζωμένο αυθαίρετο, του οποίου ο ιδιοκτήτης περιμένει την επόμενη νομιμοποίηση αυθαιρέτων για να το ξεμπαζώσει;)

  66. ππαν said

    31β: ο Σπυρίδων Λάμπρου νομίζω θεωρεί και το γνωστό»πάλιν τον καύκον» για τον Φωκά, πρώτο δείγμα ποίησης του νέου ελληνισμού 🙂

  67. sarant said

    65: Αυτό του Καμιλέρι το θυμάμαι κι εγώ, κάποια τέτοια σκέψη είχα κάνει (Πάντως: και Κορσική).

  68. Spiridione said

    Συνέντευξη του Τραβέρσο στο RedNoteBook. Ενδιαφέρουσα
    http://rednotebook.gr/2014/12/sinentefxi-tou-entso-traverso-sto-rednotebook-outopia-tou-21ou-eona-tha-ine-antikapitalistiki/

  69. Χρονια Πολλα! Το «Πικρή ζωή και άλλα πεζογραφήματα» του Γ Κοτζιουλα δεν το εχουν ο Ελευθερουδακης, ο Παπασωτηριου και αλλα μικροτερα βιβλιοπωλεια του κεντρου. Εχει κανεις ιδεα που το βρισκω;

  70. sarant said

    69: Δοκιμάστε στην Πολιτεία.

  71. Raptakis Dimitrios said

    Νίκο, με κάποια καθυστέρηση, μερικοί τίτλοι:

    -Κωστή Παπαγιώργη, Υπεραστικά: συλλογή άρθρων του εκλιπόντος από τη δεκαετία του ’90.
    -Γιώργος Μητάς, Το Σπίτι, εκδ. Κίχλη.
    -Χρήστος Οικονόμου, Το καλό θα’ρθει από τη θάλασσα, εκδόσεις Πόλις.
    (Αμφοτέρων τα προηγούμενα έργα τα θεωρώ καλύτερα, αλλά και σε αυτά εδραιώνουν το ύφος τους).

    -Γιάννης Πατίλης, Ελληνικά και ιστορική ορθογραφία στην πλανητική εποχή, εκδ. Πλανόδιον, σειρά Σύρτις (δείγμα αγλαότεχνης τυπογραφίας καμωμένης πάνω σε άυλο-ηλεκτρονικό μάρμαρο) – πρέπει να συζητήσομε τα επιχειρήματα του καλού ποιητή, Νίκο!

    -Σαλάμωφ, Οι βιβλιοθήκες μου, εκδ. Αγρα.
    -Μωβινιέ, Αυτό που εγώ ονομάζω λήθη, εκδ. Αγρα.

    Και για λόγους καταγωγής: Ιωάννης Κονδυλάκης, Πρώτη αγάπη, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης – το μονοτονικό δεν μου πολυάρεσε, ωστόσο η μελέτη που συνοδεύει το έργο είναι ενδιαφέρουσα.

    69: Πιάνομαι από το τελευταίο σχόλιο του Νίκου για να πω, αν μου επιτρέπεται, ότι εκτός από νέα βιβλία, η αγορά των οποίων τονώνει τους εκδοτικούς οίκους, καλό θα ήταν να προτιμούμε και μικρά βιβλιοπωλεία – η επαφή με βιβλιομανείς βιβλιοπώλες είναι σχολείο κανονικό…

  72. sarant said

    71τέλος: Πολύ σωστά, και ακόμα υπάρχει καιρός για βιβλιοδώρα!

  73. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Δεν ειναι της τελευταιας χρονιας, αλλα αξιζουν κατα την γνωμη μου. Ειναι απο τα ολιγοπωλητα διαμαντακια.

    1.Κάτω από το χιόνι, Α. Ντ. Μίλερ, μετάφραση: Ρένα Χατχούτ, Ωκεανίδα, 2011, 352 σελ.
    http://www.biblionet.gr/book/164751/Miller,_A._D./%CE%9A%CE%AC%CF%84%CF%89_%CE%B1%CF%80%CF%8C_%CF%84%CE%BF_%CF%87%CE%B9%CF%8C%CE%BD%CE%B9

    2.Westlake, Donald E., 1933-2008.
    2.A. Αντιός, Σεχραζάντ / Donald Westlake · μετάφραση Σταύρος Παπασταύρου. – 1η έκδ. – Αθήνα : Άγρα, 2009. – 313σ. ·
    2.B. Πώς να κλέψετε μια τράπεζα / Ντόναλντ Ουέστλεηκ · μετάφραση Ανδρέας Αποστολίδης. – 1η έκδ. – Αθήνα : Άγρα, 2013. – 287σ. (Αστυνομική Λογοτεχνία)

    3. Proulx, Annie E., 1935-. Χαμένα κορμιά : Διηγήματα / Άννυ Πρου · μετάφραση Αύγουστος Κορτώ. – 1η έκδ. – Αθήνα : Εκδόσεις Καστανιώτη, 2008. – 273σ. ·

    4.Μεσογειακο ιταλικο νoυαρ

    «Θεωρείται ο ανανεωτής του σύγχρονου ιταλικού νουάρ μυθιστορήματος. Μέχρι σήμερα έχει γράψει πάνω από είκοσι μυθιστορήματα και έχει δημοσιεύσει ισάριθμες συλλογές διηγημάτων. Τα βιβλία του -συνήθως αστυνομικά- έχουν έντονο πολιτικοκοινωνικό χρώμα και έχουν μεταφραστεί σε πολλές χώρες του κόσμου.

    4.A.Carlotto, Massimo, 1956-. Η χώρα της ψυχής μου : Μυθιστόρημα / Μάσιμο Καρλότο · μετάφραση Παναγιώτης Σκόνδρας. – 1η έκδ. – Αθήνα : Κέδρος, 2010. – 187σ. ·

    4.B. Σου έχω εμπιστοσύνη Αστυνομικό μυθιστόρημα Φραντσέσκο Αμπάτε, Μάσιμο Καρλότο
    μετάφραση: Δήμητρα Δότση Εκδόσεις Καστανιώτη, 2009 169 σελ.

    Καλη χρονια

    ΥΓ Μην ξεχνατε και τον Αλμπερτ Κοσερι (1913-208) Αιγυπτιο εμιγκρε του Παρισιου.»Το έργο του, που έπλεκε το εγκώμιο της ένδειας και της οκνηρίας ως τέχνη και φιλοσοφία ζωής, έφερε στο προσκήνιο τον απλό κόσμο του Καΐρου, όπου είχε γεννηθεί στις 3 Νοεμβρίου 1913. Όπως και οι ήρωές του, ο Αλμπέρ Κοσερί είχε επιλέξει να μην έχει προσωπική ιδιοκτησία και ζούσε από το 1945 στο ίδιο δωμάτιο ενός ταπεινού ξενοδοχείου στο Σεν-Ζερμάν-ντε-Πρε, στο ξενοδοχείο Λα Λουιζιάν.»

    ΖΗΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ, Εκδότης: ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗ
    ΟΙ ΤΕΜΠΕΛΗΔΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΦΟΡΗ ΚΟΙΛΑΔΑ, με βαση το οποιο γραφτηκε το σεναριο της ομωνυμης ελληνικης ταινιας του Ν.Παναγιωτοπουλου το 1978

  74. sarant said

    Πολύ ενδιαφέρουσες φαίνονται οι προτάσεις σου. Και καλή χρονιά!

  75. Dimitrios Raptakis said

    Είτε διαφωνεί κανείς είτε συμφωνεί με την προσέγγισή του συγγραφέα του, ένα βιβλίο με γλωσσικό ενδιαφέρον που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβρη είναι αυτό του Βαγγέλη Χερουβείμ, Περί Γκρεκόνων σκιάς, εκδ. Γαβριηλίδης – πολλοί ίσως τον γνωρίζουν από τον ραδιοφωνικό σταθμό Στο Κόκκινο.

    Επίσης ενδιαφέρον είναι το βιβλίο-συναγωγή άρθρων και δοκιμίων του Βασίλη Καραποστόλη, Η ζωή σαν τιμολόγιο, Πατάκης. Θυμίζω το άκρως ενδιαφέρον περασμένο του βιβλίο, Διχασμός και εξιλέωση -περί πολιτικής ηθικής των Ελλήνων.

    Νίκο, συγνώμη που επαναφέρω το νήμα. Είναι αποτέλεσμα της ανασύνταξης της ντάνας με τ’ αδιάβαστα..

  76. sarant said

    75: Καλά κάνεις, είναι και στη δική μου ντάνα το βιβλίο του ΒΧ.
    Όταν τον άκουγα στις εκπομπές, ενώ δεν με κέρδιζε η κεντρική ιδέα, τελικά τα ευρήματα μου άρεσαν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: