Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πίσω απ’ τον κόσμο – αθησαύριστο ποίημα του Γιώργου Κοτζιούλα

Posted by sarant στο 20 Αύγουστος, 2017


Θα παρουσιάσω σήμερα ένα αθησαύριστο ποίημα του Γιώργου Κοτζιούλα (1909-1956), που έχει και λεξιλογικό ενδιαφέρον μια και περιέχει αρκετούς ιδιωματικούς τύπους και λέξεις.

Είναι αθησαύριστο με την έννοια ότι δεν περιλαμβάνεται στα Άπαντα του ποιητή που εκδόθηκαν με τη φροντίδα της γυναίκας του της Εμορφίας και φίλων του μετά τον πρόωρο θάνατό του.

Εγώ το βρήκα στο περιοδικό Διανοούμενος, τχ. 3, Δεκέμβριος 1962. Το περιοδικό αυτό το εξέδιδε ο Στέφανος Χατζημιχελάκης, αριστερός διανοούμενος (τροτσκιστής μάλιστα) και στενός φίλος του Κοτζιούλα, με τον οποίο είχε συνεργαστει μεταπολεμικά σε διάφορα περιοδικά που εξέδιδε.

Στο συγκεκριμένο τεύχος, ο Χατζημιχελάκης δημοσιεύει το ποίημα που θα παρουσιάσω, συνοδευόμενο από σκίτσο του Κοτζιούλα (που το βλέπετε εδώ αριστερά) και από μια σειρά σχόλια που είχε γράψει ο Κοτζιούλας το 1952 για τη λογοτεχνική επικαιρότητα και τα προόριζε για το περιοδικό Νέος Νουμάς (που έβγαζε τότε ο Χατζημιχελάκης) αλλά που δεν δημοσιεύτηκαν τότε διότι διακόπηκε η έκδοση του περιοδικού.

Πάντως, το ποίημα που θα δούμε δεν είναι άγνωστο, με την έννοια ότι το χειρόγραφό του υπάρχει στο Αρχείο του ποιητή, όπως με ενημέρωσε ο γιος του, ο Κώστας Κοτζιούλας.

Το ποίημα φέρει χρονολογική σήμανση 2.5.1944, είναι δηλαδή γραμμένο μέσα στην Κατοχή. Το 1944 ο Κοτζιούλας βρίσκεται στην 8η Μεραρχία του ΕΛΑΣ. Κάνει τις προετοιμασίες για να συγκροτήσει τον θίασο των ανταρτών, τη Λαϊκή Σκηνή, που από τα τέλη Ιουνίου ως το φθινόπωρο περιόδευσε τα χωριά της Ηπείρου παίζοντας κυρίως έργα που έγραψε επί τούτου ο Κοτζιούλας.

Ο Κοτζιούλας στο ποίημά του περιγράφει τον αποκλεισμό του από την πρωτομαγιάτικη κακοκαιρία στο Ραντοβίζι, χωριό ή ομάδα χωριών του ν. Ιωαννίνων (Ραδοβίζι σήμερα). Από το ποίημα μού δημιουργείται η εντύπωση ότι είχε πάει εκεί με κάποια αποστολή, και θα διακινδυνεύσω την εικασία ότι ίσως η επίσκεψή του σε εκείνα τα μέρη να είχε να κάνει με τη συγκρότηση του αντάρτικου «Αποσπάσματος Καραϊσκάκη», ενός σώματος του ΕΛΑΣ που συγκροτήθηκε με ιδιότυπο τρόπο -το απάρτισαν νεαροί που υποδείχτηκαν από τις Επιτροπές Γερόντων των χωριών, με αποτέλεσμα να μην περιλαμβάνει μόνο εθελοντές. Την ιδέα αυτής της ιδιότυπης στρατολόγησης την είχε ο καπετάν Κόζιακας (Θωμάς Πάλλας, 1917-1949). Η συγκρότηση του σώματος αυτού έγινε τον Μάιο-Ιούνιο του 1944. Ωστόσο, είναι απλή εικασία μου ότι ο Κοτζιούλας βρέθηκε γι’ αυτή τη δουλειά στο Ραντοβίζι.

Ο Κοτζιούλας οικτίρει τους ορεσίβιους κατοίκους του χωριού πως ζουν πίσω απ’ τον ήλιο, αγροίκοι και ακαλλιέργητοι, βλέπει όμως πως έχουν αρχίσει να δέχονται ευνοϊκά τα κοσμογονικά κηρύγματα των ανταρτών που υπόσχονταν να χτίσουν μια καινούργια κοινωνία μετά την απελευθέρωση.

Παραθέτω το ποίημα μονοτονισμένο και σημειώνω με αστερίσκο τις λέξεις που θα εξηγήσω στο τέλος:

ΠΙΣΩ ΑΠ’ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Φέτος το Μάη τον πιάσαμαν στην άκρη από τό τζάκι
μέ ξύλα καί μέ κούτσουρα, σαν κάτι γεροπλιάκοι*.
Xιόνιζε εψές και σήμερα, χαλάζι μάς σταφνίζει*.
Ζάβαλοι* εμείς που ντέσαμαν* εδώ στο Ραντοβίζι.

Κι είν’ οι χωριάτες άσμιχτοι, ξωτάρηδες αγροίκοι
π’ ούτ’ έχουνε την κλίτσα τους από τα χέρια αφήκει’
σκόρπια τα σπίτια, χαμπηλά*, μέ λάσπη είν’ αλειμμένα
και δίπλα τά καλύβια τους δεν ξεχωρί­ζουν —ένα.

Τσούπρα δέ βλέπεις, λείπουνε στο λόγγο μέ τά γίδια·
καθώς οι βάβες τους, κι αυτές έτσι περνούν, τα ίδια.
Ξένος αν είσαι, δεν ακούς γυναίκεια καλημέρα,
με αυτές δεν βρίσκεις αφορμή ν’ αρχίσεις τα σιαπέρα*.

Κάθε γραμματιζούμενο τον είχαν κακοπάρει
κι άμα τούς ελεες κατιτί δε σούδιναν χαμπάρι,
μα τώρα, που τούς εσφιξε ξυπολησιά και πείνα
σιγά σιγά τα παρατούν τα σκουριασμένα εκείνα.

Για την κατάντια τους τί φταιν οι άμοι­ροι κι ετούτοι,
μια πού δεν ήταν τυχεροί νά γεννηθούν στα πλούτη;
Πάππου προσπάππου σκύβανε μπροστά στους αφεντάδες
κι ήταν αξιότερος εκειός πούχε πολλές παράδες*

Γι’ αυτό, που λες, τα μάτια τους τ’ α­νοίγουν άλλα τόσα
και κρέμουνται απ’ τα χείλη μας μια νέα γρικώντας γλώσσα,
τη γλώσσα αυτών που διαλαλούν στα ψωμοτόπια γύρα
πως πρέπει νάχει κι ό φτωχός κάτου απ’ τον ήλιο μοίρα.

2. 5. 44

Λέξεις

* γεροπλιάκοι: Γέροι, παλαιοί. Πλιάκος είναι ο παλαιός, αλβανικό δάνειο, από εκεί μάλλον είναι και η Πλάκα της Αθήνας.

* σταφνίζει: Σταφνίζω θα πει αλφαδιάζω, ζυγιάζω (στάφνη η στάθμη), αλλά εδώ χρησιμοποιείται κατ’ επέκταση με τη σημασία «μας σημαδεύει, μας χτυπάει».

* ζάβαλος: καημένος, κακομοίρης. Τουρκικό δάνειο (zavallι, με παρόμοιες σημασίες).

* ντέσαμαν. Αόριστος του ρ. ντένω (ή νταίνω ή ανταίνω), που σημαίνει μπλέκω, πέφτω σε αναποδιά, προσκρούω σε εμπόδιο. Από το αρχαίο ρήμα αντάω-αντώ, απ’ όπου και το συναντώ κτλ.

* χαμπηλά: χαμηλά -χαρακτηριστικά ηπειρώτικος τύπος.

* τα σιαπέρα: σιαπέρα θα πει «προς τα πέρα» αλλά εδώ, ως ουσιαστικό, τα σούρτα-φέρτα.

* πολλές παράδες: να προσεχτεί ότι είναι θηλυκό, κάτι που συνηθίζεται σε αρκετά βόρεια μέρη, και υπάρχει και σε δημοτικά τραγούδια (το αρχοντόπουλο με τις πολλές παράδες). Ο μεταπλασμός αυτός (ο παράς – οι παράδες αρσενικό – κέρδισε παράδες – οι παράδες θηλυκό – έχει πολλές παράδες) έχει καταγραφεί σε εργασίες γλωσσολόγων.

 

 

Advertisements

96 Σχόλια to “Πίσω απ’ τον κόσμο – αθησαύριστο ποίημα του Γιώργου Κοτζιούλα”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >με τη φροντίδα της γυναίκας του της Εμορφίας

    μήπως Ευμορφίας;

    Λέμε τώρα…

  2. Γς said

    Καλό, αλλά μικεό.

    Αντε να δούμε τι σχόλια θα γίνουν.

    >Κι είν’ οι χωριάτες άσμιχτοι, ξωτάρηδες αγροίκοι

    Χμ κι αγροίκοι οι αγκρίκολοι …

  3. Γς said

    2:

    Αγκρίκολοι ήταν όμως οι αγρότες

    Agricola silvam et umbram silvarum amat

    Από την Regina rosas amat

  4. Γς said

    2:

    >Καλό, αλλά μικεό.

    μικρό

    Και μύρισε ξαφνικά δω μέσα στο γραφείο του γεροπλιάκου τα ξύλα και τα κούτσουρα στο τζάκι.

    Ντάλα καλοκαίρι

  5. dryhammer said

    Αυτό με τους-τις παράδες, μου θυμίζει τίς τουλίπες που στη Χίο (αυτοφυείς) τις λέμε «λαλάδες», αλλά και στα δύο γένη: οι λαλάδες, των λαλάδων, τους και τις λαλάδες (σε χρήση και τα δύο). Επίσης και οι δύο ενικοί ο λαλάς και η λαλάδα.

  6. Παναγιώτης Κ. said

    Τηλέφωνο πριν από λίγο στη μάνα μου (90 ετών) για την σημασία του σταφνίζω.
    Σημαίνει την προεργασία-προετοιμασία για να γίνει να εξελιχθεί κάτι και να ολοκληρωθεί.( Δεν μου είπε αυτές τις κουβέντες οι μάνα μου! 🙂 Τα παραδείγματα που μου έφερε σημαίνουν αυτά που έγραψα).
    Αυτό που γράφει ο Γκοτζιούλας μάλλον το κάνει «ποιητική αδεία» ή του δίνει μεταφορική σημασία. Δεν είδα ποτέ και δεν άκουσα μετά από χιόνι να ακολουθεί χαλάζι!

    Όσο για το «σιαπέρα» εδώ έχει τη σημασία «λέγω άσχετα πράγματα» ή «λέω ό,τι νάναι».
    Κάτι σαν το «άρες μάρες κουκουνάρες».

  7. ΚΩΣΤΑΣ said

    Καλημέρα!

    Χαρά μου μεγάλη να διαβάζω Κοτζιουλα.

    Σταφνιζω, κατά τη γνώμη μου σημαίνει σημαδεύω, χτυπώ.

  8. ΚΑΒ said

    Καλημέρα.

    Βαλαωρίτης:Φωτεινός άσμα Α΄26-27

    Με το σφυρί του ένα γουλί το σπα σε δυο κομμάτια
    και το σταφνίζει στο καυκί.

    σταφνίζω πρέπει να σημαίνει σημαδεύω, Ο Κοτζιούλας πρέπει να εννοεί ότι το χιόνι μάς βαράει κατευθείαν στο κεφάλι και γενικά πέφτει πάνω μας χωρίς καθόλου να αστοχεί.

  9. ΚΑΒ said

    Νομίζω σωστά και ο Κώστας δίνει όμοια ερμηνεία.

  10. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μάλλον έχει δίκιο ο Κώστας. Το σταφνίζω έχει και τη σημασία του σημαδεύω (με τη στάφνη).
    https://books.google.gr/books?id=S5YZAAAAYAAJ&pg=PA264&lpg=PA264&dq=%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%86%CE%BD%CE%B9%CE%B6%CF%89&source=bl&ots=bpsAOa28Kp&sig=WhDG5-1eMjV2HbWXK5oEGWYPsaA&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjw6KuUp-XVAhUJLMAKHZDOASwQ6AEIHDAB

  11. Γιάννης Κουβάτσος said

    Βέβαια, άλλο σημαδεύω κάποιον ή κάτι, με την έννοια τον βάζω στο σημάδι για να τον πετύχω, και άλλο σημαδεύω, δηλαδή βάζω σημάδι ως όριο, άρα σταφνίζω. Αλλά δεν παύει να είναι η πιο πιθανή ερμηνεία.

  12. gpoint said

    Εντύπωση μου έκανε η κλίτσα…γκλίτσα και αγκλίτσα την ήξερα ή είναι άλλο πράγμα αολι το ξύλο που χρησιμοποιούμε σαν μπαστούνι ;

  13. gpoint said

    # 12

    τωρα πως το από έγινε αολι… τα δαχτυλάκια και το ότι δεν κοιτάζω τι γράφω φταίνε !

  14. ΚΩΣΤΑΣ said

    γεροπλιακοι. Στη νοτιοδυτική ορεινή Θεσσαλια, χρησιμοποιείται η λέξη παπλιακος για τον παππού. Παππούς – παππουλης – παπλιακος. Ίσως κι εδώ κάποιος συμφυρμος; Γέρος – γερουλης – γεροπλιακος;
    (Αδυνατω να γράφω απόλυτα σωστά με το ταμπλετ).

  15. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    7-9-10: Δίκιο έχει ο Κώστας Πάντως το απόσπασμα του Βαλαωρίτη, που είναι η πιο γνωστή περίπτωση χρησης της λέξης, δεν ταιριάζει και τόσο με αυτή τη σημασία, «σημαδεύω»

    14 Από το παπουλάκος – παπλιάκος ίσως;

  16. cronopiusa said

    Τσούπρα δέ βλέπεις, λείπουνε στο λόγγο μέ τά γίδια·
    καθώς οι βάβες τους, κι αυτές έτσι περνούν, τα ίδια.
    Ξένος αν είσαι, δεν ακούς γυναίκεια καλημέρα,
    με αυτές δεν βρίσκεις αφορμή ν’ αρχίσεις τα σιαπέρα*.

    Πλευρές από τη δράση των γυναικών στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδα
    Αποσπάσματα από το βιβλίο «Η συμμετοχή των γυναικών στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (1946 – 1949)», του Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ για την Ισοτιμία των Γυναικών

  17. cronopiusa said

    Failed Defend Europe mission comes to an end

  18. Άλλη ιδέα είχα για τον Κοτζιούλα (έχω ένα βιβλίο του πο ακόμα δεν το διάβασα): Δεν περίμενα να υποτιμά τόσο πολύ τον κόσμο της υπαίθρου!

    Τέλος πάντων. Με ενδιαφέρει το σχόλιο 14 του ΚΩΣΤΑΣ: «γεροπλιακοι. Στη νοτιοδυτική ορεινή Θεσσαλια, χρησιμοποιείται η λέξη παπλιακος για τον παππού. Παππούς – παππουλης – παπλιακος. Ίσως κι εδώ κάποιος συμφυρμος; Γέρος – γερουλης – γεροπλιακος»;
    Και ομοίως το σχόλιο 15: Από το παπουλάκος – παπλιάκος ίσως;

    Μία από τις ρίζες μου προέρχεται από τη Θεσσαλία και έχει επώνυμο Παπλιάκας!

  19. Παναγιώτης Κ. said

    Δεκαετία του ΄60. Στα Γιάννενα υπήρχαν δύο ποδοσφαιρικές ομάδες: Ο Αβέρωφ και ο Ατρόμητος (συγχωνεύτηκαν αργότερα). Θυμάμαι έναν ποδοσφαιριστή με το επώνυμο Παπλιάκος. Μόνο που δεν είμαι βέβαιος σε ποια από τις δύο ομάδες ανήκε. Πιθανόν στον Ατρόμητο.

  20. Γιάννης Ιατρού said

  21. Γιάννης Ιατρού said

    139. smerdaleos said
    15 Ιουνίου, 2015 στις 19:48
    ……………………
    Από που προέρχεται το /šα/ στις φράσεις «πάω šα πέρα», «πάω šα πάνω», «πάω šα κάτω». Προέρχεται μήπως από το «ίσια» (πάω ίσια πέρα/πάνω/κάτω);

    http://www.slang.gr/lemma/14346-saperas

  22. ΚΑΒ said

    15. Σπάει την πετρούλα και την τοποθετεί ωραία, στη σωστή θέση στο καυκί της σφεντόνας. Με αυτόν τον τρόπο θα έχει αυξημένες πιθανότητες να πετύχει τον στόχο του.

  23. Γιάννης Κουβάτσος said

    19. Και μπασκετμπολίστας Γιώργος Παπλιάκος, τέλη δεκαετίας ’70, στον ΑΓΣ Ιωαννίνων.

  24. Κ. Καραποτόσογλου said

    Γεροπλιάκος

    Ο Βαγγέλης Σκουβαράς, Τα δυσετυμολόγητα του Ιστορικού Λεξικού, Ζαγορά (Βόλου) 1954, σ. 8-9, εξετάζει την προέλευση της λ. αγαθομαρούσα, από τις λ. αγαθός + αλβ. marrush = αγαθός, τρελούτσικος, και στο τέλος αναφέρει:«Η δημιουργία ενός συνθέτου εκ δύο ετερογλώσσων και το αυτό νόημα εχουσών λέξεων, είναι σύνηθες εν τη νέα ελληνική γλώσση φαινόμενον, επιφυλάσσομαι δ᾽ άλλοτε εκτενέστερον να διαλάβω. ΙΙροχείρως νυν και εις επίρρωσιν της γνώμης μου αναφέρω τα ακόλουθα: Γέρος + πλιάκος (= αλβ. γέρος) γεροπλιάκος Ήπ. (Ο Αραβαντινός εν τω Ηπειρωτικώ γλωσσαρίω του εικάζει εκ του: γέρος + πολιός. Τίνι τρόπω όμως ευρέθη η κατάληξις—ακος, απέφυγε να εξηγήση. Ίδ. και Λαογρ. 7 (1923) σ. 529 και επίθετον Πλιακοστάμος. Μπίθε (= αλβ. κώλος) + κωλος—Μπυθόκωλη τόπων, εν Ηπείρω. Lingua (= ιταλ. γλώσσα) + γλώσσα—Λιγκουαγλώσσα πολίχνη εν Σικελία. Άσπρη + bελίτσα (= σλαβ. ασπρούλλα)— Ασπροβελίτσα: είδος σίτου. (Ίδ. Δημ. Λουκοπούλου. Γεωργικά της Ρούμελης σελ. 83). Agi και διαλεκτ. agu (= τουρκ. δηλητήριον) + πικρό—αγουπικρό Καππ. Άλογο + μπεγίρ (τούρκ.)—αλογομπέγιρο. Βελούδο + κατιφέ (—τουρκ. βελούδο)—βελουδοκατιφές κ.ά.
    Το φαινόμενον τούτο παρατηρείται εις τόπους ένθα oι κάτοικοι ομιλούσιν και τας δύο γλώσσας, οφείλεται δε εις λόγους ψυχολογικούς, ούτω δ᾽ εν τη ρύμη της ομιλίας, εκ δύο ομοσήμων γλωσσικών στοιχείων προκύπτει εν ανάμεικτον εξ αμφοτέρων (συμφυρμός).

    Κ. Καραποτόσογλου

  25. ranele said

    Η πεθερά μου προχθές είπε για μια γυναικα που έκλαιγε στο νεκρό αναθυμούμενη τον πρόσφατο θάνατο του δικού της προσώπου » η καημένη ξεσταφνίστηκε» – εγώ το διάβασα ως έχασε το μέτρο, την ψυχική της ηρεμία.

  26. ranele said

    Εδώ στο χωριό Μηλέα Σαρανταπόρου «σιαπέρα» αποκαλούν κάποιον που είναι ντιπ ζαμανφού και πέρα βρέχει. Μπαίνω στον πειρασμό να «νατσουλίσω». Ο σιαπέρας είναι αυτός που τραβάει «ίσια πέρα» αδιαφορώντας για το τι γίνεται γύρω του.

  27. Ριβαλντίνιο said

    Απ’την Σκουληκαριά Ραδοβιζίου είχε καταγωγή ο Καραϊσκάκης.

    ( Ας τρολάρουμε λίγο ).

    μα τώρα, που τούς εσφιξε ξυπολησιά και πείνα

    Τον Μάιο του ’44 τους έσφιξε ; Μάλλον τους τα πήρε όλα η ΕτΑ ! 🙂

  28. ranele said

    Για τη στάφνη μάλλον ισχύει ό, τι και για τις/ τους παράδες, δηλ σπαντάται και στα δύο γένη. Εδώ πάντως έχω ακούσει να λέγεται «τώρα πήρα το στάφνο μου» – τώρα ξέρω πώς να το κάνω.

  29. Alexis said

    Υπάρχει και επώνυμο Πλιάκος στην Ήπειρο.

    #26: Ομοίως και στο Ξηρόμερο, «σαπέρα» είναι ο «πέρα βρέχει’ άνθρωπος, αυτός που δεν καταλαβαίνει από κουβέντες. Έχω ακούσει και «σαπερένιος», σπάνιο όμως…

  30. Γιάννης Ιατρού said

    24: Πολύ ενδιαφέρον! Ευχαριστούμε.

  31. Γς said

    27:

    >η ΕτΑ

    ;

  32. Κ. Καραποτόσογλου said

    ανταίνω – αντένω

    Ο Γ. Χατζιδάκης, «Σημασιολογικαί μεταβολαί (ανταίνω, ξανταίνω, απανταίνω και τα όμοια)», Αθηνά 26 (1914) Λεξικογραφικόν Αρχείον 3-7 [ = Του ίδιου, Γλωσσολογικαί έρευναι, τ. 2, σ. 157-160, εξετάζει προσεκτικά τη σημασιολογική μεταβολή. ΙΛ, τ. 2, σ. 250. N. Andriotis, Lexikon der Αrchaismen, λήμμα 784.

    σταφνίζω

    Ο Άνθιμος Γαζής, Λεξικόν της ελληνικής γλώσσης, Βιέννη 1835-1837, χρησιμοποιεί τη λ. σταφνιζω = στολίζω, όπως φαίνεται από τα ακόλουθα λήμματα:
    «Αμφιστέλλω (στέλλω) τειλίγω ανάμεσα, περιπλέκω• ενδύω : συνδέω, δένω καλά ή σφίγγω : περιτυλίγω , κολλουριάζω ολόγυρα περικοσμώ , στολίζω, σταφνίζω, ενδύω».
    «Επικομμόω, Μ. – ώσω. (κομμώ) Στολίζω, σταφνίζω, καλλωπίζω τίποτε».
    «Επικομψεύω , Μλ. -εύσω (κομψεύω) Στολίζω, σταφνίζω , κάμνω τι να φαίνηται κομψόν,
    νόστιμον, το τουρκβ. Ζαρίφικoν».

    Ο Κωνστ. Μηνάς, Λεξικό των ιδιωμάτων της Καρπάθου, Κάρπαθος 2006, σ. 854-855, παρέχει στοιχεία για τη χρήση του ρήματος σταφνίζω στα νεοελληνικά ιδιώματα:« σταφνίντζω. 1. ‘με σπάγκο διαποτισμένο με κόκκινο χρώμα τυπώνω ευθεία γραμμή σε ξύλο πάνω στην οποία θα εργαστεί το πριόνι για το σχίσιμο του ξύλου’. Έλα να σταφνίσομετ τα ξύλα. 2. ‘εκσφενδονίζω’. Εστάφνισά του ένακ κομμάτιλ λάσπημ μέσ’ στη μ μούρη. Λόασε, γιατί ατ σου σταφνίσω καμιά ξεστρεφτή! (= ράπισμα με την έξω πλευρά του χεριού). 3. ‘πέφτω κάτω με δύναμη’. Εγλίστρησα κ’ εστάφνισα κάτω. Το σταφνίζω ‘ζυγίζω με το νήμα της στάθμης’ Ρόδ. Κύπρ. Κρήτ. Κάλυμν. Πόντ., στα βόρεια ιδιώματα σταφνίζου ‘ίδ.’ Βελβεντό Θάσ., ‘χτυπώ με ορμή’ Σάμ. Πβ. ακόμη σταφνίζω ‘τακτοποιώ’ Λευκ., στάφνο, σταφνίζω ‘ετοιμάζω, τακτοποιώ’ Ήπ. (Μπάγκας 2.182), σταφνεύγω ‘σημαδεύω με το όπλο’, σταφνίζω ‘σημαδεύω, υπολογίζω, μετρώ’ Αλικαρν.».

    Κ. Καραποτόσογλου

  33. Ριβαλντίνιο said

    @ 31 Γς

    Ξέρεις, οι καταραμένοι εθνικιστές Βάσκοι τρομοκράτες ! 🙂

    ( Επιμελητεία του Αντάρτη ή Επιμελητεία της Αρπαγής )

  34. Γς said

    33:

    😉

    Λίγο πιο πάνω στα Δερβίζιανα της Λάκκας Σούλι ήταν η γιαγιά μου. Ειχε κρυμμένο το καλαμπόκι στο χώμα. Θαμμένο.

    Μετά το χωριό έγινε η έδρα του ΕΔΕΣ του Ν. Ζέρβα. Θα το ξέθαψε φαντάζομαι

  35. ΚΩΣΤΑΣ said

    Σια παν’, σια κατ’ κλπ, το σια έχει τη σημασία του προς, όπως το προσδιορίζει ο Σκύλος, άει σιαπέρα έχει τη σημασία φύγε από εδώ.

    Ντιπ σιαπέρας, ο ανόητος, ο ενοχλητικός ή όπως λέει η Ranele.

    Έτσι τα έχω εμπεδώσει από μικρός εγώ, έχοντας σχετικά ακούσματα από τους γονείς μου.

  36. Γς said

    34:

    >Λίγο πιο πάνω στα Δερβίζιανα της Λάκκας Σούλι ήταν η γιαγιά μου

    10 χιλιόμετρα σιαδώθι από το Ραδοβίζι

  37. Ριβαλντίνιο said

    @ Γς

    Είχα διαβάσει στο διδακτορικό του Καλιανιώτη για την Δυτική Μακεδονία, ότι στην αρχή της Κατοχής οι αγρότες δεν έδιναν την παραγωγή τους στο κράτος και την έκρυβαν με σκοπό να την μοσχοπουλήσουν στην μαύρη αγορά. Το κράτος όμως που χρειαζόταν τρόφιμα για να θρέψει τους δημοσίους υπαλλήλους και τους κατοίκους των αστικών κέντρων τους κυνηγούσε.

    Για τους ΕλΑΣίτες λέει πως μόλις τους πρωτοσυνάντησαν οι χωριάτες, του πέρασαν για κλέφτiς.

  38. Γιάννης Ιατρού said

    25: Ranele
    …γυναικα που έκλαιγε στο νεκρό ….«..ξεσταφνίστηκε». …το διάβασα ως έχασε το μέτρο…

    Μήπως ταιριάζει το «έπεσε κάτω» … (π.χ. μεταφ. λιποθύμησε);
    Βλ. Καραποτόσογλου, #32, 3. ‘πέφτω κάτω με δύναμη’. Εγλίστρησα κ’ εστάφνισα κάτω.

  39. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεοτερα!

    24-32 Ευχαριστούμε πολύ!

    24 Πολύ ενδιαφέροντα τα παραδείγματα σύνθεσης λέξεων από συνώνυμα που προέρχονται από διαφορετικές γλώσσες. Κατι ανάλογο έχουμε με τα ζευγάρια φόβος και τρόμος, μέγας και τρανός, στάχτη και μπούρμπερη κτλ.

    25 Ο Κοτζιούλας στα ημερολόγιά του έχει τον πατέρα του να μαλώνει τις γυναίκες του σπιτιού επειδή δεν κάνουν οικονομία, και να λέει ότι «δεν έχουν στάφνο» = την αίσθηση του μέτρου, ας πούμε.

  40. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Α, θαυμάσια! Κοτζιούλας! και τον σκεφτόμουν, τον μελετούσαμε και πρόσφατα με φίλη που κατάγεται απ΄τ΄Αρτινά Τζουμέρκα π΄ ανεβαίνει κάθε καλοκαίρι και προγραμμάτιζε για φέτος εξορμήσεις στον Άραχθο προς εκείνα τα μέρη.

    http://romiazirou.blogspot.gr/2015/03/video_9.html

    >>τα σιαπέρα: σιαπέρα θα πει «προς τα πέρα» αλλά εδώ, ως ουσιαστικό, τα σούρτα-φέρτα.
    τα σούρτα φέρτα = τα άμε κι έλα, σ΄εμάς:
    Στην πάνω μπάντα του χωργιού
    θα βάλω μια νταμπέλα
    ότι απαγορεύουνται
    τα άμε και τα έλα

  41. dryhammer said

    …και να καμαρώνεται με το σύρε κι έλα…

  42. ranele said

    Σε συνέχεια του 25
    Απλά δεν μπορούσε να ελέγξει, να σταματήσει το κλάμα της. Σαν να αφέθηκε, σαν να βγήκε εκτός συμβατικών ορίων.Έτσι το κατάλαβα.

  43. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Πίσω απ’ τον κόσμο
    Το λένε ακόμη ,μ΄αυτή την έννοια: οι αξημέρωτοι,αυτοί που μένουν στο στενό αφώτιστο κόσμο τους.Ταγάρες.
    >>σαπέρας/φλουέρας (και «αεισαπέρας» άκουγα από τη Λακα-Σουλιώτισσα συχωρεμένη κυρά Βαγγελή)
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/02/04/paliosneos/#comment-22225

  44. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    24. Πάντα λεπτομερής, διδακτικός.Ευχαριστούμε κύριε Καραποτόσογλου!
    Γεροκούσιαλο λένε οι Ηπειρώτες το γεροραμολί.Δεν ξέρω αν εμπίπτουν κι αυτά στην έννοια του συμφυρμού μιας και υφίστανται και το κούσιαλο μόνο του και το ραμολί(μεντο).

  45. gpoint said

    είπαμε ΠΑΟΚτσηδική τρέλλα αλλά με όρια…κρίμα το παιδί…

    http://www.paok24.com/podosfairo/101225/to-simeio-tis-tragodias-vid

  46. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σταθμίζω -σταφνίζω, αυτό το θμ που μετατρέπηκε σε φν, να είναι ανάλογο στο αρίφνητος -α(να)ρίθμητος ;
    45. 😦 ναι ρε συ Τζη, να πάρει! Τώρα το άκουσα. Τί του έμελλε του κακομοίρη! μΠΑΟΚτζης μέχρι θανάτου,κρίμα… 😦

  47. Γιάννης Ιατρού said

    45/46β Δηλαδή σαν Χαμστεράκι; Δεν καταλαβαίνω πως την πάτησε μετά, μπλέχτηκε πουθενά; Κρίμα!

  48. 24,
    Ενδιαφέρον – Υποθέτω και η μπαμπόγρια είναι στο ίδιο μοτίβο (ξενόγλωσσο + ελληνικό).

  49. Ο Τριαντάφυλλος Σιαπέρας ήταν εξαιρετικός σκακιστής. Είχε γράψει και βιβλίο για το θέμα, που μελετούσα με κολλητό μου μικρός.

  50. Λ said

    Ενώ εμείς λέμε πατσιόγερος και πατσιοκοτζιακάρη

  51. Λ said

    29 πέρα βρέχει
    Εμεις λεμε πέρα βρέχει στην Καραμανιά χιονίζει

  52. sarant said

    49 Δύο τόμους αλλά ο πρώτος είχε τη μεγάλη διάδοση -ευαγγέλιο για τη γενιά μας.

  53. Αρχιμήδης Αναγνώστου said

    Βάνες είναι οι γιαγιάδες;

  54. Βάβες εκ του βάβω (φαντάζομαι).

  55. Πέθανε ο Τζέρι Λιούις, παιδιά 😦

  56. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ένας Σαπέρας
    «…Με την υποχώρηση των Γερμανών, ο Σαπέρας, αρχηγός της τοπικής φρουράς, μαζί με τον δεσπότη, έβγαλαν μία διαταγή ότι θα έπρεπε οι άνθρωποι της περιοχής να παραδώσουν τα όπλα τους και ότι θα μπορούσαν πλέον να μετακινούνται ελεύθερα, χωρίς να φοβηθούν τίποτα. »
    https://athens.indymedia.org/post/137783/

  57. sarant said

    54 Ναι

    55 Ναι ο καημένος…

  58. Τα χρόνια του να πάρουμε! Είχε περάσει τα 90.

  59. Γς said

  60. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    άκρα του τάφου σιωπή κρατά ο στατιστικολόγος του παρόντος Ιστολογίου, δαιμόνιος αναγνώστης Ιατρού (μαγκιά, κλ… και κ. φινιστρίνι), διά την νέαν εκπληκτικήν άνοδον του Σαραντακείου Ιστολογίου, που αποκλειστικώς οφείλεται εις τα μνημειώδη σχόλια του γέροντος Βατάλου. Προ ολίγου η Alexa ανεκοίνωσε ότι εις μόλις 19 ώρας το Σαραντάκειον Ιστολόγιον εσκαρφάλωσε άλλας 46 θέσεις εις την βαθμολογίαν του Ρωμέικου, συντρίψαν το χθεσινόν ρεκόρ (45 θέσεις εις 24 ώρας). Shame on you, αναγνώστα Ιατρού: Είσαι πρόθυμος να μετρήσης πόσας φοράς πέρδεται ή ρεύεται ο τάδε αναγνώστης, αλλά επί της ουσίας… τσιμουδιά…

    1) Εντιμώτατοι κύριοι, πιστέψατέ με: Αν με αφήκετε απερίσπαστον, χωρίς την λαιμητόμον της πορτοκαλιάς κάρτας επάνω από την κεφαλήν μου, το Ιστολόγιόν σας ανέτως θα εισέλθη εις τα 1.000 πρώτα του Ρωμέικου μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου, γεγονός που είχον επιτύχει και προ δύο ακριβώς ετών (Αύγουστος 2015), ολίγον πριν με φιμώση ο κ. Σαραντάκος, υπείκων εις τα κελεύσματα της Μεταλληνικής κλικός και τας διαμαρτυρίας ενίων μπολσεβίκων αναγνωστών.

    Προαναγγέλλω από τούδε την μεταμεσονύκτιον παρέμβασίν μου που θα συγκλονίση απ’ άκρου εις άκρον το Ρωμέικον: Α) Το Επιτελείον μας θα αποδείξη (μέσω του απορρήτου Φακέλου του εις την Ασφάλειαν) ότι ο Ήρως της Ρωμέικης Αριστεράς, Νίκος Πλουμπίδης, ήτο τελειωμένος χριστιανούλης. Πράγμα που απαντά εις όσους αδαείς αναγνώστας με λοιδορούν διά την αγαπημένην μου έκφρασιν «χριστιανομπολσεβίκοι»

    Β) Θα προβώ εις μίαν αποκάλυψιν διά τον Γιάννην Αντετοκούνμπον που θα συναρπάση και θα γίνη πρώτη είδησις εις αρκετάς Ρωμέικας εφημερίδας. Ίσως αγνοείτε ότι το Σικάγον του Ιλλινόϊ όπου διαμένει η Κοινότης μας και το Μιλγουόκι του Σινσινάτι όπου διαμένει ο Γιάννης είναι μόλις 93 μίλια (148 χιλιόμετρα) και έχομε επανειλημμένως συναντηθή με τον νέον, έχομε παρακολουθήσει παιγνίδια των Μπάκς κλπ.

    Μετά τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

    ΥΓ: Οι αξιότιμοι κ.κ. καθηγητής Νικολάου (σχόλιον 49) και Σαραντάκος (σχόλιον 52) υμνούν τον μακαριστόν Τριαντάφυλλον Σιαπέραν διά τον 1ον τόμον του περιφήμου έργου του περί Ζατρικίου που εξεδόθη μεσούσης της Χούντας (1972). Αγνοούν οι δύο αυτοί κύριοι ότι εις τον 1ον τόμον (ο 2ος εβγήκε μετά την Χούνταν) ο μακαριστός Τριαντάφυλλος ΥΜΝΕΙ ΑΗΔΙΑΣΤΙΚΩΣ τον Κωνσταντίνον Ασλανίδην, αποκαλώντας τον… «Μεγάλον ευεργέτην του Ελληνικού Σκακιού»; Πώς και δεν το επήρε αυτό χαμπάρι ο παρατηρητικώτατος κ. Σαραντάκος που εκείνην την εποχήν (1972) ήτο 13 ετών και είχε μόλις εισαχθή εις την κομμουνιστοκρατούμενην Ιωνίδειον; Διάβαζε και αυτός τα μαθήματά του, όπως ο Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης; Αν προκληθώ, θα αναβιβάσω τας σχετικάς σελίδας του 1ου Τόμου του Σιαπέρα, διά να γελάση ο κάθε πικραμένος Ρωμιός

  61. Γιάννης Ιατρού said

  62. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    62. Je suis Γιάννης Ιατρού 🙂

  63. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Χαίρετε. Από μνήμης, σε διήγημα του Ηπειρώτη Λάμπρου Μάλαμα το «σταφνίστηκαν» ερμηνεύεται σε υποσημείωση ως «ετοιμάστηκαν».

    Και στη Στρατιωτική Ζωή εν Ελλάδι αναφέρεται «πλιάκος με την πλιάκα του» που έναν χειμώνα θάφτηκαν στα χιόνια κοντά σε κάποιο αρβανιτοχώρι της Εύβοιας.

  64. Γς said

    63:

    >Je suis

    Ζαν Ντοcteur;

  65. ΚΩΣΤΑΣ said

    Να πω γενικά για τον Κοτζιουλα ότι τα ποιήματά του με συγκινούν ιδιαίτερα γιατί μέσα σε αυτά βρίσκω παιδικά μου βιώματα και αναμνήσεις. Επίσης η ιδιωματική του γλώσσα μου είναι σχετικά οικεία.

    Σχετικά με ότι λέει ο φίλος σχολιαστής Γ.Βαρτζουδης στην αρχή του σχολίου 18, νομίζω ότι ο Κ περιγράφει μια πραγματικότητα και δεν υποτιμά κανέναν.

    Αν κάπου διαφωνώ με τον Κ είναι η ιδεολογική επιλογή που έκανε, δικαίωμά του, αυτό όμως δεν με εμποδίζει να τον αγαπώ πολύ και να τον τιμώ ως ποιητή.

  66. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    65. 🙂

    >>Πίσω απ΄τον κόσμο = >>πίσω από τον ήλιο
    και η παράξενη έκφραση πολύ κοντά (με το συμπάθιο κιόλας)
    «πίσω από το γουρούνι»
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/10/13/siliconevima/#comment-45633
    το βρήκα και στο λινκ που έβαλα στο σχ. 56 ως εξής:
    Οι Σμυρνιές ήταν αστές όταν εδώ στην Ελλάδα όλοι είμασταν ακόμα «πίσω από το γουρούνι»

  67. 61, … το Μιλγουόκι του Σινσινάτι …

    Του Γουϊσκόνσιν (παραδρομή).

    Άντε, και φωτογραφία με τον Γιάννη από τους Μπαξ στο Χιούστον:
    Low five, γιατί high five δεν τον έφτανα.

  68. Γιάννης Ιατρού said

    περισσότερα στο ενδιαφέρον άρθρο που έγραψε προ μηνός η Johanna Hanink (και το οποίο έχει δημοσιευτεί, προσαρμοσμένο στα Ελληνικά, στο γνωστό Press Project).

    Γνωστός εδώ (ενίοτε μεταξύ άλλων και χυδαίος) σχολιαστής, σφουγγοκωλάριος του Τράμπα που πολλές φορές έχει προσπαθήσει να μαγαρίσει την μνήμη αξιόλογων ανθρώπων, αποκαλύπτοντας τάχα μου συνταρακτικές πληροφορίες για σχέσεις τους κλπ. με την χούντα κλπ., σε σχόλιό του επί του ανωτέρω δημοσιεύματος στο φβ της συντάκτριας (J. Hanink) βγάζει τον Αδόλφο ελληνόψυχο και υποστηρίζει πως όποιος αγαπάει τους ΑΗΠ είναι ναζιστής! Εδώ είναι που ταιριάζει γάντι το shame on you!!

  69. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    1) Όπως προανήγγειλα προ 3ώρου, αναρτώ ωρισμένας καταθέσεις δεσμοφυλάκων που ερουφιάνευον εις την Ασφάλειαν τον μελλοθάνατον μπολσεβίκον Νίκον Πλουμπίδην (εξετελέσθη 14/8/1954). Τον απόρρητον φάκελον του Πλουμπίδου εδημοσίευσεν εις τας 13/8/2017 το επιτελείον ερευνητών της «Εφ.Συν.». Ωστόσον, ουδείς ετόλμησε να επισημάνη πως το βασικόν που προκύπτει από τας καταθέσεις των δεσμοφυλάκων είναι ότι τον Πλουμπίδην επεσκέπτοντο συνεχώς ιερείς και είχον μαζί του θεολογικάς συζητήσεις.

    Και ναι μέν ο Πλουμπίδης δεν επίστευεν εις την Ανάστασιν των σωμάτων και των ψυχών, ωστόσον συμφωνούσε εις όλα με τας παρανοϊκάς αρλούμπας του ραββίνου Χριστού και εις κάποιον ιερέα εβροντοφώναξε ότι ο πραγματικός Χριστιανισμός είναι ο Κομμουνισμός!.. Είχε δε ο Πλουμπίδης εις το κομοδίνον του κελλίου του το χριστιανικόν Ευαγγέλιον και την Ιεράν σύνοψιν. Μάλιστα, εδιάβαζε συχνάκις περικοπάς των αρλουμπολογιών του Ευαγγελίου εις τους αγραμμάτους δεσμοφύλακας, διά να τους πείση διά την ομοιότητα Κομμουνισμού και Χριστιανισμού!.. Έλεγε δε συχνάκις ο Πλουμπίδης την φράσιν… «Ό,τι θέλει ο Θεός»…

    Αναρτώ μόνον τα βασικά από τας καταθέσεις των δεσμοφυλάκων (σελ. 7 και 8 του εντύπου της Εφ.Συν.)

    2) Τα περί Αντετοκούνμπο θα τα δημοσιοποιήσω αύριον, διότι προυχώρησεν η νύξ εις το Ρωμέικον…

    Μετά τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

    ΥΓ: Συγχαίρω τον καθηγητήν Νικολάου (σχόλιον 68) που επεσήμανε αμέσως το σκόπιμον λάθος μου (Γουισκόνσιν αντί Σινσινάτι) διά να ελέγξω πόσον αδαής τυγχάνει ο δαιμόνιος αναγνώστης Ιατρού. Ο οποίος ψάχνει την παραμικράν αφορμήν διά να με βγάλη σκάρτον, αλλ’ αυτό δεν το «έπιασε» διότι το ηγνόει. Υπενθυμίζω (θα αναρτήσω επακριβώς τα σχόλιά του, αν προκληθώ) ότι επανειλημμένως ο αναγνώστης Ιατρού έχει γράψει εις το παρόν Ιστολόγιον ότι αι Πολιτείαι των ΗΠΑ είναι 52 (και άλλοτε 54), αγνοών ο τάλας ότι το ορθόν είναι 50.

  70. Γς said

    68:

    ;

  71. Γιάννης Ιατρού said

    68: Σινσινάτι-Γουϊσκόνσιν ένα τσιγάρο δρόμος ρε συ! Βάλε κι ένα βελάκι στη φωτό να σε βρίσκουμε εύκολα 🙂
    Λές ρε Μιχάλη να πιστεύει κιόλας πως η γή είναι επίπεδη;

  72. Γς said

    70:

    Έλεος!

    Εχεις όντως πρόβλημα

  73. Γιάννης Ιατρού said

    71: Γιάννη, το ίδιο σκεφτήκαμε 🙂

  74. Γς said

    73:

    Ασε και τον Πλουμπίδη και τους σωματοφύλακές του και πιάσε τίποτα από θηλυκά τζενιτάλια που είναι και το γνωστικό σου αντικείμενο

  75. Γιάννης Ιατρού said

    69: Διόρθωση: Εδώ ο σωστός σύνδεσμος για το άρθρο (στην αγγλική έκδοση)

  76. Γιάννης Ιατρού said

    70: (Τέλος, ΥΓ) /// Ο οποίος ψάχνει την παραμικράν αφορμήν διά να με βγάλη σκάρτον..

    Χαχα, προφητικό το σχόλιό μου στο #69 (αριθμός κι αυτός!).
    Για διάβασε καλά το άρθρο της Ηaning, εκεί που λέει για τον Αίαντα του Σοφοκλή και την αγωνία του ήρωα να μη γελοιοποιηθεί (3η παράγρ, από το τέλος). Δείχνεις παρόμοια συμπτώματα…, όπως και το (κατά δήλωσή σου) ίνδαλμα σου .

  77. 71,
    72 …βελάκι…
    Ακριβώς, ΜΝ δεξιά τυλιγμένος με την σημαία, ΓΑ αριστερά με τα κυπαρισσιά, μπαίνει για ζέσταμα.

  78. spiral architect 🇰🇵 said

    @68 κλπ: Περί Γιάννη Αντετ. και για τους μπασκετόφιλους λίγη ιστορία.
    (με μπόλικους λίκνους και αναφορές στο παρελθόν)

    Καλός ο Γιάννης αλλά, κατά την ταπεινή μου γνώμη, μόνο στο ανοιχτό αμερικάνικο παιχνίδι. Στο κλειστό ευρωπαϊκό στυλ παιχνιδιού θα βραχυκύκλωνε.

  79. Alexis said

    #69: Σημαντικές αποκαλύψεις απόψε Γιάννη!!!

  80. spiral architect 🇰🇵 said

    Βενιζέλος: Πόσο απέχει η Εσθονία;
    Απάντηση: Εδώ κοντά, σχεδόν δίπλα μας είναι.

  81. gpoint said

    πάντως το «παιχνιδάκι» που έπαιξε ο Γιάννης με την εθνική δεν άρεσε… θα μου πεις άμα δν την σέβεται ο (γνωστός αντιΠΑΟΚτσής) Βασιλακόπουλος και βάζει προπονητή τον Μίσσα γιατί να την σεβασστεί ο Αντετοκούμπο ;
    Θ(α)υμάστε την δήλωσή του » Παίκτες έχουμε, προπονητή θα βρούμε!», ας ψάξει και για παίκτες τώρα !

  82. sarant said

    Καλημέρα και ευχαριστώ για τα περισσότερα σχόλια!

    82 Αφού ευχήθηκε στην εθνική μπάσκετ ο Κούλης, δεν υπήρχε περίπτωση να πάει καλά 🙂

  83. giorgos said

    Η ύποκρισία καί ή προσπάθεια έκμετάλλευσης τού παίκτη ,έκ μέρους τών έλλαδεμπόρων τής όμοσπονδίας, σέ όλο της τό μεγαλείο !
    Αν αύτοί όλοι είναι τόσο πατριώτες άς άσχοληθούν μέ τήν έθνική χωρίς όφέλη ..

  84. Γιάννης Κουβάτσος said

    Θα άφηναν το next big thing του ΝΒΑ να παίζει παρέα με τον Μπόγρη αντί να ξεκουράζεται για τη νέα χρονιά; Από καπιταλιστική λογική ξέρουμε, δεν ξέρουμε; 😊

  85. Pedro Alvarez said

    O Γιάννης ήταν τραυματίας. Ντροπή να τον κράζουμε. Άλλωστε, τί χες Γιάννη,τί χα πάντα! Σερβία, Γαλλία και Ισπανία δεν παλεύονται είτε με Γιάννη, είτε χωρίς Γιάννη…

  86. spiral architect 🇰🇵 said

    Δεν θα παίξει και (ο μεγαλύτερος σε ηλικία) Μίλος Τεόντισιτς με τη Σερβία. Οι λόγοι αντίστοιχοι με του Γιάννη. 😉

  87. Alexis said

    #86: Συμφωνώ. Αθλιότητες όσα γράφονται από διάφορους «πατριώτες» (τ.κ.) κατά του παίκτη.

  88. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δεν νομίζω ότι υπάρχει μομφή για τον παίκτη. Απλώς οι ομάδες-εταιρείες είναι πλέον πάνω από τις εθνικές ομάδες (ο ρομαντικός Νοβίτσκι ήταν η τελευταία αναλαμπή) και δεν ρισκάρουν τις επενδύσεις τους. Δεν είναι στο χέρι του Αντετοκούνμπο να πάει κόντρα. Αν το κάνει, θα υποστεί τις συνέπειες. Στο κάτω-κάτω, αν δεν είχε αυτό το σπάνιο ταλέντο, θα πούλαγε ακόμα καλούδια στη λαϊκή και οι Ελληνάρες θα τον αντιμετώπιζαν σαν άλλον ένα σκορόχρωμο που «μας κουβαλήθηκε».

  89. Κώστας Σιαπέρας: Μυστικοί Δρόμοι του Δημοκρατικού Στρατού-Από τη Βάρκιζα στο Μπούλκες, Εκδόσεις Γλάρος
    Του καταλογίζουν (και καταλογίζει) πολλά για τα …σταλινοπρεπή συντροφικά και άγρια εγκλήματα στο …σοσιαλιστικό Μπούλκες!

    Σιαπέρα, σιαδώθε, σιακείθε, σιαπάν, σιακάτ: Επιρρήματα ευρέως χρησιμοποιούμενα από τους παλιότερους. Νομίζω ότι προέρχονται από συνεκφορά των λέξεως «εις τα πέρα» κλπ. Για να πουν «ίσια πέρα», χρησιμοποιούσαν το τουρκικότατο καρσί.

  90. 66, ΚΩΣΤΑΣ said: «… Σχετικά με ότι λέει ο γιαφίλος σχολιαστής Γ.Βαρτζουδης στην αρχή του σχολίου 18, νομίζω ότι ο Κ περιγράφει μια πραγματικότητα και δεν υποτιμά κανέναν…»

    Δεν γνωρίζω αυτόν τον «Γ.Βαρτζούδη», εν πάσει περιπτώσει, απαντώ για λογαριααμό του: Αντί να πεις για τον κακο-Γιάννη, πες για τον καλο-Γιάννη, λεει ένα λαϊκό γνωμικό (και υπάρχουν τόσα καλά που μπορεί να πει κανένας για τους ανθρώπους της υπαίθρου). Πιστεύω λοιπόν επί του προκειμένου ότι ο Κοτζιούλας υπέπεσε σε ολίσθημα

  91. 70 Βάταλος said:….

    Ως γνωστόν, την ώρα που ο (αμετανόητος κομμουνιστής) Πλουμπίδης συνομιλούσε με τους ιερείς της φυλακής, τα σαϊνια του ΚΚΕ τον κατηγορούσαν για πράκτορα της Ιντζέλιτζενς Σέρβις. Και πέθανε (εκτελέστηκε) με αυτό το «στίγμα».

  92. Νίκος said

    Σταφνίζω στην διάλεκτο του Κοτζιούλα (είμαι κοντινός συγγενής και ομο-διάλεκτος) σημαίνει παρουσιάζω, καταφέρνω, φτιάχνω. Σταφνίζει χαλάζι: ρίχνει χαλάζει. Στάφνισα ένα ποίημα: έγραψα ένα ποίημα (έχει και την έννοια της δημιουργίας).
    Ντέσαμαν: Πέσαμε σε αναποδιά: πχ. Παντρεύτηκε μια γυναίκα φλοέρα και έντεσε.
    τα σιαπέρα: τα ότι νάναι, τα πέρα βρέχει, τα ανόητα. Είναι μπιτ σιαπέρας: είναι ανόητος

    Δεν είμαι όμως γλωσσολόγος!

  93. ΚΩΣΤΑΣ said

    91. Georgios Bartzoudis

    Τώρα είδα το σχόλιό σας.

    Συγνώμη για το λάθος στο ονοματεπώνυμό σας. Δεν έγινε εκ προθέσεως, με δυσκολεύει το ταμπλετ, είπα να το γράψω ελληνικά και μπερδεύτηκα.

    Όσο για τα υπόλοιπα, σεβαστή η άποψή σας, μπορεί να είναι ολισθημα, για μένα κρατώ τη δική μου.

  94. new reast said

    boîte-κουτί.
    κουτούκι;
    Όπου οι »αδελφοί» μας Σέρβοι αποκαλούν kutak τον ίδιο τύπο καταστήματος (αν και σημαίνει γωνίτσα) και οι »οχτροί» μας Τούρκοι kutu λένε το δοχείο και kütük υπό μια έννοια τον καταυλισμό αλλά πάλι και τα ίδια τα τέτοιου τύπου μαγαζά;
    Γνωρίζει κάποιος κάτι επ’ αυτού;
    Μήπως είναι οι ταξιδιωτικές μου εντυπώσεις και φαντασίες;
    Επίσης, για τους παραπάνω κομάντ’ος, η μητέρα μου είναι το γένος Σαπέρα, εκ Φιλιατρών Τριφυλλίας!

  95. new reast said

    το πρώτο μέρος πήγαινε για τη Μπανδώρα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: