Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Αρκάς και η ελληνική εναλλακτική δεξιά (του Γιάννη Μπαμπούλια, με επιπλέον υλικό)

Posted by sarant στο 22 Αύγουστος, 2019


Ακόμα καλοκαίρι είναι, μην ακούτε που σας λένε «καλό χειμώνα» όσοι επιστρέφουν. Το καλοκαίρι λοιπόν βάζουμε περισσότερες επαναλήψεις και αναδημοσιεύσεις απ’ό,τι συνήθως, αλλά τη σημερινή αναδημοσίευση δεν την διάλεξα επειδή βαριόμουν να γράψω άρθρο αλλ’ επειδή αναπτύσσει, πολύ εύστοχα πιστεύω, κάτι που κι εγώ είχα σκεφτεί.

Στον γελοιογράφο/κομίστα Αρκά δεν έχουμε αφιερώσει άρθρο στο ιστολόγιο, αν και στο Φέισμπουκ τον έχω σχολιάσει κάμποσες φορές. Αγαπούσα πολύ τα σκίτσα του στη δεκαετία του 80, με ενθουσίαζαν λιγότερο στις δυο επόμενες δεκαετίες όταν (από το Σπουργίτι και μετά) είδα το χιούμορ του να στερεύει και το στριπάκι του πολλές φορές να εξαντλείται στην εικονογράφηση ήδη γνωστών ανεκδότων ή καλαμπουριών. Όμως υπήρχαν σωτήριες αναλαμπές όπως και καλοδιαλεγμένα θέματα. Άλλωστε, μεγάλωσε κι εκείνος (και όχι μόνο εκείνος, φευ).

Ο Αρκάς απέφευγε πάντοτε την τρέχουσα πολιτική, τις κομματικές αντιπαραθέσεις, τις αναφορές στην επικαιρότητα. Μία μόνο φορά θυμάμαι σκίτσο δικό του επικαιρικό -το 1988-9, με τις αλλεπάλληλες διώξεις για το σκάνδαλο Κοσκωτά όταν μία φορά στην Πρώτη έφτιαξε πρωτοσέλιδο με τον Ισοβίτη και με το ποντίκι να λεει (στον Τόμπρα, ίσως) «Γιά περάστε!» Όμως ήταν πρωτοσέλιδο σκίτσο, όχι κόμικς -κι έμεινε άλλωστε μοναδικό στα χρονικά.

Ως το 2015 ή το 2016, όταν ο Αρκάς στράφηκε ολομέτωπος ενάντια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, μια κίνηση που σόκαρε αρκετούς από το παλαιό κοινό του αλλά βέβαια τον βοήθησε να αποκτήσει πολυπληθές νέο κοινό ιδίως από τότε που άρχισε να δημοσιεύει στο ρυπαρό Πρώτο Θέμα. Ο Αρκάς έκανε αμέτρητα ευθέως πολιτικά (και αντιΣύριζα) σκίτσα, και πρέπει να έχει την αμφίβολη τιμή να είναι ο μοναδικός στα χρονικά γελοιογράφος που τα σκίτσα του χρησιμοποιήθηκαν ευθέως από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Κι άλλοι γελοιογράφοι έχουν ασκήσει δριμύτατη κριτική σε κυβερνήσεις, αλλά αυτοί ήταν εξαρχής διακηρυγμένοι πολιτικοί γελοιογράφοι, τη δουλειά τους έκαναν. Ο Αρκάς εξήγησε κάποια στιγμή οτι απεχθάνεται ν’ασχολείται με την τρέχουσα πολιτική αλλά ήταν τόση η ανηθικότητα, η ανικανότητα κτλ. της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που αισθάνθηκε την ανάγκη να βγει από το καβούκι του. Δεν το βρίσκω πειστικό, διότι από το 1985 ως το 2015 δεν σκιτσάριζε στο Λουξεμβούργο.

Αλλά το θέμα μου δεν είναι η αντιΣύριζα στροφή του Αρκά. Έγιναν οι εκλογές, έφυγε η κυβερνηση. Άλλοι γελοιογράφοι έκαναν το αυτονόητο, να αρχίσουν τώρα να ρίχνουν βέλη κατά πρώτο λόγο στη νέα κυβέρνηση. Ο Πετρουλάκης αυτό έκανε, με αποτέλεσμα οι φανατικοί δεξιοί που διαβάζουν Καθημερινή να ζητούν την κεφαλήν του επί πίνακι. Πιο συνετός, ο Χαντζόπουλος κάνει υπαινικτικότερη κριτική. Ο Αρκάς σε πρώτη φάση επέστρεψε στα μη πολιτικά σκίτσα: μήνες και μέρες, σκάκι, χοντροί, ζευγάρια, ο Χάρος. Κάποια από τα σκίτσα για χοντρές γυναίκες ενόχλησαν πολύ αρκετούς (ναι, υπήρξε η Χοντρή του Θησαυρού αλλά έχουν περάσει και 60 χρόνια από τότε) αλλά ούτε αυτό είναι το θέμα μου.

Το θέμα μου είναι το τελευταίο άλμπουμ του Αρκά, που το δημοσιεύει καθημερινα εδώ και δέκα μέρες περίπου, και η δριμύτατη επίθεσή του στις υποτιθέμενες υπερβολές της «πολιτικής ορθότητας», στην πραγματικότητα επίθεση σε στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Θα ρωτήσετε: δεν υπάρχουν υπερβολές και ακρότητες του κινήματος της πολιτικής ορθότητας ή των παρακλαδιών του όπως το MeToo;

Θα απαντήσω ότι είναι αντιστροφή της πραγματικότητας να γίνεται λόγος για τέτοιες υπερβάσεις σε μια χώρα όπου η γυναίκα που πέφτει θύμα βιασμού θεωρείται καταρχήν ένοχη προκλησης, όπου δημοσιογράφος χλεύασε χυδαία γνωστόν γκέι συγγραφέα αλλ’ εξακολουθεί να έχει εκπομπές, όπου ο διαχωρισμός κράτους-εκκλησίας είναι ανέφικτο όραμα, όπου κυκλοφορεί το Μακελειό. Δεν γράφει στο Λουξεμβούργο ο Αρκάς, ξαναλέω, ούτε στη Νέα Υόρκη.

Mου φαίνεται μάλιστα ότι με το τελευταίο του ιδίως άλμπουμ έχει υποκύψει στη σαγήνη ενός όψιμου κωλοπαιδισμού. Όπως το παιδί των πέντε χρονών που προκαλεί τους μεγάλους λέγοντας «σκατά, χέζω» και άλλα τέτοια «κακά λόγια», θέλοντας να δει μέχρι ποιο σημείο μπορεί να φτάσει χωρίς να αντιδράσουν, ο Αρκάς σκαρφίζεται ολοένα και πιο γκροτέσκες μορφές αντιστροφής της πραγματικότητας.

Έχει άλλωστε ενδιαφέρον ο τρόπος που αντιδρούν οι θαυμαστές του Αρκά σε κάθε νέο σκίτσο του. Κυριαρχούν οι γηπεδικές επευφημίες όπως «Δώσε πόνο» ή «Γλέντα τους Αρκά» ή οι ακόμα πιο απερίφραστες κραυγές ενάντια σε «δικαιωματάκηδες» που «θέλουν να θεωρηθεί ομαλό το κάθε τι ανώμαλο». Θα έλεγε κανείς, κοινό του Σεφερλή. Δείγμα γραφής:

Και δεν είναι ο μόνος που προωθεί αυτή την ατζέντα. Εναντίον της υποτιθέμενης κυριαρχίας της κορεκτίλας, του ορθοπολιτικού Μεσαίωνα, ξιφουλκεί συχνά ο Τάκης Θεοδωρόπουλος καθώς και άλλοι ακόμα πιο ανόητοι σαν τον Σάκη Μουμτζή. Οπότε, υπάρχει θέμα.

Αλλά είπα πολλά. Δίνω τον λόγο στον Γιάννη Μπαμπούλια (εδώ η αρχική δημοσίευση) και μετά προσθέτω καναδυό πράγματα ακόμα.

Πριν από μερικές μέρες, βλέποντας το παραπάνω σκίτσο του Αρκά, του κατά πάσα πιθανότητα πιο γνωστού Έλληνα σκιτσογράφου όλων των εποχών, διαπίστωσα για μια ακόμη φορά την μεταμόρφωση που έχει υποστεί τα τελευταία χρόνια.

Δεν είναι η πολιτική του τοποθέτηση που υπό την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έγινε σχεδόν αποκρουστικά κομματική υπέρ της ΝΔ — αυτό είναι προσωπική επιλογή του καθενός, με το βάρος και την ευθύνη να τα επωμίζεται ο ίδιος.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση στο συγκεκριμένο σκίτσο, ήταν ότι αποτελούσε μια Σεφερλίδια παραλλαγή αντίστοιχων “χιουμοριστικών” memes όπως αυτά που κυκλοφορούν στα δίκτυα της λεγόμενης Alt-right.

Έγραψα λοιπόν στο τουίτερ, σε μια απόπειρα παλαιο-Αρκάδιου χιούμορ, “Αν ερχόταν πριν μερικά χρόνια κάποιος και μου έλεγε ότι ο Αρκάς θα γινόταν ο μπροστάρης της Alt-Right ρητορικής στην Ελλάδα, θα έπαιρνα το 100.”

Με αφορμή αυτό το σχόλιο, ο Αντώνης Γαλανόπουλος (Υποψήφιος Διδάκτωρ, με ειδίκευση στα Discourse Theory, Populism/Anti-populism, Psychoanalysis) έγραψε ένα σχόλιο στο Facebook το οποίο αργότερα έγινε κείμενο για την σελίδα Parallaximag και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Στο κείμενο ο Γαλανόπουλος αναλύει σε περισσότερο βάθος το γιατί ακριβώς μπορεί ο Αρκάς όντως να θεωρηθεί ως πρεσβευτής της Alt-Right ρητορικής στην Ελλάδα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από το κείμενο μαζί με τα σκίτσα που παραθέτει:

“Μερικά από τα κεντρικά χαρακτηριστικά της Alt-Right ρητορικής είναι η προώθηση μιας ατζέντας που υπερασπίζεται την ανωτερότητα της λευκής φυλής (white supremacy), την λευκή ταυτότητα, και μάλιστα την λευκή ανδρική ετεροφυλοφιλική ταυτότητα, η επίθεση στο φεμινιστικό και το ομοφυλοφιλικό κίνημα μέσω μιας διακωμώδησης που παρουσιάζει τα δυο κινήματα ως καρικατούρες δίχως περιεχόμενο καθώς και η κριτική στις θεωρίες κοινωνικού φύλου (βλέπε τα λεγόμενα anti-gender movements). Προφανώς και το μεταναστευτικό ζήτημα είναι υψηλά στην ατζέντα της Alt-Right.”

“Το Alt-Right κίνημα έχει μια -ας την πούμε- πολιτιστική διαστάση. Θέλει να φτιάξει μια ποπ κουλτούρα, να επηρεάσει τις κοινωνικές νόρμες, να διευρύνει τα όρια του αποδεκτού στην δημόσια σφαίρα. Φαίνεται πως βρήκε λοιπόν τον εκφραστή της στην Ελλάδα.” Λέει αλλού ο Γαλανόπουλος, και συμφωνώ απόλυτα.

Από όταν δημοσιεύτηκε το κείμενο, έχω λάβει αρκετά σχόλια από οπαδούς προφανώς του Αρκά στο στύλ “βέβαια, με όποιον διαφωνούμε τον λέμε φασίστα και ρατσιστή”. Όταν παρατήρησα ότι ο συγκεκριμένος χρήστης είχε αλλού στο timeline του τον όρο “γυφτοσκοπιανός” πχ και του είπα να μου κάνει τη χάρη, με κατηγόρησε ότι πάσχω από έλλειψη “ανοχής”. Ήμουν δηλαδή εγώ ο φασίστας, επειδή αποκαλώ τους ρατσιστές και φασίστες ως τέτοιους, και δεν τους αφήνω να εκφραστούν ελεύθερα όπως είναι το δικαίωμα τους.

Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε κάτι: ελευθερία του λόγου δεν σημαίνει ότι έχω υποχρέωση να σε ακούσω. Επίσης σημαίνει ότι αν λες ρατσιστικά πράγματα, μπορώ να σε πω ρατσιστή εξασκώντας την δική μου ελευθερία του λόγου. Η απαίτηση να μπορεί κάποιος να εκφράζεται με τέτοιους όρους και να μην τον αποκαλούν όπως του αρμόζει είναι πραγματικά από άλλη διάσταση.

Μέσα από αυτό το παράδειγμα άρχισα να σκέφτομαι την έκταση που έχει πάρει πια η “κλοπή” της γλώσσας που επιχειρείται από την αντιδραστική και την άκρα δεξιά σε παγκόσμιο επίπεδο, αυτή την πραγματικά τερατώδη προσπάθεια να υφαρπάξουν την έννοια πχ της ανοχής στο διαφορετικό και να την μετατρέψουν σε “ανοχή” για ρατσιστικές και μισογύνικες απόψεις να εκφράζονται ελεύθερα, και στην πορεία να βαφτίσουν τους εαυτούς τους ως “θύματα της πολιτικής ορθότητας”.

“Ελευθερία του λόγου” για αυτούς ορίζεται το να προσβάλλεις όποτε θες και από δημόσιο βήμα την LGBT κοινότητα, το φεμινισμό, τους χοντρούς. Αλλά αυτή η “ελευθερία” δεν ισχύει όταν τους αποκαλείς αυτό που είναι: ρατσιστές και φασίστες. Ο Όργουελ θα γυρνάει στον τάφο του (συμπτωματικά, είμαστε στα 70 χρόνια από την έκδοση του 1984).

Το φαινόμενο αυτό φυσικά το έβλεπα για πολλά χρόνια να λαμβάνει χώρα στο εξωτερικό, με πραγματικά εντυπωσιακά αποτελέσματα (αποκορύφωμα του η εκλογή του Donald Trump το 2016). Τελικά έφτασε και στην Ελλάδα — με κάποια καθυστέρηση ομολογουμένως. Όμως είναι πραγματικά τραγικό το πόσο ενώ είναι εισαγόμενο και ξένο, ταυτόχρονα μοιάζει και τόσο οικείο. Κι αυτό γιατί ήταν πάντα μαζί μας.

Το ερώτημα είναι φυσικά τι μπορείς να αντιπαραθέσεις σε αυτή τη λογική; Όταν οι λέξεις χάνουν το νόημα τους και το άσπρο γίνεται μαύρο, αναρωτιέσαι αν μιλάτε καν την ίδια γλώσσα. Κι ακριβώς αυτό είναι το όπλο τους: δεν μπορείς να πεις κάτι γιατί έχεις να κάνεις με μια τεχνολογία εξουδετέρωσης του νοήματος και της γλώσσας.

Αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο και το μεγάλο κόλπο. Ξεκίνησε με το rebranding της “κοινής λογικής” ως εργαλείο για την προώθηση των πιο αντιδραστικών ενστίκτων της Ελληνικής κοινωνίας. Εντελώς τυχαία η “κοινή λογική” όπως προωθήθηκε στην Ελλάδα είναι υπερ-συντηρητική και εναντίον των μεταναστών πχ.

Τώρα διεκδικεί την “ελευθερία του λόγου” ώστε να προσβάλει και να μειώσει και να δείξει την δική της ανωτερότητα. Είναι μια λογική λούμπεν, που απευθύνεται στον κατώτερο κοινό παρανομαστή. Πως διαφέρει αυτό από ότι γινόταν πάντοτε, και εξακολουθεί να συμβαίνει σήμερα;

Υπό αυτό το φως, ο Αρκάς πλέον — και ειδικά μέσα από το FB — δεν είναι απλά ένας σκιτσογράφος: είναι ένας thought-leader θα λέγαμε, που μαζεύει γύρω του ένα κομμάτι της κοινωνίας που νιώθει “αδικημένο” κι ας είναι η “λογική” του και τα “αστεία” για ξανθιές και χοντρούς η απόλυτα κυρίαρχη κουλτούρα. Είναι ένας λιγότερο edgy Milo Yiannopoulos.

Κι αυτό είναι, για να μην κρύβουμε λόγια, επικίνδυνο. Κουμπώνει με το κλίμα της πλέον άκρατης δεξιάς υστερίας για το Μακεδονικό και άλλα ζητήματα. Κι ας θυμίζει λίγο η γραμμή του ένα αστείο από το American Dad, όπου ο πρωταγωνιστής λέει “Μου λείπουν οι παλιές καλές εποχές, τότε που οι λευκοί άντρες είχαν όλη την εξουσία, κι όχι απλά την περισσότερη από αυτή”.

Γιατί δεν είναι αστείο. Το “χιούμορ” του Αρκά είναι επί της ουσίας μια παλιννόστηση της καφρίλας (που ποτέ δεν έφυγε, ξαναλέω) που μοιράζει συχωροχάρτια, που σου λέει μαλακά στο αυτί “όχι, δεν είσαι εσύ ρατσιστής, αυτοί είναι μαύροι”. Που λέει ότι η πολιτική ορθότητα είναι απλά καπρίτσιο και “δεν μπορούμε πια να κάνουμε ένα αστείο;”. Σου λέει ότι απειλείσαι, δε σε αφήνουν να μιλήσεις, θα τους αφήσεις; Με λίγα λόγια, είναι μια τεχνολογία εκφασισμού.

Μέσα της οι λέξεις πια δεν σημαίνουν αυτό που λένε, μετατρέπουν τα κοινωνικά κινήματα σε καρικατούρες, τις γυναίκες σε υστερικές σκύλες κτλ. Είναι η αποθέωση του φαύλου και του εύκολου χιούμορ κι ένας τρόπος για κάποιους να νιώσουν λίγο ανώτεροι.

Ας μην φοβόμαστε να πούμε καθαρά το τι συμβαίνει, γιατί προελαύνει ο φασισμός και ο απολυταρχισμός σε όλο τον κόσμο πλέον. Οι ισχυροί, ακόμη και δισεκατομμυριούχοι, προσπαθούν μας πείσουν ότι δεν έχουν καμία δύναμη αλλά ότι είναι οι ίδιοι θύματα. Προσπαθούν μας πείσουν πως “Αυτά που βλέπετε και αυτά που διαβάζετε, δεν είναι αυτά που συμβαίνουν”, όπως είπε ο Trump. Κι αυτό δίνει ο Αρκάς στον κόσμο του.

Υπάρχει μια μεγάλη κατηγορία ανθρώπων που θέλει τον Αρκά να “μοιράζει πόνο”. Βλέπουν ότι χτυπάει τους κάτω, αυτούς που, στο μυαλό τους, έχουν σηκώσει κεφάλι: τις γυναίκες, τους φτωχούς, τους αδύναμους.

Χαίρονται με αυτό γιατί κατα τ’άλλα νιώθουν ριγμένοι που δεν μπορούν να πουν τη γυναίκα στο δρόμο πατσαβούρα (κι ας τη λένε). Θέλουν να κλοτσήσουν τον χοντρό γείτονα. Πιστεύουν όντως πως αυτοί είναι οι μόνοι πια που δεν μπορούν να εκφραστούν όπως θέλουν. Στο μυαλό τους, είναι ήδη 2+2=5. Κι ο Αρκάς είναι ο Μπαμπάς τους.

Κλείνοντας, παραθέτω λινκ προς ένα άρθρο της Λάιφο με κάποιες εύστοχες επισημάνσεις.

Τέλος, από τον John Antóno μια «πολιτικά μη ορθή» απάντηση στον Αρκά. Δίστασα να τη βάλω, διότι δεν μ’ αρέσουν οι παραλληλισμοί με τους Ναζί. Αλλά «στη σάτιρα δεν υπάρχουν όρια», έτσι δεν είναι;

Advertisements

225 Σχόλια to “Ο Αρκάς και η ελληνική εναλλακτική δεξιά (του Γιάννη Μπαμπούλια, με επιπλέον υλικό)”

  1. atheofobos said

    Κυριαρχούν οι γηπεδικές επευφημίες όπως «Δώσε πόνο»…

    Δεν ξέρω τι ακούγεται στα γήπεδα, αλλά το «Δώσε πόνο» έχει γίνει γνωστό όταν το είπε από την έδρα του Προεδρείου της Βουλής η Τασία Χριστοδουλοπούλου και το έκανε viral! (στο 3:18΄)

  2. Είπα κ εγώ…. Δεν θα ασχοληθεί το ιστολόγιο με τον Αρκά;
    Πικρή γεύση έχει η πορεία του.
    μέχρι και πριν λίγα χρόνια τον υποστήριζα φανατικά.
    Χάρηκα πάρα πολύ όταν ξεκίνησε τα πολιτικά σκίτσα.
    θεωρώ μάλιστα πω είανι «υποχρέωση» του κάθε καλλιτέχνη που ασχολείται με την σάτιρα να έχει πολιτικό λόγο κ άποψη.
    Και φυσικά να στηλιτεύει τα κακώς κείμενα της κάθε κυβάρνησης.
    Μετά στράβωσε το κλίμα.
    Όχι μόνο αφήνει την τωρινή κυβέρνηση στο απυρόβλητο, αλλά κάνει και μια σαχλή επανάληψη αστείων που ήταν στη μόδα όταν έγραφε τη «μαύρη τρύπα» ο Θ. Αναστασιάδης.
    Προφανώς στοχεύει σε ένα εύκολο κοινό που ανατροφοδοτεί το εγώ του και φυσικά τις πωλήσεις του.
    νομίζω πως τα περιγράφει πάρα πολύ ωράια ο Δημοκίδης, στο προτελευταίο λινκ του άρθρου.
    Κρίμα.
    Τρέχει βέβαια και η θεωρία ότι ο Αρκάς δεν είανι πλέον ο Αρκάς αλλά κάποιος που (αγόρασε;) διαχειρίζεται και εξελίσσει το έργο του.
    Κάτι που μπορεί να ισχύει. Αν το ’80 που ξεκίνησε τα σκίτσα ήταν 20χρ τώρα θα είανι κοντά 60 ή κ παραπάνω. Πόσο παραγωγικός μπορεί να είναι κάποιος μετά από 40 χρόνια.
    Αυτό θα εξηγούσε πολλά πράγματα.
    ΔΕΝ δικαιολογεί τίποτα όμως.
    Ευχαριστώ

  3. rizes said

    Η ΔΙΑΝΟΗΣΗ
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2015/01/04/%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%bd%cf%8c%ce%b7%cf%83%ce%b7/

  4. Βασίλης said

    Εξαιρετικό κείμενο στο σύνολό του, τόσο του Μπαμπούλια, όσο και η εισαγωγή.
    Κείμενο προς αναπαραγωγή και διάδοση.

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Μια από τις κακές στιγμές του Κοινοβουλίου, με τους βουλευτές της αντιπολίτευσης να παραφέρονται όπως στα γήπεδα.

    2 Πρέπει να είναι κοντά στα 70 ή και να τα έχει περάσει.

  6. skolotourou said

    Πολύ καλό άρθρο, δώσε πόνο Νικοκύρη!

  7. Βασίλης said

    Παρεμπιπτόντως, το γεγονός ότι κανένας δεν γνωρίζει ποιος κρύβεται πίσω από αυτό το ψευδώνυμο του επιτρέπει να επιδίδεται σε όση καφρίλα θέλει (στα πιθανολογούμενα) γεράματά του ή στο αποκορύφωμα της κρίσης της μέσης ηλικίας και της έμπνευσης (τουλάχιστον 60 ετών).
    Ξέρει ότι κανένα από τα θύματα της αυτοαποκαλούμενης «σάτιράς» του δεν μπορεί να του απαντήσει προσωπικά.

  8. rizes said

    ΧΑΡΙΚΛΗΣ
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2014/09/27/%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%bb%ce%ae%cf%82/

  9. @5b
    Ακόμα χειρότερα.
    Ενισχύει ακόμα πιο πολύ την θεωρία να μην είανι ο ίδιος.
    Καλημέρα (που την ξέχασα πριν 🙂 )

  10. sarant said

    7 Εδώ που τα λέμε τώρα τελευταία το όνομά του έχει διαρρεύσει. Αλλά δεν θα το πω.

  11. Παναγιώτης Κ. said

    Ως γνωστόν, η Παιδαγωγική μας λέει ότι δεν επιτρέπεται να χαρακτηρίζουμε το πρόσωπο αλλά την πράξη.Π.χ αν έχει κάνει μια βλακεία δεν επιτρέπεται να τον αποκαλέσουμε… βλάκα αλλά και αν είχε έμπνευση και έδωσε μια πρωτότυπη λύση σε ένα πρόβλημα δεν μπορεί να κερδίσει από αυτό και μόνο, τον χαρακτηρισμό του ευφυούς.
    Με τη σημερινή ανάρτηση συνειδητοποίησα ότι και από φιλοσοφικής πλευράς επίσης δεν είναι ορθό να χαρακτηρίζεται ένα πρόσωπο. Όταν κάποιος εκτοξεύει έναν απαξιωτικό χαρακτηρισμό εναντίον του άλλου αυτομάτως θεωρεί τον εαυτό του ανώτερο.(Δεν είναι κάπως…ρατσιστικό αυτό; 🙂 ) Την υποτιθέμενη ανωτερότητα αυτός ο ίδιος την προσδίδει στον εαυτό του και με αυτή αποσκοπεί να κυριαρχήσει επί του απέναντι επιβάλλοντας εμμέσως τις δικές του απόψεις.

    Δύο κατ΄εξοχήν λέξεις όπου κτγμ γίνεται κατάχρηση, είναι οι λέξεις ρατσιστής και φασίστας. Δεν λέγονται για να αποδώσουν μια κατάσταση.Μάλλον συνθήματα για επίθεση και απαξίωση είναι εναντίον αυτού που για οποιουσδήποτε λόγους δεν μας αρέσει.

    Ο Ιωάννου, ο Κυρ και ο Μητρόπουλος κυριάρχησαν στις προτιμήσεις μου παρόλο που κάποιοι φίλοι μου…έπιναν νερό στο όνομα του Αρκά. Τυχαία τον παρακολουθούσα. Δεν γνωρίζω λοιπόν την πορεία του. Αν κρίνω από τη σφοδρότητα της επίθεσης εναντίον του μάλλον κάποιος κομματικός…πατριωτισμός έχει περισσέψει…

  12. Πουλ-πουλ said

    Εκεί στα φατσοβιβλία και τα τιτιβίσματα διαπιστώνω οτι φανατίζεστε.

  13. LandS said

    Μπορεί να είναι ο ίδιος ως άτομο. Ως σκιτσογράφος σίγουρα δεν είναι ο ίδιος. Που είναι το ξάφνιασμα που σε έκανε να νοιώθεις με την ανατρεπτική ατάκα; Με τη παραδοξολογία;

  14. Σηλισάβ said

    Ο Αρκάς ήταν φίλος με τον μακαρίτη τον Σάκη Μπουλά. Μάλιστα σε μια συνέντευξή του είχε αποκαλύψει ότι το μικρό όνομα του Αρκά είναι Αντώνης.
    Παλιά κυκλοφορούσαν δύο φήμες για τον αρκά: η μία τον ήθελε κακάσχημο και η άλλη πανέμορφο (και ομοφυλόφιλο).

    Όσον αφορά την προσωπική του ξεφτίλα, δεν έχω να πω κάτι. Η κυβέρνηση είναι γεμάτη πρώην κνίτες. Ο αρκάς πάντως και ο Δανίκας ξεχωρίζουν από τους άλλους νενέκους

  15. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Πιστεύω πως το πρόβλημα δεν είναι τόσο οι απόψεις που εκφράζονται, όσο η προθυμία των αυτιών να τις ακούσουν.
    Όπως επίσης και η ευκολία που παρασύρονται τόσο πολλοί, χωρίς ίχνος κριτικής σκέψης, σε μια συμπεριφορά αγέλης.
    Και τα δύο, αποτελέσματα κτγμ της έλλειψης παιδείας, τόσο τυπικής όσο και γενικότερης. Ειδικά οι νέοι άνθρωποι σπανίως θα βρεθούν σε μια (πολιτική ή άλλη) συζήτηση με επιχειρήματα, ή σε μια συζήτηση γενικώς. Τις περισσότρες φορές, κάποιος πετάει μια εξυπνάδα και μετά μετράει οπαδούς, και οι ανασφαλείς και ανερμάτιστοι σπεύδουν να μπουν στην αγέλη, για να μη νιώσουν αποκλεισμένοι.

  16. nikiplos1 said

    Καλημέρα…

    Δεν κρύβω ότι με ενόχλησε αρκετά το τελευταίο σκίτσο που παραλληλίζει τον Αρκά με κάποιον έμμισθο βινιετίστα του Γκέμπελς. Δεν μου άρεζαν ούτε τα πολιτικά σκίτσα του Αρκά. Δεν το έχει… Σκιτσάρει χοντράδες όπως ο Στάθης στην εποχή του Ριζου τέλη 80ς.

    Δεν είναι κακό αυτό. Πολλοί καλοί σε ένα πράγμα δεν «τό ‘χουν» σε κάτι παρεμφερές σε αυτό… Ας πούμε ο Θωμάς Μπακαλάκος έγραψε αριστουργήματα όταν δεν έγραφε στρατευμένα κομματικά τραγούδια. Ο Γιάννης Ρίτσος επίσης, αλλά αυτό είναι καθαρά προσωπική άποψη ποιός είμαι εγώ άλλωστε που θα βαρύνει η γνώμη μου για έναν τόσο σπουδαίο ποιητή.

    Θεωρώ πως η Σάτιρα δεν έχει ούτε πρέπει να έχει όρια. Γελάς αν σου κλείνει το μάτι, αηδιάζεις αν δεν στο κλείνει… Αν δεν στο κλείνει την προσπερνάς…

    Η γκραν γκινιόλ θεατρική παράσταση και το μπλακ χιούμορ μπορεί να κάνουν έναν σφριγηλό νέο με … αναζητήσεις να γελάσει, σπάνια όμως θα γελάσει ένας ηλικιωμένος ή ένας ανάπηρος ή ένας που κάποτε τον λήστεψαν ένοπλα… Ο Μπένι Χιλ έδειχνε καρικατούρες, άλλωστε η υπερβολή είναι βασικό συστατικό του χιούμορ. Εικάζω πως κανείς ψυχάκιας κατά συρροήν δολοφόνος δεν εκκίνησε τις πράξεις του εξαιτίας κάποιου έργου θρίλερ, όπως και κανείς δεν ξεκίνησε να φέρεται αντικοινωνικά έναντι κάποιου αστείου του Μπένι Χιλ, όπου έριχναν φάπες στον βραχύσωμο φαλακρό και κατσούφη γέρο…

    Το ίδιο και η πολιτική σάτιρα. Δεν πιστεύω πως κάποιος άλλαξε την ψήφο του επειδή είδε κάποιο σκίτσο του Β. Μητρόπουλου στον Ελεύθερο Τύπο του Ριζου, ή του Κώστα Μητρόπουλου στα Νέα. Ούτε και πιστεύω πως κάποιος «μαύρισε» έναν υποψήφιο επειδή του έκανε αστεία ο Χάρρυ Κλυν ή ο Μητσικώστας ή ο Μπουρνέλης παλαιότερα…

    Επί της ενάντια στην πολιτική ορθότητα μόδας. Συμφωνώ και με το άρθρο και με την ανάρτηση ότι είναι αποκύημα μιας ακραίας και φασιστικής στάσης. Άλλο πράγμα να λες «κραγμένη πουστάρα» και άλλο «άτομο με σεξουαλικές ιδιαιτερότητες» στην Ελλάδα ακόμη και του σήμερα. Το πρώτο είναι καθαρά υβριστικό. Άλλο το να λες «χοντροβαρέλα» και άλλο παχύσαρκη. Άλλο σακάτης, παράλυτος, γιούχου κι άλλο ΑΜΕΑ, ανάπηρος, άνθρωπος με ψυχική νόσο, ειδικά σε μια χώρα τελείως φασιστική για τους ΑΜΕΑ.

    Τον Αρ(α)κά τον προσπερνώ όταν δεν μου αρέσει το χιούμορ του… Τελευταία το κάνω συχνά, όπως δεν μου αρέσει ο Λαζό… Εντούτοις οδηγώ στην Ελλάδα, ζω στην Ελλάδα, οδηγώ στην Ελληνική επαρχία, οδηγώ και περπατάω σε ελληνικές πόλεις και δεν μπορω να κάνω πως δεν βλέπω τον διάχυτο φασισμό, τη μισάνθρωπη στάση, το κατσούφιασμα και την ανάγωγη συμπεριφορά της πλειοψηφίας των συμπολιτών μου… Όλοι αυτοί οι αδιάφοροι haters δεν περίμεναν τον Αρκά ή τη ΧΑ για να βγάλουν το μίσος τους, να κοιτάξουν τον κώλο τους και να αδιαφορήσουν για τον συνάνθρωπό τους. Είναι απλά ο κανόνας, η αυτονόητη συμπεριφορά ενός απαίδευτου… Το άλλο, η κατανόηση, η συγχώρεση, η αλληλεγγύη θέλουν πολλά πράγματα για να γίνουν έργα πέρα από φουσκωμένα λόγια…

  17. Κουνελόγατος said

    Για να πάνε κόντρα στον Αρκά, κάποιοι -όχι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ στο σύνολό τους, αν έχω καταλάβει καλά- δημιούργησαν τον ΑΡΑΚΑ και τον ΑΧΑΜΝΑ. Ίσως υπάρχει κι άλλος σατιρικός. Προφανώς η εταιρεία του απείλησε με τον Νόμο για τα πνευματικά δικαιώματα και κάποιοι έβγαλαν ένα ΦΕΚ με ονόματα.
    Αν προκληθώ, ΔΕΝ θα τα πω… :mrgreen:

  18. Νέο Kid said

    10. Άμα σου πω ποιος είναι ο «Αποδυτηριάκιας» και ποιος σκότωσε τον Κένεντυ, θα μου πείς ποιος είναι ο Αρκάς;

  19. gazakas said

    Εξαιρετική ανάρτηση. Για το «δώσε πόνο» έχω την εντύπωση ότι θα πρέπει να αναζητήσουμε τις ρίζες του σε μπουζουκτσίδικα/σκυλάδικα πολύ πριν από την υιοθέτησή του στα γήπεδα.

  20. Κουνελόγατος said

    18. Δολοφόνος του Κέννεντι είναι ο Πέπε Καρβάλιο;;;

  21. ΓιώργοςΜ said

    19 και πριν: Πάντα νόμιζα πως ήταν μετάφραση του bring (on) the pain, υπάρχει καιρό στα Αγγλικά. Εκτός αν και τα γηπεδικά, όπως όλα, από εμάς τα πήρανε… 🙂

  22. Νέο Kid said

    20. Δεν γίνεται να μάθεις τζάμπα! Δώμ’ να σ’δώκω!

  23. LandS said

    11
    Στην Ελληνική Βικιπέδια: (https://el.wikipedia.org/wiki/Ad_hominem) «Το ad hominem επιχείρημα, γνωστό και ως argumentum ad hominem (λατ.), ουσιαστικά αποτελεί επιχείρημα «ενάντια στο άτομο» και αποτελεί λογική πλάνη, η οποία συνίσταται στην ανταπάντηση σε κάποιο επιχείρημα μέσω άμεσης προσβολής προς το πρόσωπο που το διετύπωσε, σαν αυτό να αποτελούσε έγκυρη βάση για την απόρριψη του επιχειρήματος ως εσφαλμένου και δίχως ουσιαστική κατάδειξη των ελαττωμάτων του επιχειρήματος.
    Το επιχείρημα ad hominem αποτελεί μία από τις πιο διαδεδομένες λογικές πλάνες και βρίσκει την θέση του στα συγγράματα Εισαγωγής στην λογική και στην κριτική σκέψη. Τόσο η ίδια η πλάνη, όσο και οι κατηγορίες περί εφαρμογής της καταδικάζονται στην διαλεκτική. Είναι αποτελεσματική ρητορική τεχνική και χρησιμοποιείται συχνά, παρά το είναι εγγενώς εσφαλμένη και επιπλέον στερείται λεπτότητας»

    Κάπως πιο εκλαϊκευμένα και εδώ: http://westcult.gr/index.php/epiloges/video-picks/ti-einai-i-perifimi-logiki-plani-ad-hominem (τυχαία ανεύρεση) «Η κριτική Ad Hominem συμβαίνει όταν αντί να κριτικάρεις τα επιχειρήματα ή τις απόψεις του ατόμου με το οποίο συζητάς, κάνεις κριτική στο άτομο καθαυτό, ισχυριζόμενος ότι, με αυτόν τον τρόπο έκρινες και το επιχείρημά τους…
    Δε χρειάζεται να το σκεφτούμε και να το αναλύσουμε ιδιαίτερα. Καταλαβαίνουμε κατευθείαν ότι το συγκεκριμένο λογικό σφάλμα είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα -αν όχι το πιο διαδεδομένο- στην καθημερινότητά μας. Η ειρωνεία είναι ότι ακόμα και όσοι γνωρίζουν την ύπαρξή του είναι σχεδόν αδύνατον να το αποφύγουν. Αυτό συμβαίνει επειδή τυγχάνει αρκετά συχνά να μην αποτελεί σφάλμα. Παρόλα αυτά, αποτελεί αδυναμία επιχειρηματολογίας και διαλεκτικής ικανότητας όταν, προκειμένου να μειώσεις τα λεγόμενα κάποιου, δεν επικεντρώνεσαι στην ουσία τους αλλά στον φορέα εκφοράς τους.»

    Φυσικά η λογική πλάνη ισχύει και για περιπτώσεις «υπέρ του ατόμου» ή στήριξης των λεγομένων κάποιου..

  24. Σηλισάβ said

    16. Ο φασισμός υπάρχει ως νοοτροπία, όμως όταν βρίσκονται άνθρωποι με επιρροή και υιοθετούν τέτοιες απόψεις, κάποιοι επιβεβαιώνονται και πανηγυρίζουν που έγιναν mainstream. Να θυμίσω τον Κασιδιάρη που πανηγύριζε για τις δηλώσεις Θεοδωράκη περί «αγαπούν την Ελλάδα με εριστικό τρόπο», και τον Μητσοτάκη που έφερε στη Βουλή σκίτσα του αρακά

  25. Οργισμένος βαλκάνιος said

    Το πιο τραγικό είναι ότι έχει υιοθετήσει αυτούσια την προπαγάνδα της alt right και υπάρχει κίνδυνος να μετατρέψει πολλούς δικούς μας σκατόμυαλους σε white supremacists.
    Στην Αμερική, στην Αυστραλία, ακόμη και στον Καναδά, πολλές φορές οι Έλληνες θεωρούνται «ήμι-λευκοί», κάτι ενδιάμεσο, σίγουρα «εκφυλισμένο» και όχι καθαρά «white european» . Ειδικά στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν συνέρρεαν οι ορδές των οικονομικών μεταναστών από τα Βαλκάνια, υπήρξαν αποδέκτες ρατσιστικής και βίαιης συμπεριφοράς. Σίγουρα το κριτήριο τότε ήταν κοινωνικό-οικονομικό. Απλά το ερώτημα μου είναι αν τελικά θα υιοθετήσουν οι δικοί μας λαϊκό δεξιοί (και) τις αντιλήψεις – οι οποίες συνιστούν τον πυρήνα της alt right προπαγανδας- περί λευκής ανωτερότητας και διωγμού των λευκών από μαύρους, κίτρινους, Εβραίους κλπ. Θεάρεστο το έργο του πάντως, εισάγει δηλητηριασμένους σπόρους και τους φυτεύει σε γόνιμο έδαφος.

  26. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    14 Από περιέργεια, εκτός από τον Θεοδωρικάκο ποιους άλλους έχει η κυβέρνηση πυο έχουν περάσει από ΚΝΕ;

    19-21 Να το ψάξουμε κάποτε.

  27. Γιώργος said

    Καλημέρα. Η νεοελληνική δεξιά καφρίλα έχει ανάγκη τον Αρκά. Έχει ανάγκη να διαβάζει δημόσια αυτά, και με αυτόν τον τρόπο, που λένε μεταξύ τους και δεν εκφράζουν ανοιχτά δημόσια. Όχι ότι δεν τα λένε αλλά όχι ακριβώς έτσι και αν κάποιος τα πει με κάποιο τρόπο αποστασιοποιούνται από τον τρόπο που εκφράστηκαν και όχι από το περιεχόμενο.
    Η νεοελληνική δεξιά καφρίλα είναι μακράν το χειρότερο που θα μπορούσε να κατοικεί σε αυτή τη χώρα. Οι «κατώτεροι» μαύροι συζητούν πώς θα φτιάξουν, στα νότια της σαχάρας, μια λωρίδα πράσινου από τον ατλαντικό μέχρι τον ινδικό για να σταματήσουν και να αντιστρέψουν την εξάπλωση της ερήμου και μεις οι «ανώτεροι» νεοέλληνες λευκοί έχουμε κάψει τα 2/3 των δασών της χώρας μες σε έναν αιώνα.
    Στη Σουηδία κοντεύουν να κάνουν εισαγωγές σκουπιδιών και μεις δεν μαζεύουμε ούτε τα πλαστικά μπουκάλια (από το νερό και τους καφέδες) από τα δικά μας τα χωράφια και τα αφήνουμε να ρυπαίνουν και να καταλήγουν στις θάλασσες.

  28. Pedis said

    Οι λέξεις χάνουν διαρκώς το νόημα τους με κοινη προσπάθεια κι από τα δεξιά κι από τα «αριστερα» εδώ και καμιά σαρανταρια χρόνια …

    Αριστεροι-αριστεροι αλλά μην αυτοδουλευομαστε … Δεν κάνει.

  29. Νέο Kid said

    «..σκίτσα του αρακά» ?
    You mean this?

  30. Γιώργος said

    Εδώ έχει δίκιο πάντως

    η ΝΔ νίκησε!

  31. Νέο Kid said

    29. Ωχ!… βγήκε λίγο μεγάλος ο Αρακάς. (θα είναι ελληνικός, που είναι σαν καρπούζι…)

  32. Νέο Kid said

    Eφόσον ο Νικοκύρης δεν αποκαλύπτει το όνομα του Αρκά, εγώ μπορώ να υποθέσω ότι ο ορίτζιναλ Αρκάς πέθανε, κι αυτός είναι Are cash… $$$

  33. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Εγώ πάλι δε συμφωνώ!

    Πρέπει να διευκρινίσω ότι δεν είχα πάρει χαμπάρι την τελευταία στροφή του Αρκά, και ότι είναι κρίμα να βλέπουμε έναν χιουμορίστα που η έμπνευσή του έμοιαζε αστείρευτη να στερεύει τελικά. Στο σημείο αυτό συμφωνώ με τον κ. Μπαμπούλια και τον Νίκο. Φαίνεται όμως να είναι ένα εντελώς δευτερεύον σημείο, αφού το άρθρο του κ., Μπαμπούλια μόνο ως έναυσμα τον παίρνει τον Αρκά. Από κει και πέρα σχολιάζει πράγματα που λίγη σχέση βλέπω να έχουν με αυτόν.

    Επί της ουσίας:

    Υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο αγώνας για την κατάκτηση του σεβασμού προς όλους, και δη προς τις αδικημένες κοινωνικές ομάδες, μπορεί να συναντηθεί με την πολιτική ορθότητα και οι δύο αυτές τάσεις να συμπράξουν. Αλλά επ’ ουδενί δε θα τις ταύτιζα. Κατά την οπτική μου, η λεγόμενη πολιτική ορθότητα είναι μια τάση προς την περιστροφή, προς το να το λέμε χωρίς να το πούμε, να ονομάζουμε το κάθε πράγμα με υπαινιγμούς που μας απομακρύνουν από την ουσία. Φυσικά, όταν η ουσία είναι η υποτίμηση και η λεκτική βία, αυτό είναι καλό. Αλλά αυτή είναι μόνο μία περίπτωση. Υπάρχουν χίλιες δυο άλλες περιπτώσεις πολιτικής ορθότητας, που δεν είναι όλες καλές, κάποιες μπορεί να θεωρηθούν και κακές, και σίγουρα κάποιες, ανεξαρτήτως προσήμου, είναι πρόσφορες για σάτιρα. Επί του συνόλου των εκδηλώσεων της πολιτικής ορθότητας, το κίνητρο του σεβασμού είναι μάλλον μία κάλυψη, μια δικαιολογία, μια βιτρίνα.

    Δε βλέπω γιατί να μη σχολιάσουμε το γελοίο διατυπώσεων όπως «αν είστε ηλικιωμένο άτομο» (έναντι του «αν είστε ηλικιωμένοι» λ.χ., ή «οι ηλικιωμένοι παρακαλούνται…») που ακούγεται ταχτικά σε ανακοινώσεις πλοίων, και που στην τελική δεν είναι διαφορετικό από το «απαγορεύεται η λήψη θαλάσσιου λουτρού» που είδαμε σε πρόσφατα μεζεδάκια.

    Αν συντάσσομαι με όσους θεωρούν αυτονόητο ότι το χιούμορ εις βάρος λ.χ. των ΛΟΑΤΚΙ κλπ είναι αθέμιτο και ταμπού διότι είναι κακό, επ’ ουδενί δε θεωρώ το ίδιο για το χιούμορ εις βάρος της πολιτικής ορθότητας.

    Σχετικές συζητήσεις έχουν ξαναγίνει εδώ στο παραλθόν. Έχω ξαναπεί ότι το ιδεώδες για μένα είναι οι σπάνιοι εκείνοι άνθρωποι που μπορούν να πουν λέξεις όπως «αράπης» με τέτοιο τρόπο και ύφος ώστε να καταλαβαίνεις χωρίς καμία αμφιβολία ότι δεν υπαινίσσονται καμία υποτίμηση ή διάκριση, ότι έχουν κρατήσει τη λέξη αβρώμιστη από όλο το αρνητικό συμφραζόμενο που της έχουν φορτώσει οι ρατσιστές, σαν απλό φορέα μιας αντικειμενικής σημασίας, της ίδιας που ένας άλλος θα απέδιδε με μια «πολιτικά ορθότερη» λέξη.

    Έχω επίσης ξαναπεί πόσο γέλασα εδώ και πολλά χρόνια όταν άκουσα μια περιγραφή, και μόνο, των «Πολιτικά ορθών παραμυθιών» – η Χιονάτη και τα 7 περιορισμένης κατακόρυφης ανάπτυξης άτομα, και κάτι τέτοια (το ίδιο το βιβλίο δεν το έχω δει ποτέ).

    Από τις συζητήσεις εκείνες θυμάμαι να έχω συμπεράνει πως όταν ο Sarant ξεσπαθώνει υπέρ της πολιτικής ορθότητας κι εγώ εναντίον της, στην πραγματικότητα δεν εννοούμε το ίδιο ακριβώς πράγμα, αλλά εκείνος μεν κάτι που είναι σαφώς καλό αλλά εγώ δε θα το ονόμαζα «πολιτική ορθότητα», εγώ δε κάτι άλλο που είναι κυρίως γελοίο και ενδεχομένως κακό αλλά που ο Sarant, και πάλι, δε θα το ονόμαζε έτσι.

    Νομίζω όμως ότι στο συγκεκριμένο άρθρο γίνεται πιο πολύ λόγος για την πολιτική ορθότητα με τη δική μου έννοια. Τουλάχιστον, αυτήν βλέπω να σατιρίζει ο Αρκάς. Το ότι ο Αρκάς έχει γεράσει και κάνει νερά, ότι το χιούμορ του δεν είναι πια καλό, ότι μετά την αντιΣύριζα έκλαμψή του έχει στραφεί σ’ ένα εύκολο κοινό που γελάει με γαργαλήματα αντί για αστεία, δε σημαίνει κτγμ ότι το «αν είστε ηλικιωμένο άτομο» θα πρέπει να τεθεί στο απυρόβλητο.

    Αυτά προς το παρόν.

    Μετά τιμής,

    Αφροαμερικάνικο Φιστίκι.

  34. nikiplos said

    Την έκφραση «δώσε πόνο» την έχω πρωτοακούσει από διαφήμιση κάποιας εταιρίας κινητής τηλεφωνίας με αφορμή τη συναυλία των Red Hot Chili Peppers στη Μαλακάσα το 2012. Από μνήμης αναφέρω:
    Υποτίθεται πως μιλάει η μπάντα support στη συναυλία των Red Hot Chili Peppers στη Μαλακάσα το 2012, που έχουν επιλέξει οι διοργανωτές.
    Ετοιμάστε τα μπάσα! Θα καεί η Μαλακάσα! Βασιλάκη δώσε πόνο… Η φωνή είναι με έκο, ενώ μετά το κέλευσμα ακούγεται γυφτοκλαρίνο…

    Έτσι η επωδός της διαφήμισης καλεί τους ακροατές-συνδρομητές να επιλέξουν εκείνοι την μπάντα support της συναυλίας, ώστε να αποφύγουν την επιλογή των διοργανωτών που μπορεί να είναι κάποιος λαϊκός καλτ καλλιτέχνης…

  35. atheofobos said

    5
    … με τους βουλευτές της αντιπολίτευσης να παραφέρονται όπως στα γήπεδα.

    Γι΄αυτό και φρόντιζε ο πρώην πρόεδρος της Βουλής να τους κατακεραυνώνει με τον μεστό και αξιοπρεπή, άκρως κοινοβουλευτικό λόγο του, λέγοντας από τα κυβερνητικά έδρανα, μετριοφρόνως για τον εαυτό του με αυτοϊκανοποίηση: ξέρω εγώ να κτυπάω ρε μ..λάκα!

  36. ΓιώργοςΜ said

    Στην Αμερική, στην Αυστραλία, ακόμη και στον Καναδά, πολλές φορές…

    Και όχι μόνο. Φοιτητής, στη Σκωτία το ’91, πρωτοσυνάντησα το χαρακτηρισμό greasy Greeks σαν «αστείο», και μάλιστα από υποτιθέμενους φίλους.
    Για την Αμερική και την Αυστραλία δεν είναι καινούριο, έχει γίνει μάλιστα και ταινία με τίτλο (Wog boy) που παραπέμπει ευθέως στην ταμπέλα που μας έχουν κολλήσει οι down under.

  37. BLOG_OTI_NANAI said

    Κατά τη γνώμη μου είναι δύσκολο να πείσει το άρθρο. Παρατηρώντας τα σκίτσα του Αρκά, πραγματικά βλέπω μια ευστοχία στο να εκθέτει τον αντίπαλο του (δηλ. τις ακρότητες του πολίτικαλ κορέκτ) χωρίς να μπορεί να χτυπηθεί με την απλή παρουσία των σκίτσων. Τα σκίτσα επισημαίνουν τις ακρότητες του πολίτικαλ κορέκτ απλώς καθρεφτίζοντας τες και επειδή είναι αδύνατον να βρεθεί άλλος τρόπος άμυνας στη μέθοδο αυτή επιστρατεύονται οι… σχολιαστές του και όχι σκέτα τα σκίτσα!

    Εδώ λοιπόν έχουμε ένα τέχνασμα που βγάζει μάτι διότι δηλώνει αδυναμία ευθείας αντιμετώπισης.
    Δεύτερο τέχνασμα εξίσου ατυχές, είναι το σκίτσο του «John Antóno» που επιστρατεύεται, όμως είναι σαν να απευθύνεται σε λοβοτομημένους αφού αντίθετα από τα σκίτσα του Αρκά μιλάει για… ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!
    Άλλο πράγμα ένα σκίτσο που σου καθρεφτίζει το ακραίο και άλλο ένα σκίτσο ξεκάθαρα ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ!
    Και το ακραίο θα πρέπει να καθρεφτίζεται διότι είναι πάντα ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ μια που οι ακραίες μορφές του πολίτικαλ κορέκτ συνοδεύονται ΠΑΝΤΑ από επιλεκτική ΦΙΜΩΣΗ για συγκεκριμένα θέματα.

    Άρα λοιπόν υπάρχει σοβαρότατη αδυναμία εδώ: σαν να έχουμε άρθρο αριστερού που αναφέρεται σε αυθαιρεσίες της αστυνομίας, και να κατηγορούμε τον αρθρογράφο για το γεγονός ότι ακραίοι αναρχοκάγκουρες σχολιαστές το επιδοκιμάζουν προτείνοντας να πάρουμε τα Καλάσνικοφ και να τους δολοφονήσουμε. Είναι άλλο πράγμα ο φασίστας αρθρογράφος και άλλο πράγμα οι φασίστες σχολιαστές.

    Έτσι λοιπόν έχουμε μια αδύναμη μέθοδο αντιμετώπισης σκίτσων που πετυχαίνουν τον στόχο τους απλώς με την ειρωνεία κατά των ακραίων.

    Διότι όπως φαίνεται (αν και δεν τα έχω δει όλα) τα σκίτσα αφορούν τους ακραίους και όχι τους προοδευτικούς. Και είναι ακραίο κάποιος ν’ ανέχεται να τον φιμώνουν και ενώ δηλώνει ενοχλημένος από φαινόμενα που έχουν σχέση με τη θρησκεία και μιλάει για ομοφοβία ή για κακοποίηση γυναικών να αδυνατεί να τοποθετηθεί κατά των πολιτισμικών φαινομένων του Ισλάμ το οποίο όχι μόνο εφαρμόζεται συχνά ως Θεοκρατία, αλλά επιπλέον έχει μακρύ ιστορικό στην κακοποίηση των γυναικών ή στην κακοποίηση και δολοφονίες ομοφυλοφίλων.

    Το πολίτικαλ κορέκτ λοιπόν συχνά εμφανίζεται ως ιδεολογική ατζέντα και όχι ως ειλικρινή ανθρωπιστική φιλοσοφία. Και εύκολα διακρίνεται αυτό από τις αποσιωπήσεις: ενώ το μεταναστευτικό όντως έχει σχέση με ανθρωπιστική κρίση, ταυτόχρονα όμως αφορά πλήθος ανθρώπων που ασπάζονται το Ισλάμ. Παρά ταύτα, προβάλλεται μόνο η ανθρωπιστική τους ανάγκη, αποσιωπάται όμως το γεγονός ότι οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι είναι φορείς νοοτροπιών που έχουν αποδειχτεί κοινωνικά προβληματικές έως και δολοφονικές και πιθανόν να ενσωματωθούν μέσα στο ευρωπαϊκό πολιτισμικό κεκτημένο.

    Να λοιπόν μια πλευρά της πολιτικής ορθότητας που οδηγεί στα άκρα και στη φίμωση. Τα άκρα οφείλουν να καταπολεμηθούν διότι οδηγούν σε φασιστικές νοοτροπίες και η φίμωση είναι πάντα φασιστική.

    Άλλες πλευρές όπου η πολιτική ορθότητα οδηγείται στα άκρα διαμέσου της φίμωσης και της ανοχής ιδεολογικών καπιστριών έχει σχέση με αντιλήψεις περί φύλων. Το λιγότερο που θα θυμόταν κανείς είναι αφελείς αντιλήψεις για δήθεν «κατασκευασμένα βιολογικά φύλα» ή «πολλαπλά φύλα» τη στιγμή που υπάρχουν μόνο δύο φύλα και από εκεί και πέρα απλώς διαφοροποιείται το ποσοστό ταύτισης κάποιων ανθρώπων με αυτά.

    Στο ίδιο πλαίσιο, ακραία αντίληψη διαμέσου της φίμωσης προβάλλεται με την παρουσία του γυμνού κώλου μέσα στη μέση του δρόμου ενός «μακεδονομάχου», όταν ο εξίσου γυμνός κώλος ενός συμμετέχοντα στο γκέι παρέιντ αποσιωπάται, και τη στιγμή μάλιστα που βλάπτει σοβαρότατα ακόμα και το ίδιο το κίνημα, που ενώ επιδιώκει να μιλήσει για το δικαίωμα στην διαφορετική κοσμοθεωρία των ανθρωπίνων σχέσεων, την ίδια στιγμή τέτοιοι γυμνοί κώλοι γελοιοποιούν την όλη προσπάθεια εμφανίζοντας τους γκέι σαν να είναι απλώς σεξουαλική υποκατηγορία. Όμως όσοι θυσίασαν πολλά μέσω της ανοιχτής αποδοχής της ταυτότητας τους, δεν τα θυσίασαν για να εμφανίζονται κάποιοι με λωρίδες στον πισινό μέσα στον δρόμο, ασελγόντας επάνω στις θυσίες τους, ρίχοντας νερό στον μύλο των πραγματικά ομοφοβικών.

    Και πάλι στο ίδιο πλαίσιο, εν μέσω χιλιάδων καθημερινών άρθρων που έχουν απομυθοποιήσει πια την προσφυγή στον ψυχολόγο και μιλούν ανοιχτά για τις ανθρώπινες ψυχολογικές διαταραχές, μένουν το λιγότερο ασχολίαστες προβολές ανθρώπων που γεννήθηκαν π.χ. γυναίκες, άλλαξαν φύλο για να γίνουν άντρες και επιδίωξαν κατόπιν να γεννήσουν παιδί με την εξωτερική μορφή άντρα. Δηλαδή ένας άνθρωπος που ο ίδιος προβάλλει το γεγονός ότι δυσκολεύεται να αποδεχτεί ακόμα και τη μορφή με την οποία γεννήθηκε, εξαιρείται από τις ψυχολογικές προσεγγίσεις και φυσικά αυτό θα κάνει τεράστιο κακό και στον ίδιο και σε άλλους ομοιοπαθείς.

    Ταυτόχρονα, αποσιωπάται εκκωφαντικά η διάσταση μεταξύ εγγενούς σεξουαλικού προσανατολισμού και σεξουαλικής συμπεριφοράς που είναι δυνατόν να αποκτηθεί σε διάφορα περιβάλλοντα. Διότι ΚΑΘΕ συμπεριφορά ΜΑΘΑΙΝΕΤΑΙ και διά της μάθησης μπορεί να επιβληθεί ακόμα και εις βάρος του σεξουαλικού προσανατολισμού με συνέπειες στην ισορροπία της ταυτότητας του υποκειμένου. Προβάλλεται λοιπόν ένα ζήτημα «αγάπης» για το υιοθετημένο ή άλλο παιδί, και αποσιωπάται η μορφή της «αγάπης» αυτής όταν δεν υπάρχει καν σοβαρή συζήτηση για το δικαίωμα του παιδιού στην εγγυημένη ισορροπία ταυτότητας που δικαιούται να έχει στη ζωή του.

    Οι φίλοι λοιπόν των κινημάτων ισότητας και ισονομίας, αν θέλουν να προσφέρουν πραγματικές υπηρεσίες σε αυτά, θα πρέπει να μάθουν πρώτ’ απ ‘ολα να μην σιωπούν, να μην ανέχονται ούτε καπίστρι, ούτε φίμωση. Όπως έχουν την απαίτηση ένας πιστός να καταδικάζει κάθε Αμβρόσιο ή τα τα λεγόμενα κάθε Μόρφου, θα πρέπει κι αυτός να έχει το θάρρος να αντισταθεί στη φίμωση του πολίτικαλ κορέκτ (διότι θέλει θάρρος να αποφασίσεις να μιλήσεις π.χ. για το Ισλάμ και την ίδια στιγμή οι φασίστες του πολίτικαλ κορέκτ θα σε βαφτίζουν πλέον διά της βίας «ναζί» εσένα τον πάντα αριστερό και προοδευτικό…). Με το θάρρος αυτό όμως θα αποδεικνύει κάποιος ότι οι θέσεις του δεν είναι υποκριτικές και στενά ιδεολογικές, αλλά πραγματικές. Έτσι θα προσφερθούν οι μεγαλύτερες υπηρεσίες στα κινήματα ισότητας και ισονομίας.

    Η επιλεκτική φίμωση προδίδει κίνητρα στενά ιδεολογικά, προδίδει ιδεολογική πλευρά και όχι την πλευρά της πλήρους ειλικρίνειας και έτσι θα σε κατηγορήσει με τη σειρά του για «κορεκτίλα» κι εσύ αυτόν για φασίστα κ.ο.κ.

  38. Divolos said

    Θυμάμαι τόσες και τόσες Κυριακές, φοιτητής να ξυπνάω λίγο πριν το μεσημέρι παρόλο που ήθελα να κοιμηθώ κι άλλο για να προλάβω την (τελευταία συνήθως) ελευθεροτυπία. Με πόση βιασύνη άνοιγα στην τελευταία σελίδα του ένθετου «Ε» για να διαβάσω, πριν ακόμη φύγω απ’ το περίπτερο, τον Αρκά. Αμ το άλλο με την μάυρη τρύπα του Θέμου; Κι αναρρωτιέμαι τι σχέση έχουν αυτοί τώρα (εντάξει ο ένας είναι πια μακαρίτης) με μένα κι εγώ μ’αυτούς; Τι κρίμα.

    17. Κουνελόγατος. Όταν κάποιος «φίλος» στο φέισμπουκ ποστάρει κανέναν νεο-Αρκά του ποστάρω από κάτω στα σχόλια ΑρΑκα. Αλλά έχω λίγες μέρες να δω σκίτσο του. Τον έκοψαν; Δεν το κατάλαβα το σχόλιο σου

  39. Λεύκιππος said

    Κακά τα ψέματα. Η ηλικια επηρεάζει (αρνητικά συνήθως) όλες τις ανθρωπινες ικανοτητες και δραστηριότητες.

  40. sarant said

    38 Δίβολε, ο Θέμος νομίζω πως από αρκετά νωρίς φάνηκε.

  41. nikiplos said

    Νομίζω ότι ως πρόσωπο είναι γεννημένος το 1956 στη Θεσσαλονίκη και άριστος ακαδημαϊκά, ιατρός στο επάγγελμα. Η Ακαδημαϊκή και Ιατρική καριέρα του εικάζω πως είναι και ο κύριος λόγος που δεν αποκάλυψε ποτέ το όνομά του… Το μικρό το είχε αποκαλύψει κατα λάθος (εν τη ρύμη του λόγου του) ο ηθοποιός Σάκης Μπουλάς στην ΤιΒή: «Αντώνης»…

  42. Παναγιώτης Κ. said

    Ευτυχώς κάποιοι από μας, κατά βάση με τα…χρονάκια μας, έχουμε βιώσει και μέρες ΠαΣοΚ, οπότε θέλω να πιστεύω ότι έχουμε κερδίσει σε νηφαλιότητα. Αυτό σημαίνει ότι εννοούμε να βλέπουμε τα πράγματα αποδραματοποιημένα.
    Η δραματοποίηση των καταστάσεων είναι κύριο γνώρισμα των περισσοτέρων πολιτικών και των οπαδών τους καθώς και των περισσοτέρων δημοσιογράφων.

  43. Κουνελόγατος said

    38. Δίβολε δεν τον έκοψαν, έχει ωστόσο μειωθεί η παραγωγή, εκτός αν κάτι μου ξέφυγε.

    Για τον Θέμο, η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν όταν έγραψε πάνω-κάτω (διότι πέρασαν ήδη 25 σχεδόν χρόνια), πως οι Ρηγάδες δεν έκαναν αντίσταση στη Χούντα. Αν διαβάζει κάποιος εργαζόμενος της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ, θα βεβαιώσει πως τον κυνηγούσαν μέσα στο κτίριο με γιαούρτια. Μάλιστα είχε γι αυτό κατηγορηθεί γνωστός δημοσιογράφος.

  44. Divolos said

    40 . Ναι όντως. Ακόμα και στα τελευταία του στην μαύρη τρύπα είχε αρχίσει να κουράζει. Και τον είχα διαγράψει έτσι κι αλλιώς από δεκαετίες. Οι εκπομπές του στην τηλεόραση όρόσημο φασιστο-ρατσιστο-σεξισμού. Η μεταστροφή του Αρκά όμως με πείραξε πολύ περισσότερο. Δεν μπορώ να ξεχάσω που έβλεπα στην τηλεόραση βουλή και κάποια στιγμή ο Κούλης περιχαρής ανέμιζε απευθυνόμενος στον Τσίπρα από το βήμα της βουλής ένα σκίτσο του Αρκά. Μαχαιριά στο στήθος.

  45. 16 Nικιπλε α) πού σε τονίζουμε; β) ποιες χοντράδες του Στάθη τέλη ’80 έχεις υπόψη σου; Από περιέργεια ρωτάω γιατί μ’ άρεσε πολύ τότε.

    Είναι πιο πολύ ο χαζός διδακτισμός του Αρκά που μ’ ενοχλεί. Στο ευρύτερο πλαίσιο, αναρωτιέμαι αν η ανάδυση της alt-right ρητορικής ή μάλλον η δικαίωσή της ταυτίζεται με αυτό που άνθρωποι σαν τον Βορίδη πχ αποκαλούν «ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς». Η ρητορική αυτή δεν είναι όμως κάτι που ξεκίνησε τώρα, υπήρχε ήδη από τα ενενήνταζ και είχε καθιερωθεί τόσο, που της ταιριάζει περισσότερο ο όρος «ιδεολογική ηγεμονία». Ο υπερπληθωρισμός «αριστερόστροφων» φωνών σε κάποιες γωνιές του διαδικτυου (γιατί πλήρη εποπτεία, κακά τα ψέματα, ποιος έχει;) και τα νεανικά κόμπλεξ κάποιων κάφρων γέννησαν την ψευδαίσθηση ότι η «αριστερή ηγεμονία» υπάρχει ακόμα, με το όνομα πολιτική ορθότητα (αχυράνθρωπος που έχει γεράσει εδώ και δεκαετίες).

  46. Αναστό said

    Δύτη, είναι τόσο ηγεμονεύουσα η ιδεολογία της αριστεράς σε Ελλάδα και Δύση γενικότερα, που τον Παστίτσιο από την μία τον καταδίκασαν αντί να τον βραβεύσουν που ανέδειξε την εκμετάλλευση κάποιων ανθρώπων να πιστέψουν και που τα Κουλουβάχατα τα τιμώρησε το FB επειδή έδειξε την Παναγία να βουρτσίζει δόντια και να πίνει γαλατάκι πριν την «κοίμησή» της. Κατά τα άλλα, «ζε σουί Σαρλί Εμπντό» και «κάτω τα χέρια απ’ τους μέσους ελλήνους» που φιμώνονται από την υπερβολική κριτική και δεν μπορούν να μιλήσουν για τη φασιστική καταπίεση από γύφτους, γκέι, ξετσίπωτες, μουσουλμάνους, κομουνιστάς και πάσης φύσεως διαφορετικούς.

  47. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Κρίμα που δεν υπάρχει η επιλογή «Like» στα ιστολόγια, για να μπορώ να δείξω -με ένα κλικ-ένα κείμενο που με εκφράζει ή/και με διαφωτίζεi. Εξαιρετικά τα σχόλιά σας Παναγιώτη, Nikiplos,Πέπε, Blog.
    Ποτέ δεν με ενθουσίασε ο Αρκάς (όπως λχ ο Ιωάννου) και ούτε νιώθω την ανάγκη να τον υπερασπιστώ με πάθος, αλλά πρέπει να είναι κανείς στραβός (από έξω κι από μέσα) για να μην βλέπει ότι όλη αυτή η αντι-Αρκασ-φιλολογία, έχει έναν κοινό τόπο: Ενοχλημένος ΣΥΡΙΖΑ..

  48. 46 Μα δεν διαφωνούμε, τα έγραψα μάλλον λίγο μπερδεμένα.

  49. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @41. Κοντά είσαι! 🙂

  50. ΕΜΚ said

    Ενα ακόμη επίκαιρο άρθρο για προβληματισμό. Προσωπικά δεν βλέπω τόσο απαισιόδοξα τα πράγματα, δηλαδή για την ύπαρξη τόσου φασισμού στην κοινωνία.
    Η αλλαγή της έννοιας των λέξεων είναι πολύ παλιά μέθοδος προπαγάνδας, μου έρχονται στο νου κάποια πρόσφατα βαφτίσια π.χ. η τρόϊκα έγινε θεσμοί, το μνημόνια σε συμφωνίες κ.ά., για να μην πούμε για παλιότερες στρεβλωμένες έννοιες όπως εθνικοφροσύνη, λαϊκή δημοκρατία, …

    Επίσης το δώσε πόνο, εκτός από τα γήπεδα ακούστηκε και από την πρόεδρο της βουλής Χριστοδουλοπούλου (όπως γράφει και ο αθεόφοβος στο #1)

  51. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    47 Εγώ πάντως απέφυγα να γράψω το παραμικρό εδωπέρα τόσον καιρό που έσουρνε τα μύρια όσα στον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ εν΄έγραψα για τούτο εδώ που το θεωρώ πολύ πιο σοβαρό.

  52. Natasa Efen said

    Γ

    Αποκτήστε το Outlook για Android

    ________________________________

  53. Αναστό said

    «αποκάλυψε την εκμετάλλευση της ανάγκης…» ήθελα να γράψω αλλά πείναγα φαίνεται μεταξύ άλλων.

  54. nikiplos said

    45@ Δύτα,
    α) Συνήθως με τονίζουν στο πρώτο νί… Νίκιπλος… Οι ξένοι με φωνάζουν Νάικι, θυμίζοντάς μου την ευειδή … Αγάθου… 🙂
    β) Δεν θυμάμαι κάτι συγκεκριμένο. Στα τραπεζάκια των καφενείων του ΕΜΠ, έπεφτε στα χέρια μου συνήθως κάποια εφημερίδα με σκίτσα του. Μετά νομίζω πήγε στην Ελευθεροτυπία. Μιλώ για την περίοδο 88′ – 89’… Έβρισκα τις γελοιογραφίες του κάπως στρατευμένες… Αλλά αυτό είναι προσωπική γνώμη…

  55. Νέο Kid said

    Τελικά, ποιος είναι ο Αρκάς θα μας πει κανένας;
    Τι σκιάζεστε ωρέ κιοτήδες?!

  56. Ωρία, Νίκιπλος μου ερχόταν και μένα αλλά με έβαλε σε αμφιβολίες ο Άγγελος που σε φωνάζει «Νικιπλέ» 🙂
    Στρατευμένες ήταν βέβαια, στο Ρίζο έγραφε ο άνθρωπος! Νόμιζα έλεγες για χοντράδες τύπου Θέμου. Βέβαια θυμάμαι όταν πρωτοεμφανίστηκε ο μακαρίτης στην Ελευθεροτυπία, τον είχαν συμπαθήσει πολύ και ένα βράδυ σχεδίασαν και κάτι από κοινού που (ευτυχώς) δεν προέκυψε Θέμος, Στάθης και Τριάντης (το φαντάζεστε;). Κάποιος από τους τρεις το έγραφε την επομένη.

  57. nikiplos said

    50@ Η Χριστοδουλοπούλου είναι μεταγενέστερη ως πρόεδρος της Βουλής από το 2012, που το βρήκα εγώ… Αν λάβω ότι εκείνη την περίοδο η διαφήμιση που μίλησα στο 34@ έπαιζε τακτικά στον ραδιοσταθμό «στο κόκκινο», μάλλον η κα Χριστοδουλοπούλου, θα είχε ακούσει κι αυτή την διαφήμιση…

  58. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.

    Νομίζω ὅτι ἡ πολεμικὴ τῶν ὁπαδῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἐναντίον τοῦ Ἀρκᾶ εἶχε μᾶλλον τὸ ἀντίθετο ἀποτέλεσμα.

    Βοήθησε τὴ διάδοση καὶ τὴν ἀναγνωσιμότητα τῶν ἐπίμαχων σκίτσων, ἂν κρίνω ἐξ ἰδίων.

    Τὰ περισσότερα τὰ εἶδα ἐδῶ, μιᾶς καὶ δὲν συχνάζω στοὺς χώρους ὅπου πρωτοδημοσιεύτηκαν.

  59. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Σχετικὰ μὲ τὰ ρατσιστικά, ὁμοφοβικὰ καὶ λοιπὰ ἀντιδραστικὰ μηνύματα ποὺ ἐκπέμπουν κάποια σκίτσα τοῦ Ἀρκᾶ, δὲν εἶδα ἀνάλογη εὐαισθησία γιὰ κάποια τηλεοπτικὰ σκετσάκια ἢ σχόλια τοῦ Λαζόπουλου μὲ ἀντίστοιχο περιεχόμενο.

  60. nikiplos said

    49@ Αγαπητέ Γιώργο Κατσέα, μιλάμε για τον ίδιο της … φούγκας και της αντίστοιξης?

  61. Αναστό said

    @48 Ναι Δύτη, το ξέρω, εγώ τα γράφω μπερδεμένα μάλλον. Να υπερθεματίσω ήθελα.

  62. Πέπε said

    @47:
    > > Εξαιρετικά τα σχόλιά σας […],Πέπε, […]. […] όλη αυτή η αντι-Αρκασ-φιλολογία, έχει έναν κοινό τόπο: Ενοχλημένος ΣΥΡΙΖΑ..

    Α, μισό λεφτό. Εδώ θέλω να διαφοροποιηθώ.

    Ούτε είπα ούτε σκέφτηκα ποτέ ότι για να κατακρίνει κανείς τον Αρκά πρέπει να είναι ενοχλημένος Συριζαίος. Επίσης, ούτε είπα ούτε σκέφτηκα ότι ο Αρκάς είναι καλός και είναι λάθος να τον κατακρίνουμε.

    Είπα (κι αν δεν το είπα, ας το πω τώρα) ότι ο Αρκάςήταν καλός. Εξαιρετικός. Και σ’ αυτό νομίζω συμφωνούν οι περισσότεροι. Ίσα ίσα αυτές τις μέρες ξεφύλλιζα έναν παλιό Ισοβίτη, και ούτε που θυμήθηκα ότι είναι ο ίδιος Αρκάς που τελευταία μάς έχει τόσο ξενερώσει.

    Άλλο όλο αυτό, κι άλλο το υπόλοιπο. Για το υπόλοιπο είπα πολλά, και μες στη φλυαρία μου αμφιβάλλω κι ο ίδιος αν φαίνεται πουθενά το νόημα. Θα ξαναπροσπαθήσω πιο σύντομα:

    Ο Αρκάς είναι ένα δείγμα -εξέχον, ομολογουμένως- όσων καταφέρονται κατά τηςυποκριτικής πολιτικής ορθότητας. Η υποκριτική πολιτική ορθότητα είναι μια υπαρκτή διάσταση του ευρύτερου φαινομένου της πολιτικής ορθότητας. Είναι θεμιτό να σατιρίζεται.

    Αυτό.

  63. nikiplos said

    59@ Περί ου ο λόγος, πολλά από τα σκετσάκια του, είναι απείρως χειρότερα από εκείνα του σκιτσογράφου, όσον αφορά μερικές στερεοτυπικές εικόνες ανθρώπων… Απαριθμώντας και μόνο τα βίντεο για τους Γιάννη Γαλάτη και Τρύφωνα Σαμαρά, δεν χρειάζεται κάτι άλλο…

  64. nikiplos said

    Να προστεθεί μόνο πως ως τέχνη η γελοιογραφία και το κόμικ είναι αναγκαστικά λακωνικά ως προς το λόγο. Είναι δηλαδή εξ ορισμού ατακαδόρικα. Και ίσως εκεί να παίζει το γεγονός ότι ενίοτε επιδιώκεται η πρόκληση μέσω αυτών…

  65. Πέπε said

    @62 συμπλ.:

    Και τέλος πάντων δεν έχω κανένα πρόβλημα να λέει οποιοσδήποτε οτιδήποτε για τον Αρκά. Δε μου είναι ούτε συμπαθής ούτε αντιπαθής, στο ελάχιστο.

    Η ένστασή μου ήταν στο αν η πολιτική ορθότητα πρέπει ή όχι να είναι στο απυρόβλητο.

  66. Το θέμα μας όμως δεν είναι η καφρίλα, είναι η επιθετική δικαιολόγησή της και για την ακρίβεια η ιδεολογικοποίησή της. Ούτε ο Λαζόπουλος ούτε ο Σεφερλής (σίγουρα όχι ο δεύτερος) έχουν φτάσει σ’ αυτό το σημείο.
    Μπορεί να κάνω κι εγώ όπως όλοι μας κάποιο χοντρό αστείο (pun not intended) και να πληγώσω χωρίς να το θέλω κάποιον που ακούει και έχει θέμα (ανέκδοτα με καροτσάκια πχ υπάρχουν πολλά). Ε, αν το πάρω χαμπάρι ή μου το επισημάνουν θα κοκκινίσω και θα πω «συγγνώμη δεν ήξερα», όπως φαντάζομαι ο καθένας μας. Δεν θα βγω να πω «άσε μας που θα μας λογοκρίνεις κιόλας, σ’ όποιον αρέσω και είσαι και φασίστας».

  67. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @60. Ο «πληροφοριοδότης» μου επεδίωκε σκοπίμως πυκνά σύννεφα ασάφειας, αλλά αυτά τα βελάκια σου, κάτι μου λένε.. 🙂

  68. Πέπε said

    Νομίζω δε κι εγώ ότι το «δώσε πόνο» είναι μπουζουξήδικης προέλευσης.

    Ακόμη και χωρίς συγκεκριμένες μαρτυρίες που να χρονολογούν την κάθε εμφάνιση της φράσης, η λογική αυτό λέει: σε ποια άλλη περίπτωση μπορεί το να «δίνεις πόνο» να έχει, κυριολεκτικά, θετικό νόημα;

    Στα μπουζούκια τον θέλουμε τον πόνο, όταν ο άλλος δίνει πόνο του λέμε μπράβο, του λέμε δώσε πόνο, και σταδιακά το «δώσε πόνο» φτάνει να σημαίνει γενικά «μπράβο».

  69. nikiplos said

    Επίσης ο προσεκτικός παρατηρητής θα αναγνωρίσει πως ο Αρκάς, ακόμη και τότε που θεωρούταν ρηξικέλευθος, προοδευτικός, αιρετικός, αναρχικος κλπ, ήταν πολύ προσεκτικός στα θέματα της θρησκείας και της θρησκευτικότητας και δεν τα έθιξε ποτέ και πουθενά, καίτοι δεν εξέλειψαν οι ευκαιρίες…

    (ΓΤ λείπεις τρομερά από το παρόν νήμα… Ελπίζω να γεμίζεις μπαταρίες)
    (Γιάννη Κουβάτσε, εσύ λείπεις πάντοτε… )

  70. nikiplos said

    Συγνώμη για τη φλυαρία μου στο παρόν νήμα…
    Στη δεύτερη εικόνα του κόμικ του johnantono, άνω δεξιά υπάρχει ένα λεξιλογικό εύρημα:
    Η Δεξιά ρητορική είχε «κομμούνιστάς», «κομμουνισταί» και στη μαλλιαρή «κΟΥμμούνια»… Το «κΟμμούνια» ίσως να είναι σπάνιος τύπος …

  71. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @62. Η ψυχή μου -γενικώς ειπείν- αναζητά απόψεις και σχόλια τα οποία μπορούν να με διαφωτίσουν, να ανατρέψουν αυτά που πιστεύω ή να τεκμηριώσουν αυτά που πιστεύω με έναν ελκυστικό τρόπο. Αυτά, συνήθως προέρχονται από καλλιεργημένα, αφανάτιστα και απροκατάληπτα μυαλά, κι αυτά είναι αναζητώ. Εν κατακλείδι: Δεν χρειάζεται να υποστηρίζουμε το ίδιο πράγμα για να σε επαινώ! 🙂

  72. Σηλισάβ said

    70. Ορθόν το εύρημα. Το κομμούνια είναι μεταγενέστερος τύπος. Προδίδετε την ηλίκια σας αγαπητέ.
    59. Και τον Λαζόπουλο έχουμε κράξει για αυτό που είχε πει για το Σόιμπλε και το καροτσάκι, και τον μαμίκο Τατσόπουλο πρώτα τον κράξανε εντός Συριζα – και μετά πήγαν οι ποταμάκηδες της πολιτικής ορθότητας και τον βγάλανε βουλευτή

  73. ΣΠ said

    55
    Κιντ, για σένα:
    https://www.phorum.com.gr/viewtopic.php?t=11052

  74. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ,

    47: ….«για να μην βλέπει ότι όλη αυτή η αντι-Αρκασ-φιλολογία, έχει έναν κοινό τόπο: Ενοχλημένος ΣΥΡΙΖΑ..…»

    Ρε Γιώργο, οι εξυπνάδες του καθ’ ού για διάφορους σωματότυπους, σεξουαλικές προτιμήσεις κλπ. τι δουλειά έχουν με αυτό που λές; Εσένα δεν σε ενοχλεί αυτό;
    Και σχετικά με την πολιτική «σάτυρα» που θέλει να κάνει ο Αρκάς: Μπορείς να μην προσέξεις πως είναι τελείως μονόπατη; Δηλ. δεν βρήκε ποτέ και τίποτα να πει για τη ΝΔ και παρεμφερείς πολιτικές παρατάξεις;

    Και μετά μου γράφεις για «αντι-Αρκασ-φιλολογία»;
    Αλλά είναι γνωστό, πως εσείς οι γιατροί αλληλοϋποστηρίζεστε, ότι κι άν γίνει 🙄

    Περιμένετε να γυρίζει ο Λάμπρος απ΄ τους αιθέρες και την άβυσσο και θα δείτε σεντόνι περί ελευθερίας του λόγου κλπ. ….

  75. Νέο Kid said

    73. Μπράβο Σταύρο! (Το δολοφόνο του Κένεντυ, θα στον στείλω με sms απο Huwaei , για να σκάσει η CIA! 🙂 )

  76. ΣΠ said

    75
    Πες μου τουλάχιστον ποιος είναι ο «Αποδυτηριάκιας.

  77. Νέο Kid said

    76. Κώστας Καίσαρης

  78. Dimitris said

    #77. Ο Καραγιαννίδης δεν ήταν??

  79. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @74. Αγαπητέ μου Γιάννη, αν ήμουν Μέντορας του Αρκά και μου ζητούσε γραμμή πλεύσης, θα του έλεγα επιτακτικά: «Να ασχοληθείς σχεδόν αποκλειστικά με την ΝΔ, γιατί αυτή έχει τώρα την πολιτική εξουσία και η τέχνη σου υποχρεούται να την ελέγχει.» Αυτό, όμως, είναι διαφορετικό από το να ξεσηκώνεται ένα ολόκληρο τσουνάμι επικρίσεων που (-αν δεν απατώμαι- δεν έχει ξεσηκωθεί ποτέ άλλοτε, για κανέναν άλλον γελοιογράφο, και) σκοπεύει να τον θάψει ή να τον επαναφέρει στον «σωστό δρόμο». Τον ιδεολογικοπολιτικό του δρόμο τον χαράσσει ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ, εμείς τον ακολουθούμε αν μας κάνει και τον εγκαταλείπουμε αν δεν μας κάνει, το ίδιο και οι εργοδότες του, και ο χρόνος θα δείξει αν οι επιλογές του αντέχουν ή όχι στις ψυχές του λαού.. [Τα αστειάκια για χοντρούς, γουρλομάτηδες, ομοφυλόφιλους, αξύριστους, γκαντέμηδες κλπ, όχι, δεν μου αρέσουν!]

  80. 75: Μόνο με φαξ

  81. venios said

    Ποιος είπε ότι μπορείς να κάνεις χιούμορ για τα πάντα, μπορείς να κάνεις χιούμορ με τους πάντες, αλλά δεν μπορείς να κάνεις χιούμορ με τους πάντες για τα πάντα;

  82. nikiplos said

    73@ είχα την εντύπωση πως πρόκειται για ψευδώνυμο και πως ο πραγματικός Αρκάς είναι ο:

    εν λόγω Ιατρός

    Μάλλον πέφτω έξω και στο μόνο που ταιριάζουν είναι η θρησκευτικότητά τους και η προσέγγιση ως προς τη θρησκεία, που με βρίσκει να ταυτίζομαι μαζί τους…

    Οι Ευδαίμονες είναι οικογένεια από τη Γλανιτσά Αρκαδίας (Αμυγδαλιά, το χωριό του αείμνηστου Ευάγγελου Γιαννόπουλου)

    Κι ένα ωραίο του Αρκά από τα παλιά: Προσπαθώ να βγω από το προσωπικό μου αδιέξοδο, αλλά δεν θυμάμαι από που μπήκα…

  83. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @81. Αν στο «μπορείς να κάνεις χιούμορ για τα πάντα» περιλαμβάνονται σωματικές ατέλειες, οδυνηρές περιπέτειες, πληγές της ψυχής και του σώματος και θανατικά οικείων, δεν είμαι εγώ αυτός που το είπε! 🙂

  84. Γιάννης Ιατρού said

    79: Αυτά τα …αξύριστους, γκαντέμηδες (ΥΓ: την κλινική σου και τα μάτια σου, αν περάσει από ΄κει …) 👍👍👍👍 δεν εμπίπτουν στην κατηγορία ad hominem …. αλλά περισσότερο στην κατηγορία της σάτυρας 🙂

  85. Θρακιώτης said

    Όσοι αμφισβητούν την Ιδεολογική Ηγεμονία της Αριστεράς, ας δούν τί συμβαίνει από το πρωΐ με το μικρό εξοκοινοβουλευτικό κόμμα της Άκρας Αριστεράς που εκμεταλλευόταν αναψυκτήριο σε παραλία του Αιγίου, δίνοντας κομματικές αποδείξεις, αντί για κανονικές, και διαπράττοντας φοροδιαφυγή χιλιάδων ευρώ. Αν επρόκειτο για την Ν.Δ., τον Σύριζα ή το Κινάλ, θα ξέραμε από το πρωΐ το όνομα του Κόμματος.

    ΑΝ και έχουν περάσει 10 ώρες από τότε που έσκασε η είδηση, ουδείς δημοσιογράφος τολμά να βγάλει στον αέρα το όνομα του εξωκοινοβουλευτικού ακροαριστερού κόμματος που διέπραττε την σκαστή παρανομία. Γιατί άραγε; Φοβούνται μήπως τους πλακώσουν στο ξύλο οι Αναρχικοί, ή όλοι οι κατεστημένοι δημοσιογράφοι ανήκουν στην Άκρα Αριστερά;

    ΡΩΤΑΩ τον φίλο κ. Σαραντάκο, που τόσο πολύ κόπτεται (και δικαίως) για την αμεροληψία του Αρκά: Θα μού επέτρεπε να γράψω εδωπέρα το όνομα του εν λόγω ακροαριστερού κομματιδίου (όλοι οι δημοσιογράφοι το ξέρουν), ή θα μού έδειχνε κόκκινη κάρτα;

    Και γιατί, παρακαλώ, κύριε Νίκο μου, η πολιτική ορθότης που καλύπτει τα κόμματα της Εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, να μή καλύπτει και τα μεγάλα κοινοβουλευτικά κόμματα; Με αυτή την λογική, αν η πολιτικής ορθότης εφαρμοζόταν για όλους, δεν θα μάθαινε τίποτα ο απλός Λαός για τα αίσχη των κομμάτων

  86. Mard said

    Για να είμαι ειλικρινής, ό,τι ακολούθησε μετά την μετά θάνατον ζωή, το βρήκα ελαφρώς βαρετό. Ειδικά την σειρά με τον καρχαρία και τους ηλικιωμένους. Οι μέρες και οι μήνες μου φαίνονται εντελώς παιδιάστικοι, όπως και τα παιδικά χρόνια του πρωθυπουργού. Η καινούργια σειρά με το κοριτσάκι βασίζεται αποκλειστικά στην υπερβολή, ενώ παράλληλα την βρίσκω εντελώς ανοίκεια, για τα ελληνικά δεδομένα τουλάχιστον. Δεν ξέρω τι συμβαίνει στα campus της Αμερικής, αλλά στην Ελλάδα, η πολιτική ορθότητα μονοπωλείται από την δεξιά. Ας μην ξεχνάμε τις μαζικές υστερίες με τα θέματα της ομοφυλοφιλίας στην αρχαία Ελλάδα, την κατασκευή τζαμιού στην Αθήνα και το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού των βόρειων γειτόνων μας. Επίσης, είναι αρκετά ειρωνική η εμμονή του Αρκά με την πολιτική ορθότητα σε συνδυασμό με την απρόκλητη επιθετικότητα των διαχειριστών και των φαν της σελίδας, εναντίον οποιασδήποτε κριτικής.

    Τέλος, με ενοχλεί επίσης και η υποκρισία του. Όταν σχολιάσθηκε η συνεργασία του με το Πρώτο Θέμα και η απροθυμία του να ασχοληθεί με την υπόθεση παιδεραστίας του Γεωργιάδη, οι απαντήσεις αντίστοιχα ήταν ότι πρόκειται περί προσωρινής συνεργασίας και ότι οι γελιογράφου ασχολούνται αποκλειστικά με την κυβέρνηση και όχι την αντιπολίτευση (!). Θα ήταν πιο τίμιο και απολύτως θεμιτό να παραδεχθεί ότι κάπως πρέπει να βιοποριστεί και ότι η υπόθεση Γεωργίαδη δεν τον εμπνέει.

  87. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    «Ας μην φοβόμαστε να πούμε καθαρά το τι συμβαίνει, γιατί προελαύνει ο φασισμός και ο απολυταρχισμός σε όλο τον κόσμο πλέον. Οι ισχυροί, ακόμη και δισεκατομμυριούχοι, προσπαθούν μας πείσουν ότι δεν έχουν καμία δύναμη αλλά ότι είναι οι ίδιοι θύματα.»
    Λίγη υπερβολική(ή υποκριτική) πολιτική ορθότητα, αντίδραση στη υπερβολή(ή την υποκρισία), υπερβολική αντίδραση και ξανά μανά πολιτική ορθότητα. Σε δουλειά να βρισκόμαστε δηλαδή. Και οι πλούσιοι κλέφτες πλουσιότεροι.

  88. […] η συνέχεια του άρθρου στο sarantakos.wordpress.com […]

  89. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    86 Συμφωνώ

    85 Τα κόμματα δεν έχουν προσωπικά δεδομένα

    59-72 Με πρόλαβε. Τον Λαζόπουλο τον έχουμε κράξει κι εδώ για τους μύθους που διάδιδε.

  90. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @84. 🙂 🙂 (..για την περαντζάδα από την κλινική μου..)

  91. aerosol said

    «Ο Αρκάς εξήγησε κάποια στιγμή οτι απεχθάνεται ν’ασχολείται με την τρέχουσα πολιτική αλλά ήταν τόση η ανηθικότητα, η ανικανότητα κτλ. της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που αισθάνθηκε την ανάγκη να βγει από το καβούκι του. Δεν το βρίσκω πειστικό…»
    Δυστυχώς, το βρίσκω πειστικό. ‘Εχω δει κάμποσους άνω των 70 (μιλάω για μια ζωή κεντροαριστερούς), να περνάνε τις μέρες τους μπροστά στην τιβί και να καταλήγουν έντρομοι απέναντι στην «Βόρεια Κορέα» που «πάθαμε», ή να ξεχνάνε όσα έζησαν μια ζωή και σαν παιδάκια να πρωτοανακαλύπτουν την ανηθικότητα στον… Σύριζα. Ου γαρ έρχεται μόνον… Και δεν είμαι οπαδός του Σϋριζα να θίγομαι εύκολα.

    Θα ήταν τεράστια έκπληξη να έχει δώσει σκιτσγράφος το δικαίωμα της υπογραφής του σε άλλον. Κανείς δεν παίζει με το έργο μιας ζωής. Αυτά συμβαίνουν μόνο σε κομίστες τεράστιων franchise, όπου πρώτο ρόλο έχει το επιτυχημένο προϊόν/χαρακτήρας. Και τότε η αλλαγή σκυτάλης γίνεται με μεγάλη προσοχή και μελέτη. Δεν κάνουν οι σκιτσογράφοι τέτοια.

    #23
    Σπουδαίο το ad hominem αλλά μιλά για σύγκρουση λογικών επιχειρημάτων. Στην τέχνη συνήθως δεν εκφράζονται ανοιχτά τέτοια. Χρησιμοποιούνται μεταφορές, έμμεσοι τρόποι, νύξεις, ατάκες, προσφυγή στο συναίσθημα, διπλά και τριπλά επίπεδα.Σπάνια στρέφεται κυρίως στο λογικό μας. Επίσης, το «δίχως ουσιαστική κατάδειξη των ελαττωμάτων του επιχειρήματος» δεν ισχύει, καθώς πολλοί έχουν ασχοληθεί με το θέμα επιχειρηματολόγώντας και βάζοντας σε πολύ κατανοητή σειρά τις σκέψεις τους, η οποία δεν πηγάζει από το άνθρωπο Αρκά (το οποίο δεν γνωρίζουμε, ξέρουμε μόνο το σύνολο του έργου του).
    Άσχετα από αυτό, όταν φεύγουμε από το κλειστό, κλινικό, σύστημα της Λογικής (όπου σκοπός είναι να φανεί αν είναι αληθής η ψευδής η Α πρόταση), στη ζωή συνήθως παίζει ρόλο το ποιός μιλάει και με τι ατζέντα -διότι στη ζωή μπαίνουν και παράγοντες όπως «ατζέντα», που μπορεί να καθορίσουν αν θα ζήσεις ή αν θα πεθάνεις.

    Τα σκίτσα της Ρόζας που βλέπω είναι πιο πετυχημένα, κτγμ. Πιο αστεία από τα τρέχοντα του Αρκά. Δεν είναι σύμπτωση πως είναι αστεία που μπορούν να ειπωθούν (και λέγονται) και από ανθρώπους με έντονες κοινωνικές ευαισθησίες, γιατί καυτηριάζουν την εύκολη, επιφανειακή ακρότητα που ενίοτε συναντάει κανείς και σε αυτούς τους χώρους. Δουλεύουν σε πολλά επίπεδα Αλλά είναι καθοριστικό στο πώς θα τα κρίνεις το εξής: προέρχονται από βαθύτερη οπτική σεβασμού στον συνάνθρωπο ή από διάθεση καταπίεσης και εξαφάνισής του; Η απάντηση συχνά σηκώνει νερό. Η οπτική των σχολιαστών των σκίτσων είναι προφανής, βγάζουν ξεκάθαρα τη μπίχλα, την ηλιθιότητα και την καφρίλα που συναντάμε συχνά.Το να τους επιλέγεις ως προνομιακό κοινό κάτι λέει κι αυτό.

    Απόλυτα θεμιτός ο Antonio, για μένα όχι ιδιαίτερα αστείος.

  92. ΓΤ said

    @69

    Φίλε Νίκιπλε, επειδή ανήκεις αμετάκλητα στη χορεία εκείνων των ανθρώπων τους οποίους εκτιμώ χωρίς καν να γνωρίζω, θα ήθελα να σου εκμυστηρευτώ ότι ένα άκρως προσβλητικό προς το πρόσωπό μου σχόλιο και ο φολουαπίδικος καγχασμός επιχαιρούσης υπάρξεως, που συνοδεύτηκαν από συμφερτική αλαλία τρίτου μέλους, με οδήγησαν στην αμετάπειστη σιωπή. Είναι φορές που η κοπριά σώζει, βλέπε τη Δεύτερη Εκπαραθύρωση της Πράγας.

  93. Γς said

    Μα τι έχετε πάθει πια με τον Αρκά;

    Αρκάς εδώ, Αρκάς εκεί
    Αρκάς στα κεραμίδια
    Αρκας στης νύφης το [μπιπ]
    Και στου γαμπρού τα [μπιπ]

    Αξίζει τον κόπο αυτή η Αρκαμάνια;
    Οσο κακός και να’ναι…

    Είναι να λυπάσαι και να χαίρεσαι

    Να,να λυπάσαι που έχουν γονατίσει τα Μίντια από φαρμάκι και κακία για έναν σκιτσογράφο που «είναι [αν είναι] με τους άλλους»

    Αλλά είναι πια και για γέλια και μακάρι να μην σταματήσει αυτή η πλάκα\

    Και τι θα λέγατε για Αρκά με αγκινάρες;

    https://caktos.blogspot.com/2016/06/blog-post_25.html

  94. Πέπε said

    @Γς:

    (Πάντως, μπορεί ο μανάβης να μην είναι πια με σούστα και γαϊδουράκι, αλλά και αγκινάρες φρέσκιες εξακολουθούν να βρίσκονται και άνιθος που να μην είναι από τη Γη του Πυρός ή πού αλλού τον βρήκες. Δεν είναι όλα τόσο χάλια.)

  95. Γιάννης Ιατρού said

    Κάπως έτσι άρχισε κι ο 30ετής πόλεμος 🙂

  96. loukretia50 said

    92. ΓΤ

    Αν έτσι νοιώθεις, σε καταλαβαίνω και ειλικρινά λυπάμαι. Φοβήθηκα ακριβώς αυτή την αντίδραση, αν και ήλπιζα να το προσπεράσεις – δε θα ήταν η πρώτη φορά, έστω για χάρη φίλων που έχεις κερδίσει , σε εκτιμούν και θα τους λείψεις. Δε θάθελες να συμμετέχεις, έστω επιλεκτικά?
    Αυτή η επικοινωνία δε σήμαινε τίποτε τελικά για σένα?

  97. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εδώ στην παραλία, ξάπλα στην ξαπλώστρα, βλέπω ένα απίστευτα παχύσαρκο κορίτσι με εμφανή νοητική καθυστέρηση. Κάθε τόσο βγάζει άναρθρες κραυγές και αναίτια (για μας τους υπόλοιπους) γελάκια. Η ηλικιωμένη κυρία δίπλα της, κερί αναμμένο, μοναδική συντρόφισσα και παραστράτια της, άλλη μια ανώνυμη ηρωίδα μάνα Παναγιά. Να σκαρώσω στα γρήγορα ένα σκίτσο τους, να το συνοδεύσω με μια καυστική-σατιρική λεζάντα και να το αναρτήσω στα σόσιαλ μύδια, αναμένοντας διθυραμβικά σχόλια για το αστραφτερό χιούμορ μου, για την αντάρτικη στάση μου απέναντι στην κορεκτίλα και για τον σίγουρο πόνο που θα δώσω; Και αν μου την πέσουν με επικριτικά σχόλια τίποτα μυγιάγγιχτοι λίμπεραλς, απαιτώ πλήρη υποστήριξη, αφού η σάτιρα και η τέχνη είναι άνευ ορίων και άνευ όρων. «Je suis Yiannis», έτσι;

  98. Eli Ven said

    Ο Αρκάς το ΄80 και το ΄90 έγραφε από την οπτική γωνία του κόκκορα, για αυτό ήταν και επιτυχημένα τα σκίτσα του και εύστοχο το χιούμορ του. Τώρα έχει γίνει το γουρούνι.

  99. Γιάννης Κουβάτσος said

    97:Παραστάτριά της,διορθώνω.

  100. Πουλ-πουλ said

    Διαβάζω από τοο σχόλιο του Lifo
    «Για παράδειγμα, το να γελοιοποιεί την έννοια του αυτοπροσδιορισμού, ο οποίος μπορεί να έχει πολλές μορφές (εθνικός, έμφυλος, σεξουαλικός κλπ) είναι ντροπή, καθώς πρόκειται για ένα σημαντικό ιστορικό και κοινωνικό επίτευγμα. Ο αυτοπροσδιορισμός δεν είναι για για να γελάμε μαζί του, αλλά θα πρέπει να αισθανόμαστε τυχεροί που υφίσταται.»

    Ώστε επανήλθε στη νεωτερική εποχή μας η 3η εντολή του Μωσαϊκού νόμου:ου λήψει το όνομα Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω.

  101. gpoint said

    Καλησπέρα από την τεταρτοκοσμική Φωκίδα όπου πάλευα από το πρωΐ μέχρι τις δυο το γραφειοκρατικό τέρας του κτηματολογίου στις Αμφισσες.., Στο τέλος αντι να σκάσω εγώ, κατάφερα και πήρα το χαρτί αλλά δεν πρόλαβα την τράπεζα κι έτσι έσκασε αντί για μένα ένα λάστιχο – μπουμ και άνοιξε- κι έβγαλα όλη την κατηφόρα μέχρι Ιτέα με την ζάντα. Ούτε σκέψη για αλλαγή ρεζέρβας μ’ αυτόν τον ήλιο.
    Φυσικά εις την κωμόπολη που διαμένω δεν έχει τράπεζα, ούτε ταχυδρομείο, ούτε αστυνομία κι όμως υπάρχουν και πεμπτοκοσμικές επαρχίες της Ελλάδας που μπορεί να έχουν υπηρεσίες αλλά χάνουν αλλού, κυρίιως στις τοπικές παραδόσειςτων κατοίκων και μια από αυτές μου φέρνει στο μυαλό το παρατσούκλι Αρκάς. Οπότε μάλον καλύτερα εδώ όπου το σπορ της καταπάτησης και το άθλημα της μετατοπίσεως των συνόρων τας βροχεράς και ασελήνους νύκτας ανθεί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα όταν κάποιος αποπειράθηκε να οικειοποιηθεί ένα οικόπεδό μου, βρέθηκε ένας γείτονας που εμφανίσθηκε στο δικαστήριο και με δικαίωσε. Ε αυτός ο ίδιος γείτονας τώρα καταπατεί αυτό που δήλωσε στο δικαστήριο πως μου ανήκει !!

  102. τα μυαλά said

    «Και τον Λαζόπουλο έχουμε κράξει για αυτό που είχε πει για το Σόιμπλε και το καροτσάκι, »
    Μάλιστα. Πριν, ή μετά τις βολιδοσκοπήσεις να τον κάνετε βουλευτή και υπουργό. άλλοι τα είπαν καλλίτερα πιο άνω, ας συνοψίσω. Ο Αρκάς ενόχλησε τον Σύριζα γι αυτό και αυτό το μένος. «Είναι να λυπάσαι και να χαίρεσαι..Να,να λυπάσαι που έχουν γονατίσει τα Μίντια από φαρμάκι και κακία για έναν σκιτσογράφο που «είναι [αν είναι] με τους άλλους»» Ενώ ο Λαζόπ. είναι το πρότυπο. Αν ο Αρκάς ήταν ένας άλλος Λαζόπ. πια η χάρη σας (του).

  103. gpoint said

    # 102

    Δεν νομίζω πως αξίζει σχολιασμό η συνήθεια του Ελληνα να βλέπει τα πράγματα όπως τον βολεύουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα από το ποδόσφαιρο το πέναλτυ που δόθηκε όταν η μπάλλα βρήκε το χέρι του Μπίσεσβαρ και όλοι οι οπαδοί και δημοσιογράφοι του ΟΣΦΠ είπαν πως καλώς δόθηκε, οι πιο αντικειμενικοί ψέλλισαν πως κακώς δεν δόθηκε και τι χέρι παίκτη του Αγιαξ στα λεπτά της παρατασης.
    Ελα όμως που χθες στο 0-0 η μπάλα κτύπησε στο χέρι παίκτη του ΟΣΦΠ και μάλιστα πάνω πό το ύψος του ώμου που δεν είναι φυσιολογική θέση ! Ε, όλοιοι δημοσιογράφοι του ΟΣΦΠ με ελάχιστες (μία γνωρίζω) εξαιρέσεις βάλθηκαν να μας πείσουν πως αυτό δεν ήταν πέναλτυ.
    Ακριβώς όπως οι θέσεις της Νουδούλας στο Σκοπιανό και του Σύριζα με το σκίσιμο των μηνημονίων

  104. aerosol said

    #97
    Η υποτιθέμενη επιθυμία σου να κάνεις σάτιρα δεν σημαίνει πως είναι εύκολη δουλειά. Η πλακίτσα του καθενός (καλή, κακή ή άθλια) δεν είναι αυτή που καθορίζει για τι μιλάμε όταν μιλάμε για τα όρια της σάτιρας. Φτιάχνεις ένα συναισθηματικά εκβιαστικό σενάριο και εικάζεις ένα εκβιαστικά συναισθηματικό αποτέλεσμα για να δείξεις αυτό που νιώθεις. Αλλά ξεφτιλίζεται έτσι το τι σημαίνει σάτιρα και ισοπεδώνονται χονδροειδώς οι άνθρωποι που πιστεύουν πως δεν υπάρχει αντικείμενο ταμπού στην κωμωδία. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει απολύτως κανένας ηθικός φραγμός στο τι, πώς και πότε.
    Οι εχθροί της αφαιρετικής ζωγραφικής (βασικά όσοι δεν γνωρίζουν αλλά έχουν, φυσικά, απόψεις) λένε πως τα σχεδιάκια που κάνουν όταν τηλεφωνάνε «είναι σαν του Πικάσο». Είναι, αν είσαι ο Πικάσο. Αν δεν είσαι, είναι μπουρδίτσες σε ένα χαρτί. Οπότε… αν είσαι κωμικός με αρχίδια, ίσως να το τολμήσεις -αν και κανείς δεν το κάνει για ένα συγκεκριμένο άτομο με τόσα προβλήματα και μειωμένη επαφή με το περιβάλλον/ Αν είμαστε εσύ ή εγώ, θα βγει μια χυδαία μισάνθρωπη πλακίτσα. Γιατί η κωμωδία δεν είναι εύκολο πράγμα, κι εδώ μιλάμε λες και το κάθε δικό μας αστειάκι την καθορίζει.

    Πολλοί κωμικοί που ειδικεύονται σε stand up προσβολών έχουν αντιμετωπίσει το να βρίσκεται στο κοινό κάποιος ΑμΕΑ. Ακόμα και με ακραία προβλήματα ή εμφάνιση. Σε μια τέτοια περίπτωση το να «επιτεθεί» στους φαινομενικά νορμάλ και να αφήσει στο απυρόβλητο αυτόν τον άνθρωπο είναι η πραγματική προσβολή. Είναι αυτό που θα τον πονέσει, θα τον ξεχωρίσει με μειωτικό τρόπο. Αυτό είναι ένα απλό παράδειγμα του ότι δεν υπάρχει θέμα ταμπού. Το ότι δεν υπάρχει θέμα ταμπού σε όσους έχουν κάνει σκοπό της ζωής τους να υπηρετήσουν μια τέχνη δεν σημαίνει πως όλοι εμείς οι άσχετοι μπορούμε να τα πιάσουμε χωρίς καταστροφικά αποτελέσματα. Ούτε πως οι επαγγελματίες του χώρου θα αποφύγουν πάντα τις κακοτοπιές και το κακό αστείο.

    Βασικά δεν είναι άσπρο-μαύρο. Μπορεί κανείς να βρίσει τον Αρκά ή τον οποιοδήποτε χωρίς να εκδώσει μανιφέστο για το τι πρέπει να επιτρέπεται γενικά στο σύμπαν.

  105. ΣοφίαΟ said

    Όπως έχω πει και παλιότερα 40ακο, ο Αρκάς με ενοχλούσε απο την αρχή και μου φαινόταν σεξιστής (ειδικά τώρα που κοιτάζω τα παλιά του, μου φαίνεται περίεργο που κάποτε ξελούσαμε με αυτά) και φυσικά και τότε μετέφερε σε σκίτσα διάφορα αστεία της εποχής, ειδικά απο αγγλόφωνες πηγές (αμερικανικές). Παρόλα αυτά περιστασιακά είναι εύστοχος, και στην πολιτική γελοιογραφία που έκανε. Απο κει και πέρα, διαβασα το άρθρο και σκέφτομαι: α. γιατί τόσο μένος κατά του Αρκά απο αυτούς που διαφωνούν μαζί του; επειδή δεν ζούμε σε εποχές αθώες και τα πάντα είναι επικοινωνιακό τρίκ, προφανώς ο Αρκας θεωρήθηκε ότι μπορέι να κάνει μεγάλη ζημιά σε κάποιους, και γιάυτό έγινε στόχος. Το αποτέλεσμα είναι να αποκτάει ακόμα μεγαλύτερη δημοσιότητα, φυσικά, και να τον μάθουν κι αυτοί που δεν τον ήξεραν (επρεπε να το περιμένουν αυτό οσοι επελεξαν αυτή την αντιμετώπιση, ερασιτέχνες ήταν μάλλον). β. Η Ελλάδα κι οι Έλληνες δεν είναι ακριβώς τέρατα πολιτικής ορθότητας. Και να σου πω την αλήθεια, εν μέρει δεν με ενοχλεί αυτό, προτιμώ την ελευθερία αυτή απο την ανελευθερία της ΠΟ υστερίας που πιάνει μερικούς. Και τελικά προτιμώ να αλλάξουμε συμπεριφορά, κι ας ακολουθήσει η γλώσσα, παρά να είμαστε υποκριτές με τη σωστή γλώσσα. Από την άλλη, επειδή ακριβώς η Ελλάδα δεν είναι χώρα που έχει δει τις ακρότητες της πολιτικής ορθότητας, γιαύτό το λόγο τα πρόσφατα σκίτσα του Αρκά είναι εκτός τόπου και χρόνου και μου θυμίζουν αυταπου λέω πιο πανω, τα μεταφρασμένα αμερικάνικα ανεκδοτα, όπως έκανε όταν ήταν πρωτοεμφανιζόμενος. γ. Alt-right και white supremacy αμερικανικού τύπου στην Ελλάδα είναι το πιο συντομο ανέκδοτο. Φυσικά μπορούν προσποιούνται κάποιοι ότι στην Ελλάδα έχουμε τα ίδια προβλήματα με τις ΗΠΑ, αλλά τέτοιους είχαμε πάντα για κάθε μόδα και τάση, και καμία επαφή δεν είχαν με την πραγματικότητα (η ΧΑ είναι άλλη υπόθεση, γιατί είναι προσαρμογή αυτών των ιδεολογιών στην ελληνική πραγματικότητα που είναι άλλο ζήτημα). δ. Το να αποκαλείς κάποιον φασίστα είναι χαζομάρα κατά τη γνώμη μου, γιατί η λέξη έχει χρησιμοποιηθεί για να χαρακτηρίσει όποιον διαφωνεί με εμάς (οποιοι και να είμαστε εμείς) κι έχει πλέον χάσει το νόημά της.

  106. ΣΠ said

    97
    Δάσκαλε, πολύ χαίρομαι που επέστρεψες.

  107. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @97. Καλώς τον Γιάννη!

  108. nikiplos said

    92@ Αγαπητέ ΓΤ, σε ευχαριστώ για την από καρδιάς ενημέρωση. Με στενοχωρεί πολύ βέβαια, κι ελπίζω να αλλάξεις γνώμη προϊόντος του χρόνου…

    97@ Δάσκαλε, σε ευχαριστώ που επανήλθες… με ένα τόσο σημαντικό σχόλιο!

  109. Χαρούλα said

    97 👍 😃
    34 Νίκιπλε, δεν θυμάμαι αυτό που λες, αλλα η συναυλία έγινε στο ΟΑΚΑ σίγουρα (και με θεματάκια ήχου)

  110. ΣΠ said

    Λέγατε πώς καθόταν ο Τσίπρας απέναντι στον Ομπάμα. Δείτε τον Μπόρις Τζόνσον με τον Μακρόν.

  111. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα! Έχω κάτι τρεχάματα και δεν πολυπαρακολουθώ

    97 Βρε καλώς τον Γιάννη, καλώς επανήλθες, πολύ χαίρομαι!

    92 Ομολογώ πως δεν πρόσεξα καθόλου τη στιχομυθία που σε ενόχλησε, ΓΤ. Θα σε παρακαλούσα να το ξανασκεφτείς, ειλικρινά.

  112. gpoint said

    …Quello che non ho è di farla franca
    quello che non ho è quel che non mi manca…

  113. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλωσορίζω τὸν Γιάννη Κουβάτσο καὶ τὸν ΓΤ.

    Ἐλπίζω νὰ διαβάζουμε τὰ σχόλιά τους ταχτικά.

  114. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Παράλειψή μου ποὺ δὲν καλωσόρισα τὴ Λοῦ.

    Καλῶς μᾶς ὅρισες.

    Μᾶς ἔλειψαν οἱ στίχοι σου.

  115. Jane said

    Διαβάζω εδώ και καιρό απορίες και … θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με τον Αρκά. Και τι δεν έχει γραφτεί.. 🙂
    -Είναι ο ίδιος ή άλλοι γράφουν τις ατάκες στα σκίτσα του;
    -Μήπως γεροξεκούτιασε σαν τον Μίκη Θεοδωράκη;
    -Μήπως πέθανε και αγόρασαν άλλοι τα δικαιώματα;

    Υπάρχουν φυσικά και απαντήσεις εκατέρωθεν:
    – Δεν μεταλλάχτηκε, πάντα έτσι ήταν, ήταν το γουρούνι όχι ο κόκορας.
    -Τους πονάει ο Αρκάς, γιατί κατάλαβαν πως τα αστεία με τα οποία γέλαγαν , τελικά αφορούσαν τους ίδιους.

    Προσωπικά δεν βρίσκω εύστοχα τα ερωτήματα αυτά ούτε τις ερμηνείες.
    Από τότε που κατάλαβα τι κινεί αυτόν τον κόσμο του θεάματος και των εντύπων, όταν βλέπω ανάλογες συμπεριφορές,
    η ερώτηση είναι μία: «Πόσα πήρε;»
    Απλά και ξεκάθαρα.

    Όταν το έργο ενός καλλιτέχνη απόμειναν να το υποστηρίζουν ακροδεξιοί, φιλελέδες κι επανακάμψαντες στη δεξιά πολυκατοικία χρυσαυγίτες, νομίζω, δε χρειάζονται δεύτερες σκέψεις κι αναλύσεις.
    Απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό , συγκεκριμένης ιδεολογίας, που υπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα. Οπότε , follow the money.

    Θυμάμαι γνωστή μου, «προοδευτική» δημοσιογράφο, που δούλευε σε έντυπο και ραδιοφωνική εκπομπή. Άλλαξε άρδην πλεύση, επειδή έπεσε πολύ χρήμα στον σταθμό . Χρώσταγε και 170.000 για στεγαστικό, η έρμη.

    Θυμάμαι τον Χαραλαμπόπουλο του Unfollow , που ήταν και υποψήφιος με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ , τι στροφή έκανε με το που άλλαξε εργοδότη.
    Μέχρι για «κατασκευασμένο αφήγημα για το noor-1» έγραψε σε άρθρο υπεράσπισης του ολιγάρχη αλλά και σε άρθρο για τα στημένα ματς κατέληγε λες κι ήταν δικαστής πως …« η εκτίμηση είναι ότι στο τέλος θα υπάρξει πλήρης και πανηγυρική απαλλαγή από όλες τις κατηγορίες κατά του Βαγγέλη Μαρινάκη».

    Μήπως είναι λίγοι και οι ηθοποιοί, οι τραγουδιστές και άλλοι καλλιτέχνες, που μόλις έκλεισε η στρόφιγγα του ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ και ξέμειναν από μαύρο χρήμα τα έντυπα, τα ραδιόφωνα και τα κανάλια που τους χρηματοδοτούσαν, άλλαξαν πλεύση κι άρχισαν να κακαρίζουν με ακροδεξιά φιλολογία; Τι , μόνο οι δημοσιογράφοι δηλαδή τα έπαιρναν;

    Λοιπόν, για ποια μετάλλαξη του Αρκά μιλάμε; Δεν ήταν δα και κανένας σπουδαίος άνθρωπος του πνεύματος ο Αρκάς. Ακολουθεί το ρεύμα της εποχής, γιατί αυτό πληρώνεται αδρά.
    Μπορεί να είχε και μεγάλο στεγαστικό ο άνθρωπος και δεν έβγαινε αλλιώς. 🙂

    Αυτή είναι η άποψή μου , ίσως απλοϊκή, αλλά έτσι το καταλαβαίνω.

    Το περίμενα αυτό το άρθρο και τα έχει όλα. Συγχαρητήρια , κ. Σαραντάκο.

  116. dryhammer said

    Παιδιά, (με όλο το θάρρος) όποιος λείπει μας λείπει, ακόμα κι αυτοί που προσπερνάμε τα σχόλιά τους αδιάβαστα…

    (Δεν απουσιάζω, παραμονεύω)

  117. τα μυαλά said

    Είναι μία από τις τόσες ζημιές που άφησε πίσω της η πρώτη φορά αριστερά και τρέχει να τα συμμαζέψει. Μέχρι τώρα ξέραμε, για να είσαι προοδευτικός πρέπει να είσαι (θολο)κουλτουριάρης της αριστεράς. Τώρα μαθαίνουμε ότι το ίδιο δουλεύει αν είσαι δεξιός. Με το Αρκά μαθαίνουμε ότι δουλεύει ακόμα καλλίτερα να δεν είσαι τίποτα από όλα.
    Και εφόσον δεν είναι δικό σας, δεν μένει παρά να του κολλήσετε την ρετσινιά ότι είναι με τους άλλους. (Όποιοι και αν είναι οι άλλοι). Ως παραδειγματισμό προς μελλοντικούς επίδοξους λάτρες ή μιμητές. Επανάληψη της ίδιας ιστορίας με αυτή του Κιμπουρόπουλου.

  118. ΚΩΣΤΑΣ said

    Η τάξη των γελοιογράφων μού είναι ιδιαίτερα συμπαθής. Όλοι τους, ανεξάρτητα ιδεολογικής τοποθέτησης, μου έχουν χαρίσει από ξεκαρδιστικά γέλια έως απλά χαμόγελα. Λίγο ξεχωρίζω τον ΚΥΡ, γούστα είναι αυτά.

    Για τον θόρυβο περί Αρκά. Για μένα δεν αποτελεί και έκπληξη, αλλά αποφεύγω να επεξηγήσω, να μην γίνομαι και δυσάρεστος! 🙂

    97 Γιάννη!!! 👍 😃

    * Αυτά τα χεράκια και κάτι άλλες φατσούλες με γυαλιά, μουστάκια … κλπ, πως γίνονται σε λάπτοπ; Χαρούλα, σόρι, σε έκλεψα. Έκανα αντιγραφή, επικόλληση από εσένα για να καλωσορίσω κι εγώ τον Γιάννη!

    ** Το στυλ γραφής του ΓΤ μ’ αρέσει πολύ, αλλά χαμπάρι δεν πήρα τι έγινε. Αν δεν φύγω πρώτος εγώ ο αντιφρονών, κανείς από τους υπόλοιπους δεν πρέπει να κάνει σκέψεις φυγής.

  119. ΣΠ said

    118
    Κώστα, για τις φατσούλες.
    https://en.support.wordpress.com/emoji/

  120. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @119. Να τους πάρει η ευχή! Τόσον καιρό παρακαλώ τα παιδιά μου να μου τα μάθουνε, κι αυτά αδιαφορούν. Μπράβο σου!

  121. τα μυαλά said

    117 Γενικά ο σύριζα έχει πολλούς σκελετούς στην ντουλάπα του και καλλίτερα να μη μιλά. Τουλάχιστον προσωρινά για τα επόμενα 50 χρόνια. Έως ότου οι μελλοντικές γενιές δεν θα θυμούνται τίποτα πια και έτσι μπορέσουν ανεπηρέαστοι να επιδοθούν σε αγιογραφίες της πρώτης φοράς αριστεράς. Θα τα έχει ξεχάσει και το ιντερνέτ, και έτσι θα μπορέσουν αυτές οι γενιές να γράψουν τους δικούς τους μύθους. Ενώ τώρα με μία αναζήτηση στο γκούγκλ τους καταρρίπτεις όλο το αφήγημα.

  122. ΚΩΣΤΑΣ said

    119 Ευχαριστώ, Σταύρο! Βλέπω όμως εκείνον τον καλόψυχο σχολιαστή με κάτι πράκτορες με ολόμαυρα γυαλιά, κάτι άλλα περίεργα… και σκέφτομαι αν μπορούσα να τα αποθηκεύσω κάπου έτοιμα, κι όποιο μου χρειάζεται να το κολλάω.

  123. ΣΠ said

    120, 122
    Με copy/paste από εδώ: http://getemoji.com/

  124. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  125. Χρίστος said

    Πολύ ωραίο άρθρο.

    Δυστυχώς, όλοι μας την πατάμε – ακόμη και άτομα που τάσσονται ειλικρινά εναντίων των διακρίσεων και του ρατσισμού πάσης μορφής. Κάποτε, άθελα μας, κάνουμε κατάχρηση των λέξεων με αποτέλεσμα, όπως ορθά αναφέρεται, να χάνουν οι λέξεις το νόημα και την επιρροή τους [«impact» σκέφτομαι στ’ Αγγλικά, το βάζω «επιρροή»].

    Άμα για παράδειγμα χρησιμοποιώ συχνά τη λέξη «ρατσισμός» σε περιπτώσεις όπου δεν κολλάει και δεν υπάρχει πραγματικός ρατσισμός, τότε στο τέλος θα πάθω ότι έπαθε και ο Ψεύτης Βοσκός: Εκεί που θα χρειαστεί να την χρησιμοποιήσω για να χαρακτηρίσω μια κατάσταση που είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ρατσιστική, θα έχω δώσει πολεμοφόδια στον «αντίπαλο» να με κατηγορήσει ότι βαφτίζω ο,τι δεν μ’αρεσεί ως ρατσιστικό· και θα ‘χει δίκαιο. Για αυτό λοιπόν προσπαθώ να είμαι εξαιρετικά συγκρατημένος και να μη χρησιμοποιώ τέτοιες βαριές λέξεις εκτός και αν είμαι απόλυτα σίγουρος ότι επιβάλλεται.

    Νομίζω όμως ότι εξίσου – αν όχι περισσότερο – επικίνδυνη είναι η επίκληση νομοθεσιών ρητορικής μίσους σε περιπτώσεις όπου δεν πρέπει. Αν, για παράδειγμα, ακούσουμε ένα ιερέα να εκφράζει ομοφοβικές απόψεις (ω τι έκπληξη!), πότε είναι σωστό να προβούμε σε καταγγελία και πότε όχι;

    Δεν λέω να μην χρησιμοποιείται ή να μην υπάρχει νομοθεσία κατά της ρητορικής μίσους· πιστεύω ότι ορθά υπάρχει! Απλώς, πιστεύω ότι πρέπει να χρησιμοποιείται με περίσκεψη και φειδώ για δύο λόγους: Κατ’αρχάς η κατάχρηση της νομοθεσίας, όπως και των λέξεων, αποδυναμώνει την αποτελεσματικότητά τους. Επιπλέον, το να ζητάμε από μια κυβέρνηση να θεσπίσει ή να ενδυναμώσει τέτοιου είδους νομοθεσίες μπορεί να «οπλίσει» τους κυβερνώντες με εργαλεία για φίμωση αντιφρονούντων. Στο κάτω-κάτω οι κυβερνήσεις και τα φρονήματα αλλάζουν… Νομίζω ότι πρέπει να προσέχουμε με τι νομοθεσίες «οπλίζουμε» τα χέρια των κυβερνώντων, και υφιστάμενων και μελλοντικών.

  126. Jane said

    Δηλαδή δεν έφταιγε ο σύριζα που τους έφερνε τους μετανάστες για να αλλοιώσουν τον μπολιτισμό μας; 🙂
    Τα σχόλια των απογοητευμένων δεξιών από κάτω είναι όλα τα λεφτά.

  127. Georgios Bartzoudis said

    Δεν παρακολουθώ Αρκά, και 1-2 φορές έχω παρακολουθήσει Σεφερλή. Λοιπόν: Πολύ χοντρά τα λεει ο φίλος μας και, να με συμπαθάτε, ψάχνει να βρείι ιδεολογία, όπως και όλοι οι ψευτοαριστεροί. Και δύο επιμέρους σχολιάκια για τον φίλο μας:

    (α) «η “κοινή λογική” όπως προωθήθηκε στην Ελλάδα είναι υπερ-συντηρητική και εναντίον των μεταναστών πχ»
    # Καλά, πού ζει ο άνθρωπος;; Εγώ δεν άκουσα σχεδόν κανέναν να μιλά εναντίον των μεταναστών. Άκουσα όμως πολλούς να κάνουν διάφορα σχόλια για τους ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, από ρατσιστικά μέχρι εύλογα (κυρίως για το «περιβάλλον», τουτέστιν εναντίον των λαμογίων που ντυμένοι ΜΚΟ, αλληλέγγυοι και …δε συμμαζευεται, κάνουν τη μπάζα τους!)

    (β) «Κουμπώνει με το κλίμα της πλέον άκρατης δεξιάς υστερίας για το Μακεδονικό και άλλα ζητήματα»
    # Δεν το ξεκαθαρίζει ο φίλος μας, αλλά μάλλον είναι υπέρ της ΠΡΟΔΟΤΙΚΗΣ τσιπροσυμφωνίας με τους ΒουλγαροΣκοπιανούς.

  128. ΚΩΣΤΑΣ said

    123 Αυτό ήθελα, Σταύρο, σε ευχαριστώ πάρα πολύ. 👍 😁 😎

  129. ΣοφίαΟ said

    110: Δηλαδή ο Τσίπρας ήταν γνωστός γελωτοποιός σαν τον Τζόνσον;

  130. Nikos Stabakis said

    37.

    «σαν να έχουμε άρθρο αριστερού που αναφέρεται σε αυθαιρεσίες της αστυνομίας, και να κατηγορούμε τον αρθρογράφο για το γεγονός ότι ακραίοι αναρχοκάγκουρες σχολιαστές το επιδοκιμάζουν προτείνοντας να πάρουμε τα Καλάσνικοφ και να τους δολοφονήσουμε. Είναι άλλο πράγμα ο φασίστας αρθρογράφος και άλλο πράγμα οι φασίστες σχολιαστές».

    Και άλλα παρεμφερή σχόλια, «ναι, αλλά…» «για τον Λαζόπουλο δεν λέτε τίποτα» κτλ.

    Λοιπόν, τα πράγματα είναι πάρα πολύ σαφή και οι σχετικισμοί εκ του πονηρού (ή του αφελούς, αλλά έχω βαρεθεί την τόση αφέλεια, οπότε στα ίδια καταλήγουμε).

    Αν ένας Κορκονέας σκοτώσει έναν Γρηγορόπουλο και κάποιος γράψει εν βρασμώ αλλά χωρίς βίαιες διαθέσεις, κάποιοι ωστόσο (λόγω της ακρότητας του γεγονότος) θα έχουν αυτές τις διαθέσεις. Αυτό δεν είναι παράξενο, ούτε οφείλεται στον συγγραφέα.

    Αν όμως η αστυνομία απλώς κάνει νηφάλια τη δουλειά της (λέμε τώρα), κάποιος γράψει ενάντια σε ανύπαρκτες αυθαιρεσίες, από κάτω ένα τσούρμο επικροτεί «μπράβο, θάνατος στους μπάτσους» κι εκείνος ενθαρρυνθεί και συνεχίσει όλο και πιο ακραία, τα σχόλια αγγίξουν τον παροξυσμό κι αυτός συνεχίσει, τότε σαφώς φέρει ευθύνη.

    Ο Αρκάς έχει επιλέξει να δημοσιεύει σε διαδραστικό Μέσο και αλληλεπιδρά με τους αναγνώστες του. Πολλά σκίτσα του είναι ευθείες απαντήσεις σε σχόλια. Ξέρει ότι τον διαβάζουν φασίστες και τους χαϊδεύει εντελώς συνειδητά, για τον λόγο που εκθέτει στο σχ. 115 η Jane. Αν υπάρχουν άλλοι λόγοι δεν τους ξέρω και δεν με αφορά να τους μάθω.

  131. Theo said

    Ο Αρκάς των δεκαετιών του ’80 και του ’90 μου άρεσε. Τα σκίτσα των τελευταίων δεκαετιών συνήθως με αφήνουν αδιάφορο, αν και κάπου κάπου έχουν αναλαμπές ωραίου χιούμορ.
    Επειδή πάνω απ’ όλα απεχθάνομαι και σιχαίνομαι το ψέμα και την υποκρισία, πολλές υπερβολές της πολιτικής ορθότητας με ενοχλούν και τις βρίσκω άξιες γελοιοποιήσεως. (Δεν συμφωνώ με τις προσβολές εναντίον οποιουδήποτε συνανθρώπου ή κοινωνικής ομάδας αλλά και με τους υποκριτικούς νεολογισμούς που επιβάλλει η πολιτική ορθότητα που καταντούν σε φίμωση κάθε αντίθετης άποψης.) Έτσι, το να καταφέρεται ο οποιοσδήποτε γελοιογράφος κατά των υπερβολών της πολιτικής ορθότητας, όχι όμως προσβάλλοντας συνανθρώπους, μου φαίνεται εύλογο.

    Αλλά αυτή η υστερία εναντίον του Αρκά, που τάχαμου έγινε οπαδός και προπαγανδιστής της Alt-right της white supremacy του ναζισμού και άλλων ηχηρών παρομοίων μου φαίνεται πως παραείναι ιδεοληπτική και χοντροκομμένη και μου θυμίζει κυνήγι μαγισσών και στοχοποίηση βάσει οπαδισμού (οι αριστεροί, ως γνωστόν, δεν κάνουν τέτοια, κάθε άλλο 😉 😳 :roll:). Και μάλλον κάνει τους αφανάτιστους να τον συμπαθήσουν, έστω κι αν δεν τον ήξεραν καθόλου μέχρι τώρα ή τον γνώριζαν ελάχιστα.

    @1, κ.α:
    Έχω την εντύπωση πως το «Δώσε πόνο» είναι γηπεδικό κι όχι των μπουζουκιών. Το πρωτάκουσα το 2012 ως παρακίνηση των φιλάθλων της Πανάθας για τον Τζέισον Καπόνο, που ρίμαρε και με τ’ όνομά του.

    @82:
    Επειδή έχω ένα βιβλίο του εν λόγω ιατρού και μου είχε μιλήσει επαινετικά γι’ αυτόν ο εκδότης του, το στιλ του βιβλίου δεν θυμίζει Αρκά στο ελάχιστο, άρα μάλλον έχει δίκιο ο Σταύρος στο σχ. 73.

    @92:
    Κι εγώ δεν πήρα είδηση τη στιχομυθία που σε έκανε να σταματήσεις τον σχολιασμό. Χαίρομαι το στιλ και του χιούμορ σου και θα στεναχωριόμουν αν συνέχιζες την αποχή.

    @97:
    Δάσκαλε, καλώς μας ξανάρθες, κι ελπίζω να μη σε χάνουμε στο εξής 🙂

  132. sarant said

    110-129 Aπαγγέλλει όμως Όμηρο 🙂

    130 Σωστό αυτό για το διαδραστικό μέσο

  133. Λευκιππος said

    Πέραν της οποίας πολιτικής διάστασης υπάρχει και η, μη μετρήσιμη, χιουμοριστική αξία. Καμία σχέση ο Παντελης και το Λιοντάρι, με Τα παιδικα χρονια ενός Πρωθυπουργού.

  134. Πέπε said

    Δε νομίζω ότι η αρνητική κριτική προς τον Αρκά τού προσφέρει δημοσιότητα. Άνθρωποι που να μην ξέρουν τον Κόκορα, τα σπουργίτια, τον Ισοβίτη, τη Ζωή μετά, ή έστω τα πρόσφατα κατά της πολιτικής ορθότητας, και θα τον μάθουν από το σημερινό άρθρο, πόσοι να είναι;

    Για παράδειγμα, δεν είδα κανέναν να σχολιάζει «ποιος είναι ρε παιδιά αυτός ο Αρκας που φαγωθήκατε όλοι;»

  135. Triant said

    Γειά σου Γιάννη

  136. mitsos said

    Καλησπέρα

    Γιάννη Κουβάτσο πολύ χαίρομαι που ξαναβλέπω σχόλιό σου ( όπωςπάντα επί της ουσίας και καλογραμμένο ). Είχα πολύ στεναχωρηθεί με την απουσία σου και … και περιμένω το επόμενο σχόλιό σου.

    Γ.Τ. δεν αντιλήφθηκα τα σχόλια που σε πίκραναν αλλά…

    …Αλλά η αποχή από το δίκτυο είναι άδικη τιμωρία όχι μόνο για όσους σας εκτιμούν και δεν έφταιξαν σε τίποτα αλλά και για όσους σας προσέβαλαν χωρίς ίσως να το επεδίωκαν. Οι διαδικτυακοί διάλογοι είναι πολύ εύκολο να παρεξηγηθούν…

    Για τον Αρκά
    Πρώτα απ’ όλα δεν θα συμφωνήσω σε κρίσεις επί των προθέσεων. Είτε αφορούν υποθέσεις για
    ξεπούλημα είτε αφορούν υποθέσεις κομματικών συναλλαγών . Το έργο καθενός κρίνεται από το πως λειτουργεί στην κοινωνία. Τι σκέψεις , συναισθήματα και αντιδράσεις προκαλεί και σε ποιο κοινό.
    Με διασκέδασαν πολύ τα πρώΙμα έργα του Αρκά. Αλλά μάλλον είχε υπερτιμηθεί και ίσως κάποιοι ζητούσαν πολύ περισσότερα από αυτό που είχε ήδη προσφέρει μέχρι τη δεκαετία του 80 …
    Τα κριτήρια δεν μπορεί να είναι μόνο ή κυρίως σε σχέση με το ζεύγος ορθολογισμός – ανορθολογισμός π.χ. όπως στην κρίση μιας μελέτης . Η τέχνη πάντα φλερτάρει αν όχι με τον ανορθολογισμό τουλάχιστον με το συναίσθημα. Και κάθε δημιουργός κόμικς (ακόμα και κακός) κάνει τέχνη .

    Ναι ήταν και είναι ευφυής . Αλλά δεν αποτελεί βασική αξιολογική κατηγορία η ευφυΐα. Ούτε η ευφυϊα ούτε οι άλλες ικανότητες και δεξιότητες συνιστούν βασικές αξιολογικές κατηγορίες . Αυτές είναι τα α) αγαθό β) ωραίο , γ) αληθινό και ίσως δ) ηθικό ( για μένα μόνο ιδιαίτερη έκφραση του συνδυασμού των τριών πρώτων αλλά αυτό είναι δική μου ιδιοτροπία άσχετη με την παρούσα συζητηση ).

    Σε σχέση με αυτά λοπόν εκτιμώ ότι το σημερινό αρθρο και πολλές από τις αναφορές του σε παραπομπές είναι πολύ εύστοχα. Το έργο του Αρκά δεν ποιεί ήθος αλλά αποδομεί βασικούς αξιολογικούς προσανατολισμούς και ξυπνά βάρβαρα ένστικτα τον άνθρωπο της (κοινωνικής) ζούγκλας.

    Όμως δεν είναι το έργο το Αρκά ούτε το μόνο ούτε το χειρότερο από αυτήν την άποψη. Υπάρχουν για την σημερινή νέα γενιά εκτός από τους παλαιούς Σεφερλήδες και πολλά ακόμα χειρότερα σκουπίδια με τα οποία οι σημερινοί νέοι χάνουν ώρες αναζητώντας ούτε και εγώ ξέρω τι. Για παράδειγμα θεωρώ πολύ πιο επικίνδυνο για την έφηβη κόρη μου κάποια σαν αυτό : https://www.youtube.com/watch?v=_0Pz3O7THLc

  137. Γς said

    110:

    Ο καραγκιόζης.
    Θα τα έκανε αυτά αν είχε απέναντί του τον Σαρλ Ντε Γκολ;
    Που ήταν και σταθερά αντίθετος στην είσοδο της Μεγάλης Βρετανίας στην ΕΟΚ
    “L’Angleterre, ce n’est plus grand chose» όταν έβαζε βέτο στην είσοδο της Αγγλίας στην Κοινή Αγορά.

  138. Γιάννης Ιατρού said

    118/120: Κώστα, Γιώργο
    Αν έχετε το τελευταίο update των WIN10 (το 1903) πατήστε το πλήκτρο με το λογότυπο των Windows και τελεία (ή ελλ. ερωτηματικό), συγχρόνως 🙂 ==>

  139. Θρακιώτης said

    Τραγικά λάθη της άμυνας και του τέως κωλόφαρδου Πασχαλάκη στο 94΄ και 1-0 η Σλόβαν τον ΠΑΟΚ στην Μπρατισλάβα πρίν λίγο (τελικό).

    Όσοι με άκουσαν, να πάνε να πληρωθούν τριπλάσια τα λεφτά τους. Παρακαλείται ο κ. Gpoint να βγεί και να μάς πεί τί έφταιξε και ήταν τόσο κακός ο ΠΑΟΚ απόψε

  140. sarant said

    126 Τζέιν, έχει πλάκα διότι τον βρίζουν τον Κουμουτσάκο στο Τουίτερ οι δεξιοί κι εκείνος τούς μπλοκάρει.

  141. nikiplos said

    110@ πολλά ευφάνταστα αλλά και χυδαία θα μπορούσαν γραφούν για την εικόνα… Εικάζω όμως πως απλά ο Μπόρις σήκωσε το πόδι του να το βάλει σταυροπόδι και η οπτική γωνία παραπλανά… εκτός κι αν υπάρχει κάποια άλλη που επιβεβαιώνει…

  142. Σωτήρς said

    Άρκά και εγώ έμαθα από την τελευταία σελίδα του «Ε». Σαν παιδί τις δεκαετίες ’90-’00 τον αγόραζα, μ’αρέσουν οι μορφές που φτιάχνει. Αλλά για τα τελευταία χρόνια τον έχω στο μυαλό μου σαν έναν 60-70αρη που έπαθε μεγάλο ψυχικό πατατράκ το 2015 με την διαπραγμάτευση, το δημοψήφισμα και την επανεκλογή ΣΥΡΙΖΑ. Βάρεσε φορμάτ σε όλα και ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε το Κακό το ίδιο. Επίσης φαίνεται πως είναι εταιρεία ή ομάδα ανθρώπων μιας και έχει καλό, λειτουργικό ιστότοπο με μαγαζί και πολύ δυνατή παρουσία στο φέισμπουκ.

    To «δώσε πόνο» μου ακούγεται για φράση που θα φώναζε κάποιος στα μπουζούκια. Μαζί με τα «χορεύει ο βασανιάρης», «βασανιάρικο άσμα» κολλάει περισσότερο παρά σε γήπεδο.

    110, ο BoJo όμως φαίνεται πως την καραγκιοζιά την κάνει για τους φωτογράφους, μόλις έκατσαν. Ο Τσίπρας είχε λιώσει στην πολυθρόνα κατά τη διάρκεια της κουβέντας με τον Ομπάμα. Άσε και τον καφέ στην Κρήτη με τα φιστίκια. Από αυτούς είναι, που παραγγέλνουν καφέ και σου τρώνε τα πατατάκια της μπύρας 🙂

  143. 141: Σωστά: However, video footage of Mr Johnson’s encounter with Mr Macron later suggested the prime minister’s brief gesture was a shared joke as the two leaders made small talk.
    https://news.sky.com/story/boris-johnson-puts-foot-on-table-during-brexit-talks-at-elysee-palace-11791488

  144. ΚΩΣΤΑΣ said

    138 Γιάννη, νομίζω ότι έχω τα 10.1
    Πατάω σύμφωνα με τις οδηγίες σου, αλλά τζίφος! 😜 Άσε, βολεύομαι και με αυτά του Σταύρου. Πάντως σε ευχαριστώ πολύ κι εσένα 😁

  145. Γιάννης Ιατρού said

    144: Κώστα, πάντα κάποια λύση υπάρχει 🎈✨⚒⚒

  146. Pedis said

    Παρίσι, σ’ αγαπώ. Σ’ αγαπώ για όλα τα ελεύθερα και αλληλέγγυα άτομα που ζουν εκεί. Που μάχονται για την ελευθερία τους κάθε μέρα, ο ένας δίπλα στον άλλον, μοιράζοντας κουβέρτες, φιλία και αλληλεγγύη. Σε αγαπώ γι’ αυτούς που δίνουν το σπίτι τους, δίνουν αγάπη και αγώνες κάθε μέρα – ανεξαρτήτως εθνικότητας, ανεξαρτήτως του αν έχουν χαρτιά ή όχι.

    Κυρία Ινταλγκό, θέλετε να μου δώσετε ένα μετάλλιο για την αλληλέγγυα δράση μου στη Μεσόγειο, γιατί τα πληρώματά μας «εργάζονται καθημερινά για να σώζουν πρόσφυγες μέσα σε αντίξοες συνθήκες». Την ίδια στιγμή, η αστυνομία σας κλέβει τις κουβέρτες από τους άστεγους που έχετε εξαναγκάσει να ζουν στον δρόμο, ενώ επιτίθεστε σε διαδηλώσεις και διώκετε άτομα που υπερασπίζονται τα δικαιώματα των προσφύγων και των αιτούντων άσυλο. Θέλετε να μου δώσετε ένα μετάλλιο για πράξεις που πολεμάτε από τα δικά σας τείχη. Είμαι βέβαιη ότι δεν θα εκπλαγείτε που αρνούμαι το μετάλλιο της Πόλης του Παρισιού.

    Παρίσι, δεν είμαι ανθρωπίστρια. Δεν είμαι εδώ για να «βοηθήσω». Στέκομαι αλληλέγγυα σε σένα. Δεν χρειαζόμαστε μετάλλια. Δεν χρειαζόμαστε τις αρχές του κράτους να αποφασίζουν ποιος είναι «ήρωας» και ποιος είναι «παράνομος». Στην πραγματικότητα δεν είναι σε θέση να το αποφασίσουν αυτό, γιατί είμαστε όλοι ίσοι.

    Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ελευθερία και δικαιώματα. Έχει έρθει ο καιρός να στιγματίσουμε τις υποκριτικές βραβεύσεις και να καλύψουμε αυτό το κενό με κοινωνική δικαιοσύνη. Είναι καιρός να λιώσουμε τα μετάλλια για να φτιάξουμε τα δόρατα της επανάστασης!

    Χαρτιά και στέγη για όλους!
    Ελευθερία κίνησης και διαμονής!

    Πία Κλεμπ

    https://thepressproject.gr/keros-na-liosoume-ta-metallia-gia-na-ftiaxoume-ta-dorata-tis-epanastasis-i-pia-kleb-arnite-vravefsi-me-to-metallio-tis-polis-tou-parisiou/

  147. gpoint said

    Τελικά ήρθε και η μέρα που δικαιώθηκε στοιχηματικά ο Μανιαμούνιας, κάποτε θα γινότανε κι αυτό-το ψυλλιάστηκα όταν το γρουσούζεψε ο Νίκος γράφοντας Χ2 το ματσάκι. Το γκολ βέβαια ήτανε επιπέδου παιδικής χαράς αλλά το ποδόσφαιρο είναι πάνω από όλα ψυχολογία και ο ΠΑΟΚ δεν την είχε αφού ο Αμπέλ δεν κατάφερε να τους διώξει από το μυαλό τον Αγιαξ. Ο Λουτσέσκου μόνο σε ένα ματς είχε κατεβάσει απροετοίμαστο ψυχολογικά τον ΠΑΟΚ, στην Τρίπολη μετά το σοκ του μηδενισμού από τον ΟΣΦΠ ενώ αδιαφορούσε επιδεικτικά για τα ευρωπαϊκά ματς αφού πέρσι ο στόχος ήταν το πρωτάθλημα. Οταν δεν έχεις ψυχολογία και δεν σε πάει η μπάλα (δοκάρι στο 7 και κάτι φαλτσοσφυρίγματα που εκνευρίζουν λόγω προηγούμενης σφαγής) στο τέλος το γυρίζεις στην ρουλέττα κι όπου κάτσει η μπίλια. Ρκατσε στην Σλόβαν.
    Ο Φερέϊρα θα παίξει στην ρεβάνς το κεφάλι του και δεν είμαι σίγουρος αν θα το σώσει γιατί η κίνηση να βάλει τους ίδιους που έπαιξαν στα δυο ματς με τον Αγιαξ δεν ήταν έξυπνη, ποιοί είναι οι καλύτεροι παίκτες το ξέρω κι εγώ, η εξυπνάδα του προπονητή είναι να βρει ποιοί ταιριάζουν με τον κάθε αντίπαλο γιαι να πάρει το ματς.Παράδειγμα οι Λεό Ζαμπά, Πέλκας, Πασχαλάκης θέλουν και λίγο πάγκο για να βρουν κίνητρο

  148. Γιάννης Ιατρού said

    144a: …νομίζω ότι..
    Κώστα, για να το τσεκάρεις στα σίγουρα 🙂

  149. Θρακιώτης said

    Χίλια εύγε, κ. Gpoint (147), εξαιρετική η ανάλυσή σου και το εννοώ απολύτως. Συμφωνώ 100% με αυτά που γράφεις. Θα έπρεπε να τα διαβάσουν οι αθλητικογράφοι που κάνουν ρεπορτάζ ΠΑΟΚ για να ξεστραβωθούν.

    ΥΓ: Θα δούμε αν όντως το αποψινό μάτς γρουσουζεύτηκε από το Χ – 2 που βιάστηκε να προεξοφλήσει ο κ. Σαραντάκος.

    Πόσο στοίχημα βάζεις ότι θα πιάσω και το αποτέλεσμα του επαναληπτικού της Τούμπας;

  150. Γιάννης Ιατρού said

    149: Το θέμα είναι πως μετά από τις έως τώρα αμέτρητες αποτυχίες σου για τ΄αποτελέσματα, κανείς δεν έδωσε βάση (και) σ΄αυτή σου την πρόγνωση 🙄😕

  151. ΚΩΣΤΑΣ said

    148 Γιάννη, είδα στο ιστορικό ενημερώσεων ότι έχω το 1903, από εκεί και πέρα δεν τα καταφέρνω. Άστο, δεν πειράζει, να μην απασχολούμε και το νήμα με άσχετα σχόλια! 🤠

  152. Alexis said

    Ενδιαφέρον το άρθρο του κ. Μπαμπούλια αν και δεν με βρίσκει σύμφωνο σε όλα όσα λέει.
    Περισσότερο θα έλεγα ότι με εκφράζει το σχόλιο 33 του Πέπε.

    Μερικές σκόρπιες επισημάνσεις:

    -Ο «αποδυτηριάκιας», ο παλιός τουλάχιστον των έιτις, ήταν ο Νίκος Καραγιαννίδης. Ο ίδιος έγραφε επωνύμως και στην αλήστου μνήμης Αυριανή. Η ομοιότητα ύφους και φρασεολογίας ήταν κάτι παραπάνω από οφθαλμοφανής.

    -Η γνώμη μου για τον Αρκά των τελευταίων χρόνων είναι πως αποτελεί μια θλιβερή σκιά του παλιού του εαυτού.

    -Η συναυλία των Red Hot Chili Peppers το 2012 έγινε στο ΟΑΚΑ.

    -Καλωσορίζω τον Γάννη Κουβάτσο ξανά στο ιστολόγιο!

    -Νομίζω ότι η φράση που ενόχλησε τον ΓΚ και αποχώρησε ήταν όταν ο Τζι τον αποκάλεσε «κακέκτυπο Ζουράρι του ιστολογίου» με αφορμή ένα αντι-ΠΑΟΚ σχόλιό του. Μου άρεσε κι εμένα το στιλ γραφής του και μακάρι να επανακάμψει.

    -141: Νίκιπλε όχι, θέλησε να κάνει κάποιου είδους «αστειάκι», απ’ αυτά τα κρυανάλατα εγγλέζικα, και έβαλε το πόδι του εσκεμμένα στο τραπέζι για λίγο, ενώ οι κάμερες κατέγραφαν.

  153. sarant said

    142 Σωτήρη, τι εννοείς «καφέ στην Κρήτη με τα φιστίκια»; Κάποιο επειοσόδιο έχω χάσει.

  154. Jane said

    #140
    Εμ, αυτό είδα κι εγώ. Δεν ξέρει πώς να το διαχειριστεί με τους απογοητευμένους δεξιούς.

    ………………
    Χάρηκα για την επαναφορά σας , κύριε Κουβάτσο κι ελπίζω να είναι ολική.
    …………..
    Άσχετο με το θέμα αλλά έχει πλάκα.

  155. loukretia50 said

    Αλέξη, ευγενικέ!
    Δεν είμαι αυτόκλητη συνήγορος κανενός, αλλά ένα στοιχειώδη σεβασμό στο συνομιλητή πιστεύω ότι θάπρεπε να δείχνουμε όλοι – έστω για τα μάτια – ειδικά κάποιοι παλιοί του ιστολογίου.
    Και καλό για όλους είναι να μη χάνεται εντελώς η αίσθηση του μέτρου.
    Btw
    Δεν ήταν ο Γ-Κ , αλλά ο ΓΤ – αχ αυτά τα αρχικά! – που τόλμησε να θίξει τον Αι βαν.
    Ο Γ-Κ απομακρύνθηκε για ένα διάστημα, επίσης μετά από χοντράδα, όχι όμως από το ίδιο πρόσωπο.
    Ευτυχώς τώρα τελευταία δείχνει ότι το αντιμετώπισε με χιούμορ και σχολιάζει επιλεκτικά, μακάρι να συνεχίσει.
    Και ελπίζω ότι ο Γιάννης Κουβάτσος ήρθε για να μείνει.

    YΓ Η χαρά που ένοιωσα από το καλωσόρισμα φίλων μειώθηκε από διάφορα που διάβασα.
    Στενοχωρέθηκα με κάποια σχόλια και το ύφος μερικών, κι ας μην είχαν σχέση με μένα.
    Αν κατηγορηθώ πάλι ότι κάνω υποδείξεις, ελαφρώς ένοχη!
    Νομίζω όμως ότι απλά επισημαίνω το αυτονόητο.
    Αν γίνομαι φορτική, απλά το επισημαίνετε!
    Καληνύχτα!- αύριο είναι μια άλλη μέρα!

  156. Σωτήρς said

    153 Λίγο μετά την επίσκεψη Ομπάμα έκαναν μια περιοδεία στην Κρήτη (2016). Είναι η σύνθεση της φωτογραφίας. Αεικίνητος Αποστόλου, καφές, τα φιστίκια, σταυροπόδι. Γέλασα τότε γιατί κι εγώ τέτοιος είμαι. Αλλά ως εκεί, δεν θα βγάλω και ψυχογράφημα από ένα στιγμιαίο καρέ.

  157. Σωτήρς said

    Το δεν δούλεψε… Eδώ είναι η φωτογραφία.

  158. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αργά πολύ χθες βράδυ, με το τάμπλετ ξάπλα, διάβασα ακριβώς σημερινό νήμα! Το σκεφτόμουν πολλήν ώρα κι έπαιζα με τον πειρασμό να σηκωθώ να το ποστάρω στην προ ημερών παρεμπίπτουσα σε άλλο θέμα συζήτηση για τον Αρκά, Αρκ(ουδ)ά όπως μου μοιάζει προσωπικά πλέον αφού ο ήρωάς του κατέληξε το σημαινόμενο. Αλλά είπα ας τ΄αφήσω μες τις νύχτες. Εξάλλου δε μου έλειψαν οι γελοιογραφίες του είδους: η πατούλαινα με μαγιό σε διάφορες μοιραίες πόζες. Η Μαρέβα με ένα και δύο και τρία «ντυσίματα» (τα εισαγωγικά επειδή ένα-δυο ήταν μαγιό). Στο καπάκι η Νατάσα του Ραφηνάτου με κίτρινο μαγιό, προφίλ, ανφάς και μπρούμυτα και με ροζ μαλλάκια.Άστα. Παράγινε το τσέρκουλο φέτος.

    Αυτό το σκίτσο του όπου το κοριτσάκι αποκεφαλίζει τις κούκλες και το αιτιολογεί «χελόου ισότητα», τί θέλει να πει;

    97 Καλώς τονε το δάσκαλο με το παραστατικό του σχόλιο!
    Πολύ μου άρεσε.Και που φάνηκες και για ό,τι εκόμισες 🙂

    Πού είσαι Κρόνη; Σε σκεφτόμαστε…

  159. Πέπε said

    > > Αυτό το σκίτσο του όπου το κοριτσάκι αποκεφαλίζει τις κούκλες και το αιτιολογεί «χελόου ισότητα», τί θέλει να πει;

    Κι εγώ ήθελα να το ρωτήσω.

  160. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    158 «χελόου ισότητα» (για την αποκεφαλίστρια κουκλών)
    ότι είναι μαστροχαλαστής (μαστροχαλάστρια) κι αυτή των παιχνιδιών της σαν τ΄αγόρια ή ότι (μπορεί κι αυτή να) είναι τζιχαντίστρια;

  161. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    159 Α Πέπε έγραψα στο καπάκι! 🙂
    Πάντως αν δυο αναρωτιούνται, δε νειγκαλό ! 🙂

  162. […] Ακόμα καλοκαίρι είναι, μην ακούτε που σας λένε “καλό χειμώνα” όσοι επιστρέφουν. Το καλοκαίρι λοιπόν βάζουμε περισσότερες επαναλήψεις και αναδημοσιεύσεις απ’ό,τι συνήθως, αλλά τη σημερινή αναδημοσίευση δεν την διάλεξα επειδή βαριόμουν να γράψω άρθρο αλλ’ επειδή αναπτύσσει, πολύ εύστοχα πιστεύω, κάτι που κι εγώ είχα σκεφτεί. Στον γελοιογράφο/κομίστα Αρκά δεν έχουμε αφιερώσει άρθρο στο ιστολόγιο,… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2019/08/22/arkas/ […]

  163. Πέπε said

    Το σίγουρο είναι ότι αυτό το χελόου είναι εξοργιστική έκφραση. Στ’ αφτιά μου, και σε κανονικά αγγλικά πάλι εκνευριστική είναι, αλλά δεν ξέρω, ίσως του Αμερικάνου να του ακούγεται αλλιώς. Στα ελληνικά είναι από τους πιο σύντομους τρόπους να εκτινάξεις την πρόκληση από το μηδέν στο κόκκινο.

  164. Νέο Kid said

    Τον Αποδυτηριάκια τον ξεκίνησε και τον έγραφε ο Καίσαρης, σε ποσοστό από 100 έως 80%.

  165. Γς said

    Ηταν μια δύσκολη μέρα χτες

    Ολη μέρα στα νοσοκομεία [αιφνίδια υποτροπή αυτού που με ταλανίζει τρία χρόνια] και ξυπνάω πυρέσσων, ιδρωκοπών και δυσπνοών πριν λίγο και βλέπω ότι σουρουπώνει…

    Μέχρι να καταλάβω ότι ξημερώνει κόντεψα να επαναλάβω τη λήψη των βραδινών φαρμάκων και το τρύπημα της ινσουλίνης

    Οπότε ένα καφεδάκι είναι ό,τι πρέπει

    Καλημέρα

    https://caktos.blogspot.com/2015/03/blog-post_85.html

  166. gpoint said

    Να τελειώνουμε με κάποια θέματα, τον ΓουΤου τον ενόχλησε περισσότερο πως ο Γιάννης Ιατρού επιδοκίμασε τον χαρακτηρισμό μου ενώ είχε ενθουσιασθεί όταν είχε επιδοκιμάσει τον δικό του για τον Ιβάν, τον οποίον παρουσίασε σαν ζωσμένο κουμπούρια από μια φωτό που κυκλοφόρησε μ’ ένα πιστόλι στην κωλότσεπη που δεν είδε ζωντανά κανένας μέσα στο γήπεδο και η περιγραφή της εποχής ήταν » κυνηγούσε τον διαιτητή με πιστόλι» για να δικαιολογηθεί η κλοπή που είχε αποφασισθεί και υλοποιηθεί από Βασιλειάδη και σία. Στην πεζή πραγματικότητα ο Ιβάν είχε άδεια οπλοφορίας και τον διαιτητή δεν πλησίασε αυτός αλλά ο Μίχελς. Καλή είναι η σάτιρα αλλά έχει όρια στην σχέση της με την πραγματικότητα κι όποιος την κάνει πρέπει και να την δέχεται αλλιώς παρουσιάζει συμπτώματα ανωριμότητας (όχι πως είναι κακό αυτό) όπως ανωριμότητα είναι να λές φεύγω για να σε παρακαλάνε να μείνεις. Αυτό το έχω ξαναγράψει πιο παλιά για να μην νομίσετε πως το γράφω ειδικά για τον Κουβάτσο κι αν έχετε προσέξει ουδέποτε ασχολήθηκα με τις αφιξοαναχωρήσεις γιατί ξέρω πως αυτός που εννοεί πραγματικά την αποχώρησή του δεν θα ασχοληθεί να δει πως την κρίνουν άλλοι, ούτε θα επηρεασθεί από τις επικλήσεις.

    Some babies never learn, μεγάλη φράση του μεγάλου Bob Dylan. Υπάρχει σ’ ένα μακρύ τραγούδι-ιστορία που ξεκινάει έτσι :

    Well, there was this movie I seen one time
    About a man riding ‘cross the desert and it starred Gregory Peck
    He was shot down by a hungry kid trying to make a name for himself
    The townspeople wanted to crush that kid down and string him up by the neck
    Well, the marshal, now he beat that kid to a bloody pulp
    As the dying gunfighter lay in the sun and gasped for his last breath
    Turn him loose, let him go, let him say he outdrew me fair and square
    I want him to feel what it’s like to every moment face his death

  167. Στην πραγματικότητα, η Alt-right – καταγωγή της ορθόδοξης μορφής της είναι φυσικά oι ΗΠΑ – και μερικοί από τους «τρόπους ζωής» (ή «ταυτότητες» ή «ιδιαίτερους βιόκοσμους») στους οποίους αρέσκεται να επιτίθεται, δεν είναι διόλου ασύμβατα πράγματα.
    Ένα μόνον παράδειγμα, χαρακτηριστικό όμως, είναι η Εναλλακτική για τη Γερμανία (ΑfD), μια από τις εμβληματικές περιπτώσεις κόμματος της Alt-right στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας της στην Ομοσπονδιακή Βουλή είναι η Aλίτσε Βάιντελ (Alice Weidel). Η Βάιντελ, από τις πιο ευπαρουσίαστες γυναικείες παρουσίες στην Ομοσπονδιακή Βουλή, είναι πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος της Goldman Sachs στην Ελβετία. Επιπλέον είναι λεσβία (και καθόλου δεν το κρύβει, ούτε το υποβαθμίζει ως στοιχείο ταυτότητάς της) και η συνοδοιπόρος της στη ζωή (Lebensgefährtin, όπως λέγεται στη γερμανική), είναι από τη Σρι Λάνκα. Επίσης, ενόσω ζούσε στην Ελβετία, απασχολούσε ως οικιακή βοηθό μια πρόσφυγα από τη Συρία, αλλά με μισθό «μαύρο», πράγμα που αποκαλύφθηκε εκ των υστέρων, και για τον λόγο αυτό εκκρεμεί δικαστική δίωξή της από το ελβετικό δημόσιο για φοροδιαφυγή.
    Συμπέρασμα: Άλλο η πολιτική ρητορική (υπό τη μορφή που επικρατεί σήμερα, ιδίως στο «εθνικολαϊκιστικό» πολιτικό φάσμα, αλλά όχι μόνον), άλλο η πραγματική πραγματικότητα. Αυτό ισχύει εξίσου και για «μή πολιτικούς» υπό την στενή έννοια, σαφώς και για τον Αρκά. Και σαφώς δεν θα έμενα καθόλου έκπληκτος, εάν γινόταν γνωστό ότι ο πραγματικός Αρκάς είναι γκέι (14) ή …λεσβία ή χοντρός ή μιγάδας με καταγωγή ενός γονέα από την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, ή τις νύχτες ντύνεται και κυκλοφορεί ως Drag queen.

  168. Γς said

    Βλέπω στην τηλεόραση τον Μητσοτάκη εδώ δίπλα να επιθεωρεί την χώρο που είχαν στοιβαχτεί τα καμμένα δέντρα της τραγωδίας στο Μάτι.
    Και σιγά τον άθλο.
    Που έγινε μάλιστα χωρίς να δαπανηθεί ένα ευρώ, από εταιρείες κλπ
    Μα η αξία αυτής της μεγάλης ποσότητας ξυλείας και κλαδιών για πέλετ είναι τεράστια

  169. loukretia50 said

    Ας μη μπερδεύουμε αντιδράσεις λόγω προσωπικής ευθιξίας με φιγουρατζίδικες απόπειρες αυτοκτονίας.
    Στο ιστολόγιο υπάρχει αλληλεπίδραση και συμμετοχή .
    Kαι φυσικά έχει σημασία πόσο υπολογίζεις και αξιολογείς σωστά τη διάθεση των φίλων σου – ή και των άλλων.
    Και είμαστε υπεύθυνοι για την ανταπόκριση που έχουμε – ή δεν έχουμε.

  170. Γς said

    169:

    Πολύ σωστά!

    Να την ακούτε την Υβέτ, ουπς, την Λου

  171. Γιάννης Ιατρού said

    153/156¨Νίκο, εδώ, από το αρχείο του υπογείου 🙂

  172. Γιάννης Ιατρού said

    171: άκυρο (αυτά γίνονται αν δεν διαβάσει κανείς μέχρι τέλους -> 157 🙂 )

  173. sarant said

    Καλημερα από εδώ!

    156-157-171 Ευχαριστώ, μου είχε ξεφύγει. Ο Αρναουτάκης είναι στο κέντρο;

    159 Υποθέτω ότι τους αποκεφαλίζει για να έρθουν στο ίδιο ύψος -προκρούστεια ισότητα.

  174. nikiplos said

    167@ Αφτερ, θυμάμαι έντονα στο 251ΓΝΑ τις Βουλγάρες που κάθονταν και «τα έλεγαν» στο σαλόνι. Οι περισσότερες εξ αυτών φύλασσαν γέροντες, απόμαχους των αιθέρων, οι πλείστοι εκ των οποίων ήταν τακτικοί θιασώτες του Βελόπουλου…

    Το αυτό κι εγώ, έχω μια Γεωργιανή – άγια γυναίκα – για να ξεσκατίζει τον πατέρα μου και να βοηθάει την υπέργηρη μητέρα μου. Εννοείται η εργασία είναι μαύρη, γιατί αν ήταν με φόρο, θα πλήρωνα άλλο τόσο στο κωλοκράτος των Αθηνών. Βέβαια αν ο φόρος ήταν εξορθολογισμένος με μια παρακράτηση της τάξης του 20%, η οποία θα συμπεριελάμβανε εντός και μια στοιχειώδη ασφάλιση, όπως γίνεται σε πολλές χώρες στο εξωτερικό, τότε θα την πλήρωνα, μόνο και μόνο για να έχει η ίδια η γυναίκα μια στοιχειώδη περίθαλψη αν ο μη γένοιτο…

    Επομένως με τον τρόπο σήμερα η καθεστηκυία αφήγηση έχει βάλει στο στόχαστρο τους παράτυπους (όπως θέλετε πείτε) μετανάστες, δεν έχει να κάνει τόσο με το ότι ενδιαφέρονται για την ποιότητα ζωής στην ΕΕ και την διαβίωση των χαμηλών στρωμάτων ή την θρησκευτική ή φυλετική καθαρότητά τους. Έχει κυρίως να κάνει με το ότι ακριβώς αυτή η αφήγηση σήμερα έχει πέραση και επιβάλεται και από τα χαμηλά στρώματα των παλαιών κατοίκων της γηραιάς ηπείρου.

    Αυτά τα χαμηλά στρώματα βλέπουν εχθρικά στην ήδη υποβαθμισμένη ζωή τους έναν αλλότριο όχλο ξένων παράτυπων, που τους κλέβει την εργασία δουλεύοντας μαύρα και χωρίς χαρτιά, που ζει εκτός κοινωνικής σύμβασης, που διαπλάθεται από ακραίες θρησκευτικές απόψεις και ενθαρρύνεται να μισεί ως αντίπαλο τους ίδιους αυτούς παλαιούς φτωχούς κατοίκους της ΕΕ.

    Δεν είναι τυχαίο πως τα νεο-haters κινήματα, είτε με είτε άνευ εθνικοσοσιαλισμό, αναπτύσσονται κυρίως στις πρώην χώρες του υπαρκτού. Αρκεί να κάνει κανείς μια βόλτα στην πρώην Ανατολική Γερμανία, που συνεχίζει ως φάντασμα να ενυπάρχει εντός της ενιαίας, για να διαπιστώσει την πολιτική που διέπει αυτούς τους κατοίκους.

    Δεδομένου ότι:
    α) οι ακραίοι ισλαμικοί κύκλοι οργανώνουν και δέχονται με ανοιχτές αγκάλες τους παρίες της μετανάστευσης
    β) Δεν υπάρχει κάποιος άλλος σοβαρός πολιτικός χώρος οργάνωσης για αυτούς (πέρα από αμφιβόλου προθέσεων ΜΚΟς, και χύμα στο κύμα αλληλέγγυους)

    Φοβάμαι πως το μέλλον θα είναι περισσότερο δυσοίωνο…

  175. Γιάννης Ιατρού said

    166α: Ααααα! 😯😥
    Γ Τ

    ο Πσαράς βεβαίως!

  176. 173: Όχι, δεν είναι ο Αρναουτάκης

  177. Alexis said

    #155: Ναι βρε Λουκρητία, τα μπέρδεψα, αυτόν εννοούσα τον ΓΤ, άλλωστε γι αυτόν έγινε κουβέντα.
    Ο άλλος γράφεται και με παύλα νομίζω, Γ-Κ

  178. Alexis said

    #173: Ναι, αυτό κατάλαβα κι εγώ για τις κούκλες, άλλωστε έχει κάτι σαν μεζούρα δίπλα και τις μετράει.

    Θα πω και κάτι τελευταίο περί Αρκά και πολιτικής ορθότητας:
    Την απογοήτευσή μου για την κατάντια του Αρκά την εξέφρασα και παραπάνω. Ήταν από τους αγαπημένους μου παλιότερα.
    Όμως μου φαίνεται αδιανόητο κάποιοι να κατακρίνουν τον Αρκά για χοντράδες (σεξιστικές, ρατσιστικές κλπ.) και οι ίδιοι να καταπίνουν αμάσητες τις χοντράδες του Σαρλί Εμπντό.
    Και να τις θεωρούν επιπλέον και δείγμα ευφυούς χιούμορ!

  179. 174.
    Για το (φαινομενικά) παράδοξον αυτών των πραγμάτων, δες Βρετανία και Brexit. Οι Brexiters και άλλοι δεξιοί δεν ενοχλούνται από τους Αφρικανούς ή νοτιο-Ασιάτες μετανάστες που εργάζονται στην πληροφορική ή στον χρηματοπιστωτικό τομέα ή περιφέρονται άνεργοι σε ειδικές συνοικίες των πόλευων ή από τους Άραβες μογκούλους επενδυτές σε τράπεζες, σουπερμάρκετ και ποδοσφαιρικές ομάδες. Ενοχλούνται όμως από τους εξίσου «Αρίους» με τους αυτόχθονες Πολωνούς υδραυλικούς και Λετονούς εργολάβους οικοδομικών εργασιών.
    Και ο λόγος είναι άραγε «ιδεολογικός», π.χ. η Κοινοπολιτειακή υπόσταση των εξωευρωπαικών χωρών προέλευσης; Μήπως η Βασίλισσα; Δεν ισχύει. Οι χώρες αυτές δεν είναι Κοινοπολιτειακά Βασίλεια αλλά αβασίλευτες δημοκρατίες με Προέδρους δημοκρατιών. Πολύ πιο πεζά πράγματα εμπλέκονται στην αποδοχή ή στην απόρριψη. Πραγματικά «απορριπτέος» είναι όποιος απειλεί το status του μικρο-μεσοαστού, δηλαδή o κοινωνικά κοντινός του, ο κοινωνικά μικρο-μεσαίος σχεδόν όσο και εκείνος. Άλλοι, οι πολύ ψηλά ή πολύ χαμηλά ή απλώς σε ευρισκόμενοι σε κοινωνική-επαγγελματική απόσταση (π.χ. Πακιστανοί πληροφορικάριοι στη Βρετανία, Φιλιπινέζες ή Βουλγάρες οικιακές βοηθοί στην Ελλάδα) το πολύ-πολύ είναι κατάλληλοι ως στόχοι ρητορικής εχθρότητας και μόνον από ακραίους ξενόφοβους. Στη Βρετανία σχεδόν ούτε αυτό.

  180. Γς said

    178:

    Σαρλί Εμπντό. νε πα αβέκ λεζ οτρ

  181. gpoint said

    # 169

    Υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να λένε άλλα από αυτά που σκέπτονται και να παρουσιάζουν άλλο πρόσωπο δημόσια εδώ κι άλλο στις ιδιωτικές συνομιλίες γραπτές ή προφορικές. Ειδικά όσοι/ες το έχουν κάνει γραπώς χαρακτηρίζονται πάντοτε απο μια νευρικότητα που προκύπετει από τον φόβο μη δημοσιοποιηθούν οι ιδιωτικές συνομιλίες τους και χαλάσει η δημόσια ικόνα. Βέβαια η δημοσιοποίηση δεν ταιριάζει σε (πραγματικά όχι επιφανειακά) αξιοπρεπή άτομα.

  182. Φώτης said

    Κατά τη γνώμη μου ο Αρκάς σατιρίζει την υπερβολή της πολιτικής ορθότητας και όχι την ίδια την πολιτική ορθότητα, και καλά κάνει.
    Διαβάστε πχ. αυτήν την είδηση για τις διαφημίσεις που απαγορεύτηκαν ως «στερεοτυπικές» στο Ην.Βασίλειο. Προσωπικά, συμφωνώ ότι τέτοια στερεότυπα μπορεί συμμετέχπυν μακροπρόθεσμα σε φαινόμενα όπως την ανισότητα των μισθών ανάμεσα στους άνδρες και τις γυναίκες, αλλά το να φτάσουμε να απαγορεύουμε αυτές τις διαφημίσεις καταντά γελοίο. Και τέτοιες γελοιότητες σατιρίζει, πιστεύω, ο Αρκάς.
    Τώρα αν αυτή η σάτιρα αρέσει και σε κάποιους ακροδεξιούς, ομοφοβικούς, ρατσιστές και άλλους περιθοριακούς δε νομίζω ότι αποτελεί επιχείρημα για το ότι «Ο Αρκάς είναι εκφραστής της alt-right ρητορικής». Αρέσει και σε κάποιους που δεν είναι τέτοιοι. Δημοψήφισμα θα κάνει o Αρκάς για το σε ποιους αρέσει το χιούμορ του και σε ποιους όχι?

  183. Γιάννης Ιατρού said

    Ά ρε Λαυρέντη… 🙂 🙂

  184. Γιώργος said

    (σχόλιο 159) κατ’ εμέ λέει με άλλο τρόπο, ΓΕΛΟΙΟ ΓΡΑΦΙΚΟ (ελπίζω να μου συγχωρεθεί η σχιζολεξία), αυτό που είπε ο Κούλης: ότι η ισότητα είναι αφύσικη.

  185. Φώτης said

    Και επειδή η συζήτηση αυτή περί «πολιτικής ορθότητας», και περί «επίθεσεων σε στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα» είναι καθαρά πολιτικοποιημένη, ας θυμηθούμε λίγο παλιότερα σχόλια για τον «σακάτη» Σόιμπλε από γνωστούς «αριστερούς» Ελληνάρες….
    Ας θυμηθούμε και αυτήν τη γελιογραφία…

    https://postimg.cc/GTyM4RqH

  186. Φώτης said

    @182

    Το άρθρο του ΒΒC στο οποίο αναφερόμουν ήταν αυτό

    https://www.bbc.com/news/business-49332640

  187. ΓιώργοςΜ said

    179 Η κοινοπολιτεία είναι σαρξ εκ της σαρκός του ΗΒ, και η αποδοχή των πρώην υπηκόων έχει μια ιστορία αιώνων. Το στάτους που έχουν είναι διαφορετικό από τους άλλους ξένους, και νομικά κατοχυρωμένο. Η κοινοπολιτεία είναι άλλωστε μια άλλη ένωση, με το ΗΒ και δη την Αγγλία σε δεσπόζουσα θέση.
    Η έντονη ταξική δομή του ΗΒ (το Downton Abbey είναι μια καλή σκιαγράφηση), έχει εντάξει «αυτούς από τις αποικίες» σε κάποια τάξη και τους έχει αποδεχτεί. Οι Ευρωπαίοι, εκτός από προαιώνιοι εχθροί (Γάλλοι, Ισπανοί, Γερμανοί), έρχονται ως ίσοι, χωρίς να έχουν την υποδόρια αποδοχή της θέσης τους σε κάποια τάξη. Του Βρεττανού (βασικά, του Άγγλου…) ο τράχηλος ξένον δεν υπομένει, ειδικά όταν οι ξένοι ελέγχονται από Γερμανούς και Γάλλους.

  188. elena said

    Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο σας, κ. Σαραντάκο, καθώς και πολλά από τα σχόλια, παρ’ ότι σχεδόν πάντα τα διαβάζω τις επόμενες μέρες, με αποτέλεσμα να μην προλαβαίνω να σχολιάσω. Είμαι κάτι σαν τον Ραντανπλάν του ιστολογίου όσον αφορά τον συγχρονισμό – κάποιες φορές και την κατανόηση.
    Προχθές, τα ίδια σκίτσα μού τα έδειχνε ο γιος μου και συζητούσαμε για την έμμεση κυρίως επιρροή τους στους νέους – και όχι μόνο. Ορισμένοι μαθητές και μαθήτριές μου με μετρημένα στα δάχτυλα βιβλία στις βιβλιοθήκες τους, και ακόμα λιγότερα διαβασμένα, την εποχή της μεταστροφής του ΑΡΚΑ εμπλούτισαν τις βιβλιοθήκες τους με το έργο του. Αυτό μόνο.
    Όσο για το σκίτσο με τις κούκλες, και εμείς το εκλάβαμε ως προκρούστεια λογική αλλά θα μπορούσε να ιδωθεί και διαφορετικά.

    Και εγώ μεγάλωσα με τα σκίτσα του και τα απολάμβανα. Με κάποια ξεκαρδιζόμουν στο λεωφορείο. Σήμερα δεν νιώθω μόνο λύπη, νιώθω και φόβο για αυτό που κυοφορείται πολύ ευρύτερα από το πεδίο της σάτιρας (βέβαια η μορφή της σάτιρας διευκολύνει), για την ελαστικότητα των εννοιών, για τα πυκνά και αδιαπέραστα νοήματα που δίνονται ενίοτε στα κάθε λογής σύμβολα. Ποιος μπορεί να ισχυριστεί πως είναι άμοιρος ευθυνών επειδή τα όρια… επειδή η προκατάληψη… επειδή… κ.λπ. κ.λπ.;

  189. sarant said

    182 Λέτε ότι σατιρίζει υπερβολές της πολορθ όπως αυτές στο ΗΒ. Αλλά δεν ζούμε στο ΗΒ, ζούμε σε μια χώρα που καταδυναστεύεται από τις υπερβολές της πολιτικής απρέπειας.

  190. nikiplos said

    ότι η ισότητα είναι αφύσικη

    . Πόθεν τεκμηριώνεται αυτό? Ακόμη και αν (που δεν) είναι σωστό να διδάσκει η πρωτόγονη Φύση τι πρέπει να κάνει ο θεοείδιος Άνθρωπος?

    Πχ η φυσική επιλογή του παλαιοντολογικού ανθρώπου επιβάλλει σε έναν ΑΜΕΑ που τραυματίστηκε να πεθάνει της πείνας, γιατί τότε εμπόδιζε την ομάδα στις μετακινήσεις της. Αυτό κράτησε ως την αρχαία Σπάρτη.

    Μετά οι άνθρωποι, και οι πιο πρακτικοί ακόμη, κατάλαβαν πως ένας ΑΜΕΑ μπορεί να καλλιεργήσει προσόντα και να είναι χρήσιμος έως και απαραίτητος σε μια κοινωνία. Δεν είναι μόνο ο Χόκιν, είναι πολλοί άλλοι με ιδιαιτερότητες, όπως ο Νεύτων, ο Τιούρινγκ κλπ. Με τα τυπικά προσόντα ΑΜΕΑ ήταν και ο Φίλιππος ο Β.

    Επομένως για μένα φυσικό και φυσιολογικό είναι το κτιστό και άκτιστο βασίλειο του Ανθρώπου. Και σε αυτό μερικά πράγματα είναι αυτονόητα:
    ισονομία, ισότητα ως προς την αξία της ζωής, ισοβαρύτητα του ανθρώπου στην κοινωνία, ίσες ευκαιριες κλπ.

    Επομένως τρόπον τινά, αφύσικος είναι και ο ανθρώπινος πολιτισμός, η κατακτηθείσα γνώση, οι επιστήμες, η τεχνολογία, η παράταση του προσδόκιμου της ζωής του Homo Sapiens άνω των 40 ετών, η τιθάσευση της Φύσης, το ξεθεμέλιωμα της Μοίρας κλπ

    Αφύσικη μεν, πρακτέα δε η Ισότητα αγαπητέ κύριε Πρωθυπουργέ μας…

  191. Από ότι φαίνεται ο Αρκάς προσαρμόζει το έργο του από το μέσο για το οποίο δουλεύει ή μέσω του οποίου διαδίδει. Ήταν διαφορετικά τα κόμικ του Κόκκορα (μέσω του οποίου τον γνώρισα πριν δεκαετίες) που στην ουσία αποτελούσαν ολόκληρες ιστορίες (έστω με επεισόδια) από τις εφήμερες γελοιογραφίες-μπουκίτσες που παρουσιάζει μέσω του facebook. Από την μία είχαμε σχετικά «ψαγμένα» κόνσεπτ που σε οδηγούσαν να σκεφτείς μήπως ο Αρκάς ήταν ψυχολόγος (μια από τις θεωρίες για το πραγματικό του πρόσωπο). Ήταν ιστορίες που απευθύνονταν σε άλλο κοινό από αυτό στο οποίο απευθύνονταν π.χ. τα Επικίνδυνα Νερά, και πολύ διαφορετικό από αυτό στο οποίο απευθύνονται οι γελοιογραφίες που αναρτά στο Facebook. Στην τελευταία περίπτωση, δεν έχουμε κόμικ. Έχουμε απλά γελοιογραφίες, οι οποίες προσπαθούν να δημιουργήσουν ευθυμία μέσα από μία και μόνη εικόνα, μία και μόνη ανάρτηση, χωρίς να χρειάζεται να κουραστεί κανείς να αντιληφθεί μια ακολουθία καταστάσεων ή σκέψης. Είναι προσαρμοσμένες να επιτελέσουν το στόχο αυτό, μέσα στον ελάχιστο χρόνο που ξοδεύει αυτός που σκρολάρει το timeline του από ανάρτηση σε ανάρτηση. Και για όσο χρόνο ξοδεύει από τη μία στην άλλη: για λίγα δευτερόλεπτα. Προσαρμοσμένες φυσικά και στις πεποιθήσεις και τα ενδιαφέροντα και πεποιθήσεις του ανάλογου κοινού. Οι απόψεις του κοινού στο οποίο απευθύνονταν το Βαβέλ ή το Παρά Πέντε ήταν διαφορετικές από τις απόψεις του κοινού της Ελευθεροτυπίας ή του Έθνους, και φυσικά διαφορετικές από τις απόψεις και τις αισθητικές προτιμήσεις του μέσου χρήστη του Facebook.

    Θεωρώ λανθασμένες τις αιτιάσεις που υπερασπίζονται τον Αρκά λέγοντας ότι «πάντα ήταν πολιτικός σχολιαστής ή σατύριζε την ελληνική κοινωνία» (που έρχονται και σε αντίθεση με κάποιες αναρτήσεις της «ομάδας διαχείρισης της επίσημης σελίδας του Αρκά» που ισχυρίζονταν ότι τα σκίτσα δεν ήταν πολιτικά ή εστίαζαν σε πρόσωπα για να αυτοαναιρεθούν λίγο αργότερα από ένα σκίτσο ξεκάθαρα πολιτικό και προσωποποιημένο (καταστάσεις στις οποίες είναι εύλογο να αναρωτιέσαι αν έχουν επαφή μεταξύ τους η ομάδα και ο σκιτσογράφος ο επονομαζόμενος Αρκάς). Ο Κόκκορας, ο Ισοβίτης κλπ ήταν κόμικ που θα μπορούσαν να σταθούν οπουδήποτε και μεταφρασμένα να γίνουν κατανοητά από οποιοδήποτε στον κόσμο. Το νεότερο έργο του Αρκά, που διαδίδεται μέσω του Facebook είναι ιδιαίτερα εφήμερο και εστιασμένο σε τοπικά ζητήματα, τόσο που δεν θα γινόταν κατανοητό όχι μόνο σε ξένο κοινό, αλλά ούτε σε Έλληνα μετά από 5-6 χρόνια, ούτε σε κάποιες περιπτώσεις από Έλληνα που δεν παρακολούθησε τις ειδήσεις για μια εβδομάδα.

    Το ζήτημα σχετικά με την «στροφή του Αρκά», περισσότερο οφείλεται όχι στην διαφορά μεταξύ των «αριστερών» ή «δεξιών» αλλά μεταξύ του σοκ που αισθάνθηκε το κοινό που τον γνώριζε από τα πολύ παλιότερα έργα του και του πολύ μεγαλύτερου κοινού που τον γνώρισε μέσα από το Facebook. Αν προσέξουμε περισσότερο, ένα μεγάλο μέρος του σημερινού κοινού του Αρκά είναι πολύ νεαρό και πιθανότατα η πρώτη ή μεγαλύτερη επαφή του με αυτόν ήταν αυτό το νεότερο έργο που γνώρισε μέσω του Facebook. Όχι κοινό που αγόραζε περιοδικά ή εφημερίδες. Κοινό που είναι συνηθισμένο να διαμορφώνει άποψη και να την εκφράζει απλά πατώντας ένα λάικ, διαβάζοντας τον τίτλο της ανάρτησης αντί ολόκληρου άρθρου. Με τον ίδιο τρόπο αντιλαμβάνεται τις γελοιογραφίες του Αρκά, που είναι πλέον διαμορφωμένες έτσι ώστε να γίνουν αντιληπτές και αρεστές από τον μέσο χρήστη του Facebook με μια μόνο ματιά, χωρίς σκέψη. Δεν χρειάζεται καν να διαβάσει κάποια ιστορία για να την κατανοήσει. Λάικ, και πάμε παρακάτω…

  192. Γιώργος said

    (σχόλιο 185) επειδή δεν τη θυμάμαι, θα μου θυμίσεις πού δημοσιεύθηκε;

  193. Γ-Κ (γλωσσικά τέλος) said

    Άνθρωπο που χρησιμοποιεί τις λέξεις «rebranding», «thought-leader», «κουμπώνει» δεν μπορώ να τον πάρω στα σοβαρά. Σαν να μιλάω με τον Αχιλλέα τον Μπέο…

  194. loukretia50 said

    193. Yποθέτω πως ο τελευταίος δεν είναι… «αντιμπουγκουντιανός»!- βλ. σημερινό

  195. 185, 192: Κι εμένα

  196. loukretia50 said

    181. Επιβεβαιώνεις ότι δε θα συνεννοηθούμε ποτέ.

    Φυσικά και η δημόσια εικόνα όλων είναι σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό διαφορετική από αυτή που βλέπουν οι φίλοι και οι δικοί μας άνθρωποι, ποιος θα διαφωνούσε? Βέβαια η συχνή σεντονοειδής έκθεση προδίνει πολλά στοιχεία, άθελά μας.
    Και πάλι δεν καταλαβαίνω πού κολλάει το σχόλιο, άλλο ήταν το θέμα, αλλά έστω.
    Αν τύχει να συναντήσουμε γνωστούς από το ιστολόγιο, συνήθως επιβεβαιώνεται η γενική εντύπωσή μας – εφόσον διαθέτουμε στοιχειώδη κρίση.
    Σ΄ό,τι με αφορά, διαπίστωσα με μεγάλη χαρά ότι τα πρόσωπα που είχα ξεχωρίσει ήταν ακόμη καλύτερα.
    Τους τρεις Γ που μας απασχόλησαν δεν τους γνωρίζω προσωπικά, αν και θάθελα.
    Κάποτε η διαφορά που λες είναι και έκπληξη ευχάριστη : ο Γς – ναι, ο γνωστός! – σε προσωπική επαφή είναι ευγενέστατος , η συμπεριφορά του απέναντί μου αλλά και σ΄ολόκληρη την παρέα ήταν άψογη.
    Το ανέφερε παλιότερα και η Cronopiusa – αφού τον επέπληξε προηγουμένως πολύ αυστηρά για γνωστές εμμονές.
    Στην προσωπική επαφή μετράει και τι περιμένουμε από τους άλλους.
    Ανθρώπινο να απογοητεύσουμε κάποιους ή να απογοητευθούμε.
    Και λοιπόν? Εκτός αν πιστεύεις ότι κινδυνεύει πραγματικά το ιστολόγιο και έχεις ντοκουμέντα -φωτιά για τον κακό λύκο που μας απειλεί ενώ εμφανίζεται Κοκκινοσκουφίτσα, δε βλέπω το λόγο να μας αφορούν οι ιδιωτικές συνομιλίες κανενός. Και ούτε οι υπαινιγμοί που αφήνουν περιθώρια στη φαντασία ταιριάζουν σε αξιοπρεπή άτομα.
    Κάποιοι θα έλεγαν «φάουλ».

  197. ΚΩΣΤΑΣ said

    Γκντουμπ, υπαρκτή ηχοποίητη λέξη, ο ήχος που ακούγεται όταν κάποιος ή κάποιο αντικείμενο πέσει με δύναμη πάνω σε μια σταθερή επιφάνεια, πχ σε τοίχο ή πόρτα, ή όταν τρακάρουν δύο αυτοκίνητα.

  198. ΚΩΣΤΑΣ said

    197 Ωχ! λάθος νήμα, το μεταφέρω δίπλα.

  199. loukretia50 said

    197. Μια χαρά κολλάει όταν πέφτουν ιστοκοτρώνες!

  200. ΚΩΣΤΑΣ said

    199 Λου! 🙂 Συμμερίζομαι την προσπάθειά σου για καλύτερους όρους συζήτησης μεταξύ μας.

  201. Φώτης said

    @192
    @195

    Είχα αρχίσει τότε να μαζεύω διάφορες ακραίες γελιογραφίες και μιμίδια ώστε να θυμάμαι το νοσηρό κλίμα της εποχής.
    Το συγκεκριμένο σκίτσο δεν πρέπει να είχε δημοσιευτεί κάπου επίσημα αλλά ήταν δημοφιλές στα σχόλια από συριζοτρόλ σε διάφορες συριζαϊκές ειδησεογραφικές ιστοσελίδες, όπως το Κουτί της Πανδόρας.

    Αυτοί που είχαν μείνει στην ιστορία για τους δημόσιους χαρακτηρισμούς τους στον Σόιμπλε, ως σακάτη, ήταν ο Λαζόπουλος και η Σ.Δήμτσα (δημοσιογράφος του ΜΕΓΚΑ τότε)

  202. Γιάννης Ιατρού said

    192/195/201: εγώ, μ΄ένα όχι και πολύ επίμονο ψάξιμο, βρήκα μόνο αυτό εδώ το ένα. Προφανώς κι αυτός από κάπου το είχε πάρει τότε.

    197/199: χαχα

  203. loukretia50 said

    202. Βέβαια δεν αρκεί να τις πετάς, πρέπει να ξέρεις και σημάδι!

  204. Γιάννης Ιατρού said

    203: Που ξέρεις, μπορεί να βρεις και την εστία και να τη σβήσεις τη φωτιά 🙂 🙂

  205. aerosol said

    Η οπτική της αντιμετώπισης της «καφρίλας» ελληνικού τύπου με όρους ΗΠΑ δε με ενθουσιάζει. Μου δίνει την αίσθηση ανθρώπων που ξέρουν περισσότερα για το Milo Yannopoulos από ότι για την ελληνική κοινωνία -προβληματικό αν θες να αναλύσεις την Ελλάδα. Μπορεί να προκύπτει από το να έχεις ζήσει και να σπουδάζεις έξω αλλά αφήνει μια ιδιαίτερη γεύση.

    Η ελληνική λαϊκή δεξιά πάντα είχε ένα μεγάλο λούμπεν κομμάτι, δεν υπάρχει τίποτα alt(ernative) σε αυτό. Πάντα εκφραζόταν με τα μέσα της εποχής της, τώρα με τα σύγχρονα. Δεν άλλαξε κάτι δραστικά στη νοοτροπία. Για να μην πάμε πολύ πίσω, τα πρόσφατα συλλαλητήρια με αφορμή το Μακεδονικό δεν πιάναν μπάζα μπροστά σε αυτά της εποχής Χριστόδουλου. Πλέον εκφράζεται παγκοσμίως αυτό το κομμάτι του κόσμου με τα ίδια μέσα που εκφράζονται όλοι οι υπόλοιποι (με μιμίδια, FB groups κλπ). Ακόμα και στις ΗΠΑ, ίσως τους αρέσει να φαντασιώνονται τον κλασικό δεξιό σαν μετρημένο κοστουμάτο Ρεπουμπλικάνο τζέντλεμαν αλλά έτσι εθελοτυφλείς μπροστά στην ιστορία σου.

    Η βασική διαφορά είναι η αποκέντρωση, η χαλαρή δομή, η χρήση άλλων μέσων από τα παραδοσιακά και πάγια «έγκυρα». Κάτι που όμως συμβαίνει σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους. Σε κάποιο βαθμό νομίζω πως και η εμμονή με τα fake news έχει να κάνει με τα κριτήρια που βάζουν τα κλασικά ΜΜΕ στο τι είναι fake. Η δαιμονοποίηση, ας πούμε, του εκάστοτε αντίπαλου των ΗΠΑ -η οποία σε ένα χρόνο μπορεί να έχει ξεχαστεί, για να πάμε στον επόμενο- δεν είναι fake news, τα ψεύδη των διάφορων αντιδραστικών ιστολογίων είναι. Έτσι αποφάσισαν πχ, οι New York Times, σεβόμενοι τις «αρχές της δημοσιογραφίας» και άλλα λίγο φαιδρά. Ασφαλώς πλέον διαδίδονται τα πιο απίστευτα πράγματα, δεν υπάρχει αμφιβολία. Αλλά ταυτόχρονα συμβαίνει ένα παιχνίδι ηγεμονίας της είδησης, στη φάση που οι παλιά αριστοκρατία του Τύπου απειλείται. Και όταν λέμε για κλασικά ΜΜΕ μιλάμε για αυτούς που φροντίζουν να περάσει το επιθυμητό πολιτικό και κοινωνικό μήνυμα προς «τα κάτω». Η πολυφωνία (είτε ρυπαρή, είτε γόνιμη) δεν ελέγχεται εύκολα.

    Και ο πόλεμος στα fake news (και σε κάποιο βαθμό και στην alt-right των ΗΠΑ) είναι παιχνίδι ελέγχου. Όχι χωρίς κοινωνικο όφελος: η εξάπλωση ενός παράλογου μίσους και της παιδαριωδώς ψευδούς «πληροφορίας» πραγματικά πριονίζει την κοινωνία. Αλλά υποβόσκει η διάθεση να μπουν τα πρόβατα πάλι στο μαντρί. Όμως τα πρόβατα δεν το πολυθέλουν, και αυτό δεν αφορά μόνο αντιδραστικές ομάδες πληθυσμού αλλά όλους μας. Κάποτε ένας κεντραριστερός ήταν ευχαριστημένος να ενημερωθεί από το Βήμα. Τώρα… ε, δεν χρειάζεται να το πω!

    Το ότι δεν μιλάμε την ίδια γλώσσα (τα ίδια τα όρια της γλώσσας ως τρόπος επικοινωνίας) δεν είναι καινούριο πράγμα, μόνο που τώρα είναι πιο ορατό. Αλλά η ελευθερία της έκφρασης δεν είναι «ελευθερία της έκφρασης». Δεν είναι κάτι που σου πουλάνε εκ του πονηρού οι αντίπαλοι. ΑΝ την υποστηρίζεις, θα την δεχτείς και από αυτούς ως γεγονός. Και, ασφαλώς, θα απαντήσεις, θα επιχειρηματολογήσεις, θα βρίσεις, θα αντιδράσεις, κάνοντας χρήση της ίδιας ελευθερίας -το ότι είναι στόκοι και εκπλήσσονται είναι άλλο θέμα! Αλλά δεν θα μετατρέψεις σε «θεσμικό» το τι επιτρέπεται να λέγεται και τι όχι, παρά με τη μέγιστη προσοχή και φειδώ. Αν ανοίξουμε την πόρτα στο φίμωμα… δεν θα χρησιμοποιηθεί επιλεκτικά, θα φτάσουμε να φιμωθούμε όλοι. Μπορεί να είναι μεγάλη πρόκληση να θέλουμε να σβήσει η ανόητη προπαγάνδα κατά των εμβολίων (για παράδειγμα), αλλά φοβάμαι πως αυτό είναι το τυράκι για να κλείσει μια πολύ μεγαλύτερη φάκα.

  206. gpoint said

    # 196

    Εριτιμοτάτη κυρία

    Ηταν ένα θέμα που αφορούσε τον ΓΤ και μένα, άντε και πλαγίως κατά την γνώμη μου τον Ιατρού -που μπορεί να είναι και λάθος- και κατά την προσφιλή σας συνήθεια πεταχτήκατε σαν (ούτε εδώ θα συμφωνήσουμε σαν τι, οπότε δεν το προσδιορίζω) για να κάνετε τι γνωστές σας αναφορες σχετικά με την προσωπικότητά μου Φυσικά και δεν θα συμφωνήσουμε ποτέ αφού εγώ θεωρώ πως αν είπα ότι η Χ είναι έτσι για την Υ νομίζοντας πως είναι ένα πρόσωπο δεν ισχύει αφού η Υ δεν είναι η Χ
    Η υμετέρα μεγαλειότης όμως αυτό δεν το δέχεται και θέλει να ανταποδώσει τα βέλη και κάθε τόσο βρίσκει και μια αφορμή για να επανέλθει ζητώντας εκδίκηση και νομίζοντας πως είναι αλεξίσφαιρη. Το θέμα αγγίζει όρια εμμονικά και δαιμονικά και κατά βάθος διασκεδαστικά γιατί θυσιάζεται το ταλέντο της στιχοπλοκής σε ανούσιες διαπιστώσεις και υποσέντονα (χρησιμοποιείται για το μέτρο της γραφής μου με την έννοια του μικρού σεντονίου, να μην ληφθεί ως άλλος υπαινιγμός )
    Δεν είμαι ιερέψ να ασχολούμε με την σωτηρίαν των ψυχών των άλλων, ούτε καν με την δική μου, αντίθετα πιστεύω πως γαλήνη στην ψυχή δίνει η συχνή ακρόαση έργων Βέρντι και Σούμπερτ και στο μυαλό έργα των Ντύλαν, ντε Αντρέ και Γουότερμπόυς μπροστά στα οποία τέτοιες καταστάσεις φαίνονται ασήμαντες και λησμονούνται αυθωρεί

  207. loukretia50 said

    206.
    «…η σωτηρία της ψυχής είναι πολύύύ μεγάλο πράμα!»
    (εδώ μετράει το μέγεθος αφού!)
    Και δεν αξίζει μια πετριά να καταντήσει δράμα!

    Μπορεί να πετάγομαι συχνά, δεν κόβεται το χούι, αλλά κι εσύ ρίχνεις κάτι σουτ…

    Btw! -κι εγώ γελάω συχνά, μη νομίζεις!!!

  208. Θοδωρής Ρέτσας said

    Προφανώς δεν σου αρκεί να μην τον διαβάζεις. Θέλεις να σταματήσει να λέει την γνώμη του. Κάνεις και μια κριτική αφ’υψηλού καθώς θεωρείς ότι εκεί βρίσκεται το επίπεδό σου. Το πρόβλημα της πολιτικής ορθότητας είναι η υποκρισία και πρέπει να το πούμε. Το πρόβλημα της πολιτικής ορθότητας είναι ότι «κολλάει» ταμπέλες σε κάθε φέροντα «μη-πολιτικά ορθό λόγο» και πρέπει να το πούμε. Ο Αρκάς είναι λυτρωτικός ! Σου θυμίζει ότι υπάρχει ακόμη κοινή λογική ! Επίσης έχει δικαίωμα να αντιπολιτεύεται όποιον θέλει !

  209. Μαρια said

    Εχεις μπλέξει την βούρτσα με την μουτσα σε αυτο το άρθρο. Αστον Orwell ήσυχο, την κατάντια σας προφητευε χρόνια τώρα. Μια ζωή με ξενους δουλευω και τους σέβομαι οσο με σέβονται το οποιο ειναι και το φυσιολογικό. Δυστυχώς εχω δουλέψει με ελληναραδες (ναι γιατι γεννήθηκαν και αυτοι στην ιδια χωρα με τους αλλους ελληναραδες που θεωρουν αμορφωτους φασίστες) να τρεχουν απο pride σε pride και στην πραξη να υποτιμούν τα ατομα απο Φιλιππίνες, Ταυλανδη και Βαλκάνια πανω στην δουλειά οτι δεν είμαστε ισια και όμοια. Τα ζω καθημερινά αυτά και με οσες ωραιες λέξεις και αν θέλετε να στολισετε το παράλογο τοσο πιο πολυ θα δυναμωνετε την φωνη » δωσε πόνο» που απευθύνουν αρκετοί στον Αρκά. Και ξέρεις κατι? Τον Αρκα οση λασπη και να φαει εχει γραψει ιστορία. Φατε την σκονη του τώρα!!!!

  210. sarant said

    208-209 Τα είχε κρατήσει η σπαμοπαγίδα

    209 Η μούτσα είναι θηλυκός μούτσος; Είστε βλέπω κι εσείς υπέρ των έμφυλων τύπων, συγχαρητήρια!

  211. gpoint said

    # 207

    Αν άκουσες το τραγούδι στο 206 άκουσέ το ξανά και προσεκτικά όπως «δουλευότανε» και ίσως (αν και δύσκολο) καταλάβεις αυτό που ο Χατζηδάκις έλεγε για τα τραγούδια, αξίζουν αυτά που έχουν ήθος και αιτία για την οποία γράφτηκαν

  212. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @210. 🙂 🙂 🙂

  213. Γιάννης Ιατρού said

    Η υπέρ των έμφυλων τύπων Άτονη Μαρια!
    Μάρια/Μαριά; Τι; (Με τόνο στο [ί] έχουμε ήδη, είναι πιασμένο!! 🙂 )

  214. Alexis said

    …50 πόντους μούτσα, που λέει και το ανέκδοτο…😂

  215. Γς said

    196:

    > ο Γς – ναι, ο γνωστός! – σε προσωπική επαφή είναι ευγενέστατος , η συμπεριφορά του απέναντί μου αλλά και σ΄ολόκληρη την παρέα ήταν άψογη

    Ελα καλέ επειδή θυμήθηκα την Υβέτ;

  216. 201/202: Πηγή αυτό το ποστ: https://vasiliastismonaxias.blogspot.com/2015/03/blog-post.html με «έμπνευση» από στοκατζίδικο γραφικό που έχει στη κρεμάλα ανθρώπινη φιγούρα χωρίς καροτσάκι.

    (σημ: εκτός απ’ τον γούγλη, υπάρχει και το γιάντεξ)

  217. Γιάννης Ιατρού said

    216: Α μπράβο, Πάντως διαδεδομένο πολύ δεν είναι.
    Η εικόνα που έχει στη κρεμάλα ανθρώπινη φιγούρα χωρίς καροτσάκι, κυκλοφορεί αρκετά (κάπου σε 433 sites)

    Ναι, το γιάντεξ και το TιnΕye

  218. Γς said

    Καλημέρα

    Έφτιαξα καφέ και πεθύμησα κάτι γλυκό.

    Ενα λουκουμά.
    Ο,τι νά’ ναι.

    Ελληνικό.

    Ιταλικό Bomboloni

    Γαλλικό Beignet

    Γερμανικό Berliner

    Κι είχες και τον Τζων Κένεντι στο τείχος του Βερολίνου το 1963 να λέει στους Γερμανούς ότι είναι ένας … λουκουμάς

  219. gpoint said

    # 217

    Ει ωά νησσών φιλείς, αγνοείς των αχινών…

    Μετά από δοκιμές αρκετών ημερών με σάλιο στη μάσκα τα συμπεράσματα είναι απτά και μη αμφισβητίσιμα :

    αν φοράς την μάσκα για να έχεις γενικές εικόνες από κολυμβήτριες είναι μια χαρά διότι ως γνωστόν εν τη θαλάσση πάσα νηρηίς ομοία, αλλά αν αιτείς σχήμα σηπίας ή οκτάποδος εν μέσω βράχων και φυκών μόλις μετά από 2-3 σαλιώματα πέρασε η επίδραση της οδοντόπαστας, η εικόνα ήτο πενιχρά και ασαφής ως τυλιχτό χωρίς τζατζίκι και πατάτες.

    Θέλεις να τα βλέπεις όλα
    όλα, όλα δίχως άλλο ;
    πρώτα η οδοντόπαστα
    κι’ ύστερα βάλε σάλιο !

  220. Γιάννης Ιατρού said

    219: Το στιχάκι, χάρμα 🙂 🙂

  221. BLOG_OTI_NANAI said

    97: Κι εγώ χάρηκα που ξαναέγραψε ο Γιάννης.

  222. 219: Το TinEye πολύ λίγο… Το μπινγκ έχει επίσης κάποια καλούδια στις αναζητήσεις με εικόνα (πχ. επιλογή τμήματος)

  223. Γς said

    Κι όσο σκέφτομαι ότι υπάρχει κάτι χειρότερο για τον Αρκά από το ν ασχολούνται συνέχεια μαζί του: Να μην ασχολούνται

  224. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τί συμβαίνει με τον Αρκά
    https://parallaximag.gr/parallax-view/ti-symvainei-me-ton-arka

  225. ΓιώργοςΜ said

    Το ιστολόγιο είναι μπροστά, <a href="https://www.oneman.gr/keimena/diabasma/opinions/o-arkas-kai-to-diarkes-aithma-na-prosvalleis-xwris-antilogo.5584069.html?utm_source=News247&utm_medium=oneman_hp&utm_campaign=24MediaWidget&utm_term=Pos4&quot;. ακολουθούν κι άλλοι 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: