Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πράσινα άλογα και όχι πράσσειν άλογα

Posted by sarant στο 10 Μαΐου, 2016


Το σημερινό άρθρο είναι επανάληψη. Το αρχικό άρθρο δημοσιεύτηκε πριν από εφτά χρόνια και τέσσερις μέρες, δηλαδή όταν το ιστολόγιο δεν είχε ακόμα κλείσει το πρώτο του τρίμηνο, και έχει αναδειχτεί σε ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα άρθρα του ιστολογίου, επειδή διαρκώς συμβαίνει, σε κάποια διαδικτυακή συζήτηση, να χρησιμοποιεί κάποιος την έκφραση «και πράσινα άλογα» και να πετιέται κάποιος εξυπνάκιας και να τον επιπλήττει, ότι τάχα είναι λάθος το «πράσινα άλογα» και το σωστό είναι «πράσσειν άλογα», οπότε ή ο αρχικός σχολιαστής ή κάποιος τρίτος βάζει το λινκ από το άρθρο μου για να απαντήσει. Διότι, όπως θα δείτε στη συνέχεια, έκφραση «πράσσειν άλογα» δεν παραδίδεται πουθενά.

Εδώ και καιρό ήθελα να ξαναδημοσιεύσω το παλιό μου άρθρο, αν μη τι άλλο για να δώσω την ευκαιρία να σχολιαστεί από τους νεότερους φίλους, αλλά δίσταζα επειδή το αρχικό άρθρο ήταν ήδη πολύ μεγάλο. Τελικά χτες πήρα την απόφαση, χάρη σε μια πληροφορία που μου έδωσε ο φίλος Γιώργος Μπαλόγλου, που ενισχύει την επιχειρηματολογία του άρθρου. Οπότε, ζητώ συγνώμη για το διπλοσέντονο και ξεκινάω.

Πράσινα άλογα, στο εξώφυλλο του βιβλίου μου "Το αλφαβητάρι των ιδιωματικών εκφράσεων"

Πράσινα άλογα, στο εξώφυλλο του βιβλίου μου «Το αλφαβητάρι των ιδιωματικών εκφράσεων» (Τώρα έχει επανεκδοθεί επαυξημένο ως «Λόγια του αέρα»)

Η έκφραση …και πράσινα άλογα, όπως ας πούμε στη φράση «Τι ανώτατες σπουδές και πράσινα άλογα λέει πως έχει κάνει; Αφού δεν έχει τελειώσει ούτε το δημοτικό!» είναι πολύ συνηθισμένη.

Αν και κανείς δεν αμφιβάλλει για τη σημασία της, πολλοί αναρωτιούνται για την προέλευσή της, που δεν είναι φανερή στα μάτια τους. Καθώς δεν μπορούν να εξηγήσουν πώς εμφανίστηκαν τα «πράσινα άλογα» προσπαθούν να βρουν μιαν άλλη, πιο ορθολογική κατά τη γνώμη τους εξήγηση.

Σύμφωνα με μια πολύ διαδεδομένη «εξήγηση» για την προέλευση της έκφρασης …και πράσινα άλογα, πρόκειται για παραφθορά της αρχαίας έκφρασης «πράσσειν άλογα». (Υπάρχουν και άλλες θεωρίες για την προέλευση της φράσης, όπως η αναφορά σε ένα επεισόδιο που έγινε επί Όθωνα, αυτή όμως είναι η πιο διαδεδομένη.) Όπως μας πληροφορεί, για παράδειγμα, ο δικτυακός τόπος www.prasinaloga.gr, που ανήκει στην ομάδα εικαστικού θεάτρου κούκλας «Πράσσειν άλογα»: η έκφραση «Πράσσειν άλογα» είναι αρχαία (πράσσειν = πράττω, άλογο = μη λογικό).

Σε μια διαδικτυακή συζήτηση περί αστρολογίας, κάποιος σκεπτικιστής έγραψε άρθρο με τίτλο «Άστρα και πράσινα άλογα» και αμέσως κάποιος άλλος τον διόρθωσε σε «Άστρα και πράσσειν άλογα», επισημαίνοντας Έχεις δει πουθενά πράσινα άλογα; μήπως αυτό το πράσινα δεν είναι πράσινα αλλά πράσσειν ή πράττειν απαρέμφατο του ρήματος πράττω; Και το άλογα μήπως δεν εννοούνται τα άλογα αλλά το δίχως λογική πραττόμενο; Κάποιος άλλος, αλλού: Πράσινα άλογα και πράσσειν άλογα, που έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.

Υπάρχουν λοιπόν αρκετοί που πιστεύουν ότι η αρχική μορφή της φράσης «και πράσινα άλογα» είναι η αρχαία «πράσσειν άλογα». Η λανθασμένη (όπως θα επιχειρήσω να αποδείξω) αυτή άποψη απέκτησε επιπρόσθετο κύρος όταν ένα συγκρότημα ελληνικής ροκ μουσικής πήρε την ονομασία Πράσσειν άλογα, με έμβλημά του ένα πράσινο αλογάκι του σκακιού.

Μερικοί μάλιστα χρησιμοποιούν και στον σημερινό τους γραπτό λόγο τη γραφή «πράσσειν άλογα», ακόμα και σε εφημερίδες. Σαν ακραίο παράδειγμα, μερικοί θεωρούν… δολοφονία της γλώσσας το να γράψει κανείς «πράσινα άλογα», όπως στο εξής απόσπασμα που ψάρεψα από καβγά οπαδών, διατηρώντας βέβαια ορθογραφία και σύνταξη του πρωτοτύπου: Πάμε παρακάτω…Σαν ακραιφνείς ελληναρες που είστε πως γίνεται μέσα από επίσημη ανακοίνωση να δολοφονείται την ελληνική γλώσσα σε τέτοιο σημείο και να μιλάτε για ‘πράσινα άλογα’ όταν η έκφραση στην ουσία είναι ‘πρασσειν άλογα’ που απλά για ενημέρωση βγαίνει από το πράττει μη λόγια και επειδή τα 2 τ αντικαθιστούνται με 2 Σ γίνεται όπως σας το παρουσιάσαμε πιο πάνω. Δική μας συμβουλή μείνετε στο να γράφετε την σελιδουλα σας στα Αγγλικά η ανοίξτε κανένα λεξικό γιατί μια φορά που επιχειρήσατε να γράψετε ελληνικά τα κάνατε σκατα σαν τα μούτρα σας.

Υποστηρίζω ότι η «εξήγηση» αυτή είναι λανθασμένη και ότι φράση «πράσσειν άλογα» ποτέ δεν υπήρξε στα αρχαία ελληνικά και ότι  η σημερινή παροιμιακή έκφραση δεν προήλθε από παρασυσχετισμό. Στο ιστολόγιο, όταν ανασκευάζουμε ευφάνταστες αλλά αστήρικτες εξηγήσεις εκφράσεων, κάνουμε λόγο για «νατσουλισμό», εννοώντας το βιβλίο «Λέξεις και φράσεις παροιμιώδεις» του Τάκη Νατσούλη που είναι γεμάτο με τέτοιες ευφάνταστες εξηγήσεις, αλλά για την αστήρικτη θεωρία του «πράσσειν άλογα» δεν είναι υπεύθυνος ο Νατσούλης -που την αναφέρει στο βιβλίο του αλλά με επιφύλαξη.

Το κομμάτι αυτό το ξεκίνησα εδώ και αρκετό καιρό, με σκοπό να γράψω μονοσέλιδη απάντηση σε φίλο που με ρώτησε, αλλά αβγάτεψε και κοντεύει να βγει διατριβή. Στα επόμενα, θα υποστηρίξω τα εξής:

α) Έκφραση «πράσσειν άλογα» δεν υπάρχει στην αρχαία γραμματεία

β) Η αρχική μορφή της σημερινής φράσης ήταν «πράσινο άλογο» και όχι «πράσινα άλογα» και η σημασία της δεν ήταν το παράλογο αλλά το ανύπαρκτο.

γ) Παρόμοιες εκφράσεις με ‘πράσινα άλογα’ υπάρχουν και σε άλλες γλώσσες

δ) Το πράσινο χρώμα σε ζώα είναι ενδεικτικό του ανύπαρκτου για πολλούς λαούς.

α) Υπάρχει έκφραση πράσσειν άλογα;

Αν υπήρχε τέτοια έκφραση στα αρχαία ελληνικά, και μάλιστα σε τέτοια συχνότητα ώστε να οδηγήσει σε νεοελληνική παροιμία, θα έπρεπε να έχει αφήσει κάποιο ίχνος. Όμως, σε όλη την αρχαία ή τη μεσαιωνική γραμματεία, όπου μπορούμε πια χάρη στο TLG να κάνουμε κάθε λογής αναζητήσεις, δεν βρίσκεται καμιά εμφάνιση της φράσης «πράσσειν άλογα».

Οπότε; Πώς γίνεται να έγινε μια φράση παροιμιώδης και να μην καταγράφεται πουθενά; Δεν είναι απλώς απίθανο, είναι αδύνατο.

Θα έλεγα μάλιστα, με την ελάχιστη βέβαια ενεργητική αίσθηση που έχω από την αρχαία γλώσσα, ότι ο αρχαίος δεν θα έλεγε στον συνομιλητή του: «πράττεις άλογα, ω Δημόσθενες», αλλά «άλογα πράττεις» ή, ακόμα καλύτερα, «άτοπα ποιείς, ω Δημόσθενες» (ή «αγεννή ποιείς»). Τέτοιες φράσεις βρίσκονται στην αρχαία γραμματεία, από την κλασική κιόλας εποχή.

Ωστόσο, για να είμαι τίμιος, πρέπει να πω ότι βρίσκω στο TLG και δύο περιπτώσεις όπου το «άλογο» βρίσκεται κοντά στο «πράττω/πράσσω». Ο Ιουστίνος στην απολογία του έχει τα «ἀλόγως πραττόμενα», ενώ ο Δαμασκηνός γράφει «ἵνα μὴ ἀσχημονῶμεν τὰ τῶν ἀλόγων πράσσοντες͵ ἀλλ’ ἐπέχωμεν λόγῳ τὰς ὁρμὰς τῆς φύσεως». Βέβαια, εδώ η σημασία είναι ότι δεν πρέπει να αφήνεται κανείς έρμαιο στις ορμές του όπως τα (άλογα) ζώα, αλλά να τις τιθασεύει με το λογικό. Κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει μεγάλη σχέση με το (ανύπαρκτο) «πράσσειν άλογα» αλλά το αναφέρω για να μη μου πείτε πως το αποσιώπησα.

β) Η αρχική μορφή της σημερινής έκφρασης φαίνεται να ήταν διαφορετική. Η δε σημασία εξελίχθηκε από το αδύνατο στο παράλογο.

Σήμερα λέμε «…και πράσινα άλογα». Η έκφραση αυτή περιλαμβάνεται σε όλα τα λεξικά και είναι πασίγνωστη.

Ωστόσο, στη μεγάλη συλλογή των παροιμιών του Ν. Πολίτη, δεν υπάρχει φράση με αυτή τη μορφή. Στον Πολίτη και στο λ. άλογο, βρίσκουμε την παροιμία «άλογο πράσινο ζητά». Και σημειώνει ο Πολίτης ότι η παροιμία λέγεται επί αδυνάτων. Στο ίδιο λήμμα δίνει ο Πολίτης και μιαν άλλη παροιμία συγγενική, «είδες πράσινο άλογο;» η οποία χρησιμοποιείται ελλειπτικά, δηλ. «όσο δεν υπάρχει πράσινο άλογο άλλο τόσο δεν υπάρχει αυτό που θα σου πω».

Μας λέει και κάτι άλλο ο Πολίτης· ότι το πράσινο άλογο ως τύπος του αδυνάτου απαντά και σε άλλες παροιμίες, όπως στο λ. Γιάννης και στο λ. Χιώτης. Την παροιμία στο λ. Γιάννης μπορούμε να τη βρούμε, γιατί ανήκει κι αυτή στο δημοσιευμένο τμήμα του έργου (Α έως Δ και η αρχή του Ε). Είναι: «Είδες πράσινο άλογο; Είδες Γιάννη φρόνιμο». Πρόκειται για μια ακόμα από τις πολλές παροιμίες που κοροϊδεύουν τους Γιάννηδες, κορυφαία από τις οποίες είναι η γνωστή για τους σαρανταπέντε. Όσο υπάρχει πράσινο άλογο, άλλο τόσο υπάρχει γνωστικός Γιάννης, μας λέει η παροιμία.

Την παροιμία του Πολίτη στο λήμμα Χιώτης δεν μπορούμε να τη βρούμε διότι το λήμμα Χιώτης ανήκει στο αδημοσίευτο τμήμα του έργου! Για όποιον δεν ξέρει, η έκδοση των Παροιμιών του Πολίτη ξεκίνησε το 1900 περίπου, χάρη στο κληροδότημα Μαρασλή. Μέσα σε δύο περίπου χρόνια τυπώθηκαν τέσσερις τόμοι αυτού του μνημειώδους έργου, που έτσι έφτασε μέχρι τις αρχές του γράμματος Ε. Στη συνέχεια, για αιτία που δεν την ξέρω, η έκδοση σταμάτησε. Και από τότε μένει ανέκδοτο όλο το υπόλοιπο έργο. Χοντρικά, το εκδομένο τμήμα υπολογίζω ότι είναι γύρω στο 20% με 25% του συνολικού έργου. Έτσι αυτό το μνημειώδες εθνικό έργο παραμένει ανολοκλήρωτο, εδώ και 110 χρόνια, ενώ αντιπροσωπεύει μια δαπάνη που είναι μικρό κλάσμα των όσων έβγαλε με μια μονοκοντυλιά ο τελευταίος ημέτερος από μια χαριστική ανάθεση.

Ωστόσο, την παροιμία με το Χιώτη και τα πράσινα άλογα την ξέρουμε από άλλες πηγές. Έχει αποθησαυριστεί σε δεκάδες έργα του 19ου αιώνα και παλαιότερα, και μάλιστα όχι μόνο ελληνικά αλλά και ξένα, γεωγραφικά-ταξιδιωτικά, και έχει τη μορφή: Πράσινο άλογο και Χιώτη γνωστικό ή Είδες πράσινο άλογο; Είδες Χιώτη φρόνιμο ή Είδες πράσινο άλογο; Είδες Χιώτη άλωλο.

Η σημασία είναι φανερή: όσο απίθανο είναι να βρεις πράσινο άλογο, τόσο και να βρεις φρόνιμο Χιώτη. Μάλιστα, σε κάποια συλλογή βρίσκω και τον πλατειασμό:

Είδες πράσινο άλογο; Είδες Χιώτη φρόνιμο.
Είδες γουρούνι παστρικό; Είδες Μανιάτη γνωστικό.

Από προφορική πληροφορία, την παροιμία για τους Χιώτες και τα πράσινα άλογα την χρησιμοποιούν ακόμα και σήμερα οι γείτονές τους οι Μυτιληνιοί (επιβεβαιώστε παρακαλώ). Πότε γεννήθηκε η παροιμία; Ξέρουμε, και το έχω γράψει κι εδώ, ότι ο Παναγιωτάκης Νικούσιος, ο πολυμαθέστατος και ευφυέστατος αυτός Χιώτης, ο πρώτος ρωμιός που έγινε μέγας δραγουμάνος της Υψηλής Πύλης περί τα 1650, ήταν γνωστός με το παρατσούκλι «πράσινο άλογο» ακριβώς λόγω της παραπάνω παροιμίας.

Πότε πρωτοεμφανίζεται η παροιμία με τη σημερινή της μορφή, δηλαδή στον πληθυντικό («και πράσινα άλογα»); Την έχω αποδελτιώσει στο θεατρικό έργο «Ο γενικός γραμματεύς», του Η. Καπετανάκη, το οποίο ανέβηκε το 1893:

— Βρε τι χαρακτήρα και πράσιν’ άλογα μου τσαμπουνίζεις; Έχει η πολιτική χαρακτήρα;

Πάντως, το γεγονός ότι δεν περιλαμβάνει ο Πολίτης αυτήν ακριβώς τη φράση στη συλλογή του, ούτε κανείς άλλος παροιμιολόγος της εποχής, σημαίνει αν μη τι άλλο ότι η φράση ήταν νέα τότε που τη χρησιμοποίησε ο Καπετανάκης στο θεατρικό του.

Κλείνοντας αυτή την ενότητα, υποστηρίζω ότι και μόνη η ύπαρξη της παροιμίας «Είδες πράσινο άλογο; Είδες Χιώτη φρόνιμο», τουλάχιστον από το 1650, σε ενικό αριθμό, καταρρίπτει την ευφάνταστη κατασκευή για το «πράσσειν άλογα». Όπως θα δούμε αμέσως πιο κάτω, το πράσινο χρώμα χρησιμοποιείται συχνότατα ως έκφραση του αδύνατου, του τερατώδους, του εξωπραγματικού, σε πολλές γλώσσες.

γ) Και οι άλλες γλώσσες;

Ο Πολίτης μας δίνει μερικές ακόμα πολύτιμες πληροφορίες. Η πρώτη είναι ότι παρόμοια παροιμία απαντά και σε άλλες γλώσσες και δίνει μια ρουμάνικη-μολδαβική ανάλογη: A umbla dupa cai verdji = Γυρίζει για πράσινα άλογα.

Καταλαβαίνουμε εδώ ότι η ύπαρξη ανάλογης παροιμίας σε άλλη γλώσσα αποτελεί καίριο πλήγμα για τη θεωρία του «πράσσειν άλογα».

Όμως, στα ρουμάνικα υπάρχουν πολλές εκφράσεις με πράσινα άλογα και όχι μόνο αυτή που μνημονεύει ο Πολίτης, η οποία στη σημερινή της μορφή είναι A umbla după cai verzi για όποιον επιδιώκει αδύνατα. Μάλιστα, οι ρουμάνοι τη συμπληρώνουν A umbla după cai verzi pe pereţi. Ίσως συχνότερη είναι η συναφής παροιμία a vedea cai verzi pe pereţi, που θα πει κατά λέξη βλέπω πράσινα άλογα πάνω σε τοίχους, και που σημαίνει «φαντάζομαι αδύνατα πράγματα». Η παροιμία είναι πολύ διαδεδομένη στα ρουμάνικα και χρησιμοποιείται με πολλές έννοιες του αδύνατου· για παράδειγμα, σε μια ιστοσελίδα αφιερωμένη στη γυμναστική, κάποιος κατηγορούσε κάποιον άλλο ότι τάζει στους νεαρούς γυμναστές διάφορα και τους στέλνει στην Αμερική να ψάξουν «πράσινα άλογα πάνω σε τοίχους».

Υπάρχει στα ρουμάνικα και μια άλλη παροιμία, εξαιρετικά όμοια με την δική μας για τους Χιώτες. Είναι η cal verde sârb deştept, που σημαίνει «πράσινο άλογο, ξύπνιος σέρβος» -όσο υπάρχει το ένα, άλλο τόσο υπάρχει και το άλλο, εννοεί η παροιμία.

Αλλά το πράσινο δηλώνει το αδύνατο και σε άλλες ελληνικές εκφράσεις, όχι σε συνδυασμό με άλογα. Ο φίλος Γιώργος Μπαλόγλου με πληροφόρησε χτες για μια ποντιακή έκφραση, παρόμοια με αυτήν που λέγανε για τους Χιώτες ή για τους Σέρβους:

«Αν ελέπς πράσινον πεντικόν θα ελέπς και Σινωπλήν γνωστικόν» δηλαδή άμα δεις πράσινο ποντικό θα δεις και γνωστικόν από τη Σινώπη.

Και να θυμίσω και την παροιμία του Πηλίου: Όσες πράσινες φοράδες, τόσες καλοπεθεράδες (δηλαδή, καμία).

Το μοτίβο είναι σαφές….

δ) Πράσινο, το χρώμα του αδύνατου

Γενικότερα, το πράσινο είναι συχνά το χρώμα του αδύνατου, του απραγματοποίητου, και όχι μόνο για τα άλογα. Για παράδειγμα, οι Ισπανοί όταν θέλουν να πουν πως ένα συμβάν είναι πολύ παράξενο, λένε mas raro que un perro verde, δηλαδή πιο παράξενο κι από πράσινο σκύλο. Οι Ιταλοί λένε, ενίοτε σαν απειλή, far vedere i sorci verdi, παναπεί κάνω κάποιον να δει πράσινα ποντίκια, εννοώντας ότι θα προκαλέσουν σε κάποιον κατάπληξη, θα τον κάνουν να του έρθει ο ουρανός σφοντύλι, όπως θα λέγαμε εμείς. Στα δανέζικα, υπάρχει η έκφραση at skide grønne grise (χέζω πράσινα γουρούνια), για κάποιον που είναι εξαιρετικά φοβισμένος, που ‘κλάνει μέντες’ θα λέγαμε εμείς.

Επομένως, αφού το πράσινος είναι δηλωτικό του ανύπαρκτου, δεν μου προκαλεί καμιά έκπληξη η έκφραση «πράσινα άλογα». Μάλιστα, θέλω να θυμίσω πως υπάρχει κι άλλη μια συγγενική έκφραση στα ελληνικά, «τον έστειλε για πράσινο χαβιάρι» ή «τον πούλησε για πράσινο χαβιάρι», με τη σημασία «τον ξεγέλασε, τον εξαπάτησε».

Λίγο ξεχασμένη η παροιμία για το πράσινο χαβιάρι σήμερα, πάντως παλιότερα ακουγόταν· υπάρχει, λογουχάρη, στους στίχους των ρεμπέτικων «Ερηνάκι» και «Το ’φαγες το παιδί». Οι κουμπάροι στην Κύπρο τη χρησιμοποιούν ακόμα και σήμερα, ακόμα και μέσα στη Βουλή:   Πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να ασχοληθώ με τον τρόπο που οι ξένοι μας βλέπουν, που οι ξένοι μας κρίνουν και που πολλές φορές μας παίρνουν για πράσινο χαβιάρι.

Επειδή όμως αντιλαμβάνομαι ότι είναι άχαρο να διαλύεις μύθους, κι αφού αντέκρουσα, πιστεύω, τη θεωρία για την αρχαία προέλευση της έκφρασης και το ανύπαρκτο «πράσσειν άλογα», ας παραθέσω, όχι σαν βεβαιότητα, ούτε καν σαν εικασία, αλλά απλώς σαν ένα στοιχείο για σκέψη, το εξής.

Ποιο είναι το πιο διάσημο πράσινο άλογο της παγκόσμιας γραμματείας; Σωστά μαντέψατε τι εννοώ, εννοώ τον χλωρό ίππο της Αποκάλυψης του Ιωάννη:

καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ ἵππος χλωρός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπάνω αὐτοῦ, ὄνομα αὐτῷ ὁ θάνατος, καὶ ὁ ᾅδης ἠκολούθει μετ’ αὐτοῦ· καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία ἐπὶ τὸ τέταρτον τῆς γῆς, ἀποκτεῖναι ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν θανάτῳ καὶ ὑπὸ τῶν θηρίων τῆς γῆς.

Εδώ θα μου πείτε, και με το δίκιο σας, ότι το «χλωρός» στην αρχαιότητα σήμαινε πολλά πράγματα: πράσινος, κίτρινος, πρασινοκίτρινος, ανοιχτοπράσινος, ωχρός, ανοιχτόχρωμος. Συμφωνώ. Οι αρχαίοι αντιλαμβάνονταν τα χρώματα πολύ διαφορετικά από εμάς.  Και ξέρω ότι οι ερμηνευτές της Αποκάλυψης δεν δέχονται ότι χλωρός σημαίνει πράσινος, αλλά ανοιχτόχρωμος, ωχρός. Η αγγλική μετάφραση στο σημείο αυτό, λογουχάρη, έχει a pale horse, βασισμένη στο λατινικό pallidus της Βουλγκάτας. Πράγματι, έτσι είναι.

Ωστόσο… Ωστόσο, η Αποκάλυψη είναι κείμενο παραληρηματικό που μιλάει για πράγματα ανύπαρκτα. Αν ο συγγραφέας του κειμένου είχε να περιγράψει ένα άλογο υπαρκτό, που το έβλεπε μπροστά του, τότε λογικό θα ήταν να πούμε ότι χλωρός σημαίνει ανοιχτόχρωμος. Αλλά ένα άλογο ανύπαρκτο, άλλου κόσμου, που το καβαλάει ο Θάνατος, γιατί να έχει χρώμα φυσιολογικό; Γιατί να μην είναι πράσινο;

Προσοχή: δεν λέω ότι η σημερινή μας έκφραση «πράσινα άλογα» έχει την αφετηρία της στην Αποκάλυψη του Ιωάννη! Αν είχε εκεί την αφετηρία της, θα περιμέναμε να υπάρχει και σε άλλες γλώσσες, όχι μόνο στα ελληνικά και τα ρουμάνικα. Λέω όμως ότι η συσχέτιση του πράσινου χρώματος με το αλλόκοτο και το ανύπαρκτο ίσως να ξεκινάει από τόσο παλιά!

Και στο κάτω κάτω, αν κάποιος θέλει μια συναρπαστική ιστορία, προτιμότερη είναι τούτη εδώ, που έχει και πιθανότητες να είναι αληθινή, παρά η ανόητη κατασκευή με το «πράσσειν άλογα» που δεν ειπώθηκε ποτέ!

Advertisements

319 Σχόλια to “Πράσινα άλογα και όχι πράσσειν άλογα”

  1. Κουνελόγατος said

    Εξαιρετικό Νίκο, ευχαριστούμε πολύ.

  2. Κουνελόγατος said

    Α, και καλημέρα σας.

  3. Κουνελόγατος said

    Τώρα που το σκέφτομαι, υπήρχε θαρρώ και κάτι σαν επιθεώρηση στις αρχές;;; της δεκαετίας των 80ζ με τίτλο που έλεγε κάτι για «πράσινα άλογα». Άλλος βέβαια ο στόχος τότε από τον Χάρυ Κλυν νομίζω.

  4. Κουνελόγατος said

    Και μια ερώτηση: αφού δεν έχει δημοσιευτεί το έργο, πως το βρίσκει κανείς; 🙂

  5. Μια διόρθωση: το 1661 έγινε Μέγας Διερμηνέας ο Νικούσιος (ή Μαμωνάς), όχι το 1650. Να πούμε επίσης (άσχετο), πως αντίθετα με ό,τι είθισται να πιστεύεται, πιθανότατα δεν σπούδασε στην Πάδοβα, όπως έδειξε πρόσφατα ο Γιώργος Κουτζακιώτης.

  6. Κουνελόγατος said

    «στους στίχους των ρεμπέτικων «Ερηνάκι» και «Το ’φαγες το παιδί». «.

    Μα ποιο τραγούδι είναι το Ερηνάκι; Δε θυμάμαι πράσινο χαβιάρι να λέει, ούτε στο φέρτε πρέζα, ούτε στου Σκαρβέλη. Ποιανού είναι;

  7. spiral architect said

    Καλημέρα.

  8. Κουνελόγατος said

    Ωπ, το βρήκα, είναι του Νταλγκά-Διαμαντίδη, δεν το ήξερα, πάλι μάθαμε… 🙂

  9. ΚΩΣΤΑΣ said

    «Γενικότερα, το πράσινο είναι συχνά το χρώμα του αδύνατου, του απραγματοποίητου»

    Μήπως γι’ αυτό το ΠΑΣΟΚ ….; 🙂

    Εμ! και το άλλο, το πράσινο άλογο της αποκάλυψης, θάνατος … της οικονομίας κι αυτό;

  10. Εντάξει, δεν είναι και η χειρότερη μπαρούφα που διαδίδεται στα φέισμπουκ. Η δήθεν αρχαιοελληνική προέλευση του αμπε μπα μπλομ του κιθε μπλομ, αμπε μπα μπλομ του κιθε μπλομ μπλιμ…μπλομ, τι σας λέει;

  11. atheofobos said

    Έχω την υπόνοια ότι το παλιό άρθρο το θυμήθηκες συνειρμικά ακούγοντας την ομιλία Τσίπρα στην Βουλή !

  12. Ρε τι πράσσειν άλογα και πράσινα άλογα να ούμε; ΈΝΑ είναι το πράσινο!
    https://encrypted-tbn3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRD1ZlEddG942uc7gNA3u9grsyR2DaePkGK5YhBWu3R5VH3bXR2

  13. ΚΩΣΤΑΣ said

    κύριε Σαραντάκο, δεν είχα διαβάσει το παλαιότερο άρθρο σας , η άποψή σας μου φαίνεται απόλυτα πειστική, την υιοθετώ και από τούδε και στο εξής έχω να κάνω πολλή πλάκα στους «μορφωμένους» που θα μου τσαμπουνάνε το «πράσσειν άλογα».

  14. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    11 Δεν την πρακολούθησα, διαισθάνομαι όμως μεγαλύτερη σχέση με το αμπε μπα μπλομ του κιθε μπλομ, αμπε μπα μπλομ του κιθε μπλομ μπλιμ-μπλομ, ως είθισται σε κάθε αμυνόμενο πολιτικό. Τα πράσινα αλογα συνήθως ανήκουν στην προεκλογική περίοδο.

    Λεξιλογικό: Μια έκφραση για το αντίθετο, δηλ για το προφανές, στα αγγλικά είναι «είναι ο Πάπας καθολικός;» με μορφή ερώτησης, όταν κάποιος κάνει ερώτηση με προφανή απάντηση. Έχει κανείς αντίστοιχη ελληνική έκφραση πρόχειρη;

  15. Πάνος με πεζά said

    «Δηλαδή, να γίνουν όλα πράσινα, και να καταλήξουμε όλοι σαν τον Κέρμιτ !»

    Kαλημέρες !

  16. Πάνος με πεζά said

    Το πράσινο, παλιά λέγανε ότι ήταν το χρώμα της ελπίδας…

    Προ ΣΥΡΙΖΑ, βεβαίως… 🙂

  17. 14. «Χέζουν οι αρκούδες στο δάσος;»

  18. Γιάννης Ιατρού said

    Γενικότερα, το πράσινο είναι συχνά το χρώμα του αδύνατου, του απραγματοποίητου, και όχι μόνο για τα άλογα. …

  19. cronopiusa said

  20. Πάνος με πεζά said

    @ 14 : Αυτό που λέει σ’ αυτό το ραδιοφωνικό σποτάκι για αθλητικό site : «Πες του μανάβη, δε θα γίνει παπάς !» (σε ελεύθερη απόδοση, «μην τον φοβάσαι αυτόν»)

    Yπάρχει όμως και η ερώτηση «Κλάνει ο πεθαμένος;»

  21. 18. Γαβράκος είσαι πουλάκι μου…; χμμ…

  22. ΓιώργοςΜ said

    17 Ευχαριστώ, αλλά κι αυτό αγγλικό είναι!
    20 Ευχαριστώ, την έκφραση τη χρησιμοποιώ κι εγώ, αλλά πάλι δηλώνει το αδύνατο (να σου έχω πιάσει την παραμάνα στο πλακωτό και να περιμένεις να κερδίσεις, για παράδειγμα).

  23. Κουνελόγατος said

    23. Πάντως σε παιχνίδια που χάνει κάποιος με διαφορά (λ.χ. τάβλι), λέγεται η έκφραση: «αυτό δεν το συνεχίζει ούτε ισοβίτης». 🙂

  24. LandS said

    Σε μια διαδικτυακή συζήτηση περί αστρολογίας, κάποιος σκεπτικιστής έγραψε άρθρο με τίτλο «Άστρα και πράσινα άλογα» και αμέσως κάποιος άλλος τον διόρθωσε σε «Άστρα και πράσσειν άλογα», επισημαίνοντας Έχεις δει πουθενά πράσινα άλογα;

    Μα, επιτέλους, ΕΠΕΙΔΗ κανείς δεν έχει δει ποτέ πράσινα άλογα η έκφραση, όπως χρησιμοποιείται, παραπέμπει σε πράσινα άλογα.

    Κάποιος θα με έχει προλάβει. Εγώ ψηφίζω ότι το «πράσσειν άλογα» είναι πράσινα άλογα

  25. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    24. Εγώ την άκουγα και τη χρησιμοποιούσα τη φράση στη μορφή : «Ούτε στη φυλακή δεν το παίζουν αυτό!» (για τάβλι,σκάκι, κ.λ.π) 🙂

  26. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Κι όμως υπάρχουν! (Κέλτης βάζελος, μορφάρα!)

  27. Κουνελόγατος said

    26. Παίζω τάβλι κάποιο καλοκαίρι (μάλλον 1989) με τον αδερφό φίλου δίπλα στη θάλασσα. Κινδυνεύω να το χάσω διπλό (γιατί δε γινόταν τετραπλό) :smile:, ο άλλος χαίρεται… Φίλος που παρακολουθούσε μου λέει: «ούτε ισοβίτης δεν το συνεχίζει αυτό».
    Ξαφνικά, αυτός φέρνει ασόδυα όταν δεν έπρεπε κι εξάρες πάλι όταν δεν έπρεπε. Εγώ από πεντάρες και πάνω, συνέχεια όμως, το παίρνω διπλό…
    Στο τσακ γλίτωσα το χέρι μου, όταν έριξα την τελευταία ζαριά κι έκλεισε το τάβλι απτά νεύρα του… :mrgreen:

  28. Ποντικαρέος said

    Έχω ακούσει μια θεωρία ότι κάποια παραισθησιογόνα (φυσικά και συνθετικά) σε κάνουν να βλέπεις τα πράγματα πράσινα (εξού και οι πράσινοι δράκοι στην κουζίνα που λέει το ανέκδοτο). Μήπως η θεωρία έχει βάση και το γεγονός ότι το πράσινο συμβολίζει το ανύπαρκτο ξεκινάει από εκεί (αυτά που βλέπουν όσοι έχουν παραισθήσεις); Λέμε τώρα…

  29. Πάνος με πεζά said

    Έχω κερδίσει, πάντως, παιχνίδι με πιασμένη παραμάνα, στο στρατό ! Τον έφερα από εδώ, τον έφερα από εκεί, και στο τέλος του είπα «Ένας τελευταίος άσος υπάρχει, για κοίτα !»

  30. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Τo Green horse ,στα εγγλέζικα είναι στάνταρ έκφραση για το άλογο που ακόμα εκπαιδεύεται. Όχι απαραίτητα το νεαρό. Να μη συγχέεται με το unbroken horse που σημαίνει το ακαβαλίκευτο άλογο.
    Χρησιμοποιείται και μεταφορικά η έκφραση. Π.χ I still have some green horses to train (διά δυσεπίδεκτους μαθήσεως υφισταμένους/συναδέρφους)

  31. Κουνελόγατος said

    Κοίτα τι μου κάνετε τώρα. Όταν ήμουνα πολύ νέος (διότι ακόμη είμαι μικρός), άκουγα κάποια «περίεργα» τραγούδια, ανάμεσα σε αυτά και κάτι σαν green onion, που σύμφωνα με τον θρύλο του είδους, παρέπεμπε σε ουσίες. Μήπως έχει σχέση με όσα γράφει στο 29 ο Ποντικαρέος;

  32. ΓιώργοςΜ said

    31 Το green εδώ έχει την έννοια του άγουρου, ανώριμου και χρησιμοποιείται για κάθε λογής αρχάριους. Το γερμανικό αντίστοιχο είναι «grun hinter den ohren» (αν θυμάμαι σωστά την ορθογραφία), που σημαίνει «είναι ακόμα πράσινος πίσω από τ’ αυτιά», δεν έχει ωριμάσει δηλαδή τελείως.

  33. cronopiusa said

  34. Γιάννης Ιατρού said

    31: Ίσως με την έννοια του «άγουρος», όχι ώριμος (συνήθως κόκκινο χρώμα 🙂 🙂 )

  35. Τσούρης Βασίλειος said

    14,23

    Καλημέρα σας

    «είναι ο Πάπας καθολικός;»
    Λείπει ο Μάρτης απ΄τη Σαρακοστή;

  36. ΓιώργοςΜ said

    29 Μου θύμισες ανέκδοτο, με ασθενή που επισκεπτεται ψυχίατρο:
    «Γιατρέ μου έχω πρόβλημα! Βλέπω ν’ ανεβαίνουν απάνω μου συνεχώς μικρά πράσινα τερατάκια!» λέει, κάνοντας με σιχασιά τις κινήσεις κάποιου που πετάει πράγματα από πάνω του.
    Και ο γιατρός, οπισθοχωρώντας:
    «Και τι τα ρίχνεις πάνω μου, ρε;»

    Μάλλον υπερδοσολογία και των δύο…

  37. Πάνος με πεζά said

    @ 23 : «Ποιος είδε φάρο στον Ψηλορείτη, στην Ελασσόνα λευκό πανί; Ποιος είδε νύχτα με δυο φεγγάρια, ποιος είδε ήλιο σαν αχινό;» 🙂

  38. Γιάννης Ιατρού said

    υπήρχε και το green park, στο πεδίο του Άρεως, παλιά θυμάμαι πηγαίναμε τα καλοκαιρινά βραδάκια…

  39. Γιάννης Ιατρού said

    Στα γερμανικά υπάρχει και η έκφραση grüne Witwe … (κάποια που ο σύζυγος λείπει όλη μέρα και …αισθάνεται μόνη της / πλήξη 🙂 )

  40. Τσούρης Βασίλειος said

    30
    Ισόπαλο πλακωτό -πιάστηκαν και οι δύο μάνες- έχω δει πριν πολλά χρόνια.
    Και τώρα η ερώτηση:
    Μπορεί κάποιος στο πλακωτό να κερδίσει το παιχνίδι ενώ ο αντίπαλος του έχει πιάσει τη μάνα;

  41. Πάνος με πεζά said

    Έχουμε κι εμείς, την κόκκινη την Πέμπτη.

    To «green» πάντως, τώρα τελευταία έχει περάσει πολύ στο λεξιλόγιο, για οικολογικούς λόγους (πράσινη ανάπτυξη, think green και τέτοια…). Kαι μια συστημική τράπεζα έχει εισαγάγει το «green banking», το φέρει δε και στις πινακίδες της…

    και αφού μπήκαμε στα οικονομικά, «πράσινα» φυσικά τα δολάρια στην αργκό. Έφαγα το ένα «λ» γιατί μου το κοκκινίζει.

  42. Πάνος με πεζά said

    @ 41 : Φαντάζιμα, αν τα έχει στήσει τόσο άσχημα, που στο μάζεμα να έχει όλο κι όλον έναν άσο, και να του έρχονται συνέχεια από τα μεγάλα, χωρίς να τα σπάει. Αν τώρα, και ο άλλος, με το που θα ξεπλακωθεί, φέρει τίποτα απανωτές εξάρες, και πάρει κεφάλι (εννοείται, να έχει όλα τα άλλα μέσα, κι αραδιασμένα στον άσο…)

  43. Πάνος με πεζά said

    «Φαντάζομαι». Από τη Μάνα, με εξάρες, μαζεύεις και το πούλι κατευθείαν, αν τα έχεις όλα τα άλλα μέσα.

  44. Πάνος με πεζά said

    @ 42 : Φυσικά, το «green banking», όπως πάμε, θα γίνει θεσμός, και τα χρήματα, πράσινα άλογα…

  45. cronopiusa said

  46. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το διασκεδαστικό, μέχρι να γίνει ενοχλητικό, είναι ο απόλυτος ή και απαξιωτικός τρόπος, με τον οποίο σε διορθώνουν οι πορτοκαλιστ ές. 😊 Σαν ιεροκήρυκες.

  47. Τσούρης Βασίλειος said

    Ναι αγαπητέ Πάνο αν τα πούλια είναι άσχημα μαζεμένα πχ. στο εξάρι όλα εκτός από ένα που μου πιάνει τη μανα κι εγώ έχω δύο πούλια στο 5 και ρίξει άσους θα ξεπλακώσει τη μάνα και μετά με 2-3 μεγάλες ζαριές μπορεί να χάσει το παιχνίδι.

  48. Άσχετον, αλλά σημαντικό για όσους τον είχανε γνωρίσει (είτε μέσα από τα κλασσικά συγγράμματά του είτε προσωπικώς, αφού είχε ελληνική καταγωγή και υπήρξε «Επισκέπτης» στο Παν/μιο Πατρών αλλά και μέλος της Διοικούσης Επιτροπής, προ 40ετίας, του υπό ίδρυση τότε Παν/μίου Κρήτης):
    απεβίωσε προχθές ο Ομότιμος Καθηγητής Μαθηματικών του ΚαλΤέχ ΤΟΜ ΑΠΟΣΤΟΛ.
    Υπάρχουν, άραγε, έλληνες που σπουδάσανε στην Φυσικομαθηματική ή στο Πολυτεχνείο και που δεν ξεκοκκαλίσανε, τουλάχιστον, τον κλασσικόν 2τομο «Απειροστικό Λογισμό» του;

  49. LandS said

    48
    Να σου έχει τη παραμαμά και, ταυτόχρονα, τόσο κακό ζάρι ώστε να τα έχει ποστιασμένα στο έξι με δική σου πόρτα στο στο πέντε;

  50. Πάνος με πεζά said

    @ 48 : Α, να έχεις κι άλλα δύο μέσα, στο 5; Το χοντραίνεις…Μετά θέλεις πυραυλοκίνητη πρόωση !

    Η συνήθης πρακτική βεβαίως -αν δεν έχεις να κάνεις με παντελώς άσχετο παίκτη- είναι, πιάνοντάς σου τη Μάνα, όποια ζαριά μπορεί να πάει και να καταλήξει εκεί, στον τοίχο, να την παίζει με προτεραιότητα (ακόμα κι αν αφήνει ανοιχτά, σου λέω εγώ). Γιατί από τον τοίχο (τον άσο), το πούλι φεύγει μόνο στο χέρι…

  51. Πάνος με πεζά said

    Αν τα κολλήσεις όλα στον άσο, και δέκα πλακωμένα να έχεις, απλώς θα περιμένεις τη σειρά σου μέχρι να ξεπλακώνονται και να παίζεις…

  52. Πάνος με πεζά said

    Εξάλλου, το να καταλήξουν και τα 15 πούλια στον άσο, είναι το όριο της ακολουθίας, στο τάβλι, σωστά;

  53. Xρίστος Δάλκος said

    Ἐνῷ συμφωνῶ μέ τήν ὅλη ἀνάλυση περί τῶν «πρασίνων ἀλόγων», δέν συμφωνῶ μέ τήν ἀποστροφή: «Οπότε; Πώς γίνεται να έγινε μια φράση παροιμιώδης και να μην καταγράφεται πουθενά; Δεν είναι απλώς απίθανο, είναι αδύνατο.» Κανονικά, καί μόνο τό γεγονός ὅτι ἡ λέξη «ἄλογον» μέ τήν σημασία «ἵππος» πρωτοεμφανίζεται στόν Διόδωρο (23.505: «ἀπώλεσαν μακρὰς ναῦς τριακοσίας τεσσαράκοντα, ἱππαγωγοὺς δὲ καὶ πλοῖα ἕτερα τριακόσια, ἀπὸ δὲ Καμαρίνης ἕως Παχύνου τὰ σώματα καὶ τὰ ἄλογα καὶ τὰ ναυάγια ἔκειντο») θά ἔπρεπε νά μᾶς ἐμβάλῃ σέ σκέψεις γιά τό ἐνδεχόμενο νά ὑπῆρχε ἀπό παλιά, παράλληλα μέ τήν ἐπίσημη γραπτή γλῶσσα (ἐν πολλοῖς τήν ἀττική διάλεκτο) ἕνα ὑπόγειο γραικικό ὑπόστρωμα πού σπάνια τά κατάφερνε νά ἔρθῃ στήν ἐπιφάνεια. Αὐτό μᾶς διδάσκουν καί ἄλλα στοιχεῖα ὅπως τό μοναδικό «ὀψάριον» τοῦ Μενάνδρου, τό i-jo (ὑγιός) τῆς Γραμμικῆς Β΄, τά «γερὰ καὶ στεγνὰ» πού ἐπισήμανε κι ἀπ’ αὐτό τό ἱστολόγιο (ὁ Corto, νομίζω, ἄν ὄχι διορθῶστε με) κ.ἄ.π.

  54. LandS said

    51 Όχι όλα στον άσσο, όσα πιο πολλά μπορείς στη παραμάνα. Αν έχεις πούλια στο 1,2(φυσικά), 3 και 4 και φέρεις άσόδυο, μη πάρεις πούλι, αλλά βάλε αυτά που είναι στο 4 και στο 3 πάνω στο 2.
    Στη διάταξη του 48, μη σηκώσεις το τέσσερα-δύο αλλά βάλε ένα από το 6 στο 2 και ένα στο 4.

  55. Τσούρης Βασίλειος said

    Μπα, μετά αρκούν δυό τρεις μεγάλες διπλές και το πήρες το παιχνίδι. Ναι στο 5 της περιοχής του έχεις δύο πούλια (πόρτα) και ο αντίπαλος τα έχει όλα μαζεμένα στο 6 εκτός από αυτό που σου έχει πιάσει τη μάνα που αναγκάζεται να το πάρει και να την ξεπλακώσει φέρνοντας π.χ άσους.Φυσικά είναι σχεδόν αδύνατο να γίνει αυτό αλλά το λέμε πάλι σχεδόν!

  56. giorgos said

    Μιά περίπτωση είναι νομίζω να έχεις πόρτα στήν παραμάνα, καί ό αλλος έχει μόνο 2 πούλια ας πούμε , στή μάνα καί όλα τ’ άλλα στήν προπαραμάνα , καί νά φέρει ασσους νά πάρει μόνο 2 πούλια κι’ ό άλλος νά φέρνει συνέχεια εξάρες !

  57. LandS said

    56 Σχεδόν αδύνατον δεν είναι. Μαζί με το άσσο-πέντε, έχεις μια ζαριά στις εννιά να σου κάτσει άσχημα.

  58. Πάνος με πεζά said

    @ 55 : Σωστότερο, γιατί από το δύο θα μπορείς να μαζέψεις και εξάρες, χωρίς να ξεσκεπάσεις σώνει και καλά τη Μάνα. Εκεί παίζεις με τη λεπτομέρεια να το κερδίσεις διπλό, όχι να το κερδίσεις απλώς.

  59. Γς said

    Πρασινο γαϊδουράκι όμως υπήρξε.

    http://caktos.blogspot.gr/2014/04/blog-post_5096.html

  60. LandS said

    58 Όχι για να χάσεις το παιχνίδι αλλά για να «κόψει» ο άλλος.

  61. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Στο πλακωτό υπάρχει κι ένα στήσιμο (η πιθανότητα να συμβεί στην πράξη είναι εφάμιλλη αυτής που έχει ένα πράσινο άλογο να οδηγήσει φεράρι (μόνο μαύρα άλογα οδηγούν φεράρι ως γνωστον!) στο οποίο είναι δυνατόν μαθηματικώς να σου έχει πιάσει ο αντίπαλος τη μαμά, και όμως να κερδίσεις το παιχνίδι! Εξηγώ:
    Σου έχουν πιάσει με ένα πούλι τη μαμά.
    Έχεις πόρτα στην παραμαμά σου.
    Ο αντιπαλος έχει όλα τα υπόλοιπα πούλια (14) στην προπαραμαμά.
    Τα υπόλοιπα δικά σου πούλια είναι ήδη μέσα.
    Ο αντίπαλος ρίχνει άσσους (ή ξερω γω 3-1).
    Υποχρεωτικά μαζεύει το πλάκωμα της μαμάς σου.
    Ρίχνεις απανωτές διπλές…και παίρνεις το παιχνίδι πανυγηρικά! 🙂

  62. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Oυπς! Μεχρι να γράψω το 62. (με διακόπτουν και για δουλειά…πφφ!) με πρόλαβε το 57…

  63. Πάνος με πεζά said

    @ 62 : Κάπως έτσι το κέρδισα κι εγώ, Βεβαίως, δεν υπήρχε αυτή η συσσώρευση, υπήρχαν διάσπαρτες πόρτες, αλλά «ριγέ» γειτονικές (μία παρά μία, του ενός και του αλλουνού). Έτσι, όταν πέρασε από τη λεπτή γραμμή του να έρθει άσος την ακατάλληλη στιγμή, αναγκάστηκε να παίξει το συγκεκριμένον.

  64. Κουνελόγατος said

    63. «(με διακόπτουν και για δουλειά…πφφ!)».

    Και κάποιον άλλο διακόπτουν συνέχεια… 🙂

  65. Πάνος με πεζά said

    Και μια που μιλάμε για παραμαμά, μην την ανοίγετε πρωί-πρωί, με τον πρώτο άσο, γιατί με πεντάρες από απέναντι, χαιρέτησε…

  66. Τσούρης Βασίλειος said

    57
    Αγαπητέ Γιώργο το κλειδί είναι να έχεις δύο πούλια (πόρτα) για να τον αναγκάσεις να πάρει το μοναδικό πούλι που σού έχει πιάσει τη μάνα -όλα τα άλλα δικά του είναι μαζεμένα στο 6 του. Πιό εύκολο γίνεται όταν έχεις την πόρτα στο 5 (όπως μαζεύει αυτός στην περιοχή του) Στην περιοχή 4,3,2 δεν υπάρχει κανένα πούλι. Μετά 2 -3 εξάρες αρκούν για να πάρεις το παιχνίδι.

  67. Γς said

    Ηταν κι εκείνο το πράσινο άλγο σε αφίσες του ΠΑΣΟΚ σε κάποιες εκλογές.

    Κι έλεγε, λέει η δικιά μας στο δικό της:

    Καλά να φωνάζουμε ΠΑΣΟΚ, ΠΑΣΟΚ. Γιατί όμως πρεπει να χλιμιντρίζουμε κιόλας;

  68. Γς said

    15:

    >Το πράσινο, παλιά λέγανε ότι ήταν το χρώμα της ελπίδας…
    Προ ΣΥΡΙΖΑ, βεβαίως…

    Ναι, το ορίτζιναλ ήταν του ΠΑΣΟΚ:
    ΠΑΣΟΚ, Ελπιδα μας! Πήδα μας, πήδα μας

  69. giorgos said

    67. Ναί συμφωνώ , όλα αύτά όμως μόνο θεωρητικά πιστεύω ότι μπορούν νά γίνουν .

  70. Corto said

    54 (Xρίστος Δάλκος):

    Όχι, δεν είχα επισημάνει εγώ το στοιχείο «γερὰ καὶ στεγνὰ».

    Αυτό που γράφετε για τον Διόδωρο (πρώτη εμφάνιση της λέξης με την σημασία του ίππου), είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον.
    Θυμήθηκα και το Συμπόσιο του Πλάτωνα, όπου αναφέρεται ότι η λέξη ποίηση, αφού έχασε την ευρύτερη σημασία που είχε για κάθε είδους δημιουργίας, τελικά σήμαινε μόνον την στιχουργική. Εικάζω ότι και η λέξη άλογο αναφερόταν αρχικά σε οποιοδήποτε ζώο (άλογο όν) και αργότερα εστιάστηκε στους ίππους. Νομίζω ότι αντίστοιχη περίπτωση έχουμε και στην νέα ελληνική, κυρίως σε αγροτικούς πληθυσμούς που χρησιμοποιούν την λέξη ζώο μόνο για τα αιγοπρόβατα.

  71. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα και για τα δεύτερα σχόλια. Ταξίδευα το πρωί και τώρα κάπως συμμαζεύτηκα.

    4: Το αδημοσίευτο έργο του Πολίτη κάποιοι το έχουν δει. Εκτός αυτού, στο δημοσιευμένο έργο υπάρχουν παραπομπές προς το αδημοσίευτο

    5: Περί το 1650 λέμε

    10 Για το αμπεμπαμπλόμ έχουμε επίσης γράψει -αλλά το πράσσειν άλογα έχει περισσότερες, πώς να το πω, αξιώσεις επιστημονικότητας

    14 Ο Αρκάς έχει διαδώσει το αν βιοδηλώνουν οι αρκούδες στο δάσος. Παλιά μανιάτικη φράση είναι «Ετούρκεψε ο Σουλτάνος;»

    31 Ακριβώς, αν και δεν πρέπει να σχετίζεται με τα δικά μας.

    46α Α μπράβο, οι Ρουμάνοι

    47 Ε μα!

    54 Δεν μιλάμε όμως για λέξεις, μιλάμε για παροιμιώδη φράση.

    Εμ, έχουμε και το τάβλι, έτσι εξηγούνται τόσα σχόλια νωρίς-νωρίς!

  72. Κουνελόγατος said

    «Εμ, έχουμε και το τάβλι, έτσι εξηγούνται τόσα σχόλια νωρίς-νωρίς!». Έκλαψα από τα γέλια…

  73. Πάνος με πεζά said

    @ 66 : Τι βλακεία έγραψα, για το «3» εννοούσα.

  74. ΓιώργοςΜ said

    Καταπώς φαίνεται, περισσότερο από οτιδήποτε, το τάβλι μας ενώνει! Μια προτασούλα είπα κι η συζήτηση άναψε.. 🙂

    Πλησιάζει και το καλοκαίρι, και η φαντασίωση «τάβλι με μαγιό σε ίσκιο δίπλα στο κύμα και τσιπουράκι με μεζέ», όσο να’ ναι, επανέρχεται…

  75. gryphon said

    Πρασινα αλογα πιστευω κι εγω οτι ηταν απο την αρχη η φραση.Ετσι λεει η κοινη λογικη δηλαδη.
    Ακριβως επειδη δεν υπαρχουν πρασινα αλογα το λεμε για να χαρακτηρισουμε κατι που ακουμε η διαβαζουμε και το θεωρουμε ψευτικο η τραβηγμενο η εξωφρενικο η απιθανο .

  76. Γς said

    75:

    Το τάβλι

    http://caktos.blogspot.gr/2013/05/blog-post_2277.html

  77. Κουνελόγατος said

    75. Καλό και το ούζο, προτιμώ την τσικουδιά-ρακή.

  78. Corto said

    Συμπληρώνω στο σχόλιο 71:
    Αντίστοιχη περίπτωση φαντάζομαι ότι είναι και η λέξη «πράματα» που χρησιμοποιούν οι αγροτικοί πληθυσμοί επίσης για τα αιγοπρόβατα.

  79. Γς said

    Τάβλι.
    Κι έχω χρόνια να παίξω.

    Επαιξα για τελευταία φορά πριν από καμιά τριανταριά χρόνια με μια φίλη μου.
    Αυτή η παρτίδα όμως δεν τελείωσε.

    Επειδή εγώ επαιζα πλακωτό κι αυτή πόρτες.

  80. Πάνος με πεζά said

    Δεν πιστεύω να μην έχετε δει ποτέ το θεατρικό «Το τάβλι», του Δημήτρη Κεχαίδη;

  81. 72δ Το χρησιμοποιεί και η Δέλτα στον «Τρελαντώνη», άρα όχι μόνο μανιάτικη (αλεξανδρινή;): –Τα μάθατε τα νέα; –Τούρκεψε ο σουλτάνος! (ή κάπως έτσι).

  82. Γς said

    Τα έχω παρατήσει πιά.
    Και μόνο απ το ραδιόφωνα τα μαθαίνω.
    Οπως τώρα:
    Τελείωσε ο προσδιορισμός ΄της αλληλουχίας των βάσεων στο DNA του καρότου.

    Εχει καμιά δεκαριά χιλιάδες περισσότερα γονίδια από τον ανθρωπο.

    Τι τα θέλουν γμτ;

  83. Παναγιώτης Κ. said

    @49. Αξιολογότατο σύγγραμμα.!
    Και ενώ διάφορα μαθηματικά βιβλία της βιβλιοθήκης πλέον τα χαρίζω, αυτό θα φύγει τελευταίο!
    Σε νεώτερα βιβλία Απειροστικού Λογισμού, σοφά ποιούντες οι συγγραφείς τους, πατάνε στέρεα στον Apostol!

  84. sarant said

    82 Kαλά λες. Πάντως την έχει και ο Κάσσης σε συλλογή παροιμιών της Μάνης.

  85. Γς said

    49, 84:

    Το είχα αγοράσει πριν πενήντα χρόνια!

    Τον καιρό του Δημήτρη Κάπου

  86. Γς said

    Κάππου

  87. ΣΠ said

    Η γενική θεωρητική περίπτωση για το τάβλι. Για να αναγκαστεί κάποιος να ξεπλακώσει την μάνα πρέπει να ισχύουν οι εξής συνθήκες:
    1. Να έχει όλα τα πούλια του στην περιοχή που μαζεύει.
    2. Να έχει μέχρι 4n πούλια πάνω στην μάνα.
    3. Όλα τα υπόλοιπα πούλια να τα έχει σε θέσεις που να έχουν πόρτα μπροστά τους και να μη μπορούν να παίξουν άσο. Π.χ. αν έχει πούλια στις θέσεις 3 και 6, να υπάρχουν πόρτες στις θέσεις 2 και 5.
    4. Να φέρει n φορές άσους.
    Βέβαια μετά ο αντίπαλός του πρέπει να φέρει πολύ παχύ ζάρι για να προλάβει να κερδίσει ή έστω να το κόψει. Αυτή είναι απλώς η θεωρία. Στην πράξη, παράτα το.

  88. gpoint said

    # 84

    Δ.Α.Κάππου, κλασσικό !

  89. gpoint said

    #9

    «Γενικότερα, το πράσινο είναι συχνά το χρώμα του αδύνατου, του απραγματοποίητου»

    Μήπως γι’ αυτό το ΠΑΣΟΚ ….; 🙂

    και ο ΠΑΟ, και ο ΠΑΟ…

  90. AK (o) said

    μια πιο σύγχρονη μορφή πράσινου αλόγου:

    που φαίνεται σαν να πράττει άλογα ο ιππέας, στα γυρίσματα

  91. Γς said

    Με τις υγείας μας

    Το 4ο [διαρκές] μνημονιο …

  92. Γς said

    υγείΕς μας

  93. Alexis said

    #14: Λεξιλογικό: Μια έκφραση για το αντίθετο, δηλ για το προφανές, στα αγγλικά είναι «είναι ο Πάπας καθολικός;» με μορφή ερώτησης, όταν κάποιος κάνει ερώτηση με προφανή απάντηση. Έχει κανείς αντίστοιχη ελληνική έκφραση πρόχειρη;

    1.Θες καλόγερε γυναίκα;

    2.Κόβει η πουτάνα το γαμήσι;

    #63: …με διακόπτουν και για δουλειά…
    Τι θράσος! 🙂

  94. Πάνος με πεζά said

    @ 92 : Tαιριάζει η παρομοίωση. Αυτός ο κόφτης το πολύ, με το ζόρι, να κόψει μέχρι 12άρι σίδερο. Τα πιο πάνω τα αφήνει ανέπαφα…
    Έτσι και ο άλλος ο κόφτης, θα πιάσει κάτι μικροσυντάξεις και κάτι άλλες μικροδαπάνες, και δατς ωλ…

  95. ΓιώργοςΜ said

    94 Καλύφθηκα, ευχαριστώ! Και εκδοχή «κατάλληλο γι όλους», και «με γονική συναίνεση»… 🙂
    Χρειάστηκαν βέβαια καμμιά εικοσαριά παρτίδες τάβλι, αλλά εγώ είμαι η πέτρα του σκανδάλου, οπότε «δεν δικαιούμαι διά να ομιλώ» που λέγανε κάτι πρασιναλογοτρόφοι τω καιρώ εκείνω.

  96. Πάνος με πεζά said

    Τελικά, μόνο ο Νοικοκύρης δουλεύει, εδώ μέσα…

  97. Corto said

    Σχετική με άλογα και απροσδιοριστία είναι και η περίφημη έκφραση της δυτικής μεσαιωνικής φιλοσοφίας: «Σου υπόσχομαι/ χρωστάω άλογο».
    Η έκφραση θεωρείται υπεκφυγή τήρησης μιας υπόσχεσης, καθώς δεν προσδιορίζει ούτε ποιο ακριβώς άλογο θα χαριστεί, ούτε τον χρόνο εκπλήρωσης. Κατά τον μεσαίωνα και αργότερα, συγγραφείς έργων Λογικής όπως ο Όκαμ και ο Μπουριντάν διερεύνησαν το είδος των αντινομιών που προκύπτουν από αυτήν την διατύπωση.

  98. Pedis said

    δ) Το πράσινο χρώμα σε ζώα είναι ενδεικτικό του ανύπαρκτου για πολλούς λαούς.

    Και σε μας; Και πώς εξηγείται ότι έγινε πιστευτή η ανατολή του πράσινου ήλιου με «σοσιαλισμό στις 18»;

    Ε, αυτό δεν είναι απόδειξη ότι η έκφραση προέρχεται από το «πράσσειν άλογα»;

  99. Γιάννης Ιατρού said

    Λοιπόν, απ’ ότι βλέπω υπάρχει μεγάλο ρεύμα!

    Επομένως θεωρώ απαραίτητη τη διοργάνωση τουρνουά τάβλι (πως κλίνεται το τάβλι; γεν. του ταβλιού;) μεταξύ των σχολιαστών με απώτερον σκοπόν την (ούζο-, ρακο- κλπ.)πνευματική ανάνηψιν, την ενδυνάμωση των ικανοτήτων και την συλλογή περαιτέρω εμπειριών και βεβαίως-βεβαίως την σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των μελών … (με λίγα λόγια της περι-οπής παρέας 🙂 ).

    Να θεσπιστεί και κατάλληλο και επάξιο του ιστολογίου έπαθλο!

    Αλλά όχι έτσι, όπως τα συνηθισμένα. Να έχει και λεξιλογικές αποχρώσεις κλπ. το τουρνουά. Ακούω προτάσεις/ιδέες 🙂

    ΥΓ: Για τους εγκλωβισμένους εις την αραβικήν χερσόνησον, τας ΗΠΑ κλπ. θα βρεθεί τεχνική λύση, αν θελήσουν να συμμετάσχουν 🙂

  100. ΚΩΣΤΑΣ said

    90
    φυσικά και ο ΠΑΟ πράσινος είναι, επειδή όμως τυχαίνει να μην ασχολούμαι με τα ποδοσφαιρικά, θυμήθηκα μόνο το δόλιο το ΘΑΣΟΚ.

  101. sarant said

    100 του ταβλιού βεβαίως.
    Που μου θυμίζεις ότι έχουν περάσει 7 χρόνια, δύο μήνες και 24 ημέρες από την έναρξη λειτουργίας του ιστολογίου και ακόμα δεν έχουμε βάλει άρθρο για το τάβλι.

  102. gpoint said

    # 100

    πρώτα όμως να λυθει η απορία για την λεκτική προέλευση του παιχνιδιού μουλτεζίν (φεύγα)

  103. Xρίστος Δάλκος said

    71 (Corto) Τά «γερά καὶ στεγνὰ» τά ἀναφέρει τελικά ὁ Π2 (https://sarantakos.wordpress.com/2016/04/12/melantho/#comment-348515), νά μέ συγχωρῇ πού δέν θυμόμουν σωστά. Γιά τήν ἀναφορά τῆς λέξης «ἄλογα» μέ τήν σημασία «ἵπποι» στόν Διόδωρο, τήν πρώτη ἐπισήμανση τήν ἔχει κάνει ἤδη ὁ (μεγάλος) Κοραῆς. Δέν εἶμαι, πάντως, τόσο σίγουρος ὅτι ὑπῆρξε μιά ὁμαλή σημασιολογική διολίσθηση ἀπό τήν σημασία «ἄλογος» στήν σημασία «ἵππος», γιατί αὐτό δέν ἑρμηνεύει τήν σχεδόν ὁλοκληρωτική ἐξαφάνιση (ἄν ἐξαιρέσουμε τά «ἅππαρος», «ἁππάριν» κ.τ.τ.) τῆς λέξης «ἵππος». Συναφές εἶναι καί τό πρόβλημα τῆς ὁλοκληρωτικῆς σχεδόν ἐξαφάνισης τῆς λέξης «ὄνος» (ν.ἑ. γάϊδαρος), «ἰχθύς» (ν.ἑ. ψάρι) κ.λπ. Κανονικά αὐτά τά πράγματα θά ᾿πρεπε νά μᾶς ἀπασχολοῦν σοβαρά καί νά ἀναζητοῦμε λύσεις καί πρός τήν κατεύθυνση ἑνός «προελληνικοῦ» (πρωτοελληνικοῦ, κατά τήν ἄποψή μου) ὑποστρώματος ἀλλά λόγοι κακῶς ἐννοουμένης «ἐθνικῆς φιλοτιμίας» δέν μᾶς ἐπέτρεψαν μέχρι τώρα νά σκάψουμε βαθύτερα στό ὑπέδαφος τῆς καθ᾿ ὅλου ἑλληνικῆς.
    Ἐγώ εἶμαι σίγουρος ὅτι αὐτό πού ἰσχύει γιά τίς λέξεις ἰσχύει καί γιά τίς φράσεις (βλ. σχ. 72 Νίκου: «Δεν μιλάμε όμως για λέξεις, μιλάμε για παροιμιώδη φράση»), πρβλ. μεσν. σάταλα πάταλα (παρά λίγο νά πῶ «σάταλα βάταλα»), ν.ἑ. τσάτρα πάτρα. Ποῦ ἀκούγεται σήμερα ἡ φράση «Μάζιψα τά τσάντζαλα καί τά μπράντζαλα κι ἔφ᾿χα» ἤ ποιός ἔχει ὑπ’ ὄψει του τά μπράγκαλα (= εὐτελῆ, ἀσήμαντα πράγματα) Ἤπ. Μακεδ. πράγκαλα (= ἀντικείμενα οἰκοσκευῆς) Ἤπ. πού πιθανώτατα ἐτυμολογοῦν καί τό «σάταλα πάταλα»; Ὑπάρχει σίγουρα ἕνα ἀφανές ὑπόστρωμα, καταπιεσμένο καί περιφρονημένο ἀπό τήν γραπτή παράδοση, πού ἀξίζει τήν προσοχή μας καί τό ἐρευνητικό μας ἐνδιαφέρον.

  104. 103 Αυτή την απορία την είχα κι εγώ. Είναι μουλτεζίμ, όχι μουλτεζίν (αν δεν κάνω λάθος υπάρχει στο λ. τάβλι της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας του Δρανδάκη). Η λέξη σημαίνει τον ενοικιαστή φόρων, και ίσως μπορεί κανείς να κάνει τον παραλληλισμό: ο μουλτεζίμης μίσθωνε από το κράτος τις φορολογικές προσόδους μιας περιοχής για ξερωγώ δυο χρόνια, δίνοντας σε πλειστηριασμό ένα ποσό χ, και επί δύο χρόνια εισέπραττε τους φόρους ο ίδιος προσπαθώντας να τους κάνει χ+α για να βγάλει κέρδος — μετά όπου φύγει-φύγει, πήγαινε για φοροεκμίσθωση σε άλλη περιοχή. Υπάρχει μια κάποια αναλογία με το φεύγα, μπορεί να πει κανείς (μένεις όσο μπορείς στην πλευρά του αντιπάλου κόβοντάς τον, δηλ. απομυζώντας την επαρχία όσο μπορείς, και μετά την κάνεις εγκαίρως). Αυτό που δεν μπορώ να ερμηνεύσω είναι το γιατί η τζογαδόρικη εκδοχή του φεύγα ονομάστηκε γκιουλ, «τριαντάφυλλο».

  105. Γιάννης Ιατρού said

    102: 🙂 🙂 Διόρθωση

  106. Ποντικαρέος said

    @105 Μήπως γιατί για να κερδίσει κανείς στο γκιουλ πρέπει να του γίνει η σούφρα γκιουλ (από την …φαρδία); 😉

  107. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Having participated in the discussion about backgammon, πρέπει να δηλώσω πως θεωρώ ότι δεν υπάρχει πιο βαρετό παιχνίδι από το τάβλι.
    Σκάκι και κυρίως Τέξας βάστατα! Kings of games!

  108. Alexis said

    #100: Μπορούμε να χωριστούμε και σε ομάδες.

    π.χ. Εγχώριοι vs Ξενιτεμένοι
    ή
    Μεταλληνιστές vs Ελληνόψυχοι

  109. giorgos said

    Mιά καί μιλάμε γιά Μαθηματικά , παιχνίδια κλπ μήπως ξέρει κανένας άν υπάρχει τρόπος (μαθηματικός) ώστε νά μπορεί κάποιος στήν Δηλωτή , νά γνωρίζει στήν τελευταία χαρτοσιά τά φύλα τού αντιπάλου ?

  110. Corto said

    104 (Xρίστος Δάλκος):

    Πράγματι όλα αυτά αξίζει να μελετηθούν σε βάθος.

    «Ποῦ ἀκούγεται σήμερα ἡ φράση «Μάζιψα τά τσάντζαλα καί τά μπράντζαλα κι ἔφ᾿χα»»

    Πάντως η παραλλαγή «τζάντζαλα μάντζαλα» (ή κάπως έτσι), έχω την εντύπωση ότι ακουγόταν πριν είκοσι χρόνια ή και νωρίτερα.

  111. Corto said

    111:
    Εννοούσα πριν είκοσι χρόνια ή και ακόμα πιο πρόσφατα.

  112. Ποντικαρέος said

    @110 Αν παίζουν 2 παίχτες είναι σχεδόν προφανή (αρκεί να έχει κανείς καλή μνήμη). Αν είναι 4 παίχτες ζορίζουν τα πράγματα (ξέρουμε συνολικά τους 3 τι φύλλα έχουν αλλά όχι τον καθένα). Δε γνωρίζω τρόπο να μπορεί να προβλεφθεί μια σειρά τυχαίων αριθμών.

  113. Πάνος με πεζά said

    Μια που το θέμα έπιασε ερωτήσεις γνώσεων, αλλά επίσης η βάση του είναι και το παράλογο, βάζω το εξής κουίζάκι :

    Έχουμε ένα φουσκωμένο μπαλόνι. Κι έχουμε και μια καρφίτσα. Πώς θα τρυπήσουμε το μπαλόνι με την καρφίτσα, και το μπαλόνι δε θα σκάσει;
    Δίδεται ό,τι χρειάζεται.

  114. ΓιώργοςΜ said

    104 Και σε μένα το «σάντζαλα-μάντζαλα» δεν είναι ανοίκειο, αλλά δε θυμάμαι αν το έχω ακούσει εκτός οικογενειακού περιβάλλοντος- όπως και το «τσαμτσάκια, τσομπλέκια» με την ίδια περίπου έννοια. Όσο για τα μπράγκαλα, νομίζω τα «συμπράγκαλα» χρησιμοποιούνται ακόμη. Πάλι δεν έχω αναφορές, προσωπικά εγώ το χρησιμοποιώ αν και σπάνια, αλλά νομίζω πως το έχω ακούσει και εκτός οικογένειας.
    Με την ευκαιρία, να σημειώσω ένα πολύ δυσπρόφερτο που έλεγε όταν θύμωνε η γιαγιά μου, όταν μαζεύαμε διάφορα άχρηστα κατά τη γνώμη της αντικείμενα, σκουπίδια: Ακουγόταν κάτι σαν «γαλαπαλ(ι)γ(χ)» (με τον τόνο κάπου ανάμεσα στο λ και το γ και δυσδιάκριτο τον ενδιάμεσο φθόγγο), δεν ξέρω αν είναι Ποντιακό ή Τούρκικο. Ίσως «καλαμπαλίκια» με περίεργη προφορά;

  115. ΓιώργοςΜ said

    114 Ή είναι πολύ εύκολο ή δεν κατάλαβα τα δεδομένα:
    Πιέζουμε το μπαλόνι ανάμεσα σε δύο δάχτυλα για να μηδενίσουμε τις τάσεις σ’ ένα τμήμα του, τρυπάμε και απελευθερώνουμε σιγά-σιγά.

  116. Xρίστος Δάλκος said

    111-112 (Corto) Συγχωρέστε μου μιά κάπως πιό ἐκτενῆ ἀναφορά (καί ἐν τούτοις περικεκομμένη) στό ζήτημα, περισσότερο γιά νά φανῇ ὅτι αὐτά τά πράγματα ἔχουν μείνει στήν ἀφάνεια: «Ἡ φράση ἀπό τήν Ἤπειρο «Μάζιψα τά τσάντζαλα καί τά μάντζαλα (ἤ: μπράντζαλα) κι ἔφ᾿χα» δείχνει ὅτι ἡ πρωταρχική σημασία τόσο τοῦ σάταλα ὅσο καί τοῦ πάταλα ἠταν «κουρέλια», ἀφοῦ τό τσάντζαλα σημαίνει κουρέλια, καί τό μπράντζαλα ἐπίσης. Αὐτό μάλιστα ἀποδεικνύεται πανηγυρικά καί ἀπό παραλλαγές τοῦ αἰνίγματος γιά τό λάχανο ὅπως: τσάρτσαλος, πάρτσαλος πάει στό βασιλιᾶ (: τό καρμπολάχανο, ἡ κράμβη) ἀγν. τόπ. τζαρτζαλοῦ κολοπανοῦ ᾿ς τόν βασιλέ τήν πᾶνε (: ἡ λαχαναρμιά, λάχανα πού διατηροῦνται στήν ἁρμύρα) Θράκ. (Βιζ.) μνιά παρτάλου (= κουρελιάρα), μιά τζιρτζέλλα (= κουρελιάρα) μέσα στού νιρό κυλιέτι (: τό τουρσί, τό λάχανο) Μακεδ. (Κοζ.), πιθ. τσαρτσαπέταλους (= ἀσταθής ἄνθρωπος) Ἤπ. (Ἄγναντ.).
    Ἐδῶ ὅμως γινόμαστε μάρτυρες καί μιᾶς ἄλλης φωνητικῆς τροπῆς b > μ (: bράντζαλα > *bάντζαλα > μάντζαλα), ἰδιαίτερα διαδεδομένης, ἄν κρίνουμε ἀπό τήν φρ. τῆς ἐπωδῆς γιά τίς γαρδαβίτσες (μυρμηγκιές) «Τσάντζαλα, μάντζαλα καί κούφιες γαρναβίτσες», «τσάτσαλα μάτσαλα» (= ἀνάκατα, ἀσυναρτησίες, ὅ, τι δηλαδή καί τό «σάταλα πάταλα») μάντζαλο (= εὐτελές ἀντικείμενο, στήν φρ. τζάντζαλα μάντζαλα) τσαταλίνα (= παιδικό παιχνίδι κατά τό ὁποῖο πέντε παιδιά καβαλοῦσαν ἄλλα πέντε, καί ἀφοῦ ἔκλειναν τά μάτια τοῦ πρώτου τόν καλοῦσαν νά μαντέψῃ πόσα εἶναι τά δάχτυλα πού τοῦ δείχνουν) Λῆμν. τσ΄αταλίνα-ματαλίνα (= εἶδος παιγνιδιοῦ. Τίνος χέρι εἶναι πάνω) Μακεδ. (Λαγκαδ.) τσιανταλίνα-μανταλίνα (= παιδικό παιχνίδι) Μακεδ. (Βέρ.) τσιατάλ-ματάλ (= παιχνίδι), τσατάλες-ματάλες (= τά κακά γράμματα τοῦ ἀγράμματου), τσατάλ-ματάλ (= τσάτρα-πάτρα), κ.λπ.
    Ἄν κρίνουμε μάλιστα ἀπό τούς τύπους τσιντζιλιάζουμι (= τζατζαλιάζομαι, κουρελιάζομαι), τσιντζιλιάρ᾿ς (= τζατζαλιάρης, κουρελῆς) τσιτζιλιάρ᾿ς, τσιεντζιλιάρης, τσέντζιλα (= τζάτζαλα, κουρέλια) τσιέντζιλα, τζέτζιλα κ.λπ., τζιρτζέλαβος (= κουρελιασμένος) ἤ τό αἴνιγμα «μνιά παρτάλου μιά τζιρτζέλλα μέσα στού νιρό κυλιέτι» εὔλογα ἀναγόμαστε στήν διαπίστωση ὅτι ἐναλλακτικοί τύποι τοῦ σάταλα – πάταλα / τζάντζαλα – μάντζαλα εἶναι καί τά τζίτζιλα-μίτζιλα (= ἐντόσθια) ἤ οἱ ἀπροσδιορίστου σημασίας φράσεις τοῦ τύπου «δόμι τού τζίτζιλου, τού μίτζιλου…», «τζίτζιλε – φίτζιλε» (: φράση χλευαστική τῆς γλώσσας τῶν Κουτσοβλάχων πού χρησιμοποιεῖται γιά τόν Κωλέττη) «ὁ τζίντζιρας ὁ μίντζιρας, ο τζιντζιμιντζιχόντζιρας» (γλωσσοδέτης), «τσίτζιλ – μίτζιλ», «Ἀνέβηκε στή τζιτζιριά στή μιτζιριά, στή τζιτζιμιτζιχοτζιριά» κ.λπ.

  117. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, δυστυχώς έπεσε δουλειά. Πάντως να μην παραβλέπουμε και την επίδραση της επανάληψης με μ- που έχουν οι Τούρκοι.

  118. Πάνος με πεζά said

    @ 116 : Είναι σχετικά εύκολο, είσαι κοντά, αλλά δεν είναι αυτό. Φαντάσου το μπαλόνι ολόκληρο,εντελώς ελεύθερο, και να το έχουμε π.χ. κάτω από τη μασχάλη μας.

  119. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    15/69 Το πράσινο, παλιά λέγανε ότι ήταν το χρώμα της ελπίδας…
    Πάντως άλλο το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας κι άλλο το Πράσινο Ακρωτήριο 🙂

  120. Σωτήρς said

    111+104: Το «συμπράγκαλα» το λέμε ακόμη, στη Στερεά Ελλάδα τουλάχιστον. Όπως και το «τζάντζαλα μάντζαλα» εάν και αυτό το λένε περισσότερο οι γιαγιάδες μου.

    Greenfield, green site: Η περιοχή όπου δεν έχει προηγηθεί καμιά κατασκευή. Σε αντίθεση με το Brownfield.

  121. cronopiusa said

    Google Earth Cool Places: The Green Horse of Wales – Il Cavallo Verde del Galles

  122. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  123. Pedis said

    Μια που ο λόγος για το τάβλι, πώς λέμε «αυτό δεν παίζεται ούτε στη φυλακή». Ε, έτσι και το ψηστήρι των συριζαίων. Άστο να παέι στο διάολο!

    Αυτή η μάχη που δίνουμε από τον Σεπτέμβρη και μετά έχει αποτέλεσμα. Οι χθεσινές αποφάσεις του Eurogroup το επιβεβαιώνουν. Αναγνωρίστηκε από όλους τους θεσμούς ότι τα μέτρα που έχουμε πάρει μετά από τη συμφωνία του Αυγούστου έχουν αποδώσει.

    Τα δημοσιονομικά μέτρα που πήραμε με τα δύο νομοσχέδια τα οποία εγκρίθηκαν εχθές στη Βουλή έχουν προοδευτικότητα και δικαιότερη κατανομή των βαρών.
    Παναγιώτης Ρήγας, Γραμματέας της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ
    https://left.gr/news/p-rigas-gia-proti-fora-anoigei-thema-toy-hreoys-me-sygkekrimeno-odiko-harti

  124. 26, …24. Εγώ την άκουγα και τη χρησιμοποιούσα τη φράση στη μορφή : «Ούτε στη φυλακή δεν το παίζουν αυτό!» (για τάβλι,σκάκι, κ.λ.π) 🙂 …

    Απ’ ό,τι ξέρω, η φράση «ούτε στην φυλακή» έχει την βάση της στην πρέφα:
    Ήτανε, λέει, η τελευταία επιθυμία φυλακισμένων για εκτέλεση
    – να τελειώσουν μια πρέφα –
    με την οποία κατάφεραν να αναβάλουν το μοιραίο ες αεί,
    μπαίνοντας συνέχεια μέσα.

  125. Στα αγγλικά υπάρχει και το κλασικό πλέον (και πολυμεταφρασμένο) βιβλιαράκι του Dr. Seuss,
    Green Eggs and Ham
    για παιδιά που μαθαίνουν να διαβάζουν.
    Green Eggs υποτίθεται πως είναι κάτι αλλόκοτο.

  126. giorgos said

    113. Ευχαριστώ γιά τήν απάντηση .

  127. 110, …Mιά καί μιλάμε γιά Μαθηματικά , παιχνίδια κλπ μήπως ξέρει κανένας άν υπάρχει τρόπος (μαθηματικός) ώστε νά μπορεί κάποιος στήν Δηλωτή , νά γνωρίζει στήν τελευταία χαρτοσιά τά φύλα τού αντιπάλου ?…

    Ε, βέβαια, και είναι πολύ εύκολος!
    Βρίσκει όλα τα φύλλα, εκτός απ’ τις φιγούρες, που δεν διπλιάζουν –
    για τις οποίες βρίσκει μεν αν και πόσες είναι στην τελευταία χαρτοσιά,
    αλλά δεν βρίσκει ποιες.

  128. Corto said

    117 (Xρίστος Δάλκος):

    Καταπληκτική καταγραφή!
    Το ψευδοβλάχικο «τζίτζιλε – φίτζιλε» το θυμήθηκα και εγώ, γιατί το αναφέρει ο Μακρυγιάννης ειρωνικά για τον Ιωάννη Κωλέττη.
    Όπως γράφτηκε και σε κάποια σχόλια πιο πριν, η λέξη συμπράγκαλα είναι ακόμα σε χρήση, άσχετα αν ελάχιστοι γνωρίζουν την προέλευσή της.

  129. 100, …ΥΓ: Για τους εγκλωβισμένους εις την αραβικήν χερσόνησον, τας ΗΠΑ κλπ. θα βρεθεί τεχνική λύση, αν θελήσουν να συμμετάσχουν:) …

    Οι κατοικούντες στις υπερπόντιες ελληνικές παροικίες δηλώνουν έντονο ενδιαφέρον για το ενλόγω εγχείρημα. 🙂

  130. Corto said

    117 (Xρίστος Δάλκος):

    «τσάντζαλα σημαίνει κουρέλια»

    Η φράση «νεύρα τσατάλια» σχετίζεται άραγε;

  131. ΓιώργοςΜ said

    131 Μάλλον νεύρα τεντωμένα. Απ’ όσο ξέρω, «τσατάλια» είναι τα ίσια κλαριά που χρησιμοποιούνται στα χωράφια για στήριγμα φυτών με αδύναμο κορμό ή αναρριχητικών (ντομάτες, φασόλια).

  132. sarant said

    130: 😉

    131-2 Ναι, τεντωμένα.

  133. Corto said

    132:
    Δεν ήξερα την σημασία της λέξης. Ευχαριστώ για την απάντηση!

  134. Corto said

    133: Οπότε επιβεβαιώνεται, είναι τεντωμένα κι όχι κουρέλια, όπως υπέθεσα.

  135. Γιάννης Ιατρού said

    135: Τι κουρέλια; Κουρέλια μόνο εδώ

  136. Alexis said

    #104:Ἤπ. Μακεδ. πράγκαλα (= ἀντικείμενα οἰκοσκευῆς)
    Πράγματι, και «τσαπράγκαλα» επίσης το έχω ακούσει στην Ήπειρο.

  137. Υαλτις said

    Πως και δεν ετυμολογήσατε το άλογο και το πράσινο ξεχωριστά;

    το άλογο έρχεται απ το ἄλογον < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου ἄλογος (αρχαία ελληνική ἄλογος), από στρατιωτική ορολογία, σε αντιδιαστολή προς το ανθρώπινο τμήμα του στρατού, τους άνδρες, που είχαν λογική ή λόγο, δηλ. διέθεταν ομιλία;
    https://el.wiktionary.org/wiki/%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF
    Το πράσινο απ το χρώμα του πράσου;

  138. sarant said

    138 Ναι. Έχουμε και άρθρο για το πράσο, γκούγκλισέ το.

  139. Γιάννης Ιατρού said

    130: Μιχάλης Νικολάου

    ..Οι κατοικούντες στις υπερπόντιες ελληνικές παροικίες δηλώνουν έντονο ενδιαφέρον για το ενλόγω εγχείρημα.

    Άστα ρε Μιχάλη, θα τά ΄κουσες και εκεί τα μαύρα μαντάτα, ε;

    Φόροι στο ιντερνετ, στον καφέ, στο ούζο/τσίπουρο και στην μπύρα!

    Μας έβαλαν στο μάτι, αδερφέ, και μας χτυπάνε εκεί που πονάμε!!!!!

  140. Γς said

    140:

    για το καρότο [#83];

  141. Υαλτις said

    ο τύπος άλογο (ν) με την σημασία του παράλογου ξέρει κανεις πότε εμφανίστηκε;

  142. sarant said

    83-142 Όχι, για το καρότο δεν έχω γράψει. Ούτε για το σέλινο.

  143. giorgos said

    128. Δηλαδή νά μετράω τά φύλλα καί νά τά θυμάμαι?

  144. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #131, 132, 133
    Τσατάλια λέμε τις μεταλλικές βέργες που βρίσκονται χτισμένες σε μικρό ύψος εντός της καμινάδας και από τις οποίες με αλυσίδες ή/και γάντζους κρέμονται τα διάφορα σκεύη μαγειρικής. Πιθανολογώ ότι προέρχεται από το τουρκικό çatal που σημαίνει το πιρούνι. Μάλλον οι βέργες θα είχαν διχάλα στην άκρη για να στερεώνονται καλύτερα, θυμίζοντας έτσι πιρούνι.
    Επίσης, τσάταλο λέμε το χτύπημα, τη σφαλιάρα, ενώ μεταφορικά χρησιμοποιείται στη φράση «έφαγε τσάταλο» με την έννοια έχασε (παιχνίδι, εκλογές κλπ).

  145. … ο Παναγιωτάκης Νικούσιος,…πρώτος ρωμιός που έγινε μέγας δραγουμάνος της Υψηλής Πύλης περί τα 1650,…

    Έτσι έφτασε και στην Ελλάδα ο (δραγ)ουμανισμός, με 2-3 αιώνες καθυστέρηση… 🙂

  146. Ποντικαρέος said

    @145 Ναι μόνο με μέτρημα των φύλλων γίνεται. Δεν υπάρχει (δυστυχώς) τρόπος πρόβλεψης (με την έννοια που χρησιμοποιείται η πρόβλεψη στις θετικές επιστήμες)

  147. giorgos said

    οκ ξανά ε4υχαριστώ

  148. Cornu Ammonis said

    @0:
    «δ) Το πράσινο χρώμα σε ζώα είναι ενδεικτικό του ανύπαρκτου για πολλούς λαούς.»

    http://wondreal.blogspot.co.uk/2011/09/gfp.html

    (Σε άλογο, βρήκα μόνο κάποια κύταρα!).

    Για τη μελέτη της πρωτεΐνης GFP, που απομονώθηκε αρχικά από κάποια φωσφορίζουσα μέδουσα του Ειρηνικού, απονεμήθηκε και το Νόμπελ Χημείας στους Martin Chalfie, Osamu Shimomura, and Roger Y. Tsien, το 2008.

    Επίσης, δεν ξέρω αν ήδη αναφέρθηκε, αλλά υπάρχει και η Αόρατη Ροζ Μονόκερως στην αθεϊστική κοινότητα ως συμβολισμός του ανύπαρκτου (ή αναπόδεικτου), κάτι αντίστοιχο με την τσαγιέρα του Bertrand Russell.

    Τέλος, αν θυμάμαι καλά, δεν υπάρχουν άστρα που να εκπέμπουν πράσινο φως.

  149. Ηλίας said

    Το « πράσσειν άλογα » ήταν ο λόγος που γνώρισα το ιστολόγιο του Νικοκύρη .
    Τσακωνόμουν με κάτι « ελληνοβαρεμενοθρησκοχρυσαβγουλους » . Σανίδα σωτηρίας .
    Ήρθε μετά από καιρό και το περιβόητο « Απεμπολών του κείθε εμβολών » και γίναμε αχώριστοι .

  150. 145, Όχι, αυτό θα ήταν το προφανές και αρκετά δύσκολο.

    Μετράς εναλλάξ μόνο τα νούμερα που φεύγουν όχι ατόφια αλλά σε συνδυασμό, πχ 3, 4, 7 (3+4=7).

    Δηλαδή, με το 3+4=7 έχουν μείνει τρία απ’ το καθένα μέσα (μονός αριθμός).
    Επομένως, κρατάς στην μνήμη σου 3, 4, 7.
    Αν ξαναφύγει σε συνδυασμό 3, ή 4, ή 7, το βγάζεις απ’ την μνήμη σου.
    Πχ, αν στην επόμενη στροφή φύγουν 2, 3, 5 (2+3=5), τότε στην μνήμη σου κρατάς
    2, 3, 4, 5, 7.

    Τα νούμερα που φεύγουν ατόφια (πχ φεύγει 8 με 8) δεν τα μετράς.

    Επειδή στατιστικά μπαίνουν και βγαίνουν στο σύνολο που απομνημονεύεις
    νούμερα αρκετά λιγότερα από 13 (οι φιγούρες εκ προιμίου δεν παίζουν γιατί δεν συνδυάζονται)
    είναι εύκολο να κρατήσεις στο μυαλό σου ποια νούμερα είναι μονά.
    Και φυσικά δεν χρειάζεται να θυμάσαι πόσα έχουν μείνει από το καθένα απ’ τα
    13 νούμερα.

    Στην τελευταία χαρτοσιά θα μείνουν στον αντίπαλο μερικά μονά, μέχρι έξι.
    Αν τα μονά σού βγαίνουν τέσσερα ή δύο, τότε έχει ζευγάρι(α) – συνήθως φιγούρες.
    (Εννοείται ότι μετράς και τα νούμερά σου στο τελευταίο χέρι σου, που τα βλέπεις ήδη.)
    Οπότε εμφανίζεσαι να έχεις υπερφυσικές μνημονικές ικανότητες! 🙂

  151. Avonidas said

    #150. Τέλος, αν θυμάμαι καλά, δεν υπάρχουν άστρα που να εκπέμπουν πράσινο φως.

    Ε;; Πού το άκουσες αυτό; Ασφαλώς και υπάρχουν άστρα που εκπέμπουν πράσινο φως, ο ήλιος είναι ένα από αυτά, και μάλιστα εκπέμπει το *μέγιστο* της ακτινοβολίας του στο πράσινο!

    Εκτός αν εννοείς ότι δεν υπάρχουν άστρα που να εκπέμπουν *μόνο* πράσινο φως, ή που να φαίνονται συνολικά πράσινα στο μάτι.

  152. 100, …Να θεσπιστεί και κατάλληλο και επάξιο του ιστολογίου έπαθλο!…

    Προτείνω τον τίτλο τιμής
    Μέγας Ταυλομάχος

  153. giorgos said

    152. Ευχαριστώ πολύ . Θά τό εκτυπώσω , θά προπονηθώ καί τό χειμώνα θά τό εφαρμόσω .

  154. gpoint said

    # 154

    και να του απονέμεται …ζαριστείον

  155. Cornu Ammonis said

    @153: Σωστα…το εξέφρασα λάθος 🙂

  156. 156, 😀

  157. BLOG_OTI_NANAI said

    Υπάρχει και η παροιμία:
    «Ποιος είδε πράσινο άλογο και δάσκαλο με γνώση» (Λαογραφία, 13 (1951), σ. 252)

    Βρήκα και μια ωραία αναφορά του Βλαχογιάννη [ Νέα Εστία, 216 (1935) ], που δείχνει ότι μανία των διορθωτών παροιμιών είναι πολύ παλιά και επισημαίνει μία του 1886. Στο ίδιο κείμενο περνάει και η παρομία που μας ενδιαφέρει, όπου το «Πράσινα Άλογα» κάποιος διορθωτής το μετέτρεψε σε «πράσιν άλογον» (βλ. παρακάτω την ερμηνεία του «Πράσις«). Επίσης, ο Βλαχογιάννης πηγή της παροιμίας θεωρεί το χαβιάρι:

    πράσις
    -εως, και ιων. τ. πρήσις, -ιος, ΝΑ. (φρ.) «πρσις επί λύσει». (αττ. δίκ.) τύπος εμπράγματης ασφάλειας παρεχόμενης κατά τη σύναψη δανείου από τον οφειλέτη προς τον πιστωτή, κατά τον οποίο ο δανειστής γινόταν αμέσως κύριος ενός περιουσιακού στοιχείου συνήθως ακινήτου, που του προσφερόταν ως εγγύηση από τον δανειζόμενο υπό μορφή πώλησης ωσότου εξοφληθεί το χρέος. || (αρχ.) 1. πώληση («ωνί τε και πρήσι χρέονται», Ηρόδ.). 2. (σε νομικά έγγραφα) συμβόλαιο προς μίσθωση φορολογίας.
    [ΕΤΥΜΟΛ. Ο τ. έχει σχηματιστεί από τη δισύλλαβη ρίζα περ του πέρνημι* (με μηδενισμένο το πρώτο και απαθές το δεύτερο φωνήεν, πρβλ. πι-πρ-σκω)].

  158. sarant said

    151 Νάσαι καλά αγαπητέ. Το έγραψαν κι άλλοι αυτό, στο Φέισμπουκ

  159. sarant said

    159 Την έχω δει αυτή την εξήγηση του Βλαχογιάννη. Δεν διαφέρει πολύ από αυτό που λέμε.

  160. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πράσινο αλογάκι

  161. BLOG_OTI_NANAI said

    Το εδάφιο της Αποκάλυψης, αν παρατηρήσεις, λέει: «ιδού ίππος χλωρός, και ο καθήμενος επάνω αυτού, όνομα αυτώ ο θάνατος«.

    Οι ερμηνευτές συνδέουν το χρώμα του αλόγου με τον Θάνατο που κάθεται επάνω του, και ο Θάνατος κάθεται επάνω σε ένα άλογο που έχει το χρώμα του νεκρού, εκείνου που δεν έχει αίμα και γι’ αυτό είναι ωχρός, κίτρινος. Υπάρχει και ο ιατρικός όρος χλώρωση δηλ. η αναιμία.

  162. BLOG_OTI_NANAI said

    Επίσης, στη Νέα Εστία, 1641 (1995), σ. 1499 υπάρχει μεταφρασμενη η μελέτη με τίτλο «Ο Νερούντα και η Ισπανία«. Εκεί αναφέρεται ένα λογοτεχνικό περιοδικό υπό τη διεύθυνση του Νερούντα που λεγόταν «Πράσινο άλογο για την Ποίηση« Δεν ξέρω όμως αν είναι κατά γράμμα απόδοση.

  163. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Η μεγάλη πράσινη» της Ευγενίας Φακίνου, που είναι βέβαια η θάλασσα.
    Η πράσινη αχτίδα, του Ιουλιου Βερν

    Ταινίες
    Το πράσινο μίλι.
    Πράσινη αχτίδα
    Πράσινες τηγανητές ντομάτες

    Πράσινη βίβλος για…

  164. Corto said

    Και μία μάλλον σπάνια λέξη, σχετική με το άλογο:
    Βαλμάς λέγεται (ή λεγόταν) ο φύλακας των κοπαδιών ίππων που αφήνονται στα λιβάδια για να βοσκήσουν.

  165. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και η «Μικρή πράσινη θάλασσα» του Ελύτη…

  166. 165. «…Καλοκαίρι είναι να αναζητάς αυτό που ο Ιούλιος Βερν έγραφε στην «Πράσινη Αχτίδα»: πως όταν κάποιος δει μια μικρή πράσινη αχτίδα στο ηλιοβασίλεμα οι σκέψεις μας και οι σκέψεις όλων ελευθερώνονται σαν από μαγεία. Και στο τρένο από το Μπιαρίτζ στο Σεντ Ζαν ντε Λουζ να συναντάς αυτόν με τον οποίο θα τη δείτε μαζί.

    Η Πράσινη Αχτίδα (Le Rayon Vert) του Ερίκ Ρομέρ (1986) / Πρωταγωνιστούν: Μαρί Ριβιέρ, Ροσέτ, Μπεατρίς Νορμάντ, Βενσάν Γκοτιέ….»

    http://flix.gr/articles/summermovies-rayonvert.html

  167. 168. Αφου προσπαθησα μερικες φορες (μισοκλεινοντας τα ματια) ειδα τελικα την μικρή πράσινη αχτίδα στο ηλιοβασίλεμα 🙂

  168. Eric Rohmer – Le rayon vert (1986) Trailer

  169. Ο Ιωσήφ Πράσινος

  170. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    168-170 🙂
    Χαίρομαι που άνοιξα το πράσινο φως,πάτησα το πράσινο κουμπάκι, για την Πράσινη Αχτίδα σου. Μια παιχνιδιάρικη ταινία του πάντα λυρικού Ρομέρ σαν την αχτίδα που ψάχνει η ηρωίδα (κι ο καθένας μας) στη χαραμάδα του δειλινού.

  171. ΣΠ said

  172. ΣΠ said

  173. ΣΠ said

  174. cronopiusa said

  175. cronopiusa said

    La poesía de la revista «Caballo verde» de Neruda (1935-1936)

  176. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    164 Αυτο του Νερούντα είναι πολύ ενδιαφέρον! Πάλι έχουμε το αδύνατο, υποθέτω

    166 Το έχω λήμμα στις Λέξεις που χάνονται.

  177. Κ.Καραποτόσογλου said

    prasinus -a -um, a. [Gr. πράσινος] Of leek-green colour, leek green. b. (as ep. of the group of charioteers at the circus whose colour was green). Oxford Latin 1450

  178. ΣΠ said

    http://www.elcaballoverde.cl

  179. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Τα πράσινα μήλα» του Χικμέτ, «Το πράσινο βιβλίο» του Μυριβήλη, «Ο πράσινος κήπος» του Βρεττάκου, «Το πράσινο απόγευμα» του Σαχτούρη…

  180. Πάνος με πεζά said

    Σας χρωστάω μιαν απάντηση για το τρύπημα του μπαλονιού με την καρφίτσα, χωρίς να σκάσει. Κι επειδη παρα-πρασίνισε το άρθρο, ευτυχώς βρήκα μια σχετική φωτογραφία.

    Λοιπόν : παίρνουμε δυο κομμάτια σελοτέιπ, και τα κολλάμε σταυρωτά, σαν τσιρότο, και όσο πιο «γεμάτα» μπορούμε (εννοώ, καλά πατημένο, χωρίς κενά) πάνω στο φουσκωμέενο μπαλόνι. Όπου θέλουμε.
    Στη συνέχεια, τρυπάμε με την καρφίτσα μας στο κέντρο του σταυρού. Το σελοτέιπ θα συγκρατήσει τις επιφανειακές τάσεις, κι έτσι από τη μικρή τρύπα που θα ανοίξει η καρφίτσα, το μπαλόνι θα σιγοξεφουσκώνει, απλώς.
    Η δοκινή θα σας εντυπωσιάσει !

  181. ΚΑΒ said

    >>Ωστόσο… Ωστόσο, η Αποκάλυψη είναι κείμενο παραληρηματικό που μιλάει για πράγματα ανύπαρκτα. Αν ο συγγραφέας του κειμένου είχε να περιγράψει ένα άλογο υπαρκτό, που το έβλεπε μπροστά του, τότε λογικό θα ήταν να πούμε ότι χλωρός σημαίνει ανοιχτόχρωμος. Αλλά ένα άλογο ανύπαρκτο, άλλου κόσμου, που το καβαλάει ο Θάνατος, γιατί να έχει χρώμα φυσιολογικό; Γιατί να μην είναι πράσινο;

    Οι ίπποι της αποκάλυψης είναι με τη σειρά λευκός,πυρρός, μέλας και ωχρός. Τα 3 πρώτα χρώματα είναι φυσιολογικά για άλογα. Γιατί να μην είναι και το τέταρτο; Το «χλωρός» ο Τρεμπέλας (η μετάφρασαη της Κ.Δ. του οποίου δε μου εμπνέει εμπιστοσύνη, το γράφω κομψά) το μεταφράζει :ένα άλογον κίτρινον και εκείνος που εκάθητο επ’ αυτού εξεπροσώπει τας μολυσματικάς ασθενείας και επιδημίας, και είχε όνομα θάνατος. Χωρίς να έχω υπόψη μου το σχόλιο 163 του BLOG_OTI_NANAI την ίδια σκέψη έκανα την ώρα που διάβαζα το κείμενο του Νικοκύρη, πριν από λίγο, και χωρίς να ξέρω αν έχει ειπωθεί κάτι σχετικό στα σχόλια τα οποία δεν τα έχω διαβάσει. Το θεωρώ πολύ λογικό ο τέταρτος ίππος να έχει χρώμα χλωμό (έτσι το μεταφράζει και ο Σεφέρης),ανοιχτόχρωμο και σε καμιά περίπτωση πράσινο. Κατά τα άλλα συμφωνώ απόλυτα με το άρθρο.

  182. Γιάννης Ιατρού said

    177 α: Κρόνη
    Αχά, …Caballo verde venía a significar: Fuerza, gracia e impulsos renovadores para la poesía…

  183. Μαρία said

    164
    Caballo verde http://tiritanazules.blogspot.gr/2009/01/la-revista-caballo-verde.html
    O Αλμπέρτι λέει τη μετονομασία του σε κόκκινο άλογο.

  184. Γιάννης Ιατρού said

    182: Α ρε Πάνο,
    Αυτό με τη φούσκα να εφαρμοστεί παρακαλώ αμέσως και στις φούσκες των χρηματιστηρίων κλπ.
    Λίγο ταινία χρειάζεται μόνο και δεν θα σκάνε, μόνο θα ξεφουσκώνουν, σιγά-σιγά! Σαν μπαλόνια που ξεφουσκίζουν.

  185. Ηλίας said

    160 @ Sarant

    Α) Εσύ νά’σαι καλά . Με απαλλάσσεις από το να πατάω πλήκτρα , τώρα στα γεράματα .
    Β) Ντεν έκο φέισμπουκ , καρντιά μο .

    Ιστοριούλα μικρή , σχετική και ολίγον « Πορτοκαλιστική » ή μάλλον τρισχιλιετούς αμορφωσιάς .

    Σουβλακερί . Άγνωστος πλησιάζει στο σκαμπό μου και αρχίζει το χ.αβγουλάδικο περί Ν.Τ.Π.
    και « μας φάγανε τα λεφτά μας » κ.λ.π.
    Απαντώ κοφτά , μονολεκτικά .
    Συνεχίζει …
    « – Να φύγουν οι ξένοι . »
    « – Σύμφωνοι . Γιατί ; »
    « – Είναι πανάκεια . »
    « – Τί είναι ; »
    « – Πανάκεια . »
    « – Γιά ξεσκόνισμα ή γιά άλλη χρήση ; »
    « – Δεν ξέρεις καλά Ελληνικά , ε ; »
    « – Ενώ εσύ , βλέπω πως είσαι ο Ηρόστρατος ο ίδιος . Τί σπούδασες ; »
    « – Ψυκτικός . Εσύ ; »
    « – Φιλολογία … στην Ιταλία . »

    … και έρχεται η συγκλονιστική απάντηση που άλλαξε την ζωή μου ακαριαία .

    « – ΛΟΓΙΚΟ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ .
    ΕΚΕΙ ΣΤΑ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΟΛΟ ΨΕΜΑΤΑ ΣΑΣ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ . »

    Νομίζω πως το jukebox εκείνη την στιγμή έπαιζε το « Θέλεις να πεθάνω ; »

    Καλό βράδυ .

  186. cronopiusa said

  187. Γιάννης Ιατρού said

    187: Ηλίας

    η παρατήρηση στο τέλος είναι όλα τα λεφτα! 🙂 🙂

    αλλά και τα προηγούμενα. Α, και se non è vero è ben trovato 🙂

  188. Για το μπαλόνι υπάρχει και μια άλλη λύση, χωρίς πρόσθετα μέσα: το τρυπάς με την καρφίτσα όσο το δυνατόν πιο κοντά στο στόμιο. Η τάση του λάστιχου εκεί είναι τόσο μικρή που δε σκάει, ενώ η πίεση του εσωτερικού αέρα είναι φυσικά η ίδια παντού, οπότε ξεφουσκώνει σχετικά γρήγορα.
    Από μικρός είχα την απορία πώς συνέβαινε αυτό, ιδιαίτερα εμφανές στα κυλινδρικά μπαλόνια, που ένα μέρος τους μπορούσε να είναι πολύ τσιτωμένο ενώ ένα άλλο να είναι ντιπ χαλαρό και να μπορείς να το τρυπήσεις χωρίς να σκάσει. Χρειάστηκε να μάθω στοιχειώδη μηχανική και διαφορική γεωμετρία 🙂 για να καταλάβω τη σχέση τάσης, πίεσης και καμπυλότητας…

  189. Γιάννης Ιατρού said

    190: οι επιφανειακές τάσεις της σαπουνόφουσκας 🙂

  190. Alexis said

    Για να δώσουμε και πάσα στον μεταμεσονύκτιο σχολιαστή που θα σκάσει μύτη όπου να ‘ναι:
    Το ρωμέικον απεκλείσθη πανηγυρικώς εκ του του τελικού της Ευρωθεάσεως (αγγλιστί Eurovision).
    Είδατε τι κάνει η αποβλάκωσις από τας παρλαπίπας των Γαλιλαίων;
    Υπομονή όμως… του χρόνου που θα είναι πλανητάρχης ο ελληνόψυχος Ντόναλδ θα πάρωμεν το αίμα μας πίσω.

  191. ΚΩΣΤΑΣ said

    Για να περάσει η ώρα, μέχρι η γραία να αποδεσμεύσει προσωρινά τον γέροντά της. Με προεδρικό διάταγμα θα μπαίνει σε εφαρμογή ο «κόφτης». Ποιος λοιπόν θα φροντίζει για τον κόφτη; Φυσικά, ο Προκόφτης 🙂 (λίγο κλεμμένο).

  192. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    3. Μήπως ἐννοεῖς τὴν ἐπιθεώρηση «Πράσινα δαμάσκηνα καὶ ψιλὲς ἐλιὲς» τῶν Χάρρυ Κλὺνν-Γιάννη Καλαμίτση τὸ 85-86;(http://www.retrodb.gr/wiki/index.php/%CE%A0%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B9%CE%BD%CE%B1_%CE%B4%CE%B1%CE%BC%CE%AC%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%B1_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%88%CE%B9%CE%BB%CE%AD%CF%82_%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%AD%CF%82)

  193. sarant said

    Εγώ πάντως αποσύρομαι, οπότε δεν θα δυνηθώ να σχολιάσω τυχόν μεταμεσονύκτια

  194. nestanaios said

    Τώρα κατάλαβα πως έγινε ο «ίππος» «άλογο». Και γιατί ο ίππος «άλογο» ενώ υπάρχουν τόσα άλογα και ζώα και πράγματα και πράξεις;
    Η ετυμολογία του ίππου; Την ξέρει κανείς; Δεν θα σας την πω. Θα περιμένω τον γλωσσοθεολόγο να πάρει θέση και μετά θα την πω,
    κάποια στιγμή στο μέλλον.

  195. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    131, 132, 133.
    Συμφωνῶ μὲ ὅσα λέει ὁ Γρηγόρης Κοτορτσινός στὸ 146. Ἐπίσης ὑπάρχει καὶ παλιὰ ναυτικὴ ἔκφραση ποὺ τὴν εἶχα ἀκούσει ἀπὸ τὸν παπποῦ μου τον καπτα-Μῆτσο (1893-1974) πὼς

    [ «έκανε τα πανιά τσατάλια» όταν ταξίδευε «στα πρύμα», δηλαδή όταν ουριοδρομούσε. Έστρεφε το ένα πανί πλάγια προς τη μιά μεριά του σκάφους και το άλλο προς την αντίθετη, ώστε νά’ρθουν σχεδόν κάθετα ως προς τον άξονα του σκάφους. Κατ’ αυτόν τον τρόπο «έπιαναν» περισσότερο αέρα (μιλάμε για δικάταρτα καϊκια με ιστιοφορία μπρατσέρας, όπου τα πανιά, κανονικά, ήταν διατεταγμένα παράλληλα με τον άξονα του σκάφους).] *

    Περισσὸτερα ἐδῶ: (http://www.slang.gr/lemma/24164-tsatalia-ta-pania)

    *Τότε δὲν εἶχα μάθει νὰ γράφω πολυτονικὰ

  196. Γιάννης Ιατρού said

    196: Νεσταναίε, φέρσου υπεύθυνα και μην παίζεις με την αγωνία μας!
    Είμαστε και σε μιάν ηλικία μερικοί εδώ μέσα που πρέπει να προσέχουμε 🙂

  197. Γιάννης Ιατρού said

    197: Βάλε ρε Δημήτρη τη φωτο να φωτιστούμε 🙂

  198. Γιάννης Ιατρού said

    192: Alexis
    Το ρωμέικον απεκλείσθη πανηγυρικώς εκ του του τελικού της Ευρωθεάσεως (αγγλιστί Eurovision).
    μη ψαρώνεις Αλεξ. Θα καθαρίσει ο Μ@ρ1ν@κ. και θα κατακυρωθεί αργότερα, να κάτι άρχισε να διαφαίνεται:

  199. Γς said

    182:

    >Η δοκινή θα σας εντυπωσιάσει !

    Μένει να την βρούμε την δοκινή για να την δοκινάσουμε

  200. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    Δεν θα έβγαινα απόψε, διότι είμαι πολύ απογοητευμένος με την κατάστασιν του Ρωμέικου, αλλ’ αι απεγνωσμέναι φωναί των πιστών οπαδών μου κ.κ. Αλεξίου (σχ. 192) και Κώστα (σχ. 193) με έπεισαν να έβγω, μέχρις ότου με καλέση η γραία Βατάλαινα διά τα περαιτέρω…

    1) Συγχαίρω τους κ.κ. Νεφεληγερέτην (49), Παναγιώτην Κ. (84) και Γς (86) που ενεθυμήθησαν τον παγκοσμίως πασίγνωστον Έλληνα μαθηματικόν Θωμάν Αποστολόπουλον (Tom Apostol), ο οποίος εκοιμήθη την περασμένην Κυριακήν του Θωμά, ανήμερα την εορτήν του εις βαθύ γήρας (ήτο 93 ετών). Όλοι ημείς που εδιδάχθημεν και κατενοήσαμε τον Απειροστικόν Λογισμόν από τα αριστουργηματικά βιβλία του (που θεωρούνται εδώ και δεκαετίες κλασικά εις ΗΠΑ) γνωρίζομε πόσον μέγας Μαθηματικός υπήρξεν ο εκλιπών. ΚΙ ΟΜΩΣ: Η Ελληνική Wikipedia δεν διαθέτει λήμμα δι’ αυτόν, η «Ελληνική Μαθηματική Εταιρία» (εδώ και 40 χρόνια την λυμαίνονται χριστιανομπολσεβίκοι, ως γνωστόν…) δεν έβγαλε ούτε μισήν ανακοίνωσιν, ο χριστιανούλης Πάκης αγνοεί πλήρως την ύπαρξίν του και ο υπουργός Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς προτιμά να ξεναγή λαθροπρόσφυγας εις τον Παρθενώνα…

    Ο γέρων Βάταλος έτυχε να γνωρίζη από ετών τον Tom Apostol και σάς διαβεβαιοί ότι υπήρξεν ελληνόψυχος μέχρι μυελού οστέων, με μίαν βαθυτάτην απέχθειαν προς τας παλαβομάρας των Γαλιλαίων που εκατάφεραν να αποβλακώσουν επί 17 αιώνας τον ευφυέστερον λαόν του Κόσμου, όπως έλεγε. Ο πατήρ του Μανώλης Αποστολόπουλος ήτο Έλλην μετανάστης από την Πάτραν (αν δεν με απατά η μνήμη μου) και είχεν εγκατασταθή εις την Γιούταν όπου ειργάσθη επί έτη εις τα εκεί ορυχεία. Εν Γιούτα ηνδρώθη και ο αείμνηστος Θωμάς, μέσα εις εν ασφυκτικόν περιβάλλον Γαλιλαίων και Μορμόνων. Μόνη διέξοδός του τα Μαθηματικά, η Επιστήμη των Ελλήνων, όπως έλεγε…

    Εγνώριζεν όλην την Ιστορίαν των Ελληνικών Μαθηματικών (με ιδιαιτέραν αδυναμίαν εις τον Πάππον) εις μίαν εποχήν που εδώ εις το Ρωμέικον εθεώρουν γραφικόν και εκορόϊδευαν τον αλησμόνητον Ευάγγελον Σταμάτην που εξέδιδε μετά πάθους τους Αρχαίους Έλληνας Μαθηματικούς. Είναι χαρακτηριστικόν ότι εις τους 2 τόμους του «Calculus», ο Tom Apostol κάμνει συχνάς αναφοράς εις τα Ελληνικά Μαθηματικά, πράγμα ασυνήθιστον δι’ έν καθαρώς επιστημονικόν σύγγραμμα (αν προκληθώ, θα τας αναρτήσω)

    Διά να μή μακρηγορώ, θα αποκαλύψω την μεγάλην πικρίαν του από το Ρωμέικον: Τω 2001, εις ηλικίαν 78 ετών, η Ακαδημία Αθηνών τον έκαμεν αντεπιστέλλον μέλος. Τας 5-6 φοράς που ήλθε εν Αθήναις διά να παραστή εις τας συνεδριάσεις της, οι συνάδελφοί του τον αντεμετώπισαν με εχθρότητα, αγένειαν ,περιφρόνησιν και ειρωνείας διά τον προβεβηκυίαν ηλικίαν του!.. Όπως μού έλεγε (το εγνώριζε και αυτό ο αείμνηστος Apostol!) είχε την ιδίαν ακριβώς αντιμετώπισιν με τον Κωνσταντίνον Καραθεοδωρήν, όστις κατά τον Μεσοπόλεμον εδίδαξε ως καθηγητής εν τω Αθήνησι και οι συνάδελφοί του τον εκοροΐδευαν διά την αστείαν προφοράν του, η δε Διοίκησις του Καποδιστριακού τού είχε αναθέσει να διδάσκη Χημείαν εις τους Πρωτοετείς!.. Ποίον; Τον μέγιστον Καραθεοδωρήν!.. Αυτό, δυστυχώς, είναι το Ρωμέικον…

    2) Περαίνων (προυχώρησε γάρ η νύξ), ενημερώνω τους αγαπητούς Γαλιλαίους αναγνώστας ότι την προσεχή Παρασκευήν και 13 διοργανώνεται Παράκλησις εις την (ελαφρών ηθών, κατά το σοφόν Ταλμούδ) Μητέρα του Ραββίνου Χριστού διά να έχουν καλήν τύχην τα Ρωμιόπουλα που θα συμμετάσχουν εις τας Πανελλαδικάς Εξετάσεις. Δεξιά εις την φωτοτυπίαν, εν μεζεδάκι διά να χαρή ο κ. Σαραντάκος και οι λοιποί δημοτικισταί που κατήργησαν την Τρίτην Κλίσιν: Το κατηχητικόν του Αγίου Δημητρίου Αμπελοκήπων (εκεί εφοίτησε και ο Αλέξιος Τσίπρας, προτού εγγραφή εις την ΚΝΕ) κλίνει το πρώτον βιβλίον της Τορά ως εξής: Η Γένεσις – της Γένεσις κλπ.

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

  201. Γς said

    183:

    Αποκάλυψη.

    Κι ο Αγιος Ιωάννης ο Θεολόγος και Ευαγγελιστής που γιόρταζε προχτές.

    Κι οι Βαλκυρίες:

  202. Γιάννης Ιατρού said

    201: Ρε σύ, αυτή έψαχνες και σε χάσαμε σήμερα;

  203. Γς said

    202, 86:

    Και τι ήτανε να πω για τον Αποστολ [#86] και κάποιο συγκεκριμένο βιβλίο του που αγόρασα πριν μισό αιώνα.

    «Αγαπητό» μου πρόσωπο [κάτι πάρα πάνω από συνάδελφος] μου έστειλε απόψε μήνυμα στο ΦΒ σχετικό με τον θάνατο του Αποστολ.

    ΟΚ, σύμπτωση. Μπορεί και να μας διαβάζει κουρτίνα δώ στο ιστολόγιο.

    Αυτό όμως που με έστειλε κανονικά είναι ότι το βιβλίο αυτό που ήταν πανάκριβο για έναν φοιτητή τότε σύμφωνα με εμπιστευτική εξομολόγηση ενός κοινού μας φίλου, καθηγητή ΑΕΙ, πρέπει να είχε πουληθεί από το πρόσωπο αυτό στα υπαίθρια τότε βιβλιοπωλεία της Ασκληπιού [στον τοίχο του Δημοτικού Νοσοκομείου Ελπίς, τα θυμάστε;].

    Ηταν ο μόνος που είχε άνετη πρόσβαση στη βιβλιοθήκη μου, που την ξεπάτωσε, όταν εγώ, για διάφορους λόγους, είχα περιορισμένη.

    Τόσα χρόνια δεν του είπα τίποτα.
    Και σκασίλα μου αν μας διαβάζει εδώ.

  204. Γς said

    204:

    Ναι βρε Γιάννη. Μια δοκινή θα με πείσει

  205. Πέπε said

    @202.2 (Παράκληση για υποψηφίους)

    Λοιπόν, εγώ ούτε ως μαθητής, ούτε ως υποψήφιος, ούτε ως φοιτητής είχα πάρει χαμπάρι ότι συμβαίνουν αυτά τα πράγματα. Η πρώτη φορά που τα αντιλήφθηκα ήταν κάπου μες στα τελευταία 12 χρόνια, αν δεν κάνω λάθος. Πέρα από οίκτο, ντροπή, αγανάκτηση και ό,τι άλλο σχετικό, μου προκαλούν επίσης κι ένα σοκ: εξακολουθώ να πιστεύω ότι αποκλείεται να συμβαίνουν, και να διαψεύδομαι. Πάντως, κι αν συμβαίνουν, είναι περιθωριακά (ε; ή ούτε καν αυτό;).

    Υπήρχε και πριν 20 και πριν 30 χρόνια κάτι τέτοιο, ή είναι προϊόν πιο πρόσφατων ζυμώσεων;

    Εντωμεταξύ, η λεπτομέρεια που τσακίζει: «Και όχι μόνο»!

  206. Γς said

    202:

    >τον αλησμόνητον Ευάγγελον Σταμάτην που εξέδιδε μετά πάθους τους Αρχαίους Έλληνας Μαθηματικούς.

    Που με το ίδιο πάθος συνεχίζει κατά κάποιο τρόπο ο συμφοιτητής και φίλος μου μαθηματικός Βαγγέλης Σπανδάγος

  207. Pedis said

    Επίσης, τόσο ο ίδιος ο πρωθυπουργός, όσο και αρκετοί υπουργοί συνεχάρησαν την ελληνική διαπραγματευτική ομάδα για τις άοκνες προσπάθειες και τη μάχη που έδωσαν όλο το προηγούμενο διάστημα. Αναφέρθηκαν ειδικότερα στους υπουργούς Ευκλ. Τσακαλώτο, Γ. Χουλιαράκη, Γ. Σταθάκη, Γ. Κατρούγκαλο αλλά και τις ομάδες τεχνοκρατών που ενεπλάκησαν στις διαπραγματεύσεις. «Αυτά τα παιδιά έχουν θυσιαστεί όλον αυτόν τον καιρό, έχουν αποκτήσει σημαντική εμπειρία από τις διαπραγματεύσεις και θα είναι πολύ χρήσιμοι στην Ελλάδα στο μέλλον» ανέφερε χαρακτηριστικά κυβερνητική πηγή μετά το τέλος της συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου.
    https://left.gr/news/xekinise-i-proetoimasia-toy-nomoshedioy-gia-kleisimo-tis-axiologisis

    … σαν το διάολο που απαιτεί να του δώσουν φωτοστέφανο επειδή στα κέρατά του θα είναι καλά στερεωμένο.

  208. Γς said

    162:

    Πράσινο αλογάκι και θανατηφόρος ερωτας.

    Το Αλογάκι της Παναγίας ( Mantis religiosa ).

    Λίγο πριν συναντιθεί το αλογάκι της Παναγίας για πρώτη και τελευταία φορά, με τη φοράδα φατάλ της Παναγίας, που θα κάτσει να τον φάει και μετά θα το φάει [το αλογάκι]

  209. Γς said

    187:

    Καλό!

    >Νομίζω πως το jukebox εκείνη την στιγμή έπαιζε το « Θέλεις να πεθάνω ;

  210. Γς said

    190:

    >Από μικρός είχα την απορία πώς συνέβαινε αυτό, ιδιαίτερα εμφανές στα κυλινδρικά μπαλόνια,

    Κυλινδρικά; Χμ…

    >Χρειάστηκε να μάθω στοιχειώδη μηχανική και διαφορική γεωμετρία για να καταλάβω τη σχέση τάσης, πίεσης και καμπυλότητας…

    Η φίλη μου η Μαρία έμαθε εμπειρικά πως τρυπάνε τα κυλινδρικά μπαλόνια.

    Την κορόιδευα, αλλά τώρα, 20 χρόνια μετά καμαρώνει τον ούτως αποκτηθέντα γιό της

  211. Γς said

    193:

    Κόφτης.

    Και ξαφνικά ανατρίχιασα.

    Θυμήθηκα τον Ωριγένη

  212. Γς said

    Τι πάνε και βρίσκουν.
    Σαν δεν ντρέπονται

  213. Ανδρέας said

    τσάγαλα μάγαλα κούφια καρύδια

  214. Βάταλος said

    Εντιμώτατε κ. Γς (σχόλιον 213)

    προτού παραδοθώ εις τας αγκάλας του Μορφέως, θα ήθελα να σάς ενημερώσω ότι ο αγαπημένος σας ορθοπΕδικός Νικόλαος Χριστοδούλου που αφήκε εποχήν εις το Σαραντάκειον Ιστολόγιον ξαναέσκασε μύτην εις την «Καθημερινήν» της περασμένης Δευτέρας με μίαν θαυμασίαν επιστολήν που – εμέ τουλάχιστον – με έπεισε διά το έψιλον!..

    Όσον διά τον Ωριγένην που ενεθυμήθητε, μοί δίδετε την ευκαιρίαν να προβώ εις μίαν συνταρακτικήν αποκάλυψιν διά τον Μεγάλον αυτόν άνδρα που αποκρύπτουν (αν και το καταγράφη ακόμη και ο Σουΐδας!..) επί 18 ολοκλήρους αιώνας οι Γαλιλαίοι και θα αφήκη άφωνον το κοινόν του παρόντος Ιστολογίου. Ολίγη υπομονή μέχρι απόψε το μεσονύκτιον

    Β.

  215. Ανδρέας said

    τσάγαλα

  216. BLOG_OTI_NANAI said

    Οι Παρακλήσεις για τους υποψηφίους ίσχυαν πάντα και δεν είναι καθόλου περιθωριακές αλλά συμβαίνουν σε όλες τις μεγάλες ενορίες. Το περίεργο μάλιστα θα ήταν να μην γίνονταν, όταν μια Εκκλησία διδάσκει την προσευχή. Η κοσμοθεωρία αυτού που πιστεύει και αυτού που δεν πιστεύει δεν βρίσκεται στις παρακλήσεις, αλλά στον 1ο στίχο, του 1ου κεφαλαίου, του 1ου βιβλίου της Π.Δ.: «εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γήν«. Αν κάποιος αποδέχεται αυτό, τότε οι παρακλήσεις έχουν νόημα, όπως και η προσευχή γενικά. Αν κάποιος δεν το αποδέχεται, τότε δεν αποδέχεται ούτε τις παρακλήσεις ή την προσευχή. Η παράκληση δεν γίνεται για να κουνηθεί το στιλό μόνο του και να γράψει, όπως έλεγε και ο Σχολάριος ή ο Ιωσήφ Βρυέννιος, πρώτα θα κάνετε όσα είναι ανθρωπίνως δυνατά και μετά θα ελπίζετε στον Θεό για να σωθεί η Πόλη…

  217. BLOG_OTI_NANAI said

    207: Σε εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο, ευτυχώς, οίκτο, ντροπή, αγανάκτηση και σοκ προκαλεί η μισαλλοδοξία.

  218. gpoint said

    # 218

    . Η παράκληση δεν γίνεται για να κουνηθεί το στιλό μόνο του και να γράψει, όπως έλεγε και ο Σχολάριος ή ο Ιωσήφ Βρυέννιος, πρώτα θα κάνετε όσα είναι ανθρωπίνως δυνατά και μετά θα ελπίζετε στον Θεό για να σωθεί η Πόλη…

    το συν Αθηνά και χείρα κίνει άλλους αφορά…εδώ ο δικός σου παραμέρισε μόνος του τα νερά να περάσει ο περιούσιος λαός, δεν τους είπε να πάρουνε τα κουβαδάκια τους κι αυτός να δώσει ένα αγιούτο !

  219. gpoint said

    Τώρα βέβαια το νόημα που έχουν ΑΥΤΕΣ οι παρακλήσεις δεν είναι για πολλά πολλά… δεδομένου πως ο αριθμός των επιτυχόντων είναι καθορισμένος ο μετέχων στην παράκληση θέλει την μεσολάβηση του θεού για να φάει την θέση κάποιου άλλου, προφανώς λιγότερο πιστού !!
    Δηλαδή μια εξελιγμένη μορφή του «Νίκας κατά βαρβάρων δωρούμενος » !!!!!!!!!!!!!!!!!

    Αστο μην απαντήσεις, η σιωπή είναι χρυσός (κίβδηλος)

  220. spiral architect said

    @207: Δεν θυμάσαι πέρισυ τα «ευλογημένα» στυλό;

  221. Γς said

    ΕΦΕΤ: Δωρεάν Προγράμματα Κατάρτισης Εθελοντών Χειριστών Τροφίμων σε συσσίτια

    Η ειδικότητα του μέλλοντος

    http://www.enallaktikos.gr/ar24947el-efet-dwrean-programmata-katartisis-ethelontwn-xeiristwn-trofimwn-se-syssitia.html

  222. ΚΩΣΤΑΣ said

    213 Γς καλημέρα!

    ευχαριστώ για τη βοήθεια προς εμπέδωση του κόφτη, αυτό όμως για τον Ωριγένη δεν τό ‘πιασα. 🙂

    Επί τη ευκαιρία να υπενθυμίσω εις άπαντας τους σχολιαστάς ότι οφείλουν απείρους ευχαριστίας εις εμέ και τον κ. Αλέξιον διότι δια των ικεσιών μας και προς χάριν μας ενεφανίσθη ο σοφός και σεβαστός γέρων και προέβη εις τας όντως συνταρακτικάς αποκαλύψεις, ών και συνέχεια αναμένεται και σήμερον! ! !

  223. gbaloglou said

    Όλα καλά, πως όμως έγινε «πεντικός» εν Πόντω ο Ποντικός μυς;;;

  224. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    224α: Αχ, αυτή η νέα γενιά….
    Για ψάξε και λίγο, όλα έτοιμα τα θέλεις; (π.χ ακόμα και στη Wiki 🙂

  225. BLOG_OTI_NANAI said

    221: Γηπεδοποίηση των συζητήσεων και Πράσινα άλογα…

  226. ΚΩΣΤΑΣ said

    226 καλημέρα! Γιάννη
    μ’ άρεσε το «νέα γενιά», συμμετέχω κι εγώ στις παρακλήσεις να πετύχω στις πανελλήνιες … 🙂

    Ωριγένης, Κλήμης ο Αλεξανδρεύς κλπ, μου είναι σχετικά γνωστά, χωρίς βέβαια να έχω εντρυφήσει σε βάθος. Εγώ για τον «Προκόφτη» έγραψα, πώς μου προέκυψε Ωριγένης; αυτό δεν κατάλαβα.

  227. Γιάννης Ιατρού said

    228: Κώστας
    ..πώς μου προέκυψε Ωριγένης; αυτό δεν κατάλαβα….

    Έλξη λέγεται (νομίζω) το φαινόμενο 🙂

  228. sarant said

    Kαλημέρα από εδώ!

    225 Καλό! Θα έχασε την ετυμολογική του διαφάνεια!

    216 Είδε κι απόειδε ο φίλος μας ο ορθοπ&δικός από το ιστολόγιο και ανοίχτηκε σε ευρύτερα ακροατήρια 🙂

  229. paolodrosi said

    Εχεις δυο πορτες στην περιοχη του αντιπαλου. Η μια στο 5 και η αλλη στο 2.
    Ο αντιπαλος εχει πιασμενη τη μανα μ’ ενα πουλι και ολα τα υπολοιπα στο 6.
    Φερνει ασσους ή ασσο τεσσερα και μαζευει το πουλι απο τη μανα.
    Μετα φερνεις οτιδηποτε ζαρια, χωρις ασσο, και χαλας την πορτα στο 5, βγαζοντας εξω και τα δυο πουλια.
    Ο αντιπαλος φερνει ασοδυο, ή ασσο-τρια.
    Αφου ανοιξει ενα ή δυο πουλια, τον πλακωνεις, τα μαζευεις στο δικο σου ασσο και με μια εξαρες κερδιζεις το παιχνιδι.

    Τι κοινο εχουν η ξεπετα και το ταβλι ?
    Μετα το πλακωτο ειναι το φευγα.

    Ουτε δηλωτη, ουτε πρεφα. Μπουρλοτο.

    Ο κοφτης θα ενεργοποιειται αυτοματα, οταν ξεφευγουν οι δημοσιες δαπανες.
    Η συνταξη του παπου και της γιαγιας εγινε εθνικη κατωτατη στα 480 ευρω. Αρα την εγγυαται το δημοσιο.
    Συνεπως μολις αυξηθουν οι δαπανες του δημοσιου και πεσει ο κοφτης, αποχαιρετα τη συνταξη που χανεις παπου.

  230. Γιάννης Ιατρού said

    230: … από εδώ!

    Βάλε ρε Νίκο και καμιά συντεταγμένη, γιατί μας μπερδεύεις (ενίοτε, τους μη επιμελώς παρακολουθούντας τα σχόλια) 🙂

  231. Γιάννης Ιατρού said

    231β: ΑΞΙΟΣ 🙂

  232. Ηλίας said

    189 @ Γιάννης Ιατρού .
    Δυστυχώς …δυστυχεστατα , φίλτατε , δεν είναι εφεύρημα . Είναι αλήθεια 100% .
    Αλλά κάποιος σχολιαστής το έθιξε με μία ωραία αναφορά στην σημερινή κατάσταση.
    Τί να πει κανείς για την Ελλάδα του σήμερα , όταν ο μέσος διανομέας έχει μεταπτυχιακό και ο Υπουργός Οικονομικών απολυτήριο Γυμνασίου ;;;
    Καλή σας μέρα .

  233. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Πρέπει νὰ τὸ ἔχω ξαναγράψει, στὴν οἱκογένεια μου χρησιμοποιοῦμε τὴν ἔκφραση «πράσινα ἄλογα» ὄχι μόνο μὲ τὴν ἔννοια τοῦ ἀνύπαρκτου, τοῦ ἀδύνατου ἢ τῆς ἀνοησίας, ὅπως στὰ παραδείγματα τοῦ ἄρθρου ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ μειώσουμε τὴν ἀξία των λόγων κάποιου. Π.χ ἂν ἐλεγα στὴ μάνα μου ὅτι ὁ δάσκαλος στὸ σχολεῖο εἶπε κάτι μὲ τὸ ὁποῖο ἡ ἴδια δὲ συμφωνοῦσε κι ἰδιαίτερα ἂν αὐτὸ συνέβαινε συχνά, ἡ μάνα μου ἀπαντοῦσε «ὁ δάσκαλος σου καὶ πράσινα ἄλογα» καὶ καμιὰ φορὰ συμπλήρωνε «καὶ κόκκινα μαρούλια». Τὴν ξέρουν ἄλλοι αὐτὴ τὴν ἔκφραση;

  234. Κ.Καραποτόσογλου said

    Πράττειν ἄλογα – Υφίσταται

    Τα πράσινα άλογα δεν έχουν σχέση με το πράττειν-πράσσειν άλογα, αλλά η ζητούμενη φράση πράττειν ἄλογα υφίσταται στην ελληνική γραμματεία, όπως προκύπτει από τα ακόλουθα.
    Ο Joh. Caspari Suiceri, Thesaurus Ecclesiasticus e Patribus Graecis, editio secunda, tomus secundus, Amstelaedami, 1728, σ. 1441, αναφέρει: «Theophylactus in cap. IX. Lucae, pag. 367: Ἡ καθ’ ἡμᾶς φιλοσοφία λόγῳ καὶ πράξει μερίζεται, καὶ οὔτε δεῖ λέγειν ἄπρακτα οὔτε πράττειν ἄλογα. Philosophia nostra verbo et opera constat: et neque dicenda sunt quae facere non licet», το χωρίο παρατίθεται και από τον Thesaurus Graecae Linguae, τ. 8, σ. 884.
    Theophylacti commentaria in quatuor Evangelia, Graeco-lat. In fol. Parisiis, anno 1635.

    Κ. Καραποτόσογλου

  235. Γιάννης Ιατρού said

    234: Ηλίας
    α. Ναι, ΟΚ, πλάκα έκανα, δεν το αμφιβητώ.
    β. Αλλά σχετικά με το «απολυτήριο γυμνασίου» μιά παρατήρηση: Εδώ βλέπει κανείς τι αξία είχε παλιά η εκπαίδευση.
    Σήμερα…, ξεπεσμός! Με πτυχίο μόλις που φτάνει κανείς το επίπεδο του παλιού απολυτηρίου 🙂 🙂 🙂

    235: Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου
    Κόκκινα Μαρούλια; Υπάρχουν! Μαρούλια Σαλάτες κόκκινες κατσαρές (λόλα), εδώ Βεβαίως το θέμα εμπίπτει στο αντικείμενο του Γς…. εγώ μόνο ερασιτεχνικά το αναφέρω 🙂
    Αλλά ως έκφραση;

  236. ΚΑΒ said

    236. Η φράση πράττειν άλογα στην PG τ.123 σελ. 816D και η μετάφραση quae dictu absurda δηλ. που είναι άτοπο,παράλογο να τα λέει κανείς.

    Ο Θεοφύλακτος Βουλγαρίας ζει τον 11ον αι.

  237. Γς said

    224, 228:

    Δεν ξέρεις ότι ο Οριτζινάις αυτοευνουχίθηκε;

    Ούτε εγώ το ήξερα

    http://caktos.blogspot.gr/2015/09/blog-post_11.html

  238. gpoint said

    # 227

    Στο χωριό μου το λέμε…όσα δεν φτάνει η αλεπού τα αφήνει κολυμπηθρόξυλα ΙΙΙ

    Περαστικά !

  239. gpoint said

    # 234

    Φίλε δεν είναι έτσι. Εχουν βρωμίσει τα μεταπτυχιακάκαι τα διδακτορικά τόσοπου για ντελιβεράδες να βτους π΄λαρεις από τεστ θα τους περάσεις υπάρχει διαδρομή σχολείο δεύτερης ευκαιρίας–>νυχτερινό λύκειο–> ανοιχτό πανεπιστήμιο–> αγορά (sic) μεταπτυχιακού που έχουν κάνειαρκτοί καβατζωμένοι. Μου θυμίζει τους γιατρούς που σχεδόν όλοι στα γραφεία τους έχουν αναρτημένους και 4-5 τίτλους από συνέδρια που παρακολούθησαν κ.λ.π. (οι ξενόγλωσσοι είναι πιο πιασάρικοι),.
    Τη αλήθεια στην δίνει η πιάτσα : μέχρι το 70 έτρωγες ένα κομμάτι ψωμί με εξατάξιο γυμνάσιο, μέχρι το 90 με πτυχίο ΑΕΙ και σήμερα ανδεν αξίζεις πραγματικά ούτε με δυο μεταπτυχιακά δεν βρίσκεις δουλειάγιατίοι περισσότεροι κάτοχοι τέτοιων χαρτιών είναι αλεξιπτωτιστές

  240. Κουνελόγατος said

    241. Κοίτα που συμφωνώ πάλι με τον σύντροφο ΜΠΑΟΓΚτζή.
    Στη δουλειά μου πολλοί «καλοί» συνάδελφοι έχουν NBA, CBA και ό,τι άλλο. Ε, λοιπόν, ούτε για μούτσο σε φούρνο δεν αξίζουν οι περισσότεροι…

    Υ.Γ. Ως γιος μανάβη -επάγγελμα που έκανα και ο ίδιος όταν ήμουνα μικρός- μόνον σνομπ δεν είμαι. Το λέω για να μην πεταχτεί κανένας συνήγορος των μούτσων και των φούρνων…

  241. Κουνελόγατος said

    242. Ήθελα να γράψω «ούτε για ΄ΜΟΥΤΣΟΙ… κλπκλπ».

  242. Κουνελόγατος said

    ΓΜΤ, πάλι λάθος:

    Υ.Γ. Ως γιος κι εγγονός μανάβη -επάγγελμα που έκανα και ο ίδιος όταν ήμουνα μικρός- μόνον σνομπ δεν είμαι. Το λέω για να μην πεταχτεί κανένας συνήγορος των μούτσων και των φούρνων…

  243. ΓιώργοςΜ said

    244 Μούτσος σε φούρνο; Αποκλείεται, δε θα γκρεμίζονταν τότε οι φούρνοι, θα βούλιαζαν! 🙂

    Πέραν της πλάκας, ο τίτλος (δυστυχώς) είναι δηλωτικό εξειδίκευσης και όχι παιδείας πλέον. Γνωρίζω κι εγώ κόσμο που μπορεί να σκέφτεται σε πολλαπλές διαστάσεις αλλά να μην ξέρει να δέσει τα κορδόνια του.
    Δε θυμάμαι για ποιον πολύ γνωστό επιστήμονα κυκλοφορούσε το ανέκδοτο ότι ζήτησε σ΄ έναν ξυλουργό να του ανοίξει ένα μικρό πορτάκι κι ένα μεγαλύτερο στην πόρτα της κουζίνας για να βγαίνουν έξω τα δυο του σκυλάκια, κι όταν ο μάστορας του πρότεινε να φτιάξει ένα μεγάλο μόνο, αυτός τον κατακεραύνωσε: «Και από πού θα βγαίνει το μικρό σκυλάκι;»

  244. Κουνελόγατος said

    245. ΓΙΩΡΓΟΜ, είναι χειρότερο από αυτό που γράφεις…

  245. Γιάννης Ιατρού said

    241: Gpoint

    Τζί, χαιρετώ

    Σχετικά με το σχόλιό σου:
    Βέβαια θα ήταν άδικο, εντελώς, να εξηγήσουμε/δικαιολογήσουμε μ΄ αυτά που γράφεις, την μάστιγα της ανεργίας και ακόμη περισσότερο την έλλειψη θέσεων εργασίας που να συμβαδίζουν με την μόρφωση/τίτλο σπουδών κλπ. (έστω και την ονομαστική…), ειδικά στις νεαρές σχετικά ηλικίες.

    Βασικά όμως δεν έχεις (κατ΄ εμέ) άδικο στην ουσία, δηλ. στο ό,τι η ποιότητα των γνώσεων -όχι βέβαια πάντα, αλλά πάρα πολλές φορές- απέχει πολύ από αυτό που περιμένει κανείς από τους τίτλους σπουδών. Και το γράφω έχοντας προσωπική εμπειρία από πολλές συνεντεύξεις με υποψήφιους, αλλά και από τις επιδόσεις πολλών επιστημόνων στην καθημερινή πράξη στην βιομηχανία.

    Θα δώσω ένα μόνο παράδειγμα, όχι για να το διακωμωδήσω, αλλά για να δείξω την έκταση του προβλήματος:
    Σε συνέντευξη με νεαρό μηχανολόγο, απόφοιτο του ΕΜΠ (!!) του 2011, όταν υποψιάστηκα ότι δεν είχε ιδέα (ήθελε να προσληφθεί σε θέση μηχανικού συντήρησης στην παραγωγή), του έδειξα ένα ρουλεμάν που είχα στο γραφείο μου επάνω, αποσκοπώντας σε απάντηση για κάτι άσχετο από το επιδεικνυόμενο αντικείμενο (το ρουλεμάν). Διαπίστωσα με έκπληξη ότι δεν ήξερε ούτε τι ήταν αυτό που του έδειξα. Όταν του είπα, «μα είναι ένα κοινό ρουλεμάν, δεν το γνωρίζετε..», μου απάντησε, «όχι, δεν έχω δει ποτέ του ένα και δεν μου έχουν δείξει ποτέ κανένα» !!!!

    Βέβαια το αναφερόμενο είναι λίγο… χοντρό, αλλά και σε άλλα πολλά, έχω διαπιστώσει, τουλάχιστον στον τεχνικό τομέα, ότι υπάρχει μεγάλη απόσταση από τις γνώσεις (έστω και θεωρητικές) από τα αναμενόμενα βάσει του τίτλου σπουδών. Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, αλλά λίγες. Κυρίως από παιδιά που έχουν μόνα τους προσπαθήσει να ενημερωθούν.

    Και απ΄ ότι ακούω, πολλοί νέοι Έλληνες που ξενιτεύτηκαν, αντιμετώπισαν μεγάλα προβλήματα στις βιομηχανίες έξω, ακριβώς επειδή τους έλειπαν οι αναγκαίες γνώσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι άλλοι, π.χ. έξω, έχουν περισσότερες ή καλύτερες γνώσεις γενικά. Αλλά στον (έστω περιορισμένο, μιας και σε πολλές χώρες η διάρκεια σπουδών έχει μειωθεί δραστικά και γίνεται για διάφορους λόγους εξειδίκευση, χωρίς πλατύτερες γνώσεις κλπ. κλπ.) τομέα τους, έχουν τις αναγκαίες για να αρχίσουν να μαζεύουν και εμπειρίες…

    Δεν νομίζω ότι φταίνε μόνο ή κυρίως τα παιδιά, μάλλον τα άλλα φταίνε περισσότερο, πάντως οι καθηγητές τους φέρουν μεγάλη ευθύνη γι αυτό (κατ΄ εμέ), επειδή επιτρέπουν κάτι τέτοιο, δεν ελέγχουν;

    Αυτά, πλάτειασα μάλλον λίγο…, υπόσχομαι βελτίωση 🙂

    ΥΓ: Αύριο μάλλον θα πάω στο ερημητήριο, θα σου τηλεφωνήσω για τα μοσχεύματα ….

    .

  246. sarant said

    236-238 Περιέργως, το TLG δεν έχει την προκείμενη φράση ούτε αυτό το έργο του Θεοφύλακτου.

  247. sarant said

    236.238-248 Δεν αμφιβάλλω βέβαια ότι υπάρχει η φράση, πολύ περισσότερο που είναι και στν PG, αλλά μου κάνει εντύπωση που δεν την έχει το TLG. Ευχαριστώ πολύ πάντως!

  248. Γιάννης Ιατρού said

    249: Τι TLG κλπ. … Ανεκτίμητη η συλλογική σοφία του ιστολογίου, Νίκο. Και τι δεν μαθαίνουμε εδώ, καθημερινά!
    Μόνο που δεν έχει γίνει ακόμα το σχετικό ευρετήριο κλπ.

  249. kiolalis said

    Κάποτε ένας σωματώδης τύπος μπαίνει στο σαλούν ξαφνικά και απευθυνόμενος στους θαμώνες, με σταθερά απειλητική φωνή, ρωτάει: «Ποιος έβαψε το άλογο μου πράσινο;»
    Μετά από κάμποσα δευτερόλεπτα σιωπής, σηκώνεται ένας πελώριος τύπος από το μπαρ και γυρνώντας προς αυτόν που ρώτησε, λέει: «Εγώ; Τρέχει κάτι;»
    Τότε ο σωματώδης τύπος, προσπαθώντας να διορθώσει την φωνή του, ψελλίζει: «Ε, όχι. Απλά έλεγα επειδή δεν βάφηκε καλά, να το πέρναγες και ένα δεύτερο χέρι;»

  250. gbaloglou said

    236 κλπ Υπάρχει δηλαδή το «πράττειν άλογα» και όχι το «πράττειν αλόγως», υπάρχει το «κάνουμε αυτά που δεν λέγονται» αλλά όχι το «κάνουμε αυτά που δεν στέκουν»! Όσο για την ακριβή ρήση του Θεοφυλάκτου, λέτε αυτό(ν) να είχε υπ ‘ όψιν του ο ΚΚ όταν έλεγε πως στην πολιτική υπάρχουν «πράγματα που λέγονται αλλά δεν γίνονται και πράγματα που γίνονται αλλά δεν λέγονται»;!;

  251. Γιάννης Ιατρού said

    251: Διαδίδεται ότι του είπε σαν απάντηση Α καλά, τότε το θέμα θεωρείται πλήξαν

  252. Γιάννης Ιατρού said

    252: Θεός φυλάξοι 🙂

  253. 222, …τα «ευλογημένα» στυλό;…

    Ο ενλόγω ιερωμένος θα χαρακτηριζόταν και στυλίτης! 🙂

  254. Γιάννης Ιατρού said

    255: Γνωστός ο στυλίτης

  255. 218 & 219 (KAI 220-221-222)

    BLOG_OTI_NANAI said:
    » Οι Παρακλήσεις για τους υποψηφίους ίσχυαν πάντα και δεν είναι καθόλου περιθωριακές αλλά συμβαίνουν σε όλες τις μεγάλες ενορίες. Το περίεργο μάλιστα θα ήταν να μην γίνονταν, όταν μια Εκκλησία διδάσκει την προσευχή. Η κοσμοθεωρία αυτού που πιστεύει και αυτού που δεν πιστεύει δεν βρίσκεται στις παρακλήσεις, αλλά στον 1ο στίχο, του 1ου κεφαλαίου, του 1ου βιβλίου της Π.Δ.: «εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γήν«. Αν κάποιος αποδέχεται αυτό, τότε οι παρακλήσεις έχουν νόημα, όπως και η προσευχή γενικά. Αν κάποιος δεν το αποδέχεται, τότε δεν αποδέχεται ούτε τις παρακλήσεις ή την προσευχή. Η παράκληση δεν γίνεται για να κουνηθεί το στιλό μόνο του και να γράψει, όπως έλεγε και ο Σχολάριος ή ο Ιωσήφ Βρυέννιος, πρώτα θα κάνετε όσα είναι ανθρωπίνως δυνατά και μετά θα ελπίζετε στον Θεό για να σωθεί η Πόλη… »
    _________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Προ 10ημέρου, έγραφα την άποψή μου για την πνευματικότητα που αποπνέει το «μυρωμένο αεράκι του Επιταφίου» της Μεγάλης Παρασκευής σε κάποιους ανθρώπους σαν κι εμένα:

    ούτε «γραφικότητας» ένεκα, ούτε λόγω εθνικής «εθιμικής» συγκαταβατικότητος, ούτε χάριν αφελούς …εκθηλυσμένου «ρομαντισμού», η Μεγάλη Παρασκευή «χτυπάει» τις θλιβερές καμπάνες της κατ’ ευθείαν στην ψυχή κάποιων «αιρετικών» ελλήνων (άθρησκων -μα οιονεί «ένθεων», όπως, λ.χ., ο Πασκάλ ή ο Λαπλάς- αγνωστικιστών) σαν και του λόγου μου.

    Είναι η άφατη τραγικότητα του ανθρώπου (του μοναδικού -ίσως- όντος που συνειδητοποιεί την αναπόφευκτη θνητότητά του), είναι ο μεγαλειώδης παιδαγωγικός συμβολισμός της έσχατης ταπείνωσης του ίδιου του φερόμενου ως «ενανθρωπισθέντος Λόγου» («Λόγου», ο οποίος κατά Ιωάννην «εν αρχή ήν» και «παρά τώ Θεώ ήν» και «Θεός ήν»!), είναι η προαιώνια παραμυθία του τραγικού μελλοθάνατου (αλλά ΟΧΙ ΚΑΙ πεισιθάνατου!) ανθρώπου με την ονειρική του προσδοκία της εκ νεκρών «Αναστάσεώς» του και την φαντασίωση της «αιωνίου ζωής» του (όταν, λ.χ., ψάλλει «δια θανάτου το θνητόν, δια ταφής το φθαρτόν μεταβάλλεις…»), είναι η σωτηριολογική διάσταση της αυτοθυσίας του «Θεού» του ίδιου αυτοπροσώπως («ο Κριτής εις δίκην, προ αδίκου κριτού, θάνατον άδικον κατεκρίθη…») ως το απόλυτο μέτρο της κοινής πανανθρώπινης αγάπης και ο κανόνας της «ηθικής» συμπεριφοράς των ανθρώπων σε μίαν (άνευ του οιουδήποτε ηθικού νοήματος και περιεχομένου!) «Κτίση», είναι αυτά -μαζί με πολλά άλλα ακόμη- που κάνουν τον λογισμό ασήμαντων ανθρώπων σαν κι εμένα να φτερουγίζει κάθε φορά που ακούγονται οι λυπημένες καμπάνες της Μεγάλης Παρασκευής και κάνουν την ψυχή μου να «γονατίζει» αυθόρμητα μπροστά στον «πεθαμμένον Άδωνη» και, αδιαμαρτύρητα πειθόμενη στο «σιγησάτω πάσα σαρξ βροτεία και στήτω μετά φόβου και τρόμου, και μηδέν γήϊνον εν εαυτή λογιζέσθω…», να σιωπά με αυτό που κάποιος επιπόλαια θα χαρακτήριζε «ευλάβεια».

    Τα παραπάνω μου, για να μην παρεξηγηθώ:
    ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ κατά συνείδηση ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ. Ούτε θα μπορούσα να είμαι! Θά ‘τανε ΕΞΟΧΩΣ ΠΑΡΑΛΟΓΟ…! Θά ‘τανε, άλλωστε, και ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ κατά του «Αγίου Πνεύματος» των Χριστιανών να δεχθεί κάποιος ότι «η Χάρις Του» είναι υπόθεση …ρουσφετιού και αποτέλεσμα …συνδιαλλαγής!!!

    Και τώρα, διαβάζοντας τα τελευταία δικά σας γραφόμενα, Κύριε/Κυρία «BLOG_O,TI_NA’NAI», διερωτώμαι:

    -Άραγε, συνειδητά ή ασυνείδητα, οι θεολογίζοντες «πιστοί» Χριστιανοί, όπως εσείς, επιχειρούν να μεταβάλουν τον κάθε νοήμονα άνθρωπο σε φανατικόν αρνητή του «Θεού»;

    Διότι, όπως αδιόρατα αφήνεται (ίσως ΚΑΙ «αφήνετε»!) να εννοηθεί από τις σχολιογραφικές παρεμβάσεις σας εδωμέσα, είτε θα είναι κάποιος «πιστός» Χριστιανός (και μάλιστα …»Ορθόδοξος»!) είτε θα είναι …Άθεος! Τρίτον τι δεν χωρεί! Ο («αληθινός»!) …»Θεός» είναι αποκλειστικότητα της Παυλικιανής παραδόσεως (και των …»θεοφόρων» …πατέρων της πολιτικής σκοπιμότητος!) που επί 2 χιλιετίες διαχειρίζονται (και μετα»πλάθουν» κατά το συμφέρον των αφεντικών τους!) την «διδασκαλία» και το «κήρυγμα» του (υπαρκτού ή ανύπαρκτου δεν έχει πρωτεύουσα σημασία στην συλλογιστική αυτή) εσταυρωμένου αιρετικού Ναζωραίου…!!!

    Έγραφα εχθές για την αποδημία τού, ελληνικής καταγωγής, μεγάλου αμερικανού μαθηματικού Τομ Άποστολ.

    Ο εκλιπών υπήρξε πολυσχιδής στον τομέα του αλλά έγινε παγκοσμίως διάσημος ειδικώς (για την ερευνητική και παιδαγωγική του συνεισφορά στο ξεστράβωμα της ανθρωπότητος) σε 2 κυρίως ευρύτατα μαθηματικά πεδία: στην Αναλυτική Θεωρία των Αριθμών και στον Απειροστικόν Λογισμό.

    Ο «Απειροστικός Λογισμός» είναι μία από τις ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ του ανθρωπίνου πνεύματος, αγαπητέ/ή «BLOG_O,TI_NA’NAI»: είναι ΓΝΩΣΗ, είναι «κατάκτηση» του ανθρώπινου πολιτισμού ισάξια με την ανακάλυψη του τροχού ή της φωτιάς! Καμιά ΑΠΟΛΥΤΩΣ πρόοδος στην εξέλιξη της ανθρώπινης δημιουργικότητας δεν θα είχε συντελεσθεί εάν δεν υπήρχε αυτό το ΘΑΥΜΑΣΙΟ διανοητικό εργαλείο στην διάθεση των ανθρώπων! Καμιά μέχρι τώρα ανακάλυψη και καμιά «θεωρία» της Φυσικής Επιστήμης δεν συγκρίνονται με την σπουδαιότητα της αξίας του «Απειροστικού Λογισμού» που, -ως μαθηματική θεωρία- έχοντας το αναλλοίωτο και άφθαρτο προνόμιο της ΑΠΟΛΥΤΟΤΗΤΟΣ στον (χωρο)χρόνο, συνιστά το ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟ (ίσως, μάλιστα, το ΜΟΝΑΔΙΚΟ «έγκυρο» και «αποτελεσματικότερο») «εργαλείο» κατασκευής και διαχείρισης των φυσικών θεωριών. Πραγματική «ΔΩΡΕΑ» τής «Χάριτος τού Αγίου Πνεύματος», θα τολμούσαν να πούνε απερίφραστα όσοι Χριστιανοί ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ είναι σε θέση να το γνωρίζουν καλά το αντικείμενο, κύριε/α «BLOG_O,TI_NA’NAI» μου…! Και, ομοίως, θα μπορούσε κάποιος «πιστός» (Χριστιανός ή Μουσουλμάνος ή Ιουδαίος ή Σιντοϊστής ή Βραχμάνος ή Βουδιστής ή Ανιμιστής ή ο,τιδήποτε άλλο «πιστεύει») να θεωρήσει την ανακάλυψη του «Απειροστικού Λογισμού» σαν αιώνια παραχώρηση του «Θεού» στον άνθρωπο για να μπορέσει αυτός να πορεύεται λιγώτερο επίπονα μέσα στην τραγικότητα του βίου του. ΓΙ’ ΑΥΤΟ, εάν υπάρχει κάποιο νόημα στις ανθρώπινες «προσευχές», η σπουδή και η μελέτη και η κατανόηση αυτού του «θεϊκού» δώρου ΣΥΝΙΣΤΑ από μόνη της μία ΠΡΟΣΕΥΧΗ σε Ό,ποιον (και εάν) «εποίησεν τον ουρανόν και την γην»! Αυτό, μάλιστα! Αυτό το κατανοώ ως «προσευχή»: ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗ & ΕΥΓΝΩΜΟΝΑ, όπως οφείλει νά ‘ναι μιά πραγματική «προσευχή» κάποιου που έχει ευεργετηθεί…

    Αλλά, εσείς, τί μάς λέτε;
    Μάς λέτε ότι οι ευλαβείς Χριστιανοί, οι πιστεύοντες στο κήρυγμα του «εσταυρωμένου Ναζωραίου» και οι «αθλοφόροι» μιμητές Του, …ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ …ικετεύουν με τις φλογερές εν εκκλησίαις …παρακλήσεις τους και με τις ένθερμες …δεήσεις τους τον «Θεό» (τον ΔΙΚΟΝ τους «Θεό», που γι’ αυτούς είναι ασυζητητί …»ο αυτός …απάντων»!) για να …»επιβλέψει εξ ουρανού» …στοργικά (και μεροληπτικά) και να τούς …δώσει …προβάδισμα στην …προσοχή Του και στην …Αγάπη Του έναντι όλων των υπολοίπων «τέκνων Του». Να τούς …αξιώσει (αφού πρώτα κάνουν «ό,τι είναι …ανθρωπίνως …δυνατόν»!) να …αποδώσουν ό,τι …αξίζουν, γιατί αλλοιώς θα …σκοντάψουν!!!
    Δηλαδή, μάς λέτε, ότι πολύ φυσικά και εύλογα είναι όλα αυτά που γίνονται στις εκκλησίες του Χριστού.
    Δεν μάς λέτε, όμως, τί ΑΚΡΙΒΩΣ θα λένε στην «προσευχή» τους οι περιδεείς υποψήφιοι φοιτητές;;;
    Κάτι, ας πούμε, σαν:
    «-Κύριε, επίβλεψον εξ ουρανού και κάνε με να θυμηθώ ό,τι παπαγάλισα, και κάνε να μην πέσουνε θέματα που δεν πολυκατέχω, και φρόντισε να γράψω καλά, αλλά [αφού, λ.χ., οι υποψήφιοι της Ιατρικής για να «μπουν» χρειάζονται βαθμούς πάνω από 19,50/20,οο ενώ οι υποψήφιοι της Γαλλικής ή Ιταλικής Φιλολογίας, ή οι Ιεροκήρυκες τσομπάνηδες της …»Ποιμαντικής» …Θεολογίας, ή οι …Λαϊκοί Οργανοπαίχτες ΤΕΙ Κολοπετεινίτσας και οι …Κομμωτές Σκύλων ΤΕΙ Κουτσοχωρίου, για να μπούνε και να χρησθούν «…Ακαδημαϊκοί Πολίτες» χρειάζονται βαθμούς μόλις 02,50(!!!)/20,οο] αλλά, Θεέ μου βοήθησέ με έτσι που Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΣΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ …κάπου να …τρουπώσω κι εγώ, ο πιστός δούλος σου! »
    Κάτι τέτοιο θα διαλογίζονται στην «προσευχή» τους οι μαθητές και οι γονείς τους; Και κάτι τέτοιο θα είναι το «αντικείμενο» της «Παρακλήσεως»;
    Αυτήν την «ενδυνάμωση» θα ζητήσουν εξ Ύψους όσοι θα αποχωρήσουν από τις εκκλησιές λαμβάνοντας και το …ευλογημένο μπικ σαν …αντίδωρο ενισχυτικό της πίστεώς τους, κύριε/α «BLOG_O,TI_NA’NAI»;;;

    Και, εσείς, επειδή μού φαίνεσθε λογικό άτομο και διαβασμένο (κάτι που εγώ, πάντως, δεν ισχυρίζομαι για τον εαυτόν μου και που εξ ίσου συχνά αμφισβητώ και σε άλλους -όπως πχ ο κλοτσοπατιναδώνυμος θρασύς νεαρός εδωμέσα που συχνά σάς κάνει «σεγκόντο»- και επειδή διαθέτω μόνον την κοινή λογική του μέσου ανθρώπου για να κρίνω) πείτε μου, σάς παρακαλώ:
    Αντέχουν όλα αυτά σε σοβαρή κριτική; Γιατί εκτίθεται έτσι η «Εκκλησία»; Μήπως ο πραγματικός στόχος τέτοιων ενεργειών (μαζί με την δημοσιότητα που λαμβάνει αυτό το γελοίο ζήτημα) είναι τελικώς να κάνει η «Εκκλησία» τους ελάχιστους νοήμονες και αυτοσυνεπείς Χριστιανούς να την εγκαταλείψουν; Μήπως, συνειδητά ή ασυνείδητα, γίνεται η «Εκκλησία» κήρυκας αθεϊσμού σε ήχον …»πλάγιον»;;;
    Αλλοιώς, ΑΥΤΟΣ Ο ΓΕΛΟΙΟΣ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΞΗΓΕΙΤΑΙ…

  256. giorgos said

    Απόσπασμα από τό βιβλίο «Ανάλυση τής Νεοελληνικής Αστικής Ιδεολογίας»

    «Οἱ παγκόσμιες συνθῆκες παραγωγῆς ἐπέβαλαν μεταπολεμικὰ νέες καταστάσεις στὴν ἐν γένει παιδεία. Μία ἀπὸ αὐτὲς εἶναι ἡ ἀπότομη αὔξηση τῶν φοιτητῶν στὶς ἀνώτατες σχολές. Τὸ φαινόμενο εἶναι παγκόσμιο [11]. Ἡ ἐκρηκτικὴ πρόοδος τῆς τεχνικῆς δημιούργησε σὲ ὅλους τούς τομεῖς μορφωτικὰ κενά, τὰ ὁποῖα οἱ ἀνώτατες σχολὲς ἔπρεπε νὰ πληρώσουν. Ἔτσι ὅμως ὑπεβαθμίζετο ὁ ρόλος καὶ ἄλλαζε ὁ σκοπὸς τῶν Πανεπιστημίων, πού ὁ ἀρχικός τους προορισμὸς στὴν Εὐρώπη ἦταν ἡ ἀνανέωση τῆς κρατούσης τάξεως. Γιὰ νὰ μὴ διασαλευθῆ ὁ σκοπὸς αὐτός, τὰ οἰκονομικῶς προηγμένα κράτη ἐδημιούργησαν ὑπο-πανεπιστημιακὲς σχολές, συντονισμένες στὶς ἀνάγκες τῆς ἐπιστημονικῆς τεχνικῆς. Τὰ κοινωνικὰ δεδομένα στὴν Ἑλλάδα δέν ἐπέτρεψαν φυσικὰ μίαν ἀνάλογη προσαρμογή, ἡ ὁποία ὅμως οὔτε καί ἀναγκαία ἦταν. Σφιχτὰ ἐξουσιαζόμενη ἀπὸ τὴν προστασία διεδραμὰτιζε τὸν ρόλο τῆς ἀγορᾶς καὶ τοῦ προμηθευτοῦ πρώτης ὕλης σὲ ἀνθρώπινο καὶ φυσικὸ ὑλικό. Δὲν ἐτίθετο συνεπῶς θέμα ἀναδιὰρθρωσης τῆς παιδείας, ἀλλά ἁπλῶς προσαρμογῆς. Καὶ ἡ προσαρμογὴ αὐτὴ ἐπετεύχθη μὲ τὴν ὑποβάθμιση τῶν Πανεπιστημίων σὲ τεχνικὲς σχολές. Πρὸ τῆς πλήρους σημερινῆς προσαρμογῆς, ἡ διαδικασία ἄρχισε ἀπὸ πολύ παληά, συμπίπτουσα μὲ τὴν συρρίκνωση καὶ κατασκευὴ τοῦ νέου Κράτους»

  257. 256, Πολύ ωραίο στυλ!

  258. Γιάννης Ιατρού said

    259: Ό,τι πρέπει για …λυκόπουλα, Μιχάλη 🙂

  259. gbaloglou said

    202 Απορώ και εξίσταμαι … πως ο γέρων Βάτταλος, στηλιτεύων τας παλαβωμάρας των Γαλιλαίων, ακολουθεί εν τούτοις τα υπ’ αυτών επιβληθέντα έθιμα, μνημονεύων τουτέστιν την του Αγίου Θωμά αναποφεύκτως Κυριακάτικην εορτήν ως ημέραν αποδημίας του απίστου μαθηματικού Θωμά Αποστολόπουλου;

  260. Γιάννης Ιατρού said

    261: Γρηγόρη, κάτι σαν το οξύμωρο σχήμα θά ΄ναι. Ο εμφύλιος του μυαλού 🙂

  261. BLOG_OTI_NANAI said

    257: Γι αυτό που είμαι βέβαιος είναι ότι όποιες κατακτήσεις κι αν έχει κάνει το ανθρώπινο πνεύμα, την εποχή που τις κατακτούσε εσύ απουσίαζες…

  262. Ριβαλντίνιο said

    @ 263 BLOG_OTI_NANAI

    Με την κανονική σημασία ή την άλλη ;

    (σχόλιο 239)

  263. BLOG_OTI_NANAI said

    248: Για να επανέλθω στις σοβαρές συζητήσεις:

    Νίκο, αν μιλάς για το CD TLG-E, νομίζω ότι τότε δεν είχε συμπεριληφθεί ακόμα ο Θεοφύλακτος.
    Όντως, η έντυπη TLG αναφέρει μία τέτοια φράση: http://tinyurl.com/zfuzo7j

    Γενικά πάντως σε πατερικά κείμενα, αν και είναι λίγες οι αναφορές, υπάρχει το «πράττειν αλόγως«. το «άλογα» δεν το βρήκα (ακόμη τουλάχιστον).

  264. BLOG_OTI_NANAI said

    238: Σωστά, ο ΚΑΒ έχει δίκιο τώρα είδα το σχόλιο του και υπάρχει η φράση.

    264: Μεγάλε Ριβαλντίνιο, και σκεφτόμουνα «σε τι αναφέρεται;»! Ακόμα κι εγώ που είχα φέρει την παραπομπή, το είχα ξεχάσει!

  265. sarant said

    265-6 Το έντυπο είναι το TGL και είναι πολύ παλαιότερο του TLG. Μιλάω για το ονλάιν TLG, το οποίο έχει έναν Θεοφύλακτο Αχρίδος, φαντάζομαι είναι αυτός. Αλλά δεν έχει το συγκεκριμένο έργο του.

  266. Γιάννης Ιατρού said

    266: β Μετά λύπης μου διαπιστώνω απουσία μνήμης 🙂

  267. 263
    Η, αδικαιολόγητα προσβλητική απέναντί μου,απάντησή σας μοιάζει συνεπής στο παράνομά σας: είναι …»ό,τι νά ‘ναι»! Διότι βέβαια, για την ουσία δεν λέτε τίποτε κι ούτε αισθάνεσθε καμιάν ανάγκη να το κάνετε: κλασσική συμπεριφορά των (ψευτοδιανοούμενων) παπάδων! Πάω στοίχημα ότι είσθε παπάς!
    Μού λέτε, χωρίς να ντρέπεσθε που αναιτιολόγητα μέ περιβάλλετε με τόση …χριστιανική αγάπη και μέ λούζετε με το …νάμα των πηγών όπου νοσφίζεσθε, ότι από όσα σάς έγραψα βεβαιωθήκατε πως μού λείπει …πνεύμα (το οποίο, όμως, περισσεύει σε εσάς για να είστε τόσο απόλυτα κατηγορηματικός στην βεβαιότητά σας); Και ο ενικός με τον οποίον μού απευθύνεσθε είναι ο ενικός της καρπαζιάς που παίζετε με τους φίλους σας στο …κατηχητικό;
    Άφεριμ, πασά μου… Εγώ φταίω που ασχολήθηκα μαζί σου. ΚΡΙΜΑ.

  268. Ριβαλντίνιο said

    Να βάλουμε και μια θεολογική προσέγγιση του χωρίου του Ιωάννη :

    Ο τέταρτος χλωρός ίππος συμβολίζει το λοιμό, το θάνατο, που συνοδεύει την πείνα, τις επιδημίες και την ασιτία (Ησ.51,19· Ιερ. 14,12). Σημειωτέον ότι το χλωρός στην Κ.Δ. έχει τη σημασία τόσο του πράσινος (πρβλ. χλωρός χόρτος μκ. 6,39), όσο και του κίτρινος, όπως στον Όμηρο. Στα χρόνια του Ιησού ο κίτρινος λεγόταν και θειώδης (9,17), καθότι το κίτρο (=λεμόνι) δεν ήταν διαδεδομένο στον παραμεσόγειο χώρο. Ο προσωποποιημένος Άδης (1,18· 20,13) συνοδεύει το Θάνατο πάνω στον κιτρινιάρικο ίππο, προκειμένου να παραλάβει τα πτώματα, τα οποία προήλθαν από τη ρομφαία, το λιμό, το θάνατο και τα άγρια θηρία της γης (πρβλ. Λευ. 26,22· Ιεζ. 14,21). Αντί του αὐτῷ στο 8γ αρκετοί ερμηνευτές προκρίνουν το αὐτοῖς, το οποίο υπονοεί την εξουσία που θα έχουν στα Έσχατα ο θάνατος και ο Άδης και όλοι οι προαναφερθέντες ίπποι. Στην τέταρτη σφραγίδα χαρακτηριστική είναι η χρήση του τέσσερα. Ο τέταρτος ιππέας πλήττει το ¼ της γης με τέσσερεις πληγές!

    http://eclass.uoa.gr/modules/document/file.php/SOCTHEOL102/Despotis%20%CE%91%CE%A0%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97%20%CE%91.pdf

    (σελ.204)

    ————————————————————–

    @ 183 ΚΑΒ

    («η μετάφρασαη της Κ.Δ. του οποίου δε μου εμπνέει εμπιστοσύνη»

    Ο Τρεμπέλας κάνει απόδοση και ερμηνεία μαζί. )

    Δυο άλλες Καινές Διαθήκες που έχω της Βιβλικής Εταιρείας αποδίδουν «κιτρινοπράσινο».

  269. BLOG_OTI_NANAI said

    266: Τσάμπα προσβάλλεσαι, διότι αν διάβασες, για την παραπομπή έγραψα «Ακόμα κι εγώ που είχα φέρει την παραπομπή, το είχα ξεχάσει!» Άρα, δεν σε αφορούσε αυτό, αφορούσε μόνο τον Βάταλο, εκτός κι αν νιώθεις κάποια ιδιαίτερη «συγγένεια» μεταξύ σας που αντί για το DNA φαίνεται στην IP…

    Τους σοβαρούς ανθρώπους, τους τιμώ και ασχολούμαι σοβαρά μαζί τους και αυτό φαίνεται όταν σχολιάζω. Με τους Βάταλους ή τους περιστασιακούς Βάταλους (που υπάρχουν 2-3 εδώ) κρατώ μια συνεπή στάση δεκαετίες τώρα και είναι αυτή που βλέπεις στο σχόλιο 263. Διότι η, διαμέσου σοβαρής συζητήσεως, νομιμοποίηση της σαχλαμάρας του καθένα, είναι έγκλημα.

    ΥΓ1
    «Εγώ φταίω που ασχολήθηκα μαζί σου. ΚΡΙΜΑ.»

    Φυσικά και είναι κρίμα, και καλώς νιώθεις ενοχές, διότι ασφαλώς φταις που ασχολήθηκες μαζί μου.

    ΥΓ2
    Όχι από τώρα ρε παιδιά, δεν είμαι και τόοοοσο μεγάλος 🙂

  270. BLOG_OTI_NANAI said

    270: Ναι, όντως, για κατά γράμμα μετάφραση δεν κάνει ο Τρεμπέλας. Ο Τρεμπέλας περισσότερο κάνει μια διδακτική, ορθόδοξη ερμηνευτική προσέγγιση.

  271. BLOG_OTI_NANAI said

    267: Εφόσον μιλάς για την online TLG, αυτό κατά τη γνώμη μου σημαίνει ότι η φράση πιθανόν, δεν έπρεπε να υπάρχει. Διότι η TLG εισάγει κριτικές εκδόσεις και με όλο το θάρρος, είναι κάπως ύποπτη η σπανιότητα, ίσως και μοναδικότητα της φράσης αυτής.

  272. 271 >>>>> BLOG_OTI_NANAI said: «266: Τσάμπα προσβάλλεσαι, διότι αν διάβασες, για την παραπομπή έγραψα «Ακόμα κι εγώ που είχα φέρει την παραπομπή, το είχα ξεχάσει!» Άρα, δεν σε αφορούσε αυτό, αφορούσε μόνο τον Βάταλο, εκτός κι αν νιώθεις κάποια ιδιαίτερη «συγγένεια» μεταξύ σας που αντί για το DNA φαίνεται στην IP…»
    _________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Άλλ’ αντ’ άλλων…!

    Μέ πρόσβαλλες, παπά, όταν σαν απάντηση στο (ευγενικό) σχόλιό μου υπ’ αριθμόν 257 εσύ μέ έφτυσες κατάμουτρα με το (απαράδεχτο) σχόλιό σου υπ’ αριθμόν 263.

    Απορώ πρώτα-πρώτα γιατί ο, κατά τα άλλα ευαίσθητος, ΝΙΚΟκύρης δεν σέ έβαλε αμέσως στην θέση σου αλλά αγνόησε επιδεικτικά την προσβολή AD HOMINEM που μού έκανες και συνέχισε τον διάλογό του μαζί σου σαν να μην τρέχει κάστανο…
    Και, απορώ, που ο ίδιος ο παντεπόπτης ΝΙΚΟκύρης δεν σέ βεβαιώνει ότι ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΔΕΝ ΕΧΩ ΜΕ …ΒΑΤΑΛΟΥΣ αλλά αφήνει να πλανάται σ’ εσένα και σε άλλους η υποψία πως είμαστε ένα και το αυτό!

    Γιατί, κύριε Σαραντάκο; Έχεις τίποτα μαζί μου;

  273. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    207.Πέπε >>εξακολουθώ να πιστεύω ότι αποκλείεται να συμβαίνουν, και να διαψεύδομαι.
    Εδώ ευλογήσανε το χρηματιστήριο
    https://twitter.com/gath___?lang=el

  274. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    275

  275. BLOG_OTI_NANAI said

    267: Πράγματι, αν βλέπω καλά στον Κανόνα της TLG λείπουν πολλά ακόμα έργα του Θεοφύλακτου Βουλγαρίας αν και τον πρωτοπέρασαν από το 2002. Μάλλον δεν τους καλύπτει η Patrologia Graeca οπότε δεν υπάρχει και η φράση της TGL και PG στην online TLG.

  276. 202 >>>> ΒΑΤΑΛΟΣ

    Γλαφυρό το «στόρυ» που συνθέσατε (από τα δημοσιευμένα βιογραφικά στοιχεία του) για τον μακαρίτη Τομ Άποστολ και την γνωριμία σας.

    Ωστόσο, διορθώστε -εάν θέλετε- το σφάλμα σας στην απόδοση του πραγματικού ονόματος τού Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή: το επώνυμό του ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «Καραθεοδωρής» για να σάς επιτρέπει την καθαρευουσιάνικη απόδοσή του στην αιτιατική πτώση ως «… τον Κωνσταντίνον ΚαραθεοδωρήΝ…». Είναι ο Καραθεοδωρή (έτσι όπως, λ.χ., ο τακτικός αναγνώστης και συχνός σχολιαστής αυτού του Μπλογκ ονομάζεται «ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΑΤΡού» και όχι «Γιάννης ΙατρΟΣ»), με το οικογενειακό επώνυμό του ΑΚΛΙΤΟ αλλά σε μόνιμη ΓΕΝΙΚΗ πτώση, κάτι που συνηθίζεται πολύ και στα κυπριακά επώνυμα άλλωστε. Επομένως, θά ‘πρεπε να γράψετε «…τον Κωνσταντίνον Καραθεοδωρή».

    Περιμένω, πάντως, να δω τί θα μάς αποκαλύψετε για τον Ωριγένη…

  277. sarant said

    277 Mπορεί να μη βρίσκουν καινούργιες εκδόσεις, τι να πω -κάποτε μας διάβαζε και ο Νικ Νίκολας, ίσως δει και τώρα και διευκρινίσει.

  278. Κ.Καραποτόσογλου said

    Το θέμα είναι ότι ξεκαθάρισε ένα σημαντικό ζητούμενο της έρευνας με εξαιρετική τεκμηρίωση. Μια καινούργια κριτική έκδοση ενός κειμένου μπορεί να περιμένει δεκαετίες ή και να μην υπάρξει, με αποτέλεσμα αρκετά χειρόγραφα γλωσσάρια να είναι γνωστά μόνο μέσα από τις σελίδες του Δουκαγγίου. Η Πατρολογία ενσωματώνει όλες τις προηγούμενες εκδόσεις με τα λάθη που έχουν, αλλά προσφέρει τεράστιο έργο, και πάντοτε θα χρησιμοποιείται. Το πιθανότερο είναι ότι η έκδοση Theophylacti commentaria in quatuor Evangelia, Graeco-lat. In fol. Parisiis, anno 1635, έχει περάσει αυτούσια στην Πατρολογία, ίσως με ελάχιστες επεμβάσεις.

  279. ΚΑΒ said

    BLOG_OTI_NANAI, ζητάω μια χάρη (τη δεύτερη, αν θυμάσαι). O Θεόδωρος Βαλσαμών που βρίσκεται στους τόμους 137-138 της PG έχει γράψει τη φράση «τά ὀρνίθεια ὠά ἐν ζύμῃ ἄρτου συνηνωμένα» . Ψάχνω τόμο και σελίδα. Αν μπορείς να με βοηθήσεις, θα σου είμαι υπόχρεος.

    Δεν μπορώ να τα βρίσκω όλα.

  280. sarant said

    274 Δεν διαβάζω πάντοτε όλα τα σχόλια. Ασφαλώς δεν έχεις σχέση με τον Βάταλο.

  281. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ «πράσσειν ἄλογα» ὑπάρχει καὶ τὸ «βλέπειν καὶ πράσσειν ἀνάλογα».
    Μιὰ διαχρονικὴ ἀξία.

  282. Αυτοί θέλουν να μας διοικίσουν! ❤

  283. 284
    Σκύλος said: » Αυτοί θέλουν να μας διοικίσουν!❤ »

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ
    «Σκύλε» μου, εάν βλέπω καλά στο έντυπο που παρέθεσες και είναι συμπληρωμένο χειρόγραφα από τον Κούλη, το παιδί της Ζήμενς έχει σβήσει και διορθώσει και ξαναγράψει το πατρώνυμό του! Λες κάτι να ξέρει περισσότερο και να του ξέφυγε κατά λάθος; ( «Ελευθέριος» λες νά ‘χε πρωτογράψει και τό ‘σβησε μετά, το …χρυσό μου; )

  284. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    προυχώρησεν η νύξ εις το Ρωμέικον και μόλις προλαμβάνω να εκπληρώσω την υπόσχεσιν ήν έδωκα εν τω σχολίω 216 διά το ξεκώλιασμα του Ωριγένους. Θα είμαι σύντομος…

    1) Οι βρωμεροί Γαλιλαίοι αποκρύπτουν επί 18 αιώνας (ακόμη και η αγγλική Wikipedia αρνείται να το αναφέρη, διά να μή αντιληφθούν όλοι την ελεεινότητα των Γαλιλαίων) διά ποίον λόγον η Ορθόδοξος Εκκλησία αφώρισε αρχικώς τον Μέγαν Ωριγένην. Η ιστορία είναι απολαυστική και την αναφέρουν με απολαυστικάς λεπτομερείας 3 τουλάχιστον πηγαί: Το Λεξικόν Σουΐδα εν τω λήμματι «Ωριγένης», ο περίφημος Βυζαντινός χρονογράφος Γεώργιος Αμαρτωλός όν ιδιαιτέρως εκτιμά ο «Σάθας του 21ου Αιώνος» κ. Σμερδαλέος και ο Νικήτας Χωνιάτης που αντλεί από την μαρτυρίαν του Επιφανίου

    2) Επιγραμματικώς, η υπόθεσις έχει ως εξής: Ημείς οι Έλληνες της Αλεξανδρείας, αντιλαμβανόμενοι πόσον μέγας ανήρ ήτο ο Ωριγένης και πόσον μεγάλην ζημίαν πάει να κάμη εις την Πατρώαν Θρησκείαν, εβάλαμε έναν Νέγρον (Αιθίοπα) με υπερμεγέθη ψωλήν να τον ξεκωλιάση, ώστε να τρομοκρατηθή ο ευνούχος Ωριγένης και να θυσιάση εις τους Θεούς μας!.. Πράγμα που έγινε και ο δυστυχής Ωριγένης ελιβάνισεν εις τους θεούς των Ελλήνων διά να παύση το ξεκώλιασμα από τον Αιθίοπα!..

    Η βρωμερά Εκκλησία των Γαλιλαίων, αντί να επιβραβεύση τον Ωριγένην, τον αφώρισε και τον εξεδίωξε από τας τάξεις της, επειδή υπέστη το μαρτύριον του ξεκωλιάσματος από νέγρον!.. Παραθέτω την εκδοχήν του Επιφανίου, όπως την καταγράφει ο Νικήτας Χωνιάτης και σάς αποχαιρετώ. Προηγουμένως, επιθυμώ να συγχαρώ τον κ. Καραπούτσογλου (σχόλιον 236) διά την ανακάλυψιν της φράσεως «πράττειν άλογα» του Θεοφυλάκτου Οχρίδος. Πρόκειται διά μίαν σημαντικήν στιγμήν του Σαραντακείου Ιστολογίου και ο κ. Καραπούτσογλου θέτει σοβαράν υποψηφιότητα να αναδειχθή εις το τέλος του έτους «πολυτιμώτερος αναγνώστης» υπό του κ. Σαραντάκου. Αν και μέχρι τότε, ο γέρων Βάταλος (Ελλήνων θεών θελόντων…) θα έχη προβή εις τόσας καταιγιστικάς αποκαλύψεις που αυτοδικαίως θα καρπωθή εκείνος τον επίζηλον τίτλον του πολυτιμωτέρου αναγνώστου

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

  285. BLOG_OTI_NANAI said

    281: Ναι, όντως την έχει γράψει, βρίσκεται στην PG 137,589 C αλλά και στο «Σύνταγμα ιερών Κανόνων«: http://tinyurl.com/zypmepq (τελευταία παράγραφος, στη μέση).

    ΥΓ
    Εάν μου αναθέτει κάποιος να ψάχνω, ουσιαστικά μου προσφέρει ευχάριστη ασχολία, οπότε εγώ είμαι υπόχρεος.

  286. BLOG_OTI_NANAI said

    286: Φυσικά για έναν αγράμματο δεν έχει αξία η πληροφορία, αλλά οι βιβλιογραφικές αναφορές στον Κώστα Καραποτόσογλου είναι εκατοντάδες, μόνο στο «Λεξικό της Μεσαιωνικής Ελληνικής» του Κριαρά, οι αναφορές μπορεί να είναι και 100. Κατά συνέπεια, βάλε ένα όριο επιτέλους στην αηδία που βγαίνει διαρκώς από το πληκτρολόγιο σου…

  287. BLOG_OTI_NANAI said

    Με την ευκαιρία, έριξα μια ματιά στον Κανόνα της TLG-E και όπως φαίνεται καθόλου δεν απαξιώνουν την PG.
    Συγκεκριμένα, στην TLG-E υπάρχουν 778 κείμενα καταχωρισμένα με βάση την PG τα οποία προέρχονται συνολικά από 72 τόμους (από του 161 συνολικά).

    Οι τόμοι που περιλαμβάνονται στην TLG-E είναι:

    MPG 10, MPG 11, MPG 12, MPG 13, MPG 14, MPG 17, MPG 18, MPG 20, MPG 22, MPG 23, MPG 24, MPG 25, MPG 26, MPG 27, MPG 28, MPG 29, MPG 30, MPG 31, MPG 32, MPG 33, MPG 34, MPG 35, MPG 36, MPG 37, MPG 39, MPG 40, MPG 43, MPG 44, MPG 45, MPG 46, MPG 47, MPG 48, MPG 49, MPG 50, MPG 51, MPG 52, MPG 53, MPG 54, MPG 55, MPG 56, MPG 57, MPG 59, MPG 60, MPG 61, MPG 62, MPG 63, MPG 64, MPG 65, MPG 68, MPG 69, MPG 70, MPG 72, MPG 74, MPG 75, MPG 76, MPG 77, MPG 79, MPG 80, MPG 81, MPG 82, MPG 83, MPG 85, MPG 87, MPG 89, MPG 91, MPG 92, MPG 93, MPG 95, MPG 96, MPG 110, MPG 130, MPG 136

  288. ΚΑΒ said

    BLOG_OTI_NANAI, καλημέρα. Σε ευχαριστώ πολύ. Να είσαι καλά.

  289. Κουνελόγατος said

    Μόνο εγώ βλέπω αποχώρηση;

  290. BLOG_OTI_NANAI said

    290: Καλημέρα. Τίποτα, και συ να’ σαι καλά.

    291: Όχι μόνο…

  291. sarant said

    289 H ονλάιν έκδοση έχει προσθέσει πολύ υλικό κυρίως απο μεταγενέστερους σε σχέση με την Ε.

    286 Ντροπή.

  292. Την εκδοχή αυτή των πράσινων αλόγων την υποστήριζε και ο Ηλίας Πετρόπουλος σε κάποιο βιβλίο του (μήπως ήταν στα σχόλια της Αποκάλυψης του Ιωάννη; Δεν θυμάμαι.) και χλεύαζε τους υποστηρικτές του «πράσσειν άλογα». Και εκεί έγραφε και για τον ίππο χλωρό της αποκάλυψης του Ιωάννη. Θυμάμαι όταν ήμουν φοιτητής τη δεκαετία του 90 ομηρικούς καβγάδες με τον κουμπάρο μου που υποστήριζε την άποψη του «πράσσειν» που πρέπει να την είχε διαβάσει στο Βήμα της Κυριακής.

  293. sarant said

    294 Δεν το ήξερα αυτό για τον Ηλία Πετρόπουλο!

  294. Γς said

    293 β:

    Ναι. Ντροπή

  295. BLOG_OTI_NANAI said

    293: Πράγματι. Τι ευκολία την έβγαζαν πάλι σε CD.

    ΥΓ
    Εντωμεταξύ για τους μυημένους (βλ. Γιάννη Ιατρού) η online TLG έχει πολύ σφιχτή προστασία και κάποτε που είχα βρει ένα εργαλείο robot-κατεβάσματος, ακόμα και μεγάλες καθυστερήσεις όταν έβαζα στο download από αρχείο σε αρχείο, και πάλι μετά από μερικά κατεβάσματα κλείδωνε η άτιμη. Εκεί προφανώς θέλει κάτι που να μπορεί να αλλάζει και την IP συχνά μήπως ξεγελάσει το κλείδωμα.
    Διαφορετικά, το μέγεθος του download συνολικά, άντε να είναι 1GB όλο κι όλο. Επίσης, κάθε κείμενο της online TLG αναλύεται σε πολλές pages και έτσι δεν μπορείς να το πάρεις κατεβατό όλο μαζί.

  296. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    284 >>Αυτοί θέλουν να μας διοικίσουν!
    Aυτοί που μασε φέρανε σ΄αυτό μαύρο χάλι
    θέλουν να φύγει ο σύριζα να μασε σώσουν πάλι.
    Δημήτρης Παπαδημούλης, Πάσχα στη Σητεία,2016

  297. Ο Νεφεληγερέτης σίγουρα δεν είναι ο Βάταλος (που άλλη μια φορά μ’έκανε να ξεχάσω), δεν σας θυμίζει όμως μία κυρία απ’ τη Γενεύη;

  298. gbaloglou said

    300 κ. Πουτανίδου;

  299. Κουνελόγατος said

    Χρειάζονται σήματα σαν αυτά για τα προγράμματα της τηλεόρασης.

  300. Γς said

    Και τα πράσινα σωβρακάκια
    [πάλι]

    http://caktos.blogspot.gr/2015/10/blog-post_93.html

  301. sarant said

    299 …να ξεχάσω με ρο;

  302. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    303. Με ψι και κάπα

  303. Γς said

    237:

    >Βεβαίως το θέμα εμπίπτει στο αντικείμενο του Γς

    Είναι αντικείμενο της Λαχανοκομίας και όχι της Γενετικής.

    Και περίμενα να τελειώσει ο φίλος μου ο Ακκουμιανάκης το διαγώνισμα στα λάχανα και τέτοια για να μπουν οι δικοί μου.

    -Περίμενε. Εδώ έχουμε για Λαχανοκομία. Και κάνει μια χειρονομία της μάσας.

    -Κι εδώ για Γενετική, του λέω. Με την αντίστοιχη χειρονομία της Γενετικής.

    Και γέλια το αμφιθέατρο

  304. Υαλτις said

    257
    @Ο ΝΕΦΕΛΗΓΕΡΕΤΗΣ

    Περίμενα πως το κείμενο σας θα συγκινούσε κι αλλους και θα ήταν αφορμή για εναν ουσιατικό ‘διάλογο».
    Επεσα έξω.
    Κρίμα για τον παραλήπτη του ,που δεν κατάλαβε την τιμή που του κάνατε.

    Ο αντίχριστος και ανάλγητος δαιμονιστής του αιώνος!
    Που όταν όλοι εμείς πενθούμε,
    αυτός ηλιοφορεί.
    Και όταν όλοι σαρκάζουμε,
    ιδεοφορεί.
    Και όταν ειρήνη αγγέλλουμε,
    μαχαιροφορεί.
    Καταπρόσωπό μου (σας) οι νέοι Αλεξανδρείς εχλεύασαν!

  305. .
    306

    Ε Υ Χ Α Ρ Ι Σ Τ Ω

    … ΠΟΛΥ !

    .

  306. Ηλεφούφουτος said

    277, 289 Ο ΝικΝικ θυμάμαι ότι είχε πει κάτι σχετικό όταν τον είχα ρωτήσει γιατί δεν έβρισκα το Λειμωνάριον του Ιωάννη Μόσχου στο TLG, ότι δηλαδή δεν υπήρχε αξιόπιστη κριτική έκδοσή του για να την ενσωματώσουν.
    Άρα δεν αρκεί να βρίσκεται ένα κείμενο στην PG για να μπει στο TLG και το TLG εξακολουθεί να έχει σοβαρά κενά στη βυζαντινή γραμματεία.

  307. καλησπέρες said

    Eίδα φως και μπήκα αγαπητοί.
    Αδύνατον να διαβάσω τα 308 σχόλια και ας με συγχωρήσει ο οικοδεσπότης!
    Να είμεθα καλά να βαττολογούμε γράφοντας ενίοτε και όσα αντικαταθλιπτικά φληναφήματα κρίνομεν έκαστος .
    Το «πράσσειν άλογα» μου φαινόταν πιο λογικό αν όμως δεν μαρτυρείται;
    Ας πάει στο καλό.Εξάλλου ΠΡΑΣΙΝΑ άλογα βεβαίως και ξέρουμε ότι ΥΠΑΡΧΟΥΝ! Υπάρχει ας πούμε το πράσινο «άλογο της Παναγίτσας» (είναι ένα έντομο ξαφνιαστικό και τρομακτικό σαν ακρίδα αλλά με ΠΡΑΣΙΝΟ χρώμα που άμα σε επισκεφτεί στο σπίτι σου, στην εξοχή, θα λάβεις είδηση/γράμμα, άντε και μέιλ από δικό σου πρόσωπο, σου έχει συμβεί; μου έχει! 😉

  308. BLOG_OTI_NANAI said

    308: Κι ένα παράπονο, που δεν αφορά άτομα, αλλά σαφώς και υποδομές: Που είναι οι φιλόλογοι μας; Που είναι οι Στυλιανοί Αλεξίου που ανάγκασαν το διεθνές φιλολογικό στερέωμα να γυρίσει σελίδα στον Διγενή από την Γκροταφεράτα στο Εσκοριάλ; Να είμαστε στην Ελλάδα και να περιμένουμε κριτικές εκδόσεις στα ελληνικά κείμενα από Αμερικανούς; Δώσε ένα φιλολογικό έργο ως ο τόπος που γέννησε τη γραμματεία αυτή να σε σέβονται όλοι στον κόσμο.
    Τέλος πάντων…

  309. (303) Αχ, Νίκο, πόσο με καταλαβαίνεις… Ναι, φυσικά με ρω. Και επειδή το Ρ δεν είναι κοντά στο Χ, μάλλον ο ορθογραφικός διορθωτής θα έβαλε την ουρά του.
    (300) Ναι. Δεν μπορώ βέβαια να ελέγξω τη διεύθυνση IP, αλλά το στυλ μου τη θυμίζει έντονα.

  310. Ιάκωβος said

    Για το άλογο της Αποκάλυψης.
    Θα μπορούσε να είναι πράσινος. Εκτός από χρώμα της ελπίδας, του Προφήτη κλπ, το πράσινο είναι και το χρώμα του θανάτου. Όπως είναι γνωστό, το νεκρό ανθρώπινο σώμα, όταν μείνει άταφο κάποιες μέρες, παίρνει ένα φριχτό πράσινο χρώμα.

    Μήπως, όμως, το ερώτημα «Ποιό χρώμα εννοούσε ο Ευαγγελιστής λέγοντας χλωρός» είναι λάθος από την αρχή;

    Οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν την ίδια λέξη για δύο τελείως διαφορετικά χρώματα,και αυτό το έκαναν:
    Ή για λόγους κοινωνικούς και συμβατικούς, δηλαδή έβλεπαν τη διαφορά και απλά χρησιμοποιούσαν την ίδια λέξη( που αυτό δε φαίνεται λογικό).
    Ή, ΔΕΝ έβλεπαν τη διαφορά πχ μεταξύ πράσινου και κίτρινου, τα έβλεπαν δηλαδή σαν ένα χρώμα.

    Σ’ αυτή την περίπτωση δεν έχει νόημα να αναρωτιόμαστε. Τον Ίππο τον φαντάστηκε χλωρό, ένα χρώμα για το οποίο είχε μια αντίληψη ριζικά διαφορετική από μας και που εμείς αφού έχουμε ονομάσει πια τις δύο υποδιαιρέσεις του, πράσινο και κίτρινο, δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε σαν ένα χρώμα.

  311. Ιάκωβος said

    Και δυο ακόμα διάσημα πράσινα τραγούδια

    Το Wearing of the green, επαναστατικό Ιρλανδικό, που μαζί με το British Army, που έφερα σε άλλο νήμα, είναι τα πιο γνωστά τραγούδια του IRA.

    Και το Ιts not easy being green, του Κέρμιτ. Αντιρατσιστικό.

  312. E, λοιπόν, το Wearing of the Green το είχα μάθει στο σχολείο, αλλά με άλλα λόγια, πατριωτικά μεν, αλλά που ποτέ δεν θα διανοούμουν να χαρακτηρίσω επαναστατικά. Χάρη σε σένα, Ιάκωβε, και βεβαίως στο Google, έμαθα, πενήντα χρόνια μετά, τι πραγματικά έλεγε!

  313. sarant said

    312 Μπορεί να είναι έτσι που τα λες.

  314. BLOG_OTI_NANAI said

    299, 300: Συγγνώμη… υπήρχε εδώ σχολιάστρια με τέτοιο ψευδώνυμο;!

  315. Μανούσος said

    Πάντως λόγω της πολύ ιδιαίτερης σχέσης Ρουμανίας και Ελληνισμού, θα πρέπει να αναζητήσουμε και άλλα δάνεια από την Ρουμανική στην Νέα Ελληνική ή κοινές εκφράσεις κλπ (τα Ελληνικά στην Ρουμανική είναι αρκετά ερευνημένο θέμα με ενδιαφέρουσες προεκτάσεις πχ εκκλησία=biserica από το basilica/ βασιλική και όχι όπως σε όλες τις άλλες βόρειες γλώσσες από το Κυριακόν Kirche/Kirk/Church ή από την εκκλησία στην Μεσόγειο chiusa/iglesia κλπ).

  316. Μάνος Πετρίδης said

    Αναρωτιέμαι, το πρώτο σας σημείο (Έκφραση «πράσσειν άλογα» δεν υπάρχει στην αρχαία γραμματεία) πόση βαρύτητα μπορεί να έχει, την στιγμή που μικρό μέρος των αρχαίων έργων έχει επιζήσει ως τις μέρες μας; Η εμφάνιση κάποιας έκφρασης ή κάποιου τύπου στην διαθέσιμη αρχαία γραμματεία μπορεί πράγματι να επιβεβαιώσει την συγγένεια με την τρέχουσα έκφραση, έλλειψη όμως αρχαίου παραδείγματος δεν μπορεί να την αποκλείσει.

  317. sarant said

    318 Για να γίνει όμως παροιμιώδης ένας τύπος και στη συνέχεια να παρερμηνευτεί πρέπει να αφήσει κάπου ίχνη της ύπαρξής του. -όπως, για παράδειγμα, η έκφραση «περνάει ζωή χαρισάμενη» προέρχεται από παρερμηνεία του τροπαρίου «Χριστός ανέστη … και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: