Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Λόρδε πριν να ξεψυχήσεις… (Ο Καπετάνιος του Κώστα Γιαβή)

Posted by sarant στο 20 Μαρτίου, 2016


varnaΠλησιάζει η επέτειος της 25ης Μαρτίου και κάθε χρόνο συνηθίζω να δημοσιεύω κάποια σχετικά κείμενα. Σήμερα που είναι Κυριακή ταιριάζει κάτι το λογοτεχνικό, οπότε αναδημοσιεύω ένα παλιό κείμενο, που το είχα βάλει πριν από εφτά χρόνια, τότε που το ιστολόγιο δεν είχε ακόμα κλείσει σαράντα μέρες ζωής. Εκείνο το παλιό άρθρο λίγοι θα το έχετε διαβάσει, οπότε αντέχει την αναδημοσίευση σήμερα.

Στην ποιητική σύνθεση του Βάρναλη «Σκλάβοι πολιορκημένοι» (1927), που ο τίτλος της παραπέμπει ευθέως στους σολωμικούς «Ελεύθερους πολιορκημένους», κεντρική θέση στο δεύτερο μέρος («Ο πόλεμος») έχει το ποίημα «Η χαρά του πολέμου», στο οποίο ένας κλέφτης της εποχής του 21 αναπολεί παλιές δόξες.

Ωστόσο, προηγήθηκε μια πρώτη δημοσίευση του β’ μέρους, το 1925 στο 3ο τεύχος του περιοδικού Φιλική Εταιρεία, που το εξέδιδε ο Φώτης Κόντογλου. Σε αυτή την προδημοσίευση, ο Βάρναλης υπογράφει με το εύγλωττο ψευδώνυμο Κώστας Γιαβής. Για τους μη βαρναλιστές, Γιαβής είναι ένας από τους ήρωες των Μοιραίων (κι η κόρη του Γιαβή στο Γκάζι…)

Λοιπόν, σε αυτή την πρώτη δημοσίευση, το ποίημα «Η χαρά του πολέμου» έχει άλλο τίτλο, «Ο καπετάνιος», άλλον υπότιτλο (αντί «Η σκιά ενός κλέφτη από τα περασμένα») και, το κυριότερο, έχει πολύ περισσότερες στροφές.  Οι στροφές που παραλείφθηκαν είναι κατά σύμπτωση αυτές που αναφέρονται στα τελευταία προεπαναστατικά χρόνια της κλεφτουριάς και στο Μεσολόγγι. Μάλλον ο Βάρναλης τις έβγαλε επειδή τις έκρινε σκληρές και αντιπατριωτικές. Μπορεί όμως να τις αφαίρεσε και για να κάνει περισσότερο άχρονο το ποίημα, εξαλείφοντας σαφείς αναφορές σε ιστορικά γεγονότα. Ίσως για τον ίδιο λόγο, στην οριστική έκδοση τροποποίησε και τον τίτλο του τέταρτου ποιήματος έτσι που να μην παραπέμπει ρητά στο Μεσολόγγι (ήταν «η έξοδο» και έγινε «η έφοδο»).

Είτε έτσι όμως είτε αλλιώς, το ποίημα έτσι όπως το γνωρίζουμε σήμερα έχει χάσει μερικές εξαιρετικές στροφές, και επιπλέον η τελευταία στροφή της σημερινής μορφής του ποιήματος φαίνεται λιγάκι ξεκάρφωτη.

Παραθέτω λοιπόν την αρχική μορφή του ποιήματος. Οι στροφές που παραλείπονται στη σημερινή, στερεότυπη έκδοση, είναι γραμμένες με πλάγιους χαρακτήρες.

Ο Καπετάνιος

(Ένας κλέφτης ακουμπά στο ντουφέκι του και συλλογάται)

Καλοί μου χρόνοι αλλοτινοί,
μεγάλοι κι αψηλοί ουρανοί!
Ίσα μπάλα, δίκιο χέρι,
πάντα πλούσιο μεσημέρι.

Κλεισούρες, έλατα, κορφές!
Με χίλιες κάνουλες κρυφές
ο σκοπός σου κατεβαίνει
ζήση μου τραγουδισμένη!

Παίρναμε όλοι το κλαρί,
σίντα του κούκου η βραχνιερή
η κραξιά μας εκαλούσε
κι η τριανταφυλλιά ν-εσκούσε

Η σούβλα σιγοτριγυρνά
κριάρια παχιά και τραγανά
και σε χόρτο πατημένο
καρυδόφυλλο στρωμένο.

Πήραμ’ αλεύρι απ’ τον αγά,
απ’ τον προεστό σφαχτά ζυγά
κι απ’ το πέρα μοναστήρι
κρασί με κεφαλοτύρι.

Κι αν είστε σκύλοι αρματολοί,
είμαστε λύκοι με μαλλί.
Γρήγορα τ’ αρματολίκι,
γιατί φτάσαμε σα λύκοι!

Μέσα στ’ ασήμι, στο φλουρί
σαν Ήλιοι αστράβαμε πυρροί
και πα στου χορού τα πρέπια
φίδια ειμάστε με τα λέπια.

Πώς ροβολούσαμ’, αδερφοί,
σίντας εστέρναμε γραφή
στ’ Άγναντα και στο Κομπότι,
στον κατή και στο δεσπότη.

Γραφή καμένη στις γωνιές:
«Σας κάψαμε σα θεμωνιές»
με το διώμα, με το σείσμα,
με τραγούδι και με πείσμα.

Παλουκωμένα ως σας γρικώ,
προεστών καυκάλια και Τουρκώ,
κάνω τη φτερούγα πήχη
κάνω πιθαμή το νύχι!

Μα σαν επλάκωνε χειμός,
μας έπιανε βαρύς καημός
κι ένας-ένας κατηφόρα
για τον κάμπο, για τη χώρα.

Καράβι ερχέται από τη Χιο
με τις βαρκούλες του τις δυο:
έτσι μπαίναμε στη χώρα
μ’ όλα τα πανιά μας φόρα.

Σαν εκκλησιές μολυβωτές
και κοντυλοπελεκητές
μ’ όλα τ’ άρματά μας φόρα
καμαρώναμε στη χώρα.

Κι ένας τον άλλονε σκουντά,
να μας θαμάξει από κοντά.
Κι αργαλειός -σαγίτα, χτένια-
μας εταίριαζε τα παίνια.

Μα ’ρθε και δίσεχτη χρονιά –
μπαμπέση Αλή, κρυφέ φονιά,
που μας πήρες στο κυνήγι
κι όπου φύγει κι όπου φύγει.

Ένας αφήνει τα βουνά
και πέφτει και σε προσκυνά
κι άλλος πάει στην Άγια Μαύρα
να περάσει γέρα μαύρα.

Άνεργη ζήση, που χωρίς
ρεμούλα κι αίμα δεν μπορείς!
Μόσκοβε, έλα με φρεγάδες!….
Τούτη η άνοιξη, ραγιάδες!….

Κι ήρθε το μήνυμα ταχιά:
πρώτη σηκώθηκε η Βλαχιά!
Και γελάσανε τα χείλη
με τ’ αξό το καριοφίλι.

Μα χύμηξε τουρκιά πολλή
και μες στο κάστρο αυτό μας κλει.
Μα ψηλά βαστά η ψυχή μας,
όσο η θάλασσα η δική μας.

Μα τώρα μάς την πήρε πια
Αράπης απ’ την Αραπιά!…
Θάνατε, κι αν σ’ αντικρύζω,
μα στην πείνα ομπρός λυγίζω.

Δεν είναι τρόπος για να βγεις,
-ω, κάλεσμα της πέρα γης!…-
Στερνό πήδημα να κάνεις
πριν πιαστείς ή πριν πεθάνεις.

Και τότες η καρδιά πιστή
θα πιάσει να λογαριαστεί
με τον Φώτο με τον Γιάννη,
που αδερφούς η Τύχη κάνει.

(δυνατά) Μα πρώτα πάμε κάτου στα
παράθυρά του τα κλειστά:
«Λόρδε! πριν να ξεψυχήσεις
το μιστό να μας μετρήσεις!»

Όπως βλέπετε, οι στροφές που παρέλειψε ο Βάρναλης στην οριστική έκδοση είναι εκείνες που περιέχουν σαφείς αναφορές στο ιστορικό πλαίσιο: στον Αλήπασα και το κυνηγητό των Σουλιωτών, το ξέσπασμα της επανάστασης πρώτα στη Μολδοβλαχία, την πολιορκία του Μεσολογγιού και το ψυχοράγημα του Μπάιρον.

Όπως μας πληροφορεί ο Γιάννης Δάλλας στην έκδοσή του των Σκλάβων Πολιορκημένων, ο Βάρναλης είχε γράψει και μελέτη, που παραμένει ανέκδοτη στο αρχείο του, με τίτλο «Η πραγματική έξοδο του Μεσολογγιού» με στοιχεία αντλημένα από τον Σπ. Τρικούπη. Μάλιστα, φαίνεται πως το πρώτο έναυσμα να ασχοληθεί με το θέμα ήταν τα πανηγυρικά φύλλα των εφημερίδων, τα αφιερωμένα στην Έξοδο, την Κυριακή των Βαϊων του 1923.

Ας γυρίσουμε στο ποίημα του Βάρναλη. Θα προσέξετε στους στίχους του να επαναλαμβάνονται αυτούσια διάφορα μοτίβα από δημοτικά τραγούδια, ενώ υπάρχει επίσης αντήχηση από στίχους του Σολωμού (π.χ. «με χίλιες κάνουλες κρυφές» στο «με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κρένει») ενώ και ο υπότιτλος με τον κλέφτη που ακουμπά στο τουφέκι του και συλλογάται μάς θυμίζει τον στίχο «Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει / έρμο τουφέκι σκοτεινό τι σ’ έχω γω στο χέρι;»).

Στα γλωσσικά, να πούμε ότι η Αγια Μαύρα είναι η Λευκάδα, στην οποία κατέφευγαν πράγματι (όπως και στ’ άλλα Εφτάνησα) οι καταδιωκόμενοι Σουλιώτες, ενώ τα γέρα είναι τα γερατειά. Τέλος, στην ανέκδοτη μελέτη του ο Βάρναλης σημειώνει: «Όμοια είναι γνωστό, πως αυτοί οι «καλοί» Σουλιώτες πηγαίνανε και φωνάζανε κάτου απ’ τα παράθυρα του Μπάιρον, επειδή τους καθυστερούσε κάτι μιστούς» -πρόκειται ακριβώς για την εικόνα που έδωσε πολύ παραστατικά (και με έναν τολμηρό διασκελισμό στη στιχουργία) στην τελευταία στροφή του ποιήματος:

Μα πρώτα πάμε κάτου στα
παράθυρά του τα κλειστά:
«Λόρδε! πριν να ξεψυχήσεις
το μιστό να μας μετρήσεις!»

Βέβαια, στην έκδοση σε βιβλίο ο ποιητής επέλεξε να μη συμπεριλάβει τους σκληρούς αυτούς στίχους. Νομίζω όμως ότι πλάι στην οριστική μορφή του ποιήματος, έστω και σαν υποσημείωση, έχουν κι αυτοί τη θέση τους.

182 Σχόλια to “Λόρδε πριν να ξεψυχήσεις… (Ο Καπετάνιος του Κώστα Γιαβή)”

  1. Γιάννης Ιατρού said

    καλημέρα,

    μπήκε κι άνοιξη σήμερα. Εαρινή ισημερία …. γαρ

  2. «τότε που το ιστολόγιο δεν είχε ακόμα κλείσει σαράντα μέρες ζωής»
    Δεν είχε σαραντίσει το ιστολόγιο του Σαραντάκου 🙂

    Καλημέρα

  3. Τρία μόνο σχόλια στην πρώτη δημοσίευση… κι αυτά απ’ τη συνήθη ύποπτο.
    Για την επανάσταση της Μολδοβλαχίας, κάτι ενδιαφέρον εδώ: http://www.efsyn.gr/arthro/i-ethnegersia-tis-24is-fevroyarioy-1821 Θ’ άρεσε θαρρώ και στον Βάρναλη:

    Aν μη τι άλλο, ο αυτοκαταστροφικός «αντιπερισπασμός» της Μολδοβλαχίας αποτυπώνει στην καθαρότερη δυνατή μορφή της την κοινωνική δυναμική (και τα όρια) του συνωμοτικού δικτύου της Φιλικής Εταιρείας κατά την ύστερη φάση της μαζικοποίησής του: μια συμμαχία ελληνόγλωσσων ή εξελληνισμένων Βαλκάνιων μικροαστών με τη «φωτισμένη» μερίδα της περιφερειακής χριστιανικής οθωμανικής γραφειοκρατίας, απουσία πολιτικών και οργανωτικών δεσμών με την ντόπια αγροτιά, στήριξη σ’ ένα «πολυεθνικό» συνονθύλευμα επαγγελματιών πολεμιστών και την ενθουσιώδη (αλλά τεχνικά ανεπαρκή) στράτευση της νεανικής αστικής διανόησης.

  4. Γς said

    1:
    Η εαρινή ισημερία σηματοδοτεί την επίσημη έναρξη της Άνοιξης. Είναι η εποχή όπου η κόρη της Δήμητρας, Περσεφόνη, επιστρέφει στη Γη μετά από παραμονή έξι μηνών στο βασίλειο του Πλούτωνα.

    Καλούνται τα μέλη και οι φίλοι της […] Ομάδας της Ελληνικής Θρησκείας Ύπατου Συμβουλίου Ελλήνων Εθνικών να παραβρεθούν στον εορτασμό της εαρινής ισημερίας την Κυριακή 20 Μαρτίου 2016 στις 12 το μεσημέρι στον χώρο της Αρχαίας […]

  5. gpoint said

    καλημέρα

    ειλικρινά εκνευρίζομαι όταν διαβάζω τέτοιους αχταρμάδες στιχοπλόκων με «ήθος» όπως η τελευταία στροφή-υποθέτω πως μόνο οι κομμουνιστές πολεμάνε για ιδεώδη όλοι οι άλλοι για χρήμα και πλιάτσικο αλλά τότε δεν είχε προκύψει ακόμα ο κομουνισμός…-. Στα διασωθέντα οχυρωματικά έργα υπάρχει ακόμα μια πινακίδα αναφορά σε πρόγονό μου που άφησε την Βενετιά και ήρθε να βοηθήσει τους πολιορκημένους με τις γνώσεις του

    «κριάρια παχιά και τραγανά», είναι το ποίημα όλο

  6. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    O Aράπης απ’την Αραπιά είναι ο Μπραήμης;

  7. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3 Ά, πολύ ενδιαφέρον άρθρο!

    5 Ε, δεν συμφωνούμε

    6 Ναι, ο Μπραήμης.

  8. Pedis said

    «Παλουκωμένα ως σας γρικώ,
    προεστών καυκάλια και Τουρκώ,
    κάνω τη φτερούγα πήχη
    κάνω πιθαμή το νύχι!»

    Νικοκύριεεε, ανάλυση!

  9. spiral architect said

    @5: Μαζί με τους μισθοφόρους συνυπήρχαν και οι ιδεολόγοι. 🙄

  10. Pedis said

    # 9 – Στατιστικώς τα ιδεώδη των κουμμουνιστών/αναρχικών έχουν μεγαλύτερο χρόνο ημίσεως ζωής ακόμη κι να μεσολαβήσει εξουσία. Ειδικά σε αυτήν την περίπτωση τα ιδεώδη γενικώς δεν είναι ανιχνεύσιμα. Στους κουμμουνιστές παρατηρούνται ακόμη, αν και σε μικρότερη συχνότητα από πρωτύτερα.

    Ζιπουάν: ιδεώδη είχαν και τα SA (πάρε ένα παράδειγμα) ή έχουν και οι ΚουΚλουξΚλαν (πάρε κι άλλο). Το πρόβλημα είναι τι και ποιον εξυπηρετούν και ποιους και πόσους βλάπτουν.

  11. Alexis said

    Καλημέρα.
    Θα συμφωνήσω με το Gpoint σε ό,τι αφορά την τεχνική του ποιήματος.
    Μάλλον μέτριο θα το χαρακτήριζα στιχουργικά. Πολλές επαναλήψεις, ρίμες τραβηγμένες απ’ τα μαλλιά και «λαϊκιά» γλώσσα μάλλον επιτηδευμένη.
    Αρκεί να το συγκρίνει κανείς με τη «Μπαλάντα του κυρ-Μέντιου» που είναι γραμμένη στο ίδιο ύφος, αλλά με πολύ καλύτερα γλωσσικά και στιχουργικά ευρήματα.

    Τώρα στα υπόλοιπα, βρείτε τα μόνοι σας, ποιοι πολεμάνε για ιδεώδη και ποιοι για πλιάτσικο, εγώ θα πω μόνο τούτο:
    Γενικά δεν μου αρέσει ούτε η εξιδανίκευση του ’21 ούτε η (ομοίως απλοϊκή) ισοπέδωση.
    Προφανώς η αλήθεια βρίσκεται κάπου κοντά στο πνεύμα του σχολίου 9 του Spiral.

  12. Alexis said

    #4: Τι ισημερίες και κολοκύθια…
    Άλλα, πιο σοβαρά 😀 , γιορτάζουμε σήμερα (20 Μαρτίου):
    Παγκόσμια ημέρα στοματικής υγείας και
    Παγκόσμια ημέρα ευτυχίας.

    ΥΓ: Υγείας είπαμε Γς. Υ-Γ-Ε-Ι-Α-Σ :mrgreen:

  13. Γιάννης Ιατρού said

    12: Τώρα γιατί προκαλείς, πρωϊνιάτικα, με τέτοια σχόλια περί ευτυχίας και στοματικής υγείας; 🙂 🙂 🙂

  14. Γς said

    12 τέλος¨

    Τι φωνάζεις;

    Σ ακούσαμε!
    [Ασε που δεν σε κατάλαβα κι όλας]

  15. Γς said

    13:
    Πέστου να μας κάνει καμιά …
    Αν δεν έχει ουλίτιδα βέβαια
    😉

  16. Να θυμήσουμε και τούτο ‘δώ το κειμενάκι του Ιωάννου για το σπίτι του Λαπαθιώτη που αναδημοσιεύεται σήμερα στη Lifo

    http://www.lifo.gr/articles/anagnoseis_articles/93482

  17. Κώστας said

    5@
    Καλά τα λες!

  18. Ριβαλντίνιο said

    Το

    «Γρήγορα τ’ αρματολίκι,
    γιατί φτάσαμε σα λύκοι!»

    θυμίζει το

    Κάτω στου Βάλτου τα χωριά,
    Ξηρόμερο και Άγραφα,
    και στα πέντε βιλαέτια,
    φάτε πιέτε μωρ’ αδέρφια.
    Εκεί ν’ οι κλέφτες οι πολλοί,
    όλοι ντυμένοι στο φλουρί,
    κάθονται, τρώνε και πίνουν,
    και την Άρτα φοβερίζουν.
    Πιάνουν και στέλνουν μια γραφή,
    βρίζουν τα γένια του καδή,
    γράφουνε και στο Κομπότι,
    προσκυνούν και τον δεσπότη.
    Συλλογιστείτε το σωστά,
    γιατί σας καίμε τα χωριά,
    γρήγορα το αρματολίκι,
    γιατ’ ερχόμαστε σαν λύκοι»»

    ———————————————–
    Στην Ιστορία των Ελλήνων της ΔΟΜΗΣ (τόμος 11, Φιλέλληνες ) διαβάζω :

    «Η δολοφονία μάλιστα του Ελβετού φιλέλληνα Sass από τους Σουλιώτες…»

    Ξέρει κάποιος φίλος περισσότερες πληροφορίες για τον Saβ και γιατί τον σκότωσαν ;

  19. Ανδρέας said

    18
    Άλλοι πάλι Σουηδοί εθελοντές είχαν άδοξο τέλος όχι σε κάποιο πεδίο μάχης αλλά σε κατάσταση ειρήνης όπως ο G.A.Sass, όντας επικεφαλής της φρουράς Μεσολογγίου, που στην προσπάθειά του να χωρίσει διαπληκτιζόμενους Έλληνες, σκοτώθηκε από έναν Μεσολογγίτη στις 18 Φλεβάρη του 1824.

    el.wikipedia.org/wiki/Φιλέλληνας

  20. Ριβαλντίνιο said

    Αν και το έχουμε ξαναβάλει άλλες 2 φορές να δούμε και την άποψη ενός πολεμιστή προκρίτου για τους κλέφτες :

    κατεπίεζον σκληρώς και απανθρώπως τους ομογενείς των και ουδέποτε εφαντάζονταν ούτοι απελευθέρωσιν της πατρίδος, καθώς οι κόλακες των θέλουν να τους εκθειάσουν και να τους πλέξουν πανηγυρικούς στεφάνους, καθότι τοιούτοι λησταί με την αυτήν διαγωγήν, με τα αυτά αισθήματα ήτον και οι εξής Οθωμανοί, οι διαβόητοι αρχιλησταί , ο Κονταχμέτης, ο Μούρτος Ζαρτόβας, ο Τσιαφέρ Φειδάς, ο Χάτσος Λαλιώτης, ο Κατζαλής, πατέρας της Χατζηχρίσταινας(!) , ο Μαχμουτάκης Βαρδουνιώτης, ο Αλή Μολάς Φαναρίτης, ο Σιαμπάνης Λαλιώτης και άλλοι τοιούτοι, οίτινες εγίνοντο ενίοτε και σύντροφοι με τους άνω ειρημένους αρχιληστάς Χριστιανούς και συνελήστευον τους Χριστιανούς και έτρεχαν μαζί πότε με τους Κολοκοτρωναίους , πότε με τους Πετιμεζαίους, πότε με τον Γιαννιάν και πότε με άλλους και συνέπραττον τα μεγαλύτερα και τα τρομερώτερα κακουργήματα εις τους αόπλους Χριστιανούς. Άρα και οι Τούρκοι αυτοί έτρεχον να ετοιμάσουν την απελευθέρωσιν της πατρίδος ! 🙂 Είναι μωρία να πιστεύη τις ότι οι τοιούτοι είχον ποτέ αίσθημα ελευθερίας ! Φαίνεται δε ότι και οι αναφέντες λησταί εις την Ελλάδα μετά την επανάστασιν και μετά την καταύπασιν του αιματηρού πολέμου, οίον οι Χοντρογιανναίοι ( *), ο Κοντοβουνίσιος, ο Κατσιαβός, ο Καβουρίσιος, ο Αγριόγατος :), ο Μπίπισης, ο Καλαμάτας, ο Ρουπακιάς (!) 🙂 , ο Γιαταγάνας, ο Δημαράς, ο Ξέπαπας και τόσοι άλλοι, όλοι αυτοί και οι έως σήμερον υπάρχοντες, φαίνεται ότι από το υπέρ πατρίδος αίσθημα 🙂 εβασάνισαν πολλούς χριστιανούς, αιχμαλώτισαν, έκαυσαν τα στήθη των με λάδι και απέθαναν εις τα βασανιστήρια. Όλα αυτά τα έπραξαν καθώς και οι προ της επαναστάσεως αρχιλησταί δια να εξασφαλίσουν τας ελευθερίας του έθνους και την μέλλουσαν ευδαιμονίαν του ! 🙂 Είναι άξιοι οικτιρμών ! να γράφουν τόσον αναιδώς και ότι οι τοιούτοι ήτον άνθρωποι της Επαναστάσεως !
    (Κανέλλος Δεληγιάννης)

    (*) αυτοί όμως ήταν και πολύ καλοί αγωνιστές του ’21, αρχικά τουλάχιστον

    Αν δεν βαριόμουν να ψάχνω και να αντιγράφω θα έβαζα και την γνώμη του για τους φιλικούς… 🙂

  21. Ριβαλντίνιο said

    @ 19 Ανδρέας
    Σ’ευχαριστώ πολύ !!!

  22. spatholouro said

    5/11/17
    Ας συγκαταριθμηθώ κι εγώ στους απαρέσκοντες: εκκωφαντική μεγαλοστομία και παρωχημένο-παλαιοδημοτικό ιδίωμα.
    Είναι, νομίζω, γεγονός ότι υπάρχει και καλύτερος Βάρναλης.

  23. Ανδρέας said

    Ίσα μπάλα, δίκιο χέρι,
    πάντα πλούσιο μεσημέρι.

    «Λόρδε! πριν να ξεψυχήσεις
    το μιστό να μας μετρήσεις!»

    μπαντίντο στο φαρ-ουέστ θυμίζει

  24. Γς said

    18:

    History of the Greek Revolution: Compiled from Official Documents of the Greek Government

    Σελίδα 292

  25. Ριβαλντίνιο said

    @ 24 Γς
    Πολλές ευχαριστίες !

  26. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    8: Εδώ έχουμε αντίλαλο από τον Σταυραϊτό του Κρυστάλλη («και κάνεις πήχη το φτερό και πιθαμή τα νύχια», δηλαδή αντρειεύει και μεγαλώνει ο αετός).

  27. Πέπε said

    @20:
    > > Φαίνεται δε ότι και οι αναφέντες λησταί εις την Ελλάδα…

    αναφανέντες;

  28. Ριβαλντίνιο said

    @ 27 Πέπε
    Έκανα λάθος στην αντιγραφή μάλλον ! 😦

  29. Πέπε said

    @26:
    Δημοτικό είναι.
    Υπάρχει μοτίβο από παραλλαγές ερκετών διαφορετικών, στο σύνολό τους, τραγουδιών όπου ο αναζητούμενος (μην είδες τον ασίκη μου τον αγαπητικό μου κ.ά.) εθεάθη στην εξής κατάσταση:

    Μαύρα πουλιά τον τρώγανε κι άσπρα τον τριγυρίζουν
    κι ένα πουλί, καλό πουλί, δεν ήθελε να φάει.
    -Φάε κι εσύ, καλό πουλί, απ’ αντρειωμένου πλάτη,
    να κάμεις πήχη το φτερό και σπιθαμή το νύχι.
    -Δε θέλω εγώ, κακά πουλιά, απ’ αντρειωμένου πλάτη…

  30. sarant said

    26-29: Ο οποίος Κρυστάλλης επίσης χρησιμοποιεί το δημοτικό μοτίβο 🙂

  31. 27

    Μήπως το αν-στους αναφέντες είναι στερητικό, δηλαδή εννοεί τους ληστές «χωρίς αφέντες», παναπεί άτακτους κι απρόβλεπτους; (λ.ε.τ.)

  32. Ανδρέας said

    Αν πιστέψουμε τα λεγόμενα και τα γραφόμενα εντός κι εκτός Ελλάδας τότε η Αγγλική Αυτοκρατορία είχε ανοίξει πολλαπλά μέτωπα. Μια στο φαρ-ουέστ μια στην νίαρ-ήστ, απ’ την άλλη στις Ινδίες και στην Αφρική έτρεχε και δεν προλάβαινε δουλειές με φούντες και αφιόνια.

  33. giorgos said

    Μιά άλλη διάσταση τού φαινομένου τών κλεφταρματολών.

    …Τό φαινόμενο αύτό – πού δέν έχει άποτελέσει άκόμη άντικείμενο έπιστημονικής μελέτης -φαίνεται νά όφείλεται ή μάλλον νά λειτουργή στήν περιοχή έπαφής τών δύο δικαίων , τού χριστιανικού καί τού μωαμεθανικού .
    Γι’ αύτό καί έμφανίζεται σχεδόν άμέσως μετά τήν πτώση τής Κων/πόλεως . Τό ίδιο φαινόμενο ίσχυε καί στήν Ανατολία , σέ περιοχές πού έμφάνιζαν «διακύμανση» δικαιακών καταστάσεων .
    Κλέφτες βέβαια είναι γνωστοί άπό τήν άρχαιότητα ,άλλά ώς είδος ρεμπέλων πού λειτουργούν έκτός τής ύπαρχούσης τάξεως δικαίου .
    Εδώ οί κλέφτες λειτουργούν ώς ένας συμπληρωματικός θεσμός δικαίου , άποδεκτός τόσο άπό τό Πατριαρχείο όσο καί άπό τήν όθωμανική διοίκηση , ή όποία τούς χρησιμοποιεί ώς άρματολούς , δηλαδή ώς φοροεισπράκτορες . Η πλήρης διοικητική καί δικαιακή αύτονομία τών περιοχών , οί όποίες όμως τελούν ύπό τήν πολιτική διοίκηση τών Τούρκων , φαίνεται νά είναι ή δημιουργός τού φαινομένου . Κάθε πιθανή αύθαιρεσία έκ μέρους τής τουρκικής διοίκησης , όπως καί κάθε ύπέρβαση μέσα στά πλαίσια τού ίσχύοντος δικαίου ,»διορθώνεται» άπό τούς κλέφτες έκτός δικαίου . Μπορούμε συνεπώς νά πούμε πώς οί κλέφτες ήταν ένα είδος ίδιορρύθμου «μυστικής ύπηρεσίας» , πού λειτουργούσε βάσει πραγματικών δεδομένων , πέραν τής τυπικότητος τού ύπάρχοντος δικαίου. Ο πλούσιος λ.χ. , μέσα στό άνέκαθεν σοσιαλιστικό πνεύμα τής Ανατολής , δέν έπαφίεται στήν έλεύθερη βούλησή του , άν θά δώση ή δέν θά δώση . Είναι ύποχρεωμένος νά έπενδύση κοινωνικά , διότι άλλως κινδυνεύει όλο του τό βιός . Μέ τήν έξέλιξη τού καπιταλισμού στήν Δύση , τόν άντίστοιχο ρόλο τόν άναλαμβάνουν οί «ταξικοί άγώνες» . Σημειωτέον έπίσης ότι καί στήν Δύση ύπάρχει τό φαινόμενο τών κλεφτών , ύμνηθέν μάλιστα καί άπό μεγάλους ποιητές , όπως ό Σίλλερ , σχεδόν μέχρι τό 1850 .
    Τό καθεστώς τών κλεφτών στήν Ανατολή δέν είναι άκριβώς έκείνο τού ληστάρχου , διότι ό κάθε κλέφτης στήν κοινωνική του συμπεριφορά έλέγχεται άπό τόν κλέφτη τής διπλανής περιοχής . Είναι μάλλον ένας θεσμός ίσορροπίας δικαίου . Εκτός αύτού , έγκατεσπαρμένοι παντού στήν ύπαιθρο , άποτελούσαν καί έναν παράγοντα άσφαλείας τού κράτους , διότι ήταν δύσκολο νά είσχωρήση κανείς στά Βαλκάνια χωρίς νά μπορή νά δικαιολογήση έπαρκώς τήν παρουσία του… Στήν Ελλάδα οί κλέφτες ύπήρχαν μέχρι τό 1930 περίπου καί έκκαθαρίσθησαν μέ «είδικές προσπάθειες» έπί Βενιζέλου , διότι άποτελούσαν βασικό παράγοντα διακινήσεως τής πολιτικής . «Τά σχέδια άναπτύξεως» τών κυβερνήσεων είχαν νά λάβουν ύπ’ όψη καί τούς κλέφτες , στούς όποίους βασικά άνήκαν οί περιοχές . Τό κάθε «πρόγραμμα» έπρεπε νά συμφωνηθή καί ίδιαιτέρως μέ τού κλέφτες . Χαρακτηριστική είναι ή περίπτωση μέ τήν σφαγή τού Δήλεσι τό 1870 ΄.
    Η κυβέρνηση τού Βούλγαρη , μή έχοντας καμμιά πίστωση γιά ξένα δάνεια στό έξωτερικό , θέλησε νά προσελκύση τό παροικιακό κεφάλαιο , άπό τήν Κων/πολη ίδίως , καί έδημιούργησε τό φιάσκο τού Λαυρίου .
    Οί πάντες τρελλάθηκαν γιά …χρυσάφι καί μεταξύ τών άλλων μιά όμάδα «περιηγητών» (Αγγλων καί Ιταλών) ,πού θέλησε νά «έξερευνήση» τό πράγμα έπιτοπίως : τούς έπιασαν οί κλέφτες καί τούς έσφαξαν…»

  34. Ανδρέας said

    Νικοκύρη ο Τσακιτζής σε ποια κατηγορία λήσταρχων ήτανε;

  35. Γς said

    32:

    >δουλειές με φούντες και αφιόνια

    Οι πόλεμοι του οπίου δεν είχαν αρχίσει ακόμα

  36. Πέπε said

    @33:
    Ενδιαφέρουσα οπτική. Αυτό το κείμενο είναι παράθεμα από κάπου ή γράφεις εσύ, Γιώργο;

    Πάντως, μια παρατήρηση:

    > > Τό φαινόμενο αύτό – πού δέν έχει άποτελέσει άκόμη άντικείμενο έπιστημονικής μελέτης -φαίνεται νά όφείλεται ή μάλλον νά λειτουργή στήν περιοχή έπαφής τών δύο δικαίων , τού χριστιανικού καί τού μωαμεθανικού…

    Ενώ παρακάτω λέει ότι «κλαφτουριά» υπήρχε και εκτός Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, π.χ. στη Δ. Ευρώπη, το κείμενο δε λαμβάνει υπόψη του ότι εντός της Αυτοκρατορίας υπήρχαν και μουσουλμάνοι κλέφτες, με πιο γνωστό ίσως σ’ εμάς σήμερα παράδειγμα -καθόλου όμως μοναδικό- τον Τσακιτζή.

  37. Πέπε said

    @36, 34:
    Χαχα, πιάσε κόκκινο!

  38. Πέπε said

    *κλεφτουριά* βεβαίως, δεν υπάρχει απόπειρα λογοπαιγνίου

  39. Pedis said

    # 26 – «8: Εδώ έχουμε αντίλαλο από τον Σταυραϊτό του Κρυστάλλη («και κάνεις πήχη το φτερό και πιθαμή τα νύχια», δηλαδή αντρειεύει και μεγαλώνει ο αετός).»

    Καταπληκτική! Eυχαριστώ.

    τα καυκάλια τα ‘χουν προκαλέσει οι προεστών κι οι Τούρκοι, έτσι ; Όχι ότι είναι ίδιοι καυκάλια;

  40. Γς said

    34:

  41. Pedis said

    -> 39 – Διορθώνω (με τόσα τυπογραφικά, αμάν!)
    «τα καυκάλια τα ‘χουν προκαλέσει οι προεστών κι οι Τούρκοι, έτσι ; Όχι ότι είναι ίδιοι καυκάλια;» ->

    «τα καυκάλια τα ‘χουν προκαλέσει οι προεστοί κι οι Τούρκοι, έτσι ; Όχι ότι είναι οι ίδιοι καυκάλια;»

  42. Πέπε said

    Καυκάλια είναι τα κεφάλια ή κρανία. Θωρεί παλουκωμένα κεφάλια προεστών και Τούρκων και αυτό τού δίνει δύναμη.

  43. Πέπε said

    [Συνέχεια του #42, που απαντά στο #41]:

    Σημειωτέον ότι, αν και δεν ξέρω τι είχε γράψει ο Κρυστάλλης, ο Βάρναλης πιθανόν να είχε υπόψη του ότι στο αυθεντικό πρωτότυπο (#29) το άντρειεμα και το θέριεμα, το να γίνει πήχη το φτερό κλπ., προκαλείται με ακόμη πιο άμεσο και αποτρόπαιο τρόπο: με την ανθρωποφαγία. Στο δικό του ποίημα απλώς (!) βλέπουμε τα παλουκωμένα κεφάλια, δεν τα τρώμε κιόλας, αλλά πάντως ένας συσχετισμός διακρίνεται.

  44. Pedis said

    # 42 – Μπορεί. Μα αν είναι έτσι τότε ποιος λόγος υπάρχει ακόμη «να αντριέψει ο αιτός»;

  45. sarant said

    41-42 Κι όμως, είναι παλουκωμένα κρανία -υπάρχει σχετικό με το «κομπολόι των Μαυρομιχαλαίων», που το έχει κάνει ποίημα ο Λεκόντ ντε Λιλ. Βέβαια, εκεί μόνο με Τούρκους.

  46. Pedis said

    -> 44 <- 43. (Γραφαμε συγχρόνως). Ναι, μπορεί κι αυτό. Αλλά ο Βάρναλης δεν έχει κεντροαφρικανικές ρίζες.

  47. Pedis said

    Πάντως, ολίγον μακάβριο το βρίσκω.

  48. Ανδρέας said

    Γς δες εδώ

    The role of Opium in the Expansion of the British Empire from 1764 to 1825

    It is the trade of opium due to its global historical
    significance during the period of 1775 to 1850. Opium served as the coin of Exchange for the British Empire for several decades and it was the only commodity available to rescue the Empire’s Company from bankruptcy. Since 1764 after winning the Battle of Buxar, the British Empire through their commercial arm in the East Indian Company, managed to control a commercial organization of warlords, government officials, merchants, bankers,local Nawabs and Nizams to integrate into the global framework of Transatlantic commerce of the Western economies.
    https://www.academia.edu/1444383/The_role_of_Opium_in_the_Expansion_of_the_British_Empire_from_1764_to_1825

    Από μας έπαιρναν μπαμπάκια από Σέρρες και με συμβουλές να μην το παρακάνουν στις αγορές για να μην πέσει η τιμή λόγω αυξημένης παραγωγής στην Αίγυπτο του Μεχμέτ Αλή.
    Αλήθεια ο Ιμπραήμ που τον βρήκε τον στόλο;

  49. Pedis said

    # 45 – «που το έχει κάνει ποίημα ο Λεκόντ ντε Λιλ.»

    Δεν το γνωρίζω. Ποιο είναι;

  50. 48 Ανδρέας: Αλήθεια ο Ιμπραήμ που τον βρήκε τον στόλο;

    Αυτός τον έφκιαξε

    Το 1818 κατέλαβε την πρωτεύουσα των Βαχαβιτών, Ντεραγιέ, και αιχμαλώτισε τον αρχηγό τους, Αμπντουλάχ. Τότε ο Σουλτάνος τον ονόμασε Πασά της Μέκκας και βεζίρη με τρεις Ιππουρίδες. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Κάιρο, όπου ξεκίνησε την αναδιοργάνωση του στρατού και του ναυτικού σύμφωνα με ευρωπαϊκά πρότυπα.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%B1%CE%AE%CE%BC_%CE%A0%CE%B1%CF%83%CE%AC%CF%82

  51. Ανδρέας said

    50 Τι;

  52. Γς said

    48:

    Είχα μείνει σον πρώτο 1839–1842 και δεύτερο 1856–1860 πόλεμο του οπίου.
    Φυσικά το αλυσβερίσι είχε αρχίσει πολύ πρίν

  53. ΚΩΣΤΑΣ said

    Κάθε γεγονός πρέπει να αναλύεται στον τόπο και στο πνεύμα της εποχής, σύμφωνα με την τότε κοσμοαντίληψη και την γενικά περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Είναι νομίζω λάθος να κρίνουμε με μέτρο σύγκρισης τα σημερινά δεδομένα.
    Τα δημοτικά τραγούδια εκφράζουν απόλυτα το κοινό αίσθημα της εποχής τους, για μένα είναι πολύ σημαντικά και καθόλου κατακριτέα.

    Για τον Βάρναλη, ειρήσθω εν παρόδω ότι σχεδόν τον λατρεύω ως ποιητή, διαφωνώ μόνο εκεί που ταιριάζει – δεν ταιριάζει, προχωρά και σε μαρξιστική προπαγάνδα. Δικαίωμά του βέβαια, στρατευμένος γαρ, δικαίωμά μου όμως κι εγώ να διαφωνώ σε αυτό το σημείο.

  54. Ανδρέας said

    Σκύλε εκεί δεν λέει πως και τι απλά λέει ανέλαβε την οργάνωση.

  55. giorgos said

    #36# Είναι απόσπασμα από τό βιβλίο (Επί Τής Δομής τού Νεοελληνικού Κράτους) τού Γ.Κακλαμάνη .

  56. spatholouro said

    33/36
    Giorgo, και άλλοτε παρακάλεσα σχετικά με την ανοίκεια, κατ’ εμέ, χρήση του Γεράσιμου. Αφού όμως επιμένεις, θεωρώ ότι είναι επιβεβλημένο, κάθε φορά που βάζεις παράθεμα, να αναγράφεις «Γεράσιμος Κακλαμάνης», βιβλίο τάδε, σελίδα τάδε.

    Όχι μόνο γιατί έτσι είναι το αυτονοήτως δέον για όποιον θελήσει να δει το συγκείμενο, αλλά και γιατί το δικαιούνται όσοι -περιστασιακά ή πρώτη φορά- επισκέπτονται το ιστολόγιο, αλλά και όσοι (όπως ο Πέπε) έχουν μεν προϊστορία παρουσίας εδώ, αλλά δεν έχουν, περιέργως, παρατηρήσει αυτή σου τη συχνότατη πρακτική.

    Με το συμπάθιο, αλλά επίτρεψέ μου την πιθανολόγηση ότι μάλλον τον γνώριζα περισσότερο από σένα, για να στα λέω αυτά.

    Αλλά σημασία δεν έχει ποιος ήταν πιο κολλητός του Γ.Κ. ώστε να «υποτίθεται» ότι δικαιούται τάχα να τον «διερμηνεύει».

    Σημασία έχει το αυτονόητο.

  57. Ανδρέας said

    Όταν αποφασίστηκε η συμμετοχή των αρματωλών στην επανάσταση τότε σχηματίσανε οι κλέφτες μπουλούκια ή μάγγες με του φοροεισπράκτορες αρματωλούς. Μέχρι τότε ήταν εχθροί.

  58. spatholouro said

    Ωραία, πέσαμε μαζί στο νήμα…

  59. BLOG_OTI_NANAI said

    Ευτυχώς ο Τάσος Κωστόπουλος (βλ. παραπομπή σχόλιο 3) μέσα στη βλακεία του ξεχάστηκε ότι είναι στρατευμένος πολέμιος της Εκκλησίας και επιτέλους ομολόγησε πως η συντεχνία του ψεύδεται συνειδητά όταν λέει ότι δήθεν το μέγα πρόβλημα στην έκβαση των γεγονότων ήταν ο… «αφορισμός» από τον Γρηγόριο Ε΄. Με χαρά λοιπόν διαβάζουμε ότι ο Κωστόπουλος αναδεικνύει τους κολλητούς του ως ψεύτες:

    «Σημείο τομής για την αποσύνθεση του κινήματος αποτέλεσε η είδηση της αποκήρυξής του από τον τσάρο και τον Καποδίστρια, αποκήρυξης που ενταφίαζε οριστικά τα σχέδια για ρωσική στρατιωτική επέμβαση»

    Γεια σου ρε Κωστόπουλε λεβέντη 🙂

    Βεβαίως, τα γελοία υπονοούμενα τα περιμέναμε, όπως:

    – «Μια από τις συνέπειες της καθιέρωσης (επί Οθωνα) της 25ης Μαρτίου ως εθνικής επετείου» (φυσικά και ο πλέον επιφανειακός αναγνώστης της ιστορίας γνωρίζει ότι η καθιέρωση οφείλεται στην πανθομολογούμενη από τις πηγές επιθυμία των αγωνιστών να ξεκινήσει η Επανάσταση την 25η Μαρτίου επειδή ήταν η ημέρα του Ευαγγελισμού και όχι επειδή ήταν επιθυμία του… Όθωνα)

    – «Οδήγησαν στη διαμόρφωση του σημερινού ελληνικού έθνους» (λες και το ελληνικό έθνος φτιάχτηκε τον 19ο αιώνα… Φυσικά είναι δεδομένες οι πηγές από την ΠΡΩΤΗ στιγμή της Τουρκοκρατίας, βλ. Δούκα της Άλωσης, Ματθαίο Μυρέων, Ιέρακα κ.λπ. που συνδέουν τους Αρχαίους Έλληνες, με τους Ρωμιούς και τους Γραικούς, δηλ. αρχαίους, βυζαντινούς και τουρκοκρατούμενους, τους οποίους βεβαίως ονομάζουν «Έλληνες». Φυσικά, ο Κωστόπουλος μαζί με τον Λιάκο και τους λοιπούς τον χαβά τους…)

    – Απολαυστικές, μανιχαϊκές αναφορές από τον… Κορδάτο: «κινητοποίησης των αγροτικών μαζών, που προσέδωσε στην εξέγερση τον χαρακτήρα αυθεντικής κοινωνικής επανάστασης» (φυσικά, «κοινωνική επανάσταση» έγινε μόνο στα μαρξιστικά όνειρα κάποιων ταλαίπωρων σαν τον Κωστόπουλο, καθώς η απόλυτη πλειοψηφία των τεκμηρίων αναφέρεται σε «απελευθέρωση του Γένους» και ασφαλώς, θα ήταν αδύνατον να κινητοποιηθούν οι αγρότες χωρίς την υλική και χρηματική στήριξη των Προεστών/Κοτζαμπάσηδων και βεβαίως, υπήρχαν πολλοί «προσκυνημένοι» αγρότες που πρόδιδαν τους «κακούς» κλέφτες και Σουλιώτες επαναστάτες…)

    – Να αναφέρουμε και την γελοιότητα για την οποία πιθανόν ευθύνεται ο επιμελητής του βιβλίου και ένθερμος υποστηρικτής της Ρεπούση, Βασ. Παναγιωτόπουλος, όπου αντί για το σαφέστερο για την εποχή «Αρβανίτες», επιλέγει για τους γνωστούς ιδεολογικούς λόγους μονίμως το… «Αλβανοί». Και δεν είναι μόνο ο Βακαλόπουλος που ονομάζει «Αρβανίτες» τους συμμετέχοντες στο κίνημα του Υψηλάντη, αλλά ακόμα και ο Τάσος Βουρνάς, «Αρβανίτες» τους ονομάζει…

    – Να συμπληρώσουμε ότι αν δεν υπήρχαν αυτοί οι «άγριοι» και «άξεστοι» Σουλιώτες μαζί με άλλους «άγριους» και «άξεστους» και «φιλοχρήματους», ο Βάρναλης μαζί με όλους εμάς θα έγραφε εις την τουρκικήν… Γι’ αυτό άλλωστε ο Βάρναλης, όπως μας μεταφέρει ο Γιάννης Δάλλας, αν και υποφέρει από ιδεολογική δυσπεψία, εντούτοις, τιμά τους Σουλιώτες -με μια δυσκοιλιότητα έστω-, και στο κείμενο του γράφει:

    «Μόλις όμως βρεθήκανε πρόσωπο με πρόσωπο αντίκρυ στο θάνατο, δειχτήκανε παλληκάρια, όπως το απαιτούσε το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, η πείνα και το χρέος, μ’ ένα λόγο η Ανάγκη«.

  60. Ανδρέας said

    Οι Επτανήσιοι δεν είχαν τούρκικο ζυγό. Λατινικό είχαν.

  61. cronopiusa said

    Bijan Mortazavi Medley Norooz 1395, 2016- نوروز ۱۳۹۵ با سازشاد بیژن مرتضوی

    Καλή σας μέρα
    Χρόνια πολλά και καλή μας χρονιά!

  62. Ανδρέας said

    Πάντως οι φουκαράδες οι Αϊτινοί μετά την απελευθέρωση τους από τους Γάλλους μας έστειλαν κι ένα φόρτωμα καφέ κέρασμα. Οι άλλοι οι φιλέλληνες μας έστελναν ραβασάκια με επιτόκια και τρόϊκες.

  63. Πέπε said

    @46-47:
    Αϊ ντον΄τ κουάιτ φόλοου. Μακάβριο, εντάξει. Κεντροαφρικανικό όμως, γιατί;;;

  64. BLOG_OTI_NANAI said

    Να προσθέσουμε επίσης ότι επειδή Κωστόπουλος χωρίς απάτη, είναι φαγητό χωρίς αλάτι, ο γνωστός παραχαράκτης γράφει (http://www.efsyn.gr/arthro/i-ethnegersia-tis-24is-fevroyarioy-1821):

    «Η γραμμή της αποσύνδεσης των δύο εγχειρημάτων έχει άλλωστε υπαγορευθεί εδώ κι ενάμιση σχεδόν αιώνα από τον εθνικό μας ιστορικό […] [Κωνσταντίνο Παπαρρηγόπουλο] )

    Και ο Παπαρρηγόπουλος… 15 γραμμές πιο πάνω γράφει ότι το κίνημα ΚΑΙ έπρε να γίνει, ΚΑΙ βοήθησε την επανάσταση:

    Μπροστά στον Κωστόπουλο, ο Μελισσηνός ήταν γατάκι…

  65. giorgos said

    #56# Εχεις δίκιο , όμως δέν προσπαθώ καθόλου νά διερμηνεύσω τόν Γ.Κ. γιατί δέν έχω διαβάσει τά βιβλία του μέ τρόπο τέτοιο ώστε νά μπορώ νά τόν διερμηνεύσω . Απλώς , επειδή ξέρω ότι τά βιβλία αυτά είναι σχεδόν ακυκλοφόρητα καί επειδή μέ τά θέματα πού βάζει ό κ.Σαραντάκος μού δίνεται κι’ μένα ή ευκαιρία νά εμπλουτίζω τίς γνώσεις μου βάζω κάπου-κάπου μερικά αποσπάσματα από τά βιβλία του .

  66. Ναι, αλλά πρόσθετε την εξήγηση «όπως λέει ο Κακλαμάνης»… Και μη βάζεις διπλές παρενθέσεις (( )) αντί για εισαγωγικά.

  67. Μου φαίνεται ψιλοαμήχανο και ξεκάρφωτο εκείνο το

    …Καράβι ερχέται από τη Χιο
    με τις βαρκούλες του τις δυο: …

    Θυμίζει, βεβαίως, το γνωστό νησιώτικο που τραγουδάει η Μαρίζα Κωχ

    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=31019

  68. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    29. Ακριβώς
    Τοῦ Μήτρου Μποταΐτη(που σκοτώθηκε πολεμώντας τον Ἰμπραήμ)
    Ποιὸς εἶν᾿ ἄξιος κι ὀγλήγορος, λεβέντης καβαλάρης, / νὰ πάει νὰ πεῖ τῆς Μήτραινας τῆς μικροπαντρεμένης, / νὰ μὴν ἀλλάξει τὴ Λαμπρή, φλωριὰ νὰ μὴ φορέσει. / Τὸν Μῆτρο τὸν σκοτώσανε, τὸν δόλιο της τὸν ἄντρα. / Κάτου στοὺς Λάκκους κείτεται, κορμὶ δίχως κεφάλι· / μαῦρα πουλιὰ τὸν τρογυρνᾶν κι ἄσπρα τὸν παραστέκουν, / κι ἕνα πουλί, καλὸ πουλί, κάθεται στὸ κεφάλι. / Τ᾿ ἄλλα πουλιὰ τοῦ λέγανε, τ᾿ ἄλλα πουλιὰ τοῦ λένε: / «Δὲν τρῶς κι ἐσύ, καλὸ πουλί, ἀπ᾿ ἀντρειωμένου πλάτες, / νὰ κάνεις πῆχυ τὸ φτερὸ καὶ πιθαμὴ τὸ νύχι;

    Εσείς βουνά της ‘Αγκυρας
    Εσείς βουνά της Άγκυρας και της Μικράς Ασίας,
    ποτέ μη χορταριάσετε, λελούδια μην ανθίστε,
    με το κακό που έγινε, στις δεκαπέντε Αυγούστου,
    ανήμερα της Παναγιάς, πάνω στο Καλεγκρότο
    γεμίσαν τα βουνά κορμιά, κι οι ρεματιές κουφάρια.
    Μαύρα πουλιά τους τρώγανε κι άσπρα τους τριγυρίζαν
    κι ένα πουλί μαυρόπουλο. κι ένα πουλί δικό μας
    κείνο δεν τρώει, δεν τριγυρνά, δεν φτιάνει το λαιμό του,
    τ’ άλλα πουλιά του λέγανε, τ’ άλλα πουλιά του λένε.
    – Δεν τρως και συ μαύρο πουλί, απ’ αντρειωμένου πλάτη,
    να κάνεις πήχη το φτερό και πιθαμή το νύχι;
    – Δεν τρώω εγώ πατριώτες μου, δεν τρώ τους εδικούς μου,
    να κάνω πήχη το φτερό και πιθαμή το νύχι.

  69. Pedis said

    # 63 – σόρρυ, δεν ήμουν σαφής. Εννοούσα το να παίρνει κάποιος δύναμη από τους σκοτωμένους εχθρούς, κόβοντας (μασουλώντας, ίσως) και κρατώντας κάνα κομμάτι σα φυλαχτό το ‘χαν έθιμο (αν και όχι αποκλειστικά) διάφορες φυλές στην κεντρική αφρκή.

    Τέλος πάντων, δεδομένων των στοιχείων της ανάλυσης του Νικοκύρη, καταλαβαίνω ότι ο Βαρναλης πειραματίζεται χρησιμοποιώντας διάφορες προυπάρχουσες φόρμες, δεν έχω καταλάβει σε τι «έθιμο» παραπέμπουν οι συγκεκριμένοι δύο στίχοι..

  70. Ανδρέας said

    Οι προεστοί-κοτζαμπάσηδες όπως ο Αλή Πασάς, ο Μεχμέτ Αλή ή ο Αλ Καραμανλή συνήθως δημιουργούσαν πρόβλημα στην πύλη και σε άλλους όπως τους Αμερικάνους με τα πασαλίκια τους. Τουρκαλβανοί λέμε 😀
    en.wikipedia.org/wiki/Karamanli_dynasty
    In 1801, Yusuf demanded a tribute of $225,000 from United States President Thomas Jefferson. Jefferson, confident in the ability of the new United States Navy to protect American shipping, refused the Pasha’s demands, leading the Pasha to unofficially declare war in May 1801 by chopping down the flagpole before the American consulate.

    The US Navy successfully blockaded Tripoli’s harbors in 1803. After some initial military successes, most notably the capture of the USS Philadelphia, the pasha soon found himself threatened with invasion by American ground forces following the Battle of Derna and the reinstatement of his deposed brother, Hamet Karamanli, recruited by the American army officer William Eaton. He signed a treaty ending the war on June 10, 1805.
    Η πρώτη αμερικανική εισβολή εκτός αμερικανικού εδάφους έγινε τότε.
    en.wikipedia.org/wiki/Muhammad_Ali_of_Egypt
    en.wikipedia.org/wiki/Ali_Pasha

  71. Ανδρέας said

    69 Pedis όπως λέγετε από καύκαλα έπιναν οι Βίκινγκς αν και τώρα πάνε να τα μπαλώσουν λέγοντας ότι δεν…

  72. Πέπε said

    @67:
    Οι αναφορές στο δημοτικό τραγούδι που διακρίνω -ίσως υπάρχουν κι άλλες- είναι:

    Κι αν είστε σκύλοι αρματολοί,
    είμαστε λύκοι με μαλλί.
    Γρήγορα τ’ αρματολίκι,
    γιατί φτάσαμε σα λύκοι!

    Bλ. #18.

    στον κατή και στο δεσπότη

    Και πάλι βλ. #18.

    κάνω τη φτερούγα πήχη
    κάνω πιθαμή το νύχι!

    Βλ. #29.

    Καράβι ερχέται από τη Χιο
    με τις βαρκούλες του τις δυο

    Όπως το λες στο #67. Και βέβαια είναι κάπως αμήχανο. Υπάρχει «ερχόνταν», αλλά «ερχέται» είναι πρωτάκουστο και τραβηγμένο.

    Μόσκοβε, έλα με φρεγάδες!….
    Τούτη η άνοιξη, ραγιάδες!….

    Ακόμα τούτη η άνοιξη (ραγιάδες, ραγιάδες), τούτο το καλοκαίρι
    όσο να ‘ρθεί ο Μόσκοβος (ραγιάδες, ραγιάδες) να φέρει το σεφέρι…

    Δημοτικό, πασίγνωστο από τις εθνικές εορτές στα σχολεία.

    Καταχρηστικά, μπορούμε να προσθέσουμε και δύο ακόμη αναφορές:

    Σαν εκκλησιές μολυβωτές
    και κοντυλοπελεκητές

    από τον γνωστό γλωσσοδέτη, και

    Και γελάσανε τα χείλη
    με τ’ αξό το καριοφίλι

    από το ποιηματάκι του Ανθολογίου «φίλοι φίλοι καρυοφύλλι / σαν οι άνθρωποι είναι φίλοι / έχουν γλύκα από σταφύλι / στην καρδιά τους και στα χείλη», που δεν είναι δημοτικό αλλά δεν ξέρω ποιανού είναι, πότε γράφτηκε, και αν πατά σε προϋπάρχουσα έκφραση. (Προσπάθησα να το γκουγκλάρω αλλά όλο πέφτω στο «φίλοι φίλοι σου γαμώ το καριοφύλι / καντήλι», και άκρη δε βγάζω.) Πάντως το ποιηματάκι μάλλον εννοεί καρυοφύλλι, φύλλο καρυδιάς, που συνειρμικά συνδέεται και με το φυλλοκάρδι (και η καρυδιά, που σε πολλά μέρη προφέρεται καρ’διά, συνδέεται με την καρδιά), ενώ ο Βάρναλης σαφέστατα καριοφίλι, ντουφέκι.

  73. 71

    Ναι, φυσικά, αλλά η Χίος και το καράβι της με τις δυό βαρκούλες είναι και γεωγραφικά ξεκάρφωτο.

    68β

    ΕΦΗ², αυτό αναφέρεται, βέβαια, στη μικρασιατική καταστροφή, που σημαίνει έναν αιώνα αργότερα.

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κι ένα ριζίτικο (δεν το βρήκα τραγουδισμένο)
    Τον Κωνσταντή ‘χουν στη φλακή
    Τον Κωνσταντή ‘χουν στη φλακή
    πουλάκι κανακίζει,
    δεν είχεν ο βαριόμοιρος φαϊ να το ταϊζει,
    το μπράτσον του φλεβοτομά το αίμα του του δίδει…
    Φάε κι εσύ καλό πουλί απ’ αντρειωμένου σπάλα, να κάμεις πήχη το φτερό να φτερουγίσεις πάλι.

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    73 τέλος. Μα γι αυτό το διάλεξα ! 🙂

  76. Pedis said

    # 71- έθιμο αρχαιότερο και κοινό σε διάφορους πολιτισμούς. Δες την καπάλα των αρχαίων Ινδών. Ή τι χουνέρι φερεται να της έκανε της Ροσμούντας ο Λογγομβάρδος άνδρας της … αλλά αυτό παραπέμπει σε εκδίκηση όχι σε μεταφορά της δύναμης του εχθρού στον νικητή.

  77. Πέπε said

    69:
    Έχω ακούσει ότι και οι Γύφτοι έχουν ένα παρόμοιο έθιμο, όχι με εχθρούς αλλά με προγόνους, που τρίβουν λέει τα κόκκαλά τους και ρίχνουν τη σκόνη στο φαί τους για να πάρουν τη δύναμή τους. Δεν το έχω διαβάσει πουθενά έγκυρα και δεν εγγυώμαι για την αλήθειά του.

    Υπάρχουν επίσης αναφορές για μάγκες που έγλειφαν το αίμα του θύματος από το μαχαίρι τους. Ούτε εδώ μπορώ να δώσω παραπομπή (θαρρώ πως είναι ο λίαν συζητήσιμης εγκυρότητος Πετρόπουλος).

    Αλλά βάσει κοινής λογικής μπορεί κανείς να υποθέσει ότι πιθανόν να είναι ψιλοπανανθρώπινη τάση.

  78. εντωμεταξύ στη Λέσβο η αστυνομία έχει περικυκλώσει τον καταυλισμό του ΠΙΚΠΑ για να τον εκκενώσει και ζητάει από τους εθελοντές της Μόριας να παραδώσουν 150 πρόσφυγες για απέλαση, αλλιώς θα μπουκάρουν μόνοι τους να διαλέξουν στο σωρό!

    ανθρωποφαγία, μου λες μετά… 😦

  79. 77 Πέπε, και ο γερμανοντυμένος Σούρλας (που σήμερα τιμάται με παρουσίαση βιβλίου στα Φάρσαλα) έγλυφε το μαχαίρι όταν έσφαζε

  80. Πάνος με πεζά said

    Eμβόλιμο : χαρά Θεού σήμερα το μεσημεράκι στη Ραφήνα, και αρκετοί επιδοθήκαμε στο «εξ αναβολής» πέταγμα του χαρταετού, στην παραλία…
    Το οποίο, κατά τα γνωστά, στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία : «όλα η πλώρη» (δηλ, άδειασμα όλης της εξαπλής καλούμπας, καμιά τρακοσαριά μέτρα – άρα, λόγω κλίσης σπάγγου περίπου 45 μοίρες, 300 επί ρίζα 2 δεύτερα, γύρω στα διακόσια κάτι ύψος…), αλλά και στη συνέχεια, «κατέβασμα» του αετού ξανά στο μηδέν, και φύλαξη για του χρόνου. Χωρίς κοψίματα, ακροβατικά, πιρουέτες και συντριβές…
    Ε, εκεί θα με ξεχωρίσετε από όσους πετάνε, είμαι ο μόνος που μαζεύω κομπλάροντας την καλούμπα σε δραπανοκατσάβιδο μπαταρίας ! Και πάλι έτσι, ένα μισαωράκι μάζεμα το θέλει !
    Και του χρόνου !

    P.S. : Γς, στείλε ένα μήνυμα γιατί κάπου έχασα το κινητό σου με την αλλαγή συσκευής…

  81. Pedis said

    -> 76 – για παρόμοιους λόγους εκδίκησης (κι όχι τόσο για πρακτικούς) χρησιμοποιήθηκε το κεφάλι του Νικηφόρου από τον βούλγαρο Κρουμ.

  82. Γιάννης Ιατρού said

    80: Πάνο, είδες το mail σου; 🙂

  83. Πάνος με πεζά said

    Ναι, μόλις απάντησα. Ευχαριστώ!

  84. Pedis said

    # 77 – κι άλλοι πολλοί παίρνουν, λένε, δύναμη, συμβολικά, από το σώμα του ανώτατου πνευματικού αρχηγού τους. (Αλλά και σε αυτή την περίπτωση δεν πρόκειται για μεταφορά δύναμης από τον εχθρό.)

  85. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    69.Pedis
    Σὲ ἀρκετοὺς λαούς, στὸ πέρασμα τῶν αἰώνων, ἦταν πολεμικὴ συνήθεια νὰ τρῶνε τὴν καρδιὰ ἢ τὸ συκώτι τοῦ ἐχθροῦ, γιὰ νὰ ἀποκτήσουν τὴν ἀνδρεία του· στὸ τραγούδι «μεταλαμβάνουν» τὴ σάρκα τοῦ γενναίου τὰ πουλιά, γιὰ νὰ κερδίσουν ὕψος («νὰ κάνουν πῆχυ τὸ φτερό») καὶ ἰσχὺ («καὶ πιθαμὴ τὸ νύχι»).
    http://users.uoa.gr/~nektar/arts/music/kathimerini_death_folk_songs.htm

  86. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    79. Ρε θα σηκωθούν οι πέτρες με τέτοια προκλητικότητα.Βέβαια επίτηδες και ενορχιστρωμένα κάνουν μπούλινγκ στην ανοχή και την αντοχή του συστήματος αλλά στο όνομα «η δημοκρατία όλα τα χωρεί» τί άλλο θα γενεί πε μου!

  87. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ενορχηστρωμένα

  88. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Πολὺ ἐνδιαφέροντα τὰ περισσότερα ἀπὸ τὰ προλεχθέντα.
    Μιὰ γενικὴ παρατήρηση : Ὅταν ἀναφερόμαστε σὲ ἱστορικὰ γεγονότα νὰ προσπαθοῦμε νὰ μὴν τὰ βλέπουμε κάτω ἀπὸ σημερινὸ πρῖσμα, ὅπως ἄλλωστε τὸνισαν καὶ κάποιοι ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντες.

    Ὁ ποιητὴς ἠθελημένα γράφει σὲ «ἁπλοϊκὸ» ὕφος καὶ μάλιστα «δανείζεται» αὐτούσια κομμάτια ἀπὸ γνωστὰ δημοτικὰ τραγούδια θέλοντας νὰ μπολιάσει τὸ ποίημα μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς στὴν ὁποίαν ἀναφέρεται. Χωρὶς νὰ εἶμαι εἰδικὸς μπορῶ νὰ πῶ ὅτι κατέχει τὸ εἶδος καὶ πιθανῶς κάνει μιὰν ἄσκησην ὕφους, ὅπως ὅταν ἔγραψε κάποια πεζὰ σὲ ὕφος (καὶ γλώσσα) Παπαδιαμάντη.Παράλληλα βέβαια περνάει καὶ τὶς γνωστὲς πολιτικὲς του θέσεις ποὺ, ἄν καὶ ἀδυνατίζουν τὸ τελικὸ ἀποτέλεσμα, εἶναι ἀπόλυτα κατανοητὲς ἄν ληφθεῖ ὑπ’ ὅψιν τὸ πνεῦμα καὶ ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς ἐποχῆς. Ἄς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι κι ὁ Σολωμὸς στρατευμένη ποίηση ἔγραφε.

    Κλεὶνοντας θ’ ‘ναφερθῶ στὴ σημερινὴ, σχεδὸν ξεχασμένη στῖς μέρες μας, Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, ὄχι ἀπὸ θρησκευτικὴ ἀλλὰ ἀπὸ λαογραφικὴ σκοπιὰ.
    Ὅπως εἶναι γνωστὸ πολλὰ στοιχεῖα ἀπὸ παλιὸτερες θρησκεῖες καὶ τελετουργίες ἐπιβίωσαν μέχρι τὶς μέρες μας, μὲ χαρακτηριστικὸ παράδειγμα τὶς πρόσφατες ἀπόκριες.
    Ἀπὸ τὶς παιδικές μου μνῆμες ἀνασύρω τὸ ἔθιμο τῆς Αὐγουλοῦς. Ἔτσι λένε τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν Κύθνο :
    Στην Κύθνο ὑπῆρχε ( καὶ σὲ κάποιο βαθμό διατηρεῖται) τὸ ἔθιμο οἰ νέοι,τὴν ἡμέραν αὐτή, νὰ φτιάχνουν ἕνα καλαμένιο σταυρό στολισμένο μὲ λουλούδια καὶ νὰ ἐπισκέπτονται τὰ σπίτια τῶν κοριτσιῶν ποὺ ἔκαναν μαζί Κούλουμα, ὅπου λένε ἕνα εἶδος καλάντων (ἀναφέρω ὅ,τι θυμᾶμαι):

    :»Μάρτη, Μάρτη μου καλὲ
    καὶ Ἀπρίλη δροσερὲ
    βάλ’ τὰ σῦκα στὸ μαντῆλι
    τὴ γριὰ μέσ’ τὸ κοφίνι.
    Ὄξω ψύλλοι, πεντικοὶ
    πάρτε ὄρη καὶ βουνὶ…»

    κι ἔκλειναν μὲ τὴν εὐχὴ:

    «Ὅπως λουλουδίζει ὁ σταυρὸς νὰ λουλουδίζουνε τὰ ὀρνίθια σας!»

    Ἐκεῖ τοὺς φιλεύουν μὲ αὐγά. Αὐτά τ’αὐγά εἶναι ὁ «μεζές» γιὰ τὸ φαγοπότι ποὺ ἀκολουθεῖ καὶ τὸ ἀπαραίτητο γλέντι.

  89. Pedis said

    # 85 – Σύμφωνοι. Αλλά πού κολλάει στις παραδόσεις των κλεφτών κι αρματωλών;

  90. Γιάννης Ιατρού said

    86: Κι απ΄’ ό,τι βλέπω, έχουν γεμίσει πολλά γνωστά μπλογκ με σχετική ενημέρωση / διαφήμιση !!, όπως λές (87)

  91. Γς said

    83:

    Πάνο

  92. 89 Pedis

    αν θυμάμαι καλά, όταν γίνονταν αδελφοποιτοί χάραζαν το χέρι τους με την κάμα και έπιναν ο ένας το αίμα του άλλου.
    ίσως αυτό το έθιμο (να γλείφεις το μαχαίρι που έσφαξες κάποιον) να σε κάνει αδελφοποιτό με τον μακαρίτη (άθελά του, βέβαια) κι έτσι να τον εμποδίζει να σου κάμει κακό από τον άλλο κόσμο (λ.ε.τ.)

    μπορεί, όμως, και νάχει να κάμει με τον τελετουργικό καννιβαλισμό που λέει η ΕΦΗ²

  93. Γς said

    Μόλις τελείωσε το φιλμ στην ΤιΒι

    Ετσι:

  94. Ανδρέας said

    Artemisia II of Caria

    She is renowned in history for her extraordinary grief at the death of her husband (and brother) Mausolus. She is said to have mixed his ashes in her daily drink, and to have gradually pined away during the two years that she survived him. She induced the most eminent Greek rhetoricians to proclaim his praise in their oratory; and to perpetuate his memory she built at Halicarnassus the celebrated Mausoleum at Halicarnassus, listed by Antipater of Sidon as one of the Seven Wonders of the Ancient World and whose name subsequently became the generic term for any splendid sepulchral monument.

    Η Αρτεμισία ετοιμάζεται να πιει τις στάχτες του άνδρα της (περίπου 1630), αποδίδεται στον Francesco Furini

  95. Pedis said

    # 92 – καλώς, αλλά το ποίημα αναφέρεται σε παλουκωμένα κρανία.

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    86,συνέχεια
    Λες και δεν έχει η δημοκρατία και η αριστερά να μνημονέψει βροντόφωνα, εκκωφαντικά, τις πληγές της από τα προδοτικά καθάρματα (και) μέσα στο Μάρτη.
    Αγρύπνια χρειάζεται γιατί τα θρασίμια και τα όρνια λουφάζουν μόνο και παραμονεύουν τις ευκαιρίες.
    http://kostasbosis.blogspot.gr/2012/10/blog-post_5.html

    http://www.mixanitouxronou.gr/pios-ine-o-grigoris-sourlas-o-kapetanios-tis-thessalias-pou-kapii-timoun-se-ekdilosi-sta-farsala-sinergatis-ton-germanon-epikirichthike-os-dosilogos-alla-amnisteftike-ke-entachthike-ston-kiv/

    93.>>Μόλις τελείωσε το φιλμ στην ΤιΒι Ετσι: Πού πας χωρίς αγάπη
    Αυθόρμητα, «Άμα γεράσει ο διάολος γίνεται καλόγερος» 🙂
    Δεν εννοώ εσένα, που ούτε γέρος ούτε διάολος ούτε καλόγερος 🙂 Γενικά…

  97. Ποια είναι αυτή η ιστοριούλα του Μπρεχτ που τελειώνει με τα κομμένα κεφάλια του φύλαρχου και του μάγου της φυλής, παλουκωμένα στην είσοδο του χωριού;

  98. Γς said

    … παλούκια

    http://caktos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_5269.html

  99. Γς said

    96 β:

    Ναι, ναι!

  100. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    95. Μα εδώ έφτασε μέχρι στις μέρες μας με το αισχρό, ατιμωτικό (αλλά και εκφοβιστικό-υποτίθεται) παλούκωμα(τρέμει το χέρι μου που το γράφω) με το κεφάλι του Άρη στην πλατεία της Λαμίας.Της Λαμίας που την ελευθέρωσε εκείνος.

    Του λήσταρχους (τα κεφάλια τους) δεν παλούκωναν εθιμικά ;
    http://www.mixanitouxronou.gr/i-kommenes-kefales-ke-i-dimosia-epidixi-tous-apoteloun-elliniko-ethimo-i-apantisi-tis-ellinikis-kivernisis-sti-diamartiria-tou-amerikanou-presvi-gia-tin-frikodi-praktiki-ton-apokefalismon/

  101. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Παρόμοιοι κυνηγοί δρούσαν και την εποχή του Εμφυλίου Πολέμου. Σύμφωνα με τον συγγραφέα Γιώργο Ιωάννου, υπήρξε ένα «σιχαμερός» τύπος που όταν επισκέφθηκε γνωστό δικηγόρο, είχε μαζί του ένα τσουβάλι που μύριζε απαίσια από τα κομμένα αντάρτικα κεφάλια που περιείχε. Η φρικιαστική πρακτική πήρε μεγάλες διαστάσεις και οι εκάστοτε νικητές, συνήθιζαν να δημιουργούν πυραμίδες από κομμένα κεφάλια….

    http://www.mixanitouxronou.gr/i-kommenes-kefales-ke-i-dimosia-epidixi-tous-apoteloun-elliniko-ethimo-i-apantisi-tis-ellinikis-kivernisis-sti-diamartiria-tou-amerikanou-presvi-gia-tin-frikodi-praktiki-ton-apokefalismon/

  102. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα

    49 Για το κομπολόι και τον Λεκόντ ντε Λιλ, βλ. εδώ, στο τέλος του άρθρου και στα σχόλια
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/03/22/sponneck/

    72 Έχει κι άλλες αναφορές, π.χ. «γραφή καμένη στις γωνιές» που παραπέμπει στο δημοτικό «Γράφ’ ο Γιαννούλης μια γραφή κι ένα καμένο γράμμα»
    Κατά τον Δάλλα και η τρίτη στροφή (Παίρναμε όλοι το κλαρί…) αλλά εγώ δεν βρίσκω πού παραπέμπει

    80 Και στη Βάρκιζα είχε κάμποσους αετούς

  103. Γς said

    >και έπιναν ο ένας το αίμα του άλλου.

    Αμ αυτή η αταβιστική πρακτική της κατάπωσης του σπέρματος που συνεχίζεται εις τους αιώνας των αιώνων;

  104. 80

    για τηλεχειριζμό χαρταετού, εδώ http://luben.tv/blogosphere/dailyviral/75286

    103

    είσαι κολλημένος, ε;

  105. Γς said

    104:

    -Θα σου πιω το αίμα, ρε!

    Και όταν γίνονται τέτοιες προγραμματικές δηλώσεις, πριν έρθουν στα χέρια σε καυγάδες ακούγεται ο Γς να προτρέπει στεντορείως:

    -Φάε του το μάτι!

  106. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    «το κεφάλι του Άρη στην πλατεία της Λαμίας.Της Λαμίας που την ελευθέρωσε εκείνος.»
    Στα Τρίκαλα ,Εφη. Όχι στη Λαμία. Στη Λαμία ο Άρης είναι καβαλΆρης.

  107. Γς said

    Στις ειδήσεις του Αντ1 τώρα.
    Το κυνήγι μιας λέμβου με δυο τούρκους δουλέμπορους στη Λέσβο.

    Τελικά οι λιμενικοί ακινητοποίησαν τη … Λέσβο και τους συνέλαβαν.

    [και μετά το διόρθωσαν και η Μυτιλήνη έγινε βάρκα]

  108. Alexis said

    #106: Και δεν το παλούκωσαν.
    Το κρέμασαν στο φανοστάτη.
    Λεπτομέρειες θα μου πεις… 😦

  109. Γς said

    Στον Αντ1 πάλι. Τώρα.

    Μια αθλήτρια κάνει δηλώσεις, εκ βαθρέων:

    «..να παραμένω στους βάθρους και τις καλές επιδόσεις»

  110. Γς said

    108:

    100: >τρέμει το χέρι μου που το γράφω

  111. Γιάννης Ιατρού said

    93, 99:
    Έβλεπα το «ούτε γάτα, ούτε ζημιά» με τον Λογοθετίδη και το «Ελ Μπασάν…» (για πολλοστή φορά 🙂 )
    Μού ΄φτιαξε τη μέρα!

  112. gryphon said

    Tο πιο γνωστο δημοτικο τραγουδι που μιλαει για κομμενα κεφαλια ειναι το «Τι εχεις καημένε κορακα».
    «Τι εχεις καημενε κορακα και σκουζεις καιφωναζεις
    μηπως διψας για αιματα για ανθρωπινα (η τουρκικα) κεφαλια ….»
    .Μιλαει για το Βαλτετσι αλλα ανετα θα μπορουσε να αναφερεται και στις Θερμοπυλες π,χ
    Και γαμω τα τραγουδια.Εχει κατι αποκοσμο και αρχαιοελληνικο η μουσικη αλλα μονο στην καταλληλη εκτελεση.
    Δεν ειναι τραγουδι για πανηγυρια.
    Κατι εκτελεσεις που εχει το γιουτουμπ ειναι ακριβως μονο για τα πανηγυρια.
    Υπαρχει ομως απο μια παρασταση Καραγκιοζη ενος καλου καραγκιοζοπαικτη (με καταπληκτικη φωνη του Διονυση Λεντερη που τις επαιζε παλια το high chanel.
    Συνηθως στο θεατρο σκιων οταν σε καποιο εργο οπως ο Βασιλεας των ορεων πρωταγωνιστουσε καποιος κλεφτης ηταν το τραγουδι της εισαγωγης του .Ενα μικρο αποσπασμα παιγμενο απο κασσετοφωνο μαλλον στο 39.40 του βιντεο
    Κλαρινο και βιολι και τρομερος αγνωστος σε μενα τραγουδιστης

  113. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    106. Ωχ και ξανά ωχ! για το ολίσθημά μου, βάνω οφειλή τιμής στον εαυτό μου να επισκεφτώ επιτέλους τα Τρίκαλα και την πλατεία Ρήγα Φερραίου. Θυμόμουν την έκφραση «παλούκωμα στο φανοστάτη» και το γκούγκλισα ως επιβεβαίωση κι έπεσα πάνω στο (λάθος) περί πλατείας της Λαμίας κι αντέγραψα ανεπεξέργαστα πάνω στην αγανάχτηση. 😦 . Από δω
    ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ.60 χρόνια από το θάνατό του
    https : //athens.indymedia.org/post/616548
    .Καλά να πάθω.

  114. Γιάννης Ιατρού said

    113: Αμαρτία ομολογουμένη ουκ έστιν αμαρτία 🙂

  115. Πάνος με πεζά said

    @ 106,108,113 : Μάλιστα ο ιστορικός αυτός φανοστάτης περνάει τα δικά του βάσανα σχετικά με τη μετεγκατάστασή του…
    http://www.fatsimare.gr/kserete-oti/2012/07/05/enas-fanostatis-sta-trikala-me-megali-istoria
    http://www.trikalanews.gr/ta_nea_tis_polis/pire_anaboli_kai_o_istorikos_afanostatis_ton_trikalon.html
    http://trikkipress.gr/%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%80%CF%8C%CE%BC%CF%80%CE%B5/

  116. Γιάννης Ιατρού said

    Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα μερικοί που σκέφτονται (και πιάνουν και τα χέρια τους) 🙂
    Όχι σαν κάτι άλλους, που υπόσχονταν παντού δωρεάν WiFi….
    This man provided free Wi-Fi to refugees in Idomeni

  117. Γιάννης Ιατρού said

  118. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  119. Γιάννης Ιατρού said

    Για ενδιαφερόμενους ξενύχτηδες:
    Συνέντευξη του Ερβέ Φαλτσιανί θα μεταδοθεί σήμερα στον Alpha, από την εκπομπή Checkpoint, 00:30

  120. Πάνος με πεζά said

    @119 : Μπορείτε κι από το smartphone στο κρεβατάκι σας, δίνοντας αυτή τη διεύθυνση :
    http://www.alphatv.gr/webtv/live

  121. gryphon said

    119-120
    Και οταν λεμε alpha πια εννοούμε Συριζα τιβι Νο 1.
    Πανηγυρικα και με το σπαθι του που λενε.
    Ο Κοντομηνας εχει αφησει πολυ πισω και την ερτ
    Μεχρι και την Τσιμτσιλη και την Καινουργιου βαζει να κανουν φιλοκυβερνητικη προπαγανδα.

  122. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    119.>>Συνέντευξη του Ερβέ Φαλτσιανί

    Λίστες επί λιστών, τα ληστεμένα δε θωρώ 🙂

  123. Υαλτις said

    Χρόνια μίσος οι αριστεροί για οτιδήποτε εθνικό.

    Με το που είδα αναφορά του Οικοδεσπότη στην 25η Μάρτιου
    είπα μέσα μου ,ωχ βάστα να δεις πάλι.
    Ποσό αρέσκεται να αναδεικνύει κάθε τι που μειώνει η γελοιοποίει οτιδήποτε εθνικό.
    Όπως το
    Λόρδε! πριν να ξεψυχήσεις
    το μιστό να μας μετρήσεις!»

    Αλήθεια απ τον αγώνα Σουλιωτών- Μπάιρον, τις τραγικές συνθήκες του θανάτου του, το μοιρολόι των συμπολεμιστών του μέσα στην υγρασία, πείνα και αρρώστια του Μεσολογγίου ,ο Βάρναλης θέλησε να αναδείξει, αν υπήρχε, ένα τέτοιο περιστατικό.
    Μα ούτε αυτόπτης μάρτυς να ήταν.
    Βεβαία είχε την ταπεινότητα να μην το συμπερίλαβει στην τελική έκδοση .
    Ο οικοδεσπότης όμως δεν το παρέλειψε.
    Μέχρι που κατάλαβα ότι άλλα τα αλλά του άρθρου , σάλτσα ήταν .Αυτό και μόνο ήθελε να προβάλλει.

    Βεβαία εδώ έφτασαν οι επιστήμονες του Σκαι, στο διάσημο πια , 1821 όλη η αλήθεια ,να ισχυριστούν ότι
    Η Μπουμπουλινα έκανε περιουσία κατά την εκκένωση της Τριπολιτσας ,εκβιάζοντας πλούσιες Τουρκάλες για να της δίδουν χρήματα, κοσμήματα και λίρες προκειμένου να τις βάλει μαζι με τα παιδιά τους στα πλοία της , για να τούς μεταφέρει στα νησιά και να γλυτωσουν την σφαγή .
    Οπότε ξανά πα στον εαυτό μου, πάλι καλά σήμερα.

  124. sarant said

    Εντάξει, εμείς έχουμε μίσος για ό,τι το εθνικό -εσύ γιατί τις σφάζεις άσπλαχνα τις λέξεις και τις κόβεις στα δύο; Άκου «ξανά πα»!

  125. Υαλτις said

    καλο
    επειδη ειμαι αθεραπευτα δυσλεκτικος.Και να φανταστειτε οτι το παλευω και με το γουερντ

  126. Ανδρέας said

    το €βλίτο ροκανίζει τον χρόνο και άλλη μίση ώρα διαφήμιση οκ βγήκε το νυχτοκάματο

  127. Corto said

    102 (Sarant):
    «Κατά τον Δάλλα και η τρίτη στροφή (Παίρναμε όλοι το κλαρί…) αλλά εγώ δεν βρίσκω πού παραπέμπει»

    Κάνω μία προσέγγιση:
    Εάν παραπέμπει σε δημοτικό τραγούδι και όχι σε λόγιο δημιούργημα, μάλλον θα πρέπει να αναζητήσουμε την αρχετυπική μορφή της πρώτης φράσης, η οποία θα ήταν «βγαίναμε στο κλαρί» (κι όχι «παίρναμε» το κλαρί). Ένας αντίστοιχος στίχος καταγράφηκε στην Ανδρίτσαινα το 1898:

    «Μα μια Λαμπρή, μια Κυριακή, επίσημη ημέρα,
    βγήκαν οι κλέφτες στο κλαρί να ρίξουν το λιθάρι.»

    http://www.kalavrytanews.com/2012/07/h.html

    Ως προς το περιεχόμενο (επιστροφή των κλεφτών στα βουνά, με την έλευση της καλοκαιρίας – το κελάηδισμα του κούκου) παρεμφερές είναι το εξής πολυφωνικό πωγωνήσιο:

    «Λαλεί (ν) ο κούκος το βραδιό λαλεί με το φεγγάρι,
    Τι να λαλήσω και να (ι)πώ, και τι να μολοήσω,
    Ο Ντελή Γούσιας στα βουνά, ψηλά στα κορφοβούνια,
    Ωχ παλικαράκια μάζευε, όλ’ αρβανιτοπαίδια»

    http://www.pogoni.gr/index.php/manners-customs-traditions/item/931-katagrafi-polyfonikon-tragoudion-paradoteo-prog-polysong

    Το ακούμε σε εκτέλεση με κλαρίνο του Πετρολούκα Χαλκιά και σε πολυφωνική εκτέλεση

    Το γνωστό «λαλούν οι κούκοι στα βουνά» έχει το αντίστροφο νόημα (δηλαδή με την καλοκαιρία οι κλέφτες σκόρπισαν, δεν συνάχθησαν).

    Του Νάσου:
    «Το λέν’ οι κούκκοι στα βουνά κι οι πέρδικες στα πλάγια,
    το λέει κι ο πετροκότζυφας στα κλέφτικα λημέρια:
    Οι κλέφτες εσκορπίσανε και γίνηκαν μπουλούκια.»

    http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=News&file=article&id=3725

  128. Γιάννης Ιατρού said

    123: Υάλτι είσαι άδικος. Του Νίκου είναι το μπλογκ. Και παραβλέπεις ότι σ΄αυτό το μπλόγκ γίνονται και σχόλια και αποκαλύψεις ολκής, από άλλους σχολιαστές, που θαυμάζεις!

  129. Γιάννης Ιατρού said

    126: Ανδρέα, δεν έχεις άδικο. Να δούμε το 2ο μέρος, αν και η καλή μέρα απ΄το πρωί φαίνεται….

  130. Pedis said

    Γι άλλο λόγο βάλαν το κεφάλι του Άρη σε κοινή θέα, για παρεμφερείς λόγους οι Αμερικάνοι συνέλλεγαν κρανία (κι όχι μόνον) Ιαπώνων και τα κάναν σουβενίρ στο ΙΙ ΠΠ ή ακόμη χρησιμοποιείτο το κρανίο του ηττημένου ως οικιακό σκεύος από τον νικητή, και γι άλλο λόγο φαίνεται ότι χρησιμεύουν τα παλουκωμένα κρανία στο ποίημα του Βάρναλη.

    Το ερωτημά μου αναφερόταν, αν κανείς γνωριζει, από ποιο δημοτικό τραγούδι (;) το ξεσήκωσε ο Βάρναλης.

  131. Υαλτις said

    Αν είμαι αδικος να ζητήσω συγνωμη

  132. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι, προυχώρησεν η νύξ και δεν θα δυνηθώ να είπω πολλά απόψε…

    1) Ο λάτρης της ακριβείας κ. Σαραντάκος μάς παραπέμπει εις το greek-language.gr, αλλά μετ’ εκπλήξεως παρατηρώ ότι τα δύο ποιήματα διαφέρουν ριζικώς μεταξύ των. Ποίος πταίει; Ο αντιγραφεύς του κ. Σαραντάκου ή ήλλαξεν η μορφή του Βαρναλείου ποιήματος εντός δύο ετών; Και άν ήλλαξε, διατί δεν το σημειώνει ο ρέκτης κ. Σαραντάκος; ΙΔΟΥ μερικαί διαφοραί που ηύρεν ο γερο-Βάταλος και υπάρχουν πολλαί ακόμη…

    2) Εντιμώτατε κ. Ύαλτι (σχόλιον 123): Δεν έχετε άδικον διά τον μπολσεβίκον Βάρναλην. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι έγραψεν αυτό το άτεχνον ποίημα διά να ενημερώση τους Ρωμιούς του 1920 ότι οι Σουλιώται εζήτουν από τον Βύρωνα τους μισθούς των, ενώ εκείνος εψυχορράγει. Ωστόσον, ορθώς ο κ. Σαραντάκος προέβη εις την παρούσαν ανάρτησιν, προκειμένου να αρχίσουν να «ψυλλιάζωνται» οι αστοιχείωτοι αναγνώσται του ότι τα περί Λόρδου Βύρωνος είναι εντελώς αντίθετα από αυτά που μάς διδάσκουν επί 180 έτη οι Γαλιλαίοι εις τα ρωμέικα σχολεία.

    Σάς παραπέμπω, αγαπητό μου τεκνίον (σ.σ.: μή παρεξηγηθώ: είναι θαυμασία λέξις που χρησιμοποιεί συνεχώς ο ευαγγελιστής Ιωάννης) εις το νέον βιβλίον του Roderick Beaton «Ο πόλεμος του ΜπάΪρον» που μόλις εκυκλοφόρησε και εις τα ρωμέικα από τον «Πατάκην». ΙΔΟΥ τί λέγει ο γνώστης Beaton διά τας σχέσεις του ελληνοψύχου Βύρωνος με τους Σουλιώτας…

    Επίσης, αγαπητέ κ. Ύαλτι, εις το σημερινόν «ΒΗΜΑ-gazino» ο (δεδηλωμένος λάτρης της οπισθογεμίσεως) κ. R. Beaton δίδει μίαν μεγάλην συνέντευξιν διά το βιβλίον του το αφιερωμένον εις τον Βύρωνα, από την οποίαν αποσπώ το παρακάτω απόσπασμα.

    Τί προκύπτει από το απόσπασμα που αναβίβασα; Α) Ότι ο Βύρων εμυήθη εις τας ηδονάς της οπισθογεμίσεως εις την Μονήν Πεντέλης από Ρωμιούς καλογήρους, πράγμα που μάς αποκρύπτουν επί 180 έτη εις τα ρωμέικα σχολεία. Β) Δεν ήτο κάν φιλέλλην (εδώ ο Beaton θα έπρεπε να είπη… «φιλορωμιός» και θεωρούσε τους Οθωμανούς πολύ πιό πολιτισμένους και ευγενείς από τους αποβλακωμένους από τας χριστιανικάς παρλαπίπας Ρωμιούς!..

    3) Εις το σημείον αυτό,ας επιτραπή εις τον γέροντα Βάταλον να αποκαλύψη ότι ο ελληνόψυχος Βύρων ήλθε εις την Ελλάδα, μόνον και μόνον διά να απολαύση τας ηδονάς του «Ελληνικού Έρωτος»!.. Όταν, όμως, είδε εις ποίον σημείον είχεν αποβλακώσει ο Ραββίνος Χριστός τους Ελληνο-Ρωμιούς, εστράφη εις τους Τούρκους και τους Αλβανούς! Υπάρχει έν εκπληκτικόν βιβλίον με αυτό το θέμα («Byron and Greek Love Homophobia in 19th-Century England») αλλά΄δεν σάς το προσφέρω, διότι ο αρχηγός των Μεταλληνιστών κ. Blog-oti-nanai, μάς διεβεβαίωσε την πρωΐαν της Κυριακής ότι δύνασθε να το εύρητε και μόνοι σας. Μελετήσατέ το, και θα καταλάβετε διατί ήλθεν εις την Ελλάδα ο Λόρδος Βύρων

    4) Περαίνω την αποψινήν μου παρέμβασιν μέ μίαν αποκάλυψιν που ευελπιστώ ότι δεν θα μοί στοιχίση τον ισόβιον αποκλεισμόν μου από το παρόν Ιστολόγιον: Διατί ο αγαπητός κ. Σαραντάκος εις τα 7 έτη λειτουργίας του Ιστολογίου του δεν έχει ποτέ αναφερθή εις τον πασίγνωστον ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΝ του Λόρδου Βύρωνος; ΙΔΟΥ έν απόσπασμα από το 12ον κάντον του αριστουργήματός του «Δόν Ζουάν» με το πρωτότυπον του Βύρωνος αριστερά και πρόχειρον ρωμέικην μετάφρασιν δεξιά, χωρίς περαιτέρω σχόλια, καθό ομιλεί μόνον του…

    Μετά τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

    ΥΓ: Μοί προκαλεί αλγεινήν εντύπωσιν ότι επί 16 ώρας ουδείς αναγνώστης εφιλοτιμήθη να μνημονεύση την ελληνόψυχον θυγατέρα του Βύρωνος Αυγούσταν (κόμισσαν του) Lovelace (1815-52), που υπήρξεν η κορυφαία μαθηματικός του Ηνωμένου Βασιλείου όλων των εποχών, ανεκάλυψε τον πρώτον αλγόριθμον που δύναται να «τρέξη» μία μηχανή κλπ-κλπ. Υπάρχει και σχετικόν αριστουργηματικόν βιβλίον διά τον αλγόριθμον της Αυγούστας (Ada) Lovelace, το «Ada’s algorithm» που δεν μού επιτρέπουν νά σάς προσφέρω οι Μεταλληνισταί, διά να μή πληροφορηθήτε ότι η Αυγούστα Βύρωνος έγινε κορυφαία μαθηματικός (εκοιμήθη μόλις 37 ετών!) εξαιτίας της λατρείας της προς τους αρχαίους Έλληνας, τους οποίος ανεγίγνωσκε εις το πρωτότυπον, καθώς εγνώριζε απταίστως την Θείαν Ελληνικήν Γλώσσαν…

  133. Ανδρέας said

    αυτοφοράκιδες οι 5

  134. Ανδρέας said

    βάτταλε μετά να κάνεις και μια σύγκριση των διαφόρων βέρσιονς της Ιλιάδος πλζ… ξέρεις εσύ 😉

  135. Το έχω πει και άλλοτε, αλλά θα το ξαναπώ: αν ο Βύρων είχε γεννηθεί εκατό χρόνια αργότερα, θα είχε πάει να πολεμήσει στην Ισπανία — αλλά δεν είμαι 100% σίγουρος με ποια πλευρά…

  136. Ανδρέας said

    συνέχεια του 134
    αν θες ξεκίνα από τα χωρία π.Χ., εκτός κι αν σου είπαν να μην λες τέτοια…

  137. Pedis said

    Μιά και το θίξε ο νυχτερινός επισκέπτης και έγινε τόσος λόγος στο σημερινό νήμα για τα κρανία …

    Λόρδου Βύρωνος
    «Lines Inscribed Upon a Cup Formed from a Skull»

    https://www.poets.org/poetsorg/poem/lines-inscribed-upon-cup-formed-skull

  138. Υαλτις said

    Γέροντα
    Να υποθέσουμε, ότι και η θυγατέρα του μιας και ήταν και αυτή λάτρης των αρχαίων Ελλήνων η Ελληνίδων, ήταν Λεσβιάζουσα;
    Έπειτα λέει ο αλκεβουζιος R. Beaton «τώρα γνωρίζουμε ότι αγαπήθηκε ίσως για πρώτη και μοναδική φορά ίσως με άνδρα»
    Δεν γνωρίζετε ότι εθνομαρτης γδάρτης και κακός Παλουκοκαύτης Αποστόλης Γκλέτσος δήλωσε ,ότι η μια φορά δεν μετραει;
    .

  139. Γς said

    138:

    >ότι εθνομαρτης γδάρτης και κακός Παλουκοκαύτης Αποστόλης Γκλέτσος

    Πάλι τα παλούκια

    Κωστέτσος ο Βουλγαροκτόνος

  140. Γς said

    Και ένα πολύ καλό

    Untangling the Tale of Ada Lovelace

    http://blog.stephenwolfram.com/2015/12/untangling-the-tale-of-ada-lovelace/#comments

  141. Γς said

    132:
    >η Αυγούστα Βύρωνος έγινε κορυφαία μαθηματικός (εκοιμήθη μόλις 37 ετών!) εξαιτίας της λατρείας της προς τους αρχαίους Έλληνας, τους οποίος ανεγίγνωσκε εις το πρωτότυπον, καθώς εγνώριζε απταίστως την Θείαν Ελληνικήν Γλώσσαν…

    Επ, κόψε κάτι

  142. Γς said

    132:
    >ουδείς αναγνώστης εφιλοτιμήθη να μνημονεύση την ελληνόψυχον θυγατέρα του Βύρωνος Αυγούσταν (κόμισσαν του) Lovelace (1815-52),

    Εχουμε μιλήσει εδώ γι αυτήν κάμποσες φορές

  143. BLOG_OTI_NANAI said

    Ο ίδιος ο Κολοκοτρώνης γράφει, ότι ένας από τους άθλους της Επανάστασης, εκτός της ίδιας της Επανάστασης, ήταν η διοίκηση των Ελλήνων πολεμιστών. Είναι χαρακτηριστικό το σημείο που λέει πως ας μου δώσουν εμένα 40.000 στράτευμα οι Ευρωπαίοι να το διοικήσω. Εκείνοι 500 Έλληνες δεν μπορούν να τους διοικήσουν ούτε για ΜΙΑ ΩΡΑ.

    Ναι, αλλά μιλάμε για μια άλλη κοινωνία, ιδιαίτερα σκληρή, με ελάχιστη σχέση με τις εικόνες της σχολή του ιδεαλισμού που έχουμε μάθει. Έτσι όμως κατάφεραν 600 άνθρωποι, από τους οποίους οι 100 ήταν μοναχοί από το Μέγα Σπήλαιο, να σταματήσουν την στρατιά του Ιμπραήμ με τρομερές απώλειες για τους Τούρκους και μηδαμινές για τους Έλληνες. Τα ίδια και ο Μακρυγιάννης στους Βάλτους με 300 άτομα.

    Ειδικότερα όμως, σήμερα είναι εκτός πραγματικότητας κάθε υιοθέτηση κριτικής των Επαναστατών από τους Ευρωπαίους. Μάλιστα, θα έλεγα ότι είναι χυδαία. Οι Ευρωπαίοι που άσκησαν κριτική π.χ. για την Τριπολιτσά, ήταν οι ίδιοι ανελέητοι σφαγείς, βασανιστές και δουλέμποροι των αποικιών. Αιματοκύλισαν και αφαίμαξαν τον μισό πλανήτη και θα δεχτούμε κριτική των Ευρωπαίων απικιοκρατών του 19ου αιώνα; Πράγματι, μόνο γέλια προκαλούν οι «σοκαρισμένοι» Ευρωπαίοι που βλέπουμε στα τραγικά και αντιεπιστημονικά ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΙ.

    Βεβαίως, ακόμα και οι Ευρωπαίοι για ελάχιστο χρόνο άσκησαν κριτική διότι και πάλι το ρεύμα κύλισε υπέρ των Ελλήνων, διότι κατόπιν οι Τούρκοι συνέχισαν απτόητοι κατά δεκάδες χιλιάδες τις ανελέητες σφαγές που είχαν ξεκινήσει με τη Χαλκιδική [δεν μιλάμε πλέον για Παπάζογλου χάρτη στον Δύτη, αλλά και άλλες πηγές όπως είχαμε πει μιλάνε έτσι κι αλλιώς για 25.000 θύματα από όλες τις περιοχές], με αποτέλεσμα οι 8.000 άμαχοι της Τριπολιτσάς να μοιάζουν «πταίσμα» μπροστά στην διαρκή βαναυσότητα των Τούρκων.

    Ο Βάρναλης όπως είχαμε ξαναπεί είχε τις γνωστές ιδεοληψίες με τα εθνικά (ας θυμηθούμε πόση φασαρία έκανε για το «altra cosa» του Σολωμού μέχρι να αναγκαστεί «να κάνει τον κινέζο» όταν έμαθε ότι υπήρχαν δύο διαφορετικές διατυπώσεις τα χειρόγραφα τις οποίες φυσικά και αποδέχτηκε).
    Η τακτική της ιδεολογίας αυτής είανι να εμμένει στο ελάχιστο με σκοπό να αμαυρώσει. Βλέπε Τάσο Κωστόπουλο, βλέπε τις ανοησίες του Θεοτοκά που μας λέει ότι ο Μακρυγιάννης ήταν… τοκογλύφος! Φανταστείτε τον χαρακτηρισμό τοκογλύφο για κάποιον που πέθανε πάμφτωχος παρακαλώντας για λίγα χρήματα νβα θρέψει την πολύτεκνη οικογένεια του, τον άνθρωπο που ήταν γεμάτος τραύματα από τις μάχες, τον άνθρωπο που αναγκάστηκε πολλές φορές να πληρώνει του πολεμιστές του μόνο του.

    Θέλω να πω, θα πρέπει να υπάρχει και λίγη ντροπή. Εϊναι ορθό να καταρρίπονται οι εθνικοί μύθοι όταν υπάρχουν, όχι όμως να γίνεται αυτό με εφεύρεση αντιεθνικών μύθων, όπως ο Αλέξης Πολίτης που λέει ότι το Ζάλογγο ήταν ψέμα διότι υποπτεύεται μέσα στην ιστορία αυτή «ψυχολογικές ερμηνείες του ανδρικού… ερωτισμού», κάνοντας γαργάρα το γεγονός ότι βρέφη διαμελισμένα επάνω στα βράχια, μόνο φρίκη μπορούν να προκαλέσουν και όχι μια θέρμη στον ανδρικό… ερωτισμό….

    ΥΓ
    Πάντως ο Νίκος είναι πολύ ανεκτικός και όλες οι απόψεις ακούγονται εδώ. Αυτό δεν το βρίσκεις εύκολα καθώς ο Νίκος σαφώς δεν συμφωνεί με απόψεις που υιοθετώ εγώ ή άλλοι εδώ.

  144. BLOG_OTI_NANAI said

    132: Αντισημίτες βρίσκονταν παντού εκείνη την εποχή. Μερικοί θυμούνται ότι ο Κοσμάς ο Αιτωλός αναφέρει αρνητικούς μύθους της εποχής του για τους Εβραίους, γεγονός βεβαίως που δεν ήταν αντισημιτισμός αλλά αντιιουδαϊσμός σε μια εποχής πολεμικής με τις εβραϊκές θρησκευτικές συνήθειες (φυσικά στις Διδαχές του αναφέρεται με σαφήνεια ότι όχι μόνο δεν επιτρέπεται να διώκουμε, αλλά η συγχώρεση από τον Θεό έρχεται όταν ζητήσεις συγγνώμη για όσα άδικα έκανες, είτε σε Εβραίο, είτε σε Τούρκο, είτε σε Έλληνα), όμως και ο Ανώνυμος της Νομαρχίας, παρά το αντικληρικό του ύφος, περιέχει σαφώς αντισημιτικά στοιχεία.

    Προφανώς, μια επιτυχημένη ομάδα ανθρώπων και μάλιστα στα οικονομικά, κάποια στιγμή θα προκαλέσει τον φθόνο.

  145. Pedis said

    # 102 – «49 Για το κομπολόι και τον Λεκόντ ντε Λιλ …»
    Τώρα το πρόσεξα. Ευχαριστώ. (Δεν είχες άδικο στο #45.)

  146. sarant said

    132-134
    Bάταλε, εγώ παρέθεσα το κείμενο της πρώτης δημοσίευσης στο περιοδικό Φιλική Εταιρεία. Όταν ο Βάρναλης έβγαλε το βιβλίο, αφενός αφαίρεσε αρκετές στροφές και αφετέρου έκανε τις μικρές (βελτιωτικές) αλλαγές που επισημαίνεις σε διάφορα σημεία. Πχ το «κρασί και κεφαλοτύρι» το έκανε «κράσο…» γιατί πάει πιο καλά στο μέτρο, ενώ το «καυκάλια» το έκανε «κεφάλια» ίσως για να είναι σαφέστερο.

  147. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    142: Γς, εμ, πετάει οτιδήποτε κι όποιον πάρει ο χάρος…
    Οὕτως ἀταλαίπωρος τοῖς πολλοῖς ἡ ζήτησις τῆς ἀληθείας͵ καὶ ἐπὶ τὰ ἑτοῖμα μᾶλλον τρέπονται. (Θουκ. 1, 20,3)

    Της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελάει 🙂

  148. Γιάννης Ιατρού said

    142: τέλος (ΥΓ)
    Σ΄ αυτό εστίασα κι εγώ στο σχ. 128 για στον νεαρόν θαυμαστήν του ….

  149. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Έχει κι άλλες αναφορές, π.χ. «γραφή καμένη στις γωνιές» που παραπέμπει στο δημοτικό «Γράφ’ ο Γιαννούλης μια γραφή κι ένα καμένο γράμμα»
    «γράμματα κακογράμματα σε τρεις μεριές καημένα»
    Γ.Μ.Σηφάκης/Παν.Εκδόσεις Κρήτης 1988 «Για μια ποιητική του ελληνικού δημοτικού τραγουδιού» σελ.166 /Πελοπόννησος

    Corto 127α
    Ξεφύλλισα,μάταια,χθες βράδυ το Ν.Πολίτη ψάχνοντας αυτό! Κόλλησα και δε σκέφτηκα το «βγήκαν στο κλαρί». Σ΄ευχαριστώ προσωπικά.

  150. Corto said

    149 (ΕΦΗ):
    Εγώ σε ευχαριστώ για το (κοινό μας) ενδιαφέρον για το δημοτικό τραγούδι.
    Εξάλλου από σχόλιο δικό σου στο άρθρο «τρεις κι ο κούκος» θυμήθηκα το κλέφτικο τραγούδι «το λεν οι κούκοι στα βουνά» και έψαξα τα σχετικά.

  151. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο Γ.Μ.Σηφάκης στο τέλος του βιβλίου του,σχ.149, παραθέτει σε πεντάπτυχο, τις ανα την Ελλάδα παραλλαγές για το Χρυσό Αετό.Αντιγράφω από τις παραλλαγές Πελ/νήσου:
    Απάνω στο Ξεμυτερό χρυσός αϊτός καθόταν/ και με τον ήλιο μάλωνε και με το νιο φεγγάρι./ Ήλιε για δε βαρείς εδώ σ΄ τουτ΄ την αποσκέρα/ που βγήκαν τα νυχάκια μου και πέσαν τα φτερά μου/ και δε μπορώ να σηκωθώ να πεταχτώ του ψήλου,/ για να χορτάσω αίματα και τούρκικα κουφάρια.

  152. Υαλτις said

    148
    Ζήλια κακιά,χεχε

  153. sarant said

    149 Α γεια σου!

  154. Γς said

    127:

    >«βγαίναμε στο κλαρί» (κι όχι «παίρναμε» το κλαρί)

    «Ευτυχώς που ήρθα εγκαίρως, πριν σε βγάλει και σένα στο κλαρί»

    .http://caktos.blogspot.gr/2013/04/blog-post_26.html

  155. antonislaw said

    72 «από το ποιηματάκι του Ανθολογίου «φίλοι φίλοι καρυοφύλλι / σαν οι άνθρωποι είναι φίλοι / έχουν γλύκα από σταφύλι / στην καρδιά τους και στα χείλη», που δεν είναι δημοτικό αλλά δεν ξέρω ποιανού είναι, πότε γράφτηκε, και αν πατά σε προϋπάρχουσα έκφραση. (Προσπάθησα να το γκουγκλάρω αλλά όλο πέφτω στο «φίλοι φίλοι σου γαμώ το καριοφύλι / καντήλι», και άκρη δε βγάζω.) Πάντως το ποιηματάκι μάλλον εννοεί καρυοφύλλι, φύλλο καρυδιάς, που συνειρμικά συνδέεται και με το φυλλοκάρδι (και η καρυδιά, που σε πολλά μέρη προφέρεται καρ’διά, συνδέεται με την καρδιά), ενώ ο Βάρναλης σαφέστατα καριοφίλι, ντουφέκι.»

    Στο εγχειρίδιο της β’ Δημοτικού «Μουσική-Τετράδιο Εργασιών» υπάρχει το ποίημα στη σελίδα 54
    http://www.pi-schools.gr/books/dimotiko/mousiki_b/ergas_1_60.pdf
    σελ 54
    «Φίλοι, φίλοι, καρυοφύλλι

    Φίλοι, φίλοι, καρυοφύλλι,
    σαν οι άνθρωποι ’ναι φίλοι,
    στην καρδιά τους και στα χείλη
    έχουν γλύκα ’πό σταφύλι»
    Ποίηση: Μαρία Κουβαλιά-Γουμενοπούλου, δημοτική μελωδία από τη Σηλυβρία Θράκης

    Παρακάτω αναφέρει: «Καρυοφύλλι: γαρίφαλο, μοσχοκάρφι.
    Επομένως δεν αναφέρεται μάλλον στο φύλλο καρυδιάς

  156. BLOG_OTI_NANAI said

    Για το Καρεφίλι / Καριοφίλι / Carlo et figlio έχει γίνει άρθρο;

  157. 156

    Ναι, είχε βάλει μελέτη ο οπλουργός κ. Ιατρού.

  158. Δεν βρίσκω τη μελέτη, Σκύλε, θυμήθηκα όμως άλλη συζήτηση αλλού: http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?6939-%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%BB%CE%B9-%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CF%85%CE%BF%CF%86%CF%8D%CE%BB%CE%BB%CE%B9-%CE%95%CF%84%CF%85%CE%BC%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1

  159. BLOG_OTI_NANAI said

    157: Εννοείς σε σχόλιο ή κάποιο PDF κ.λπ.;

    158: Ωραία συζήτηση! Κοίτα να δεις που από τη συχνότητα αναφορών στη βιβλιογραφία, είχα την εντύπωση ότι ήταν τελειωμένο το θέμα. Να ήταν άλλη μια βλακεία του Σάθα;

    Ανέβασα σε εικόνα το άρθρο του Μέρτζιου (Καθημερινή 7 Αυγούστου 1960). Να το ερευνήσουμε από περιέργεια.

  160. BLOG_OTI_NANAI said

    Το Google Books βγάζει μερικά «Carlo e figlio» κάποια συνδέονται με το Μιλάνο, αλλά θέλει γνώση ιταλικών.

  161. Ανδρέας said

    Καρυοφύλλι
    H λατινική ονομασία του βοτάνου είναι GEUM urbanum (Γκέο το αστικό). Ανήκει στην οικογένεια των Ροδοειδών. Η κοινή του ονομασία είναι Καρυοφύλλι.
    Φύεται σε όλη την Ευρώπη. Στη χώρα μας βρίσκεται σε Θεσσαλία, Ηπειρο, Στερεά Ελλάδα, Εύβοια, Λακωνία, Αχαΐα. Το συναντούμε σε υλοτομούμενα δάση, ξέφωτα των δασών, σκιερά λιβάδια και φράκτες.

    Σύμφωνα με τους μεσαιωνικούς θρύλους, αν οι χωρικοί είχαν στην τσέπη τους το βότανο «δεν θα τους ενοχλούσαν οι διάβολοι και τα φαρμακερά πλάσματα». Πίστευαν ότι το ξύλο του φυτού τούς προστάτευε από τα λυσσασμένα σκυλιά και τα δηλητηριώδη φίδια.

    http://www.haniotika-nea.gr/kariofilli/#ixzz43ZGjnTkW

  162. Γιάννης Ιατρού said

    159-160: Τώρα το είδα, κοιτάξτε εδώ https://sarantakos.wordpress.com/2016/01/31/lazaroudia/#comment-333792 🙂

  163. Γιάννης Ιατρού said

    157: Είναι να μη σου βγεί το όνομα, από τότε μου το κόλησες 🙂

  164. sarant said

    156-159 Δεν έχω ασχοληθεί με το καριοφίλι, είναι όμως στα σχέδιά μου. Πάντως, αυτο που γράφει ο Μέρτζιος για τον καπετάνιο (από το βυζ. κατεπάνω) δεν ισχύει -και δεν το δέχονταν όλα τα λεξικά.

  165. BLOG_OTI_NANAI said

    162: Ευχαριστώ! Η ιστοσελίδα όπου παραπέμεπεις έχει το όνομα «Carlo e gli». Το Google Books βγάζει πολύπερισσότερα τέτοια ευρήματα αλλά πάλι στα ιταλικά…

    164: Ουδείς άσφαλτος λοιπόν 🙂 Ο Μπαμπινιώτης και το ΛΚΝ δέχονται το «Carlo e figli» και ο Φυτράκης το «Carlo e figlio».

  166. Γς said

    161:

    Καρυοφύλλι

    http://users.sch.gr/gpantakis/?p=9396

    Και η πορεία του [Δίανθου] καρυόφυλλου:

    https://en.wiktionary.org/wiki/karanfil

    Και φυσικά το λήμμα της Λεξιλογίας

  167. Ριβαλντίνιο said

    @ 27 Πέπε
    Δεν σε ξέχασα. Το κοίταξα το πρωί. Σε αυτό

    http://www.politeianet.gr/books/9789604003600-deligiannis-kanellos-pelekanos-deligiannis-apomnimoneumata-protos-tomos-167153

    σελ.36

    γράφει «αναφέντες» κατά 99,9% (αφήνω 0,1% μήπως δεν κοίταξα καλά, δεν θυμάμαι καλά για το τι είδα μόλις λίγες ώρες πριν και άλλους αστάθμητους παράγοντες 🙂 ).

    Τώρα είναι σωστό ; Είναι λάθος του Κανέλλου ; Ή των εκδόσεων ; Ή μόνο του δικού μου εντύπου ; Δεν ξέρω να σου πω ! 😦

  168. Πέπε said

    @167:
    Ευχαριστώ, ευχαρίστως εκπλησσόμενος!

    «Αναφέντες» δεν αντιστοιχεί σε γραμματικό τύπο που να μπορώ να αναγνωρίσω. Αν έλεγε, όπως μου φάνηκε πιθανό, αναφανέντες, θα ήταν η μτχ. του «αναφαίνομαι»: οι ληστές που ανεφάνησαν, εμφανίστηκαν, αναδύθηκαν, σκάσαν μύτη, ξεφύτρωσαν. Οπότε λογικά βγάζει νόημα. Αν το αναφέντες είναι από κάποιο ρήμα που δεν αναγνωρίζω και που επίσης βγάζει νόημα, τότε πάσο. Πάντως από το ίδιο ρήμα δεν είναι, αυτό σίγουρα. Αν πάλι υπάρχει λάθος, πού να ξέρω ποιον βαρύνει…

  169. Ριβαλντίνιο said

    @ 168 Πέπε
    Εδώ έχει μερικά

    https://www.google.gr/?gfe_rd=cr&ei=IdT7VteHC8mCaJiFr7gL&gws_rd=ssl#q=%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%86%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%82&tbm=bks

  170. Πέπε said

    Δε μου λες αλήθεια Ριβαλντίνιο, έχεις κάποιο τρόπο που ξαναβρίσκεις, σε ανάρτηση μερικών ημερών παλιά, ένα σχόλιο στο οποίο θες να απαντήσεις εκ των υστέρων, ή απλώς θυμόσουν σε ποια ανάρτηση ήταν; (Πολλές φορές θέλησα μετά από μια βδομάδα να απαντήσω σε κάτι που θυμόμουν, ή να το ξαναδιαβάσω, ή να δω αν υπήρξαν νέες απαντήσεις κλπ., και αν δεν έχει προφανή σχέση με το αρχικό θέμα της ανάρτησης δεν μπορώ να το βρω. Το ctrl+F δε με βοηθάει.)

  171. Πέπε said

    @169:
    Κατά σύμπτωση μόλις προ 10 λεπτών γκούγκλαρα ένα γραμματικό τύπο που θεωρούσα ανύπαρκτο, και μου έβγαλε μερικά τέτοια ευρήματα: pdf από παλιές εκδόσεις αρχαίων και εκκλησιαστικών κειμένων. Πολύ συχνά, λόγω απαρχαιωμένων γραμματοσειρών ή κηλίδων και φθορών στο πρωτότυπο, ο υπολογιστής κάνει παραναγνώσεις. Με το που δεις στο γκούγκλ τίτλους σε αρχαιήγκλις, π.χ. He Kaine Diatheke, να ξέρεις ότι πιθανότατα κάτι τέτοιο θα παίζει και ότι το εύρημα δε θα υπάρχει.

  172. Ριβαλντίνιο said

    @ 170 Πέπε
    🙂

    Θυμόμουν ότι έχει σχέση με το ’21. Στην αρχή πήγα «στα οικονομικά του αγώνα» με ctrl + F , αλλά δεν βρήκα τίποτα. Μετά ήρθα στον «λόρδο» , έγραψα «αναφέντες» και εδώ είμαστε ! 🙂

  173. Ριβαλντίνιο said

    @ 171 Πέπε
    Ναι , έχεις δίκιο !

  174. Πέπε said

    @172:
    Μμμ, δηλαδή άμα δε θυμάσαι δεν υπάρχει σωτηρία…
    (Πριν κακώς έγραψα ότι το ctrl+F δε με βοηθάει: την αναζήτηση εννοούσα.Το ctrl+F είναι προφανές ότι δε θα βοηθούσε αν δεν ξέρεις την ανάρτηση.)
    Έγινε, ευχαριστώ!

  175. Ένα καλό κόλπο, αν θυμάσαι κάποια χαρακτηριστική λέξη, είναι να ταΐζεις το γκουγκλ με το όνομα του σάιτ πριν τη λέξη. Ως εξής, π.χ.:
    site:sarantakos.wordpress.com αναφέντες

  176. Μαρία said

    168
    Υπάρχει επίθετο αναφής απ’ την αφή που σημαίνει τον ανέγγιχτο, άρα για ληστή τον άπιαστο.

  177. Ριβαλντίνιο said

    @ 176 Μαρία
    Άρα θα πρέπει να ψάξουμε αν όταν έγραψε/ολοκλήρωσε/μάζεψε τα απομνημονεύματά του ο Δεληγιάννης είχαν πιαστεί οι συγκεκριμένοι ληστές :

    οι Χοντρογιανναίοι ( *), ο Κοντοβουνίσιος, ο Κατσιαβός, ο Καβουρίσιος, ο Αγριόγατος:), ο Μπίπισης, ο Καλαμάτας, ο Ρουπακιάς (!) 🙂 , ο Γιαταγάνας, ο Δημαράς, ο Ξέπαπας

    Για τους Χονδρογιάννηδες και τον Κοντοβουνίσιο θα βρούμε σίγουρα. Για τους άλλους θέλει λίγο περισσότερο ψάξιμο.

    Εκτός αν με το αναφέντες=άπιαστοι εννοεί οι δεινοί , φοβεροί, πασίγνωστοι, τρομεροί, που ξεγλίστρησαν πολλές φορές στο παρελθόν κ.λπ. ληστές.

  178. Corto said

    177 (Ριβαλντίνιο):

    Οι Καταρραχιάς, Καλαμάτας, Γιαταγάνας, Κορκόντζελος, Χαμχούγιας και Γεώργιος Μαλισόβας και άλλοι αμνηστεύθηκαν το 1844 από την πρώτη κοινοβουλευτική κυβέρνηση.
    πηγή:Ι. Κολιόπουλος

  179. Μαρία said

    Λάθος υπέθεσα, μαλακία έγραψα. Το επίθετο αναφής (που το ξέρουμε για επίθετο του θεού) έχει πληθ. αναφείς.

  180. sarant said

    179 Ήθελα να σου το πω 🙂

  181. Ριβαλντίνιο said

    @ 178 Corto
    Ωραίος ! Και προσθετικά (με κάθε επιφύλαξη) :Χοντρογιανναίοι -> 1836 , Κοντοβουνίσιος-> 1835, Ρουπακιάς -> 1844, Μπίμπισης -> 1848, Καβουρίσιος -> 1850.

    @ 179 Μαρία
    Άρα ΄μάλλον καταλήγουμε πάλι ότι είναι λάθος.

  182. Πέπε said

    Δοκίμασα μήπως θα μπορούσε να είναι μετοχή του ανάπτω. Δυνητικά θα μπορούσε, αλλά στην πράξη μία σειρά λόγων γραμματικών και νοηματικών, τους οποίους για συντομία αποκρύπτω, το αποκλείουν κατηγορηματικά.

    Δεν τολμώ να εγγυηθώ ότι πρόκειται μετά βεβαιότητος για λάθος, αλλά μάλλον προς τα εκεί τείνουμε. Επιτέλους και από το αναφανέντες στο αναφέντες το λάψους δεν είναι και απίθανο. Ακόμα και επί καθαρεύουσας δε νομίζω το «αναφανέντες» να ήταν και ο πιο διαφανής τύπος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: