Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα έπη των Αριμασπών – 11 (Δημήτρης Σαραντάκος)

Posted by sarant στο 27 Σεπτεμβρίου, 2016


Εδώ και λίγο καιρό άρχισα να δημοσιεύω, σε συνέχειες, το μυθιστόρημα του αλησμόνητου πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Τα έπη των Αριμασπών» (2004). Η σημερινή συνέχεια είναι η δέκατη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Μέχρι το τέλος του μήνα θα δημοσιεύουμε συνέχειες κάθε Τρίτη, μετά μάλλον θα επιστρέψουμε σε δεκαπενθήμερη συχνότητα.

Ο αφηγητής, ο Νίκος, σε μια σύσκεψη στο γραφείο του μεγαλοεκδότη Βελή, αναγνωρίζει στο πρόσωπο ενός νεοφερμένου συνεργάτη τον παλιό του φίλο Χρήστο, συναγωνιστή του από την ΕΠΟΝ και αναλαμβάνει να συνεργαστεί μαζί του για την έκδοση ενός τόμου. Ο Χρήστος κάνει λόγο για τον Αριστέα τον Προκοννήσιο και το χαμένο έργο του Αριμάσπεια έπη και αποκαλύπτει ότι έχει στα χέρια του την αραβική μετάφραση των Επών αλλά ότι σκοπεύει να την πουλήσει ακριβά. Στην ομάδα τους προστίθεται και ένας τρίτος, ο πολιτικός μηχανικός Δημήτρης Γερμιώτης.

Η σημερινή συνέχεια είναι η πρώτη του τέταρτου κεφαλαίου που έχει τον τίτλο Η εξαφάνιση. Ποιος εξαφανίστηκε θα το μάθετε αμέσως, αν και η καθαυτό εξαφάνιση θα γίνει σε επόμενη συνέχεια. Σαν παρένθεση έχουμε στη σημερινή συνέχεια και μερικά ευτράπελα πορτοκαλιστών, που τα έχουμε κι άλλη φορά αναφέρει στο ιστολόγιο

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4

Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ

mimis_jpeg_χχsmallΗ ανάγνωση της συνέχειας των Επών όμως, δεν έγινε ούτε την άλλη βδομάδα, ούτε την μεθεπόμενη, ούτε καν τον άλλο μήνα. Ο Χρήστος βρέθηκε ξαφνικά να είναι  εξαιρετικά πολυάσχολος. Ερχόταν όπως πάντα, στην ώρα του, στα γραφεία της Εγκυκλοπαίδειας, δούλευε όπως πάντα χωρίς να περισπάται σε κουβέντες με το προσωπικό και, όταν τέλειωνε το ωράριό του, έφευγε βιαστικά. Στις απόπειρες μας να τον δεσμεύσουμε να μας διαβάσει τη συνέχεια, ξεγλιστρούσε.

“Εντάξει βρε παιδιά, έτοιμη την έχω τη συνέχεια, αλλά πνίγομαι αυτόν τον καιρό”

Μια δυο φορές πήγε στο γραφείο του Βελή και κλείστηκε μαζί του με τις ώρες. Άλλοτε πάλι είχε πολλές κατ’ ιδίαν συζητήσεις με τον κύριο Αντωνάκη, όσες φορές ο συγγραφέας της παράλληλης ιστορίας ερχόταν να μας φέρει συνεργασία. Μια δυο φορές μάλιστα τους είδα να φεύγουν μαζί πιασμένοι από το μπράτσο. Δεχόταν επίσης πολλά τηλεφωνήματα. Κάθε τόσο η Άννα, το κορίτσι της γραμματείας, του χτυπούσε το τζάμι του χωρίσματος

“Κύριε Χρήστο, τηλέφωνο”

κι αυτός πήγαινε και τηλεφωνούσε αρκετήν ώρα πολύ χαμηλόφωνα.

Μια μέρα, που ο Χρήστος έλειπε,  με φώναξε ο Βελής στο γραφείο του

“Τι είναι αυτή η υπόθεση με τα Αριμάσπεια Επη; Μου φαίνεται πως είσαι ενήμερος ή κάνω λάθος;” και με κοίταξε καλά καλά.

Δεν του έκρυψα τίποτα. Του είπα πως ο Χρήστος ισχυρίζεται πως κατέχει το αραβικό χειρόγραφο των Επών, πως μας έχει διαβάσει ένα μέρος της μετάφρασης που έχει κάνει και πως ήθελα να ακούσω ακόμη περισσότερα για να σχηματίσω γνώμη. Αν δηλαδή είναι κάτι σοβαρό που να αξίζει να δημοσιευτεί.

“Γιατί δε μού ’πες τίποτα βρε μπαγάσα; Αν λέει αλήθεια, πρόκειται για φιλολογικό γεγονός τεράστιας σημασίας, γιατί επιβεβαιώνει τις απόψεις που πάντα υποστήριζε το “Σύμπαν” για την επιρροή των αρχαίων Ελλήνων σε όλον τον Παλαιό Κόσμο, ως τα όρια της Κίνας, φαντάσου. Άσε που θα ήταν θαυμάσιο συμπλήρωμα του τόμου το Άλας της Γης”.

“Αν δεν εξετάσει τα χειρόγραφα κάποιος ειδικός, που να ξέρει επί πλέον αραβικά, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τίποτα. Και δεν ξέρω κανέναν τέτοιον στην Ελλάδα. Εγώ βέβαια  δεν τα είδα τα χειρόγραφα αλλά και να τά΄βλεπα δε θα καταλάβαινα τίποτα αφού είναι γραμμένα στα αραβικά”.

“Σ΄ αυτό, δεν έχεις άδικο”

Έμεινε για λίγο συλλογισμένος κι ύστερα μου λέει:

“Λοιπόν, εγώ ξέρω κάποιον Εγγλέζο αραβιστή και παπυρολόγο και θα του γράψω νά΄ρθει να τα εξετάσει με δικά μου έξοδα. Αν είναι αυθεντικά θα τα αγοράσω μαζί με τη μετάφρασή τους και θα τα εκδόσω σε ιδιαίτερο τόμο. Θα γίνει πάταγος”.

Πέρασε ο υπόλοιπος χρόνος, μπήκαμε στο ΄87, χωρίς να γίνει κατορθωτό το ξεμονάχιασμα του Χρήστου, μόλο που συνέχισε να εργάζεται κανονικά στην Εγκυκλοπαίδεια, από την οποία απουσίασε μόνο δύο φορές, τη μία στις γιορτές των Χριστουγέννων και την άλλη στις Απόκριες, που πήρε άδεια μερικών ημερών “για να πάει στο γιο του στην Αγγλία” όπως είπε.

Η δεύτερη απουσία του συνέπεσε με το ταχτικό “Σάββατο Εργασίας”, στο οποίο έγινε μεγάλο καλαμπούρι, όταν, αφού εξαντλήθηκαν τα σχετικά με την έκδοση της Εγκυκλοπαίδειας θέματα, η συζήτηση στράφηκε σε άλλα, γενικότερου ενδιαφέροντος. Τότε ο θείος μου ο Μιχάλης προκάλεσε τεχνηέντως ομηρικό καυγά μεταξύ δύο παρασίτων, βάζοντας τον ευάλωτο σε παρόμοιες προβοκάτσιες κύριο Ιωαννίδη να μαλώσει με έναν άλλο παράσιτο, τον κύριο Πιέρρο Αλεβιζάκο. Ο τελευταίος υποστήριζε ότι ο Θεός προστατεύει μεν το Γένος των Ελλήνων, αλλά ενεργεί πάντοτε ως αυστηρός κηδεμών του και το τιμωρεί σκληρά στις περιπτώσεις που αφίσταται των εντολών του. Έτσι μας τιμώρησε το 1453, υποδουλώνοντας μας στους Τούρκους, γιατί οι Παλαιολόγοι ευνοούσανε την προσέγγιση με τους παπιστές. Ομοίως μας τιμώρησε το 1897 με την ήττα μας στον ελληνοτουρκικό πόλεμο γιατί ένα χρόνο πριν αναβιώσαμε τους ειδωλολατρικούς ολυμπιακούς αγώνες. Έχω πια ξεχάσει σε ποιές άλλες περιπτώσεις υποστήκαμε ανάλογες συλλογικές  τιμωρίες από τον χιτλερικό θεό του Αλεβιζάκου, θυμάμαι όμως πως είχε αναφέρει δυο ή τρεις ακόμα.  Ο κύριος Ιωαννίδης, ακούγοντας τις απόψεις αυτές, άναψε και φούντωσε και φυσικά τις απέρριψε με αγανάκτηση. Υποστήριξε πως τέτοιες ενέργειες ταιριάζουν στον Ιεχωβά, τον Εβραίο Θεό, του που είναι αιμοχαρής και ζηλόφθονος, ενώ κατά τη δική του αντίληψη ο Θεός δεν είναι μόνο πανάγαθος και ελεήμων, αλλά οπωσδήποτε φιλέλλην.

Ο κύριος Παναγιώτης Ιωαννίδης, που επί Χούντας είχε γίνει, παρ’ αξίαν, καθηγητής Πανεπιστημίου, για να αποχουντοποιηθεί το ΄75 οριστικά και τελεσίδικα, είναι αδιάλλακτος εχθρός παντός εβραϊκού. Προσπαθεί να αποδείξει ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν εκ μητρός ελληνικής καταγωγής και φιλοδοξεί να ηγηθεί σταυροφορίας για την ολοσχερή απομάκρυνση της Παλαιάς Διαθήκης από τη Λειτουργική της Ελληνικής Εκκλησίας και την κάθαρση της Καινής από κάθε “εβραίικο” στοιχείο.

Ο καυγάς αυτός πάντως,  ήταν καλή εισαγωγή για το δεύτερο μέρος της βραδιάς, καθώς βρισκόμασταν στις Απόκριες και η ατμόσφαιρα σήκωνε τέτοια ευτράπελα. Εντούτοις, παρά την εύθυμη διάθεση της ομήγυρης, εγώ βρισκόμουν σε κατάσταση αδημονίας. Όχι τόσο για την πρόοδο του τόμου, που είχα αναλάβει να βγάλω. Εκεί όλα πήγαιναν στρωτά κι είχαμε πια κατασταλάξει στην τελική μορφή που θά ΄παιρνε ο τόμος Το άλας της γης, (το επόμενο στάδιο ήταν η διανομή των κεφαλαίων στους συνεργάτες που είχαμε επιλέξει). Δυο συντάκτες είχαν αναλάβει την εικονογράφηση, αναδιφώντας στο πλούσιο φωτογραφικό αρχείο της Εγκυκλοπαίδειας και του “Σύμπαντος”. Είχε δηλαδή μπει το νερό στ’ αυλάκι και η δουλειά προχωρούσε. Εκείνο που, εμένα προσωπικά, με στεναχωρούσε ήταν η διακοπή της ανάγνωσης των Επών από τον Χρήστο, το ενδεχόμενο να τα πουλήσει στον Βελή και και η τύχη που θα τους επιφύλασσε ο τελευταίος, αν τελικά έπεφταν στα χέρια του. Κι αυτός με τη σειρά του εν αναμονή ίσως της απάντησης του Άγγλου ειδικού, είχε μεταβληθεί σε σφίγγα και μού ΄κανε και λίγο το βαρύ πεπόνι.

Από τη μεριά του ο Χρήστος μεταμορφωνόταν στα μάτια μου. Οι σκιές, που σκοτείνιαζαν την εικόνα του μεγάλωναν και την κάλυπταν. Βαθμιαία ο εγκάρδιος φίλος, που ήξερα, ο επιστήμονας, ο διδάκτορας της αραβικής λογοτεχνίας,  χανόταν και στη θέση του ξεπρόβαλλε ένας τελείως διαφορετικός Χρήστος. Η πρώτη αλλαγή, που επισήμανα και δε μ΄ άρεσε, ήταν πως κολάκευε ανενδοίαστα τον Βελή. Ύστερα, έκανε κανονικό κόρτε στην Άννα, την κοπέλα της γραμματείας, από καθαρό υπολογισμό: για να του κρατά τα συχνά τηλεφωνήματα που έπαιρνε και να τον καλύπτει στις εξόδους του από τα γραφεία, που γίνονταν όλο και πιο συχνές. Και αυτό μου ήταν ακόμα πιο ενοχλητικό γιατί μέσα στην επιχείρηση ήταν γενικά άφιλος. Εκτός από την παρέα που έκανε με τον κύριο Αντωνάκη, δεν είχε, εκτός από μένα, κανέναν άλλο φίλο, ενώ δεν έκρυβε την αντιπάθειά του για τον Γιώργο τον Λαμπρόπουλο. Εξ άλλου, τελευταία, τον επισκέπτονταν κάτι περίεργοι τύποι. Μιλούσαν κάπως μιξοβάρβαρα ελληνικά και στην αρχή υπέθεσα πως ήταν παιδιά πολιτικών προσφύγων, τελικά όμως εξακρίβωσα πως ήταν από τους λεγόμενους Ρωσοπόντιους.

Τη φιλοχρηματία του ή μάλλον την τάση του να τα αποτιμά όλα σε λεφτά την ήξερα από παλιά, αλλά τώρα γινόταν όλο και πιο έντονη. Εκτός αυτού, δυο βδομάδες πριν φύγει για δεύτερη φορά με άδεια, επωφελήθηκε από την απόπειρά μου να τον δεσμεύσω για μια νέα συνάντηση στην οποία θα μας διάβαζε τη συνέχεια των Επών και μού ΄κανε τράκα άλλα είκοσι χιλιάρικα, χωρίς φυσικά να μας διαβάσει τίποτα.

Δε μου φτάναν όλα αυτά είχα και τον κύριο Μιχαήλ Παπαδόπουλο. Ο πρωταθλητής των συζητήσεων περί του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και από τους επιφανέστερους παρασίτους του Βελή, πρώην ανώτερος υπάλληλος κάποιου Υπουργείου, ήταν  αρχαίος συντάκτης της Εγκυκλοπαιδείας, από τον καιρό της πρώτης έκδοσης και είχε τον αέρα του παλιού. Κατά το θείο μου, τον καιρό εκείνο τα γραφτά του κάτι άξιζαν, με την πάροδο των χρόνων όμως κυριαρχήθηκαν τόσο πολύ από τις μονομανίες του, ώστε έγινε τελείως ακατάλληλος για συνεργάτης.  Στον καιρό μου συνέχιζε να παίρνει κάπου κάπου λήμματα από τον Βελή, αλλά τα κείμενα που έφερνε, μολονότι σύμφωνα με τις αρχές και τις αντιλήψεις του εργοδότη μας, ήταν σε τόσον υπερβολικό βαθμό φορτωμένα από τις μονομανίες του αυτές, ώστε όλα ανεξαιρέτως απορρίπτονταν από τη Συντακτική Επιτροπή, με τη σιωπηρή συναίνεση του Βελή, ο οποίος, ως άριστος επιχειρηματίας, αποδεχόταν την ετυμηγορία της. Μερικά μπαίναν στο “Σύμπαν”, αλλά και αυτά δεόντως κουτσουρεμένα.

Έτσι ο κ. Μιχαήλ (προτιμούσε να τον προσφωνούμε με το βυζαντινοπρεπές βαφτιστικό του από το κοινότοπο επώνυμό του), ξέπεσε σιγά σιγά από συνεργάτης σε παράσιτον και με την ιδιότητα αυτή  μετείχε συχνά στα Σάββατα εργασίας. Το μόνο που προσδοκούσε πλέον ήταν να ευδοκήσει ο Βελής να χρηματοδοτήσει “το έργον της ζωής του”, ογκώδες βιβλίο με τον τίτλο “Η Μεγάλη Συνωμοσία” και τον υπότιτλο “Αι ανά τους αιώνας επιθέσεις των φοινικιστών, σιωνιστών και ινδοευρωπαϊστών κατά του Ελληνισμού”.

Το περιεχόμενο του βιβλίου οι βασικοί συντάκτες της Εγκυκλοπαιδείας, το είχαμε μάθει σχεδόν απέξω, τόσες φορές μας είχε αφηγηθεί ή διαβάσει κεφάλαιά του ο κ. Μιχαήλ, ελπίζοντας να συνηγορήσουμε ευνοϊκά στον Βελή. Πλην εις μάτην. Ο Βελής επαινούσε το ύφος, τις ιδέες και την επιστημονική  τεκμηρίωση του κ. Μιχαήλ, αλλά χέρι στην τσέπη δεν έβαζε. Στα χρηματικά ζητήματα παραήταν σφιχτός.

“Ράον εξ αυτού πυρ εκτρίψειεν ή χρήματα εξαγάγοιτο”, έλεγε συνήθως, γελώντας, ο θείος μου, παραφράζοντας τον Ξενοφώντα.

Ο συγγραφέας λοιπόν της (ανεκδοτης) Μεγάλης Συνωμοσίας, μαθαίνοντας πως εγώ είχα αναλάβει την επιμελεια του τόμου το Άλας της Γης, θέλησε να παρέμβει ενεργά στη σύνταξή του, αξιώνοντας φορτικά να συμπεριληφθούν στους υπερπόντιους Ελληνες, αφ’ ενός μεν οι Πολυνήσιοι, αφ’ ετέρου δε οι Ολμέκοι, οι Μάγια, οι Κετσούα και άλλες ινδιάνικες φυλές της Βόρειας και της Νότιας Αμερικής. Ένα απόγεμα ήρθε στα γραφεία της Εγκυκλοπαίδειας, όπου εκείνη την ώρα βρισκόμασταν ο Δημήτρης, ο Χρήστος, εγώ και κάνα δύο άλλοι συντάκτες και μας ανέπτυξε, φυσικά εις άπταιστον καθαρεύουσα, τις θέσεις του. Το κύριο επιχείρημά του ήταν τα κοινά γλωσσικά στοιχεία μεταξύ  αρχαίων Ελλήνων και των Ινδιάνων της Βόρειας Αμερικής ή των Πολυνήσιων. Θυμάμαι μάλιστα πως ισχυριζόταν ότι το όνομα της νήσου του Πάσχα Ματα Κίτε Ράνι είναι παραφθορά των ελληνικών Ματι που Κοιτά τον Ουρανό!

Δεν υπήρχε περίπτωση να τον αντικρούσουμε με επιστημονικά επιχειρήματα ή έστω με την απλή λογική και γι΄ αυτό προτιμήσαμε το δούλεμα αλλά αυτός, οιστρηλατούμενος από τις μονομανίες του δεν άκουγε τίποτα. Τη λύση την έδωσε ο Δημήτρης:

“Τώρα θυμήθηκα” του λέει “πως ο γενάρχης των Φιλιππινέζων, τουλάχιστον της φυλής που μιλάει τη γλώσσα ταγκαλόγκ, ονομαζόταν Μαλάκας και δεδομένου ότι η λέξη μαλακία είναι ακραιφνώς ελληνική και μάλιστα αρχαιοτάτη, δεν αποκλείεται το όνομα του γενάρχη τους να αποδεικνύει την ελληνική τους προέλευση. Μήπως θά ΄πρεπε να τους συμπεριλάβουμε κι αυτούς;”

Στο σημείο αυτό ο κύριος Μιχαήλ, μη αντέχοντας άλλο, μας παράτησε κι έφυγε έξω φρενών.

“Πολύ χοντρό αυτό το τελευταίο”, του είπα μόλις η πόρτα έκλεισε με βρόντο πίσω από τον συγγραφέα της Μεγάλης Συνωμοσίας

“Στο λόγο μου, δεν τό ΄βγαλα από το μυαλό μου. Έτσι ακριβώς είναι. Κατά τη μυθολογία των Φιλιππινέζων, το ζεύγος από το οποίο προήλθαν οι άνθρωποι, δηλαδή το αντίστοιχο του Δευκαλίωνα και της Πύρρας ή του Αδάμ και της Εύας, αν προτιμάς, γεννήθηκε από ένα καλάμι μπαμπού και ονομάζονταν Σι-Μαλάκας και Σι-Μαγκάντα δηλαδή στη γλώσσα ταγκαλόγκ Δυνατός και Όμορφη. Πάντως η μονομανία του φίλου μας αποτελεί πλέον παθολογική περίπτωση, που όσο πάει και χειροτερεύει”.

 

Advertisements

85 Σχόλια to “Τα έπη των Αριμασπών – 11 (Δημήτρης Σαραντάκος)”

  1. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    20 χιλιάρικα τράκα;; Δηλαδή,πόσα σημερινά; κανα τάληρο ; φφσσσ!

  2. Μιλούσαν κάπως μιξοβάρβαρα ελληνικά και στην αρχή υπέθεσα πως ήταν παιδιά πολιτικών προσφύγων, τελικά όμως εξακρίβωσα πως ήταν από τους λεγόμενους Ρωσοπόντιους.
    ————————————————
    Είχαν εμφανιστεί στην Ελλάδα το ’87 όμως; Μετά το ’90 τους θυμάμαι.
    Βλέπουμε τις οικογενειακές αλληλεπιδράσεις στο παρόν κεφάλαιο 🙂

  3. atheofobos said

    Si Malakas, ο προκατακλυσμιαίος Έλληνας
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/09/27/simalakas/

  4. Τελικά ποιος ή τί εξαφανίστηκε ή πρόκειται να εξαφανιστεί; Εγώ πάντως δεν το κατάλαβα!

  5. ΣΠ said

    Καλημέρα.
    Τυπογραφικό λάθος στην προτελευταία παράγραφο: Συνωμοσίας αντί Συνομωσίας.

  6. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Τα Έπη είναι εγγύηση!
    20 χιλιάρικα το 87 πρέπει να ήταν κάτι παραπάνω απο μισός μισθός (παχέων αγελάδων), κάνα χιλιάρικο σημερινό.
    Η δουλειά μου μ’ έφερε στον Πόρο σήμερα, όπου η μέρα είναι υπέροχη. Κρίμα που φεύγω αμέσως.

  7. gpoint said

    # 6

    20 χιλιάρικα το 87 πρέπει να ήταν κάτι παραπάνω απο μισός μισθός (παχέων αγελάδων), κάνα χιλιάρικο σημερινό.

    Δυο χιλιάρικα σημερινός μισθός ;

    Μα επί Διαμαντοπούλου οι μισθοί των εκπαιδευτικών απέκτησαν ταβάνι τα 1400 ευρώ και είναι η συντρηπτικήπλειψηφία των μισθωτών !

  8. gpoint said

    20 000 δρχ είναι περίπου 60 ευρώ και επειδή τα πάντα τριπλασιάστηκαν από τότε (το 1 ευρώ αντικατέστησε το κατοστάρικο) αντιστοιχουν σε σημερινα 150-200 ευρώ

  9. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,
    πρωτού ξεκινήσω με τις εποχικές εργασίες των αγροτοκαλλιεργειών μου εδώ στο ερημηρήριον, επιτρέψατε μοι να προβώ εις ωρισμένας καταιγιστικάς επισημάνσεις (για να θυμηθούν οι παλιοί και μαθαίνουν οι νεότεροι σχολιαστες): 🙂

    Μάτα Κίτε Ράνε, εδώ στο http://www.sarantakos.com/language/matakite.html που έχουν ερευνηθεί όλες οι πηγές, (π.χ. του φιλελλήνα Nors S. Josephson et all 🙂 ), από τον Νικοκύρη! 🙂

    Η σχέση είναι οφθαλμοφανής και μόνο οι εθνομηδενιστές δεν θέλουν να τη λάβουν υπόψη τους 🙂
    Kon-Tiki – Thor Heyerdahl, σελ. 187

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Το 1985 στην Κομοτηνή θυμάμαι χτισμένο τον οικισμό της ΕΚΤΕΝΕΠΟΛ για υποδοχή Ρωσοποντίων. Είχαν εμφανιστεί -αν και μαζικά ήρθαν μετά το 1990

    4: Σωστά, δεν λέγεται σαφώς αλλά υπονοείται 😉

  11. Γιάννης Ιατρού said

    9: πρωoτού 🙂

  12. spatholouro said

    #5
    Όχι, σωστό είναι «συνωμοσία».

    Κάτι άλλα, όπως πρόχειρα διαβάζω, είναι λαθάκια: Εκείνο το «εκδόσω» (αντί «εκδώσω»), το «καυγά» (αντί «καβγά»), επίσης έγκλιση τόνου δεν τηρείται, «τον Εβραίο Θεό, του»: το κόμμα πρέπει να πάει μετά το «του».

  13. ΣΠ said

    12
    Αυτό εννοώ. Διορθώθηκε.

  14. sarant said

    Ναι, διορθώθηκε. Τα άλλα τα αφήνω, δεν είναι τόσο σοβαρά (το εκδόσω το έγραφε έτσι από άποψη)

  15. spiral architect said

    Καλημέρα.
    Μάλλον ο Χρήστος τούς δουλεύει όλους ψιλό γαζί.
    (money talking, που λέν’ και στο χωριό μου) 🙂

  16. Γιάννης Κουβάτσος said

    1987: Τον Σεπτέμβριο του 1987 διορίστηκα με μισθό 48.000 δραχμές. Άρα τα 20.000 ήταν λιγότερο από τον μισό μισθό πρωτοδιόριστου δασκάλου. Με αναγωγή στα σημερινά δεδομένα σκάρτα 350-400 ευρώ.

  17. cronopiusa said

    ο Χρήστος είναι μεγάλο μούτρο

  18. Πέπε said

    @14:
    Ε όχι, το κόμμα είναι σαφές ότι κατά λάθος ξέφυγε εκεί.

  19. Babis said

    To 1987 ο βασικός μισθός ήταν 32.000 ενώ το μεροκάματο του ειδικευμένου οικοδόμου ήταν 5.000-6.000. Ο μισθός του νεοδιόριστου δασκάλου ήταν 48.000 σύμφωνα με τον Γιάννη στο #16. Αν τα δούμε όλα μαζί σχηματίζουμε μια εικόνα για την αξία των 20.000.
    Όσο για την αγοραστική αξία των χρημάτων παίζει ρόλο για ποιόν μήνα μιλάμε, να θυμίσω ότι ο πληθωρισμός έτρεχε με 17%, 18% και κάποια στιγμή είχε χτυπήσει και το 22%, άρα η αγοραστική αξία τους το Γενάρη ήταν περίπου 20% μεγαλύτερη από ότι τον Δεκέμβρη.

  20. ΓιώργοςΜ said

    7. Κάτι παραπάνω από το μισό του 1400 είναι το 1000, ήμουν και λίγο κουβαρντάς, μέσα έπεσα! 🙂

  21. sarant said

    19 Και το 1987 έτρεχε τόσο ο πληθωρισμός;

  22. 21

    Ναι, διότι ΠΑΣΟΚάρα. Το 1987 πρωτόπιασα κι εγώ δουλειά. Ημιαπασχόληση με 20.000 μηνιαίως. Άνευ ενσήμων!

  23. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το 1985 ο πληθωρισμός ήταν στο 25%, αλλά έπεσε στα επίπεδα που αναφέρει ο Babis χάρη στο πρόγραμμα σταθερότητας των Σημίτη-Χαλικιά.
    Αντιστοίχιση:http://ergatika.gr/programmata/inflation/

  24. Το καλοκαίρι του 1987 το ευρώ (ecu τότε) είχε 150 δραχμές και το δολαριο 135, αν τουλάχιστον πιστέψουμε αυτόν τον ιστότοπο

  25. Στις 15/6/1987, 1 ecu ισοδυναμούσε με 155,327 δραχμές.

  26. Γιάννης Ιατρού said

    19: Babis
    …ο πληθωρισμός έτρεχε με 17%, 18% και κάποια στιγμή είχε χτυπήσει και το 22%, άρα η αγοραστική αξία τους το Γενάρη ήταν περίπου 20% μεγαλύτερη από ότι τον Δεκέμβρη….

    Σωστά, εννοείς βέβαια από Ιαν-Δεκ, του ίδιου χρόνου. Αλλά μπορεί κανείς και να παρανοήσει τα γραφόμενα αν δεν προσέξει ακριβώς. Από Δεκ. σε Ιαν. (του επόμενου έτους), δηλ. σε 1 μήνα, με 17%..22% ετησίως βγαίνει περίπου 20/12= 1,7% μικρότερη αγοραστική αξία τον Ιανουάριο.

    25. Αγγελος
    Ναι, ισοδυμαμούσε με 155,327 δραχμές *τότε*. Οι 155,ΧΧΧ δρχ. τότε (1987) ισοδυναμούν με περίπου 3 € σήμερα, αν αποπληθωρίσει κανείς με βάση το μέσο ετήσιο δείκτη καταναλωτή όπως ανακοινώνεται από την Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία.

  27. Pedis said

    # 26 – Σήμερα ο πληθωρισμός είναι, λένε, μονοψήφιος αλλά συνοδεύεται από δι(τρι)πλασιασμένο φπα, εισαγωγή νέων φόρων, κρατήσεις και μισθούς υποδιπλασιασμένους ή και μηδενισμένους … το 20τόσο ποσοστό του πληθωρισμού του ’80, τώρα υπολείπεται του ποσοστού της ανεργίας.

    Πώς να εξηγείται;

  28. LandS said

    Το ECU ήταν μόνο λογιστική μονάδα και όχι νόμισμα. Δεν υπήρχαν καταθέσεις ή αναλήψεις σε ECU ούτε καν (εμπορικές) συναλλαγές που να γινόντουσαν με αυτό.

  29. Γιάννης Ιατρού said

    28, Lands
    Ναι, σωστά. Αλλά οι 155,xxx δρχ. παραμένουν για τη σύγκριση, ασχέτως ECU

    27: Pedis
    Κάνεις όμως κάτι «ερωτήσεις»! 🙂

  30. ΓιώργοςΜ said

    27 Μα είναι αλληλένδετα, το θυμάμαι σαν αξίωμα σχεδόν, ας το εξηγήσει κάποιος πιο δυνατός στα οικονομικά.
    Θεωρητικά, ρίχνοντας χρήμα στην αγορά (όταν έχεις τη δυνατότητα), αυτό χάνει την αξία του αλλά την κινεί.
    Αν με την κίνηση αυτή παραχθεί πλούτος η οικονομία αναπτύσσεται και ο πληθωρισμός μειώνεται. Τα λέω καλά;

  31. 27, 29

    Θέλει τόλμη να βουτήξεις στα βαθειά

  32. LandS said

    Όσο για τη σύγκριση των 20χιλ δρχ το 87 με κάποιο ποσό σε € το 2016 είναι μάταιη. Αρκεί να αναλογιστείτε δύο πράγματα.
    Α. Το πόσο δύσκολο είναι να συγκρίνεις το τι μπορούσες να κάνεις με ίδιο ποσό ευρώ το 2006 και τι σήμερα.
    Β. Το γεγονός ότι άλλο να συγκρίνεις 20€ (σήμερα παίρνεις περισσότερους καφέδες) και άλλο 200€ και άλλο 2.000€ με το σήμερα.

    Από όσο θυμάμαι το 87 τα 20 καφετιά δεν θα τα δάνειζα εύκολα και ας είχα, τότε, το τρόπο μου. Αλλά αυτό είναι υποκειμενικό.

    Αν όμως επιμένετε ντε και καλά να βρείτε κάποιον συντελεστή για να κάνετε τη σύγκριση, πάρτε το κατά κεφαλή ΑΕΠ σε δολάρια πιπιπι (purchasing power parity) τότε και τώρα, λάβετε υπόψη τις σχετικές ισοτιμίες (με δραχμή το 87 και με ευρώ τώρα ή στο έτος βάσης) και κάντε τη πράξη.

  33. Γιάννης Ιατρού said

    32: Lands
    …Αν όμως επιμένετε …πάρτε …. τότε και τώρα, λάβετε υπόψη τις σχετικές ισοτιμίες … και κάντε τη πράξη.

    Ε, αυτό έγινε στην ουσία στο 26β.

  34. LandS said

    30 β&γ

    Μόλις έλυσες τη διαμάχη μεταξύ θιασωτών της ποσοτικής θεωρίας και αυτών της διαχείρισης της ενεργού ζήτησης επιλέγοντας τις ευνοϊκές υποθέσεις από τη κάθε μια και αγνόησες τις δυσμενείς 🙂
    Αστειεύομαι. Χρειάζεσαι να προϋποθέσεις κατάλληλα τις τιμές των πολλαπλασιαστών για να έχεις το αποτέλεσμα που θες.
    Το λες κιόλας «σχεδόν αξίωμα». Σίγουρα δεν είναι θεώρημα.

  35. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο Χρήστος μοιάζει μπαταχτσής για τα καλά πια.Στο κλίμα της εποχής.Είμαστε στη ροδαυγή του Κοσκωτικού σκανδάλου ήδη από το φθινόπωρο του 1987.
    Στην πετυχημένη, αφού την περιμένουμε πώς και πώς, μυθιστορηματική αφήγηση του αείμνηστου Δημήτρη Σαραντάκου, απ΄τη μια διαγράφεται ο αινιγματικός,επιεικώς, χαρακτήρας του πρώην συντρόφου αλλά παράλληλα η έγνοια περί εύρεσης των Αριμάσπειων επών που είναι θαρρώ το κυρίως ενδιαφέρον του συγγραφέα,αν και τώρα αχνοπροβάλλει το μάταιο της ελπίδας.

    Το 1987,88 θυμάμαι που φέρναμε ηλεκτρικά είδη από το Βέλγιο χωρίς φπα αφού θα το πληρώναμε στη χώρα μας (ναι καλά!) .

  36. Μπούκαρε η ΛΑΕ στη Βουλή κι έριξε τρικάκια με ένα τσιτάτο του Ζοσέ Σαραμάγκου για τις ιδιωτικοποιήσεις. Μόνο που το λογόκρινε για λόγους ευπιρέπειας!

    Βρες τη λέξη που λείπει! ❤

  37. sarant said

    36 Και εισαγωγικά και τελίτσες!

  38. Γιάννης Ιατρού said

    37: Νίκο, τα εισαγωγικά υποθέτω τα έβαλαν για να καταλάβουμε ότι πρόκειται περί μιάς μόνο λέξης 🙂

  39. Pedis said

    # 37 – Τα εισαγωγικά είναι για των περισσοτέρων τη μάνα ότι δηλ. είναι πουτάνα χάρη της έκφρασης, καθόσον των περισσοτέρων, δηλ. όσων δεν βρήκαν τσιφλίκι της μάνας τους (νάτη) και του πατέρα τους την πολιτική δράση, η γυναίκα δεν φταίει σε τίποτα.

  40. Ας μην το βάζανε καν το επίμαχο επίθετο. Η διακριτική αποσιώπηση είναι ψευδοσεμνοτυφία.

  41. Σαμιώτης χασάπης είναι αυτός νομίζω, απ’ τους Μυτιληνιούς.

  42. Γιάννης Κουβάτσος said

    Λέγεται ότι της το ζήτησε ο πατέρας της…Ντρεπόταν να κυκλοφορήσει στο χωριό…

    http://www.eleftherostypos.gr/diethni/39015-proin-politicos-apo-to-komma-tou-rentsi-egine-pornostar/

  43. Σωστός ο Δύτης. Είχε και σφαγείο αλλά έκλεισε.

  44. 43

    Ε, Ρόκο Σιφρέντι είναι αυτός. Καρατιτανοτεράστιοχατζηπελώριος!

  45. Alexis said

    20 χιλιάδες δραχμές το 1987 ήταν ένα αξιοσέβαστο ποσό, όχι καμιά περιουσία βέβαια, αλλά πάντως υπολογίσιμο για να το δανείσεις σε κάποιον. Λίγο λιγότερο από μισό μισθό ενός πρωτοδιοριζόμενου δημοσίου υπαλλήλου, που ήταν γύρω στις 50.000 δρχ.
    Με σημερινά δεδομένα γύρω στα 350 Ευρώ.

  46. Alexis said

    Υπενθυμίζω ότι το σκάνδαλο Κοσκωτά ήταν ένα οικονομικό σκάνδαλο της τάξης των 32-33 δις δραχμών, δηλαδή κάτι λιγότερο από 100 εκατ. Ευρώ.
    Φυσικά αν υπολογίσουμε και τον πληθωρισμό, αντιστοιχούν τουλάχιστον στα διπλάσια (σημερινά) Ευρώ.

  47. Κλασική φιλόλογος said

    Επίσης στη Μαλαισία υπάρχει μια πόλη ονόματι Μαλάκα και ο αντίστοιχος πορθμός, που χωρίζει τη Μαλαισία από τη Σουμάτρα, ονομάζεται πορθμός Μαλάκας (ήταν συχνή αφορμή για γέλια με τον αδερφό μου, όταν ήμασταν μαθητές δημοτικού και χρησιμοποιούσαμε χάρτη στο μάθημα της Γεωγραφίας). Μήπως και αυτό επιβεβαιώνει την παρουσία Ελλήνων και στη νοτιοανατολική Ασία;

  48. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    47. πολιτικό κυρίως το σκάνδαλο Κοσκωτά.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CE%B1%CE%BB%CE%BF_%CE%9A%CE%BF%CF%83%CE%BA%CF%89%CF%84%CE%AC

  49. Alexis said

    #49: Σίγουρα, εγώ ανέφερα απλά την οικονομική του διάσταση για να γίνουν αντιληπτά τα τότε οικονομικά μεγέθη.

  50. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    48.>>όταν ήμασταν μαθητές δημοτικού και χρησιμοποιούσαμε χάρτη στο μάθημα της Γεωγραφίας
    🙂
    https://sarantakos.wordpress.com/2014/03/13/simalakas-2/

  51. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    50. Ναι,ναι το κατάλαβα, αλλά επειδή τώρα,μ΄αυτά και μ΄αυτά (κανάλια,Τρ.Αττικής κλπ) κάποιοι κάνουν άσχετες προβολές, είπα να το ξαναθυμηθούμε. Ουτ΄εγώ δε θυμόμουν την έκταση π.χ. στο χώρο του τύπου, όπου έξι περιοδικά και τέσσερις εφημερίδες! έφτασε να βγάνει κι ούτε ότι η «Γραμμή Α.Ε.» ήταν του Παύλου Μπακογιάννη. Απίστευτο αλλά το ξέχασα μέσα στ΄άλλα.

  52. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

  53. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Αγαπητοί συμπατριώται,

    1) Δηλώνουμε έκπληκτοι για το γεγονός ότι επί 40 ώρες ουδείς φιλοτιμήθηκε να αναφέρει πως η Ελληνική Μυθολογία έχει δώσει την απάντηση στην χθεσινή ανάρτηση του κ. Σαραντάκου, για το πώς συνδέονται οι 3 ετυμολογίες (νήσος Μήλος, μήλον= πρόβατον, μήλον= φρούτο). Ασφαλώς και την εγνώριζον ο πατήρ και ο θείος Σαραντάκοι, που υπήρξαν επί σειράν ετών αρχισυντάκται του «Ηλίου», είναι δε αδιανόητον ότι την αμφισβητεί ο κ. Νίκος Σαραντάκος.

    Μεταφέρουμε το λήμμα για τον εραστή του Αδώνιδος, Μήλον, από την εγκυκλοπαιδείαν του «Ηλίου» για να αντιληφθείτε περί τίνος πρόκειται

    Βεβαίως, όλες οι ιστοσελίδες της νήσου Μήλου γνωρίζουν την σχετική ιστορία (βλέπε και εδώ αναλυτικώτερα) από την Μυθολογία που συνδέει τις 3 ετυμολογίες. Την ιστορία την αναφέρει και ο αγαπημένος ιστότοπος του κ. Σαραντάκου στο λήμμα «Άδωνις»

    2) Όσο για τα χθεσινά, είμαστε εις θέσιν να σάς ενημερώσουμε ότι η πανθομολογούμενη νίκη της Χίλαρυ στο πρώτο δίβατον είναι στρατηγική του Ντόναλντ για να εκτεθεί η ετοιμοθάνατη στα δύο επόμενα δίβατα και να την αποτελειώσει με ένα και μόνο χτύπημα

  54. Pedis said

    Το πασόκ κατήγγειλε ότι η χώρα είναι υπο επιτροπεία, η νδ οργισμένη με την κατάντια, η χώρα γίνεται προτεκτοράτο, η δημόσια περιουσία ξεπουλιέται … αλλά αποστομώθηκαν από την κυβερνητική πλευρά καθόσον τις ιδιωτικοποιήσεις ντοκ τις κάνουν οι νεοφιλελεύθεροι από μόνοι τους, εμείς όταν και εφόσον μας το ζητούν … για του λόγου το αληθές, ιδού η δήλωση του καυμένου του Ευκλείδη που δεν διαθέτει πολλές εκφράσεις … διαφυγής (στα ελληνικά, εννοώ):

    «Στο υπερταμείο δεν υπάρχει επιτροπεία, δεν υπάρχει υποθήκευση της περιουσίας, οι μετοχές είναι μόνο στο ελληνικό Δημόσιο, δεν μεταβιβάζονται και δεν μπορούν να πωληθούν. Μόνο ο υπουργός Οικονομικών μπορεί να δεχθεί μία ιδιωτικοποίηση».

    Να δεχθεί; Πρόταση;

    Θα επιτρέψει να του κάνουν τέτοια πρόταση;

    Για να την απορρίψει, βεβαίως!

  55. Πέπε said

    @54:
    Αυτές οι παρετυμολογίες των αρχαίων είναι εντελώς προεπιστημονικές. Σχεδόν για κάθε νησί υπήρχε ένας μυθικός γενάρχης που έδωσε στο νησί το όνομά του (ο Μύκονος, ο Κάρπαθος κλπ.) και σήμερα ξέρουμε βέβαια ότι αυτοί οι μύθοι είναι υστερογενείς (ή, αν μου επιτραπεί ένας αναχρονισμός, νατσουλισμοί – ειδικά για τη μηλιά, κατεξοχήν).

    Άλλωστε, αν αποφασίσει κανείς να πάρει τον μύθο τοις μετρητοίς, και πάλι δε λύνει καμιά ετυμολογική απορία, αφού δε μας λέει από πού βγαίνει το όνομα του μυθικού ήρωα.

    Εκτός αν θέλατε απλώς να μας πείτε ότι κάποιος αρχαίος άνδρας τα ‘χε με κάποιον άλλο αρχαίο, άνδρα επίσης. Ε, αυτά συνέβαιναν και εκτός μυθολογίας, δεν είναι και κάνα θέμα…

  56. gpoint said

    # 54 β

    Μάλιστα ο Τραμπ μετά από το …δίβατον σκοπεύει να την αφήσει να κερδίσει και τις εκλογές για να της αποδείξει πως είναι ανίκανη να κυβερνήσει!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  57. gpoint said

    Το ποδόσφαιρο είναι πιο σοβαρό από την πολιτική, οι Ιταλοί μας δείχνουνε τον δρόμο…

    http://www.paok24.com/newsfish/diethni/78857/italida-politikos-egine-pornostar-vids

  58. Γιάννης Κουβάτσος said

    55. Και τα κανάλια, αδειούχα ή μη, που πρωτοστάτησαν μέσω της τρομοκρατικής προπαγάνδας τους στην επιβολή και την εφαρμογή των μνημονίων, τώρα ολοφύρονται για τις καταστροφικές συνέπειες, τις οποίες φορτώνουν αποκλειστικά στον ΣΥΡΙΖΑ. Γενικώς, έχουν μπλέξει οι μηροί και το ό, τι ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας δυσκολεύεται να εκφραστεί στα ελληνικά, δυσκολεύει το ξεμπλέξιμο.

  59. spiral architect said

    @59: Το Τσεκελώτο με την υπόλοιπη τρελοπαρέα στις ηρωικές εποχές των «Αγανακτισμένων» στο Σύνταγμα το 2011:

    (τουλάχιστον, ο τελευταίος κατάλαβε νωρίς την κακοτοπιά και την έκανε)

  60. Alexis said

    #0: “Κύριε Χρήστο, τηλέφωνο”
    κι αυτός πήγαινε και τηλεφωνούσε αρκετήν ώρα πολύ χαμηλόφωνα.

    Επειδή εδώ (κυρίως) λεξιλογούμε, υπήρξε ποτέ αυτή η χρήση του ρήματος «τηλεφωνώ» ή είναι ιδιωματισμός του Δημήτρη Σαραντάκου;
    Γιατί εδώ το «τηλεφωνώ» χρησιμοποιείται με τη σημασία «μιλάω στο τηλέφωνο» και όχι «παίρνω κάποιον τηλέφωνο».

    #54(2): Το ξεκώλιασμα αναβάλλεται επ’ αόριστον λοιπόν…
    Ε ρε γλέντια…

    #52: Έφη, πράγματι, το είχα ξεχάσει κι εγώ για τον Μπακογιάννη, και νομίζω ότι ήταν και ένας από τους λόγους που είχαν επικαλεστεί οι δολοφόνοι του για να δικαιολογήσουν την πράξη τους.

  61. spiral architect said

    Και τελικά:

  62. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    40 – Η ψευδοσεμνοτυφία, είναι γνώρισμα των ψευδοεπαναστατών.
    Όμως μιά και είναι εναντίον των ιδιωτικοποιήσεων, θα έπρεπε να γνωρίζουν πως τα κράτη, είναι ιδιωτικά από την γέννησή τους. Αλλά θα μου πείς, εδώ δεν το ήξερε ο γίγαντας Σαραμάγκου, θα το ξέρουν τα δήθεν επαναστατικά, νευρωτικά απολειφάδια που τον οικειοποιήθηκαν;

    52 – «Απίστευτο αλλά το ξέχασα μέσα στ’ άλλα». Αυτό είναι το μεγάλο μας λάθος, ενώ είμαστε φτιαγμένοι από το προσωπικό και το συλλογικό παρελθόν, έχουμε κοντή μνήμη και ξεχνάμε εύκολα, γι’ αυτό και δεν μαθαίνουμε από τα λάθη – ήττες μας και τα επαναλαμβάνουμε. Ποιός να επωφελείται απ’ αυτό άραγε;

  63. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    52 – Ορίστε, ο ασυγχώρητος ξέχασα να σου πώ μια όμορφη καλημέρα, όπως είναι αυτή η υπέροχη λαμπερή μέρα, όπως είναι το μαγικό χρωματιστό μυαλό σου.
    ΚΑΛΗΜΕΡΑ.☺☺☺

  64. leonicos said

    Υπεροχο έργο

  65. LandS said

    61 Όχι ρε Αλέξη, ακόμα και σήμερα λέμε «θα σου τηλεφωνήσω», «τηλεφώνησέ της» κλπ. Βέβαια έχουν υποχωρήσει έναντι του «θα σε πάρω», «πάρτην επί τέλους» 🙂 κλπ. Αλλά μέχρι προχτές επικρατούσαν,

  66. Πέπε said

    @66:
    Lands, πρόσεξε τι ακριβώς λέει ο Αλέξης (#61): φυσικά λέμε «θα σου τηλεφωνήσω», δηλ. θα σε πάρω τηλέφωνο (τελευταία φοριέται πολύ και το «θα σας καλέσω», κυρίως όπου παίζει πληθυντικός και κάποια απόσταση, σε επαγγελματικά μάλλον συμφραζόμενα παρά προσωπικά), αλλά η ερώτηση είναι αν λέμε «τηλεφωνώ» με την έννοια «μιλώ στο τηλέφωνο ακόμη κι αν με πήρε ο άλλος κι όχι εγώ αυτόν».

    Νομίζω ότι το θυμάμαι από παππούδες παλιότερα. Τηλεφωνεί: είναι απασχολημένος στο τηλέφωνο.

  67. Pedis said

    # 60 – Δες διαφορά! Από τότε που άλλαξε τα μέρη που συχνάζει λάμπει!

    Χωρίς Επιστροφή
    (για του λόγου τους, σίγουρα.)

    Το «Χωρίς Επιστροφή» επιχειρεί να συμβάλει σε αυτό· αναλύοντας τη σημερινή περίοδο του καπιταλισμού, αφού την εντάξει στη μεγάλη ιστορική φάση, που ανοίγει με την κρίση της δεκαετίας του 1970· επαναφέροντας, κυρίως, τα μεγάλα θέματα της κομμουνιστικής και ελευθεριακής παράδοσης. Για να αρχίσουμε να δημιουργούμε ξανά το δρόμο της χειραφέτησης.
    http://www.biblionet.gr/book/171750/%CE%9B%CE%AC%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%82,_%CE%A7%CF%81%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82_%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE

    Ευτυχώς που δεν έχασα το χρόνο μου να το διαβάσω (λυπάμαι που χάλασε λεφτά ο φίλος μου, άνεργος, να μου το χαρίσει).

  68. LandS said

    67 Κατάλαβα ακριβώς το αντίθετο. Σφάλμα μου.

    Το «Δεν μπορώ τώρα, τηλεφωνάω» το λέμε. Όχι;

  69. Pedis said

    -> 68 Εδώ, εννοούσα, φαίνεται η διαφορά!

    http://www.topontiki.gr/sites/default/files/styles/article_main/public/article/2016-05/tsakalotostournaras.jpg?itok=2THZFReh

  70. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μη χάνετε τον άριστο Κούλη αγορεύοντα. Αμήχανος αερολόγος. Λέει ό,τι είχε γράψει να πει και που με όσα είπε ήδη ο Τσίπρας, γελοιοποιείται. Μη χερότερα που ΄λεγε κι η γιαγιά μου.

  71. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    69. >>Το «Δεν μπορώ τώρα, τηλεφωνάω» το λέμε. Όχι;
    Δε διάβασα τα προηγούμενα αλλά, ναι, μόλις το είπα! «Δε μπορώ, δυο λεπτά, τηλεφωνιέμαι…» είπα η λαϊκιά 🙂

  72. sarant said

    67 Κι εμείς το λέμε. «Τι κάνει η μαμά; — Τηλεφωνάει» (ή: Είναι στο τηλέφωνο)

  73. Pedis said

    # 71 – Όσον αφορά τους εξυπνακισμούς στη Βουλή είναι όλοι τους για τα μπάζα! Άκου με. Επανέκδοση της Β-μούβι με το κουκλοθέατρο αγώνων κατς των έιτις … Ανδρέας vs. Επάρατος (δεξιά), Κουτσόγιωργας vs. Ολλ κλπ.

  74. Ριβαλντίνιο said

    @ 54 Αγαθίας ο Σχολαστικός
    τον εραστή του Αδώνιδος, Μήλον,

    Η Ευγενία το ξέρει ; 🙂

    πανθομολογούμενη νίκη της Χίλαρυ

    Μην μασάς. Οι Δημοκρατικοί σκούζουν τώρα, αλλά όταν χάσουν θα κρυφτούν στα λαγούμια τους. Ο πόλεμος που γίνεται στον «Δόναλδ» μας δεν έχει προηγούμενο.

    @ 56 Πέπε

    Ναι. Δες εδώ τι γίνεται με τον Στέφανο Βυζάντιο :

    https://sarantakos.wordpress.com/2016/09/20/arimaspi-10/#comment-384993

    σχόλια 159 -160 Βουδίνοι :παρά το δινεύειν επάνω αμαξών υπό βοών ελαυνομένων
    σχόλιο 171 : Γάδειρα.Πόλις και νήσος εν τω Ωκεανώ, στενή και περιμήκης, ως ούσα ταινία, της γής δειρά.

    Ο ίδιος για την Γάζα (ή Άζα) λέει πως πήρε το όνομά της απ’τον Άζονα, γιο του Ηρακλή και ότι λεγόταν και Μινώα από τον Μίνωα.
    Για την Δαμασκό λέει ότι χτίστηκε από τον Αρκάδιο Δαμασκό, γιο του Ερμή, ή πήρε το όνομά της από τον γίγαντα Ασκό, τον οποίο ο Διόνυσος έγδαρε και απ’το δέρμα του έφτιαξε κρασί για να κρασοπίνει.

  75. Και για την Αίγυπτο λέγανε (και λένε ακόμα 🙂 ) ότι λέγεται έτσι διότι κειται «υπτίως του Αιγαίου», και φυσικά και το Αιγαίο και η Αίγυπτος (και η Ευρώπη) ετυμολογούνταν από ονόματα ανθρώπων…
    Η Αμερική όμως όντως ονομάστηκε από τον Αμέρικο Βεσπούτσι, που… δεν την ανακάλυψε 🙂

  76. Pedis said

    # 71 (74)

    «Σήμερα είναι μια ευκαιρία να βάλω μερικά πράγματα στη θέση τους, διότι το σκοτάδι του παλιού συστήματος και των συστημικών μέσων απειλεί να καλύψει τα πάντα. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε κάποιοι να καλύψουν τη χώρα στο σκοτάδι. Ήρθαμε για να βάλουμε οριστικό τέλος σε όλες τις παθογένειες»

    καλύπτω στο σκοτάδι; παρντόν! ίσως με σκοτάδι αλλά τι είναι το σκοτάδι, παίρνω τρις τόννους και ραντίζω ή είναι μουσαμάς; αφήνω, μήπως, βάζω/βάνω/θέτω / τιμωρώ … ;

    τα «συστημικά μέσα» είναι προφανώς τα μουμουέ … για να καταλαβαινόμαστε.

    «παθογένειες» ? Ποιο, τι;

    Η λέξη είναι ιδανική για σκυλάδικο άσμα. Στοιχηματίζω ότι έχει χρησιμοποιηθεί σε μεγάλο σουξέ του καλλιτεχνικού χώρου.

    «Χρειάστηκαν λίγοι μήνες για να αποδείξετε στην πράξη ότι είναι πιο εύκολο να γκρεμίζεις από το να χτίζεις».
    Φτωχαί Μπαναλιτέ

    «Η πολιτική σας εκπροσωπεί όλες τις παθογένεις που η χώρα πρέπει να αφήσει πίσω. »

    νάτες και πάλι οι παθογένειες! Σουξέ στα σκυλάδικα και στη Βουλή.

    Επισήμανε ότι ο Νίκος Φίλης «ως αιώνιος φοιτητής μάλλον αποφάσισε να πάρει το πτυχίο του. Αλλά αυτός δεν είναι λόγο να στέλνετε ένα μήνυμα ωχαδελφισμού».

    Κακίες νηπιαγωγείου.

    «η ποιότητα της Παιδείας οριοθετεί και την ποιότητα της ίδιας της Δημοκρατίας, διαμορφώνει ελεύθερους και δημιουργικούς ανθρώπους που αξιοποιούν στο έπακρο τις δυνατότητές τους»

    ωρρρραίος επίλογος για έκθεση στις παλιές πανελλαδικές αλλά δεν βγαίνει νόημα … προφανώς, θέλει να πει το παιδί, η Παιδεία υψηλής ποιότητας … κλπ κλπ.

    Άστα βράστα, Έφη!

  77. Pedis said

    -> 77 φράσεις από τις αγορεύσεις των καταπληκτικών νέων, προντίζ, της ελληνικής πολιτικής ζωής,

  78. Pedis said

    Αν στην δευτεροτριτολογία ο τσιπ ακουστεί να λέει:
    «Εγώ ειμί το φως του κόσμου ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία αλλ΄ έξει το φως της ζωής »
    τότε θα έχει δοθεί το ΟΚ στον Φίλη να πάρει σαμπάτικαλ από τα υπουργικά καθήκοντα, μπας και πάρει επιτέλους το πτυχίο του … στη θεολογία.

  79. Γιάννης Κουβάτσος said

    77. Για καρδιοπάθειες λέει το σκυλάδικο άσμα. Οι παθογένειες είναι λέξη πιο μουράτου επιπέδου. 😊

  80. sarant said

    77 Αυτό με το σκοτάδι είναι Τσίπρας;

  81. spatholouro said

    Ε, ρε γλέντια..
    http://www.naftemporiki.gr/story/1152767/al-tsipras-den-tha-epitrepsoume-se-kapoious-na-kalupsoun-ti-xora-sto-skotadi

  82. sarant said

    Το σκοτάδι καλύπτει τη χώρα, κανονικά. Οπότε το του Τσίπρα είναι σαν το «είστε θαυμάστρια της γυναίκας μου» του Χάρυ Κλυν, αν και εύκολα μπαλώνεται.

  83. Pedis said

    # 80 – Γιατί, η καρδιοπάθεια είναι λέξη λαικάτζα; 🙂

    (Φαντάσου Σαμαρά, το αλάνι του Χάρβαρντ, με τον Πολάκη, μπουζούκι, να σκαρφίζουνται τους στίχοι και τη μουσική, να δεις για τι σουξέ θα μιλάμε! Θα σούρθει μια παθογένεια άλλο πράμα!)

    # 81 – Ναι, Τσίπρας στραμπουληχτός.

    #82 – άντε μετά να αποδείξω ότι δεν παίρνω γραμμή από τη ναυτεμπορική! 🙂
    Ποιος διαπλεκόμενος, είπαμε, ότι την έχει τη ναυτεμπορική;

  84. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το κάλυψα στη σαντιγύ,στη σοκολάτα, ψιλολέγεται π.χ. για το κέικ. Το τύλιξα στην κουβερτούρα 🙂

    Μα και τί δεν είπε ο Κούλης,είναι απίστευτα: π.χ.νέα τρίγωνα διαπλοκής.Ποια είναι άραγε τα παλιά,λέμε τώρα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: